کتاب قهوه ات یخ نکند اثر مریم حیدر زاده دردها بسیارست زندگی اجبارست قصه ها تکرارست قهوه ات یخ نکند تنها بیست پاییز را دیده بودم که تولد پروانه ات خواهم ماند بهانه ی دوستی ماندگارمان شد و از آن به بعد ناخواسته کم کم از شعر فاصله گرفتم و پرسه در کوچه پس کوچه های ترانه و تر شدن زیر باران های ناگهانی  نامه های عاشقانه را تجربه کردم حقیقت ندارد اگر بگویم حال و هوایم که به آسمان و پاییز نزدیک تر می شد بی تفاوت از تولد غزل و مثنوی و دوبیتی و چهارپاره می گذشتم من و شعر هرگز عهد نشکستیم و معاشرت مان را حتی کمی هم کم نکردیم زندگی همچنان با ترانه و عشق و شعر جریان داشت که معجزه ای به نام نقاشی دنیای تیره ام را عاشقانه و صبور رنگ آمیزی کرد عاشق تر شدم در شعر حل شدم و نقاشی غرقم کرد نقاشی مرا با شعر مانوس تر کرد و شعر مرا با نقاشی عشق هنوز زنده است از ترس آنانی که نام مقدسش را تکه کلام کرده اند پشت ابرهاست اما ماه هرگز پشت ابر پنهان نمی ماند به ویژه وقتی عاشق باشی بسیار زیبا و رویایی است که بار دیگر اجازه می دهید با غزل مثنوی چهارپاره و دوبیتی میهمان کتابخانه ها کافه ها دفترها و عاشقانه های قلب هایتان شوم