کتاب آفاق معرفت تبصره المبتدی و تذکره المنتهی اروند کتاب کتاب آفاق معرفت تبصرة المبتدی و تذکرة المنتهیرساله ای عرفانی به زبان فارسی درباره معرفت آفریدگار نبوت ولایت و معاد با استناد به آیات قرآن کریم و روایات است  صدر الدین محمد بن اسحاق بن یوسف قونوی ملقب به کبیر در سال ۶۰۷ق در شهر قونیه به دنیا آمد پدرش در کودکی از دنیا رفت و مادرش به ازدواج ابن عربی درآمد صدر الدین محمد تحت تربیت عرفانی و معنوی ناپدری خود از بزرگان عرفان و تصوف شد او در کنار سلوک و ریاضت به کسب علوم ظاهری هم پرداخت و در اندک زمانی جامع فقه و حدیث و علوم عقلی و نقلی گردید و در سال ۶۷۳ق جهان فانی را وداع گفت او نخستین شارح آثار و افکار و همچنین جانشین ابن عربی محسوب می شود که بزرگان بسیاری در عرصه عرفان و تصوف همچون مؤیدالدین جندی شمس الدین مکی فخرالدین عراقی و قطب الدین شیرازی از محضر او کسب معرفت و دانش کرده اند  صدر الدین قونوی با جلال الدین محمد بلخی مولوی رابطه دوستی عمیقی داشت و هر دوی آنها وظایف تجلیل و احترام تمام در حق یکدیگر معمول می داشتند خواجه نصیرالدین طوسی در مسائل حکمت و عرفان مکاتبات فراوانی با قونوی داشت و همیشه از وی با تمجید و با القابی این چنین یاد می کرد لسان الحقیقه برهان الطریقه قدوه السالکین الواجدین و مقتدی الواصلین المحققین  استاد سید جلال الدین آشتیانی درباره این ویژگی آثار قونوی میگوید درک مطالب آثار قونوی بسیار دشوار است و انسان باید بعد از تحصیل عرفان و قرائت یکی از کتب درسی تصوف به مطالعه آثار قونوی بپردازد و آن قدر به مطالعه خود ادامه دهد تا به زبان او آشنا شود  قونوی در تقریر مطالب بسیار کوتاه و موجز سخن می گوید و مطالب بسیار بلند را در جملاتی کوتاه بیان می دارد و همین روش است که درک مباحث مدون در کتابهایش را دشوار ساخته است تحقیقات و استنادات قونوی اختصاص به خودش دارد و بسیار کم مشاهده می شود که مطالب دیگران را در تحقیقاتش بیاورد؛ البته مجموعه آثار و اندیشه های ابن عربی از این قاعده مستثنی است  قونوی در بیشتر آثار خود از اندیشه های استاد خود بهره می برد و در راستای شرح و توضیح و گسترش آنها می کوشد در اغلب موارد عبارات صورت خطابی پیدا می کند و از توضیح کافی درباره مباحث خودداری می شود و چنین عذر آورده می شود که این نوع علم در جلابیب کلمات نمی گنجد و غرض اکابر از گفتن و نوشتن این علم تنها تنبیه و تشویق بوده است  در این رساله نیز مثل دیگر آثار عرفا جملاتی به عنوان حدیث آمده که خواننده نباید انتظار داشته باشد برای همه آنها سندی بیابد زیرا اینها یا احادیث موضوعه است و یا سخنان صوفیانه است که به صورت مقبولات عام عرفا رنگ حدیث یافته است نویسنده بسیار کوشیده تا آنچه می گوید با شرع مقدس سازگار باشد  رساله از یک مقدمه و سه مصباح که هر یک به تفاوت به چند لامع تقسیم شده و یک خاتمه تشکیل شده است در مقدمه طرح کلی مباحث رساله ذکر شده و چنین عنوان می شود که مراد آفریدگار از ایجاد عالم اهل معرفت بوده است بعد انواع معرفت ها طرح می شود که عبارت است از معرفت ذات حق یا غیب هویت که اشرف و اغمض علوم مکاشفات است معرفت اسماء و صفات معرفت افعال اعم از خلق و امر که شامل ملک و ملکوت است و  از دیدگاه نویسنده با علم استدلالی نمی توان به حقیقت این مطالب دست یافت و راه آگاهی تصفیه باطن است و آمادگی بهره مندی از فیوضات ربانی از طریق سرچشمه های معرفت یعنی انبیاء و اولیاء است تصحیح دقیق و علمی و مستند کردن آیات و روایات و اشعار از مهم ترین امتیازات این چاپ محسوب می شود