مروارید مهر مجموعه شعر فریدون مشیری مجموعه شعر مروارید مهر سروده ی فریدون مشیری است شعری از این مجموعه را می خوانیم    خروش موج با من می کند نجوا که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت مرا آن دل که بر دریا زنم نیست ز پا این بند خونین برکنم نیست امید آنکه جان خسته ام را به آن نادیده ساحل افکنم نیست   فریدون مشیری 1379  1305 سرودن شعر را از نوجوانی و تقریبا از پانزده سالگی آغاز کرد اولین مجموعه ی شعرش با نام تشنه ی توفان در 28 سالگی او با مقدمه ی محمدحسین شهریار و علی دشتی در 1334 به چاپ رسید عبدالحسین زرین کوب در باره ی شعر مشیری می نویسد در طی سال ها شاعری فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هر روزینه آن چه را به روز تعلق دارد به دست روزگاران می سپارد و به قلمرو افسانه های قرون روانه می کند چهل سالی  بیش و کم  هست که او با همین زبان بی پیرایه ی خویش واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد زبانی خوش آهنگ گرم و دلنواز خالی از پیچ و خم های بیان ادیبانه ی شاعران دانشگاه پرورد و در همان حال خالی از تاثیر ترجمه های شتاب آمیز شعرهای آزمایشی نوراهان غرب کتاب مروارید مهر را نشر چشمه منتشر کرده است