324 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13Jt. 20 31998D0437 10.7.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 194/39 DECYZJA KOMISJI z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wykończeń wewnętrznych i zewnętrznych ścian i sufitów (notyfikowana jako dokument nr C (1998) 1611) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (98/437/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (!), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (?), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: Komisja jest zobowiązana wybrać między dwiema procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycz- nej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi pro- ducent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do za- świadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących za- chowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki cer- tyfikującej; artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych; obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom; procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada sys- temom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku II sekcja 2 ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załącz- (!) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. () Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1. niku III sekcja 2 i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ii); środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w za- łączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, według której producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II jest po- świadczana procedurą, zgodnie z którą, oprócz systemu fa- brycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nad- zór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowa- na jest zatwierdzona jednostka certyfikująca. Artykuł 3 Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących zharmonizowanych norm. Artykuł 4 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 30 czerwca 1998 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji