03/t. 14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 209 31993D0257 14.5.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 118/75 DECYZJA KOMISJI z dnia 15 kwietnia 1993 r. ustanawiająca metody referencyjne oraz wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych dla wykrywania pozostałości (93/257/EWG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem (!), ostatnio zmienioną dyrektywą 92/5/EWG (*, w szczególności jej art. 8 ust. 1, uwzględniając dyrektywę Rady 85/397/EWG z dnia 5 sierpnia 1985 r. w sprawie zdrowia i problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy mlekiem poddanym obróbce cieplnej (*), ostatnio zmienioną dyrektywą 89/662JEWG (*), w szczególności jej art. 11 ust. 4 akapit trzeci, a także mając na uwadze, co następuje: decyzja Komisji 93/256]EWG (*) ustanawia metody stosowane w celu wykrywania pozostałości substancji mających działanie hormonalne i tyrostatyczne; wyżej wspomniana decyzja określa metody i kryteria, które należy stosować podczas prowadzenia analiz; przepis o metodach referencyjnych powinien odnosić się do kryteriów ustanowionych dla metod potwierdzających; decyzja Komisji 90/515/[EWG (*) ustanawia referencyjne metody wykrywania pozostałości metali ciężkich i arsenu; należy wprowadzić przepis dotyczący metod referencyjnych służących wykrywaniu pozostałości innych niż metale ciężkie czy arsen; artykuł 8 ust. 1 akapit ostatni dyrektywy 64/433/EWG prze- widuje wyznaczenie w każdym Państwie Członkowskim przy- najmniej jednego laboratorium referencyjnego prowadzącego badania pozostałości; zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 86/469JEWG z dnia 16 września 1986 r. dotyczącej badań zwierząt i świeżego mięsa na obecność pozostałości (?), zmienionej decyzją 89/187/EWG (3), krajowe laboratoria referencyjne są odpowie- dzialne za koordynację norm i metod analizy każdej pozos- tałości lub grup danych pozostałości, włączając opracowywanie okresowych testów porównawczych próbek dzielonych przez zatwierdzone laboratoria oraz zgodność z ustanowionymi limi- tami; 1 (J Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64. (*) Dz.U. L 57 z 2.3.1992, str. 1. (*) Dz.U. L 226 z 24.8.1985, str. 13. (*) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 13. (*) Dz.U. L 118 z 14.5.1993, str. 64. () Dz.U. L 286 z 18.10.1990, str. 33. (') Dz.U. L 275 z 26.9.1986, str. 36. Ć) *) Dz.U. L 66 z 10.3.1989, str. 37. uwzględniając rozwój wiedzy naukowej i technicznej, a także w celach przejrzystości, należy uchylić decyzję Komisji 89/610JEWG ('); środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Do potwierdzenia występowania pozostałości substancji wymienionych w załączniku I do dyrektywy 86/469/EWG, z wyjątkiem pierwiastków chemicznych takich jak metale ciężkie i arsen, stosowane są następujące analityczne metody referen- cyjne: — test immunologiczny, — chromatografia cienkowarstwowa, — chromatografia płynna, — chromatografia gazowa, — spektometria masowa, — spektometria, lub każda inna metoda spełniająca kryteria porównywalne do tych, które zostały określone w art. 3 niniejszej decyzji. Artykuł 2 Analityczna metoda referencyjna musi być oparta: a) najlepiej na spektrometrii cząsteczkowej dostarczającej bezpośrednich informacji na temat struktury cząsteczkowej badanej substancji; lub b) na kombinacji niezależnych metod dostarczających infor- macji pośrednich na temat struktury cząsteczkowej badanej substancji; i musi posiadać właściwe granice wykrywalności i oznaczal- ności. () Dz.U. L 351 z 2.12.1989, str. 39.