340 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 06Jt. 4 32002L0087 11.2.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 35/1 DYREKTYWA 2002/87/|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/JEWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22JEWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), po konsultacji z Komitetem Regionów, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe przewiduje wyczerpujący pakiet zasad w sprawie nadzoru ostrożno- ściowego nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubez- pieczeń i przedsiębiorstwami inwestycyjnymi działającymi na zasadzie autonomicznej oraz instytucjami kredyto- wymi, zakładami ubezpieczeń i przedsiębiorstwami inwe- stycyjnymi stanowiącymi odpowiednio część grupy przed- siębiorstw — bankowych/inwestycyjnych — lub — grup ubezpieczeniowych, tzn. grup prowadzących jednolitą działalność finansową. (2)  Nowe zmiany na rynkach finansowych doprowadziły do utworzenia grup finansowych zwanych konglomeratami finansowymi, świadczących usługi i oferujących produkty w różnych sektorach rynków finansowych. Do chwili (4) obecnej nie istniała forma nadzoru ostrożnościowego w skali grupy skupiającej instytucje kredytowe, zakłady ubezpieczeń i przedsiębiorstwa inwestycyjne tworzące część takiego konglomeratu, w szczególności w odniesie- niu do wypłacalności oraz koncentracji ryzyka na (5) () Dz.U.C213 E z 31.7.2001, str. 227. () Dz.U.C 36 z 8.2.2002, str. 1. (:) Dz.U.C 271 z 26.9.2001, str. 10. (4) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2002 r. (dotych- czas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowi- sko Rady z dnia 12 września 2002 r. (Dz.U. C 253 E z 22.10.2002, str. 1) i decyzja Parlamentu Furopejskiego z dnia 20 listopada 2002 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym). poziomie konglomeratu, transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do grupy, procesów wewnętrznego zarządzania ryzykiem na poziomie konglo- meratu oraz dopasowania i właściwego charakteru zarzą- dzania. Niektóre z tych konglomeratów znajdują się mię- dzy największymi grupami finansowymi aktywnie działającymi na rynkach finansowych oraz świadczących usługi globalnie. Jeżeli takie konglomeraty, w szczegól- ności instytucje kredytowe, zakłady ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwa inwestycyjne tworzące część takiego konglomeratu, miałyby zmierzyć się z trudnościami finan- sowymi, mogłoby to doprowadzić do poważnej destabili- zacji systemu finansowego oraz wpłynąć na indywidual- nych depozytorów, posiadaczy polis ubezpieczeniowych i inwestorów. Plan działań Komisji w sprawie usług finansowych ustala serię działań, które są potrzebne do wprowadzenia jedno- litego rynku usług finansowych oraz ogłasza ustanowienie dodatkowego prawodawstwa ostrożnościowego dotyczą- cego konglomeratów finansowych, które pozwoli na wyeliminowanie luk w obecnym prawodawstwie tego sek- tora oraz dodatkowego ryzyka ostrożnościowego w celu zapewnienia racjonalnych uzgodnień w odniesieniu do grup finansowych prowadzących międzysektorową dzia- łalność finansową. Ten ambitny cel można osiągnąć jedy- nie poprzez etapy. Jednym z etapów jest ustanowienie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwesty- cyjnymi należącymi do konglomeratu finansowego. Inne międzynarodowe fora również wskazały potrzebę ustanowienia właściwych form nadzoru w odniesieniu do konglomeratów finansowych. W celu pozostania skutecznym dodatkowy nadzór nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi w konglomeracie finansowym należy stosować do wszystkich takich kon- glomeratów, znaczącej międzysektorowej działalności finansowej, co ma miejsce w momencie osiągnięcia niektó- rych progów, bez względu na ich strukturę. Dodatkowy nadzór powinien obejmować wszystkie czynności finan- sowe ustalone w sektorowym prawodawstwie finanso- wym, a wszystkie podmioty zaangażowane głównie