مدارس فکری حوزه نجف و نسبت آن با اندیشه انقلاب اسلامی حوزه علمیه نجف پس از دانشگاه الازهر و دانشگاه قرویین قدیمی ترین حوزه دینی جهان اسلام و نخستین حوزه علمیه ویژه مذهب شیعه است که در سده چهارم قمری در شهر نجف در عراق در کنار مقبره علی بن ابی طالب امام اول شیعیان و خلیفه چهارم اهل سنت توسط شیخ طوسی برپا شد حوزه علمیه نجف بیش از نهصد سال قدمت دارد بنا بر مهاجرت تحمیل شده بر شیخ طوسی از بغداد به نجف در سال 449 قمری این حوزه در نجف توسط وی تأسیس شد؛ این حوزه علمیه به خصوص پس از عصر صفویان و تا قبل از روی کار آمدن نظام بعثی در عراق در دهه های نه چندان دور این حوزه بزرگ ترین و مهم ترین حوزه علمیه جهان تشیع محسوب می شد درباره کتاب گر چه تشیع در ایران و عراق در امتداد هم هستند اما روحانیت عراق در امتداد روحانیت ایران قرار ندارد و این نهاد بر حسب سنت ها و شرایط محیطی خاص عراق در باره مسئل ایران از جمله رخداد انقلاب اسلامی داوری می کند برخی از مدارس فکری حوزه نجف در قبال این رخداد احتیاط ورزیده و برخی دیگر به آن امید بسته تا شاید تکرار آن بتواند هم آن حوزه را به روز کند و هم طرحی برای آینده عراق اندازد اینکه مدارس فکری و سیاسی آن حوزه چگونه درباره انقلاب اسلامی می اندیشند و با آن تعامل می کنند؟ پاسخ به این پرسش رسالت این اثر است که تقدیم خوانندگان محترم آن می شود درباره نویسنده عبدالوهاب فراتی دانشیار گروه سیاست پژوهشکده نظام های اسلامی در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی است حوزه تخصصی وی جامعه شناسی سیاسی بالاخص در خصوص جامعه روحانیت است وی مدیریت گروه علوم سیاسی در پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی مدیریت گروه مطالعات جهان اسلام در مؤسسه الحکمه عضویت در هیئت علمی گروه سیاست در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و عضویت در هیئت مدیره انجمن مطالعات سیاسی حوزه را در سابقه خویش دارد وی همچنین در کنار تحصیلات آکادمیک تا مقطع دکتری در علوم سیاسی در دانشگاه باقرالعلوم دارای تحصیلات حوزوی سطح سه در رشته فقه و اصول از مرکز مدیریت حوزه علمیه  نیز است