03J[t. 26 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 321 31999R2162 13.10.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 265/13 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2162/1999 z dnia 12 października 1999 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2848/98 w sektorze surowca tytoniowego i ustanawiające przepisy przejsc1owe w sprawie wykorzystania specjalnej pomocy oraz w sprawie stosunku między zmienną częścią premii a premią dla Grupy VII (Katerini) we Włoszech dla zbiorów z lat 1999, 2000 i 2001 KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 660/1999 (?), w szczególności jego art. 7 i 14a oraz art. 27, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2848/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w zakresie systemu premii, określania kwot produkcyjnych i przyznawania specjalnej pomocy grupom producentów w sektorze surowca tytonio- wego (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1373/1999 (*, ustanawia wymogi, jakie muszą spełnić grupy producentów w celu uzyskania uznania. W celu lepszego porównania jakości tytoniu produkowa- nego przez poszczególne grupy producentów oraz zapewnienia, że ich członkowie otrzymują pomoc tech- niczną, grupom producentów powinno zezwolić się na ograniczenie swojej działalności do uznanych obszarów produkcyjnych. W celu zapewnienia, że zmienna część premii funkcjo- nuje poprawnie oraz, że prowadzone są skuteczne kontrole, powinno zostać ustanowione, że cena zakupu do obliczenia zmiennej części premii musi zostać usta- lona w momencie dostawy, że tytoń musi zostać przesa- dzony do dnia 15 czerwca każdych zbiorów oraz że niespełnienie wyżej wymienionych przepisów powinno być karalne. Artykuł 19 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2848/98 przewiduje wypłatę producentowi zaliczki od premii równej 50 % przyznanej premii. W celu uproszczenia procedury administracyjnej w Państwach Członkowskich, maksymalna wysokość zaliczki powinna być równa stałej części premii. Artykuł 19 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2848/98 przewiduje, że zaliczki mogą być wypłacane od dnia 16 października w roku zbiorów i musi być wypłacona w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, z wyjątkiem przypadków, kiedy wniosek został przedłożony przed dniem 16 września, kiedy to okres ten zostaje przedłużony do 60 dni. Wobec tego, że w 15 z 30.7.1992, str. 70. 3 z 27.3.1999, str. 10. 58 z 31.12.1998, str. 17. 62 z 26.6.1999, str. 47. H w oo niektórych Państwach Członkowskich zbiór rozpoczyna się dnia 1 sierpnia, okres wypłaty powinien zostać przedłużony do 77 dni. Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2848/98 stanowi, że gdy z powodu różnych przyczyn, gospodar- stwo produkujące tytoń jest przekazane stronie trzeciej, nowy beneficjent jest uprawniony do deklaracji kwot produkcyjnych, począwszy od daty przekazania przez cały okres referencyjny. W celu poprawy efektywności procedur kontrolnych oraz w celu zapobiegania uchy- laniu się od przestrzegania przepisów, w przypadku przeniesienia dokonanego z innych powodów niż śmierć, powinno się zezwolić Państwom Członkowskim na określenie terminu, do którego nowy beneficjent musi uzyskać uprawnienie do deklaracji kwot produkcyjnych na bieżący rok zbiorów. Umowa kontraktacji, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporzą- dzenia (WE) nr 2848/98, jest zawierana między pierw- szym przetwórcą, z jednej strony, a grupą producentów lub producentem indywidualnym, który nie należy do grupy, z drugiej strony, a umowa zawiera, miedzy innymi, dokładną lokalizację miejsca produkcji tytoniu i obszar danej działki. Artykuł 40 ust. 2 tiret piąte tego rozporządzenia stanowi, że grupy mogą korzystać ze specjalnej pomocy w celu zapewnienia, że spełniają reguły wspólnotowe. Powinny zostać nałożone kary na indywidualnych producentów w przypadku, kiedy działka, na której uprawiany jest tytoń różni się od tej wykazanej w umowie kontraktacji i które powinny zostać zaostrzone poprzez nałożenie ich nie tylko na indywidualnych producentów, ale również na grupy producentów, do których należą. Co najmniej połowa wysokości pomocy specjalnej musi zostać wykorzystana przez grupy producentów na wydatki określone w art. 40 ust. 2 tiret pierwsze, drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 2848/98, jak przewi- dziano w ust. 3 tego artykułu. W świetle zmienionych warunków dotyczących uznania grup producentów z mocą od zbiorów 1999 r. powinny zostać ustanowione bardziej elastyczne przepisy dla korzystania z pomocy specjalnej w ramach dwuletniego okresu przejściowego, w celu umożliwienia grupom producentów dokonania reorganizacji mającej na celu podniesienia wartości produktów dostarczanych przez ich członków oraz zapewnienia, że grupa spełnia reguły wspólnotowe.