کتاب شیدا درتجلیل از عارف شیدا سیدعبدالکریم کشمیری  تالیف موسسه شمس الشموس  لطفا  قبل ازسفارش  تماس بفرمایید شیدا زندگی نامه و یادنامه آیت الله سید عبدالکریم کشمیری ره۱۳۷۸۱۳۰۳ است در بخشی از کتاب می خوانیم اما خداوند زیباترین و شیرین ترین حرف هایی را که یک عاشق می تواند به معشوق خود بزند و لذت بخش ترین و دلپذیرترین کارهایی را که یک عبد می تواند در برابر معبود خود انجام دهد جمع کرد و نامش را نماز گذاشت و نماز مستقیم ترین و بی پرده ترین رابطۀ انسان با خدا شد و خوشا به حال کسی که بندۀ عاشق خداست و خوشا به حال آیت الله کشمیری که از آن ها است حاج صاحب عضدالله می گوید ایشان وقتی نماز می خواندند یک چیزهایی می دیدم که خیلی تعجب می کردم نمازشان برای من دلچسب بود مثلاً یک وقتی حمد می خواندند خیلی معطل می کردند و طول می دادند بعضی وقت ها سجده هاشان طولانی می شد یک روز از ایشان علت آن را پرسیدم فرمودند این ها یک چیزهای غیبی است نمی توانم بگویم و سید محمود کشمیری در شرح احوالات پدر می گوید نمازش در خانه مناجاتی بود مخصوصاً در قنوت که شاید نیم ساعت طول می کشید حرف می زد و این تازه مربوط به اوایلش بود من از نمازهایی که می خواند لذت می بردم یک طوری صحبت می کرد که واقعاً دلچسب بود و من با اینکه در این عوالم نبودم لذت می بردم آری سیر در عرش دیدنی است حتی برای کسی که آن را درک نکند و برای کسی که خود سیر می کند این نماز همه وجود و هستی است هنگامی که از همسرشان در مورد نمازهای ایشان سؤال می کنیم پاسخ می دهد او آن چنان جذب نماز می شد که انگار داشت خدا را می دید نمازهای بسیار طولانی و باحضور می خواند و می گویند نمازشان خیلی نماز باتوجهی بود مکرراً دیده می شد چهرۀ ایشان بعد از نماز دگرگون شده یعنی حال پیدا می کرد و بعد از نماز می نشست و حرف می زد