کتاب اسماعیل نذر آفتاب  خاطرات آزاده اسماعیل کریمیان شاددل  اسماعیل نذر آفتاب نوشته اکرم صدیقی کلاته از مجموعه آثار مکتوب حوزه هنری خراسان شمالی است که خاطرات آزاده اسماعیل کریمیان شاددل از دوران هشت سال دفاع مقدس و اسارتش در اردوگاه های دشمن بعثی را دربر دارددر این کتاب که به همت حوزه هنری استان خراسان شمالی منتشر شده بخشی از خاطرات آزاده سرافراز اسماعیل کریمیان شاددل را از دوران کودکی اش تا روزگارش در زمان انقلاب و حضورش در جبهه و اسارتش اردوگاه های دشمن را می خوانیداو متولد روستای گرف از استان خراسان شمالی خراسان آن روزها  ست در کتاب به اوضاع اجتماعی اقتصادی و حتی رفتارهای سیاسی در دهه 30 به بعد را سعی شده در قالب در خاطرات دوران کودکی نوجوانی به نگارش در آید تا برای خواننده امروزی کتاب معلوم شود انقلاب اسلامی ایران نتیجه چه رفتارهایی از وی رژیم پهلوی بوده استاسماعیل دوران دبیرستان را می گذراند که انقلاب می شود و با آن همراهی می کند در تسخیر شهربانی بجنورد حضور دارد و سپس وارد بسیج می شود دوران آموزشی سختی را می گذراند و بالاخره به جنگ می رود در عملیات های مسلم بن عقیل محرم و خیبر شرکت می کند که در نهایت در اسفند 61 و عملیات خیبر در قالب گروگان یاسین در حالیکه فرمانده دسته بوده به همراه رزمندکان دیگر به اسارت در می آید سعی شده خاطرات دوران اسارات زندگی گروهی  زنده نگه داشتن امید و غلبه بر مشکلات را در قالب خاطرات ایشان به نگارش درایدسر انجام همراه دیگر اسرا در مرداد 69 به وطن باز می گردد و می بیند اتفاقات زیادی در جامعه افتاده و از جمله از دست دادن همسرش اما با این مشکلات هم کنار می آید و دوباره زندگی می کندگزیده ای از کتاب اسماعیل نذر آفتاب غروب چهارم اسفندماه شصت و دو بود و در حالی که از دو دست و پای چپ تیر خورده بودم و به شدت احساس ضعف می کردم همراه بقیه بچه ها به دست عراقی ها افتادیم و اسارت با تمام هیبتش روی سرمان آوار شد مرتب یاد جملهٔ پدرم می افتادم که می گفت تو نذر امام حسین هستی و باید در راه او بروی سرنوشت نامعلومی در انتظار ما بود خودم را به امام حسین سپردم و تسلیم سرنوشت شدمعراقی ها من و تعدادی از بچه ها که در مجموع حدود 60 نفر می شدیم و اکثر ما زخمی بودیم جز تعداد اندکی که شاید 10  15 نفر بیشتر نبودند زخمی بودیم همگی را به اسارت گرفتند در این لحظه ها بسیار خوشحال بودند از اینکه توانسته اند این تعداد اسیر بگیرند حتی مجروح ها را هم جمع می کردندمجروحان را به وسیله برانکار بلند کردند در مسیر کانال ها عراقی ها داخل کانال آب شدند تا ما را از کانال های آب عبور دهند عراقی ها تا گردن توی آب بودند و ما را روی دست عبور می دادند و همین که همه را از این موانع عبور دادند سوار خودروها و نفربرهای زرهی کردند آن هم به صورت خیلی فشرده و روی هم روی هم ما که مجروح بودیم و حدود پنج نفر همگی مان را روی نفربر زرهی انداختندوقتی نفربر حرکت کرد من که قدرت نداشتم اعضای بدنم را حرکت دهم و نمی توانستم تعادل خودم را حفظ کنم سُر می خوردم؛ بالا و پایین می شدم و گاهی به این طرف و آن طرف لیز می خوردم اگر کسی توان داشت کمک می کرد تا کناری اش به پایین پرت نشود همین طور که درازکش افتاده بودم گاهی اوقات احساس می کردم سرم روی شنی نفربر لیز می خورد و هر لحظه فکر می کردم الآن است که به پایین پرت شوم و زیر چرخ شنی نفربرها بروم و خمیر شوم