انسان در شعر معاصر نویسنده  تصویر انسان را در شعر ایران  از گذشته تا امروز نشان می دهد و تفاوتها و شباهتهای شاعران در درک و دریافتِ این موضوع را بیان میکند و پس از پرداختن به دوره های گوناگون اندیشه ی بشری و بررسی توامانِ شعر شاعران کلاسیک و چهار شاعر بزرگ معاصر به  مفهومی بنیادین در شعر معاصر پی میبرد  درکِ حضورِ دیگری  مفهومی بدیهی و طبیعی که فقدانِ آن باعثِ تحقیر و کوچک شماری ی انسان و زمینه سازِ حذف ِ دیگری  بوده است