30.4.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 112/41 DECYZJA KOMISJI z dnia 20 grudnia 2006 r. dotycząca systemu pomocy wprowadzonego przez Francję na mocy art. 39 CA kodeksu podatkowego (code gćnćral des impóts) - pomoc państwa nr C46/2004 (ex NN65/2004) (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 6629) (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2007/256/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospo- darczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a), po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (!) i po uwzględnieniu tych uwag, a także mając na uwadze, co następuje: I. PROCEDURA Pismem z dnia 19 lutego 2004 r. (D/51178), Komisja zwróciła się do władz francuskich z wnioskiem o przeka- zanie informacji dotyczących podstawowych założeń leasingu podatkowego zastosowanego na korzyść niektó- rych przedsiębiorstw posiadających zezwolenie ministra finansów, wprowadzonych art. 77 ustawy nr 98-546 z dnia 2 lipca 1998 r., dotyczącej różnych przepisów natury gospodarczej i finansowej (?). Pismem z dnia 18 marca 2004 r. władze francuskie poprosiły o przedłużenie terminu, który został im wyznaczony w celu dostarczenia wymaganych informacji. Pismem z dnia 3 maja 2004 r. (A[33117) Komisja otrzymała wyżej wymienione informa- cje od władz francuskich. Pismem z dnia 6 lipca 2004 r. (D/54933) Komisja poprosiła władze francuskie o przed- łożenie dodatkowych informacji, które zostały jej dostar- czone 2 sierpnia 2004 r. (A/36007). Pismem z dnia 14 grudnia 2004 r. (D/205909), Komisja dostarczyła władzom francuskim decyzję nakazującą wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego zgod- nie z art.88 ust. 2 Traktatu. Decyzja ta została opubliko- wana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (). W tej decyzji Komisja zwróciła się z prośbą do Francji oraz Dz.U. C 89 z 13.4.2005, str. 15. Dziennik urzędowy Republiki Francuskiej nr 152 z dnia 3 lipca 1998 r., str. 10127. Dz.U. C 89 z 13.4.2005, str. 15. E == zainteresowanych stron do przedstawienia ich uwag w określonym terminie. Pismem z dnia 6 stycznia 2005 r. (A/30266), i kolejnym z dnia 4 lutego 2005 r., władze francuskie zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie tego terminu. Komisja przychyliła się do tych wniosków pisemnie, odpowiednio pismem z dnia 11 stycznia 2005 r. (D/50220) oraz z dnia 16 lutego 2005 r. (D/51190). Dnia 15 marca 2005 r. (A[32251) Komisja otrzymała uwagi władz francuskich. Otrzymała także, w wyznaczo- nym terminie, uwagi szesnastu zainteresowanych stron, które zostały przekazane władzom francuskim 9 czerwca 2005 r. (D/54454). Pismem z dnia 7 lipca 2005 r. (A[35587) władze francuskie poprosiły Komisję o przedłużenie terminu, który został im wyznaczony w celu skomentowania uwag zainteresowa- nych stron. Komisja przychyliła się do tej prośby i władze francuskie ostatecznie przekazały jej swe uwagi pismem z dnia 20 lipca 2005 r. (A[35981). Pismem przekazanym pocztą elektroniczną dnia 2 marca 2006 r. (A[31655), władze francuskie przekazały Komisji dodatkowe uwagi dotyczące przedmiotowego systemu. 1. SZCZEGÓŁOWY OPIS SYSTEMU Zgodnie z akapitem pierwszym art. 39 C kodeksu pod- atkowego (zwanego dalej KP), amortyzacja składników aktywów przekazanych w leasing lub przekazanych do dyspozycji w jakiejkolwiek innej formie jest rozłożona na zwykły okres użytkowania. Artykuł 77 ustawy nr 98-546 wprowadza do KP dwa przepisy mające na celu walkę z uchylaniem się od płacenia podatków przy finansowaniu ruchomości przez spółki osobowe i grupy interesów gospodarczych (GIG) (*). Zobacz artykuły nr L 251-1 do L 251-23 kodeksu handlowego i art. 239c KP. Według tych artykułów, GIG jest związkiem dwóch lub kilku osób fizycznych lub prawnych, posiadającym osobowość prawną. Jej celem jest ułatwienie lub rozwój działalności gospodar- czej swych członków, poprawa lub zwiększenie wyników tej działalności. Jej działalność musi mieć związek z działalnością gospodarczą jej członków i nie może mieć charakteru dodatkowego w stosunku do niej. GIG nie jest zasadniczo płatnikiem podatku od osób prawnych. Każdy członek grupy jest jednak osobiście płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie zysku związanego z jego prawami. Członkowie GIG są natomiast w sposób nieograni- czony i solidarnie odpowiedzialni za zobowiązania grupy całym swym majątkiem.