این جملات فریادهای ناخدای کشتی تلاطم بود که در عرشه کشتی به گوش میرسید از زمانی که کشتی ساحل رو ترک کرده بود دریا روی خوشی به کشتی و مسافران نشون داده بود و این اولین طغیانش از بابت حضور غریبه ها بر قلمروش بود تمام مسافران به اتاق های خودشون رفتند و درها رو قفل کردند و با استرسی ناشی از ترس و واهمه به انتظار درایت ناخدا و ملوانان دست به دعا برداشتند