نامزد گلوله ها توضیحات  در این سه سال کتاب های متعددی با قلم افراد مختلفی برای سردارِ شهید سلیمانی نوشته شده است برای کسی که سال ها شهیدانه می زیست قبل از آنکه در شبانگاه سیزدهم دی ماه سرد ۱۳۹۸ دست در دست حسین بگذارد و جسمش شهید شود این بار اما کسی برای سردار عزیز ما نوشته که یکی از بنیان گذاران ادبیات مقاومت و پایداری ایران است مرتضی سرهنگی که برای بسیاری از دوستداران و خوانندگان ادبیات پایداری نام او به عنوان اولین ثبت کننده خاطرات دفاع مقدس گره خورده است  نامزدها گلوله ها مسافرت کوتاهی است از صبح قنات ملک پرچشمه تا نیمه شب سرد فرودگاه بغداد ادای دین مرتضی سرهنگی به کسی که می دانیم ترکش ها و گلوله های بی معرفت سال ها دنبال او بودند سرهنگی این بار به قلم شاخص خودش مهم ترین رویدادهای زندگی شهید قاسم سلیمانی را برایمان روایت کرده است به قول خودش بعد از این همه سال که موهایمان سفید شده است نوشتم ببینم قد این قلم کوچک و ساده می تواند به اندازه ی یک نگاه تان با دیگران حرف بزند  برشی از کتاب هیچ پنجره ای باز نیست هیچ چراغی روشن نیست صدایی از هیچ چشمه ای شنیده نمی شود انگار قنات ها هم راهشان را گم کرده اند کسی می گوید؛ قاسم صدای مادرش است دوباره صدایی می آید که شیرین است صدای آرامِ بله گفتنِ بانو حکیمه نامجو کنار آن سفرۀ سادۀ عقد است صدای احمد است صدای میرحسینی و حاج یونس است صدای همۀ بچه هایی است که سفررفتن شان به اندازۀ یک عمر تارهای مویش را سفید کرده اند؛ همین تارهایی که الان با دانه های انار قرمز شده اند دوباره کسی صدایش می کند این صدای آشنای حسین یوسف الهی است همان کسی که درباره اش گفته بود اگر کسی حسین را بیشتر از من دوست داشته باشد دق می کنم با همۀ صورتش می خندد و آرام چشم  روی هم می گذارد و با حسین می رود