03/t. 17 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 409 31995R1442 L 143/26 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27.6.1995 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1442/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. zmieniające załączniki I, II, III i IV rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę okreś- lania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych pro- duktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwie- rzęcego (!), ostatnio zmienione przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1441/95 (?) w szczególności jego art. 6, 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 konieczne jest systematyczne ustalanie maksymalnych limitów pozostałości dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych stosowanych w państwach Wspólnoty w weterynaryjnych produktach leczni- czych przeznaczonych do stosowania u zwierząt służących do produkcji żywności; maksymalne limity pozostałości należy określać wyłącznie po zbadaniu w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych wszelkich stosownych informacji dotyczących bez- pieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spoży- wczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu tych pozostałości na przebieg procesów przetwórstwa przemysłowego środków spo- żywczych; przy ustalaniu maksymalnych limitów pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych w środkach spożywczych pocho- dzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt, w organi- zmach których pozostałości mogą być obecne, poziomy pozostałości w tkankach (tkankach docelowych) zwierząt, którym były podawane produkty lecznicze i związki (analizowane pozo- stałości) stanowiące podstawę monitorowania pozostałości; do celów kontroli pozostałości, zgodnie z przepisami właściwego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalne limity pozostałości powinny być zazwyczaj ustalane dla tkanek docelowych wątroby (!) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. () Dz.U.L 143 z 27.6.1995, str. 22. lub nerek. Jednakże, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, mak- symalne limity pozostałości należy również określić dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej; w przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przezna- czonych dla ptaków nieśnych, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych maksymalne limity pozostałości weterynaryjnych pro- duktów leczniczych należy również określić dla jaj, mleka i miodu; korazolol, diazynon i spiramycyna (stosowane u bydła i kurcza- ków) powinny zostać dodane do wykazu w załączniku I do roz- porządzenia (EWG) nr 2377/90; lecyrelina, dichloroizocyjanuron sodu, trometamina dinoprostu, kwas chlorowodorowy, kwas jabłkowy, kwas l-winowy i jego mono- i disodowe, -potasowe i -wapniowe sole, potas i wapń, alkohol benzylowy, etanol, n-butanol powinny zostać dodane do wykazu w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90; aby umożliwić zakończenie badań naukowych do wykazu w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać danofloksacynę i erytromycynę; aby umożliwić ukończenie badań naukowych, okres ważności określonych przejściowo w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 maksymalnych limitów pozostałości powi- nien zostać przedłużony dla tylozyny i spiramycyny; wydaje się, że ustanowienie maksymalnych limitów pozostałości dla furazolidonu nie będzie możliwe, ponieważ ich pozostałości niezależnie od ich limitu w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego stanowią zagrożenie dla zdrowia konsumenta; w związku z powyższym furazolidon powinien być dodany do wykazu w załączniku IV do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90; w celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporządzenia należy przewidzieć okres 60 dni przed wejściem w życie niniej- szego rozporządzenia, by stworzyć Państwom Członkowskim możliwości wprowadzenia wszelkich dostosowań, które mogą okazać się konieczne w związku z pozwoleniem na dopuszcze- nie do obrotu weterynaryjnych produktów leczniczych, o których