کتاب حسرت نمیخوریم اثر باربارا دمیک ترجمه زینب کاظم خواه انتشارات ثالث  حسرت نمی  خوریم برگرفته از موسیقی یکی از فیلم های محصول 1970 در کره شمالی است به نام هیچ چیز در دنیا نیست که حسرت آن را بخوریم اما چرا باربارا دمیک این نام را برای کتابش انتخاب کرده است؟ به نظر می رسد مردم کره شمالی زندگی در این کشور را به همین صورتی که هست پذیرفته اند احتمالا به این دلیل که از دنیا خبری ندارند و هیچ منبع اطلاعاتی موثقی که زندگی دیگری را به آن ها نشان بدهد در دسترسشان نیست   باربارا دمیک در این کتاب با شش شخصیت مصاحبه و گفتگو کرده است او ابتدای هر بخش مختصری از زندگی آنان نوشته است و مسیری را که طی کردند تا از کره شمالی بیرون بیایند و به کره جنوبی پناهنده شوند به روشنی ترسیم کرده است آن ها از خاطراتشان در زندگی قبلی خود گفته اند این کتاب به سوالات بسیاری که ممکن است درباره کره شمالی از خود بپرسید پاسخ می دهد آیا آن ها همان قدر که ادعا می کنند رهبرشان را دوست داشتند؟ آیا قحطی در این کشور به همان میزانی بود که آن ها نشان داده بودند؟  شخصیت های اصلی این کتاب از میان قشرهای مختلف انتخاب شده اند یک زن خانه دار و دخترش اواک هی معلمی به نام می  ران که دختر یک کارگر معدن است جون سونگ دانشجوی یکی از بهترین دانشگاه های کره شمالی کیم هیوک پسربچه ای خیابانی و دکتر کیم