کتاب خانواده کالدرا اثر گودرون پازوانگ ترجمه بهروز کمال کیا نشر افکار درباره کتاب خانواده کالدرا پنج سال بود که در شهری بندری در امریکای جنوبی زندگی می کردم شهری گرم و کثیف و به نحو غیرقابل تصوری در حال رشد در مرکز شهر بازارهایِ سرپوشیده شهر بود و کوچه های تنگِ پُر از مغازه که صبح تا شب توی آنها اتومبیل ها سگ ها درشکه ها دستفروش ها واکسی ها و گداها رفت و آمد می کردند مرکز شهر به محله هایِ مختلفِ اطرافش راه داشت تویِ آن محله ها بیشتر مردم فقیر زندگی می کردند من با فقرا کاری نداشتم معلم بودم و در مدرسه ای به بچه های مردم ثروتمند درس می دادم محل سکونتم هم در منطقه ای بود که کم و بیش ثروتمندان زندگی می کردند هیچ وقت به محله فقیرنشین ها نمی رفتم فقط وقتی که می خواستم به طرف بندر بروم و از خیابان های پهنِ جنوبِ شهر بگذرم توی آن محله ها گشتی می زدم اما همیشه توی اتومبیل می نشستم؛ در اتومبیل شخصی ام می فهمید؟