کتاب شاهنامه به نثر بی گزند از باد و باران واقعیت این است که شکوه شاهنامه در نظم آن چنان تابنده است که اگر آن را به جامه نثری ساده درآوری چیزی اندر کف نخواهی آورد مگر کلمات و واژگانی سخت بی روح چاره آن دانستیم که در روایت نثر شاهنامه تا آنجا که در توان دارم به نثر سده پنجم و ششم بازگردم و با ترکیب نثر آن دوره و روزگار کنونی و هم با بهره گیری از زبان شاعران معاصر به زبانی تازه در روایت شاهنامه برسم که حاصل کار پیش روی خواننده هوشمند قرار دارد و داور آخرین اوست و برای اثبات مدعا نمونه ای نمی آورم تا در این پیش سخن کلام به درازا نکشد این نکته را نیز فرومگذارم آنچه از ابیات شاهنامه در این روایت نثر آمده بر تصحیح متن و رسم الخط گزارنده استوار است و بر بنیان هیچ شاهنامه ای اعم از خطی و چاپی نیست و هم چنین است شیوه نگارش برخی نام های خاص که تلاش بر این بوده گونه پارسی آن آورده شود و در کنار گونه متداول را نیز داشته باشد همین جا بگویم که به فرجام آوردن این کار سترگ بی پایمردی دوستان فرهنگ ورزی همچون بابک رئیس دانایی فرید مرادی و اصغر مهدی زادگان میسر نمی بود که گاه و بیگاه کنکاش ها و پرسش های مرا تاب می آوردند و همچنین تلاش دیگر دوست شاهنامه شناسم مازیار ایرانی که واژه به واژه این روایت را بی هیچ ترشرویی خواند و پیشنهادات سازنده اش را ارزانی کرد تا از آن بهره برگیرم باشد که این اثر شیدایان فرهنگ ایرانی و دوستداران شاهنامه را مفید افتد