کتاب تاریخ ایران ازعهد قدیم تا انقراض قاجاریه   نویسنده عباس اقبال آشتیانی   حسن پیر نیا اثر دو جلدی حاضر که در یک مجلد به چاپ رسیده مشتمل بر دوره کامل تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه است جلد اول نوشته حسن پیرنیا  مشیرالدوله تاریخ ایران از آغاز تا انقراض ساسانیان را در بر می گیرد این بخش در پنج باب و هر باب در چند فصل تنظیم شده است که برخی از مباحث این قسمت ـ علاوه بر تاریخ سیاسی سلسله های پیش از اسلام ـ عبارت اند از   شکل جغرافیای فلات ایران نژاد آریان ها مذهب و اخلاق آریان ها خانواده و طبقات و حکومت ایلام زبان نژاد خط آثار و دستاوردها سپاه طبقات  صنایع آثار و بقایای تاریخی تجارت مسکوکات نبردها تشکیلات اداری و جنبه های مختلف تمدن و فرهنگ   تاکید حسن پیرنیا بر تاریخ ایران باستان به عنوان موضوع پژوهش تاریخی حاکی از چیرگی گفتار باستان  گرایی در این دوره است و نمی  توان آن را صرفاً زاده  ی علاقه و انگیزه  های شخصی پیرنیا دانست؛ چنان که اشاره شد این نگاه زاده  ی عصری بود که گفتار ناسیونالیسم باستان  گرا غلبه  ی چشم  گیر داشت تصمیم برای تدوین یک دوره مفصل تاریخ ایران باستان در کمیسیون معارف نشان می  دهد که توجه به ایران باستان از سوی پیرنیایی که از عالم سیاست بریده بود و نفوذی در این تصمیم  گیری نداشت زاده  ی نبوغ شخصی وی نبوده است بلکه این علاقه  ی او به تبعیت از گفتار حاکم رقم می  خورد؛ البته ناسیونالیزم پیرنیا از جنس درباری آن که شعار خدا شاه میهن سر می  داد نبود اما بی  شک از فضائی متاثر بودکه با تکیه بر عناصر ملی نژاد دین زبان و تاریخ مشترک آن را درمان گرفتاری  های تاریخی خود می  دانست   در واقع ناسیونالیزم باستان  گرایی و تاکید بر تمرکز قدرت یعنی عناصر اصلی برسازنده  ی گفتار در این دوره در بینش تاریخ  نگار مستقلی چون پیرنیا به بازتولید مفهوم شاه آرمانی مطلقه منجر شد؛ مورخان این دوره به شاه به عنوان یگانه عامل تغییرات در طول تاریخ می  نگریستند امری که در دهه  های بعد وقایع نگاری سیاسی را به جریانی فربه   در تاریخ  نگاری آکادمیک بدل می  کرد بررسی آثار تولید شده مورخان این دوره نشان می  دهد بیشترین توجه آن  ها به شاه و مسئله تغییر سلطنت یا آمد و شد سلسله  هاست؛ چنان  که تاریخ پیرنیا نیز نوعی شاهنامه  ی جدید محسوب می  شود  شاه به عنوان هسته  ی مرکزی تاریخ در نگاه مورخان این عصر از این روی اهمیت دارد که می  تواند موجب اعتلاء یک جامعه شود یا آن را به ورطه سقوط بکشاند در واقع مورخان این دوره نشان دادند که اگر چه مورخان موضوعات بسیار دور را به عنوان قلمرو شناخت انتخاب می  کنند اما تاریخ عصر خویش را می  نویسند و بر این جمله کلیدی بِندِتّو کروچه صحه گذاردند که هر تاریخی تاریخ معاصر است