کتاب مائده های زمینی معرفی کتاب مائده های زمینی کتاب مائده های زمینی نوشته ی آندره ژید شاهکاری بزرگ در میان آثار ادبیات فرانسه محسوب می شود ژید در این کتاب به یادماندنی از شما می خواهد به دنبال شناخت خویشتن بروید خود را بشناسید و با خود صادق باشید بگذار عظمت در نگاه تو باشد نه در آن چیزی که به آن می نگری این جمله ی بسیار معروفی که هر کدام از ما حداقل یک بار آن را خوانده یا شنیده ایم برگرفته از کتاب مائده های زمینی The Fruits Of The Earth است که اثری فلسفی و عارفانه محسوب می شود و شما را به خودشناسی تشویق می کند آندره ژید Andre Gide در زمره ی آن دسته از نویسندگان فرانسوى است که خود را موضوع نوشته هاى خود قرار داده اند کوشش این قبیل نویسنده ها در این است که هر چه بیشتر خود را بشناسند و به این صورت خواننده را هم تشویق و با خود همراه سازند در ادبیات فرانسه نویسنده ای به نام مونتنى وجود دارد که به عنوان سردمدار این سبک نویسندگی شناخته می شود و به آندره ژید هم شباهت های زیادی دارد ژید در تمام آثار خود قراردادها و رسوم اخلاقى و اجتماعى را زیرپا مى گذارد و راه خود را در جهان اندیشه ها به منظور برپا ساختن خویشتن می جوید هیچ یک از امیال خود را پنهان نمى کند و چون روى هم رفته نوشته هایش اعترافاتى بیش نیست از این جهت گاهى این گمان را در خواننده برمى انگیزد که اندکى گستاخانه به دنبال آزادى خویشتن است ولى شاید به صداقت و صمیمیت وی باز می گردد کتاب مائده هاى زمینى از آثار جوانى ژید است که در سال 1897 میلادى انتشار یافت این کتاب در زمان انتشار خود مورد توجه قرار نگرفت و ظرف ده سال تنها 500 نسخه فروش داشت با این که کتاب مائده هاى زمینى از نخستین نوشته هاى آندره ژید محسوب می شود اما او تقریباً تمام آنچه را که مى توان اندیشه ی وی دانست در این کتاب جا داده و هر چه بعداً نوشته در تعقیب اندیشه هایى است که در این کتاب بیان شده اند در مجموع ردپایی از تأثیر ادبیات مشرق زمین نیز در آثار و اندیشه های این نویسنده ی بزرگ دیده مى شود سبک نوشتاری مائده های زمینی تاحدودی تصنعى محسوب می شود اما خود ژید معتقد است که در قطع کردن و ناتمام گذاشتن جمله هاى آن هیچ گونه تکلفى به خرج نداده و هیچ یک از این ناتمامى ها بى دلیل نیست و حاکى از تفکر او است ژید پس از 38 سال مائده هاى تازه را در سال 1935 نوشت که اندکى بعد با مائده هاى زمینى یکجا به چاپ رسید اگر مائده هاى زمینى را بازگوکننده جوانى نویسنده بدانیم مائده هاى تازه کار مرد پا به سن گذاشته اى است که حسرت شور و شوق گذشته را مى خورد اما کنجکاوى و عطش چیزهاى تازه و میل به شناخت در او به هیچ رو کاستى نپذیرفته است علاوه بر این مائده هاى تازه آن وحدت و یکپارچگى مائده هاى قدیمى را ندارد و سرگذشت حکایات و مکالمه در آن بیشتر از اندیشه ها و اشعار به چشم مى خورد آنچه نویسنده بر آن اصرار دارد عصیان علیه عقل گرایى محض بیان خودجوش اندیشه ها و گریز از دستورات خشک اخلاقى شعارگونه و دعوت به آزاد بودن همراه با میل به خوشبختى همگان است خوشبختى من یعنى افزودن بر خوشبختى دیگران براى خوشبخت بودن احتیاج به خوشبختى دیگران دارم