این بار گاستون همین حس را تجربه می کند؛ مثلاً وقتی اسمش را اشتباهی روی تخته می نویسد و معلمش به او تذکر می دهد دلخور می شود یا وقتی بچه ها به چکمه هایش اشاره می کنند و می خندند انگار توی دلش رعدوبرقی جرقه می زند اما گاستون می تواند با یک تمرین تنفسی ساده و حبابی که دورش تصور می کند کاری کند که دیگر این حس های بد توی دلش ماندگار نشوند