کتاب سلیمانی عزیز2 بین زمین و آسمان بودیم؛ توی هواپیما داشتیم میرفتیم سوریه نگاهم به حاجی بود سرش را تکیه داده بود به صندلی و چشم هایش را بسته بود انگار که خوابیده باشد از شیشه هواپیما دو جنگنده آمریکایی را دیدم که مثل لاشخور دور و برمان می پلکیدند دلم هُری ریخت ترس برم داشت فکرم پیش حاجی بود فقط  یک دقیقه گذشت دو دقیقه  همانطور که سرش به صندلی تکیه داشت چشم هایش را باز کرد