کتاب نامه ای به ندیده ام نامه ای به ندیده ام کتابی است از محمد جعفر مصفا که در آن از مسائل مختلفی سخن رانده است این کتاب چندین جنبه از زندگی را مانند مذهب سیاست وخامت ارتباطات انسانی نابرابری های اجتماعی جنایاتی که در طول تاریخ علیه انسان ها انجام شده فقر وحشتناک و ثروت هنگفتی که قابل استفاده نیست مورد بحث قرار می دهد محمدجعفر مصفا در نامه ای به ندیده ام نماز و دعا را به عنوان یک نیاز انسانی تعریف کرده است نیازی که انسان به وسیله ی آن می تواند به صورت عملی خود را بشناسد و چگونگی این درست شناختن نیز بیان شده است علاوه بر این یکی دیگر از موضوعات جذاب این کتاب بررسی موانع خودشناسی است که هزاران سال در طول تاریخ بشر ادامه داشته و حل نشده است نویسنده اعتقاد دارد انسانی که دارای هویت فکری است زندگی اش نسیه و وعده ای است و به همین دلیل فرصت نقد زندگی کردن را از دست می دهد او همچنین معتقد است که فطرت انسان بالذات آلوده نیست و تربیت هویتی و توهمات ساخته شده توسط ذهن ماست که طبیعت پاک آن را آلوده می کند محمدجعفر مصفا در جایی اشاره می کند که نمی شود مذهب را خالی از ذات و حقیقت دانست بلکه این بشر است که خود را از جوهر و حقیقت تهی می سازد جهت پاسداری از فطرت آیینی وجود دارد که آن را دین گویند و هر پیامبر یک بعد از آن را کشف نموده است علم نیز همچون دین چیزی آوردنی نیست علم همیشه وجود داشته است و همیشه رابطه ای منطقی بین اشیا و پدیده های هستی بوده است و علم به نظر مولف یافتن این ارتباطات است