کتاب ربه کا اثردافنه دوموریه انتشارات ستاره سبز کاش همیشه با من مثل یک بچه رفتار نمی کرد؛ بچه ای لوس و بی خیال کسی که گه گاه نوازشش می کرد هر وقت حالش را داشت اما اغلب فراموشش می کرد یا دستی به شانه اش می زد و می گفت برود دنبال بازی کاش اتفاقی می افتاد تا باعث شود پخته تر و سرد و گرم چشیده تر به نظر بیایم در آینده هم وضع همین طور باقی می ماند؟ او همیشه جلوتر از من بود با حالت هایی که در آن شریک نبودم و گرفتاری های پنهانی که از آن هیچ نمی دانستم؟ هیچ وقت می شد که با هم باشیم او به عنوان مرد و من به عنوان زن شانه به شانه بایستیم دست در دست بدون هیچ فاصله ای در میان مان؟ من نمی  خواستم کودک باشم می خواستم همسرش باشم مادرش دلم می خواست پیر بودم در تراس ایستادم ناخن می جویدم و به دریا نگاه می کردم در آن حال برای بیستمین بار در آن روز فکر کردم آیا به دستور ماکسیم بود که اتاق های مبله ی قسمت غربی در بسته مانده بودند؟ با خود گفتم آیا او هم مثل خانم دانورس به آن جا می رفت برس های روی میز توالت را لمس می کرد در قفسه ها را می گشود و به لباس ها دست می کشید؟ با صدای بلند گفتم بیا جسپر بیا با هم بدویم و با خشم در حالی که اشک به چشمم می آمد شروع به دویدن کردم و جسپر پارس کنان دنبالم کرد  خبر برگزاری جشن بالماسکه به زودی در منطقه پیچید خدمتکار جوانم کاریس با چشمانی که از شدت هیجان می درخشید از هیچ چیز دیگری صحبت نمی کرد از گفته های او پی بردم که همه ی خدمتکاران از این بابت خوشحال بودند با لحنی مشتاق گفت آقای فریت می گوید مثل آن وقت ها می شود امروز صبح که توی راهرو با آلیس حرف می زد شنیدم شما چه می پوشید مادام؟ گفتم نمی دانم کلاريس چیزی به فکرم نمی رسد  کلاریس گفت مادرم گفت حتما به او خبر بدهم آخرین جشن مندرلی را به خاطر دارد و هرگز فراموشش نمی کند فکر می کنید از لندن لباسی بگیرید؟