12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 13 31992R2082 24.7.1992 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 208/9 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: produkcja, przetwórstwo i dystrybucja produktów rolnych i środków spożywczych odgrywają ważną rolę w gospodarce Wspólnoty; w kontekście reorientacji wspólnej polityki rolnej należy udzielić poparcia zróżnicowaniu produkcji rolnej; promocja specyficznych produktów mogłaby przynieść gospodarce wiej- skiej liczące się korzyści, w szczególności na obszarach mniej uprzywilejowanych oraz w regionach oddalonych, zarówno poprzez poprawę dochodów rolników, jak i zatrzymanie ludności wiejskiej na tych obszarach; w kontekście wprowadzenia rynku wewnętrznego środków spożywczych podmioty gospodarcze powinny dysponować odpowiednimi instrumentami w celu podniesienia wartości rynkowej ich produktów przy równoczesnym zapewnieniu konsumentom ochrony przed stosowaniem niewłaściwych praktyk, a także zagwarantowaniu prowadzenia uczciwego handlu; zgodnie z rezolucją Rady z dnia 9 listopada 1989 r. w sprawie przyszłych priorytetów dla ożywienia polityki ochrony konsu- mentów (*) pod uwagę należy wziąć stale rosnące wymagania konsumentów, jeśli chodzi o jakość i informację dotyczącą sposobów i metod używanych w produkcji i w przetwórstwie środków spożywczych, a także ich specyficznych cech; biorąc pod uwagę różnorodność produktów na rynku oraz obfitość informacji na ich temat, konsument w celu dokonania lepszego wyboru musi dysponować jasną i wyczerpującą informacją dotyczącą specyficznego charakteru środków spożywczych; dobrowolny system oparty na normatywnych kryteriach pomoże osiągnąć te cele; system taki, umożliwiający produ- centom rozpowszechnienie na obszarze całej Wspólnoty infor- macji o jakości środka spożywczego, musi gwarantować, że wszelkie odniesienia, które mogą być poczynione w handlu w stosunku do niego, są uzasadnione; () Dz.U. C 30 z 6.2.1991, str. 4 oraz Dz.U. C 71 z 20.3.1992, str. 14. (') Dz.U. C 326 z 16.12.1991, str. 40. (*) Dz.U. C 40 z 17.2.1992, str. 3. () Dz.U. C 294 z 22.11.1989, str. 1. niektórzy producenci chcieliby, aby wartość rynkowa produktów rolnych lub środków spożywczych wywodziła się z ich specyficznego charakteru, ponieważ odróżniają się one wyraźnie od innych produktów rolnych lub środków spożyw- czych ich naturalnymi cechami, dlatego, w celu zapewnienia ochrony konsumentów, poświadczony specyficzny charakter powinien być poddany kontroli; biorąc pod uwagę specyficzny charakter takich produktów lub środków spożywczych, należy przyjąć szczególne przepisy uzupełniające zasady etykietowania określone w dyrektywie Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końcowemu ('), a w szczególności przewidzieć wzmiankę, a gdzie właściwe symbol wspólnotowy, towarzyszące nazwie handlowej takich produktów lub środków spożywczych i infor- mujące konsumenta o tym, że chodzi o produkt lub środek spożywczy mający poświadczony specyficzny charakter; aby zagwarantować to, że produkty rolne i środki spożywcze niezmiennie będą utrzymywały ich poświadczony specyficzny charakter, grupy producentów muszą same zdefiniować specy- ficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego w specyfikacji produktu, jednakże zasady zatwierdzania organów inspekcyjnych odpowiedzialnych za kontrolę specyfikacji produktu muszą być jednolite dla całej Wspólnoty; aby zapobiec nieuczciwej konkurencji, każdy producent musi móc używać zarejestrowanej nazwy handlowej wraz ze szcze- gółami oraz, gdzie właściwe, symbolu wspólnotowego lub nazwy handlowej zarejestrowanej jako taka, tak długo, jak produkt rolny lub środek spożywczy, który produkuje lub prze- twarza, spełniają wymogi stosownej specyfikacji i zostały zatwierdzone przez wybrany przez niego organ inspekcyjny; należy przewidzieć przepisy zezwalające na handel_ z państwami trzecimi oferującymi równoważne gwarancje, jeśli chodzi o wydawanie i kontrolę na ich terenie świadectw specy- ficznego charakteru; jeśli te świadectwa mają stać się atrakcyjne dla producentów i wiarygodne dla konsumentów, to wzmianki odnoszące się do specyficznego charakteru produktu rolnego lub środka spożyw- czego muszą uzyskać ochronę prawną i podlegać oficjalnej kontroli; Ć) Dz.U. L 33 z 8.2.1979, str. 1, ostatnio zmienione przez dyrektywę 91/72/EWG (Dz.U. L 42 z 15.2.1991, str. 27).