کتاب بابا نظرجلد سخت شاید محمدحسن نظر نژاد در میان همه کسانی که جنگ هشت ساله را تجربه کرده اند یک استثنا باشد او برای اولین بار سال 1358 به کردستان رفت تا آتشی که دست غریبه ها آن را روشن کرده بود خاموش کند هفده سال بعد یعنی در سال 1375 برای آخرین بار به کردستان رفت تا آغاز و پایان دفتر زندگی اش در کوه ها و قله ها نوشته شود آن روزها او یک داوطلب ساده اما نترس و فهیم بود که به همه زیبایی این آب و خاک دلبسته بود در سال های جنگ او به قائم مقامی فرماندهی لشکر هم رسید لشکری که بچه های خراسان بیرق آن را بالا برده بودند جنگ محمدحسن نظرنژاد را بابانظر کرد مانند پدری سایه اش روی سنگرها و خاکریزها بود و خراسانی ها طعم شجاعت و تدبیر او را در شب ها و روزهای عملیات برای همیشه در کام دل شان نگه خواهند داشت بابانظر بیش از 140 ماه در مناطق جنگی بود در بستان چشم و گوش چپ خود را از دست داد در فکه کمرش شکست در فاو قفسه سینه اش شکافت گازهای شیمیایی به ریه هایش رسید و وقتی جنگ تمام شد 160 ترکش به بدن او خورده بود که تنها 57 ترکش از سر تا پایش بیرون زد اما 103 ترکش همچنان در پیکر قوی و نیرومند او که روزی از پهلوانان خراسان بود به یادگار ماند  در سال 1375 محمدحسن به عنوان مسوول عملیات لشکر 5 نصر خراسان راهی کردستان می شود تا از واحدهای لشکر بازدید کند آن روز روز هفتم مرداد ماه 1375 بود که به ارتفاعات کفارستان می رسند در دل همان کوه ها و قله ها که روزی جوانی او را دیده بودند به خاطر کمبود فشار هوا دچار تنگی نفس می شود او را برای مداوا به مقرهای پایین دست می رسانند اما دیگر دیر شده بود کتاب خاطرات بابانظر حاصل گفت وشنود 36 ساعته سیدحسین بیضایی با اوست همه مصاحبه ها در سال 1374 و اوایل 1375 ضبط ویدیویی شده که از سرنوشت این فیلم ها خبری در دست نیست کلمه ها و جمله های این مصاحبه ها پس از ضبط روی کاغذهای سفید آمدند و ماندند