بادیه فروش pکتاب بادیه فروش مروری کوتاه و خواندنی بر زندگی رئیس جمهوری است که در دوران نوجوانی بر روی گاری بادیه و ظرف می فروخت و حتی زمانی که به بالاترین مقام در قوه مجریه رسید هنوز در اوج سادگی زندگی می کرد شهید محمدعلی رجایی در قزوین به دنیا آمد و در همان دوران کودکی یتیم شد در فقیرانه ترین منطقه های تهران بزرگ شد و برای تامین نیازهای خانواده دستفروشی می کرد با این اوضاع درس خود را ادامه داد و به یکی از بهترین اساتید ریاضی شهر تهران تبدیل شد معلمی دلسوز مومن و اهل مطالعه که گرچه جزو مستضعفین جامعه محسوب می شد اما دانش بسیار بالایی داشت و نسبت به مسائل جامعه و جهان درک عمیقی داشت همین ویژگی ها باعث شد تا در سال های آغازین انقلاب بسیار به چشم بیاید و به یک عنصر موثر و قوی در جمهوری اسلامی تبدیل شود او رئیس جمهوری از جنس مردم بود که درد طبقات فرودست را می فهمید و برای پیشرفت و توسعه کشور خواب و خوراک را بر خود حرام کرده بود خاطرات این کتاب به خوبی نشان دهنده خصوصیات رفتاری یک مسوول خدوم است که به دو بال تقوا و تعهد مجهز استp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pآقای رجایی از ساعت شش صبح به نخست وزیری می آمد و تا وقت ناهار یعنی ساعت یک ونیم چیزی نمی خورد روزی دو تن از پاسداران محافظ که از نزدیک شاهد این موضوع بودند چون نگران سلامتی ایشان بودند تصمیم گرفتند ساعت ده و نیم هر روز برای ایشان ساندویچ بخرند روز اول که ساندویچ را خریدند و به اتاق بردند وقتی موضوع را مطرح کردند آقای رجایی لبخندی زد و گفت متشکرم بگذارید روی میز و بروید آن روز پس از نماز آقای رجایی گفت برای من سه دست غذا بیاورید و به پاسدارها هم بگویید ناهار را امروز با من صرف کنند اعضای دفتر همه کنجکاو شده بودند و می خواستند ببینند قضیه از چه قرار است وقتی غذای سه نفر را به اتاق آقای رجایی بردم متوجه شدم ایشان با محبتی خاص به آن دو برادر پاسدار می گوید کسی که قانون تصویب می کند اول خودش باید به آن عمل کند چون من دستور داده ام ناهار کارمندان را ساعت یک ونیم بدهند اگر خودم بخواهم ساعت ده ونیم چیزی بخورم خلاف قانون عمل کرده ام وقتی نگاه کردم دیدم ساندویج همان طور دست نخورده روی میز است سپس آقای رجایی با لبخندی پرمهر به آن دو برادر گفت خب حالا اول ساندویچ را با هم می خوریم و بعد ناهار می خوریمp