کتاب همیشه مربی مجموعه  گفتارهای مرتبط و به هم پیوسته  از فعالیت های فرهنگی و سیره ی تربیتی شهید محمد عبدی که حاصل گفت وگو با خانواده دوستان و شاگردان شهید است شهید محمد عبدی در دهه70 در شرق تهران و منطقه ی تهرانپارس از جمله بسیجیان فعال و مربیان با همتی بود که در سنگر مسجد و مدرسه در ارتباط فعال و سازنده با جوانان و نوجوانان نقشی ویژه و ماندگاری داشت او و هم نسلان و هم قطارانش بعد از رحلت امام خمینیره و با آغاز دهه ی70 و خوابیدن شور و حال جنگ به اقتضای ضرورت آن دهه و آن سال ها در سنگر فرهنگ مشغول مجاهدت و فعالیت شدند او با آتش درون پیوسته در مخاطره ی سوختن و در سودای رفتن بود و عاقبت با شهادت آسمانی شد همیشه مربی در سه فصل با عناوین خدا کند همیشه جا برای دویدن باشد  خداوند مرا آفریده است برای معلمی و مربی گری و من مثل حضرت زهراس شهید می شوم تدوین شده است  گزیده ای متن کتاب همیشه مربی  یک شب داخل حسینیه بچه ها افتاده بودند به جان هم جشن پتو همه را درگیر کرده بود دیگر مربی و دانش آموز هم نداشت محمد هم با آن همه محبوبیتش گیر افتاد و انداختنش زیر پتو و حسابی زدنش آخرهای کار هم یکی از بچه ها با کف پا گذاشت توی صورتش سر محمد پایین بود بعد از این لگد همه کشیدند کنار و الفرار جشن پتو هم خوابید من نزدیکش شدم تو کتک زدنش شریک نشده بودم نصفِ صورتش قرمز شده بود یک نگاهی به من کرد و گفت حسن کی بود زد تو صورت من؟ من تا آمدم بگویم جلوی دهانم را گرفت و گفت ولش کن نگو بلند شد و آرام شد و لبش به خنده باز شد