30 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 9 31998R1677 30.7.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 212/18 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1677/98 z dnia 29 lipca 1998 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92, z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Euro- pejskiego i Rady (WE) nr 82/97 (?), w szczególności jego art. 249, a także mając na uwadze, co następuje: przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 75/98 (+), dotyczące zgłaszającego wartość celną, powinny być ujednolicone z przepi- sami mającymi zastosowanie do zgłaszającego, aby możliwe było spójne stosowanie całości tych przepisów; prawodawstwo wspólnotowe odnoszące się do uszlachetniania biernego określa przypadki, w których zezwolenia udzielane są w zastosowaniu decyzji Komisji; korzystanie z procedury powinno zostać uproszczone przez zmianę procedury udzielania zezwolenia osobie innej niż ta, która zapewnia realizację operacji uszlachetniania biernego, z odwołaniem się, o ile zaistnieje taka potrzeba, do procedury komitetu; aby towary mogły być uważane za towary zwrócone, produkty rolne muszą zostać powrotnie przywiezione w terminie 12 mie- sięcy licząc od daty przyjęcia zgłoszenia wywozowego, bez moż- liwości przedłużenia tego terminu; w świetle zdobytego doświad- czenia, organy celne powinny mieć możliwość zezwalania na przekroczenie tego terminu w należycie uzasadnionych wyjątko- wych okolicznościach; w celu zapewnienia jednolitości uregulo- wań odnoszących się do zwrotów istniejących w ramach wspól- nej polityki rolnej, szczegóły dotyczące każdego przypadku powinny być przekazywane Komisji; zdarzają się przypadki, w szczególności w ramach przewozów drogą powietrzną, że duże ilości towarów muszą zostać wysłane w warunkach znacznego pośpiechu; może to prowadzić do błę- dów przy określaniu statusu towaru, które z inicjatywy osoby (!) Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. () Dz.U. L 17 z 21.1.1997, str. 1. () Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. () Dz.U.L7 z 13.1.1998, str. 3. zainteresowanej lub w jej imieniu koryguje się po przybyciu towarów do miejsca przeznaczenia; w takich przypadkach, gdy towary kontroluje się jedynie po odprawie celnej towary mogą być uważane, pod warunkiem że błąd naprawiany jest bez wyrzą- dzania szkód finansowych, za jeszcze nie usunięte ostatecznie spod dozoru celnego; możliwość ta nie powinna być nadużywa- na; właściwe jest zracjonalizowanie procedur, które będą stosowane na poziomie wspólnotowym, dotyczących, z jednej strony, sytu- acji, w których nie jest niezbędne zaksięgowanie a posteriori należ- ności celnych przywozowych lub wywozowych i, z drugiej stro- ny, dotyczących wniosków o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych lub wywozowych; zaleca się zwiększenie istniejącego progu, poniżej którego Pań- stwa Członkowskie, o ile nie mają żadnych wątpliwości, mogą samodzielnie zdecydować o nieksięgowaniu a posteriori nie pobra- nych należności, jeżeli uważają, że wszystkie warunki określone w art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (zwa- nego dalej „Kodeksem”) są spełnione; ponadto, zaleca się ustano- wienie progu w ecu, poniżej którego Państwa Członkowskie mogą samodzielnie zadecydować, o ile nie mają żadnych wątpli- wości, o przyznaniu zwrotu lub umorzenia jeżeli uznają, że warunki określone w art. 239 ust. 1 Kodeksu są spełnione; prawo do złożenia wyjaśnień osób, do których odnosi się decyzja w sprawie zaksięgowania po odprawie celnej należności celnych przywozowych lub wywozowych bądź osób składających wnio- sek o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych lub wywozowych, powinno zostać zagwarantowane; dlatego zainteresowane osoby powinny mieć możliwość podania na piśmie swoich uwag dotyczących wszystkich zastrzeżeń, które Komisja ma zamiar przedstawić w swoich decyzjach; taka sytua- cja wymaga dostosowania terminów przyjmowania przez Komi- sję wspomnianych decyzji; rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r., w sprawie wprowadzenia EUR (*), przewiduje, że z dniem 1 stycz- nia 1999 r., EUR staje się walutą uczestniczących Państw Człon- kowskich; EUR jest wyrażone do dnia 31 grudnia 2001 r. w kra- jowych jednostkach pieniężnych, zgodnie z kursami wymiany;wskutek tego istnieje równoważnik prawny między ) Dz.U. L 139 z 11.5.199$, str. 1.