بینایی  از ژوزه ساراماگ بینایی نام رمانی از ژوزه ساراماگو است که در سال 2004 به زبان پرتغالی و در سال 2006 به زبان انگلیسی منتشر شد  ژوزه ساراماگو نخستین نویسندۀ پرتغالی است که برنده جایزه نوبل ادبیات شده است آثار او در زمرۀ برترین های جهان قرار دارد رمان های کوری و بینایی از کتاب های برتر این نویسنده و مکمل هم هستند کوری و بینایی هر دو از بیماری معنوی سخن می گویند که فهم بشر را از شناخت نادرست واقعیات نشان می دهند  بینایی درحقیقت ماجرای دیگری است برای ساکنان شهری که رمان کوری در آن اتفاق افتاده بود  ساراماگو در رمان بینایی نیز برای شخصیت ها اسم انتخاب نکرده است نکتۀ بسیار جالب در نوشتار وی این است که فقط از علامت نقطه و ویرگول استفاده می کند و به سایر علائم اعتنایی ندارد  ژوزه ساراماگو داستان را از یک روز بارانی در یک حوزۀ اخذ رأی شهری شروع می کند؛ در همان شهری که واقعۀ کوری رخ داده بود بار دیگر شخصیت ها ظاهر می شوند و رمان این گونه آغاز می شود بعدازظهر است و هنوز هیچ کس برای دادن رأی به حوزه نیامده است مسئولان حوزه با نگرانی افراد خانواده خود را به حوزه فرامی خوانند اما گویا کسی قصد رأی دادن ندارد اما به ناگاه حوزه شلوغ می شود  درباره نویسنده  ژوزه دی سوزا ساراماگو 16 نوامبر 192218 ژوئن 2010 نویسنده پرتغالی و برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات است او گرچه از سال 1969 به حزب کمونیست پرتغال پیوست هیچ گاه ادبیات را به خدمت ایدئولوژی درنیاورد ساراماگو گاه در دل داستان های خود از جملات طعنه آمیزی استفاده می کند که ذهن خواننده را از حوادث تخیلی داستان به واقعیت های جامعه امروز معطوف می کند نوک پیکان کنایه های ساراماگو معمولاً مقدسات مذهبی حکومت های خودکامه و نابرابری های اجتماعی است