46 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O6Jt. 1 31977L0092 31.1.1977 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 26/14 DYREKTYWA RADY z dnia 13 grudnia 1976 r. w sprawie środków mających ułatwić skuteczne osiągnięcie swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług w odniesieniu do działalności agentów i brokerów ubezpieczeniowych (ex grupa ISIC 630) oraz, w szczególności, środków przejściowych dotyczących tych działalności (77/92JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 49, 57, 66 i 235, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: na podstawie Traktatu zakazuje się, z końcem okresu przejścio- wego, wszelkiego dyskryminacyjnego traktowania ze względu na przynależność państwową w odniesieniu do prawa przedsiębior- czości oraz świadczenia usług zakazuje się z końcem okresu prze- jściowego; zasada traktowania narodowego dotyczy w szczegól- ności — prawa  do wstępowania  do — organizacji zawodowych, w przypadku gdy działalność zawodowa danej osoby uwarunkowana jest koniecznością wykonania tego prawa; nie wszystkie Państwa Członkowskie ustanawiają warunki doty- czące podejmowania i prowadzenia działalności agenta i brokera ubezpieczeniowego; w niektórych przypadkach istnieje swoboda podejmowania i prowadzenia takiej działalności, a w innych przy- padkach występują ścisłe przepisy warunkujące dostęp do tego zawodu posiadaniem dowodu potwierdzającego dostęp do zawo- du; ze względu na różnice między Państwami Członkowskimi doty- czące zakresu działalności agenta i brokera ubezpieczeniowego pożądane jest możliwie jak najściślejsze określenie działalności, do której niniejsza dyrektywa ma mieć zastosowanie; ponadto art. 57 Traktatu przewiduje, że w celu ułatwienia oso- bom fizycznym podejmowania i prowadzenia działalności na własny rachunek, należy wydać dyrektywy w sprawie wzajem- (!) Dz.U. C 78 z 2.8.1971, str. 13. () Dz.U.C 113 z 9.11.1971, str. 6. nego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji oraz w sprawie koordy- nacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyj- nych w Państwach Członkowskich; w przypadku braku wzajemnego uznawania dyplomów lub bez- pośredniej koordynacji, wydaje się jednak pożądane ułatwienie skutecznego wykonania swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w zakresie wspomnianej działalności, w szcze- gólności poprzez przyjęcie środków przejściowych, jakie zostały przewidziane w programach ogólnych (?) w celu uniknięcia nad- miernych ograniczeń w stosunku do obywateli Państw Człon- kowskich, w których podejmowanie takich działalności nie pod- lega żadnym warunkom; w celu uniknięcia powstawania takich trudności, celem środków przejściowych powinno być dopuszczenie uznania za wystarcza- jące kwalifikacji do podjęcia wspomnianej działalności w przy- jmujących Państwach Członkowskich, w których obowiązują zasady dotyczące podejmowania takiej działalności, faktu prowa- dzenia działalności przez odpowiedni i wystarczająco nieodległy okres w Państwie Członkowskim, z którego pochodzi obywatel innego państwa, w przypadkach, gdy uprzednie szkolenie nie jest wymagane, zapewnienie, że zainteresowana osoba posiada wie- dzę zawodową równoważną wiedzy wymaganej od własnych obywateli przez przyjmujące Państwo Członkowskie; ze względu na sytuację istniejącą w Niderlandach, gdzie brokerzy ubezpieczeniowi dzielą się, zależnie od posiadanej wiedzy zawo- dowej, na kilka kategorii, należy stworzyć równoważny sys- tem w stosunku do obywateli innych Państw Członkowskich, którzy zamierzają podjąć działalność w jednej z tych kategorii; najbardziej właściwym i obiektywnym kryterium w tym zakresie jest liczba pracowników zatrudnionych przez zainteresowaną osobę lub jej podlegających; w przypadku gdy działalność agenta obejmuje działanie w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez jedno lub kilka zakładów ubezpieczeniowych, upoważniającego adresata/beneficjenta, w odniesieniu do niektórych lub wszystkich transakcji wchodzą- cych w zakres normalnej działalności danego przedsiębiorstwa () Dz.U. 2 z 15.1.1962, str. 32/62 i 36/62.