L 328/14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 24.11.2006 DYREKTYWA RADY 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 37, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zwierzęta i produkty akwakultury objęte są zakresem załącznika I do traktatu jako żywe zwierzęta, ryby, mię- czaki i skorupiaki. Chów, hodowanie i wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury i ich produktów stanowi ważne źródło dochodu osób zatrudnionych w tym sektorze. (2) W kontekście rynku wewnętrznego szczegółowe zasady dotyczące zdrowia zwierząt zostały określone, w odniesie- niu do wprowadzania do obrotu oraz przywożenia z pań- stw trzecich rozpatrywanych produktów, w dyrektywie Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącej warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury (?). (3)  Ogniska chorób zwierząt akwakultury mogą powodować poważne straty dla rozpatrywanego sektora. Minimalne środki, które należy stosować w przypadku pojawienia się ognisk najważniejszych chorób ryb i mięczaków, zostały określone przez dyrektywę Rady 93/53/JEWG z dnia 24 czerwca 1993 r. wprowadzającą minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb (*) oraz przez dyrektywę Rady 95/70/WE z dnia 22 grud- nia 1995 r. wprowadzającą minimalne wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób małź (*). (4)  Obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe zostało spo- rządzone głównie w celu uwzględnienia chowu i hodowli łososia, pstrąga i ostryg. Od chwili przyjęcia tego prawo- dawstwa nastąpił znaczący rozwój wspólnotowego sek- tora akwakultury. Wiele dodatkowych gatunków ryb, (!) Dz.U. C 88 z 11.4.2006, str. 13. (2) Dz. U. L 46 z 19.2.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona roz- porządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1). () Dz.U. L 175 z 19.7.1993, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 2003 r. (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 381). () Dz.U. L 332 z 30.12.1995, str. 33. w szczególności gatunków morskich, jest obecnie wyko- rzystywana w akwakulturze. Także nowe typy praktyk hodowlanych obejmujących inne gatunki ryb stają się coraz bardziej powszechne, w szczególności po niedaw- nym rozszerzeniu Wspólnoty. Ponadto chów i hodowla skorupiaków, omułków, małży jadalnych i uchowców nabiera coraz większego znaczenia. Wszystkie środki zwalczania chorób mają ekonomiczny wpływ na akwakulturę. Nieodpowiednie zwalczanie cho- rób może prowadzić do rozprzestrzeniania się patoge- nów, które mogą powodować znaczące straty oraz zagrozić stanowi zdrowia ryb, mięczaków i skorupiaków wykorzystywanych we wspólnotowej akwakulturze. Z. drugiej strony, nadmierna regulacja mogłaby nałożyć zbędne ograniczenia na wolny handel. Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Furopejskiego z dnia 19 września 2002 r. określa strategię zrównowa- żonego rozwoju akwakultury europejskiej. Komunikat ten nakreślił szereg środków, których celem jest zapewnienie długoterminowego zatrudnienia w sektorze akwakultury, w tym promowanie wysokich standardów zdrowia i dobrostanu zwierząt, a także działania w zakresie ochrony środowiska w celu zagwarantowania istnienia sil- nego sektora przemysłowego. Wspomniane powyżej środki powinny zostać wzięte pod uwagę. Od czasu przyjęcia dyrektywy 91/67/EWG Wspólnota ratyfikowała Porozumienie Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie stosowania środków sanitarnych i fito- sanitarnych (porozumienie SPS). Porozumienie SPS odnosi się do norm Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE). Wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w kontekście wprowadzania do obrotu żywych zwierząt akwakultury i ich produktów na obszarze Wspólnoty, określone w dyrektywie 91/67/EWG, są bardziej rygorystyczne niż wspomniane normy. Z tego względu niniejsza dyrektywa powinna uwzględnić Kodeks Zdrowia Zwierząt Wodnych oraz Podręcznik badań diagnostycznych dotyczących zwierząt wodnych OIE. W celu zapewnienia racjonalnego rozwoju sektora akwa- kultury oraz zwiększenia wydajności zasady dotyczące zdrowia zwierząt wodnych należy określić na poziomie wspólnotowym. Zasady te są inter alia niezbędne do wpro- wadzenia rynku wewnętrznego oraz uniknięcia rozprze- strzeniania się chorób zakaźnych. Prawodawstwo powinno być elastyczne w stopniu pozwalającym na uwzględnienie stałego rozwoju w obrębie sektora akwa- kultury i jego różnorodności, a także stanu zdrowia zwie- rząt wodnych na obszarze Wspólnoty.