داروین در عهد قاجار  سه رساله قاجاری پسا مشروطه این کتاب دربردارندۀ سه رسالۀ فارسی قاجاری دربارۀ نظریۀ تکامل داروین است اولین رساله از محمدعلی سنقری حائری 12931378ق با نام مرآت العقل است که تا شوال 1330ق نوشته شده است گمان می رود این کتاب قدیمی ترین رسالۀ فارسی باشد که عالمی شیعی در ایران نوشته و در آن نام داروین و اصول چهارگانۀ نظریه اش ذکر شده است سنقری نقدی کلامی به اندیشه های داروین دارد و با نقل از کتاب های اسدآبادی و حسین جسر می کوشد افکار مادّی را از منظری عقلی نقد کند تنقید مقالۀ دارونیست ها اثر سیداسدالله خارقانی درگذشتۀ 1315ش که در 1338ق1299ش در تهران چاپ سربی حروفی شده دومین رساله در این کتاب است این رسالۀ نسبتا مختصر رویکردی جدلی دارد و بیشتر به نظریۀ داروین دربارۀ انسان ها می پردازد داروین و حکماء مشرق زمین یا سردارنامه به قلم میرزاعنایت الله دستغیب شیرازی متخلص به روحی درگذشتۀ 1307ش سومین رسالۀ این کتاب است که در شیراز به سال 1342ق چاپ سنگی شده است از مدعیات نویسندۀ آن است که نظریۀ داروین را می توان در کتاب های رازی حکمای مسلمان ازجمله ملای رومی ملاصدرا ابوعلی مسکویۀ رازی ملاهادی سبزواری و دیگران بازجست؛ و این یعنی داروین مطلب تازه ای به جهان علم عرضه نکرده است