کتاب دانایی و نادانی در روزگار شبکه ها اثر شاهو صبار انتشارات سیمای شرق در فصل اول اثر با عنوان مقدمه ای بر چالش دانایی در عصر اطلاعات دو سؤال مطرح شده است آیا عصر اینترنت ما را داناتر می سازد؟ و آیا دسترسی سریع و آسان به اطلاعات ما را به افرادی داناتر و مطلع تر بدل کرده است؟ برای تعیین درست بودن یا نادرست بودن حجم انبوه اطلاعات مخاطب دو گزینه پیش روی خود دارد 1٫ همه چیز را بدون تحقیق بپذیرد؛ 2٫ تعداد بسیار کمی از مطالب مهم تر را انتخاب و درستی آن را بررسی کند به گفتة مؤلف راه نخست مسیر انباشت اطلاعات غلط در مغز و مسیر دوم مسیر افزایش دانش است لذا مبحث مهم سواد رسانه ای متناسب با عصر اینترنت مطرح می شود از آنجا که برخی جنبه های درست باورپذیری مطلبی را به شدت افزایش می دهد و در عین حال اثبات نادرستی آن را سخت تر می سازد مؤلف قصد دارد این زنگ خطر را به صدا در آورد که کسب سواد رسانه ای مهم تر از کسب دسترسی سهل و سریع به انباشتی از اطلاعات است چرا که بین ما و واقعیت های جهانی فاصله ای جدی ایجاد خواهد کرد به عبارتی خطر جهل عمومی ناشی از گسترش اطلاعات نادرست جدی است وی با انجام تحقیقی میدانی از جامعة دانشگاهی و بیان نمونه های متعدد رسانه ای وجود سواد رسانه ای را در میان حتی قشر تحصیل کرده و نخبه به چالش کشیده است و آن را کاملاً متمایز از سطح سواد خواندن و نوشتن در افراد می شمارد شک به صحت اطلاعات دریافتی به منزلة مقدمة دانش وکسب تفکر انتقادی از منظر مؤلف الفبای نخست سواد رسانه ای است باید مراقب باشیم تا مست از ظرفیت های بی کران عصر دیجیتال دچار این توهم نشویم که عصر اطلاعات مانند فواره ای عظیم از دانش است که به سرعت سرزمین ها را فراخواهد گرفت و جهل ما را با خود خواهد شست