304 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13Jt. 29 32002L0034 18.4.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 102/19 DWUDZIESTA SZÓSTA DYREKTYWA KOMISJI 2002/34/WE z dnia 15 kwietnia 2002 r. dostosowująca do postępu technicznego załączniki II, III i VII do dyrektywy Rady 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/768/JEWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do produktów kosmetycznych (!), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2000/41/WE (?), w szczególności jej art. 8 ust. 2, po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. produktów kosme- tycznych oraz produktów nieżywnościowych przeznaczonych dla konsumentów (SCCNFP), a także mając na uwadze, co następuje: (D) 'Wpis 293 załącznika II zalicza substancje radioaktywne do substancji zakazanych do stosowania w produktach kos- metycznych. Jednakże przypis 1 wpisu 293 zezwala, zgod- nie z warunkami w nim określonymi, na obecność natu- ralnych substancji radioaktywnych oraz substancji radioaktywnych powstałych na skutek sztucznego skaże- nia promieniotwórczego środowiska naturalnego poprzez odniesienie do dyrektyw z dnia 2 lutego 1959 r. ustana- wiających podstawowe standardy ochrony zdrowia pra- cowników i ogółu społeczeństwa przed niebezpieczeń- stwami powstałymi w wyniku promieniowania jonizującego (3). Dyrektywy te zostały uchylone dyrektywą Rady 96/29/Euratom (*), której art. 6 ust. 5 przewiduje, że Państwa Członkowskie nie zezwalają na rozmyślne doda- wanie substancji radioaktywnych podczas produkcji pro- duktów kosmetycznych, ani na przywóz lub wywóz takich produktów. Dyrektywa 96/29/Euratom przewiduje także definicję substancji radioaktywnych do celów, do jakich ma ona zastosowanie. Dlatego wpis 293 załącznika II powinien zostać odpowiednio zmieniony. Na podstawie Kodeksu Postępowania Międzynarodowego Stowarzyszenia Perfumeryjnego (IFRA), SCCNFP wyszcze- gólnił 36 substancji, które nie mogą stanowić części związ- ków zapachowych wykorzystywanych w produktach kos- metycznych. Siedem spośród tych 36 składników zapachowych jest już uwzględnionych w załączniku II, a jedna z nich (6-metylokumaryna) jest ujęta pod odniesie- niem nr 46 część 1 załącznika III, który ogranicza już jej wykorzystywanie do produktów stosowanych do higieny jamy ustnej. Stąd też 28 pozostałych składników zapacho- wych powinno zostać uwzględnionych w wykazie załącz- nika II. Bezpieczeństwo tych substancji zostało niedawno poddane ocenie SCCNFP na okoliczność ich użycia jako składników zapachowych. W związku z tym, konieczne Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169. Dz.U. L 145 z 20.6.2000, str. 25. Dz.U. 11 z 20.2.1959, str. 221/59. Dz.U. L 159 z 29.6.1996, str. 1. (7) ) jest uregulowanie ich użycia w tym celu. Dalsza ocena bez- pieczeństwa stosowania tych substancji do innych celów jest obecnie przeprowadzana przez SCCNFP. SCCNFP zaleca aby metyloeugenol nie był celowo stoso- wany jako składnik kosmetyczny. Stąd też metyloeugenol powinien zostać uwzględniony w załączniku II. Jednakże jako że metyloeugenol jest naturalnie obecny w olejkach eterycznych, które wykorzystywane są jako składniki pro- duktów kosmetycznych, SCCNFP ustalił określone maksy- malne stężenia w produktach kosmetycznych. Na podstawie informacji na temat stosowania w produk- tach kosmetycznych wodorotlenku litu i wodorotlenku wapnia oraz oceny bezpieczeństwa ich stosowania, SCCNFP zaleca ograniczone użycie tych związków. Stąd też wpisy 15b i 15c części 1 załącznika III powinny zostać odpowiednio zmienione. Na podstawie oceny toksykologicznej, SCCNFP zaleca, aby ograniczyć maksymalną zawartość resztkową akryloamidu w produkcie gotowym. Stąd też poliakryloamid powinien zostać włączony do części 1 załącznika III. SCCNFP przeprowadził oceny toksykologiczne 61 farb do włosów, uwzględniając zalecenia dotyczące zakresu ich stosowania, maksymalne poziomy stężeń oraz ostrzeżenia specjalne. Jedna z nich jest już uwzględniona w odniesie- niu nr 16 części 1 załącznika III, który powinien zostać w związku z tym zmieniony. Na żądanie SCCNFP istnieje wciąż potrzeba uzyskania większej liczby informacji na temat niektórych farb do włosów, w szczególności w celu zbadania potencjalnego związku między długotermino- wym stosowaniem trwałych farb do włosów a wzrostem ryzyka wystąpienia raka pęcherza. Dlatego w części 2 załącznika III należy uwzględnić pozostałych 60 farb do włosów. Wpis 8 części 1 załącznika III obejmuje grupę pochodnych fenylenodiaminy wykorzystywanych jako barwniki do włosów. W celu uniknięcia podwójnych wpi- sów tekst kolumny „b” powinien zostać zmieniony z wyłą- czeniem tych pochodnych, które zostały uwzględnione w innym miejscu załącznika III. SCCNFP zaleca, żeby piżźmo ksylenowe było bezpiecznie wykorzystywane w produktach kosmetycznych, za wyłą- czeniem produktów do higieny jamy ustnej, do maksymal- nej dawki teoretycznej wchłanianej dzienne, a wynoszącej 10 pg/kg/|dzień. Dlatego do czasu sfinalizowania oceny ryzyka tej substancji w ramach rozporządzenia Rady (EWG) nr 793/93 (5) w sprawie oceny i kontroli ryzyk stwarzanych przez istniejące substancje, piźmo ksylenowe powinno zostać włączone do części 2 załącznika III. Dz.U. L 84 z 5.4.1993, str. 1.