کتاب پسری از خیابان اروس حمیدرضا داداشی نشر معارف داستان پسری از خیابان اروس از زاویه ی دید و به قلم شخصیت اول داستان یعنی امیرحسین پسر نوجوان در قالب نامه نگاری و دفترچه ی یادداشت های روزانه روایت می شود و زمان وقوع داستان اواسط تابستان سال 1359 است خانواده امیرحسین به خاطر شغل پدر مجبورند هر چند سال به شهرهای مختلف اسباب کشی کنند چند سالی ساکن آبادان بوده اند و اکنون به تهران نقل مکان کرده اند  امیرحسین که علاقه مند به نویسندگی است صندوقچه ای دارد که خودش به آن صندوقچه ی نویسندگی می گوید و در آن دفترچه ای 200 برگ خودکار و پاک کن و مداد و گذاشته و با آن انس دارد و همیشه خاطرات روزانه وقایع و دغدغه های فکری و ذهنی و سوژه ها و داستان هایش را در آن یادداشت می کند خانواده ی عمه ی او ساکن انگلستان هستند و دخترعمه  ی او مونا هم دستی بر نویسندگی دارد بنابراین امیرحسین دائم از طریق نامه با او مکاتبه می کند و وقایع و خاطرات مهم زندگی اش را برای او می نویسد و برای نوشتن از او راهنمایی می خواهد   برادر بزرگ تر امیرحسینبه نام احمد در بحبوحه ی انقلاب اسلامی مفقود شده و اثری از او نیست اخیراً ردی از او در تهران پیدا شده و به همین دلیل پدر خانواده زودتر از موعد درخواست انتقالی به تهران داده تا در این شهر دنبال پسر گمشده اش بگردد خانه ی آن ها نزدیک فرودگاه مهرآباد است و امیرحسین به خاطر علاقه ی  زیاد به هواپیما بارها پشت نرده های فرودگاه می رود تا نشستن و برخاستن هواپیماها را تماشا کند یک روز ظهر که او برای تماشای هواپیماها پشت نرده های فرودگاه ایستاده چند هواپیما جنگی فرودگاه را بمباران می کنند آن روز 31 شهریور 1359 است و این سرآغاز جنگ تحمیلی است و بعد عوارض جنگ مثل خاموشی های اجباری شبانه که گفته اند شب ها هیچ نوری نباید از خانه ها بیرون بتابد جنگ شهرها اعلام وضعیت قرمز شلیک ضدهوایی کوپنی شدن اجناس صف های طولانی و  اکنون امیرحسین سوژه های زیادی برای نوشتن دارد و وقایع را جزبه جز در دفترچه اش می نویسد و بدون آن که خودش احساس کند داستان جذابی نوشته است