Then first Thymaetes cries aloud, to go / and through the gates the monstrous horse convey / and lodge it in the citadel. E'en so / his fraud or Troy's dark fates were working for our woe.
Tá fyrst Thymaetes rópar hart at fara, og gjøgnum grindirnar hin ræðuligi hesturin flytur seg, og latið hann standa í borgini. So kortini og tó, hansara svikagerð ella døkka lagna Troyu virkaðu fyri okkara líðingar.