کتاب صد ها احساس نهفته اثر ایمی تان با ترجمه آنژلا نام آور کتاب صد ها احساس نهفته اثر ایمی تان با ترجمه آنژلا نام آور  مشخصات نوبت چاپ 	1 نگارش 	تألیف زبان 	فارسی رمان صدها احساس نهفته روایتی جذاب و پرفراز و فرود از نویسنده دورگه چینیآمریکایی ایمی تان درباره زندگی روابط انسانی عشق مرگ دنیای پس از مرگ و ارواح است این داستان که از سوی بوستون گلوب نیویورک تایمز واشنگتن پست و دیگر نهادهای منتقد ادبی تحسین و به بیست زبان دنیا ترجمه شده است برای نخستین بار در ایران از سوی انتشارات اریش ترجمه چاپ و روانه بازار نشر شده است   در توضیح داستان این کتاب باید گفت الویا و کووان دو خواهرند ولی تفاوت    های آشکار میان آنها حیرت    آور است الویا عکاسی که از لحاظ شغلی بسیار موفق است در سانفرانسیسکو زندگی می    کند و خود را از سر تا پا به    عنوان زنی آمریکایی معرفی می    کند و تنها خاطره    ای که از ارتباط خود با زادگاه پدرش دارد محدود به غذاهای ساده چینی یخ    زده فروشگاه    هاست برخلاف او خواهر ناتنی    اش کووان که در چین دوران کودکی را گذرانده و در سنین بزرگسالی به آمریکا مهاجرت کرده     است دائماً با دانش چینی و تکرار داستان    های اسرارآمیز موجب سردرگمی و برهم زدن آرامش روحی الویا می شود   حال پس از گذشت 30سال که الویا پیوسته خصوصیات اخلاقی عجیب خواهرش را تحمل کرده هرگز او را جدی نگرفته و عشق کورکورانه او را بدون پاسخگویی متقابل پذیرا بوده است سرانجام عازم سفری مشترک با     همراهی او به چین می شود؛ این سفر برای او مانند سفری به گذشته    های دور به اعماق روحش است؛ زیرا او در آنجا در آن روستای کوچک کوهستانی محصور در     میان صخره    های آهکی به میزان فداکاری کووان پی می    برد و می    آموزد که داستان    های او پیغامی را در خود نهفته داشته اند؛ او همچنین یاد     می گیرد که هرگز در زندگی برای شنیدن حرف های دل و اعتماد به صدها احساس نهفته دیر نخواهد بود   همیشه با خودم عهد می کردم که بعدا با او درباره مشکلات مان صحبت کنم؛ برایش موضوع را روشن کنم که طفره رفتن و فرار کردن از مشکلات فقط باعث لطمه زدن به رابطه مان می شود اینکه اگر ما قادر نباشیم با بیان کلمات حرف های دل مان را بازگو کنیم تنها موجب از بین رفتن رابطه انس و اعتمادمان نسبت به همدیگر خواهیم شد؛ چون در اینصورت فقط موضوع این خواهد بود که ادعاهای فردی مان را در مقابل همدیگر در امان نگهداریم می خواستم پیش از آنکه خیلی دیر بشود به سیمون در نهایت صراحت بیان کنم آن عشقی که باعث رسیدن ما به همدیگر شده بود حالا از بین رفته و ما در حال حاضر نیاز مبرمی به تجدید و نوسازیش داریم فقط از این می ترسیدم که مبادا عشق ما مخزن پایان ناپذیری نبوده باشد؛ بلکه همین  قدر گنجایش داشته که بتواند برای چند سالی کفایت کند یک دلخوشی موقت بوده و نه یک برداشت قابل اعتماد ما هر دو تشنه عشق بودیم؛ عشقی سرشار؛ اما آنقدر از پا افتاده بودیم که توانایی تقاضا کردنش را نداشتیم شبیه زندانیانی که با زنجیری به همدیگر متّصل هستند تا اینکه بالاخره وقت شان به آخر می رسد و مجبور به ترک این جهان می شوند مثل دو امید مبهم بدون رویا؛ مثل اتصال های تصادفی مابین تخمک و اسپرم که تولید نر یا ماده می کنند؛ بردن یا باختن