عارفانه کتاب عارفانه زندگی نامه شهید احمد علی نیری معرفی کتاب عارفانه کتاب عارفانه نوشتهٔ گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی است انتشارات شهید ابراهیم هادی این کتاب را روانهٔ بازار کرده است این اثر زندگینامه و خاطرات شهید عارف احمدعلی نیّری را در بر دارد  درباره کتاب عارفانه  کتاب عارفانه فردی به نام عارف احمدعلی نیّری را به وسیلهٔ خاطرات و شرحی از زندگی نامهٔ وی به خوانندهٔ خود می شناساند  بخشی از این کتاب را مادر شهید به عنوان راوی توضیح داده است  خواندن کتاب عارفانه را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب های خاطرات و زندگی نامه پیشنهاد می کنیم  بخش هایی از کتاب عارفانه  این گل پرپر از کجا آمده  از سفر کرب و بلا آمده  امروز سوم اسفند سال ۱۳۶۴ است جمعیت این شعار را می داد و پیکر شهید را از مقابل منزلش به سمت مسجد امین الدوله حرکت داد بعد هم از مسجد به همراه جمعیت راهی بازار مولوی شدیم  جمعیت که بیشتر آن ها از جوانان مسجد و شاگردان آیت الله حق شناس بودند شدیداً گریه می کردند و طاقت از کف داده بودند  من مدتی بود که به خدمت حضرت آیت الحق حاج آقا حق شناس این استاد اخلاق و سلوک الی الله می رسیدم و از جلسات پربار این استاد استفاده می کردم  سال ها بود که به دنبال یک استاد معنوی می گشتم و حالا با راهنمایی برخی علمای ربانی تهران توانسته بودم به محضر این عالم خودساخته راه پیدا کنم  شنیده بودم که حضرت استاد این شاگرد خود را بسیار دوست داشته برای همین تصمیم گرفتم که در مراسم تشییع این شهید عزیز شرکت کنم  مراسم تشییع به پایان رسید پیکر شهید را به سوی بهشت زهرا س بردند من هم به همراه آن ها رفتم  در آنجا به دلیل اینکه شهید در حین نبرد به شهادت رسیده بود بدون غسل و کفن با همان لباس نظامی آماده ی تدفین شد  چند ردیف بالاتر از مزار عارف مبارز شهید چمران برای تدفین او انتخاب شد من جلو رفتم تا بتوانم چهره ی شهید را ببینم  درب تابوت باز شد چهره ی معصوم و دوست داشتنی شهید را دیدم شاداب و زیبا بود  گویی به خواب عمیقی فرورفته اصلاً چهره ی یک انسانی که از دنیا رفته را نداشت تازه دوستان او می گفتند از شهادت او شش روز می گذرد  دست این شهید به نشانه ی ادب روی سینه اش قرار داشت یکی از همرزمانش می گفت در لحظه ی شهادت ترکشی به پهلویش اصابت کرد وقتی به زمین افتاد از ما خواست که او را بلند کنیم  وقتی روی پایش ایستاد رو به سمت کربلا دستش را به سینه نهاد و آخرین کلام را بر زبان جاری کرد السلام علیک یا ابا عبدالله  بعد هم به همان حالت به دیدار ارباب بی کفن خود رفت برای همین دستش هنوز به نشانه ی ادب بر سینه اش قرار دارد  برای من عجیب بود چرا طلّاب علوم دینی و شاگردان استاد که معمولاً انسان های صبوری هستند در فراق این دوست طاقت از کف داده اند؟  پیکر شهید را داخل قبر گذاشتند و لحد را چیدند شخصی که آخرین لحد را گذاشت و بیرون آمد رنگش پریده بود  پرسیدم چیزی شده؟  گفت وقتی آخرین سنگ را عوض کردم ناگهان بوی عطر فضای قبر را پر کرد باور کنید با همه ی عطرهای دنیایی فرق داشت  امروز مراسم ختم این شهید است رفقا گفته اند خود استاد حق شناس در مراسم حضور می یابند فراق این جوان برای استاد بسیار سخت بود  من در اطراف درب مسجد امین الدوله ایستادم می خواستم به همراه استاد وارد مسجد شوم دقایقی بعد این مرد خدا از پیچ کوچه عبور کرد و به همراه چند تن از شاگردان به مسجد نزدیک شد  این پیر اهل دل در جلوی درب مسجد سرشان را بالا آوردند و نگاهی به اطرافیان کردند  بعد با حالتی نالان و افسرده گفتند آه آه آقا جان دوباره آهی از سر حسرت کشیدند و فرمودند بروید در این تهران بگردید و ببینید کسی مانند این احمد آقا پیدا می کنید؟   شب موقع نماز فرارسید در شب های دوشنبه و غروب جمعه ایشان مجلس موعظه داشتند یک صندلی برایشان می گذاشتند و این مرد وارسته مشغول صحبت می شد  آن شب بین دو نماز سخنرانی نداشتند اما از جا بلند شدند و روی صندلی قرار گرفتند  بعد شروع به صحبت کردند موضوع صحبت ایشان به همین شهید مربوط می شد  در اواخر سخنان خود دوباره آهی از سر حسرت در فراق این شهید کشیدند بعد در عظمت این شهید فرمودند این شهید را دیشب در عالم رؤیا دیدم از احمد پرسیدم چه خبر؟  به من فرمود تمام مطالبی که از برزخ و می گویند حق است از شب اول قبر و سؤال و اما من را بی حساب و کتاب بردند  بعد مکثی کردند و فرمودند رفقا آیت الله العظمی بروجردی حساب و کتاب داشتند اما من نمی دانم این جوان چه کرده بود چه کرد که به اینجا رسید  من با تعجب به سخنان حضرت استاد گوش می کردم به راستی این جوان چه کرده بود که استاد بزرگ اخلاق و عرفان این گونه در وصف او سخن می گوید؟  بعد از مراسم ختم به یکی از دوستان شهید گفتم این شهید چندساله بود؟ گفت نوزده سال  دوباره پرسیدم در این مسجد چه کار می کرد؟ طلبه بود؟  او جواب داد نه طلبه ی رسمی نبود اما از شاگردان اخلاق و عرفان حضرت استاد بود در این مسجد هم کار فرهنگی و پذیرش بسیج ر