کتاب آخر رفاقت  سیره و سلوک رفتاری سردار شهید حاج احمد کریمی شهید حاج احمد کریمی متولد اول فروردین1340 در قم و فرمانده گردان حضرت معصومهس از فرماندهانی بود که به سبب رشادت و روحیه معنوی و رزمی خاطراتی ماندگار در ذهن همرزمان خویش به جای گذارده است وی در روز 24دی سال1365 بر اثر گلوله توپ یاخمپاره ای که در کنارش زمین می خورد به آرزوی دیرینه اش می رسد و با بدن قطعه قطعه آسمانی می شود  گزیده ای از متن کتاب رفاقت آخر شهادت گمشده زندگی حاجی بود او عاشق شهادت بود اگر جایی می نشست و با کسی صحبت می کرد با خاطری آزرده می گفت نمی دانم چرا هنوز افتخار شهادت نصیبم نشده اگر به جبهه آمدم امید داشتم دلم می خواهد با شهادت پیش بسیجی ها روسفید باشم و در برابر امام شرمنده نباشم چنان از صمیم دل سخن می گفت که گاه بغض آزارش می داد و نمی توانست ادامه دهد یک بار گفت دعا کن من بروم گفتم خسته شدی؟ گفت وقتی خانه شهدا می رویم شرمنده ام چه بگوییم مگر خانه رضی نبودی یادم افتاد وقتی به خانه شهیدان رضی رفتیم از در خانه رفتیم داخل پدرشان گفت چرا یکی شان را نگذاشتی برای ما کپسول گاز بگیرد؟ هم حاج اکبر نوری بود و هم احمد فردایش یا دو روز بعد خبر شهادت احمد را دادند