کتاب سیاست در شعر نو  نوشته محمد کمالی زاده نشر دانشگاه مفید شعر معاصر ايران يكی از مهمترين نحله های ادبيات اجتماعی ـ سياسی بوده است كه از نيما و شاملو بعنوان برجسته ترين نمايندگان اين جريان  شعری نام برده می شود در جريان شناسی شعر معاصر سبك شعری نيما و شاملو سمبوليسم اجتماعی ناميده شده است شفيعی كدكني 1383 55 و56 سمبوليسم يا نمادگرايی مكتبی ادبی ـ هنری است؛ كه در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم در اروپا و آمريكا رواج يافت اين مكتب نيز همانند ساير مكاتب ادبی اروپايی كمابيش بر روند تحولات ادبی ساير ملل نيز تاثيراتی را به جای گذاشت در اين ميان شعر و ادب فارسی نيز از حوزه نفوذ اين مكتب به دور نمانده است در نوشتـار پيش رو تلاش شـده تا از زاويـه ی انديشه سياسی به شعر بعنوان مهمترين پديده فرهنگیتمدنی و مهمترين عرصه تجلی انديشه و ذهنيت ايرانی بنگريم