414 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02Jt. 5 31995R1367 17.6.1995 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 133/2 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1367/95 z dnia 16 czerwca 1995 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3295/94 ustanawiającego środki uniemożliwiające dopuszczeme do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych oraz towarów pirackich KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3295/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające środki uniemożliwiające dopuszczanie do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów pod- rabianych i towarów pirackich (!), w szczególności jego art. 12, 13i14, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie (WE) nr 3295/94 wprowadziło wspólne reguły w celu uniemożliwienia dopuszczania do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych i towarów pirackich oraz w celu skutecznego przeciwstawienia się nielegalnemu obrotowi takimi towarami, nie stając przy tym na przeszkodzie wolności handlu prowadzonemu zgodnie z prawem; środki potwierdzające fakt posiadania praw własności intelektual- nej wymagane zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 3295/94 powinny być ustanowione; artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 3295/94 przewiduje, że Pań- stwa Członkowskie mają przekazywać Komisji wszelkie istotne informacje mające związek z jego stosowaniem i że Komisja ma przekazywać te informacje innym Państwom Członkowskim; procedura wymiany takich informacji powinna być określona; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3077/87 (?) powinno zostać uchylone; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Do celów art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3295/94, zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”, osoba będąca właścicielem praw lub każda inna osoba uprawniona do korzystania z praw może być reprezentowana przez osobę fizyczną lub osobę prawną; do tych ostatnich zalicza się w szczególności stowarzyszenie, którego jedynym lub głównym zadaniem jest zarządzanie lub administrowanie prawami autorskimi bądź prawami pokrewnymi. (!) Dz.U. L 341 z 30.12.1994, str. 8. () Dz.U. L 291 z 15.10.1987, str. 19. Artykuł 2 Dowód, że składający wniosek jest osobą będącą właścicielem jed- nego z praw określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, który musi być przedstawiony przy ubieganiu się o dokonanie interwencji zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 tiret drugie tego rozporządzenia, ustala się następująco: a) w przypadku gdy osoba będąca właścicielem praw składa wniosek sama: — w przypadku praw zarejestrowanych lub dla których wniosek o rejestrację został złożony (znak towarowy bądź prawo do wzoru przemysłowego): dowód rejestracji we właściwym urzędzie lub dowód złożenia wniosku; — w przypadku praw autorskich, praw pokrewnych lub praw odnoszących się do wzoru przemysłowego niezare- jestrowanych lub dla których wniosek nie został złożony: każdy dowód potwierdzający jego autorstwo lub pier- wotną własność prawa; b) w przypadku gdy wniosek zostaje złożony przez inną osobę uprawnioną do korzystania z jednego z praw, określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, w uzupełnieniu do wymaganego dowodu, określonego w lit. a), dokument na mocy którego osoba jest upoważniona do korzystania z danego prawa; c) w przypadku gdy wniosek składa przedstawiciel osoby będą- cej właścicielem praw lub każda inna osoba upoważniona do korzystania z praw określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) roz- porządzenia podstawowego, w uzupełnieniu do wymaganego dowodu, określonego w lit. a) i b), upoważnienie do takiej czynności. Artykuł 3 Do przydatnych informacji określonych w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia podstawowego zalicza się: szczegółowe dane dotyczące towaru, zwłaszcza jego wartość i opakowanie, jak również informacje, które umożliwiają odróżnienie go od towarów, w stosunku do których istnieje prawo ochronne. Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi informacja powinna być tak dokładna, aby umożliwiała organom celnym dokonanie, bez nadmiernego wysiłku, skutecznej identyfikacji podejrzanych przesyłek, z zastosowaniem analizy ryzyka.