L 171/6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 1.7.2009 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 571/2009 z dnia 30 czerwca 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do ustanowienia systemu kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), w szczególności jego art. 85 i art. 95a ust. 3 w związku z jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( ( ( ( 1 2 3 4 ) ) ) ) D D Z D Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2236/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 ustanawiającego system kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej (?) było w znacznym stopniu wielo- krotnie zmieniane (). Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, rozporzą- dzenie to należy przekształcić. Wspomniane dalsze zmiany są konieczne w następstwie zmian wprowadzonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 oraz przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolni- ków, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (?). W celu skorzystania z pomocy Wspólnoty w ramach systemu kwot ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007, przedsiębiorstwa produkujące skrobię ziem- niaczaną  muszą  zawrzeć  umowy kontraktacji z producentami ziemniaków. Należy wyszczególnić, jakie elementy trzeba uwzględnić w umowie kontraktacji pomiędzy przedsiębiorstwem produkującym skrobię ziemniaczaną a producentem w celu uniknięcia zawarcia umowy kontraktacji z nadwyżką w stosunku do przysługującej przedsiębior- stwu subkwoty. Takie przedsiębiorstwa produkujące skrobię nie powinny przyjmować dostaw ziemniaków nieobjętych umową kontraktacji, ponieważ stwarza to zagrożenie dla efektywności sytemu kwot i wymogu, z.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. z.U. L 339 z 24.12.2003, s. 45. ob. załącznik II. z.U. L 30 z 31.10.2009, s. 16. który stanowi, że cena minimalna ustalona w art. 95a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 powinna obejmować wszystkie ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi. Niemniej jednak, tam gdzie warunki klimatyczne panujące na obszarach objętych umową kontraktacji sprzyjają produkcji większej ilości ziem- niaków lub ziemniaków o większej zawartości skrobi niż było to pierwotnie przewidziane, powinno być możliwe przyjęcie tych ziemniaków przez przedsiębior- stwo produkujące skrobię ziemniaczaną, pod warunkiem że zapłaci ono za nie cenę minimalną. Ziemniaki o zawartości skrobi poniżej 13 % nie mogą zostać zakwalifikowane jako surowiec do produkcji skrobi ziemniaczanej. Ziemniaki o zawartości skrobi poniżej 13 % nie powinny być przyjmowane przez przedsiębiorstwa produkujące skrobię. Tam gdzie ze względu na warunki klimatyczne zawartość skrobi jest niższa oraz na wniosek państwa członkowskiego, Komisja może zezwolić na przyjmowanie ziemniaków o zawartości skrobi niższej niż 13 %. Należy wprowadzić środki kontrolne mające zapewnić, że tylko skrobia produkowana zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia stanowi podstawę do wypła- cenia premii. W celu ochrony producentów ziemniaków przeznaczonych do produkcji skrobi konieczne jest stosowanie ceny minimalnej, określonej w art. 95a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, przy zakupie wszystkich ziemniaków. Dlatego też należy przewidzieć sankcje tam, gdzie nie zapłacono ceny minimalnej, albo wobec przedsiębiorstwa produkującego skrobię, które przyjęło ziemniaki nieobjęte umową kontraktacji. Należy wprowadzić przepisy, które umożliwią dopilno- wanie, by wyprodukowana nadwyżka skrobi ziemniacza- nej, przekraczająca wysokość przyznanej przedsiębior- stwu subkwoty, była wywożona bez refundacji wywozo- wej, zgodnie z wymogami określonymi w art. 84a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W przypadku jakie- gokolwiek naruszenia tego przepisu powinno się stosować sankcje. Należy określić, jakie decyzje mają być podjęte w stosunku do subkwoty przedsiębiorstw produkujących skrobię, które łączą się, zmieniają właściciela lub zaprzes- tają handlu. Państwom członkowskim i Komisji należy umożliwić sprawowanie kontroli nad funkcjonowaniem systemu kwot. Należy określić informacje, które przedsiębiorstwa produkujące skrobię powinny przekazywać państwu członkowskiemu, a państwo członkowskie — Komisji.