İlk önce, ana işitsel korteksin basit akustik bilgiyi (ses frekansı gibi) işlediğini düşünülmüş. Daha sonra üst temporal girus adı verilen bitişikteki bir bölgenin, ünlü ve ünsüz harfler gibi konuşma için daha önemli olan özellikleri çıkardığı ve sesleri anlamlı kelimelere dönüştürdüğü varsayılmış. Fakat işitsel korteksin tamamından son derece yüksek zaman-mekansal çözünürlükte çok detaylı nörofizyolojik kayıtların alınması gerektiğinden, bu kurama yönelik doğrudan bir bulgu mevcut değilmiş.
İlk once, ana isitsel korteksin basit akustik bilgiyi (ses frekansı gibi) isledigini dusunulmus. Daha sonra ust temporal girus adı verilen bitisikteki bir bolgenin, unlu ve unsuz harfler gibi konusma icin daha onemli olan ozellikleri cıkardıgı ve sesleri anlamlı kelimelere donusturdugu varsayılmıs. Fakat isitsel korteksin tamamından son derece yuksek zaman-mek
ansal cozunurlukte cok detaylı norofizyolojik kayıtların alınması gerektiginden, bu kurama yonelik dogrudan bir bulgu mevcut degilmis.