دنیای اینترنت خاصیت عجیبی داردکاربران خالق شخصیت مجازی خویش هستند و قوانین و مقررات را بر اساس آنچه که مطلوب است جورچینی میکنند عامل مزاحم بزودی حذف میشود و دنیای مجازی شخص بر اساس آنچه که باید باشد رخ میدهد و فرد مشعوف و راضی خواهد شد ولی در دنیای واقعی گاهی زمان از زیر پا سر میخورد و ما احساس درماندگی و ناکامی می کنیم و این باعث نگرانی و دلشوره و آن باعث خرسندی و شادی میشود دنیای مجازی مفرّی برای یک تنفس عمیق و چاهی برای فریادهای روانی است تفریح یک کاربر وابسته به اینترنت سیر در دشت و کوه نیست بلکه مناسب تر از آن گشت و گذار اینترنتی با گوگل اِرتس و گفتگو و تعامل بی حدّ و حصر با دوستان خود از طریق نرم افزارهای گفتگو است؛ چرا که از نظر روانی این ارضاء کننده تر به نظر میرسد گویا فقط دوستان مجازی هستندکه تواناییهای درون او را می شناسند و قدر و منزلت او را می دانند و این باعث احساس امنیت فرد در بودن با دوستان میشود