21.9.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 246/47 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 20 września 2007 r. dotycząca niewłączenia benfurakarbu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414JEWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 4285) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2007/615/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (!), w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit czwarty, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/JEWG stanowi, że państwo członkowskie może, w okresie 12 lat od dnia notyfikacji wymienionej dyrektywy, zezwolić na wprowa- dzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po noty- fikacji, podczas gdy prowadzone są równocześnie stop- niowe badania tych substancji w ramach programu prac. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (*) i (WE) nr 703/2001 (*) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie, w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje benfura- karb. Wpływ benfurakarbu na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 703/2001 w odniesieniu do zakresu zasto- sowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono również (*) Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3). () Dz.U. L 55 z 29.2.2000, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1044/2003 (Dz.U. L 151 z 19.6.2003, str. 32). () Dz.U. L 98 z 7.4.2001, str. 6. państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpie- czeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 8 ust. 1 rozpo- rządzenia (WE) nr 451/2000. W przypadku benfura- karbu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawoz- dawcy była Belgia, a wszystkie istotne informacje prze- kazano dnia 2 sierpnia 2004 r. Sprawozdanie z oceny zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie oraz grupę roboczą ds. oceny FEuropejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i przedstawione Komisji dnia 28 lipca 2006 r. w formie wniosków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy dla substancji czynnej benfurakarbu. Sprawozdanie to zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościo- wego i Zdrowia Zwierząt, a następnie przyjęte dnia 16 marca 2007 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego benfurakarbu opracowanego przez Komisję. Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wska- zano na kilka zagrożeń. Benfurakarb to substancja, której głównym metabolitem jest karbofuran, który sam stanowi substancję czynną, która została objęta prze- glądem na podstawie dyrektywy 91/414/EWG. Stoso- wanie benfurakarbu powoduje obecność jego metabolitu karbofuranu, które jest znacznie bardziej toksyczny niż związek macierzysty benfurakarb. Dla pozostałości karbofuranu wynikających z zastosowania benfurakarbu ocena wskazała na zagrożenie związane z krótkoterminowym narażeniem szczególnie zagrożo- nych grup konsumentów, w szczególności dzieci. Euro- pejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził jednak, że nie jest możliwa pełna ocena zagrożeń dla konsumentów z powodu braku danych w dokumentacji przedstawionej przez powiadamiającego. Ponadto dane przedłożone w przepisowym terminie nie były wystar- czające, by umożliwić Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności pełną ocenę zagrożeń związa- nych z zanieczyszczeniem wód gruntowych metaboli- tami innymi niż karbofuran. Wreszcie, w oparciu o dostępne dane, nie wykazano, że stopień zagrożenia