کتاب رمان خارجی خاطرات خانه اموات اثر فئودور داستایوفسکی خاطرات خانه اموات یکی از آثار بزرگ داستایفسکی است برخی آن را شاهکار او می دانند  داستایوسکی تراژدی حیات بشر را در این کتاب به خوبی نقاشی کرده است درباره شدت اثری که مطالعه این کتاب در خواننده برجای می گذارد ذکر همین یک موضوع بس که موقعی که امپراطور نیکلا یعنی همان جلادی که موسس خانه اموات بود آن را خواند به گریه افتاد  داستایوفسکی در خاطرات خانه اموات یک قسمت از ماجرای محبوسیت خودش را در زندان سیبری شرح می دهد ولی در ضمن زندانیان دیگر را معرفی کرده سرگذشت غم انگیز آن ها را به طرزی بدیع حکایت و به موشکافی در طبیعت آن ها می پردازد و پرده از بسی از اسرار درونی انسان برمی دارد  این چهار سال محبوسیت داستایوسکی را به کلی عوض کرد وی دیگر آن مرد شاد و مبارز نبود دیگر امیدی به بشر نداشت و جز تسلیم شدن به قوای کور سرنوشت چاره ای نمی دید این چهار سال شوخی نبود به قول خود داستایوسکی وی در عرض این چهار سال زنده به گور شده بود این چهار سال مرگ اجباری چنان اراده او را فلج کرده بود که برای رهایی و گریز از درد غم گاهی جز میخواری و قماربازی نیافت مرد تیره روزی بود تمام حیات او بیشتر به یک حریق مدهش شبیه بود حریقی که به تدریج جوهر وجودش را به خاکستر تبدیل می کرد  روایت های هولناک زندانیان و فضای دهشتناک همبند بودن با زندانیان جانی و متوحش بخشی از فضاسازی داستان را تشکیل می دهد  نیچه می گوید داستایوفسکی یگانه روان شناسی است که از او چیزی فراگرفتم او یکی از بهترین ثروت بادآورده زندگی من بوده است آشنائیم با او حتی بهتر از کشف استاندال بود  وقتی که فیلسوفی مانند نیچه این طور نابغه روسی را بستاید ما که ریزه خوار خوان نوابغ هستیم باید صد چندان از داستایوسکی تجلیل کنیم ولی تا آثارش را نخوانیم و آن را نفهمیم نمی توانیم تجلیلی از او بکنیم