OsJt. 5 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7 32004D0108 L 32/15 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 5.2.2004 DECYZJA KOMISJI z dnia 28 stycznia 2004 r. zmieniająca załącznik C do dyrektywy Rady 92/51/EWG w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształcenia i szkolenia zawodowego, uzupełniającej dyrektywę 89/48/EWG (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 5381) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2004/108/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształ- cenia i szkolenia zawodowego, uzupełniającą dyrektywę 89/48/EWG (!), w szczególności jej art. 15, uwzględniając wnioski złożone przez Niemcy, Włochy, Austrię i Zjednoczone Królestwo, a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( Niemcy, Włochy, Austria i Zjednoczone Królestwo przed- łożyły uzasadnione wnioski o zmiany do załącznika C do dyrektywy 92/51/EWG. Niemcy wystąpiły z wnioskiem, aby tytuł zawodowy „te- rapeuta zajęciowy” („Beschiftigungs- und Arbeitsthera- peut") był uzupełniony tytułem zawodowym zawodu „er- goterapeuta” („Ergotherapeut”). Zmiana Ustawy o terapii zajęciowej (Beschiftigungs- und Arbeitstherapeutengesetz) z dnia 25 maja 1976 r. w wersji obowiązującej w dniu 8 marca 1994 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1999 r. wprowadziła tytuł zawodowy „ergoterapeuta” („Er- gotherapeut”) stosowany jednocześnie z istniejącym tytu- łem. Włochy wystąpiły z wnioskiem o usunięcie nazwy „specja- listy w zakresie leczenia chorób nóg” („podologo”), ponie- waż dekret ministerialny (Decreto ministeriale) nr 666 z dnia 14 września 1994 r. ustanawia kwalifikacje zawo- dowe dla specjalisty w zakresie leczenia chorób nóg oraz przewiduje, że odpowiedni dyplom uniwersytecki wyma- gający trzech lat nauki ma stanowić obowiązkowe szkole- nie w zakresie tego zawodu. Po wejściu w życie tego dekretu zawód specjalisty w zakresie leczenia chorób nóg podlega zakresowi zastosowania dyrektywy Rady 89/48/EWG z 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego sys- temu uznawania dyplomów ukończenia studiów Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona roz- porządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1). ) wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata (2). Austria wystąpiła z wnioskiem o dodanie dwóch nowych zawodów w dziedzinie księgowości: „księgowy prowa- dzący działalność gospodarczą” („Gewerblicher Buchhal- ter”) zgodnie z Ustawą o działalności gospodarczej z 1994 r. (Gewerbeordnung 1994) i „samodzielny księgowy” („Selbstindiger Buchhalter”) zgodnie z Ustawą o zawodach w dziedzinie księgowości publicznej z 1999 r. (Bundesge- setz iiber die Wirtschaftstreuhandberufe 1999). Przedło- żono programy szkoleniowe. Ze względu na poziom spe- cjalizacji i odpowiedzialności osób posiadających te kwalifikacje, powinny być one uznawane za porówny- walne do dyplomu. Austria wystąpiła z wnioskiem o usunięcie z załącznika C działalności agencji reklamowo-promocyjnych („Werbea- gentur”) w kontekście nowelizacji Ustawy o zawodach z 1997 r., BGBI. I nr 63/1997, (Gewerbeordnungsnovelle 1997, BGBI. I nr 63/1997), gdyż ta działalność nie jest już regulowana. Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o dodanie zawodu „zatwierdzona pielęgniarka weterynarii” („listed veterinary nurse”) jako „National Vocational Qualification NVQ” poziomu 3 na skutek zmian wymagań szkolenio- wych dla tego zawodu w Zjednoczonym Królestwie. „Royal College of Veterinary Surgeons” jest zatwierdzona przez „Qualifications and Curriculum Authority (QCA)” jako właściwa instytucja przyznająca ten zawód. Załącz- nik C do dyrektywy 92/51/EWG zawiera już kwalifikacje NVQ na tym poziomie. należałoby zmienić dyrektywę W  konsekwencji 92/51/EWG. Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opi- nią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 dyrektywy 92/51/EWG, Dz.U. L 19 z 24.1.1989, str. 16. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i dyrektywą Rady (Dz.U. L 206 z 31.7.2001, str. 1).