L 60/34 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.3.2008 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie zakończenia procedury badawczej dotyczącej praktyk handlowych stosowanych przez Argentynę w związku z przywozem wyrobów włókienniczych i odzieżowych (2008/200/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (!), w szczególności jego art. 11 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: A. POSTĘPOWANIE W dniu 11 października 1999 r. Euratex — Europejska Organizacja ds. Odzieży i Wyrobów Tekstylnych (Euro- pean Apparel and Textile Organisation) złożyła skargę zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej „rozporządzeniem”) w imieniu członków organizacji eksportujących do Argentyny lub mających taki zamiar. Skarżący twierdził, że sprzedaż wyrobów włókienniczych i odzieżowych ze Wspólnoty do Argentyny napotyka szereg przeszkód w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, tzn. „praktyki handlowe przyjęte lub utrzymywane przez państwo trzecie, w stosunku do których zasady handlu międzyna- rodowego ustanawiają prawo do wszczęcia postępo- wania”. Domniemane przeszkody w handlu: a) procedury kontrolne przed wysyłką i minimalne wartości celne; b) nadmierne wymagania dotyczące świadectw pocho- dzenia; c) wymóg przedstawienia formularza deklaracji składu wyrobu; () Dz.U. L 349 z 31.12.1994, s. 71. Rozporządzenie zmienione rozpo- rządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, s. 3). d) nadmiernie uciążliwy wymóg etykietowania; e) podatek „statystyczny” i dyskryminujący VAT. Skarżący twierdził również, że praktyki te powodowały niekorzystne skutki w handlu, w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia. W związku z tym Komisja zdecydowała, po konsulta- cjach z Komitetem Doradczym ustanowionym na mocy rozporządzenia, że istnieją wystarczające dowody uzasad- niające wszczęcie procedury badawczej w celu rozwa- żenia stanu prawnego i faktycznego podniesionych kwestii. W konsekwencji procedura badawcza została wszczęta dnia 27 listopada 1999 r. (?). B. USTALENIA WYNIKAJĄCE Z PROCEDURY BADAWCZEJ W 2000 r. badanie w sprawie świadectwa pochodzenia wykazało, że uciążliwe wymogi okazały się naruszać art. VIII ust. 3 i art. X Układu GATT 1994, art. 7 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych oraz że naruszają zalecenia zawarte w art. VIII ust. 1 lit. c) Układu GATT 1994. Środki dotyczące wymogu etykietowania okazały się naruszać art. 2 ust. 2 Porozumienia WTO w sprawie barier tech- nicznych w handlu i naruszają zalecenia zawarte w art. VIII_ ust. 1 lit. c) Układu GATT 1994. Odnośnie do formularza deklaracji składu wyrobu okazało się, że wymóg ten jest niezgodny z art. 2 Porozumienia WTO w sprawie licencjonowania przywozu. Jeśli chodzi o procedurę kontroli minimalnych wartości celnych, służby Komisji nie mogły zająć ostatecznego stanowiska z powodu wprowadzenia ostatnio nowego prawa regu- lującego tę kwestię. W kwestii procedur kontrolnych przed wysyłką nie stwierdzono pogwałcenia jakichkol- wiek szczególnych postanowień Porozumienia WTO w sprawie inspekcji przedwysyłkowej. Jednakże nie wydaje się, aby wymóg ten odpowiadał celowi i duchowi Porozumienia. W końcu nie stwierdzono naru- szenia zasad WTO odnośnie do podatku „statystycz- nego”, zaś kwestia dyskryminującego VAT została już potraktowana w ramach innej procedury TBR (rozporzą- dzenie w sprawie przeszkód w handlu) dotyczącej przy- wozu wykończonych skóry do Argentyny ('). () Dz.U. C 340 z 27.11.1999, s. 70. () Dz.U. L 295 z 4.11.1998, s. 46.