326 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 09Jt. 1 3199910081 11.8.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 211/47 DYREKTYWA RADY 1999/81/WE z dnia 29 lipca 1999 r. zmieniająca dyrektywę 97/79/JEWG w sprawie ujednolicenia podatków od papierosów, dyrektywę 92/80/EWG w sprawie ujednolicenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy i dyrektywę 95/59/WE w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych RADA UNII EUROPEJSKIEJ uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 93, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W pierwszym sprawozdaniu dotyczącym struktury i sta- wek podatków akcyzowych, sporządzonym zgodnie z przepisami dyrektywy 92/79/EWG (+) oraz dyrektywy 92/80/EWG ('), Komisja ograniczyła się jedynie do wska- zania pewnych trudności w wykonaniu tych dyrektyw i nie proponowała konkretnych rozwiązań. Od tego czasu rozpoczęły się konsultacje z udziałem władz krajowych, przedstawicieli przemysłu i handlu oraz grup interesów. Pierwszym etapem tych konsultacji była Konferencja w Lizbonie, której celem była ocena wykonania przepisów wspólnotowych oraz wparcie Komisji w planowaniu przy- szłej polityki dotyczącej podatku akcyzowego. Konsultacje doprowadziły do drugiego sprawozdania Komisji. Konsultacje ujawniły trudności w stosowaniu zasady 57 % minimalnego rozkładu ciężaru. Jeżeli rynek wewnętrzny ma funkcjonować sprawnie, zasady należy interpretować i stosować w sposób bardziej ujednolicony w Państwach Członkowskich. Ponadto, jeżeli rynek wewnętrzny ma funkcjonować sprawnie, należy ustanowić zasady, które mogą być łatwiej stosowane w praktyce. Dz.U. C 203 z 30.6.1998, str. 16. Dz.U. C 153 z 1.6.1999. Dz.U. C 410 z 31.12.1998, str. 1. Dz.U. L 316 z 31.10.1992, str. 8. Dz.U. L 316 z 31.10.1992, str. 10. (14) (15) (16) Należy pozwolić Państwom Członkowskim na dostateczną elastyczność w określaniu i realizacji polityk dopasowa- nych do sytuacji w kraju. Z przyczyn praktycznych, Państwa Członkowskie powinno się zapewnić pewną elastyczność w dostosowa- niu obciążenia ogólną minimalną stawki podatku akcyzo- wego zgodnie z pewnymi zmianami, w tym zmian stawek VAT. Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zneutra- lizowania wpływu zmian w wysokości stawki VAT na ogólną minimalną stawkę podatku akcyzowego. Istnienie takiej możliwości taka nie powinno prowadzić do zakłóceń konkurencji lub wadliwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Możliwości dane Państwom Członkowskim dotyczące sto- sowania dyrektyw powinny być ograniczone w czasie. Sytuacja, która uzasadniła odstępstwo od ogólnej minimal- nej stawki podatku akcyzowego w wysokości 57 % przy- znane Królestwu Szwecji na mocy Aktu Przystąpienia z 1994 r. nadal obowiązuje; zatem konieczność przedłuże- nia odstępstwa do dnia 31 grudnia 2002 r. włącznie. Stosowne jest przyznanie Francji dodatkowego okresu do dnia 31 grudnia 2002 r. włącznie w odniesieniu do papie- rosów i produktów tytoniowych sprzedanych na Korsyce. Stosowne jest przyznanie Niemcom dodatkowego okresu na dostosowanie krajowych stawek podatku dla tytoniu zrolowanego drobno krojonego zgodnie z legislacją wspól- notową. Nic nie stanowi przeszkody dla upoważnienia Państw Członkowskich do stosowania minimalnej stawki podatku akcyzowego dla cygar, cygaretek i tytoniu do palenia w przypadku gdy taka możliwość istnieje w przypadku papierosów i tytoniu do ręcznego zwijania. Istnieje potrzeba ustanowienia procedury regularnego przeglądu. Obecny okres dwóch lat jest zbyt krótki na właściwą ocenę zmian w legislacji Państw Członkowskich. Z tej przyczyny przeglądy muszą się odbywać nie częściej, niż co trzy lata a pierwszy przegląd musi być dokonany nie później niż do dnia 31 grudnia 2000 r.