کتاب عشق هرگز نمی میرد اثر امیلی برونته ترجمه مینا کریمی نشر ندای الهی در بخشی از کتاب عشق هرگز نمی میرد می خوانیم هنگامی که به راهنمایی زیلا از پلکان بالا می رفتم سفارش کرد شمع را پنهان کنم و کوچک ترین صدایی برنیاورم زیرا اربابش درباره اتاقی که من می بایستی آن شب را در آن جا بخوابم نظر خاصی داشت و هیچ گاه از روی میل اجازه نمی داد کسی به آن اتاق وارد شود و ساعتی را در آن جا بگذراند دلیل آن مطلب را از او پرسیدم ولی وی چیزی نمی دانست و در جوابم گفت بیش از یکی دو سال نیست که در آن جا مشغول خدمت است و آن قدر جریان های عجیب و غیرعادی در اطراف خود می بیند که حوصله کنجکاوی ندارد  خود من نیز از بس گیج و خسته بودم میلی به کنجکاوی بیشتری نداشتم پس در اتاق را به روی خود بستم و به اطراف نگریستم تا تختخواب را بیابم همه اثاث اتاق عبارت بود ازیک صندلی یک گنجه جالباسی و جعبه بسیار بزرگی از چوب بلوط که در قسمت بالای آن دریچه های چهارگوشی شبیه پنجره های کالسکه تعبیه شده بود چون به جعبه مزبور نزدیک شدم و درون آن را نگاه کردم متوجه شدم که یک نوع تختخواب قدیمی است و طوری ترتیب داده شده است که هرکس درون آن قرار گیرد خود را مستقل و فارغ از مزاحمت سایرین بیابد و احتیاجی نباشد که هریک از افراد خانواده برای خود اتاقی جداگانه داشته باشد داخل جعبه مزبور در حقیقت شبیه اتاقکی بود و درگاه پنجره ای که از یک طرف آن را محصور می ساخت به صورت میزی مورد استفاده قرار می گرفت دریچه های ورودی تختخواب را به کناری زدم و با شمعی که در دست داشتم وارد آن شدم ودوباره دریچه ها را بستم در آن موقع خود را از مزاحمت هیت کلیف و دیگران درامان می دیدم  در طاقچه ای که شمع را به روی آن نهادم تعدادی کتاب با جلدهای کپک زده قرار داشت و سراسر طاقچه پوشیده از خطوطی بود که در نتیجه ی خراش دادن رنگ چوب پدید آمده بود خطوط مزبور به اشکال کوچک و بزرگ یک نام را نشان می داد در یک گوشه کاترین ارنشا و در گوشه دیگرِکاترین هیت کلیف و کمی آن طرف تر همان نام به کاترین لینتون تغییر یافته بود