L 336/38 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12.11.2004 II (Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa) RADA DECYZJA RADY z dnia 2 listopada 2004 r. upoważniająca Austrię do zastosowania środka ustanawiającego odstępstwo od art. 21 Szóstej Dyrektywy 77/388/]EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odnie- sieniu do podatków obrotowych (2004/758/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając Szóstą Dyrektywę Rady 77/388/|EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (!), w szczególności jej art. 27 ust. 1, uwzględniając wniosek Komigsji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) 'We wniosku skierowanym do Komisji i zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 3 marca 2004 r. rząd austriacki poprosił o upoważnienie do wdrożenia trzech środków stanowiących odstępstwo od art. 21 ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG. Celem odstępstwa wnioskowanego przez Austrię jest zobowiązanie odbiorcy do zapłaty należnego podatku VAT w trzech określonych przypadkach: po pierwsze — w przypadku dostawy towarów stanowiących zabezpie- czenie jednego płatnika VAT na rzecz innego płatnika w ramach realizacji tego zabezpieczenia, po drugie — w przypadku dostawy towarów następującej po cesji zastrzeżenia własności na cesjonariusza i wykonaniu tego prawa przez cesjonariusza, oraz po trzecie — W przypadku dostawy nieruchomości w ramach procedury obowiązkowej sprzedaży innemu płatnikowi. Wniosko- wane środki należy uznać za środki mające na celu zapo- bieganie określonym rodzajom uchylania się od obowiązków podatkowych w wyżej wymienionych sektorach. W przypadkach kiedy dostarczane towary stanowią zabezpieczenie jednego płatnika VAT na rzecz benefi- cjenta zabezpieczenia w wykonaniu zabezpieczenia, () Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35). zwykle odzwierciedla to sytuację, w której dostarczający gwarant posiada ograniczoną zdolność do spłaty swojego długu, łącznie z długami podatkowymi. W sytuacji kiedy przyjmujący zabezpieczenie wykonuje swoje prawa i dokonuje sprzedaży zabezpieczenia na rzecz strony trze- ciej, sprzedaż ta również generuje dostawę od gwaranta do przyjmującego zabezpieczenie. W przypadku tego typu scenariuszy w wielu sytuacjach odnotowano straty podatku VAT, ponieważ przyjmującemu zabezpieczenie nie można było odmówić prawa do odliczenia podatku naliczonego, a dostarczającego gwaranta nie można było obciążyć odpowiedzialnością w związku z jego niewypła- calnością bądź zniknięciem. Rozmiar problemów, przed jakimi stoi administracja austriacka wymaga zastoso- wania środków prawnych. Podobne odstępstwo zostało już przyznane Niemcom decyzją 2002/439/WE (?). 'W przypadkach kiedy kupujący towary posiada ograni- czoną zdolność spłacenia swojego długu z tytułu zakupu, dostawca towarów dokona zastrzeżenia prawa własności i może dokonać cesji prawa do wykonania tego zastrze- żenia oraz roszczenia ceny zakupu na stronę trzecią, będącą zwykle bankiem, w formie zabezpieczenia pożyczki udzielonej kupującemu przez bank. W przy- padku gdy kupujący towary zaprzestanie spłaty swojego zadłużenia z tytułu pożyczki, bank wykona swoje prawa własności; wiąże się to z dostawą towarów od pierwot- nego kupującego do banku. W takim przypadku bank nie płaci zwykle na rzecz pierwotnego kupującego podatku obrotowego należnego z tytułu dostawy na jego rzecz, wykorzystując ten podatek do rozliczenia zadłużenia pierwotnego kupującego z tytułu pożyczki, wskutek czego austriackie władze fiskalne nie mogą odzyskać podatku VAT, ponieważ pierwotni kupujący są zwykle niewypłacalni lub znikają, zanim administracja podatkowa jest w stanie zidentyfikować ich i odzyskać VAT. W związku z tym scenariusz ten jest podobny do opisanej powyżej realizacji zabezpieczenia. () Dz.U. L 151 z 11.6.2002, str. 12.