نیچه اشتفان تسوایگ ترجمه لیلی گلستان درباره ی کتاب همـه چیـز او را به هیجـان می آورد و هیـچ چیـز او را پایبنـد نمی کند همین که موضوعی بکر بودن و جذابیت و راز حیااش را از دست می دهد آن را بی هیچ ترحمی رها می کند بی اینکه به کسانی که بعد از او می آیند حسادت کند نیچه هم از ورای تمام شناخت ها شناخت را می جوید ــ شناختی که به طرزی ابدی غیرواقعی است و هرگز کاملاً دست یافتنی نیست چیزی که تا سرحد رنج و نومیدی او را برمی انگیزاند نه تصرف کردن نه تصاحب کردن و نه لذت بردن است بلکه همیشه پرسش کردن جست وجو کردن و شکار کردن است