17.11.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 302/97 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniająca dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (*), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z konkluzjami Rady Furopejskiej i ECOFIN oraz międzynarodowymi inicjatywami, takimi jak szczyt G-20 w dniu 2 kwietnia 2009 r., niniejsza dyrektywa stanowi pierwszy poważny krok w reakcji na niedociągnięcia ujaw- nione przez kryzys finansowy przed podjęciem dalszych inicjatyw zapowiedzianych przez Komisję i określonych w jej komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy”. (2)  Artykuł 3 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podej- mowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (4) pozwala państwom członkowskim określić specjalne zasady ostrożnościowe dla instytucji kredyto- wych stale powiązanych z organem centralnym od dnia 15 grudnia 1977 r., o ile te zasady zostały wprowadzone do prawa krajowego do dnia 15 grudnia 1979 r. Te limity czasowe uniemożliwiają państwom członkowskim, zwłaszcza tym, które przystąpiły do Unii Furopejskiej po 1980 r., wprowadzenie lub utrzymanie tych specjal- nych zasad ostrożnościowych w odniesieniu do podobnie (!) Opinia z dnia 24 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (2) Dz.U. C 93 z 22.4.2009, s. 3. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 6 maja 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 27 lipca 2009 r. () Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1. (3) powiązanych instytucji kredytowych, które powstały na ich terytorium. Należy zatem usunąć limity czasowe okre- ślone w art. 3 tej dyrektywy, aby zapewnić równe warunki konkurencji pomiędzy instytucjami kredytowymi w pań- stwach członkowskich. Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego powinien opracować wytyczne w ce- lu wzmocnienia konwergencji praktyk nadzorczych w tym zakresie. Hybrydowe instrumenty kapitałowe odgrywają istotną rolę w bieżącym zarządzaniu kapitałem instytucji kredyto- wych. Instrumenty te pozwalają instytucjom kredytowym osiągnąć zróżnicowaną strukturę kapitału oraz umożliwia- ją dostęp do szerokiego grona inwestorów finansowych. W dniu 28 października 1998 r. Bazylejski Komitet Nad- zoru Bankowego przyjął umowę w sprawie kryteriów kwalifikowalności oraz limitów włączania niektórych ro- dzajów hybrydowych instrumentów kapitałowych do fun- duszy własnych podstawowych instytucji kredytowych. Ważne jest zatem ustalenie kryteriów uznawania tych in- strumentów kapitałowych za fundusze własne podstawo- we instytucji kredytowych oraz dostosowanie przepisów dyrektywy 2006/48/WE do tego porozumienia. Zmiany w załączniku XII do dyrektywy 2006/48/WE wynikają bezpośrednio z określenia tych kryteriów. Fundusze włas- ne podstawowe, o których mowa w art. 57 lit. a) dyrektywy 2006/48/WE, powinny obejmować wszystkie instrumenty, które na mocy prawa krajowego uznaje się za kapitał własny, których ranga jest taka sama jak akcji zwy- kłych w trakcie likwidacji i które w pełni pokrywają straty na równi z akcjami zwykłymi w sytuacji kontynuowania działalności gospodarczej. Instrumenty te powinny obej- mować instrumenty zapewniające preferencyjne prawa do wypłaty dywidendy na zasadzie nieskumulowanej, pod warunkiem że zostały one umieszczone w art. 22 dyrek- tywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r.w spra- wie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (*), mają taką samą rangę jak akcje zwykłe w trakcie likwida- cji i w pełni pokrywają straty na równi z akcjami zwykły- mi w sytuacji kontynuowania działalności gospodarczej. Fundusze własne podstawowe, o których mowa w art. 57 lit. a) dyrektywy 2006/48/WE, powinny obejmować również każdy inny instrument zgodnie z ustawowymi warunkami dotyczącymi instytucji  kredytowych, z uwzględnieniem szczególnej struktury organizacji po- mocy wzajemnej, spółdzielni i podobnych instytucji, a któ- re uznaje się za równoważne akcjom zwykłym pod względem ich cech kapitałowych zwłaszcza w odniesieniu do pokrywania strat. Instrumenty, które podczas likwida- cji nie mają takiej samej rangi jak akcje zwykłe lub które () Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1.