چین چگونه سرمایه داری شد اثر رونالدکوز و نینگ وانگ کتاب به این موضوع می پردازد که چگونه کشور چین در طول سه دهه اصلاحات اقتصادی از کشوری سویالیستی با فقر گسترده تبدیل به کشوری صنعتی کرد ن کتاب از آنجا که تحولات اقتصادی و سیاسی چین را از دهه 1940 و از زمان به قدرت رسیدن حزب کمونیست رصد کرده و اتفاقات و رویدادهای این دوره را با دیدی تاریخی در چارچوبی تئوریک مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار داده حاوی نکات و تجارب ارزنده ای است و نگرشی روشن به خواننده می دهد  در بریده ای از کتاب می خوانیم  در کنفرانسی که در ژوئیه 2008 در دانشگاه شیکاگو با عنوان تحولات و دگرگونی اقتصاد چین برگزار شد استیون چیانگ در مقاله ای عنوان کرد تحولات اقتصاد چین به مثابه گذار از نظام سوسیالیستی به نظام سرمایه داری است و از آن به عنوان بزرگ ترین برنامه اصلاح ساختار اقتصادی در تاریخ یاد کرد نتیجه گیری چیانگ بدون تردید صحیح است آنچه این نتیجه را شگفت آور کرده این است که سلسله وقایعی به تغییر ساختاری اقتصاد چین به سرمایه داری منجر شد که برنامه ریزی شده نبود و نتیجه نهایی آن نیز کاملاً غیرمنتظره بود  شاید جالب توجه ترین جنبه گذار اقتصادی چین به سمت سرمایه داری آن است که این تحولات زیر نظر و حمایت حزب کمونیست چین بود این مسئله مثالی قابل تامل از این گفته هایک تحت عنوان نتایج ناخواسته کنش انسانی است در سال 1982 موسسه امور اقتصادی لندن رساله ای از چیانگ با عنوان آیا چین به سمت سرمایه داری می رود؟ منتشر کرد؛ پاسخ او به سوالی که در عنوان رساله مطرح کرده مثبت بود نتیجه گیری چیانگ تقریباً با ناباوری و تعجب همگان مواجه شد حتی خود او نیز احتیاطش را با این جمله که دوره گذار اقتصادی سریع نخواهد بود نشان داد