دسته بندی داستان های ترکی عنوان ملت عشق نویسنده الیف شافاک مترجم ارسلان فصیحی نوع جلد شومیز نوع کاغذ سفید در قسمتی از این کتاب می خوانیم خیلی وقت پیش بود به دلم افتاد رمانی بنویسم ملت عشق جرءت نکردم بنویسمش زبانم لال شد نوک قلمم کور  کفش آهنی پایم کردم دنیا را گشتم آدم هایی شناختم قصه هایی جمع کردم چندین بهار از آن زمان گذشته کفش های آهنی سوراخ شده؛ من اما هنوز خامم هنوز هم در عشق همچو کودکان ناشی مولانا خودش راخاموشمی نامید؛ یعنی ساکت هیچ به این موضوع اندیشیده ای که شاعری آن هم شاعری که آوازه اش عالمگیر شده انسانی که کار و بارش هستی اش چیستی اش حتی هوایی که تنفس می کند چیزی نیست جز کلمه ها و امضایش را پای بیش از پنجاه هزار بیت پر معنا گذاشته چطور می شود که خودش راخاموشبنامد؟ کاءنات هم مثل ما قلبی نازنین و قلبش تپشی منظم دارد سال هاست به هر جا پا گذاشته ام آن صدا را شنیده ام هر انسانی را جواهری پنهان و امانت پروردگار دانسته ام و به گفته هایش گوش سپرده ام شنیدن را دوست دارم؛ جمله ها و کلمه ها و حرف ها رااما چیزی که وادارم کرد این کتاب را بنویسم سکوت محض بود اغلب مفسران مثنوی بر این نکته تاکید می کنند که این اثر جاودان با حرفبشروع شده است نخستین کلمه اشبشنواست یعنی می گویی تصادقی است شاعری که تخلصشخاموشبوده ارزشمندترین اثرش را بابشنوشروع می کند؟ راستی خاموشی را می شود شنید؟ همه بخش های این رمان نیز با همان حرف بی صدا شروع می شود نپرسچرا؟خواهش می کنم جوابش را تو پیدا کن و برای خودت نگه دار چون در این راه ها چنان حقایقی هست که حتی هنگام روایتشان هم نباید از پرده راز درآیند