158 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O8ft. 2 32002R1400 1.8.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 203/30 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1400/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady nr 19/65/EWG z dnia 2 marca 1965 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do niektórych kategorii porozumień i praktyk uzgodnio- nych (*), ostatnio  zmienione rozporządzeniem — (WE) nr 1215/1999 (2), w szczególności jego art. 1, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (?), po konsultacjach z Komitetem Doradczym ds. Porozumień Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej, a także mając na uwadze, co następuje: (D) Doświadczenie zdobyte w sektorze motoryzacyjnym doty- czące dystrybucji nowych pojazdów silnikowych, części zapasowych i usług posprzedażnych, umożliwia określe- nie kategorii porozumień wertykalnych, które mogą być traktowane jako w pełni spełniające warunki ustano- wione w art. 81 ust. 3. To doświadczenie prowadzi do wniosku, iż zasady ściślej- sze niż te przewidziane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie sto- sowania art. 81 ust. 3 Traktatu do niektórych kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (+) są niezbędne w tym sektorze. Te ściślejsze zasady zwolnień w zależności od kategorii (dalej zwanych „zwolnieniami”), powinny stosować się do porozumień wertykalnych dotyczących nabywania lub sprzedaży nowych pojazdów silnikowych, porozumień wertykalnych dotyczących nabywania lub sprzedaży czę- ści zapasowych do pojazdów silnikowych oraz porozu- mień wertykalnych dotyczących nabywania i sprzedaży usług naprawczych i serwisowych takich pojaz- dów w przypadku gdy takie porozumienia zawarte są mię- dzy niekonkurującymi przedsiębiorstwami, między niektó- rymi — konkurentami  lub  między — niektórymi stowarzyszeniami sprzedawców detalicznych lub osób zaj- mujących się naprawami. Obejmuje to porozumienia wer- tykalne zawierane między dystrybutorem działającym na poziomie sprzedaży detalicznej lub mającymi autoryzację osobami zajmującymi się naprawami i innym, także dal- szym dystrybutorem lub osobami zajmującymi się napra- wami. Niniejsze rozporządzenie powinno również stoso- wać się do tych porozumień wertykalnych, które zawierają przepisy dodatkowe, odnoszące się do przeniesienia praw własności intelektualnej lub ich wykorzystania. Pojęcie „porozumienie wertykalne” powinno być określone odpo- wiednio, aby obejmowało zarówno takie porozumienia jak i odpowiednie praktyki uzgodnione. Zwolnienie powinno być ograniczone do porozumień wertykalnych, dla których można przyjąć z wystarczającą pewnością, iż spełniają warunki art. 81 ust. 3. Porozumienia wertykalne, podlegające kategoriom okre- ślonym w niniejszym rozporządzeniu, mogą poprawić wydajność gospodarczą w łańcuchu produkcji lub dystry- bucji poprzez umożliwienie lepszej koordynacji między uczestniczącymi przedsiębiorstwami; w szczególności, mogą one prowadzić do ograniczenia kosztów transakcyj- nych i dystrybucyjnych ponoszonych przez strony oraz do optymalizacji ich poziomów sprzedaży i inwestycji. Prawdopodobieństwo, że takie poprawiające wydajność skutki będą przeważać nad wszelkimi skutkami antykon- kurencyjnymi, wynikającymi z ograniczeń zawar- tych w porozumieniach wertykalnych, zależy od siły ryn- kowej, jaką posiada dane przedsiębiorstwo i tym samym od zakresu, do jakiego te przedsiębiorstwa są w stanie sprostać konkurencji ze strony innych dostawców towa- rów lub usług, które z punktu widzenia nabywcy postrze- gane są jako zamienne lub substytucyjne, z uwagi na cechy produktu, cenę lub zamierzone zastosowanie. Progi, oparte na udziale rynkowym, powinny być wyzna- czone w celu odzwierciedlenia siły rynkowej dostawcy. Ponadto,  to specyficzne  dla tego sektora rozporządzenie powinno zawierać ściślejsze zasady, niż te, przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 2790/1999, w szczególności w odniesieniu do dystry- bucji selektywnej. Progi, poniżej których można przyjąć, iż korzyści zapewnione przez porozumienia wertykalne przeważają nad ich ograniczającymi skutkami, powinny zmieniać się w zależności od cech różnych rodzajów poro- zumień wertykalnych. Można zatem przyjąć, iż ogólnie porozumienia wertykalne dają takie korzyści w przypadku gdy dostawca, którego to dotyczy, posiada udział rynkowy do 30 % rynku dystrybucji nowych pojazdów silnikowych lub części zapasowe, albo do 40 % w przypadku gdy do sprzedaży nowych pojazdów silnikowych stosuje się ilo- ściową dystrybucję selektywną. W odniesieniu do usług posprzedażnych można przyjąć, iż ogólnie porozumienia wertykalne, przez które dostawca ustala kryteria, według których mające jego autoryzację osoby zajmujące się naprawami muszą dokonywać napraw lub świadczyć usługi zachowania sprawności odnośnie do pojazdów sil- nikowych danej marki, a także wyposaża je w sprzęt oraz prowadzi szkolenie dla umożliwienia świadczenia takich usług, przynoszą takie korzyści, w przypadku gdy sieć autoryzowanych warsztatów danego dostawcy ma udziały rynkowe do 30 %. Jednakże w przypadku porozumień wertykalnych zawierających zobowiązania wyłączności dostaw, właściwy do określenia ogólnych skutków takiego porozumienia wertykalnego na rynku jest udział rynkowy nabywcy. (!) Dz.U. 36 z 6.3.1965, str. 533/65. () Dz.U. L 148 z 15.6.1999, str. 1. () Dz.U. C 67 z 16.3.2002, str. 2. (*) Dz.U.L 336 z 29.12.1999, str. 21.