کتاب از مشهد تا کاخ صدام  از مشهد تا کاخ صدام خاطرات شفاهی آزاده ایرانی محمود رعیتٰ نژاد از دوران اسارتش در عراق و آزادی و بازگشتش به میهن به گردآوری سعیده زراعت کار استدر مقدمه آمده استآنچه در این کتاب می خوانید خاطراتی واقعی از مردی است که در گوشه ای از این سرزمین مانند دیگر مردم در حال زیستن است خاطراتی که تاکنون قلم جسارت نگارش آن را نداشته است و اینک من عزمم را جزم کرده ام تا پیش از آنکه در سوگ از دست دادن چنین اسطوره هایی به غم بنشینیم و در غیاب او خاطراتش را نظاره گر باشیم آنچه که در طول دوران دفاع مقدس و پس از آن بر او گذشته و در سینه اش جاری است را با یاری خدا به صفحهٔ کاغذ بیاورمآنچه که من در این کتاب گرد آوردم خاطراتی است که حدود سه دهه از عمر آن می گذرد تمام تلاشم این بوده که جز واقعیت هایی که از زبان حاج محمود می شنوم چیز دیگری نگویماین اثر در چهار فصلِ جنگ و جوانی اسارت و صدام بهار قرآن و رهایی نوشته شده استروزها ماه ها و سال ها از پی هم می گذشتند و ما همچنان روز و شب را در یک اتاق و آسایشگاه تکراری می گذراندیم مانند روزهای قبل علاوه بر حضور در کلاس های عرفان احکام و زبان خارجی مشغول آموزش حفظ قرآن بودم آن قدر خود را سرگرم کرده بودم که نمی دانستم کی روز می شود و کی شب خیلی از اوقات گذر ایام را حس نمی کردم روزهای هفته و تاریخ هم از دستم رفته بود از این کلاس بیرون می آمدم و وارد کلاس بعدی می شدم یادگیری زبان فرانسه را هم تازه شروع کرده بودم اکثر بچه ها این گونه بودند کمتر کسی بود که به کاری مشغول نباشد هر کس هر چیزی را که بلد بود به دیگران آموزش می داداردوگاه شده بود یک مدرسهٔ بزرگ علمی پژوهشی و قرآنی عراقی ها دیگر خیلی کار به کار ما نداشتند و نسبت به گذشته رفتارشان بهتر شده بود روز به روز تعداد بچه هایی که به سمت حفظ قرآن می آمدند بیشتر و بیشتر می شد