L 1/10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.1.2010 DECYZJA KOMISJI z dnia 24 grudnia 2009 r. ustalająca, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10251) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2010/2/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (!), w szczególności jej art. 10a ust. 13, a także mając na uwadze, co następuje: Dyrektywa 2003/87[WE zmieniona dyrektywą Parla- mentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (?) stanowi, że podstawą rozdzielania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych jest sprzedaż aukcyjna. Unia popiera ambitne porozumienie międzynarodowe w dziedzinie zmian klimatu, mające na celu ograniczenie wzrostu temperatury na świecie do 2 *C. W przypadku gdy inne kraje rozwinięte i najwięksi emitenci gazów cieplarnianych nie uczestniczą w porozumieniu między- narodowym, może to prowadzić do wzrostu emisji gazów cieplarnianych w krajach trzecich, w których prze- mysł nie podlega ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla (tj. do „ucieczki emisji”), tym samym wpływając negatywnie na integralność środowiska i działania prowadzone przez Unię. W odniesieniu do ryzyka ucieczki emisji dyrektywa 2003/87/WE stanowi, że z zastrzeżeniem wyniku międzynarodowych negocjacji Unia powinna przydzielać bezpłatne uprawnienia w wysokości 100 % liczby określonej zgodnie ze środ- kami, o których mowa w art. 10a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, w sektorach lub w podsektorach uważa- nych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji. Do dnia 31 grudnia 2009 r. i co pięć lat po tej dacie Komisja, na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 10a ust. 14-17 dyrektywy 2003/87/WE, ustala (!) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32. () Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63. wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, zwany dalej „wykazem sektorów i podsektorów”. Zgodnie z art. 10a ust. 14 dyrektywy 2003/87/WE w celu określenia sektorów lub podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji Komisja ocenia na poziomie Unii możliwości przeniesienia przez dany sektor lub podsektor, na odpowiednim poziomie podziału, kosztów bezpośrednich wymaganych upraw- nień oraz kosztów pośrednich powodowanych wyższymi cenami cen energii  elektrycznej  wynikających z wprowadzenia w życie dyrektywy 2003/87/WE do cen produktów bez znaczącej utraty udziału rynkowego na korzyść instalacji poza Unią, które cechuje większa emisyjność CO,. Oceny te opierają się na średniej cenie uprawnienia do emisji CO,, zgodnie z dokonaną przez Komisję oceną skutków dołączoną do pakietu środków wdrażających cele Unii w zakresie zmian klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020 oraz, o ile są one dostępne, na danych dotyczących handlu, produkcji i wartości dodanej z trzech ostatnich lat dla każdego sektora lub podsektora. Zgodnie z art. 10a ust. 15 dyrektywy 2003/87/WE sektor lub podsektor jest uważany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji, jeżeli suma bezpośred- nich i pośrednich kosztów dodatkowych spowodowa- nych wprowadzeniem w życie tej dyrektywy prowadzi- łaby do znacznego wzrostu kosztów produkcji obliczo- nych jako stosunek do wartości dodanej brutto, w wysokości co najmniej 5 %; oraz intensywność handlu z krajami trzecimi określona jako stosunek między całko- witą wartością eksportu do krajów trzecich powiększona o wartość importu z krajów trzecich, a całkowitą wielko- ścią rynku Unii (roczny obrót i całkowita wartość importu z krajów trzecich) wynosi powyżej 10 %. Zgodnie z art. 10a ust. 16 dyrektywy 2003/87/WE sektor lub podsektor jest uważany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji także wówczas, jeżeli suma dodatkowych kosztów bezpośrednich i pośrednich spowodowanych wprowadzeniem w życie dyrektywy 2003/87/WE prowadziłaby do szczególnie wysokiego wzrostu kosztów produkcji obliczonych jako stosunek do wartości dodanej brutto, w wysokości co najmniej 30 %, lub intensywność handlu z krajami trze- cimi określona jako stosunek między całkowitą wartością eksportu do krajów trzecich powiększona o wartość importu z krajów trzecich, a całkowitą wielkością rynku Unii (roczny obrót i całkowita wartość importu z krajów trzecich) wynosi powyżej 30 %.