کیک و شیرینی 17 چهل ساله های امروز  در روزگاری نه چندان دورچهل پنجاه سالگی سن قرارو آرام بود چهل پنجاه  ساله جزو بزرگان فامیل بود و احترام و بروبیایی داشت  زندگیش امنیتی داشت و ثباتی امروز اما چهل پنجاه ساله های  ایرانی وضع دیگری دارند نه مانند سالیان قبل احترام بزرگتری و ریش سفیدی دارندو نه همچون جوامع پیشرفته ثبات مالی و امنیت اجتماعی چهل پنجاه  ساله ی امروز ایرانی چند سالی است در حال دست و پنجه نرم کردن با گرفتاری های مهاجرت است  هنوز دارد زبان خارجی یاد می گیرد  در حالیکه ذهنش دیگر ذهن بیست سالگی نیست در کشور غریب امتحان شغلی و امتحان رانندگی می دهد و همچنان با قوانین جدید کشور بیگانه دست به گریبان است همچنان به چیزهایی که پشت سرش گذاشته و آمده فکر می کند وگاهی افسوس می خورد نگرانی های یک آدم بیست ساله را درجسم و روح یک چهل پنجاه ساله به دوش می کشد چهل پنجاه ساله ی امروز  هم پدر و مادر است برای فرزندانش و هم گاهی برای پدر و مادرش باید ستون محکم بزرگترها و کوچکترها باشد  سفت و محکم بایستد و اصلاً احساس ضعف نکند خیلی هم احساساتی نشود در روزگاری که نه فرزندش خیلی تره برایش خورد می کند و نه پدر و مادرش  او باید حواسش به همه ی آنها باشد   مشکلات همه را سر و سامان دهد و مشکلات خودش را هم چهل پنجاه ساله ی امروز  باید برای آینده ی فرزندش آنهم در این اوضاع آشفته تدبیر بخرج دهد گرچه هنوز جسمش و روحش هزار طلب دارد باید با تنهایی کنار بیاید چرا که حتی اگر بتواند رابطه ی پیچیده ی زناشویی را زنده و شاداب نگه دارد باز هم تنهاست چون وقت ندارد و امکانش نیست به این چیزها فکر کند  چون همه منتظر اویند و متوقع از او چهل پنجاه ساله ی روزگار ما همچنان باید چهار اسبه کار کند  چون روزگارش ثبات اقتصادی ندارد هنوز و آینده اش نیز هنوز مبهم است و دیگر بدنش طاقت اینجور کار کردن را ندارد  گاهی فشار بالا می رود و گاهی پایینگاهی تپش قلب می گیرد چهل پنجاه ساله  این روزگار همان هایی هستند که در بلاتکلیف ترین دوران این سرزمین رشد کردند تمامی آزمون و خطاها روی آنها صورت گرفت بدیهی ترین تفریحات دوران نوجوانی و جوانی برای آنها جرم محسوب می شد دلهره وترس ونگرانی به داخل سلول هایشان رخنه کرد جزئی ازوجودشان شد و با آن بزرگ شدند در بچگی مطیع بودند و در بزرگسالی نیز مطیع همیشه منتظر سرابی به نام آینده ی بهتر بودند چهل پنجاه سا له ی عزیز  اگر بخت با تو یار بود و زنده ماندیقوی باشخیلی قوی تو چهل پنجاه ساله ی این روزگاری چون زندگی هنوز با تو خیلی کار دارد