نفس و حالات آن pآیت الله مجتبی تهرانی از دهه شصت تا سال 1391 به تربیت و تادیب عموم مومنین پرداختند و جلسات درس اخلاق ایشان همواره یکی از محبوب ترین جلسات دینی در تهران بوده است حال پس از رحلت این عالم ربانی مباحث این سی سال در حال تدوین به شکل کتاب است تا خیل عظیم تری از مشتاقان تربیت الهی بتوانند از مباحث استاد استفاده نمایند یکی از مجموعه هایی که تاکنون منتشر گردیده مجموعه اخلاق ربانی است که خود چندین زیرمجموعه دارد در هر زیرمجموعه یکی از رئوس گمراهی و هلاکت انسان محور قرار گرفته و استاد پیرامون آن در جلسات متعدد صحبت کرده اند و براساس آیات و روایات به شناساندن آن و شیوه درمانش پرداخته اند از جمله مباحث اخلاق ربانی مجموعه تادیب غضب است که خود در شش جلد منتشر گردیده استp pاستاد معظم در کتاب نفس و حالات آن به سراغ گناهانی رفته اند که ریشه مشترک همه آن ها به غضب برمی گردد و در حالت های مختلفی که انسان پیدا می کند غضب به شکل این امور خبیثه ظهور و بروز پیدا می کند درمان این گناهان در واقع درمان غضب و مسدود نمودن راه هایی است که غضب از طریقشان وارد زندگی انسان می شود و مهار افعال انسان را به دست می گیرد یکی از میوه های غضب انتقام است ایشان معانی مختلفی که از انتقام برداشت می شود و وجهه های شخصی و اجتماعی آن را معرفی می کنند سپس تفاوت میان قصاص که امری مباح است با انتقام توضیح داده می شود در ادامه راهکاری که اسلام به جای انتقام پیشنهاد داده توضیح و تفسیر می گردد عفو نظر اسلام در موقعیتی است که انسان تصمیم به انتقام گرفته و در روایات بیان شده که عفو باعث آرامش دل می گردد نه انتقام سپس در ادامه این مبحث دو مفهوم رفق و عنف که همچون بحث انتقام و عفو در مقابل یکدیگر هستند براساس آیات و روایات الهی توضیح داده می شوند در بخش بعدی بداخلاقی و آثار زیان بار آن وصف می گردد و برای اینکه چگونه این رذیله بسیار زشت را ترک کنیم نکات بسیار مفیدی توسط استاد تهرانی ارائه می گردد و در بخش پایانی پیامدهای چهارگانه خشم طعن ضرب فحش و لعن که باعث شقاوت و فساد انسان می شود بررسی و راه درمان آنان نیز بر طبق دستور معصومین بیان می گرددp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pدو مسئله به عنوان موانع عفو مطرح می شود؛ یعنی ممکن است این دو مسئله باعث شود که انسان از عفو کردن طرف مقابلش صرف نظر کند اولین مانع آن است که انسان احساس کند عفو کردن برای او ذلت و خواری به بار می آورد اگر کسی بخواهد از متجاوزی که به حق او تجاوز کرده بگذرد چه بسا این به ذهنش خطور کند که عفو و گذشت موجب ذلت و خواری او خواهد شد در آثار اسلامی به نحوی به این مانع اشاره شده است در واقع این طور نیست که انسان به واسطه این عفو و بخشش در رابطه با ستمی که در مسائل شخصی به او روا شده است دچار ذلت و خواری شودp