L 355/72 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.12.2006 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1850/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady certyfikacji chmielu i produktów chmielowych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 1952/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82 (), w szczególności jego art. 17, a także mając na uwadze, co następuje: (1) — Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1952/2005 stanowi, że produkty, o których mowa w art. 1 wspom- nianego rozporządzenia, pochodzące ze zbiorów lub uzyskane we Wspólnocie, podlegają procedurze certyfi- kacji. (2)  Szczegółowe zasady certyfikacji chmielu zostały ustano- wione w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1784/77 z dnia 19 lipca 1977 r. dotyczącym certyfikacji chmielu (?) oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 890/78 z dnia 28 kwietnia 1978 r. ustanawiającym szczegółowe zasady certyfikacji chmielu (*). Jako że zachodzi potrzeba wpro- wadzenia kolejnych zmian, w celu zachowania jasności, rozporządzenia (EWG) nr 1784/77 i (EWG) nr 890/78 należy uchylić i zastąpić jednym nowym rozporządze- niem. (3) W celu zapewnienia w państwach członkowskich stoso- wania w sposób jednolity procedury certyfikacyjnej niezbędne jest określenie produktów podlegających certy- fikacji, działań oraz informacji wymaganych w różnych dokumentach dołączonych do tych produktów. (4))  Ze względu na ich szczególną naturę oraz zastosowanie, niektóre produkty powinny być wyłączone z procedury certyfikacji. (5)  Do celów kontroli szyszek chmielowych, do certyfikacji należy dołączyć deklarację podpisaną przez producenta. Dokument ten powinien zawierać informacje umożliwia- jące identyfikację chmielu od momentu zgłoszenia do certyfikacji do momentu wydania certyfikatu. (!) Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 1, sprostowanie w Dz.U. L 317 z 3.12.2005, str. 29. () Dz.U. L 200 z 8.8.1977, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r. () Dz.U. L 117 z 29.4.1978, str. 43. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2125/2004 (Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 8). (6) (10) (11) (12) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1952/2005 przewiduje, że certyfikat może zostać wydany wyłącznie dla produktów spełniających minimalne wymagania jakościowe. Z tego względu należy ustanowić przepisy mające na celu zagwarantowanie, że szyszki chmielowe będą spełniały minimalne wymagania wprowadzenia do obrotu, począwszy od pierwszego etapu wprowadzenia ich do obrotu. Przy określaniu cech jakościowych, jakie musi posiadać chmiel, należy uwzględnić jego wilgotność i zawartość ciał obcych. Z uwagi na reputację jakości, jaką uzyskał chmiel wspólnotowy, należy opierać się na istniejących procedurach zwyczajowych w transakcjach handlowych. Wybór metod kontroli wilgotności chmielu pozostaje w gestii państw członkowskich, pod warunkiem że metody te dają porównywalne rezultaty. W przypadku zaistnienia sporów należy stosować metodę wspólno- tową. Należy ustanowić ścisłe przepisy dotyczące mieszanin. Mieszaniny szyszek chmielowych są dozwolone jedynie, jeśli składają się one z produktów tej samej odmiany poddanych certyfikacji, pochodzących z tego samego zbioru i tego samego obszaru produkcji. Należy również uściślić, że proces mieszania musi odbywać się pod nadzorem, a mieszaniny muszą podlegać tej samej proce- durze certyfikacji, co ich części składowe. W świetle wymagań użytkowników, w przypadku wytwarzania proszku oraz ekstraktów chmielu dozwo- lone powinno być, pod pewnymi warunkami, mieszanie chmielu certyfikowanego niepochodzącego z tych samych odmian i tego samego obszaru produkcji. Chmiel wytworzony z chmielu certyfikowanego nieprzy- gotowanego może podlegać certyfikacji, tylko jeśli proces przygotowania odbywa się w zamkniętym obiegu dzia- łania. Aby procedura certyfikacji produktów chmielowych była przestrzegana, należy ustanowić nadzór zgodnie z odpowiednimi przepisami. Należy również uprościć procedurę kolejnej certyfikacji, jeśli przepakowywanie produktu odbywa się pod nadzorem urzędowym i bez przetwarzania.