12.3.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 67]5 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 189/2009 z dnia 9 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/1996 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Euro- pejskiej (!) (rozporządzenie podstawowe”), uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1425/2006 (?), w szczególności jego art. 2, uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsul- tacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: A. POPRZEDNIA PROCEDURA Rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspól- noty niektórych worków i toreb plastikowych objętych kodami CN ex 3923 21 00 (kod TARIC 3923 21 00 20), ex 39232910 — (kod — TARIC — 3923 29 10 20) i ex 3923 29 90 (kod TARIC 3923 29 90 20), pochodzą- cych z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Tajlandii. Mając na uwadze dużą liczbę producentów eksportują- cych współpracujących w dochodzeniu, które doprowa- dziło do nałożenia cła antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”), dobrano próbę chińskich i tajlandzkich producentów eksportujących. Na przedsiębiorstwa włączone do próby nałożono indywidualne stawki celne wynoszące od 48% do 14,3%, natomiast względem innych przedsiębiorstw współpracujących, niewłączonych do próby, zastosowano stawkę celną w wysokości 8,4 % dla ChRL i 7,9 % dla Tajlandii. Stawki cła w wysokości 28,8 % dla ChRL i 14,3 % dla Tajlandii zostały nałożone na przedsiębiorstwa, które albo nie zgłosiły się, albo nie współpracowały w dochodzeniu. Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 stanowi, że jeżeli nowy producent eksportujący w ChRL lub Tajlandii przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że: — nie dokonał wywozu do Wspólnoty produktów opisanych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.) („okres objęty dochodzeniem”) (pierwsze kryterium), (!) Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. () Dz.U. L 270 z 29.9.2006, s. 4. — nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub produ- centem w ChRL i Tajlandii, który podlegał środkom antydumpingowym nałożonym tym rozporządze- niem (drugie kryterium), oraz — dokonał wywozu produktów objętych postępowa- niem do Wspólnoty po okresie objętym dochodze- niem, na którym opierają się środki, lub przyjął nieodwracalne zobowiązania umowne dotyczące wywozu znacznej ilości produktu do Wspólnoty (trzecie kryterium), wówczas art. 1 wspomnianego rozporządzenia może zostać zmieniony poprzez przyznanie nowemu produ- centowi eksportującemu stawki celnej mającej zastoso- wanie względem przedsiębiorstw współpracujących nieo- bjętych próbą, czyli 8,4 % dla przedsiębiorstw chińskich i 7,9 % dla przedsiębiorstw tajlandzkich. B. WNIOSKI NOWYCH PRODUCENTÓW EKSPORTUJĄ- CYCH Siedem przedsiębiorstw (pięć chińskich i dwa tajlandzkie) złożyło wniosek o przyznanie im takiego samego statusu,  jak przedsiębiorstwom — współpracującym w pierwotnym dochodzeniu, których nie objęto próbą („status podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący”). Przeprowadzono badanie w celu ustalenia, czy te siedem przedsiębiorstw spełnia kryteria pozwalające na przy- znanie im statusu podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący, określone w art. 2 rozporządze- nia (WE) nr 1425/2006. Do wszystkich siedmiu wnioskodawców rozesłano formularz wniosku z prośbą o dostarczenie dowodów dla wykazania, że spełniają powyższe kryteria. Dwa przedsiębiorstwa chińskie, które złożyły wniosek O przyznanie statusu podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący, nie dostarczyły wymaga- nych informacji. W związku z powyższym nie można było sprawdzić, czy przedsiębiorstwa te spełniły kryteria, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006, i ich wnioski musiały zostać odrzucone.