Fakat bu “vahşi bölgeler”, hikayenin yalnızca ufak bir kısmını oluşturuyor. Çalışmada keşfedilenlere göre en büyük sorunlar, insanların bir zamanlar hem biyoçeşitliliğe, hem de insanlara destek sağlayan arazileri kullanım yoğunluğuyla ilgili. Son 500 yılda hafif popülasyonlu ağaçlık alanlar ve ovalar, sıklıkla hayvan otlatmak üzere tarımsal kullanım amaçlı dönüştürülmüş. Yoğun şekilde kullanılan araziler ise artık farklı yaşam şekillerini eskisi kadar destekleyemiyor.
Fa kat b  u “ vahş  i bölge  ler”, hik ayenin yal  nı zca uf  ak b  ir kısm ın ı o luştur uyor. Çal ı ş mada k  eşfedi lenlere gö re e n büy  ük s o runla r, insan ların bi  r zaman l a r h  em biyoçeşitlili ğe, he  m d e insa n lara des tek sağla y an ara zileri kull  an ım yoğ un l uğuyla il gi li. S  on 50 0 yı lda h afif popülasyo nl u ağ açlık alan  la r v e ovalar , sık lı kl a hayva n o tlatmak üz ere t arımsa l kull anı m ama çl  ı d  önüştürül müş. Yo ğu n ş ekild e kullan ıl an araz il er i  s e a rtı k far klı yaş am şe  killerin i es k isi ka d ar d estekl eyemiyor.