کتاب کلیله و دمنه اثر عبدالله بن مقفع انتشارات نیلوفر کتاب کلیله و دمنه اثری اصالتا هندی است برزویه ی  طبیب پزشک درباره انوشیروان به هند سفر می کند تا گیاهی برای زنده کردن مردگان پیدا کند در هندوستان دانشمندان هندی می گویند چنین گیاهی وجود ندارد؛ اما او می تواند کتاب کلیک و دمنک را با خود به ایران ببرد که ناآگاهانی را که با مرده ها تفاوت ندارند زنده و آگاه می کند برزویه این کتاب را به پارسی میانه پهلوی ترجمه می کند البته می گویند کلیله و دمنه یک کتاب نبوده؛ بلکه برزویه بخش بزرگ آن را از پنچاتنترا پنج فصل گرفته که از کتاب های مقدس هندوان بوده و بخش های دیگر را از مهابهاراتا حماسه ی ملی هند و چند کتاب دیگر هندی برداشته و حاصل کار را کلیله و دمنه نامیده است دانشمند جوانی به نام عبدالله بن مقفع این کتاب را از پهلوی به عربی ترجمه کرده است یکی از مهم ترین ترجمه های این کتاب به فارسی را ابوالمعالی نصرالله منشی برعهده داشته که آن را به بهرام شاه غزنوی تقدیم کرده است این نسخه به عنوان یکی از متون فارسی آن دوره ارزش ادبی بالایی دارد ناشران و مترجمان زیادی سعی کرده اند با ترجمه ی ساده ی  این کتاب آن را برای عموم مردم قابل استفاده کنند این کتاب هم به کوشش محمدرضا مرعشی پور ترجمه شده است