کتاب ای کاش بینی من هم سبز بود پانچلو  نویسنده مکس لوکیدو  نشر مهرسا پانچلو با خودش فکر کرد داشتن بینی سبز او را سریع تر باهوش تر یا قوی تر نمی کند بلکه فقط او را شبیه بقیه ی مردم دهکده می کند چطور ممکن است کسی بخواهد بینی اش را رنگ کند در حالی که ایلای سازنده ی آدم چوبی ها آن ها را به دلیلی خاصی متفاوت از یکدیگر ساخته است اما زمانی رسید که پانچلو دیگر به دیدن ایلای نمی رفت و کم کم بینی رنگ شده چندان به نظرش احمقانه نمی آمد چون بینی  رنگ شده او را شبیه دیگر وِمی کی ها می کرد پانچلو در آن زمان بیشتر از هر زمان دیگری نیاز داشت صدای سازنده اش را بشنود که می گفت من در هر شرایطی تو را دوست دارم و همیشه به تو کمک خواهم کرد تا به همان شکلی برگردی که تو را ساخته  بودم  ما هم درست شبیه پانچلو گاهی می خواهیم همرنگ جماعت شویم تا در جامعه مقبول باشیم این نیاز ما را مجبور می کند خودمان را به شکل دیگران درآوریم شبیه آ ن ها رفتار کنیم و تصور کنیم اگر این طور نباشیم از طرف جامعه طرد خواهیم  شد  درسی که پانچلو به سختی آموخت بیش از پیش به ما نشان می دهد که پایبندی به آن چه هستیم و آن گونه که آفریده شده ایم اهمیت فراوانی دارد این داستان یادآوری می کند که اگـر به شکلی بی همتا ساخته شده ایم حتماً دلیل خاصی دارد؛ از این مهم تر خاطرنشان می کند در این دنیا کسی هست که همواره ما را دوست دارد و به ما کمک می كند تا وجود بی نظیرمان شکوفا شود