Hukuk kliniği, hukuk eğitiminin geleneksel biçimine alternatif bir yaklaşım
sunan, birbiriyle bağlantılı iki önemli amaca yönelmiş bir eğitim ve öğretme
metodudur. Hukuk eğitim modelinin katı ve şekilci yaklaşımının sonucunda, hukuk
fakültesinden mezun olan öğrenciler, hukuk uygulaması hakkında bilgi sahibi
olmadan mezun olup, meslek hayatına atılmaktadır. Hukuk kliniklerinin pedagojik
hedefi meslek öğretmek ve her türlü deneyime dayalı, uygulamalı ve katılımcı
eğitimdir. Öğrencilerin çeşitli beceriler ve değerler kazanmaları amaçlanırken,
bu hedeflerin sağlanması, hukuk hizmetini alacak kişilere kaliteli bir hizmetin
verilmesi sonucunu doğuracaktır. Dolayısıyla iyi ve etkili bir hukuk eğitimi,
sunulacak adalet hizmetinin kalitesini de belirleyecektir. Bu amaçlara yönelmiş
hukuk klinikleri farklı biçimlerde sürdürülmektedir. Klinik çalışmalarının
farklı yapılanmasında o bölgenin sosyo-ekonomik ve kültürel koşulları,
dolayısıyla hukuksal bağlam önem arzetmektedir. Türkiye’de hukuk klinikleri,
hukuk eğitimindeki aksaklıkların çözümü bağlamında, son yılların önemli konu
başlıklarından biridir. Türkiye’de hukuk eğitiminin geleneksel biçimine karşı,
hukuk kliniklerinin “deneyimsel öğrenme” yaklaşımı farklı hukuk fakültelerinde
hayata geçirilmektedir. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin hibrid hukuki yapısı
ve farklı kültürlerden beslenen sosyal karakteri, adada öğrenim gören hukuk
fakültesi öğrencileri açısından, farklı bir hukuk kliniği deneyimi sağlayabilir
ve kliniklerden beklenen faydayı artıran unsurlar olarak değerlendirilebilir.