سرشت اخلاقی معرفت  حلیل واقع نماییِ باورها و معیار ارزش معرفتی آنها رسالت دانش معرفت شناسی است؛ اما ازآنجاکه هر باوری برآیندِ یک فرآیند و رفتار معرفتی است عرصه برای دانش اخلاق فراهم می شود تا این رفتار را ارزش گذاری کند از سوی دیگر داد و ستدها و مشابهت های فراوانی بین این دو دانش به ویژه در ادبیات و مفاهیم مشاهده می شود درنتیجه این مسأله رخ می نماید که سرشت معرفت تا چه اندازه از مؤلفه ها و ارزشهای اخلاقی متأثر است  رویکردهای گوناگونی درباره تحلیل اخلاقی معرفت پدید آمده که کاوش درباره رابطه این ادبیات اخلاقی با اخلاق رایج و نیز میزان ابتنای معرفت بر اخلاقیات را در پیش چشم پژوهشگر علوم معرفتی قرار میدهد اخلاق علم اخلاق باور معرفتشناسی فضیلت محور و تأثیر فضایل و رذایل اخلاقی بر معرفت رویکردهایی است که درباره اخلاقی بودن فرآیند معرفت سخن میگویند  این پژوهش در پی محک زدن اصل این رویکردها و نیز سنجش توفیق آنها در اخلاقی کردن سرشت معرفت است