356 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O6/ft. 6 32003L0071 31.12.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 345[64 DYREKTYWA 2003/71/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 44 i 95, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno -Społecznego (?), uwzględniając opinię Furopejskiego Banku Centralnego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: ()) Dyrektywy Rady 80/390/EWG z dnia 17 marca 1980 r. koordynująca wymagania dotyczące sporządzania, kon- troli i rozpowszechniania szczegółowych danych notowań publikowanych w celu dopuszczenia papierów wartościo- wych do publicznych  notowań giełdowych (') i 89/298/EWG z dnia 17 kwietnia 1989 r. w sprawie koor- dynacji wymagań dotyczących sporządzania, szczegółowej kontroli i rozpowszechniania prospektów emisyjnych publikowanych w związku z publiczną ofertą sprzedaży zbywalnych papierów wartościowych (©) zostały przyjęte przed laty i wprowadziły częściowy i złożony mechanizm wzajemnego uznawania, który nie jest w stanie osiągnąć celu w postaci pojedynczego zezwolenia przewidzianego w niniejszej dyrektywie. Dyrektywy te powinny zostać ulepszone, uaktualnione i zebrane w tekst jednolity. W międzyczasie dyrektywa 80/390/[EWG została włą- czona do dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopusz- czenia papierów wartościowych do publicznych notowań giełdowych oraz zakresu informacji dotyczących papierów wartościowych podlegających obowiązkowi publikacji (?), która z kolei skodyfikowała kilka dyrektyw z dziedziny papierów wartościowych notowanych na giełdzie. Dz.U. C 240 E z 28.8.2001, str. 272 oraz Dz.U. C 20 E z 28.1.2003, str. 122. Dz.U. C 80 z 3.4.2002, str. 52. Dz.U. C 344 z 6.12.2001, str. 4. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2002 r. (Dz.U. C 47 E z 27.2.2003, str. 417), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 marca 2003 r. (Dz.U. C 125 E z 27.5.2003, str. 21) i stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lipca 2003 r. (dotychczas nieopu- blikowane w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 15 lipca 2003 r. Dz.U. L 100 z 17.4.1980, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 135 z 31.5.1994, str. 1). Dz.U. L 124 z 5.5.1989, str. 8. Dz.U. L 184 z 6.7.2001, str. 1. (3) Jednakże do celów spójności właściwe jest zebranie prze- pisów dyrektywy 2001/34/WE pochodzących z dyrektywy 80/390/JEWG wspólnie z dyrektywą 89/298/EWG i odpo- wiednia zmiana dyrektywy 2001/34/WE. Niniejsza dyrektywa, zapewniając emitentowi pojedyncze zezwolenie, stwarza kluczowy instrument do urzeczywist- nienia rynku wewnętrznego zgodnie z harmonogramem w komunikatach Komisji „Plan działań w sprawie kapitału ryzyka” i „Stanowienie ram dla rynku finansowego: plan działań”, umożliwiając możliwie najszerszy dostęp do kapitału inwestycyjnego na podstawie wspólnotowej, w tym także dla małych i średnich przedsiębiorstw (MSP) i nowo powstałych przedsiębiorstw. Dnia 17 lipca 2000 r. Rada powołała Komitet Mędrców ds. Regulacji Europejskiego Rynku Papierów Wartościowych. W swoim wstępnym sprawozdaniu z dnia 9 listopada 2000 r. Komitet podkreślił brak ustalonej definicji publicz- nej oferty papierów wartościowych, co powoduje, że ta sama operacja w niektórych Państwach Członkowskich uważana jest za sprzedaż pakietu akcji inwestorowi insty- tucjonalnemu, a w innych nie; obecny system zniechęca przedsiębiorstwa do zbierania kapitału na podstawie wspólnotowej i tym samym do faktycznego uzyskiwania dostępu do dużego, płynnego i zintegrowanego rynku finansowego. W swoim sprawozdaniu końcowym z dnia 15 lutego 2001 r. Komitet Mędrców zaproponował wprowadzenie nowych technik legislacyjnych opartych na podejściu czteropoziomowym, a mianowicie: zasady ramowe, środki wykonawcze, współpraca i stosowanie. Poziom pierwszy, dyrektywa, powinien ograniczać się do szerokich zasad „ramowych”, podczas gdy poziom drugi powinien zawie- rać środki wykonawcze o charakterze technicznym przyj- mowane przez Komisję przy wsparciu komitetu. Szczyt Rady Europejskiej w Sztokholmie w dniach 23-24 marca 2001 r. przyjął sprawozdanie końcowe Komitetu Mędrców i zaproponował czteropoziomowe podejście, aby proces wspólnotowej legislacji w zakresie papierów wartościowych stał się bardziej efektywny i przejrzysty. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie prawodawstwa w zakresie usług finansowych także przyjęła sprawozda- nie Komitetu Mędrców na podstawie uroczystego oświad- czenia Komisji przed Parlamentem złożonego tego samego dnia oraz listu z dnia 2 października 2001 r. skierowanego przez Komisarza ds. Rynku Wewnętrznego do przewod- niczącego Komisji ds. Gospodarczych i Pieniężnych Parla- mentu w celu zabezpieczenia roli Parlamentu Furopej- skiego w tym procesie.