تندیس کوچک نسیمی سردیس نسیمی  عماد الدین نسیمی یکی از شاعران و عارفان برخاسته از مکتب حروفیه است  سید عماد الدین نسیمی با اشعار خود نقش بسزایی در گسترش اندیشه های فضل الله نعیمی داشت باورها و بیانات او مخالفت های فراوانی را میان قشریون مذهبی زمان خود به وجود آورد که نهایتاً منجر به صدور فتوایی در به دار آویختن و کندن پوست او شد  اشعار نسیمی آمیخته مضامین عشق شهامت ایثار و صراحت سروده شده است شاید بتوان گفت او یکی از شاعرانی است که به نقد آشکار اندیشه های زمانهٔ خود برخاست و همه را از صوفی عارف عابد زاهد مفتی فیلسوف بی بهره نگذاشت  نام او علی بود فضل الله نعیمی در وصیت نامهٔ خود او را سید علی می نامد ابوذر احمد بن برهانالدین حلبی م 884 هـ از معاصران نسیمی نیز همین نام را ذکر می کند ابن حجرعسقلانی شمس الدین سخاوی و حنبلی هم لقبش را عمادالدین نوشته اند در یکی از کهن ترین نسخه های دیوان فارسی وی عبارت زیر آمده است دیوان فارسی حضرت سلطان العارفین و برهان المحققین و مالک طه و یس ابوالفضل امیر سید نسیمی  قَدَّسَ الله سَرُّهُ العَزیز حروفیان فضل الله نعیمی استرآبادی را شاهفضل نامیده اند و برای خلفای او امارت معنوی قائل شده اند نسیمی گویا نخستین خلیفهٔ شاهفضل بوده است از این رو او را امیر نامیده اند این عنوان در تذکرهٔ مجالسالعشاق و منابعی چون استوارنامه و عرش نامه نیز آمده است که به این مسلک روی آورده است