Böylesine eski DNA’lar, normalde daha kısa parçalar içeriyor ve daha hasarlı oluyor. Araştırma grubu, bu durumu mumyalaşma sürecine bağlıyor. Tuz madeninin, hayvan dokuları ile DNA’nın korunması yönünden ideal koşullar sağladığı düşünülüyor. Tuz madeninin etkisi, koyun bacağının derisinde bulunan mikroorganizmalarda da görülmüş. Tuzu seven arke ve bakterilerin, mikrobiyal profilde (bkz. metagenom) baskın oldukları görülmüş. Bu organizmalar, dokunun korunmasına da katkıda bulunmuş olabilir.
Bö ylesi ne es  k i DNA’lar , n orma l de d a h a k ıs a parç ala r içe riyor v  e d  aha ha  sarlı ol uyo r. Ara ştı rma gru bu, b u d  urumu mum  yal aşma süreci n  e ba ğlıyor. Tu   z madenin In, hay   van dok ula r ı i  l e DN A ’nı n korunm  ası yö n ünde n id e al ko şull a r sağ ladığ ı düşünülüyor . T uz m a deninin etk isi, k  oyun b acağı  nın d eris inde bulun an m ikroo rganizm alarda d a gör ülmüş. Tu z u s e ven ar ke  v e bakteri lerin, m ikrobiyal pr ofi l de (b k z . m etage nom) b ask ı n ol dukları g örülmüş. B u organ izmalar, dokunu n ko runmasına d  a kat kı da bu l unmuş o labili r.