Bu yüzden uzaktaki bir arka plan galaksisini (veya başka bir gök cismini) gözlemlediğimizde, şanslıysak galaksinin aynı görüntüsünü birkaç defa görebiliriz. Fakat bu görüntüler gitgide daha fazla bozulur. Burada şöyle bir işleyiş var: Uzaktaki bir galaksi, bütün yönlerde ışık saçıyor. Bu ışığın bir kısmı kara deliğe yaklaşıyor ve burada biraz sapıyor. Bir kısım ışık ise çok daha yakına geliyor ve kara deliğin etrafında tek sefer dönüp bize doğru kaçıyor. Bu böyle devam ediyor.
Bu yuzden uzaktaki bir arka plan galaksisini (veya baska bir gok cismini) gozlemledigimizde, sanslıysak galaksinin aynı goruntusunu birkac defa gorebiliriz. Fakat bu goruntuler gitgide daha fazla bozulur. Burada soyle bir isleyis var: Uzaktaki bir galaksi, butun yonlerde ısık sacıyor. Bu ısıgın bir kısmı kara delige yaklasıyor ve burada biraz sapıyor. Bir kısım ısık ise cok daha yakına geliyor ve kara deligin etrafında tek sefer donup bize dogru kacıyor. Bu boyle devam ediyor.