416 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13J[t. 17 31996D0581 8.10.1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 254/59 DECYZJA KOMISJI z dnia 24 czerwca 1996 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG, w zakresie geotekstyliów (Tekst mający znaczenie dla EOG) (96/581]/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ('!), zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (*), w szczególności jej art. 13, ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: Komisja jest zobowiązana wybrać między dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/JEWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji odnośnie do danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kon- troli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest niezbędnym i wystarczającym warunkiem dla zaświadcze- nia zgodności lub czy z uwagi na potrzebę zachowania zgod- ności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja upoważnionej jednostki certyfikującej; artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; dlatego pożądane jest zdefiniowanie pojęcia wy- robu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych; obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są szczegółowo opisane w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne określenie metod stosowania obu procedur dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, z uwz- ględnieniem załącznika III z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom; procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada sys- temom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez ciągłego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ppkt ii)) a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z ciągłym nadzorem, w załączniku III sekcja 2 ppkt ii); (!) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. (?) Dz.U. L 220 z 31.8.1993, str. 1. środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w za- łączniku I ustala się stosując procedurę, na mocy której produ- cent sam odpowiada za system kontroli produkcji w fabryce, zapewniający, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfika- cjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II jest ustala się stosując procedurę, na mocy której, oprócz systemu kon- troli produkcji w fabryce stosowanego przez producenta, upo- ważniona jednostka certyfikująca włączona jest w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem. Artykuł 3 Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach na opracowanie zharmonizowanych norm. Artykuł 4 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 24 czerwca 1996 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji