کتاب جاسوس اثر پائولو کوئلیوپائولو کوئیلو ترجمه حسین معاصر نشر برات علم در بخشی از کتاب جاسوس می خوانیم  دلم می خواست همه چیز را بداند او هم همان جا نشست و در سکوت به حرف هایم گوش داد درنهایت به این نتیجه رسیدیم که من به  هیچ وجه آنچه فکر می کردم نبودم احساس می کردم در گودالی سیاه غرق شده ام و ناگهان در آن حال که زخم ها و جراحاتم را دیدم احساس کردم قوی تر شده ام  اشک هایم از چشمانم جاری نمی شد بلکه از جایی عمیق تر و تیره تر از جایی در قلبم جاری می شد  اشک هایم برایم داستانی را تعریف می کردند که حتی نمی توانستم آن را بفهمم من سوار بر قایقی بودم که در تاریکی از مسیری عبور می کرد جایی دور از افق   اما در آن تاریکی پرتوهای نور فانوس دریایی مرا به خشکی هدایت می کرد می دانستم خشکی کجاست فقط کافی بود دریای خروشان را بگذرانم فقط کافی بود دیر نکنم و به موقع به ساحل برسم قبلاً هرگز این اتفاق برایم نیفتاده بود فکر می کردم حرف زدن دربارۀ آنچه روحم را می آزارد باعث می شود احساس ضعف و ناتوانی کنم اما حالا کاملاً برعکس شده بود اشک هایم مرا التیام می داد من اشک می ریختم و ماسه ها را در مشتم می فشردم دست هایم زخمی شده بود اما من دردی را احساس نمی کردم داشتم شفا می یافتم حالا می فهمیدم چرا کاتولیک ها اعتراف می کنند با اینکه می دانند کشیش از گناهشان مطلع می شود ولی برای شان مهم نیست  مهم این است که زخم هایمان را برای تطهیر رو به آفتاب باز کنیم و سپس بگذاریم باران آن ها را بشوید این کاری بود که من داشتم انجام می دادم برای مردی که هیچ صمیمیتی با او نداشتم اعتراف می کردم شاید همین غریبه بودن دلیل اصلی راحت حرف زدن من بود مدت زیادی آنجا ماندیم بعد از آنکه هق هق گریه ام تمام شد و صدای امواج دریا آرامم کرد استراک با محبت مرا بغل کرد و گفت آخرین قطار پاریس به زودی ایستگاه را ترک می کند و ما باید عجله کنیم