کتاب من شماره سه اثر عطیه عطار زاده نشر چشمه عطیه عطارزاده که نویسنده ای جوان و متولد دهه ی شصت می باشد در دومین رمان خود با نام من شماره سه به سراغ یکی از جذاب ترین موضوعات داستان نویسی رفته و آن هم قصه ای است که در یک آسایشگاه روانی اتفاق می افتد قهرمان و راوی داستان به سبب جنونی که به آن دچار است از نحوه ی توصیف و روایت خاصی برخوردار است که به خوبی خواننده را با ذهن پریشان و دنیای آشفته اش آشنا می کند او از طریق نقاشی و خطوط دنیای خود را به دیگران عرضه می کند دنیایی که غالبا در آسایشگاه شکل گرفته فضای داستان هم در همین آسایشگاه روانی نزدیک تهران رخ می دهد و به دهه ی پنجاه شمسی و زمانی که هنوز انقلاب نشده برمی گردد راوی جوان و نوزده ساله ی قصه از کودکی در این آسایشگاه بستری بوده و همانجا پرورش یافته است بنابراین می توان گفت که فضای ذهن قهرمان با فضای آسایشگاه گره خورده و تصویری سورئال به مخاطب عرضه می دارد در این روایت جذاب و تکان دهنده قهرمان داستان با شخصیت های زیادی سرو کار دارد که نقش های فرعی داستان بوده و هر کدام روایت خاص و منحصر به فردی خود را دارند داستان هایی متنوع از رویدادهایی که زندگی هر کدام از آن ها را تغییر داده است وجه اتصال این افراد همان جنون و پریشانی است که سبب شده در این مکان به خصوص گرد هم بیایند نگارنده برای جزییات و ترتیب وقایع اهمیت خاصی قائل است اما به دلیل ارائه ی نمایشی هر چه بهتر از یک ذهن خاص و پریشان جملات را کوتاه و پراکنده نوشته و به این ترتیب جزییات افکار راوی داستان به نحو احسن قابل درک است