کتاب آرام جان  شهید محمدحسین حدادیان  گزیدۀ متن  انگار زخم پای محمدحسین ذره ذره روحم را می خورد نمی توانستم دور خانه راه بروم زبانم در دهانم شده بود مثل یک تکه چوب خشک دو تا توت خشک گذاشتم در دهانم تا توت نم پس داد و مزه اش رفت زیر زبانم هُرّی دلم ریخت مزۀ شیرینی توت بی هوا رفتم در قعر چاه خاطرات روز شهادت آقامهدی