کتاب گزیده بهترین غزلیات شمس تبریزی دیوان شمس یا دیوان کبیر دیوان مولانا جلال الدین محمد بلخی شامل غزل ها رباعی ها و ترجیع  های اوست دیوان شمس در عُرف خاندان مولانا و سلسلهٔ مولویه در روزگاران پس از مولانا با عنوان دیوان کبیر شناخته می شده است گویا آنچه در تداول مولویان جریان داشته است همان دیوان یا غزلیات بوده است و بعدها عنوان دیوان کبیر را بر آن اطلاق کرده اند همچنین عنوان دیوان شمس یا کلیات شمس نیز از عنوان هایی است که در دوره های بعد بدان داده شده است به اعتبار این که بخش اعظم این غزل ها را مولانا خطاب به شمس الدین تبریزی سروده است  نسخه های مختصر و کامل این دیوان از قدیم نزد اهل ذوق و اصحاب خانقاه رواج داشته است و پس از رواج چاپ هم با عنوان دیوان شمس یا کلیات شمس بارها و بارها در ایران و هند به چاپ رسیده است آخرین و جامع ترین و درست ترین چاپ آن همان است که به دست بدیع الزمان فروزانفر در فاصلهٔ سال های 1336 تا 1345 توسط انتشارات دانشگاه منتشر شده است دیوان شمس در چاپ تصحیح شدهٔ فروزانفر شامل 36360 بیت و دارای 3229 غزل و 1983 رباعی و 44 ترجیع است  در دیوان کبیر بعضی غزل ها فاقد تخلص است و بعضی خمُش خامُش و خاموش و خمش کن در پایان غزل دارد که تخلص مولوی است در حدود صد غزل یا کمتر با تخلص به نام حسام الدین چلبی و نیز صلاح الدین زرکوب دارد و بقیهٔ غزل ها به نام شمس و شمس تبریز و شمس الحق تبریز است