نزدیک ساعت مارکار یزد که میدانی قدیمی بود و برج ساعتِ چهارگوش و نوکِ هرم مانند داشت زمین بزرگی بود که بچه ها آن جا فوتبال بازی می کردیم یک روز که رفتیم دیدیم دور تا دور زمین را کانال کنده اند شست مان خبردار شد که می خواهند آن جا را هم بسازند تاکتیک را عوض کردیم و به جای فوتبال توی کانال پریدیم و پشت خاک هایی که بیرون ریخته بودند و شبیه خاکریز بود سنگر گرفتیم و شروع کردیم به پرتاب نارنجک به سوی هم دو دسته شده بودیم و کلوخ های ریگی را به سمت هم می انداختیم این کلوخ ها اگر به کسی هم می خورد خطری نداشت و به یک اشاره وا می رفت حمید که همسایه و هم شاگردی ام بود کلوخی انداخت که از قضا به پشت گردنم خورد و وا رفت و ریگ هایش رفت توی یقه و بدنم همه خندیدند من خیلی ناراحت شدم بدون آن که نگاه کنم کلوخی را برداشتم و به طرف حمید انداختم این کلوخ ریگی نبود تکه ای بود از یک خشت از قضا کلوخ خشتی رفت و خورد پایین چشم حمید فریاد بیچاره به هوا رفت و خودش افتاد توی کانال من از نارنجکی که به هدف زده بودم خوش حال شدم انتقام خودم را گرفته بودم وقتی دیدم صدای ناله ی حمید هم چنان بلند است و بچه ها به طرفش می دوند نگران شدم دو سه دقیقه ای طول کشید تا بچه ها زیر دست و بالش را بگیرند و از کانال بیرونش بیاورند از چیزی که دیدم وحشت کردم