نمک گیر خاطرات حاج حسین برزگر پیرغلامان و ذاکران قدیمی اهل بیت علیهم السلام تجربه های ارزشمندی برای انتقال به مداحان نسل جوان و حتی مردمی دارند که در هیئت ها و مجالس عزاداری ائمه اطهار علیهم السلام شرکت می کنند؛ تجربه هایی که هر کدام می تواند مسیر را برای عرض ارادت مخلصانه و بندگی صحیح فراهم و مسیر سلوک را هموار کند  در عصری که ادمها ذغال دینداریشان کف دستشان است و قاطی این همه مزه کردن هرم داغ دل سینه زن ها خوب است گاهی سری هم به کتابها بزنیم؛ شاید یک تجربه ناب و خالص بار یک ماه بلکه یک سال و عمرمان را ببندد چه بهتر که آن تجربه ناب مال یک پیرغلام باشد؛ آدمی که نمک ارباب را خورده و نمک گیر شده چه بهتر که از حسینیه ایران باشد؛ چه بهتر که در کوچه پس کوچه های تاریخ یزد لابه لای علم های طلا باشد نمک گیر روایتی است نزدیک جذاب و بدیع از یک عمر زندگی امام حسینی  برشی از کتاب آقای رحیمی چاووشی را شروع می کند پای هر تیر ده پانزده نفر آدم قوی هیکل پابرهنه ایستاده اند و دسته را سفت چسبیده اند پهلوان ها روی بام با تمام قدرت طناب ها را گرفته اند با یا حسین چاووشی پوش از زمین کنده می شود و قلب ها از سینه حسینیه  می لرزد یا حسین آنقدر حسین را می کشد تا همه دم بگیرند حسین حسین حسین حسین مردها هم تیرک به دست و ذکر بر لب می گویند و دایره وار می دوند تیرها توی دستشان تاب می خورند دور حسینیه تا کم کم عمود شوند پایشان محکم شود روی زمین و پوش میزان شود توی آسمان پوش که بالا می کنیم صلوات می فرستیم و می نشینیم به آب و شیرینی خوردن