ناپلئون سوم و امپراتوری دوم ناپلئون سوم 18081873 برادرزاده ی ناپلئون بناپارت پس از سال ها تبعید و رهبری دو کودتای نافرجام سرانجام در پی انقلاب 1848 به ریاست جمهوری فرانسه رسید و دو سال بعد خود را امپراتور خواند تا بدین ترتیب آغاز عصر امپراتوری دوم را اعلام کند وی در دهه ی نخست حکومتش از سویی اسباب توسعه ی صنعتی و شهری فرانسه را فراهم ساخت و طبقه ی متوسط را از رفاه و ثروت بیشتری بهره مند کرد اما از سوی دیگر راه خودکامگی در پیش گرفت و ضمن حذف نیروهای مخالف هواداران خود را بر مناصب مهمی گمارد در دهه ی دوم و هنگامی که پایه های حکومتش را مستحکم دید بر آن شد تا دست به اصلاحات لیبرالی بزند و آزادی هایی اعطا کند اما این اقدامات دیرهنگام و توأم با احتیاط بود سیاست اقتصادی اش نیز نتیجه ی معکوس به بار آورد و طبقه ی کارگر و متوسط را علیه او شوراند در سیاست خارجی خواستار عظمت فرانسه بود و در این راه دست اتریش را از برخی نواحی ایتالیا کوتاه کرد لیکن در نبرد با قوای پروس شکست خورد و در تبعید درگذشت راجر پرایس استاد تاریخ دانشگاه ویلز در این کتاب ضمن تحلیل فراز و فرودهای حکومت ناپلئون سوم به تأثیر افکار و اقدامات او بر اوضاع سیاسی اقتصادی و اجتماعی زمانه می پردازد و فضای حاکم بر فرانسه ی بحران میانه ی قرن 18461851 و سال های اقتدار امپراتور را شرح می دهد