کتاب آسیای هفت سنگ نویسندهمحمد ابراهیم باستانی پاریزی ناشر علمرقعی گالینگور  کتاب آسیای هفت سنگ از مجموعه ی هفت تایی های استاد است که در عنوان آن ها عدد ۷ قرار دارد خاتون هفت قلعه آسیای هفت سنگ نای هفت بند اژدهای هفت سر کوچه ی هفت پیچ زیر این هفت آسمان و سنگ هفت قلم در این میان آسیای هفت سنگ مجموعه ای از مقالاتی است که نویسنده در باب تاریخ رنجی بیش از سی ساله برده و به تحقیق جمع آوری ونگارش اطلاعات و معلومات تاریخی پرداخته است که جدا از بحث تاریخی آن که اطلاعات موثق و البته بی طرفانه ای را بیان می دارد؛ نثر و سبک نگارشی کتاب است که مهم تر و مشخص تر جلوه گر می شود؛ چراکه مؤلف محترم که دست پرقدرتی در نگارش دارد؛ به خوبی و با بهره گیری از داستان ها و ضرب المثل ها که گاهاً اشعاری که خود سروده را نیز چاشنی مطالب نموده؛ اثری خواندنی و زیبا را به مخاطب عرضه می دارد گذشته از پاورقی های نسبتاً مفصلی که در جای جای کتاب به چشم می آیند و شاید به مذاق عده ای خوش نیاید و آن ها را دور شدن از مطلب اصلی بنامند؛ اما با نگاهی دیگر به این سبک نگارش می توان اهمیت و توجه نویسنده را به مطلب نگارشی اش درک نمود که تا این حد مسؤولیت آنچه به رشته ی تحریر در می آورد را به عهده گرفته که حتی نمی خواهد خواننده از آن فهم و درک دیگری داشته باشد و تمام آنچه می داند را مفصلاً توضیح می دهد نویسنده سعی داشته به سان بیهقی این بزرگ تاریخ نگار ایرانی این اثر را بنگارد و از این رو هرچند کار خود را کوچک می شمرد اما به سان هدیه ی مور به سلیمان ع آن را به بیهقی تقدیم نموده است آسیای هفت سنگ عنوان بخشی مفصل از این کتاب است که شش عنوان دیگر و قبل از آن در کتاب آورده شده است که شامل مقالات و اشعاری است که خود سروده و هریک یا مضمونی تاریخی دارند و یا یادآوری خاطرات و تاریخ هایی هستند در بخش آسیای هفت سنگ ابتدا به معرفی آسیا به عنوان یکی از نمادهایی که در گذشته  هم چون مسجد و مدرسه و از مشخصه های یک منطقه به شمار می رفته؛ پرداخته و تمام تاریخچه عناوین و متعلقات آن را کارایی ها و مناسبات آن را با بیانی داستان وار اما حساب شده و دقیق تشریح می کند و در خلال این تکنولوژی قدیمی رخدادهای تاریخی را نیز بیان می کند گفتنی است نویسنده برخی مدارک تصاویر و اشعاری را چاشنی مطالب نموده تا گیرایی و جذابیت و البته تأثیر اثر را بیشتر و بیشتر نماید؛ اما هم چنان معتقد است که هم چون حکایت سنگ تراشی که سنگی بزرگ را به نیت فروش آن برای سنگ مزار بزرگان دینی و حتی رجال سیاسی تراشید؛ اما هیچ گاه نتوانست به مقصودش برسد و ناچار آن را به جای سنگ مزار خودش برگزید؛ این نوشته را که مانند سنگ هایی دانسته که تنها بر سر نویسنده اش فرود می آید؛ آسیای هفت سنگ نامیده است که البته قیاسی است بسیار متواضعانه