Bu yüzden Hsu, üst kısma ısı hapseden bir gümüş katmanı eklemiş. Gümüşün ağırlığının naylon kanatçıkları engelleyeceğini düşünen Hsu, katmanı mümkün olduğu kadar ince yapmaya çalışmış. Fakat eklediği gümüşün aslında kanatçıkların çok daha fazla kıvrılmasına sebep olduğunu görünce şaşırmış. Çeşitli kalınlıktaki gümüşlerle deney yapan Hsu, en uygun noktanın 50 nanometre civarında olduğunu keşfetmiş; yani bir kağıt yaprağından 2.000 kat daha ince.
Bu yuzden Hsu, ust kısma ısı hapseden bir gumus katmanı eklemis. Gumusun agırlıgının naylon kanatcıkları engelleyecegini dusunen Hsu, katmanı mumkun oldugu kadar ince yapmaya calısmıs. Fakat ekledigi gumusun aslında kanatcıkların cok daha fazla kıvrılmasına sebep oldugunu gorunce sasırmıs. Çesitli kalınlıktaki gumuslerle deney yapan Hsu, en uygun noktanın 50 nanometre civarında oldugunu kesfetmis; yani bir kagıt yapragından 2.000 kat daha ince.