تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران انقراض قاجاریه نویسنده ملک الشعراء بهار  در آغاز پیروزی مشروطه در سال 1285 خورشیدی دو حزب در ایران تشکیل گردید مشروطه خواه و مستبد اعیان و طبقۀ اول طبقۀ سوم یعنی تودۀ مردم مستبد بودند و مشروطه خواهان را بی دین و انقلابی و هرج و مرج طلب می شمردند مشروطه خواهان هم که تعدادشان کم بود ولی بیش تر آنان از طبقۀ باسواد و روشن فکر بودند و می توان آنان را طبقۀ دوم نامید مستبدان را جاهل و ارتجاعی و غارتگر می شمردند اکثریت مردم ایران ارتجاعی و اقلیت مردم انقلابی و متجدد بودند و چون بعضی از علمای بزرگ با مشروطه و انقلاب موافقت کردند سیاست انگلیس نیز محرمانه  از مشروطه حمایت می کرد و شاه نیز سیاستی عقلایی و درباریانی دانا نداشت در سال 1324 ق مطابق 1285 ش اقلیت بر اکثریت مسلط گردید و تجدد بر ارتجاع پیروز شد و فرمان مشروطه  امضا گردید در آن زمان هر کس برخلاف آزادی عقیده و آزادی قلم مجلس حکومت ملی و قانون دم می زد و این اصول را خلاف دریافت و مخالف مصلحت کشور می شمرد مرتجع و مستبد نامیده می شد و کم ترین مجازاتش این بود که  از کارهای مملکتی محروم و خانه نشین شود رفته رفته مرتجعین حس کردند که مقاومت در برابر این قوۀ تازه و حزب نوظهور فایده ندارد بنابراین نخست ساکت شدند و بعد خود را داخل مشروطه خواهان کردند یعنی به احزاب سیاسی پیوستند در کتاب حاضر تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران در دورۀ احمدشاه قاجار تا انقراض سلسلۀ قاجاریه و سال های پس از آن توسط ملک الشعرای بهار در دو جلد به رشته تحریر درآمده  است