کتاب دستهای آلوده و مائده های زمینی اثر ژان پل سارتر و آندره ژید انتشارات پارمیس داستان کتاب دست های آلوده درباره  نمایشنامهٔ هفت پرده ای است که در سال ۱۹۴۵ رخ می دهد البته غیر از پردهٔ اول و هفتم باقی ماجرا بازگشت به گذشته خاطرات اوگو است به دو سال قبل تر یعنی ۱۹۴۳ زمانی که مسایل درونی حزب کمونیست فرانسه دست مایهٔ اصلی این نمایشنامه می گردد همچنین از دیگر موضوعاتی به صورت نمادی مطرح شده در داستان مسئلهٔ اتحاد حزب کمونیست فرانسه در طی جنگ جهانی دوم با احزاب لیبرال و سلطنت طلب است ماجرای داستان در منطقه ایلیریا که در نمایشنامه به صورت یک کشور در نظر گرفته شده است می گذرد سارتر در این نمایشنامه مارکسیسم ایدئال خود را ترسیم می کند؛ مارکسیسمی که به نظر وی بدون تفکر اگزیستانسیالیسم ناقص و ناکارآمد خواهد بود اوگو معرف این تفکر در داستان می باشد اودره هم در داستان معرف ماتریالیسم عملگرا می باشد که به مارکسیسمی منتهی می گردد که در جامعه قابل اجراست و با نوع خالص آن تفاوت دارد سارتر این دو شخصیت ناهمگون را در داستان می گنجاند تا از طریق آن ها به یک میانه روی برسد به یک فلسفهٔ سیاسی که انسانیت و احساس مسئولیت اوگو را با اجتناب از خطر و توانایی نه گفتن اودره پیوند می دهد