کتاب رویاهای خطرناک اثر لارن دیستفانو انتشارات آزرمیدخت پلام نفس زنان بیدار شد آن طرف اتاق گوییندل در تختش غلتی زد و دوباره سکوت برقرار شد فاصله تخت هایشان بی انتها به نظر می رسید؛ دره عظیمی از تخته های چوبی و قالیچه ای با کناره های پوسیده  آونگ ساعت بزرگ و ایستاده اتاق یکسره تاب می خورد و صفحه برنجی آن زیر نور ماه برق می زد  تا چند ثانیه پلام هنوز باور نکرده بود بیدار شده است بعضی وقت ها خواب ها گول زننده بودند اطرافش را به دنبال چیزهای عجیب وغریب برانداز کرد؛ چهره ای در تاریکی یا انعکاس نور روی بدن عنکبوتی که با یک رشته تار باریک از سقف پایین می آمد او همیشه روی پیدا کردن چنین نشانه هایی تمرکز می کرد وقتی که بیدار بود با دقت محیط اطرافش را به خاطر می سپرد تا بتواند در رویاهایی که واقعی به نظر می رسند تفاوت ها را پیدا کند همین باعث شده بود هیچ وقت فریب خواب ها را نخورد  همه چیز واقعی به نظر می آمد پلام دستش را زیر بالشش برد تا دفتر رویاهایش را پیدا کند که جلد چرمی داشت دفتر دقیقاً همان جایی بود که آخرین بار گذاشته بود  نوشت دارن می آن دنبالمون چشم هایش را در تاریکی جمع کرده بود نوک انگشتانش را روی گلویش گذاشت و با کمک تیک تیک ساعت آونگی نبض و تعداد تنفس در دقیقه را اندازه گرفت تمام علائم حیاتی و جزئیات خوابش را ثبت کرد؛ چون ممکن بود در دنیای بیداری جزئیات خواب از یادش بروند آخرین یادداشت را نوشت  برای اولین بار از خواب پریدم  وقتی کارش تمام شد دفتر رویاها را بست و درِ آن را قفل کرد کلید را مثل همیشه به گردنش آویزان کرد و دوباره دراز کشید پروفسور نایامور حتماً می خواست درباره این موضوع بداند شاگرد برتر شجاع و قوی او جوری از خواب پریده بود که انگار کابوس دیدن ممکن بود واقعاً برایش وحشتناک باشد البته قبلاً شنیده بود که بچه ها گاهی وسط کابوس هایشان از خواب می پرند؛ اما هیچ وقت درک نمی کرد وقتی یک کابوس هیچ آسیب واقعی ای به فرد وارد نمی کند چطور ممکن است ترسناک باشد  البته این جمله هیچ وقت برای آرتم اطمینان بخش نبود