جانماز کیفی یا جیبی روبان دوزی روبان دوزی از جمله هنرهایی است که بر روی پارچه پیاده می شود و به آن جلوه و نمای خاصی می دهد برای روبان دوزی می توان از پارچه هایی با جنس های مختلف استفاده کرد؛ پارچه های کتان مخمل پارچه حوله ای روبان دوزی از جمله هنرهایی است که بر روی پارچه پیاده می شود و به آن جلوه و نمای خاصی می دهد برای روبان دوزی می توان از پارچه هایی با جنس های مختلف استفاده کرد؛ پارچه های کتان مخمل پارچه حوله ای و از جمله پیشنهادهای مناسب برای روبان دوزی است که می توانید با آنها وسایلی از جمله رومیزی دم کنی و را تهیه کنیداز  پیشنهادهای مناسب برای روبان دوزی است که می توانید با آنها وسایلی از جمله رومیزی دم کنی وجانماز  را تهیه کنید جشن تکلیف از زبان بزرگان سیدبن طاووس فرزندم اگر زنده ماندم هر سال روز تکلیفت را جشن خواهم گرفت سید بن طاووس که فقیهی نام آور و از مفاخر علمای شیعه است نخستین کسی بود که برای فرزند خود محمّد جشن تکلیف گرفت او در کتاب کشف المحجه بفرزندش صفی الدین محمد و دیگران سـفارشات  جـالبی در رابطه با جشن تکلیف نـموده که از  جمله  موضوعات زیر اسـت  ای فـرزندهـنگامی که بالغ شدی و خداوند تو را به شرف کمال  عقل  مفتخر  گردانید و به جائی رسیدی که قابلیت داشتی برای خدا نشست و برخاست کنی و با او سـخن بـگوئی  و در  پیـشگاه مقدسش کمر خدمت ببندی؛ تاریخ آن موقع را یـادداشت کـن  و آن را  نزد  خدا بهترین اوقات خود قرار ده و عید بگیر و هر سال که سن مبارکت به آن وقت  رسید  شکر  گـذاری  و صـدقه دادن و خـدمتگذاری خدا را که در آن لحظه گوهر عقل  به تو  موهبت کرده و بشر افـت  دنیا و آخرت راهنمائی فرموده است؛تجدید کن ای فرزندخواهرت شرف الاشراف  را  نیز اندکی پیش از آنکه به حد بلوغ بـرسد نـزد خـود خواندم و احکامی  را  که خداوند از هنگام تکلیف بوی دستور  داده  و از  او خواسته  اسـت بـرای او شرح دادم  و تفصیل  آن را در کتاب بهجه الثمره نوشته  ام فصل 103 ای فرزنداگر من با فضل و عنایت  حضرت  بـاری تعالی زنـده مـاندم هر سال  روزی  را که   تو  به تکلیف  مشرف شده  ای؛ جشن خواهم گرفت و بـرابر  بـا  پانـزده سالی که از عمرت گذشته  است یکصد و پنجاه دیناراشرفیاز  قرار  هر سال ده دینار؛بـه شکرانه ایـن  نـعمت عظمی در راه  خداوند  به فقراء می دهم فعلا این مقدار  به دلم  خطور کرده است و اگر بـتوانم بـیشتر انفاق می کنم اگر پیش از رسیدن باین  آروز  رخت بسوی او کشیدم و چشم  از  دنیا  فرو بـستم به تو  و غـیر  تو وصیت میکنم که روز بالغ شدن و به تکلیف رسیدن  خودتان  را عـید بـدانید و جشن بگیرید و به شکرانه  این  موهبت در  راه  خدا  انفاق کنید سپس به بالین  قبر مـن بـیا و آنـچه خداوند به تو ارزانی فرموده و هرکاری در آن روز نموده ای برای پدرت نقل  کن  که از بزرگان گذشته  روایت شـده  کـه  مردگان  سخنان  کسانی  را که به دیدن  آنها  می آیند و مردمی که اهل ایمان و یـقین می باشند؛ مـی شنوند