L 27/20 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 30.1.2010 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 67/2010 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie sieci transeuropejskich (wersja ujednolicona) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 156, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2236/95 Parlamentu Euro- pejskiego i Rady z 18 września 1995 r. ustanawiające ogól- ne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie sieci transeuropejskich (*) zostało znacząco zmienione (*). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości należy sporządzić jego wersję ujednoliconą. Art. 155 Traktatu przewiduje, że Wspólnota tworzy zbiór wytycznych obejmujących cele, priorytety i ogólne kierun- ki działań dotyczących sfery sieci transeuropejskich, a tak- że, że Wspólnota może wspierać projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w zakresie sieci transeuropejskich. Na mocy tego artykułu, pomoc wspól- notowa może być przyznawana projektom stanowiącym przedmiot wspólnego zainteresowania, które są identyfi- kowane w ramach wytycznych. Należy ustanowić ogólne zasady finansowania sieci transeuropejskich przez Wspólnotę, co pozwoli na wdro- żenie art. 155. Zaangażowanie funduszy pochodzących z prywatnych źródeł w sieci transeuropejskie powinno wzrastać, powin- no też być rozwijane partnerstwo pomiędzy sektorem pry- watnym i publicznym. Pomoc wspólnotowa może w szczególności przyjmować formę studiów wykonalności, gwarancji kredytowych lub dopłat do oprocentowania. Te dopłaty i gwarancje zwią- zane są w szczególności ze wsparciem finansowym udzie- lanym przez Europejski Bank Inwestycyjny lub przez inne (!) Opinia z dnia 10 czerwca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 24 listopada 2009 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 26 listopada 2009 r. (?) Dz.U. L 228 z 23.9.1995, s. 1. (*) Zob. załącznik II. (1) publiczne lub prywatne organy finansowe. W niektórych należycie uzasadnionych przypadkach może być rozważa- ne udzielenie bezpośredniej dotacji dla danej inwestycji. Gwarancje kredytowe powinny być udzielane na zasadach komercyjnych przez Europejski Fundusz Inwestycyjny lub inne organizacje finansowe. Pomoc finansowa Wspólnoty może obejmować całość lub część opłat ponoszonych przez beneficjentów tych gwarancji. Pomoc wspólnotowa jest głównie przeznaczona na przezwyciężenie wszelkich przeszkód finansowych, które mogą pojawiać się we wstępnej fazie projektu. Konieczne jest ustalenie limitu dla pomocy wspólnotowej w stosunku do całkowitych kosztów inwestycji. Należy jednak ustanowić wyższą stawkę pomocy wspólnotowej w celu wsparcia ukończenia połączeń transgranicznych w zakresie projektów priorytetowych. Ustanowienie partnerstw publiczno-prywatnych (lub in- nych form współpracy między sektorami publicznym i prywatnym) wymaga zdecydowanego zaangażowania fi- nansowego inwestorów instytucjonalnych wystarczająco atrakcyjnego, by zgromadzić kapitał prywatny. Przyznanie finansowej pomocy Wspólnoty w wymiarze wieloletnim pozwoliłoby na usunięcie niepewności, które spowalniają rozwój projektów. Dlatego należy podjąć środki w celu przyznania wsparcia finansowego projektom wybranym na podstawie wieloletniego zobowiązania prawnego. Pomoc wspólnotowa powinna być przyznawana dla pro- jektów na podstawie tego, w jakim stopniu przyczyniają się do osiągnięcia celów art. 154 Traktatu i innych celów i priorytetów wynikających z wytycznych, o których mowa w art. 155 Traktatu. Powinny być również wzięte pod uwagę inne aspekty, takie jak efekt stymulowania finansów publicznych i prywatnych, bezpośrednie i pośrednie społeczno-ekonomiczne skutki projektów, w szczególnoś- ci w zakresie zatrudnienia i oddziaływania na środowisko. Właściwym jest umożliwienie uczestnictwa kapitału podwyższonego ryzyka w funduszach inwestycyjnych skoncentrowanych priorytetowo na dostarczaniu kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz projektów sieci transeu- ropejskiej w wysokości do 1% kwoty ogółem na okres 2000—2006 r. celem zdobycia doświadczenia w za- kresie tej formy finansowania. Limit ten może zostać zwiększony do 2 % w następstwie przeglądu funkcjonowa- nia tego instrumentu. Jest również właściwym przeanali- zowanie dalszych możliwości jego zwiększania w przyszłości.