166 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03Jt. 12 31991D0665 31.12.1991 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 368/19 DECYZJA RADY z dnia 11 grudnia 1991 r. wyznaczająca Instytut Koordynujący Wspólnoty dla szczepionek przeciwko pryszczycy i określająca jego funkcje (91/665/[EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania prysz- czycy (!), zmienioną dyrektywą 90/423/EWG (?), w szczególności jej art. 14, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 14 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG upoważnia Państwa Członkowskie do utrzymywania rezerw antygenów oraz do wyznaczenia zakładów do pakowania i przechowywania goto- wych szczepionek do użycia w nagłych przypadkach; na mocy art. 14 ust. 3 tej dyrektywy, Komisja jest zobowiązana w szczególności do przedłożenia wniosków dla ustanowienia co najmniej dwóch wspólnotowych rezerw szczepionek przeciwko pryszczycy; artykuł 14 ust. 2 tej samej dyrektywy przewiduje wyznaczenie wyspecjalizowanego instytutu odpowiedzialnego za przeprowa- dzanie kontroli szczepionek przeciwko pryszczycy, kontroli odporności krzyżowej, jak również określenie uprawnień instytutu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Koordynacja kontroli szczepionek przeciwko pryszczycy używanych wewnątrz Wspólnoty prowadzona jest przez „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad, Nederland”, zwany dalej „Instytutem Koordynującym Wspólnoty”. Artykuł 2 Funkcje Instytutu Koordynującego Wspólnoty są następujące: 1) koordynacja stosowanych przez krajowe laboratoria metod kontroli antygenów pryszczycy oraz szczepionek przeznaczo- nych do użycia zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 1 dyrek- tywy 85/511JEWG; (!) Dz.U.L 315 z 26.11.1985, str. 11. () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 13. 2) koordynacja kontroli szczepionek przeciwko pryszczycy przez krajowe laboratoria w każdym Państwie Członkowskim, szczególnie przez: a) w regularnych odstępach czasu lub na wniosek Instytutu lub Komisji, otrzymywanie reprezentatywnych próbek partii szczepionek przeciwko pryszczycy przeznaczonych do użycia we Wspólnocie, włączając szczepionki wypro- dukowane w państwach trzecich do użycia we Wspólno- cie lub podczas kampanii na rzecz szczepień wspieranych przez Wspólnotę, oraz badanie takich szczepionek pod względem ich bezpieczeństwa i działania; b) prowadzenie badań porównawczych w celu zapewnienia, by badania bezpieczeństwa i działania w każdym Państwie Członkowskim prowadzone były przy użyciu porówny- walnej metody; c) badanie, przez analizę odporności krzyżowej żywego bydła, skuteczności istniejących szczepionek przeciwko nowym ważnym szczepom wirusa pryszczycy oraz nie- zwłoczne przekazywanie wyników takich analiz Komisji i Państwom Członkowskim; d) gromadzenie danych i informacji na temat procedur kon- troli i badań szczepionek oraz okresowe przekazywanie takich informacji Komisji i Państwom Członkowskim; 3) a) wykonywanie niezbędnych uzgodnień w celu dalszego szkolenia ekspertów w zakresie weryfikacji szczepień i badania mające na względzie harmonizację takich technik; b) organizowanie corocznych spotkań, na których przedsta- wiciele krajowych laboratoriów mogą dokonać przeglądu kontroli szczepionek i badań technik oraz postępu koor- dynacji; 4) a) kontrolowanie antygenu przedłożonego do wspólnoto- wych rezerw szczepionek przeciwko pryszczycy, ustano- wionych zgodnie z decyzją 91/666/EWG (?), pod wzglę- dem jego działania, bezpieczeństwa i zgodności z weterynaryjnymi technicznymi warunkami dostawy; b) prowadzenie rutynowych badań działania antygenu przechowywanego we wspólnotowych rezerwach szcze- pionek przeciwko pryszczycy; () Dz.U. L 368 z 31.12.1991, str. 21.