کتاب فلسفه آبای کلیسا سومین مجموعه از سلسله پژوهش های مولف با عنوان ساختار و رشد نظام های فلسفی از افلاطون تا اسپینوزا است و به تفسیر متون فلسفی در این بازه زمانی اختصاص یافته است وی موشکافی فلسفی را با دقت های لغت شناسانه درهم آمیخته و ضمن انتقاد از ترسیم دوره های سه گانه تاریخ تفکر فلسفی به ترسیم فلسفه ای پرداخته که با فیلون آغاز و به اسپینوزا ختم می شود وی کوشیده است تا فیلون را بنیان گذار فلسفه دینی در سه دین ابراهیمی یهودیت مسیحیت و اسلام معرفی کند ویژگی آشکار این سنت فکری تفسیر متون مقدس بر حسب فلسفه و نقد و ارزیابی فلسفه در پرتو اصول اعتقادی برگرفته از کتب مقدس است وی این فلسفه را فلسفه ای نو و پرنفوذ در مدت هفده قرن دانسته و سعی در بازسازی و نمایاندن سیر تطورش نموده است نگارنده نشان داده است که برداشت مشابهی که آبای کلیسا از رابطه پاره ای تعالیم فلسفه یونانی با حقایق وحیانی کتاب مقدس یهودی و مسیحی داشتند نیز موجب صورت بندی باورهای مسیحی در قالب نوعی فلسفه شد و بدین ترتیب روایتی مسیحی از فلسفه یونانی به وجود آمد