در نامه به کودکی که هرگز زاده نشد کتاب از زبان شخص اول همان مادری است که برای جنین خود نامه مینویسد بازگو می شود اینکه مادر در این نامه چه نکاتی را برای کودک خود شرح می دهد ماجرای اصلی کتاب می باشد نکته قابل توجه وجود همه احساسات آدمی از جمله ترس امید ناامیدی خشم و مهربانی و اضطراب از سطر ابتدایی تا اخرین جمله از کتاب است احساس خشم را میتوان در مواقعی که مادر از اتفاقاتی که بر سر بشر آمده و برای کودک در جنین خود بازگو می کند متوجه شد زمانی هم که مادر از علاقه و ذوق خود برای به دنیا آمدن کودکش به او می گوید می توان عشق را احساس کرد از مشکلات اصلی که در این نامه بازگو می شود بی رحمی ها سوالات دغدغه ها و مشکلات دنیا است که در طول زندگی برای زنان به وجود می آید