کتاب ویلیام فاکنر  ویلیام فاکنر  ترجمه فرزانه قوجلو تأثير شمار اندکي از نويسندگان مدرن بر شکل و ماهيت ادبيات داستاني قرن بيستم عميق تر از ويليام فاکنر بوده است جيمز جويس را معمولاً در هنر داستان نويسي با فاکنر قياس مي کنند؛ اما اين دو نويسنده عملاً فقط تشابهاتي ظاهري دارند استفاده از تجربه ي بومي و منطقه اي به عنوان مضمون ساختار تجربي و غيرمتعارف رمان هاي آن دو و بازي با واژه ها وراي معناي سنتي شان  فاکنر به طريقي نوشت که انگار هيچ کس پيش از او در ادبيات انگليسي قلم نزده بود انگار پيش از آنکه او دست به قلم برد سنت و تجربه ي ادبي شکل نگرفته بود او اين سنت را از نو آفريد و رمان را رها ساخت تا به واسطه ي سيلاب نيرومند متلاطم و مقاومت ناپذير زبان بتواند بهتر از گذشته در خدمت قرن بيستم قرار گيرد زباني که راه خود را از ميان زمان و مکان و تجربه گشود تا داستانِ انسان مدرن را بگويد به نحوي که در عين تراژدي خنده دار هم باشد فاکنر به شيوه ي خود نوشت خواه جيمز جويس ويرجينيا وولف جوزف کنراد و ديگران وجود داشتند يا نداشتند