400 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 21 31994R3286 31.12.1994 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 349/71 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 113, uwzględniając przepisy ustanawiające wspólną organizację ryn- ków rolnych oraz przepisy przyjęte zgodnie z art. 235 Traktatu, mające zastosowanie do dóbr przetworzonych z produktów rol- nych, w szczególności te jego przepisy, które uwzględniają odstępstwa od ogólnej zasady, że jakiekolwiek ograniczenie iloś- ciowe czy środek o skutku równoważnym można zastąpić wyłącznie środkami, o których mówią przepisy przewidziane w tych instrumentach, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: wspólna polityka handlowa musi opierać się na jednolitych zasa- dach, w szczególności w odniesieniu do obrony handlowej; rozporządzenie Rady (EWG) nr 2641/84 z dnia 17 września 1984 r. w sprawie wzmocnienia wspólnej polityki handlowej w szczególności w odniesieniu do ochrony przed niedozwolo- nymi praktykami handlowymi (2), przewidujące procedury umoż- liwiające Wspólnocie: — reagowanie na wszelkie niedozwolone praktyki handlowe w celu usunięcia wynikających z nich szkód, — zapewnienie pełnego poszanowania praw Wspólnoty w odniesieniu do praktyk handlowych państw trzecich; doświadczenie w stosowaniu rozporządzenia (EWG) nr 2641/84 pokazało, że nadal istnieje potrzeba zajęcia się przeszkodami w handlu przyjętymi lub utrzymywanymi przez państwa trzecie, oraz że podejście wynikające z rozporządzenia (EWG) nr 2641/84 nie udowodniło swojej całkowitej skuteczności; (!) Opinia wydana dnia 14 grudnia 1994 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U.L252 z 20.9.1984, str. 1. Rozporządzenia ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 522/94 (Dz.U. L 66 z 10.3.1994, str. 10). dlatego wydaje się konieczne ustanowienie nowych i udoskona- lonych procedur wspólnotowych w celu zapewnienia skutecz- nego poszanowania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego; zasady handlu międzynarodowego to przede wszystkim przepisy ustanowione pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (WTO) i ustanowione w załącznikach do Porozumienia ustana- wiającego Światową Organizację Handlu, lecz mogą to być także postanowienia przewidziane w każdej innej umowie, której stroną jest Wspólnota i która określa zasady stosowane w handlu między Wspólnotą a państwami trzecimi, właściwe jest podanie jasnego pojęcia typów umów, do których odnosi się pojęcie „zasady handlu międzynarodowego”; powyższe procedury wspólnotowe powinny zostać oparte na mechanizmie prawnym w ramach prawa wspólnotowego, który byłby całkowicie przejrzysty oraz zapewniałby, że decyzja o odwoływaniu się do praw Wspólnoty w ramach zasad handlu międzynarodowego jest podejmowana w oparciu o dokładne, oparte na faktach informacje i analizę prawną; mechanizm ten ma na celu zapewnienie środków proceduralnych do żądania, aby instytucje wspólnotowe reagowały na przeszkody w handlu przyjęte czy też utrzymywane przez państwa trzecie, które powodują szkody czy też inne niekorzystne skutki w handlu pod warunkiem że w stosunku do takich przeszkód istnieje prawo do wniesienia skargi zgodnie ze stosownymi zasadami handlu międzynarodowego; prawo Państw Członkowskich do uciekania się do tego mecha- nizmu powinno pozostać bez uszczerbku dla ich możliwości zgłaszania takich samych lub podobnych spraw na drodze innych istniejących procedur wspólnotowych, w szczególności przed komitetem ustanowionym na mocy art. 113 Traktatu; należy uwzględnić instytucjonalną rolę komitetu ustanowionego na mocy art. 113 Traktatu w udzielaniu rad instytucjom wspól- notowym we wszystkich kwestiach polityki handlowej; w związku z tym komitet ten powinien być stale powiadamiany o rozwoju indywidualnych spraw, w celu umożliwienia rozważe- nia ich szerszych implikacji politycznych;