کتاب آوازِ سکوت از اوشو اشو عارف بزرگ هند کتاب آواز سکوت از اوشو عارف معاصر و شیرین زبان هندی است این کتاب در بسیاری از کشورها به عنوان یکی از معروف ترین و محبوب ترین کتاب ها شناخته می شود کتاب آواز سکوت یک رمان فلسفی است که با استفاده از سبک نوشتاری زیبا و فلسفی خود خواننده را به تفکرات عمیقی درباره ی زندگی و معناهای آن می کشاند  این کتاب داستانی تخیلی و غیر واقعی را روایت می کند داستان در یک جهانی تاریک و بی آفرین پیش می رود جایی که آدم ها صداهای خود را از دست داده اند و دیگر نمی توانند صحبت کنند اما در این جهان یک شاعر بزرگ به نام آواز پیدا می شود که توانایی به گفتن کلمات و آواز دادن را حفظ کرده است او تلاش می کند تا صدایش را با استفاده از شعر و آواز خود به دیگران منتقل کند و احساسات عمیق خود را به اشتراک بگذارد  در طول داستان آواز با مردمی که به صداهایش بی توجه هستند و با قوانین سختی که صداها را ممنوع کرده اند روبرو می شود او با سختی ها و تحقیر و خطرات مواجه می شود اما همچنان در تلاش است تا بتواند خود را و صدایش را برای جامعه ی خود بازیابد  کتاب آواز سکوت درونمایه های عمیقی را درباره ی قدرت صدا و شعر برای ارتباط انسانی و انتقال احساسات به خواننده نشان می دهد همچنین این کتاب درباره ی تلاش برای پیدا کردن صدای خود و بیان واقعیت در جهانی که در آن آواز سکوت است صحبت می کند  اگر علاقه مند به داستان های فلسفی و تأملی هستید کتاب آواز سکوت می تواند یک انتخاب عالی برای شما باشد این کتاب به طور همزمان زیبا تأملی و الهام بخش است و می تواند به شما کمک کند تا در مورد معنای واقعی زندگی و ارتباطات انسانی عمیق تر فکر کنید  قسمتی از کتاب به دل آدم ها صداها ریخته شده است صداهایی که آن ها را بارور می کند یا به زندگی می اندازد یا آن ها را نابود می کند در طول زمان برخی صداها با خشونت و دوری شنیده می شوند و بعضی ها با عشق و زیبایی اما تقریباً همه آن ها می میرند می گرند و بدنبال آرامش هستند آدم ها در طول زمان به صداهای خود گوش نمی دهند و دیگران را نمی شنوند آن ها به سکوت خود می گویند و با سکوت دیگران زندگی می کنند اما من آواز هستم شاعری که همچنان در همه چیز صدای خود را می یابد من با استفاده از کلمات و آوازم زندگی را به دیگران منتقل می کنم هر شب بر روی یک سنگ بزرگ ایستاده و آواز می خوانم آوازی که با هر نفسم به تمامی جهان منتقل می شود اما آیا کسی مرا می شنود؟ آیا کسی متوجه صدایم می شود؟ من در تنهایی آواز می خوانم با امید اینکه روزی بیاید که آدم ها باز هم به یکدیگر گوش دهند و با صداهایشان ارتباط برقرار کنند من آوازم را در سکوت می خوانم امیدوار به برگشت صداها و زندگی به صحنه