کتاب قدرت سکوت اثر سوزان کین ترجمه آرش هوشنگی فر نشر آزرمیدخت در بخشی از کتاب قدرت سکوت می خوانیم سال 1939 یک شنبه ی عید پاک بنای یادبود لینکلن ماریان اندرسون یکی از خوانندگان خارق العاده ی نسل خودش روی صحنه می آید مجسمه ی شانزدهمین رئیس جمهور آمریکا پشت سرش خودنمایی می کند زنی سلطنتی با پوستی کاراملی رنگ به جمعیت 75000 نفری خیره می شود مردها با کلاه های لبه دار زن ها با بهترین لباس روز یکشنبه و دریای عظیمی از چهره های سیاه و سفید او شروع به سخنرانی می کند و در حالی که صدایش اوج می گیرد هر واژه را با خلوص و وضوح بیان می کند کشورم متعلق به توست سرزمین دلپذیر آزادی جمعیت مجذوب و با چشمانی اشک آلود به سخنان او گوش می دهند آن ها هرگز فکر نمی کردند چنین روزی فرا برسد  و البته بدون النور روزولت چنین چیزی ممکن نبود چندی پیش در همان سال اندرسون برنامه ریزی کرده بود که در سالن کنسرت واشنگتن دی سی بخواند اما سازمان دختران انقلاب آمریکا که مالک آن سالن بودند به خاطر نژادش به او پاسخ رد داده بودند النور روزولت که خانواده اش برای این انقلاب جنگیده بودند از سازمان دختران انقلاب آمریکا استعفاء داد و به اندرسون کمک کرد در بنای یادبود لینکلن آواز بخواند و به این ترتیب یک طوفان ملی به راه انداخت روزولت تنها کسی نبود که اعتراض کرد اما قدرت سیاسی را به سمت این موضوع سوق داد و در این فرآیند شهرت خود را به خطر انداخت  برای روزولت که به نظر می رسید اساساً کسی نیست که بتواند نسبت به رنج و مشکلات سایر مردم بی تفاوت باشد چنین عملکردهایی که نشأت یافته از وجدان اجتماعی بود اصلاً غیرعادی نبود اما سایرین این کار را قابل توجه می پنداشتند