7.3.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 63/15 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 31 października 2008 r. wdrażająca dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do programów nadzoru i eliminowania chorób oraz statusu państw członkowskich, stref i enklaw wolnych od choroby (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6264) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2009/177/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 paździer- nika 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (!), w szczególności jej art. 44 ust. 1 akapit pierwszy, art. 44 ust. 2 akapit pierwszy, art. 44 ust. 3, art. 49 ust. 1, art. 50 ust. 2 lit. a), art. 50 ust. 3, art. 51 ust. 2, art. 59 ust. 2, art. 61 ust. 3 i art. 64, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (3) Dyrektywa 2006/88/WE ustanawia minimalne środki zapobiegawcze mające na celu zwiększenie poziomu świadomości i gotowości właściwych organów, opera- torów przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakul- tury i innych podmiotów związanych z tym przemysłem na wystąpienie chorób zwierząt akwakultury, a także minimalne środki zwalczania chorób, jakie należy stosować w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia ognisk niektórych chorób zwierząt wodnych. Wspomniana dyrektywa uchyla i zastępuje, z dniem 1 sierpnia 2008 r., dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury (?). Artykuł 44 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że w przypadku gdy państwo członkowskie, co do którego brak informacji o zakażeniu, lecz nieuznane za wolne od jednej lub więcej chorób nieegzotycznych wymienionych w części II załącznika TV do tej dyrektywy, opracuje program nadzoru w celu osiągnięcia statusu państwa wolnego od co najmniej jednej ze wspomnianych chorób, państwo to przedkłada ten program do zatwier- dzenia zgodnie z procedurą regulacyjną. Artykuł 44 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE stanowi również, że w przypadku gdy wspomniany program ( Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14. () Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 1. nadzoru obejmuje poszczególne enklawy lub strefy, które stanowią mniej niż 75 % terytorium państwa członkow- skiego, zaś strefa lub enklawa obejmuje obszar zlewni, który nie jest wykorzystywany wspólnie z innym państwem członkowskim lub państwem trzecim, należy postępować zgodnie z inną procedurą, włączając w to wzór formularzy, jakie należy przedłożyć Stałemu Komi- tetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt („Komitetowi”), zgodnie z art. 50 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE. Artykuł 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że w przypadku gdy państwo członkowskie, co do którego istnieją informacje o zakażeniu jedną lub więcej chorobą nieegzotyczną wymienioną w części II załącznika IV do tej dyrektywy, opracuje program eliminowania chorób dla jednej lub więcej spośród tych chorób, państwo to przedkłada ten program do zatwierdzenia zgodnie z procedurą regulacyjną. W przypadku gdy państwo członkowskie pragnie osiągnąć status państwa wolnego od co najmniej jednej z chorób nieegzotycznych wymienionych w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy w odniesieniu do całego swojego terytorium zgodnie z art. 49 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE, przedkłada dowody, by zostać uznanym za wolne od choroby zgodnie z procedurą regulacyjną. Artykuł 50 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że państwo członkowskie może wydać oświadczenie o uznaniu strefy lub enklawy na swoim terytorium za wolną od jednej lub większej ilości chorób nieegzotycz- nych wymienionych w części II załącznika IV do tej dyrektywy w określonych warunkach. Państwo człon- kowskie składające tego rodzaju oświadczenie przedkłada je Komitetowi zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 wspomnianego artykułu. Ponadto art. 50 ust. 3 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że jeżeli przedmiotowa strefa lub enklawa stanowi ponad 75 % terytorium państwa członkowskiego lub obejmuje obszary zlewni, które są wykorzystywane wspólnie z innym państwem członkowskim lub państwem trzecim, wówczas procedurę, o której mowa w art. 50 ust. 2 wspomnianej dyrektywy, zastępuje się procedurą regulacyjną.