کتاب دست های آلوده معرفی کتاب دست های آلوده  کتاب دست های آلوده اثری است سرشار از دیالوگ های عمیق و تکان دهنده ژان پل سارتر فیلسوف رمان نویس و نمایش نامه نویس فرانسوی در این نمایش نامه  فضای دوران کمونیستی فرانسه را حکایت می کند داستان این نمایشنامهٔ هفت  پرده ای در سال ۱۹۴۵ رخ می دهد البته غیر از پردهٔ اول و هفتم باقی ماجرا بازگشت به گذشته است ماجرای داستان در منطقه ایلیریا که در نمایشنامه به صورت یک کشور در نظر گرفته شده می گذرد دست های آلوده Dirty Hands نمایشی از یک زندگی تشکیلاتی و حزبی است که در آن اعضاء حزب می بایست چنان به حزب و اهداف آن وفادار باشند که دستوراتش را بلافاصله و بدون هیچ بهانه ای اجرا کنند؛ حتی اگر آن را برخلاف میل درونی و احساسات و عواطف شخصی خود ببینند در حقیقت برای ورود به تشکیلات حزبی و سیاسی آدم می بایست تمامی روش های زندگی غیر حزبی خود را کنار بگذارد و سراپا مطیع اهداف و مصلحت های حزب باشد ایمان به حزب باید به بالاترین حد ذهن و رفتار و عملکرد اعضاء را تحت فرمان خود بگیرد هیچ عذری برای شانه خالی کردن از فرمان حزبی پذیرفته نیست و کسی که در اجرای دستور حزب کوچک ترین اما و اگری بیاورد خائن محسوب شده و باید از بین برود هوگو پسر جوانی از حزب کمونیست است که به دستور رهبران حزب ماموریت کشتن یکی از اعضای بالا رتبه را دارد که به  نظر می آید تفکراتش با سیاست حزب متفاوت است در این عملیات همه چیز ساده اجرا نمی شود داستان دلباختگی هوگو به یکی از اعضای حزب با محوریت سیاسی قصه گره می خورد هرچند هوگو از پس این ماموریت سربلند بیرون می آید؛ چند سال به زندان می افتد و زمانی که آزاد می شود همه چیز تغییر کرده است ژان پل سارتر Jean Paul Sartre با تسلط و توانایی خود با زبانی روان نمایش نامه ای متکی بر دیالوگ هایی عمیق و جذاب پدید آورده است که با گذشت سال ها همچنان خواننده را تا انتها با اشتیاق دنبال خود می کشاند در بخشی از کتاب دست های آلوده می خوانید اولگا واقعا این  طور بود؟ واقعا او را به  خاطر ژسیکا کشتی؟ هوگو من من او را کشته ام به  خاطر این  که در را باز کرده بودم این تمام چیزی است که می دانم اگر آن در را باز نکرده بودم او آن  جا بود ژسیکا را در آغوش گرفته بود لب ها و چانه اش سرخ بود زننده بود من از مدت ها پیش در عالم تراژدی زندگی می کردم برای حفظ تراژدی بود که شلیک کردم اولگا آیا حسود نبودی؟ هوگو حسود؟ شاید ولی نه در مورد ژسیکا اولگا به من نگاه کن و صادقانه جواب بده زیرا چیزی که از تو می پرسم خیلی اهمیت دارد آیا بابت کارت احساس غرور می کنی؟ آیا آن را به عهده می گیری؟ آیا در صورتی  که می بایست تکرار شود باز هم این کار را می کردی؟ هوگو آیا این کار را من به تنهایی کرده ام؟ من نبودم که کشتم تصادف بود اگر در را دو دقیقه زودتر یا دو دقیقه دیرتر باز کرده بودم آن دو را در آغوش هم غافل گیر نمی کردم شلیک نمی کردم مکث برای این می آمدم که به او بگویم کمکش را می پذیرم اولگا خب هوگو تصادف مثل رمان های پلیسی بد سه بار شلیک کردم با تصادف می توانی اگرها را شروع کنی اگر کمی بیش تر در میان درخت های بلوط مانده بودم اگر تا انتهای باغ رفته بودم اگر به عمارت کلاه  فرنگی برگشته بودم ولی من من در آن میان چه می شوم؟ آن  وقت این یک آدمکشی بدون آدمکش می شود مکث غالبا در زندان از خودم می پرسیدم اگر اولگا این  جا بود چه می گفت؟ می خواست من چه فکر کنم؟ اولگا با لحنی خشک بعد؟ هوگو آه خیلی خوب می دانم که چه می گفتی می گفتی هوگو فروتن باش دلیل های تو را انگیزه های تو را مسخره می کنیم از تو خواسته بودیم این مرد را بکشی و تو هم او را کشته ای چیزی که به حساب می آید نتیجه است من اولگا من فروتن نیستم موفق نمی شدم قتل را از این انگیزه ها جدا کنم اولگا این را ترجیح می دهم