کتاب برادران کارامازوف داستایفسکی با روحیه ای پیچیده و به سبک آرام قرن نوزدهم به  ارائه زمینه پیچیده شخصیت های اصلی کتاب خود را آغاز می کند سپس بلافاصله لحن آن را تثبیت می کند او ابتدا عنصر رازآمیز در رمان مرگ غم انگیز کارامازوف را اعلام می کند و سپس شروع به تعریف عناصر تراژدی  به ویژه تراژدی کارامازوف می کندکارامازوف شخصی مسن بی اساس مبتذل بد اخلاق و کاملاً تحقیر شده به تصویر کشیده می شود و مرگ تراژیک او فقط به این دلیل که پسرانش در این مرگ نقش دارند تراژیک خواهد بود نه به این دلیل که کارامازوف خود احساسات تراژیک مخاطب را برانگیخته است در حقیقت  در صحنه دادرسی در کتاب  اینگونه اشاره شده است که قتل به معنای واقعی یک اقدام کوتاه مدت نیست زیرا فئودور کارامازوف هرگز به عنوان یک پدر مناسب عمل نکرده است برای حمایت از این ایده داستایفسکی از همان ابتدای رمان شروع به نشان دادن سیاهی و ابتذال مردی می کند که باید بمیرد داستایوسکی برای تاکید بر هیولای درون کارامازوف  فقدان غرایز پدرانه را نشان می دهد کارامازوف فرزندان خود را از نفرت و کینه دور نکرد او به راحتی موجودیت آنها را فراموش کرد علاوه بر این  او هر بار که غریبه ها می آمدند و بچه ها را به سرپرستی قبول می کردند و این مسئولیت از دوش کارامازوف برداشته میشد او بسیار خوشحال می شد این کار به او اجازه می داد تا تمام انرژی خود را صرف عیاشی های مختلف خود کند بنابراین یکی از ایده های داستایوسکی که در سراسر رمان برجسته است  به جایگاه کودک در جامعه مربوط می شود مخاطب  این مضمون را در فصلی که به رفتار فیودور کارامازوف با فرزندانش مربوط می شود دریافت می کند داستایفسکی به ما می گوید که دیمیتری تنها پسر از سه پسر فیودور پاولوویچ بود که این باور را داشت که می تواند زمانی که به سن رشد برسد حق خودش را از پدرش بگیرد داستایوسکی در اوایل داستان با احتیاط از بیان مستقیم درمورد اینکه پدر تا چه حد فرزند خود را فریب داده است  پرهیز می کند از میان این سه پسر  دیمیتری تنها کسی است که پدر به شدت از او بیزار است زیرا دو پسر دیگر هیچ تقاضای مالی از پدر ندارند فقط دیمیتری اصرار دارد که ارث خود را داشته باشد