زهد اخلاقیمعرفتی pآیت الله مجتبی از دهه شصت تا سال 1391 به تربیت و تادیب عموم مومنین پرداختند و جلسات درس اخلاق ایشان همواره یکی از محبوب ترین جلسات دینی در تهران بوده است حال پس از رحلت این عالم ربانی مباحث این سی سال در حال تدوین به شکل کتاب است تا خیل عظیم تری از مشتاقان تربیت الهی بتوانند از مباحث استاد استفاده نمایند یکی از مجموعه هایی که تاکنون منتشر گردیده مجموعه اخلاق ربانی است که خود چندین زیرمجموعه دارد در هر زیرمجموعه یکی از رئوس گمراهی و هلاکت انسان محور قرار گرفته و استاد پیرامون آن در جلسات متعدد صحبت کرده اند و براساس آیات و روایات به شناساندن آن و شیوه درمانش پرداخته اند از جمله مباحث اخلاق ربانی مجموعه تادیب شهوت است که خود در ده جلد منتشر گردیده استp pآیت الله مجتبی تهرانی در بحث شهوات اولین فضیلت اخلاقی که بررسی می کنند زهد است امری که اگر در وجود انسان ملکه گردد ریشه بسیاری از شهوات را می خشکاند و انسان را آماده وصل می گرداند استاد به رسم دیگر مباحث به این ترتیب پیرامون زهد سخن گفته اند ابتدا معنای آن را به شکل لغوی و اصطلاحی بررسی کرده و تلاش کرده اند حقیقتش را از دل روایات به دست بیاورند همچون دیگر فضایل و رذایل اخلاقی زهد نیز یک امر مشکک است و دارای مراتب متعدد هر کس به قدر تلاش و ظرفیت وجودی خود می تواند به درجه ای از این کمال برسد برخی تنها دل از دنیا برمی بندند برخی شوق به رفتن از دنیا دارند و عده ای دیگر اصلا دنیا را محل اعتبار و توجه قرار نمی دهند سپس آثاری که زهد در زندگی انسان می گذارد و نشانه هایی که یک زاهد در عمل و گفتار دارد توضیح داده می شود علاوه بر این موارد برای فردی که همت کرده تا در زندگی خود زاهدانه زندگی کند راهکارهای علمی و عملی خوب براساس مستندات قرآنی و روایی بیان شده استp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pزهد عبارت از بی رغبتی و بی میلی نسبت به دنیاست در رابطه با میل نسبت به معنویت که با ترک دنیا از نظر عملی ملازم باشد البته در گذشته این مطلب را تذکر دادم که زهد به معنای ترک دنیا به صورت کلی نیست؛ بلکه بیش از قدر حاجت کفاف و ضرورت زیستنش در دنیاست آن طور که در مکتب های الهی است اگر انسان رغبت به دنیا پیدا کند به اسارت دنیا کشیده می شود و در نتیجه محرومیت از تنعم أخروی پیدا می کند؛ لذا کسی که به تنعمات اخروی رغبت و میل دارد با توجه به این نکته نسبت به تنعمات دنیایی بی میل و بی رغبت می شود و این بهره گیری ها را به سهولت و آسانی ترک می کندp