تقلید الاعلم  عربی  احمدی شاهرودی  وزیری  گالینگور تقليد الأعلم اثر احمدعلی احمدی شاهرودیمتوفی 1417ق کتابی است یک جلدی به زبان عربی با موضوع فقه و اصول اسلامی و به طور خاص بحث اجتهاد و تقلید این اثر به تحقیق و تصحیح مهدی نیازی شاهرودی رسیده است نویسنده در این اثر به بیان اقوال علما درباره لزوم و یا عدم لزوم تقلید از مجتهد اعلم پرداخته است وی در این اثر از منابع اصلی و بیانات اساتیدش به ویژه آیت الله عباس علی شاهرودی بهره برده است  کتاب دارای مقدمه محقق مقدمه مؤلف محتوای مطالب و تنبیهات است مصنف با احتساب قرآن کریم از 46 منبع در نوشتن این اثر بهره گرفته که برخی از آن ها عبارتند از کتاب های روایی مانند احتجاج طبرسی اصول کافی بحارالأنوار و کتاب های فقهی مثل الإحکام فی اصول الأحکام آمدی التنقیح فی شرح العروة الوثقی اثر آیت الله خویی الحدائق الناضرة شیخ یوسف بحرانی الرسائل الفقهية مولی محمدباقر بن محمدأکمل وحید بهبهانی الروضة البهیة کتاب های لغوی مانند المصباح المنیر احمد بن محمد بن علی المقرئ فیّومی کتاب های اصولی مانند قوانین الأصول میرزای قمی کتاب های رجال مانند رجال نجاشی و   از مهم ترین مسائلی که در فقه از آن بحث می شود تقلید اعلم است این مسئله آینه حکایتگر تطور فکر فقهی و اتّساع افقه است و این حالت غالباً ً بعد از بحث از اصل تقلید به عنوان یکی از شرایط لازم مجتهد مانند سایر شرایطش از قبیل ایمان و عدالت و حیات و غیره ذکر می شود مسئله تقلید از قدیم الایام تابه حال محل اختلاف آرا و نظریات مختلف در نزد فقها و موردتوجه آنان بوده است  اعلمیت از شروط اساسی در تقلید است و ازآنجایی که مجتهد تصدیات متعددی دارد گاهی متصدی مسئله افتاء و تقلید می شود گاه امور قضائیه و گاه آن امور عامه قضایای اجتماعی که بقای نظام اجتماعی بر آن ها متوقف است و به امور حسبیه نامیده شده است پس بحث از اعلمیت را می توان در اعلمیت در تقلید قضا ولایت عامه مطرح کرد بحث از هرکدام از این ها مجال واسعی را می طلبد حال سؤال این است که آیا اعلمیت در هر سه مورد ذکر شده لازم است به این معنی که تقلید از غیر اعلم و متصدی قضا و امور عامهباهم جایز نیست؟ یا اینکه با استناد به ادله خاصی می توان میان این مسئولیت های سه گانه تفکیک قائل شد؟ و نتیجه این امر این خواهد بود که شرط تقلید اعلمیت در همین مسئله است نه تصدی مسئولیت قضا و امور عامه به هرحال در این کتاب از مسئله اول یعنی صرفاً از اعلمیت در تقلید بحث می شود و باید توجه داشت که مسئله اعلمیت در فقه قدمتی به اندازه خود تقلید دارد و از مسائل مستحدثه در فقه نیست  این رساله برای عرضه ادله طرفین قائل به وجود تقلید از اعم و قائلین به عدم وجوب آن نگاشته شده است وجه امتیاز این اثر به آن است که بحث مستقلی درباره مسئله تقلید از اعلم مطرح کرده و آن را در کتاب جدایی قرار داده و آن را ذیل سایر مباحث فقهی دیگر نیاورده است همچنین نویسنده در خوبی عرضه ادله و مناقشه در آن ها و حسن سبک عباراتش و دقت در درک و نقل آراء و اقوال متعلق به این مسئله کوشیده است او همچنین ملحقاتی را حول شرط عدالت و حیات در مفتی به این بحث افزوده است و این دو مبحث به لحاظ اهمیت کم از خود مسئله شرط اعلمیت در تقلید نیست  نویسنده در مقدمه کتاب می نویسد این اثر مجموعه ای فقهی است که در آن از ادله برگرفته از کتاب های فقهی معروف تبعیت کرده ام و همچنین از مجالس بحث اساتید بزرگوارم به ویژه آیت الله حاج شیخ عباس علی شاهرودی استفاده برده ام و نیز همه بهره هایی که درباره این مسئله از اساتیدم برده ام را در این مجموعه جمع کرد و بحمد الله و المنة کتابی شد که آن را تقلید الأعلم نامیدم؛ و مخلصا لوجه الله قصد این امر را کردم   عنوان دیگر رساله حجج القول بتقلید الأعلم است صفحه 27 کتاب حاوی رونوشتی از اجازه اجتهاد نویسنده از جانب آیت الله شیخ عباس علی شاهرودی است فهارس فنی کتاب شامل فهرست های آیات احادیث منابع و مصادر کتاب و تحقیق و فهرست مطالب در انتهای اثر آمده است  محقق کتاب درباره شیوه تحقیق و کارهایی که روی این اثر انجام داده چنین نوشته است  تصحیح محتوای کتاب از جهات خطاهای لغوی إعرابی و املایی در میان متن و مطابقت دادن متن کتاب با قواعد ادبی عرب عبارت بندی و شماره گذاری به جهت سهولت دستیابی در مطالعه کتاب و مراجعه به آن و دستیابی به مورد بحث؛ که نویسنده عناوین علی حده ای را با حروف متمایز برای این امر قرار داده است و بر بالای سطر عباراتی که بحث از مسئله جدید یا استدلال و مانند این ها را آغاز می کند این شماره ها گذاشته شده است تصحیح متن کتاب و احیاناً افزودن مواردی که نیاز به اضافه کلمه ای داشته به آن به جهت استقامت بیشتر معنی توضیحات و تعلیقاتی که به جهت برداشتن تشویشات و ایضاح مبهمات بر جاهایی از کتاب افزوده شده است؛ البته محقق به صدد تعلیقه زدن بر کتاب نبوده است ولی گاه به جهت ایضاح بیشتر متن تعلیقات مختصری بر آن زده است تخریج نصوص و نظریات فقهی و عبارات منقول از علما و کتاب هایشان و مقابله آنچه در این کتاب آمده با قدیمی ترین و صحیح ترین نسخه های آن کتاب ها به حسب استطاعت نویسنده از دستیابی به آن ها تخریج آیات قرآنی که آیه و نام سوره مربوط به آن در حاشیه کتاب آمده است بعلاوه تخریج احادیث شریفه با ذکر مصادر و موضع وجودشان در مصادرشان ذکر مواردی که نویسنده قولی را از یکی از علما نقل کرده و محقق کتاب آن شخص منقول عنه یا عبارات او را نیافته است؛ البته در برخی مواردی که در کتاب های دیگر حکایتی از این قول شده را ذکر کرده است تهیه فهرست مطالب تفصیلی و آیات کریمه و احادیث شریفه و کتاب ها و مصادری که در حین تحقیق به آن ها مراجعه کرده است