کتاب کلیله و دمنه به نثر روان نویسنده ابوالمعالی نصرالله منشی رای گفت بر همن را شنودم مثل کسی که دشمنان غالب و خصوم قاهر بدو محیط شونده و مفزع و مهرب از همه جوانب متعذر باشد و او به یکی از ایشان طوعاً او کرها استظهار جوید و با او صلح پیوندد تا از دیگران برهد و از خطر و مخافت ایمن گردد و عهد خویش در آن واقعه با دشمن به وفا رساند و پس از ادراک مقصود در تصون نفس بر حسب خرد برود و به یمن حزم و مبارکی خرد از دشمن مسلم ماند    کَلیله و دِمنه کتابی است از اصل هندیاثر جاودان بیدپای هندی که در دوران ساسانی به فارسی میانه ترجمه شد کلیله و دمنه کتابی پندآمیز است که در آن حکایت های گوناگون بیشتر از زبان حیوانات نقل شده است نام آن از نام دو شغال با نام های کلیله و دمنه گرفته شده است بخش بزرگی از کتاب اختصاص به داستان این دو شغال دارد اصل داستان های آن در هند و در حدود سال های 100 تا 500 پیش از میلاد به وقوع می پیوندند  مجتبی مینوی دربارهٔ این کتاب می گوید کتاب کلیله و دمنه از جمله آن مجموعه های دانش و حکمت است که مردمان خردمند قدیم گرد آوردند و به هرگونه زبان نوشتند و از برای فرزندان خویش به میراث گذاشتند و در اعصار و قرون متمادی گرامی می داشتند می خواندند و از آن حکمت عملی و آداب زندگی و زبان می آموختند