شاهرخ کتاب شاهرخ حر انقلاب  کتاب شاهرخ حر انقلاب زندگینامه و خاطرات شهید شاهرخ ضرغام است که به همت گروه فرهنگی انتشارات شهید ابراهیم هادی گردآوری شده است  درباره کتاب شاهرخ حر انقلاب  شاهرخ ضرغام از فرماندهان ۸ سال دفاع مقدس بوده است او پیش از انقلاب به لات مشهور بوده است و حتی ساواک از او و هم قطارانش چندین مرتبه برای سرکوب مردم کمک خواسته بود اما پس از انقلاب تغییر رویه می دهد و حر انقلاب لقب می گیرد  شاهرخ پس از توبه دیگر به سمت گناهان گذشته نمی رود برای کسی هم از گذشتهٔ سیاهش نمی گوید و هر زمانی هم که یادی از آن ایام می شود با حسرت و اندوه می گوید غافل بودم معصیت کردم اما خدا دستم را گرفت  کتاب شاهرخ حر انقلاب روایت زندگی این مرد عجیب و پرماجرا است   خواندن کتاب شاهرخ حر انقلاب را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام علاقه مندان به تاریخ انقلاب اسلامی پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب شاهرخ حر انقلاب  خورشید اولین روز زمستان سال ۱۳۲۸ شمسی طلوع کرده این صبح خبر از تولد نوزادی می داد که او را شاهرخ نامیدند مینا خانم مادر مؤمن و با تقوای او بود و صدرالدین پدر آرام و مهربانش  دومین فرزندشان به دنیا آمده این پدر و مادر بسیار خوشحال اند آن ها به خاطر پسر خوب و سالمی که دارند شکرگزار خدایند  صدرالدین شاغل در فعالیت های ساختمانی و پیمانکاری است همیشه هم می گوید  اگر بتوانیم روزی حلال و پاک برای خانواده فراهم کنیم مقدمات هدایت آن ها را مهیا کرده ایم  او خوب می دانست که پیامبر اعظم ص می فرماید عبادت ده جزء دارد که نُه جزء آن به دست آوردن روزی حلال است۱  روز بعد از بیمارستان دروازه شمیران تهران مرخص می شوند و به منزلشان در خیابان پیروزی خیابان نبرد فعلی می روند  این بچه در بدو تولد بیش از چهار کیلو وزن دارد اما مادر جثه ای دارد ریز و لاغر کسی باور نمی کرد که این بچه فرزند این مادر باشد  چهل روزش بود که گردنش را بالا می گرفت روزبه روز درشت تر می شد و قوی تر  ٭٭٭  سه یا چهار سالگی با مادر رفته بود حمام مسئول گرمابه بچه را راه نداده بود می گفت این بچه حداقل ده سال دارد نمی توانی آن را داخل بیاوری  وقتی به مدرسه می رفت کمتر کسی باور می کرد که او کلاس اول باشد توی کوچه با بچه هایی بازی می کرد که از خودش چند سال بزرگ تر بودند  درسش خوب بود در دوران شش سالهٔ دبستان در آن زمان مشکلی نداشت  پدرش به وضع درسی و اخلاقی او رسیدگی می کرد صدرالدین تنها پسرش را خیلی دوست داشت  سال اول دبیرستان بود شاهرخ در یک غروب غم انگیز سایهٔ سنگین یتیمی را بر سرش احساس کرد  پدر مهربان او از یک بیماری سخت آسوده شد اما مادر و این پسر نوجوان را تنها گذاشت