07/t. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 251 31986R4057 L 378/14 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.1986 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 4057/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie nieuczciwych praktyk cenowych w transporcie morskim RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając projekt rozporządzenia przedstawiony przez Komisję, uwzględniając opinię Zgromadzenia (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), a także mając na uwadze, co następuje: Istnieje powód, aby przypuszczać inter alia na podstawie sys- temu informacji ustanowionego decyzją Rady 78/774/EWG (*), że niektóre nieuczciwe praktyki linii żeglugowych państw trze- cich stanowią przeszkodę dla swobodnego udziału armatorów Wspólnoty w międzynarodowej żegludze liniowej; struktura branży żeglugi morskiej Wspólnoty jest taka, iż prze- pisy niniejszego rozporządzenia powinny się również odnosić do obywateli Państw Członkowskich osiedlonych poza Wspólnotą oraz towarzystw przewożących towary, założonych poza Wspólnotą, a kontrolowanych przez obywateli Państw Członkowskich, jeśli ich statki są zarejestrowane w Państwie Członkowskim zgodnie z jego prawem; takie nieuczciwe praktyki polegają na stałym pobieraniu takich stawek frachtowych dla transportu wybranych ładunków, które są niższe od najniższych stawek frachtowych pobieranych dla tych samych ładunków przez uznanych i wiodących arma- torów; takie praktyki cenowe są możliwe dzięki niekomercyjnym korzyściom przyznawanym przez państwo, które nie jest członkiem Wspólnoty; Wspólnota powinna być zdolna do podjęcia działania kompen- sującego przeciwko takim praktykom cenowym; nie ma uznanych zasad o charakterze międzynarodowym, które definiowałyby co stanowi nieuczciwą cenę w transporcie morskim; () Dz.U. C 255 z 15.10.1986, str. 169. () Dz.U. C 344 z 31.12.1985, str., 31. (3) Dz.U. L 258 z 21.9.1978, str. 35. w Celu ustalenia istnienia nieuczciwych praktyk cenowych, należy przewidzieć przepisy o właściwej metodzie kalkulacji; przy obliczeniu poziomu „normalnej stawki frachtowej” powinno się wziąć pod uwagę porównywalną stawkę pobie- raną obecnie przez uznane i wiodące towarzystwa działające w ramach lub poza konferencjami, albo też stawkę sporządzoną metodą dedukcji, na podstawie kosztów porównywalnych towarzystw plus rozsądna marża zysku; należy zdefiniować czynniki, które mogą być użyteczne dla ustalenia szkód; konieczne jest ustanowienie procedur pozwalających osobom działającym w imieniu branży żeglugi morskiej Wspólnoty, którzy uważają się za poszkodowanych lub zagrożonych przez nieuczciwe praktyki cenowe na wniesienie skargi; natomiast właściwym wydaje się wyjaśnienie, iż w przypadku wycofania skargi postępowanie może, ale nie musi zostać zakończone; powinna istnieć współpraca między Państwami Członkowskimi a Komisją zarówno w zakresie informacji o istnieniu nieuczci- wych praktyk cenowych i powstających w ich wyniku szkód, jak i w zakresie późniejszego kontrolowania spraw na pozio- mie Wspólnoty; w tym celu konsultacje powinny się odbywać w ramach Komitetu Doradczego; właściwym jest ustanowienie jasnych reguł postępowania pod- czas dochodzenia, w szczególności praw i obowiązków organów Wspólnoty i stron zaangażowanych oraz warunków, na których zainteresowane strony mogą mieć dostęp do infor- macji i mogą kierować zapytania co do głównych faktów i okoliczności, na podstawie których planowane jest zalecenie wprowadzenia opłaty kompensacyjnej; w celu zniechęcenia do nieuczciwych praktyk cenowych, lecz bez tworzenia przeszkód, ograniczania lub zniekształcania kon- kurencji w zakresie cen wobec linii niekonferencyjnych, ażeby funkcjonowały one na uczciwych i handlowych zasadach, właściwym jest, w przypadkach, gdzie ostatecznie dowiedziony stan faktyczny pokazuje istnienie nieuczciwej praktyki cenowej i wyrządzanie szkód, zapewnienie możliwości nałożenia opłaty kompensacyjnej ze szczególnych przyczyn; w celu zapewnienia, iż opłaty kompensacyjne są nałożone w sposób właściwy i jednolity, istotnym jest, aby ustanowione były wspólne reguły stosowania takich opłat; ze względu na charakter wspomnianych opłat, takie reguły mogą różnić się od reguł pobierania normalnych opłat przywozowych;