کتاب ولادیمیر ناباکف  ترجمه فرزانه قوجلو    آخرين تصويري که ناباکف از روسيه به ما مي دهد عکسي است با لنز بسته از خود و پدرش که روي عرشه ي کشتي نادژدا1 اميد شطرنج بازي مي کنند زماني که کشتي بندر سباستپول2 را زير آتش تفنگ بلشويک ها ترک مي کند ـ آخرين استعاره ي بصري براي نمودِ شجاعت کامل و پيروزي اميد بر ناملايمات پاياني متفکرانه است و در عين حال تکان دهنده بر روايت سال هاي زندگي اش در روسيه  ناباکف هرگز دربارهي اعتقادات سياسي پدرش چون و چرا نکرد و يا عليه آن نشوريد پس از قتل پدرش رداي صداقت و شرافت او را بر تن کرد و تا پايان عمر به عقايد آزاديخواهانه ي او وفادار ماند با اين حال هرگز لزوم جنگيدن بر سر اين عقايد را احساس نکرد انگار همين کافي بود که پدرش به جاي او به تمام اين اعتقادات پرداخته بود تعهد و آرمان گرايي و دلبستگي پرتکاپويي که از ميان نوشته هاي پدرش بيرون مي تراود چيزهايي نيستند که ناباکف هرگز در آن ها سهيم بوده باشد اين پسر مطمئن به خود و بلندپروازِ پدري مشهور از همان آغازْ ساحل خود را جايي ديگر مي جويد