Çok uzaklara giden bu kuyruklu yıldızlar, civardan geçen bir yıldızın çekim kuvvetinin yörüngelerini değiştirmesi halinde yeniden Güneş’e ve gezegenlere doğru yolculuğa çıkıyorlar. İlk olarak 1950 yılında Hollandalı gökbilimci Jan Oort’un hipoteziyle ortaya çıkan Oort bultuu, hâlâ bir kuram niteliğinde çünkü bulutu oluşturun kuyruklu yıldızlar doğrudan gözlemlenemeyecek kadar soluk ve uzak. Bu durum, Güneş sistemimizin en büyük yapısının neredeyse görünmez olduğu anlamına geliyor. Kaynak: UCLA.
Çok uzaklara giden bu kuyruklu yýldýzlar, civardan geçen bir yýldýzýn çekim kuvvetinin yörüngelerini değiştirmesi halinde yeniden Güneş’e ve gezegenlere doğru yolculuğa çýkýyorlar. İlk olarak 1950 yýlýnda Hollandalý gökbilimci Jan Oort’un hipoteziyle ortaya çýkan Oort bultuu, hâlâ bir kuram niteliğinde çünkü bulutu oluşturun kuyruklu yýldýzlar doğrudan gözlemlenemeyecek kada rsoluk ve- uzak. Bu durum, Güneş sistemimizin en büyük yapýsýnýn neredeyse görünmez olduğu anlamýna geliyor. Kaynak: UCLA.