کتاب آتش کف دست صدیقه ملازینلی نشر معارف حس غربت مثل آتشفشان خفته ای ناگهان بیدار می شود تنوره می کشد بغض از سینه و گلویم مثل گدازه فواره می کشد و تمام تنم را می لرزاند و باران داغ و سوزانش می پاشد روی گونه ها و صورتم جواد ببیند می گوید خدا دیوانه هایش را هوشیار کند دلم برای مادرم برای دست های زمخت و زبرش که همیشۀ خدا بوی خمیر می دادند تنگ شده؛ برای شب هایی که زیر نور ماه روی تخت می نشستیم و برای من اوسنه تعریف می کرد صدای سگ که از دور دست می آمد می ترسیدم خودم را می چسباندم به سینه گرم ونرمش چه آرامشی بود توی آغوشش