کتاب دیوان اشعار پروین اعتصامی نشر شاهدخت با مقدمه ملک الشعرای بهارشعر فارسی موضوع شعر فارسی ناشر شاهدخت نوع کاغذ بالک تعداد صفحات 283 قطع رقعی نوع جلد شومیز  رخشنده اعتصامی  25 اسفندِ 1285  15 فروردینِ 1320 معروف به پروین اعتصامی شاعر ایرانی بود او بیشتر به دلیل به کار بردن سبک شعریِ مناظره در شعرهایش معروف است مضامین و معانی شعرهای او توصیف کننده دلبستگیِ عمیقش به پدر استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش روحیه ظلم ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران حمایت از حقوقِ زنان و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم دیدگان است او را مشهورترین شاعر زن ایران گفته اند اعتصامی از کودکی فارسی و انگلیسی و عربی را نزدِ پدرش آموخت و از همان کودکی زیرِ نظرِ پدر و استادانی چون علی اکبر دهخدا و محمّدتقی بهار سرودنِ شعر را آغاز کرد پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی شاعر و مترجم بود و در شکل گیریِ زندگیِ هنریِ پروین و کشفِ توانایی ها و ذوق و گرایشش به شعر نقشِ مهمّی داشت اعتصامی در بیست وهشت سالگی ازدواج کرد؛ امّا به خاطرِ اختلافِ فکری با همسرش پس از چندی از او جدا شد پس از جدایی مدّتی در کتابخانه دانشسرای عالی تهران به کتابداری مشغول شد یگانه اثرِ چاپ و منتشرشده از پروین دیوانِ اشعار اوست که دارای 606 شعر شامل اشعاری در قالب های مثنوی قطعه و قصیده است شعرهای پروین پیش از چاپ به صورت مجموعه و کتاب در مجله بهار و منتخبات آثار از ضیاء هشترودی و امثال و حکم از دهخدا چاپ می شدند موفقیت اولین چاپ دیوان اشعار او سبب پیدایش زمینه برای چاپ های بعدی شعرهای او شد اعتصامی پیش از چاپ دومین نوبت از دیوان اشعارش بر اثر بیماری حصبه در سی وپنج سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در آرامگاه خانوادگی اش به خاک سپرده شد زادروز او روز بزرگداشت پروین اعتصامی نام گذاری شده است اعتصامی از پیروان جریان تلفیقی است اشعار او اغلب از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی خالی اند در میان اشعار او شعری وجود ندارد که با کمک آن بتوان صراحتاً شخص شاعر را شناخت شعر اعتصامی از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی بیشتر به صورت مناظره و سؤال و جواب است در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی برجسته ساخته است این مناظره ها نه تنها میان انسان ها و جانوران و گیاهان بلکه میان انواع اشیا  از قبیل سوزن و نخ  نیز اتفاق می افتد اعتصامی در بیان مقاصد خود از هنرهای شخصیت بخشی و تخیل و تمثیل با شیوایی کم نظیری استفاده بسیار کرده است