19.6.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 219/11 II (Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa) RADA DECYZJA RADY z dnia 14 czerwca 2004 r. zmieniająca decyzję 98/161/WE upoważniającą Królestwo Niderlandów do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od artykułów 2 i 28a ustęp 1 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (2004/514/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając Szóstą Dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (!), w szczególności jej art. 27, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Na mocy art. 27 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowa- dzenia lub rozszerzenia specjalnych środków stanowią- cych odstępstwo od tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury pobierania podatku lub zapobieżenia niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub omijania opodatkowania. () W liście otrzymanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 26 listopada 2003 r. rząd holenderski zwrócił się z prośbą o rozszerzenie zakresu decyzji 98/ 161/WE(?) upoważniającej go do zastosowania specjal- nych środków podatkowych w odniesieniu do sektora odpadów nadających się do obiegu wtórnego. (3) Pozostałe Państwa Członkowskie zostały poinformowane o tej prośbie w dniu 14 stycznia 2004 r. (4)  Decyzja 98/161/WE upoważniła Królestwo Niderlandów do zastosowania, do dnia 31 grudnia 2003 r., następu- jących środków: — zwolnienie uzyskane dla dostaw i nabywania wewnątrz Wspólnoty materiałów używanych i stano- (*) Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) 290/2004 (DzU. L 50 z 20.2.2004, str. 5). () Dz.U. L 53 z 24.2.1998, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2000/435/WE (Dz.U. L 172 z 12.7.2000, str. 24). wiących odpady przez firmy, których roczny obrót wynosi mniej niż 2,5 miliona florenów holender- skich. Dla celów wyliczenia tego progu można pominąć obrót metalami nieżelaznymi, — zwolnienie uzyskane dla dostaw i nabywania wewnątrz Wspólnoty metali nieżelaznych. Jednostki podlegające opodatkowaniu i dokonujące trans- akcji objętych zwolnieniem na mocy art. 2 i 3 decyzji 98/161/WE mogą być upoważnione do niedokonywania dostaw i nabywania wewnątrz Wspólnoty materiałów używanych i odpadowych, które to dostawy i nabywanie są wykonywane przez te jednostki przy wykorzystaniu specjalnych środków przewidzianych w tej decyzji. Środek stanowiący odstępstwo był potrzebny ze względu na trudności w postępowaniu z przypadkami oszustw w tym sektorze, gdzie niektóre jednostki, zwłaszcza drobni dealerzy, nie wypełniali swoich obowiązków wynikają- cych z art. 21 ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG polegających na płaceniu władzom podatku, jaki naliczyli za swoje dostawy. Egzekwowanie podatków w tym sektorze jest szczególnie trudne z powodu komplikacji w identyfikowaniu i nadzorowaniu działań handlowców, którzy nie stosują się do wymogów. Wobec tego niniejsze uzgodnienia stanowią skuteczny środek zapo- biegania oszustwom. Dnia 7 czerwca 2000 r. Komisja opublikowała strategię mającą na celu usprawnienie działania systemu podatku od wartości dodanej w krótkim okresie czasu, w której podjęła racjonalizację dużej liczby obecnie obowiązują- cych odstępstw. Jednakże w niektórych przypadkach racjonalizacja ta mogłaby pociągnąć za sobą objęcie wszystkich Państw Członkowskich pewnymi szczególnie skutecznymi odstępstwami. Komunikat Komisji z dnia 20 października 2003 r. utrzymuje ten kompromis. Królestwu Niderlandów należy przedłużyć korzystanie z obecnego odstępstwa do dnia wejścia w życie specjalnego mechanizmu zastosowania podatku od wartości dodanej do sektora odpadów nadających się do obiegu wtórnego, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2005 r.