وصال العارفین شرحی بر دعای عرفه امام حسینخداشناسی از دیدگاه قرآن و عترتاحمد زمردیاندفتر نشر فرهنگ اسلامیچاپ اول 1378 کتاب استوک مشابه آکبندموضوع این کتاب شریف شرحی مفصل بر دعای عرفه امام حسینع است که نویسنده با توجه به آنچه راجع به موضوع خداشناسی در قرآن و عترت مطرح است به شرح و تفسیر این دعای ارزشمند پرداخته و سعی وافر کرده است تا فرازهای این دعا با آیات قرآن مورد تطبیق قرار گیرد  قسمت نخست دعای شریف عرفه را همه نقل کرده اند اما بخش پایانی آن را برخی مانند علّامه مجلسی رحمهم الله نقل نکرده است از این رو بعضی احتمال داده اند که از امام حسین علیه السلام نباشد لیکن قرائن و شواهدی بر صدور آن از سالار شهیدان گواهی می دهد  در بررسی اسناد روایات آنچه اصل است و موضوعیت دارد صدور آن از امام معصوم است؛ یعنی یک حدیث پژوه باید اطمینان یابد که محتوای مورد نظرِ وی از معصوم علیه السلام صادر شده است این اطمینان گاهی از راه وثاقت و اصالت و صداقت راوی به دست می آید گاهی از راه بلندی محتوا و اتقان متن و گاهی نیز از راه شواهد و قرائن منفصل و متصل از این رو بررسی سندی احادیث از آن جهت مورد توجه قرار می گیرد که راهی برای حصول این اطمینان است و به اصطلاح موضوعیت ندارد بلکه طریقیت دارد  اولیای الهی زمانی لب به دعا می گشایند و دست نیاز به سوی بی نیاز دراز می کنند که به تجربه درونی دریابند برخی مقامات جز با دعا به دست نمی آید؛ یعنی با توجه به آگاهی آنان از سرّ قدر و اسباب نزول مقدّرات الهی هنگامی که دانستند سبب دستیابی به آن مقام والا فقط دعاست دست به دعا بلند می کنند چنان که برای امام حسین علیه السلام مقامی بود که جز با شهادت به آن نمی رسید و در حقیقت تنها سبب نیل به آن فیض و فوز عظیم شهادت بود و چون رسیدن به آن مقامات بلند مطلوب خدای سبحان است اسباب منحصر آن نیز مطلوب اوستاین همین اذن و امر الهی به شمار می رود  در یک نکته دیگر از مباحث مقدماتی دعای شریف عرفه مانند هر سوره قرآن کریم که آیات فراوانی داشته و مطالب گوناگونی را در بر دارد حاوی مطالب متنوع شمرده شده استدر نخستین فراز شرح دعای عرفه ضمن اشاره به استحباب ستودن خداوند به صفات جمال و جلال پیش از بیان حاجات خویش یادآور شده که امام علیه السلام نیز این ادب دعا را مراعات نموده و در این بخش از دعا نکاتی را مطرح فرموده است همه جهان هستی فعل خداست حاکمِ مطلقِ نظامِ هستی ذات اقدس الهی است حکومت خدا گاهی به صورت قضا و گاهی به صورت عطا ظهور می کند قدرت الهی نامحدود است و هیچ موجودی توان جلوگیری از قضا و عطای او را ندارد