کتاب  روش شناسی مهدویت پژوهی  ق 35 مهدویت پژوهی به عنوان یک حوزه مطالعاتی دارای ظرفیت های عظیم دانشی و رویکردی و کارکردی است ظرفیت های دانشی مهدویت پژوهی در قالب گرایش رشته و چند رشته قابل توجیه می باشد و ظرفیت های رویکردی مهدویت پژوهی در قالب تاثیر گذاری در حوزه های مختلف فرهنگی اعتقادی اجتماعی تمدنی خودنمائی می کند و ظرفیت کارکردی مهدویت پژوهی در گستره فردی و اجتماعی مذهبی و فرامذهبی دینی و فرادینی این جهانی و آن جهانی نمایان می شود مهدویت پژوهی به عنوان حوزه معرفتی دارای انتظام ساختاری و انسجام دانشی بوده و با این نگاه دارای موضوعی به نام مهدویت و غایتی به نام پژوهش های مهدوی می باشد  مهدویت پژوهی از نظر مسائل از سوئی به جهت اقبال عمومی و فراگیر مسلمانان و از سوی دیگر به جهت نیازمندی و مطالبات عمومی مردم و از دیگر سو به جهت نثار حجم عظیمی از شبهات و ایرادات از طرف دشمنان و مخالفان مهدویت پرگستره و پردامنه شده است بطوری که پاسخ دقیق و درخور به این حجم عظیم از مسائل و شبهات بدون کاربست روش و بدون طرح روش شناسی ممکن نمی باشد  بر این اساس بحث روش شناسی برای حوزه مهدویت پژوهی به جهت فربگی مسائل و تکثر و تنوعات مختلف آن که تداعی گر گوناگونی و چند تباری مسائل مهدویت پژوهی است ضروری می باشد تنوعات و گوناگونی و چند تباری مسائل و مباحث مهدویت پژوهی می طلبد تا در بحث روش شناسی از تنوعات روش ها نظیر روش نقلی روش عقلی روش شهودی روش تجربی روش تلفیقی نقلی ـ عقلی نقلی ـ شهودی عقلی ـ شهودی عقلی ـ تجربی استفاده شود