کتاب بستر آرام هورا  بستر آرام هور داستانی است واقعی با همه فراز و نشیب هایش با همه شخصیت هایش اگر چه بسیاری از آنان به شهادت رسیدند و تعدادی هم هنوز زنده اند همه فرازهای این داستان واقعی است از ماموریت به شهرهای القرنه العماره بصره بغداد و حتی کربلا تا زیارت بارگاه امام حسین ع در دوران اختناق حزب بعث در پوشش قرارگاه سری نصرتnاز همه مهم تر سند حضور شهید علی هاشمی در قلب مردم هور است؛ تا جایی که پس از پایان جنگ دریایی به وسعت بستر آرام هور برای همیشه مزار روح بلند این شهید به حساب آمدnمحمودزاده حتی صبر کرد تا اسرای در چنگ حزب بعث آزاد شوند و از آنان نیز یاری گیرد و حتی فرماندهان جنگ نیز به صبر سفره بستر آرام هور را رنگین از واقعیت کردندnnگزیده ای از کتاب  nnرکن الدین سر صاحب را از سینه ی خود جدا کرد و گفت مرد که گریه نمیکند  اگر گریه نکنیم چه کنیم بعد از شهادت پدرم آواره شدیم شب تو هور می خوابیم و روز دنبال یک لقمه نانیم اوضاع آشفته ی زندگی ما را که خودت می دانی بغض گلویش را گرفته بود و نمی دانست چگونه خود را خلاص کند ترجیح داد سالم را نزد سالمی که صد متری از آنها فاصله داشت ببرد نگاهی به پشت سر خود انداخت و گفت برایت مهمان آوردم یک ایرانی  صاحب متعجب و شگفت زده گفت ایرانی؟ اینجا؟ مگر از جانش سیر شده؟اتومبیل ها به اتوبوسی که سالمی و سیدنور نشسته بودند نزدیک شد اتومبیل روباز سیاه رنگ از دور خودنمایی می کرد مردی با جثه ی تقریبا چاق که سنش به پنجاه می رسید در صندلی عقب نشسته بود قد نسبتا کوتاهی داشت و نیمی از موی سرش ریخته بود لبخند ساختگی لحظه ای از چهره اش محو نمی شد و در عین حال دزدکی اطراف را زیر نظر داشت حالا سالمی به خوبی او را می دید سیدنور آهسته گفتطاها یاسین رمضان معاون صدام سالمی همچنان که طاها یاسین رمضان را نگاه می کرد دست به دو نارنجک و اسلحه کمری اش کشید و با لمس آنها فکری به سرش زد