کتاب جستاری در اصطلاح شناسی و مبانی ادبیات داستانی دفاع مقدس به چاپ سوم رسید جستاری در اصطلاح شناسی و مبانی ادبیات داستانی دفاع مقدس فصل اول زمینه و گستره گونه شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس فصل دوم زمینه و گستره گونه شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس و مقوله تاریخ فصل سوم گونه شناسی موضوعی و مضمونی ادبیات داستانی دفاع مقدس فصل چهارم تقدس امر مقوم گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس فصل پنجم گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس و امر فطری فصل ششم دفاع امر مقومِ گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس  مولف در بخشی از مقدمه کتاب در مورد اولویت موضوعی نوشتار خود نسبت به موضوعات دیگر چنین می نویسد  ادبیات داستانی ایران پیش از ظهور انقلاب اسلامی ثمره رویکرد تقلیدمآبانه نویسندگان داستان طی شش دهه بود ریشه های نظری و شیوه های مهارتی داستان نویسی به نحو بنیادین بر اساس رویکرد اومانیستی دوران مدرن بنا نهاده شد؛ ازاین رو در تکرار اصطلاحات و حتی ترجمه آنها مفاهیم مربوط به حوزه ادبیات داستانی پیوند بنیادین خود را با این دیدگاه حفظ کردند گستره پیوند این مفاهیم و زنجیره ارتباطی آنها گویای آن است که هرگونه پژوهشی درباره ادبیات داستانی و گونه ها و مسائل مرتبط با آن در اصول موضوعه خود به مبادی فکری اندیشه غرب وابسته است؛ تا جایی که کمتر اصطلاح مشهور ترجمه ای در این حوزه وجود دارد که بتوان مفهوم رایج ترجمه ای آن را به عنوان اصول موضوعه پژوهشی در حوزه ادبیات داستانی تحول خواه انقلاب فرض کرد ازاین رو ادبیات داستانی پس از انقلاب به فراخور توجه به این مهم دست به جعل اصطلاحاتی بی پیشینه زده است تا در گفتمان ادبی با تفسیری که گویای وجود اشتراک لفظی دو معنای متفاوت است با فضای غالب ترجمه ای به مقابله ای منتقدانه و فعالانه برخیزد و زبان و گفتمان خود را بنیان نهد  چنین روندی که از سال های آغازین پیروزی انقلاب شکل گرفت به صورت متناوب به میزان توجه پژوهشگران این حوزه به مبادی و اصول موضوعه پژوهش های داستانی دنبال شد این روند از واکنشی انضمامی در نقد تحلیل و دسته بندی داستان آغاز شد در این واکنش موضوعات و مضامین برخاسته از افق فکری و تجربی انقلاب به داعیه تغییر در گفتمان داستان به نحو انضمامی دست به تقسیم بندی زدند این موضوعات درصدد معرفی تغییری بنیادین یا اتخاذ رویکردی جدید در حوزه ادبیات یا دسته بندی تغییرات رخ داده در آثار و بررسی و تحلیل آن بر پایه نظامی فکری فلسفی و زیبایی شناختی اسلامی بودند؛ اما به مرور روشن شد نظام بندی حوزه ادبیات داستانی با تلقی ساده اندیشانه در کشف موضوع یا پرداخت به یک مضمون صورت نمیگیرد و این نظام ارتباط وثیقی به تلقی بهکاربرندگان آن از قالب های ادبی رویکردهای ساختاری سنجه های زیبایی شناسانه و مبانی شناختی و معرفتی دارد  نوع واکنش اولیه اهالی متعهد ادبیات داستانی پس از انقلاب به گستره موجود پیش از آن مبنی بر تاکید بر وجه انضمامی داستان ها همچنان طی بیش از سه دهه ادامه یافته است این امر به نوعی پارادوکس درون گفتمان ادبی و مباحث نظری داستان نویسی پس از انقلاب دامن زده است که میان برخی مفاهیم نوظهور با مفاهیم مبادی و اصول موضوعه برخی تعابیر مستعمل دیگر برقرار شده است؛ در حالی که غفلت از مبادی و اصول موضوعه و اشتراک لفظی برخی مفاهیم زمینه را برای ظهور و جلوه آشکار اقسام نامتجانس با مقسم ادبیات داستانی انقلاب اسلامی مهیا کرد ظهور چنین پدیدهای که کارکردهای نظری آن بر اهالی فن مخفی نبود توجه و آگاهی دهی به وجود چنین مبادی ترجمه ای در متن تعاریف گونه های داستانی برآمده از انقلاب اسلامی را سهل تر میکرد  چنین بروز و ظهوری از مبادی فکری ادبیات غرب در آثار نسل متقدم نویسندگان گونه پیش تاخته ادبیات داستانی پس از انقلاب ادبیات داستانی دفاع مقدس دیده شد که گرچه تجربه عملی و قدرت تحلیلی ضعیف این نویسندگان در تحقق آن موثر افتاد اما در ارتباط تنگاتنگی با مقوله ادبیات داستانی موضوعی یا مضمونی انقلاب و ماهیت آن بود و بیش از خلاهای فکری و تجربی این نویسندگان از جنگ مبادی و اصول موضوعه گفتمان داستانی در شکل گیری این گونه موثر بودند  ازاین رو بازخوانی اصطلاحات رایج در این حوزه بازشناسی مجاری ظهور چنین پدیدهای در پی تجربه اصیل انقلاب و معارف غنی آن است