کتاب مکتب نگارگری شیراز کتاب مکتب نگارگری شیراز نویسنده یعقوب آژند ناشر متن نوبت و سال چاپ دوم ۱۳۹۳ تعداد صفحات ۳۱۴ قطع وزیری  مکتب نگارگری شیراز حاصل تعامل سالیان دراز نیروهایی است که در زمینه های سیاسی اجتماعی فرهنگی و اقتصادی فعال بوده اند نویسنده در کتاب حاضر ابتدا به بررسی دورنمای تاریخی شیراز از صدر اسلام تا سده هشتم هجری و در واقع دریافتهای تاریخی و فرهنگی و هنری و اجتماعی و اقتصادی شیراز در گذر از سده های متوالی تا سده های هفتم و هشتم هجری پرداخته که زمینه  های اساسی برای شکل گیری مکتب نگارگری بوده است و سپس در سه بخش بعدی به تفصیل احوال سیاسی  رویکردهای فرهنگی و هنری و ویژگیها و آثار بازمانده از سه دوره شاخص مکتب شیراز یعنی دوره های آل اینجو آل مظفر و تیموریان را ذکر کرده است  مکتب نگارگری شیراز اثری است از دکتر یعقوب آژند که در آن از شروع به کار این مکتب تا هنرمندان برجسته اش را مورد بررسی قرار می دهد مکتب نگارگری شیراز در نقاشی مینیاتوری ایرانی در جنوب غربی ایران در نزدیکی بنای باستانی تخت جمشید کار خود را آغاز کرد این مدرسه که توسط ایلخان مغول در اواسط قرن ۱۴ تأسیس شد تا آغاز قرن ۱۶ فعال بود و سه سبک متمایز را توسعه می داد که نمونه هایی از آنها در موزه هنر متروپولیتن شهر نیویورک نگهداری می شود  یکی از نقاشی های اولیه ی این سبک برگی از حماسه شاهنامه فردوسی است که شاهزاده سیاوش را در مسابقه چوگان نشان  می دهد این اثر به همان اندازه که روی نقاشی تأکید دارد با رنگ های شسته شده فیگورهای متعدد که در یک سطح قرار گرفته اند و بزرگ هستند و صفحه تصویر را پر می کنند دیده می شود  مکتب نگارگری شیراز در زمان تیموریان به بلوغ رسید نقاشی ها کیفیتی رویایی یافتند فیگورهای کمتری نشان داده  می شوند و در حالت و ژست کشیده و تلطیف شده اند یک سیستم چشم انداز معرفی شده است و مناظر که جایگزین پس زمینه های تک رنگ می شوند در اشکال و رنگ های خارق العاده نشان داده می شوند بنابراین به جلوه رویایی آن می افزایند  مرحله سوم در مکتب نگارگری شیراز در اواسط قرن پانزدهم با تصرف شیراز توسط قبایل ترکمن آغاز شد حاکمان ترکمن فرهنگ ایرانی را تحسین  می کردند و به حمایت از هنرها ادامه  می دادند تغییرات عمده در سبک شیراز بازگشت به رنگ آمیزی شدید استفاده زیاد از رنگ سیاه و غنی سازی مناظر بود گرچه مکتب نگارگری شیراز دیگر به اندازه دوران تیموریان به اوج خود بازنگشت اما در نیمه اول قرن شانزدهم همچنان یکی از جالب ترین سبک های نقاشی مینیاتور اسلا می  بود دکتر یعقوب آژند در این اثر مراحل مختلفی را که مکتب نگارگری شیراز تجربه کرد با ذکر ویژگی های دقیق معرفی می کند