کتاب بلندی های بادگیر عشق هرگز نمیمیرد نویسنده امیلی برونته نشر شاهدخت پاییز هنگامی که از پله های عمارت بالا می رفتم زیلا از من خواست شمع را پنهان کنم و کوچک ترین سر و صدایی نکنم چون اربابش نسبت به اتاقی که من قرار بود امشب را آن جا بمانم بسیار حساس بود و هیچ گاه از روی میل خود به کسی اجازه نمی داد داخل آن جا شود وقتی من دلیلش را پرسیدم زیلا پاسخ داد فقط یکی دو ساله که به این عمارت آمده و آنقدر از ساکنان آن جا چیزهای عجیب غریب دیده که حوصله ی کنجکاوی ندارد آنقدر گیج و خسته بودم که توان کنجکاوی نداشتم بنابراین در را پشت سرم بستم و برای پیدا کردن تختخواب به اطراف نگاه کردم تمام اثاثیه ی اتاق شامل یک صندلی کمد لباس و یک صندوق بزرگ چوبی که در بالای آن مربعی برجسته قرار داشت و شبیه پنجره های کالسکه بود جلوتر رفتم تا داخلش را ببینم به نظرم نوعی تختخواب قدیمی آمد که فقط جای یک نفر در آن بود تا هر یک از اعضای خانواده برای خود اتاقی جداگانه داشته باشند تا بدون مزاحمت دیگران آسوده خاطر استراحت کنند  درحقیقت اتاق کوچکی بود که از لبه ی پنجره بسته اش به عنوان میز استفاده می شد دریچه های آن را با احتیاط باز کردم و با شمعی که در دستم بود وارد شدم و دوباره دریچه ها را بستم آن لحظه احساس کردم که دیگر از اذیت وآزارهای هیت کلیف یا هرکس دیگری در امانم کُنج تاقچه ای که شمع را روی آن نهاده بودم چندین کتاب با جلدهای کپک زده و کثیف را پیدا کردم