کتاب گزینه اشعار مهدی اخوان ثالث نشر مروارید شعر معاصر  به دیدارم بیا هر شب در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند دلم تنگ است بیا ای روشن ای روشنتر از لبخند شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها دلم تنگ است بیا بنگر چه غمگین و غریبانه در این ایوان سرپوشیده وین تالاب مالامال دلی خوش کرده ام با این پرستو ها و ماهی ها و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی بیا ای هم گناه من در این برزخ بهشتم نیز و هم دوزخ به دیدارم بیا ای هم گناه ای مهربان با من که اینان زود می پوشند رو در خواب های بی گناهی ها و من می مانم و بیداد بی خوابی در این ایوان سرپوشیده ی متروک شب افتاده ست و در تالاب من دیری ست که در خوابند آن نیلوفر آبی و ماهی ها پرستو ها بیا امشب که بس تاریک و تنهایم بیا ای روشنی اما بپوشان روی که می ترسم تو را خورشید پندارند و می ترسم همه از خواب برخیزند و می ترسم که چشم از خواب بردارند نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را نمی خواهم بداند هیچ کس ما را و نیلوفر که سر بر می کشد از آب پرستوها که با پرواز و با آواز و ماهی ها که با آن رقص غوغایی نمی خواهم بفهمانند بیدارند شب افتاده ست و من تاریک و تنهایم در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند پرستو ها و ماهی ها و آن نیلوفر آبی بیا ای مهربان با من بیا ای یاد مهتابی  ما فاتحان قلعه های فتح تاریخیم شاهدان شهرهای شوکت هر قرن ما راویان قصه های شاد و شیرینیم قصه های آسمان پاک نور جاری آب سرد تاری خاک قصه های خوشترین پیغام از زلال جویبار روشن ایام قصه های بیشۀ انبوه پشتش کوه پایش نهر قصه های دست گرم دوست در شب های سرد شهر ما کاروان ساغر و چنگیم لولیان چنگمان افسانه گوی زندگیمان زندگیمان شعر و افسانه ساقیان مست مستانه  زندگی با ماجراهای فراوانش ظاهری دارد به سان بیشه ای بغرنج و در هم باف ماجراها گونه گون و رنگ وارنگ ست؛ چیست اما ساده تر از این که در باطن تار و پود هیچی و پوچی هم آهنگ است؟ من بگویم یا تو می گویی هیچ جز این نیست؟ تو بگویی یا نگویی نشنود او جز صدای خویش ـ هی فلانی زندگی شاید همین باشد یک فریب ساده و کوچک آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را جز برای او و جز با او نمی خواهی من گمانم زندگی باید همین باشد من که باور کرده ام باید همین باشد هی فلانی شاتقی بی شک تو حق داری راست می گویی بگو آنها که می گفتی باز آگاهم کن از آنها که آگاهی از فریب از زندگی از عشق هر چه می خواهی بگو از هر چه می خواهی هر چه خواهی کن تو خود دانی گر عبث یا هر چه باشد چند و چون این است و جز این نیست مرگ گوید هوم چه بیهوده زندگی می گوید اما باز باید زیست باید زیست باید زیست