19/t. 6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 233 32003L0110 L 321/26 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 6.12.2003 DYREKTYWA RADY 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b), uwzględniając inicjatywę Republiki Federalnej Niemiec, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wzajemna pomoc do celów deportacji uwzględnia wspólny cel zakończenia nielegalnego pobytu obywateli państw trzecich, którzy podlegają nakazowi deportacji. Reguły wiążące wszystkie Państwa Członkowskie przyczy- niają się ponadto do pewności prawnej i standaryzacji pro- cedur. Deportacja drogą powietrzną nabiera coraz większego znaczenia dla celu zakończenia pobytu obywateli państw trzecich. Pomimo wysiłków Państw Członkowskich, aby przyznać pierwszeństwo wykorzystywaniu lotów bezpo- średnich, może być konieczne, z ekonomicznego punktu widzenia lub z powodu niewystarczającej dostępności lotów bezpośrednich, wykorzystanie połączeń lotniczych przez tranzytowe porty lotnicze innych Państw Członkow- skich. Zalecenie Rady z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie uzgodnionego działania i współpracy w wykonywaniu środków dotyczących deportacji (!) oraz decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie współpracy między Umawiającymi się Stronami w kwestii zawracania obywateli państw trzecich drogą powietrzną (SCH/Com-ex (98) 10) (2) zajmują się już potrzebą współ- pracy między Państwami Członkowskimi w dziedzinie deportacji drogą powietrzną obywateli państw trzecich. Suwerenność Państw Członkowskich, w szczególności w odniesieniu do użycia bezpośredniej siły przeciwko oby- watelom państw trzecich przeciwstawiających się deporta- cji, powinna pozostać nienaruszona. Konwencja z dnia 14 września 1963 r. w sprawie prze- stępstw i niektórych innych czynów popełnionych na pokładzie statków powietrznych (Konwencja tokijska), w szczególności w odniesieniu do kompetencji na pokła- dzie pilota odpowiedzialnego oraz do kwestii odpowie- dzialności, powinna pozostać nienaruszona. W odniesieniu do instrukcji linii lotniczych jak przeprowa- dzać deportacje z eskortą i bez dokonane jest odniesienie do załącznika 9 Konwencji Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) z dnia 7 grudnia 1944 r. Państwa Członkowskie wykonują niniejszą dyrektywę z należytym poszanowaniem praw człowieka i podstawo- wych wolności, w szczególności Konwencji genewskiej Dz.U. C 5 z 10.1.1996, str. 3. Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 193. ) ( Ć) dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., zmienionej Protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r., oraz Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Zgodnie z mają- cymi zastosowanie zobowiązaniami międzynarodowymi przewóz drogą powietrzną nie powinien być żądany ani dopuszczony, jeżeli w państwie trzecim będącym miej- scem przeznaczenia lub tranzytu obywatel państwa trze- ciego jest narażony na niehumanitarne lub poniżające trak- towanie, tortury lub karę śmierci, lub jeżeli jego życie lub wolność byłoby narażone na zagrożenie z powodu jego rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub przekonań politycznych. Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przy- znanych Komisji (*). Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Furopejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczest- niczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy, dlatego nie jest nią związana ani jej nie podlega. Biorąc pod uwagę, że niniej- sza dyrektywa rozwija dorobek Schengen na mocy posta- nowień tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w zakresie, w jakim stosuje się go do obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków krótkiego pobytu obowiązujących na terytorium Państwa Członkowskiego na mocy postano- wień dorobku Schengen, zgodnie z art. 5 wyżej wspomnia- nego Protokołu, Dania podejmuje decyzję w okresie sze- ściu miesięcy od przyjęcia przez Radę niniejszej dyrektywy, czy będzie ją wykonywać w ramach swojego prawa krajo- wego, czy nie. W odniesieniu do Republiki Islandii i Królestwa Norwegii niniejsza dyrektywa stanowi rozwój postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego dnia 18 maja 1999 r. przez Radę Unii Europejskiej z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (*), w zakresie w jakim stosuje się do obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków krótkiego pobytu obowiązujących na terytorium Państwa Członkowskiego na mocy postano- wień dorobku Schengen, które podlegają obszarowi, o którym mowa w art. 1 pkt C, decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europej- skiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczą- cego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (*). Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36. Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.