کتاب بیچارگان اثر داستایفسکی  بیچارگان داستان زندگی آدم های بدبخت و  درمانده  ای ست که از فرط بیچارگی به مرگشان راضی شده اند  این رمان تماماً شامل نامه هایی است که یک مرد مسن به نام ماکار آلکسییویچ به عشقش واروارا آلکسییونا می نویسد که همسن دخترش است و پاسخ آن را نیز مرتب دریافت می کند؛ نامه هایی که ابتدا با شرح حال تنگدستی شان آغاز می شوند و کم کم با توصیفِ خاطراتِ کودکی دختر و شرایط دردناک پیرمرد ادامه می یابند؛ از مرگ پدرِ واروارا و کوچ ناگهانی و اجباری خانواده اش از یک روستای زیبا به سن پترزبورگ و بی سرپناه شدن آن ها برای پس دادن بدهی پدر می گویند و در نهایت با یک اتفاق تلخ تمام می شود  سبک رمان بیچارگان ناتورالیستی است و وضعیت فعلی دو شخصیت اصلی داستان آن قدر ملال انگیز است که بارها و بارها مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد  در رمان های ناتورالیستی صحنه داستان به جای کشوری خیالی یا دوردست در زمانی بعید روسیه معاصر است دختر یا زنِ قهرمان داستان تقریبا بدون استثناء از طبقات پایین جامعه هستند شعار این مکتب چنین است ستمدیده ترین و پست ترین افراد بشر هم بشرند و خود را برادر تو می دانند داستانی که این مکتب را خلق کرد داستان شنل گوگول بود که درن 1842 چاپ شد در رمان بیچارگان هم اشاره کوتاهی به این رمان می شود در این میان به گفته منتقدان قهرمان مرد داستان بیچارگان  ماکار آلکسییویچ  که کارمند فقیری است مستقیما از میان نوشته های گوگول بیرون آمده است  در رمان آدم های بیچاره  تری نیز در همسایگی پیرمرد زندگی می کنند که هیچ ندارند و از شدت بی پولی در بستر بیماری به سر می برند و شاهد مرگ عزیزانشان هستند اما دست از مطالعه برنمی دارند؛ کتاب  می خوانند و به هم قرض می دهند  کتاب به صورت دیجتال است