کتاب نیمه تاریک وجود اثر دبی فورد انتشارات شاهدخت پاییز اغلب اوقات فکر می کنیم که همه چیز را می دانیم دانستن های غرورآمیز مانع از آن می شود که چشم های خود را به روی حقایق باز کنیم در واقع فکر می کنیم که همه مسیر را در گذشته رفته ایم و دوست نداریم که بیشتر با حقیقت های درونی خودمان آشنا شویم  سایه ها غیرقابل انکار هستند حتی اگر شما سعی کنید که آن ها را نادیده بگیرید از بین نمی روند بلکه بزرگتر می شوند  در تمام طول زندگی ام من دائما نگران بدی هایم بودم نگران این بودم که همه فقط باید ویژگی های خوب من را ببینند و با آن ها شناخته شوم جالب تر اینکه نگرانی من در مورد بدی های خانواده خودم هم بود  در انتهای خیابانی که زندگی می کردیم یک زندان وجود داشت باور داشتم که آدم های بدی در آن زندان هستند و من تلاش می کردم که عاقبت من رفتن پشت میله ها و تنهایی نباشد  البته برای اینکه همیشه خوب باشم گاهی دروغ هم می گفتم حاضر بودم به هر قیمتی خوب ترین و محبوب ترین باشم اینکه هر روز دروغ بگویم باعث شده بود تا ارتباط من با خودم قطع شود هر چقدر دروغگوتر باشیم تمام خوبی ها را فراموش می کنیم به مرور زمان به این باور رسیدم که دنیا بدترین جایی است که انسان ها در آن حضور دارند مثل آب خوردن دیگران را قضاوت می کردم و برچسب های ناپسندی به آن ها می زدم  فکر می کردم دیگران خوشبختند چون در خانواده خوبی به دنیا آمدند و اگر وضعیت من ناخوشایند است به خاطر خانواده ای است که در آن بزرگ شده ام  گفت وگوی روزانه من با خودم در مورد فقط اگر  ها بود به خودم می گفتم فقط اگر در خانواده بهتری به دنیا آمده بودم فقط اگر در اروپا بودم فقط اگر یک کمد از لباس های گران قیمت داشتم و حتما اوضاع فرق می کرد حتی یک درصد باور نداشتم که ممکن است مشکلات من ارتباطی به دنیای بیرون نداشته باشند