کتاب توحید علمی و عینیجلد سخت کتاب توحید علمی و عینی مجموعاً چهارده نامه است که در تشریح توحید عرفاء و توحید فلاسفه فیما بین مرحوم آیه الـله حاج سیّد احمد کربلائی و مرحوم آیه الـله حاج شیخ محمّد حسین اصفهانی کمپانی ردّ و بدل شده که سرچشمه آن تفسیر دو بیت از عطار نیشابوری بوده است  بجهت دقّت و عمق این مباحث عرفانی و فلسفی مرحوم علامه طباطبایی در ضمن درسهائی در حوزه علمیّه قم آنها را تدریس فرموده و تذییلات و محاکماتی بر شش نامه اوّل نوشته بودند علاّمه طهرانی قدّس سرّه مجموعه این مکاتبات و محاکمات را بهمراه تکمیل تذییلات بر هشت نامه دیگر تحریر نموده و در اختیار مشتاقان لقاء الهی قرار داده است چگونگی پیدایش این مکاتبات جالب عرفانی به این شرح است یکی از فضلای خوش ذوق حوزه علمیه نجف به نام شیخ اسماعیل تبریزی متخلص به تائب نامه ای به آیت الله آخوند محمدکاظم خراسانی صاحب کفایه الاصول نوشت و از معنای این اشعار فریدالدین عطار نیشابوری در منطق الطیر جویا شد دائما   او   پادشاه   مطلق   است		    در  کمال  عز خود  مستغرق  است او به سر ناید ز خود آنجا که اوست		    کی رسد عقل وجود آنجا که اوست آخوند پاسخ داد چون که او قائم به ذات خود است امکان حاجب ندارد پس عقل و خیال انسان هم به آنجا که اوست نمی رسد و ادراک نمی کند؛ چه غیر از ذات اقدس در آن مقام و جا چیزی نیست کان الله و لم یکن معه شییء و هو الآن کما کان و لا یشغل به مکان چون پاسخ بسیار مختصر بود سوال کننده قانع نشد پس همان پرسش را از آیت الله سید احمد کربلایی و همچنین آیت الله شیخ محمدحسین غروی پرسید و چون پاسخ ها را متفاوت دید پاسخ هریک را به دیگری ارائه کرد و بدین ترتیب آن دو عالم بزرگوار را به مکاتبه و گفتگو کشاند و در نتیجه هفت مکتوب از سید و هفت مکتوب از شیخ پدید آمد و مطالب بسیار عمیق و دقیق و تامل برانگیزی مطرح گردید که می تواند راه گشای حل مسائل عرفانی شود