کتاب مردی که گورش گم شد اثر حافظ خیاوی نشر چشمه ادبیات فارسی دستم رابسته اند و پشت وانتی انداخته اند کف وانت لخت لخت است  نشسته ام روی آهن سرد و تکیه داده ام به دیواره ی فلزیچشمم را نبسته انداول بستند و بعد باز کردند مرد چاق گفت که باز کنند و مرد لاغر باز کرد سه نفر بودند مرا انداختند پشت وانتدرپشتی رابستند و رفتند جلو نشستندنفهمیدم هم کی کجانشستکی راندفقط فهمیدم که هرسه نفر رفتند و نشستند