دیوان منصوری مرا دلی است که دائم در آستان علی است  هوای بلبل طبعم به بوستان علی است در انتـظار عطایــش نشسته مســـتانه  به شـاخـسار عــــدالت  تــرانه خوان علی است  اگر عرفان را مذهب دل بدانیم  حتما شعر هم زبان دل است در تکامل تعالیم عرفانی و تصوف  کلمات و الفاظ شاعران که عبارت اند از می  ساقی  هستی  ساغر  میخانه  خرابات و  می باشند  تحت تاثیر مضامین عرفانی قرار گرفت که قصیده عارفانه ابن فارض  مثنوی معنوی مولوی  منطق الطیر عطار از این دسته محسوب می شوند اثر حاضر در برگیرنده قالب شعری غزل  مثنوی و رباعی در قالب عرفان است که مولف محترم آنها را به نظم درآورنده اند