İlk önce, ana işitsel korteksin basit akustik bilgiyi (ses frekansı gibi) işlediğini düşünülmüş. Daha sonra üst temporal girus adı verilen bitişikteki bir bölgenin, ünlü ve ünsüz harfler gibi konuşma için daha önemli olan özellikleri çıkardığı ve sesleri anlamlı kelimelere dönüştürdüğü varsayılmış. Fakat işitsel korteksin tamamından son derece yüksek zaman-mekansal çözünürlükte çok detaylı nörofizyolojik kayıtların alınması gerektiğinden, bu kurama yönelik doğrudan bir bulgu mevcut değilmiş.
İlk once, ana isitsel korteksin basit akustik bilgiyi (ses frekansý gibi) isledigini dusunulmus. Daha sonra ust temporal girus adý verilen bitisikteki bir bolgenin, unlu ve unsuz harfler gibi konusma icin daha onemli olan ozellikleri cýkardýgý ve sesleri anlamlý kelimelere donusturdugu varsayýlmýs. Fakat isitsel korteksin tamamýndan son derece yuksek zaman-mekansal cozunurlukte cok detaylý norofizyolojik kayýtlarýn alýnmasý gerektiginden, bu kurama yonelik dogrudan bir bulgu mevcut degilmis.