کتاب شعر اشک نوشین سروده های خانم نوشین حبیبی از انتشارات شبنما در مقدمه کتاب به قلم سراینده می خوانیم  مقدمه در تنهایی با خدای خودم هم کلام می شوم با خدایی که این همه سال به من صبوری عطا کرد و نگذاشت روح و قلبم یک لحظه از او دور بماند با او حرف می زنم حرف هایی از جنس دل نامش را آهسته و گاهی بلند فریاد می زنم خودش می داند چقدر مشتاق دیدارش هستم نمی دانم کِی و کجا بالاخره روی به من نشان می دهد اما می دانم زمانش زیاد دور نیست از دنیا با همه بدی ها و خوبی هایش دل می کَنَم و با خودش خلوت می کُنم حرف های دلم زیاد است دُرُست مثل غم های آن فقط با یادش همه چیز را به فراموشی می سپارم می دانم حرف هایم را می شنود پس تکرارش می کنم خدایا کلبه کوچک و سبز آرامش مرا بر فراز قله های سپیدپوش عشقت پایدار بدار پروردگارا چشمه جوشان امیدواری مرا در مسیر اقیانوس بی نیازی جاری گردان می دانم که می بینی و می شنوی؛ برای همین گفتگو با تو لذت بخش ترین کار زندگی است این چند خط چند بیت و چند شعر هدیه ای است از جانب او بر این ذهن خسته در این سال ها قلم را در جهت عشق به خودش و زیبایی های بی انتهایش چرخاندم این کتاب زاییده عاشقی کردن های مداوم من با پروردگار عالم است ذهنم را با نامش آرامش دادم و حرف هایم را با عشق به نام خودش بر کاغذ آوردم امیدوارم این مجموعه همانطور که از دل برآمده بر دل خوانندگانش بنشیند این چند خط را از خدا هدیه گرفتم و آن را به دل های پاک بندگانش هدیه می کنم باشد که این یادگار گوارای وجود بندگان خوب خداوند متعال باشد با یادش آرام شدم و با نامش آرامش گوارای دل هایتان   نوشین حبیبی بهار 1400 تهران