کتاب بله من می توانم به نویسندگی ایزدیهار جمیل غیرقابل تصور متخصص اطفال به من گفت  شما باید کودکتان را به طبقه چهارم ببرید باید او را برای یک عمل اورژانسی آماده کنیم  قلبم ایستاد نمی توانستم نفس بکشم اشتباه شده است این نمی تواند اتفاق بیافتد نمی تواند اتفاق بیافتد پسرم آن زمان فقط دوازده ماهش بود این فقط یک کابوس بود من در اورژانس بودم و این واقعیت من بود بوی ضدعفونی کننده را حس می کردم پزشکان و پرستاران را با اسکراب های آبی و سبز در حال دویدن می دیدم و صدای بوق ماشین ها را می شنیدم مردم عبوس و شکست خورده را در اتاق انتظار می دیدم پسرم را به اینجا آورده بودم؛ چون ناگهان یک توده بزرگ در پشت گردنش ایجاد شده بود او نمی توانست بخوابد و دائماً درد داشت اما هیچوقت در زندگی فکر نکرده بودم که آن روز صبح وقتی وارد اورژانس شوم پسرم در دوازده ماهگی باید عمل اورژانسی بشود به شوهرم زنگ زدم و گفتم فوراً به بیمارستان بیاید حس من مثل یک آدم گناهکار بود؛ چون اجازه داده بودم این اتفاق برای پسرم بیافتد حس می کردم بدترین مادر هستم و خودم را به خاطر تمام کارهایی که باید انجام می دادم سرزنش کردم اگر چه نمی دانستم آیا کار متفاوت دیگری هم می توانستم انجام بدهم یا خیر از دکتر پرسیدم آیا می توانیم عمل نکنیم؟ کار دیگری وجود ندارد که بتوانیم امتحان کنیم؟  متخصص گفت نه راه دیگری وجود ندارد