کتاب نگاهی کوتاه به تاریخچه روشنفکری در ایران جلد اول ؛ مروری بر روشنفکری در غرب پیدایی روشنفکری در ایران جلد اول بخشی از کتاب نگاهی کوتاه به تاریخچه روشنفکری در ایران؛ جلد اول  روشنفکری در غرب جریانی است که در رنسانس نطفه آن بسته شد و در هیئت نهضت روشنگری اواخر هفدهم و سراسر قرن هجدهم به صورت تام و تمام ظهور کرد و مبلغ و سخن گو و تجسم بینش و نگرش و آرا و اندیشه های معرفت شناختی سیاسی اخلاقیاجتماعی حقوقی و حتی آدابی و هنری مدرنیته گردید با به تمامیت رسیدن تفکر اومانیستی در غرب و به ویژه پس از هگل و ظهور رویکرد نیست انگارانه آرتور شوپنهاور م ۱۸۶۰ و فردریش نیچه م ۱۹۰۰ و گسترش امواج بحران زده انحطاط پسامدرن روشنفکری به عنوان تجسم جهان بینی عصر روشنگری گرفتار انحطاط و تزلزل گردید و به جای یقین دکارت و کانت شکاکیت خود ویرانگر نیچه و فوکو و دریدا نشست و این حکایت از احتضار تاریخی اندیشه روشنگری به عنوان چکیده و خلاصه مدرنیته داشته و دارد  تدریجا از اواخر قرن سیزدهم میلادی تمدن غرب قرون وسطایی که آمیزه ای از میراث متافیزیک یونانیرومی با یهودیت ممسوخ و مایه هایی از شرک اسطوره ای بود رو به انحطاط نهاد پس از سنت آبلار م ۱۱۴۷ و به ویژه در قرن سیزدهم اسکولاستیک دستخوش بحران جدی گردیده بود اسکولاستیک چیزی نبود مگر بازخوانی ارسطو از کانال آرای افلوطن و هلنیسم یهودی زاده  آلبرت کبیر و پس از او توماس اکوئیناس م ۱۲۷۴ آخرین کوشش ها را برای نجات آن به عمل آوردند اما احتضار تاریخی  فرهنگی قرون وسطای غربی فرا رسیده بود و از نیمه دوم قرن چهاردهم میلادی در آرا و آثار کسانی چون فرانچسکو پترارک م ۱۳۷۴ در نغمه های او و جیووانی بوکاچیو در کتاب دکامرون افق دنیا گرایی نفسانی مدرن ظاهر گردید