226 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 13/t. 24 32000R0049 11.1.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 6/13 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 49/2000 z dnia 10 stycznia 2000 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1139/98 dotyczące obowiązkowego oznaczania na etykietach umieszczonych na niektórych środkach spożywczych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie innych danych niż przewidziane w dyrektywie 79/112/[EWG KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 79/112/EWG z 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowa- nia środków przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końco- wemu (!), ostatnio zmienioną dyrektywą 97/4/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady (2), w szczególności jej art. 4 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1139/98 (*) ustanowiło obowiązek etykietowania żywności i jej składników wytworzonych ze zmodyfikowanych genetycznie nasion soi (Glycine max L.), którą obejmuje decyzja Komisji 96/281/WE (*) oraz zmodyfikowanej genetycznie kukury- dzy (Zea mays L.) objętej decyzją Komisji 97/98/WE (*), w szczególności tych nie przewidzianych w dyrektywie 79/112JEWG. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1139/98 potwierdziło, że przypadkowe zanieczyszczenie środków spożywczych DNA lub białkiem w wyniku modyfikacji genetycznej nie może być wyłączone. Konsekwentnie Rada w momencie przyjęcia rozporządze- nia Rady (WE) nr 1139/98, zwróciła się do Komisji o zba- danie praktyczności określenia minimalnych progów obecności DNA lub białka w wyniku modyfikacji gene- tycznej w celu wzięcia pod uwagę problemu przypadko- wych zanieczyszczeń. Pomijając fakt, iż niektóre podmioty gospodarcze unikają stosowania zmodyfikowanych genetycznie nasion soi (Gly- cine max L.) lub kukurydzy (Zea mays L.) lub ich produko- wania jako składników środków spożywczych, materiał otrzymywany z wyżej wymienionych organizmów zmodyfikowanych genetycznie może być w nich obecny w rezultacie przypadkowego zanieczyszczenia podczas np. uprawy, zbioru plonów, transportu, przechowywania lub przetwarzania. W przypadkach kiedy obecność takiego materiału jest przypadkowa i stanowi jedynie niewielki udział w danych składnikach w żywności, składniki te nie powinny być przedmiotem wymagań etykietowania ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1139/98. W celu osiągnięcia niniejszego celu, konieczne jest ustano- wienie minimalnych progów dla przypadkowej obecności Dz.U. L 33 z 8.2.1979, str. 1. Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 21. Dz.U. L 159 z 3.6.1998, str. 4. Dz.U. L 107 z 30.4.1996, str. 10. Dz.U. L 31 z 1.2.1997, str. 69. (1) ©) w składnikach żywnościowych substancji pochodzącej z wyżej wymienionych zmodyfikowanych genetycznie nasion soi i kukurydzy. Do celów jasności, wskazane jest ustalenie progów jako pojedynczej wartości procentowej. Wartość 1 % określa najlepiej poziom tolerancji, który jed- nocześnie pozostaje niski i uwzględnia niezbędną elastycz- ność w procesie produkcyjnym. Istniejące lub wkrótce określone metody wykrywania będą koniecznym narzę- dziem dla stosowania tej wartości. Mimo wszystko, war- tość 1 % wydaje się być wartością maksymalną, a pod- mioty gospodarcze powinny podejmować wszelkie działania w celu osiągania w praktyce najmniejszych moż- liwych wartości poziomu obecności wyżej opisanej sub- stancji. Należy wyjaśnić, że wartość 1 % powinna być wartością tolerancji nie tylko dla przypadkowej obecności materiału otrzymywanego z wyżej wymienionych organizmów zmodyfikowanych genetycznie, ale dla całego przypad- kowo obecnego materiału lub jakiegokolwiek innego materiału obecnego na rynku, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 (6), wytworzonego z innych organizmów zmodyfikowanych genetycznie. Określenie substancji otrzymanej z organizmów zmodyfi- kowanych genetycznie powinno być rozumiane jako odnoszące się do części każdego składnika pochodzącej z organizmów zmodyfikowanych genetycznie. W celu określenia, że obecność takiej substancji jest przy- padkowa, podmioty gospodarcze muszą być w stanie dostarczyć odpowiednie dowody wystarczające dla właści- wego organu, że podjęli oni właściwe kroki dla uniknięcia stosowania jako źródła genetycznie zmodyfikowanych nasion soi (Głycine max L.) lub kukurydzy (Zea mays L.) lub jakichkolwiek innych organizmów zmodyfikowanych genetycznie będących źródłem materiału obecnego w obrocie zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 258/97 lub produktu ich zawierającego. W celach spójności z dyrektywą 79/112/EWG, właściwe jest stosowanie progu na poziomie poszczególnych skład- ników rozpatrywanych produktów żywnościowych. Należy wyjaśnić, że takie samo podejście należy stosować do celów ustanowienia wykazu składników żywnościo- wych nie będących przedmiotem wymagań w zakresie oznaczania określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1139/98 z powodu braku obecności białka i DNA otrzymanych w wyniku modyfikacji genetycznej określo- nej w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia. Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 1.