کتاب کلیات عبید زاکانی انتشارات زوار  کلیات عبید زاکانی با مقدمه ای از عباس اقبال آشتیانی و تصحیح و تحقیق شرح و ترجمه ی پرویز اتابکی تدوین شده است مولانا نظام  الدین عبیدالله معروف به عبید زاکانی شاعر و نویسنده ی طنزپرداز فارسی زبان قرن هشتم هجری است نسبت او به خاندان زاکان می رسد؛ خاندانی از عرب بنی خفاجه که بعد از مهاجرت به ایران به نزدیکی رزن از توابع همدان رفتند و در آن ناحیه ساکن شدند عبید در قزوین ساکن شد به کسب دانش پرداخت و تا پایان عمر در این شهر بود عباس اقبال در مقدمه ی دیوان عبید زاکانی آورده است از شرح حال و وقایع زندگانی عبید زاکانی اطلاع مفصل در دست نیست اطلاعات ما در این باب منحصر است به معلوماتی که حمدالله مستوفی معاصر و همشهری قزوینی عبید و پس از او دولتشاه سمرقندی در تذکره خود تألیف شده در قرن 892 هق ضمن شرحی مخلوط به افسانه در باب او به دست داده و مؤلف ریاض العلماء در باب بعضی از تألیفات او ذکر کرده  است معلومات دیگری نیز از اشعار و مؤلفات عبید به دست می آید این دیوان شامل رساله ی اخلاق الاشراف رساله ی ریش نامه نامه های قلندران قصیده ی موش و گربه رساله ی تعریفات مشهور به دو فصل رساله ی صد پند تضمینات و قطعات رباعیات رساله دلگشا و است حکایتی از کتاب را می خوانیم شخصی با دوستی گفت که مرا چشم درد می کند تدبیر چه باشد؟ گفت مرا پارسال دندان درد می کرد برکندم کتاب حاضر را انتشارات زوار منتشر کرده و در اختیار مخاطبان قرار داده است