250 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03/t. 19 31996R1311 L 170/4 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 9.7.1996 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1311/96 z dnia 8 lipca 1996 r. zmieniające załączniki I, II, III oraz IV do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znacznie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych w środkach spożywczych pocho- dzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1147/96 (?), w szczególności jego art. 5, 6, 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2377/90 maksymalne limity pozostałości muszą być ustanawiane stopniowo dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności; maksymalne limity pozostałości powinny zostać określone wyłącznie po analizie wszelkich istotnych informacji dotyczą- cych bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozostałości na przebieg procesów przetwórstwa przemy- słowego środków spożywczych, przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych; przy ustanawianiu maksymalnych limitów pozostałości wetery- naryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogących wykazywać obecność pozostałości, poziomy tych pozostałości w tkankach mięsnych uzyskiwanych ze zwierząt leczonych (tkanka docelowa) oraz charakter pozostałości właściwej do kontroli limitu pozostałości (pozostałość znaczni- kowa); zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólno- towego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby lub nerek; niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej; () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. (*) Dz.U. L 151 z 26.6.1996, str. 26. należy ustanowić maksymalne limity pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych w odniesieniu do jaj, mleka i miodu; do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać difloksacynę; do załącznika II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać ftalan dimetylu, ftalan dietylu, mleczan etylu, hepta- minol, mentol, floroglucynę i trimetylofloroglucynę; w celu umożliwienia zakończenia badań naukowych, do załącznika III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać karprofen i penetamat (dla owiec i świń); w celu umożliwienia zakończenia trwających badań nauko- wych, okresem ważności tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości, określonych uprzednio w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90, należy objąć tiaben- dazol; wydaje się, że nie można ustalić maksymalnych limitów pozos- tałości dla kolchicyny, ponieważ, niezależnie od limitu, pozos- tałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego stanowią zagrożenie dla zdrowia konsumentów; z tego powodu kolchicynę należy dodać do załącznika IV do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90; należy przewidzieć 60-dniowy okres przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Człon- kowskim przyjęcie wszelkich dostosowań, które mogą okazać się niezbędne w związku z dopuszczeniem do obrotu określo- nych weterynaryjnych produktów leczniczych, przyznanych zgodnie z dyrektywą Rady 81/851/EWG ('), ostatnio zmienioną dyrektywą 93/40/EWG w celu uwzględnienia przepisów niniej- szego rozporządzenia (*); środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Lecz- niczych, (') Dz.U. L 317 z 6.11.1981, str. 1. (*) Dz.U. L 214 z 24.8.1993, str. 31.