در گرگ ومیش راه خاطرات زینت دریایی 113397 در این کتاب خاطرات زنی بهورز از اهالی قشم روایت میشود او بر خلاف زنان دیگر قشم از برقع که رسم معمول زنان آن منطقه است استفاده نمیکند در بخش اول کتاب وی از خاطرات کودکی تا کشف برقع سخن میگوید بخش دوم شامل خاطرات پس از کشف برقع تا امروز است که به صورت گفت وگو تنظیم شده است در کتاب آمده است  زن ها و بچه ها با دیدن من پوزخند میزدند یعنی که عقلش سر جا نیست جوری رفتار میکردند انگار من دیوانه شده ام زنان به من میخندیدند و زخم زبان میزدند میگفتند از تو دیگر هیچ چیز بعید نیست ممکن است هر کاری بکنی اگر زنی میخواست با من دوست باشد از ترس مردم خودش را کنار میکشید من هم سعی میکردم چشمم به چشم کسی نیفتد یا نشنوم از من چه میگویند دیگر خودم هم رویم نمیشود با کسی رفت و آمد کنم چون طوری رفتار میکردند انگار که من هیچ ام چند سال طول کشید تا مردم کمتر سر به سرم بگذارند البته زنان هنوزم به من نگاه میکنند ولی دیگر چیزی نمیگویند طوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است اما برای من اتفاقی بزرگ تر از این نمیتوانست بیفتدn  منبع خانه کتاب کتیبه 4n