کتاب جنگ چهره ی زنانه ندارد اثر سوتلانا آلکساندرونا الکسیویچ کتاب جنگ چهره ی زنانه ندارد اثر سوتلانا آلکساندرونا الکسیویچ را عبدالمجید احمدی به فارسی برگردانده است در این کتاب جنگ جهانی دوم از نگاه زنان روسی توصیف می شود که تجربه ی حضور در این جنگ را داشته اند الکسیویچ 1948 جایزه ی ادبی نوبل را در رشته ی مستندنگاری از آن خود کرده است در توضیح پشت جلد آمده است جنگ چهره ی زنانه ندارد روایت پرفرازونشیب این مستندنگار بلاروسی  است از روزگار و خاطرات زنانی که در ارتش اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم جنگیدند و حالا بعد از سال ها از کابوس ها تنهایی و هول های شان می گویند او چندصد نفر از این زنان را می یابد و با تمام شان حرف می زند از هر قشری هستند؛ پرستار تک تیرانداز خلبان رخت شور پارتیزان بی سیم چی و و خاطرات تکان دهنده اند  زنانی که پوتین پوشیدند و در ترکیب خاک و خون و ترس زنده ماندند  الکسیویچ با تدوین این آدم ها کنار هم کلیتی می سازد متناقض و شورانگیز پرهیاهو و صامت  در بخشی از کتاب می خوانیم من از مادرم خواهش کردم التماسش کردم تو فقط گریه نکن شب نبود اما هوا تاریک بود مادرامون که اومده بودن تا دخترهاشون رو بدرقه کنن گریه نمی کردن فریاد می زدن مادرم مثل سنگ بی حرکت ایستاده بود خودش رو نگه می داشت می ترسید بزنم زیر گریه من دختر مامانی ای بودم تو خونه خیلی لوسم کرده بودن حالا موهام رو پسرونه اصلاح کرده بودن و فقط یه کاکل روی سرم مونده بود پدر و مادرم اجازه نمی دادن برم جنگ اما برای من زندگی فقط یک مفهوم داشت؛ این که برم جبهه این پلاکاردهایی که الان تو موزه ها هست مثل amp34مام میهن تو را فرا می خواندamp34 و amp34تو برای جبهه چه کاری انجام دادی؟amp34 روی من خیلی اثر می کردن همیشه این شعارها جلو چشمام بود ترانه ها هم همین طور؛ برخیز ای کشور عظیم برخیز برای آخرین نبرد  کتاب حاضر را نشر چشمه منتشر کرده است