کتاب من و عباس بابایی عباس جان یادت هست همیشه این جمله را زیر لب میگفتی و گریه میکردی که خدایا پس کی نوبت من می شود؟ من هم می گفتم اگر سعادت داشته باشیم می شود یادت هست دائم این ورد زبانت بود که آنان که گستاخی شهادت را ندارند به ناچار مرگ آنها را می پذیرد عباسم تو به بالاترین جایگاه نزد خداوند رسیدی که لیاقتش را داشتی و خوش به سعادتت ولی رفیق قولی که به من دادی یادت هست؟ که گفتی در آن دنیا دست مرا میگیری البته که می دانم مثل همیشه تو طبق قولت عمل خواهی کرد از تو ممنونم که در همه احوال هوای من را داری و هنوز فراموشم نکردی و هر وقت صدایت زدم جواب مرا دادی  دوستی و آشنایی حسن دوشن و شهید عباس بابایی به قبل از انقلاب برمی گردد که عمر این دوستی تا پایان عمر بوده است حال آقای حسن دوشن ۹۶ خاطره را از شهید بابایی تعریف کرده و نویسنده کتاب یعنی علی اکبری مزدآبادی آن ها را در کتاب من و عباس بابایی جمع آوری کرده است  وزن تقریبی