کتاب حریر به قلم فاطمه سلطانی  داستان حجاب در صد سال اخیر برای ما قصه پرغصه ای بوده است بالا و پایین زیاد داشته و در دشمنی با آن کارهای زیادی کرده اند این داستان ها را هم اغلب از زبان قهرمان هایش خوانده ایم آدم هایی که نام و یادشان در تاریخ ماندگار شده است اما آدم های معمولی چی؟ آدم هایی که نه تحصیلات خاصی داشته اند نه از خانواده نام آوری بوده اند و نه کار خیلی متفاوتی انجام داده اند آنها هیچ کاری نکردند؟ تنها تماشاچیانی خاموش بوده اند؟ معلوم است که نبوده اندیک نمونه اش حریر قصه ما حریر یک دختر ساده روستایی است پسری هم که به خواستگاریش آمده و جواب بله را از او گرفته آدمی ساده  و معمولی است رمان جدیدی که انتشارات کتابستان معرفت آن را منتشر کرده است حریر نام داد و خانم فاطمه سلطانی آن نگاشته است ماجرایی است رخ داده در تاریخ معاصر ایران داستان آن در روستای سرآبله قم و دوره پهلوی اولی روایت می شود داستانی که ابتدایش با شیرینی آغاز می شود اما هر چه جلوتر می رویم رنگ و لعاب آن عوض می شود و شکل دیگری می گیردماجرایی که اشک را به دیده می آورد و عبرت های فراوانی در آن نهفته است حریر هفده ساله هنوز چند دقیقه هم کنار شوهرش نبوده است که دزدیده می شود و این ابتدایی داستانی است که می خواهد از حجاب و نقش آدم های معمولی درباره حجاب بگوید آدم هایی که ویژگی خاصی نداشته اند اما کارهایشان تلنگری است قهرمانانه برای ماحریر فرصتی است تا دریابیم برای انجام دادن کارهای بزرگ لازم نیست حتماً آدم های متفاوتی باشیم می توانیم حتی یک دختر روستایی با سواد معمولی باشیم اما با ترس هایمان روبرو شویم و شجاعت به خرج بدهیمگزیده ای از کتاب روبنده را بالا می زنی و با دیدن همسرت گل از گلت میشکفد اما خبر داری ممد بغدادی نزدیک دروازه های سرآبله قم است و آمده ناموست را ببرد؟کاش وقتی از کوه پرت می شدی تا درد غارت ناموس  را تحمل نکنیاما نمی شودباید بفهمی استبداد رضاخانی فقط دزد ناموس تو نیست دزد چیزهای بزرگ تر و مهم تر است اما چیست که از حریر در این دنیا برایت مهم تر باشد؟خوب فکر کن از پسش برمی آیی؟