294 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 18/t. 1 32002R0881 29.5.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 139/9 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308, uwzględniając wspólne stanowisko 2002/402/WPZiB dotyczące środków ograniczających ograniczających przeciwko Osamie bin Ladenowi, członkom organizacji Al-Kaida, talibom oraz innym osobom fizycznym, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym oraz uchylające wspólne stanowiska 96/746|WPZiB, 1999/727/WPZiB, 2001/154/WPZiB i 2001/771/WPZiB (!), uwzględniając wniosek Komisji (*), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (*), a także mając na uwadze, co następuje; (1)  Dnia 16 stycznia 2002 r., Rada Bezpieczeństwa Organiza- cji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1390(2002) wskazującą, że talibowie nie odpowiedzieli na jej żądania wystosowane w kilku poprzednich rezolucjach i potępiającą talibów za umożliwienie wykorzystania Afga- nistanu jako bazy do szkolenia i działania terrorystów, a także potępiającą sieć Al-Kaidy i inne powiązane z nią grupy terrorystyczne za dokonywanie aktów terrorystycz- nych i niszczenie mienia. (2)  Rada Bezpieczeństwa zdecydowała, między innymi, że zakaz lotów i niektóre ograniczenia wywozowe nałożone na Afganistan w następstwie rezolucji 1267(1999) i 1333(2000) powinny zostać uchylone oraz że zakres zamrożenia funduszy i zakaz udostępniania funduszy, które zostały nałożone w następstwie tych rezolucji, powinny zostać dostosowane. Rada zadecydowała rów- nież, że należy zastosować zakaz dostarczania talibom i organizacji Al-Kaida niektórych usług związanych z dzia- łalnością wojskową. Zgodnie z ust. 3 rezolucji 1390(2002), środki te zostaną ponownie przejrzane przez Radę Bezpieczeństwa dwanaście miesięcy po przyjęciu rezolucji i na zakończenie tego okresu Rada Bezpieczeń- stwa albo pozwoli na ich dalsze stosowanie albo zadecy- duje o ich usprawnieniu. (3) W tym względzie, Rada Bezpieczeństwa przypomniała o obowiązku wykonania w całości rezolucji 1373(2001) (!) Dz.U.L 139 z 29.5.2002 r., str. 4. (2) Wniosek przedłożony 6 marca 2002 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym). (?) Opinia wydana 11 kwietnia 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (10) w odniesieniu do każdego członka społeczności talibów i organizacji A]-Kaida, ale także w odniesieniu do tych, któ- rzy są z nimi powiązani, którzy uczestniczyli w finanso- waniu, planowaniu, ułatwianiu, przygotowywaniu i doko- nywaniu aktów terrorystycznych. Środki te podlegają zakresowi Traktatu i, dlatego, szczegól- nie w celu unikania zakłócania konkurencji, niezbędne dla prawodawstwa Wspólnoty jest wykonanie odpowiednich decyzji Rady Bezpieczeństwa, w zakresie w jakim dotyczy to terytorium Wspólnoty. Terytorium to obejmuje, w celu wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, wszyst- kie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się przepisy Traktatu, na mocy przepisów ustalonych w tym Traktacie; W celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności praw- nej we Wspólnocie, nazwiska i inne odpowiednie dane w odniesieniu do osób fizycznych lub prawnych, grup lub podmiotów, których fundusze powinny zostać zamrożone w następstwie oznaczenia przez władze ONZ, powinny zostać podane do wiadomości publicznej, natomiast we Wspólnocie powinna zostać ustanowiona procedura do zmiany tych list. Właściwe władze Państw Członkowskich powinny być, gdzie to konieczne, uprawnione do zapewnienia zgod- ności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Rezolucja 1267(1999) Rady Bezpieczeństwa ONZ przewi- duje, że właściwy Komitet ONZ ds. sankcji może udzielić wyłączeń z zamrożenia funduszy z tytułu potrzeb huma- nitarnych. W związku z tym, należy wprowadzić przepisy w celu stosowania takich wyłączeń w całej Wspólnocie. Ze względów praktycznych, Komisja powinna zostać upo- ważniona do zmiany załączników do niniejszego rozpo- rządzenia na podstawie stosownego powiadomienia lub informacji dostarczonej odpowiednio przez Radę Bezpie- czeństwa ONZ, właściwy Komitet ONZ ds. sankcji i Pań- stwa Członkowskie. Komisja i Państwa Członkowskie powinny powiadamiać się wzajemnie o środkach podjętych na podstawie niniej- szego rozporządzenia oraz o innych istotnych informa- cjach będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem oraz powinny współpracować z właści- wym Komitetem ONZ ds. sankcji, w szczególności poprzez dostarczanie mu informacji. Państwa Członkowskie powinny ustanawiać zasady stoso- wania sankcji obowiązujących wobec naruszenia przepi- sów niniejszego rozporządzenia i zapewnić ich wykony- wanie. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.