کتاب زمینه مندی تجارب عرفانی انتشارات کتاب طه منتشر کرد چرا عارفان مسلمان هیچ گاه در مکاشفات شان مسیح را با تاجی از خار بر سر  و زخمِ صلیب بر دست و پا نمی بینند؟ چگونه است که عارفان مسیحی هیچ گاه سخن از نور محمدی نمی گویند؟ آیا تجربه فناء فی الله صوفیان همان تجربه نیروانای راهبان بودایی است؟ آیا همه عارفان نهایتاً از یک حقیقت اما به زبان های گوناگون سخن می گویند؟ استیون کتز در دو   مقاله جریان ساز بحث برانگیز ودامنه دارش تلاش می کند با تحلیل ساختار سنت های عرفانیِ شرق و غرب به این پرسش های مهم و بنیادین پاسخ دهد از  نظر وی تجربه های عرفانی همچون سایر تجارب ادراکی بشر به شدت متاثر از زمینه های زیستی عارفان هستند و از نظر معرفت شناختی هیچ راهی برای زدودنِ اثر این زمینه ها در شکل گیری تجارب عرفانی نیست