Bu durum, sirkadiyen sistemin yön verdiği inişli çıkışlı bir kalıba ters düşüyor. Bu yüzden araştırmacılar matematiksel modellemeler kullanarak, katılımcıların ağrı algısındaki değişimlerin görünürde ne dereceye kadar yavaş bir artışla ve ne dereceye kadar ritmik bir değişimle açıklanabildiğini bulmaya çalışmışlar. Sonuçlar, sirkadiyen sistem için etkileyici bir zafer gösteriyor: Verilerin yüzde 80’si sirkadiyen kaynakla açıklanabilirken, sadece yüzde 20’si uyku kaynağıyla açıklanabilmiş.
Bu durum, sirkadiyen sistemin yön verdiği inişli çýkýşlý bir kalýba ters düşüyor. Bu yüzden araştýrmacýlar matematiksel modellemeler kullaarak, katýlýmcýlarýn ağrý algýsýndaki değişimlerin görünürde ne derecee kadar yavaş bir artýşla ve ne dereceye kadar ritmik bir değişimle açýklanabildiğini bulmaya çalýşmýşlar. Sonuçlar, sirkadiyen sistem için etkileyici bir afer gösteriyor: Verilerin yüzde 80’si irkadiyen kaynakla açýklanabilirken, sadece yüzde 20’si uyku kaynağýyla açýklanabilmiş.