11/t. 38 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 133 32001R1724 L 234/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT E UROPEJSKICH 1.9.2001 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1724/2001 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 lipca 2001 r. dotyczące działań podejmowanych w zakresie zwalczania min przeciwpiechotnych w krajach rozwijających się PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) () Wspólnota Furopejska jest zaniepokojona obecnością min przeciwpiechotnych i innych niewybuchów na obszarach, na których społeczności cywilne starają się przezwyciężyć skutki konfliktów zbrojnych. Miny przeciwpiechotne są przyczyną cierpień i ofiar w ludziach, w szczególności w najbiedniejszych częściach świata, i stanowią poważną przeszkodę dla rozwoju gos- podarczego, hamują powrót uchodźców i wysiedleńców oraz utrudniają akcje pomocy humanitarnej, odbudowę, rehabilitację i przywracanie normalnych warunków socjal- nych. Wspólnota jest zdecydowana przyczynić się w pełni do realizacji celu, jakim jest całkowite wyeliminowanie w nad- chodzących latach min przeciwpiechotnych na całym świecie. Wspólnota i jej Państwa Członkowskie dokonały najwięk- szego wkładu w rozszerzanie zakresu międzynarodowych wysiłków w celu przezwyciężenia tragedii związanych z minami przeciwpiechotnymi. Działanie mające na celu całkowitą eliminację min prze- ciwpiechotnych znajduje się nadal we wczesnym stadium Dz.U. C 248 E z 29.8.2000, str. 115 oraz Dz.U. C 120 E z 24.4.2001, str. 168. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 31 maja 2001 r. (Dz.U. C 213 z 31.7.2001, str. 1) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lipca 2001 r. (10) (11) i dlatego Wspólnota powinna nadal zdecydowanie prze- wodzić tym wysiłkom, do czasu pełnej realizacji tego celu. Niniejsze rozporządzenie stanowi bezpośrednią reakcję na postanowienia Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu (Konwencja ottawska). Dlatego z pomocy finansowej powinny, w pierwszej kolej- ności, korzystać te kraje rozwijające się, które są zaanga- żowane w walkę przeciwko minom przeciwpiechotnym i są Stronami Konwencji ottawskiej. Wspólnotowe działania przeciwminowe stanowią często integralną część pomocy humanitarnej i działań związa- nych z rehabilitacją, odbudową lub rozwojem, będąc przy tym odrębnym i wyspecjalizowanym rodzajem działalno- ści, podlegającym odmiennym priorytetom, wymaganiom operacyjnym i nakazom polityki. W ramach takich działań, jak również w przypadku pro- gramów ramowych na rzecz badań i rozwoju technologii dotyczących działań przeciwminowych, nowe i istniejące działania będą nadal finansowane ze specjalnych linii bud- żetowych, a gdzie sytuacja tego wymaga, wspierane, uzu- pełniane i koordynowane na podstawie niniejszego rozpo- rządzenia. Aby umożliwić Wspólnocie skuteczne przyczynianie się do akcji zapobiegawczych dotyczących min, niezbędnym będzie zezwolenie na wspólnotowe działanie w celu nisz- czenia zapasów min przeciwpiechotnych, w powiązaniu z działaniami w celu niszczenia min przeciwpiechotnych pozostałych w ziemi. Należy zintensyfikować badania naukowe w celu rozwija- nia technologii ułatwiających wykrywanie min i bardziej precyzyjne rozpoznawanie zaminowanych obszarów. Wspólnota musi być w stanie ustalić, że sfinansowane przez nią akcje rozminowywania były skuteczne. Dlatego musi ona korzystać ze stosownych środków technicznych, włącznie z technologią wojskową, tam gdzie jest to konieczne.