کتاب کرگدن معرفی کتاب کرگدن  کرگدن اثر اوژن یونسکو نمایش نامه نویس و نویسنده فرانسوی ابتدای قرن بیستم است یونسکو بارزترین نماینده تئاتر آوانگارد فرانسه محسوب می شود تئاتر یونسکو تئاتری شاعرانه با دغدغه انتقال تجربه  بودن است که در کرگدن بار دیگر در ادبیات مقوله مسخ را بیان می کند   درباره کتاب کرگدن  از نمایشنامه کرگدن با نام نگین  تئاتر دنیا در تمام و مهم ترین نمایشنامه  قرن بیستم یاد می شود این اثر را ابتدا جلال آل احمد به فارسی برگرداند و نسخه حاضر با ترجمه سحر داوری منتشر شده است آثار دیگر اوژن یونسکو هم بیشتر توسط هنرمندان و نویسندگان نامدار ایرانی مثل داریوش مهرجویی جلال آل احمد و پری صابری به فارسی ترجمه شده اند  کرگدن در سه پرده و دو مجلس نوشته شده و داستان در شهر کوچکی در فرانسه روایت می شود کرگدن شدن ماجرا و به نوعی فاجعه اصلی این نمایشنامه است یک مسخ شدگی هراسناک که می تواند از تبدیل شدن به سوسک هم منزجرکننده تر باشد کرگدن ها به شهر حمله می کنند و کرگدن شدن مثل یک بیماری به همه اهالی شهر سرایت می کندهمه جز شخصیت اصلی نمایشنامه برنژه که از شدت احساساتی بودن مالیخولیایی به نظر می رسد او مردی بی بندوبار است عقل گرا نیست بلکه حال گرا است اما هوشی سرشار دارد و از آن بیشتر بیدار و هشیار  اوژن یونسکو در کرگدن اصالت درونی انسان را در تقابل با بی هویتی ای که در جامعه ی مدرن وجود دارد به چالش کشیده است   خواندن کتاب کرگدن را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  دوست داران نمایشنامه های اجتماعی انتقادی را به خواندن کرگدن دعوت می کنیم   بخشی از کتاب کرگدن  پرده که بالا می رود شخصیت ها چند ثانیه در همان وضعیتی که اولین جمله گفته خواهد شد بی حرکت می مانند به طوری که یک تابلوی زنده جلوه کند در آغاز پردهٔ یک نیز وضعیت همین طور بوده است رئیس قسمت پنجاه سالی دارد و لباسی مرتب پوشیده کت وشلوار سرمه ای نشان لژیون دونور یقهٔ آهار حاضری کراوات سیاه سبیل کلفت خرمایی نامش پاپیون است  دودار سی وپنج ساله کت وشلوار خاکستری؛ آستین پوش دبیت سیاه به دست کرده تا از آستین های کتش محافظت کند می تواند عینک به چشم داشته باشد نسبتاً بلندقد است کارمندی است که در آینده می تواند در زمرهٔ مقامات در آید اگر رئیسْ معاونِ مدیر شود اوست که جایش را خواهد گرفت بوتار او را دوست ندارد  بوتار آموزگار بازنشسته با حالتی مغرور سبیلی کوچک و سفید؛ شصت سالی دارد اما سرزنده است او همه چیز را می داند همه چیز را می فهمد کلاه بِره بر سر دارد؛ روپوش کار بلند خاکستری پوشیده روی بینی گنده اش عینک دارد و مدادی پشت گوش؛ او هم آستین پوش هایی از دبیت دارد  دزی جوان بلوند  کمی بعد خانم بُف چاق چهل پنجاه ساله گریان و نفس نفس زنان  شخصیت ها به هنگام بالا رفتن پرده بی حرکت دور میز سمت راست ایستاده اند؛ رئیس دست و انگشت سبابه اش را به طرف روزنامه دراز کرده است دودار دستش را به طرف بوتار دراز کرده است انگار به او می گوید ملاحظه می کنید که بوتار دست در جیب روپوش دارد و لبخندی ناباورانه بر لب هاانگار می گوید سر من یکی رو نمی تونن کلاه بگذارن دزی اوراق ماشین شده در دست حالتی دارد که با نگاه دودار را تأیید می کند پس از چند لحظهٔ کوتاه بوتار شروع می کند