دیوان لامعنویسنده محمدرفیع بن عبدالکریم درمیانی  محمود رفیعی  مظاهر صفا ناشر دیوان لامع نویسنده محمدرفیع بن عبدالکریم درمیانی  محمود رفیعی  مظاهر صفا ناشر دکتر محمود رفیعی زبان کتاب فارسی تعداد صفحه 700 اندازه کتاب وزیری گالینگور  سال انتشار 1365  دوره چاپ 1 کیفیت  نو میرزا محمد رفیع خان اول متخلص به لامع میرزا محمد رفیع فرزند عبدالکریم درمیانی متخلص به لامع از شاعران برجسته قُهستان است که دیوان شعرش را خزائن الاسرار نام نهاده و به نام دیوان لامع شناخته می شود لامع به سبک هندی و بیشتر در قالب غزل شعر سروده است  تولد میرزا محمد رفیع فرزند عبدالکریم درمیانی لامع در یکی از سال های 1077  1076 هم زمان با اواخر حکومت صفویه در روستای درمیان از توابع بیرجند به دنیا آمد تولد لامع به احتمال مقارن پایان ربع سوم قرن یازدهم در درمیان واقع شده است ولادت او مصادف است با آغاز افول و درهم ریختن قدرت و اعتبار و حشمت صفویان آفتاب حکومت مرکزی ایران و وحدت و استقلال و سیطرهٔ دولت صفویان از این سال اندک اندک به زردی می گراید و انحطاط و تباهی و فتور و رکودی که در کار کشور بعد از مرگ شاه عباس کبیر 1038 آغاز شد و بعد از مرگ شاه عباس دوم 1077 قوت گرفت  حوادث تاریخی دوران حیات لامع سال مرگ شاه عباس کبیر به تقریبی برابر است با سال ولادت لامع مروری به تاریخ ایران از این سال تا سال 1137 تاریخ ولادت محمد بقا فرزند لامع که آخرین تاریخ موجود در دیوان لامع است دورنمایی از روزگار او را اگر چه نه چندان صریح و روشن و تا حدی تیره و مبهم آشکار می سازد از 1077 مرگ شاه عباس دوم تا 1106 سلطنت ایران در کف بی کفایت شاه سلیمان بود که روزگار خود را به عیش و عشرت و بی خبری می گذرانید و ضعف نفس و بی تدبیریش در گسیختن رشتهٔ انتظام ملک سببی قوی بود در 1106 شاه سلیمان درگذشت این سال مصادف است با سال وفات عبدالکریم درمیانی پدر لامع که سه بار در دیوان لامع نام و یادی از او رفته است و هم این سال مقارن است با آغاز سلطنت شوم و ایران بر باد ده سلطان نالایق و بی کفایت خرافه پرستی به نام شاه سلطان حسین که دوران سی سالهٔ شاهی او مقدمه ای بود بر زوال و انقراض قدرت حکومت صفویان و گسیختگی استقلال و وحدت ایران و هجوم و سلطهٔ محمود افغان و پس از او اشرف افغان و دخالت پتر کبیر و سلطان عثمانی و تقسیم شمال و غرب کشور به دو منطقهٔ قدرت و تصرف و دخالت روس و عثمانی دوران سی سالهٔ شاه سلطان حسین 11061135 هم زمان است با روزگار سی سالگی تا شصت سالگی لامع به تقریب و احتمال و به احتمال قوی سروده های لامع بیشتر حاصل این دوران از حیات اوست جنگ بین آخرین بازمانده صفویه یعنی تهماسب میرزا فرزند شاه سلطان حسین با اشرف و محمود افغان با شکست و تصرف اصفهان به دست افغان ها همراه بود روی کار آمدن نادر شاه و غلبهٔ او بر افغان ها نیز از اهم رویدادهای زمان حیات لامع بوده است در شعر او شکایت از فتنه و ملال از غوغا و قتل و غارت و ویرانگری بسیار دیده می شود