4.6.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 138/11 DECYZJA KOMISJI z dnia 28 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/[EWG w odniesieniu do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu związków cynoorganicznych w cełu dostosowania załącznika I do tej dyrektywy do postępu technicznego (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4084) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2009/425/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROBPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/769JEWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych  substancji i preparatów niebezpiecznych (!), w szczególności jej art. 2a, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Trójpodstawione związki cynoorganiczne były wcześniej powszechnie używane w farbach przeciwporostowych na statkach. Jednakże okazało się, że takie farby stanowią zagrożenie dla organizmów wodnych, gdyż powodują zaburzenia hormonalne. W związku z tym stosowanie związków cynoorganicznych, zwanych również organicz- nymi związkami cyny, w farbach przeciwporostowych zostało — ograniczone — — dyrektywą 76/769/JEWG i rozporządzeniem (WE) nr 782/2003 Parlamentu Euro- pejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na stat- kach (?). Ponadto trójpodstawione związki cynoorga- niczne nie mogą już być stosowane jako produkty biobójcze na mocy dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (). Jednakże wyroby poddawane działaniu takich produktów biobójczych nadal mogą być przywożone na terytorium Wspólnoty. (2)  Dwupodstawione związki cynoorganiczne, obejmujące w szczególności związki dibutylocyny (DBT) i związki dioktylocyny (DOT), są powszechnie stosowane w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów, gdzie pełnią rolę stabilizatora lub katalizatora. (3)  Stwierdzono, że stosowanie związków cynoorganicznych w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, a szczególnie dla dzieci. Konkretne zagrożenia dla zdrowia dzieci i dorosłych, jakie stwarzają różne wyroby przeznaczone dla konsumentów, zostały przedstawione w ocenie ryzyka () i potwierdzone przez Komitet Naukowy ds. (!) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 201. () Dz.U. L 115 z 9.5.2003, s. 1. () Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1. (*) Badania dotyczące oceny ryzyka w zakresie stosowania przez konsu- mentów niektórych związków cynoorganicznych. Badanie RPA zakończone we wrześniu 2005 r. http:/[ec.europa.eu/enterprise/ chemicals/studies_en.htm Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) Komisji w opinii z dnia 30 listopada 2006 r. ('). ( Mimo że trójpodstawione i dwupodstawione związki cynoorganiczne mają ten sam szkodliwy wpływ na zdrowie, a mianowicie działają immunotoksycznie poprzez gruczoł grasicy i działają w sposób kumula- tywny, siła działania związków trójpodstawionych (takich jak TBT i TPT) jest większa niż siła związków dwupod- stawionych (DOT i DBT). Ponadto trójpodstawione związki cynoorganiczne emitowane przez wyroby prze- znaczone dla konsumentów lub do profesjonalnych zastosowań mogą mieć szkodliwy wpływ na środowisko — w szczególności na organizmy wodne. Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia na wyroby zawierające trójpodstawione związki cynoorganiczne. (5)  Niektóre związki DBT (dichlorek dibutylocyny, CAS: 683-18-1, oraz wodoroortoboran dibutylocyny, CAS: 75113-37-0)  wkrótce — zostaną — zaklasyfikowane w ramach dyrektywy Rady 67/548/EWG (6) jako działa- jące szkodliwie na rozrodczość kategorii 2, a następnie wprowadzony zostanie zakaz sprzedawania konsu- mentom tych substancji i mieszanin je zawierających ('). Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia w stosunku do wyrobów zawierających związki DBT, zezwalając na ich dalsze stosowanie przez dodatkowy okres, jedynie jeśli niedostępne są żadne odpowiednie alternatywy, jak w przypadku katalizatorów w szczeliwach typu RTV-1 i RTV-2, farbach i powłokach malarskich lub też w przypadku stabilizatorów PCW w niektórych produk- tach (np. tkaninach powlekanych, profilach PCW), aby umożliwić opracowanie odpowiednich alternatyw, lub jeśli dane wyroby objęte są już innymi, bardziej szcze- gólnymi uregulowaniami. (6)  Narażenie na działanie związków DOT jest najwyższe w przypadku określonych wyrobów przeznaczonych dla konsumentów, takich jak drukowane wyroby włókiennicze, rękawiczki, obuwie, pokrycia ścienne i podłogowe, produkty higieny dla kobiet, pieluszki oraz formy z silikonu dwuskładnikowego. (7)  Pomimo dostępnych alternatyw dla większości zasto- sowań, które mają podlegać ograniczeniom, niektórzy producenci wyrobów zawierających DOT i DBT będą potrzebowali czasu na dostosowanie. Z tego względu należy przewidzieć odpowiedni okres przejściowy dla tych zastosowań. ()) http:/[ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scher/ scher_opinions_en.htm (6) Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1. (”) Zgodnie z pozycjami 29, 30 i 31 dyrektywy 76/769/EWG.