L 217/8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 8.8.2006 DYREKTYWA RADY 2006/67/WE z dnia 24 lipca 2006 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych (Wersja ujednolicona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100, uwzględniając wniosek Komigsji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 68/414/EWG z dnia 20 grudnia 1968 r. nakładająca na państwa członkowskie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej obowiązek utrzymywania mini- malnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych () została zmieniona kilka- krotnie i w znaczny sposób (*). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy zatem dokonać jej ujed- nolicenia. Przywożona ropa naftowa i produkty ropopochodne mają duże znaczenie w zaopatrzeniu Wspólnoty w energię. Wszelkie trudności, nawet czasowe, powodu- jące zmniejszenie dostaw tych produktów przywożonych z państw trzecich lub znaczący wzrost ich cen na rynku międzynarodowym mogą powodować poważne zakłó- cenia w działalności gospodarczej Wspólnoty. Wobec tego faktu Wspólnota musi mieć możliwość wyelimino- wania lub przynajmniej zmniejszenia wszelkich negatyw- nych skutków w takim przypadku. Kryzys w uzyskaniu dostaw może pojawić się nieoczeki- wanie. Dlatego też konieczne jest ustanowienie środków niezbędnych do zrekompensowania możliwych niedo- borów. (!) DzU. C 226 E z 15.9.2005, str. 44. () Dz.U. C 112 z 30.4.2004, str. 39. (*) Dz.U. L 308 z 23.12.1968, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 98/93/WE (Dz.U. L 358 z 31.12.1998, str. 100). (4) Patrz: załącznik I część A. (4) (10) W tym celu konieczne jest zwiększenie bezpieczeństwa dostaw ropy naftowej i produktów ropopochodnych w  państwach członkowskich poprzez utworzenie i utrzymywanie minimalnych zapasów najważniejszych produktów ropopochodnych. Warunki organizacji zapasów naftowych nie powinny szkodzić sprawnemu funkcjonowaniu rynku wewnętrz- nego. W dyrektywie 73/238/EWG (*) Rada określiła odpo- wiednie środki, w tym dotyczące czerpania z zapasów naftowych, do podjęcia w przypadku trudności w zaopatrzeniu Wspólnoty w ropę naftową i produkty ropopochodne; państwa członkowskie podjęły tego samego rodzaju zobowiązania w ramach umowy doty- czącej „Międzynarodowego programu energii”. Konieczne jest, aby zapasy te pozostawały w dyspozycji państw członkowskich na wypadek powstania jakichkol- wiek trudności w zaopatrzeniu w ropę naftową. Państwa członkowskie powinny posiadać kompetencje i zdolność do dysponowania zapasami w sposób pozwalający na ich szybkie przekazanie do dyspozycji tym sektorom, w których potrzeby zaopatrzenia naftowego są najpil- niejsze. Warunki składowania powinny zapewniać dyspozycyj- ność zapasów oraz ich dostępność dla konsumenta. Należy dbać o przejrzystość warunków składowania zapasów w  sposób zapewniający sprawiedliwy i niedyskryminacyjny rozdział kosztów związanych z obowiązkiem ich składowania. Z tego względu infor- macje dotyczące kosztu składowania zapasów mogą być udostępniane przez państwa członkowskie zaintereso- wanym stronom. W celu zorganizowania składowania państwa członkow- skie mogą odwoływać się do systemu opierającego się na przeniesieniu tego obowiązku w całości lub części na podmiot lub agencję składującą zapasy. Ewentualne pozostałości powinny być składowane przez rafinerie oraz inne podmioty rynkowe. Partnerstwo pomiędzy państwem oraz sektorem prywatnym ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności i niezawodności mecha- nizmów składowania. (5) Dz.U. L 228 z 16.8.1973, str. 1.