02/t. 10 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 239 32000R2700 L 311/17 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 12.12.2000 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 2700/2000 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 listopada 2000 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26, 95 i 133, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą, przewidzianą w art. 251 Trakta- tu ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 253 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiają- cego Wspólnotowy Kodeks Celny (4) przewiduje, że Rada przed dniem 1 stycznia 1998 r., na podstawie sprawozda- nia Komisji, do którego mogą być dołączone wnioski, dokona przeglądu Kodeksu Celnego w celu wniesienia odpowiednich poprawek, które mogą okazać się konieczne ze względu na urzeczywistnienie rynku wewnętrznego. (2)  Każdy przegląd Kodeksu musi, nie stwarzając jakichkol- wiek przeszkód dla handlu międzynarodowego, być oka- zją do wprowadzenia instrumentów i procedur mających zapobiec nadużyciom, jak zostało podkreślone we wnio- skach Rady z dnia 19 maja 1998 r., zapobieganie naduży- ciom jest jednym z najlepszych środków ochrony pienię- dzy podatnika. (3)  Należy uwzględnić rezolucję Rady z dnia 25 października 1996 r. w sprawie uproszczenia i racjonalizacji przepisów i procedur celnych (*). (4)  Kompetencje różnych organów w zakresie ustalania kursu walut po wprowadzeniu EUR nie zostały jeszcze okre- ślone. (5)  Należy ustanowić przepisy w celu stworzenia możliwości, by do zgłoszenia celnego dokonywanego z wykorzysta- niem technik przetwarzania danych nie musiały być dołą- czane niektóre dokumenty. (6) — W celu uproszczenia korzystania z uzgodnień dotyczących uszlachetniania czynnego, przetwarzania pod kontrolą celną i odprawy czasowej należy uelastycznić obowiązu- jące przepisy. () Dz.U.C 228 z 21.7.1998, str. 8 oraz Dz.U. C 248E z 29.8.2000, str. 1. () Dz.U.C 101 z 12.4.1999, str. 6. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 1999 r. (Dz.U. C 175 z 21.6.1999, str. 420), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 maja 2000 r. (Dz.U. C 208 z 20.7.2000, str. 1) i decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 5 października 2000 r. () Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 955/99 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 119 z 7.5.1999, str. 1). (5) Dz.U.C 332 z 17.11.1996, str. 1. (7) (12) (13) Zgodnie z procedurą Komitetu należy ustanowić przepisy dotyczące dodatkowych przypadków, w których należ- ności w ramach procedury uszlachetniania biernego mają być naliczane na podstawie kosztów operacji przetwarza- nia. W niektórych strefach wolnocłowych właściwe może oka- zać się zezwolenie na dopełnianie formalności związanych z procedurą składu celnego i przeprowadzania kontroli celnej zgodnie z tą procedurą. W niektórych okolicznościach korzystanie z uprzywilejo- wanego traktowania taryfowego ze względu na rodzaj lub szczególne przeznaczenie towaru oraz zróżnicowane nali- czanie należności w ramach procedury uszlachetniania biernego może być również dozwolone w przypadku gdy dług celny powstaje z innych przyczyn niż dopuszczenie do swobodnego obrotu. Przepisy dotyczące miejsca powstania długu celnego powinny zawierać szczególne reguły stosowane w poszczególnych przypadkach, w których dana kwota jest niższa od określonego poziomu. W poszczególnych przypadkach uzgodnień preferencyj- nych należy zdefiniować pojęcia błędu organów celnych i dobrej wiary osoby odpowiedzialnej za uiszczenie opłat celnych. Osoba odpowiedzialna za uiszczenie opłat cel- nych nie powinna ponosić odpowiedzialności za złe funk- cjonowanie systemu spowodowane błędem popełnionym przez organy państwa trzeciego. Jednakże wydanie przez te organy nieprawidłowego świadectwa nie powinno być traktowane jak błąd, jeżeli świadectwo zostało wystawione na podstawie wniosku zawierającego nieprawidłowe infor- macje. Należy ocenić niewłaściwy charakter informacji przedstawionych przez eksportera w jego wniosku, z uwzględnieniem wszystkich elementów zawartych w tym wniosku. Osoba odpowiedzialna za uiszczenie opłat cel- nych może powołać się na swoją dobrą wiarę, jeżeli może udowodnić, że zachowała należytą staranność, jeżeli w Dzienniku Urzędowym W spólnot Europejskich nie została opublikowana opinia wyrażająca uzasadnione wątpliwo- ści. Należy chronić interesy finansowe Wspólnoty oraz prawa osoby odpowiedzialnej za uiszczenie opłat celnych przed zbyt długimi procedurami przewidzianymi w przepisach prawa. Należy wprowadzić zawieszenie obowiązku uiszczenia długu celnego w przypadkach, gdy dług celny powstał w wyniku usunięcia towaru spod dozoru celnego i jeżeli występuje większa liczba dłużników, co ma umożliwić organom celnym wszczęcie postępowania w celu pokry- cia należności w pierwszej kolejności przeciw określo- nemu dłużnikowi.