کتاب چشم هایش  اثر بزرگ علوی بزرگ علوی نویسنده سبک واقع گرایی انتقادی  استاد دانشگاه مترجم و سیاستمدار ایرانی در سال ۱۲۸۳ در تهران به دنیا آمد در جوانی برای تحصیل در رشته روانشناسی همراه پدرش به آلمان سفر کرد و در دهه ۲۰ تا ۳۰ سالگی آثار مهم نویسندگان جهان را مطالعه کرد  بعدها پس از بازگشت به ایران با صادق هدایت و چند تن دیگر در مقابل ادیبان سنت گرا گروهی به نام نوگرای ربعه را تشکیل داد  اولین اثر او چمدان نام داشت که تاثیر گرفته از نثر صادق هدایت و عقاید زیگموند فروید بود در سال ۱۳۱۶ محکوم به پیروی از حزب کمونیسم شد و چهار سال به زندان افتاد پس از آن به سمت ادبیات واقع گرایانه و خلق آثار انتقادی از نابسامانی های اجتماعی کشیده شد  بزرگ علوی را بنیانگذار ادبیات داستانی زندان در زبان فارسی می دانند کتاب ورق پاره های زندان که در زمان محبوس شدنش نوشت توصیف اتفاقات و شرایط سیاسی و اجتماعی زمان خود بوده است  از آثار معروف وی میتوان به چمدان ورق پاره های زندان چشمهایش و مجموعه داستان های کوتاه گیله مرد اشاره کرد  سرانجام این نویسنده توانا در سال ۱۳۷۵ به علت سکته قلبی در بیمارستان فردیش های برلین از دنیا رفت او را همراه با صادق هدایت و صادق چوبک پدران داستان نویسی معاصر ایران می دانند