L 97/72 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 9.4.2008 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), w świetle wspólnego projektu zatwierdzonego przez komitet po- jednawczy w dniu 16 stycznia 2008 r., a także mając na uwadze, co następuje: () W celu ochrony osób i towarów na terytorium Unii Furo- pejskiej należy zapobiegać aktom bezprawnej ingerencji w stosunku do cywilnych statków powietrznych, które za- grażają bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego, poprzez ustanowienie wspólnych zasad ochrony lotnictwa cywil- nego. Cel ten powinien zostać osiągnięty przez ustalenie wspólnych zasad i wspólnych podstawowych norm w za- kresie ochrony lotnictwa, jak również mechanizmów mo- nitorowania ich przestrzegania. (2) W ogólnie pojętym interesie ochrony lotnictwa cywilnego pożądane jest zapewnienie podstaw wspólnej wykładni za- łącznika 17 do konwencji chicagowskiej o międzynarodo- wym lotnictwie cywilnym z dnia 7 grudnia 1944 r. (3)  Rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiające wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cy- wilnego (?) przyjęte zostało w następstwie wydarzeń z dnia 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych. Koniecz- ne jest wypracowanie wspólnego podejścia w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego oraz rozważenie najskutecz- niejszych środków oferowania pomocy w następstwie ak- tów terrorystycznych mających znaczny wpływ na sektor transportu. (!) Dz.U. C 185 z 8.8.2006, s. 17. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2006 r. (Dz.U. C 300 E z 9.12.2006, s. 463), wspólne stanowisko Rady z dnia 11 grudnia 2006 r. (Dz.U. C 70 E z 27.3.2007, s. 21) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 kwietnia 2007 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym), rezolucja legislacyjna Parlamentu Furopejskiego z dnia 11 marca 2008 r. (dotychczas nieo- publikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 4 mar- ca 2008 r. () Dz.U. L 355 z 30.12.2002, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozpo- rządzeniem (WE) nr 849/2004 (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 1). (4) (7) Treść rozporządzenia (WE) nr 2320/2002 powinna zostać poprawiona w świetle zdobytych doświadczeń, a samo rozporządzenie powinno zostać uchylone i zastąpione niniejszym rozporządzeniem zmierzającym do uproszcze- nia, harmonizacji i zapewnienia przejrzystości obowiązu- jących zasad oraz poprawy poziomu ochrony. Ze względu na potrzebę większej elastyczności w przyjmo- waniu środków i procedur z zakresu ochrony w celu ich dostosowania do zmieniających się ocen ryzyka i umożli- wienia wprowadzenia nowych technologii, niniejsze roz- porządzenie powinno ustanowić podstawowe reguły dotyczące działań, jakie należy podejmować w celu ochro- ny lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingeren- cji, bez wchodzenia w techniczne i proceduralne szczegóły ich wprowadzania w życie. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do portów lotniczych obsługujących lotnictwo cywilne, znaj- dujących się na terytorium państwa członkowskiego, do operatorów zapewniających usługi w takich portach lotni- czych oraz podmiotów dostarczających towary lub świad- czących usługi dla lub za pośrednictwem takich portów lotniczych. Bez uszczerbku dla Konwencji w sprawie przestępstw i nie- których innych czynów popełnionych na pokładzie stat- ków powietrznych (Tokio, 1963 r.), Konwencji o zwalcza- niu bezprawnego zawładnięcia statkami powietrznymi (Haga, 1970 r.) oraz Konwencji o zwalczaniu bezpraw- nych czynów skierowanych przeciwko bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego (Montreal, 1971 r.) niniejsze rozpo- rządzenie powinno również obejmować środki ochrony, które mają zastosowanie na pokładzie statków powietrz- nych należących do wspólnotowych przewoźników lotni- czych lub w czasie wykonywanego przez nich lotu. Każde państwo członkowskie zachowuje prawo do decy- dowania o rozmieszczeniu funkcjonariuszy warty ochron- nej na statkach powietrznych zarejestrowanych w tym państwie członkowskim podczas lotów wykonywanych przez przewoźników lotniczych licencjonowanych przez te państwa oraz do dopilnowania, zgodnie z pkt 4.7.7 za- łącznika 17 do konwencji chicagowskiej o międzynarodo- wym lotnictwie cywilnym i z warunkami tej konwencji, by funkcjonariusze ci byli pracownikami struktur rządowych, którzy zostali specjalnie dobrani oraz wyszkoleni, z uwzględnieniem koniecznych aspektów ochrony i bez- pieczeństwa na pokładzie statku powietrznego.