کتاب مردی که همه چیز می دانست  کودک پنج ساله ای که در واقعه کربلا حضور داشت شهادت عزیزان را از نزدیک تجربه کرد و به اسارت گرفته شد به پدرش ظلم شد و حقّ الهی حکومت از خاندانش گرفته شد شخصیت اوّل این رمان است امام محمد باقر ع شکافنده علوم بود و زمانه او را به سخت ترین امتحان ها دچار کرد آزمون الهی ایشان ایستادگی در برابر جهل و افتخار به جهل در دوره ای بود که قدرت به دست پلیدترین انسان ها افتاده بود؛ پس سلاح این مبارزه نه با تیغ و شمشیر که با علم و هنر ایشان تیز می شد کتاب مردی که همه چیز می دانست اوّلین رمان دربارۀ این امام بزرگوار است که بر اساس اسناد تاریخی نگاشته شده و ماجراهای حقیقی زندگی پربرکت حضرت را روایت می کند در دوره ای که غاصبان حکومت اهل بیت را دزدیده اند جادو نیز رونق گرفته و یکی از شخصیت های کتاب زنی جادوگر است که به واسطۀ ارتباط با یک زن یهودی قصد سرگرم کردن مردم و دور کردن آن ها از حقیقت را دارد در طول حیات این امام معصوم ده تن از پادشاهان ظالم بنی امیه به حکومت رسیدند و با سوء استفاده از نادانی مردم دین رسول اکرم را به هفتاد و دو فرقۀ ظالّه تجزیه کردند مریم بصیری نویسنده پرکار که بیش از ۶۰ عنوان کتاب در کارنامه خود دارد در نگارش این اثر خود از منابع تاریخی معتبری مانند منتهی الآمال تاریخ طبری و مکارم الاخلاق بهره گرفته است داستان این کتاب با قلمی شیوا ریتمی گیرا و داستانی زیبا به روایت فضایل و کرامات امام پنجم شیعیان می پردازد و سرنوشت حاکمان ظالم را در برابر آگاهی و علم برتر این حضرت به تصویر می کشد در ادامه برشی از این کتاب را می خوانیم از زمان نماز عشا گذشته بود و چراغ های خانه یک به یک خاموش می شدند جعفر مثل هرشب رختخواب پدرش را در اتاق خودش پهن کرده بود دیروقت بود اما امام در زمان همیشگی به خانه بازنگشته بود بیم آن داشت مبادا دشمنان و جاسوسان گزندی به او برسانند دیده بود غُلوگویان همه جا در پی پدرش هستند گاه بر گردش جمع می شدند و درخواست معجزه می کردند گاه او را لعن و عموزادگانش را مدح می کردند ام فروه یک سوی ایوان چشم به راه ایستاده و فاطمه در سوی دیگر ایوان نشسته بود و به شوهرش می نگریست و به چشم های درشت و ابروان کشیده اش افلح که در را باز کرد جعفر با چراغی از خانه بیرون رفت کسی در کوچه نبود و کنار مسجدالنّبی چند رهگذر با شرطه مسجد سخن می گفتند امام تک و تنها کنار مقبره پیامبر سر به سجده گذاشته و با گریه و زاری زمزمه می کرد خداوند اعمال نیک من ناچیز است خودت اعمال من را فزونی بده من را در قیامت از عذاب دردناک خویش مصون دار و مورد عفو و بخشش خود قرار بده زیرا تنها توبه پذیر بخشنده و مهربان تویی امام سر از سجده که برداشت جعفر دید سجده گاه پدرش از اشک چشم هایش تر شده است  هیچ قطره ای در نزد خداوند دوست داشتنی تر و محبوب تر از قطره  اشک هایی که در تاریکی شب از خوف خدا ریخته می شود  نیست کبر به منزله مرکبی است که سوار خود را به سوی آتش می برد