کتاب رمان بخت زمستان هوا ابری بود و باد خنکی می وزید بوی نم دریا مرا به یاد آن شب بهاری انداخت همان شبی که فاجعه زندگی من رخ داده بود همان شبی که برای همیشه زندگیم را ترک گفته بودم  ای کاش همان روز دادگاه کلمه ای محبت آمیز می زد ای کاش فقط می گفت برگرد ای کاش آنقدر با قلدری و زبان تند و تیزش آتشم نمی زدای کاش فقط می گفت گلنوشم دلم برات تنگه برگرد دوستت دارم اما نگفت بدتر نمک روی زخمم پاشید و طرف خانواده اش را گرفت طرف آن دخترک بی همه چیز کثیف را به زور گفت باید دوستشان داشته باشم و بسوزم و بسازم اما مگر من چقدر توان داشتم پا گذاشتن به آن خانه همان و شروع شدن مشاجرات فرسایشی همان  ای کاش می آمد همان روزی که آدرس را از شهاب گرفت می آمد اگر آمده بود شاید الان راستی چرا نیامد؟ می خواست با من لجبازی کند؟ مرا دوست ندارد؟ دیگر تمام شد؟ عشقم؟ زندگی مشترکم؟ با این افکار دوباره اشکم سرازیر شد و روی شن های سرد ساحل نشستم و گریستم چه نقشه هایی برای سفر به شمال داشتیم می خواست یک هفته ای همه جای شمال را به من نشان دهد ای خدا من دارم تاوان کدام گناه را پس می دهم؟ کمکم کن