کتاب سیزده پنجاه و هفت  خاطرات طیبه تفرشی  کتاب سیزده پنجاه و هفت به خاطرات طیبه تفرشی که در وقایع انقلاب 1357 دانش آموزی 13 ساله بوده اختصاص دارد مریم زیبا بود چشمان درشت مژه های بلند و صورتی ظریف داشتسال اول دبیرستان می خواند و دوست مشترک من و پروانه بود گاهی می آمد دنبالم تا با خواهرم پروانه برویم تظاهرات بعضی روزها با برادرش ناصر می آمد و جلوی دانشگاه می رفتیم دختر بزرگ خانواده بود و گاهی که از خودشان حرف می زد می گفت پدرم این طوری پدرم آن طوری حدس می زدم پدرش را زیاد دوست دارد و برای همین همیشه از او تعریف می کند تُن صدایش او را خواستنی تر می کرد هر کس صدایش را می شنید به طرف او می چرخید و به صورتش خیره می شد مثل سیاستمدارها محکم و با اعتماد به نفس حرف می زد اطلاعات عمومی خوبی داشت و با کلمات بازی می کرد هر وقت حرف می زد به یاد دوبلورهای فیلم ها می افتادمچند روز پیش آمد دنبالمان سوار تاکسی شدیم تا برویم جلوی دانشگاه دیدم راننده از توی آینه به صورت مریم خیره شده است توی گوشش گفتم   تو حرف نزن خودم به راننده می گم کجا پیاده مون کنه