164 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15[t. 4 3199910030 29.6.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 163/41 DYREKTYWA RADY 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę FEuropej- ską, w szczególności jego art. 130s,ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trakta- tu ), a także mając na uwadze, co następuje: ()) Na podstawie zasad zawartych w art. 130r Traktatu, wspól- notowy program polityki i działań w dziedzinie środowi- ska i trwałego rozwoju (piąty program działań w zakresie środowiska) (*) przewiduje w szczególności wprowadzanie zmian w ustawodawstwie dotyczącym zanieczyszczeń powietrza; ten program zaleca ustanowienie długofalo- wych celów w zakresie jakości powietrza. Artykuł 129 Traktatu przewiduje, iż wymogi w zakresie ochrony zdrowia stanowią część składową innych polityk Wspólnoty; art. 3 lit. o) Traktatu przewiduje, iż działalność Wspólnoty przyczynia się do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony zdrowia. Na podstawie art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (%), Rada ma przyjąć usta- wodawstwo, przewidziane w ust. 1 oraz przepisy określo- nych w ust. 3 i 4 tego samego artykułu. Wartości dopuszczalne ustanowione w niniejszej dyrekty- wie stanowią minimalne wymogi; zgodnie z art. 130t Traktatu, Państwa Członkowskie mogą utrzymywać lub wprowadzać bardziej rygorystyczne środki ochronne; w szczególności, można wprowadzić surowsze Dz.U. C 9 z 14.1.1998, str. 6. Dz.U. C 214 z 10.7.1998, str. 1. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 maja 1998 r. (Dz.U. C 167 z 1.6.1998, str. 103), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 września 1998 r. (Dz.U. C 360 z 23.11.1998, str. 99) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 stycznia 1999 r. (Dz.U. C 104 z 14.4.1999, str. 44). Dz.U. C 138 z 17.5.1993, str. 5. Dz.U. L 296 z 21.11.1996, str. 55. (5) wartości dopuszczalne w celu ochrony zdrowia szczegól- nie wrażliwych kategorii ludności, takich jak dzieci i pacjentów szpitali; Państwo Członkowskie może wprowadzić obowiązek osiągnięcia wartości dopuszczal- nych przed terminem ustanowionym w niniejszej dyrek- tywie. Ekosystemy powinny być chronione przed szkodliwymi skutkami oddziaływania dwutlenku siarki; roślinność powinna być chroniona przed szkodliwymi skutkami oddziaływania tlenków azotu. Różnego rodzaju cząstki mogą wywierać różnego rodzaju szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi; istnieją dowody, że zagrożenia dla zdrowia ludzi związane z narażeniem na działanie wytworzonych przez człowieka pyłów są więk- sze niż zagrożenia związane z narażeniem na działanie naturalnie występujących cząstek w otaczającym powie- trzu. Dyrektywa 96/62/WE wymaga opracowania planów dzia- łań dla stref, w których stężenia zanieczyszczeń w otacza- jącym powietrzu przekraczają wartości dopuszczalne łącz- nie z wszelkimi tymczasowymi marginesami tolerancji, jakie stosuje się, aby zapewnić zgodność z wartościami dopuszczalnymi przed ustalonym terminem lub termi- nami; w zakresie, w jakim odnoszą się one do pyłu, takie plany działań i inne strategie zmniejszania powinny mieć na celu zmniejszenie stężeń drobnych cząstek w ramach całkowitego zmniejszenia stężeń pyłu. Dyrektywa 96/62/WE przewiduje, iż wartości liczbowe dla wartości dopuszczalnych i progów alarmowych mają opie- rać się na wynikach prac wykonanych przez międzynaro- dowe grupy naukowe działające w tej dziedzinie; Komisja ma uwzględniać najnowsze wyniki badań naukowych pro- wadzone w odpowiednich dziedzinach epidemiolo- gii i ochrony środowiska oraz najnowsze osiągnięcia metrologii w czasie ponownej oceny elementów, na jakich oparto wartości dopuszczalne i progi alarmowe. Aby ułatwić przegląd niniejszej dyrektywy w 2003 r., Komisja i Państwa Członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie rozwiązań zachęcających do prowadzenia badań nad skutkami oddziaływania zanieczyszczeń, okre- ślonych w niniejszej dyrektywie, a mianowicie: dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i oło- wiu.