کتاب سفر روس اثر جلال آل احمد انتشارات کوثر النبی در بخشی از متن کتاب سفر روس می خوانیم  جماعت چنان در هم فشرده بود که گمان می کردی از بد حادثه ای به کلیسا پناه آورده اند یا از دم رفت و روب سیلی و به هر صورت یکشنبه بود و نزدیکای ظهر کشیش روی محراب چپ و راست می رفت و با شانه های پهنش ردای یراق دوخته و زربفتی را به اینسو و آنسو می کشید  محراب دیواری بود یکسره از چوب و دری در میانش درآورده و سرتا پا پوشیده از تصاویر مذهبی کشیش جمله ای را می خواند به لاتین و جماعت خوانندگان دم می دادند و از نو در حدودی هوای کلیسای وانک اصفهان را داشت و حال من همان حال میان صفا و مروه  تأثری و حسرتی و بغضی و قهری و کینه ای و محبتی همه در هم مسکو با ستاره های سرخ و میدان سرخش در چهار فرسخی بود با چه نقشه ها در سر برای اداره ی جماعات و گردش زندگی و آن همه فداکاری ها و تصفیه ها و آن همه مؤسسات و سخت گیری ها اما اینجا کلیسایی بود و روز یکشنبه بود و ازدحام مردم می گفت که آن نقشه ها و تصفیه ها و فداکاری ها و مؤسسات را هنوز نمی شناسد  غمنامه ی داستان در این که خواسته اند چنین عالم یکشنبه ای را تعطیل کنند و به اجبار هم و به ازای چه؟ با چنین عظمتی که مذهب در روسیه بوده است و هنوز هست به ازای پرستش استالین؟ که چنان فاجعه ای در خون نوشته بود؟ و چنان عاقبتی داشت؟