OsJt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 285 31996L0034 19.6.1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 145/4 DYREKTYWA RADY 96/ 34/WE z dnia 3 czerwca 1996 roku w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Porozumienie w sprawie polityki społecznej załą- czone do Protokołu (nr 14) w sprawie polityki społecznej, stano- wiąceg pejską, o Załącznik do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Euro- w szczególności jego art. 4 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (7) () Dz () Dz Na podstawie Protokołu w sprawie polityki społecznej załączonego do Traktatu, Państwa Członkowskie, z wyjąt- kiem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwane dalej „Państwami Członkowskimi”) pra- gnąc wdrożyć Kartę Socjalną z 1989 r., zawarły Porozu- mienie w sprawie polityki społecznej. Pracodawcy i pracownicy mogą zgodnie z art. 4 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej wspólnie wystąpić o realizację porozumienia na poziomie wspólno- towym na mocy decyzji Rady podjętej na wniosek Komi- sji. Ustęp 16 Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Podstawo- wych Pracowników w sprawie równego traktowania męż- czyzn i kobiet stanowi między innymi, że „zostaną wypra- cowane środki umożliwiające mężczyznom i kobietom pogodzenie obowiązków zawodowych i rodzinnych”. Pomimo istnienia szerokiego porozumienia, Rada nie mogła zająć się wnioskiem dotyczącym dyrektywy w spra- wie urlopu rodzicielskiego z przyczyn rodzinnych (!), zmienionej (?) dnia 15 listopada 1984 r. Zgodnie z art. 3 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej, Komisja konsultowała z partnerami społecz- nymi możliwe kierunki działań Wspólnoty w odniesieniu do pogodzenia życia zawodowego i rodzinnego. Po przeprowadzeniu tych konsultacji, Komisja uznała, że wspólnotowe działanie jest pożądane i ponownie skonsul- towała się z partnerami społecznymi co do istoty przewi- dywanego wniosku zgodnie z art. 3 ust. 3 niniejszego porozumienia. Ogólne organizacje międzybranżowe (UNICE, CEEP oraz ETUC) poinformowały Komisję w swoim wspólnym .U. C 333 z 9.12.1983, str. 6. .U. C 316 z 27.11.1984, str. 7. (10) (11) Ć) piśmie z dnia 5 lipca 1995 r. o woli podjęcia postępowa- nia przewidzianego w art. 4 wspomnianego porozumienia. Wymienione organizacje międzybranżowe zawarły dnia 14 grudnia 1995 r., Porozumienie ramowe w sprawie urlopu rodzicielskiego; przedłożyły one Komisji wspólną prośbę o wdrożenie niniejszego Porozumienia ramowego decyzją Rady wydaną na wniosek Komisji zgodnie z art. 4 ust. 2 tego porozumienia. Rada w swojej uchwale z dnia 6 grudnia 1994 r. w spra- wie niektórych aspektów polityki społecznej Unii Europej- skiej; przyczynienia się do gospodarczej i społecznej zbież- ności w Unii (*), zaprosiła partnerów społecznych do wykorzystania możliwości zawarcia porozumień, ponie- waż z założenia są one bliższe rzeczywistości społecznej i problemom społecznym; w Madrycie członkowie Rady Europejskiej pochodzący z państw, które podpisały Poro- zumienie w sprawie polityki społecznej, przyjęli zawarcie niniejszego porozumienia ramowego. Strony-sygnatariusze chciały zawrzeć porozumienie ramowe ustalające minimalne wymogi dotyczące urlopu rodzicielskiego i czasu wolnego od pracy uzasadnionego działaniem siły wyższej i zwracając się ponownie do Państw Członkowskich i/lub partnerów społecznych o określenie warunków, w których urlop rodzicielski byłby wykorzystany, w celu uwzględnienia sytuacji, w tym rów- nież w zakresie polityki rodzinnej istniejącej dotychczas w poszczególnych Państwach Członkowskich, w szczegól- ności do warunków przyznawania urlopu rodzicielskiego i wykorzystywania prawa do urlopu rodzicielskiego. Właściwym instrumentem do wykonania niniejszego porozumienia ramowego jest dyrektywa w rozumieniu art. 189 Traktatu; dlatego jest ona wiążąca dla Państw Członkowskich w odniesieniu do rezultatu jaki ma osią- gnąć, pozostawia im jednak wybór form i metod działa- nia. Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 3b Traktatu, cele niniejszej dyrektywy nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez Państwa Członkowskie, dlatego mogą zostać osiągnięte przez Wspólnotę; niniejsza dyrektywa ogranicza się do minimalnego wymaganego działania i nie wykracza poza to, co jest dla tego celu niezbędne. Dz.U. C 368 z 23.12.1994, str. 6.