L 122/6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16.5.2009 DYREKTYWY DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/23/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wag nieautomatycznych (wersja ujednolicona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak- tatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa Rady 90/384/JEWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycz- nych (*) została znacząco zmieniona (*). W celu zapew- nienia jej jasności i zrozumiałości należy sporządzić jej wersję ujednoliconą. (2)  Państwa członkowskie odpowiadają za ochronę społe- czeństwa przed niewłaściwymi wynikami ważenia przy użyciu wag nieautomatycznych, używanych do pewnych kategorii zastosowań. (3) W  każdym  państwie — członkowskim — przepisy bezwzględnie wiążące wprowadzają w szczególności niezbędne wymagania eksploatacyjne dla wag nieautoma- tycznych przez określenie wymogów metrologicznych (1) Dz.U. C 44 z 16.2.2008, s. 33. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2007 r. (Dz.U. C 323 E z 18.12.2008, s. 57) i decyzja Rady z dnia 23 marca 2009 r. () Dz.U. L 189 z 20.7.1990, s. 1. (*) Zob. załącznik VII część A. i technicznych, łącznie z procedurami kontrolnymi, przed i po ich uruchomieniu. Te przepisy bezwzględnie wiążące niekoniecznie prowadzą do różnych poziomów ochrony wśród państw członkowskich, lecz poprzez ich zróżnicowanie utrudniają wymianę handlową we Wspól- nocie. Niniejsza dyrektywa powinna zawierać wyłącznie obliga- toryjne i zasadnicze  wymogi — metrologiczne i eksploatacyjne odnoszące się do wag nieautomatycz- nych.  Dla — ułatwienia  stwierdzania — zgodności z zasadniczymi wymogami niezbędne są normy zharmo- nizowane na poziomie europejskim, w szczególności w odniesieniu do cech metrologicznych, projektowych i konstrukcyjnych, tak by wagi spełniające te zharmoni- zowane normy mogły być uznane za spełniające zasad- nicze wymogi. Normy te, zharmonizowane na poziomie europejskim, są opracowywane przez prywatne organi- zacje i muszą pozostać tekstami nieobligatoryjnymi. W tym celu Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyj- nych (ETSI) są uważane za organizacje właściwe dla przy- jęcia norm zharmonizowanych (*), zgodnie z ogólnymi wytycznymi o współpracy między Komisją, Europejskim Stowarzyszeniem Wolnego Handlu a tymi trzema orga- nizacjami, podpisanymi dnia 28 marca 2003 r. Przyjęta została seria dyrektyw mających na celu usuwanie przeszkód technicznych w handlu zgodnie z zasadami ustanowionymi w rezolucji Rady z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie nowego podejścia do harmo- nizacji technicznej oraz normalizacji ($); a każda z tych dyrektyw przewiduje wymóg umieszczenia oznakowania zgodności „CE”. Komisja w swoim komunikacie z dnia 15 czerwca 1989 r. (?) w sprawie globalnego podejścia do badań i certyfikacji zaproponowała opracowanie wspólnych reguł dotyczących oznakowania zgodności „CE” według jednego wzoru. W swojej rezolucji z dnia 21 grudnia 1989 w sprawie globalnego podejścia do oceny zgodności (*) Rada zatwierdziła jako wiodącą zasadę przyjęcie spójnego podejścia w zakresie stoso- wania oznakowania zgodności „CE”. Dwoma podstawo- wymi elementami nowego podejścia, które powinny być stosowane, są wymogi zasadnicze i procedury oceny zgodności. U .U. C 136 z 4.6.1985, s. 1. U. C 267 z 19.10.1989, s. 3. U