12.6.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 211/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1101/2004 z dnia 10 czerwca 2004 r. zmieniające załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólno- tową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 546/2004 (?), a w szczególności jego art. 6, 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: ()  Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2377/90 maksy- malne limity pozostałości muszą być ustanawiane stop- niowo dla wszystkich substancji farmakologicznie czyn- nych, stosowanych w weterynaryjnych produktach lecz- niczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności. (2)  Maksymalne limity pozostałości powinny zostać okreś- lone wyłącznie po analizie wszelkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsu- mentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozostałości na przebieg procesów przetwórstwa przemysłowego środków spożywczych, przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryj- nych Produktów Leczniczych. (3)  Przy ustanawianiu maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogących wykazywać obecność pozos- tałości, limity tych pozostałości w tkankach mięsnych uzyskiwanych ze zwierząt leczonych (tkanka docelowa) oraz charakter pozostałości właściwej do kontroli limitu pozostałości (pozostałość znacznikowa). (4)  Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby lub nerek. Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będą- cych przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej. ( Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. () Dz.U. L 87 z 25.3.2004, str. 13. (5) — W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych, należy również ustanowić maksy- malne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu. (6) — W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać Tulatromycynę. (7) W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać Diklazuril. (8)W celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporzą- dzenia, należy przed jego wejściem w życie przewidzieć odpowiedni okres, aby umożliwić Państwom Członkow- skim dokonanie wszelkich dostosowań, które mogą okazać się niezbędne w związku z dopuszczeniem do obrotu określonych weterynaryjnych produktów leczni- czych, na mocy dyrektywy 2001/82/WE (*) Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej ostanio dyrektywą 2004/28/WE (*). (9)  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W załącznikach I i II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu. () Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1. ( Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 58.