زبان حال در عرفان و ادبیات پارسی نویسنده نصرالله پورجوادی  زبان حال نمایش حالت یا صفتی درونی است و لذا هر بیننده ای می تواند با دیدن این نمایش پی به خود آن حالت یا صفت برد ولی همه ی صفات در موجودات گوناگون دارای نمایش بیرونی نیست و تشخیص آن صفات از ظواهر موجودات برای هرکس مقدور نیست در این جاست که بعضی مدعی شده اند که می توانند این صفات یا حالات را با قوه ای درونی به نام گوش دل یا گوش هوش بشنوند مثال مشهور این معنی کشف و کراماتی است که به اولیاءالله نسبت می دهند