کتاب روح ریحانی مؤلف محمدمهدی رسولی  ناشر کتاب نیستان  زبان فارسی  رده بندی دیویی 8fa262  سال چاپ 1388  نوبت چاپ 1  تیراژ 3300 نسخه  تعداد صفحات 108  قطع  نوع جلد رقعی شومیز  معرفی کتاب روح ریحانی  کتاب روح ریحانی یک فیلمنامه جذاب نوشته محمدمهدی رسولی است این کتاب را انتشارات کتاب نیستان منتشر کرده است  درباره کتاب روح ریحانی  فیلمنامه روح ریحانی اول بار تحت عنوان روح الله پسر ایران در سال ۱۳۷۸ نوشته شد و در سال ۱۳۸۸ پس از باز نویسی به روح ریحانی تغییر نام داد این کتاب در روستای خمین روایت می شود هاجر و مصطفی صاحب فرزندی می شوند پسری با برکت که نام او را روح الله می گذارند   این فیلمنامه از جایی شروع می شود که مردم خمین جمع شده اند تا دعای باران بخوانند و روستا در خشکسالی و بی آبی  است در همین زمان خانه ای را می بینیم که در آن قرار است کودکی متولد شود کودک به دنیا می آید و پدرش در گوشش اذان می گوید و باران هم می بارد و زمین دوباره با برکت می شود   این پسر بچه نامش روح الله است کسی که کودکی اش را می بینیم و تا جوانی اش همراهی اش می کنیم و تاریخ را تغییر می دهد   خواندن کتاب روح ریحانی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام علاقه مندان به فیلمنامه پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب روح ریحانی  ۳ ـ صحرایی خشک و داغمه بسته ادامهٔ صحنهٔ اول  صدای همهمهٔ زنگوله ها با صدای اخیر صحنهٔ قبل درهم می آمیزد یک جوان در حالیکه بر دست هایش از بازو تا مچ زنگوله های کوچکی بسته اند و دو خوشه گندم در مشت دارد با حرکاتی آیینی زنگوله ها را رو به آسمان تکان می دهد ناگهان دوباره صدای طبل ها و طبلک ها اوج می گیرد چند زن از میان کاسه های گلی چندین کبوتر چاهی را پرواز می دهند  نمای نزدیک از کوزه های خالی که بر تهِ آنها می کوبند  نمای دور از کبوتران در اوج آسمان صدای کوبش ها صحرای خشک را در آغوش می فشرد    ۴ ـ خانهٔ روح الله ـ روزـ خارجی  داخلی  الف قنداقهٔ سفید نوزاد روی بند در باد می رقصد در پس زمینه کودکی را می بینیم که نهالی را بر دوش می گذارد و از تصویر عبور می کند  ب دستی قنداقهٔ سفید را از روی بند رخت برمی دارد  ج دو دست زنانه نوزاد روح الله را در قنداق سفید می پیچد    ۵ ـ صحرایی خشک و داغمه بسته ادامهٔ صحنهٔ سوم  صدای کوبش ها خاموش شده است فقط زمزمهٔ باد در زمینهٔ تصویر شنیده می شود کودکی نفس زنان و هیجان زده از ستونِ برج به بالا می خزد همهٔ نگاه ها به سوی اوست حالا کودک به نوک برج رسیده است یکی از کوزه ها را از دیرک برج باز می کند در هیاهوی باد کوزه را به زمین می اندازد جماعت در میان کوبشِ طبل ها و طبلک ها که ناگهان آغاز شده مویه کنان تکه های شکستهٔ کوزه را برمی دارند دو زانو بر خاک می نشینند و دست ها را بر آسمان می سایند