کتاب آن بیست و سه نفر این کتاب حاوی خاطرات بیست و سه نوجوان است که توسط ارتش بعث در عملیات بیت المقدس به اسارت درآمدند و دیکتاتور عراق سعی داشت از این نوجوانان برای ایجاد جنگ روانی علیه ایران استفاده کند کتاب آن بیست و سه نفر در چهار فصل اصلی تنظیم شده است و در هر یک رویدادهای یکی از فصل های سال 61 شمسی در دوران اسارت تشریح شده اند تنظیم مناسب کتاب علاوه بر قلم شیوای نویسنده به مطالعه ی آسان و روان کتاب کمک می کند    بریده ای از کتاب آن بیست و سه نفر دیدن دشمن از نزدیک حس غریبی دارد استشمام بوی ادکلنی که زده است نحوۀ لباس پوشیدنش طرز نگاه و رنگ پوستش تن صدا و زبان گفت وگویش همه و همه به تو می گویند که دشمن در یک قدمی توست؛ دشمنی که همیشه به او فکر کرده ای دشمنی که تا آن لحظه فقط انفجار توپ و خمپاره اش را دیده ای حالا تفنگش را از فاصلۀ دو متری به طرف تو گرفته است و از تو می خواهد دست هایت را بالا ببری و تسلیم او بشوی سرباز عراقی تفنگش را به سمت من و حسن که اکبر را با خود می بردیم گرفت دستور داد اکبر را روی زمین بنشانیم نشاندیم سرباز خیره شده بود به من و داشت قد و قامتم را نگاه می کرد از نگاهش معلوم بود دیدن من برایش غیر منتظره است لابد او از ایرانی ها تصویر دیگری در ذهن داشت و دیدن من که نوجوانی بودم لاغر و استخوانی با تصویر خیالی او همخوانی نداشت نزدیکتر شد چشمش افتاد به سربند سبز یا زهرا که بسته بودم روی کلاه آهنی ام غیظش گرفت به تلخی خواست بازش کنم کردم سرباز نزدیک تر شد نگاهش پر بود از ترحم داشت به عربی چیزهایی می گفت فقط معنای طفل صغیر را از همه ی حرف هایش فهمیدم او دلش به حال من سوخته بود به همین دلیل نزدیک آمد و صورتم را بوسید و گفت الله کریم این لفظ امیدوارکننده را سرباز عراقی درست همانجایی به من گفت که شب قبل من به اسیر عراقی گفته بودم لا تخف و او به زنده ماندن امیدوار شده بود روزگار چقدر زود کار من را جبران کرده بود