84 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 13[t. 25 32000L0006 1.3.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 56/42 DWUDZIESTA CZWARTA DYREKTYWA KOMISJI 2000/6/WE z dnia 29 lutego 2000 r. dostosowująca do postępu technicznego załączniki II, III, VI i VII do dyrektywy Rady 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (!), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 98/62/WE (?), w szczególności jej art. 8 ust. 2, po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. produktów kosmetycznych i produktów nieżywnościowych przezna- czonych dla konsumentów, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () () Pochodne łoju, takie jak kwasy tłuszczowe, gliceryna, estry kwasów tłuszczowych, mydła i alkohole tłusz- czowe, pochodzące od nich aminy i amidy tłuszczowe uważane są za bezpieczne składniki do produkcji produktów kosmetycznych z punktu widzenia ryzyka przenoszenia gąbczastej encefalopatii, jeżeli przygo- towywane są ściśle zgodnie określonymi procesami fizyko — chemicznymi, w których główną rolę speł- nia wysoka temperatura, od której zależą odpowiednie warunki ciśnieniowe. Załącznik II do wyżej wymie- nionej dyrektywy powinien być w związku z tym odpowiednio zmieniony. Wykazano szkodliwe skutki uboczne w następstwie dłuższego używania hydrochinonu w postaci kremu do rozjaśniania skóry. W związku z powyższym nie można zatwierdzić używania hydrochinonu do tego celu. Oznacza to konieczność zmiany części I załącznika III do niniejszej dyrektywy. Badania pokazują rów- nież, że substancja ta zawarta w farbach do włosów nie powoduje skutków ubocznych, jeżeli jej stężenie nie przekracza 0,3 %. Należy zmienić odpowiednio część I załącznika III do wyżej wymienionej dyrek- tywy. W świetle nowych danych naukowych, chlorek benzalkonium, bromek i sacharynian, zostały dodane do wykazu substancji, które mogą być wykorzystane jako środek konserwujący w produkcji produktów kos- metycznych ujętych w części 1 załącznika VI do wyżej wymienionej dyrektywy. W świetle doświadczeń, uznaje się za dopuszczalne wykorzystywanie soli benzalkonium do innych celów w produktach kosme- tycznych, w związku z długością ich łańcucha węglowego, przy założeniu przestrzegania maksymalnego dozwolonego stężenia. Te szczególne cechy uzasadniają włączenie ich do wykazu części 1 załącznika III. Przemysł kosmetyczny dostarczył nowe dane naukowe oparte na badaniach wchłaniania przez skórę roz- tworów wodnych kwasu bornego, boranów i czteroboranów dla różnych odczynów pH i dla różnych stę- żeń. Wskazują one, że wymóg obojętnego lub lekko zasadowego współczynnika pH w celu zmniejszenia wchłaniania przez skórę pochodnych boru nie został potwierdzony. Wykaz substancji, wymieniony w czę- ści 1 załącznika III, które nie mogą wchodzić w skład produktów kosmetycznych, należy odpowiednio zmienić, z wyjątkiem tych składników, które podlegają ograniczeniom i określonym warunkom. Benzylohemiformyl, zazwyczaj stosowany jako środek konserwujący w produktach kosmetycznych prze- znaczonych do spłukiwania, występuje w stężeniach, w jakich nie ma on szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi. W związku z powyższym substancja ta powinna zostać usunięta z części 2 załącznika VI do wyżej wspomnianej dyrektywy, która przedstawia wykaz środków konserwujących dopuszczonych tymczasowo do stosowania w produktach kosmetycznych i wprowadzona do części 1 załącznika VI, który zawiera wykaz środków konserwujących dopuszczonych do stosowania w tych produktach. Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169. Dz.U. L 253 z 15.9.1998, str. 20.