کتاب نابغه دیوانه اثر رندی گیج ترجمه سعید گل محمدی و گیتی شهیدی نشر نسل نواندیش درباره نبوغی که صاحبش را به شدت شکنجه می دهد چه می دانید؟ از نابغۀ دیوانه ای به نام هانتر اس تامپسون پرسیدند چطور کارهای زیرکانه و برجسته انجام می دهد اگرچه جوابش اندکی دلسردکننده بود اما گفت من مخالف مواد مخدر الکل خشونت یا بدرفتاری با دیگران هستم من به آن ها معتاد بودم اما ترکشان موجب شکوفایی نبوغ من شد ای کاش می شد بگویم نکته عجیب و جالب این کتاب الهام گرفتن ناگهانی از نبوغ بود اما در واقع این کتاب در محیطی پر از ناامیدی مطلق و شرمندگی پا گرفت شرمندگی از آن جهت که در گوشه  آپارتمانم دراز می کشیدم و سعی می کردم آثار عیاشی و خوشگذرانی با مواد مخدری چون شیشه را دور بریزیم اعتیادی که فکر می کردم مدت ها پیش ترک کرده ام ناامیدی به این دلیل که خستگی بی خوابی و افسردگی کم کم جای شادی را می گرفتند معتادان به شیشه به دلایلی که شاید بدانید این روزها را روزهای خودکشی می نامند حال اگر فکر می کنید در چنین محیطی فرصت پرورش نابغۀ خلاق کم است تا حدودی حق با شماست چون گاهی مواقع که در بدترین حالت خود هستیم و با سخت ترین چالش ها روبه رو می شویم به خود می آییم و نیروهای خود را بسیج می کنیم و به این نتیجه می رسیم که امید چاره ناامیدی است این مطلب زیاد در این کتاب تکرار می شود اگر تسلیم نشوید جواب نه هرگز معنی ندارد و شکست پایان کار نیست چالش ها بزرگ ترین فرصت های نوآوری و آفرینش را فراهم می  کنند من همیشه و مدام وسوسه می شدم به حال اول برگردم اما فهمیدم باید بر احساس نا امنی و حقارت غلبه کنم خبر خوش این که مطمئن بودم دیگر این کار تکرار نمی شود گاهی خود بهتر می دانید چه موقع کار شما تمام است احساس کردم بعد از سر کشیدن آخرین جرعه الکل در جشن تولد بیست سالگی ام دیگر لب به مشروب نخواهم زد چنین احساسی را داشتم و 35 سال بعد هرگز یک بار هم هوس نوشیدنش را نکردم از لحظه ای که احساس کردم زندگی ام بدون الکل بهتر است فهمیدم مصرف تفریحی مواد مخدر نه تنها زندگی ام را بهتر نمی کند بلکه آن را نابود هم می کند پس بین مواد مخدر و زندگی زندگی را انتخاب کردم اما همچنان به طرز وحشتناکی درد می کشیدم از خود پرسیدم آیا هنوز می توانم کتاب بنویسم یا الهه  خلاقیت مرا در محراب تنها می گذارد؟ آیا هنوز موهبت تشخیص فرصت ها و خلق ابتکارات کارآفرینانه را دارم؟ من در کودکی شاهد نوابغی چون جوپلین هندریکس و موریسون بودم که در اوج شهرت می درخشیدند و آن گاه در اثر مصرف بی رویه مواد مردند نویسندگانی چون همینگوی پو کرووآک او هنری و تامپسون را می پرستیدم که مواد مخدر و الکل را عناصر اصلی و ضروری نبوغ خلاق خود یا دست کم حلّالِ مشکلاتی می دانستند که مانع رسیدن آن ها به نبوغ خلاق می شد خوشبختانه وقتی کتاب دربارۀ نوشتن سرگذشت درخشان استپان کینگ که اعتیادش را ترک کرد را خواندم کم کم به این فکر افتادم با مهار پرورش و هدایت نبوغ می توانم کتابی عالی بیافرینم و حتی از آن بهتر می  توانم نحوه کار ذهنیت نابغۀ کارآفرین را کشف کنم وقتی ارتباط بین خلاقیت و بیماری روانی را بررسی می کردم به این عبارت بر خوردم دیوانه ها دنیا را به روشی تازه و بکر می بینند که دیگران قادر به دیدن آن نیستند البته کارآفرینان بیمار روانی نیستند فقط استعدادی  دارند که دنیا را به شیوه ای جدید و بکر می بینند که دیگران قادر به دیدن آن نیستند لحظه ای صبر کنید ما کارآفرینان برای تغییر اوضاع طبق قوانین خود زندگی کردن و از همه مهم تر خلق چیزهای جدید آفریده شده ایم مهم ترین نبوغ ما به قسمت آفرینش مربوط می شود