کتاب فتامل  ملاحظاتی برای خوانش فقه و اصول مولف در مقدمه کتاب می نویسد  در حین عبور از باغ شکوه مند فقه و اصول منظره هایی جذاب و بدیع و چشم گیر تماشا شدند که دریغمان آمد با شما در میان نگذاریم رسالت این رساله تامل برانگیزی و فکرسازی است امید که شما هم از کرانه ها و کشف های خویش بهره مندمان کنید از سوره مبارکه نمل این گونه می شود فهمید که پرنده ای چون هدهد هم می تواند از کرانه های ناپیدایی سخن بگوید و آگاهی دهد که حضرت سلیمان هم آگاهی ندارد و از آن بی خبر است فَقَالَ اَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُک مِنْ سَبَاٍ بِنَبَاٍ یقِینٍ  سخن گفتن در محضر سلیمانِ اندیشهی اهل علم و فضیلت کاری سخت است و مولف تنها سرفصل هایی را برای تامّل در معرض داوری مخاطبان عزیز قرار داده است  گاهی در کتاب های حوزوی پس از این که نویسنده رای و نظری را توضیح داد در انتهای عبارت از این تعبیر فتامل استفاده می کند مقصود او ممکن است یکی از این دو باشد  1 فتامّل تدقیقی یعنی مطلبی که بیان شد مطلب دقیق و ظریفی است و احتیاج به تفکر و اندیشه بسیار دارد گاهی این فتامّل را این گونه بیان می کنند فتامّل فانه دقیق  2 فتامّل تمریضی نویسنده با آوردن این فتامّل می خواهد بگوید ظاهر مطالبی که توضیح داده ایم خوب و وجیه است؛ اما با تامّل بیشتر می توان فهمید که این مطلب مریض است و اشکال دارد بعضی استادان حوزه متن های فتامّل دار را هنگامه اظهار فضل و لحیه می دانند و به اصطلاح ظرایف هنر تدریس را در این هنگام به رخ طلاب میکشند بدین گونه که ابتدا جویای نظر طلاب درباره نوع و وجه این فتامّل می شوند نوع یعنی این که این فتامّل تمریضی است یا تدقیقی وجه یعنی اگر تمریضی است اشکالش به کجای بحث مربوط است و بعد از این ایجاد بحث و مراجعه در کلاس با گذر از گفته های محصلان تحقیق خویش را درباره نوع و وجه فتامّل ارائه می کنند  اثر پیش رو را به دید یک فتامل تدقیقی باید دید     گزیده ای از متن کتاب فتامّل   مروری بر برخی از سرفصلها  چرا فتامل؟ تمرین ذهن گیجی نمکین اصولی شدن مثل ورزشکار شدن است خستگی شیرین بی خیال آرای شیخ مواد لازم نعلین و مغز پسته اگر میخواهید ملا شوید  خدا پدرمادر صغری کبری را بیامرزد از راز مغلق نویسی مرحوم آخوند تا خط اطبا اگر مکاسب به شیخ انصاری تدریس میشد چه میکرد؟ تذکری شگفت ملاک استاد زیاد دیدن نیست تلخیص آری یا خیر؟ کجا و چطور؟ و