64 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 19 31996L0022 23.5.1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 125/3 DYREKTYWA RADY 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i f-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299JEWG RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 81/602/EWG (*) zakazuje stosowania niektó- rych substancji o działaniu hormonalnym i wszelkich substancji działających tyreostatycznie, a dyrektywa 88/146/EWG (') zakazuje używania w hodowli zwierząt niektórych substancji o działaniu hormonalnym, zastrze- gając jednocześnie określone wyjątki. Dyrektywa Rady 88/299/EWG (5) ustanawia warunki dla dopuszczania wyjątków od zakazu handlu niektórymi kategoriami zwierząt i mięsa, przewidzianych w art. 7 dyrektywy 88/146/EWG. W związku z odkładaniem się w mięsie i innych środ- kach spożywczych pochodzenia zwierzęcego pozo- stałości niektórych substancji mających działanie tyreos- tatyczne, estrogenne, androgenne i gestagenne mogą one być niebezpieczne dla konsumentów i mogą także wpływać na obniżenie jakości środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. W hodowli inwentarza żywego są nielegalnie używane nowe substancje o działaniu anabolicznym, takie jak agoniści receptorów beta, w celu stymulowania wzrostu zwierząt i opłacalności ich hodowili. Rezultaty  dochodzenia  przeprowadzonego — przez Komisję w Państwach Członkowskich w latach 1990- 1992 wykazują, że agoniści receptorów beta są szeroko dostępni w sektorze hodowli inwentarza żywego, co prowadzi do ich sprzecznego z prawem stosowania. Nieodpowiednie używanie agonistów receptorów beta może stwarzać poważne zagrożenie dla ludzkiego zdrowia; w interesie konsumentów należy zabronić posiadania agonistów receptorów beta, podawania ich zwierzętom wszelkich gatunków i wprowadzania ich w tym celu na rynek; ponadto należy zabronić posiadania, () Dz.U. C 302 z 9.11.1993, str. 8 oraz Dz.U. C 222 z 10.8.1994, str. () Dz.U. C 128 z 9.5.1994, str. 107. () Dz.U. C 52 z 19.2.1994, str. 30. () Dz.U. L 222 z 7.8.1981, str. 32. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 85/358]EWG (Dz.U. L 191 z 23.7.1985, str. 46). () Dz.U. L 70 z 16.3.1988, str. 16. Dyrektywa zmieniona Aktem Przy- stąpienia z 1994 r. ( Dz.U. L 128 z 21.5.1988, str. 36. (10) (1) podawania zwierzętom wszelkich gatunków i wprowa- dzania na rynek stylbenów i substancji tyreostatycznych, a sposób używania innych substancji należy uregulować. Należy jednak zezwolić na podawanie środków leczni- czych bazujących na agonistach receptorów beta w ściśle określonych celach terapeutycznych, w przypadku niektórych kategorii bydła, zwierząt koniowatych i zwierząt domowych. Konieczne jest ponadto zapewnienie, by wszyscy konsu- menci mogli nabywać mięso i produkowane z nich środki spożywcze dostarczane w takich samych warun- kach i by produkty te odpowiadały możliwie ściśle ich zainteresowaniom i oczekiwaniom; z uwagi na wrażli- wość konsumentów w tym względzie może to skut- kować jedynie pewnym zwiększeniem spożycia omawia- nych produktów. Należy utrzymać zakaz używania do celów tuczu substancji hormonalnych; można natomiast zezwolić na używanie niektórych substancji do celów leczniczych lub zootechnicznych, ale musi być ono ściśle kontrolo- wane w celu zapobieżenia jakimkolwiek nadużyciom. Przepisy dotyczące okresów wydalania tych substancji z organizmu nie zostały zharmonizowane na poziomie Wspólnoty i istnieją istotne różnice między Państwami Członkowskimi w tym zakresie, szczególnie gdy chodzi o dozwolone weterynaryjne środki lecznicze zawierające substancje hormonalne lub agonistów receptorów beta; dlatego też, w celu zharmonizowania tych spraw, należy ustanowić maksymalne okresy wydalania z organizmów takich środków medycznych. Ponadto zwierzęta, którym podawano takie substancje w celach terapeutycznych lub zootechnicznych, oraz mięso pochodzące od takich zwierząt, nie powinny być, co do zasady, przedmiotem handlu, ponieważ mogłoby to osłabić skuteczność działania mechanizmów kontrol- nych systemu jako całości; należy jednakże przewidzieć, pod pewnymi warunkami, wyjątki od tego zakazu w odniesieniu do handlu wewnątrzwspólnotowego i przy- wozu z państw trzecich zwierząt hodowlanych i zwierząt reprodukcyjnych, których okres aktywności jako reproduktorów dobiega końca.