13[t. 25 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 93 32000D0245 28.3.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L77/13 DECYZJA KOMISJI z dnia 2 lutego 2000 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 4 dyrektywy Rady 89/106/JEWG w zakresie wyrobów ze szkła płaskiego, szkła profilowanego i elementów szklanych (notyfikowana jako dokument nr C (1999) 5016) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2000/245/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (!), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (?), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Komisja jest zobowiązana wybrać między dwiema proce- durami zaświadczania zgodności wyrobu, zgodnie z art. 13 ust. 3 dyrektywy nr 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej. (2)  Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowa- nie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzysty- wany w mandatach i specyfikacjach technicznych. (3)  Obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowa- dzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, (!) Dz.U.L 40 z 11.2.1989, str. 12. () Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1. w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącz- nik III daje preferencje niektórym systemom. (4)  Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada sys- temom określonym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawio- nej w załączniku III sekcja 2 pkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b), odpowiada systemom przedstawio- nym w załączniku III sekcja 2 pkt i) oraz w pierwszej moż- liwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 pkt iń). (5)  Środki przewidziane w niniejszej decyzji nie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa. (6)  Decyzja została przedłożona Radzie, która nie zajęła sta- nowiska w ciągu trzymiesięcznego okresu, przewidzianego w dyrektywie 89/106/EWG. Dlatego zaproponowane środki zostają przez Komisję przyjęte, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów określonych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.