31.7.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 204/1 (Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 689/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komigsji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (*) wdrożyło Konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami (*), zwaną dalej „Konwencją”, która weszła w życie dnia 24 lutego 2004 r., i zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2455/92 z dnia 23 lipca 1992 r. dotyczące wywozu i przywozu niektórych niebezpiecznych chemika- liów (). Dz.U. C 175 z 27.7.2007, s. 40. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 stycznia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 5 czerwca 2008 r. Dz.U. L 63 z 6.3.2003, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1376/2007 (Dz.U. L 307 z 24.11.2007, s. 14). Dz.U. L 63 z 6.3.2003, s. 29. Dz.U. L 251 z 29.8.1992, s. 13. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 300/2002 (Dz.U. L 52 z 22.2.2002, s. 1). W wyroku z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie C-178/03 (Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie) ($) Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stwierdził nieważ- ność rozporządzenia (WE) nr 304/2003, ponieważ opie- rało się ono wyłącznie na art. 175 ust. 1 Traktatu, orzekając, że właściwą podstawę prawną stanowiły dwa artykuły — zarówno art. 133, jak i art. 175 ust. 1. Trybunał orzekł również, że skutki rozporządzenia zostają utrzy- mane do czasu przyjęcia w rozsądnym terminie nowego rozporządzenia opartego na odpowiednich podstawach prawnych. Wynika z tego również, że nie ma potrzeby powtórnego wykonywania zobowiązań już wykonanych w ramach rozporządzenia (WE) nr 304/2003. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 304/2003 Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawo- zdanie dotyczące funkcjonowania rozporządzenia (WE) nr 304/2003 w latach 2003-2005. Ogólnie procedury funkcjonują prawidłowo. Sprawozdanie wskazuje jednak na konieczność wprowadzenia pewnych niezbędnych zmian technicznych. Należy zatem włączyć te elementy do niniejszego rozporządzenia. Konwencja przyznaje Stronom uprawnienie do podejmo- wania działań, które w bardziej surowy sposób zapewniają ochronę zdrowia ludzkiego lub środowiska niż wymagane w Konwencji, pod warunkiem że takie działania są zgodne z jej postanowieniami i z prawem międzynarodowym. Aby nie obniżać poziomu ochrony środowiska i społeczeństw państw dokonujących przywozu zgodnie z rozpo- rządzeniem (EWG) nr 2455/92, niezbędne i stosowne jest pójście o krok dalej niż przepisy Konwencji w niektórych aspektach. W odniesieniu do uczestnictwa Wspólnoty w Konwencji istotne jest istnienie jednego punktu kontaktowego dla współdziałania Wspólnoty z Sekretariatem oraz innymi Stronami Konwencji, jak również z innymi państwami. Komisja powinna działać jako taki punkt kontaktowy. (6) Zb.Orz. 2006, -107.