15/t. 3 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 151 31997L0011 L 73/5 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 14.3.1997 DYREKTYWA RADY 97/ 1 l/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, W SZCZ ególności jego art. 130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('*), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trakta- tu (+), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Celem dyrektywy Rady 85/337JEWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez nie- które przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowi- sko (5) jest zapewnienie właściwym władzom odpowied- nich informacji umożliwiających im podjęcie decyzji dotyczącej szczególnego przedsięwzięcia z pełną wiedzą o jego prawdopodobnie znaczącym wpływie na środowisko naturalne; procedura oceny jest podstawowym instrumen- tem polityki ochrony środowiska naturalnego, jak to okreś- lono w art. 130r Traktatu oraz Piątego Wspólnotowego Programu polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju. Zgodnie z art. 130r ust. 2 Traktatu, polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego oparta jest na zasa- dzie ostrożności oraz podejmowania działań zapobiegaw- czych tak, aby szkody wyrządzone w środowisku natural- nym były priorytetowo usuwane u źródła oraz zgodnie z regułą „zanieczyszczający płaci”. Podstawowe zasady oceny skutków środowiskowych powinny zostać zharmonizowane, jednakże Państwa Członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony środowiska naturalnego. Doświadczenie nabyte w zakresie oceny wpływu na śro- dowisko naturalne, opisane w sprawozdaniu w sprawie () Dz.U.C 130 z 12.5.1994, str. 8 oraz Dz.U. C 81 z 19.3.1996, str. 14. () Dz.U.C 393 z 31.12.1994, str. 1. () Dz.U. C 210 z 14.8.1995, str. 78. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 1995 r. (Dz.U. C 287 z 30.10.1995, str. 101), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 248 z 26.8.1996, str. 75) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 1996 r. (Dz.U. C 362 z 2.12.1996, str. 103). () Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. (10) ©) () wykonania dyrektywy 85/337JEWG przyjętym przez Komisję dnia 2 kwietnia 1993 r. wskazuje, że niezbędne jest wprowadzenie przepisów, które wyjaśnią, uzupełnią i poprawią zasady dotyczące procedur oceny w celu zapewnienia bardziej zharmonizowanego i efektywnego stosowania dyrektywy. Przedsięwzięcia, których ocena jest wymagana, powinny uzyskać zezwolenie na ich realizację; ocena powinna być dokonana przed przyznaniem zezwolenia. Stosowne jest uzupełnianie wykazu przedsięwzięć mają- cych znaczący wpływ na środowisko naturalne, i które z tego powodu muszą z reguły podlegać systematycznej oce- nie. Przedsięwzięcia innego rodzaju mogą nie wywierać w każ- dym przypadku znaczących skutków na środowisko natu- ralne; przedsięwzięcia te powinny podlegać ocenie wtedy, gdy Państwa Członkowskie uznają, że mogą znacząco oddziaływać na środowisko. Państwa Członkowskie mogą ustalać progi lub kryteria określające, jakie przedsięwzięcia powinny podlegać oce- nie ze względu na znaczenie ich skutków środowisko- wych; Państwa Członkowskie nie powinny być zobowią- zane do badania przedsięwzięć, które nie osiągają wyznaczonych progów lub nie spełniają ustalonych kryte- riów. Ustalając takie progi lub kryteria albo przeprowadzając indywidualne badania przedsięwzięć w celu określenia, które z przedsięwzięć powinno podlegać ocenie z punktu widzenia ich znaczących skutków środowiskowych, Pań- stwa Członkowskie powinny brać pod uwagę odpowied- nie kryteria selekcji określone w niniejszej dyrektywie; zgodnie z zasadą subsydiarności Państwa Członkowskie mają najlepsze możliwości do zastosowania tych kryte- riów w szczególnych przypadkach. Istnienie kryterium lokalizacji w odniesieniu do obszarów specjalnie chronionych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptac- twa (6) i 92/43/JEWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flo- ry (7), nie oznacza koniecznie, że przedsięwzięcia na tych obszarach podlegają automatycznie ocenie zgodnie z niniejszą dyrektywą. Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio Aktem Przystąpienia z 1994 r. Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7.