The pagan nations of antiquity always had a tendency to worship the sun, under different names, as the giver of light and life. And their festivals in its honor took place near the winter solstice, the shortest day in the year, when the sun in December begins its upward course, thrilling men with the first distant promise of spring.
Heidnu tjóðirnar í forum høvdu altíð lyndi til at tilbiðja sólina undir ymiskum nøvnum, sum tann ið gevur ljós og lív. Og høgtíðir teirra til hennara æru vóru hildnar um vetrarsólstøðu, ársins stytsta dag, tá sólin í desember byrjar at seta kósina uppeftir og hugtekur menn við fyrstu fjaru lyftum um vár.