کتاب ملودی سکوت شارون ام دراپرمطهره ابراهیم زاده                              به گمانم همان اوایل و وقتی خیلی کوچک تر بودم متوجه شدم که با بقیه فرق دارم ازآنجایی که مشکلی در فکرکردن یا به یادسپردن نداشتم؛ اینکه نمی توانستم هیچ کار دیگری بکنم برایم خیلی عجیب بود این ناتوانی ها باعث می شد زود از کوره دربروم  کوچک تر که بودم حدوداً یک ساله روزی پدرم برایم یک گربهٔ عروسکی خرید عروسک پولیشی نرم و سفید بود و درست به اندازه ای بود که انگشت های کوچک و تپلِ بچه ای هم سن من بتواند از پس بلندکردنش بربیاید آن موقع در گهواره ام نشسته بودم و کمربندم را هم محکم برایم بسته بودند حسابی داشتم از تماشای منظرهٔ روبه رویم که فرش سبز کف سالن و مبلمانِ هم رنگش بود لذت می بردم مادرم عروسک را در دستانم گذاشت و من با دیدنش لبخند زدم  بعد با لحن بامزه ای که بزرگ ترها برای حرف زدن با بچه ها استفاده می کنند گفت ملودی نگاه کن بابایی برات تی تی خوشگل خریده  تی تی دیگر چیست؟ نه اینکه یادگرفتن بقیهٔ کلمات کار راحتی است؛ حالا دیگر باید معنی این کلمات من درآوردی را هم یاد بگیرم  از خزهای نرم گربهٔ عروسکی خیلی خوشم آمد اما نتوانستم آن را در دستانم نگه دارم و عروسک روی زمین افتاد پدرم آن را از زمین برداشت و دوباره در دستانم گذاشت واقعاً دلم می خواست آن عروسک را در دستانم نگه دارم و بغل کنم؛ اما دوباره از دستم افتاد تا جایی که یادم می آید حسابی عصبانی شدم و زدم زیر گریه  پدرم سعی داشت ناراحتی اش را پنهان کند اما صدای خش دارش او را لو داد با لحنی آرام گفت عسلم دوباره امتحان کن تو می تونی از پسش بر بیای  پدر و مادرم بارهاوبارها آن عروسک را در دستان من گذاشتند اما هر بار انگشت های کوچک من آن ها را ناامید می کرد و عروسک دوباره قِل می خورد و نقش زمین می شد  البته من هم به سهم خودم نقش زمین شده ام فکر کنم به همین خاطر است که خیلی خوب فرشمان را به یاد دارم از فاصله به آن نزدیکی فرشی زشت و سبزرنگ بود به نظرم این فرش های زبر قبل از به دنیاآمدن من از مُد افتاده بودند ازآنجایی که مدت زیادی با صورت روی فرش افتاده بودم کاملاً با طرز بافته شدن تاروپودش آشنا هستم چون نمی توانستم غلت بخورم مجبور بودم به همان حالت منتظر بمانم تا کسی بیاید و من را از دست آن فرش زبر و زشت نجات دهد تا زمانی که ناجی من از راه برسد من بودم و فرش زبر و بوی ترشِ شیری که از دهانم بیرون ریخته بود  وقت هایی که روی صندلی مخصوص کودک نبودم و روی زمین نشسته بودم پدر و مادرم کلی بالش و کوسَن دورم می چیدند تا نیفتم؛ اما به محض اینکه پرتوی طلایی رنگ خورشید از پشت پنجره می تابید نظرم را جلب می کرد و من هم سرم را می چرخاندم تا رقص ذره های غبار را در دل آن پرتو ببینم با صورت به زمین می خوردم جیغ وداد می کردم و بعد یک نفر می آمد من را بلند می کرد و می نشاند و این بار کوسن های بیشتری دورم می چید؛ اما بعد از چند دقیقه دوباره همان اتفاق می افتاد و من با صورت نقش زمین می شدم  بعضی وقت ها پدرم کارهایی می کرد که بخندم مثلاً سعی می کرد مثل قورباغه ای که در برنامهٔ تلویزیونی دیده بودیم بپرد این کارش باعث می شد که من بزنم زیر خنده و دوباره بیفتم دلم نمی خواست بیفتم قصدش را هم نداشتم اما کاری از دستم ساخته نبود اصلاً نمی توانستم تعادلم را حفظ کنم اصلاً