کتاب آرزوهای دست ساز   میلاد حبیبی در آرزوهای دست ساز از رویایی می نویسد که یک گروه دانشجو از رشته های مختلف آن را رقم می زنند؛ آرزوی پیشرفت و ساخت یک شرکت دانش بنیان که یکی از آشنا ترین دستاوردهای آن دوربین های مداربسته راهنمایی و رانندگی سطح شهر های ما است  این کتاب در مجموعه تاریخ شفاهی با موضوع پیشرفت نوشته شده که در نشر راهیار تهیه می شود و می تواند علاوه بر یادآوری سختی ها و صخره های این مسیر امواج اراده و امید را در قلب جوانان سرزمینمان به حرکت درآورد  در بخشی از کتاب می خوانیم  چه تعداد از پیشرفت ها و دستاوردهای ملی و جهانی کشورمان را به خاطر داریم؟ چند تن از دانشمندان و نخبگان کشورمان را می شناسیم؟ آیا تابه حال روایتی از شجاعت و پاک دستی و خدمات مدیران و مسئولان دل سوز و پیش ران کشورمان خوانده ایم؟ آیا تاکنون تاریخچهٔ صنایع و کارخانجاتمان را مرور کرده ایم؟ آیا می توانیم تعدادی از کارآفرینان و صنعتگران کشورمان را نام ببریم؟ آیا صاحبان شرکت های دانش بنیان را می شناسیم و سرگذشتشان را شنیده ایم؟ پاسخ به این سؤالات تاحدودی نسبت ما با پیشرفت ها را روشن می کند نداشتن شناخت و آگاهی ما از آثار عناصر و وقایعی که برای کشورمان منشأ و مولّد قدرت اند حکایت از وضعی نامطلوب و وخیم دارد؛ وضعی که بیانگر بی توجهی ما به شرایط گذشته و جایگاه فعلی کشورمان است