کتاب شاخه مرجان رمزپردازی حیوانات در مثنوی معنوی توضیح کتاب مولانا جلال الدین محمد بلخی در مثنوی خویش نام حدود 81 حیوان را آورده که از این میان خر شیر و شتر دارای بیش ترین بسامد حکایت ها و واژه هاست با نگاهی کلی به مثنوی درمی یابیم که بیش ترین حیوانات را پستانداران 34 و پرندگان 25 تشکیل می دهند ما او را در کنار طیف وسیعی از این مرغان با خلق وخوهای مختلف و مشرب های گوناگون می بینیم گاه حیوانی دارای برترین شخصیت هاست بازنماد حضرت حق و گاه منفورترین آن ها بازنماد شیطان برخی شخصیت های وی از چهره های تنفرآمیز فرهنگ عرفانی اوست و تنها در نقش منفی ظاهر می گردند بوزینه نسناس زاغ غراب و و برخی دیگر فقط در نقش مثبت جلوه گری می نمایند هما سیمرغ فاخته و و عده ای دیگر گاه در چهره ی مثبت و گاه منفی پدیدار می شوند آهو باز شتر و مولانا علاوه بر به کارگیری حیوانات و حکایات آن ها برای بیان و تعلیم آموزه های اخلاقی فلسفی و عرفانی خویش هنرمندانه از دل شعر حکایت تمثیل و رمز تصاویر زیبا و نغز می آفریند و از آن جمله است کاربردهای ادبی از جمله تشبیه ها و توصیف های بدیع و خلق ترکیبات زیبا؛ بیان روحیات و احوال مردم عصر خویش و طرح مسائل روان شناختی مجموعه ی حاضر به رمزپردازی حیوانات در مثنوی با ذکر شاهد مثال هایی و نیز شرح حکایات برداشت کلی از حکایات و نمودهای عرفانی حکایات اختصاص یافته است