Örneğin, kitap okurken genelde her cümlenin sonunda göz kırpılıyor. Bir konuşmayı dinlerken ise konuşan kişi anlatımına kısa bir ara verip soluklandığında bunu yapıyoruz. Bir grup insan aynı filmi izlerken, aynı anda gözlerini kırpma eğilimi sergiliyorlar. Bu da çoğunlukla aksiyona ara verildiği geçiş anlarında oluyor. Sonuç olarak, göz kırpma refleksimizi zihinsel bir dinlenme anı olarak kullanıp, görsel uyarıcıya ara vererek konsantrasyonumuzu devam ettirmek için kullanıyoruz.
Ö rneği  n, k i ta p ok  urke n genel de he r cüml e ni n s on u nda g öz k ırpılıy o r. B ir k on uş mayı dinl  er ken is e kon  uşa n k işi a  nlatımına k ısa b  ir a r  a ver i p s o luklandığında bu   nu yap ı yoruz . B i r gr u  p ins an ay nı fi  l mi i zlerken, ay n ı a  nd a g özler  ini kır pma eğilim i sergi liyorlar. B   u d  a çoğunlu   kla aksiyon   a a r  a ve ril diğ i geç  iş anlarınd  a ol u yor. S  onuç ol arak , g ö z kır  pma r efleks  imizi zi hins el b i r d inlen m e a nı ola rak kullan ıp, gö rsel uya rıcıy a a r a vere r  ek konsantrasyon um uz u dev am ettir m e k içi  n kullanıyoruz .