کتاب جستار هایی در باب عشق اثر آلن دو باتن نشر نیلوفر وقتی عاشق می شویم تصادف های طبیعی زندگی را پشت حجابی از هدفمندی پنهان می کنیم هرچند اگر منصفانه قضاوت کنیم ملاقات با ناجی مان کاملا تصادفی و ناگزیر غیر ممکن است اما با اصرار می ورزیم که این رخداد از ازل در طوماری ثبت شده بوده و اینک در زیر گنبد مینابب به آهستگی از هم باز می شود با دست خودمان سرنوشتی می بافیم تا از اضطراب ناشی از این واقعیت که هر حکمتی در زندگی مان هرچند اندک ساخته ی خود ماست نجات پیدا کنیم و فراموش می کنیم که طوماری و طبعا سرنوشت از پیش تایین شده ای وجود ندارد؛این که چه کسی را در هواپیما ملاقات بکنیم یا نکنیم حکمتی جز آنچه خودمان به آن اطلاق می کنیم ندارد به عبارت دیگر می خواهیم از اضطراب ناشی از این که کسی زندگی نامه ما را ننوشته و عشق های ما را بیمه نکرده است پرهیز کنیم  اشتباه من در این بود که میان سرنوشت عاشق شدن با سرنوشت عاشق شدن به شخصی خاص را فرق نگذاشته بودم خطا در این بود که تصور می کردم این کلوئه است و نه عشق که اجتناب ناپذیر است لیکن برداشت جبرگرایانه ی من از ابتدای ماجرایمان دست کم یک چیز را ثابت می کرد این که من عاشق کلوئه بودم نهایتا لحظه ای که در می یافتم ملاقات یا عدم ملاقات ما دو نفر تصادفی بیش نبوده لحظه ای بود که دیگر احساس یک عمر به سر بردن با او را از دست می دادم در نتیجه دیگر عاشقش نبودم