روی شانه های نونا من باید از این شهر فرار کنم دیگه نمیتونم اینجا بمونم این تفکرات جامعه ایه که من توش بزرگ شدم   فقط ده سالم بود که که خانوادم به زور از مدرسه بیرون کشیدنم  آخه به تازگی مادرم بچه چهارم رو به دنیا آورده بود و من رو مجبور کردن بمونم خونه و از بچه ها پرستاری کنم  باید با دست های کوچیکم لباس چرک های برادر و پدرم رو می شستم ریخت و پاش های خونه رو جمع می کردم و آشپزی یاد می گرفتم مامانم می گفت باید خونه داری رو یاد بگیرم چون همین که شونزده سالم بشه شوهرم میده  ولی من دلم نمی خواست شوهر کنم می خواستم درس بخونم وقتایی که برادرم رو به مدرسه می بردم یواشکی پشت درخت ها قایم می شدم و به درس های معلمشون گوش می دادم  می خواستم از هرجای ممکن کتاب پیدا کنم و بخونم من تشنه یادگیری بودم تشنه تجربیات جدید دلم می خواست تجربیات جدید داشته باشم و طوری که دلم می خواد زندگی کنم  باید از اینجا فرار می کردم اما چطوری؟ چطوری باید خودمو  نجات میدادم؟