کتاب جمهوری اسلامی ایران و جنبش های اسلام گرا نوع مواجهه با جنبش های اسلام گرا یکی از مسائل مهم نظری در بین جریانات انقلابی در ایران بود که با پیروزی انقلاب وارد مرحله جدیدی شد اصولاً بخش مهمی از انقلابیون در ایران همواره احساس شیفتگی خود را به این جنبش ها به عنوان کارگزاران پیشبرد اسلام سیاسی در منطقه و جهان و عقبه مهم انقلاب اسلامی در منطقه بیان می کردند و بخش مهمی از آثار منتشرشده قبل از انقلاب به طرف داری از این جنبش ها به صورت خاص و کل جنبش های آزادی بخش به صورت عام اختصاص داشت و درمقابل نیز با پیروزی انقلاب بخش مهمی از رهبران این جنبش ها حمایت خود را از انقلاب ایران اعلام کردند و برخی نیز ارتباطات گرمی را با انقلابیون ایران آغاز کردند که این امر احساس شیفتگی و حمایت از این جنبش ها را در فضای ایران بعد از انقلاب پُررنگ تر کرد؛ به طوری که درماه های بعد از انقلاب و هنگام تدوین قانون اساسی بحث چگونگی حمایت از این جنبش ها به عنوان عقبه استراتژیک جنبش اسلام سیاسی در ایران یکی از مباحث مهم خبرگان قانون اساسی بود که در نهایت حمایت از آن ها شکلی قانونی در ایران به خود گرفت چنان که در مقدمه قانون اساسی به ضرورت گسترش روابط با جنبش های اسلامی و مردمی به عنوان زمینه ساز راه تشکیل امت واحد جهانی تاکید شده و حمایت ها و ارتباط با این جنبش ها از جمله سیاست های مدون در جمهوری اسلامی است