ترانه سرایی ای دوست خوش صدا بیا پشیمون نمیشی دگرگون گشته دنیایم دگرگون کرده ای من را شب تاریک میفهمد طلوع صبح روشن را  نفس در سینه مشتاق استزلفت را پریشان کن که باد آورده از سمتت نسیم عطر گلشن را  تو از مایی ولی در من طنینی ماورا داری  صدایم میکنی هر دم نماند روح این تن را  به چشمانت قسم سحری نشسته پشت چشمانت که بر زانو در آورده سپاه چشم دشمن را  بهار من بهار از توستهمچون حلقه در دستت و بر نامت زده حالا زمستان ماه بهمن را