OsJt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 431 31996L0071 21.1.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 18/1 DYREKTYWA 96/71/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, W SZCZ ególności jego art. 57 ustęp 2 oraz art. 66, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w artykule 189b Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) () Dz () Dz Na mocy art. 3 litera c) Traktatu jednym z celów Wspól- noty jest zniesienie przeszkód między Państwami Człon- kowskimi w swobodnym przepływie osób i usług. Po zakończeniu okresu przejściowego, na mocy Traktatu, zabronione są wszelkie ograniczenia w zakresie świadcze- nia usług, oparte o przynależność państwową lub warunek posiadania miejsca stałego zamieszkania. Realizacja rynku wewnętrznego stwarza dynamicznie zmieniające się otoczenie dla świadczenia usług poza gra- nicami państwowymi, zachęcając wzrastającą liczbę przed- siębiorstw do czasowego delegowania pracowników w celu wykonywania pracy na terytorium innego Państwa Członkowskiego niż to, na terenie którego są zatrudnieni. .U. C 225 z 30.8.1991, str. 6.i Dz.U. C 187 z 9.7.1993, str. 5. .U. C 49 z 24.2.1992), str. 41. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lutego 1993 r. (Dz.U. C 72 z 15.3.1993, str. 78), wspólne stanowisko Rady z dnia 3 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 220 z 29.7.1996, str. 1) i decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 18 września 1996 r. (Dz.U. C 320 z 28 .10.1996, str. 73). Decyzja Rady z dnia 24 września 1996 r. ) Świadczenie usług może polegać albo na wykonywaniu prac przez przedsiębiorstwo na własny rachunek i pod własnym kierownictwem w ramach umowy zawartej mię- dzy tym przedsiębiorstwem i odbiorcą usług, albo na wynajęciu pracowników innemu przedsiębiorstwu w ramach umowy prawa publicznego lub prywatnego. Promocja świadczenia usług ponad granicami państwo- wymi wymaga uczciwej konkurencji i środków gwarantu- jących poszanowanie praw pracowniczych. Wykraczający poza granice państwowe stosunek pracy stwarza problemy w zakresie ustawodawstwa stosowa- nego w dziedzinie stosunków pracy; w interesie stron należy ustalić warunki regulujące planowany stosunek pracy. Konwencja Rzymska z dnia 19 czerwca 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (*), podpisana przez dwanaście Państw Członkowskich, weszła w życie w większości Państw Członkowskich z dniem 1 kwietnia 1991 r. Artykuł 3 niniejszej Konwencji przewiduje, jako zasadę ogólną, swobodny wybór prawa przez strony; w przy- padku braku wyboru, zgodnie z art. 6 ustęp 2 umowa regulowana jest przez prawo państwa, w którym pracow- nik realizujący umowę wykonuje normalnie swą pracę, nawet jeśli jest czasowo delegowany do innego państwa, lub jeśli pracownik nie wykonuje normalnie swej pracy w jednym i tym samym państwie — przez prawo państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo zatrudniające Dz.U. L 266 z 9.10.1980, str. 1.