کتاب چگونه بزرگسال تربیت کنیم  جولی لیث کات هیمز  ترجمه مریم صراف طهرانی  نشر امیرکبیر کتاب چگونه بزرگسال تربیت کنیم یک اثر تربیتی و تحقیقاتی در زمینه روان شناسی علوم تربیتی و جامعه شناسی است و بر شیوه های عمومی تربیت فرزندان در چند نسل گذشتۀ آمریکا تمرکز می کند نویسندۀ این کتاب که صاحب یک منسب رسمی در دانشگاه استنفورد آمریکا بوده پیش از انگیزۀ پژوهشی و به عنوان یک نویسنده با دغدغۀ یک والد و به عنوان مادری که وظیفۀ پرورش و تربیت فرزندانی با اعتماد به نفس و خودبسنده را دارد به نوشتن این کتاب مشغول شده است فرزندپروری افراطی معضل اجتماعی فراگیری است که نویسنده در این کتاب تلاش می کند خوانندگان را از چنگ آن برهاند و به سمت خلق روشی تازه برای تربیت فرزندانی خوشبخت و به معنای واقعی موفق سوق بدهد جولی لیث کاتهیمز اشاره می کند که نسل جوانان سرگردان امروز که برای مواجهه با دنیای واقعی بیش از اندازه ضعیف هستند و مثل گیاهان آپارتمانی تحمل آب و هوای طبیعی را ندارند نتیجۀ چندین اتفاق عمومی و گسترده در دهۀ 1980 آمریکا است والدین از ترس دزدها و قاتل ها کودکان را در محیط بیرون از خانه رها نمی کنند و مستندهای مختلف باعث می شود سیستم آموزشی در مدارس به سمت رقابت و آزمون های پرفشار بشود از طرفی جنبش های اجتماعی از والدین می خواهد کودکان را به خاطر خودشان دوست داشته باشند و به آن ها عزت نفس واقعی را یاد بدهند؛ و در کنار تمام این ها مادران شاغل مجبورند نظارت دقیق تری به زمان بندی بازی فرزندان خود داشته باشند همۀ این ها در کنار هم منجر به شکل گیری تغییرات اجتماعی پیچیده ای می شود که در آمریکای امروز والدینی مضطرب و فرزندانی بی اعتمادبه نفس را در مقابل یکدیگر قرار داده است  در ادامه برشی از این کتاب را می خوانیم  شاید تا زمانی که اخلاق سنج درونی ما از کار نیفتاده باشد به کسی پول ندهیم تا تکلیف فرزند ما را بنویسد؛ ولی ممکن است افرادی را استخدام کنیم تا در فارغ التحصیلی موفقیت آمیز و ماهرانۀ او از دبیرستان آن قدر که ارزش نمایش داشته باشد کمک کند بچه ها تقریباً در هر موضوعی معلّم دارند؛ نه فقط برای ارتقای نمرۀ ضعیف بلکه برای تبدیل نمرۀ متوسط به عالی خانواده ای که تمکن مالی دارد از سال ها قبل بچه را برای آزمون ورودی دانشگاه آماده می کند فرزند در کلاس های پرهزینۀ آمادگی آزمون ثبت نام می شود و در هر آزمون هم چند بار شرکت می کند تا نمره بهتری بگیرد اما مانند سایر اشکال فرزندپروری افراطی در قرن 21 تجهیز فرزند به جنگ افزارهای آموزشی با فارغ التحصیلی از دبیرستان تمام نمی شود دانش آموزی که پدر و مادرش در مبارزه ورود به دانشگاه شرکت کرده اند دانشجویی می شود که پدر و مادرش در دانشگاه به جای او مبارزه می کنند دانشگاه استنفورد و دانشگاه های دیگر با هر رتبه ای در سرتاسر کشور پدران و مادرانی را دیده که آماده انجام وظایف دانشجو هستند؛ درس هایی را که فکر می کنند باعث موفقیت فرزند می شود انتخاب می کنند رشتۀ او را انتخاب می کنند مقالات او را ویرایش می کنند با استاد تماس می گیرند تا نمره فرزندشان را بپرسند و وکیل بیاورند تا از اتهامات فرزندشان دفاع کند ارتباط با دانشجویانی که پدر و مادرشان روزبه روز بیشتر خود را بر زندگی تحصیلی آن ها تحمیل می کردند باعث شد به این فکر بیفتم که چه کسی قرار است اینجا درس بخواند؟ پدر و مادر یا بچه؟