کتاب گات های زرتشت متن تطبیقی بر اساس هشت ترجمه فارسی نویسنده فرانک دوانلو ناشر نوید شیراز  وزیری گالینگور روکشدار  1387 یکی از مهمترین منابع پژوهشگران ادیان و فرهنگ ایران باستان متن گاتها زرتشت و خشور بزرگ ایرانی است که معمولاً در آثار تحقیقی نویسندگان به مندرجات ومفاهیم و مضامین آن استناد می شود و از آن برای روشن ساختن پاره ای دشواری ها استفاده می شود     از آنجایی که تاکنون به دلیل دیرینگی و دشواری زبان گاتها هیچ ترجمه ای از آن کاملاً معادل معانی به کار رفته در گاتها نبوده است و هیچ مترجمی نیز ترجمه خود را برابر دقیق گاتها ندانسته است؛ لازم دیده شد تا همه ترجمه های معتبر به زبان فارسی از متن اوستایی گاتها بند به بند در کنار یکدیگر نهاده شود تا برای استناد به گاتها ترجمه ها و برداشت های دیگر را نیز در نظر داشته باشیمدر این کتاب هشت ترجمه به زبان فارسی از متن اوستایی گات ها بند به بند در کنار یک دیگر قرار گرفته است این ترجمه ها عبارت است از  گات ها یا سرودهای آسمانی زرتشت فیروز آذر گشسب گات ها ـ سروده های پیغمبر ایران سپیتمان زرتشت ابراهیم پورداود ستوت سن علی اکبر جعفری اوستا ـ کهن ترین سرودها و متن های ایرانی جلیل دوستخواه اوستا هاشم رضی گات ها سرودهای زرتشت عباس شوشتری برگردان گات ها رستم شهزادی گات ها سرودهای مینوی زرتشت حسین وحیدی  اَوِستا کهن ترین نوشته ی حضرت زرتشت پیامبر ایرانیان است زمان نگارش این کتاب بزرگ اگرچه به درستی روشن نیست ولی دست کم تا ده سده ی پیش از مسیح می رسد یعنی بیش از ۳ هزار سال پیش آنچه امروز در دسترس ماست و نام اَوِستا بر آن می گذاریم همه ی آن کتابی نیست که در دوران های کهن در دست نیاکان ما بوده بلکه بخش بزرگی از این نوشته ی سترگ در کشمکش های گوناگون از دست رفته و پایمال درنده خویی و بی دانشی اهریمن صفتان گردیده است  در سنت و نوشته های دینی زرتشتیان آمده است که اَوِستا را به خط زرین بر روی ده هزار پوست گاو دباغی شده نوشته اند و در دژنبشتدبیرخانه یا کتابخانه ی شاهنشانی نهاده بودند اَوِستای روزگار ساسانیان۳۴۵۷۰۰ واژه و زند گزارش پهلوی آن ۲۰۹۴۲۰۰ واژه برآورده شده و امروز از متن اَوِستا هشتاد و سه هزار واژه به جا مانده است