جورج لوکاچ از بحث انگیزترین چهرههای عصر خود و زمانۀ ماست در مقام فیلسوف مارکسیست از این امتیاز برخوردار است که نظریۀ مارکسیستی را بسط و پرورشی بسیار ژرف بخشیده او را کسی دانسته اند که در طیف متنوعی از نویسندگان نفوذی بسیار مهم و نظرگیر داشته است از مکتب فرانکفورت تا هایدگر والتر بنیامین و سارتر در جریان یک زندگی طولانی که او طی آن پس از جنگ جهانی اول در انقلاب مجارستان و بار دیگر در خیزش ایمره ناج ناگی نقش سیاسی فعال ایفا کرد هم به سبب نظراتش و هم به سبب کردههای سیاسیاش غالباً در رهگذر زهرآگینترین حمله ها قرار گرفت لوکاچ در درون جنبشهای کمونیستی به کژرویهایی از خط جاری حزب و نیز کوششهایی برای تجدید نظر یا به سخن دیگر سازشپذیرتر ساختن آموزۀ مارکسیستی متهم شد در بیرون از حوزۀ مارکسیسم او را غالباً یکی از سخنگویان اصلی ایدئولوژی فرهنگیِ چیرۀ کمونیستی شمردهاند و از این بابت که آشکارا با جنایتهای استالین به مخالفت برنخاسته است به باد انتقادش گرفتهاند