L 318/16 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 6.12.2005 DYREKTYWA KOMISJI 2005/86/WE z dnia 5 grudnia 2005 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do kamfechloru (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (!), w szczególności jego art. 8 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze zwierzęce, w których zawartość niepożądanych substancji prze- kracza maksymalny dopuszczalny poziom określony w załączniku I do tejże dyrektywy, jest niedozwolone. Z chwilą przyjmowania dyrektywy 2002/32/WE Komisja podała, że przepisy określone w załączniku I do wyżej wymienionej dyrektywy będą podlegać przeglądowi na podstawie aktualnej naukowej oceny zagrożeń i przy uwzględnieniu zakazu rozcieńczania wszelkich skażo- nych, niezgodnych z przepisami produktów przeznaczo- nych do żywienia zwierząt. Dnia 2 lutego 2005 r. panel naukowy ds. substancji skażających w łańcuchu pokarmowym przy Furopejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął opinię na wniosek Komisji dotyczącą kamfechloru jako niepożądanej substancji w paszach zwierzęcych. Kamfechlor jest kontaktowym środkiem owadobójczym, którego stosowanie jest stopniowo wycofywane w większości krajów świata. Mieszanki na bazie kamfech- loru mają złożony skład, z co najmniej 202 różnymi opisanymi kongenerami. Ze względu na jego trwałość i właściwości chemiczne, kamfechlor jest nadal obecny w środowisku. () Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/8/WE (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 44). (5) Niektóre kongenery, takie jak CHB 32, które są głów- nymi składnikami mieszanek technicznych, stanowią przedmiot — stosunkowo — szybkiej biotransformacji, podczas gdy inne kongenery, takie jak CHB 26, 50 i 62 są bardziej trwałe i zbierają się w sposób znaczący w łańcuchu pokarmowym. Kongenery CHB 26, 50 i 62 mogą służyć jako wskaźniki skażenia kamfechloru. Obec- ność CHB 32 jest wskaźnikiem niedawnego skażenia, który mógłby być włączony do programów monitoro- wania w celu wykrycia ewentualnych oszukańczych praktyk. Głównymi źródłami narażenia zwierząt na działanie kamfechloru w wyniku karmienia są olej rybny i mączki rybne. Karma dla ryb (w szczególności dla gatunków mięsożernych) może zawierać duże ilości mączki rybnej i oleju rybnego. Jeśli chodzi o inne zwie- rzęta, to mączki rybne są mniej używane, co wiąże się z mniejszym narażeniem w wyniku karmienia. Ryby są najbardziej wrażliwe na toksyczność kamfech- loru. Przenoszenie się kamfechloru do jadalnych tkanek jest na wysokim poziomie u ryb tłustych, a na niższym poziomie u innych zwierząt gospodarskich. Ryby, w szczególności gatunki bogate w lipidy, stanowią główne źródło narażenia człowieka, podczas gdy inne źródła są mniej istotne. Należy zastąpić obecny ogólny maksymalny poziom kamfechloru we wszystkich paszach przez maksymalny poziom kamfechloru w oleju rybnym, mączce rybnej i w karmie dla ryb, aby produkty nie stanowiły jakiegokol- wiek zagrożenia dla zdrowia ludzi zwierząt. Bezpieczeń- stwo pasz zostało poprawione poprzez znaczne ograni- czenie poziomu stosującego się do karmy dla ryb podawanej rybom bezpośrednio, a celowe kontrole środków żywienia zwierząt, w przypadku których uznano, że są głównym źródłem narażenia na kamfechlor powinno poprawić bezpieczeństwo pasz. Obecny ogólny maksymalny poziom kamfechloru nie odzwierciedla obecnego normalnego poziomu skażenia tła w oleju rybnym. Należy ustanowić maksymalny poziom dla oleju rybnego przy uwzględnieniu poziomów tła bez narażania zdrowia zwierząt i ludzi. Maksymalny poziom wymaga przeglądu w świetle niezbędnego zasto- sowania na szerszą skalę procedur usuwania zanieczy- szczeń.