4.2.2006 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 33/1 I (Akty, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 166/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń i zmieniające dyrektywę Rady 91/689/EWG i 96/61/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowi- ska naturalnego przyjęty decyzją nr 1600/2002/WE Parla- mentu Europejskiego i Rady (*). wzywa do wspierania dostarczania obywatelom dostępnych informacji na temat stanu i trendów dotyczących środowiska naturalnego w stosunku do zmian społecznych, gospodarczych i zdro- wotnych, a także do ogólnego podnoszenia świadomości środowiskowej. Konwencja EKG ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwana dalej „konwencją z Aarhus”), podpisana przez Wspólnotę Europejską w dniu 25 czerwca 1998 r., uzna- je, że zwiększony publiczny dostęp do informacji o środo- wisku naturalnym i rozpowszechnianie takich informacji przyczyniają się do wzrostu świadomości w odniesieniu do środowiska naturalnego, swobodnej wymiany poglądów, bardziej efektywnego udziału społeczeństwa w podejmo- waniu decyzji w sprawach środowiska naturalnego i w końcowym efekcie do poprawy stanu środowiska naturalnego. Rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń (zwane da- lej „PRTR”) są opłacalnym narzędziem wspierającym po- prawę działalności środowiskowej, umożliwiającym (!) Opinia z dnia 6 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (2) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2005 r. (*) Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1. publiczny dostęp do informacji na temat uwolnień zanie- czyszczeń i transferu zanieczyszczeń i odpadów poza miejsce powstania oraz służącym do śledzenia tendencji, wykazywania postępów w ograniczaniu zanieczyszczenia, monitorowania zgodności z niektórymi porozumieniami międzynarodowymi, ustalania priorytetów i oceniania osiągniętego postępu poprzez wspólnotowe i krajowe po- lityki i programy w zakresie środowiska naturalnego. Zintegrowany i spójny PRTR daje społeczeństwu, przemy- słowi, naukowcom, zakładom ubezpieczeniowym, wła- dzom lokalnym, organizacjom pozarządowym oraz innym decydentom solidną bazę danych dla porównań i przyszłych decyzji w sprawach dotyczących środowiska naturalnego. 'W dniu 21 maja 2003 r. Wspólnota Europejska podpisała Protokół EKG ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i trans- feru zanieczyszczeń (dalej zwany Protokołem). Przepisy prawa wspólnotowego muszą być zgodne z tym Protoko- łem, mając na uwadze jego zawarcie przez Wspólnotę. Europejski Rejestr Emisji Zanieczyszczeń (zwany dalej „EPER”)  został ustanowiony decyzją  Komisji 2000/479/WE (*). Protokół jest oparty na tych samych za- sadach co EPER, lecz wykracza poza niego, ujmując spra- wozdawczość w zakresie większej ilości rodzajów zanieczyszczeń, większej ilości działalności, uwolnień do gleby, uwolnień ze źródeł rozproszonych oraz transferów zanieczyszczeń poza miejsca powstania. Cele i zamierzenia, do których dąży europejski PRTR, mogą być osiągnięte tylko wówczas, jeżeli dane są wiary- godne i porównywalne. Dla zapewnienia jakości i porów- nywalności danych potrzebna jest więc należyta harmonizacja systemu gromadzenia i przesyłania danych. Zgodnie z Protokołem europejski PRTR powinien być tak zaprojektowany, aby w sposób maksymalny ułatwiał pu- bliczny dostęp za pośrednictwem Internetu. Uwolnienia i transfery powinny być łatwo identyfikowane w różnych zagregowanych i niezagregowanych postaciach w celu uzyskania dostępu do maksymalnej ilości informacji w rozsądnym czasie. (*) Dz.U. L 192 z 28.7.2000, str. 36.