142 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13ft. 27 32002R0006 5.1.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 3/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 308, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Ujednolicony system otrzymywania wzoru wspólnoto- wego, objętego jednolitą ochroną z jednolitym skutkiem w obrębie całego terytorium Wspólnoty realizowałby cele wspólnotowe ustanowione w Traktacie. Jedynie kraje Beneluksu wprowadziły jednolite prawo ochrony wzoru. We wszystkich pozostałych Państwach Członkowskich ochrona wzoru jest kwestią stosownego prawa krajowego i ogranicza się do terytorium danego Państwa Członkowskiego. Stąd, identyczne wzory mogą być chronione w różny sposób w różnych Państwach Członkowskich i z korzyścią dla różnych właścicieli. Pro- wadzi to do nieuchronnych konfliktów handlowych mię- dzy Państwami Członkowskimi. Zasadnicze różnice między prawami Państw Członkow- skich dotyczącymi wzorów uniemożliwiają i zniekształcają konkurencję na terenie całej Wspólnoty. W porównaniu z handlem wewnętrznym i konkurencją między produktami zawierającymi wzór, handel i konkurencja we Wspólnocie są uniemożliwiane i zniekształcane znaczną ilością wnio- sków, urzędów, procedur, praw, wyłącznych praw o zasięgu ograniczonym do danego państwa oraz łącznego kosztu administracyjnego z odpowiednio wysokimi kosz- tami i opłatami ponoszonymi przez wnioskodawcę. Dyrektywa 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów (*) przyczynia się do poprawy niniejszej sytuacji. Dz.U. C 29 z 31.1.1994, str. 20 oraz Dz.U. C 248 z 29.8.2000, str. 3. Dz.U. C 67 z 1.3.200I1, str. 318. Dz.U. C 110 z 2.5.1995 oraz Dz.U. C 75 z 15.3.2000, str. 35. Dz.U. L 289 z 28.10.1998, str. 28. (5) (8) Skutek ograniczenia ochrony wzorów do terytorium poszczególnych Państw Członkowskich, bez względu na to, czy ich prawa są zbliżone czy nie, prowadzi do poten- cjalnego podziału rynku wewnętrznego w odniesieniu do produktów zawierających wzór, będący przedmiotem praw krajowych spoczywających w rękach różnych osób, stanowiąc tym samym przeszkodę dla swobodnego prze- pływu towarów. Wynika stąd potrzeba stworzenia wzoru wspólnotowego stosowanego bezpośrednio w każdym Państwie Człon- kowskim, ponieważ jedynie w ten sposób możliwe stanie się osiągnięcie, poprzez jeden wniosek przedłożony w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzór) zgodnie z jednolitą procedurą według jednego prawa, jednego prawa do wzoru w obrę- bie jednego obszaru obejmującego wszystkie Państwa Członkowskie. Ponieważ cele proponowanego działania, mianowicie ochrona jednego prawa do wzoru w obrębie jednego obszaru obejmującego wszystkie Państwa Członkowskie, nie mogą być osiągnięte w zadowalającym stopniu przez Państwa Członkowskie ze względu na skalę i skutki stwo- rzenia wzoru wspólnotowego oraz władz wzoru wspólno- towego, dlatego mogą być łatwiejsze do osiągnięcia na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przedsięwziąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów. Rozszerzona ochrona wzoru przemysłowego nie tylko promuje udział poszczególnych twórców w całokształcie osiągnięć wspólnotowych w tym zakresie, lecz również wspiera innowacje i rozwój nowych produktów i inwesty- cji w ich produkcji. W konsekwencji bardziej dostępny system ochrony wzoru przystosowany do potrzeb rynku wewnętrznego jest istotny dla przemysłu wspólnotowego.