L 211/94 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 14.8.2009 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 oraz art. 551i art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: ()  Rynek wewnętrzny gazu ziemnego, który od 1999 r. jest stopniowo realizowany w całej Wspólnocie, ma na celu za- pewnienie prawdziwej możliwości wyboru wszystkim konsumentom w Unii Europejskiej, bez względu na to czy są to obywatele, czy przedsiębiorstwa, stworzenie nowych możliwości gospodarczych oraz zwiększenie poziomu handlu transgranicznego, aby osiągnąć w ten sposób zwiększenie wydajności, konkurencyjne ceny i wyższe standardy usług oraz przyczynić się do bezpieczeństwa dostaw i stabilności. (2)  Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (*) wniosła znaczący wkład w tworzenie takiego rynku wewnętrznego gazu ziemnego. (3))  Wolności, jakie Traktat gwarantuje obywatelom Unii — miedzy innymi swobodny przepływ towarów, swoboda przedsiębiorczości oraz prawo do swobodnego świadcze- nia usług — są możliwe do osiągnięcia jedynie w warun- kach w pełni otwartego rynku, który umożliwia wszystkim konsumentom swobodny wybór dostawców, a wszystkim dostawcom — swobodną realizację dostaw dla swoich odbiorców. (4)  Istnieją jednak obecnie we Wspólnocie przeszkody w sprzedaży gazu na równych warunkach oraz bez dys- kryminacji lub niekorzystnych warunków. W szczególnoś- ci nie we wszystkich państwach członkowskich istnieje już niedyskryminacyjny dostęp do sieci oraz równie skutecz- ny nadzór regulacyjny. (!) Dz.U. C 211 z 19.8.2008, s. 23. (2) Dz.U. C 172 z 5.7.2008, s. 55. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 stycznia 2009 r. (Dz.U. C 70 E z 24.3.2009, s. 37) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. (do- tychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2009 r. (4) Dz.U. L 176 z 15.7.2003, s. 57. (5) W komunikacie Komisji z dnia 10 stycznia 2007 r. zaty- tułowanym „Polityka energetyczna dla Europy” zwrócono uwagę na zasadnicze znaczenie dokończenia budowy ryn- ku wewnętrznego gazu ziemnego oraz stworzenia rów- nych warunków działania dla wszystkich przedsiębiorstw gazowych mających siedzibę we Wspólnocie. Komunikaty Komisji z dnia 10 stycznia 2007 r. zatytułowane „Perspek- tywy rynku wewnętrznego energii elektrycznej i gazu” oraz „Dochodzenie w ramach art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w odniesieniu do europejskich sektorów ga- zu i energii elektrycznej (raport końcowy)” wykazały, że obecne zasady i środki nie zapewniają niezbędnych ram dla osiągnięcia celu, jakim jest właściwie funkcjonujący ry- nek wewnętrzny. Bez skutecznego oddzielenia sieci od działalności w zakre- sie produkcji i dostaw („skuteczny rozdział”), istnieje ryzy- ko dyskryminacji nie tylko w zakresie eksploatacji sieci, ale także w zakresie środków zachęcających przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo do dokonywania stosownych in- westycji w swoje sieci. Zasady dotyczące rozdziału prawnego i funkcjonalnego przewidziane w dyrektywie 2003/55/WE nie doprowadziły jednak do skutecznego wydzielenia operatorów systemów przesyłowych. Na posiedzeniu w dniach 8 i 9 marca 2007 r. Rada Europejska wezwała w związku z tym Komisję do opracowania wniosków legislacyjnych w zakresie „skutecz- nego oddzielenia działalności w zakresie dostaw i produkcji od eksploatacji sieci”. Skuteczny rozdział może zostać zapewniony jedynie po- przez wyeliminowanie środków zachęcających przedsię- biorstwa zintegrowane pionowo do stosowania dyskryminacji wobec konkurentów w odniesieniu do do- stępu do sieci oraz w zakresie inwestycji. Rozdział własno- ści — który należy rozumieć jako wyznaczenie właściciela sieci na operatora systemu i zachowanie jego niezależno- ści od wszelkich interesów związanych z dostawami i pro- dukcją, jest wyraźnie skutecznym i stabilnym sposobem na rozwiązanie nieodłącznego konfliktu interesów oraz za- pewnienie bezpieczeństwa dostaw. Z tej przyczyny Parla- ment Europejski w swojej rezolucji z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie perspektyw rynku wewnętrznego energii elek- trycznej i gazu (?) nawiązał do rozdziału własności na po- ziomie przesyłu jako najskuteczniejszego narzędzia promowania inwestycji w infrastrukturę w niedyskrymina- cyjny sposób, sprawiedliwego dostępu do sieci dla nowych podmiotów oraz przejrzystego rynku. Zgodnie z zasada- mi rozdziału własności, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zapewnienia, aby ta sama osoba lub te same osoby nie były uprawnione do sprawowania kon- troli nad przedsiębiorstwem produkującym lub dostarcza- jącym gaz i jednocześnie do sprawowania kontroli lub wykonywania jakichkolwiek praw względem operatora () Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 206.