امامت و فلسفه خلقت آدمی از آن روز که اندیشید اندیشهاش گرفتار مساله خلقت شد و کدام روز بود که آدم اندیشمند نبود پس او همواره در تب و تاب گشودن راز هستی بود و همیشه در این دام خواهد بود هر که در این دام رفت از دلش آرام رفت چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت از کجا آمده ام؟ به کجا خواهم شد؟ چگونه آمدم؟ چه کس مرا آورد؟ چه کسانی در آمدن و بودنم نقش داشته و دارند؟ رشتهای تو در تو از سوالات که جستجوی مستمر اندیشه را در پی داشته و صدها کتاب رساله و مقاله را آفریده است این سلسله سوالات از یک سو به مبدا هستی انسان و از سوی دیگر به منتهای حرکتش در دنیا و پس از آن ارتباط دارد فاصلهای بین مبدا آفرینش و انسان در مراتب و عوالم هستی به وضوح عیان است که واسطهای می طلبد تا فیض مبدا را به این موجود واصل سازد از سوی دیگر سیر آدمی در این دنیا باید به کمالاتی منتهی شود که نماد و نمود کمالات مبدا هستی باشد