رمان کتابخانه نیمه شب  نوشته مت هیگ و ترجمه  محمدصالح نورانی زاده انتشارات کتاب کوله پشتی کتابخانه نیمه شب اثر مت هیگ  تا حالا شده که همیشه در گذشته خودتان باشید چه سوال مسخره ای معلومه که شده آخه کی بوده که نخواد حداقل یکبار این اتفاق براش بیوفته؟ و دلتون بخواد که یکسری کارها رو انجام نمی دادید و یا انجام می دادید مثلا زمانی که دارید تو حموم از آب گرم یا سرد لذت می برید گرم و سردش به فصل مربوطه یکدفعه به این فکر افتاده باشید که  	ای کاش اون کار رو نمی کردم 	اون حرف رو به اون شخصی که ازش دلِ خوشی ندارم می زدم 	ای کاش اون جمله ای رو که بی هوا به فلانی گفتم هیچ وقت نمی گفتم 	چرا من تو اون کار سرمایه گذاری نکردم  یا ای کاش های زیادی دیگری که فکر کردن به هرکدام از آن ها تورو با یک حسرت مواجه می کنه حسرت های بزرگ و کوچیکی که اگر نبودن شاید ما زندگی بهتری داشتیم و از زندگی مون بیشترین لذت رو می بردیم یه جورایی میشه گفت که کتاب کتابخانه نیمه شب درباره همین ای کاش ها و حسرت هاست؛ حسرت هایی که قراره به اون ها جامع عمل پوشانده بشه  شخصیت اصلی داستان نورا که زندگی فلاکت بار و پُر مشقتی را طی کرده راهی به داخل کتابخانه پیدا می کند کتابخانه  نیمه شب مکانی است که در آن شما می توانید ببینید که اگر انتخاب های دیگری در زندگی خود داشتید و مسیر دیگری را در زندگی خود در پیش می گرفتید چه اتفاقات و مسائل دیگری برای شما رخ می داد و در نتیجه چه عملکردی از خودتان نشان می دادید هر کتابی که در این کتابخانه وجود دارد داستان یکی از هزاران زندگی را تعریف می کند که اگر شما مسیر دیگری را انتخاب می کردید با آن مواجه می شدید  نورا تصمیم می گیرد که ببیند اگر تصمیم دیگری گرفته بود زنذگی اش چه سر و شکل دیگری به خود می گرفت آنچه که برای شخصیت اصلی داستان ما مهم می باشد ارزش و معنای زندگی است به همین جهت تصمیم می گیرد مسیرهای متفاوتی را انتخاب کند به عنوان مثال به دنبال رویای کودکی خود برود و یا روابطش را احیاء کند و یا    اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم و شخصیت اصلی داستان یعنی نورا را به کسی نسبت دهیم آن شخص کسی نیست به غیر از خودمان؛ چرا که بسیاری از ما همیشه در حال حسرت خوردن برای موقیت از دست رفته گذشته خود هستیم و هیچ توجهی به زمان حال و یا آینده خود نداریم این که دائما بخواهیم به گذشته نگاه کینم هیچ لذت و خوشبخی در زندگی خودمان حس نمی کنیم از طرفی هم اگر آن کارها را در گذشته انجام می دادیم شاید الان زندگی متفاوت تری داشتیم ما تنها می دانیم که تفاوت دارد اما آیا این را هم می دانیم که این تفاوت برایمان خوشایند است و یا ناخوشایند  برشی از کتاب نورا همیشه با پذیرفتن خودش مشکل داشت از زمانی که یادش می آمد احساس کمبود می کرد پدر و مادرش هم که هر دو کمبودهای خودشان را داشتند این احساس او را تقویت می کردند نورا حالا سعی می کرد در ذهن تصور کند که پذیرفتن کامل خودش و تمام اشتباهاتی که کرده بود تمام زخم ها و نشانه های روی بدنش تمام رویاهایی که به آنها نرسیده بود یا دردهایی که حس کرده بود و تمام هوس ها و امیالی که سرکوب کرده بود چه احساسی خواهد داشت پذیرفتن تمام اینها را در ذهنش تصور کرد درست همان طور که طبیعت را می پذیرفت همان طور که یخچال ها و طوطی های دریایی و آمدن نهنگ ها روی سطح آب را می پذیرفت این طور تصور کرد که خودش را فقط به عنوان یکی از عجایب جالب طبیعت ببیند فقط حیوان باهوش عادی دیگری که نهایت تلاشش را می کند به همین روش شیوه آزادی را تصور کرد