64 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15[t. 6 32001R0466 16.3.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L77]/1 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesie- niu do zanieczyszczeń w żywności (!), w szczególności jego art. 2 ust. 3, po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności (NKŻ), a także mając na uwadze, co następuje: ()) Rozporządzenie (EWG) nr 315/93, w celu ochrony zdro- wia publicznego, muszą być ustalone najwyższe dopusz- czalne poziomy dla określonych zanieczyszczeń w środ- kach spożywczych. Najwyższe dopuszczalne poziomy muszą być przyjęte w formie nie zamkniętego wspólnoto- wego wykazu, który może zawierać poziomy tych samych zanieczyszczeń w różnych środkach spożywczych. Mogą być też sprecyzowane metody pobierania próbek i anali- zy. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 194/97 z dnia 31 stycz- nia 1997 r., ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spoży- wczych (?), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1566/1999 (), było zmieniany kilka razy w istotnym zakresie. Ze względu na konieczność dalszych zmian, celem zachowania przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać ponownie opracowane. W celu ochrony zdrowia publicznego zasadniczą sprawą jest utrzymanie zanieczyszczeń na poziomach, które są dopuszczalne ze względów toksykologicznych. (!) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 1. () Dz.U. L 31 z 1.2.1997, str. 48. (3) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 17. (4) Gdziekolwiek jest to tylko możliwe, obecność zanieczy- szczeń musi być gruntownie zmniejszana środkami dobrych praktyk rolniczych i wytwarzania, celem osiągnię- cia wyższego poziomu ochrony zdrowia, szczególnie w odniesieniu do wrażliwych społeczności Ze względu na rozbieżności między przepisami Państw Członkowskich dotyczących najwyższych dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń w niektórych środkach spoży- wczych i wynikające z tego ryzyko zakłócenia konkuren- cji, niezbędne są środki wspólnotowe w celu zapewnienia jednolitości rynku, przy jednoczesnym zachowaniu zasady proporcjonalności. Państwa Członkowskie muszą przyjąć właściwe środki nadzoru dotyczące występowania zanieczyszczeń w środ- kach spożywczych. Dotychczas, legislacja wspólnotowa nie ustala najwyż- szych dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń w żyw- ności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, obję- tej dyrektywą Komisji 91/321/JEWG (*), ostatnio zmienioną dyrektywą 1999/50/WE (%) oraz dyrektywą Komisji 96/5/WE (9), ostatnio zmienioną dyrektywą 1999/39/WE (?). Po przeprowadzeniu konsultacji z Komi- tetem Naukowym ds. Żywności, tak szybko jak to jest możliwe, należy ustalić szczególne najwyższe dopusz- czalne poziomy dla tych środków spożywczych. Do tego czasu poziomy ustalone w niniejszym rozporządzeniu, powinny mieć zastosowanie również do tych środków spożywczych, o ile nie zostały ustanowione bardziej surowe poziomy w tym zakresie przez ustawodawstwo krajowe. Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dz.U. L 139 z 2.6.1999, str. 29. Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17. Dz.U. L 124 z 18.5.1999, str. 8.