کتاب بهاربی باران نویسنده هست تحریره موسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس بهار بی باران از مجموعه آثار هیئت تحریریۀ مؤسسۀ فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس است  در بخشی از کتاب می خوانیم  سالک یعنی راه رونده یعنی کسی که سلوک می کند حرکت می کند و می خواهد از تنگنای وجود خویش خلاص و از انانیت رها شود تا این خود  بیرون رود و خدا در جای حقیقی اش قرار و آرام گیرد این کمال برترین گنجینۀ عالم هستی است که میل و اشتیاق رسیدن به آن در هر دلی روشن نمی شود هر انسانی در زندگی خود موهبت هایی را خواهد چشید اما از این میان عده ای به چشیدن اندک و شنیدن تنها قناعت نمی کنند و خود طالب درگاه می شوند  و آن گاه تو ای عزیز اگر عزم کرده ای که از خود رها شوی و او را بیابی از آن اولین لحظه ای که این من را در مقابل خود نشاندی و با کمال جدیت بر هوی و هوسش پا گذاردی سر از فرمان پذیری اش برتافتی بر او مهار زدی و مرعوبش نشدی نام مجاهد بر تو گذاشته خواهد شد و طوبی لک که شامل این خطاب پروردگارت خواهی شد والذین جاهَدوا فینا لنهدینّهم سُبلنا  پس اگر در این مجاهده خسته نشدی سست نشدی مأیوس نگشتی و مغلوب شیطان و نفس نشدی بشارت مؤکد لنهدینّهم از آن تو خواهد بود پس باید منزلگاه ها و گردنه ها را خوب و دقیق بشناسی تا شیطان راهزن راهت نشود که راهزنان راه بسیارند و مقصد نهایی بس رفیع و نایاب  یکی از این مخاطرات امتحان های قبض و بسط دل در امور معنوی است که فرمود  ما من قبض و لا بسط الا و لله فیه المن و الابتلاء  هیچ قبض و بسطی نیست مگر آنکه در آن از جانب خداوند منت و ابتلایی هست