کتاب مردهای مرز شرقی این نویسنده به هدفش از نوشتن این رمان اشاره و تصریح کرد نیاز نیست همه شخصیت هایی که می توانند حماسه خلق کنند قدرتی خاص داشته باشند همه قهرمانان این کتاب آدم های معمولی هستند از جمله یک نانوا یک مرد کشاورزی و یک زن خانه دار اما زمانی که لازم است حماسه خلق کنند پای کار می آیند و برای کشور حماسه می آفریند  در بخشی از این رمان آمده است اشرف معذب و سرپا هنوز ایستاده بود و نگاه می کرد چند بار سرک کشید و از لای در که باز مانده بود نفرات و سلاح دشمن را نگاه کرد تا راهی برای فرار پیدا کند یوزباشی هم مردّد ایستاده بود و صندلی خالی را نگاه می کرد که مرد دوباره به حرف آمد  بنده میرزا حبیب الله هستم جلوس کنید تا ادامه دهم چرا تعارف می کنید؟  یوزباشی خم شد چکمه را بیرون آورد و دم در انداخت و جلو رفت  آدم در خانه و مملکت خودش تعارف نمی کند خواستم به زبان امر کنی نه با دست ما که زبان هم را می فهمیم لازم نیست سر و دست تکان بدهیم  میرزا متعجب پاهای برهنه مهران را نگاه می کرد که مهران ادامه داد البت ما باید شما را اینجا امر و نهی کنیم که غریبه اید و با چکمه روی فرش خانه ما رفته اید  میرزا حرفی نزد چند لحظه در سکوت چکمه ها و گلیم را نگاه کرد  اولاً که من غریبه نیستم هم وطنم؛ دویّماً اینجا را لشکرِ کمپانی هند شرقی متصرف شده و غنیمت گرفته پس جزو مایملک خودش شده  مهران از جا پرید و فریاد کشید در کدام نبرد نامسلمان؟ تو که خودت را ایرانی می دانی بگو این طور مخفیانه آمدن و آواره کردنِ خلقْ انصاف و مروت است؟  میرزا دست زیر شال لباسش برد یک تفنگ دستیِ کوچک بیرون آورد و روی پا گذاشت بعد روی زمین تف انداخت  اگر مرتبة بعدی اهانت کنید جناب یوزباشی ارادت و احترامم را خرجِ کشتنتان می کنم این ها مخفیانه نیامده اند؛ در مرکزِ مملکت خیلی ها خبر داشتند و خیلی ها هم خواب بودند نمی شود این همه آدم بیاوری و کسی نفهمد چه کنیم که در این مملکت آن ها که اهل هستند یا تنها و غریب افتاده اند یا احمق اند و خواب آن ها هم که نااهل اند همیشه گدا و گشنه و به پول سیاهی خفه می شوند