کتاب دمیان هرمان هسه کتاب دمیان را با فاصله ناچیزی از پایان جنگ جهانی اول نوشت این رمان را می توان آینه تمام نمای اندیشه هسه دانست از جمله مفاهیمی که در این رمان به چشم می خورند می توان به رمانتیسم آلمانی عرفان شرقی و اندیشه های یونگ و نیچه اشاره کرد این رمان درباره سال های جوانی خود هسه است که در صفحات آن خود را امیل سینکلر می نامد این نام در واقع تخلص ادبی هرمان هسه بود  از متن افسون شده و مبهوت نشسته بودم البته هیچ نمی توانستم به کسی مانند خانم یاگلت عشق بورزم اما افزون بر آن این امر اصلا در عقل هم نمی گنجید به نظر می رسید سرچشمه هایی از لذت جویی دست کم برای مسن ترها وجود دارد که من هرگز خوابش را هم نمی دیدم در این میان ساز مخالفی وجود داشت که در قیاس با باور من نسبت به عشق حسی سطحی تر و پست تر می نمود اما واقعیت داشت زندگی بود و ماجراجویانه می نمود کسی که کنارم نشسته بود همه این ها را آزموده و آن ها را طبیعی یافته بود گفت وگویمان اندکی فروکش کرده و چیزهایی از دست رفته بود من دیگر آن پسرک رند خوش گفتار نبودم بلکه دیگر بچه ای شمرده می شدم که پای صحبت مردی نشسته  است اما همچنین در مقایسه با زندگی من در چندماه گذشته این هم صحبتی گرانبها و همچون میوه ای بهشتی بود افزون بر این همان گونه که رفته رفته حس کردم نشستن در این میکده و آنچه درباره اش سخن می راندیم هیچ یک مجاز به شمار نمی آمد هر کدام از این ها در مذاقم مزه ای از روح و طغیان داشت هنوز نیز آن شب را به روشنی به یاد می آورم هنگامی که هر دو دیروقت زیر سوسوی چراغ های گازی در شبی خیس و سرد به سوی خانه می رفتیم من برای نخستین بار مست بودم این وضعیت چندان زیبا نبود وضعیتی بود آکنده از زجر و عذاب اما همین در عین حال جذاب بود و شیرین؛ در واقع گونه ای سرکشی و خوشباشی گری زندگی و روح را در خود داشت بک متهورانه سنگینی ام را بر دوش کشید هرچند سرزنش کنان و با زبانی گزنده ناشی تازه کار می نامیدم  مرا افتان و خیزان به خانه حمل کرد موفق شدیم از پنجره ای نیمه باز در راهرو پنهانی به داخل بخزیم