07/t. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 345 31991R3921 31.12.1991 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 373/[1 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3921/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. ustanawiające warunki, zgodnie z którymi przewoźnicy niemający stałej siedziby w Państwie Członkowskim mogą dokonywać transportu rzeczy lub osób żeglugą śródlądową w Państwie Członkowskim RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu FEuropejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), a także mając na uwadze, co następuje: na podstawie art. 75 ust. | lit. b) Traktatu, ustanowienie wspól- nej polityki transportowej pociąga za sobą między innymi ustalenie warunków dostępu przewoźników nie mających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu krajowego w Państwie Członkowskim; przepis ten pociąga za sobą zniesienie wszelkich ograniczeń przeciwko osobom świadczącym usługi w tym zakresie na podstawie ich przynależności państwowej lub faktu, iż mają siedzibę w innym Państwie Członkowskim niż to, w którym usługa ma być świadczona; zgodnie z ogólnymi zasadami Traktatu zapewniającymi równe traktowanie oraz zgodnie z orzecznictwem Trybunału Spra- wiedliwości w tej sprawie, przewoźnicy niemający stałej sie- dziby w Państwie Członkowskim powinni być dopuszczeni do prowadzenia krajowej działalności transportowej na tych samych warunkach jak te, które są nałożone przez Państwo Członkowskie na własnych przewoźników; () Dz.U. C 331 z 20.12.1985, str. 2. () Dz.U. C 255 z 13.10.1986, str. 229. () Dz.U. C 328 z 22.12.1986, str. 34. niezbędnym jest uniknięcie zniekształcającej konkurencji oraz zakłócania organizacji określonych rynków; przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, będące w mocy w Państwie Członkowskim, w którym usługi są świad- czone, o ile ich stosowanie powoduje ograniczenia w swobo- dzie świadczenia usług, muszą być uzasadnione interesem ogólnym; przepisy takie są stosowane jedynie gdy przepisy dotyczące przewoźników spoza danego Państwa Członkow- skiego nie zapewniają ochrony interesu ogólnego w Państwie Członkowskim, w którym ci przewoźnicy mają siedzibę oraz o ile ten sam skutek nie może być osiągnięty poprzez mniej wiążące reguły; należy ustanowić przepisy na okres przejściowy, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Z mocą od dnia I stycznia 1993 r. jakikolwiek przewoźnik rze- czy lub osób wodną drogą śródlądową może wykonywać kra- jowy transport rzeczy lub osób wodną drogą śródlądową poprzez wynajęcie lub za wynagrodzeniem w Państwie Człon- kowskim, w którym nie posiada siedziby, zwany dalej „kabo- tażem”, pod warunkiem iż: — posiada siedzibę w Państwie Członkowskim zgodnie z jego prawodawstwem oraz jeśli jest to właściwe, — jest upoważniony tamże do prowadzenia międzynarodo- wego transportu rzeczy lub osób wodną drogą śródlądową. Jeżeli spełnia takie warunki, może tymczasowo prowadzić kabotaż w zainteresowanym Państwie Członkowskim bez konieczności ustanawiania tam siedziby statutowej lub innego przedstawicielstwa.