ملاحظاتی درباره منطق سنجش حدیث  تاملاتی حول شیوه اعتبارسنجی رجالی در مواجهه با احادیث توحیدی و اخلاقی  حمیدرضا میررکنی   نحوه مواجهه با احادیث یکی از مسائلی است که علمای اسلام همواره بر سر آن مناقشات و مطارحاتی داشته اند خصوصا درباره احادیث اخلاقی و سلوکی که بسیاری از آن ها فاقد اسناد صحیح اند شیوه مواجهه و نحوه اعتبارسنجی همواره محل پرسش بوده است کتاب منطق سنجش حدیث کوشیده است با تاکید بر مضمون احادیث اخلاقی و با استناد به تاریخ احادیث شیعه و نیز سیره علمای سلف در برخورد با احادیث راهی به حلّ این مسئله بازکند این پژوهش با مقدمه نسبتا مفصلی از استاد محمدتقی فیاض بخش درباره همین موضوع عرضه شده است  روش مواجهه ما با احادیث فقهی به جهت اشتمال این احادیث بر احکام ظاهری نمی تواند عین روش ما در مواجهه با احادیث باطنی و توحیدی باشد؛ چراکه مورد دومی از مسیر دشوارتر و با محدودیت های بیشتری به دست ما رسیده است؛ از این رو باید بر آن میراث خدشه ها و ضعف های شدیدتری نسبت به میراث فقهی وارد شده باشد پرسش این بود که با وجود این محدودیت ها که جزو واقعیات حتمی میراث حدیثی شیعه است آیا شیوه برخورد رجالیون در اعتبارسنجی احادیث می تواند شیوه ای بسنده و کافی باشد؟ به  نظر می رسد با عطف توجه به آن محدودیت ها شیوه رجالی شیوه ای بسنده و کافی نیست و لازم است در مواجهه با احادیث به شیوه ای محکم تر اتّکا کنیم به نظر می رسد این شیوه محکم تر هرچه باشد می باید در پرتو توجّه به مضمون حدیث صورت بندد