Filozoflar ve fizikçiler, zamanın mevcudiyeti üzerine yüzlerce yıldır kafa yormuş. Fakat klasik dünyadaki mevcudiyetimiz, zamanın var olduğu ve ilerlediğine dönük şüpheleri ortadan kaldırıyor gibi görünüyor. Esasında doğadaki süreçler, daha düşük düzensizlik barındıran hallerden daha fazla düzensizlik barındıran hallere doğru kendiliğinden evrilme eğilimi gösteriyor. Söz konusu yatkınlık, zamanın okunu belirlemede kullanılabiliyor.
Fi lozoflar v   e fiz ikç iler , za manı n m evcud iy eti ü  zerine yü zlerce yıld ır kaf  a yo rmuş. Fa k at klas i k d  üny adaki m evcudiyetim iz, zam  anın v  ar o l duğ u veilerlediği  ne d önük şüphe le r i ortada n ka ldı rıyor g  i bi gör ünüyo r. Esas ı  nda doğa daki süre çler, dah a d üşük dü zens  izlik barı ndıran ha ller den da  h a fa   zla düze ns izlik bar ın dıran haller e doğ ru kendiliğ i nden e vrilme eğ ilimi göster iyor. S öz k  o nusu yatkın l ık, zam anı  n o kunu beli rlemede k ullanıla biliyor.