کتاب بادبادک باز اثر خالد حسینی ترجمه پرستو جلیلی نشر پیرامید در بخشی از رمان بادبادک باز می خوانیم  او با این اظهار پشیمانی انگار می خواست پدرش باور کند که تقصیر حسن است او هیچ وقت به پدرش نمی گفت که همه این شیطنت ها زیر سر من است یک ردیف درخت صنوبر در حاشیه ی آجر فرش های قرمز کاشته شده بودند و به دو لنگه در آهنی کار شده ختم می شدند دو لنگه در پشت سرهم به ورودی ملک پدرم باز می شدند خانه سمت چپ مسیرآجر فرش وحیاط خلوت در انتهای آن بود  همه باور داشتند در منطقه ی وزیر اکبرخان محله ی نوساز و اعیان نشین زیباترین ویلای کابل را متعلق به پدرم می باشد عده ای هم آن را قشنگ ترین ویلا درکابل می دانستند ویلایی با ورودی پهن که دو طرفش با گُل های رُز تزیین شده بود با بنایی عظیم با سنگ مرمر و پنجره های بزرگ ویلا چهار حمام داشت که کف هرچهارحمام موزاییک های زیبایی داشت که پدرم شخصا از اصفهان خریده بود  دیوارها با پرده های ملیله دوزی شده تزیین شده بود که پدر از کلکته خریده بود از سقف گنبدی ویلا چلچراغ کریستالی زیبایی آویزان بود اتاقی در طبقه ی بالا بود که به اتاق سیگارکشیدن معروف بود که دائم از آن بوی تنباکو و دارچین می آمد پدرم و دوستانش روی صندلی های چرمی اتاق لم می دادند و علی برایشان شام می برد پیپ هایشان را آماده می کرد یا به قول پدرم چاق می کرد سیاست تجارت و فوتبال موضوعاتی بود که پدر و دوستانش در آن اتاق درموردشان با هم صحبت می کردند