I do not know what I may appear to the world, but to myself I seem to have been only like a boy playing on the seashore, and diverting myself in now and then finding a smoother pebble or a prettier shell than ordinary, whilst the great ocean of truth lay all undiscovered before me.
Eg veit ikki, hvussu heimurin sær meg, men fyri mær sjálvum tykist tað, sum havi eg bert verið sum ein drongur, ið spælir í fjøruni og stuttleiki mær av og á við at finna rundari malargrót ella eina skel vakrari enn tær vanligu, ímeðan stóra sannleikshavið liggur ófunnið framman fyri mær.