کتاب غزلیات سعدی laquoغزلیات سعدیraquo با تصحیح و مقدمهzwnjای از دکتر بهروز ثروتیان تدوین شده است این اثر به خط عباس سلطانzwnjآبادی مزین شده است در مقدمهzwnjی اثر میzwnjخوانیم laquoسعدی که الحق به شیرینی سخن او حرفی نیست میzwnjگوید در سال 655 این کتاب بوستان را نوشتم دامنی پرnbspاز گوهر من مانده و من هنوز از شرم سر بر زانو دارم که در دریای گوهر صدف نیز هست و در باغ نیز درخت پست و بلند دیده میzwnjشود تو ای مرد عاقل پاکzwnjخوی عیبzwnjجویی مکن قبای حریر و پرنیان آستری کمzwnjبهاتر هم دارد کرامت کن اگر پرنیانی ندیدی آستر و عیب آنzwnj را بپوشان من به فضیلت و برتری خویش فخر نمیzwnjکنم دست پیش داشتهzwnjام و شنیدهzwnjام که در قیامت خداوند کریم مردم بد را به خاطر نیکان میzwnjبخشد ابیات سعدی از هر نثری روانzwnjتر و خوشzwnjتر است ز شش صد فزون بود پنجاه و پنج که پر در شد این نامبردار گنج بماندهzwnjست با دامنی گوهرم هنوز از خجالت به زانو سرم الا ای خردمند پاکیزهzwnjخوی خردمند نشنیدهzwnjام عیبzwnjجوی چو بیتی پسند آیدت از هزار به مردی که دست از تعنت بدار همانا که در پارس انشای من چو مشک است بیzwnjقیمت اندر ختن چو بانگ دهل هولم از دور بود به غیبت درم عیب مستور بود گل آورد سعدی سوی بوستان بهzwnjشوخی و فلفل به هندوستان چو خرما به شیرینی اندوده پوست چو بازش کنی استخوانی در اوستraquo nbspکتاب حاضرnbspاز سوی نشر laquoسپاسraquo منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است