152 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19|t. 1 31999D0436 10.7.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 176/17 DECYZJA RADY z dnia 20 maja 1999 r. określająca, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen (1999/436/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, działając na podstawie art. 2 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie Pro- tokołu stanowiącego Załącznik do Traktatu o Unii Furopejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej (zwanego dalej „Pro- tokołem Schengen”); a także mając na uwadze, co następuje: ()) Zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit pierwszy Protokołu Schen- gen, dorobek Schengen określony w załączniku do Proto- kołu, od dnia wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu sto- suje się bezzwłocznie do trzynastu Państw Członkowskich określonych w art. 1 Protokołu, bez uszczerbku dla posta- nowień zawartych w jego art. 2 ust. 2. Przepisy niniejszej decyzji w niczym nie naruszają utrzy- mania zobowiązań prawnych wynikających z Konwencji z 1990 r. Upoważnienie określone w art. 2 ust. 1 akapit drugi Pro- tokołu Schengen, w myśl którego Rada, stanowiąc jedno- myślnie i zgodnie z właściwymi postanowieniami Trakta- tów, określa podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen, jako jedno z zadań zawiera określenie podstawy prawnej przyszłych wniosków i inicjatyw zmierzających do zmiany lub uzu- pełnienia dorobku Schengen, które, zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit pierwszy Protokołu z Schengen, podlegają stosow- nym postanowieniom Traktatów, w tym regulacjom okre- ślającym formę przyjmowanego aktu, oraz procedurę, według której będzie on przyjmowany. Niektóre postanowienia Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r. wzywają Umawiające się Strony do ustanowienia sankcji dla ich skutecznego stoso- wania, nie wymagając jednakże harmonizacji tych sankcji; dlatego podstawą prawną, jaką należy określić dla tych postanowień, powinna być podstawa prawna określona dla zasad, których naruszenie winno podlegać sankcjom, bez uszczerbku dla podstawy prawnej każdego środka, który zostanie podjęty w przyszłości w celu zharmonizo- wania sankcji. Określenie podstawy prawnej zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatów dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen nie narusza (10) obowiązków spoczywających na Państwach Członkow- skich, zgodnie z art. 64 TWE oraz art. 33 TUE, w odnie- sieniu do utrzymania prawa i porządku publicznego oraz ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego. Określenie podstawy prawnej zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatów dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen lub stwierdze- nie, że nie zachodzi potrzeba określenia podstawy praw- nej dla tych postanowień lub decyzji, nie narusza prawa Państw Członkowskich do przeprowadzania kontroli towarów będących przedmiotem zakazów lub ograniczeń ustanowionych przez Państwa Członkowskie, jeżeli są one zgodne z prawem wspólnotowym. Określenie podstawy prawnej zgodnie z Traktatem usta- nawiającym Wspólnotę Europejską dla postanowień Kon- wencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r. dotyczących, w szczególności, warunków wjazdu na tery- torium Umawiających się Stron lub wydawania wiz nie narusza zasad, które obecnie określają uznawanie ważno- ści dokumentów podróży. Prawa i obowiązki Danii zostały określone przez art. 3 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej oraz przez art. 1-5 Protokołu w sprawie sta- nowiska Danii. W celu włączenia Schengen do Unii Europejskiej należy wziąć pod uwagę relacje między Protokołem w sprawie stanowiska Danii, Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w sprawie niektórych kwestii dotyczących Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, na podstawie którego przewiduje się wiele form przyjęcia i udziału w dorobku Schengen oraz jego dalszego rozwi- jania. Sam Protokół Schengen przewiduje udział Republiki Islan- dii i Królestwa Norwegii we wdrożeniu dorobku Schengen i jego dalszym rozwoju na podstawie Układu podpisanego w Luksemburgu dnia 19 grudnia 1996 r. Akty przyjęte na podstawie wniosku lub inicjatywy zmie- rzających do rozwinięcia dorobku Schengen zawierają odniesienie do Protokołu Schengen w celu zapewnienia bezpieczeństwa prawnego oraz umożliwienia stosowania przepisów odnoszących się do Protokołu z Schengen w każdym przypadku.