358 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15Jt. 6 32001D2455 15.12.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 331/1 DECYZJA NR 2455/2001/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 20 listopada 2001 r. ustanawiająca wykaz priorytetowych substancji w dziedzinie polityki wodnej oraz zmieniająca dyrektywę 2000/60/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopej- ską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), po konsultacji Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Trakta- tu (), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 76/464JEWG z dnia 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty (4) i dyrektywy przy- jęte w jej ramach aktualnie stanowią główny instrument Wspólnoty dla kontroli zrzutów punktowych i rozproszo- nych substancji niebezpiecznych. (2)  Kontrole wspólnotowe, zgodnie z dyrektywą Rady 76/464/EWG, zastąpiono, zharmonizowano i dalej rozwi- nięto dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawia- jącą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (*). (3) W ramach dyrektywy 2000/60/WE należy przyjąć na poziomie wspólnotowym szczególne środki przeciw zanieczyszczeniu wody poszczególnymi substancjami zanieczyszczającymi lub grupami substancji zanieczysz- czających, stanowiącymi poważne zagrożenie dla środowi- ska wodnego lub poprzez to środowisko, między innymi, takie zagrożenia dla wód używanych do uzyskiwania wody pitnej. Takie środki skierowane są na progresywną reduk- cję i dla priorytetowych substancji niebezpiecznych, zdefi- niowanych w art. 2 pkt 30 zdanie drugie dyrektywy 2000/60/WE, na zaprzestanie lub wyeliminowanie zrzu- (!) Dz.U.C 177 E z 27.6.2000, str. 74i Dz.U. C 154 E z 29.5.2001, str. 117. (?) Dz.U.C 268 z 19.9.2000, str. 11. ) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 maja 2001 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 8 października 2001 r. (*) Dz.U. L 129 z 18.5.1976, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2000/60/WE (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1). (*) Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1. tów, emisji i strat w ciągu 20 lat po ich przyjęciu na pozio- mie wspólnotowym, z ostatecznym celem, uzna- nym w kontekście urzeczywistnienia celów stosownych umów międzynarodowych, osiągnięcia koncentracji w śro- dowisku morskim bliskich wartościom tła dla substancji występujących w naturze i bliskich zeru dla syntetycznych substancji wytworzonych przez człowieka. W związku z przyjęciem tych środków niezbędne staje się ustanowienie, zgodnie z załącznikiem X do dyrektywy 2000/60/WE, wykazu priorytetowych substancji, obejmującego priory- tetowe substancje niebezpieczne. Przy sporządzaniu tego wykazu uwzględniono zalecenia wymienione w art. 16 ust. 5 dyrektywy 2000/60/WE. Dla substancji występujących w naturze lub wytworzo- nych w naturalnych procesach, takich jak kadm, rtęć i węglowodory poliaromatyczne (PAHs), pełne wycli- minowanie zrzutów, emisji i strat ze wszystkich potencjal- nych źródeł nie jest możliwe. Przy opracowywaniu poszczególnych dyrektyw należy te sytuacje należycie wziąć pod uwagę i środki powinny być skierowane na zaprzestanie zrzutów, emisji i strat do wody tych priory- tetowych substancji niebezpiecznych, które pochodzą z działalności człowieka. Dyrektywa 2000/60/WE wprowadza w art. 16 ust. 2 opartą na naukowych podstawach metodologię wyboru priorytetowych substancji na podstawie tego, czy stanowią znaczne ryzyko dla środowiska wodnego lub poprzez nie. Metodologia wymieniona W dyrektywie 2000/60/WE, w najbardziej praktycznej wersji, umożliwia zastosowanie uproszczonej, opartej na naukowych podsta- wach procedury oszacowania ryzyka, biorącej pod uwagę zwłaszcza: — dowody dotyczące istotnych zagrożeń powodowanych przez daną substancję, w szczególności jej ekotoksycz- ność dla środowiska wodnego i toksyczność dla czło- wieka za pośrednictwem dróg ekspozycji wodnej; oraz — dowód wynikający z monitoringu szerokiego skażenia środowiska; oraz — inne wiarygodne czynniki, które mogą wskazywać na możliwość szerokiego skażenia środowiska, takich jak na przykład produkcja czy wielkość zużyta danej sub- stancji i sposoby jej użycia.