کتاب شهر بانو به نوشته مریم قربان زاده برشی از این کتاب وقتی مادر شدی این دل شوره ها می شوند مثل نفس کشیدنت اول فکر می کنی همین 5 ماه و 6 ماه و 2 سال و 4 سال و 7 سال که بگذرد راحت می شوی اما راحتی ندارد خوشی دارد اما راحتی نه دل شوره اول که برای آروق و تب و گرمی و سردی بچه است با خود بچه بزرگ و بزرگ تر می شود راحتت کنم مادر بودن بدون دل شوره ی بچه ها اصلا صفایی ندارد البته عبدالله هم چشم انتظار برگشت ابراهیم بود اما مثل من بروز نمی داد نمی دانم شاید حس می کرد پشت اش کمی خالی شده شاید هم مثل کسی شده بود که عصایش ترک برداشته نمی دانم ولی هر چه بود او هم بی تاب برگشتن ابراهیم بود یک بار توی جمع مان گفت خدا نگهدار ابراهیم باشد کار خوبی کرد همین سیم های برق را با لوله خرطومی پوشاند وگرنه توی باران امسال حتما می پوسیدند مریم قربان زاده درباره کتابش در مقدمه این گونه نوشته است  هرچه این جا می خوانید برگرفته از متن یک زندگی است برش هایی است از 20 سال زندگی یک مادر 80 ساله که از همهٔ سال های جوانی اش همین برش ها را غنیمت نگه داشته است تا برای من و امسال من بگوید نوشتن برای من اصلاً کار راحتی نبود برای مادرجان هم گفتن اش اصلاً راحت نبود بارها در حین مرور خاطرات اش بی حال می شد و کارش به سرم قندی نمکی می رسید