116 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/[t. 7 32002L0067 19.7.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 191/20 DYREKTYWA KOMISJI 2002/67/WE z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie etykietowania środków spożywczych zawierających chininę oraz środków spożywczych zawierających kofeinę (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę 2000/1 3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawo- dawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezen- tacji i reklamy środków spożywczych (!), zmienioną dyrektywą Komisji 2001/101/WE (2), w szczególności jej art. 4 ust. 2 i 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Chinina ii kofeina są stosowane w produkcji lub w przygo- towaniu niektórych środków spożywczych albo jako śro- dek aromatyzujący, albo, w przypadku kofeiny, jako jeden ze składników. Jest mało prawdopodobne, aby dla więk- szości konsumentów spożycie tych substancji w umiarko- wanych ilościach stwarzało jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia. (2)  Zgodnie z konkluzjami Komitetu Naukowego ds. Żywno- ści z punktu widzenia toksykologii nie ma jakichkolwiek przeciwwskazań odnośnie do dalszego stosowania chi- niny, przy założeniu pewnego maksymalnego poziomu jej zawartości do produkcji napojów gorzkich. Jednakże spo- żywanie chininy może być przeciwwskazane dla niektó- rych osób ze względów medycznych lub z uwagi na nad- mierną wrażliwość na tę substancję. (3) — W przypadku kofeiny Komitet Naukowy ds. Żywności w swojej opinii z dnia 21 stycznia 1999 r. dotyczącej kofe- iny oraz innych substancji używanych jako składniki tzw. „napojów energetyzujących” stwierdził, iż w odniesieniu do osób dorosłych, z wyjątkiem kobiet ciężarnych, udział „napojów energetyzujących” w całkowitym spożyciu kofe- iny nie wydaje się stanowić powodu do obaw, zakładając zastąpienie „napojami energetyzującymi” innych źródeł kofeiny. Jednakże w odniesieniu do dzieci zwiększenie dziennej dawki kofeiny do pewnego poziomu spożycia dziennie może prowadzić do czasowych zmian w zacho- waniu, takich jak zwiększona pobudliwość, skłonność do irytacji, nerwowość lub niepokój. Ponadto w odniesieniu do kobiet ciężarnych Komitet wyraził pogląd, iż umiarko- wane dawki kofeiny są wskazane. (4)  Powyższe ustalenia uzasadniają konieczność zapewnienia etykietowania, które daje konsumentowi jasną informację odnośnie do obecności chininy lub kofeiny, lub ich braku w środkach spożywczych, a w przypadku kofeiny odpo- wiednie ostrzeżenie i wskazanie ilości kofeiny w napojach, które zazwyczaj nie zawierają kofeiny, jeśli przekracza ona pewien określony poziom. (5)  Dyrektywa 2000/13/WE nie przewiduje obowiązkowego i szczegółowego wymieniania środków aromatyzujących (!) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. () Dz.U. L 310 z 28.11.2001, str. 19. w wykazach składników. Chinina lub kofeina, wykorzys- tywane jako środki aromatyzujące, nie muszą w rezultacie być umieszczone z nazwy w wykazie składników. Co wię- cej, nawet w przypadku gdy kofeina jako taka jest wymie- niona w wykazie składników, nie istnieje wymóg informo- wania, czy poziom jej zawartości jest wysoki. (6)  Niektóre Państwa Członkowskie wprowadziły ustawodaw- stwo krajowe przewidujące obowiązek zaznaczania obec- ności chininy i/lub kofeiny na etykietach środków spoży- wczych zawierających te substancje, a w niektórych przypadkach również obowiązek podawania ilości zawar- tej kofeiny wraz z ostrzeżeniem. Istnienie i stosowanie innego ustawodawstwa krajowego stwarza określone problemy techniczne dla handlu wewnątrzwspólnotowego danymi środkami spożywczymi. (7)  Dlatego w celu dostarczenia właściwych informacji wszyst- kim konsumentom w całej Wspólnocie oraz ułatwienia swobodnego przepływu produktów, o których mowa, ist- nieje konieczność wprowadzenia zharmonizowanych przepisów odnoszących się do środków spożywczych zawierających chininę oraz środków spożywczych zawie- rających kofeinę. Przepisy te muszą przewidywać koniecz- ność obowiązkowego umieszczania na etykiecie danych szczegółowych, oprócz tych wymienionych w dyrektywie 2000/13/WE. (8)  Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 6 akapit drugi tiret trzecie dyrektywy 2000/13/WE chinina i/lub kofeina wykorzystywane jako środki aromatyzujące w produkcji lub przygotowaniu środków spożywczych muszą być wymienione z nazwy w wykazie składników określonym w art. 3 ust. 1 i 2 dyrektywy 2000/13/WE, w pierwszym rzędzie po określeniu „środek aromatyzujący”. Artykuł 2 1. W przypadku gdy napój przeznaczony do spożycia w stanie niezmodyfikowanym lub po przetworzeniu skoncentrowanego lub suchego produktu zawiera kofeinę, niezależnie od jej źródła, w proporcji przewyższającej 150 mg/l, na etykiecie musi widnieć informacja „o wysokiej zawartości kofeiny”, przy czym musi ona znajdować się w tym samym polu widzenia co nazwa, pod którą sprzedawany jest dany produkt.