انجدان80 گرم انجدان  گیاهی با طبع گرم و خشک و ارتفاع ۲ تا ۲۵ متر است این گیاه دارای ریشه ای ضخیم و محتوی شیره ای شیری رنگ با بوی قوی است ساقه این گیاه ضخیم و استوانه ای و گل های آن زرد رنگ است برگ های آن نیز دارای کرک های ریز و نرم است گل های انجدان رومی بسیار کوچک به ابعاد سه میلی متر به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب به دوازده شعاع نابرابر هستند زنبورعسل از گل های آن غذای پرارزشی به دست می آورد این گیاه دو گونه دارد؛ یک گونه آن خوش بو وگونه دیگر بدبو است  نوع بدبوی آن در ایران پرورش داده می شود انجدان با نام های انگژه  انجدان سفید  انگدان سفید  انجدان رومی  کاشم رومی سیالوس نیز شناخته می شود خوشبو کننده دهان است نسیان و فراموشی را زایل می کند ذهن را نیکو می نماید حافظه را زیاد می کند فلج القوه را رفع خواهد کرد احمقی و هوش کم را زایل می سازد قدرت هاضمه را زیاد می کند دستگاه گوارش را تقویت می کند رطوبت بلغمی را نقصان می دهد و به مرور تمام می کند رطوبت اطراف معده را جذب می کند شیر مادران را زیاد می کند قوای جنسی را تقویت می کند معده را قدری خشن می کند برای افرادی که زخم معده دارند نیکو است سرفه ای که از غلبه خون و صفرا باشد را رفع می کند خوردن مقدار یک مثقال تخم انجدان در اخراج جنین قوى الاثر است مالش آن با روغن ایرسا یا روغن حنا نافع درد مفاصل ناشى از سردى است اگر صمغ انجدان را در آب حل کنید به صورت مایعی شیری در می آید که خوردن آن برای امراض سرد دماغی مانند فلج رعشه صرع بی حسی اعضا و استسقا تجویز می شود سرمه صمغ انجدان با عسل جهت تقویت بینایی و جلوگیری از آبریزش چشم و لکه های سفید سودمند است نوشیدن محلول صمغ انجدان در آب جهت باز شدن آواز و نرمی گلو مفید است خوردن صمغ با غذا باعث بازشدن و نیکویی رنگ رخسار است