کتاب چرا کودکان ما نازپرورده و لوس می شوند نوشته مگی مان انتشارات نسل یاسان پیشگفتار نویسنده کتاب چرا کودکان ما نازپرورده و لوس می شوند؟   آیا واقعاً ممکن است ما فرزندانمان را بیش  از اندازه دوست داشته باشیم؟ آیا عشق واقعاً کورکننده است؟ آیا ممکن است به قدری شیفتۀ فرزندان خود شویم که بدون هیچ ملاحظه ای برای تقاضاهای فزاینده و غیرمعقول آن ها زمان و انرژی صرف کنیم تمام آن چه با بی رحمی هر روز بیش تر از دیروز از ما طلب می کنند فراهم کنیم و رفتارهای نامقبول آن ها را در خانه و خارج از خانه بپذیریم؟ آیا آن قدر آن ها را دوست داریم که از نشانه های اولیۀ اختلالات روان شناختی و مشکلات رفتاری که می تواند آن ها را از جامعه مدرسه یا حتی یک رابطۀ سالم دور نگه دارد غافل شویم؟  کافی است به اطراف خود بنگریم در فروشگاه مطب دکتر مکان های عمومی و کلاس درس تا بپذیریم که این امر نه تنها ممکن بلکه حقیقت فراگیر زندگی است گویی این شاخصۀ زمان ماست انتقال سریع جامعه از فرزندپروریِ والدمحور در ابتدای قرن بیستم به رویکردهای فرزندپروریِ کودک محور در حال حاضر انتقالی که با پایه ریزی بنایی لرزان اکنون فرزندان ما را در معرض خطر سقوط قرار داده است  ما در جامعۀ کودک محوری زندگی می کنیم که نیازها و خواسته های کودکان بر هماهنگی خانوادگی و زناشویی ملاحظات مالی صلاحدید والدین ادب و تواضع آرامش احترام و عقل سلیم اولویت دارد قدرت کودکان که به لطف تشویق بسیاری از متخصصان از جمله روانشناسان فعالان اجتماعی روان پزشکان پزشکان کودک و مشاوران در کنار حمایت مشتاقانۀ رسانه تولیدکنندگان و بازاریابان هرروز در حال افزایش است و نتیجه ای جز ایجاد احساس استیصال و بیهودگی در والدین به همراه نداشته است بسیاری از آن ها حتی نمی توانند آن طور که باید پایه های اساسی سلامت جسمانی و روان شناختی کودک یعنی خواب تغذیه ورزش و هوای سالم را فراهم کنند نه به خاطر این که اهمیت آن را درک نمی کنند یا توانایی تأمین آن را ندارند بلکه به  این خاطر که فرزندشان تمایلی ندارد یا آن که می ترسند به عزت نفس کودک آسیب برسانند بسیاری از والدین نه گفتن را بی رحمی سخت گیری و نشانۀ استبداد قلمداد می کنند و باور دارند که وادار کردن کودک به انجام کاری که دوست ندارد یا سبب ناراحتی او می شود برابر با آزار و سوء رفتار است  این والدین با نیت خوب و عشق تمام نیازهای کودکان را برآورده می سازند و آگاهانه از مسئولیت خود برای نه گفتن وضع محدودیت ها پرورش حس مسئولیت پذیری و آموزش اخلاقیات ارزش ها و اهمیت خانواده و جامعه اجتناب می ورزند کودکان آن ها از راهبردهای خلاق و فعال حل مسئله بی بهره اند نمی دانند چطور تاب آور و مسئولیت پذیر باشند و راه های پرورش منابع درونی خود برای مدیریت اضطراب فقدان شکست یا ناکامی را نمی آموزند و در یک کلام آن ها لوس و نازپروده بار می آیند  این کتاب فقط در مورد والدینی که فرزندانشان را عمیقاً دوست دارند به مصلحت آن ها می اندیشند و سخت برای تأمین خانوادۀ خود تلاش می کنند نیست بلکه در مورد تمام افراد گروه ها و جنبش های جهانیِ حال حاضر است که از فرزندپروری کودک محور حمایت می کنند و راه حل های تشخیص محور را برای حل مشکلات والدین توصیه می کنند همچنین بیش از هرچیز در مورد کودکانی است که نه فقط از ارزش هایی که با آن ها بزرگ می شوند تأثیر می پذیرند بلکه به واسطه آن  ارزش ها در معرض خطر هستند