کتاب ای کاش بینی من هم سبز بود پانچلو کتاب ای کاش بینی من هم سبز بود یک جلد از مجموعه داستان های پانچلو است با مطالعه این مجموعه داستان ها گامی در جهت پرورش عزت نفس و تفکری عمیق تر درباره ی زندگی برداشته اید در بیشتر داستان های این مجموعه ومی کی ها که همان مردم جامعه هستند و پانچلو که کودک درون همه ی انسان هاست گرفتار وضعیتی نامطلوب می شوند که خروج از آن تنها با تکیه بر توانایی های خودشان امکان پذیر نیست در یک داستان به قضاوت درباره ی یکدیگر می پردازند و به یکدیگر ستاره و دایره می دهند؛ در داستان دیگر به جمع آوری توپ و جعبه می پردازند و در داستان دیگر بینی هایشان را رنگ می کنند  بینی سبز چقدر احمقانه پانچلو با خودش فکر کرد داشتن بینی سبز او را سریع تر باهوش تر یا قوی تر نمی کند بلکه فقط او را شبیه بقیه ی مردم دهکده می کند چطور ممکن است کسی بخواهد بینی اش را رنگ کند در حالی که ایلای سازنده ی آدم چوبی ها آن ها را به دلیلی خاصی متفاوت از یکدیگر ساخته است اما زمانی رسید که پانچلو دیگر به دیدن ایلای نمی رفت و کم کم بینی رنگ شده چندان به نظرش احمقانه نمی آمد چون بینی  رنگ شده او را شبیه دیگر وِمی کی ها می کرد پانچلو در آن زمان بیشتر از هر زمان دیگری نیاز داشت صدای سازنده اش را بشنود که می گفت من در هر شرایطی تو را دوست دارم و همیشه به تو کمک خواهم کرد تا به همان شکلی برگردی که تو را ساخته  بودم  ما هم درست شبیه پانچلو گاهی می خواهیم همرنگ جماعت شویم تا در جامعه مقبول باشیم این نیاز ما را مجبور می کند خودمان را به شکل دیگران درآوریم شبیه آ ن ها رفتار کنیم و تصور کنیم اگر این طور نباشیم از طرف جامعه طرد خواهیم  شد  درسی که پانچلو به سختی آموخت بیش از پیش به ما نشان می دهد که پایبندی به آن چه هستیم و آن گونه که آفریده شده ایم اهمیت فراوانی دارد این داستان یادآوری می کند که اگـر به شکلی بی همتا ساخته شده ایم حتماً دلیل خاصی دارد؛ از این مهم تر خاطرنشان می کند در این دنیا کسی هست که همواره ما را دوست دارد و به ما کمک می كند تا وجود بی نظیرمان شکوفا شود  با مطالعه این مجموعه داستان ها گامی در جهت پرورش عزت نفس و تفکری عمیق تر درباره ی زندگی برداشته اید در بیشتر داستان های این مجموعه ومی کی ها که همان مردم جامعه هستند و پانچلو که کودک درون همه ی انسان هاست گرفتار وضعیتی نامطلوب می شوند که خروج از آن تنها با تکیه بر توانایی های خودشان امکان پذیر نیست در یک داستان به قضاوت درباره ی یکدیگر می پردازند و به یکدیگر ستاره و دایره می دهند؛ در داستان دیگر به جمع آوری توپ و جعبه می پردازند و در داستان دیگر بینی هایشان را رنگ می کنند  خوانندگان می گویند کتاب های مکس لوکیدو Max Lucado فوق العاده است او همیشه یک موضوع عادی را که کودکان و البته بزرگسالان با آن مواجه هستند به بهترین شکل بیان می کند همچنین مشکلات و عواقب تصمیم نادرست و دلایل آن را می گوید من همه ی کتاب های این نویسنده را برای نوه هایم گرفته ام تا در کتابخانه شان داشته باشند این مجموعه کتاب را باید چندین و چند بار خواند داستانی جذاب از آدم های چوبی معروف به وِمی کی ها پانچلو به خاطر فشار همسالانش Peer Pressure وسوسه می شود بینی اش را سبز کند البته ایلای سازنده ی آدم چوبی ها قبلاً گفته بود که ظاهر افراد اصلاً مهم نیست و همین تفاوت هاست که شما را منحصربه فرد می کند ایلای هر کدام  آن ها را خاص و متفاوت آفریده بود پیام داستان به خوبی منتقل شده ما باید خودمان را همان طور که هستیم ببینیم و اصلاً نگران نباشیم دیگران درباره ی ما چه  فکری می کنند این داستان نشان می دهد همه ی ما انسان ها دوست داریم هم رنگ جماعت بشویم ولی باید توجه کنیم خداوند ما را همین طور که هستیم آفریده و دوست دارد من از شما خواهش می کنم این کتاب را بخوانید و لذت ببرید ای کاش بینی من هم سبز بود مفهومی را مطرح می کند که هرگز قدیمی نمی شود نگران حرف مردم نباشید و فقط به خودمان فکر کنیم  فشار گروه همسالان Peer Pressure واقعاً می تواند مخرب باشد اگر این کتاب دانه  ای در ذهن شما بکارد و شما را به فکر وا دارد یعنی آنقدر ارزشمند است که گویی همه ی پولتان را سرمایه گذاری کرده اید  قسمتی از صفحات کتاب رو باهم میخونیم لوسیا و پانچلو از پنچره ی کارگاه ایلای به بیرون نگاه می کردند آن ها هم مثل بقیه ی مردم دهکده ی ومی کی ها از چوب ساخته شده بودند اما مانند آن ها در میدان پایین دهکده در صف نایستاده بودند تا بینی هایشان را سبز کنند پانچلو گفتآن ها را نگاه کن لوسیا با تعجب گفتنمی فهمم چطور ممکن است کسی دلش بخواهد بینی اش را سبز کند  رده سنی ۷ تا ۷۷ سال