کتاب کمدی اثر ملوین مرچنت کاوشی در ماهیت و سرشت کمدی از دیدگاهی متفاوت با روال رایج و پیرو سنت ارسطویی نقد که پس از رد نظریه های روان شناختی  که کمدی را با خنده مربوط می دانند  به بررسی آثار کمیک در ادبیات تئاتر و سینما می پردازد کمدی ها به دو مقوله عمده آریستوفانی و شکسپیری تقسیم می شوند و رابطه کمدی با زمینه های نزدیک به آن چون طنز و گروستک و پوچی بررسی می شوند بخش مبسوطی از کتاب به موشکافی در رابطه کمدی و تراژدی به ویژه تئاتر ویژگی یافته و نشان داده شده کمدی اغلب در دل مضمون های تراژدیک به اوج خود می رسد برداشتی که سرانجام در خواننده پدید می آید آن است که کمدی به عنوان یک نوع ادبی غالبا بار و پیامی نه کم اهمیت تر از تراژدی یا دیگر مقوله های ادبی همراه دارد