نهج البلاغه با تجدید نظر و اضافات نَهجُ البَلاغه برگزیده ای از گفته ها و نوشته های حکیمانه امیرالمومنینع که سید رضی در اواخر قرن چهارم قمری آنها را جمع آوری کرده است این کتاب توسط گروهی از علما به دلیل محتوی غنی و همچنین بلاغتش به اخ  القرآن برادر قرآن نامگذاری شده است برخی از ادیبان عرب فصاحت و بلاغت نهج البلاغه را ستوده اند این کتاب در سه قسمت خطبه ها نامه ها کلمات قصار دسته بندی شده است امام در بسیاری از خطبه  ها مردم را به انجام دستورات الهی و ترک محرمات دعوت کرده و در بخشی از نامه ها که خطاب به فرمانداران است آنها را به رعایت حق مردم سفارش کرده است ترجمه نهج البلاغه دشتی از ترجمه های فارسی به قلم محمد دشتی م 1330ش است این ترجمه به دلیل روان بوده و سادگی مفاهیم و نیز فهرست های موضوعی مختلف و عنوان بندی های مطالب نهج البلاغه در سال های اخیر مورد استقبال عموم قرار گرفته و بارها چاپ شده است مترجم در مقدمه به نقائص ترجمه های دیگر اشاره می کند و انگیزه خود را از این ترجمه رفع آن نقائص ارائه ترجمه ای جامع رعایت پیامرسانی و حفظ امانت ذکر می کند  وی در این باره می نویسد با شناسایی و جمع آوری 30 ترجمه کامل از نهج البلاغه از قرن پنجم به تصحیح عزیزاللّه جوینی تا روزگار نورانی انقلاب اسلامی ایران و برّرسی اهداف و شیوه ها و قابلیّت های نهفته در آن و با توجّه به ضرورت مطرح کردن مفاهیم نهج البلاغه از نظر کاربردی در مجامع فرهنگی به این نتیجه رسیدیم که هنوز هم به ترجمه های دیگری نیاز است زیرا یکی از جاذبه های ادبی قلم زده و دیگری در مرز و حدود الفاظ و عبارات مانده برخی با شیوه های ترجمه آزاد دچار تندروی هایی شده اند و برخی دیگر تفسیر و ترجمه را به هم آمیخته اند بعضی در ترجمه تحت اللّفظی موفّق امّا در پیام رسانی کوتاهی کرده اند و بعضی دیگر در پیام رسانی موفّق امّا از حدود الفاظ و عبارات فاصله گرفته اند و مخاطب ترجمه ها نیز از نظر کاربردی متفاوتند برخی از ترجمه ها به قشر خاصّی از جامعه تعلّق دارد تنها محقّقان و ادیبان و اهل نظر می توانند از آن بهره مند گردند و برخی دیگر به گونه ای سامان یافته اند که برای نسل معاصر قابل استفاده نیستند و کاربرد عمومی ندارند