Evliliğin getirdiği en önemli sonuçlardan biri hiç şüphesiz hem hak hem yükümlülük niteliğindeki “birlikte yaşama” olgusudur. Nitekim Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 185. maddesinde “Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” düzenlemesi mevcuttur. Kanun koyucu tarafından da koruma altına alınan bu hak ve yükümlülüğe aykırı davranan, yani “terk eden” eşin tutumu, terk edilen diğer eşe boşanma hakkı tanımaktadır.
E vli li¤in getir di¤ i e  n ön emli son  uçlardan b ir i h iç ﬂü   phesiz he m h ak h em yük ü mlülük niteli¤i ndek i “bir likt  e ya ﬂama” olgu sudur. Ni tek i m Tü rk M edeni Ka n un u (  TM K)’nun 1 85. ma ddes ind e “E ﬂl er birli kt e yaﬂama  k, birbi  ri ne sa d›k kal m ak v  e y  ard›m c› ol  mak zo rundad ›rlar. ” d üzenlemes i mevcut tur . K anun ko yucu tar af›  ndan d a ko ruma al t › na a l›nan b u h ak v   e y ükümlülü¤e ay k› r› dav rana n, ya n i “te r  k e  den ” e  ﬂ in tutumu , t e rk ed ilen di  ¤e r eﬂ e b oﬂanma ha kk› tan ›ma ktad›r.