244 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 23 3199910003 13.3.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 66/24 DYREKTYWA 1999/3/|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trakta- tu (3), w świetle tekstu jednolitego zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy w dniu 9 grudnia 1998 r., a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 1999/2/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia usta- wodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spoży- wczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (+), zwanej dalej „dyrek- tywą ramową”, przewiduje przyjęcie wykazu środków spoży- wczych, które, z wyłączeniem wszystkich innych, można podda- wać działaniu promieniowania jonizującego; wykaz ten zostanie ustalony etapami; suszone zioła aromatyczne, przyprawy korzenne i warzywne są często skażone i/lub zainfekowane organizmami i ich metaboli- tami, które są szkodliwe dla zdrowia publicznego; w przypadku takiego skażenia i/lub zainfekowania nie można sto- sować fumigantów, takich jak tlenek etylenu, ze względu na ryzyko związane z toksycznością ich pozostałości; stosowanie promieniowania jonizującego może skutecznie zastą- pić wspomniane substancje; poddawanie działaniu promieniowania jonizującego zostało zaakceptowane przez Naukowy Komitet ds. Żywności; takie działanie jest w interesie ochrony zdrowia publicznego, () Dz.U. C 336 z 30.12.1988, str. 7 oraz Dz.U. C 303 z 2.12.1989, str. 15. () Dz.U.C 194 z 31.7.1989, str. 14. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 1989 r. (Dz.U. C 291 z 20.11.1989, str. 58), wspólne stanowisko Rady z dnia 27 października 1997 r. (Dz.U. C 389 z 22.12.1997, str. 47) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 lutego 1998 r. (Dz.U. C 80 z 16.3.1998, str. 133). Decyzja Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 28 stycznia 1999 r. (*) Dz.U.L 66 z 13.3.1999, str. 16. PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1. Bez uszczerbku dla wspólnotowego wykazu pozytywnego, który ma być ustanowiony zgodnie z art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy ramowej, niniejsza dyrektywa ustanawia początkowy wspólnotowy wykaz pozytywny żywności i składników środków spożywczych zwanych dalej „środkami spożywczymi”, które mogą być poddawane działaniu promieniowania jonizującego, wraz z maksymalną dawką zatwierdzoną dla zamierzonego celu. 2. Poddawanie danych produktów promieniowaniu jonizują- cemu może być przeprowadzone tylko zgodnie z przepisami dyrektywy ramowej. W szczególności, metody badań powinny być stosowane zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy ramowej. 3. Środki spożywcze, które mogą być poddane promieniowaniu jonizującemu oraz maksymalna całkowita średnia dawka, która może być zastosowana, wymienione są w Załączniku. Artykuł 2 Państwa Członkowskie nie mogą zabraniać, ograniczać lub utrudniać obrotu środkami spożywczymi napromieniowanymi zgodnie z przepisami ogólnymi dyrektywy ramowej i przepisami niniejszej dyrektywy, podając jako powód poddanie ich takiemu działaniu. Artykuł 3 Wszelkie zmiany w niniejszej dyrektywie wprowadza się zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 100a Traktatu. Artykuł 4 Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne w celu wykonania niniejszej dyrektywy w taki sposób, aby zezwolić na wprowadzenie do obrotu i użycie napromieniowanych środków spożywczych, które są zgodne z niniejszą dyrektywą, przed dniem 20 września 2000 r. Państwa Członkowskie powiadomią o tym Komisję. Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.