Örneğin Rustam al-Hukama, Tahmasb Mirza’ya genç erkekleri tarif ederken: “genç bıyıksız erkekler, gülyüzlü, selvi boylu, nergis gözlü, cilveli, bal dudaklı, elma yanaklı, ay yüzlü, Venüs gibi, hilal kaşlı, ahu gözlü” diyordu (1974, 199). Bu betimlemeler bugün genellikle daha feminen bir güzelliği çağrıştırırken, 19. yüzyılda bu tanımlamaların hem kadın hem erkek için geçerli olabildiği aktarılıyor.
Ör  ne¤in R u  stam a l- Hukama, Tah masb Mi rza’ya g e  nc erke kler i t ari  f ede  rke n: “g enc b›y ›ks› z er kekler, g ul yuz lu, se  lvi bo ylu, nerg is g ozl u, cilve li , ba   l dudakl ›, elm a y   anakl›, a  y y uzlu, Ve nus gi  bi, h ila l kaﬂl › , a hu gozlu ” diyor du (19 7 4, 1 9 9 ). B u betiml emeler bug u n ge nel lik le dah  a femine  n bi r g uzelli¤i c a¤r›ﬂ t›r›rken, 1 9. yuz y›  lda b u tan›mlama  lar›n he  m ka d›n he m e   rkek i cin gec erl i olabild i ¤i akta r›l ›yor.