کتاب الحجج البالغه علی تجرد النفس الناطقه اثری از علامه حسن حسن زاده آملی کتاب الحجج البالغه علی تجرد النفس الناطقه اثر حسن حسن زاده آملی  مؤلف در باب اول به اثبات نفس ناطقه به نحو اطلاق می پردازد و کاری به تجرد برزخی عقلی و مقام فوق تجردی نفس ندارد بلکه فقط غیر جسمانی بودن نفس را ثابت می کند فیلسوف  قسطا بن لوقا  در رساله ای به نام  الفصل بین الروح و النفس  پنج دلیل بر جسمانی نبودن نفس می آورد که استاد علامه آنها را در این باب نقل می نماید باب دوم به تجرد برزخی قوه خیال اختصاص دارد که با چهار حجت به خوبی ثابت می شود در این گونه دلایل اشباح  اشکال و صور خیالی اخذ شده است لازم به ذکر است که ادله چهارگانه استاد ناظر به همان ادله چهارگانه صدر المتالهین است که در اسفار بیان شده است البته ایشان از کلمات فخر رازی و بعضی از حکمای مشاء بهره می برد و احیانا بعضی از آنها را نیز مورد نقد و بررسی قرار می دهد باب سوم در باره اثبات تجرد قوه عاقله است و شامل نوزده دلیل است باب چهارم در باره مقام فوق تجرد عقلی صحبت می کند و اینکه انسان  مقام لا یقفی دارد و از جمله چیزهایی که ما را به این مطلب رهنمون می شود روایات زیر است که از رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم  وارد شده است ما من مخلوق الا و صورته تحت العرش قلب المومن عرش الله الاعظم هم چنین قول حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السّلام که فرمود کل وعاء یضیق بما جعل فیه الا وعاء العلم فانه یتسع به به نظر صدر المتالهین برای نفس انسانی در مقام هویت و نظام هستی درجه معینی وجود ندارد بلکه او دارای مقامات و درجات مختلفی است و در هر عالمی صورت خاصی دارد استاد از این کلمات صدر المتالهین مقام فوق تجردی انسان را استنباط می کند باب پنجم با نقل برخی از آیات و روایات در باره تجرد نفس و مقام لا یقفی آن متبرک می شود ناگفته نماند که طایفه ای از آیات و روایات در آخر باب ششم نفس اسفار و هم چنین در  عین الیقین  فیض ذکر شده است که علاقه مندان می توانند بدان جا رجوع نمایند