کتاب هزار خورشید تابان اثر خالد حسینی ترجمهٔ فرزانه زمانی نشر آزرمیدخت جملات برگزیده ی رمان هزار خورشید تابان   مریم با لبخند قدری سرگشته و قدری سپاسگذار او را سفت در آغوش می گرفت هرگز کسی او را این چنین نخواسته بود عشق هرگز چنین صادقانه و صاف برایش معنا نشده بود   اما لیلا فقط به لب های طارق فکر می کرد و گرمای نفسش عکس خودش در چشمان عسلی او دو بار دیگر بعد از آن روز زیر درخت او را بوسیده بود طولانی تر و پر اشتیاق تر و البته به نظرش کمتر ناشیانه   چه باشکوه بود دانستن این که عشقش به این بچه تمام چیزهایی که درمورد انسان بودن حس می کرد را از اهمیت می انداخت