کتاب صباحسوره مهر  سرم را از پنجره خانه مان در ساختمان کوشک آوردم بیرون مسعود پاکی با لباس بسیجی خوشحال و سرحال سوار بر موتور آمده بود دم در تا چشمش به افتاد برایم دست تکان داد و گفت خواهر صباح سلام زود باش بیا پایین؛ اومدم دنبالت تا با خودم ببرمت پیش بقیه بچه ها زیر پایش پر بود از ستاره های کوچک و درخشانآن قدر زیبا و نورانی که دلم نمی آمد چشم از رویشان بردارم خوشحال و بی قرار از دیدن مسعود و حرفی که زده بود بلافاصله شروع کردم به پایین آمدن از پله ها