جوادی کجایی فاطمه تقی زاده در نشر شهید کاظمی اثرب تازه را به نگارش درآورده است که روایتی شیرین از اربعین حسینی است  جوادی کجایی با اغلب آثار نوشته شده در این زمینه زمین تا آسمان فرق می کند؛ از لحن طنزش میان حال عرفانی بگیرید تا زبان کهن اش که با هشتک و دنیای مجازی آمیخته شده است و جالب آنکه عکس هم دارد  مثلا در جایی از این خاطره نگاشت متفاوت نوشته اند  چهارصد همسفر بودیم در 10 مَرکب اول راه شیرفهم مان کردند که هر مرکبِ چرخ داری را دو مولای فسفری پوش خواهد بود جهت آنکه امور رتق و فتق نمایند و گره از کار جماعت بگشایند پس روا نیست بی اذن ایشان و دور از چشمان نافذشان قدم از قدم برداشته تک روی فرماییم به رسم معمول تقیه کردیم و سمعاً و طاعتاً گفتیم اما روح خبیث مان توفیق تقیه نداشت و یک ریز لفظ رکیک و دور از شأن ِ عُمراً از دهانش خارج می شد