13/t. 29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 367 32002L0022 L 108/51 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 24.4.2002 DYREKTYWA 2002/22/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trakta- tu (+), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Liberalizacja sektora telekomunikacji oraz podniesienie konkurencyjności i zwiększenie wyboru usług łączności idą w parze z równoległym działaniem na rzecz stworze- nia zharmonizowanych ram regulacyjnych, które zabez- pieczają dostarczanie usługi powszechnej. Koncepcja usługi powszechnej winna ewoluować tak, aby odzwiercie- dlała postępy w technologii, rozwój rynku oraz zmiany w zapotrzebowaniu użytkowników. Ramy regulacyjne ustanowione dla pełnej liberalizacji rynku telekomunika- cyjnego we Wspólnocie w 1998 r. określiły minimalny zakres obowiązku świadczenia usługi powszechnej i usta- nowiły przepisy dotyczące jej wyceny i finansowania. Na mocy art. 153 Traktatu Wspólnota powinna mieć wkład w ochronę konsumentów. Wspólnota i jej Państwa Członkowskie podjęły zobowią- zania dotyczące ram regulacyjnych dla sieci i usług teleko- munikacyjnych w kontekście porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) o podstawowej telekomunika- cji. Każdy członek WTO ma prawo określić rodzaj obo- wiązku świadczenia usługi powszechnej, jaki chce zapew- nić. Takie zobowiązania nie będą uważane za Dz.U. C 365 E z 19.12.2000, str. 238 i Dz.U. C 332 E z 27.11.2001, str. 292. Dz.U. C 139 z 11.5.2001, str. 15. Dz.U. C 144 z 16.5.2001, str. 60. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2001 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowi- sko Rady z dnia 17 września 2001 r. (Dz.U. C 337 z 30.11.2001, str. 55) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2002 r. (4) antykonkurencyjne jako takie, pod warunkiem że są wpro- wadzane w sposób przejrzysty, niedyskryminacyjny i są konkurencyjnie neutralne oraz że nie są bardziej uciążliwe, niż to jest konieczne dla rodzaju usługi powszechnej okre- ślonej przez członka. Zapewnienie usługi powszechnej (to znaczy zapewnienie wszystkim użytkownikom końcowym określonego mini- malnego zestawu usług po przystępnej cenie) może pocią- gać za sobą dostarczenie pewnych usług niektórym odbior- com po cenach odbiegających od tych, które wynikają z normalnych warunków rynkowych. Jednakże kompenso- wanie przedsiębiorstw wyznaczonych do dostarczenia takich usług w takich okolicznościach nie powinno skut- kować jakimkolwiek zakłóceniem konkurencji, tak wyzna- czone przedsiębiorstwa są kompensowane w zakresie związanych z dostarczaniem usług kosztów netto oraz pod warunkiem, że obciążenie kosztami netto odzyskuje się w sposób konkurencyjnie neutralny. Na rynku konkurencyjnym pewne zobowiązania powinny odnosić się do wszystkich przedsiębiorstw zapewniających publicznie dostępne stacjonarne usługi telefoniczne, a inne powinny odnosić się tylko do przedsiębiorstw cieszących się znaczącą siłą rynkową lub do tych, które wskazano jako operatorów usługi powszechnej. Urządzenie końcowe sieci stanowi granicę, do celów usta- wowych, między ramami regulacyjnymi sieci i usług łącz- ności elektronicznej i prawodawstwem dotyczącym tele- komunikacyjnych urządzeń końcowych. Określenie umiejscowienia urządzenia końcowego sieci jest obowiąz- kiem krajowych władz ustawodawczych, gdzie konieczne — na podstawie propozycji złożonej przez odpowiednie przedsiębiorstwa. Państwa Członkowskie powinny nadal zapewnić, aby usługi określone w rozdziale II były określonej jakości dla wszystkich użytkowników końcowych na ich terytorium, niezależnie od ich umiejscowienia geograficznego oraz, w świetle określonych warunków krajowych, po przystęp- nej cenie. Państwa Członkowskie mogą, w kontekście obo- wiązku świadczenia usługi powszechnej oraz w świetle warunków krajowych, przedsięwziąć określone środki na rzecz zapewnienia konsumentom zamieszkującym obszary wiejskie lub geograficznie odizolowanego dostępu do usług określonych w rozdziale II oraz zapewnienia przystępności tych usług, a także zapewnienia takiego