L 329/38 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16.12.2005 DECYZJA KOMISJI z dnia 14 grudnia 2005 r. ustanawiająca grupę ekspertów doradzającą Komisji i ułatwiającą współpracę między systemami publicznego nadzoru nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi (2005/909/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Wzmocnienie badań ustawowych odgrywa wiążącą rolę w przywracaniu zaufania inwestorów do rynków finan- sowych. Zmieniona ósma dyrektywa w sprawie badania ustawowego rocznych sprawozdań  finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zmienia- jąca dyrektywy Rady 78/660JEWG i 83/349]EWG (!) (zwana dalej „zmienioną ósmą dyrektywą”) wprowadza między innymi wymóg zobowiązujący Państwa Człon- kowskie do ustanowienia systemu publicznego nadzoru nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi. Celem zmienionej ósmej dyrektywy jest również skoordyno- wanie systemów publicznego nadzoru na szczeblu wspólnotowym; przewiduje ona również przysługującą Komisji możliwość przyjmowania środków wykona- wczych. (2)  Aby osiągnąć cele określone w zmienionej ósmej dyrek- tywie Komisja musi skorzystać z porad grupy ekspertów, która przyczyniłaby się do koordynacji i rozwoju systemów nadzoru publicznego w Unii Europejskiej. Grupa wniosłaby również wkład w techniczne przygoto- wanie środków wykonawczych do zmienionej ósmej dyrektywy. (3)  Grupa ekspertów powinna składać się z przedstawicieli wysokiego szczebla reprezentujących systemy publicz- nego nadzoru nad biegłymi rewidentami i firmami audy- torskimi w Państwach Członkowskich. Jeżeli tego rodzaju systemy jeszcze nie istnieją, członkami grupy powinni zostać przedstawiciele krajowych ministerstw odpowie- dzialnych za ich przyszłe ustanowienie. Z uwagi na możliwy konflikt interesów między czynnym wykonywa- niem zawodu a sektorem prywatnym, jak również między czynnym wykonywaniem zawodu a interesem publicznym, jedynie osoby niewykonujące czynnie zawodu, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 11 lit. b) zmienionej ósmej dyrektywy, mogą zostać desyg- nowane na przedstawicieli lub zastępców przedstawicieli. Niemniej jednak Komisja i grupa w prowadzonych pracach powinna czerpać z wiedzy i doświadczenia osób czynnie wykonujących zawód. Tak więc Komisja powinna, po przeprowadzeniu dyskusji z grupą ekspertów, na wczesnym etapie przeprowadzić otwarte i przejrzyste, szeroko zakrojone konsultacje dotyczące prac grupy z uczestnikami rynku, konsumentami, przed- stawicielami rewidentów oraz końcowymi użytkowni- kami. (4)  Dlatego należy ustanowić grupę ekspertów pod nazwą „Europejska Grupa Organów Nadzoru nad Rewidentami” i szczegółowo określić zakres jej obowiązków i strukturę, (!) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym. STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Niniejszym Komisja powołuje grupę ekspertów o nazwie Euro- pejska Grupa Organów Nadzoru nad Rewidentami, zwaną dalej „grupą”. Artykuł 2 Zadania Komisja może zasięgać porady grupy we wszelkich kwestiach związanych z przygotowywaniem środków wykonawczych do zmienionej ósmej dyrektywy. Grupa może również omawiać wszelkie zagadnienia związane ze współpracą między syste- mami publicznego nadzoru nad biegłymi rewidentów i firmami audytorskimi. Główne zadania grupy polegają na: — ułatwianiu współpracy między systemami publicznego nadzoru działającymi w Państwach  Członkowskich i inicjowaniu wymiany dobrych praktyk w zakresie ustana- wiania i prowadzenia współpracy między nimi, — wnoszeniu wkładu w techniczną ocenę systemów publicz- nego nadzoru działających w państwach trzecich oraz w międzynarodową współpracę w tym zakresie między Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi, — wnoszeniu wkładu w analizę techniczną międzynarodowych standardów audytu, łącznie z procesami ich opracowywania, w celu przyjęcia ich na szczeblu wspólnotowym. Artykuł 3 Skład — Powoływanie 1.  Grupa składa się z przedstawicieli wysokiego szczebla reprezentujących organy odpowiedzialne za publiczny nadzór nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi w Państwach Członkowskich lub, jeżeli takowe nie istnieją, z przedstawicieli odpowiednich krajowych ministerstw. 2. Każde Państwo Członkowskie wyznacza przedstawiciela wysokiego szczebla reprezentującego jeden z organów opisa- nych w ust. 1, który uczestniczyć będzie w spotkaniach grupy. Komisja może odmówić uznania przedstawiciela wyzna- czonego przez Państwo Członkowskie, jeżeli uzna, że nie jest to stosowna kandydatura, zwłaszcza w przypadku istnienia konfliktu interesów. W takim przypadku Komisja niezwłocznie powiadomi dane Państwo Członkowskie o swojej decyzji, aby mogło ono wyznaczyć innego przedstawiciela.