کتاب مکتوب اثر پائولو کوئلیو پائولو کوئیلو ترجمه فروزنده دولتیاری نشر نیک فرجام بخشی از کتاب مکتوب  شبی پیری با مریدانش خلوتی داشت مراد از مریدان خواست که آتشی بیفروزند تا بتوانند بر گرد آن بنشینند و قدری سخن بگویند  مراد گفت طریقت معنوی همچون آتشی است که در برابر ما می سوزد کسی که می خواهد آتشی بیفروزد باید ابتدا دود نامطبوعی که تنفس را بر او دشوار می سازد و اشک به چشمانش می آورد تحمل کند بدین گونه است که ایمانش باز سر برمی آورد اما وقتی آتش شعله ور شد دود ناپدید می شود و شعله و گرما و نور مطبوعی ایجاد می کند  یکی از مریدان پرسید اگر شخص دیگری آتش را برایمان بیفروزد چطور؟ یا کمکمان کند که از دود اجتناب کنیم؟  مراد گفت کسی که چنین کند مرشدی واقعی نیست مرشد واقعی باید بتواند آتش را به هر جایی که بخواهد ببرد یا هر وقت که خواست آن را خاموش کند و از آن جا که به هیچ کس آتش افروختن نیاموخته است ممکن است همه را در تاریکی رها کند