10ft. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 27 31993R3603 31.12.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 332/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 3603/93 z dnia 13 grudnia 1993 r. określające definicje w celu zastosowania zakazów określonych w art. 104 i 104b ust. 1 Traktatu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 104b ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (*), a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 104 i 104b ust. 1 Traktatu są bezpośrednio stosowane; terminy występujące w art. 104 i 104b ust. 1 można w miarę potrzeb skonkretyzować; terminy „pożyczki na pokrycie deficytu” oraz „inne rodzaje udogodnień kredytowych” zastosowane w art. 104 Traktatu powinny zostać zdefiniowane, zwłaszcza w odniesieniu do traktowania roszczeń istniejących od dnia 1 stycznia 1994 r.; jest pożądane, aby krajowe banki centralne biorące udział w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej przystępowały do tej Unii z bilansami zawierającymi roszczenia przenaszalne w warunkach rynkowych, zwłaszcza aby polityce walutowej Europejskiego Systemu Banków Centralnych nadać wymaganą elastyczność i aby umożliwić rozdysponowanie wśród central- nych banków krajowych uczestniczących w unii walutowej ich standardowych wkładów do dochodu walutowego; banki centralne, które po dniu 1 stycznia 1994 r. posiadają nie- przenaszalne roszczenia przeciwko sektorowi publicznemu lub podlegają warunkom, które nie są warunkami rynkowymi, powinny zostać upoważnione do konwersji tych roszczeń na przenaszalne papiery wartościowe o stałych terminach płat- ności w warunkach rynkowych; ust. 11 protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszą- cych się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlan- dii Północnej przewiduje, że rząd Zjednoczonego Królestwa ( Dz.U. C 324 z 1.12.1993, str. 5; oraz Dz.U. C 340 z 17.12.1993, str. 3. () Dz.U. C 329 z 6.12.1993 oraz decyzja z dnia 2 grudnia 1993 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). może zachować udogodnienie „środków i metod”, jakim dyspo- nuje w Banku Anglii, dopóki Zjednoczone Królestwo nie prze- jdzie do etapu trzeciego; właściwe jest, gdyby Zjednoczone Królestwo przeszło do etapu trzeciego Unii Gospodarczej i Walutowej, dodanie klauzuli o zamianie tego udogodnienia na możliwy do sprzedaży na rynku dług o stałym terminie płat- ności, na warunkach rynkowych; Protokół dotyczący Portugalii stanowi, że „niniejszym upoważ- nia się Portugalię do zachowania udogodnienia przyznanego Autonomicznym Regionom Azorów i Madery, aby mogły korzystać z bezprocentowego udogodnienia kredytowego w Banco de Portugal na warunkach ustalonych przez prawo por- tugalskie”; oraz że „Portugalia zobowiązuje się dokonać wszel- kich starań na rzecz zaniechania wyżej wspomnianego udo- godnienia tak szybko jak to możliwe”; Państwa Członkowskie powinny podjąć właściwe środki, aby zapewnić skuteczne i pełne stosowanie zakazów wymienionych w art. 104 Traktatu; zwłaszcza zakupy poczynione na rynkach wtórnych nie powinny być wykorzystywane na rzecz obcho- dzenia celu stawianego przez ten artykuł; w granicach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu dokonywanie przez bank centralny jednego Państwa Człon- kowskiego bezpośrednich zakupów papierów dłużnych zbywal- nych na rynku wyemitowanych przez sektor publiczny innego Państwa Członkowskiego nie przyczynia się do osłony sektora publicznego przed dyscypliną mechanizmów rynku, gdy tego typu zakupów dokonuje się jedynie w celu zarządzania rezer- wami walut obcych; bez względu na rolę przypisaną Komisji zgodnie z art. 169 Traktatu to Europejski Instytut Walutowy, a następnie Europej- ski Bank Centralny mają zapewnić, zgodnie z art. 109f ust. 9 i 180 Traktatu, by krajowe banki centralne przestrzegały zobo- wiązań określonych Traktatem; kredyty jednodniowe banków centralnych mogą wspomagać płynne operacje systemów płatności; dlatego kredyty jednod- niowe w sektorze publicznym są zgodne z celem wytyczonym