کتاب هرگز رهایم مکن اثر کازئو ایشی گورو ترجمه سیمین تاجدینی نشر آتیسا جملاتی از کتاب هرگز رهایم مکن در مورد بیشه ها داستان های وحشتناکی می گفتند یک بار نه خیلی پیش از آن که ما به هیلشم بیایم پسر بچه ای با دوستانش به شدت دعوا می کند و به فراسوی مرزهای هیلشم می گریزد دو روز بعد جسدش را پیدا می کنند در دل آن بیشه ها در حالی که به درختی بسته شده بود و دست ها و پاهایش بریده شده بودند کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۷۰  اگه هیچ کس باهاتون حرف نمی زنه من می زنم مشکل اون جوری که من می بینم اینه که حقایق رو به شما گفتن و نگفتن به شما گفته شده اما هیچ کدومتون درست درک نکردین کاملا راضی ان اما من نه اگه قراره زندگی شرافتمندانه ای داشته باشین باید بدونین و درستم بدونین کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۱۱۰  نیمه های صبح بود و ما سر یکی از جلسات توجیه فرهنگی بودیم در این کلاس ها ما نقش آدم های گوناگونی را که در جامعه با آن ها روبرو می شدیم ایفا می کردیم گارسون های کافه ها پلیس ها و غیره این جلسات همیشه ما را هیجان زده و در عین حال نگران می کرد طوری که حسابی تحریک می شدیم کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۱۴۸  از آن جا که هر یک از ما زمانی از روی شخصی معمولی الگوبردرای می شدیم می بایست به ازای هر یک از ما جایی در آن بیرون الگوی اصلی مرد یا زنی می بود که به زندگی معمولش ادامه می داد این دست کم به لحاظ نظری به این معنا بود که می توانستیم شخصی را که از روی او الگوبرداری شده بودیم پیدا کنیم کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۱۸۲  اگه یکی رو پیدا کنی کات که واقعا بخوای باهاش باشی اون وقت می بینی که این رابطه خیلی هم خوبه کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۲۴۰  گاهی وقتی با کسی یه زوج هستی نمی تونی مسائل رو مثل کسی که از بیرون رابطه تون رو می بینه درک کنی کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۲۶۰  فقط برای چند ثانیه و نه بیش تر مستقیما به من خیره شد و دقیقا مرا شناخت یکی از همان جزایر کوچک روشنایی و هشیاری که اهداکننده ها گاهی در میانه نبردهای هولناکشان با درد به آن می رسند نگاهم کرد فقط یک دم و گرچه چیزی نگفت معنای نگاهش را دانستم کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۳۰۳  چطور می شد از این جهان خواست که این راه مداوا رو فراموش کنه و دوباره به همون روزهای سیاه برگرده؟ راه برگشتی در کار نبود هر چقدرم که مردم در مورد وجود شما عذاب وجدان پیدا می کردن نگرانی اصلیشون این بود که بچه ها نامزدا والدین و دوستاشون از سرطان و بیماری های قلبی نمیرن کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۳۳۷  با ماشین به نورفوک رفتم دنبال چیز خاصی نبودم و تا کنار ساحل هم پیش نرفتم شاید فقط دلم می خواست به آن مزارع هموار خالی و پهنه های عظیم و خاکستری آسمان نگاه کنم یک دم بی اختیار به جاده ای رفتم که نمی شناختم و نیم ساعتی نمی دانستم کجا هستم و اهمیتی هم نمی دادم پی درپی از کنار مزارع یکدست و بی شکل می گذشتم بی هیچ تغییری جز هر از گاه که به دسته ای از پرندگان نزدیک می شدم پرندگانی که با شنیدن صدای موتور ماشین از میان شیارهای شخم خورده پر می کشیدند و می رفتند عاقبت در دوردست چند درخت دیدم که از جاده چندان دور نبودند به سمتشان راندم توقف کردم و پیاده شدم کتاب هرگز رهایم مکن  صفحه ۳۶۶