کتاب رمان خارجی  موش ها و آدم ها اثر جان اشتاین بک جان اشتاین بک در کتاب موش ها و آدم ها داستان دو دوست به نام های جورج و لنی را بازگو می کند این دو دوست دارای ویژگی های بسیار متفاوتی هستند آن ها برای پیدا کردن کار از مزرعه ای به مزرعه دیگر می روند و به امید اینکه روزی بتوانند زمین و مزرعه اختصاصی خودشان را داشته باشند زندگی می کنند  یکی از شناخته شده ترین داستان های جان اشتاین بک رمان کوتاه موش ها و آدم ها است که در سال 1973 منتشر شده داستان که در سال های رکود بزرگ آمریکا اتفاق می افتد بر اساس بخشی از خاطرات نویسنده شکل گرفته است  جرج میلتون و لنی اسمال دو دوست هستند که با مهتری در آخور اسب ها در اسبداری ها روزگار می گذرانند آرزوی دیرین هر دویشان آن است که روزی جایی را بخرند و در آن خرگوش پرورش دهند لنی از بچگی از نوازش چیزهای نرم خوشش می آید و زور بازوی بسیاری دارد ولی چندان باهوش نیست و کودن است از همین رو دچار دردسر می شود به ویژه هنگامی که زن پسر ارباب کرلی از او می خواهد تا موهایش را نوازش کند لنی ناخواسته زن بیچاره را می کشد و از ترس می گریزد  کرلی خشمگین با مردانش در پی یافتن و از پای در آوردن لنی راهی می شود جرج هم برغم سوگندش برای پشتیبانی از لنی در چنین درگیری هایی به گروه پیوسته در پی انی راهی می شود مبنای این داستان آموخته های زندگی اشتاین بک درباره زندگی مردان بی خانمان و دربدر در پی کارگری در اسبدارها است نام این داستان از سروده رابرت برنز بر گرفته شده است  کتاب موش ها و آدم ها از آن رمان هایی است که از شیوه روایتی مبهم استفاده می کند این شیوه شیوه سوم شخص هدف نام دارد که به خواننده اجازه دسترسی مستقیم به افکار و احساسات هیچ کاراکتری را نمی دهد و تنها از طریق اعمال و گفتگوی شخصیت ها می تواند دیدگاه آن ها را استنباط کند  جان اشتاین بک برای شخصیت رمان خود احساس همدردی می کند اما این باعث نمی شود که برای آن ها پایان خوشی را رقم بزند در عوض او تضاد بین دنیای واقعی سرشار از فقر و کمبود و خشونت را با جهان رویایی آزاد و ثرتمند و دوست داشتنی به تصویر می کشد این مجاورت بی رحم و خشن به سادگی بیان می کند که رویای آمریکایی شاید چیزی بیشتر از یک خیال نومیدانه نبوده است