Çok uzaklara giden bu kuyruklu yıldızlar, civardan geçen bir yıldızın çekim kuvvetinin yörüngelerini değiştirmesi halinde yeniden Güneş’e ve gezegenlere doğru yolculuğa çıkıyorlar. İlk olarak 1950 yılında Hollandalı gökbilimci Jan Oort’un hipoteziyle ortaya çıkan Oort bultuu, hâlâ bir kuram niteliğinde çünkü bulutu oluşturun kuyruklu yıldızlar doğrudan gözlemlenemeyecek kadar soluk ve uzak. Bu durum, Güneş sistemimizin en büyük yapısının neredeyse görünmez olduğu anlamına geliyor. Kaynak: UCLA.
Çok uzaklara giden bu kuyruklu yýldýzlar, civardan gecen bir yýldýzýn cekm kuvvetinin yorungelerini degistirmesi halinde yeniden Gunes’e ve gezegenlere dogru yolculuga cýkýyorlar. İlk olarak 1950 yýlýnda Hollandalý gokbilimci Jan Oort’un hipoteziyle ortaya cýkan Oort bultuu, hâlâ bir kuram niteliginde cunku bulutu olusturun kuyruklu yýldýzlar dogrudan gozlemlenemeyecek kadar soluk ve uzak. Bu durum, Gunes sstemimizin en buyuk yapýsýnýn neredeyse gorunmez oldugu anlamýna geliyor. Kaynak: UCLA.