انگشتر فیروزه مردانه رکاب فیلی دست ساز این قسمت فیروزه  از شانزه لیزه تا سید خندان پاهام کمی تاول زده بود  گرمای کشنده مسیر نجف تا کربلا  هم اشتیاقم رو کم نکرده بود   خیلی متعجب بودم  این حجم از مهربانی از مسلمانها بعیده اینها مسلمونایی نیستن که هر روز تو اخبار بهمون نشون میدن  چرا باید یه نفر تمام پس انداز یک سالش رو برای اطعام دیگران هزینه کنه چرا باید این افراد به کسایی که اصلا نمیشناسن این جوری خدمت کنن  خدماتی  که تو فرانسه حتی  اعضای خانواده برای هم انجام نمیدن  و هزاران سوالی که تو ذهنم بود و ابهام من رو بیشتر میکرد   انگار یک جور مسابقه بود همه سعی میکردن تو خدمت به دیگران از هم جلو بیفتن  هر جایی که رفتم با عشق ازم پذیرایی میکردن بدون اینکه از من خواسته ای داشته باشنجوری که انگار سالهاست من رو میشناسن  زبانشون رو نمیفهمیدم اما  اصلا بینشون غریبه نبودم اولین بار بود در جایی دور از خانه احساس راحتی داشتم  باور کردنی نبود  انگار در وطنم بودم  دوربینم هر روز عکسای جدیدی ثبت میکرد   از کودکی که پا برهنه تو گرما از مردم با بطری اب پذیرایی میکرد   از پیرمردی که به سختی و با عصا پیاده روی میکرد   از جوانی که مادر پیرش رو به دوش گرفته و پیاده روی میکرد  توی ذهنم مردم  رو مثل قطره های آب مجسم میکردم که با هم یه رود تشکیل داده بودناین رود قرار بود به کجا بریزه؟؟  و سوال مهم تری که هر ساعت برام مهم تر میشد   این همه عشق  رنج زحمت فداکاری  محبت  برای چی؟؟؟؟  اینها برای چه کسی این کار رو انجام میدن؟