L 30/16 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31.1.2009 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37 oraz art. 299 ust. 2, uwzględniając Traktat o przystąpieniu z 1979 r., w szczegól- ności dołączony do niego protokół nr 4 ust. 6 dotyczący bawełny, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), po konsultacji z Europejskim Komitetem FEkonomiczno- Społecznym (*), po konsultacji z Komitetem Regionów ('): a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Uzgodnione w latach 2003 i 2004 reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) obejmowały przepisy służące ocenie skuteczności tych reform. W związku z tym w dniu 20 listopada 2007 r. Komisja przedstawiła komu- nikat dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany „Przygotowania do oceny funkcjonowania reformy WPR”. Należy uwzględnić ten komunikat oraz późniejsze dyskusje nad jego głównymi elementami, które toczyły się w Parlamencie Europejskim, Radzie, Europejskim Komitecie  FEkonomiczno-Społecznym i Komitecie Regionów, a także liczne uwagi będące wynikiem konsul- tacji społecznych. (2)  Doświadczenie wyniesione z wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i usta- nawiającego określone systemy wsparcia (*) pokazuje w szczególności, że niektóre elementy mechanizmów wsparcia wymagają dostosowania. W  szczególności należy rozszerzyć oddzielenie wsparcia bezpośredniego od wielkości produkcji oraz uprościć funkcjonowanie systemu płatności jednolitej. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 kilkakrotnie podlegało znacznym (') Opinia z dnia 19 listopada 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (?) Opinia z dnia 23 października 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Opinia przedstawiona po przeprowadzeniu nieobowiązkowej konsultacji. (*) Opinia z dnia 8 października 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Opinia przedstawiona po przeprowadzeniu nieobowiązkowej konsultacji. ( Dz.U.L270 z 21.10.2003, s. 1. zmianom. W świetle rozwoju sytuacji oraz celem zacho- wania przejrzystości należy je uchylić i zastąpić niniej- szym rozporządzeniem. Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanowiło zasadę, że rolnicy, którzy nie spełniają niektórych wymogów dotyczących zdrowia publicznego, zdrowia roślin i zwie- rząt, ochrony środowiska oraz dobrostanu zwierząt otrzymują zmniejszone płatności bezpośrednie lub podle- gają wykluczeniu z płatności. Ten system wzajemnej zgodności stanowi nieodłączną część wspólnotowego wsparcia w postaci płatności bezpośrednich i dlatego powinien zostać zachowany. Doświadczenie pokazało jednak, że niektóre wymogi objęte zasadą wzajemnej zgodności nie są dostatecznie związane z działalnością rolniczą czy gruntami rolnymi lub dotyczą bardziej organów krajowych niż rolników. Dlatego właściwe jest dostosowanie zakresu zasady wzajemnej zgodności. Ponadto by uniknąć porzucania gruntów rolnych i zapewnić utrzymanie gruntów zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, rozporzą- dzenie (WE) nr 1782/2003 ustanowiło wspólnotowe ramy prawne, na mocy których państwa członkowskie przyjmują normy uwzględniające szczególny charakter odnośnych obszarów, w tym warunki glebowe i klima- tyczne, istniejące systemy gospodarowania, użytkowanie gruntów, zmianowanie upraw, metody uprawy roli oraz strukturę gospodarstw. Te ramy prawne należy zachować. Doświadczenie wykazało jednak, że odpowiedni charakter i korzystne skutki niektórych norm nie wystar- czają, aby uzasadnić ich wdrożenie przez wszystkie państwa członkowskie. Normy takie powinny zatem stać się dobrowolne dla państw członkowskich. Jednakże w celu zapewnienia, aby ramy były możliwie jak najbardziej spójne, norma nie powinna być dobrowolna w przy- padku gdy przed rokiem 2009 dane państwa członkow- skie już określiły na jej podstawie wymogi minimalne lub jeżeli obowiązują przepisy krajowe, które odnoszą się do tej normy. Zniesienie — zgodnie z przepisami niniejszego rozporzą- dzenia — obowiązkowego odłogowania w ramach systemu płatności jednolitej mogłoby mieć w niektórych przypadkach niekorzystne skutki dla środowiska, w szczególności w odniesieniu do niektórych cech krajo- brazu. Zatem właściwe jest wzmocnienie przepisów wspólnotowych mających na celu ochronę określonych cech krajobrazu. W szczególnych sytuacjach państwo członkowskie powinno również mieć możliwość utwo- rzenia lub utrzymania siedlisk.