86 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 31999R1661 29.7.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 197/17 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1661/1999 z dnia 27 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 737/90 w sprawie zasad regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 737/90 z dnia 22 marca 1990 r. w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następ- stwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (!), zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 686/95 (?), w szczególności jego art. 6, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Opad radioaktywnego cezu po wypadku, jaki miał miejsce w elektrowni atomowej w Czernobylu w dniu 26 kwietnia 1986 r., dotknął wiele krajów trzecich; odnotowano powtarzające się przypadki niezgodności z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia radioaktywnego dostaw pewnych typów grzybów importowanych z nie- których krajów trzecich. (2)  Podobny opad radioaktywny dotknął pewnych części tery- toriów niektórych Państw Członkowskich Unii Furopej- skiej. (3)  Obszary zalesione są w większości przypadków natural- nym środowiskiem grzybów nieuprawnych (produkty wymienione w załączniku ]), a takie ekosystemy mają ten- dencję do zatrzymywania radioaktywnego cezu w proce- sie cyklicznej wymiany pomiędzy glebą a roślinnością. (4) — W wyniku czego trwające nadal skażenie grzybów nie- uprawnych radioaktywnym cezem, od dnia wystąpienia wyżej wymienionego wypadku, nie zmniejszyło się, a nawet mogło się zwiększyć w przypadku pewnych gatun- ków. (5) W roku 1986 Komisja przeprowadziła, a następnie doko- nała uaktualnień oceny możliwych rodzajów ryzyka dla zdrowia ludzkiego, związanych z produktami żywnościo- wymi skażonymi radioaktywnym cezem; ocena możli- wego ryzyka nie straciła na ważności, biorąc pod uwagę okres aktywności promieniotwórczej wymienionej sub- stancji; ponadto maksymalny dopuszczalny poziom ska- żenia jest zasadniczo zgodny z poziomem zalecanym przez Komisję ds. Codex Alimentarius. (6)  Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 737/90 Pań- stwa Członkowskie są zobowiązane do przeprowadzania kontroli produktów pochodzących z krajów trzecich. (7)  Szczegółowe zasady dotyczące zastosowania tego rozpo- rządzenia znajdują się w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1983/88 (). (8) — Jak wynika ze względów przedstawionych w niniejszym rozporządzeniu, istnieje potrzeba uaktualnienia tych prze- (!) Dz.U. L 82 z 29.3.1990, str. 1. () Dz.U.L71 z 31.3.1995, str. 15. (10) (11) (13) ) ( pisów oraz uzupełnienia ich o szczegółowe warunki regu- lujące import pewnych produktów. Dyrektywą Rady 92/59/EWG z dnia 29 czerwca 1992 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (*) usta- nowiono system szybkiej wymiany informacji. Środki in situ na terytorium Państw Członkowskich Unii Europejskiej wynikają ze zobowiązań prawnych tych Państw zgodnie z art. 35 i 36 Traktatu, środki wspólno- towe, o których była już mowa, oraz krajowe środki i kon- trole, które łącznie pod względem równoważności efektów są rónoważne tym, które są ustanowione w niniejszym rozporządzeniu; Komisja podejmuje wszelkie niezbędne działania, aby Państwa Członkowskie skutecznie wypeł- niały swoje prawne zobowiązania w tym zakresie. Nawet jeśli w przyszłości będzie wymagało rozważenia przyjęcie przepisów nakazujących pobierania próbek i przeprowadzania analiz różnych produktów rolnych, ist- nieje natychmiastowy wymóg zaostrzenia tychże przepi- sów w odniesieniu do grzybów. W celu zapewnienia skuteczniejszej kontroli konieczne jest w konsekwencji określenie ograniczonej liczby urzę- dów celnych, gdzie pewne produkty będzie można podda- wać procedurze celnej w celu dopuszczenia do swobod- nego obrotu w Unii Europejskiej. Listy urzędów celnych oraz krajów trzecich mogą w razie potrzeby podlegać przeglądom, przy uwzględnieniu mię- dzy innymi zgodności z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia w przyszłości oraz innymi informa- cji pozwalającymi Komisji ocenić, czy istnieje potrzeba utrzymania danego państwa trzeciego na liście zawartej w załączniku IV. Z tych samych przyczyn dla każdej przesyłki takich pro- duktów są sporządzane certyfikaty eksportowe, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 737/90. Właściwe władze Państw Członkowskich są upoważnione do nakładania opłat, według swojego wyłącznego uznania, za pobieranie próbek i przeprowadzanie analiz oraz nisz- czenie produktu lub jego zwrot, pod warunkiem że przy wykonaniu opcji zniszczenia lub zwrotu produktu zosta- nie zachowana zasada proporcjonalności, oraz pod warun- kiem że w żadnym wypadku nałożone opłaty nie przekro- czą ponoszonych kosztów. Dz.U. L 174 z 6.7.1988, str. 32. Dz.U. L 228 z 11.8.1992, str. 24.