کتاب شرح حال میرداماد و میرفندرسکی به انضمام دیوان میرداماد و فصیده میرفندرسکی نویسنده اکبر هادی ناشر میثم تمار   تاریخ تشیع و زندگی علمای شیعه در عصر غیبت همواره پر فراز و نشیب بوده استمشحون از درگیری و مقابله با جنبشها و نظام های فکری مختلف که در طول آن تشیع اصالت خود را به عنوان مکتبی مستقل و زنده حفظ کرده است این رویارویی در مواردی که فکر و نظام مهاجم یکسره با تفکر شیعی ناسازگار بوده به طرد آن منجر شده و در مواردی نیز که بکلی با اصول و مبانی تشیع منافات نداشته در تشیع هضم گردیده و به عنصری خودی و هماهنگ تبدیل شده به گونه ای که از اصل خود فاصله گرفته است بی شک این قدرت برخورد در برابر نظامهای فکری که بعضی از آنها قرنها بر تاریخ بشری سلطه داشته اند نعمتی است که از کوثر امامت و ولایت سرچشمه گرفته است  یکی از این رویارویی ها در عرصه فکر و اندیشه برخورد علمای شیعه با فلسفه استهنگامی که عالمان شیعه فلسفه را علمی که در ذات خود با مبانی تشیع منافات داشته باشدارزیابی نکردند به همین جهت به حذف برخی از مطالب و تکمیل بعضی از مباحث آن پرداختند و آن را با مبانی تشیع هماهنگ ساختند این روند در عصر حکمای عهد صفوی به حد اعلای خود رسید و فلسفه و حکمت را از جهات بسیاری از فلسفه متداول و مرسوم جداساخت و بدان هویتی مستقل بخشید  نیمی از غزلیات میرداماد صبغه عرفانی دارد میرداماد غزلیات عرفانی خود را به سبک و سیاق شاعران متقدم سبک عراقی نظیر سنایی عطار سعدی و حافظ سروده و لذا از اصطلاحات متداول صوفیانه مانند کفر ایمان زلف زنار و میخانه سود جسته است  میرفندرسکی پس از تکمیل پایه های علمی به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت وی در فلسفه حکمت و ریاضیات تدریس می کرد و شاگردان بزرگی را تربیت کرد که هر کدام خود در حوزه فلسفه و حکمت و عرفان و کلام درخشیدند در این که صدرالمتألهین شیرازی نیز شاگرد میرفندرسکی بوده یا نه برخی از شرح حال نویسان چنین نقل کرده اند ملا صدرا پس از ورود به اصفهان نزد میرداماد رفت و راجع به تحصیل با او مشورت کرد