کتاب دو ماه و 12روز مجموعه داستان شهدا دوماه و12روز روایت هفت تکه از آسمان است که روی زمین و لابه لای روزمرگی ها افتاده  همهٔ آدم های قصه های کتاب واقعی اند اما خوب که دقت کنی انگار اندکی با بقیه فرق دارند آدم هایی که انتخاب شده اند یا در مسیر انتخاب قرار گرفته اند ماجرای همه شان را در اطراف مان می توانیم ببینیم اما نگاه نویسنده از زاویه ای ست که تابه حال شاید کمتر خوانده ایم او آدم های آسمانی قصه هایش را به زمین می آورد و حول یقینی قلبی طواف می دهد   برشی از کتاب  خودم را هیچ می بینم و انگار عددی نیستم؛ همانی که می خواست دست های کثیف رو کند و عدد آمپر انقلابیِ وجودش زده بود بالا از وقتی توی آب غرق شدم انگار فلج شده ام آن سلول های مغزم که بابت کارها و قدم هایم برای رضای خدا تحسینم می کرد فلج شده اند یاد این جملهٔ حاج سلیم می افتم اگه احساس کنی که خودت به سوی خدا می ری هنوز کارت خرابه جوون باید به جایی برسی که احساس کنی خدا و جاذبهٔ اون تو رو می بره