کتاب پر نویسنده شارلوت مری ماتیسن مترجم میمنت دانا چقدر اشخاص ناامید به خیال ناچیزی روزها در پی هم به امید فردا به زندگی چسبیده اند چرا خدایان ما را در تاریکی رها می کنند تا از مسیر نور و روشنایی و زندگی منحرف گردیم و کورکورانه در ظلمت دست و پا بزنیم و با ناکامی دوست بداریم و آخر کار هم بدون نتیجه این عالم را ترک کنیم بله این خدا این سرنوشت کجاست که هر چه او را جست و جو می کنیم نمی یابیم؟ کی؟ چه وقت؟ این خدا خواهد دانست مادامی که خود را پنهان کند ما بندگان فانی هرگز قدرت یافتن او را نخواهیم داشت این وجود مخفی و پنهان گمانی بیش نیست و من که بنده ناچیزی بیش نیستم؛ این گمان ها را لایق مقام خداوندی نمی دانم