13/t. 28 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 3 32001L0059 21.8.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 225/1 DYREKTYWA KOMISJI 2001/59/WE z dnia 6 sierpnia 2001 r. dostosowująca do postępu technicznego po raz dwudziesty ósmy dyrektywę Rady 67/548|EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT E ROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (!), ostatnio zmie- nioną dyrektywą Komisji 2000/33/WE (2), w szczególności jej art. 28, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () ) Załącznik I do dyrektywy 67/548/EWG zawiera wykaz substancji niebezpiecznych, wraz ze szczegółowymi danymi klasyfikacji i etykietowania każdej substancji. Obecna wiedza naukowa i techniczna wykazała, że wykaz substancji niebezpiecznych w tym załączniku powinien być dostosowany do postępu technicznego. W szczegól- ności tabele A i B we wstępie do załącznika I wymagają włączenia nomenklatury fińskiej i szwedzkiej. Niektóre wersje językowe dyrektywy wymagają poprawek technicz- nych we właściwych punktach wstępu do załącznika I. Użyteczne jest opublikowanie uaktualnionej i przepraco- wanej wersji wstępu do załącznika I. Ponadto wykaz sam w sobie powinien być uaktualniony, aby objąć zgłoszone nowe substancje oraz dalej istniejące substancje; identyfi- kacja, nomenklatura, klasyfikacja, etykietowanie i/lub gra- nice stężeń w odniesieniu do niektórych substancji powinny być zmienione w celu odzwierciedlenia postępu wiedzy technicznej; pozycje dla trzech substancji powinny być skreślone z wykazu, gdyż zostały zastąpione przez inne pozycje. Załącznik II do dyrektywy 67/548/EWG zawiera wykaz symboli i oznaczeń niebezpieczeństwa w odniesieniu do substancji i preparatów niebezpiecznych. Załącznik III do dyrektywy 67/548JEWG zawiera wykaz sformułowań wskazujących na charakterystykę szczególnego ryzyka odnoszącego się do substancji i preparatów niebezpiecz- nych. Załącznik IV do dyrektywy 67/548/EWG zawiera Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1. Dz.U. L 136 z 8.6.2000, str. 90. ) ) wykaz sformułowań wskazujących zalecenia w zakresie bezpieczeństwa dotyczące substancji i preparatów niebez- piecznych. Załączniki II, III i IV wymagają włączenia fiń- skiego i szwedzkiego brzmienia. Niektóre wersje językowe dyrektywy wymagają technicznych poprawek we właści- wych punktach załączników II, III i IV. Użyteczne jest opu- blikowanie uaktualnionych i przepracowanych wersji załączników II, III i IV. Artykuł 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/33/WE (*) zezwolił Szwecji od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. na wymaganie użycia dodatkowego sformułowania R, R340, niewymienionego w załączniku III, w odniesieniu do substancji sklasyfikowa- nych jako rakotwórcze, kategoria 3, zamiast sformułowa- nia R, R40. Eksperci Państw Członkowskich uzgodnili poddanie przeglądowi tekstu zwrotu R, R40 w celu odnie- sienia do substancji rakotwórczych, kategorii 3. Nowe sformułowanie R, R68 powinno być dodane do załącznika III zawierającego oryginalny tekst sformułowania R, R40 w odniesieniu do klasyfikacji i etykietowania substancji mutagennych kategorii 3 i substancji szkodliwych wymie- nionych w załączniku I. Odniesienia w zakresie klasyfika- cji, etykietowania i granicy stężenia w załączniku I, zawie- rającym R40, powinny być zatem poddane przeglądowi w odniesieniu do takich substancji mutagennych kategorii 3 i substancji szkodliwych. Załącznik V do dyrektywy 67/548JEWG ustanawia metody określania właściwości fizykochemicznych, tok- syczności i ekotoksyczności substancji i preparatów. Nie- zbędne jest dostosowanie tego załącznika do postępu tech- nicznego. Właściwe jest ograniczenie do minimum liczby zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych, zgodnie z dyrektywą Rady 86/609/JEWG (*). Rozdział B.1 powinien być zatem skreślony, ponieważ są dostępne metody alternatywne, z wykorzystaniem mniejszej liczby zwierząt. Należytą uwagę powinno poświęcić się metodom uznanym i zalecanym przez właściwe organizacje między- narodowe. Metody podprzewlekłej toksyczności drogą pokarmową w rozdziałach B.26 i B.27 powinny być odpo- wiednio poddane przeglądowi, a rozdziały od C.14 do C.20, dotyczące toksyczności dla środowiska naturalnego Dz.U. L 199 z 30.7.1999, str. 57. Dz.U. L 358 z 18.12.1986, str. 1.