کتاب مصائب آشپزی برای دیکتاتورها این زندگی آشپزهای دیکتاتورهایی است که انگار بر لبت تیغ زندگی می کردند آن ها باید آن قدر باهوش می بودند که با توجه به خلق و خوی دیکتاتورها برایشان غذا می پختند باید مدام حواس شان می بود که غذایشان شور یا بی نمک نشود شاید سیاست و غذا در کنار هم نگنجند اما مصائب آشپزی برای دیکتاتورها این دو موضوع را به خوبی هم نشین کرده است زندگی شخصی دیکتاتورها یکی از آن موضوعات جذابی است که کتاب های بسیاری درباره اش نوشته شده است پرداختن به زندگی دیکتاتورها از دریچت آشپزخانه و بررسی تاریخ از خلال آشپزی موضوعی است که نویسنده در این کتاب به سراغ آن رفته است او با آشپز شخصی پنج دیکتاتوری که به سرکوب و کشتار معروف بودند یعنی صدام کاسترو عیدی امین انور خوجه و پل پوت مصاحبه کرده است شابوفسکی روزنامه نگاری است که در چهار قارت مخلتف سفر می کند تا با آشپزهای پنج دیکتاتور مصاحبه کند از آسیا و افریقا گرفته تا آمریکا جنوبی و اروپا برای پیدا کردن آشپزها می رود کنار آن ها می ایستد و به آشپزی شان نگاه می کند و آن ها غذاها را همان طور که برای دیکتاتورها می پختند آماده می کنند همان مقدار نمک و ادویه به غذا اضافه می کنند و دربارت غذاهای مورد علاقت آن ها صحبت می کنند این آشپزها هر کدام زندگی عجیبی داشته اند که به جذابیت روایت های آن ها از دیکتاتورها می افزاید اینکه وقتی کامبوجی ها داشتند از گرسنگی می مردند پل پوت چه می خورد؟ یا شایعه ای که گفته می شود عیدی امین گوشت انسان می خورد واقعیت دارد یا نه؟ سوالاتی هستند که نویسنده در مصاحبه با آشپز شخصی این دیکتاتورها سعی کرده جواب آن ها را بدهد