کتاب ای کاش وقتی 20 ساله بودم می دانستم اثر پرفسور تینا سیلیگ انتشارات نیک فرجام من فقط در روز اول کلاسم و برای توضیح موضوعاتی که در طول ترم ارائه خواهم داد از اسلایدهای پاورپوینت استفاده  می کنم آخرین نکته بسیار مهم در  این اسلایدها این است هرگز هیچ فرصتی را برای افسانه شدن از دست ندهید به آن ها  می گویم من  کار  خود را به بهترین شکل انجام  می دهم و از آن ها هم همین انتظار را دارم آن ها هم بیش از آنچه من یا خودشان تصور کنند تلاش  می کنند و پی  در  پی سطح خود را بالاتر  می برند  این پیام گیرایی دارد و هر کسی فقط منتظر است  این دستورالعمل را بگیرد اما در بیشتر مواقع ما تشویق  می شویم که قانع بمانیم تشویق مان  می کنند که حداقل  کار  ممکن را انجام دهیم و صرفا مقتضیات را برآورده کنیم برای مثال استادان همیشه مشخص  می کنند که برای امتحان چه چیزهایی را بخوانیم و سوال کلیشه ای و همیشگی دانشجوها از استادها هم  این است استاد  این هم در امتحان  می آید؟  همواره دانشجویان تشویق شده اند که  کار ی را انجام دهند که حداقل نمره را بگیرند این اتفاق در محل  کار  هم  می افتد؛ رئیس اهداف و معیارهای مشخصی را برای گرفتن پاداش و ترفیع برای  کار مندان خود تعریف  می کند اما اتفاقات جالب زمانی رخ  می دهند که  این سقف انتظارات برداشته شود  به نظر من محرک برداشتن  این سقف در درون همه ما وجود دارد اشخاصی که محدودیت های فرضی را از  میان بر می دارند به نتایج فوق العاده ای می رسند افسانه ای شدن مستلزم آن است که تصمیم بگیریم همیشه فراتر از حد انتظار پیش برویم استیو گرتی یکی از دانشجویان سابق و  کار آفرینان فعلی به همکار انش  می گوید اگر  هر  روز انتخاب های کوچک خود را عاقلانه انجام دهند درست مانند  این است که  هر  روز پولی پس انداز  می کنند؛ اثرات  این تغییرات کوچک تشدید  می شود و به مرور زمان نتایج فوق العاده ای به بار  می آورد