07/t. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 289 31995L0028 23.11.1995 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 281/1 DYREKTYWA 95/28/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 24 października 1995 r. odnosząca się do palności materiałów konstrukcyjnych używanych w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału; ważne jest podjęcie środków w tym celu; wymogi techniczne, które niektóre kategorie pojazdów muszą spełniać na mocy prawa krajowego, odnoszą się między innymi do palności materiałów konstrukcyjnych używanych w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych; wymogi te różnią się w poszczególnych Państwach Członkow- skich; dlatego niezbędne jest, aby wszystkie Państwa Członkowskie przyjęły takie same wymogi, w uzupełnieniu lub zamiast obo- wiązujących na ich terytorium wymogów, w szczególności w celu umożliwienia szerszego zastosowania procedury homolo- gacji EWG, która została ustanowiona dyrektywą Rady 70/156/ EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawo- dawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologa- cji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (*); () Dz.U. C 154 z 19.6.1992, str. 4. () Dz.U. C 332 z 16.12.1992, str. 12. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 października 1992 r. (Dz.U. C 305 z 23.11.1992, str. 109), wspólne stanowisko Rady z dnia 8 grudnia 1994 r. (Dz.U. C 384 z 31.12.1994, str. 1) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 1995 r. (Dz.U. nr C 166 z 3.7.1995). (*) DZ.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 93/81/EWG (Dz.U. L 264 z 23.10.1993, str. 49). niniejsza dyrektywa jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących procedury homologacji EWG, ustanowionej dyrek- tywą 70/156/EWG; w konsekwencji przepisy ustanowione w dyrektywie 70/156/JEWG dotyczącej układów, części i oddzielnych zespołów technicznych odnoszą się do niniejszej dyrektywy; należy odwołać się do dyrektywy Rady 77/649/EWG (*), która zawiera procedurę określenia położenia referencyjnego punktu siedzenia (punkt „R”); w celu zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom oraz bezpie- czeństwa drogowego istotne jest, aby materiały stosowane w konstrukcji wnętrza karoserii autobusu i autokaru spełniały minimalne wymagania, po to aby wykluczyć lub co najmniej ograniczyć postęp płomieni, tak aby umożliwić pasażerom ewakuowanie się z pojazdu w przypadku pożaru; pożądanym jest wprowadzenie alternatywnych sposobów homologacji pojazdów, takich jak sposoby przewidziane w niniejszej dyrektywie, to jest na podstawie badań palności materiałów stosowanych we wnętrzu pojazdów silnikowych lub na podstawie homologacji EWG części, dla każdego mate- riału lub wyposażenia takiego jak siedzenia, zasłony itp. insta- lowanego we wnętrzu konstrukcji tych pojazdów, według której należy sprawdzić, czy materiały lub wyposażenie homo- logowane zostały właściwie zainstalowane, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Do celów niniejszej dyrektywy: — „pojazd”: oznacza pojazd zdefiniowany w art. 2 dyrektywy 70/156/EWG, Ć) Dz.U. L 267 z 19.10.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 90/630/EWG (Dz.U. L 341 z 6.12.1990, str. 20).