کتاب گزیده اشعار فریدون مشیری کتاب laquoگزیده اشعار فریدون مشیریraquo اشعاری از دفترهای شعر laquoبهار را باور کنraquo laquoتشنه طوفانraquo laquoگناه دریاraquo laquoابر و کوچهraquo laquoاز دیار آشتیraquo laquoآه بارانraquo وnbsplaquoاز خاموشیraquo را دربردارد از قول دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی در آغاز کتاب آمده است laquoمشیری میzwnjکوشد که شعرهایش را به طبقه وسیعzwnjتری از جامعه ما که اکنون حوصله جستجو و کوشش برای گشودن رمزهای شعر شاعران تندرو و افراطی را ندارد و هنوز موازینِ پسندش کم و بیش از شعر سنتی سرچشمه میzwnjگیرد ـ عرضه کند و در این راه توفیقی یافته که نصیب کمتر شاعری از معاصران ما شده است راز این توفیق را در دو سه خصوصیت شعر مشیری میzwnjتوان جست که نخستین آنها زبان نرم و هموار و ساده اوست شعر او به یکبار خواندن تمام زیباییzwnjها و رازهای خود را به خواننده میzwnjبخشد سعدی هم زیباییzwnjها و هنرهای شعرش را در یک لحظه به خواننده عرضه میzwnjداردhellip به نظر من مشیریnbsp به سعدی نزدیک است و این قلمرو پسند خواننده است مضامین شعرش حوادثی است که برای همه کس ممکن است روی دهد اما همه کس نتواند آن را شاعرانه بیان کند و این کار توفیقی است بزرگ برای اوraquonbspشعری از این مجموعه را میzwnjخوانیم laquoبی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جامnbspوجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطرهnbspخندید عطر صد خاطره پیچید یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ریخته در آب شاخهzwnjها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم آید تو بمن گفتی ازین عشق حذر کن لحظهzwnjای چند بر این آب نظر کن آب آئینة عشقnbspگذران است تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا که دلت با دگران است تا فراموش کنی چندی ازین شهر سفر کن با تو گفتم حذر از عشق؟ ندانم سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم روز اول که دلnbspمن به تمنای تو پَر زد چون کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانمhellip اشکی از شاخه فرو ریخت مرغ شب نالهnbspتلخی زد و بگریخت اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامنnbspاندوه کشیدم نگسستم نرمیدم رفت در ظلمت غم آن شب و شبzwnjهای دگر هم نه گرفتی دگر از عاشق آزده خبر هم نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتمraquo کتاب حاضر را انتشارات laquoنگاهraquo منتشر کرده است