آب هرگز نمی میرد کتاب آب هرگز نمی میرد آب هرگز نمی میرد خاطرات جانباز میرزامحمد سلگی از فرماندهان لشکر ۳۲ انصارالحسین که حمید حسام به رشته تحریر درآورده است   کتاب آب هرگز نمی میرد در سال ۱۳۹۳ توانست جایزه نخست جشنواره جلال آل احمد را از آن خود کند  درباره ی کتاب آب هرگز نمی میرد  در طول دوران هشت سال دفاع مقدس شاهد دلاوری های و رشادت های جوانان بسیاری بودیم بسیاری از این جوانان در راه دفاع از وطن شهید شدند از جان و مال خود گذشتند بسیاری از رزمندگان دست پا و یا سلامتی خود را در میدان های جنگی جا گذاشتند و حالا جانبازان و ایثارگرانی هستند که شنیدن خاطراتشان برای ما می تواند راهگشا و آموزنده باشد هشت سال جنگ تحمیلی رژیم بعثی صدام علیه ملت بزرگ ایران بی شک از دوران طلایی و پرافتخار مردمان این مرز و بوم است که انعکاس هرکدام از حوادث آن می تواند چراغ راه و وسیله ای برای شناخت بیشتر آیندگان باشد  بی شک مرور حوادث جنگ تحمیلی در کتاب آب هرگز نمی میرد می تواند ما را بیش از پیش به زیبایی های آن تابلوی نقاشی نزدیک تر کند  کتاب آب هرگز نمی میرد را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  خواندن کتاب آب هرگز نمی میرد و مرور خاطرات میرزامحمد برای تمام علاقه مندان به آثار دوران دفاع مقدس و جنگ دلچسب است  درباره ی حمید حسام  حمید حسام در سال ۱۳۴۰ در همدان به دنیا آمد تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ارشد رشته ادبیات فارسی در دانشگاه تهران ادامه داد حضور حمید حسام در جبهه های جنگ باعث شد تا رویکرد اصلی اش در نوشتن دفاع مقدس و جنگ باشد او آثار و نوشته های زیادی را در این زمینه تالیف کرده است از میان کتاب های حمید حسام می توان به وقتی مهتاب گم شد آب هرگز نمی میرد غواص ها بوی نعناء می دهند فقط غلام حسین باش راز نگین سرخ و دهلیز انتظار اشاره کرد   جملاتی از کتاب آب هرگز نمی میرد  اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۳ به انصار الحسین ابلاغ شد که به جنوب برود این اولین حضور تیپ ما در جنوب بود  گردان حضرت اباالفضل پس از عملیات دوباره سازماندهی شد و نیروی جدید گرفت بهترین خبر در این مقطع اعلام آمادگی حاج رضا زرگری برای پیوستن به گردان بود از این خبر بسیار خوشحال شدم البتّه با تمام علاقه و ارادت به او خجالت می کشیدم که در گردان حضرت اباالفضل به عنوان جانشین گردان کار کند حاج رضا در عملیات مسلم بن عقیل فرمانده گردان و من فرمانده گروهان بودم  هر چه بود من آمدن او را به حساب ارادت به نام مقدس سقای کربلا گذاشتم و با خودم عهد کردم که هیچگاه از جایگاه فرماندهی با او صحبت نکنم و حُرمت او را مثل یک برادر پاس بدارم به ویژه وقتی شنیدم که با اصرار فرمانده تیپ را متقاعد کرده که به گردان بیاید در چشم و دلم بیشتر از گذشته بزرگ شد  با آمدن آقای زرگری احساس کردم جای خالی همه شهدای گردان در دو عملیات والفجر۲ و والفجر۵ پُر شد او با تجربه بالایی که داشت کار آموزش و سازماندهی گردان را شروع کرد و من با جانشین ستاد تیپ حاج رضا شکری پور برای استقرار در جنوب از سر پل ذهاب به سمت اهواز حرکت کردیم