12 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 07/t. 7 32002L0059 L 208/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 5.8.2002 DYREKTYWA 2002/59/[WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/JEWG PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (*), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak- tatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W swoim komunikacie z dnia 24 lutego 1993 r. w spra- wie wspólnej polityki bezpieczeństwa na morzu Komisja wskazała, jako jeden z celów na poziomie wspólnoto- wym, wprowadzenie obowiązkowego systemu informa- cji, dającego Państwom Członkowskim szybki dostęp do wszelkich istotnych informacji odnoszących się do ruchu statków przewożących materiały niebezpieczne lub zanieczyszczające i szczegółowych danych na temat rodzaju ich ładunków. Dyrektywa Rady 93/7 5/EWG z dnia 13 września 1993 r. dotycząca minimalnych wymagań w odniesieniu do statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opusz- czających i przewożących towary niebezpieczne lub zanieczyszczające (?)  wprowadziła — system, dzięki któremu właściwe władze otrzymują informacje na temat statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opusz- czających i przewożących towary niebezpieczne lub zanieczyszczające oraz na temat wypadków na morzu. Dyrektywa ta nakłada na Komisję obowiązek przedsta- wienia nowych propozycji dotyczących stworzenia peł- () Dz.U. C 120 E z 24.4.2001, str. 67. oraz Dz.U. C 362 E z 18.12.200I, str. 255. () Dz.U. C 221 z 7.8.2001, str. 54. () Dz.U. C 357 z 14.12.200I, str. 1. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 czerwca 2001 r. (Dz.U. C 53 E z 28.2.2002, str. 304), wspólne stanowisko Rady z dnia 19 grudnia 2001 r. (Dz.U. C 58 E z 5.3.2002, str. 14) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 10 kwietnia 2002 r. (dotychczas nie- opublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. Ć) Dz.U. L 247 z 5.10.1993, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/74/WE (Dz.U. L 276 z 13.10.1998, str. 7). niejszego systemu informowania Wspólnoty, w miarę możliwości informującego o statkach pływających wzdłuż wybrzeży Państw Członkowskich. Rezolucja Rady z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie wspólnej polityki w zakresie bezpieczeństwa na morzu (9) ustaliła główne cele działania Wspólnoty, w tym przyjęcie pełniejszego systemu informowania. Ustanowienie wspólnotowego systemu monitorowania i informacji o ruchu statków mającego na celu zapobiega- nie wypadkom i zanieczyszczaniu mórz, jak również zminimalizowanie ich wpływu na środowisko naturalne mórz i wybrzeża oraz gospodarkę i zdrowie społecz- ności lokalnych. Sprawność ruchu morskiego, w szczególności manewrowanie statkami w czasie zawija- nia do portów, zależą również od zapowiadania przez statki ich przybycia do portu z odpowiednim wyprze- dzeniem. Wzdłuż wybrzeży europejskich zorganizowano kilka obowiązkowych systemów informujących o ruchu statków, zgodnie ze stosownymi przepisami przyjętymi przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO). Należy zapewnić, aby kapitanowie statków stosowali się do obowiązujących wymogów tych systemów informa- cyjnych. Wprowadzono również służby ruchu statków i systemy wyznaczania dróg morskich, odgrywające istotną rolę w zapobieganiu wypadkom i zanieczyszczeniu środowiska w niektórych rejonach żeglugi, które są zatłoczone lub cechują się szczególnym zagrożeniem dla bezpieczeń- stwa żeglugi. Konieczne jest, aby statki korzystały z sys- temów ruchu statków i systemów wyznaczania dróg morskich zatwierdzonych przez IMO. Kluczowy postęp technologiczny dokonuje się w dzie- dzinie urządzeń pokładowych umożliwiających automa- tyczne rozpoznawanie statków (system AIS) i służących do poprawy monitorowania ruchu statków jak również urządzeń do rejestrowania przebiegu podróży (systemy VDR lub „czarne skrzynki”), które mają za zadanie ułatwić prowadzenie dochodzeń w następstwie wypadków. Doceniając znaczenie tego rodzaju urządzeń przy formułowaniu zasad polityki zapobiegania wypad- kom morskim, należy stwierdzić, że urządzenia takie (6) Dz.U. C 271 z 7.10.1993, str. 1.