آیت اشراق وحی اشاره سریع الهام و کلام خفی و در اصطلاح حقیقتی باطنی است که به دیگری تفهیم شود و تنها به رسولان علی نبینا و آله و علیهم السلام اختصاص دارد این حقیقت گاه نیازمند تفسیر است که اندیشمندان مسلمان آن را بیان معانی الفاظ و عبارات دانسته اند و گاه به تاویل نیاز دارد تاویل رجوع به اصل است و با معانی متفاوت مانند گزارش تعبیر خواب عاقبت فرجام کار یا تحقق امری و فرارسیدن موعدی هفده بار در قرآن به کار رفته است طریق تاویل سازگاری عقل با شهود و وحی است برخی مفسران تاویل را ناشی از مراتب حقایقی می دانند که در آیات متشابه یا در همه قرآن هست و مفسر در پرتو اشراق و مکاشفه علاوه بر قبول معنای ظاهر به دنبال معنا یا معانی باطنی آن نیز می باشد