کتاب مکتب نگارگری اصفهان اثر یعقوب آژند   کتاب مکتب نگارگری اصفهان  نویسنده یعقوب آژند  ناشر شرکت چاپ و انتشارات سازمان اوقاف  نوبت و سال چاپ دوم ۱۳۹۳  تعداد صفحات ۳۶۳ رنگی  قطع وزیری  دربارۀ کتاب این کتاب مصور به مناسب گردهمایی بین المللی مکتب اصفهان در آذر ۱۳۸۵ نگاشته شده و در آغاز مشتمل است بر معرفی مکتب نگارگری اصفهان ۹۹۵۱۰۵۳ ه ق در این بخش اوضاع سیاسی اجتماعی و اقتصادی اصفهان طی دوره ی یاد شده بازگو می شود در ادامه اقدامات شاه عباس اول و دوم در رواج هنر اعم از شعر موسیقی خوانندگی کتاب آرایی نگارگری سنتی نقاشی و مطرح می گردد معرفی بخش های مختلف نقاش خانه ی سلطنتی و تشکیلات آن نیز انواع کتاب آرایی نگاره های تک برگی یا یکه صورت نوعی چهره نگاری آرمانی و معرفی دو نقاش چهره از مکتب نگارگری اصفهان یعنی صادقی بیک افشار و رضا عباسی و معرفی آثار هریک از دیگر مطالب کتاب به شمار می رود در ادامه ی این بخش نیز دیگر سرآمدان مکتب اصفهان معرفی می شوند که از آن جمله اند حبیب الله ساوجی معین مصور شفیع عباسی شیخ عباسی و افضل الحسینی در بخش دوم کتاب اسلوب فرنگی سازی در مکتب اصفهان ۱۰۵۲۱۱۳۵ ه ق با نگاهی بر زمینه های ظهور و عوامل شکل گیری آن نیز دو نقاش چهره مند اسلوب فرنگی سازی تک نگاره های فرهنگی سازی دیوارنگاری در دوره ی صفوی و نقاشی لاکی و نقاشی گل و مرغ در این دوره درج گردیده است در بخش خاتمه ی کتاب تصریح گردیده است اگر به سیر هنر در مدت ۲۵۰ سال در دوره ی صفوی توجه کنیم درمی یابیم آن چه مکتب اصفهان را برجسته تر می سازد دامنه ی زمانی این مکتب است این مکتب از نظر زمانی فرصت داشت که از سد سنت بگذرد و دستگاه هنری جدیدی را فراز آورد واقعیت این است که از همان ابتدای گزینش اصفهان به مقام پایتختی ایران و انجام پروژه های هنری وسیع در آن دو مقوله ی سنت و تجدد در آن شکل  می گیرد خود شهر از نظر طراحی شهری به دوبخش کهنه و جدید تقسیم می شود این دو بخش کهنه و جدید می تواند مفسر ارزش های انسانی و اخلاقی جدید نیز باشد که از این زمان به بعد در دل پایتخت صفویان نطفه می بندد یکی از تحولات هنری که در مکتب اصفهان چهره نمود شیوع و رواج رقم زنی هنرمندان پای آثار هنری است در مکاتب پیشین نگارگری ایران ظاهرا هنرمندان از آن پشتوانه ی فردی و استقلال عمل برخوردار نبوده اند تا در آثار آفریده ی خود اظهار وجود کنند مگر هنرمندانی که در تراز والایی از معیارهای هنری قرار می گرفتند رخصت گذاشتن رقم خود را بر پای اثر هنری شان آن هم با اشاره به لقب های مثل سلطانی سلطان احمد و یا بایسنقری بایسنقرمیرزا داشتند به نظر می رسد که بهزاد به چنین درجه ای از استقلال هنری رسیده که نامش را برپای بسیاری از آثارش ثبت کرده است به هر تقدیر رقم زنی در مکتب اصفهان رونقی استوار می گیرد هنرمند مکتب اصفهان علاوه بر این که نام و اثر خود را مخدر می ساخت به خریدار اثر هنری هم اطمینان خاطر می داد که اثر خریداری شده اثری جمعی نیست