کتاب قابوسنامه  قصه های پند آموز داستان های کودک و نوجوان معرفی کتابقصه های پند آموز قابوسنامه بعد از سالها کتاب قابوسنامه با شکل و شمایلی جدید توسط جناب آقای مهدی علمی دانشور بازگردانی و بازنویسی شد و انتشارات هنارس این کتاب را با بهترین دستگاه های چاپ به صورت چهار رنگ و در قطع رقعی به چاپ رساند سری جدید کتاهابهای پندآموز کاملا آموزشی محور و بر اساس متدهای نوین آموزشی نگارش و طراحی شده اند ار نکات مهم این سری کتابها این است که داستانها بر اساس نظرات دقیق گروه رواشناسی کودک تالیف و مسابقه های رشد مهارت و خلاقیت در درون داستانها قرار گرفته شدند نصیحت نامه مشهور به قابوس نامه کتابی است پندی در آیین زندگی تالیف امیر عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر بن قابوس بن وُشمگیر بن زیار و تالیف آن به سال 475 قمری است ولی دکتر عبدالمجید بدوی به دلایلی سال تالیف آن را میان 457462 هجری قمری می داند در قابوس نامه با بازتاب پندنامه ها و اندرزهای ایران باستان اهمیت سخن اهمیت خرد و تاکید بر اعتدال روبه رو می شویم نام قابوس نامه از نام مولف که در تواریخ به نام قابوس دوم معروف است گرفته شده است وی این کتاب را به نام فرزندش گیلان شاه در 44 فصل نوشته به این قصد که اگر وی پس از او حکومت را حفظ کند یا به رتق و فتق کارهای دیگر بپردازد بداند چگونه وظایف خود را انجام دهد و همچنین به منظور تربیت فرزند رسوم لشکرکشی مملکت داری آداب اجتماعی و دانش و فنون متداول را مورد بحث قرار داده است سبک نگارش کتاب نثر مُرسَل یا همان نثر ساده و بی پیرایه معمولِ قرن های چهارم و پنجم هجری قمری به سبک بلعمی و بیهقی است  گزیده ای از کتاب قابوس نامه کشاورزی در قابوس نامه اگر دهقانی باشی وقت کارهای دهقانی را شناسنده باش و نیز چیزی را که بکار باید بستن مگذار که از وقت بگذرد و اگر دو روز پیش از وقت بکاری به که دو روز پس از وقت؛ و آلت کشت و جفت ساخته و بسیجیده دار و بگوی تا گاوان نیکو خرند و به علف نیکو دارند و همیشه جفتی گاو آسوده جداگانه نگاه دار تا اگر گاوی را از آن گاوان علت رسد از کار فرونمانی و وقت کشت از تو درنگذرد؛ و چون وقت کشتن و درودن نباشد پیوسته از زمین شکافتن غافل مباش و تدبیر کشت سال آینده امسال کن و همیشه کشت در زمینی کن که خویشتن پوش بود که هر زمینی که خویشتن را نتواند پوشید ترا هم نتواند پوشید  زودکار و ستوده کار باش تا هواخواهانت بسیار باشند  متن زیر از کتاب اصلی است حکایت افلاطون و تعریف مرد جاهل  برای نمونه در بخشی از باب ششم که با عنوان در فزونی گهر از فزونی خرد و هنر ثبت شده ابتدا به پسر خویش سفارش می کند که خوش خویی و مردمی پیشه کن و ز خوی های ناستوده دور باش؛ و بی سپاس و زیان کار مباش که ثمره زیان کاری رنج مندی بُوَد و ثمره رنج نیازمندی بُوَد و ثمره نیازمندی فرومایگی؛ و جهد کن تا ستوده ی خلقان  مردمان باشی و نگر تا ستوده ی جاهلان نباشی که ستوده ی عام نکوهیده ی خاص بُوَد چنانکه در حکایتی شنودم حکایت گویند روزی افلاطون نشسته بود از جمله ی خاصِ آن شهر مردی به سلامِ او اندر آمد  وارد شد و بنشست و از هر نوع سخن همی گفت در میانه سخن گفت ای حکیم امروز فلان مرد را دیدم که سخنِ تو می گفت و تُرا دعا و ثنا همی گفت و می گفت افلاطون بزرگوار مردی است که هرگز کس چُنو  چون او نبوده است و نباشد خواستم که شکر او را به تو رسانم افلاطون چون این سخن بشنید سر فرو برد و بگریست و سخت دل تنگ شد این مرد گفت ای حکیم از من چه رنج آمد تو را که چنین تنگدل گشتی؟ افلاطون گفت از تو مرا رنجی نرسید ولکن مرا مصیبتی ازین بَتَر  بدتر چه بُوَد که جاهلی مرا بستاید و کارِ من او را پسندیده آید؟ ندانم که کدام کارِ جاهلانه کردم که به طبع او نزدیک بود که او را آن خوش آمد و مرا بدان بستود؟ تا توبه کنم از آن کار و این غم مرا از آن است که مگر من هنوز جاهلم؛ که  زیرا ستوده ی جاهلان جاهلان باشند متن کتاب صفحه 36 و 37 یا اینکه در قسمتی از باب هفتم در پیشی جستن از سخن دانی نخست به پسر خود می گوید که هر چه گویی راست گوی دعوی کننده ی ادعاکننده بی معنی مباش و اندر همه دعوی ها برهان کمتر شناس و دعوی بیشتر؛ و به علمی که ندانی دعوی مکن و از آن علم نان مطلب که غرضِ خویش از آن علم و هنر به حاصل توانی کردن که معلومِ تو باشد یعنی در آن علم مسلط و بدان آشنا باشی به چیزی که ندانی به هیچ چیز نرسی حکایت چنان که گویند که به روزگار خسرو زنی پیش بزرجمهر آمد و از وی مساله ای پرسید و در آن حال بزرجمهر سرِ آن سخن نداشت؛ گفت ای زن اینکه تو همی  پرسی من ندانم این زن گفت پس تو که این ندانی این نعمت خدایگانِ ما به چه چیز می خوری؟ بزرجمهر گفت بدان چیز که دانم؛ و بدانکه ندانم مَلِک مرا چیزی نمی دهد؛ ور باور نداری بیا و از ملک بپرس تا خود بدانچه ندانم مرا چیزی همی دهد یا نه؟ متن کتاب صفحه 46