کتاب بلاغت تاریخ نگاری در ایران عصر صفوی در سده ی اخیر با رشد نظریه هایی در باب تاریخ و چیستی آن دیدگاه های نوی در باب شیوه های نگارش تاریخ مطرح شده است از یونان باستان نزاع میان شیوه های تاریخ نگاری و این که آیا تاریخ در شمار ژانرهای خطابه دسته بندی می شود یا نه در گرفت و در دوران معاصر نیز هنوز این نزاع بر سر کار است ورود نظریّه های ادبی به ایران دستاوردهایی را به همراه داشته است امّا در میان این نظریّه ها سهم پژوهش های بلاغی کم فروغ است در این کتاب برآنیم تا به این بخش کم تر توجّه شده در میان پژوهش های ادبی و تاریخ نظر کنیم و آن بلاغت یا در معنای وسیع تر آن رتوریک است این کتاب نخستین گام در قلمرو پژوهش های مربوط به بلاغت رتوریک تاریخ نگاری در زبان فارسی است