درگاه این خانه بوسیدنیست درگاه این خانه بوسیدنی  است شرح حال زنی از شیرزنان روزهای دفاع مقدس است کتاب درگاه این خانه بوسیدنی است نوشته زینب عرفانیان است و در انتشارات شهید کاظمی منتشر شده است درگاه این خانه بوسیدنی است خاطراتی از زندگی این بانوی بزرگوار است که شاهد شهادت فرزندانش در راه وطن بود این کتاب روایتی اندوهناک و سرشار از شجاعت است که نسل امروز را با حقیقت دفاع مقدس بیشتر آشنا می کند خاطرات یکی از مادران مرد آفرین از جگرگوشه  هایش بچه  هایی که قد کشیدند مرد شدند و به شهادت رسیدند بچه  هایی که هر کدام یک دنیا خاطره و کتابند کتابی سرشار از روایت  های بارانی و آسمانی روایت  های ناب مادرانه این کتاب به روایتی ست جذاب و خواندنی از بانو فروغ منهی مادر شهیدان داوود رسول و علیرضا خالقی  پور که به قلم توانای خانم زینب عرفانیان به رشته تحریر درآمده است  برشی از کتاب لب روی لب هایش گذاشتم انگار یک تخته چوب زیر لبم آمد سخت و خشک هیچ گوشتی به تن بچه ام نمانده بود یاد روضه اباعبدالله کنار پیکر علی اکبر دلم را چنگ زد آقا کنار پیکر پسرشان چه کشیدند؟ بچه هایم خاک پای علی اکبرش هم نبودند چشم هایم را بستم صورت به صورت علی عمیق نفس می کشیدم تا بوی جانش در مشامم بماند دیگر نه چیزی می دیدم نه چیزی می شنیدم از این دنیا جدا شده بودم شناور در بی وزنی و خلسه ای عمیق جایی میان زمین و آسمان جایی در انتظار بهشت دستم را زیر سرش بردم تا بغلش کنم؛ مثل وقتی به دنیا آمد پرستار در پتو پیچیده بودش و کنارم خواباندش چشم هایش مثل امروز بسته بود به خودم چسباندمش مشت های کوچک و هاله صورتی لپ هایش را بوسیدم زیر گلویش را بو کردم؛ بوی بهشت می داد داوود و رسول چه ذوقی کردند از دیدن برادر کوچکشان تا نصفه شب دور علیرضا می پلکیدند اسباب بازی پیدا کرده بودند مادرشوهرم و محمودآقا هم ذوقشان کمتر از بچه ها نبود آن شب همه مان ذوق زده از ورود مهمان جدید تا دیروقت بیدار ماندیم روز اول که به خانه محمودآقا آمدم حتی فکرش را هم نمی کردم بتوانم یک روزِ دیگر اینجا دوام بیاورم؛ چه برسد به اینکه سه بچه قدونیم قد داشته باشم روز عقدم همه مشغول کار خودشان بودند و من هم مشغول بازی خوشحال از آن همه مهمانی که در خانه بود جولان می دادم و میوه و شیرینی می خوردم نمی دانستم این همه بروبیا برای مراسم عقد من است وسط شیطنت ها و سرک کشیدن میان بزرگ ترها خاله بهجت صدایم زد چادر سفیدی را سرم کرد و صورتم را بوسید فروغ جان الان یه آقایی میاد ازت امضا بگیره هر جا رو گفت امضا کن موهایم را از کنار صورتم زیر چادر می داد که عمو محسن و عاقد آمدند عاقد کت بلندی تنش بود دفتر بزرگی را مقابلم باز کرد عمو محسن قلم را در جوهر فرو برد و دستم داد قزم امضا اله با یک دست چادر را محکم زیر گلو چسبیده بودم و با یک دست امضا می کردم ذوق زده و خوشحال از آن همه امضا از روز بعد رفت و آمدهای زنانه شروع شد خاله و عزیز مدام در راه بازار بودند از خرید عروسی ام همین تنها ماندن در خانه نصیبم شده بود صبح می رفتند و ظهر با یک کفش سفید برمی گشتند کفش را پایم می کردند می دیدند کوچک است بعد از ظهر می رفتند و مغرب با یک جفت کفش دیگر می آمدند که برایم بزرگ بود برای هر تکه از خریدم چند بار این راه را می رفتند و می آمدند داستانی شده بود یکی نبود بگوید مگر کاری زنانه تر از خرید عروسی هم وجود دارد؟ خب این بچه را هم همراه خودتان ببرید