12.2.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 39/5 DECYZJA KOMISJI z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w krajach trzecich na mocy dyrektywy 95/46/|WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument mr C(2010) 593) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2010/87/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (!), w szczególności jej art. 26 ust. 4, po zasięgnięciu opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Na mocy dyrektywy 95/46/WE państwa członkowskie są zobowiązane przewidzieć, aby przekazywanie danych osobowych do państw trzecich mogło mieć miejsce tylko, jeżeli dane państwo trzecie zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych i jeżeli przepisy prawa państw członkowskich, które są zgodne z innymi przepisami dyrektywy, są przestrzegane zanim nastąpi przekazanie danych. Artykuł 26 ust. 2 dyrektywy 95/46/WE przewiduje jednak, że państwa członkowskie mogą zezwolić, pod warunkiem przyjęcia określonych gwarancji, na przepro- wadzenie operacji przekazania lub zbioru operacji prze- kazania danych osobowych do państw trzecich, które nie zapewniają właściwego poziomu ochrony. Takie gwarancje mogą w szczególności — wynikać z odpowiednich klauzul umownych. Na mocy dyrektywy 95/46/WE poziom ochrony danych należy oceniać w świetle wszystkich okoliczności doty- czących operacji przekazania danych lub zbioru takich operacji. Grupa Robocza ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych powołana na mocy tej dyrektywy wydała wytyczne, mające pomóc w przeprowadzania oceny. Standardowe klauzule umowne powinny odnosić się tylko do ochrony danych. Podmiot przekazujący i odbierający dane mają więc swobodę włączania innych klauzul dotyczących spraw związanych z ich działalno- (!) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31. ścią gospodarczą, które uważają za właściwe w odniesieniu do danej umowy, o ile nie są one sprzeczne ze standardowymi klauzulami umownymi. Niniejsza decyzja powinna pozostawać bez uszczerbku dla zezwoleń krajowych, których państwa członkowskie mogą udzielać zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 26 ust. 2 dyrektywy 95/46/WE. Niniejsza decyzja powinna nakładać na państwa człon- kowskie jedynie wymóg, aby nie odmawiały uznania określonych w niej standardowych klauzul umownych za klauzule zapewniające odpowiednie gwarancje, i nie powinna mieć zatem żadnego skutku w odniesieniu do innych klauzul umownych. Decyzja Komisji 2002/16/WE z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczą- cych przekazywania danych osobowych podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w państwach trzecich na mocy dyrektywy 95/46/WE (?) została przy- jęta w celu ułatwienia przekazywania danych osobowych przez administratora danych prowadzącego działalność gospodarczą w Unii Europejskiej do podmiotu przetwa- rzającego dane prowadzącego działalność gospodarczą w państwie trzecim, które nie zapewnia odpowiedniego poziomu ochrony. Od czasu przyjęcia decyzji 2002/16/WE zdobyto duże doświadczenie. Ponadto sprawozdanie z wdrażania decyzji w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych do państw trzecich (*) wskazywało na wzrost zaintereso- wania promowaniem stosowania standardowych klauzul umownych w przypadku międzynarodowego przekazy- wania danych osobowych do państw trzecich, które nie zapewniają właściwego poziomu ochrony. Dodatkowo zainteresowane strony przedstawiły propozycje aktuali- zacji klauzul umownych określonych w decyzji 2002/16/WE celem uwzględnienia szybko zwiększają- cego się zakresu działań związanych z przetwarzaniem danych na świecie oraz podjęcia kilku kwestii, które nie zostały objęte wspomnianą decyzją (?). () Dz.U. L 6 z 10.1.2002, s. 52. (*) SEC(2006) 95 z 20.1.2006. (*) Międzynarodowa Izba Handlowa (International Chamber of Commerce — ICC), Japońska Rada Biznesu w Europie (Japan Business Council in Europe - JBCE), Komitet UE Amerykańskiej Izby Handlowej w Belgii (EU Committee of the American Chamber of Commerce in Belgium — Amcham) i Europejska Federacja Stowarzyszeń Marketingu Bezpośredniego (Federation of European Direct Marketing Associations — FEDMA).