Aslında ateş, belli bir sınırda kalması şartıyla vücudun kendini koruma mekanizması olarak ortaya çıkıyor. Hipotalamus, hastalıkla savaşırken vücudun kaç dereceye kadar yükselmesi gerektiğine dair bilgiyi tüm mekanizmalara ulaştırıyor. Örneğin, 40 dereceye çıkacağını belirlediyse, bu seviyeyi buluncaya dek çalışır ve ateşe sebep olan faktörden vücudu kurtarana dek sıcaklığı aynı düzeyde tutarlar. Üşümemize rağmen, vücut ısımız yükselmeye devam ettiği için aynı anda terleme de başlıyor.
Asl ınd  a ate ş, bell  i bi r s ınırda kalma s  ı şart ıyla vücudu n kend   ini k orum a mekan iz ması olara k orta ya çıkı  yo r. Hipotala mu s, hast alıkl a sava şırk en v üc  udun k a  ç d  er eceye k ada  r yü ksel me si gerekti ğ  ine da i r bilg iy i tü   m meka n izmalara ulaştı  rıyor. Ör n eğin, 4  0 de r ece ye çıkaca ğı n ı belirl e diyse, b u sev iy eyi buluncay  a d   ek ç  alışır v  e ate ş e seb ep ol  an faktör den vücu du kurtara na d   ek s ıc aklığı a yn ı d üz eyde t  u tarlar. Üşümemiz e ra  ğmen, vüc  u t ısı mı z yü k selmey e d evam ett  i ği içi n ayn  ı an da t erleme d e b  aşl ıyor.