کتاب نشیب و فرازیادداشت های سرهنگ ثابت راسخ در چرایی بازگشت از بهاییت یدالله ثابت راسخ نویسنده کتاب نشیب و فراز در حدود سال 1290 هجری شمسی متولد شد پدر وی میرزا محمد خان فریدنینائب که از رجال حکومتی بود تحت تاثیر تبلیغات صدرالعلماء یکی از مبلغین بنام بهائی این آیین را برگزید و به همین سبب فرزندانش نیز بهائی شدند یدالله آن چنان در باور خود به بهائیت راسخ بوده که گاهی به صورت داوطلبانه برای بحث و گفتگو با علمای مسلمان اصفهان به نزد ایشان می رفته است از مهمترین اتفاقاتی که مقارن با دوران زندگانی سرهنگ ثابت راسخ رخ می دهد و تأثیری مهم بر او می گذارد مرگ ناگهانی شوقی افندی رهبر سوم بهائیان در سال 1336 هجری شمسی است با مرگ شوقی آیین بهائی با بحرانی عمیق در یافتن رهبر بعدی مواجه می شوددر همین دوران است که سرهنگ راسخ برای نخستین بار با نقدهای مسلمانان بر اصل بهائیت به صورت جدّی مواجه می شود مباحثات او با برخی مسلمانان مطلع منجر به آن می شود که او در حدود سال 1346 مسلمان شود سرهنگ ثابت راسخ تا پایان عمر تلاش کرد آنچه را دریافته است با هم کیشان سابقش نیز در میان بگذارد اما تشکیلات بهائیت مانع ارتباط او با دیگر بهائیان شد کتاب حاضر که مرحوم راسخ آن را نشیب و فراز نام  نهاده است ماحصل این کوشش ها است محتوای کتاب نشیب و فراز را علیرغم تنوع مطالب آن می توان به چهار بخش اصلی تقسیم کرد بخش اول مربوط به عدم هماهنگی میان مشخصات سید باب با قائم موعود دین اسلام است بخش دوم  درباره ی برخی تعارضات درونی در تعالیم آئین بهائی است بخش سوم کتاب مربوط به اعتراضات متعدّد به نحوه ی اداره ی جامعه ی بهائی پس از مرگ شوقی توسط ایادی امرالله است بخش پایانی مربوط به اعتراضات شدید و افشاگری های ثابت راسخ در مورد نحوه ی تقسیم اموال شوقی پس از مرگ او واقدامات غیرقانونی تشکیلات بهائی است