کتاب اما اثر جین آستین ترجمه سوسن اردکانی نشر نوید ظهور در بخشی از رمان عاشقانه اما می خوانیم   اما چه موقعی که سوال می کرد و چه موقعی که گوش می داد می لرزید ولی هیجان خود را بهتر از هریت مهار می کرد صدایش نمی لرزید ولی ذهنش از این جور شکل گرفتن احساسات از این خطری که ناگهان علم شده بود از این سردرگمی ناگهانی و حیرت و سراسیمگی به تلاطم افتاده بود به حرف های هریت که گوش می کرد در باطن رنج می کشید ولی حفظ ظاهر می کرد اما اگر قسمت های نامفهوم و تکراری حرف های هریت را کنار می گذاشت به اصل مطلب می رسید و غم وجودش را فرا می گرفت به خصوص که یادش می افتاد خودش در تقویت حسن نظر آقای نایتلی به هریت نقش کوچکی نداشته است