کتاب دو قرن سکوت کتاب دو قرن سکوت تاریخ حوادث سیاسی و اجتماعی ایران در دو سده آغازین اسلام است آنچه پس از سقوط دولت ساسانی تا روی کار آمدن دودمان طاهریان بر ایران گذشت تاریخ این دو قرن را پیش از این نویسندگان و تاریخ نویسان به اجمال و اختصار بیان کردند و فقط به ذکر این مطب اکتفا کردند که در تمام مدت این دو قرن ایران در زیر سلطه تازیان بود و چنان تحت استیلای اعراب قرار داشت که مردم ایران حتی خط و زبان خود را فراموش کردند در صورتی که این دو قرن روزگار انقلاب ها و کشمکش های مهم بوده است قیام های بزرگ در طی آن پدید آمده است و حوادث مهم و شگرت بی نظیری مانند جریانات ابومسلم و مقنع و بابک و مازیار و افشین در این روزگار و نهضت های مهم مانند نهضت شعوبیه و سیاه جامگان و سپیدجامگان و سرخ جامگان در این روزگاران روی نموده است  مشکلات چاپ و نشر کتاب دو قرن سکوت  دو قرن سکوت ابتدا به صورت پاورقی در نشریه مهرگان ارگان جامعه لیسانسه های دانشسرای عالی منتشر شد و بعد در سال 1330 برای نخستین بار به صورت کتاب توسط جامعه لیسانسه های دانشرای عالی منتشر شد پس از نخستین انتشار در زمان پهلوی دوم به سرعت چاپ اول نایاب می شود دکتر زرین کوب به تجدید چاپ رضایت نمی دهد تا در فرصت مناسب به تج کوب جدید نظر درباره کتاب بپردازد زرین کوب جواب پنج سال وقت و انرژی صرف می کند و منابع متعدد را از دیده می گذراند تا در اردیبهشت 1336 متن گسترش یافته و تجدید نظر شده اثر از سوی انتشارات امیر کبیر منتشر می شود او در مقدمه ویرایش دوم برخی از انتقادات ویرایش اول کتاب را ناشی از جوانی و تعصب خود در آن هنگام می داند از فروردین 1336 متن دو قرن سکوت از چاپ دوم به بعد تغییر نکرد و چاپ های بعدی بر پایه همین متن انجام شده است دو قرن سکوت پس از انقلاب به طور رسمی توسط انتشارات جاویدان منتشر شد که هفته بعد از انتشار جمع آوری شد سرانجام پس از گذشت بیست سال از انقلاب 1357 کتاب دو قرن سکوت مجوز چاپ گرفت  بخشی از کتاب دو قرن سکوت  در آن روزگاران که هیبت و شکوه دولت ساسانی سرداران و امپراتوران روم را در پشت دروازه های قسطنطنیه به بیم و هراس می افکند عربان نیز مانند سایر مردم انیران روی نیاز به درگاه خسروان ایران می آورند و در بارگاه کسری چون نیازمندان و درماندگان می آمدند و گشادکار خویش را از آنان می طلبیدند پیش از این نیز به درگاه شهریاران ایران جز از در فرمانبرداری در نیامده بودند و پیش از اسکندر بیابان عرب در زمره سرزمین هایی بود که به داریوش شاهنشاه ایران تعلق داشت از آن پس نیز سران و پیروان قوم به درگاه پادشاهان ایران در شمار پرستاران و فرمانبرداران بودند در دوره ای که شاپور ذوالاکتاف هنوز از مادر نزاده بود برخی از آن ها به بحرین و کناره های دریای فارس به غارت آمده بودند اما چنانکه در تاریخ ها آورده اند وقتی شاپور بزاد آمد آن ها را ادب کرد و به جای خویش نشاند در درگاه یزد گرد اول بزرگان حیره چون دست نشاندگان و گماشتگان ایران به شمار می آمدند و در روزگار نوشیروان تازیان سرزمین هاماوران نیز مثل تازیان حیره خراج گزار و دست نشانده ایران بودند