سقای آب و ادب کتاب سقای آب و ادب اثری است متفاوت از سیدمهدی شجاعی و البته جدیدترین اثرش هم؛ رمان و روایتی از زندگی حضرت عباسع که بعد از سال ها اندک اندک جامه خلق پوشیده و این روزها در ظرف کتاب تقدیم مخاطبان شده است   رمان به یقین متفاوت است با آثاری از همین قلم هم از حیث فرم و هم از حیث نوع نگاه محتوایی اثر شامل ده فصل است عباسِ علی عباسِ ام البنین عباسِ عباس عباسِ سکینه عباسِ مواسات عباسِ زینب عباسِ ادب عباسِ حسین عباسِ فرشتگان عباسِ فاطمه در هر فصل رفت و برگشت روایی متعدد و متنوعی دیده می شود و در حرکتی سیال راویان جای به هم می دهند و شکست ها به سرعت خوانش می افزاید و زوایایی جدید از مفهوم را روشن می کند   اما آن چه کتاب سقای آب و ادب را از حیث محتوا با دیگر آثار شجاعی متمایز می کند بیشتر در فصل عباسِ فرشتگان به چشم می آید در سایر فصول نویسنده دقیق و کامل بر اساس مستندات تاریخی به روایت زندگی حضرت عباسع می پردازد؛ اما در فصل نهم شجاعی شیوه ای جدید را پیش می گیرد روایتی متفاوت با مضامینی که بیشتر استحسان اوست مفاهیمی جدید و نگاهی نو به شخصیت حضرت عباس بن علیع   این فصل چنین آغاز می شود پیش از آن که راوی این داستان قدم به فصل پایان بگذارد ما فرشتگان؛ فرشتگان هفت آسمان بر خود فرض می شماریم که پا به میدان بگذاریم و پرده از رخسار حضرت ابوالفضائل برداریم و ناگفته پیداست که این نه بدان معناست که ما قادریم پرده از اسرار حضرت ابوالفضائل برداریم چرا که رخسار جلوه ای از جلوات حضور عیان است و اسرار جنس و جوهری از علوم در پرده و معارف پنهان و فاصله میان این دو فاصله میان زمین است تا آسمان   دلیل یا فلسفه حضورمان در این میدان را در سطور آتی در خواهید یافت و امّا چرا این فصل را برای حضور انتخاب کردیم و در این مقطع از روایت داستان وارد میدان شدیم؟ پیش از این نیامدیم چون امید یا انتظار یا توقع داشتیم که سایه و شبحی از رخسار حضرتش را در لابه لای خطوط داستان ببینیم ولی وقتی دیدیم که روایت رو به اتمام است بی رویت رخسار حضرت و داستان در آستانه فصل پایان ترسیدیم که مبادا نقطه ختم بر پایان داستان بنشیند و حرف های اصلی و اصلی ترین حرف ها همچنان ناگفته بماند