زعفران نگین صادراتی 3گرمی این نوع زعفران مرغوب ترین نوع زعفران بوده که بیشتر جنبه صادراتی دارد ابن نوع زعفران از لحاظ کیفیت و عطردهی در بالاترین سطح ممکن قرار دارد زعفران گیاهی است گرمسیری و در نقاطی که آب و هوای معتدل داشته و دارای تابستان های گرم و خشک و آفتابی و پاییز و زمستان نسبتا ملایم دارد به خوبی رشد می کند و می شود در این مناطق کاشت زعفران را انجام داد لازم به ذکر است که این موضوع ممکن است در همه شرایط صادق نباشد زیرا احتمال دارد گیاه به صورتی با محیط سازگار شود چنانچه در همدان که در ردیف شهرهای سردسیری ایران است زراعت و کاشت زعفران نتایج رضایت بخشی داده است پیاز زعفران تابستان فعالیت ندارد دوره بیداری و فعالیت آن از حدود آبان تا اردیبهشت است و با شروع فصل گرما برگ هایش زرد شده و می خشکد و پیاز به خواب می رود پس زمین های گرم و خشک جای مناسبی برای کشت زعفران است خاک مناسب برای کاشت زعفران و پرورش آن پیاز زعفران بین 5 تا 7 سال در زمین باقی می ماند بنابراین زمین باید دارای خاک سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز زعفران بتواند در مدت زمان طولانی علاوه بر تامین مواد غذایی در مقابل شرایط خاص منطقه ای نیز مقاومت کند برای رشد و نمو مناسب گیاه زعفران و تولید محصول مرغوب و مطلوب زمین های حاصلخیز و زهکشی شده بدون درخت با خاک لومی لیمونی رسی و شنی و آهک دار که PH آن بین 8 تا 7 باشد بر زمین های شور فقیر و مرطوب اسیدی ارجحیت دارد زعفران در زمین هایی که دارای قلوه سنگ یا علف های هرز یا مواد آلی پوسیده نشده باشد محصول خوبی نمی دهد جهت کاشت پیاز زعفران ابتدا چاله  های یک ردیف را با بیل در می آورند و در داخل هر چاله از 15 تا 3 پیاز قرار می دهند عمق کاشت پیاز بین 20 تا 15 سانتی متر در نظر گرفته می شود و در موقع کاشت سر پیازها باید رو به بالا قرار بگیرد پیازها را در عمق 20 سانتی متری در زمستان از سرما و یخبندان و سایر تنش های محیطی و در تابستان از گرما زدگی مصون می  مانند برای کاشت زعفران 5 تا 4 نفر شرکت می کنند به این منظور که یک نفر با بیل چاله  ها را درمی  آورد دو نفر پیاز های قابل کشت را به صورت دسته های 3 تا 5 یا 15 تایی انتخاب می کنند و نفر چهارم پیاز ها را در داخل چاله  ها می گذارد در انتها سطح مزرعه را که نا مسطح شده با بیل یا ماله  ای که صاف و فشرده باشد مسطح می سازند تا پیازها به خاک بچسبند زمین کاشت شده را به همین صورت تا موقع آبیاری پاییزه رها می  کنند و  قبل از آبیاری در حدود 20 الی 10 تن کود حیوانی کاملا پوسیده شده را با بیل در سطح زمین پخش می  کنند پس از انجام عمل کاشت روی شیارها را با ماله پوشانده و زراعت ردیفی به نظر می  آید