کتاب روح مجردوزیریجلد سخت یادنامه عارف کامل مرحوم حاج سید هاشم حداد قدس سره برگرفته از متن کتاب منظور از معرفت و شهود و لقاء فناء در ذات اوست حاج سید هاشم برتر از ادراک مردم بود او از جزئیت عبور کرده و به کلیّت پیوسته بود حاجت های مردم غالبا امور مادی است و می خواهند وصله ای به وصله هایشان اضافه کنند مردم چرا مکاشفه می خواهند؟ عالم سراسرش مکاشفه است برای حرکت به سوی خدا باید به روایتعنوان بصریعمل کرد در حوزه های علمیه باید درس عرفان عملی تدریس شود عذاب های آسمانی نتیجه ناسپاسی و بی حرمتی به حقایق دین است عرفای غیر شیعه در طول تاریخ یا عارف نبودند یا تقیه می کردند درجامعه امروز ما امثال علامه طباطبائی و سید جمال گلپایگانی ناشناخته اند چه رسد به شناخت حدادها کتاب روح مجرد مجموعه ای است درباره یکی از اولیای برحق خدا که در فواصل میانی سالهای 1318 ـ 1404 ه ق در دار دنیا زندگی کرد از دنیا به اندکی ناچیز قانع و در عین حال قلبش مالامال از عشق و محبت به حضرت دوست بود و لحظه ای از یاد او غافل نبود علامه محمدحسین حسینی طهرانی ـ که خود از ره پویان وادی عشق و توحید بود ـ توفیق خوشه چینی از محضر سید را پیدا کرد و در سفرهای متعددی که به عتبات عالیات داشت از نفس و بیانات گرم و روح افزای ایشان بهره مند شد استاد هم به این شاگرد خویش علاقه ویژه داشت به طوری که در فراق وی بسیار افسرده می شد سیدهاشم حداد آن بنده خالص خدا و آن عارف بی نظیر دوران در اواخر سال 1404 ه ق دچار کسالت شده و بعد از مدتی در سن 86 سالگی در دوازدهم ماه مبارک رمضان به سوی معشوق خویش که همواره در جهت رضایت او گام برمی داشت پرواز نمود شگفت آنکه در ایام کسالت و وفات استاد علامه طهرانی نیز دچار بیماری شدیدی شده و مدت زیادی در بیمارستان بستری بود علامه طهرانی در کتاب روح مجرد درباره واپسین لحظات عمر شریف استاد گوید روز دوازدهم شهر رمضان قریب سه ساعت به غروب مانده ایشان سیدهاشم به دکتر خاص خود یعنی دکتر سیدمحمد شروقی که از آشنایان استاد بود می فرمایند مرا مرخص کنید بروم منزل؛ سادات در آنجا تشریف آورده و منتظر من می باشند دکتر می گوید ابدا امکان ندارد  ایشان به دکتر می گویند تو را به جده ام فاطمه زهرا قسم می دهم که بگذار من بروم سادات مجتمع اند و منتظر من اند؛ من یک ساعت دیگر از دنیا می روم دکتر که سوگند اکید ایشان و اسم فاطمه زهرا را می شنوند اجازه می دهد  ایشان در همان لحظه به منزل می آیند و اتفاقا  خاله زادگان فرزندانشان  در منزل بوده اند و از ایشان درباره این آیه مبارکه اِنّا سَنُلْقی عَلَیْکَ قَوْلاً ثَقیلاً  می پرسند که مقصود از قول ثقیل  چیست؟  ایشان در جواب می فرماید  مراد از قول ثقیل  لا هُوَ اِلاّ هو است سپس  حنای خمیر کرده می طلبد و بر رسم دامادیِ جوانان عرب  ناخنها و انگشتان پاهای خود را حنا می بندند و می فرمایند اطاق را خلوت کنید و در این حال رو به قبله می خوابند لحظاتی چند که می گذرد  می بینند ایشان جان به جان آفرین تسلیم نموده اند