کتاب بادبادک باز نوشته خالد حسینی ترجمه رضا زارع قسمتی از متن کتاب  زمانی که کودک بودم من و حسن طبق عادت همیشگی از درخت سپیدار کنار راه ماشین رو خانه ی پدرم می رفتیم با یک تکه آینه نور خورشید را در خانه ی همسایه ها منعکس و همه ی آن ها را عصبانی می کردیم همیشه با پاهای برهنه و آویزان در حالی که جیب هایمان پر بود از توت خشک و مغز گردو در مقابل هم روی دو شاخه ی خیلی بلند می نشستیم همچنان که توت خشک و مغز گردو می خوردیم سربه سرهم می گذاشتیم و صدای خنده هایمان بلند می شد و نوبتی با آینه بازی می کردیم