کتاب مبانی هنر نوشته رابین جورج کالینگوود کالینگوود را برخلاف کسانی چون افلاطون یا کانت یا هگل نمی توان در زمره ی فیلسوفان دانست که نظام فلسفی جدیدی می آفرینند اما متفکری است که اندیشه هایش را نظام مند و مستدل بیان می کند و درعین حال شرحی که از آرای فیلسوفان دیگر به دست می دهد بس بدیع و موشکافانه است مثلاً در همین کتاب تاریخچه ای تحلیلی از مقوله ی احساس از هابز تا کانت و بیانگری ذاتی نوع بشر آمده که توانایی منحصر به فرد انسان یعنی زبان برآمده از آن است در پاره ی اول کتاب کالینگوود هنر را از فن مجزا می کند و به چیزهایی می پردازد که ما اغلب نام هنر بر آن می نهیم اما در نظر کالینگوود آن ها را باید از شمول واژه ی هنر خارج کرد ازجمله سرگرمی و جادو کالینگوود این دو را شبه هنر می نامد از این  حیث که هردو برانگیزاننده ی عواطف اند؛ هرچند در اولی عواطف تخلیه می شوند تا مبادا تزاحمی برای زندگی عملی ایجاد کنند؛ درحالی که در دومی عواطف هدایت و به سوی زندگی عملی سوق داده می شوند در پاره ی دوم کالینگوود به واکاوی مقوله ی احساس عواطف تخیل تجربه توجه آگاهی تفکر و سپس ریشه های بیانگری و زبان می پردازد سپس نتیجه می گیرد که هنر چیزی است یافت شدنی در ذهن هنرمندی که می خواهد عواطف خاصی را کشف یا خودآگاه و بیان کند نه اینکه فقط برانگیزاند به این تعبیر زبان برآمده از میل به بیانگری است و هنر زبانی است برای بیانگری پاره ی اول و دوم کتاب درواقع در حکم شالوده ای است برای پاره ی سوم که در آن کالینگود به شکلی مبسوط و مستدل به نظریه ی هنر خود می پردازد؛ و در پرتو این نظریه هنر راستین را از آنچه به غلط هنر نامیده می شود و هنر خوب را از هنر بد تفکیک می کند هنر و حقیقت و هنرمند و جامعه نیز از سرفصل های اصلی در پاره ی سوم کتاب اند حسن ختام کتاب نیز شرحی است مختصر از شعر بلند سرزمین هرز تی  اس الیوت که در نظر کالینگوود نمونه  ای از هنر خوب است