Fotoğrafçı grubumla birlikte, onların güzel bir aşk hikayesi olan gerçek bir çift olmadığını biliyorduk. Fotoğraf çekimlerimizi bir aşk filminde olduğu gibi yönlendirdik. Bununla birlikte, ağlamamıza engel olamadık, uzaklaştık, göz yaşlarımızı silip karakterlerimize inandık. “İster inan ister inanma” mesele budur. Söyleyin bana, neden sinemaya gidiyoruz? Öncelikle, duygular için oraya gidiyoruz, izliyoruz, hissediyoruz ve empati kuruyoruz.
F otoğrafçı g rubu ml a bi rl ikte, onla rın gü ze  l bi  r a şk hika yes i o lan ger  çek bi  r ç   ift olm ad ığ ını biliyordu k . Fotoğr af çekimle rimiz i b   ir aş k film ind e o l  duğu gi b  i yö n  lendirdik. B ununl a birl ikte, a ğ  lamamıza eng e  l ol am ad ık, uzak laş t ık, g   öz yaşlar ımızı sili p kar  akt erlerimize in andı k. “İs te r i nan is  te r i n an ma” m esel e bu  du r. Söyley i n bana  , ne d en sinemay  a gidiy oruz? Ö ncelik l e, duygul ar i  çin o  ra ya gid iyoru  z, izl iy oruz , hi ss ediyoruz v e em p ati kuruy oruz .