254 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 23 3199910005 7.4.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L91/10 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY nr 1999/ 5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 100A, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trakta- tu (*), na podstawie wspólnego tekstu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy w dniu 8 grudnia 1998 r., a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Urządzenia radiowe i końcowe urządzenia telekomunika- cyjne stanowią ważną część rynku telekomunikacyjnego, który jest ważnym elementem gospodarki Wspólnoty; dyrektywy odnoszące się do sektora telekomunikacyjnych urządzeń końcowych nie są już w stanie uwzględniać spo- dziewanych zmian w tym sektorze, wynikających z roz- woju nowych technologii, zmian na rynku oraz uregulo- wań prawnych dotyczących sieci komputerowych. (2)  Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 3b Traktatu, Państwa Członkowskie nie mogą osiągnąć w stopniu zadawalającym celu stworzenia otwartego jednolitego rynku urządzeń telekomunikacyj- nych, a mogą z lepszym wynikiem osiągnąć go na pozio- mie Wspólnoty; niniejsza dyrektywa nie obejmuje niczego, ponad to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. (3)  Państwa Członkowskie mogą opierać się na art. 36 Trak- tatu w celu wyłączenia niektórych kategorii sprzętu, do którego odnosi się niniejsza dyrektywa. (4) Dyrektywa 98/13/WE (+) ujednoliciła przepisy dotyczące końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz urządzeń (!) Dz.U. C 248 z 14.8.1997, str. 4. () Dz.U.C 73 z 9.3.1998, str. 10. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 stycznia 1998 r. (Dz.U. C 56 z 23.2.1998, str. 27), wspólne stanowisko Rady z dnia 8 czerwca 1998 r. (Dz.U. C 227 z 20.7.1998, str. 37) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 października 1998 (Dz.U. C 328 z 26.10.1998, str. 32). Decyzja Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lutego 1999 r. () Dz.U.L 74 z 12.3.1998, str. 1. (10) naziemnych do przekazu satelitarnego, w tym działania zmierzające do wzajemnego uznawania ich zgodności. Przepisy tej dyrektywy nie obejmują znacznej części rynku sprzętu radiowego. Towary o podwójnym zastosowaniu podlegają przepisom Wspólnoty odnośnie regulacji i kontroli wywozu, wpro- wadzonym  przez rozporządzenie Rady (WE) nr 3381/94 (). Szeroki zakres zastosowania niniejszej dyrektywy wymaga wprowadzenia nowych definicji wyrażeń: „sprzęt radiowy” oraz „końcowe urządzenia telekomunikacyjne”; uregulo- wania prawne, których celem jest stworzenie jednolitego rynku sprzętu radiowego i końcowych urządzeń teleko- munikacyjnych, powinny stworzyć warunki do rozwoju inwestycji, produkcji i sprzedaży w tempie odzwierciedla- jącym zmiany i rozwój nowych technologii oraz zmiany na rynku. Wobec stale wzrastającego znaczenia końcowych urzą- dzeń telekomunikacyjnych oraz sieci komunikacyjnych wykorzystujących połączenia radiowe obok sprzętu połą- czonego za pomocą kabli, wszelkie uregulowania i prze- pisy odnoszące się do wytwarzania, wprowadzania na rynek i stosowania sprzętu radiowego oraz końcowych urządzeń telekomunikacyjnych powinny obejmować oba rodzaje takiego sprzętu i urządzeń. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/10/WE z dnia 26 lutego 1998 r. w sprawie zastosowania zasady otwartej sieci (ONP) w telefonii głosowej oraz usługach powszechnych w telekomunikacji w konkurencyjnym śro- dowisku () wymaga, aby krajowe władze wykonawcze odpowiedzialne za regulację tego rynku zapewniły ogło- szenie szczegółowych danych technicznych dla końco- wych urządzeń sieciowych w celu zapewnienia funkcjono- wania rynku konkurencyjnego w zakresie dostawy końcowych urządzeń sieciowych. Cele określone w dyrektywie Rady 73/23JEWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących sprzętu elektrycznego przeznaczonego do pracy w określonym zakresie napięcia elektrycznego (7) są wystarczające, aby objąć sprzęt radiowy i końcowe urządzenia telekomunikacyjne, ale bez zastosowania limitu niższego napięcia. Dz.U. L 367 z 31.12.1994, str. 1. Dz.U. L 101 z 1.4.1998, str. 24. Dz.U. L 77 z 26.3.1973, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1).