روزی روزگاری دختری بود به نام هارپر که استعداد بی نظیری در موسیقی داشت او از لابه لای صدای باد ترنم باران و بال زدن های پروانه ها نوای موسیقی می شنید هارپر می توانست هر سازی را بنوازد آن هم بی اینکه حتی یک بار آموزش دیده باشد گاهی اوقات شب که می شد هارپر کنار گربه اش نصفه شب نوایی می شنید که قلبش را به تپش می انداخت نوایی که گویا از ستارگان می آمد