کتاب  دموکراسی یا حقیقت  ق 79 پرسشگری جدی درباره معضل دموکراسی در ایران امری اساس و کاری جدی برای روشنفکران ایرانی است چرا بعد از بیش از یک قرن تجربه مدرنیته و وجود جنبش های اجتماعی و فکری در ایران تازه امروز دموکراسی در سطح عمومی جامعه مقبولیت عام یافته است؟ آیا اشتیاق به زیستن در جامعه ای دموکراتیک با باورها و کردارهای ریشه داری که زبان و کنش سیاسی و فرهنگی ما را برساخته اند هم خوانی دارد؟ به عنوان مثال برخی باورهای مورد قبول عامه مردم عبارتند از در افتادن به پندار توهم توطئه خصومت مفرط فرهنگی با بیگانگان دلبستگی عمیق به تجدید سنت های کهن هویت زدگی و هراس از تفاوتها باورهای هاشکار و پنهان به فروپایه بودن زنان و زن ستیزی در عمل پندارهای فرهنگی و سیاسی فولکلوریک نیز می توانند تحقق دموکراسی را مانع شوند از نظر من دموکراسی فقط بینش یا شیوه ای فکری و فرهنگی نیست دموگراسی بیش از هر چیز واقعیتی جامعه شناختی ست آنچه دموکراسی را در جامعه محقق می سازد و در فرآیندی تاریخی آنرا توسعه می دهد نهاد های دموکراتیک هستند بینش ضد دموکراتیک گروهی از شهروندان جامعه ای که نهادهای دموکراتیک قدرتمندی دارد چندان برای آن جامعه مشکل زا نخواهد بود اما نگرش ها و باورهای فولکلوریک و خرافی و خشونت آمیز شهروندان جامعه ای مانند ایران که نهادهای دموکراتیک بسیار شکننده و ضعیفی دارند مشکلات زیادی برای تحقق دموکراسی به وجود می آورد و تاثیری مخرب بر زندگی عمومی ما می گذارد جدی نگرفتن نهادهای دموکراتیک و توجه صرف به ایده های دنیای مدرن خود دشواری بسیار مهمی درجهت استقرار و توسعه دموکراسی در ایران است