13/t. 18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 273 31997D0176 14.3.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 73/19 DECYZJA KOMISJI z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/JEWG w zakresie wyrobów z drewna konstrukcyjnego i wyposażenia pomocniczego (Tekst mający znaczenie dla EOG) (97/176/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykona- wczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszą- cych się do wyrobów budowlanych (!), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (*), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: Komisja jest zobowiązana wybrać między dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeń- stwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność po- nosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczenia zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki cer- tyfikującej; artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych; obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku II do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury muszą być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odnie- sieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom; procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada syste- mom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ii), a procedura, określona w art. 13 ust. 3 lit. b), odpowiada systemom przedstawionym w załącz- (!) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. () Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1. niku III sekcja 2 i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ii); środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobu i rodziny wyrobów wymienionych w za- łączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent jako jedyna osoba odpowiedzialna za fabrycz- ny system kontroli produkcji zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się zgodnie z procedurą, zgodnie z którą, oprócz fabrycznego systemu kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nad- zór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowa- na jest upoważniona jednostka certyfikująca. Artykuł 3 Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących zharmonizowanych norm. Artykuł 4 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lutego 1997 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji