کتاب  شاه ماهی  اثر عاطفه منجزی نشر سخن  نگاه ملتهب و خسته اش روی چهره ی گوشت آلود و زمخت افسر نگهبان ثابت ماند دقایق سنگین و بی انتها در گذر بودند اما نه او کلامی بر زبان آورد و نه افسرِ خشک و خشنی که با ابروهای درهمش پشت میز نشسته بود اصلا چه عجله ای داشت که حکم جدید را زودتر بشنود؟ شاید این بار او را به جایی می فرستادند که حتی از این بازداشتگاه نکبت و خفقان آور هم مخوف تر باشد بی حال و بی رمق سعی کرد به خاطر بیاورد آخرین باری که چیزی خورده است چه وقت بوده؟ شاید دیروز ناهار یادش نیفتاد اما این را مطمئن بود که از غروب روز قبل که به شکل غیر منتظره ای دستگیر شده بود نه قطره ای آب نوشیده نه لقمه ای نان به دهان برده است در واقع خوراکش شده بود اشک چشم و خون دل هر چند ساعتی می شد که دیگر قطره اشکی هم برای چکاندن نداشت به قدری در خود و افکار تلخش غرق بود که از شنیدن صدای تند و پرصلابت افسر نگهبان به سختی یکه خورد و بی اراده از جا کنده شد