شاید پیش از اذان صبح سلام حاجی تصمیم دارم این نوشته  ها را یک روز در قالب کتابی چاپ کنم شاید هم بماند برای بعد از مرگم که لابد یک مرگ لوس و بی  مزه خواهد بود نه مثل مرگ شما سرخ و طوفانی و جریان  ساز بالاخره فرق است میان یک  لاقبایی مثل من که در خانه نشسته  ام و مجاهدی مثل تو که چهل سال پوتین از پا درنیاورده ای الان هشت ماه از آن نیمه  شب غریب و آن صبح وحشتناک که انگشت و انگشترت صفحات مجازی را درنوردید می  گذرد قبل از شنیدن آن خبر فقط یک بار غمی به این کمرشکنی و مردافکنی را تجربه کرده بودم توی آسایشگاه 3 اردوگاه موصل نشسته بودیم داشتیم با دوستم علی هادی قرآن حفظ می  کردیم فرشید فتاحی اسیر خوزستانی بغض  کرده و اشک  بار آمد داخل و خبر فوت امام را که در روزنامه عراقی خوانده بود آورد