L 176/32 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 30.6.2006 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 968/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restruktu- ryzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (!) i w szczególności jego art. 12, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 320/2006 przewiduje pomoc restrukturyzacyjną dla tych przedsiębiorstw, które zrezyg- nują z produkcji kwotowej, przy czym część pomocy przewidziano dla plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej i cykorii, a także dla podmiotów świad- czących usługi przy użyciu maszyn rolniczych, aby zrekompensować straty powstające wskutek zamknięcia cukrowni. Przewiduje także pomoc na rzecz dywersyfi- kacji dla państw członkowskich przeznaczoną na wdra- żanie środków do dywersyfikacji w regionach dotknię- tych zamknięciem fabryk, pomoc przejściową na rzecz rafinerii przemysłowych oraz pomoc przejściową dla określonych państw członkowskich. Przed złożeniem wniosku o pomoc na restrukturyzację przedsiębiorstwa zobowiązane są przeprowadzić konsul- tacje z plantatorami buraków cukrowych, trzciny cukrowej i cykorii zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 320/2006. Aby zapewnić należytą możliwość wyrażenia opinii plantatorom oraz innym zaintereso- wanym stronom, należy ustanowić szczegółowe zasady konsultacji. Pomoc restrukturyzacyjną przyznaje się na rok gospo- darczy, w którym zaprzestano kwotowania produkcji. W przypadku wycofania z produkcji cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego lub przeniesienia z poprzedniego roku gospodarczego i ustanowienia jako pierwszej kwoty produkcji w roku gospodarczym, w którym dane przed- siębiorstwo zamierza zaprzestać produkcji w ramach swojej kwoty, przedsiębiorstwu należy zapewnić możli- wość złożenia jednego wniosku o rezygnację z kwoty w dwóch kolejnych latach gospodarczych i uzyskania za każdą część kwoty pomocy restrukturyzacyjnej, przy- sługującej za rok gospodarczy, w którym zrezygnowano z kwoty. (!) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42. (4) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 określa, w powiązaniu z rezygnacją z przyznanych kwot, możli- wości całkowitego lub częściowego demontażu urządzeń produkcyjnych, skutkujące zróżnicowaniem wysokości pomocy restrukturyzacyjnej. Warunki obowiązujące w  przypadku wspomnianych dwóch możliwości powinny uwzględniać przyznanie wyższej kwoty pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz całkowitego demontażu ze względu na wyższe koszty z tym związane. Uważa się za właściwe dopuszczenie możliwości utrzymania części fabryki, które nie stanowią części linii produkcyjnej, jeśli możliwe jest zastosowanie ich do innych celów, które przewiduje plan restrukturyzacji, szczególnie gdy takie zastosowanie przyczyni się do powstania miejsc pracy. Z drugiej strony, urządzenia niepowiązanie bezpo- średnio z produkcją cukru należy zdemontować, jeżeli w rozsądnym terminie nie mogą zostać wykorzystane w alternatywny sposób, a utrzymanie ich stwarzałoby zagrożenie dla środowiska. Po otrzymaniu pierwszej raty pomocy restrukturyzacyjnej przedsiębiorstwa powinny zostać zobowiązane do wypła- cenia, zgodnie z kryteriami ustalonymi przez państwo członkowskie i w rozsądnym terminie, części pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz plantatorów i podmiotów świadczących usługi przy użyciu maszyn rolniczych, w celu ochrony ich interesów. Z powodu finansowych limitów tymczasowych funduszy restrukturyzacyjnych przyznanie pomocy powinno być uzależnione od porządku chronologicznego składania wniosków. Konieczne jest zatem ustanowienie kryteriów określenia tego porządku chronologicznego. Decyzja państwa członkowskiego dotycząca dopuszczal- ności wniosku o pomoc restrukturyzacyjną uzależniona jest od przyjęcia planu restrukturyzacji, przedkładanego razem z wnioskiem. Stąd konieczne jest zdefiniowanie kryteriów i procedury akceptacji planu restrukturyzacji, a także kolejnych zmian takiego planu. Jeśli z powodu limitów finansowych tymczasowego funduszu restrukturyzacyjnego zasoby funduszu chwi- lowo nie wystarczą do przyznania pomocy restruktury- zacyjnej na rzecz wnioskodawcy, którego wniosek został zakwalifikowany, wnioskodawca ten powinien mieć możliwość wycofania swojego wniosku w określonym terminie. W przypadku braku wycofania wniosek powi- nien zachować ważność z pierwotną datą złożenia i zostać uznany za wniosek na kolejny rok gospodarczy.