کتاب پیشوای شهیدان  سید رضا صدر  به اهتمام سید باقر خسروشاهی  بوستان کتاب پیشوای شهیدان روایتی است داستان وار از زندگانی امام حسین ع زمینه های رویداد واقعه عاشورا با ریشه یابی ویژگی های اخلاقی و اجتماعی دنیای عرب و زمینه هایی که باعث شد تا در روز عاشورا جنگی با آن کیفیت درگیرد نویسنده در نخستین صفحات بخش نخست کتاب با عنوان شهادت و جهاد تاکید می کند که پیروز واقعه کربلا حق بوده است و برای بلند شدن آوازه حق طبیعتا قدرت ابزار خوبی نیست همانگونه که آیت الله صدر اشاره می کند بر مسند قدرت بودن حق دست کم در دورانی که دنیای بشری از میزان رشد کافی برای مشارکت در حکومت حق برخوردار نیست حق جویان و فرصت شناسان را در یک صف قرار می دهد و این از دید او آغاز زوال حق است جایی که دین خدا دین حکومتی می شد و تشریفات جای دین را می گرفت و برای هدف می شد نه وسیله به عقیده نویسنده دین تشریفاتی خطرهای زیادی هم دارد و حق جز به تشریفات شناخته نخواهد شد و لاجرم قدرت به دست مردم نادان می افتد و وای به حال ملتی که قدرت ملی آن به دست مردم نادان بیفتد و لجارگان بر آن حکومت کنند از ویژگیهای کتاب پیشوای شهیدان در تصویرسازی خوب و با حوصله ای است که نویسنده از زمانه حسین ع داشته است در جای جای کتاب درباره زمینه های فرهنگی تاریخی و سیاسی دوران معاویه و یزید سخن گفته شده است زمینه های قومی و قبیله ای در روابط میان اعراب شیوه عملکرد دستگاه های تبلیغاتی بنی امیه در دوران امام تصویر شده است توضیح داده شده است که شهادت به عنوان عنصر اصلی واقعه کربلا  از دیدگاه آیت الله صدر  چگونه همچون دانه ای در دل زمین زمانه امام کاشته شده بوده است و جز با خون هایی که در کربلا ریخته شد این دانه از دل زمانه بیرون نمی  آمد نویسنده در بخش نخست روایت تا خاک سپاری شهیدان پیش می رود صحنه های شهادت با قلم شیوا و توانای نویسنده به خوبی با جزئیات و احساسات تصویر می شوند نثر کتاب روایت گری تاریخی  حماسی از عاشوراست تمام صحنه ها و روضه های عاشورا به خوبی تصویر می شوند لحظه شهادت یاران یک به یک تصویر می شود وداع پایانی امام با اهل بیت دیدار با امام بیمار در بستر و وداع با زینب س فلش فورواردی هم به مجلس یزید زده می شود آنگاه که سر امام در مجلس یزید برده می شود و زید بن اَرقَم فریاد می آورد آهای مردم عرب از امروز همگی برده شدید‍ پسر فاطمه را کشتید و پسر مرجانه را فرمان فرما کردید‍ تا نیکان شما را بکشد و گنه کاران شما را استخدام کند بدبخت مردمی که خواری را ذلت را برای خویش پسندیدند بخش دوم درباره اسارت اهل بیت امام حسین ع است آیت الله صدر بخش اول را با این جمله پایان برده است حسین آموزگار کتاب شهادت بود و زینب آموزگار کتاب اسارت و بشر باید هر دو را بخواند و بداند فصل دوم به صورت کامل به جهاد سوختن و ساختنِ زینب می پردازد نویسنده در این فصل اسارت را به عنوان مکمل شهادت و عنصر مؤثر دیگر در حادثه کربلا معرفی می کند می گوید که زینب س نه تنها داغ شهادت را دید از سوی دیگرش طعم اسارت را نیز چشید و جهاد کامل بود به همین دلیل روایت نویسنده از رویاروی زینب س با یزید روایتی حماسی است روایت خطبه حضرت در شام و در برابر یزید نمونه ای از همین باور مهم است در ادامه نقل خطبه طولانی حضرت نزد یزید آیت الله رضا صدر به این نکته مهم اشاره می کند که جشن پیروزی دربار شام به دادگاه محاکمه یزید تبدیل می شود همین مسئله نیز از نظر او اهمیت اسارتِ پس از شهادت را برجسته می کند اگر زینب جامه رزم بر تن می کرد و شهادت می یافت سفر اسارتی نبود دادگاه محاکمه یزید تشکیل نمی شد و خطر اختفا شهادت حسین را تهدید می کرد این فصل با نقل های دیگر و با آزادی اسیران پایان می یابد جایی که به قول نویسنده فشار افکار عمومی سبب می شود یزید تصمیم به آزادی اسرا بگیرد و اجازه دهد برای نخستین بار عزای شهادت امام حسین ع به جای آورده شود فصل سوم با شرح شهادت برخی یاران امام حسین ع آغاز می شود ابتدا شهدای پیشگام مسلم ابن یقطِر قیس بن مُسَهَر و میثم ایرانی که از یاران امیرالمؤمنین و هم بند مختار بود پس از آن نویسنده به زیبایی از دو راهی ها می گوید از انتخاب هایی که سرنوشت افراد را تغییر داد ابتدا از عباس س و عمر سعد که دو راه متفاوت را برگزیدند سپس از زُهیر و عُبید که اولی شهادت و دومی شقاوت را برگزید سپس حُر ریاحی و ضحاک را مقایسه می کند یکی از یزید برید و به دامان حسین ع آمد و دیگری هنگامی که دید راهی برای پیروزی نیست از خدمت امام مرخص شد این ها مقدمه ای می شود برای اینکه نویسنده در ادامه فصل از آداب شهادت بگوید از انتخاب هایی که زمینه ساز شهادت می شوند و شاید از این ها مهم تر از نسبت میان زن و شهادت آیت الله صدر در این باره می نویسد زن را در اسلام وظایفی است که در خور است جهاد سرخ از زن خواسته نشده است جهاد زن جهاد سپید است و زن بر آن تواناست اگر زینب در جنگ شرکت می کرد بی گمان شهادت حسین را به تأخیر می انداخت و از یاران حضرتش به شمار می رفت ولی در جنگ شرکت نکرد چرا؟ چون در سلام جهاد سرخ از زن خواسته نشده است کتاب پیشوای شهیدان با شرح همین شهادت نامه ها پایان می یابد