L 211/36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 14.8.2009 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) Nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rynek wewnętrzny gazu ziemnego, który jest stopniowo realizowany od 1999 roku, ma na celu zapewnienie praw- dziwej możliwości wyboru wszystkim konsumentom we Wspólnocie, bez względu na to czy są to obywatele, czy przedsiębiorstwa, stworzenie nowych możliwości gospo- darczych oraz zwiększenie poziomu handlu transgranicz- nego, aby osiągnąć w ten sposób zwiększenie wydajności, konkurencyjne ceny i wyższe standardy usług oraz przy- czynić się do bezpieczeństwa dostaw i stabilności. Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (*) oraz rozporządze- nie (WE) nr 1775/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (*) wniosły znaczą- cy wkład w tworzenie takiego rynku wewnętrznego gazu ziemnego. Doświadczenie  zdobyte  podczas wprowadzania w życie i monitorowania pierwszego zestawu „Wytycz- nych dotyczących dobrych praktyk”, przyjętych przez Fu- ropejskie Forum Regulacji Gazu („forum madryckie”) w 2002 r. pokazuje, że w celu zapewnienia pełnego wpro- wadzenia w życie zasad ustanowionych w tych wytycz- nych we wszystkich państwach członkowskich oraz w celu zapewnienia minimalnej gwarancji równego dostępu do rynku, należy przewidzieć, że staną się one prawnie egzekwowalne. (!) Dz.U. C 211 z 19.8.2008, s. 23. (?) Dz.U. C 172 z 5.7.2008, s. 55. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 stycznia 2009 r. (Dz.U. C 75 E z 31.3.2009, s. 38) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. (do- tychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2009 r. (*) Dz.U. L 176 z 15.7.2003, s. 57. () Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 1. (4) Drugi zbiór wspólnych zasad zatytułowany „Drugie wy- tyczne dotyczące dobrych praktyk” został przyjęty na spo- tkaniu forum madryckiego, które odbyło się w dniach 24-25 września 2003 r. i celem niniejszego roz- porządzenia jest ustanowienie, na podstawie tych wytycz- nych, podstawowych zasad i przepisów dotyczących dostępu do sieci, usług związanych z dostępem stron trze- cich, zarządzania ograniczeniami, przejrzystości, bilanso- wania i handlu prawami dostępu do zdolności. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (6) przewiduje możliwość istnienia operatora połączonych systemów przesyłu i dys- trybucji. Dlatego też zasady określone w niniejszym rozpo- rządzeniu nie wymagają wprowadzania zmian w organizacji krajowych systemów przesyłu i dystrybucji, jeśli jest ona zgodna z odpowiednimi przepisami tej dyrektywy. Zakres niniejszego rozporządzenia obejmuje gazociągi wysokociśnieniowe podłączające lokalnych dystrybutorów do sieci gazowych, które nie są przede wszystkim wyko- rzystywane do celów dystrybucji lokalnej. Należy określić kryteria, według których ustalane są taryfy za dostęp do sieci w celu zapewnienia, aby kryteria te były w pełni zgodne z zasadą niedyskryminacji oraz potrzeba- mi dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz aby w pełni uwzględniały one potrzebę zachowania integral- ności systemu i odzwierciedlały rzeczywiście poniesione koszty w zakresie, w jakim koszty te odpowiadają kosz- tom, jakie ponosi porównywalny pod względem skutecz- ności i struktury operator sieci oraz aby były przejrzyste, zapewniając jednocześnie odpowiedni zwrot nakładów in- westycyjnych oraz, w stosownych przypadkach, uwzględ- niając analizę porównawczą taryf przeprowadzoną przez organy regulacyjne. Przy kalkulacji taryf za dostęp do sieci, ważne jest uwzględ- nienie rzeczywiście poniesionych kosztów w zakresie, w jakim koszty te odpowiadają kosztom, jakie ponosi porównywalny pod względem skuteczności i struktury operator sieci oraz są przejrzyste, jak również potrzebę zapewnienia odpowiedniego zwrotu nakładów inwestycyj- nych oraz zachęt do budowania nowej infrastruktury, w tym również szczególnego traktowania regulacyjne- go nowych inwestycji,  jak — przewidziano w dyrektywie 2009/73/WE. W związku z tym, a w szcze- gólności jeżeli istnieje skuteczna konkurencja między ga- zociągami, właściwe będzie rozważenie przeprowadzenia analizy porównawczej taryf przez organy regulacyjne. Korzystanie z mechanizmów rynkowych, takich jak au- kcje, w celu określenia taryf, musi być zgodne z przepisa- mi zawartymi w dyrektywie 2009/73/WE. (*) Zob. s. 94 niniejszego Dziennika Urzędowego.