کتاب ملت عشق اثر الیف شافاک از کودکی با جهان دیگر ارتباط برقرار می کنم کشف و شهود می کنم ندا های غیبی میشنوم با پروردگارم سخن می گویم و او هم مرا بی پاسخ نمی گذارد گاهی به اندازه نجوایی کوتاه عزیز می شوم و به آسمان هفتم پر میکشم گاهی نیز از اوج به حضیض ترین و پست ترین گودال زمین سقوط می کنم گاهی تا چندین روز لب به غذا نمیزنم حافظه ام از دست میرود حرف زدن یادم می رود همه اینها برای من عادی بود و نمی ترساندم اما در نظر دیگران عجیب و سبک عقل جلوه میکردم کم کم یاد گرفتم هر چه میبینم و از آن به حالت وجه و مدهوشی میرسم را تعریف کنم چون بنی بشر عادت دارد آنچه را درک نمی کند با دیده تردید و سوءظن بنگرد