L 35/56 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 4.2.2009 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) nr 81/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 562/2006 w odniesieniu do korzystania z wizowego systemu informacyjnego (VIS) na mocy kodeksu granicznego Schengen PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (?) określa wa- runki, kryteria i szczegółowe zasady regulujące kontrole na przejściach granicznych i nadzór graniczny, w tym kon- trole w systemie informacyjnym Schengen. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych mię- dzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkotermi- nowych (rozporządzenie VIS) (*) ma na celu poprawę realizacji wspólnej polityki wizowej. Przewiduje ono rów- nież, że cele VIS obejmują usprawnienie zarówno kontroli na przejściach na granicach zewnętrznych, jak i zwalcza- nia nadużyć. Rozporządzenie (WE) nr 767/2008 określa kryteria wyszukiwania i warunki dostępu właściwych organów — w celu przeprowadzenia odpraw w przejściach granicz- nych na granicach zewnętrznych — do danych w celu sprawdzenia tożsamości posiadacza wizy, autentyczności wizy lub w celu sprawdzenia, czy spełniono warunki wjaz- du, jak również zidentyfikowania każdej osoby, która może nie spełniać lub przestała spełniać warunki wjazdu, pobytu lub zamieszkania na terytorium państw członkowskich. Ponieważ jedynie sprawdzanie odcisków palców może dać pewność, że osoba zamierzająca wjechać do strefy Schen- gen jest osobą, której została wydana wiza, należy ustano- wić przepis dotyczący stosowania VIS na granicach zewnętrznych. (!) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 2 września 2008 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 27 listopada 2008 r. () Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1. (3) Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60. (5) (10) (11) W celu weryfikacji, czy spełnione są warunki wjazdu dla obywateli krajów trzecich określone w art. 5 rozporządze- nia (WE) nr 562/2006 oraz w celu odpowiedniego wypeł- niania powierzonych zadań straż graniczna powinna wykorzystywać wszelkie niezbędne dostępne informacje, w tym dane, które mogą być przeglądane w VIS. Aby zapobiec omijaniu przejść granicznych, na których stosowany jest VIS, oraz zagwarantować pełną efektyw- ność VIS, szczególnie niezbędne jest zharmonizowane ko- rzystanie z tego systemu w trakcie kontroli wjazdowej na granicach zewnętrznych. Ponieważ w przypadku kolejnych wniosków wizowych dane biometryczne należy ponownie wykorzystać i kopio- wać z pierwszego wniosku znajdującego się w VIS, stoso- wanie VIS podczas kontroli wjazdowej na granicach zewnętrznych powinno być obowiązkowe. Stosowanie VIS powinno prowadzić do systematycznych sprawdzeń w VIS za pomocą numeru naklejki wizowej, łącznie z weryfikacją odcisków palców. Biorąc jednak pod uwagę ewentualny wpływ takich sprawdzeń na czas ocze- kiwania w przejściach granicznych, w okresie przejścio- wym, w drodze odstępstwa, powinno być możliwe, w ściśle określonych okolicznościach, przeglądanie w VIS bez systematycznej weryfikacji odcisków palców. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby odstępstwo to było stosowane jedynie wtedy, gdy są spełnione warunki do sto- sowania takiego odstępstwa, a czas trwania i częstotliwość jego stosowania ograniczone są do niezbędnego minimum na poszczególnych przejściach granicznych. Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione. Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zasad mających zastosowanie do korzysta- nia z VIS na granicach zewnętrznych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa człon- kowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Trak- tatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawo- wych i pozostaje zgodne z zasadami uznanymi w art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz odzwierciedlony- mi w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowie- ka i podstawowych wolności, jak również w Karcie praw podstawowych Unii Furopejskiej.