ژاله نوش پری کوچولویِ بازیگوش و سربه هوا را با یک عقاب سیاه بداخلاق به مدرسه ی شبانه روزی هزارپرتقال می فرستند تا باغبانی یاد بگیرد و اخلاقش درست شود؛ مدرسه ای  عجیب با دیوارهای خیلی بلند و بدونِ در ورودی اما حتماً اشتباهی پیش آمده است ژاله نوش فقط و فقط دلش می خواهد خلبان شود و اصلاً فکرش را هم نمی کند که بیلچه دست بگیرد و با معلم های سخت گیر مدرسه که روی کفش و کلاهشان گشنیز و پونه و نعنافلفلی کاشته اند سروکله بزند اِسو راسویِ زیر تخت از گریه های ژاله نوش کلافه شده و خلبان بیلی هم می گوید که ژاله نوش باید خیلی بیشتر از این ها به فکر درس و مدرسه اش باشد اما ژاله نوش دلش  خیلی برای جیرجیرانی جونش تنگ شده از درس و مدرسه بدش می آید و می خواهد زودتر به جنگل سبز و کلبه  درختی خودش برگردد