هنگامه ی مرگ pکتاب هنگامه مرگ سومین جلد از سری کتاب های مبحث نقش اعمال از مرگ تا قیامت به موضوع هنگامه مرگ و ورود به نشئه برزخ اختصاص دارد هر انسانی مرکب از جسم و روح است و هر دوی این ها در این عالم سیر دارند؛ جسم یک حرکت طبیعی دارد که از نطفه شروع می شود و سپس بعد از مراحل و تغییراتی در عالم دنیا وارد می شود در دنیا دورانی را پشت سر می گذارد از طفولیت به نوجوانی جوانی میانسالی و سپس به پیری می رسد و سرانجام از دنیا می رود؛ این سیر طبیعی و این جداسازی باید انجام شود وگرنه نظام عالم مختل می شود اما روح انسان از عالم امر و غیر مادی است و آنگاه که به بدن تعلق می گیرد پاک و پاکیزه از هرگونه آلام یعنی گناهان و آلودگی هاست این جسم و روح در سیر تکاملی خود به جایی می رسند که مرز تکلیف است زمانی که خداوند او را لایق می بیند مخاطب قرار می دهد و مزین به زینت تکالیف می کند در این هنگام دست پا چشم گوش و همۀ اعضا و جوارح انسان باید وارد عمل شوند اگر انسان وفق دستورات الهی عمل کند؛ بهشت اعمال حاصل می شود اما اگر برخلاف دستور الهی عمل کند آنجاست که جهنم اعمال شکل می گیرد این سیر و حرکت تا زمان مرگ ادامه پیدا می کندp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pتذکری را بیان کنم آنجایی که طبق آیه شریفه اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِهَا می فرماید خدا قبض روح می کند نسبت به همه است؛ یعنی قابض حقیقی خداست اما آنجایی که قبض روح جنبۀ مستقیم داشته باشد وسائطی مثل عزرائیل فرشته و کذا نباشد مربوط است به کسانی که از نظر مرتبه ایمانی بالا باشند حالا آیا این امر اختصاص به معصومین دارد یا غیر آن ها را هم شامل می شود؟ از بعضی روایات به دست می آوریم که غیر معصومین که از نظر ایمانی در یک سطح بالایی باشند مشمول این امر می شوند که در جلسۀ گذشته به روایتی در این باب اشاره کردمp