کتاب عزیزخانم طرحی از یک زندگی به روایت کبری حسین زاده کتاب عزیز خانوم نوشته فاطمه جعفری زندگی و خاطرات کبری حسین زاده حلاج از زنان انقلابی کاشان و مادر شهیدان محسن جواد علی اصغر و محمدرضا بارفروش است  درباره کتاب عزیز خانوم  عزیز خانم داستان یکی از زنان انقلابی کاشان است زنانی که مانند مردان و دوشادوش آنان در جنگ ها شرکت کردند و برای پیروزی و موفقیت ایران حاضر شدند از همه چیزشان بگذرند مال و جان همسر و فرزند فرزند که عزیزترین کس است و پاره تن و از چشم عزیزتر و محبوب تر اما چون همیشه در پس پرده ای پنهان بودند هیچکس به ارزش کارها و فعالیت های آنان پی نبرد و هیچگاه هم به طور شایسته از آنان تجلیل نشد   فاطمه جعفری به سراغ عزیز خانوم رفته است زنی که چهار شهید را به ایران تقدیم کرد چهار پسر او محسن جواد علی اصغر و محمدرضا بارفروش شهید شدند و او در این کتاب از زندگی خود از همان لحظه تولدش می گوید و سرنوشتی را بیان می کند که برای او این افتخار را فراهم کرد مادر چهار شهید بودن  کتاب عزیز خانوم را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم   علاقه مندان به مطالعه زندگی و خاطرات رزمندگان و شهدا را به خواندن کتاب عزیز خانوم دعوت می کنیم  بخشی از کتاب عزیز خانوم  چند تا از همسایه ها درویش بودند و دوشنبه ها جلسه داشتند؛ یک جور مراسم خاص مثل دعا خواندن مادرم همیشه می گفت هیچ کس اجازه نداره بره نزدیک اتاق درویش ها ماه رمضان همسایه ها سفره و سماور و بساط افطار را دم ایوان پهن می کردند و هرکس با بچه های خودش می نشست دور سفره گاهی هم همه همسایه ها دور یک سفره جمع می شدیم هفت تا خواهر بودیم؛ ربابه کبری معصومه فاطمه زهرا طاهره و صدیقه من دومی بودم و  بیست مرداد 1323 به دنیا آمدم شناسنامه های قدیم خیلی دقیق نیستند شاید یکی دو سال جابه جا باشد بعد از بیست سال خدا به م یک برادر داد محمد آن روزها دختر بر نداشت و مردم به پسرها بیشتر توجه می کردند؛ ولی برای پدرم دختر و پسر فرقی نداشت و می گفت هرجور خدا صلاح بدونه من راضی ام  آقام معروف بود به شیخ حسین سواد قرآنی داشت و ماه رمضان در هیئت موسی بن جعفر ع گذر محله قاری قرآن بود بعضی وقت ها که دل شب از خواب بیدار می شدم مشغول خواندن نماز شب بود این نماز خواندن تا آخر عمرش ادامه داشت شب های جمعه بچه ها را دور خودش ْجمع می کرد و می گفت بیاید دور هم دعای کمیل بخونیم کارگر کارخانه  ریسندگی میدان 15 خرداد بود ماه رمضان برای اینکه به هیئت برسد پستش را عوض می کرد همیشه برای خواندن نماز پشت سر آقای یثربی به مسجد می رفت و در خانه هم نماز قضایی می گرفت و می خواند یک روز آقامیرسیدعلی یثربی به همراه پدرم آمده بودند خانه وقتی فهمیدند در خانه ما عده ای درویش زندگی می کنند به پدرم گفته بودند شیخ حسین سریع خونه ت رو بفروش و از اینجا برو  حرف آقای یثربی برای پدرم حجت بود چون و چرایی نیاورد و یک هفته بعد از آن خانه رفتیم چرخ نخ ریسی داشت و زمانی که در خانه بود با پنبه نخ درست می کرد دستگاه زیلوبافی هم داشتیم که آقام با آن زیلو کار می کرد فامیلی را روی شغلی که داشتند انتخاب می کردند پدرم حسین زاده حلاج را انتخاب کرده بود