کتاب مردی که گورش گم شد نویسندهحافظ خیاوی برنده ی تندیس بهترین مجموعه داستان سال 1386 کتاب مردی که گورش گم شد حافظ خیاوی شامل هفت داستان کوتاه است در سه داستان اول با نام های روزه ات را با گیلاس باز کن آن ها چه جوری می گریند؟ وچشم های آبی عمو اسد راوی درگیر عقاید مذهبی و اصول شرعی نهادینه شده در تار و پود وجود خود است و نویسنده این اصول را از دید خود راوی به چالش می کشد در چهار داستان بعدی صف دراز مورچگان مردی که گورش گم شد ماه بر گور می تابد و مردها کی از گورستان می آیند؟ موضوع متفاوت شده و برای مخاطب از مرگ سخن می گوید قسمتی از کتاب دستم را بسته اند با دست بند از پشت بسته اند و پشت وانتی انداخته اند کف وانت لخت لخت است نشسته ام روی آهن سرد و تکیه داده ام به دیواره ی فلزی چشمم را نبسته اند اول بستند و بعد باز کردند مرد چاق گفت که باز کنند و مرد لاغر باز کرد بعد از این که چشمم را باز کردند فهمیدم کدام یکی چاق بود کدام لاغر سه نفر بودند مرا انداختند پشت وانت در پشتی را بستند و رفتند جلو نشستند نفهمیدم هم کی کجا نشست کی راند فقط فهمیدم که هر سه رفتند و نشستند وقتی ماشین راه افتاد صبح بود صبح صبح هم نبود خورشید درآمده بود به من هیچی نگفتند نگفتند کجا می رویم کجا می برندم پرسیدم از همان مرد چاق پرسیدم فکر کردم از او باید بپرسم ولی چیزی نگفتند هیچ کدام چیزی نگفتند نه چیزی گفتند نه فحش دادند فقط یک بار حرف زدند مرد چاق حرف زد گفت چشمش را باز کن