ظرف پذیرایی مربع سرامیک نقاشی دستساز ایرانی دستساز ایرانی ابعاد ۱۹۵ در ۱۹۵ در ۲ سانتیمتر روش تولید بصورت کاملا دستساز و بصورت شکل دهی به گل سرامیک و پخت در حرارت بالای کوره  و پس از آن رنگ آمیزی و لعاب و پخت در کوره می باشدقابل شستشو حتی در ماشین ظرفشویی  به محصولاتی که با استفاده از گل رس و همچنین گل به دست آمده از سنگ های کوارتز و کائولین به کمک دست و چرخ سفالگری ساخته و سپس پخته می شود سفال و سرامیک گفته می شود برای تکمیل اشیای ساخته شده در نقاط مختلف کشور برحسب سنت و رسوم اقدام به نقاشی کنده کاری و یا ایجاد نقوش برجسته روی آنها می شود و از لعاب مناسب برای پوشش سطح اشیاء استفاده به عمل می آید محصولات تولید شده شامل انواع پارچ و لیوان ظروف غذاخوری گلدان و سایر وسایل ظروف و حجم های مصرفی و تزیینی است  تاریخچه ی مختصر سفالگری  سفالگری قدیمی ترین صنعتی است که پس از حصیربافی به دست بشر به وجود آمده و زادگاه آن ایران است اولین نمونه های سفال که متعلق به ده هزار سال قبل است و به دست مردمان ساکن در کوهستان های بختیاری ساخته شده تقلیدی است از سبدهایی که با ترکه های درختان می بافتند و در بسیاری موارد سبد به صورت قالبی برای ساختن ظروف سفالین به کار می رفته است سفال سازان در این دوره از کوره ی پخت سفال بی اطلاع بوده اند و احتمالاً ظروف گلین را در کنار همان آتشی که برای پخت گوشت شکار مهیا می کردند می پختند با این حال ظروف مذکور به قدر کافی استحکام داشته است از آثار مهم سفال در ایران ظروف دست ساخته ی منطقه ی سیلک در کاشان است که متعلق به هزاره های پنجم و چهارم قبل از میلاد است این آثار نقاشی و رنگ آمیزی ساده ای دارد و معمولاً به رنگ سیاه و قهوه ای است و بر روی آن نقوش حیوانات و گیاهان نقاشی شده است در شش هزار سال قم اولین نشانه ی پیدایش کوره ی پخت در صنعت سفال دیده شده و در سه هزار و پانصد سال ق م چرخ سفالگری ساده ای که با دست حرکت می کرد ساخته شده است پیدایش چرخ سفالگری در این صنعت تحول بزرگی را به وجود آورد  آثار به جای مانده در نقاط مختلف ایران در این دوره از زیباترین آثار جهان است و نمونه هایی از ظروف سفالین نقش دار در مناطقی نظیر سیلک شوش لرستان تپه حسنلو آذربایجان تپه حصار دامغان اسماعیل آباد قزوین و تخت جمشید کشف شده است در بعضی از دوره  ها به علت گسترش فلزکاری و تهیه ی انواع ظروف فلزی سفالگری از رونق افتاد امّا در آغاز دوران اسلامی به علت منع مذهبی استفاده از فلزات گرانبها نظیر طلا و نقره در ساخت ظروف و همچنین به دلایل اقتصادی صنعت سفال سازی مورد توجه بیشتری قرار گرفت در دوره های سلجوقی و صفوی این هنر رونق و تحول بسیار پیدا کرد و استفاده از لعاب های مختلف مانند لعاب طلایی و مینایی و نیز نقوش متنوع و بدیع و کنده کاری بر روی ظروف معمول شد سفالگری در حال حاضر از رایج ترین صنایع دستی ایران است و در اکثر مناطق روستایی و بسیاری از شهرها رواج دارد و مناطقی مانند لاله جین همدان میبد یزد سیاهکل در استان گیلان مند گناباد کلپورگان سراوان در استان سیستان و بلوچستان اصفهان تهران ری نطنز ساوه ورامین شهرضا تبریز کرج سمنان و شاهرود مراکز اصلی سفال ایران به شمار می آیند