"Suddenly we looked down into a cup-like depression, patched with stunted oaks and furs which had been twisted and bent by the fury of years of storm. Two high, narrow towers rose over the trees. The driver pointed with his whip. "Baskerville Hall," said he."
"Brádliga hugdu vit niður í eina djúpa lækking, pjøssað við krypilvaksnum eikitrøum og aðalgrannum, sum vóru snaraðar og boygdar av nógvum árum við óðum ódnum. Tvey høg smøl torn dagaðu uppi yvir trøunum. Vognstjórin peikaði við koyrlinum. "Baskerville Hall," segði hann."