کتاب مثل خون در رگ های من مثل خون در رگ های من؛ نامه های بی تأویل  کتاب مثل خون در رگ های من شامل نامه هایی ست که شاملو در دهه ی ۱۳۴۰ و ۵۰ برای آیدا نگارش می کرده است او در این نامه ها از زبان ساده و صمیمی مردی تنها برای معشوقه اش نامه می نویسد؛ مردی که در سطح بین المللی فعالیت ادبی و مطبوعاتی و شعرخوانی می کرد اما همیشه می خواست در وطنش بماند شاملو از دهه ی ۱۳۳۰ تا ۵۰ زندگی اوج دوران شاعری اش را سپری می کرد هم زمان وقتی شعرهایش در روزنامه ها و نشریه ها چاپ می شد جمعیت زیادی از جوانان را به عنوان سمبل و الگو به سمت خود می کشاند  شاملو به دلیل شخصیت آنارشیستی که داشت هرگز حاضر نمی شد با فرقه یا گروه خاصی خلاف باور قلبی اش کنار بیاید نمونه ی این سرسختی را در ماجرای جذب شدن او به نیما و مبارزه و آزادی خواهی می بینیم اما در این کتاب شاملو انگار کس دیگری ست انگار وقتی دل تنگ آیداست و می خواهد با او درددل کند تمام مسائل روزمره برایش حاشیه ای و بی اهمیت می شود البته این به این معنی نیست که این نامه ها دایره ی موضوعی و مفهومی کوچکی دارند؛ اتفاقا برعکس او در نامه هایش از همه چیز می نویسد؛ اما همه ی چیزهایی که به آیدا مربوط باشد  گاهی یک دوچرخه در خیابان دیده و او را به یاد دوچرخه ای انداخته که از آن درکنار آیدا تصویر نوستالژیک و زیبایی در ذهنش شکل گرفته؛ همین کافی ست تا سفره ی غصه ها و تنهایی او باز شود من به شخصه دنیایی را که شاملو در اشعارش می سازد و لحن اظهار نظر کردنش در برابر این دنیا را در فهرست محبوب ترین فضاسازی هایم قرار می دهم به نظرم شاملو باوجود تمام اثرات مهمی که در ادبیات گذاشته و شعرهایی که سروده انسان شکست خورده ای ست و همین برای لمس تفاوت حرف های او با خیلی ها کافی ست