L 322/8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23.10.2004 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1842/2004 z dnia 22 października 2004 r. zezwalające na współistnienie nazwy „Munster ou Munster-Górome” zarejestrowanej jako chroniona nazwa pochodzenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2081/92 i niezarejestrowanej nazwy „Miinster Kiise” oznaczającej miejscowość w Niemczech KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spoży- wczych (!), w szczególności jego art. 13 ust. 5, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geogra- ficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą okreś- loną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (2) zarejestrowano, jako chronioną nazwę pochodzenia, nazwę „Munster ou Munster-Góeromć” dla Francji. Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 Niemcy mają zaprzestać używania niezare- jestrowanej nazwy „Miinster Kase” najpóźniej do dnia 21 czerwca 2001 r. (2)  Artykuł 13 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92, dodany rozporządzeniem Rady (WE) nr 692/2003 (*), przewiduje współistnienie, przez czas ogra- niczony, zarejestrowanej i niezarejestrowanej nazwy na ściśle określonych warunkach. (3)  Dnia 1 października 2003 r. Komisja otrzymała wniosek administracji niemieckiej o zezwolenie na współistnienie, przez piętnaście lat, zarejestrowanej nazwy „Munster ou Munster-Góromć (PDO)” i niezarejestrowanej nazwy „Miinster Kase”. (4))  Minster jest miastem położonym w Niemczech, zaś nazwa „Miinster Kase” od 1934 r. podlega prawu krajo- wemu Niemiec. Nie znaleziono żadnej informacji, która by zaprzeczała, że nazwa ta była legalnie, konsekwentnie (!) Dz.U. 208 z 24.7.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1215/2004 (Dz.U. L 232 z 1.7.2003, str. 21). () Dz.U. L 148 z 21.6.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1345/2004 (Dz.U. L 249 z 23.7.2004, str. 14). (?) DzU. L 99 z 17.4.2003, str. 1. (9) i słusznie stosowana przez co najmniej 25 lat przed wejściem w życie rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 dnia 26 lipca 1993 r. Ser o nazwie „Miinster Kise” jest sprzedawany od 1951 r. zgodnie z niemieckim prawem krajowym dotyczącym właściwości sera. Dlatego też nieobjęta rejestracją nazwa „Miinster Kase” nie może korzystać z renomy, jaką cieszy się nazwa pochodzenia „Munster ou Munster-Góromć”, zarejestrowana we Francji w 1969 r. zgodnie z rozpo- rządzeniem (EWG) 2081/92 w 1996 r. Aby zapobiec wprowadzeniu w błąd zainteresowanych odbiorców co do prawdziwego pochodzenia sera „Miinster Kase”, jego etykieta wskazuje Niemcy jako kraj pochodzenia, jak zostało uzgodnione między Niemcami i Francją w 1973 r. Obowiązek etykietowania pozostał w mocy zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Nie znaleziono informacji wskazu- jącej na to, że zainteresowani odbiorcy byli lub mogli być wprowadzani w błąd co do prawdziwego pocho- dzenia sera „Miinster Kise”. Władze niemieckie poruszyły problem wynikający z identycznych nazw pismem skierowanym do Komisji dnia 6 marca 1996 r., a więc przed rejestracją nazwy „Munster ou Munster-Gćromć” (PDO), której dokonano na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/96 dnia 21 czerwca 1996 r. W związku z powyższym współistnienie zarejestrowanej francuskiej nazwy „Munster ou Munster-Górome” (PDO) i niezarejestrowanej nazwy „Miinster Kise” oznaczającej miejscowość w Niemczech spełnia warunki określone w art. 13 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Nazw Pochodzenia i Ozna- czeń Geograficznych,