قاب چوبی روباه و زاغ روباه و زاغ  و این بار با یه شعری که کمتر شنیدیم از ایرج میرزا کلاغی به شاخی جای گیر به منقار بگرفته قدری پنیر یکی روبهی بوی طعمه شنید به پیش آمد و مدح او برگزید بگفتا سلام ای کلاغ قشنگ که آیی مرا در نظر شوخ و شنگ اگر راستی بود آوای تو به  مانند پرهای زیبای تو در این جنگل اکنون سمندر بودی بر این مرغ ها جمله سرور بودی ز تعریف روباه شد زاغ شاد ز شادی بیاورد خود را به  یاد به آواز خواندن دهان چون گشود شکارش بیافتاد و روبه ربود بگفتا که ای زاغ این را بدان که هر کس بود چرب و شیرین زبان خورد نعمت از دولت آن کسی که بر گفت او گوش دارد بسی هم اکنون به  چربی نطق و بیان گرفتم پنیر تو را از دهان  خانه سعادتشیرازهدیهدیوار کوبکلیله و دمنهایرج میرزازاغروباهمجسمه