کتاب افسانه های قدرت نوشته کارلوس کاستاندا برگردان مهران کندری ومسعود کاظمی معرفی کتاب افسانه های قدرت  کتاب افسانه های قدرت چهارمین کتاب از مجموعه آثار کارلوس کاستاندا ادامهی روایت مستند او از برخوردش با دن خوان و دن خِنارو دو پیر دانای سرخپوست است که او را وارد طریق معرفت می کنند این کتاب همچنین شامل مقدمهای برای کسانی است که آشنایی چندانی با آثار کاستاندا ندارند و مترجم پیشنهاداتی برای درک بهتر این آثار به علاقمندان ارائه کرده است  شاید بهتر بود کاستاندا Carlos Castaneda به جای افسانه های قدرت Tales of Power عنوان اسرار قدرت را برای این کتاب انتخاب می کرد چرا که به حق حاوی اسراری نادر از معرفت است با تمام اتفاقاتی که در کتاب های قبلی به آن ها اشاره کرده او هنوز هم شک و تردیدهای خود را از دست نداده اما این بار دن خوان و دن خنارو چنان نمایش منحصر به  فردی از قدرتِ معرفت را برای او به اجرا می گذارند که نه تنها بنیان تمام اوهامی که نسبت به جهان دارد در او فرو می پاشد بلکه این بار نوبت خود اوست که ثمره ی سال های طولانی تعلیم و آموزش را بچشد  هنگام ترک جزیره فرا رسیده اقیانوس پرتلاطم آگاهی انسان های اهل عمل را می طلبد و این بار کاستاندا رهسپار دنیای ناشناخته ها می شود و چه دُرهای گرانبهایی از این دل به دریا زدن کسب می کند رؤیاها به حقیقت بدل می شوند راز موجودات درخشان برملا می شود بال های ادراک گشوده می شوند و حباب اوهام سرانجام در هم می شکند  هرچند در معرفی کارلوس کاستاندا از او به عنوان نویسنده ای یاد شده که به خاطر نوشتن کتاب های شمن باوری به شهرت رسیده اما خواننده ی خردمند با دنبال کردن مجموعه کتاب های او و آموزه های دن خوان متوجه می شود که این طریق طریق معرفت است و نمی شود آن را به گروه یا عنوانی خاص مرتبط کرد این طبیعی است که راه و روش عرفان یا هر مقوله ی دیگری از شرایط جغرافیایی و فرهنگی محل زندگی فرد تأثیر بگیرد اما جوهره و اصل یکی است و این عادت انسان هاست که همواره می خواهند حقیقت را طبقه بندی کنند و آن را به گروه و سرزمینی خاص ربط دهند حافظ به بهترین شکل ممکن این مطلب را در یک بیت چنین شرح می دهد جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند  در بخشی از کتاب افسانههای قدرت میخوانیم  پرسیدم منظورت از تمیز کردن و دوباره چیدن جزیرهی تونال چیه؟  او گفت منظور من تغییر کاملیه که از روز اولی که با هم ملاقات کردیم دربارهاش باهات حرف میزدم قبلاً بارها بهت گفتم اگه میخوای در مسیر معرفت موفق بشی به یک تغییر اساسی و بنیادین نیاز داری این تغییر شامل تغییر دادن حالت نگرش یا حال و هوا نیست بلکه شامل متحول کردن جزیرهی تونال میشه و تو تونستی این کارو انجام بدی  پرسیدم فکر میکنی من عوض شدم؟  مکثی کرد و بعد با صدای بلند خندید  گفت تو به همون حماقت همیشگی هستی با این حال مثل گذشتهات نیستی متوجه منظورم میشی؟  ادای نوشتنم را در آورد و گفت چقدر دلش برای دن خنارو تنگ شده که همیشه از بیربط بودن کار من لذت میبرد و برایش چقدر مضحک است که من سعی دارم تعبیر ساحران را بنویسم  او ادامه داد در چنین لحظه ای یک مربی معمولاً به شاگردش می گه که اون ها به آخرین پیچ جاده رسیدن البته گفتن چنین حرفی می تونه گمراه کننده باشه از نظر من هیچ پیچ نهایی یا گام آخری برای هیچ چیزی وجود نداره و از اون جا که هیچ قدم نهایی برای هیچ چیزی وجود نداره پس نباید درباره ی هیچ بخشی از سرنوشت ما  به عنوان موجودات درخشان پرده پوشی و پنهان کاری وجود داشته باشه  این قدرت شخصیه که تصمیم می گیره چه کسی می تونه از افشاگری یک راز بهره مند بشه و چه کسی نمی تونه تجربه ای که با انسان ها داشتم به من ثابت کرده که تعداد بسیار بسیار معدودی از اون ها تمایل دارن گوش بدن و از اون دسته که گوش می دن باز هم تعداد خیلی کمتری مشتاق به عمل کردن به چیزهایی هستن که بهشون گفته شده و از کسانی که مشتاق به عمل هستن حتی تعداد بسیار کمتری قدرت شخصی کافی دارن تا از کارهاشون بهره ببرن درنتیجه مسئله ی رازنگهداری درباره ی تعبیر ساحران به یک سنت قدیمی بر می گرده که احتمالاً به اندازه ی هر سنت و آیین دیگه ای پوچ و بی اساسه