L 140/136 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.6.2009 DECYZJE PRZYJĘTE WSPÓLNIE PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI I RADĘ DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1))  Ostatecznym celem Ramowej konwencji Narodów Zjed- noczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), która zo- stała zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Furopejskiej decyzją Rady 94/69/WE (?), jest osiągnięcie stabilizacji stę- żeń gazów cieplarnianych w powietrzu na poziomie, który zapobiegłby groźnej ingerencji antropogenicznej w system klimatyczny. (2)  Według opinii Wspólnoty, ostatnio wyrażonej w szczegól- ności na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r., aby realizacja tego celu była możliwa, średni wzrost tem- peratury powierzchni ziemi w skali światowej nie powi- nien przekroczyć 2 *C w stosunku do okresu sprzed epoki (!) Dz.U. C 27 z 3.2.2009, s. 71. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 17 grudnia 2008 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. (*) Dz.U. L 33 z 7.2.1994, s. 11. przemysłowej, co oznacza, że do 2050 r. należy zmniej- szyć emisje gazów cieplarnianych na świecie przynajmniej o 50 % w stosunku do poziomów z roku 1990. Emisje ga- zów cieplarnianych we Wspólnocie objęte niniejszą decy- zją powinny być dalej obniżane po roku 2020 w ramach starań Wspólnoty o wniesienie swojego wkładu w realiza- cję tego celu redukcji światowych emisji. Kraje rozwinięte, w tym państwa członkowskie UE, powinny nadal przewo- dzić tej inicjatywie, zobowiązując się do łącznego zmniej- szenia emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. o 30 % w stosunku do 1990 r. Działania te powinny mieć również na celu wspólne zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych do 2050 r. o 60-80 % w stosunku do 1990 r. Do osiąg- nięcia takiego stopnia redukcji emisji powinny przyczynić się wszystkie gałęzie gospodarki, w tym międzynarodowy transport morski i lotniczy. Lotnictwo przyczynia się do redukcji poprzez jego włączenie do systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (zwanego dalej „systemem wspólnotowym”). W przypadku gdy pań- stwa członkowskie nie zatwierdzą żadnego porozumienia międzynarodowego w ramach Międzynarodowej Organi- zacji Morskiej, którego cele redukcji emisji obejmują emi- sje pochodzące z międzynarodowego transportu morskiego lub Wspólnota do dnia 31 grudnia 2011 r. nie zatwierdzi żadnego takiego porozumienia w ramach UNFCCC, Komisja powinna przedstawić wniosek dotyczą- cy włączenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego do zobowiązania Wspólnoty doty- czącego redukcji tak, aby proponowany akt prawny wszedł w życie do 2013 r. Wniosek taki powinien minimalizować wszelkie negatywne skutki dla konkurencyjności Wspól- noty, uwzględniając jednocześnie potencjalne korzyści środowiskowe. Ponadto, aby zrealizować ten cel, Rada Furopejska na po- siedzeniu w marcu 2007 r. w Brukseli wyraziła swoje po- parcie dla wspólnotowego celu redukcji do 2020 r. poziomu emisji gazów cieplarnianych o 30 % w stosunku do 1990 r. jako wkładu Wspólnoty w światowe i komplek- sowe porozumienie dotyczące okresu po roku 2012, pod warunkiem że inne kraje rozwinięte zobowiążą się do porównywalnej redukcji, a bardziej gospodarczo zaawan- sowane kraje rozwijające się wniosą odpowiedni wkład stosownie do swoich zadań i do możliwości każdego z nich.