کتاب آخر صف صدای جیغ مانند شغا ل ها سکوت بیابان رامی شکندحارث شروع به خواندن می کند اواز عاشقانه وغمگینشاید به یاد عشق از دست رفته خود می خوانَد تازه عروسی که بعداز یکی دوماه زندگی با او ناگاه مُرداوپس از آن یک سالی افسرده و غمگین بود وبعد هراز گاه  مثل همین حالا در غم آن آواز می خوانَد نمازم را نشسته می خوانم وبعد بر شانه ی صخره دراز می کشم به یاد همسرم می اُفتم دلم برای مهربانی هایش لک  زدهچشم می بندم وخیالش رادر آغوش می گیرم وبه خواب شیرین فرو می روم نیمه های شب با صدای عُر شتر پیر از خواب می پرَمبه آن دوبرادر نگاه می کنمدر خواب سنگین فرو رفته انددو دستم را جلوی چشمم می گیرمبا خودم می گویم موقع خوبی است برای فرار