کتاب اتاق اثر اما داناهیو ترجمه محسن خادمی انتشارات داریوش در بخشی از کتاب اتاق می خوانیم  دست در دست همدیگر از خیلی مسیرها عبور می کنیم و اجازه نمی دهیم ماشین ها لهمان کنند دوست ندارم کسی دستم را بگیرد بعد مادربزرگ پیشنهاد خوبی دارد اينکه در عوض زنجیر کیف دستی اش را بگیرم  خیلی جیزهای زیاد در دنیا وجود دارد اما باید برایش پول بدهی مثل مردی که در یک دکه ایستاده و چیزهایی را در جعبه های بزرگ و کوچک می فروشد کارت های قرعه کشی که شماره دارند احمق ها آن را می خرند به امید اینکه میلیون ها دلار برنده شوند  از اتاق پست تمبر می خریم و عکسم را که در سفینه ی فضایی گرفته ام برای مامان می فرستیم به یک آسمان خراش می رویم که دفتر کار پل است می گوید واقعاً سرش شلوغ است و برایم آب نبات می خرد آن هم از ماشین خودکار فروش شکلات و خوراکی  با آسانسور می رویم پائین فقط با فشار دادن یک دکمه که من این کار را انجام می دهم به یک اداره ی دولتی می رویم تا مادربزرگ کارت امنیت اجتماعی تازه خود را بگیرد چون قبلی را گم کرده است آنجا سال ها و سال ها منتظر می مانیم بعد مادربزرگ مرا به یک کافی شاپ می برد که آنجا لوبیا سبز ندارد یک شیرینی به بزرگی صورتم انتخاب می کنم یک بچه دارد ممه می خورد تا حالا ندیده بودم بهش اشاره می کنم و می گویم من سمت چپی رو دوست دارم تو چطور؟ اما بچه به حرف هایم گوش نمی دهد  مادربزرگ مرا عقب می کشد  از این بابت متأسفم  زن روسری اش را می کشد روی صورت بچه و دیگر نمی توانم ببینمش  مادربزرگ زیر لب می گوید خیلی چیزها خصوصی هستند  بعد با دیانا و براونین به پارک می رویم تا به اردک ها غذا بدهیم براونین تمام تکه های نان توی پلاستیک را خالی می کند و حالا نان های مرا می خواهد مادربزرگ می گوید بهش بدهم چون او کوچک تر از من است  دیانا می گوید درباره ی دایناسورها متأسف است حتماً یک روز به موزه ی تاریخ حیات وحش می رویم  وارد فروشگاهی می شویم که فقط کفش دارد اسفنج های رنگی که سوراخ سوراخ است مادربزرگ می  گوید یک جفت را امتحان کنم زردش را برمی دارم بند ندارد و خیلی راحت است مادربزرگ پنج دلار بابتش می دهد بهش می گویم خیلی دوستشان دارم