کتاب رنجهور درباره کتاب رنجهور سال ها پیش قتلی در ایل رخ می دهد و طبق قانون خون بس که تا پیروزی انقلاب اسلامی هم رواج داشت دختری از خانواده قاتل به عقد خانواده مقتول در می آید بعد از گذشت مدتی پسر مقتول برای گرفتن انتقام از قاتل پدرش راهی جبهه و جنگ می شود و نزاع هایی بین این دو نفر در منطقه هور صورت می گیرد که بسیار جذاب و خواندنی است  کتاب رنجهور را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم این کتاب به علاقه مندان به ادبیات محلی و ادبیات دفاع مقدس پیشنهاد می شود  بخشی از کتاب رنجهور گلّه را گذاشته ام به اختیار خودشان تا آرام آرام تپه را دور بزنند و بعد پایین تر از چشمه بریزند رو سر برکه و دل سیر آب بخورند سپس مست و مغرور کله بجنبانند و پِریک  و پِریک عطسه کنند آب از پره های دماغشان بیرون بپاشد و گوش به بع بع بزغاله های منتظر از مسیر دره وارد قاش1 شوند و چقدر حس قشنگی است وقتی بزها و بزغاله ها با آن چنان شوری به استقبال هم می روند مادر و بچه هر کدام خیلی زود یکدیگر را پیدا می کنند و نتیجه یک روز انتظارشان را بو می کشند و بعد بلندبلند بع بع می کنند انگار راستی راستی دارند با هم حرف می زنند و قربان صدقه هم می روند این سال ها همیشه آرزو کرده ام که  ای کاش به قدر این بزها و بزغاله ها لذت خوشبختی را درک می کردم  دل شکسته و پاورچین به طرف آبادی می روم تفنگ را از این دست به آن دست می دهم همین که می رسم به ردیف های درختان بید گُلبس هول از پشت تنه درخت اَنجِک2 پیدا می شود یکه می خورم و سر تا پا براندازش می کنم   یالا زود هزار تومنو رد کن بیاد  چشم دریده نگاهش می کنم چند طره موی سیاه ریخته است روی پیشانی اش   چی شده گُلبس؟  یک قدم می آید نزدیک؛ انگار ساعت ها منتظرم بوده   منصورخان مُشتلُق بده که گمونم پیداش کرده باشم  بی حس می شوم و براق تو صورتش نگاه می کنم می پرسم پیداش کردی؟ کو؟ کجان؟   پیداش کردم اونم چه پیداکردنی یه ساعت بیشتره منتظرتم  و خنده پهنای صورت لاغر و پرچروکش را فتح می کند پشت سرش شاخه های سبز بید می لرزد می ترسم سرِکارم گذاشته باشد  می گویم حوصله داری؟ مگه نمی بینی چقد خسته ام؟  دماغ را بالا می کشد تندتند پلک می زند می گوید مرد و قولش  به نظرم خودش باشه جای پرویز رو پیدا کردم  حیرتم بیشتر می شود دستی به سر و رویش می کشد گویی کوه رُنج را جابه جا کرده است نمی دانم چه بگویم فقط نگاهش می کنم برایم باورکردنی نیست که این قدر ذوق داشته باشد   حالا هزار تومنو رد کن بیاد  جوری می گوید که انگار هزار تومان پول یک نخ سیگار است پاکتی را از آستین پیراهن بنفش نیم دارش بیرون می کشد و برایم تکان می دهد می خواهم از دستش بگیرم که خودش را عقب می کشد پاکت را هُل می دهد توی آستینش به نظر جدی می آید با همه شیطنت هایی که دارد کمتر پیش آمده که سربه سرم بگذارد اخلاقم را می داند و می فهمد که زود به هم می ریزم   دروغ می گی   به خاک جانقلی دروغ نمی گم  همین ظهری از نامزدش کِش رفتم