حب جاه شهرت و ریاست pآیت الله مجتبی تهرانی از سال های میانی دهه پنجاه تا سال 1391 به تربیت و تادیب عموم مومنین پرداختند و جلسات درس اخلاق ایشان همواره یکی از محبوب ترین جلسات دینی در تهران بوده است حال پس از رحلت این عالم ربانی مباحث این سی سال در حال تدوین به شکل کتاب است تا خیل عظیم تری از مشتاقان تربیت الهی بتوانند از مباحث استاد استفاده نمایند یکی از مجموعه هایی که تاکنون منتشر گردیده مجموعه اخلاق ربانی است که خود چندین زیرمجموعه دارد در هر زیرمجموعه یکی از رئوس گمراهی و هلاکت انسان محور قرار گرفته و استاد پیرامون آن در جلسات متعدد صحبت کرده اند و براساس آیات و روایات به شناساندن آن و شیوه درمانش پرداخته اند از جمله مباحث اخلاق ربانی کتاب حب جاه شهرت و ریاست است که توسط موسسه مصابیح الهدیناشر اختصاصی استاد تهرانی چاپ و منتشر گردیده استp pدو مورد از رئوس محبت انسان به دنیا در حب به مال و حب به جاه نمود پیدا می کند در این کتاب بنا بر این شده تا بیانات استاد معظم پیرامون حب انسان به مقام و شهرت گردآوری گردد از آن جا که این محبت گونه قوی و شدیدی از محبت انسان به دنیا است از اهمیت بالایی برخوردار است به همین خاطر آیت الله تهرانی دو مرتبه پیرامون این موضوع در سال های 62 و 81 سخن گفته اند این علاقه به قدری شدید است که در روایات بیان شده از جمله آخرین علاقاتی  که در وجود یک سالک باقی می ماند همین علاقه به ریاست و شهرت است گرچه در نگاه اول این تصور وجود دارد که این مساله مشمول اکثر مردم جامعه نمی گردد و بسیاری از افراد در موضعی نیستند که این نوع محبت ها برای آن ها رخ بدهد اما تبیین استاد نشان می دهد این نوع علاقه و وابستگی به دنیا در وجود بسیاری از ما ریشه دارد و هرکدام در همان قلمروهای محدود خود فرعونی می کنیم حب به جاه یکی از انحرافاتی است که از قوه وهمیه نشات می گیرد ولی چون رابطه تنگاتنگی با غضب و شهوت دارد همراه مباحث حب مال و دنیا بیان گردیده است در این اثر استاد علاوه بر ریشه یابی این نوع محبت ها انسان را نسبت به پیامدهای خطرناک هرکدام آگاه می سازند و انسان را برای درمان هرکدام آماده می گردانندp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pضد حب ریاست حبّ خمول است خمول به معنای گمنامی است گفته می شود این حُبّ گمنامی ضد حب شهرت جاه و ریاست است و یکی از صفات زیبای روحانی است گفته می شود این حالت از صفات موقنین است از اوصاف مؤمنین است محبوب عرفا و موحدین است و انسان دوست دارد که گمنام باشد علت آن معلوم است انسان هرچه جنبه یل الخلقی؛ رو به سوی مخلوق پیدا کردن پیدا کند این جنبه یل الربی و پهلو و تکیه کردن به حق و الله تعالی در او کم می شود آن انسی که عارف به خدا در حال گمنامی دارد متفاوت از آن انسی است که عارف به خدا در زمانی که با خلق است داردp