O3/t. 37 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 195 32002R1829 L 277/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 15.10.2002 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1829/2002 z dnia 14 października 2002 r. zmieniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w odniesieniu do nazwy „Feta” (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2796/2000 (?), w szczególności jego art. 17, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, dnia 21 stycznia 1994 r. władze greckie skierowały do Komisji wniosek o rejestrację nazwy „Feta” w odniesieniu do sera. Nazwa „Feta” została zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporzą- dzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (*), ostatnio zmienio- nego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 546/2002 (*). Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec i Repu- blika Francuska kolejno przedstawiły wnioski o unieważ- nienie tej rejestracji zgodnie z Artykułem 230 Traktatu. W swoim orzeczeniu z dnia 16 marca 1999 r., w załączonych sprawach C-289/96, C-293/96 i C-299/96, Trybunał Sprawiedliwości orzekł częściowe unieważ- nienie rozporządzenia (WE) nr 1107/96 do czasu doko- nania rejestracji nazwy „Feta” jako chronionej nazwy pochodzenia. Trybunał stwierdził, że Komisja „nie uwzględniła w należyty sposób wszystkich czynników, które zgodnie z art. 3 ust. 1 podstawowego rozporzą- dzenia należy uwzględnić”, podkreślając w szczególności, że Komisja zminimalizowała znaczenie sytuacji mającej miejsce w Państwach Członkowskich. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1070/1999 zmie- niające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 (') w związku z powyższym usunęło nazwę „Feta” z tego Załącznika i rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych. Następnie dnia 15 października 1999 r. Komisja przesłała do wszystkich Państw Członkowskich szcze- gółowy kwestionariusz mający umożliwić dokonanie wyczerpującej i uaktualnionej oceny obrazu sytuacji we wszystkich Państwach Członkowskich w odniesieniu do produkcji, konsumpcji i w sposób ogólny, znajomości przez konsumenta wspólnotowego nazwy „Feta”. L 208 z 24.7.1992, str. 1. L 324 z 21.12.2000, str. 26. L 148 z 21.6.1996, str. 1. L 86 z 3.4.2002, str. 7. L 130 z 26.5.1999, str. 18. (7) (1) W odniesieniu do produkcji sera „Feta”, Państwa Człon- kowskie zostały poproszone o przedstawienie opisu następujących czynników: istnienia krajowych przepisów lub ujętych w ramy prawne szczególnych praktyk; warunków rozpoczęcia produkcji, w szczególności związanych z tym celów, prywatnego lub publicznego charakteru takiej inicjatywy, rynków i profilu konsu- mentów, dla których ma być przeznaczona produkcja; wielkości produkcji w kolejnych latach; końcowego przeznaczenia produkcji; dokładnych oznaczeń używa- nych znaków towarowych. W odniesieniu do konsumpcji sera „Feta”, Państwa Członkowskie zostały  poproszone o przedstawienie opisu następujących czynników: istnienia przepisów dotyczących wprowadzenia serado obrotu, rocznej konsumpcji sera, geograficznego pochodzenia konsumo- wanego sera, szczególnych etykiet jakie występują na rynku. W odniesieniu do znajomości nazwy „Feta”, Państwa Członkowskie zostały  poproszone o przedstawienie opisu następujących czynników: definicji tego terminu, w szczególności w publikacjach ogólnych, takich jak słowniki lub encyklopedie; odpowiednich badań lub ankiet statystycznych bądź jakichkolwiek innych dodat- kowych informacji. Komisja i Państwo Członkowskie dokonują ogólnej syntezy uzyskanych informacji, syntezy do której Państwa Członkowskie wniosły pewne poprawki i zmiany. Wynika z tego, że w dwunastu Państwach Członkow- skich produkcji sera „Feta” nie regulują specjalne prze- pisy określające charakterystyki ilościowe, metody produkcji i w zależności od przypadku wyznaczony obszar geograficzny produkcji. W Grecji, metody produkcji sera „Feta” były od 1935 r. stopniowo kodyfi- kowane, a wyznaczenie geograficznego  obszaru produkcji, tradycyjnie opierające się na uczciwych i stałych praktykach, zostało zatwierdzone w 1988 r. Od 1963 r. Dania posiada, a Niderlandy posiadały w okresie od 1981 r. do 1998 r. ustawodawstwo dotyczące norm jakościowych, jakie muszą być przestrzegane przy produkcji sera „Feta”. Ponadto należy zaznaczyć, że nazwa „Feta” pojawia się w przepisach Wspólnoty dotyczących refundacji wywozowych do mleka i prze- tworów mlecznych lub scalonej nomenklatury celnej. Przepisy te dotyczą wyłącznie spraw celnych i nie mają żadnego wpływu na opinię konsumenta lub na prawa własności intelektualnej, nie mają również wpływu na nazwę przyjętą dla celów sprzedaży tego sera, która zależy wyłącznie od czynników związanych z oczekiwa- niami konsumentów z poszczególnych krajów przezna- czenia.