lmuş olmamız. 20’nci yüzyılın başlangıcında, henüz yapılmamış çok temel bir sürü çalışma vardı. Elbette antibiyotikleri inceleyen ilk insan, 100 yıl sonraki bir ilaç şirketinde çalışan 1.000 araştırmacıdan bir tanesine göre çok daha fazla ilerleme kaydederdi. Bunu “kolay hedef” kuramı şeklinde düşünün. Bununla bağlantılı olarak bilim insanları, artık önemli keşiflerini daha ileri bir yaşta, daha büyük bir takımın parçası olarak yapmaya eğilim sergiliyor.
l mu ş o l mamı z. 2 0 ’nci y üz yıl ın başanıcı nd a , h e nüz y apıl mamış ç  o k t emel b ir s  ü rü çal ışm a v ardı. Elbe tte antibiyot ikleri i nceley en i  lk in sa n, 1  00 yı  l son ra ki b  i r i l aç şirketi   nde çalı  ş an 1 .000 araşt ı rmacıdan bi   r ta nesine gör e ç  o k d ah  a az la il erleme kayded e rdi. B  u nu “ko la  y hede f” k uramı şeklind e d ü şü nün. B  ununla bağ  lantılı ola rak b  ili m i ns  anları, a  rtık ö n eml i keş iflerini d ah a i l er i bi   r ya ş ta , d  aha b  ü yük b i r t  akımın parç as  ı o  larak ya  pmaya eğ i l im s er gili yor.