فیلم مستند ده در کنار بیست نودونه نشد کارگردان فرزاد فره وشی از سال 1300 گروهی تصمیم می گیرند تآتر دایمی در تهران بنا کنند این در حالی است که کمتر کسی در تهران تآتر را می شناخت و برای هنرمندان این شاخه ی هنری ارزش و اعتباری قایل نبودند تا جایی که زنان علاقمند حق حضور روی صحنه را نداشتند در آن زمان  بین مردم جامعه تآتر کار کردن امری ننگین به حساب می آمد و علاقمندان این هنر باید با انتخاب سخـتی روبرو می شدند واژه ی مطـربی به هنرمندان تآتر اطلاق می شد که نوعی توهین و کاری پست قلمداد می شد با گذشت زمان جامعه در مسیر ارتقا قرار گرفت و شرایط به گونه ی دیگر پیش رفت تشکیل سازمان پرورش افکار تاسیس هنرستان هنرپیشگی تشکیل تماشاخانه های دایمی و از محصولات این تحول است که در پشت آن عشق  و مرارت های فراوان وجود داشت اصطلاح معروفی که هم چنان در جامعه رواج دارد مربوط دوران ابتدایی تآتر نوین در ایران است هنر محیط کثیفی دارد خانواده ها برای جلوگیری از ورود فرزندان شان به این حرفه این اصطلاح اشتباه را استفاده می کردند اما با رسیدن به پایان دهه ی بیست خورشیدی دیگر همه چیز تغییر کرد و دوره ای دیگری آغاز شد ده در کنار بیست نود و نه نشد قسمت سوّم فصل دوّم گنجینه ی تآتر معاصر ایران است