13Jt. 9 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 481 31989L0336 23.5.1989 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 139/19 DYREKTYWA RADY z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej (89/336]EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Furopejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: do 31 grudnia 1992 r. konieczne jest przyjęcie środków mających na celu stopniowe ustanawianie rynku wewnętrzne- go; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrz- nych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału; Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie właś- ciwej ochrony radiokomunikacji oraz urządzeń, aparatury lub systemów, których działanie może ulec pogorszeniu na skutek zakłóceń elektromagnetycznych wytwarzanych przez aparaty elektryczne i elektroniczne, przed uszkodzeniem spowodowa- nym przez takie zakłócenia; Państwa Członkowskie są również odpowiedzialne za zapew- nienie, aby sieci dystrybucji energii elektrycznej były chronione przed zakłóceniami elektromagnetycznymi, które mogą na nie oddziaływać, a w konsekwencji także na zasilane przez nie urządzenia; dyrektywa Rady 86/361/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie wstępnego etapu wzajemnego uznawania homologacji końcowych urządzeń telekomunikacyjnych (*) obejmuje w szczególności sygnały emitowane przez ten sprzęt w trakcie jego normalnego funkcjonowania, oraz ochronę publicznej (') Dz.U. C 322 z 2.12.1987, str.4. () Dz.U. C 262 z 10.10.1988, str. 82 oraz Dz.U. C 69 z 20.3.1989, str. 72. () Dz.U. C 134 z 24.5.1988, str. 2. () Dz.U. L 217 z 5.8.1986, str. 21. sieci telekomunikacyjnej przed uszkodzeniem; dlatego nadal zachodzi konieczność zapewnienia właściwej ochrony tych sieci, wraz z przyłączonym do nich sprzętem, przed chwilowy- mi zakłóceniami powodowanymi przez sygnały o charakterze przypadkowym, które urządzenia te mogą emitować; w niektórych Państwach Członkowskich postanowienia bez- względnie wiążące określają w szczególności dopuszczalne po- ziomy zakłóceń elektromagnetycznych, jakie te urządzenia mogą powodować oraz stopień ich odporności na takie sygna- ły; te postanowienia bezwzględnie wiążące niekoniecznie mu- szą prowadzić do różnych poziomów ochrony w Państwach Członkowskich, lecz ich zróżnicowanie utrudnia wymianę handlową we Wspólnocie; w celu zagwarantowania swobodnego przepływu urządzeń elektrycznych i elektronicznych konieczna jest harmonizacja przepisów prawa krajowego, zapewniających taką ochronę, bez obniżania istniejących i uzasadnionych poziomów ochrony w Państwach Członkowskich; obecna legislacja wspólnotowa przewiduje, że bez względu na jedną z fundamentalnych zasad Wspólnoty, którą jest zasada swobodnego przepływu towarów, muszą być akceptowane bariery w wewnątrzwspólnotowym handlu, wynikające ze zró- żnicowania przepisów prawa krajowego w sprawie obrotu produktami, w zakresie w jakim przepisy te można uznać za niezbędne do spełnienia zasadniczych wymogów; dlatego har- monizacja przepisów prawa w tym przypadku musi zostać ograniczona do przepisów potrzebnych do spełnienia wymo- gów w zakresie ochrony, odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej; wymogi te muszą zastąpić odpowiednie przepisy prawa krajowego;