این کتاب دربردارندۀ نگاه جدیدی به اندوه است؛ نمونۀ تازه ای که از سوی استادی که در دفتر کارش نشسته و در مورد رنج مطالعه می کند پیشنهاد نشده است بلکه به وسیلۀ کسی که خودش با آن رنج زیسته است نوشته شده مگان دیواین در دل آن اندوه و درد بوده است او کسی بود که روی زمین زانو زده و از غم مرگ همسرش ضجه می زد؛ کسی که نمی توانست غذا بخورد یا بخوابد؛ کسی که نمی توانست حتی چند دقیقه فضای خارج از خانه را تحمل کند