کتاب سرگذشت ندیمه در اتاقی می خوابیدیم که زمانی سالن ورزش بود روی کف چوبی لاک و الکل خورده سال خطوط و دایره هایی دیده می شد که در گذشته برای مسابقات کشیده بودند حلقه های تور بسکتبال هنوز بود اما از خود تورها خبری نبود درو تا دور سالن برای تماشاچی ها بالکن ساخته بودند احساس می کردم بوی تند عرق آمیخته به بوی شیرین آدامس و عطر دختران تماشاچی آن زمان در مشامم مانده است در تب اشتیاق آینده می سوختم شعله این عطش سیری ناپذیر چطور در وجودمان روشن شده بود؟ حسی که فضا را آکنده بود؛ این حس حتی هنگام تلاش برای خوابیدن روی تخت های سفری نیز با ما بود تخت ها را با فاصله چیده بودند تا نتوانیم با هم حرف بزنیم ملافه هایمان مثل ملافه بچه ها بود پتوهای ارتشی داشتیم پتوهای قدیمی که مارک یو اس رویشان را هنوز می شد خواند لباس هایمان را تمیز و مرتب تا می کردیم و روی عسلی های پای تخت می گذاشتیم نور چراغ ها را کم می کردند اما نه خاموش