لوسی کوچولو وقتی بعضی از این عروسکهای دخترونه ی خوشگلو میبینم دلم براشون ضعف میره و دوست دارم زودتر ببافمشون  اونوقته که شروع به بافتن میکنم دونه به دونه و رج به رجشون رو با عشق میبافم و وقتی تموم میشن میگیرمشون جلوی چشمم و هی قربون صدقشون میرم و نازشون رو میکشم  همه ی عروسکهام هم به نظر خودم از عکس ژورنالشون خیلی خوشگلترو ظریفتر میشنقصه ی مامان سوسکه و دست و پای بلوریه بچه هاشه  این لوسی خانوم هم از همین عروسکهاس که وقتی بافتمش بیشتر عاشق ظرافت و معصومیت تو صورتش شدم عاشق اون چشمای گرد و مشکیش که انگار یه دنیا حرف نگفته دارن  نظر شما چیه؟ شماهم اون معصومیت تو چشماشو می بینین یا فقط من این حسو بهش دارم؟