150 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03[t. 32 32001R0896 L 126/6 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 8.5.2001 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odnie- sieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 216/2001 (*, w szczególności jego art. 20, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzeniem (WE) nr 216/2001 Rada zmieniła przepisy dotyczące przywozu bananów, wprowadzone w tytule IV rozporządzenia (EWG) nr 404/93. W szcze- gólności otworzyła autonomiczny kontyngent taryfowy C w wysokości 850 000 ton o wysokości cła 300 EUR/t jako dodatkowy do 2 200 000 ton zabezpieczonych w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz dodatkowy kontyngent w wysokości 353 000 ton. Należy przyjąć wszystkie niezbędne przepisy wykona- wcze, w tym takie środki przejściowe, jakie są uzasad- nione wejściem w życie niniejszego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2001 r., oraz przepisów dotyczących przywozu według stawek Wspólnej Taryfy Celnej. Na mocy art. 18 ust. 1 akapit ostatni rozporządzenia (EWG) nr 404/93 w przypadku braku umowy ze stro- nami WTO szczególnie zainteresowanymi dostawą bananów nie ma potrzeby przyznawania kontyngentów taryfowych A i B dla państw dostawców. Artykuł 19 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 dopuszcza zarządzanie kontyngentami taryfowymi według metody opartej na uwzględnianiu tradycyjnych przepływów handlowych („tradycyjne/nowe”) i/lub innych metod. Wprowadzenie w życie nowych przepisów od drugiego półrocza 2001 r. wymaga przyznania dostępu do kontyngentów taryfowych importerom tradycyjnym, którzy w okresie referencyjnym na własny rachunek podjęli się zakupu świeżych produktów od producentów z państw trzecich lub ich produkcji oraz wysyłki i rozładowania na obszarze celnym Wspólnoty. Dla celów niniejszego rozporządzenia działania te określane są „przywozem pierwotnym”. Należy przyjąć jednolitą definicję importerów tradycyj- nych dla wszystkich kontyngentów taryfowych, a ich ilości referencyjne powinny być określone na tych samych zasadach, ale oddzielnie w zależności od tego, czy importerzy ci dostarczyli w okresie referencyjnym na rynek Wspólnoty banany pochodzące z państw trze- cich spoza obszaru AKP lub banany nieobjęte trady- cyjnym przywozem z krajów AKP, lub tradycyjne banany AKP w okresie referencyjnym, w rozumieniu () Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. (*) Dz.U. L 31 z 2.2.2001, str. 2. definicji określonej w art. 16 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, stosowanego przed zmianą wprowadzoną rozporządzeniem (WE) nr 216/2001. Okresem referencyjnym, jaki należy stosować do zdefi- niowania kategorii importerów i określenia ilości refe- rencyjnych importerów tradycyjnych, powinien być okres trzyletni od 1994 do 1996 r. Okres trzyletni od 1994 do 1996 r. jest okresem najwcześniejszym, dla którego Komisja posiada dostatecznie wiarygodne dane dotyczące przywozu pierwotnego. Zastosowanie tego okresu może także rozwiązać trwający od kilku lat spór z niektórymi partnerami handlowymi Wspólnoty. W świetle dostępnych danych określonych do celów zarządzania kontyngentami ustanowionymi w 1998 r. nie ma potrzeby rejestracji importerów tradycyjnych. Część kontyngentów taryfowych należy zarezerwować dla importerów nietradycyjnych. Część ta musi umożliwić importerom niezajmującym się przywozem pierwotnym w okresie referencyjnym kontynuację handlu i dostosowanie do nowych przepisów, jak również przystąpienie do handlu nowych importerów, co zachęca do zdrowej konkurencji. Kilkuletnie doświadczenie stosowania wspólnotowych uzgodnień dotyczących przywozu bananów wskazuje potrzebę zacieśnienia kryteriów stosowanych dla impor- terów nietradycyjnych oraz kryteriów kwalifikujących dla nowych importerów, aby uniknąć rejestracji czysto fikcyjnych podmiotów i przyznawania przydziału na fikcyjne lub spekulacyjne wnioski o kontyngenty. W szczególności uzasadnione jest żądanie posiadania mini- malnego doświadczenia w przywozie świeżych bananów. Także aby uniknąć rozpatrywania wniosków o roczne przydziały na kontyngenty nieadekwatne do rzeczywistych możliwości importerów i które nie prowadzą do wydania pozwolenia na przywóz odpo- wiednich ilości, złożenie wniosku o pozwolenie na przywóz w zakresie odpowiednich ilości oraz złożenie wniosku o roczny przydział powinno podlegać wymo- gowi przedstawienia zabezpieczenia tytułem otrzymania pozwolenia na przywóz. Zabezpieczenie powinno zostać zwolnione bez opóźnień w wysokości proporcjonalnej do stopnia rzeczywistego wykorzystania swoich rocz- nych przydziałów i dostarczenia dowodu wysyłki i rozładunku towarów we Wspólnocie i wprowadzenia do wolnego obrotu na własny rachunek. W tym samym celu warunkiem przyznania rocznego przydziału na kolejne lata powinna być minimalna stawka wykorzys- tania ostatniego rocznego przydziału.