کتاب دکتر ژیواگو اثر بوریس پاسترناک 2 جلدی قابدار کتاب دکتر ژیواگو اثر بوریس پاسترناک در جلدی قابدار  بوریس پاسترناک در کتاب دکتر ژیواگو از پزشکی شاعر به نام ژیواگوی قهرمان می نویسد او درگیر روابط احساسی و دلبستگی هایش می شود که این دلبستگی ژیواگو را با انقلاب 1917 روسیه و رویدادهای تاریخی پرتلاطم جنگ داخلی ۱۹۱۸۱۹۲۰ این کشور روبرو می  سازد  ژیواگوی عاشق پیشه عاشق دو زن است درونمایه داستان در مورد زندگی مردی است که حوادث بیرونی که از دسترس او خارج هستند مسیر زندگی اش را دگرگون می سازند تمامی این اتفاقات با هم درآمیخته شده و عشقی که وجوه انسانی آن را تا حد جلوه ای آسمانی بر فراز می کشد را نشان می دهد  کتاب دکتر ژیواگو Doctor Zhivago با سیاست های رسمی شوروی در دوران خودش در تضاد بود به همین دلیل از چاپ آن در روسیه جلوگیری شد می توان کتاب دکتر ژیواگو را یک شاهکار تمام عیار بوریس پاسترناک Boris Pasternak دانست که جزء یکی از مهمترین بیانیه ها علیه حکومت های توتالیتر تمامیت خواه و ایدئولوژیک است  نوشتن کتاب در سال ۱۹۵۶ پایان یافت ولی به دلیل مخالفت با سیاست رسمی شوروی در آن سال ها اجازه نشر در این کشور را نیافت در سال ۱۹۵۷ ناشری ایتالیایی آن را در ایتالیا چاپ کرد کتاب عاقبت در سال ۱۹۸۸ در روسیه به چاپ رسید در سال ۱۹۶۵ دیوید لین از روی کتاب دکتر ژیواگو فیلمی به همین نام ساخت و در سال ۲۰۰۵ هم در روسیه از روی آن یک سریال ساخته شد  نویسنده این کتاب بوریس پاسترناک نویسنده ای روسی و برنده جایزه نوبل ادبیات است پاسترناک نوشتن این داستان را در سال ۱۹۱۵ آغاز و در سال ۱۹۵۶ به پایان رساند  در بخشی از کتاب دکتر ژیواگو می خوانیم  آن ها می رفتند همچنان می  رفتند و هنگامی که سرود ماتم قطع می  شد مانند این بود که در طول مسیرشان صدای پاها اسب  ها و وزش باد شنیده می  شود  رهگذران کنار می  رفتند تا راه را بر مشایعت     کنند  گان باز کنند تاج گل  ها را می  شمردند و علامت صلیب می  کشیدند کنجکاوان به این گروه می  پیوستند و می  پرسیدند که را به خاک می  سپارند؟ جواب می  شنیدند ژیواگو  درست ثواب دارد برای این مرد دعایی بکنیم  مرد نیست زن است  چه فرق می  کند خدا بیامرزدش مراسم خوبی است  آخرین لحظات به سرعت می  گذشت  لحظاتی بودند حساس و بازنگشتنی زمین خدا و آنچه را که در بردارد جهان و تمام موجوداتش کشیش با دست علامت صلیب رسم کرد و یک مشت خاک بر ماریانیکلایونا پاشید سرود با ارواح پاکان را خواندند بعد حرکت غیر ارادی و شتاب   آمیز شروع شد درِ تابوت را بستند میخ کوبیدند و در قبر گذاشتند بارانی از خاک و کلوخ بر تابوت بارید و صدایی مانند طبل برخاست و در آن واحد با چهار بیلچه آن را پوشانیدند تپه کوچکی درست شد پسر بچه  ای ده ساله از تپه بالا رفت  تنها آن بی  حسی و سردرگمی که پس از دفن مجلل عموماً وجود تمام مردم را فرا می  گیرد می  توانست درک و احساس این پسربچه را که می  خواست بر سر قبر مادرش سخنرانی کند توجیه کند  او سرش را بلند کرد و از بالای تپه با نگاه تهی خود فضای بی رنگ و بوی پاییز و گنبدهای صومعه را احساس کرد چهره اش با بینی برگشته درهم فرو رفت گردن برافراشت اگر بچه گرگی این حرکت را انجام می داد دلیل براین بود که می خواهد زوزه بکشد پسربچه چهره اش را با دست پوشانید و بغضش ترکید تکه ابری که به جانب او به  حرکت درآمده بود با رگبار سرد خود بر دست ها و چهره اش شلاق زد مردی سیاهپوش به قبر نزدیک شد آستین های تنگ جامه اش بر بازوانش چین خورده بود او نیکلای نیکلایه ویچ ودنیاپین کشیش بود که با میل خویش به یک کشور غیرمذهبی آمده بود و برادر متوفی و دایی این پسر بچه بود که می گریست به  طرف پسربچه آمد و او را با خود از قبرستان بیرون برد