Bu makalede Osmanlı son döneminden günümüze Türkiye’de mukayeseli hukukçalışmaları kapsamında ele alınabilecek akademik çalışmalara dair bir değerlendirmesunulması hedeflenmiştir. Söz konusu çalışmalarda, bir asrı aşan tarihî süreç içerisindeBatı’da gelişen mukayeseli hukuk çalışmalarının takip edildiği, özellikle Cumhuriyetdöneminde hukuk iktibasından kaynaklanan bir zihni sınırlamayla daha çok mikrodüzeyde ve belirli Batı ülkelerinin mevzuatıyla mukayeselere gidildiği görülmektedir.Esasen hakim hukuk çevrelerinin makro düzeydeki mukayeseli hukuk çalışmalarınıgereksiz bulmaları kadar ondan kaygı duymaları da bu alanla ilgili eğitim ve yayınlarınzayıf kalışının temelinde yatmaktadır. Öte yandan mukayeseli hukuk çalışmalarının1980 sonrası geliştiği ilahiyat fakülteleri çevresinde de mikro düzeyde çalışmalaryapıldığı, farklı din ve medeniyetlerde ortaya çıkan hukuk bilim ve gelenekleri ileyürürlükteki hukuk sistemlerine dair makro düzeyde çalışmaların yetersiz olduğugörülmektedir.