Williams kesin rakamlara ulaşmanın zor olduğunu söylüyor fakat eski arıcılar, kayıpların yaklaşık üç kat daha düşük olduğu (yüzde 10 ila 15 civarı) zamanları hatırladıklarını söylüyor. Akarların getirdiği hasara, tek ürünlü tarımın devam eden yayılışı da eşlik etmiş. Soya eken çiftçiler, genelde bal arılarının yazı geçirdiği kuzey bozkır bölgelerinde hakimiyet kurmuş. Bu durum arıların beslenme düzenindeki çeşitliliği azaltarak, onları hastalıklara karşı daha savunmasız hale getirmiş olabilir.
W   illiams ke s  in rakamla r  a ula şm  anın z  or ol duğunu s öy lüyor f   akat e ski a rıcıl ar, ka  yıpların ya klaş  ık ü  ç k at da ha d üş ük ol d u ğu (y  üzde 1   0 i   la 1  5 civ  a rı) z a  manları hatırladıkları nı s öy lüyor. Akarl ar ı n geti  rdiği ha sar a, te  k ürü nl ü t arımı n de v am e den ya yılı şı d   a e şl  ik e tm iş. S oy  a e ke n ç  iftçiler , ge n  elde ba  l arı  ları nın ya z ı geçird iği kuze y bozkı  r bö lgeler inde ha ki miyet kur muş. B   u du  r um ar ıların bes le nme dü zenindek i çe şi  tliliği azaltar a k, o n ları hastal ı klara k   arşı da h  a savunması z h ale ge tirm iş olab ilir .