کتاب دون ژوان انتشارات بیدگل منتشر کرد چیزی جز تسلی ناپذیری و اندوهش او را به حرکت وانمی داشت اندوهش را به سرتاسر دنیا می بُرد و آن را در دنیا می پراکند دون ژوان با اندوهش زندگی می کرد مثل یک منبع نیرو اندوهش بزرگ تر و فراتر از او بود به تعبیری ــ و نه فقط به تعبیری  ــ مسلح به آن اگرچه خودش را به هیچ وجه نامیرا نمی دانست ولی می دانست که آسیب ناپذیر است اندوه چیزی بود که سرکشش می کرد و در  عوض یا به عبارت دقیق  تر مرحله به مرحله او را در برابر هر چیزی که پیش می آمد کاملاً نفوذناپذیر می کرد پذیرنده می کرد و در صورتِ لزوم نامرئی این دون ژوان اصولاً مانند دون ژوان های دیگر نیست او درگیر خسران و یأسی است که او را از تمام آن سبک سری ها شیطنت ها و حتی خباثت ها محروم می کند از تمام ویژگی هایی که از روایت مولیر به بعد با این شخصیت اسطوره ای عجین شده اند و با وجود این دون ژوانِ هانتکه احتمالاً هنوز شخصیتی فرانسوی است فرانسویِ سودازده ای که روزی از روزها در برابر آشپز بیکارِ روزگار ما در پورت رویالِ مجاورِ پاریس پایگاه قدیمی یانسنیست ها ظاهر می شود دون ژوان هفت سفر را به سوی هفت زن در هفت کشور از سر می گذراند و داستانش را روایت می کند گهگاه غنایی افسانه وار دارد ولی اغلب اوقات چیزی صرفاً رنگ باخته و بسیار ساختگی است در طول دهه ها هانتکه مصرانه و سرسختانه از چیزی بیش از طرح داستانِ سنتی گریزان نبوده است و این بار هم بدل به راوی نمی شود بلکه احضارکنندۀ لحظه ها و مکان ها باقی می ماند کسی که وقتی بن مایه   های داستانی او را برای توجیه استدلال یا حتی تحول تحت فشار می گذارند قاطعانه از آن سر باز می زند  هانس یوزف اُرْت هایل