سیر تطور  اکنون و آینده رمان اثر حامد رشاد در قرن بیستم هر چه جلوتر می رویم آن قدر تنوع جریان های فلسفی و ادبی موازی و همعصر با تلقی های متفاوت و متعارض از فلسفه هنر ادبیات زیاد می شود که نمی توان مثل قدیم ترها با قطعیت گفت این دوره از آنِ فلان مکتب است و این مکتب ادبی اعتراضی به فلان مکتب پیشین جای مکتب های دامنه دار را موج ها و جنبش های کوتاهی می گیرند که مثل انداختن سنگی در آب یا جرقه  ای خیره کننده از یک کبریت در شب بارانی شروع متفاوت و پرصدا ولی عمری کوتاه دارند؛ تا بخواهند درک شوند تبدیل به خاطره می شوند؛ خاطراتی که بی آنکه بدانیم چه طور مستقیم و غیر مستقیم بر ذهنیت ها تاثیر می گذارند در این عصر فلسفه دیگر آن چیزی نیست که می شناختیم؛ شاید ضد خودش است؛ و حتی گاهی به ضدِ خودش بودن هم راضی نیست ادبیات هم همین طور سردمداران جریان های نوپدید دیگر آنچه را در قرن نوزدهم به اسم رمان شناخته می شد به رسمیت نمی شناسد در این غوغا که جنگل های نامنظم حارّه ای را می ماند جنبش رمان نو متولد شد البته اگر روح رمان ما را حلال کند که این جنبش را اساسا رمان می خوانیم