03/t. 17 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 21 31994R3059 L 323/15 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16.12.1994 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 3059/94 z dnia 15 grudnia 1994 r. zmieniające załączniki I, II i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę okreś- lania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych pro- duktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwie- rzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2703/94 (?), w szczególności jego art. 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2377/90 maksymalne limity pozostałości muszą być ustanawiane stopniowo dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weteryna- ryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności; maksymalne limity pozostałości powinny zostać określone wyłącznie po analizie wszelkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozo- stałości na przebieg procesów przetwórstwa przemysłowego środków spożywczych, przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych; przy ustanawianiu maksymalnych limitów pozostałości wetery- naryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogą- cych wykazywać obecność pozostałości, limity tych pozostałości w tkankach mięsnych uzyskiwanych ze zwierząt leczonych (tkanka docelowa) oraz charakter pozostałości właściwej do kon- troli limitu pozostałości (pozostałość znacznikowa); zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnoto- wego maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby lub nerek; niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usu- wane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej; należy ustanowić maksymalne limity pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwie- rząt mlecznych lub pszczół miodnych w odniesieniu do jaj, mleka i miodu; (!) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. () Dz.U. L 287 z 8.11.1994, str. 19. w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać lewamizol; w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać 178-estradiol; w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać gonadotropinę z surowicy ciężarnych klaczy; poprzez ekstrapolację danych naukowych klasyfikację zawartą w załącz- niku II stosuje się do wszystkich zwierząt służących do produkcji żywności; w celu umożliwienia zakończenia badań naukowych do załącz- nika II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać spektynomycynę; w celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporządzenia przed jego wejściem w życie należy przewidzieć okres 60 dni, aby umożliwić Państwom Członkowskim przyjęcie wszelkich dosto- sowań, które mogą okazać się niezbędne w związku z dopusz- czeniem do obrotu określonych weterynaryjnych produk- tów leczniczych, przyznanym zgodnie z dyrektywą Rady 81/851/EWG (*), ostatnio zmienioną dyrektywą 93/40/EWG (*); środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw Dotyczących Usunięcia Barier Technicznych w Handlu w Sektorze Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 'W załącznikach I, II i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. (*) Dz.U. L 317 z 6.11.1981, str. 1. (*) Dz.U.L 214 z 24.8.1993, str. 31.