ستاره ها چیدنی نیستند این رمان ایرانی که از زندگی یک دختر آمریکایی الهام گرفته شده است با توصیف وضعیت یک دختر آغاز می شود راوی به ما می گوید که دست وپای یک دختر به یک صندلی آهنی در کنج یک اتاق طناب پیچ شده بود دختر التماس می کرد و می خواست که رهایش کنند مردی که ریش بلند و کله قندی داشت و پیراهن سفید یقه سه سانتی پوشیده و یک انگشتر بزرگ با نگین قرمز توی انگشتش بود کمربند را بالا می بُرد و بی هدف به بدن دختر می زد دختر جیغ می کشید و می گفت و التماس می کرد مرد دوباره شروع کرد به زدن دختر با کمربند و دختر بلندتر جیغ می کشید این دختر کیست؟ آن مرد کیست؟ آن ها کجا هستند و این چه وضعیت بغرنجی است؟