کتاب کلیدر اثر محمود دولت آبادی انتشارات فرهنگ معاصر 5 جلدی  این رمان که به صورت دوره ی 5 جلدی تدوین شده جایگاه ویژه ای در ادبیات معاصر ایران دارد بسیاری از منتقدان و صاحب نظران حوزه ی ادبیات این اثر را بزرگ ترین و ماندنی ترین رمان در ادبیات فارسی می دانند کلیدر نام کوه و روستایی در خراسان است و داستان سرنوشت غم انگیز یک خانواده ی کرد را که به سبزوار کوچانده شده اند و رعیت ها و قبایل چادرنشین این منطقه را در فاصله ی سال های 1325 تا 1327 روایت می کند با این جمله ها وارد جهان داستان کلیدر می شویم اهل خراسان مردم کرد بسیار دیده اند بسا که این دو قوم با یکدیگر در برخورد بوده اند؛ خوشایند و ناخوشایند اما این که چرا چنین چشمهاشان به مارال خیره مانده بود خود هم نمی دانستند مارال دختر کرد دهنه ی اسب سیاهش را به شانه انداخته بود گردنش را سخت و راست گرفته بود و با گام های بلند خوددار و آرام رو به نظمیه می رفت گونه هایش برافروخته بودند پولک های کهنه ی برنجی از کناره های چارقدش به روی پیشانی و چهره ی گرد و گر گرفته اش ریخته بودند و با هر قدم پولک ها به نرمی دور گونه ها و ابروهایش پر می زدند چشم هایش به پیش رویش دوخته شده و نگاهش را از فراز سر گذرندگان به پیشاپیش پرواز داده و لب های چو قندش را بر هم چفت کرده بود و چنان گام از گام برمی داشت که تو پنداری پهلوانیست به سرفرازی از نبرد بازگشته هم اسب سیاهش قره آت چنان گردن گرفته سینه پیش داده و غراب سم بر سنگفرش خیابان می خواباند که انگار بر زمین منت می گذاشت و به آن چه دورش بود فخر می فروخت درویشی که پرده ی شمایل را به دیوار آویخته بود زبانش از صدا باز ماند چه که تماشاگرانش همه چشم از پرده و گوش از صداش وا گرفتند سر به سوی اسب سیاه و دختر گرداندند و گوش فرا دادند به درق درق باوقار سم اسب بر سنگفرش خیابان که پرده دار نفیر از سینه برکشید و خلق را به خویش فراخواندn