عسل گون گز 1000 گرمی beeدار خواص عسل گون گز گز انگبین عسل گون گز خواص متعددی در ارتباط باسیستم استخوانی سیستم عصبی و سیستم گوارشی دارد ولی اصل شهرت و کاربرد آن به دلیل خواص معجزه آساس آن در پیشگیری و درمان بیماری های استخوانی است این عسل در درمان انواع آرتروز روماتیسم های مفصلی پوکی استخوان غلبه سردی در مفاصل و استخوان ها کاربردهایی وسیع و پاسخ های درمانی سریع و عالی دارد کاربرد عالی دیگری که این عسل دارد در افرادی است که به طور ارثی و ژنتیکی در معرض ابتلا به بیماری های استخوانی و یا پوکی استخوان خصوصا در مورد بانوان هستند این افراد می توانند با مصرف روزانه 1 تا 2 لیوان از شربت عسل گون گز بدن خود را در مقابل ابتلا به این بیماری ها بیمه کنند ضمنا با مصرف این عسل سیستم عصبی و سیستم گوارشی خود را نیز تقویت نموده و از انواع بیماری های متداول در آنها نیز پیشگیری خواهید کرد این روش در مقایسه با روشهای درمانی بیماریهای فوق الذکر بسیار کم هزینه تر بدون عوارض جانبی و بسیار خوشمزه تر است عسل تک گیاه چیست  اگر پوشش گیاهی یک مزرعه یا دشت غالبا از یک نوع گیاه باشد زنبورعسل بیشتر شهد گل های همان گیاه را به عسل تبدیل می کند این نوع عسل را عسل تک گل یا  عسل دارویی  می گویند هر یک از عسل های تک گل خواص درمانی شگفت آوری دارد که مختص همان نوع عسل است  درخت گز یا  گز انگبین درختی است کهن سال این درخت به علت رسیدن ریشه اش به آب سطحی زمین عمر طولانی دارد میگویند که در بعضی مناطق گرمسیر بیش از هزار سال عمر کرده است غالباً بیشترین ارتفاع این درخت به 6 تا 15 متر می رسد درخت گز از خانوادهٔ Tamarix است و در نقاط مختلفی از دنیا از جمله ایران می روید درخت گز انگبین درختی است زیبا با برگ هایی باریک نوک تیز و فشرده به هم از شاخه های این درخت ماده ای ترشح می شود که به گز انگبین موسوم است و دارای ساکارز موسیلاپ و پراکسیداز است درخت گز به علت شور بودن برگ های آن فقط شتر و شترسانان از آن استفاده می کنند اما برای تغذیهٔ سایر حیوانات دیگر نامرغوب است  در ایران پنج گونه از درخت گز می روید  درخت گز شاهی که گاهی از 15 متر هم فراتر می رود گز خوانسار یا درخت گز انگبین که از آن انگبین تهیه می شود یلقون که در حوالی کرج یافت می شود تاماریکس تتراندر که در حوالی شیراز می روید و تمیس که در جنگل های شمالی ایران دیده می شود درخت گز انگبین دارای انشعاب های زیاد و چوب آن سخت است و برگ های آن خیلی کوچک و صاف و رنگ آنها غباری سفید می باشد شکل آنها لوزی و تخم مرغی با نوک تیز است و گل های آن خوشه کوتاه و متراکم است انگبینی که از آن گرفته می شود  جزمازج  و  گزمازج  و  جزمازق  گفته می شود که شبیه گال مازو می باشد و به  علت گرفتن انگبین از این درخت است که آن را درخت گزانگبین می نامند