42 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 4 31979R0357 L 54/124 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 5.3.1979 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 357/79 z dnia 5 lutego 1979 r. w sprawie badań statystycznych dotyczących obszarów uprawy winorośli RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: Komisja, aby spełnić swe zobowiązania wynikające z Traktatu i przepisów wspólnotowych w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, wymaga dokładnych aktualnych danych odnośnie potencjału produkcyjnego obszarów uprawy winorośli we Wspólnocie i odnośnie średnioterminowych  trendów w produkcji i podaży; artykuł 1 rozporządzenia nr 24 w sprawie postępującego usta- nawiania wspólnej organizacji rynku wina (*) przewidywał, że Państwa Członkowskie przygotują najpóźniej do 31 grudnia 1964 r. kataster upraw winorośli, który powinien być później aktualizowany; rozporządzenie Komisji nr 26/64/EWG z dnia 28 lutego 1964 ustanawiające dodatkowe przepisy odnośnie przygotowywania katastru upraw winorośli dla zarządzania nim i dla stałego aktualizowania (*), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1456/76 (), przewiduje w art. 3 ust. 1, że co dziesięć lat począwszy od 1979 r. następować będzie całkowita reorgani- zacja katastru upraw winorośli, do czego odnosi się; kataster_ upraw winorośli w ścisłym tego słowa znaczeniu pociąga za sobą znaczną pracę administracyjną dotyczącą usta- nowienia, przetwarzania i stałego uaktualniania listy lub rejestru  zawierającego informacje odnośnie właścicieli i odnośnie wszystkich parcel ziemi uprawy winorośli wraz ze szczegółami wystarczającymi do ich identyfikacji; katastry upraw winorośli zostały założone jedynie przez niektóre Państwa Członkowskie, które ponadto mogły uaktualniać je tylko częściowo i w nieregularnych odstępach czasu; badania statystyczne dotyczące obszarów uprawy winorośli przeprowa- dzane przez niektóre Państwa Członkowskie pochodzą () Dz.U. C 276 z 20.11.1978, str. 1. (*) Dz.U. C 296 z 11.12.1978, str. 58. () Dz.U. 30 z 20.4.1962, str. 989/62. () Dz.U. 48 z 19.3.1964, str. 753/64. (*) Dz.U. L 163 z 24.6.1976, str. 13. 5 z różnych lat; z tego powodu te krajowe katastry upraw wino- rośli i badania nie pozwalają na precyzyjną, jednolitą i zsyn- chronizowana obserwację potencjału produkcyjnego i podażo- wego na wspólnotowych rynkach winorośli; aby ocenić sytuację na rynku wina we Wspólnocie oraz rozwój wydarzeń na nim, należy przeprowadzać, co dziesięć lat podstawowe badanie statystyczne w gospodarstwach uprawiają- cych winorośl, a pomiędzy badaniami podstawowymi należy przeprowadzać mniejsze badania statystyczne jedynie na obsza- rach uprawy winorośli odmian winogronowych; z przyczyn ekonomicznych i technicznych oraz z uwagi na ich ograniczone znaczenie na Wspólnotowym rynku wina, wino- rośl uprawiana na wolnym powietrzu w Państwach Członkow- skich na łącznym obszarze mniejszym niż 500 ha, winorośl uprawiana pod szkłem oraz winorośl produkowana na bardzo małych obszarach jedynie do konsumpcji domowej właścicieli winnic powinna zostać wyłączona z badań; konieczna jest szczegółowa informacja na temat wykorzystania obszaru pod uprawę winorośli do produkcji winogron, wino- gron stołowych i materiału do rozmnażania wegetatywnego winorośli, jak również odnośnie odmian oraz wieku winorośli; w szczególności nadprodukcja wina stołowego może spowo- dować poważne trudności w gospodarce winem pewnych krajów producentów; z tego powodu konieczne jest rejestro- wanie oddzielnie obszarów uprawy winorośli z przeznacze- niem na produkcję gatunkowanych win produkowanych w określonych regionach oraz win stołowych; aby utrzymywać rozwój produkcji wina pod stałą obserwacją, powinny być dokonywane coroczne badania pośrednie dotyczące zmian z tytułu karczowania, nowego sadzenia lub przesadzania na obszarach uprawy winorośli odmian winogro- nowych; wyniki zarówno badania podstawowego, jak i pośredniego powinny być w miarę możliwości jak najszybciej przekazywane do Komisji;