03/t. 19 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 275 31996R1418 23.7.1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 182/9 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1418/96 z dnia 22 lipca 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady używania znaku graficznego dla produktów rolnych wysokiej jakości właściwych dla regionów skrajnie peryferyjnych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3763/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. wprowadzające szczególne środki w odnie- sieniu do niektórych produktów rolnych na rzecz francuskich departamentów zamorskich (!), ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 2598/95 (?), w szczególności jego art. 20 ust. 5, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1600/92 z dnia 15 czerwca 1992 r. dotyczące szczególnych środków dla Azorów i Madery odnoszących się do niektórych produktów rolnych (*), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2537/95 (*), w szczególności jego art. 31 ust. 5, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/92 z dnia 15 czerwca 1992 r. dotyczące szczególnych środków dla Wysp Kanaryjskich w odniesieniu do produktów rolnych ('), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2537/95, w szczególności jego art. 26 ust. 5, a także mając na uwadze, co następuje: Rada zadecydowała o wprowadzeniu znaku graficznego w celu zapewnienia większej świadomości oraz spożycia naturalnych i przetworzonych produktów rolnych wysokiej jakości właści- wych dla skrajnie peryferyjnych regionów Wspólnoty; powinny zostać ustanowione szczegółowe zasady wymagane w celu wykonania tego środka; decyzja Rady ustala, że warunki używania znaku graficznego, w szczególności sporządzenie projektu wykazu naturalnych i przetworzonych produktów rolnych, które mogą być opatrzone tym znakiem, a także określenie norm jakości, metod produkcji, pakowania i wytwarzania przetwarzanych produktów, muszą być zaproponowane przez organizacje handlowe w regionach skrajnie peryferyjnych; wymogi te mogą być przyjęte w odniesieniu do istniejących norm wspólnoto- wych lub w razie ich braku w odniesieniu do norm międzyna- rodowych lub tradycyjnych metod uprawy i przetwarzania; w celu jak najlepszego wykorzystania tego szczególnego instru- mentu promocji dostępnego dla producentów i przetwórców wyrobów wysokiej jakości ze skrajnie peryferyjnych regionów Wspólnoty oraz w celu uproszczenia zarządzania i kontroli oraz poprawy ich skuteczności prawo do używania znaku 260 z 31.10.1995, str. 10. () DzU. L () DZU. L (*) Dz.U. L 173 z 27.6.1992, str. 1. () DZU.L (*) Dz.U. L 173 z 27.6.1992, str. 13. graficznego powinno być przyznane podmiotom gospodar- czym bezpośrednio odpowiedzialnym za produkcję, pakowanie z uwzględnieniem wytwarzania i wprowadzania do obrotu danych produktów, posiadającym siedzibę w tych regionach, które podejmą się przestrzegania pewnych zasad; obowiązkiem właściwych organów w danych regionach jest przyjęcie dodatkowych wymogów dotyczących zarządzania, potrzebnych do zapewnienia właściwego funkcjonowania zastosowanych mechanizmów i zagwarantowania przestrze- gania przyjętych zasad; należy ustanowić przepisy w celu przekazywania Komisji infor- macji wymaganych do zapewnienia, że warunki wykonania tego środka są jak najbardziej jednolite w różnych regionach skrajnie peryferyjnych; Wspólny Komitet Zarządzający komitetami zarządzającymi nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez przewodniczą- cego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Znak graficzny wprowadzony zgodnie z art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 3763/91, art. 30 rozporządzenia (EWG) nr 1600/92 i art. 26 rozporządzenia (EWG) nr 1601/92 jest wykorzystywany tylko w celu podnoszenia świadomości i spożycia naturalnych i przetworzonych produktów rolnych właściwych dla regionów skrajnie peryferyjnych, które spełniają wymogi ustanowione inicjatywą przedstawicieli organizacji handlowych podmiotów gospodarczych w wyżej wspomnia- nych regionach. 2.  Wymogi określone w ust. 1 dotyczą norm jakości i zgod- ności z technikami uprawy, produkcji i przetwarzania oraz normami dotyczącymi pakowania i prezentacji. Wymogi te są określone w odniesieniu do zasad wspólnoto- wych lub, w razie ich braku, norm międzynarodowych, lub tam, gdzie konieczne, zostają przyjęte szczególnie w odnie- sieniu do produktów pochodzących z regionów skrajnie peryfe- ryjnych, na wniosek reprezentatywnych organizacji handlo- wych.