13[t. 13 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 173 31994L0011 19.4.1994 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 100/37 DYREKTYWA 94/ 1 l/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu, a także mając na uwadze, co następuje: w niektórych Państwach Członkowskich istnieją przepisy w sprawie etykietowania obuwia, które mają na celu ochronę i informowanie konsumentów, a także zabezpieczenie uzasadnio- nych interesów branży; rozbieżności między takimi przepisami mogą prowadzić do tworzenia przeszkód w wymianie handlowej we Wspólnocie, naruszając tym samym funkcjonowanie rynku wewnętrznego; w celu uniknięcia problemów związanych ze stosowaniem różnych systemów należy precyzyjnie określić elementy wspól- nego systemu etykietowania obuwia; rezolucja Rady z dnia 9 listopada 1989 r. w sprawie przy- szłych priorytetów nowej polityki ochrony konsumentów (') wzywa do podjęcia wysiłków w celu poprawy przekazywania konsumentom informacji o produktach; zarówno w interesie konsumentów, jak i branży leży wprowa- dzenie systemu ograniczającego ryzyko nadużyć poprzez wska- zanie rodzaju materiałów wykorzystywanych w głównych częś- ciach składowych obuwia; w rezolucji Rady z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie przyszłych działań w zakresie etykietowania produktów w interesie konsumentów (*), etykietowanie uznaje się za ważny środek uzyskiwania lepszej informacji i przejrzystości dla kon- sumentów oraz zagwarantowania harmonijnego funkcjonowa- nia rynku wewnętrznego; harmonizacja ustawodawstwa krajowego jest właściwą metodą usuwania tych barier w wolnym handlu. Cel ten nie może być osiągnięty w zadowalającym stopniu przez poszczególne Pań- stwa Członkowskie. Niniejsza dyrektywa określa tylko te wy- mogi, które są niezbędne dla swobodnego przepływu produk- tów, do których ma zastosowanie, U. C 74 z 25.3.1992, str. 10. .U. C 287 z 4.11.1992, str. 36. U. C 294 z 22.11.1989, str. 1. U. C 110 z 20.4.1993, str. 3. PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1. Niniejsza dyrektywa dotyczy etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przezna- czonego do sprzedaży konsumentom. Do celów niniejszej dyrektywy „obuwie” oznaczać będzie wszelkie artykuły posiadające podeszwy, przeznaczone do ochrony lub okrycia stopy, w tym części sprzedawane osobno, określone w załączniku I. Niewyczerpujący wykaz produktów objętych niniejszą dyrekty- wą znajduje się w załączniku II. Następujące kategorie obuwia wyłącza się z zakresu dyrektywy: — używane, znoszone obuwie, — obuwie ochronne objęte dyrektywą 89/686/EWG ('), — obuwie objęte dyrektywą 76/769/EWG (*), — obuwie zabawkowe. 2.  Informacje o elementach składowych obuwia przekazuje się za pomocą etykiet, w sposób określony w art. 4. i) Etykietowanie dostarcza informacji odnoszących się do trzech części obuwia określonych w załączniku I, tj.: a) przyszwy; b) podbicia i wkładek do butów; oraz c) zewnętrznej podeszwy. ii) Elementy składowe obuwia wskazuje się w sposób okreś- lony w art. 4 na podstawie piktogramów lub pisemnych wskazówek dla poszczególnych materiałów tak, jak to zo- stało przewidziane w załączniku I. iii) W przypadku przyszwy klasyfikację materiałów ustala się na podstawie przepisów zawartych w art. 4 ust. 1 oraz w załączniku I, nie uwzględniając w niej takich dodatków i wzmocnień, jak: łaty przy kostce, obszywki, ozdoby, kla- merki, języki, wzmocnienia przy dziurkach na sznurówki ani innych podobnych dodatków. () DzU. L 399 z 30.12.1989, str. 18. ( DzU. L 262 z 27.9.1976, str. 201.