OsJt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 197 31993L0104 13.12.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 307/18 DYREKTYWA RADY 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 118a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 118a Traktatu stanowi, że Rada przyjmuje w drodze dyrektyw minimalne wymagania, mające na celu poprawę, szcze- gólnie środowiska pracy, w celu zapewniania wyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników; na mocy tego artykułu dyrektywy te muszą unikać narzucania ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które mogłyby powstrzymywać powstawanie i rozwój małych i śred- nich przedsiębiorstw; postanowienia dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków mających na celu polepszenie bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników w miejscu pracy (*) są w pełnym zakresie stosowane do dziedzin uregulowanych postanowieniami niniejszej dyrektywy, nie naru- szając bardziej surowych i/lub szczególnych przepisów tam zawartych; Wspólnotowa Karta Socjalnych Praw Podstawowych Pracowni- ków, przyjęta podczas posiedzenia Rady Furopejskiej w Stras- burgu w dniu 9 grudnia 1989 r. przez głowy państw lub szefów rządów jedenastu Państw Członkowskich, w szczególności jej pkt 7 akapit pierwszy i pkt 8, jak również pkt 19 akapit pierwszy, sta- nowi, że: (!) Dz.U.C 254 z 9.10.1990, str. 4. () Dz.U.C 72 z 18.3.1991, str. 95, oraz decyzja z 27 października 1993 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) Dz.U.C 60 z 8.3.1991, str. 26. ( Dz.U.L 183 z 29.6.1989, str. 1. „7. Zakończenie tworzenia rynku wewnętrznego musi prowa- dzić do poprawy warunków życia i pracy pracowników we Wspólnocie Furopejskiej. Proces ten dokona się poprzez zbli- żenie tych warunków, z jednoczesnym zachowaniem postępu, w szczególności jeżeli chodzi o czas i organizację czasu pracy, formy zatrudnienia inne niż umowy na czas nieokreślony, takie jak umowy na czas określony, praca w częściowym wymiarze godzin, praca tymczasowa i sezonowa. 8. Każdy pracownik Wspólnoty Europejskiej ma prawo do cotygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, którego długość powinna być stop- niowo ujednolicana zgodnie z istniejącymi krajowymi prakty- kami. 19. Każdy pracownik musi korzystać z zadowalających warunków ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w swoim śro- dowisku pracy. Należy podjąć właściwe środki w celu dalszego ujednolicania istniejących warunków w tej dziedzinie w dro- dze wzrastającego postępu”; poprawa bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia pracowni- ków w miejscu pracy jest celem, który nie powinien podlegać czysto ekonomicznym względom; niniejsza dyrektywa stanowi praktyczny wkład w kształtowanie społecznego wymiaru rynku wewnętrznego; ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących organizacji czasu pracy może się przyczynić do poprawy warunków pracy pracowników we Wspólnocie; w celu zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników we Wspólnocie muszą oni mieć zapewnione odpowiednie przerwy w pracy w czasie dnia, tygodnia i roku; w związku z tym musi zostać również ustalony maksymalny tygodniowy czas pracy; należy wziąć pod uwagę zasady Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące organizacji czasu pracy, dotyczy to również obowiązujących zasad odnośnie do pracy w porze nocnej; w odniesieniu do cotygodniowych przerw w pracy należy uwzględ- nić różnorodność kulturową, etniczną, religijną i inne czynniki występujące w Państwach Członkowskich; w szczególności