سیاست در شعر نو شعر معاصر ایران یکی از مهمترین نحله های ادبیات اجتماعی ـ سیاسی بوده است که از نیما و شاملو بعنوان برجسته ترین نمایندگان این جریان  شعری نام برده می شود در جریان شناسی شعر معاصر سبک شعری نیما و شاملو سمبولیسم اجتماعی نامیده شده است شفیعی کدکنی 1383 55 و56 سمبولیسم یا نمادگرایی مکتبی ادبی ـ هنری است؛ که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در اروپا و آمریکا رواج یافت این مکتب نیز همانند سایر مکاتب ادبی اروپایی کمابیش بر روند تحولات ادبی سایر ملل نیز تاثیراتی را به جای گذاشت در این میان شعر و ادب فارسی نیز از حوزه نفوذ این مکتب به دور نمانده است در نوشتـار پیش رو تلاش شـده تا از زاویـه ی اندیشه سیاسی به شعر بعنوان مهمترین پدیده فرهنگیتمدنی و مهمترین عرصه تجلی اندیشه و ذهنیت ایرانی بنگریم