کتاب رمان خارجی تنفس هوای تازه اثر جورج اورول تنفس هوای تازه هفتمین رمان جورج اورول است که در آغاز جنگ جهانی دوم چاپ شد این رمان حال و هوای مایوس کنندهٔ انگلستان پیش از جنگ را با اوضاع پس از جنگ مقایسه می کند  مرد میانسالی به یک باره از زندگی روزمره اش خسته شده و برای تنفس هوایی تازه یاد ایام کودکی می کند سیر زندگی مرد از کودکی تا بزرگسالی از زبان خودش و تصمیمی که می گیرد و ادامه ماجرا انسان را به گذشته ای که ساده از کنارش رد شده ولی ته ذهنش هنوز وجود دارد می برد  جورج اورول در این اثر نیز همانند بسیاری از آثار دیگرش به مسائل اجتماعی جامعه در قالب رمان می پردازد او خواننده را با خودش به سال ها قبل برده و در ستایش آن روزگاران سخن می راند سخنانی بر علیه تکنولوژی که انسان درگیر روزمرگی را وارد آرامشی نوستالژیک می کند آرامشی پیش از دنیای مدرن امروز و فرهنگ متریالیسم و تجمل گرایانه اش اورول با اظهار تاسف برای نابودی ذات و طبیعت زندگی انسان دیروز برای آیندهٔ دنیا ابراز نگرانی می کند  در بخشی از کتاب تنفس هوای تازه می خوانیم  مرد بیچاره با هفته ای پنج تا ده پوند درآمد عصاره اش را کارفرما می کشد و همسرش بختک وار به روی او می افتد و بچه ها مثل زالو خونش را می مکند  حرف های چرند زیادی دربارهٔ رنج آدم های زحمتکش گفته شده است من شخصاً برای زحمتکش ها متاسف نیستم؛ آیا کارگری را می شناسید که به شراب سفید فکر کند؟ زحمتکش جسماً رنج می کشد اما وقتی که کار نمی کند آزاد است ولی در هر کدام از این جعبه های کوچک گچی بدبخت تحقیرشده ای وجود دارد که فقط زمانی احساس آزادی می کند که خواب است و در رویا می بیند که کارفرما در ته یک چاه و زیر زغال سنگ مدفون کرده است به خودم گفتم مشکل اصلی آدم هایی مثل ما اینست که خیال می کنیم چیزی برای از دست دادن داریم مثلاً نه دهم مردم الس مر فکر می کنند که مالک خانه هایی هستند که در آن زندگی می کنند الس مر و یک چهارم اطراف آن تا خیابان  های جزیی از یک کلاه برداری بزرگ به نام هسپرایدز استیت است که به انجمن اعتبار ساختمان تعلق دارد انجمن های ساختمانی احتمالاً زرنگ ترین کلاه بردار قرن هستند شغل خود من؛ بیمه گری  خود نوعی کلاه برداریست اما یک کلاه برداری آشکار است ولی لطف کلاه برداری انجمن های ساختمانی در اینست که قربانیان آن ها تصور می کنند که انجمن به آن ها محبت می کند آن ها ایشان را تازیانه می زنند و مردم دست آن ها را می لیسند بعضی اوقات فکر می کنم که بدم نمی آید صاحب هسپرایدز استیت را از میان بردارم صاحب آن باید آدمی عجیب و احتمالاً دوجنسی باشد که در یک دست کلید بزرگ کلید شرکت و با دست دیگر اسمش چه بود؟ بله همان چیزی که شبیه شاخ فرانسویست و هدایایی از آن بیرون می آید درست است شاخ وفور نعمت که از داخل آن رادیوهای قابل حمل بچه ها  دندان مصنوعی آسپیرین و نامه های فرانسوی بیرون می آیند