عشق و زباله عشق و زباله در بسیاری از نقدها با رمان بزرگ سبکی تحمل ناپذیر هستی نوشته ی میلان کوندرا هم وطن ایوان کلیما قیاس شده است البته که این قیاس از جنبه هایی که مربوط به عشق سیاست و تنهایی انسان مدرن می شود درست است ولی خب دوستداران ایوان کلیما شیفته ی نگاه ویژه و منحصربه فرد او به عشق وضعیت های سیاسی  اجتماعی و گزندگی لحن و زبانش هستند البته علاوه بر همه ی این ها دلبستگی و شیفتگی کلیما به فرانتس کافکا مسئله ای ست که همواره در آثار او نمود دارد عشق و زباله نه فقط شخصیتی از جنس شخصیت های کافکا را در خود دارد بلکه خود کافکا و زندگی شخصی اش نیز در زندگی و منظر شخصیت اصلی رمان به جهان نمود دارد شخصیتی با تلاش ها درماندگی ها و مصائب زیستن در اجتماعی که هیچ راهی برای ارتباط و گفت وگو در آن وجود ندارد اجتماعی که آدم ها در تراژدی های شخصی خودشان غرق شده اند ناکامی عنصر اساسی زیست قهرمان داستان عشق و زباله را تشکیل می دهد ناکامی در دوست داشتن به طریقی که می خواهد او را از عشقش و خانواده اش دور می کند و این دوری را پایانی نیست چون حاصل تعمق در این ناتوانی است کلیما در عشق و زباله با اتکا به واقعیت انسانی و زندگی اجتماعی اش موفق می شود گرما و روحی انسانی را جلوه دهد که برای رمانی کافکایی اعجاب انگیز است