لارنگوسکوپ چهار تیغه با کیف برزنتی لارنگوسکوپ چیست؟  حنجره قسمتی از راه هوایی است که بین دهان و نای قرار دارد و به عنوان تارهای صوتی نیز شناخته می شود زمانی که بیمار به تنفس مصنوعی نیاز دارد یک لوله به نام لوله تراشه از طریق دهان یا بینی وارد نای می شود پزشک با استفاده از لارنگوسکوپ زبان کوچک را به آرامی به سمت بالا هدایت می کند تا بتواند از درستی مسیر لوله و هدایت صحیح لوله به سمت ریه ها اطمینان حاصل کند این دستگاه به شکل تیغه هایی در سایز های گوناگون و در انواع یک بار مصرف فایبرگلاس و فلزیقابل اتوکلاو ساخته می شود  ساختار لارنگوسکوپ    لارنگوسکوپ شامل یک دسته است که به تیغه هایی که دارای یک منبع نوری هستند متصل شده است در داخل دسته باتری قرار می گیرد لارنگوسکوپ هایی که دارای لامپ هستند یک مسیر فیبر نوری ظریف از لامپ به انتهای تیغه کشیده شده است و پزشک به کمک نور آن می تواند مسیر رسیدن تیغه تا حنجره را ملاحظه کند  تیغه های لارنگوسکوپ از نظر شکل ظاهری دارای سه نوع هستند تیغه خمیدهمکینتاش تیغه راستمیلر و تیغه نیمه خمیدههاین که دو نوع اول کاربرد بیشتری دارند تیغه خمیدهمکینتاش بیشترین کاربرد را دارد این تیغه آسیب کمتری به دندانها و اپی گلوت وارد می کند و فضای بیشتری برای عبور لوله تراشه ایجاد می کند در مقابل تیغه مستقیم دید بهتری برای دهانه گلوتیک به وجود می آورد و معملا در اطفال کاربرد بیشتری دارد تیغه های لارنگوسکوپ بسته به طولی که دارند شماره گذاری می شوند شماره تیغه مکینتاش برای بزرگسالان 3 و 4 و تیغه میلر برای همین رده سنی شماره 2 و 3 را دارد تیغه دستگاه اغلب با دوام مقوم در برابر ضربه و از جنس فولاد ضد زنگ است