OsJt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 213 31994L0033 20.8.1994 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 216/12 DYREKTYWA RADY 94/33|WE z dnia 22 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony pracy osób młodych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 118a, uwzględniając wniosek Komisji (!) uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?) stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Traktatu (*) a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 118a Traktatu stanowi, że Rada przyjmuje, w drodze dyrektyw, minimalne wymagania mające na celu poprawę, szcze- gólnie środowiska pracy, w celu zapewnienia wyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników; na mocy tego artykułu, takie dyrektywy muszą unikać narzuca- nia ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które mogłyby powstrzymywać powstawanie i rozwój małych i śred- nich przedsiębiorstw; zgodnie z ust. 20 i 22 Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Pod- stawowych Pracowników, przyjętej przez Radę FEuropejską w Strasburgu dnia 9 grudnia 1989 r.: „20. Bez uszczerbku dla zastosowania takich zasad, które mogą być korzystniejsze dla młodych osób, zwłaszcza tych, które zapewniają ich przygotowanie do pracy poprzez szko- lenie zawodowe, oraz z uwzględnieniem odstępstw ograniczo- nych do niektórych form pracy lekkiej, minimalny wiek zatrudnienia nie może być niższy niż minimalny wiek ukoń- czenia szkoły, oraz, w każdym przypadku, nie niższy niż 15 lat; 22. Muszą zostać podjęte właściwe środki w celu dostosowa- nia przepisów prawa pracy, mające zastosowanie do młodych pracowników tak, by były realizowane ich szczególne (!) Dz.U. C 84 z 4.4.1992, str. 7. () Dz.U.C 313 z 30.11.1992, str. 70 (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 17 grudnia 1992 r. (Dz.U. C 21 z 25.1.1993, str. 167) Wspólne stanowisko Rady z dnia 23 listopada 1993 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 1994 r. (Dz.U. C 91 z 28.3.1994, str. 89). potrzeby rozwoju, szkolenia zawodowego oraz dostępu do zatrudnienia; Szczególnie czas pracy musi być ograniczony — bez możli- wości obejścia tego ograniczenia poprzez wykorzystanie pracy w godzinach nadliczbowych — a praca w porze nocnej musi być zabroniona w przypadku pracowników w wieku poniżej osiemnastu lat, za wyjątkiem niektórych rodzajów pracy usta- lonych w ustawodawstwie krajowym lub przepisach wyko- nawczych”; zasady Międzynarodowej Organizacji Pracy, dotyczące ochrony pracy młodych osób, w tym te, które odnoszą się do minimal- nego wieku dostępu do zatrudnienia i pracy, powinny zostać wzięte pod uwagę; w rezolucji dotyczącej pracy dzieci (+) Parlament Europejski pod- sumował różne aspekty pracy wykonywanej przez młode osoby oraz podkreślił wpływ pracy na ich zdrowie, bezpieczeństwo, rozwój fizyczny i intelektualny, oraz wskazał na potrzebę przy- jęcia dyrektywy harmonizującej ustawodawstwo krajowe w tej dziedzinie; zgodnie z art. 15 dyrektywy Rady nr 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzania środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pra- cy (*), szczególnie wrażliwe grupy ryzyka muszą być chronione przed niebezpieczeństwami, które ich szczególnie dotyczą; dzieci i młodzież muszą być uważane za grupy szczególnego ryzyka i dlatego podjęte być muszą działania mające na wzglę- dzie ich zdrowie i bezpieczeństwo; wrażliwość dzieci wymaga, by Państwa Członkowskie wprowa- dziły zakaz ich zatrudniania oraz zapewniły, że minimalny wiek pracy i zatrudnienia nie jest niższy niż minimalny wiek, w którym kończy się powszechny obowiązek szkolny nałożony prawem krajowym lub 15 lat w każdym przypadku; odstępstwa od zakazu pracy dzieci mogą zostać dopuszczone jedynie w szczególnych przypadkach oraz zgodnie z warunkami ustalonymi niniejszą dyrektywą; w żadnym wypadku owe wyjątki nie mogą zaszkodzić regularnemu uczęszczaniu do szkoły lub przeszkodzić dzieciom w pełnym korzystaniu z kształcenia; (*) Dz.U.C 190 z 20.7.1987, str. 44. () Dz.U.L 183 z 29.6.1989, str. 1.