کتاب راز بزرگ راز بزرگ راز بزرگ نویسنده  راجنیش چاندرا موهان جین  قسمتی از متن کتاب   عشق در باغها نمی روید عشق در بازار فروخته نمی شود هر آنکو آنرا می طلبد شاه و گدا سزش را می دهد تا بستاندش چه بسا کتابهای بزرگ را خواندند و مردند هیچ یک هیچ نیاموختند دو حرف و نیم در عشق هرکه می خواند می آموزد باریک است راه عشق هرگز دو راه در آن جاری نیست تا من بودم خدا نبود حالا که او هست من نیستم نقد اشو اشو یکی از مدعیان معنویت در دوره معاصر است او در یازدهم دسامبر ۱۹۳۱ در روستای کوچودا Kuchwada در استان ماذیاپراش Madhya Pradesh هند دیده به جهان گشود و در نوزدهم ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۵۸ سالگی در پونهPune در استان ماهاراشتره Maharashtra هند از دنیا رفت از رسوم عجیبی که رهبران ادیان جدید آن را برگزیده اند برگزیدن و تغییر مداوم اسامی خود است اشو نیز از این قاعده خود را مستثنا نکرد او در سال ۱۹۶۰ به آکاریا راجنیش Acharya Rajneesh از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ باگوان شری راجنیشBhagwan Shree Rajneesh و در سال ۱۹۸۹ به اشو تغییر نام داد اسم اصلی اش چاندارا ماهان جین Chandra Mohan Jain می باشد واژه اشو به گفته خود اشو برگرفته از اصطلاح oceanic به معنای حل شده در اقیانوس است که نخستین بار ویلیام جیمز William James روانشناس بزرگ آمریکایی آن را به کار برد همچنین باگوان شری راجنیش از دیگر نام های اوست باگوان به معنای آقا و سرور شری به معنای مقرب و مقدس که لقب او بوده و راجنیش نیز نام پدری وی می باشد با مطالعه روانشناختی بر روی گذشته اشو علت اینکه او نوعی معنویت جدید را ادعا نمود روشن می شود والدین اشو او را در خردسالی نزد پدربزرگش گذاشتند و او تا هفت سالگی با آنها زیست و نخستین تاثیرات را از پدربزرگش فرا گرفت در سال ۱۹۳۸ در هفت سالگی پدربزرگش را از دست داد پیرمرد بیمار سوار بر دُرشکه ای سر بر روی پای نوه اش گذاشته بود و راهی طولانی را به سوی نزدیکترین پزشک موجود در آن حوالی می پیمود این حادثه اثری عمیق بر زندگی اشو گذاشت و باعث برانگیختن تصمیم درونی وی برای کشف راز ابدیت و جاودانگی شد خود اشو اعتراف می کند که از این حادثه تعالیم فراوانی بدست آورد او می گوید از سکوت آن لحظه چیزهای فراوانی آموختم و دنیایی جدید در مقابل دیدگانم گشوده شد بنابراین هنگام نظافت کردن کافی است فکر کنی داری نقاشی می کشی این نظافت کردن نیست این یک کار بزرگ ابتکاری است ـ و همین طور هم خواهد بود این فقط شیطنت و شوخی ذهن توست اگر اصل مطلب را درک کنی آن وقت خلاقیت خود را در هر عملی که انجام می دهی به کار می اندازی کسی که اهل شعور و درک است پیوسته خلاق است نه این که سعی کند خلاق باشد ـ بلکه به طرز نشستن او عملی مبتکرانه است نشستن او را تماشا کن؛ در حرکات او کیفیتی خاص از رقص ـ متانتی خاص ـ را پیدا می کنی همین چند شب پیش داستان استاد ذنی را خواندم که در قبر با متانتی بی نظیر ایستاده بود ـ او مرده بود حتی مرگش عملی خلاقانه بود واقعاً شیرین کاشته بود از آن بهتر نمی شد ایستاد ـ حتی در حالت بی جان با جلال و متانت خاصی ایستاده بود وقتی نکته را دریافتی هر کاری ـ چه آشپزی چه نظافت و  ـ خلاقانه است زندگی از چیزهای کوچک و پیش پا افتاده تشکیل شده است فقط نفس تو مدام نق می زند که این ها چیزهای پیش پا افتاده ای است و می خواهد کار عالی و بزرگی انجام دهد ـ یک شعر عالی تو دلت می خواهد شکسپیر کالیداس یا میلتون شوی این نفس توست که این دردسر را برایت درست می کند نفس را رها کن و آن وقت همه چیز خلاقانه است زن خانه داری که از چالاکی شاگرد بقالی خوشش آمده بود از او اسمش را پرسید پسرک جواب داد شکسپیر زن گفت به این اسم خیلی مشهور است پسرک در جواب گفتباید هم باشد من در این محله تقریباً سه سال است بسته های خرید مردم را دم در خانه شان تحویل می دهم من این را می پسندم چرا باید دردسر شکسپیر شدن را به خود داد؟ سه سال تحویل بسته ها در محله ـ این تقریباً به اندازه ی نوشتن یک کتاب یک رمان یا یک نمایشنامه زیباست زندگی از چیزهای کوچک تشکیل شده است که اگر عشق بورزی به چیزهای بزرگی تبدیل می شوند بعد همه چیز فوق العاده عالی و بی نظیر است اگر خالی از عشق عمل کنی آن وقت نفس مدام تلنگر می زند که این از شأن تو به دور است تو و نظافت؟ این در شأن تو نیست یک کار بزرگ انجام بده ژان دارک شو این ها همه اش جفنگیات است همه ی ژان دارک ها یاوه اند نظافت کردن کار بزرگی است خودنمایی را بگذار کنار دنباله روی نفس نباش هر وقت نفس آمد و تو را به انجام کارهای بزرگ تشویق کرد فوراً به خودت بیا و نفس را رها کن و بعد کم کم در می یابی که چیزهای معمولی و پیش پا افتاده مقدس اند هیچ چیزی زشت نیست هیچ کاری قبیح نیست همه چیز مقدس و متبرک است و تا وقتی همه چیز برایت مقدس نشده زندگی تو نمی تواند الهی باشد یک انسان مقدس کسی که او را قدیس می خوانی نیست ـ چه بسا آن قدیس هوای نفس تو باشد اما در نظرت قدیس بنماید چون تو فکر می کنی کرامت های بزرگی از او سر زده است انسان مقدس انسانی معمولی است که به زندگی معمولی عشق می ورزد ـ به تکه تکه کردن چوب حمل آب از چشمه آشپزی ـ و به هر چه دست می زند قدسی می شود نه از این رو که به کارهای بزرگی مبادرت می کند بلکه هر کاری می کند آن را به طرزی عالی انجام می دهد عظمت به کار انجام شده نیست بزرگی آگاهی یی است که تو حین انجام آن کار به ارمغان می آوری امتحان کن یک دانه شن را با عشقی عظیم لمس کن تا به کوه نور ـ به قطعه الماسی بزرگ ـ مبدل گردد لبخندی بر لبانت بنشان و در یک چشم به هم زدن شاه یا ملکه   ای هستی بخند شاد باش باید هر لحظه از زندگی ات را با عشق مکاشفه گرانه ات دگرگون سازی