کتاب بنده خاص رهنمودهای علامه طباطبایی علامه طباطبایی در آخرین روز ماه ذیحجه سال 1321 هـق در شاد آباد تبریز متولد شد و81 سال عمر پربرکت کرد و در صبح یکشنبه 18 محرم الحرام سال 1402 هـق سه ساعت به ظهر مانده رحلت کردند  اجداد علامه طباطبایی از طرف پدر از اولاد حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام و از اولاد ابراهیم بن اسماعیل دیباج هستند و از طرف مادر اولاد حضرت امام حسین علیه السلام می باشند در سن پنج سالگی مادرشان و در سن نه سالگی پدرشان بدرود حیات می گویند و از آنها اولادی جز ایشان و برادر کوچکتر از ایشان بنام سید محمد حسن کسی دیگر باقی نمانده بود  سید محمد حسین به مدت شش سال 1290 تا 1296هـش پس از آموزش قرآن که در روش درسی آن روزها قبل از هر چیز تدریس می شد آثاری چون گلستان بوستان و  را فراگرفت علاوه بر آموختن ادبیات زیر نظر میرزا علینقی خطاط به یادگیری فنون خوشنویسی پرداخت چون تحصیلات ابتدایی نتوانست به ذوق سرشار و علاقه وافر ایشان پاسخ گوید از این جهت به مدرسه طالبیه تبریز وارد شد و به فراگیری ادبیات عرب و علوم نقلی و فقه و اصول پرداخت و از سال 1297 تا 1304 هـش مشغول فراگیری دانشهای مختلف اسلامی گردید علامه طباطبایی بعد از تحصیل در مدرسه طالبیه تبریز همراه برادرشان به نجف اشرف مشرف می شوند و ده سال تمام در نجف اشرف به تحصیل علوم دینی و کمالات اخلاقی و معنوی مشغول می شوند  علامه طباطبایی علوم ریاضی را در نجف اشرف نزد آقا سید ابوالقاسم خوانساری که از ریاضی دانان مشهور آن زمان بود فراگرفت ایشان دروس فقه و اصول را نزد استادان برجسته ای چون مرحوم آیت الله نائینیره و مرحوم آیت الله اصفهانیره خواندند و مدت درسهای فقه و اصول ایشان مجموعاً ده سال بود  استاد ایشان در فلسفه حکیم متاله مرحوم آقا سید حسین باد کوبه ای بود که سالیان دراز در نجف اشرف در معیت برادرش مرحوم آیت الله حاج سید محمد حسن طباطبایی الهی نزد او به درس و بحث مشغول بودند  و اما معارف الهیه و اخلاق و فقه الحدیث را نزد عارف عالیقدر و کم نظیر مرحوم آیت الله سید علی آقا قاضی طباطبائیره آموختند و در سیر و سلوک و مجاهدات نفسانیه و ریاضات شرعیه تحت نظر و تعلیم و تربیت آن استاد کامل بودند  این کتاب به بیان مجموعه ای از تفکرات و گفتارهای علامه طباطبایی می پردازد  انسان اگر واقع بینی خود را زنده نگه ندارد و در پیروی حق و حقیقت نکوشد پایبند سعادت و کامیابی خود نخواهد بود و هر گفتار و کردار هوس آمیز و خوشایندنفس را دنبال خواهد کرد و گرفتار پندارهای پوچ و افکار خرافی خواهد شد و آن وقت است که مانند یک حیوان چهارپا از راه خود که سرمایه انسانی است به دورافتاده قربانی هوا و هوس و بی بندوباری و نادانی خود خواهد گردید