03[t. 23 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 375 31998L0057 21.8.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 235]/1 DYREKTYWA RADY 98/57/|WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie kontroli organizmu Ralstonia solanacearum (Smith), Yabuuchi i wsp. RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: szkodliwy organizm Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi i wsp. był znany wcześniej jako Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith; Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi i wsp. stanie się prawdopodobnie powszechnie przyjętą nazwą dla tego orga- nizmu; niniejsza dyrektywa powinna uwzględniać ten fakt; produkcja ziemniaka i pomidora zajmuje istotną pozycję w rolnictwie Wspólnoty; wydajność produkcji ziemniaka i pomi- dora jest stale zagrożona przez organizmy szkodliwe; ochrona upraw ziemniaka i pomidora przed takimi szkodli- wymi organizmami powinna nie tylko utrzymać na obecnym poziomie, ale nawet zwiększyć wydajność produkcji rolnej; środki ochronne przed wprowadzeniem organizmów szkodli- wych na terytorium Państwa Członkowskiego mogą mieć ogra- niczony efekt, gdyby jednocześnie nie prowadzono meto- dycznej kontroli ich występowania w całej Wspólnocie i gdyby nie zapewniono ochrony przed ich rozprzestrzenianiem się; () Dz.U. C 124 z 21.4.1997, str. 12 oraz Dz.U. C 108 z 7.4.1998, str. 85. (') Dz.U. C 14 z 19.1.1998, str. 34 (*) Dz.U. C 206 z 7.7.1998, str. 57. jednym z organizmów szkodliwych dla ziemniaka i pomidora jest Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuubhi i wsp., czynnik pato- genny w chorobie brunatnej zgnilizny ziemniaka i w bakte- ryjnym więdnięciu ziemniaków oraz pomidorów; epidemie choroby spowodowanej tym patogenem występowały już w niektórych częściach Wspólnoty i nadal występują pewne ogra- niczone źródła infekcji; istnieje poważne ryzyko dla upraw ziemniaka i pomidora w całej Wspólnocie, jeżeli nie zostaną podjęte skuteczne środki ochrony tych roślin, polegające na lokalizacji występowania tego organizmu, określeniu jego rozpowszechnienia, tak by zapobiec jego pojawieniu się i rozprzestrzenianiu się oraz w przypadku znalezienia tego organizmu — zabezpieczeniu przed jego rozprzestrzenieniem się i likwidacji organizmu przez usunięcie roślin wraz z korzeniami; dla zapewnienia osiągnięcia powyższych celów we Wspólnocie powinny być podjęte określone środki; ponadto Państwa Człon- kowskie muszą być zdolne do podjęcia w razie potrzeby dodat- kowych lub bardziej rygorystycznych środków, kiedy nie będzie przeciwwskazań co do transportowania ziemniaków lub pomidorów we Wspólnocie, z wyjątkiem sytuacji określonych w dyrektywie Rady 77/93/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie działań ochronnych przeciwko wprowadzaniu do Państw Członkowskich organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych oraz przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie (*); o podjęciu takich środków należy powia- domić inne Państwa Członkowskie oraz Komisję; należy podjąć środki, które powinny uwzględniać fakt, że niezbędne są systematyczne urzędowe kontrole w celu zlokali- zowania patogenu; takie kontrole powinny obejmować inspekcję oraz, kiedy zachodzi taka potrzeba, gdy w określo- nych warunkach środowiskowych choroba może pozostawać w formie utajonej i nie dawać się zaobserwować ani w rosną- cych ziemniakach, ani w zmagazynowanych bulwach ziemnia- czanych, to powinny one obejmować także pobieranie próbek i ich badanie; rozprzestrzenianie się patogenu na roślinach w fazie wzrostu nie jest czynnikiem najważniejszym, najgroź- niejsze jest jego rozprzestrzenianie się poprzez wody powierzchniowe wraz z dzikimi roślinami psiankowatymi i dlatego nawadnianie upraw ziemniaka i pomidora przy użyciu skażonej wody wydaje się stanowić ryzyko zarażenia tych upraw; patogen może występować również w samosiewach ziemniaka i pomidora w zimie i może stanowić źródło infekcji przeniesionej z jednego sezonu na drugi; patogen może być również roznoszony przez skażenie ziemniaka wskutek kontaktu z ziemniakami zakażonymi oraz poprzez kontakt z urządzeniami stosowanymi podczas uprawy, zbioru i przetwór- stwa zbiorów, albo podczas transportu i magazynowania w zbiornikach, które uprzednio zostały zainfekowane tym orga- nizmem, poprzez wcześniejszy kontakt z porażonymi ziemnia- kami; () Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/2/WE (Dz.U L 15 z 21.1.1998, str. 34).