15/t. 3 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 31997L0055 L 290/18 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 23.10.1997 DYREKTYWA 97/55/[WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 6 października 1997 r. zmieniająca dyrektywę 84/450/EWG dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europej- ską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (?), w świetle wspólnego tekstu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy dnia 25 czerwca 1997 r., a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( Jednym z głównych celów Wspólnoty jest wprowadzenie rynku wewnętrznego; konieczne jest podjęcie środków zapewniających sprawne funkcjonowanie tego rynku; rynek wewnętrzny jest to obszar pozbawiony granic wewnętrznych, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. Wprowadzenie rynku wewnętrznego będzie się wiązało z coraz dalej idącym rozszerzaniem różnorodności podaży; fakt, że konsumenci mogą i muszą w najwyższym stopniu skorzystać na powstaniu rynku wewnętrznego, a także fakt, iż reklama jest bardzo ważnym środkiem otwierania realnych kanałów zbytu na całym obszarze Wspólnoty dla wszystkich towarów i usług, we wszystkich Państwach Członkowskich muszą istnieć takie same podstawowe przepisy regulujące formę i treść reklamy porównaw- czej i muszą istnieć zharmonizowane warunki wykorzy- stywania reklamy porównawczej; spełniająca te warunki reklama porównawcza przyczyni się do obiektywnego wydobycia zalet poszczególnych porównywalnych pro- duktów; reklama porównawcza może w ten sposób sty- mulować konkurencję między dostawcami towa- rów i usług w interesie konsumentów. Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne poszczególnych Państw Członkowskich dotyczące reklamy porównawczej różnią się w znaczny sposób; Dz.U. C 180 z 11.7.1991, str. 14 oraz Dz.U. C 136 z 19.5.1994, str. 4. Dz.U. C 49 z 24.2.1992, str. 35. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz.U. C 337 z 21.12.1992, str. 142), wspólne stanowisko Rady z dnia 19 marca 1996 r. (Dz.U. C 219 z 27.7.1996, str. 14) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 1996 r. (Dz.U. C 347 z 16.11.1996, str. 69). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 września 1997 r. oraz decyzja Rady z dnia 15 września 1997 r. reklama ma charakter ponadgraniczny i jest odbierana na terytorium innych Państw Członkowskich; zezwolenie na wykorzystywanie reklamy porównawczej lub zakaz reklamy porównawczej w poszczególnych przepisach kra- jowych może stanowić przeszkodę dla swobodnego prze- pływu towarów i usług oraz powodować zakłócenia kon- kurencji; w szczególności niektóre przedsiębiorstwa mogą zostać narażone na oddziaływanie pewnych form reklamy stosowanej przez konkurencję, nie mając równorzędnych środków umożliwiających kontrakcję; konieczne jest zapewnienie swobody świadczenia usług w zakresie reklamy porównawczej; obowiązkiem Wspólnoty jest zaradzenie zaistniałej sytuacji. Motyw szósty preambuły dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących reklamy wprowadzają- cej w błąd (+) stanowi, że po zharmonizowaniu przepisów krajowych zakazujących reklamy wprowadzającej w błąd, „w drugim etapie (...), należy się zająć, w zakresie w jakim jest to konieczne, kwestią reklamy porównawczej na pod- stawie właściwych wniosków Komisji”. 'W pkt 3 lit. d) załącznika do rezolucji Rady z dnia 14 kwiet- nia 1975 r. w sprawie wstępnego programu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. w  kwestii — polityki ochrony i informowania konsumentów (*) prawo do infor- macji zawarte jest wśród podstawowych praw konsumen- tów; prawo to potwierdza rezolucja Rady z dnia 19 maja 1981 r. w sprawie drugiego programu Europejskiej Wspól- noty Gospodarczej w kwestii polityki ochrony i informo- wania konsumentów (9), w pkt 40 Załącznik poru- sza w sposób szczególny sprawę informowania konsumenta; reklama porównawcza, o ile porównuje ona cechy zasadnicze, istotne, weryfikowalne i reprezenta- tywne i jeśli nie wprowadza w błąd, może być w pełni uprawnionym środkiem informowania konsumentów na temat tego, co jest dla nich korzystne. Konieczne jest zdefiniowanie ogólnego pojęcia reklamy porównawczej, obejmującego wszystkie formy reklamy porównawczej. Należy zdefiniować warunki, po spełnieniu których reklama porównawcza — w aspekcie danego porównania — będzie dopuszczalna, tak by można było z zakresu reklamy porównawczej wyodrębnić te praktyki, które mogą Dz.U. L 250 z 19.9.1984, str. 17. Dz.U. C 92 z 25.4.1975, str. 1. Dz.U. C 133 z 3.6.1981, str. 1.