O6Jt. 4 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15 32001L0024 L 125/15 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 5.5.2001 DYREKTYWA 2001/24|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Europejskiego Instytutu Walutowego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z celami Traktatu, należy promować harmonijny i zrównoważony rozwój gospodarczy w całej Wspólnocie przez zniesienie wszelkich przeszkód ograniczających swobodę przedsiębiorczości i swobodę świadczenia usług we Wspólnocie. Jednocześnie z eliminowaniem tych przeszkód należy zwrócić uwagę na sytuacje powstające w razie napotkania trudności przez instytucję kredytową, w szczególności, jeżeli ta instytucja ma oddziały w innych Państwach Człon- kowskich. Niniejsza dyrektywa stanowi część ram legislacyjnych Wspólnoty ustanowionych na mocy dyrektywy Parla- mentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalno- ści przez instytucje kredytowe (2000/12/WE) (*). Wynika z tego, że w czasie prowadzenia działalności instytucja kre- dytowa i jej oddziały stanowią jeden podmiot podlegający nadzorowi właściwych władz Państwa Członkowskiego, jeżeli wydano zezwolenie obowiązujące na całym obsza- rze Wspólnoty. Niekorzystna byłaby zwłaszcza rezygnacja z tej jedności instytucji i jej oddziałów w przypadku potrzeby podjęcia środków reorganizacyjnych lub wszczęcia postępowania likwidacyjnego. Dz.U. C 356 z 31.12.1985, str. 55 i Dz.U. C 36 z 8.2.1988, str. 1. Dz.U. C 263 z 20.10.1986, str. 13. Dz.U. C 332 z 30.10.1998, str. 13. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 1987 r. (Dz.U. C 99 z 13.4.1987, str. 211), potwierdzona dnia 2 grudnia 1993 r. (Dz.U. C 342 z 20.12.1993, str. 30), wspólne stanowisko Rady z dnia 17 lipca 2000 r. (Dz.U. C 300 z 20.10.2000, str. 13) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 12 marca 2001 r. Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2000/28/WE (Dz.U. L 275 z 27.10.2000, str. 37). (5) ©) Przyjęcie dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwa- rancji depozytów (6), wprowadzającej zasadę obowiązko- wego członkostwa instytucji kredytowych w systemie gwa- rancji w ich Państwie Członkowskim pochodzenia, w jeszcze większym stopniu uwidacznia potrzebę wzajem- nego uznawania środków reorganizacyjnych i postępowa- nia likwidacyjnego. Administracyjne lub sądowe władze Państwa Członkow- skiego pochodzenia mają wyłączne prawo decydowania i wdrażania środków reorganizacyjnych przewidzianych w prawie i zgodnych z praktyką stosowaną w danym Pań- stwie Członkowskim. W związku z trudnościami w har- monizacji prawa i praktyk Państw Członkowskich, należy umożliwić wzajemne uznawanie przez Państwa Człon- kowskie środków podejmowanych przez każde z Państw Członkowskich w celu przywrócenia rentowności instytu- cji kredytowych, które otrzymały zezwolenie wydane przez to Państwo Członkowskie. Należy zagwarantować, by środki reorganizacyjne podej- mowane przez władze administracyjne lub sądowe macie- rzystego Państwa Członkowskiego oraz środki podejmo- wane przez osoby lub organy upoważnione przez te władze do zarządzania tymi środkami reorganizacyjnymi, w tym środki obejmujące możliwość zawieszenia płatno- ści, zawieszenia stosowania środków egzekucyjnych lub redukcji roszczeń i inne środki mogące mieć wpływ na prawa osób trzecich, obowiązywały we wszystkich Pań- stwach Członkowskich. Pewne środki, w szczególności te wpływające na funkcjo- nowanie wewnętrznej struktury instytucji kredytowej lub na prawa kadry zarządzającej bądź akcjonariuszy, nie muszą być ujęte w niniejszej dyrektywie, aby obowiązywać w Państwach Członkowskich w zakresie, w jakim, zgodnie z zasadami prawa prywatnego międzynarodowego, pra- wem obowiązującym jest prawo Państwa Członkowskiego pochodzenia. Niektóre środki, w szczególności te związane z ciągłym spełnianiem warunków niezbędnych do otrzymania zez- wolenia, zostały już wzajemnie uznane w zastosowaniu dyrektywą 2000/12/WE w zakresie, w jakim nie naruszają praw osób trzecich, istniejących przed przyjęciem tych środków. Osoby uczestniczące w działaniu wewnętrznych struktur instytucji kredytowych oraz kadra kierownicza i akcjona- riusze tych instytucji występujący w ramach tych funkcji, do celów niniejszej dyrektywy nie są uważani za osoby trzecie. Dz.U. L 135 z 31.5.1994, str. 5.