نویسنده این رمان می گوید آن را سال ۲۰۰۲ برای مسابقه داستان کوتاه نویسی دنژیکی نوشته و اولین مرتبه ای بود که رمان می نوشته است اما وقتی توانست آن را کامل کند پیش نویس قصه از ۱۲۰ صفحه بیشتر شده و از محدودیت حجم آثار مسابقه تجاوز کرده است او هم نه توانایی و نه اراده کوتاه کردن داستانش را نداشته است در نتیجه او پاییز همان سال وب سایتی می سازد و داستانش را در آن بارگذاری می کند که با اقبال مخاطبان روبرو می شود