کتاب مربع های قرمز کتابگردون تاریخ شفاهی رزمنده و جانباز حاج حسین یکتا از دفاع مقدس  در مقدمه کتاب ایشان نوشته اند پنج سال می شد که قصد کرده بودم خاطراتم را مکتوب کنم مخصوصاً وقتی مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای حفظه اللهم مطلبیرا مبنی بر ناتمام ماندن جنگ یک رزمنده تا نوشتن خاطراتش فرمودند برای نوشتن و نشر خاطراتم مصمم تر شدم هرچه از رشادت هم رزمانم و غربت  و مظلومیتشان می دانستم در روایت گری هایم گفته بودم با مکتوب کردن خاطراتم دنبال ناگفته ای از بچه ها بودم دنبال سبک بندگی کردنشان  سبک عبادتشان سبک رفاقتشان دنبال سبک زندگی کردنشان در جنگ سبکی که این روزها جایش بین جریان زندگی جوانان به شدت خالی است امیدوارم این کتاب که تنها گوشه ای از جهاد هم رزمانم در لبیک به ندای هل من ناصر امام خمینیره نایب امام عصرعج است مورد رضایت حضرتش واقع گردد و در روز حسرت رفقای شهیدم دستم را بگیرند رفقایی که در روزهای مصاحبه و بازخوانی خاطراتم میان این ورق ها دوباره دیدمشان کنارشان جنگیدم کمین کردم سنگر گرفتم زخمی شدم نماز خواندم خندیدم شوخی کردم بوسیدمشان بوییدمشان و دوباره ایستادم و رفتنشان را نگاه کردم دوباره تنها شدم جانم از تنهایی و دلتنگی  پر است از حسرت آسمان امید که این کتاب پلی باشد میان من و رفقای شهیدم پلی باشد برای تشنگان و جویندگاه راه حقیقت پلی باشد به آسمان  گزیده متن  سید مهدی من را روی زمین خواباند تا تنم به خاک رسید چشم هایم دوباره بسته شد فقط گرمی بوسه اش را روی پیشانی ام حس کردم دوید و از من دور شد  صداهای دور و برم کم رنگ می شد در خلسه سنگینی فرو رفتم نفهمیدم چقدر در آن حالت بودم که سرفه ای پرخون خیزاند و خواباندم دوباره به جان دادن افتادم روی زمین پا می کشیدم با هر حرکت چاله ای که زیر پایم درست شده بود گودتر می شد نمی دانم چند جان داشتم که خلاص نشدم  از هوش می رفتم و به هوش می آمدم دوباره به التماس افتادم   خدایا غلط کردم گناه کردم