کتاب  افسانه و افسون  اثر  محمد علی اسلامی  کسانیکه در محله عربها حلیمه باجی سابق و ملیحه خانم جدید را می دیدند بی اختیار چشمهای خود را می مالیدند که مبادا عیب و علتی در بینایی آنها پیدا شده باشد واقعا وقتی ملیحه خانم پشت رامبلر آلبالویی رنگ خود می نشست و انگشتهایش را که ناخنهای مانیکور شده داشت بر دایره فرمان می لغزاند سرش را با ناز و ادا می چرخاند و اگر بچه ای جلوی ماشینش می دوید اخم می کرد و از اینکه گرد و خاک به عابرین بدهد کیف می برد و بوق های ممتد می زد کاسبکارهای محله نمی توانستند باور کنند که این همان حلیمه باجی سربه زیر یکسال پیش است که چادر نمازش را کج روی سرش می انداخت و گوشه های آن را لای دندان می گرفت و دستش را توی آستینش می دزدید و پولی را که از پیش آماده کرده بود می داد و می گفت بی زحمت یه سر حلوا شکری بدین یا بی زحمت یه لیتر نفت بدین یا یه نون خاشخاشی بدین و بعد جنسی را که خریده بود برمی داشت و می گفت دست شما درد نکنه و می دوید به طرف خانه مثل اینکه حتی یک لحظه هم حاضر نبود چشم نامحرم به قدوبالای او بیفتد