گریز به تاریکی گریز به تاریکی داستان یک بیمار است اما این بار  بیماری روانی شنیتسلر این داستان بلند ترسناک را در سال 1909 نوشت وی ادعا می کند که این داستان را تحت تأثیر ترس خود از دیوانگی و اندوهی که به خاطر پیش بینی آن احساس می کرده نوشته است در این داستان ما شاهد سقوط تدریجی مرد چهل و سه ساله ای به دنیای شیفتگی بیمارگونه و اوهام هستیم در این جاست که نویسنده دقت شگفت انگیزی در مشاهدات بیماری های روانی از خود نشان می دهد باز هم گفت و گوهای درونی روبرت با خودش به ما اجازه می دهد احساسات غیر قابل بیان افکار و خیال پردازی هایش را بشنویم و درون او بشناسیم و از این طریق عذاب روحی او را درک کنیم  این داستان درباره ی روابط دو برادر است اشاره ی روبرت به این مسئله که رابطه ی دو برادر نزدیک ترین رابطه ی بشری است ممکن است در نظر اول قدری گستاخانه بنماید اما نویسنده این رباطه را رابطه ای به ویژه عمیق و اساسی می شناسد در داستان جرونیموی کور و برادرش که در سال 1900 به چاپ رسید شنیتسلر از نو رابطه بسیار نزدیک دوب رادر و جنبه های مختلف آن از قبیل عدم اعتماد محبت نفرت تردیدترس و تقصیر را توصیف می کند گریز به تایکی از داستان جرونیمو تیره تر ترسیم شده است  شنیتسلر روی این داستان بیش از داستا های دیگر وقت گذاشت و چند بار آن را دوباره نویسی کرد این داستان تا سال 1931 که تاریخ مرگ اوست به چاپ نرسید