شنگ گیاه رده بندی علمی فرمانرو گیاهان دسته گیاهان گلدار شنگ از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی سرد و خشک است و در فاصله اردیبهشت تا تیر ماه ظاهر می شود در شیراز و اصفهان به شنگ آلاله شنگ و در خراسان ریش بز خالدار و در لرستان شِنگ و در روستای خوی شهرکرد شِنگ خطاب می کنند به این گیاه یمنیه قندرون سنسفیل تسلسفیل اسپلنج اسفلنج و در آذربایجان یملیک هم می گویند عربی نوع چمنی این گیاه که برگ های آن باریک تر از شنگ می باشد لحیه التیس و زنب الخیل است ولی در عراق و شامات به آن اذناب الخیل می گوینداین گیاه طعم خاصی ندارد و کرمانشاهی ها و آذربایجانی ها آنرا با استفاده از کمی نمک به صورت خام می خورند  از برگ های شنگ در سالاد استفاده می کنند و ایرانیان آن را مانند کاهو و کاسنی با سرکه و بدون آن می خورند چون بسیار خنک می باشد خوردن برگ های شنگ اسهال و خون ریزی معده را بند می آورد و از خون  ریزی سینه هم جلوگیری می کند و برای مسلولین نافع استاگر این گیاه را پختید هرگز آب آن را دور نریزید بلکه آن را بنوشید زیرا منافع شنگ در آب جوشانده جمع می شود