کتاب پاکسازی و گند زدایی مغز اثر فیث جی هارپر ترجمه سیده سحر سیادت نشر اسما الزهرا در بخشی از کتاب گندزدایی از مغز می خوانیم اهمیت اندوه  یادتان هست که با هم سر نمودار بهبودی از آسیب حرف زدیم؟ اگرچه برایتان گفتم که اين نمودار هیچ معیار طلایی ندارد که بشود قطعی روی اش کار کرد اما پژوهشگران این نکته را دریافته اند که میانگین نود روز را می شود برای بازگرداندن حالت تعادل و سلامت در افراد در نظر گرفت سی روز اول این روند هم سخت ترین و حساس ترین و شکننده ترین بخش کار است شاید که در این میان اتفاقی پیش بیاید و مشکلی در روند کار ایجاد کند در این صورت نشانه هایی از آسیب در بیمار بروز می کنند که بسیار شبیه به افسردگی اضطراب یا دیگر نشانه های معمول بیماری های روانی هستند  در این میان فرد باید فضای کافی را برای زاری و غم داشته باشد تا دچار واکنش آسیب نشود غمگین باشید از آنچه آزارتان می داده از دستش داده اید زندگی که می خواستید داشته باشید و ندارید  بیماری های روحی جدی مثل افسردگی و اضطراب زمینه های ژنتیک مستعدی را هم در فرد دارند اما تحقیقات نشان داده که این ها نیازمند یک جرقه ی مناسب هم هستند غم فروخورده گاهی دقیقا در مقام همان جرقه عمل می کند این که به خودتان مجال درمان ندهید می تواند سبب ساز تغییرات بیوشیمیایی در مغز شود  هنوز هم دیر نشده  ممکن است سی روز یا سی سال گذشته باشد اما برای بسیاری از آدم ها درمان یک واکنش زخم دار و آسیب مند نیازمند این است که برگردند و سر چیزی زاری کنند که هیچ وقت اجازه اش را نداشتند برایش غمگین باشند غم هميشه باعث ترس ما بوده؛ حالا می خواهد مال خودمان باشد یا دیگری مثل آبشاری سیاه که ته ندارد  وقتی اجازه نمی یابیم که این زاری را انجام بدهیم در دل مان توده می شود و به شکل آسیب اندوه درمی آید این حد از غم ناگشوده و نشکفته در گذر زمان به یک بیماری روحی بدل خواهد شد بیایید زودتر از این تعریفات بگریزیم و به ستایش از غم بپردازیم