13/t. 29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 535 32002L0072 L 220/18 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 15.8.2002 DYREKTYWA KOMISJI 2002/72JWE z dnia 6 sierpnia 2002 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/109/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (!), w szczególności jej art. 3, po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa Komisji 90/128/EWG z dnia 23 lutego 1990 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczy- mi (?), ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/17/WE ('), podlegała częstym i znacznym zmianom; dla jasności i ze względów praktycznych powinna zostać ujednolicona. (2)  Artykuł 2 dyrektywy 89/109/EWG stanowi, że materiały i wyroby w stanie gotowym nie mogą przenosić do środ- ków spożywczych żadnych składników w ilościach stano- wiących zagrożenie dla zdrowia ludzi lub powodujących niedopuszczalne zmiany w składzie środków spoży- wczych. (3)  Aby osiągnąć ten cel w przypadku materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, odpowiedni instrument stanowi dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 3 dyrektywy 89/109/EWG oraz przepisy ogólne, które stosuje się do przypadków, o których mowa. (4)  Zakres stosowania niniejszej dyrektywy musi pokrywać się z zakresem stosowania dyrektywa Rady 82/711/EWG (4). (5)  Ponieważ przepisów niniejszej dyrektywy nie stosuje się do żywic jonowymiennych, te materiały i wyroby zostaną objęte kolejną szczegółową dyrektywą. (6)  Sylikon traktuje się jako materiał elastomerowy, a nie z tworzywa sztucznego, dlatego zostaje on wyłączony z zakresu definicji tworzywa sztucznego. (7)  Ustanowienie wykazu dopuszczonych substancji wraz z ogólnym limitem migracji, a tam gdzie konieczne z innymi szczegółowymi ograniczeniami, będzie dostateczne aby osiągnąć cel ustanowiony w art. 2 dyrektywy 89/109JEWG. (!) DzU.L 40 z 11.2.1989, str. 38. () Dz.U.L75 z 21.3.1990, sprostowana w Dz.U. L 349 z 13.12.1990, str. 26. () DzU.L 58 z 28.2.2002, str. 19. (*) Dz.U. L 297 z 23.10.1982, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/48/WE (Dz.U. L 222 z 12.8.1997, str. 10). (8) (10) (11) (14) Ć) Poza monomerami oraz innymi substancjami wyjścio- wymi ocenionymi i dopuszczonymi na poziomie wspól- notowym istnieją również monomery oraz inne substan- cje wyjściowe ocenione i dopuszczone w co najmniej jednym Państwie Członkowskim, które mogą być używane do czasu dokonania ich oceny przez Komitet Naukowy ds. Żywności i podjęcia decyzji w sprawie ich włączenia do wykazu wspólnotowego; niniejsza decyzja będzie stoso- wana odpowiednio do substancji i sektorów tymczasowo wyłączonych. Obecnie istniejący wykaz dodatków jest niekompletny, gdyż nie zawiera wszystkich substancji, które zostały przy- jęte w jednym albo więcej Państw Członkowskich; odpo- wiednio, stosowanie tych substancji powinno być regulo- wane przez ustawodawstwo krajowe do czasu podjęcia decyzji w sprawie ich włączenia do wykazu wspólnoto- wego. Niniejsza dyrektywa ustala specyfikacje tylko w odniesie- niu do kilku substancji. Pozostałe substancje, które mogą wymagać specyfikacji regulowane są przez ustawodaw- stwo krajowe do czasu podjęcia decyzji na poziomie wspólnotowym. Dla niektórych dodatków ograniczenia ustalone w niniej- szej dyrektywie nie mogą być jeszcze stosowane we wszystkich sytuacjach do czasu zebrania i dokonania oceny wszystkich danych niezbędnych do lepszego osza- cowania narażenia konsumenta w niektórych szczegól- nych sytuacjach; dlatego powyższe dodatki występują w wykazie innym niż wykaz dodatków regulowanych w całości na poziomie wspólnotowym. Dyrektywa 82/711/EWG ustanawia podstawowe reguły niezbędne do badania migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, a dyrektywa Rady 85/572JEWG (*) ustala wykaz płynów modelowych uży- wanych w badaniu migracji. Ustalenie ilości substancji w materiałach lub wyrobach gotowych jest łatwiejsze niż ustalenie ich określonego poziomu migracji. W związku z powyższym w niektórych warunkach powinna być dozwolona weryfikacja zgod- ności poprzez ustalenie ilości raczej niż poziomu migracji. Dla niektórych rodzajów tworzyw sztucznych dostępność ogólnie uznanych modeli dyfuzji ustalonych na podstawie danych doświadczalnych pozwala na oszacowanie poziomu migracji substancji w niektórych warunkach, przez co unika się złożonych, kosztownych i czasochłon- nych badań. Dz.U. L 372 z 31.12.1985, str. 14.