کتاب بینوایان اثر ویکتور هوگو 2 جلدی رمان بینوایان به معنای واقعی کلمه غذای کاملی برای روح انسان است کتابی که بدون تردید ازجمله ماندگارترین رمان هایی خواهد بود که به عمر خود می توانید بخوانید ژان والژان قهرمان اصلی کتاب بینوایان مردی است که در جبرگاه تبدیل به آدمی وحشی و ناسپاس می شود جامعه نسبت به او که آدم فقیری است بسیار سخت گیر است و مجازات سختی برایش در نظر می گیرد فرار او در زندان نشانه اعتراضش به محکومیتش است اما این اعتراضات فقط کار را بدتر می کند اما ناعدالتی همچنان به دنبال ژان والژان است و تا آخر عمر او را رها نمی کند برگه زرد که نشان محکومیت اوست باعث طرد شدنش از جامعه می شود و ژاور بازرسی که تمام وقت به دنبال اوست لحظه ای راحتش نمی گذارد  19 سال زمان بسیار بسیار زیادی است برای اینکه قلب آدمی هر روز تاریک و تاریک تر شود اما نیروی عشق و ایمان اسقف باعث از بین رفتن این تاریکی می شود و ژان والژان را به سمت روشنایی هدایت می کند ژان والژان برای گم نکردن این روشنایی شمعدان هایی را که اسقف به او داده است همیشه پیش خود نگاه می دارد این شمعدان ها در همه ی لحظات مهم کتاب دیده می شوند و راهنمای معنوی ژان والژان محسوب می شوند از خوب بودن و بزرگی این اثر هرچه بگوییم همچنان کم است بینوایان را باید خواند و بزرگی آن را لمس کرد  قسمت هایی از متن کتاب بینوایان هرگز نه از دزدان بترسیم نه از آدمکشان این ها خطرات بیرونی اند خطرات کوچکند از خودمان بترسیم دزدان واقعی پیش داوری های ما هستند؛ آدم کشان واقعی نادرستی های ما هستند مهالک بزرگ در درون مایند چه اهمیت دارد آنچه سرهای ما را یا کیسه پولمان را تهدید می کند نیندیشیم جز در آنچه که روحمان را تهدید می کند کتاب بینوایان  جلد اول  صفحه 260  کوزت بالا می رفت پایین می آمد می شست پاک می کرد چنگ می زد می روفت می دوید جان می کند نفس نفس می زد چیزهای سنگین را جابه جا می کرد و با آنکه بسیار ضعیف بود کارهای بزرگ و دشوار انجام می داد نسبت به او هیچ رحم در کار نبود؛ خانمی بیدادگر و آقایی زهرآگین داشت شیرکخانه تناردیه به منزله دامی بود که کوزت در آن افتاده بود و می لرزید حد اعلای فشار به وسیله این خدمتگزاری مخوف صورت حقیقت به خود گرفته بود طفلک چیزی بود مثل مگس در خدمت عنکبوت ها کتاب بینوایان  جلد اول  صفحه 696  کار یک ناموس بزرگ است؛ کسی که به صورت یک کسالت از خود براندش به صورت یک شکنجه دچارش خواهد شد؛ اگر نخواهی کارگر شوی غلام خواهی شد کار هرگز شما را از یک طرف رها نمی کند مگر برای آنکه از طرف دیگر گریبانتان را باز گیرد؛ نمی خواهی دوستش باشی غلام سیاهش خواهی شد کتاب بینوایان  جلد دوم  صفحه 400  راه های سرنوشت آدمی همه سرراست نیستند؛ به صورت خیابانی مستقیم پیش پای صاحب خود منبسط نمی شوند؛ بن بست هایی دارند و راه های کج و معوجی و پیچ های تاریکی و چهارراه های اضطراب آوری که چندین راه از آن ها منشعب می شود کتاب بینوایان  جلد دوم  صفحه 931