در بخشی از این کتاب می خوانید جریره تخوار را که سران سپاه ایران را خوب می شناخت با فرزند همراه کرد تا آنان را به فرود نشان دهد آن دو بر ستیغ کوهی که آن را سپید کوه می نامیدند برآمدند و سپاهیان ایران را از دور به تماشا نشستند تخوار یک به یک نامداران سپاه ایران را با درفش های گوناگونی که همراه داشتند به فرود نشان می داد که ناگهان توس آنان را از دور دید و برآشفت و گفت بی درنگ یکی از سواران تیزتک بر بلند کوه بر آید و ببیند این دو کیستند؛ اگر از سپاه ما بودند دویست تازیانه بر آنان بزند و اگر از تورانیان بودند در بندشان کشیده کشان کشان فرود آورد و اگر جاسوس بودند همان جا هر دو را با شمشیر دو نیم کرده و در کوهسار رها کند و باز آید