حب مدحستایش و تمجید آفات زبان pموضوع حب مدح ستایش و تمجید از جمله مباحثی است که بیش از یک بار توسط حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی مورد بررسی قرار گرفته و در قالب شش جلسه در این کتاب گردآوری وارائه شده است مواردی که به آن ها اشاره می شود مربوط به دو جلسه اول از این مباحث می باشد که در سال ۱۳۶۲ در ذیل بحث حب جاه بیان شده که در فصل اوّل ارائه گردیده است اگر بخواهیم کل مباحث این کتاب را خلاصه کنیم به این جمله از امام علی علیه السلام می رسیم که فرمود همانگونه که با ستمگران صحبت می کنید با من صحبت نکنید تمام انواع مدح و ستایش آثار سویی خواهند داشت که امام علی علیه السلام از آن تعبیر به سر بریدن خود نموده است البته انسان باید توجه داشته باشد که در این وادی نگرش تفریطی نداشته باشد چون اطلاع دادن از توانایی خود مدح و ستایش به حساب نمی آید همچنین مدح و ستایش از خود کردن فقط مخصوص خداست در مورد مدح و ستایش کردن از دیگران در آیات و روایات مشاهده می کنیم که هم از آن تعریف شده و هم مورد تقبیح قرار گرفته است نکات و تذکرهای زیبایی در جلسه آخر توسط حضرت استاد گرانقدر بیان شده است که خواندن آنها مؤید این نکته است که در اخلاق و زیست اسلامی جنبه های انسانی و عقلایی یک فرد جایگاه رفیعی دارد و این موارد باید مورد توجه قرار گیرندp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pگاهی ستایش و تمجید از خود به صورت نفی است و انسان از خودش رذیله ای را نفی و سلب می کند مثلاً انسان می گوید من ترسو نیستم و امثال این ها اما اینکه انسان دارد خودش را از رذایل تطهیر می کند جنبۀ ستایشی داشته باشد خواهم گفت که جنبه های ستایشی غیر اخباری است گاهی در این رابطه می گوییم انسان خودش را از رذایل و زشتی ها تزکیه می کند در اینجا بحث زبانی و گفتار مطرح است والا اگر کسی به صورت عملی خودش را تزکیه بکند که از بهترین صفات است اینکه انسان خودش را به صورت لفظی از رذایل تزکیه و تطهیر کند گاهی صورت ستایش مدح و ثنا نسبت به خود می گیردp