کتاب همنوایی شبانه ارکستر چوبها رمان همنوایی شبانه ارکستر چوب ها در ۵ فصل نوشته شده است این رمان اولین بار در سال ۱۹۹۶ میلادی در امریکا منتشر شد و بعدها در ایران اجازهٔ انتشار یافت و برندهٔ بهترین رمان اول سال ۱۳۸۰ جایزهٔ هوشنگ گلشیری و بهترین رمان سال ۱۳۸۰ منتقدین مطبوعات شد  رمان همنوایی شبانه ارکستر چوب ها روایتی غیرخطی دارد که راویِ آن مدام تغییر موضع می دهد رمان در مرز خیال و واقعیت در نوسان است و به طرزی تودرتو ترس های عمیق انسانی را ارائه می دهد گفته شده است که جنون خیال و روان پریشی حرف اول را در این اثر داستانی می زنند و رضا قاسمی با مهارت بالای خود به خوبی توانسته آپارتمانی در مرکز شهر پاریس را برای خواننده به تصویر بکشد؛ آپارتمانی که ساکنان ایرانی و فرانسوی آن هر کدام با مشکلات و روان رنجوری های خود درگیر هستند گویی تمام ایرانی هایی که در ۱۲ اتاق زیر شیروانی طبقه ششمِ ساختمان اریک فرانسوا اشمیت زندگی می کنند تبعیدشدگانی هستند که هر یک رنج دوری از وطن و بی هویتی را به دوش می کشند  رمان دربارهٔ مردی ۴۰ساله به نام یدالله است که به عنوان یک موزیسین شکست خورده برای امرار معاش خود به نقاشی ساختمان روی آورده است او به همراه همسایه های ایرانی خود با نام های سید رعنا پروفت بندیکت کلانتر و همسرش میلوش و زندگی می کند یدالله خودش را مبتلا به ۳ بیماری مختلف می داند؛ بیماری هایی که هر کدام ریشه در روان و روح آسیب دیدهٔ او دارند و همین امر باعث شده تا به خودویرانگری برسد و نتواند با خویشتن واقعی اش روبه رو شود نویسنده به خوبی این مسئله را با نام بیماری آینه به مخاطب معرفی می کند؛ در واقع یدالله نمی تواند خودش را در آینه ببیند و از دیدن تصویر خودش فراری  است از نکات قابل توجه دیگرِ این اثر چندزمانی بودن آن است؛ در واقع مخاطب در بخشی از کتاب با زندگی و خاطرات گذشتهٔ راوی پیش از مرگش همراه می شود که به ایران نیز اشارات فراوانی می کند و در بخش دوم کتاب زمان پس از مرگ یدالله به تصویر کشیده می شود که ۲ شخصیت جالب به نام های فاوست مورنائو و مرد سرخ پوست در نقش نکیر و منکر او را مدام سؤال پیچ می کنند و دربارهٔ کارهای خوب و بدش نظر می دهند