“Modelimize göre, önceki çalışmalar ışığında ocağın mağaranın arkasına yerleştirilmesi, duman yoğunluğunu en aza indiriyor ve dumanın mağaradan dolaşıp tavanın hemen dibinden çıkmasını sağlıyor. Fakat incelediğimiz arkeolojik katmanlarda ocak, mağaranın merkezine konumlandırılmıştı. Mağarada yaşayanların neden bu noktayı seçtiğini ve duman dağılımının, mağaranın mekansal olarak faaliyet alanlarına bölünmesinde önemli bir etken olup olmadığını anlamaya çalıştık” diyor Yafit Kedar.
“Modeli mize gö r e, ön  ceki çalýşm aLar ýş ýğ ýnda oca ğý n m  ağaranýn ark asýna yerleş tirilmesi, d um a n yoğUnlu  ğu nu e   n a  z a in dir  iyor v   e duman ýn m ağaradan do laşýp tav a nýn he men d ibinden çýk masýný sa ğlýyor. Fa  kat incel e diğimiz arke ol oj ik k atmanlarda o c a k, mağara ný n mer kezine konuml andýrýlmýş  tý. Mağa ra da ya ş a yanlarýn n e d en b  u nok  tayý seç tiğin i v   e du m an da ğýlýmý nýn, mağa  ranýn m eka ns al o lara  k faal  iyet alan larýna b ö lünmesinde ön emli b  i r et   ken o lu p olm adý ğýný anlamay a çal ýş  týk” d iy or Yafi t Kedar .