اولین تپش های عاشقانه قلبم فروغ فرخزاد این کتاب مجموعه ای است از نامه های عاشقانه شاعر مشهور ایرانی فروغ فرخزاد به همسرش پرویز شاپور  عمران صلاحی در مقدمه این کتاب برای گردآورنده این مجموعه نوشته است زمانی که فروغ این نامه ها را برای پرویز می نوشت فکر نمی کرد که روزی فضول محله ای پیدا بشود و توی نامه های خصوصی او سرک بشکد نامه هایی که بعضی از آن ها با هزار ترس و لرز نوشته شده و با هزار مکافات به دست گیرنده رسیده است   گفتم فضول محله میدانی که من با شماها بچه محل هستم با تو فروغ و شاپور در چهارراه گمرک امیریه جنب پمپ بنزین پاساژ کهنه ای هست ما آنجا زندگی می کردیم هنوز خاله های من آنجا زندگی می کنند  در چهار راه گمرک مدرسه دخترانه سروش قرار داشت فروغ در آن مدرسه درس می خواند بعدها مادرم می گفت ما بعضی وقت ها دختری را با گیسوان بلند و افشان در حال عبور از پیاده رو می دیدیم که می گفتند شعر می گوید شاید من هم که با پسرخاله هایم توی جوی آب بازی می کردم او را دیده باشم فروغ در نامه هایش از جاهایی نام می برد که من در آنجاها زندگی کرده ام نفس کشیده ام مثل کوچه کمیلی و خیابان سلیمانخانی فضای شعرهای فروغ را من می شناسم و حس کرده ام من در سال 1345 به هیأت تحریریه روزنامه توفیق پیوستم در آنجا با انسانی والا آشنا شدم با پرویز شاپور اما نمی دانستم چه نسبتی با فروغ دارد شاپور نظرم را در باره فروغ پرسید و من هم صادقانه گفتم و او خیلی خوشش آمد  یک روز شاپور می خواست به خانه ما در جوادیه بیاید با هم سوار اتوبوس دو طبقه شدیم    به چهارراه گمرک که رسیدیم شاپور پیشنهاد کرد پیاده شویم و در آن محله قدیمی گشتی بزنیم آن روز شاپور و من همه کوچه پس کوچه های میان گمرک امیریه و چهارراه مختاری را گشتیم شاپور پنجره خانه ای را نشان داد و گفت فروغ همیشه می آمد و پشت این پنجره می ایستاد و من هی از آن کوچه عبور می کردم درِ خانه ای را نشان داد و گفت در این خانه با او آشنا شدم خانه دیگری را نشان  داد و گفت در اینجا از او خواستگاری کردم