L 172/18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 2.7.2009 DYREKTYWY DYREKTYWA RADY 2009/7J|EURATOM z dnia 25 czerwca 2009 r. ustanawiająca wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (5)  Trybunał Sprawiedliwości uznał w swoim orzecznictwie, uwzględniając Traktat ustanawiający Furopejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 31 i 32, uwzględniając wniosek Komisji, sporządzony po uzyskaniu opinii grupy osób mianowanych przez Komitet Naukowo-Tech- niczny spośród ekspertów naukowych państw członkowskich, oraz po konsultacji z Furopejskim Komitetem Ekonomiczno- Społecznym (!), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) — Artykuł 2 lit. b) Traktatu przewiduje utworzenie jednoli- tych norm bezpieczeństwa w celu ochrony zdrowia pracowników i ludności. (2)  Artykuł 30 Traktatu przewiduje ustanowienie w ramach Wspólnoty podstawowych norm ochrony zdrowia pracowników i ludności przed zagrożeniami wynikają- cymi z promieniowania jonizującego. (3)  Dyrektywa Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiająca podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społe- czeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (?) ustanawia podsta- wowe normy bezpieczeństwa. Przepisy tej dyrektywy zostały uzupełnione bardziej szczegółowymi przepisami. (4) Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej zwany „Try- bunałem Sprawiedliwości”) uznał w swoim orzecznic- twie (*), że Wspólnota dzieli kompetencje ze swoimi państwami członkowskimi w obszarach objętych Konwencją bezpieczeństwa jądrowego ('). (!) Opinia z dnia 10 czerwca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (%) Dz.U. L 159 z 29.6.1996, s. 1. () C-187/87 (Rec. 1988, s. 5013), C-376/90 (Rec. 1992, s. I-6153) oraz C-29/99 (Rec. 2002, s. I-11221). () Dz.U. L 318 z 11.12.1999, s. 21. że postanowienia rozdziału 3 Traktatu, dotyczące ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, stanowią spójną całość przekazującą Komisji uprawnienia w dość znacznym zakresie, w celu ochrony ludności i środowiska przed ryzykiem skażenia promieniotwór- czego. (6)  Trybunał Sprawiedliwości uznał w swoim orzecznictwie, że nałożone na Wspólnotę na mocy art. 2 lit. b) Traktatu zadanie utworzenia jednolitych norm bezpieczeństwa w celu ochrony zdrowia ludności i pracowników, nie oznacza, że po ustanowieniu takich norm państwa członkowskie nie mogą zapewniać bardziej rygorystycz- nych środków ochrony. (7)  Decyzja Rady 87/600/Euratom z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie wspólnotowych warunków wczesnej wymiany informacji w przypadku zdarzenia radiacyjne- go()  ustanowiła — ramy dla  powiadamiania i przekazywania informacji, które będą wykorzystywane przez państwa członkowskie w celu ochrony ludności w przypadku zdarzenia radiacyjnego. Dyrektywa Rady 89/618/Euratom z dnia 27 listopada 1989 r. w  sprawie informowania  ogółu społeczeństwa o środkach ochrony zdrowia, które będą stosowane, oraz działaniach, jakie należy podjąć w przypadku zdarzenia radiacyjnego (”), nałożyła na państwa człon- kowskie obowiązek informowania ludności w przypadku zdarzenia radiacyjnego. (8)  Odpowiedzialność krajowa państw członkowskich za bezpieczeństwo jądrowe obiektów jądrowych jest podsta- wową zasadą leżącą u podstaw regulacji dotyczących bezpieczeństwa jądrowego, opracowanych na poziomie międzynarodowym, ustanowioną w Konwencji bezpie- czeństwa jądrowego. Zasada odpowiedzialności krajowej oraz zasada pierwotnej odpowiedzialności posiadacza zezwolenia za bezpieczeństwo jądrowe obiektów jądro- wych podlegające nadzorowi właściwego krajowego organu regulacyjnego powinny zostać wzmocnione, a rola i niezależność właściwych organów regulacyjnych powinna zostać wzmocniona niniejszą dyrektywą. (9)  Każde z państw członkowskich może decydować o  swoim koszyku energetycznym zgodnie z odpowiednimi politykami krajowymi. () Dz.U. L 371 z 30.12.1987, s. 76. (7) Dz.U. L 357 z 7.12.1989, s. 31.