31.3.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 91/17 DYREKTYWY DYREKTYWA KOMISJI 2007/19/WE z dnia 30 marca 2007 r. zmieniająca dyrektywę 2002/72/WE w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi oraz dyrektywę Rady 85/572/JEWG ustanawiającą wykaz płynów modelowych do zastosowania w badaniach migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (!), w szczególności jego art. 5 ust. 2, po zasięgnięciu opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa Komisji 2002/72/WE (?) to dyrektywa szcze- gółowa w rozumieniu rozporządzenia ramowego (WE) nr 1935/2004, harmonizująca przepisy dotyczące mate- riałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczo- nych do kontaktu z żywnością. (2)  Dyrektywa 2002/72/WE ustanawia wykaz substancji dozwolonych do produkcji tych materiałów i wyrobów, w szczególności substancji dodatkowych i monomerów, ograniczenia ich użycia, zasady znakowania oraz infor- macje, które należy przekazywać konsumentom lub przedsiębiorcom działającym na rynku spożywczym dotyczące właściwego wykorzystywania tych materiałów i wyrobów. (3)  Informacje przekazane Komisji wskazują na to, że plas- tyfikatory stosowane do wytwarzania np. polichlorku winylu (PVC) zawartego w uszczelkach do zakrywek mogą migrować do żywności zawierającej tłuszcz (!) Dz.U. L 338 z 13.11.2004, str. 4. () Dz.U. L 220 z 15.8.2002, str. 18. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/79/WE (Dz.U. L 302 z 19.11.2005, str. 35). w ilościach mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka lub mogących wywołać nieakceptowalne zmiany składu żywności. Należy zatem uściślić, że nawet jeśli uszczelki stanowią część zakrywki wykonanej np. z metalu, są one przedmiotem dyrektywy 2002/72/WE. Jednocześnie należy określić szczegółowe zasady odnośnie do stosowania substancji dodatkowych przeznaczonych do produkcji takich uszczelek. Należy uwzględnić czas potrzebny producentom zakrywek na dostosowanie — się  do — przepisów  dyrektywy 2002/72/WE. W szczególności zaś, uwzględniając czas potrzebny na przygotowanie wniosku o ocenę danej substancji dodatkowej stosowanej w produkcji uszczelek do zakrywek, nie jest jeszcze możliwe określenie harmo- nogramu ich oceny. Dlatego też w początkowym stadium lista pozytywna dozwolonych substancji dodat- kowych, która zostanie przyjęta w przyszłości dla mate- riałów oraz wyrobów z tworzyw sztucznych, nie powinna mieć zastosowania do produkcji uszczelek do zakrywek, wobec czego stosowanie innych substancji dodatkowych będzie możliwe i będzie regulowane prze- pisami krajowymi. Sytuacja taka powinna zostać poddana ponownej ocenie na późniejszym etapie. W oparciu o nowe informacje dotyczące oceny ryzyka związanego z substancjami ocenianymi przez Urząd oraz w związku z potrzebą dostosowania do postępu tech- nicznego istniejących zasad obliczania migracji dyrektywa 2002/72/WE winna zostać uaktualniona. Dla pełnej jasności należy wprowadzić definicje stosowanych terminów technicznych. Przepisy dotyczące migracji globalnej i migracji specy- ficznej winny być oparte na tej samej zasadzie i dlatego powinny zostać ujednolicone. Należy wprowadzić szczególne przepisy zwiększające ochronę niemowląt, gdyż niemowlęta spożywają większą ilość pokarmu w stosunku do masy ciała niż dorośli. Weryfikację zgodności z limitami migracji specyficznej (SLM) w płynie modelowym D dla substancji dodatko- wych umieszczonych w wykazie w załączniku III sekcja B do dyrektywy 2002/72/WE należy przeprowadzić równocześnie z zastosowaniem innych przepisów doty- czących obliczania migracji wprowadzonych na mocy niniejszej dyrektywy, celem lepszego oszacowania faktycznego narażenia konsumenta na działanie tych substancji dodatkowych. Dlatego też termin przeprowa- dzenia wymienionej wyżej weryfikacji zgodności winien zostać wydłużony.