کتاب پاستیل های بنفش  نویسندهکاترین اَپلگِیت مترجمآناهیتا حضرتی پس از این که پدر جکسون به بیماری ام اس مبتلا می شود و کار خود را از دست می دهد خانواده دوران سختی را پشت سر می گذارند آن ها بسیاری از روزها چیزی برای خوردن ندارند و جکسون و خواهر کوچکش با اختراع یک بازی سعی می کنند تا گرسنگی را کمتر احساس کنند؛ اما پس از مدتی اوضاع بدتر می شود پدر و مادر قادر به پرداخت اجاره خانه نیستند و جکسون و خواهرش باید خود را برای زندگی در یک مینی ون آماده کنند  پدر و مادرش با خوش بینی و شوخ طبعی تلاش می کنند آن ها را وارد مشکلات خودشان نکنند؛ اما جکسون که قبلا هم مدتی را در ون زندگی کرده بود از این شرایط و همین طور از دست پدر و مادرش بسیار عصبانی است چراکه آن ها واقعیت را به او نمی گویند برای همین تصمیم می گیرد از خانه فرار کند او نامه ای به آن ها می نویسد؛ اما پیش از این که فرار کند پدر و مادرش نامه ی او را ییدا و با او صحبت می کنند جکسون آرام می شود و  پدر و مادر هم به او قول می دهند که دیگر هرگز واقعیت را از او پنهان نکنند و به عنوان نخستین واقعیت به او می گویند که زندگی بالا و پایین زیاد دارد و ولی هرگز نباید امید را از دست داد   در روبه رو شدن با سختی های زندگی دو راه وجود دارد خوش بینی و امیدواری یا بدبینی و ناامیدی در داستان پاستیل های بنفش نویسنده نشان می دهد که چگونه نیروی تخیل پسرک داستان و شوخ طبعی و امیدواری پدر و مادرش تحمل دوران سخت را برای آن ها آسان تر می کند  چقدر خوبه دوستی داشته باشی که به اندازه ی تو عاشق پاستیل های بنفش باشه اما اگه اون یه موجود خیالی باشه که فقط تو می بینی چی؟ جکسون یه پسر منطقیه و از خیالبافی خیلی بدش می آد اما یه روز می فهمه که آدم ها همیشه هم دنبال شنیدن واقعیت نیستن اون توی هفت سالگی با یه اتفاق عجیب روبرو میشه و برای اولین بار یه دوست خیالی رو میبینه که همه جا باهاشه جکسون خیلی گیج شده و اینجاست که دیگه فهمیدن مرز بین خیال و واقعیت خیلی سخته