8 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 13/t. 21 31998L0048 5.8.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 217/18 DYREKTYWA 98/48/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniająca dyrektywę 98/34/WE ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 100a i 213, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trakta- tu (*, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu wsparcia sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego należy zapewnić jak największą przejrzys- tość w odniesieniu do przyszłych krajowych zasad i regu- lacji dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, poprzez zmianę dyrektywy 98/34/WE (4). (2)  Szeroka różnorodność usług, w rozumieniu art. 59 i 60 Traktatu, skorzysta z możliwości zapewnianych przez spo- łeczeństwo informacyjne, świadczonych na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie odbiorcy usług. (3)  Obszar bez granic wewnętrznych, zawierający rynek wewnętrzny, pozwala dostawcom takich usług rozwijać działalność transgraniczną, zmierzającą do zwiększenia ich konkurencyjności i stwarza w ten sposób obywatelom nowe możliwości przekazywania i pozyskiwania informa- cji niezależnie od granic, a konsumentom dostarcza nowych form dostępu do towarów i usług. (4) Rozszerzenie zakresu stosowania dyrektywy 98/34/WE nie powinno stanowić przeszkody dla Państw Członkow- skich w uwzględnianiu różnego rodzaju implikacji spo- łecznych i kulturalnych związanych z nadejściem społe- czeństwa informacyjnego; w szczególności stosowanie zasad proceduralnych, ustanowionych w niniejszej () Dz.U.C 307 z 16.10.1996, str. 11 i Dz.U. C 65 z 28.2.1998, str. 12. () Dz.U.C 158 z 26.5.1997, str. 1. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 maja 1997 r. (Dz.U. C 167 z 2.6.1997, str. 238), wspólne stanowisko Rady z dnia 26 stycznia 1998 r. (Dz.U. C 62 z 26.2.1998, str. 48) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 14 maja 1998 r. (Dz.U. C 167 z 1.6.1998). Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 1998 r. () Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37. (9) dyrektywie w zakresie usług społeczeństwa informacyjne- go, nie powinno naruszać środków polityki kulturalnej, w szczególności w dziedzinie audiowizualnej, które Pań- stwa Członkowskie mogłyby przyjąć, zgodnie z prawem wspólnotowym, uwzględniając swoje zróżnicowanie języ- kowe, specyfikę krajów i regionów oraz swoje dziedzictwo kulturowe; rozwój społeczeństwa informacyjnego powi- nien w każdym wypadku zapewnić obywatelom europej- skim właściwy dostęp do dziedzictwa kultury europejskiej dostępnego w formie cyfrowej. Zadaniem dyrektywy 98/34/WE nie jest stosowanie się do krajowych zasad dotyczących podstawowych praw, takich jak przepisy konstytucyjne dotyczące wolności słowa, w szczególności wolności prasy; jej przeznaczeniem nie jest również stosowanie się do prawa karnego; ponadto nie ma ona zastosowania do umów prawa prywatnego zawie- ranych między instytucjami kredytowymi, w szczególności do umów w sprawie realizacji płatności między instytu- cjami kredytowymi. Rada Europejska podkreśliła potrzebę stworzenia na szcze- blu Wspólnoty jasnych i stabilnych ram prawnych, sprzy- jających rozwojowi społeczeństwa informacyjnego; prawo wspólnotowe oraz, w szczególności, zasady rynku wewnętrznego, łącznie z zasadami zawartymi w Traktacie i w prawie wtórnym, stanowią już podstawowe ramy prawne dla rozwoju tych usług. Powinna istnieć możliwość dostosowania istniejących kra- jowych zasad i regulacji, mających zastosowanie do obec- nie istniejących form usług, w celu uwzględnienia nowych usług społeczeństwa informacyjnego, zmierzających do zapewnienia lepszej ochrony ogólnych interesów lub, z drugiej strony, do uproszczenia takich zasad i regulacji, w przypadku gdy ich stosowanie okazałoby się niepropor- cjonalne w stosunku do zadań, realizacji których służą. Bez koordynacji na szczeblu Wspólnoty tego rodzaju dzia- łalność ustawodawcza, przewidywana na szczeblu krajo- wym, mogłaby stworzyć ograniczenia w swobodnym przepływie usług i w swobodzie przedsiębiorczości, pro- wadząc z kolei do ponownego rozdrobnienia rynku wewnętrznego, nadmiernej regulacji i braku jej spójności. W celu zapewnienia faktycznej i skutecznej ochrony zadań związanych z interesem ogólnym w zakresie rozwoju spo- łeczeństwa informacyjnego, konieczne jest podejście