03[t. 25 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 259 31999R0997 L 122/24 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 12.5.1999 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 997/1999 z dnia 11 maja 1999 r. zmieniające załączniki I, II i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiające wspól- notową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 954/1999 ()), w szczególności jego art. 6, 71 8, a także mając na uwadze, co następuje: 2 Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 maksy- malne poziomy pozostałości muszą być ustanawiane stopniowo dla wszystkich farmakologicznie czynnych substancji, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we  Wspólnocie, przeznaczonych do podawania zwierzętom  służącym do produkcji żywności. Maksymalne poziomy pozostałości powinny zostać określone wyłącznie po przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych analizie wszelkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozostałości na przebieg procesów prze- twórstwa przemysłowego środków spożywczych. Przy ustanawianiu maksymalnych poziomów pozos- tałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środ- kach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogących wykazywać obec- ność pozostałości; poziomy tych pozostałości w tkan- kach mięsnych uzyskiwanych ze zwierząt leczonych (tkanka docelowa) oraz charakter pozostałości właściwej do kontroli poziomu pozostałości (pozostałość znaczni- kowa). % Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. ) Dz.U. L 118 z 6.5.1999, str. 28. (4) (10) Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego maksymalny poziom pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby lub nerek; niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne poziomy pozos- tałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej. Należy ustanowić maksymalne poziomy pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczo- nych dla kur niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych w odniesieniu do jaj, mleka i miodu. W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się nitroksynil. W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się embonian pyrantelu, bromheksynę, chlorowo- dorek merkaptaminy, biotynę, prazikwantel, witaminę E, glicerofosforan sodu, witaminę B1, witaminę B2, wita- minę B3, witaminę B5, witaminę Bó i witaminę B12. W celu umożliwienia zakończenia badań naukowych w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się morantel, halofuginon, diflubenzuron, diflok- sacynę i oksyklozanid. W celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporzą- dzenia przed jego wejściem w życie należy przewidzieć 60-dniowy okres, aby umożliwić Państwom Członkow- skim przyjęcie wszelkich dostosowań, które mogą okazać się niezbędne w związku z dopuszczeniem do obrotu określonych weterynaryjnych produktów leczni- czych, przyznanym zgodnie z dyrektywą Rady 81/851JEWG (*,  ostatnio — zmienioną  dyrektywą 93/40/EWG (). Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, (') Dz.U. L 317 z 6.11.1981, str. 1. (*) Dz.U. L 214 z 24.8.1993, str. 31.