کتاب الیور توئیست اثر چارلز دیکنز انتشارات باران سخن در بخش هایی از داستان الیور تویست می خوانیم الیور تا مدتی کنار جوی آب افتاده بود وقتی سپیده زد هوا سردتر شد و مه همه  جا را گرفت از بخت بد باران شروع به باریدن کرد اما الیور با این که خیس شده بود چیزی را احساس نمی کرد سرانجام به هوش آمد و از درد فریاد کشید شالی که به دور دستش پیچیده بود غرق خون بود نایی نداشت تا بلند شود و بنشیند درحالی که از سرما و خستگی می لرزید یکی  دو بار سعی کرد بلند شود حس می کرد که اگر آن جا بماند می میرد عاقبت افتان و خیزان خود را به جاده رساند باران تند او را هشیار کرد و خانه ای را در آن نزدیکی دید وقتی با بی حالی به سوی خانه رفت آن را شناخت همان خانه ای بود که شب قبل برای دزدی به آن جا رفته بودند خواست فرار کند اما توان نداشت تازه به کجا می توانست برود؟