کتاب به مجنون گفتم زنده بمان زندگی و خاطرات شهید مهدی باکری  چشم تو خورشید را برنمی تابد پس بیهوده چشم در خورشید مدوز سهم تو از خورشید آن است که در آینه می بینی اما روزگار آینه ها نیز سپری گشته است آینه های شکست گرفته و هزار تکه هر یک به قد خویش قدری نور می تابند و هر یک به قدر خویش پاره ای از خورشید را حکایت می کنند روزگاری بوده است که آینه های پی درپی روزهای سرد زمین را در تابش خورشیدهای مکرر غرقه می کردند اما چیزی نمی گذرد که آینه ها یک یک شکست می گیرند و یاد خورشید در خرده های آینده بر زمین می ماند؛ چیزی نمی گذرد که در نبود آینه ها خورشید فراموش می شود و روی در خفا می کند؛چیزی نمی گذرد که لاجرم تنها راه ما به خورشید از این پاره های آینه راست می شود به مجنون گفتم زنده بمان؛ کتابِ دوم روایت هایی است دربارهٔ مهدی باکری؛ از چشم کسانی که او را دیده اند