کتاب حلاج الاسرار انتشارات بیدگل منتشر کرد حلاجُ الاسرار نامی ست که از دو حیث بر این کتاب می افتد اول اینکه خود لقب جناب شیخ حسین بن منصور بیضائی عارف سده سوم هجری ست قدس سره دوم اینکه خود موافق سنتی ست از سنن نامگذاری  ما محبوب الاولیا مثلاً که نام دفتری از سعدالدین حمویه است یعنی متنی که دلپذیر اولیاست و مونس العشاق که نام رساله ای از سهروردی ست یعنی کتابی که مونس و همراه عاشقان باشد به همین روال حلاجُ الاسرار یعنی کتابی که کاوند دل هاست سر  دل یا دفتری که در آن حلاجیی راز هاست مثلاً میان اشعار و اخبار که مقومات این مجموعه هستند بیش از ده سال فاصله است شعرها همه جز دو سه تا کار سال 1350 هستند گرچه در سال های بعد دستکاری شده اند؛ اما نثرها در سال های 61 و 62 شکل گرفته اند نثرها تاکنون چاپ نشده اند؛ اما سومین بار است که شعرها در این مجموعه با تفاوت هایی چاپ می شوند حلاج گرچه خود زاد بیضای فارس بود چون در واسط بصره به بار آمده بود فارسی هیچ نمی دانست شعرهای این مجموعه گزینه ای است از میان 87 پار تازی غالباً کوتاه که کل اشعار بازماند اوست از دیوان الحلاج ویراست لویی مسینیون فارسی این شعرها چه بسا آمدنی بوده نه پرداختنی هم از این روست که گاه از معنی اصل واگشته و گاه از قوانین قدمایی شعر فارسی؛ اما نثرها همه سنجیده و پرداخته است و از روی منابع متعدد کار شده است پاره ای از اخبار تعبیه اند و نه ترجمه مثل دو قطع 17 و 30 که از روی اخبار الحلاج کار شده اند یا قطع 11 که از روی تذکرةالاولیای عطار یا قطع 38 از روی روایت فارسی بسیار ساده ای در آثار نجم الدین رازی اما قطع 35 نه ترجمه است و نه تعبیه بلکه با اندک تصرفی از شرح شطحیات روزبهان نقل شده است نام روای اصلی هر قطعه در ذیل آن آمده است و پاره ای از روایات به دلیل مجهول بودن راوی بی نام مانده است ترجم اخبار از لحاظ روش کار یک دست نیست؛ گاهی به همان مایه با اصول عرب می خواند که ترجم خواجه نصیر مثلاً گاهی هم نه خالی از آن کژخوانی های سازنده است که جز تدابیر انتقادی نیست