10.12.2009 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 324/23 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (wersja ujednolicona) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26, 37 i 308, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień cel- nych (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (?). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości rozporządzenie to powinno zostać ujednolicone. Z powodu braku wyraźnych odstępstw, przyjętych zgod- nie z postanowieniami Traktatu, cła wynikające ze Wspól- nej taryfy celnej mają zastosowanie do wszystkich towarów przywożonych do Wspólnoty. Tę samą zasadę stosuje się w przypadku rolnych opłat wyrównawczych i innych opłat przywozowych, ustanowionych przez wspólną politykę rolną lub szczególne ustalenia mające za- stosowanie do niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych. Jednakże w pewnych ściśle określonych okolicznościach, kiedy na mocy specjalnych warunków, na jakich towary są przywożone, nie występuje zwyczajowa potrzeba ochro- ny gospodarki, takie opodatkowanie nie jest uzasadnione. Pożądane jest, żeby w takich okolicznościach wprowadzo- ne zostały uzgodnienia, pozwalające na zastosowanie zwolnień z należności celnych przywozowych, którymi zwykle towary są obciążone, jako że uzgodnienia takie wy- stępują tradycyjnie w większości systemów przepisów pra- wa celnego. Taki system zwolnień może być również wynikiem wielo- stronnych konwencji międzynarodowych, których uma- wiającymi się stronami są wszystkie bądź niektóre państwa członkowskie. W przypadku gdy Wspólnota zastosuje ta- kie konwencje, będzie to oznaczało wprowadzenie wspól- notowych zasad w sprawie zwolnień celnych mających, zgodnie z wymogami unii celnej, wyeliminować różnice w celach, zakresie i warunkach stosowania zwolnień, za- wartych w tych konwencjach oraz umożliwić wszystkim zainteresowanym skorzystanie z takich samych korzyści w całej Wspólnocie. (!) Opinia z dnia 24 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (2) Dz.U. L 105 z 23.4.1983, s. 1. () Zob. załącznik V. (6) (10) Niektóre zwolnienia stosowane w państwach członkow- skich wynikają z określonych konwencji, zawartych z pań- stwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi. Konwencje takie, biorąc pod uwagę ich cel, dotyczą jedy- nie państwa członkowskiego będącego sygnatariuszem. Nie uważa się za konieczne definiowania, na poziomie wspólnotowym, warunków przyznawania takich zwol- nień, lecz wydaje się wystarczające po prostu upoważnie- nie danego państwa członkowskiego do przyznania w razie potrzeby takich zwolnień przy wykorzystaniu od- powiedniej procedury przyjętej w tym celu. Stosowanie wspólnej polityki rolnej oznacza, że w pew- nych okolicznościach na niektóre towary mogą zostać na- łożone należności celne wywozowe. W związku z tym konieczne jest również sprecyzowanie na poziomie wspól- notowym przypadków, w których zwolnienie z takich opłat może być przyznane. W celu zwiększenia przejrzystości przepisy aktów wspól- notowych zawierające niektóre zwolnienia, których niniej- sze rozporządzenie nie dotyczy, powinny zostać wyszczególnione. Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza stosowania przez państwa członkowskie zakazów przywozu lub wywozu lub ograniczeń, które uzasadnione są względami moralno- ści publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa pu- blicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin, ochrony narodowych dóbr kultury o war- tości artystycznej, historycznej lub archeologicznej bądź ochrony własności przemysłowej lub handlowej. W odniesieniu do zwolnień przyznawanych w ramach kwot określonych w euro należy przygotować zasady prze- liczania tych kwot na waluty narodowe, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: TYTUŁ I ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE Artykuł 1 Niniejsze rozporządzenie określa przypadki, w których ze wzglę- du na szczególne okoliczności, stosuje się zwolnienia z należnoś- ci celnych przywozowych, należności celnych wywozowych oraz ze środków przyjętych na mocy art. 133 Traktatu w przypadku gdy towary zostają dopuszczone do swobodnego obrotu lub są wywożone z obszaru celnego Wspólnoty.