کتاب بیست و هفت نفر  داستان 27 دانشجو کتاب راه و رسم دانشجویی؛ داستان  پردازی ساده از عالم دانشجویی نوشته محمدرضا نجفی و زهرا صادق نیا کتاب برگزیده اولین جشنواره ملی کرسی های آزاداندیشی است این کتاب برای آگاه سازی دانشجویان به مسائل مهم دوران دانشجویی و حاشیه های آن نوشته شده است  درباره کتاب  راه و رسم دانشجویی؛ داستان  پردازی ساده از عالم دانشجویی  دانشجویان وقتی وارد دانشگاه می شوند از خیلی مسائل بی اطلاع اند نمی دانند که ممکن است بی انگیزه شوند نتوانند وظایفشان را تشخیص دهند اعتقاد قلبی شان را به حل مشکلات و موفقیت از دست بدهند نسبت به آینده شان دچار ابهام شوند اعتمادبه نفس خود را از دست بدهند جذب حواشی دانشگاه و مسائل سیاسی و  شوند گسست معنوی و اخلاقی پیدا کنند یا دچار تقلیدهای کورکورانه شوند   نویسند گان این کتاب در نگارش آن بیش از یک سال وقت صرف کرده و از صاحب نظران و مشاوران کمک گرفته اند  کتاب راه و رسم دانشجویی تلفیقی از سبک زندگی اسلامی و نکات مشاوره ای در قالب داستان های جذاب و شنیدنی و سرشار از ضرب المثل ها و کنایات ادبی است   از آنجا که داستان واره بودن این اثر می تواند مخاطبان بیشتری را به خود جذب کند بیشترین تلاش ها برای تناسخ و تناسب شخصیت ها و توصیف صحنه ها صورت گرفته تا قالب این نوشته هنری شود و مخاطب احساس نکند با کتابی صرفاً علمی روبه روست که قصد دارد انگارهٔ ذهنی او را متحول کند؛ بلکه دانشجو با خواندن این داستان های هنری ناخودآگاه آداب زندگی دانشجویی را می آموزد و به این نتیجه می رسد که می تواند از مصادیق شخصیت های مطلوب باشد و البته اگر حواسش را هم جمع نکند ممکن است مصداقی از شخصیت های ناموفق شود   خواندن کتاب راه و رسم دانشجویی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم   دانشجویان به ویژه دانشجویان سال های اول دانشگاه اساتید و مشاوران و اندیشمندان حوزه علوم تربیتی و هدایت تحصیلی   بخشی از کتاب راه و رسم دانشجویی  صادق یک هفته پس از شروع ترم به اتاق ما در خوابگاه اضافه شد وقتی می خواست از دانشگاه به خانه برود اگر صبح حرکت می کرد غروب می رسید؛ به همین دلیل معمولاً آخر هفته ها در خوابگاه می ماند می گفت از آنجا که در یک خانوادهٔ شلوغ زندگی می کرده و از کودکی هیچ گاه حسِ تنهایی را نچشیده است ماندنِ در خوابگاه در آخر هفته ها برایش عذاب آور است  می گفت حاضر است سلول های انفرادی زندان گوانتانامو را تجربه کند ولی آخر هفته ها در خوابگاه نمانَد آخر نه کلاسی نه صدایی نه هم صحبتی نه غذای سلفی حتی مغازه های دانشگاه هم تعطیل بودند  اگر از توضیح شرایط سختی که او تحمل می کرد بگذریم از قضاوت های ناصوابی که ما نسبت به او داشتیم نباید به سادگی بگذریم و باید از آن درس بگیریم البته ناگفته نماند که وقتی متوجه می شدیم اشتباه کرده ایم از او حلالیت می طلبیدیم  اتفاقاً یک مورد از قضاوت های زودهنگام ما به این موضوع مرتبط بود که صادق آخر هفته ها در خوابگاه می ماند  ما در کلاسمان هرگاه تلاش می کردیم که اساتید امتحانات میانترم و تکالیفشان را به تاخیر بیندازد تا فرصت بیشتری داشته باشیم صادق برخلاف بقیه تاکید داشت که امتحان هرچه زودتر و اول هفته ها برگزار شود بچه ها هم از اینکه آخر هفته ها بخواهند درس بخوانند حسابی فراری بودند؛ به همین دلیل به صادق لقب ساز مخالف داده بودند و گاهی اوقات او را دست می انداختند و می گفتند خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو  این در حالی بود که بعداً متوجه شدیم صادق به خاطر این می گفت امتحان ها اول هفته برگزار شوند که آخر هفته ها که در خوابگاه می ماند انگیزهٔ درس خواندن داشته باشد تا هم بتواند از غمِ غربتِ خوابگاه خَلاص شود هم با دوستانش که به خاطر امتحان در خوابگاه می ماندند درس بخواند تا بهتر یاد بگیرد  بارِ دیگری که دربارهٔ صادق زود قضاوت کرده بودیم مربوط به اواسط ترم و اول هفته ای بود که صبحِ زود از شهر خودمان به دانشگاه آمده بودیم وقتی وارد خوابگاه شدیم و درِ اتاق را باز کردیم دیدیم صادق با اینکه کلاسش دیر شده در حالِ تمیزکردن اتاق بود گزیده ای از متن کتاب بیست و هفت نفر  از آن تاریخ هفت سال می گذرد؛ آن روزی که با ورود به دانشگاه طعم دانشجو شدن را چشیدم  خوب به یاد دارم که در ایام کنکور و امتحانات نهایی همه اعضای خانواده ام برنامه هایشان را با درس خواندن من تنظیم می کردند  ورد زبان پدرم این جمله بود که من همه شرایط را برایت فراهم می کنم؛ تو فقط خوب درس بخوان و همین جمله برای من بسان کاتالیزور و ریختن بنزین روی آتش بود و انگیزه مرا به اوج خود می رساند