در بخشی از کتاب می خوانیم بازگشتم و با پیش عبدالمطلب رفتم چون مرا بدید خرم شد و گفت آمدی ای حلیمه که به کار مشغول شوی؟ گفتم بلی برخاست و می آمد جامه در پای  کشان تا مرا به در خانه برد که آمنه آن جا بود مادر محمد او را دیدم چون ماه شب چهارده گوییا ستاره رخشنده بر پیشانی او بسته بودند چون مرا دید گفت اهلا و سهلا بک یا حلیمه پس دست من گرفت و در خانه ای برد که محمد در آن جا بود او را دیدم در جامه ای از صوف سپید پیچیده ــ و از آن بوی مشک می دمید ــ و حریری سبز در زیر انداخته و او خفته من چون او را بدیدم و حسن و جمال او دیدم روا نداشتم که او را از خواب بیدار کنم نزدیک وی فراز شدم و دست بر سینه وی نهادم چشم بر کرد و تبسمی در روی من بکرد و نوری از چشم های او می آمد و در عنان آسمان می شد و من می نگرم و میان دو چشمش بوسه دادم و او را بر کنار گرفتم