کتاب فرمانده من خاطرات این کتاب همگی به شکلی قصوی و روایی نوشته شده اند تا برای مخاطب خواندنی و لذت بخش باشند خاطره اول با نام من روز عاشورا برمی گردم نوشته رحیم مخدومی درباره رشادت ها و از خودگذشتگی فرمانده ای آذری زبان است به نام مدنی دومین خاطره به نام شب هور نوشته احمد کاوری روایتی است کوتاه از سیدعلیرضا قوام معاون گردان نوح از لشکر بیست و یکم امام رضا ع خاطره سوم که جذابیت و کشمکش ویژهای دارد رمز یا زهرا س نام دارد و در آن داوود امیریان از حاج حسین سخن می گوید که یکی از فرماندهان جنگ است فستیوال انفجار و گلوله به قلم علی اکبر خاوری نژاد به گوشه کوتاهی از جوانمردی و بزرگمنشی سروان محمودیان میپردازد شهید علی غفاری شخصیت اصلی خاطره پنجم کتاب با نام مثل گل سرخ است که توسط حسن گلچین به نگارش درآمده این خاطره تعلیق و هیجان درخوری دارد عقد آسمانی نوشته هادی جمشیدیان صحنه ای دیگر از جنگ را در کردستان به تصویر می کشد خاطره پایانی کتاب با نام مسیح کردستان نوشته عباس پاسیار و درباره شهید بروجردی است صداقت و حقیقی بودن این خاطرات سبب می شود تا مخاطب با آنها احساس همذات پنداری داشته باشد  متن تقریظ رهبر معظم انقلاب حفظه الله بر این کتاب السلام علیکم یا اولیاء الله و احبائه السلام علیکم یا اصفیاءالله و خیرته السلام علیکم یا انصاردین الله و اعوان ولیه  ای آیت های خدا ای معجزه های ایمان ای نشانه های تعالی جاودانه انسان  ای گلهای محمدی که فساد و آلودگی جهان امروز نتوانست از شکوفایی باز داردتان برقی شدید و دنیای تاریک را روشن کردید حجتی شدید بر آن کوتاه نظران که بالندگی انسان الهی را در عصر تسلط مادیت ناممکن میدانستید خاطره ی مسلمانان صدر اسلام را زنده کردید و صدق و اراده و فناء فی الله را حتی پیش از آنان به نمایش گذاشتید آنان به نفس پیامبر و نزول پیاپی آیات قرآن دل را گرم و جان را تازه می کردند اما شما چه؟ حقا خلوص و تقوا را مجسم کردید و برای آن امام بحق که مظهر خلوص و تقوا بود سربازانی شایسته شدید  سلام الله علیه و علیکم هنیئا لکم رحمت ربکم کتبه بیمناه الوازره اسیر امانیت و ذلیل نفسه علی الحسینی غفرالله له و رحمت و حشر مع اولیائه و الحقه بهذه الزمره الطیبه آمین این کتاب در 13 رجب 1411 با چشمی لبریز اشک شوق و حسرت زیارت شد  گزیده کتاب  فرمانده ای که همراهش آمده بودیم ما را میان یک رودخانه کوچک فصلیکه حدود صد الی دویست متر با دشمن فاصله داشت متوقف کرد و گفت برادران تجهیزاتشان را چک کنند و حتماً افراد کمکی همراهشان باشند در غیر این صورت همین جا بمانند با این حرف من مجبور شدم که همان جا در کنار رزمندگان دیگر بمانم در مدت یکی دو ساعتی که آنجا بودم تعداد زیادی از اطرافیانم شهید شدند صفحه 69