کتاب نگاهی از درون به سازمان چریک های فدایی خلق ایران نشر نی کاروانی که چنان پررهرو است و هیاهوی آن از دور چنان به آسمان بلند و زندگی در این هیاهو چنان موج می زند که منِ به جا مانده و روزگاری که در آن می زیم چنان می نماییم که غمم می گیرد نکند این مردگان اند که از کاروان مانده اند و این زندگان اند که سرخوش و سرودخوان با آن همراه شده اند ص ۲۰۴  آن چه نگرانی مرا تشدید کرد درک این واقعیت بود که تاریخ را اگر روایت و از آن دفاع نکنی و علف های هرز تحریف را که ممکن است انبوه شوند و آن را به طور کامل بپوشانند و خفه کنند پاک نکنی ممکن است بمیرد چه کسی گفته است که تاریخ به خودی خود بر صدر می نشیند و صدا به خودی خود می ماند؟ به چشم خود می دیدم که در بسیاری موارد اگر شاهدان به پیله ی انفعال فرو بروند در بهترین حالت تاریخ به دست سکوترها خواهد شد و این در شرایطی است که دروغ تاریخ را ننویسد که از هر مورخی فعال تر و پرطرفدارتر و پرکارتر است و به منافع بسیاری گره خورده است و به ویژه با سکوت جری تر هم می شود ص ۱۷