کتاب دانش و قدرت اثر میشل فوکو انتشارات هرمس ناقدان اندیشه های فوکو رویکرد او را ساختارگرایی دانسته اند اما او پیوسته در نوشته ها و مصاحبه هایش خود را از این گرایش برکنار دانسته است به طور کلی مشخص کردن جهت گیری فلسفی او کاری بس دشوار است نقد فوکو درباره مدرنیته اومانیسم و نیز اعلام مرگ انسان او را در زمره اندیشمندان بحث انگیز نیمه دوم قرن بیستم قرار داد دیدگاه های او در زمینه دانش قدرت گفتمان فرهنگ و جامعه او را در شمار متفکران مطرح اروپا آورد فوکو نقد خود را بر پایه سنت فلسفی نیچه هایدگر و ژرژ باتای استوار ساخته است؛ به همین جهت در نوشته هایش در پی نفی همبستگی میان عقلانیت رهایی و ترقی است و می کوشد اثبات کند که اشکال جدید قدرت و معرفت زمینه رشد و گسترش سلطه را فراهم می سازد