کتاب صوتی پیرمرد و دریا  آخرین اثر ارنست همینگوی این رمان کوتاه در سال 1952 در کوبا به قلم ارنست همینگوی به نوشته شد و در سال 1952 به چاپ رسید که آخرین داستانی بود که او در دوران زندگی خود به چاپ رساند جایزه ادبی نوبل که ارنست همینگوی در سال 1954 موفق به دریافت آن شد میتواند دلیلی باشد به شاهکار بودن این کتاب از دید منتقدان و اهل ادبیات  این کتاب از اسمی که دارد مشخص است که میخواهد خواننده را به دریا بکشاند و داستان را ادامه دهد شروع داستان خواننده با اسمی به نام سانتیاگو آشنا میشود که او یک ماهیگیر کوبایی می باشد که میخواهد تلاش های این ماهیگیر کوبایی را نشان دهد که در آن سوی دریاها به دنبال صید کردن یک نیزه ماهی بسیار بزرگ می باشد که به نوعی برای خودش مبارزه مرگ و زندگی می باشد سانتیاگو یک ماهیگیر باتجربه می باشد که در گلف استریم به مدت 84 روز است که هیچ ماهی صید نکرده است  سانتیاگو به مانند همه ماهیگیرهای دیگر شاگرد دارد مانولین شاگرد او تا 40 روز اول او را همراهی می کند ولی پس از آن به اجبار پدر و مادر خود به قایقی دیگر میرود گویا 40 روز ماهی نگرفتن حاکی از آن است که سانتیاگو قطعا سالائو است که بدترین شکل بدبیاری میباشد  مانولین به دلیل علاقه ای که به پیرمرد و اعتقادی که به شانس دارد همچنان آن پیرمرد را کمک میکند تا بتواند مثل همیشه ماهی های بزرگ صید کند از طرفی سانتیاگو اعتقاد دارد که روز شانس او 85 امین روز میباشد و به مانولین می گوید که دوران بدشانسی او تمام شده است و با دلی پر از امید به فردایی فکر میکند که قرار یک ماهی بسیار بزرگ را صید کند  زمانی که ارنست همینگوی در کوبا زندگی می کرده است قایق رانی و ماهی گیری از تفریحات اصلی او به شمار می آمده است زندگی نامه  نویسانی که درمورد زندگی و آثار ارنست همینگوی در این سال ها قلم زده اند بر این عقیده اند که شخصیت پیرمرد در داستان پیرمرد و دریا باید در برخی موارد ارتباطی با شخصیت واقعی یک ماهی گیر کوبایی به نام گرگوریو فوئنتس داشته باشد همینگوی در دهه ی 1930 گرگوریو را برای نگهداری و محافظت از قایق خود استخدام کرده بوده است بعدها هنگامی که در کوبا اقامت به طور دائم زندگی میکرده است بین او و آن پیرمرد ماهی گیر دوستی بسیار محکمی ریشه گرفت بسیار جالب است که با توجه به بی سوادی فوئنتس او هرگز نتوانست داستان پیرمرد و دریا را بخواند    گزیده ای از کتاب  یک ساعتی بود که پیرمرد جلوی چشمش لکه های سیاه می دید عرق چشمش را می سوزاند و بریدگی بالای چشم و روی پیشانی اش را می سوزاند از لکه های سیاه نمی ترسید با آن فشاری که بر ریسمان می آورد این طبیعی بود اما دو بار احساس ضعف کرد و سرش گیج رفت؛ این نگرانش می کرد  گفتغیر ممکنه من زه نمی زنم تو چنگ یه همچین ماهی ای نمی میرم اونم حالا که داره به این خوشگلی میاد جلو خدایا به من قوت بده تاب بیارم صد بار ای پدر ما و صد بار یا حضرت مریم می خونم ولی الان نمی تونم بخونم  با خود گفت دعاها را خوانده بگیر بعد می خوانم در همان لحظه ریسمان که در هر دو دستش بود ناگهان بنای تلاش و تلاطم را گذاشت تکان ها تند و سخت و سنگین بود  با خود گفت دارد با نیزه اش به سیم سر ریسمان می کوبد منتظرش بودم باید این کار را می کرد ولی با این کار ممکن است از آب بیرون بپرد بهتر است حالا همین جور چرخ بزند پرش برایش لازم است برای این که هوا بگیرد بعد با هر پرشی ممکن است زخم قلاب باز تر شود و ماهی خودش را خلاص کند