کتاب آه ای مامان اثر احمد حسن زاده کتاب آه ای مامان نوشته ی نویسنده ی معاصر احمد حسن زاده است در این کتاب یازده داستان کوتاه به نام های مامانخانه هملت مامانشیارها آمریکا آه ای مامان وقتی مادر تنهایم گذاشت مرگ بابا فراموش کرد و ژنرال نوک سیبل پناهگاه آه ای رفیق و لکه را می خوانیم نقش مادر در تمام این داستان ها مشترک است و حسن زاده با زبانی طنز فروپاشی انسان  تنهای معاصر در فضاهای شهری را به زیبایی روایت می کند پیش از این احمد حسن زاده با نگارش کتاب مستر جیکاک برنده ی جایزه ادبی هفت اقلیم شده بود داستان مامانخانه این طور شروع می شود وقتی من و مامان آن جا بودیم و از قبل هم بودیم و اصلا از اول بودیم و حالا هم هستیم انگار و همیشه هم یعنی از همان اول درها بسته بود پنجره ها بسته بود پشت نرده درها و پنجره ها توری داشت پشت آن حیاط و یک استخر کوچک خالی بود دور استخر ده تا درخت بی خاصیت هم بود من و مامان از پشت درها و پنجره های بسته می دیدیمشان ما پشت درها بودیم پشت پنجره ها بودیم پشت توری های فلزی من و مامان به تصویر آن ها نگاه می کردیم که پشت پنجره پیدا بود ما انعکاس نور فلرهای گاز و نفت را هم روی شیشه ها که پشتش توری های فلزی بود می دیدیم می دیدیم که جایی دور خیلی دور میان دشت های گچساران شعله می کشیدند نشر نون کتاب آه ای مامان را منتشر کرده است