تفسیر جامع  نوشته سید ابراهیم بروجردی  هفت جلدی  فارسی کتاب تفسیر جامع تألیف آیت الله علامه حاج سید ابراهیم بروجردی تفسیری به زبان فارسی و در 7 جلد به چاپ رسیده است  تفسير جامع تألیف سيد محمد ابراهیم بروجردى از مفسرين بزرگ قرن چهاردهم هجرى كه در هفت جلد منتشر شده است انگيزه وى از نگارش كتاب آن بوده كه تفسيرى فارسى با بيانى سهل و ساده از فرموده هاى ائمه اطهارع و اولياى بزرگوار بنويسد تا شیعیان فارسى زبان از آن بهره مند شوند و ذخيره اى براى روز معادش باشد  ساختار  اين اثر مشتمل بر تفسير تمامى قرآن به روش ترتيبى مى باشد و از تفاسير روايى معاصر كه از زاويه حديث به تفسير نگريسته محسوب مى گردد همواره معانى آيات را با جستجو در روايات دنبال كرده است از اين روى نقش و روش اين تفسير گردآورى روايات اهل بيت عصمتع و گزينش آن بوده است؛ لذاست كه هر جا موضوع و سخنى مربوط به آيه و سوره اى از قرآن بوده به روايات استشهاد كرده است  محتوا  نویسنده در مقدمه كوتاه خود بر جلد دوم با استناد به آيات و روايات سعى مى نمايد كه اظهار نظر در تفسير آيات را حرام و كفر بنماياند و براى اجتناب از اين حرام مى نويسد از اين جهت ما در اين تفسير از نقل آراء فاسده مردمان و بيانات فلاسفه و عرفاء و از سخنان ابوحنيفه و قتاده و عضدى مسلكان دورى جسته و صرف نظر نموديم و هرگز بيان نخواهيم كرد چه اين عمل تجاوز كردن از امر و دستور خداوند و ائمه باشد  از سوى ديگر تفسير جامع در حقيقت گردآورى روايات تفسير منسوب به امام حسن عسكرىع به تفسير عياشى و تفسير منسوب به على بن ابراهیم قمى است نه جامع معانى و روشهاى تفسيرى؛ به همين دليل تفسير جامع را بايد نوعى ترجمه اين چند كتاب روايى دانست زيرا مؤلف در اين تفسير جز ترجمه و نقل روايات و ديدگاه ها در نقد و بررسى و تحليل كلمات سخنى و توضيحى از خود نياورده است  ايشان در مقدمه دوازدهم خود کتاب هايى را كه از آنها روايات را نقل مى نمايد به شرح ذيل مى نويسد اول كتاب كافى شيخ كلينى دوم فقيه و توحيد و اعتقادات و علل و ساير كتب ابن بابويه شيخ صدوق سوم كتاب بصائر الدرجات محمد بن حسن صفار و سعد بن عبدالله قمى و تفسير عياشى فرات بن ابراهیم مناقب ابن شهرآشوب كامل الزياره ابن قولويه و كتاب تفسير آيات ولايت اهل بيتع محمد بن عباس ماهيار معروف به ابن حجام است كه از كتب متقنه اخبار مى باشد  ديگر اصل سليم بن قيس هلالى كتاب تهذيب و استبصار شيخ طوسى كتاب خصال و اكمال الدين و محاسن شيخ برقى و تفسير مجمع البيان طبرسى و تفسير برهان سيد هاشم بحرانى و اختصاص شيخ مفيد  در دنباله مطلب مى نويسند بايد دانست آنچه علماى شيعه تفسير نوشته اند در بيشتر آيات از تفسير شيخ ثقه ابى الحسن على بن ابراهیم بن هاشم قمى نقل نموده اند و به استدلال بر اين كلام مى پردازد  با توجه به بيان ايشان تفسير جامع ترجمه تفسير قمى مى باشد كه با منابع