داستایفسکی در این پنج مقاله تصویر روشنی از جهان بینی هنری و ادبی خود ارائه می دهد زبان روزنامه نگاری او ساده پراحساس و آتشین است شور و حرارت در سطرسطر این مقالات موج می زند در عین حال نویسنده از چارچوب منطق و عدالت خارج نمی شود شاید در نگاه اول لحن نویسنده در نقد منتقدان ادبی دیگر کمی تند به نظر برسد اما در فضای روسیه ی آن روز این امری کاملاً طبیعی بود بسیاری از مسائل مطرح شده در این مقالات از جمله روح روسی تقابل و تعامل روسیه و غرب اسلاوگرایی و غرب گرایی اصالت و رسالت هنر و ادبیات و آموزش و پرورش پس از گذشت صد و شصت سال همچنان مسئله ی روز جامعه سیاست و فرهنگ روسیه هستند