عصیان یوزف روت علی اسدیان نشر ماهی داستان المانی تعداد صفحه 116 خلاصه ی کتاب آدم می تواند تکه ای باارزش و بی تردید حیاتی از وجودش را از دست بدهد و در عین حال به زندگی ادامه دهد آدم روی دو پایش راه می رود و یکدفعه از زانو به پایین یک پایش قطع می شود مثل چاقویی که از دسته اش جدا شود و باز به راه رفتن ادامه می دهد نه دردی در کار است نه خونی دیده می شود نه گوشتی هست نه استخوانی و نه رگی تکه ای چوب؟ پای چوبی طبیعی؟ که بهتر از یک پای مصنوعی چفت بدن می شود بی صدا مانند لاستیک و محکم مانند فولاد؟ می شد بی سروصدا راه رفت یا با سروصدا قدم برداشت می شد با هر دو پا محکم روی زمین کوبید می شد بالا و پایین پرید می شد یک پا را در دست نگه داشت می شد با هر دو دوید می شد زانوها را هرچقدر که لازم بود خم کرد می شد مشق نظامی کرد اما همۀ اینها و خیلی کارها حالا دیگر امکان پذیر نیستند چقدر از آن زمان که می شد بی صدا پایی را از پس پای دیگر گذاشت گذشته است؟  او به خدای عادل اعتقاد داشت خدایی که آسیب های نخاعی قطع عضو و حتی مدال ها را براساس لیاقت آدمها بین یکایکشان تقسیم می کرد با این فرض از دست دادن یک پا چندان هم بد نبود و دریافت مدال خودش کم چیزی نبود مجروحان جنگی شاید احترام همگانی نصیبشان می شد اما آنهایی که مدال گرفته بودند پشتشان به حکومت گرم بود  حکومت چیزی مافوق همه انسان هاست همچون آسمان بر فراز زمین آنچه از دل حکومت بیرون می آید ممکن است خیر یا شر باشد اما همیشه بزرگ و مهیب است و حتی اگر گاهی برای آدم های معمولی فهمیدنی و درک پذیر باشد