102 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 2 31992L0043 22.7.1992 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 206/7 DYREKTYWA RADY 92/43JEWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 130s, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: zachowanie, ochrona i poprawa jakości środowiska, w tym ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory jest istotnym celem stanowiącym element realizacji ogólnego interesu Wspólnoty wyrażonego w art. 130r Traktatu; polityka Wspólnoty Europejskiej i program działań w zakresie ochrony środowiska (na lata 1987-1992) (+) przewidują środki dotyczące ochrony przyrody i zasobów naturalnych; uznając za główny cel niniejszej dyrektywy wspieranie zachowa- nia różnorodności biologicznej przy uwzględnieniu wymagań gospodarczych, społecznych, kulturowych i regionalnych, niniej- sza dyrektywa przyczynia się do realizacji ogólnego celu polega- jącego na trwałym rozwoju; zachowanie takiej różnorodności biologicznej może w niektórych przypadkach wymagać utrzyma- nia lub wręcz pobudzania działalności człowieka; () Dz.U. C 247 z 21.9.1988, str. 3 oraz Dz.U C 195 z 3.8.1990, str. 1. () Dz.U.C 75 z 20.3.1991, str. 12. () Dz.U.C 31 z 6.2.1991, str. 25. (*) Dz.U.C 328 z 7.12.1987, str. 1. na europejskim terytorium Państw Członkowskich stan siedlisk przyrodniczych nadal się pogarsza i coraz większa liczba dzikich gatunków jest poważnie zagrożona; jeśli się uwzględni, iż zagro- żone siedliska i gatunki tworzą część dziedzictwa naturalnego Wspólnoty i że dotyczące ich zagrożenia mają często charakter transgraniczny, konieczne jest w celu ich ochrony podjęcie środ- ków na poziomie wspólnotowym; ze względu na zagrożenia niektórych typów siedlisk przyrodni- czych i niektórych gatunków konieczne jest, w celu wspierania szybkiego wprowadzenia w życie środków zmierzających do ich ochrony, uznanie ich za mające priorytetowe znaczenie; w celu odtworzenia lub zachowania siedlisk przyrodniczych i gatunków, objętych zakresem zainteresowania Wspólnoty, we właściwym stanie ochrony, konieczne jest wyznaczenie specjal- nych obszarów ochrony w celu stworzenia spójnej europejskiej sieci ekologicznej zgodnie z wyznaczonym harmonogramem; wszelkie wyznaczone obszary, w tym obszary sklasyfikowane obecnie lub w przyszłości jako obszary specjalnej ochrony zgod- nie z dyrektywą Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (%), będą musiały zostać włą- czone do spójnej europejskiej sieci ekologicznej; jest właściwe, aby na każdym wyznaczonym obszarze wprowa- dzić konieczne środki przy uwzględnieniu realizowanych celów w dziedzinie ochrony; tereny kwalifikujące się do wyznaczenia na specjalne obszary ochrony są proponowane przez Państwa Członkowskie, ale () Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/244/EWG (Dz.U. L 115 z 8.5.1991, str. 41).