کتاب راز درخت کاج  با تخفیف ویژه  تصویری تامل برانگیز از زندگی یکی از شهدای انقلاب اسلامی خاطرات شهید زبان کمالی خاطرات شهید زینب کمالی از زبان مادر شهید بریده ای از کتاب وقتی به خانه رسیدیم متوجه شدیم که تعداد زیادی ازرزمنده ها در خانه ی ما هستنددر خانه باز بودشهرام داخل خانه رفتمهران از دیدن شهرام و من و مادرم و دخترها که بیرون خانه ایستاده بودیم مات و متحیر شده بودباور نمی کرد که بعد از آن همه دعوا با دخترها و کشیدن اسباب به رامهرمزما برگشته ایمبیچاره مهران انگار دنیا روی سرش خراب شدوقتی قیافه ی غمزده و لاغر تک تک ما را دیدفهمید که ما از سر ناچاری مجبور به برگشت شده ایمبه رگ غیرت مهران بر خورد که مادر و خواهرهایش این همه زجر کشیده اندما بیرون خانه توی کوچه نشستیم تاهمه ی بسیجی ها از خانه خارج شدند و به مسجد رفتنداز رفتن رزمنده ها خیلی ناراحت شدیم آنها خیلی از ما خجالت کشیدندتمام فرش ها واکسی شده بودو رختخواب ها کثیف بودمعلوم بود که گروه گروه به خانه می آمدند و بعداز استراحت می رفتنداز دور که نگاهشان می کردمبرای همه ی آنها دعا کردم و خدا را شکر کردم که خانه و زندگی ما هم در خدمت جنگ بودخدا میدانست که ما جای دیگری نداشتیم و مجبور بودیم به آن خانه برگردیموگرنه راضی به رفتن رزمندها نمی شدیممینا و زینب توی اتاق ها می چرخیدند و آنجا را مثل خانه ی خدا طواف می کردندمادر خیلی از برگشتن به آبادان خوش حال بودخانه حسابی کثیف و به هم ریخته بوداز یک عده پسرجوان که خسته و گرسنه برای استراحت می آمدندانتظاری غیر از این نبوداز ذوق و شوق رسیدن به خانه مان سه روز می شستیم وتمیز می کردیمآب داشتیم ولی برق خانه هنوز قطع بودهمه ی ملافه ها راشستیمدر و دیوار را تمیز کردیمخانه ام دوباره همان خانه ی همیشگی شدطناب ها هر روز سنگین از ملفحه بودندروی اجاق گاز قابلمه ی غذا می جوشیددرخت ها وگل ها هر روز از آب سیراب می شدندشب سوم که بعد از سه ماه آوارگیدر خانه ی خودم سر روی بالشت گذاشتمانگار که توی تخت پادشاهی بودمیاد خانه ی امیری و خانه باغی پر از موشبدنم را می لرزاندبا خودم عهد کردم که دیگر صفحه70