کتاب رها در باد اثر جوجو مویز دیزی فرانسه را دوست نداشتغذاهای آن چندان به دلش نمی نشستاما نانش را دوست داشتخورش های پرملالت با طعم خفیف سیر و انواع گوشت با سس غلیظاو را دلتنگ طعم گوارای ماهی و چیپس و ساندویچ خیار می کرد اولین بار که بوی تند پنیر فرانسوی در یک فروشگاه به مشامش خوردکنار خیابان بالا آورداز گرمای آنجاکه سوزانتر از آن گرمای مرهام بود والبته از دریا و نسیم ها ی آن نصیبی نداشتیا حشراتی که بی رحمانه چون بمب افکن های زوزه کش شبانه بهش هجوم می آوردنددل خوشی نداشتاز منظره آنجا بیزار بود؛زمینی بایر و بی روح یا خاکی سوخته و خشکگیاهانی که با سیمایی عبوس در هرم آفتاب پیچ خورده و پلاسیده شده بودند و زنجره هایی که جیرجیر مداومشان در هوا می پیچیداز فرانسوی ها نفرت داشت؛مردان نگاه های خیره خود را به او می دوختند و در او دقیق می شدندهرچه شکمش جلوتر می آمد زنان نیز که نگاهشان شبیه مردان بودتحقیر و گاه انزجاری آشکار را حواله او می کردند