طعم مرگ حضرت امیر المومنین علی علیه السلام در باره چگونگی حال محتضر این چنین می فرمایند  سپس مرگ لحظه به لحظه پیکر او را فرا می گیرد پس بین او و گفتارش جدایی و بریدگی می افکند زبانش از کار افتاده ولی هنوز چشم و گوشش از کار نیافتاده اند و تحقیقا که او در میان اهل خود می باشد و با دیدگانش می بیند و با گوشهایش می شنود  عقلش نیز تمام و صحیح است و ادراکاتش به جا و به موقع است  در این حال در عالمی از فکر فرو می رود که در چه چیزهایی عمر گرامی خود را به باد داده  و به چه چیزهایی روزگار پر بهای خود را به پایان رسانیده است ؛ به خاطر می آورد اموال خود را که چگونه انباشته  و در راه به دست آوردن آنها دقت و تامل نکرده و آنها را چه از راههایی که حلال بودن آنها روشن بوده و چه از مواردی که شبهه ناک بوده  از هر جا به دستش رسیده گرد آورده است  به خوبی درک می کند که این اموال را خواهد گذارد تا برای دیگران باشد و پس از مرگش از آن استفاده کنند و بدان وسیله در نعمت فرو روند و بهره ها گیرند؛ که در این صورت لذت بی رنج و گوارا برای آنان است و بار سنگین وزر و وبال آن بر عهده اوست  مرگ نیز کم کم پیشتر می آید و در تصرف در بدن او قدمی فراتر می نهد تا جایی که بر گوشش هم غلبه می کند و