ایرانیان در دربار گورکانی نشر داریوش کد 17380 گورکانیان بابریان یا مغولان هند و به سبب انتسابشان به تیمور از ایشان به عنوان تیموریان هند نیز یاد شده است امپراتوری بزرگی بود که به دست نوادگان امیر تیمور در هندوستان ایجاد شد این سلسله از 1526 تا 1857 میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند شامل کشورهای امروزی هند پاکستان بنگلادش و بخش هایی ازافغانستان امروزی فرمانروایی کردنواده های تیمور همچون شاهرخ و همسرش گوهرشاد در ایران کارهای بسیار ارزشمندی را در راستای فرهنگ ایرانی از خود به جای گذاشتند و دیگر نوادگان او چون بابر و فرزندانش سهم مهمی در گسترش فرهنگ ایرانی در سراسر شبه قاره هند برعهده گرفتند حکمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند اما پس از مدتی بخش هایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج شد این سلسله در نیمه سده 17 میلادی و در زمان شاه جهان بزرگ ترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان بود این سلسله آخرین دوران طلایی امپراتوری های اسلامی به شمار می رود در سال 1739 میلادی با حمله نادرشاه افشار به هندوستان مقدمات انقراض این امپراتوری فراهم شد و در سال 1857 پس از سال ها نبرد سرانجام کمپانی هند شرقی توانست این امپراتوری را منقرض کرده و سرزمین های آن را تصرف کندزبان رسمی در دربار گورکانیان هند فارسی بود و فرهنگ ایرانی نفوذ قابل توجهی در این دربار داشت و همین باعث گسترش زبان فارسی و فرهنگ ایرانی در شبه قاره هند شدس از مرگ تیمور ترکان عثمانی و آل جلایر و ترکمانان قراقویونلو برخی سرزمین هایی را که تیمور گرفته بود تصرف کردند بااین همه فرزندان تیمور موفق شدند که شمال ایران را در مدت یک سده تحت فرمانروایی خود نگاهدارند؛ ولی آنان اغلب با یکدیگر در کشمکش بودند سرانجام شاهرخ موفق شد که مناقشات اقوام خود را تا حدی رفع و قدرت و اعتبار کشور را نگهداری کند؛ ولی پس از مرگ او منطقه تحت فرمانش به قسمت های کوچک تر مجزا شد و صفویان توانستند آن ها را به حکومت خود پیوست کنندبا این حال خاندان تیموری از میان نرفت و نوادگان تیمور به سرکردگی بابر چندی پستر فرمانروایی خود را به هندوستان بردند و دولت سلسلهٔ بابری را بنیاد گذاردند که اروپائیان آن را مغول کبیر می نامنددوران شکوه امپراتوری گورکانی یا مغول کبیر تا اواسط پادشاهی اورنگ زیب عالمگیر بود پس از وی یعنی در دوران مغول صغیر از قدرت این امپراتوری به شدت کاسته شد و کشور هند که در روزگار اکبرشاه و شاه جهان و اورنگ زیب سیر تمدن و ترقی را آغاز کرده بود رو به ضعف نهاد بهادرشاه دوم آخرین فرمانروای گورکانی بود که در سال 1857 میلادی تاج و تخت را به انگلیسی ها واگذار کردپس از حملهٔ نادرشاه گورکانیان ضعیف شدند در جنوب پادشاهی ماراتا که قدرتی تازه و دشمنی خطرناک از هر لحاظ حتی فرهنگی به شمار می آمد مناطق جنوبی را تصرف کرد دین رسمی حکومت ماراتا هندو بود در حالی که گورکانیان یک دولت مسلمان بودند به این ترتیب گورکانیان ضعیف شدند تا اینکه در سال 1857 میلادی بدست کمپانی هند شرقی بریتانیا نابود شدنددر زمان گورکانیان هند زبان فارسی در این کشور گسترش پیدا کرد اگر چه پیش از به قدرت رسیدن این خاندان در هند دین اسلام توسط عرفای فارسی زبان در شبه قاره هند نفوذ کرده بود اما تاثیر ظهور این خاندان در هندوستان گسترش و رونق زبان فارسی را به حدی رسانید که ادبیات فارسی نه تنها مایه حیات روحی مردم عام شد بلکه این زبان زبان رسمی درباریان نیز گردید این رویکرد باعث هجرت بسیاری از هنرمندان نویسندگان و شاعران از ایران به هند شد دوران طلایی ادب فارسی در هند دورهٔ اکبر کبیر است به امر وی وزیرش تودارمال فرمانی را صادر کرد که به موجب آن زبان فارسی زبان تمام امپراتوری اعلام گردید همچنین به فرمان اکبر شاه برخی از کتاب های مهم هندوان از سانسکریت به نظم و نثر فارسی ترجمه شد و بر غنای ادب فارسی افزوده گردید اگر در دورهٔ غزنویان مرکز زبان فارسی در هند تنها شهر لاهور بود این مرکزیت در سده های بعدی به ترتیب به مولتان و دهلی و اگره منتقل گردید علاوه بر شاعران و عالمان و نویسندگان ایرانی که در مدت چند سده به هند مهاجرت کردند از هندیان اعم از مسلمان و هندو شاعران و نویسندگان و عالمان بزرگی ظهور کردند که آثارشان به فارسی است دوران فرمانروایی گورکانیان هند با دورهٔ فرمانروایی دودمان صفوی در ایران هم زمان است که این خود به گونه ای ناخواسته یکی از عوامل موثر در نیرو گرفتن زبان پارسی در هند به شمار می رود نوع نگاه پادشاهان صفوی به ادبیات و فرهنگ به گونه ای بود که شاعران و نویسندگان ایران را از بخشش و نواخت پادشاهان صفوی ناامید می کرد و آنان گاه ناگزیر و گاه مشتاقانه رهسپار دربار ادب  پرور گورکانی میشدند این کتاب را نشر داریوش منتشر کرده و توسط فروشگاه اینترنتی هافکو به فروش می رسد