158 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/ft. 33 32000R0348 17.2.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 45/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 348/2000 z dnia 14 lutego 2000 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy oraz stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Euro- pejskiej (!), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 10 ust. 2, uwzględniając propozycję przedłożoną przez Komisję po konsul- tacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: (') ) A. ŚRODKI TYMCZASOWE Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1802/1999 (?) (zwanego dalej „rozporządzeniem tymczasowym”) Komi- sja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych bezszwowych rur żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy. B. DALSZA PROCEDURA Po nałożeniu tymczasowego cła antydumpingowego zain- teresowane strony, które o to wnioskowały, otrzymały możliwość poddania się przesłuchaniu. Strony zostały powiadomione o istotnych faktach i względach, na pod- stawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych i ostateczny pobór na poziomie tego cła kwot zabezpieczonych cłem tymczasowym. Przy- znano im także okres, w którym mogły składać oświadcze- nia w związku z tym ujawnieniem. Ustne i pisemne komentarze przedłożone przez zaintere- sowane strony zostały rozważone i, gdy było to właściwe, ostateczne ustalenia zostały odpowiednio zmienione. Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 905/98 (Dz.U. L 128 z 30.4.1998, str. 18). Dz.U. L 218 z 18.8.1999, str. 3. C. PRZEDMIOTOWY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY 1. Przedmiotowy produkt Należy przypomnieć, że ust. 7 rozporządzenia tymczaso- wego opisywał przedmiotowy produkt jako bezszwowe rury żelazne lub ze stali niestopowej, rodzaju wykorzysty- wanego do ropociągów i gazociągów, o zewnętrznej śred- nicy nieprzekraczającej 406,4 mm; bezszwowe rury żelazne o okrągłym przekroju i ze stali niestopowej, cią- gnione na zimno lub walcowane na zimno; pozostałe rury o okrągłym przekroju, żelazne i ze stali niestopowej, o zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 406,4 mm, zwane dalej „rurami bezszwowymi”. Powtarzało się twierdzenie, że rury bezszwowe powinny być podzielone na dwa oddzielne produkty przedmioto- we, tj. przeznaczone do handlu rury ze stali technicznej oraz stalowe rurociągi do ropy lub gazu, i że każda szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy powinna zostać przeanalizowana oddzielnie dla każdego produktu. Rzekome rozróżnienie oparte jest na podstawie tego, że przeznaczone do handlu rury i rurociągi są wzajemnie nie- wymienialne, zważywszy określoną certyfikację wyma- ganą dla zastosowań do ropy i gazu. Argumentowano również, że wyższe koszty produkcji rurociągów wyklu- czają ich sprzedaż do zastosowań innych niż do ropy lub gazu. Ponadto zarzucano, że przeznaczone do handlu rury są wykorzystywane w budownictwie oraz służą do zasto- sowań w infrastrukturze, podczas gdy rurociągi są wyko- rzystywane w przemysłach ropy i gazu, i że oba produkty są sprzedawane poprzez różne kanały zbytu, a rurociągi są sprzedawane bezpośrednio do użytkownika końcowego, a nie do podmiotów gospodarczych. Ustalono, że wszystkie rury bezszwowe mają te same pod- stawowe właściwości fizyczne i techniczne. Chociaż ist- nieje szeroki zakres różnych rodzajów, zróżnicowanych zależnie od zewnętrznej średnicy, grubości ścian, gatunku stali i specyfikacji technicznych, nie znaleziono żadnej wyraźnej linii podziału między nimi.