‘Atlayan genler’ olarak da adlandırılan bu yapılar, moleküler kopyalama-yapıştırma ve kesme-yapıştırma mekanizmaları yoluyla bireyin genomundaki bir noktadan başka bir noktaya ‘gidebiliyor’, karışabiliyor veya çoğalabiliyorlar. Bu mobil elementler, çoğu durumda sessiz kalıyor: Görünür etkileri olmuyor ve hareket etme kabiliyetlerini kaybediyorlar. Bazıları aktif olmuyor çünkü nesiller boyunca mutasyon biriktiriyorlar.
‘ Atl ayan genler ’ ola ra k d a adlan d›r›l an b u yap  ›lar, mol eküler kopy  alama-yap ›ﬂt›rma v  e ke sm e-yap›ﬂt› rma mekanizmalar › y oluyla b  irey in genomundak i b  ir n o ktadan ba ﬂka b ir nok ta  ya ‘gi  debiliyor’, k ar›ﬂabi liyor v eya ço¤alabili yorlar. B   u mo  bil ele mentler, ço¤ u du rumda ses siz k al› yor: Gö rünür etkil e ri olmu y or v   e ha rek et e  t m   e kabiliyetle rini kaybediy orlar. Baz›lar › ak  tif olm uyor çün  k ü nesille r boy unc a mut asyo  n biri ktiriyorlar.