روايى ديگر آن را تكميل نموده و با ضميمه كردن ترجمه آيات و برخى اطلاعات مختصر نام آن را تفسير جامع نهاده و منظور جامع تفسير قمى و روايات كتب روايى شيعه مى باشد  مفسر قبل از آغاز تفسير مقدماتى را در دوازده بخش ارائه داده كه به ذكر عنوان آنها براى آشنايى با تفسير و روش و محتويات آن اكتفا مى كنيم  مقدمه اول فرق بين تفسير و تأويل و ترجمه  دوم حرام بودن تفسير به رأى و اظهار نظر نمودن در قرآن  سوم علم و دانش قرآن منحصرا نزد ائمهعمى باشد و ديگران را خداوند از اين دانش بهره اى نداده است  چهارم در قرآن بيان هر چيزى است و از براى قرآن ظاهر و باطنهاى متعدد است  پنجم کیفیت و زمان جمع قرآن و بيان عدم تحريف قرآن و مراد از تحريف بيان جمع اول جمع دوم و جمع سوم قرآن است  ششم فضيلت قرآن و ثواب تلاوت آن  هفتم نامها و اسامى قرآن و چگونگى نزول آن  هشتم آداب تلاوت و صحيح ترين قرائت و ثواب قرائت قرآن  نهم بيان آنكه تمام قرآن در شأن ائمه و دشمنان ايشان وارد شده است  دهم احاديثى كه مخالف قرآن است از ائمهع نمى باشد  يازدهم معناى سوره و آيات و خواص قرآن به طور اختصار  دوازدهم کتاب هائيكه از آنها روايت مى كنيم  پس از بيان مقدمات دوازده گانه به ترجمه مقدمات تفسير قمى مى پردازد  پيش از اين گذشت كه روش اصلى مفسر در اين تفسير روش روايى و مأثور است كه با ذكر روايات اهل بيتع به تفسير آيات و فرازهاى آنها مى پردازد امّا از نظر ترتيب و ورود و خروج در مباحث شيوه ايشان بدين گونه است كه ابتداى سوره ها با ذكر نام سوره و احياناً اشاره به وجه تسميه آن وارد بحث شده اطلاعاتى راجع به مكى يا مدنى بودن ترتيب نزول عدد آيات به شمارش كوفيين و غير آنها تعداد كلمات و حروف ارائه مى دهد پس از آن به بيان فضيلت سوره و خواص آن مى پردازد  سپس دسته آيات مورد نظر را مطرح و ترجمه آن را بازگو مى كند در قسمت بعد به تفسير آيات با كمك روايات مى پردازد و با ذكر منبع روايات و قائل آن ترجمه آن را بدون متن عربى مى آورد در قسمت سوم ترجمه تفسير قمى است كه به تناسب دسته آيات بيان مى گردد  مفسر به تناسب برخى آيات از مباحث موضوعى در حد لزوم غفلت نورزيده و به بيان آن مى پردازد مانند بحثى در حقيقت سحر و اقسام آن عمل مرتاضان سحر ساحران فرعونى وكه در ذيل آيه 102 سوره بقره ج 1 ص231 مطرح كرده اند  در توضيح قصص قرآنى نيز تابع روايات بوده و نظر شيعه را پيروى مى نمايد بر اين اساس وارد جزئياتى مى شود كه روايات اهل بيتع مطرح كرده اند مانند چگونگى ولادت يحيى مريمس و حضرت عيسىع در ج 1 ص420 ذيل آيه 35 به بعد سوره بقره كه تا ص439 به آن مى پردازد  مفسر مباحث فقهى را نيز با تفصيل بيان مى دارد و احكام فقهى را با ديدگاه فقهاى شيعه از طريق روايات متعرض مى شود مانند بحث خمس و احكام مختلف آن ذيل آيه 42 سوره انفالو اعلموا انما غنمتم كه حدود ده صفحه در جلد 3 ص54 به آن اختصاص مى دهد