کتاب عدالت در گردابجریان شناسی تحلیلی حکومت علوی این کتاب بررسی جریان های اثرگذار حکومت علوی را بر عهده دارد و قابلیت تطبیق بر جریانهای موجود در کشور را دارد که در دو بخش بدانها پرداخته استبخش یکم؛ چالش های مردمفصل اول غربت ولایت؛ که بیانگر ناآگاهی مردم نسبت به مقام ولایت و کوتاهی آنان در فرمانبری از امیرمومنانع است در این فصل روشنگری های مالک عدی بن حاتم و زید بن صوحان در بیان مقام مولا است این فصل پیامد غربت ولایت را در توهم ناکارآمدی حکومت اسلامی تردید و مخالفت و نیز بروز فتنه ها می داندفصل دوم بی بصیرتی؛ این فصل با درنگی در مفهوم بصیرت به جریان های بی بصیرت که شامل کندروها و تندروها می باشد شروع می شود نیز از کم بصیرتی خودی ها حکایت می کند و چالش های بی بصیرتی را تحت عنوان بحران بی اعتمادی و عوام زدگی بررسیده استفصل سوم تحجرگرایی؛ پس از نگاهی به مفهوم تحجر تاملی در جناح های تحجرگرا آنگاه بررسی مصادیق تحجرگرایی در بصرهجنگ جمل درون سپاه مولا و نیز در شامدر سپاه معاویه را کاویده استبخش دوم چالش های نخبگان؛فصل چهارم اشرافی گری؛ تفحص در فرایند رفاه طلبی در امت پس از پیامبرص و پیامدهای آن در قالب اعتراض به مولا و خیانت در این فصل می گنجدفصل پنجم حسدورزان و کینه جویانبررسی مصداقی عملکرد کسانی که به یکی از دلایل ذیل با عدالت خواهی مولا مخالفت کردند برعهده این فصل است؛1 رقابت های قومی2 زخم های ذوالفقارکسانی که نزدیکانشان در جنگ های صدر اسلام بدست مولا کشته شده بودند و کینه ایشان را به دل داشتند3 عقده های شخصی4 اصرار بر احکام الاهیفصل ششم معضل بدعت گذاران؛ این فصل بررسی بدعت های پیشینیان و نحوه مواجهه مولا با آنها  در این فصل آمده استفصل هفتم جریان نفاق؛ بیان مفهوم نفاق و اوصاف منافقان در قالب 1دعوی اصلاح گری 2ادعای زیرکی و سیاستمداری و 3 چند چهرگی و اقسام نفاق در این فصل مندرج استفصل هشتم منافقان خاکستری؛ بیان تفصیلی عملکرد کسانی چون شبث بن ربعی تمیمی اشعث بن قیس و جریربن عبدالله بجلی که به ظاهر در سپاه مولا بودند ولی عملا در خدمت معاویه به سر می بردند در این فصل گنجیده است که از جمله بهترین فصول کتاب استفصل نهم منافقان برانداز؛ بیان اهداف بنی امیه به عنوان منافقانی که در پی برانداختن اساس اسلام بودند از منظر پیامبرص و امیرالمومنینع و شرح عملکرد آنان در جهت ریشه کنی اسلام از جمله مطالب این فصل استفصل دهم جریان اعتزال؛ این فصل به بیان یکی از پنهان ترین جریانهای زمان مولاست که رهبری آن با ابو موسی اشعری است کسی که با ردای زهد و دوری از دنیا عملا به مخالفت با مولای متقیان ع پرداخت تشبیه ابوموسی در کلام نبی اکرمص به سامری امت از دیگر مطالب این فصل است