03ft. 36 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 189 32002R1253 L 183/12 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 12.7.2002 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1253/2002 z dnia 11 lipca 2002 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (!),  ostatnio — zmienione — rozporządzeniem — (WE) nr 1666/2000 (), w szczególności jego art. 13 i 21, oraz odpowiednie przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Obecnie warunki zatwierdzania i kontrolowania między- narodowych spółek wyspecjalizowanych w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru (zwanych dalej spółkami nadzoru) przez Państwa Człon- kowskie są ustanowione w dokumencie roboczym Komisji, który nie jest prawnie wiążący. W swoim spra- wozdaniu specjalnym nr 7/2001 dotyczącym refundacji wywozowych () Trybunał Obrachunkowy wykazał pewne braki w systemie dowodów przybycia w odnie- sieniu do zróżnicowanych refundacji wywozowych do produktów rolnych, w którym spółki nadzoru odgrywają zasadniczą rolę. W świetle zaleceń tego sprawozdania specjalnego właściwe jest nadanie zasadom regulującym nadzór i kontrolę spółek nadzoru charakteru prawnie wiążącego poprzez włączenie ich do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stoso- wania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2299/2001 ()). Warunki te dotyczą procedur przyzna- wania, zawieszania i wycofywania zatwierdzeń, typów i wzorów świadectw wydawanych przez spółki nadzoru, jak również wymagań dotyczących certyfikacji. (2)  Ponadto uważa się za konieczne, aby istniał skuteczny system sankcji, który ma być wprowadzony w życie przez Państwa Członkowskie, w przypadku nieprawidło- wych dowodów przybycia wydawanych przez spółki nadzoru. (3))  Obecnie nie istnieją wspólne reguły wydawania świa- dectw rozładunku przez urzędy Państw Członkowskich ustanowione w państwach trzecich. Dlatego konieczne jest ustanowienie minimalnych wymagań, które urzędy te muszą spełnić przy wydawaniu wtórnego dowodu przybycia. 81 z 1.7.1992, str. 21. 93 z 29.7.2000, str. 1. 14 z 8.11.2001, str. 1. 02 z 17.4.1999, str. 11. 08 z 27.11.2001, str. 19. 9J0009U0 NNNNN cccco br* ycor w () W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych z przedkładaniem dowodów przybycia należy zwiększyć kwoty refundacji wywozowych, dla których nie jest wymagany dowód przywozu. (5)  Zarządzanie niewielkimi kwotami refundacji stanowi dla właściwych organów duże obciążenie. Dlatego uważa się za właściwe, w celu uproszczenia, ustalenie progu w wysokości 100 EUR, poniżej którego właściwe organy Państwa Członkowskiego będą miały możliwość odmowy wypłacenia takich refundacji. (6)  Jednocześnie należy dostosować art. 9 ust. 1 lit. ©) rozporządzenia (WE) nr 800/1999 do zmienionego art. 912c ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego prze- pisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 (). (7) W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 800/1999 należy odpowiednio zmienić. (8))  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich zainteresowanych komi- tetów zarządzających, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (WE) nr 800/1999 wprowadza się nastę- pujące zmiany: 1) W art. 9 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) Zamiast warunków wymienionych w lit. b) Państwo Członkowskie przeznaczenia egzemplarza kontrolnego T5 lub Państwo Członkowskie, w którym jako dowód stosowany jest dokument krajowy, mogą postanowić, by egzemplarz kontrolny T5 lub dokument krajowy zaświadczający, że produkty opuściły obszar celny Wspólnoty, był potwierdzony jedynie po przedstawieniu dokumentów przewozowych określających ostateczne miejsce przeznaczenia poza obszarem celnym Wspól- noty. (©) Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. (<) Dz.U. L 68 z 12.3.2002, str. 11.