کتاب می شود لطفا ساکت باشی همه جا را نگاه می کرد خورشید دیگر غروب کرده بود و شب همه چیز را در شولای خود پیچانده بود خانه هایی که مرتب کنار هم قرار گرفته بودند درختان تیرهای تلفن ماشین های پارک شده کنار خیابان همه و همه به او نوید آرامش می داد آل با خودش گفت  خدایا یعنی هنوز شانس دارم؟