کتاب آخرین سخرانی اتثر رندی پوش ترجمه معتکف نشر هو ندولف فردریکرندی پوش  2008  1960 استاد علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون است  برای شناخت بیش تر او باید به سال 2007 برویم  رندی پاش 47 ساله است و دارای سه فرزند 2 و 3 و 6 ساله  شاید آنچه رندی پاش را متمایز می کند این است که پزشکان به او گفته اند در اثر سرطان پانکراس طی سه تا شش ماه آینده خواهد مرد  اما هنوز هم رندی پاش متمایز نیست چرا که سرطان آنقدر نادر نیست که او را از دیگران متفاوت کند  ماجرا چیز دیگری است  وقتی او در 2007 این سخنرانی را انجام داد واقعاً می دانست آخرین سخنرانی اش خواهد بود  400 نفری که در سالن دانشگاه نشسته بودند در ابتدای سخنرانی با تصاویر سیتی اسکن شکم رندی مواجه شدند اما او بلافاصله توضیح داد که قرار نیست در این سخنرانی در خصوص بیماری اش حرف بزند او می خواهد در مورد اهمیت رویاها و تلاش برای رسیدن به آنها صحبت کند  رندی پاش در مورد اهمیت بلندپروازی صحبت کرد و گفت  دیوارهای بلند را نساخته اند تا مانع رسیدن ما به رویاهایمان شوند دیوارها را ساخته اند تا با سخت کوشی و عبور از آنها به خود و دیگران نشان دهیم که رویاهایمان چقدر برایمان مهم است دیوارها مانع ما نیستند دیوارها وجود دارند تا مانع کسانی شوند که به اندازه ما رویاهایشان را دیوانه وار دنبال نمی کنند  کتاب آخرین سخنرانی را رندی پاش پس از آن سخنرانی نوشت این کتاب مدتها جزو پرفروش ترین کتاب های امریکا بود  رندی می گوید این کتاب وصیتی است که برای فرزندانش نوشته است به قول خودش من خودم را بر کاغذی نوشتم و داخل یک بطری انداختم به امید اینکه روزی فرزندانم این بطری را از آب بگیرند و نامه من را بخوانند  رندی پاش در آن سخنرانی رویاهای کودکی اش را مطرح کرد علاقه ای که به مجموعه Star Trek داشت و همینطور رویایش برای بازی در لیگ حرفه ای فوتبال امریکا  پس از سخنرانی رندی مردم چنان تحت تأثیر قرار گرفتند که هر کس تلاش کرد قبل از مرگ وی بخشی از آرزوهایش را برآورده کند  یکی از تیم های لیگ حرفه ای امریکا او را برای یک بازی افتخاری دعوت کرد  تهیه کنندگان فیلم Star Trek از او خواستند در آخرین قسمت این فیلم نقشی کوتاه بازی کند و حتی یک جمله هم صحبت کند رندی پاش مُرد اما یادگار او برای ما زندگی است