افق وحیجلد سخت این کتاب که مشتمل بر یک مقدمه و چهار فصل و یک خاتمه است به انگیزه پاسخ و نقد نظریّات و شبهات دکتر عبدالکریم سروش پیرامون وحی و رسالت تدوین شده است که با ذکر وهمیّاتی ناصواب و لاطائلاتی بی بنیان پنجه در پنجه شاهین آسمان رسالت و ولایت درافکنده و پای در جای پای پیامبران و رسل نهاده و از مقام و منزلت قرآن و رسل دم می زند و آن دو را در ترازوی وهم و خیال خویش به سنجش در آورده است و سخن از صحیح و سقیم و صدق و کذب آیات بیّنات می راند و برخی را منزّل من عند الله و بعضی را ساخته و پرداخته خیال و وهم بشری می شمارد از آنجا که پاسخ برخی از بزرگان و فضلاء در مقام رد و پاسخ گوئی به این شبهات چه بسا خود دارای نقاطی شبهه برانگیز و حتی خارج از حیطه مورد بحث می نمود و باعث تقریر و تثبیت نظریّات الحادی صاحب مقاله می شد مولف محترم تامّلی هم در این پاسخ ها نموده اند فصل اول این کتاب در توحید افعالی است و در نهایت به اثبات می رسد که چون انبیاء و اولیاء الهی در توحید افعالی به غایت رسیده اند فعل و ارادت ایشان در طول فعل و ارادت الهی است و توحید افعالی در افعال و امور پیامبران و اولیاء الهی ظهور می یابد و با این حساب دیگر خطائی در فعل و قول و احوال و افکار ایشان راه ندارد و هرگز متاثر از محیط پیرامونی و زمان حیات مادّی خویش نمی باشند و احوال و اطوار مختلف در ایشان تاثیر نمی گذارند فصل دوم این کتاب که در آن به بررسی حقیقت علم و ادراک پرداخته و نگاه و تحلیل عرفاء بالله را در علم انبیاء و اولیاء کُمّل الهی علیهم السّلام تبیین می کند خواننده را به این نتیجه می رساند که اولیاء الهی چون فانی در اسم علیم پروردگار می شوند و به بقاء حضرت حق باقی می گردند لذا حقیقت علمی ایشان هیچ حدّ و مرزی نمی شناسد و رویت وقائع و مطالب گذشته و حال و آینده برای ایشان به علم حضوری است و در علم حضوری نیز خطا و ضلالت و گمراهی راه ندارد فصل سوم این کتاب که در تحلیل حقیقت وحی و الهام است خواننده را با حقیقت وحی آشنا می سازد که وحی عبارت است از وصول به مرتبه تقدیر و مشیّت الهی و القاء مطالب و معانی از آن افق بلند بر نفس آدمی و در نهایت با توسعه در معنی وحی که مستفاد از مصادیق مورد استفاده آن در موارد مختلفه از آیات و روایات می باشد این نتیجه برای خواننده حاصل می گردد که وحی و الهام اختصاص به یک عدّه خاص از برگزیدگان خدای متعال ندارد لیکن بین وحی به پیامبران الهی با سایرین فرق است فصل چهارم که آخرین فصل این کتاب است در آن به بررسی مطالب مطرح شده از طرفین پرداخته می شود و مولف محترم نتیجه گیری می کنند که پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم نه چون زنبور مولّد و نه مانند طوطی مقلّد است بلکه چون به حقیقت اسماء و صفات الهی دست یافته و وفود در حریم عصمت و طهارت نموده اند لذا جاودانگی و ابدیّت در انحصار کلام ایشان می باشد و قلب ایشان به روی حقائق نهفته و مکتوم هستی باز است و تشبیه حقائق وحیانی و واردات قلبی ایشان به واردات قلبی شعراء در قالب کلّی اشتباه است از طرفی هم مولف محترم آیت الله سید محسن حسینی طهرانی اشکال بر صاحب مقاله را در پیروی از مبانی عرفاء بالله علی الخصوص قول به وحدت وجود دانستن دور از انصاف می دانند و به این مطلب متذکر می شوند که چون در هر مطلبی به پاسخ صحیح و درست نرسیدیم حق نداریم مبانی محکم و متقن عرفاء عالی مقداری چون حضرت مولانا جلال  الدّین محمّد بلخی و جناب محیی الدّین عربی و ملاصدرای شیرازی رضوان الله تعالی علیهم اجمعین را به باد نقد و انتقاد بگیریم