7.7.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 174/5 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1056/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 14 akapit drugi, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (!), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu obejmował począt- kowo rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospo- darczych (*), rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (*) oraz rezolucję Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu (*). Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu dowiódł swojej przydat- ności jako narzędzie umacniania dyscypliny budżetowej, przyczyniając się w ten sposób do wysokiej stabilności makroekonomicznej z niską inflacją i niskimi stopami procentowymi, co stanowi niezbędny warunek pobu- dzenia zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy. (2)) W dniu 20 marca 2005 r. Rada przyjęła sprawozdanie zatytułowane „Poprawa wdrażania Paktu na rzecz Stabil- ności i Wzrostu”, którego celem jest wzmocnienie zarzą- dzania i krajowej odpowiedzialności za ramy fiskalne poprzez umocnienie fundamentów ekonomicznych i skuteczności Paktu zarówno w sferze prewencyjnej, jak i korygującej, zabezpieczenie stabilności finansów publicznych w długim okresie, wspieranie wzrostu i unikanie nakładania nadmiernych obciążeń na przyszłe pokolenia. Sprawozdanie to zostało zatwierdzone przez Radę Europejską w konkluzjach z dnia 23 marca 2005 r. ($), stwierdzających, że sprawozdanie aktualizuje i uzupełnienia Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu, którego stanowi obecnie integralną część. (!) Opinia z dnia 3 czerwca 2005 r. (Dz.U. C 144 z 14.6.2005, str. 16). () Opinia z dnia 9 czerwca 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. (+) Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. () Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 1. Ć) 22—23 marca 2005 r. Załącznik 2 do konkluzji Rady Furopejskiej z posiedzenia w dniach (3) Zgodnie ze sprawozdaniem Rady ECOFIN z dnia 20 marca 2005 r., zatwierdzonym podczas wiosennego posiedzenia Rady Europejskiej w 2005 r., Państwa Człon- kowskie, Rada i Komisja potwierdzają swoje zobowią- zanie do wdrażania Traktatu i Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu w sposób skuteczny i w odpowiednim czasie, poprzez wzajemne wsparcie i wzajemną presję oraz zaangażowanie w bliską i konstruktywną współpracę w ramach procesu ekonomicznego i finansowego nadzoru mającego na celu zagwarantowanie pewności i skuteczności zasad Paktu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 wymaga wprowa- dzenia zmian w celu umożliwienia pełnego zastosowania uzgodnionych usprawnień we wdrażaniu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu. Najważniejszą zasadą przy stosowaniu procedury nadmiernego deficytu jest jego niezwłoczne skorygo- wanie. Procedura ta powinna pozostać prosta, przejrzysta i sprawiedliwa. Konieczna jest redefinicja pojęcia wyjątkowego przekro- czenia wartości odniesienia w następstwie znacznego pogorszenia koniunktury. Należy przy tym uwzględnić różnorodność gospodarczą w Unii Europejskiej. Komisja powinna zawsze opracowywać sprawozdanie na podstawie art. 104 ust. 3 Traktatu. W sprawozdaniu tym powinna zbadać, czy mają zastosowanie wyjątki przewi- dziane w art. 104 ust. 2. Sprawozdanie Komisji sporzą- dzone na podstawie art. 104 ust. 3 powinno we właś- ciwy sposób odzwierciedlać zmiany średniookresowej sytuacji gospodarczej i budżetowej. Należy ponadto uwzględnić wszelkie inne czynniki, które w opinii zain- teresowanego Państwa Członkowskiego są ważne dla dokonania całościowej oceny jakościowej przekroczenia wartości odniesienia. Przy dokonywaniu wszelkich ocen  budżetowych w ramach procedury nadmiernego deficytu należy starannie rozważyć na nieznaczne przekroczenie wartości odniesienia, które odzwierciedla wdrażanie reform emerytalnych wprowadzających system oparty na wielu filarach, w tym obowiązkowy filar kapitałowy, ponieważ realizacja tych reform prowadzi do krótkookresowego pogorszenia sytuacji budżetowej, natomiast długotrwała stabilność finansów publicznych ulega niewątpliwej poprawie. W szczególności, przy ocenianiu korekty nadmiernego deficytu na podstawie art. 104 ust. 12 Traktatu, Komisja i Rada powinny oceniać zmiany wiel- kości deficytu według procedury nadmiernego deficytu, uwzględniając też koszt netto reformy sektora publicz- nego.