کتاب با شعورها اینگونه گوش می دهند اصلاً به من چه ربطی داره که دیگران چی می خوان مهم این که من چی می خوام مهم اینکه من حرفم رو به کرسی بنشونم پس بهترین راه اینه که پیش دستی کنم و وقتم رو از دست ندم تا جای ممکن گوشم رو خسته نکنم مغزم رو با حرفهای دیگران پرنکنم من حرفی که باید بزنم رو میزنم و کاری هم با باقیش ندارم ای کاش حرف فلانی رو گوش داده بودم گفت اینجوری میشه گفت این کارو نکن گفت ضرر میکنی گفت خطرناکه گفت اخراج می شی گفت چرا حرف منو گوش نمی کنی؟ چرا حرف های منو درک نمی کنی؟ چرا با من بد صحبت می کنی؟ چرا وقتی می گم اینو می خوام تو یک کار دیگه انجام میدی؟ چرا یادمون بیاد برای ارتباط گرفتن با انسان های دیگه خدا دوتا گوش داده و یک دهن ولی مردم همیشه فکر می کنند که فقط باید گوینده باشند باید نیازهای خودشون رو مطرح کنند تا به خواسته هایی که دارن برسن وقت زیادی توی زندگیمون هدر میره برای قضاوت کردن فکرخوانی کردن تعبیر کردن مماشات کردن مشاجره کردن پالودن طرح ریزی کردن خارج شدن خیال پبردازی همانند پنداری و واگویی کردن در یک گفتگو و دستاورد نهایی که در اکثر موارد برای ما به همراه داره