کتاب معمای هویدا انتشارات اختران منتشر کرد اینکه یکی از نخست وزیران رژیم پهلوی شیفته ی ادبیات بود و خواننده پر و پا قرص شاعران بزرگ فرانسوی به شمار می رفت  اینکه هویدا علاقه ی خاصی به جمع های روشنفکری داشت  صادق هدایت  صادق چوبک و ابراهیم گلستان از دوستان نزدیکش بودند  همه و همه نشان می دهد که او آدم خاصی بود اگر چه این خاص بودن با انگِ همجنس گرایی و بهایی  بودن هویدا همواره تکفیر می شد اما میلانی جنبه های دیگری از زندگی خاص هویدا را تصویر می کند او در میان مجموعه ای از کارگزاران سلطنتی که آلوده به فساد اقتصادی بودند کمتر علاقه ای به مکنت داشت از طرف دیگر او علاقه ی چندانی به قدرت نیز نداشت و یا به قول ابراهیم گلستان  چنین وانمود می کرد اما تمام ویژگی های منحصر به فرد هویدا به هیچ وجه توجیه کننده ی عملکرد او در دوران نخست وزیری نیست نکته ای که بی عملی هویدا را بغرنج  تر می کند اگر فرض کنیم که خود نقشی در فساد مالی و حکومتی دربار نداشت همین ویژگی های مثبت او بود اگر ذهن فعال جامعه  در نگاهی کلان نگرانه انفعالِ کارگزارانی را که همچون هویدا باسواد نبودند بپذیرد ؛ قطعاً به سختی قادر خواهد بود که تسلیم هویدا را در قبال استبداد محمدرضاشاه قبول کند هویدا در این زمینه نیز در بین سیاستمداران در اقلیت بود او سرسپرده بود و می دانست که سرسپرده است و از آن مهم تر معنای استقلال را می فهمید و این مساله ی کوچکی نیست