جنگ جهانی دوم به پایان می رسد اما مشکلات سیلکا تمام نمی شود و ارتش شوروی او را به جرم همکاری با دشمن برای گذراندن محکومیتی پانزده ساله به اردوگاه کار اجباری در سیبری می فرستد سیلکا هر روز با مرگ و زندگی در مبارزه است اما در همین ایام به وجود نیرویی در خود پی می برد که حتی تصورش را هم نمی کرد آن را داشته باشد او در سخت ترین شرایط با کمک پزشکی مهربان در بیمارستانِ اردوگاه به پرستاری بیماران روی می آورد سیلکا در این موقعیت جدید دوستانی می یابد و متوجه می شود که حتی در سخت ترین شرایط نیز قلبش می تواند برای عشق به دیگران بتپد