در بخشی از این کتاب می خوانیم از غروب جمعه بدم می آمد مامان که همیشه ی خدا سرش به دوخت و دوز گرم بود بدون عزیز هم که خانه لطفی نداشت نمی دانم چرا همه اش فکر می کردم اگر بابا بود  عصرهای جمعه سه تایی می رفتیم بیرون دست کم تا پارک سر کوچه من و مامان تا خانه حرف نزدیم یعنی نمی شد حرف بزنیم تمام راه مامان چرت زد وقتی رسیدیم رفتم توی اتاق و در را بستم برای اولین بار برای بابا نامه نوشتم اما وسط های نامه همه اش را خط خطی کردم و کاغذش را ریزریز کردم و ریختم دور