سفره نخی محلی سنتی ورزنه بافت پارچه به صورت سنتی در ایران دارای سابقه ای بسیار طولانی است این صنعت در ورزنه که مواد اولیه آن با کشت پنبه به راحتی در دسترس بوده رواج و رونق قابل توجهی داشته است در طول زمان به تناسب کاربرد آن اسمش تغییر کرده است و نهایتاً چون با ورود پارچه های صنعتی و کارخانه ای نیاز مردم به پارچه برطرف گردیده و این دست بافته از سبد کالای موردنیاز مردم خارج گردیده است  در واقع کرباس بافی  جولا بافی  پارچه بافی  چادرشب بافی و شمد بافی که نیاز اصلی مردم بوده به سفره بافی که یک نیاز جانبی و نه چندان ضروری بوده تغییر پیدا کرده است به گونه ای که از چهل سال قبل تاکنون پارچه های راه راه با زمینه آبی یا سفید جهت نگهداری نان  در کارگاه تولید و رایج گردیده است این در حالی است که قبل از این زمان این صنعت دستی در طرح و نقش های متنوعی وجود داشته است