کتاب فتح خون  روایت محرم  سید مرتضی آوینی در میان کتابهای بسیاری که دربارت واقعت عظیم کربلا نگاشته شده اند اندک هستند کتابهایی که نویسندگانشان کوشیده اند علاوه بر ابراز شیفتگی و بیان عظمت واقعه و مظلومیت سیدالشهدا و یارانش  نقبی به حقیقت ماجرا بزنند و در حد توان خود پرده از راز بزرگ کربلا بردارند فتح خون  سید مرتضی آوینی از این معدود کتابهاست  متن کتاب  از دو پارت کلی تشکیل شده است  پارت اول که متن اصلی کتاب است  به شرح و بیان وقایع و توصیف ماجراهای پیش آمده از رجب سال 60 تا محرم سال 61 هجری می پردازد و پارت دوم که از زبان راوی  روایت می شود تحلیل و رازگشایی همان وقایع و ماجراهاست و در واقع بخش برجستت کتاب نیز همین است  راوی در فتح خون  از موضع یک انسان عارف سخن می گوید که زمین را آینت آسمان می بیند و به ظواهر کفایت نمی کند و می کوشد در مخاطبه با انسان امروز او را از پوستت واقعت عاشورا فراتر برد و چشم باطنش را باز کند تا بتواند عمق واقعه را دریابد یکی از مفاهیم مورد توجه نویسنده در این کتاب  فرازمانی و فرامکانی بودن عاشورا و کربلاست  آوینی از اصحاب آخرالزمانی امام عشق  سخن می گوید و از این که هر انسانی کربلایی دارد و عاشورایی  او واقعت عاشورا را نه فقط به مثابه یک اتفاق تاریخی  که به عنوان یک حقیقت کلی می بیند که می تواند برای هر انسان و در هر زمان و مکان تکرار شود عشق نیز از مفاهیم محوری فتح خون  است  آوینی به تاسی از عرفای بزرگ  عشق را مدار و محور هستی می داند و امام را تجلی تام و تمام این عشق  عشقی که عقل نیز اگر پیوند خویش را با چشمت خورشید نبرد آن را تصدیق می کند در حقیقت الگوی شهید آوینی برای تفسیر و تحلیل واقعت عاشورا همین عشق آسمانی است  شهید آوینی بخش اعظم فتح خون  را در محرم سال 1366 به رشتت تحریر درآورد و در سالهای بعد آن را ویرایش و تکمیل کرد اما فصل دهم کتاب که باید به وقایع ظهر عاشورا می پرداخت  ناتمام مانده است  گویی آوینی این فصل را در عمل و با شهادت خویش به پایان رسانده است  فتح خون  در ده فصل روایت می شود آغاز هجرت عظیم  کوفه  مناظرت عقل و عشق  قافلت عشق در سفر تاریخ  کربلا ناشئت اللیل  فصل تمییز خبیث از طیّب اتمام حجت  غربال دهر سیارت رنج و تماشاگه راز