296 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13ft. 9 31989L0106 L 40/12 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11.2.1989 DYREKTYWA RADY z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (89/106/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Furopejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność za zapew- nienie, aby obiekty budowlane naziemne i podziemne na ich terytorium były projektowane i wykonywane w sposób, który nie zagraża bezpieczeństwu ludzi, zwierząt domowych i mie- nia, uwzględniając przy tym, w interesie dobra ogólnego, inne zasadnicze wymogi; w Państwach Członkowskich istnieją przepisy zawierające wy- magania dotyczące nie tylko bezpieczeństwa budowli, lecz również zdrowia, trwałości, oszczędności energii, ochrony środowiska naturalnego, aspektów gospodarczych i innych aspektów istotnych ze względu na interes publiczny; wymagania te, będąc często przedmiotem krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, mają bezpo- średni wpływ na rodzaj wykorzystanych wyrobów budowla- nych i znajdują odbicie w normach krajowych dotyczących wyrobów, zatwierdzeniach technicznych i innych specyfikacjach oraz przepisach technicznych, które na skutek zróżnicowania utrudniają wymianę handlową we Wspólnocie; w ust. 71 zatwierdzonej przez Radę Europejską w czerwcu 1985 r. Białej Księgi dotyczącej urzeczywistnienia rynku wew- nętrznego stwierdza się, że w ramach ogólnej polityki szcze- gólny nacisk położony będzie na pewne sektory, a w tym na budownictwo; o ile usuwanie barier technicznych w dziedzinie budownictwa nie jest możliwe na drodze wzajemnego uzna- wania równoważności między wszystkimi Państwami Człon- kowskimi, wówczas powinno być ono prowadzone zgodnie z nową koncepcją, zgodnie z rezolucją Rady z dnia 7 maja 1985 r. (), która narzuca potrzebę ustalenia zasadniczych wymogów dotyczących bezpieczeństwa i innych aspektów ważnych dla dobra ogólnego, bez obniżania istniejących i uzasadnionych poziomów ochrony w Państwach Członkowskich; na zasadnicze wymogi składają się zarówno kryteria ogólne, jak i kryteria szczegółowe, którym musi odpowiadać obiekt U. C 93 z 6.4.1987, str. 1. .U. C 305 z 16.11.1987, str. 74 oraz Dz.U. C 326 z 19.12.1988. U.C U.C 95 z 11.4.1988, str. 29. 136 z 4.6.1985, str. 1. budowlany; wymogi te należy interpretować w sposób ozna- czający, że obiekty te w odpowiednim stopniu wiarygodności powinny spełniać jeden, kilka lub wszystkie z tych wymogów, o ile przepisy to przewidują; podstawą dla opracowywania harmonizowanych norm lub innych specyfikacji technicznych na poziomie europejskim oraz sporządzania i przyznawania europejskiego zatwierdzenia technicznego będą dokumenty interpretacyjne, sporządzone w celu uściślenia zasadniczych wymogów na poziomie technicz- nym; zasadnicze wymogi stwarzają bazę do sporządzenia zharmoni- zowanych norm na wyroby budowlane na poziomie europej- skim; w celu osiągnięcia największych możliwych korzyści z jednolitego rynku wewnętrznego i umożliwienia dostępu na ten rynek możliwie największej liczbie producentów, zapewnie- nia najwyższego możliwego stopnia przejrzystości rynku i stworzenia warunków dla zharmonizowanego ogólnego syste- mu zasad obowiązujących w przemyśle budowlanym, powinny być stworzone w możliwie najszerszym zakresie i możliwie najszybciej zharmonizowane normy; normy te opracowywane przez organizacje prywatne muszą pozostać tekstami nieob- owiązkowymi; w tym celu Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) i Europejski Komitet Normalizacyjny FElektrotechniki (CENFLEC) uznane są za organizacje właściwe do ustalania zharmonizowanych norm, zgodnie z podpisanymi dnia 13 listopada 1984 r. ogólnymi wytycznymi dotyczącymi współ- pracy między Komisją a tymi dwiema organizacjami; do celów niniejszej dyrektywy zharmonizowana norma jest specyfikacją techniczną (normą europejską lub zharmonizowanym doku- mentem) przyjętym przez jedną lub obydwie te organizacje na podstawie mandatu wydanego przez Komisję, zgodnie z dyrek- tywą Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r., ustanawia- jącą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych ('); specyfika wyrobów budowlanych wymaga ścisłego formułowa- nia zharmonizowanych norm; konieczne jest więc opracowanie dokumentów interpretacyjnych w celu ustalenia powiązań mię- dzy mandatami na opracowanie norm a zasadniczymi wymo- gami; zharmonizowane normy, w których w miarę możliwości wyszczególniane są właściwości użytkowe wyrobów, uwzględ- niają dokumenty interpretacyjne, które zostaną opracowane we współpracy z Państwami Członkowskimi; (') Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8.