دگردیستی های روان و نمادهایش ترجمه جلال ستایی نشر پارسه   در روزگار ما دیگر ضروری نیست که به تبیین فرضیۀ ناخودآگاهی بپردازیم از برکت این فرضیه چنان پیشرفت هایی در روان شناسی حاصل آمده که  هیچ کس در این مورد تردیدی ندارد دیگر هیچ روان شناسی نیست که از قبولش امتناع ورزد زیرا واقعیاتِ بسیار آن را تأیید و توجیه می کنند اگر هم ندانند ناخودآگاهی به درستی چیست دست کم می دانند که اثرِ وجودی ناخودآگاهی در پدیده هایی ظاهر می شود که بی کمکِ آن غیرقابل فهم خواهند بود     در سال 1906 تئودور فلورنوا استاد دانشگاه ژنو مقالۀ کوتاهی با عنوان واقعیاتی چند از تخیل نیمه  ناخودآگاه به چاپ رساند که در آن سروده ها و نوعی داستان حماسیِ ساخته و پرداختۀ یک زن جوان امریکایی را در حالتی نیمه  ناخودآگاه معرفی می کرد در سال 1912 توجه کارل گوستاو یونگ به این گزارش کوتاه جلب شد و بر مبنای مضمونی چنین تنک مایه نخست کتاب دگردیسی ها و نمادهای لی بیدو  را نوشت و سپس کتاب حاضر را تألیف کرد که حاصل دخل و تصرف های عمده ای است که یونگ در روایت نخستین روا داشته است  آنچه در دگردیسی های روان و نمادهایش می یابیم عبارت اند از 1 الگوهایی کامل از تحلیل روانی مورد انفرادی و 2 روان شناسی عمومی نوع بشر که از گسترش و بسط نتایجِ این تحلیل حاصل آمده است