زنده  ام که روایت کنم 106672 زنده ام که روایت کنم آخرین اثر گارسیا مارکز اگر چه جنبه زندگینامه ای دارد؛ اما باید رمان قلمداد شود زمان ماجرا از بیست و سه سالگی تا بیست و هفت سالگی نویسنده است هنگامی که نخستین رمانش طوفان برگ را به پایان میرساند کتاب با سفری سرنوشت ساز آغاز میشود که آتیه گارسیا مارکز جوان دانشجوی سرگشته و گریزان از تحصیل را رقم میزند ـ او همراه مادرش راهی آرکاتاکا میشود تا خانه آبا و اجدادیشان را بفروشد ـ و بامسافرت مارکز به اروپا که قرار بود فقط دو هفته باشد و بیش از چهار سال به طول انجامید پایان میگیرد از ورای رویدادهای این ایام راوی با گذر دایمی به گذشته و آینده به گونه ای همه جانبه شکل گیری شخصیت ادبی و انسانیاش را توامان شرح میدهد از نظر او کیستی نویسنده در وقایعی که از سرگذرانده مشکلاتی که با آن ها دست و پنجه نرم کرده رنج ها و اندوه هایی که جان و روانش را به تلخی آکنده اند کامیابیهایی که قلبش را از شادی انباشته و لبخند بر لب هایش نشانده اند خلاصه نمیشود بلکه ریشه هایی به مراتب عمیق تر و پیشینه ای بس دیرین تر دارد که به خاطرات جمعی خاندانش که زبان به زبان نقل میشوند و به فرد میرسند و زندگانی اجدادش هم برمیگردد به همین خاطر مارکز ماجراهای فراوانی از زندگی پدربزرگش یکی از پرسوناژهای اصلی صد سال تنهایی قضیه عشق و ازدواج پر دردسر والدینش که الهام بخش او برای نگارش عشق در سال های وبا بود و بسیاری اتفاقات جالب و هیجان انگیز سوزناک منقلب کننده و هولناک را شرح میدهد که برای خویشاوندان و اطرافیان و آشنایانش رخ داده اند و هر یک به نوعی در شکل بخشیدن به ذهنیت و جهان بینیاش نقش داشته اند و دست مایه اولیه خلق آثارش شده اند مارکز از رویدادهای اجتماعی و سیاسی کلمبیا هم غافل نمیشود و به موازات توصیف زندگانی شخصیاش از مهم ترین وقایع کشور در این دوره نیز یاد میکند که منجر به دگرگونیهای بنیادین شدند؛ فجایعی دلخراش به بار آوردند موقعیت های مضحک آفریدند و در پاره ای مواقع پیامدهایی موحش و هولناک داشتند این همه به دنیای داستانی مارکز پرتوی روشنی میافکند و امکان ره یافتی نوین به جهان خیالی یکی از بزرگ ترین داستان نویسان معاصر را فراهم میسازد منبع خانه کتاب کتیبه 4