02/t. 12 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 105 32001R2501 L 346/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.2001 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Od 1971 r., Wspólnota przyznawała preferencje handlowe krajom rozwijającym się w ramach planu ogólnych prefe- rencji taryfowych. Wspólna polityka handlowa Wspólnoty musi być zgodna i konsolidować cele polityki rozwoju, w szczególności zwalczanie ubóstwa oraz promowanie trwałego rozwoju w krajach rozwijających się. Komunikat Komisji do Rady z dnia 1 czerwca 1994 r. ustala wytyczne w celu stosowania planu ogólnych prefe- rencji taryfowych na okres od 1995 r. do 2004 r. Rozporządzenie (WE) nr 2820/98 (*) wprowadza w życie plan ogólnych preferencji taryftowych do dnia 31 grudnia 2001 r. Po tym terminie plan ten powinien być, zgodnie z wytycznymi, nadal stosowany do dnia 31 grudnia 2004 r. Plan powinien zawierać przepisy rozporządzenia (WE) nr 416/2001 rozszerzającego bezcłowy dostęp bez ogra- niczeń ilościowych do produktów pochodzących z krajów najsłabiej rozwiniętych. Korzyści z tych rozwiązań powinny zostać przyznane wszystkim krajom uznanym Dz.U. C 270 E z 25.9.2001, str. 24. Opinia wydana 29.11.2001 (dotychczas niepublikowana w Dzien- niku Urzędowym). Dz.U. C 311 z 7.11.2001, str. 47. Dz.U. L 357 z 30.12.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 416/2001 (Dz.U. L 60 z 1.3.2001, str. 43). (12) i zaklasyfikowanym przez Narody Zjednoczone jako kraje najsłabiej rozwinięte. Szczególne rozwiązania dotyczące zwalczania produkcji i handlu narkotykami powinny być dokładnie monitoro- wane. Preferencje powinny być różnicowane stosownie do wraż- liwości produktów. Wystarczający byłby podział na dwie kategorie produktów: niewrażliwych i wrażliwych. Stawki taryfowe na produkty niewrażliwe powinny być nadal zawieszone, podczas gdy cła na produkty wrażliwe powinny ulec obniżeniu. Obniżka taka powinna być wystarczająco atrakcyjna w celu zachęcenia podmiotów gospodarczych do wyko- rzystania możliwości stwarzanych przez plan. Jeśli chodzi o cła ad valorem, stawka redukcji powinna być ryczałtowa i wynosić 3,5 punktu procentowego w stosunku do pań- stw objętych klauzulą najwyższego uprzywilejowania w zakresie stawek celnych. Cła specyficzne powinny zostać obniżone o 30 %. W przypadku gdy cła zawierają cła mini- malne, takie minimalne cło nie powinno być stosowane. W przypadku gdy preferencyjne stawki celne, obliczone zgodnie z rozporządzeniem (WE) 2820/98, przewidują większą obniżkę celną, powinny nadal być stosowane. Cła powinny być całkowicie zawieszone, w przypadku gdy preferencyjne traktowanie skutkuje cłem ad valorem w wysokości 1 % lub mniej albo cłem specyficznym w wysokości 2 EUR lub mniejszym. Przepisy dotyczące wykluczania państw beneficjentów na podstawie stopnia ich rozwoju powinny być stosowane raz do roku. Jednakże państwa powinny być wykluczane, tylko w przypadku gdy spełniają kryteria wykluczenia przez trzy kolejne lata i powinny zostać ponownie włą- czone w przypadku gdy nie spełniają tych kryteriów przez kolejne trzy lata. Przez pierwszy rok stosowania niniejszego rozporządze- nia państwa poprzednio wykluczone powinny pozostać wykluczone.