رنج و سرمستی اثر ایروینگ استون ترجمه امیر فرجی کیان نشر نگاه رنج و سرمستی 195000تومان  ایروینگ استون ترجمه امیر فرجی کیان رنج و سرمستی شرح زندگی میکل آنژ هنرمند و متفکر ایتالیایی اواخر قرن پانزده و اواسط قرن شانزده است که ایروینگ استون در سال 1961 به رشته تحریر درآورده است استون مصائب بیمها و امیدهای زندگی شخصی این هنرمند جهانی را با مصائب خلق آثارش پیوند داده است رمان حاضر گرچه بر اساس وقایع تاریخی مندرج در زندگی میکلانژ نوشته شده از خیال و تخیل نویسنده نیز به دور نیست رمان پیش رو علاوه بر این خواننده را به ایتالیای دوره رونسانس می برد و از این لحاظ بسیار سودمند خواهد افتاد کتاب اول استودیو 1 او جلوی آینه ای در اتاق خواب طبقه دوم نشسته بود و گونه های نحیف خود را با خطوط طولانی استخوانی پیشانی صاف و گوشهایی که پشت سر قرار داشتند موی تیره مجعد حلقه شده در جلو چشمهای درشت کهربایی با پلک افتاده ترسیم می کرد  سیزده ساله با تمرکز خاصی اندیشید من خوب طراحی نشده ام ذهن من خارج از کنترل است با پیشانی اضافه بر دهان و گونه ام کسی باید از خط عمود استفاده کند  او بدن سفت خودش را تکان داد جوریکه چهار برادری که پشت سرش خوابیده بودند بیدار نشوند و بعد یکی از گوشهایش را از طریق دل آنگولارا کج کرد تا صدای سوت دوستش گراناچی را بشنود با ضربه های سریع مدادرنگی او توانست چهره ها را بازبینی کند حالت تخم مرغی چشم را گشادتر کرد پیشانی را گرد گونه های باریک را عریض تر لب ها را حجیمتر و چانه را بزرگتر کشید او فکر کرد این است الان بهتر بنظر می رسد بسیار بد است که چهره ای نمی تواند قبل از تحویل دادنش مانند برنامه هایی برای نمای کلیسای اعظم مجدد ترسیم شوند  نغمه های پرندگان فلوت زنان از پنجره ده فوتی که آنرا به هوای خنک صبحگاهان باز کرده بود شنیده می شد او کاغذ نقاشیش را زیر بالش بالای تختش مخفی کرده بود و بی صدا از پله های گرد سنگی به خیابان رفت  دوستش فرانسیسکو گراناچی جوان نوزده ساله ای بود سرش کمی بزرگتر از او با موهایی به رنگ یونجه و چشمان آبی هوشیار بود یک سال گراناچی مصالح نقاشی را و پناهگاهی در خانه پدری اش روبروی دی بنتاکوردی همچنین اثر انگشتی که محرمانه از استودیوی جیرلاندایو قرض گرفته بود به او می داد پس گراناچی پسر یک خانواده مرفه شاگرد فیلیپینو لیپی در سن ده سالگی بود در سن سیزده سالگی بعنوان پیکره اصلی رستاخیز جوانان در تقدس قرار داده شد تا از او نقاشی کنند  پیتر ریزینگ خواهرزاده امپراتور در گارمینه که ماساچیو ناتمام آنرا رها کرد و اکنون شاگردی جیرلاندایو را می کرد گراناچی نقاشی خودش را جدی نمی گرفت اما چشمان تیزبینی برای کشف هوش و استعداد در دیگران داشت  گراناچی با هیجان گفت اینبار تو واقعاً با من می آیی؟  این هدیه تولد من به خودم است  بسیار عالی او دست جوان را گرفت و در امتداد وای دی بنتاکوردی که در قسمت بیضی شکل در آمفتی تئاتر قدیمی رم ساخته شده بود پشت دیوارهای بلند زندان استینچ همراهی کرد آنچه درباره دومنیکو جیرلاندایو به تو گفتم را به خاطر بسپار من پنج سال شاگرد او بودم و او را بخوبی می شناسم متواضع باش او دوست دارد که شاگردانش از او قدردانی کنند  اکنون آنها به وای جیبلا رسیدند بالای در ورودی جیبلا که محدوده دومین دیوار شهر را نشان داده است در سمت چپ آنها سنگ بزرگ بارجِلو قرار دارد با حیاط رنگارنگ فرمانداری و بعد از اینکه در خیابان پروکنسول به سمت راست بپیچند کاخ پازی را می بینید پسر جوانتر با محبت دستش را بالای بلوکهای ناهموار دیوارها می کشد  گراناچی اصرار کرد عجله کنیم این بهترین ساعت روز برای جیرلاندایوست قبل از اینکه نقاشی کشیدن را شروع کند آنها با گامهای ناهماهنگ در خیابانهای تنگ و باریک می رفتند با گذشتن از خیابان آهنگرهای قدیمی با کاخهای سنگی آن و گریزهای خارجی پله های سنگی تراشیده که به اتاقهای شیروانی برجسته می رسید آنها به طرف وای دل کورسو رفتند و در سمت راستشان از شکاف باریکی بخشی از کاشیکاریهای قرمز رنگ گنبد را دیدند و یک بلوک بعد سمت چپشان کاخ دل سیگورا را با طاقهایش دیدند پنجره ها و تاجهای برج سنگی زرد رنگ او در طلوع آبی کمرنگ در آسمان فلورانس رسوخ می کرد برای رسیدن به استودیوی جیرلاندایو باید از میدان بازار قدیمی می گذشتند جاییکه گوشتهای تازه از ستون فقرات تکه شده و باز شده از قرقره روبروی غرفه قصابان آویزان شده بودند استودیو تا اینجا فاصله کمی داشت که با گذشتن از خیابان نقاشان به سمت وای دل تاولینی در بازشده استودیوی جیرلاندایو را می دیدند  میکل آنژ لحظه ای ایستاد و به سنگ مرمر دوناتلوی مقدس خیره شد  مارک روی طاقچه بلند اورسانمیچل ایستاد  با صدای پر هیجانی اذعان کرد مجسمه سازی برترین هنرهاست  گراناچی تعجب می کرد که دوستش چگونه توانسته احساساتش را نسبت به مجسمه سازی در طول دوسال دوستی پنهان کند  آرام گفت من با تو موافق نیستم اما صحبت کردن را تمام کنیم ما کارهایی برای انجام دادن داریم  پسر نفس عمیقی کشید با هم به کارگاه جیرلاندایو وارد شدند