در بخشی از رمان می خوانیم آن ها نیمه شب از کانال عبور می کنند دوازده نفر هستند و اسم چند آهنگ را روی خود گذاشته اند آب وهوای طوفانی و تخیلی حال خوش و مادر گروهبان من دریا زیر آن ها به آرامی حرکت می کند و سفیدی امواج خود را همچون نشان هایی بی شمار به اطراف می پاشد ناوبران به زودی می توانند کپه های جزایر مهتاب زده را که در افق امتداد یافته اند تشخیص دهند پیغام گیرها به صدا درآمده اند بمب افکن ها با تامل و تقریبا با تنبلی از ارتفاع خود می کاهند رگه های نور قرمز از پایگاه های ضدهوایی در سرتاسر ساحل به سوی آسمان نشانه می روند کشتی ها تیره و ویران سوراخ یا منهدم ظاهر می شوند؛ دماغه ی یکی از آن ها نابود شده در آتش می سوزد وسوسو می زند در دورترین جزیره گوسفندهای وحشت زده بین صخره ها زیگزاگ می دوند