کتاب خیابان گاندی ساعت پنج عصر اثر مهراوه فردوسی نشر چشمه سمیه گوله شده گوشه ی تخت خواب یک نفره اش از شمردن نفس های عمیق و بلند شاهرخ و تیک تاک بی انتهای ساعت که خسته می شود حدس می زند صبح شده از جا بلند می شود آن پایین زندگی جریان دارد سپیده و محمدرضا دنبال بازی می کنند و سورین سرخوشانه جیغ می کشد صدای قاشق و چنگال جلز وولز روغن نيمرو حتی هورت کشیدن چای مامان تیز و کرکننده است دلش می خواهد نشنودشان برای همیشه اون ها هیچ وقت خوب نمیشن بخشی از کتاب