کتاب داستان دو شهر اثر چارلز دیکنز ترجمه ساره خسروی نشر حباب در بخشی از داستان دو شهر می خوانیم بهترین روزگار و بدترین ایام بود دوران عقل و زمان جهل بود روزگار اعتقاد و عصر بى باورى بود موسم نور و ایام ظلمت بود بهار امید بود و زمستان ناامیدى همه چیز در پیش روى گسترده بود و چیزى در پیش روى نبود همه به سوى بهشت مى شتافتیم و همه در جهت عکس ره مى سپردیم الغرض آن دوره چنان به عصر حاضر شبیه بود که بعضى مقامات جنجالى آن اصرار داشتند در اینکه مردم باید این وضع را خوب یا بد در سلسله مراتب قیاسات فقط با درجه عالى بپذیرند