کتاب من هیچ کاره بودم خاطرات حاج حسن روحانی نژاد نشر شهید کاظمی من هیچ کاره بودم  این کتاب قصه خود نوشت مردی هشتاد ساله است که در زندگی اش هر لحظه که خواسته بایستد و نفسی تازه کند  چشمش به کمبودها و رنج های دیگران افتاده و همین او را به ادامه دویدن واداشته است کسی که برای شناختن دنیای بهتر منتظر هیچ دولت و ارگانی نمانده و با دست خالی معجزه کرده و پیش رفته معلولان را سر و سامان داده صدها مدرسه ساخت مسجدهای زیادی را بنا کرده و یا بهبود داده نمازخانه و ورزشگاه و خانه برای محرومان ساخته و بیشتر از همه اینها دل ها را آباد کرده است با این همه هر وقت کسی از او تشکر کرده بالا را نگاه کرده و از ته قلبش گفته  به خدا که من هیچ کاره بودم        هذا من فضل ربی 50٬000 تومان      توضیحات      گزیده متن گودرزی گفت حاج آقا جنگ تازه تمام شده و تمام اجناس سهمیه بندی شده است همه کارها با مشکل مواجه است شما موقع بدی آمده اید در همین حال تلفن زنگ خورد تلفن را برداشت و بعد از سلام و احوال پرسی یواشکی گفت هوشی جان هزار تن دادم قربونت برم بازم ان شاءالله در خدمتت خواهم بود بعد بلندتر ادامه داد هوشنگ کم پیدایی نیستی بیا سری به ما بزن و تعارفات دیگری هم کردند   دیدم جای خوبی آمده ام رقم ها هزار تن به بالاست فکر می کردم اگر بگویم پول نداریم آن ها هم سرشان را می اندازند پایین و می روند کمی قیافه گرفتم و گفتم فضول ها با لب خوانی فهمیدند چه گفتم و رفتند از پشت پنجره اتاقم نگاه کردم دیدم ای وای بچه های دیگر در حیاط مدرسه منتظر برگشتن آنها بودند دورشان جمع شدند آن ها هم با زبان اشاره گفتند امسال مدیر پول لباس ها را خورده چنددقیقه ای نکشید که دیدم همه به هم با اشاره می گویند مدیر پول لباس ها را خورده است  روزی خانمی در پی بگومگو گالن فلزی نفت را به سر حاج عزیز نفتچی کوبید سر حاج عزیز شکست و خون جاری شد عزیز نفتچی هم کلید مغازه را به زمین انداخت و از مغازه قهر کرد و رفت عادل آقا که همسایه دیگر ما بود گفت حسن آقا بیا یه کار دیگه برات درست شد باید اوضاع رو مدیریت کنی  دیدم فروشندگانش خانم هایی هستند با وضع ظاهری خیلی بد که آدم از دیدن آن ها مشمئز می شد در اروپا هم فکر نمی کنم فروشندگان به آن جلفی بودند به هر حال درخواستم را گفتم یکی از همان خانم ها با افاده گفت باید 28 هزار تومان به حساب کارخانه واریز کنید اما ما فقط 26 هزار تومان به تهران برده بودیم گفتم ببخشید اگر دو هزار تومان چک بدهیم و 26 هزار تومان  هم نقدی واریز کنیم می شود به ما هم فرم خرید لطف کنید؟  در کلاس یکی از بچه ها لباس و کفش نامرتبی داشت و کتش مثل کت سوزنبانان ایستگاه قطار آن قدر بزرگ بود که بیچاره آستین های کت را چند دفعه به بالا تا کرده بود تا دستش از آستین بیرون بیاید من پنهانی مداد دفتر و هر چه به دست می آوردم به او کمک می کردم روزی که بچه ها به طور اتفاقی متوجه این کمک های پنهانی من شدند فریاد زدند آقای مدیر او پسر حاج  سعد اله است از شنیدن این مطلب یکه خوردم و از تعجب خشکم زد     حالت عجیبی به من دست داد با خود گفتم خدایا این اتاق مثل قبر است دوستانم رفتند پدر و مادرم در تبریز هستند تاریکی محض اتاق را فراگرفته و من تنهای تنها مانده ام این احساس خیلی به من فشار آورد   خدایا حالا من توی قبر هستم ولی این قبر با قبر حقیقی یک تفاوت دارد در قبر حقیقی من نمی توانم بیرون بیایم ولی از این قبر می توانم بیرون بیایم و با تو راز و نیاز کنم ناگهان تصمیم گرفتم کاری کنم که مُرده ها نمی توانند بکنند