کتاب محبت و آگوستین قدیس مقوله محبت که آرنت در گفتگویی کارساز و نافذ با اندیشه آگوستین قدیس به آن رسید در مرکز فلسفه وجودی او قرار دارد آگوستین به دلیل باور وی به توانش آدمی برای زایش محبت و جاودانگی است که مفاهیم اصلی این کتاب و بعدا در بقیه آثار آرنت هستند آگوستین دانشور و اندیشه ورزی بود که در زندگی شخصی از گرفتاری در چنبر دنیای موجود آغاز کرد و مدتی ابزار کامل آن قرار گرفت اما توانست کاملا به ورای تمام تصادفات رفته تا بدانجا خود را آزاد کرد که هم کیشانش لقب قدیس به او اعطا کردند و او خود را با جزئی از عالم وجود کردن نامیردنده و جاودانه کرد آرنت در این کتاب یکی از دو مقوله کلیدی در اندیشه آگوستین یعنی محبت به ویژه معنا و مصداق فلسفی آن را از نوشته های خطابه ای و موعظه ای او توضیح می دهد و ضمنا تبیین می کند که چگونه محبت باید با دانش و خردورزی همراه باشد این اثر پژواکی از استقلال فکری و ذهن خلاق و بصیرت بین آرنت و نشان دهنده آن است که او نه فقط از استاد راهنما و الگوی فکری خود کارل یاسپرس مستقل است بلکه از برخی جهات از دیگر استاد و شاید رقیب اندیشگی اش مارتین هایدگر نیز متمایز و متفاوت است