کتاب توتوچان دخترکی آن سوی پنجره در مدرسهٔ توموئه که دانش آموزان آن مجاز بودند روی هر موضوعی که به آن علاقه مندند کار کنند باید بدون توجه به آنچه در اطرافشان جریان داشت ذهن خود را روی موضوع موردعلاقه شان متمرکز کنند به این ترتیب هیچ کس به بچه ای که آواز چشم چشم دو ابرو را می خواند توجهی نمی کرد