کتاب دهکده آدم خواران اثر ژان تولی آنتشارات آوای ماندگار مشخصات کتاب تعداد صفحه88  سايز رقعي جلد شوميز مترجم  طیبه حسین زاده درباره کتاب کتاب  دهکده آدم خواران داستانی پرکشش و تکان دهنده  است که براساس رویدادی شرم آور اما واقعی در تاریخ فرانسه نوشته شده ژان تولی در این رمان نشان می دهد که چطور مردم عادی می توانند به یک جمع غیرمنطقی و خونخوار تبدیل شوند در اواسط قرن نوزدهم فرانسه درست برعکس همسایه ی شرقی اش پروس دچار بحران های شدیدی شده بود در آن دوران پروس خیال فتح سرزمین های اطرافش را در سر می پروراند؛ چیزی که باعث شد تا در نهایت فرانسه و پروس در مقابل هم قرار گیرند و نبردی نابرابر را آغاز کنند داستان  آدم خواران Eat Him If You Like براساس واقعه ای هولناک در سال های جنگ میان فرانسه پروس نوشته شده و در دهکده ای در جنوب غربی فرانسه رخ داده است روایتی جذاب که ژان تولی Jean Teule به خوبی توانسته آن را به تصویر بکشد قصه حکایتی هولناک از جنگی غیرقابل توصیف است؛ جنگی که شکست مفتضحانه ی ناپلئون سوم و فروپاشی پاریس را به دنبال داشت داستان این رمان از جایی شروع می شود که یک اشراف زاده ی وان برای گذراندن تعطیلات به روستا سفر می کند اما با وجود آن که مردم دهکده به او و خانواده اش علاقه زیادی دارند به دلیل قحطی گرسنگی بی سوادی و اطلاعات ناکافی از وقایع رخ داده دچار توهم توطئه شده و اشراف زاده  را متهم به حمایت از پروسی ها می کنند در این داستان ژان تولی با مهارتی خارق العاده توانسته مردمانی را به تصویر بکشد که گذشته را از یاد برده اند و فقط می خواهند خشم و حرص خود را نسبت به شرایط زندگی شان بر سر متهم احتمالی خالی کنند حقیقتا این رمان را می توان یک رئالیسم سیاه نفس گیر دانست که در هر لحظه اش اتفاقاتی عجیب و غیرمترقبه رخ می دهد به طوری که شما را در بهت و حیرت فرو می برد کل داستان این کتاب تنها روایت گر چند ساعت از دورانی غیرقابل وصف است عده ای از مردم روستا در کنار هم قرار گرفتند تا یکی از همسایگان خود را مورد ضرب و شتم قرار دهند زجرکش و مثله کنند و در نهایت بسوزانند پسر جوانی که همه آن ها بزرگ شدن و قد کشیدنش را دیده اند اما به دلیل توهم بی پایه و اساس توطئه او را جاسوس پروسی می دانند در این کتاب شما علاوه بر قدم گذاشتن در دل تاریخی مخوف با تصویری تکان دهنده از واقعه ای هولناک روبه رو می شوید جامعه ای که قحطی و شکست خشن و بی رحم شان کرده و فقر و تنگدستی باعث شده تا ارزش های انسانی را کنار بگذارند؛ اکثریتی که حقیقت را نمی دانند و به دنبال آن هم نیستند اما پرسش بنیادی اکنون این است که به راستی همیشه حق با اکثریت است؟