10.6.2009 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 146/37 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/44|WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*) ustanowiła system, w ramach którego zarówno uczestni- kom krajowym, jak i uczestnikom zagranicznym zapew- nia się zamknięcie zleceń transferu i kompensowanie oraz egzekwowalność zabezpieczeń w systemach płatno- ści i rozrachunku papierów wartościowych. (2) W sprawozdaniu z dnia 7 kwietnia 2006 r. oceniającym dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń Ko- misja stwierdziła, że dyrektywa 98/26/WE na ogół dobrze spełnia swoją funkcję. Podkreślono w nim, że w obszarze systemów płatności i rozrachunku papierów wartościo- wych trwają prace nad kilkoma ważnymi zmiana- mi i stwierdzono również, że istnieje potrzeba wyjaśnienia i uproszczenia dyrektywy 98/26/WE. (3)  Główna zmiana polega jednak na rosnącej skali powiązań między systemami, które w czasie powstawania dyrektywy 98/26/WE funkcjonowały prawie wyłącznie w układzie krajowym i niezależnie od siebie. Zmiana ta jest jednym ze skutków dyrektywy 2004/39/WE Parla- mentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (*), a także europejskiego kodeksu postępowania w zakresie roz- liczeń i rozrachunków. W celu dostosowania się do tych zjawisk należy wyjaśnić pojęcie systemu interoperacyjne- go oraz odpowiedzialności operatorów systemów. (1) Dz.U. € 216 z 23.8.2008, s. 1. () Opinia z dnia 3 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (3) Opinia Parlamentu Furopejskiego z dnia 18 grudnia 2008 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 27 kwietnia 2009 r. (4) Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45. (5) Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1. (4)  Dyrektywa 2002/47/|WE Parlamentu Europejskiego i Ra- dy (6) stworzyła ujednolicone wspólnotowe ramy prawne dla transgranicznego stosowania zabezpieczeń finanso- wych i w ten sposób zniosła większość wymogów formal- nych tradycyjnie nakładanych na uzgodnienia dotyczące zabezpieczeń. (5)  Europejski Bank Centralny zadecydował o wprowadzeniu wierzytelności kredytowych kwalifikujących się do zabez- pieczenia operacji kredytowych Eurosystemu od dnia 1 stycznia 2007 r. Aby osiągnąć maksymalne skutki go- spodarcze korzystania z wierzytelności kredytowych, Fu- ropejski Bank Centralny zalecił rozszerzenie zakresu dyrektywy 2002/47/|WE. W sprawozdaniu z dnia 20 grud- nia 2006 r. oceniającym dyrektywę w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (2002/47/WE) Komisja zajęła się tą kwestią i zgodziła się z opinią Euro- pejskiego Banku Centralnego. Wykorzystanie wierzytel- ności kredytowych zwiększy rezerwy dostępnych zabezpieczeń. Ponadto dalsza harmonizacja w obszarze płatności i rozrachunku papierów wartościowych w dal- szym ciągu przyczyniłaby się do powstania jednakowych warunków dla instytucji kredytowych we wszystkich pań- stwach członkowskich. Jeżeli nastąpiłyby dalsze ułatwie- nia w zakresie stosowania wierzytelności kredytowych jako zabezpieczeń, korzyści odnieśliby również konsu- menci i dłużnicy, ponieważ stosowanie wierzytelności kre- dytowych jako zabezpieczenia mogłoby ostatecznie doprowadzić do zwiększenia konkurencji i większej do- stępności kredytów. (6)  Aby ułatwić wykorzystywanie wierzytelności kredyto- wych, ważne jest zniesienie lub zakazanie wszelkich prze- pisów  administracyjnych, takich jak obowiązek powiadamiania i rejestracji, które powodowałyby niewy- konalność cesji wierzytelności kredytowych. Podobnie, aby nie narażać na szwank interesów podmiotów przyjmują- cych zabezpieczenie, dłużnicy powinni móc zrzec się praw do kompensaty przysługujących im wobec wierzycieli. To samo uzasadnienie dotyczy również potrzeby wprowadze- nia opcji umożliwiającej dłużnikowi wyrażenie zgody na udostępnianie informacji objętych tajemnicą bankową, po- nieważ w przeciwnym razie przyjmujący zabezpieczenie może nie dysponować wystarczającymi informacjami, aby prawidłowo ocenić wartość wierzytelności kredytowych mających stanowić zabezpieczenie. Przepisy te powinny pozostać bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Parla- mentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwiet- nia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki (?). (6) Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43. () Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 66.