4.12.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 326/7 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1204/2008 z dnia 3 grudnia 2008 r. w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru gwarantowanych tradycyjnych specjalności” przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 509/2006 w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (Wersja skodyfikowana) (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjal- nościami (!), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i ust. 5 akapit drugi, a także mając na uwadze, co następuje: ( ( ( ( 1 2 3 4 ) ) ) ) D D Z Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2301/97 z dnia 20 listo- pada 1997 r. w sprawie wpisu niektórych nazw do Rejestru świadectw o szczególnym charakterze przewi- dzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2082/92 w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (*). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać ujednolicone. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych (*) państwa członkowskie prze- kazały Komisji wnioski o zarejestrowanie niektórych nazw jako świadectw o szczególnym charakterze. Nazwy te mogły zostać wpisane do Rejestru świadectw o szczególnym charakterze i z tego względu podlegać ochronie w całej Wspólnocie jako tradycyjne specjalności z.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1. z.U. L 319 z 21.11.1997, s. 8. ob. załącznik II. Dz.U. L 208 z 24.7.1992, s. 9. gwarantowane. Wskutek wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 509/2006 rejestr ten został zastąpiony Rejes- trem gwarantowanych tradycyjnych specjalności, określo- nym w art. 3 tego rozporządzenia. Zarejestrowane w ten sposób nazwy uprawniają do używania adnotacji „gwarantowana tradycyjna specjal- ność”, która jest dla nich zastrzeżona. Określenie „Serrano” jest uważane jako specyficzne samo w sobie zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 509/2006, tzn. jest ono nieprzetłumaczalne. Musi z tego powodu być stosowane w postaci, w jakiej występuje. Ponadto określenie „Serrano” jest zarejestro- wane bez uszczerbku dla stosowania określenia „góra”. Nie ma konfliktu między tymi dwoma pojęciami. W odniesieniu do nazw „Leche certificada de Granja” oraz „Traditional Farmfresh Turkey” ochrony zażądano jedynie dla hiszpańskiej wersji nazwy „Leche certificada de Granja” oraz dla angielskiej wersji nazwy „Traditional Farmfresh Turkey”. Z tego względu zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezen- tacji i reklamy środków spożywczych (*), jeżeli te dwa produkty trafiają do sprzedaży, ich etykiety muszą zawierać w innych językach, od razu tuż obok nazwy, której to dotyczy, wyrazy: „według tradycji hiszpańskiej” lub jego odpowiednik dla pierwszego produktu oraz jego odpowiednik „według tradycji brytyjskiej” dla drugiego produktu. Jeśli chodzi o nazwę „Traditional Farmfresh Turkey”, zgodnie z dyrektywą  2000/13/WE,  etykieta, a szczególnie informacja przeznaczona dla konsumenta nie może w żadnym wypadku prowadzić do pomieszania pojęć z terminami ustanowionymi dla wskazywania typów gospodarowania w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1538/91 z dnia 5 czerwca 1991 r. wprowa- dzającym szczegółowe przepisy wykonawcze do rozpo- rządzenia Rady (EWG) nr 1906/90 w sprawie niektórych norm handlowych mięsa drobiowego (), (*) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29. (© Dz.U. L 143 z 7.6.1991, s. 11.