کتاب اهل هوا اثر غلامحسین ساعدی اهل هوا به طور اعم به کسی اطلاق می شود که گرفتار یکی از بادها شده است و بادها تمام قوای مرموز و اثیری و جادوئی را می گویند که همه جا هستند و مسلط بر تمام نوع بشر زار خطرناکترین و شایع ترین بادهاست بیشتر مبتلایان اهل هوا گرفتار این باد هستند زارها همه کافرند و از جاهای مختلف می آیند زار وقتی وارد تن یکی شد او را مریض و بدجان می کند و مثل تمام بادها هیچ طبیب و درمانی برایش کارگر نیست زارهای گوناگون در مبتلای خود؛ ناراحتی های گوناگون به وجود می آورند چون زارها بیشتر از هفتاد و دو نوع هستند به ناچار بیشتر از هفتاد و دو نوع تغییر حال در زاران می توان مشاهده کرد مثل تمام بادها زار را بیشتر فقرا می گیرند جاشوان و ماهیگیران و زارعین و گدایان و بیشتر از همه سیاهان شکار اصلی زارها هستند  زار مثل هر باد دیگر به صورت جن وارد بدن شخص مبتلا می شود بنابراین همیشه به هر ترتیبی که شده ابتدا باید جن را از تن بیمار بیرون کرد  به هر حال شخص مبتلا را باید مدت ها طبيب؛ دوا و درمان کرده باشند؛ و اگر از معالجه وی نتیجه ای حاصل نشود او را پیش ملا و دعانویس می برند و اگر هیکل بستن و دعا گرفتن هم کارگر نشود؛ آن وقت نوبت بابا یا مامای زار است که باید دست به کار شود وقتی بابا یا ماما احتمال بدهد که شخص مبتلای یکی از زارها شده؛ او را مدت هفت روز در حجاب و دور از چشم دیگران نگه می دارند ابتدا بدن شخص مبتلا را تمیز می شویند و بعد مدت هفت روز مانع می شوند که بیمار زن و سگ و مرغ ببیند و به علاوه در این مدت چشم هیچ زن؛ چه محرم چه نامحرم نباید بر وی بیفتد اگر شخص مبتلا زن باشد او را از جلو چشم مردها دور می کنند تمام شب هائی که شخص مبتلا در حجاب نگه داشته می شودبابا یا ماما معجون يا دوای مخصوص زاران را گره کو به تن وی می کشند  ساعدی در آداب و رسوم محلی تحقیق بسیار کرده است او که پژوهنده ای ناآرام است برای مطالعه ای مردم شناسی و اجتماعی به روستاهای گوناگون کشور و سواحل خلیج فارس سفر کرده و رسم ها و عادت ها و مشکل های آن ها را در دفترهای تحقیق اجتماعی ایلخچی ۱۲۴۲  خیاو یا مشکین شهر ۱۳۴۴  اهل هوا ۱۳۴۵ ثبت کرده است و از این رو جای شگفتی نیست که آثار این پژوهش ها را در نوشته های داستانی و نمایشی او نیز ببینیم