کتاب اقیانوس مشرق رمان  رمان اقیانوس مشرق با محوریت قرار دادن فضایل و کرامات امام هشتم؛ حضرت موسی بن الرضاع ضمن بیان یک روایت بلند داستانی مخاطب را با بخش هایی از حوادث تاریخ شیعه آشنا می کندبخش هایی از این کتاب می خوانیمعمران بن داوود در جستجوی آب حیات است و در بیابانی در مسیر خراسان راه را گم می کند ابتدای داستان با شرح وضعیت عمران که از تشنگی و خستگی در حالتی بی رمق و وهم آلود در بیابان افتاده آغاز می شود عمران تشنه است و خسته و مجروح از راه طولانی ناگهان مردی را می بیند که زانو می زند بالای سرش دستش را آهسته زیر چانه عمران می گیرد و صورت عمران را بالا می آورد عمران در بهت نگاهش می کند مرد می گوید آیا تو عِمران پسر داوودی؟ عمران در اوج درد می خنددمن تشنه ام تشنه پسر تشنهچنگی بی رمق می زند و با التماس می گوید به من بگو که سرابی بگو که تو نیز وَهم گرمازده ایدر این برهوت بی سرانجاممرد مَشکی پر از آب را به سوی عمران می گیرداین هدیه ای است از علی بن موسی الرضاعِمران با چشم های ناباور و با طمع به مشک نگاه می کندعمران نمی داند که با خود علی بن موسی الرضا رو به رو شده است مشک را از آن مرد ناشناس می گیرد و از او می شنود که باید چهل قدم پیش برود و به خانه پینه دوز برسد در آن بیابان و برهوت وسیع تا چشم کار می کند بیابان است و حتی روستایی از دور پیدا نیست اما عمران قدم چهلم را که برمی دارد خودش را بر در خانه ای می بیند و بیهوش می افتد آنجا خانه همان پینه دوز است او عمران را معالجه می کند عمران از او نشانی چشمه آب حیات را می پرسد چشمه ای که هر کس از آن بنوشد هرگز نمی یرد عمران برای پینه وز تعریف می کند که از آن مرد ناشناس شنیده است که آب حیات را در یک قلعه خواهد یافت پینه دوز اما از علی بن موسی الرضا صحبت می کند از اعجازش و خصوصیاتش اما عمران شیعه نیست ولی معجزه امام را همواره در دست دارد یعنی همان مَشکی که هر چقدر از آبش می نوشَد تمام نمی شود