O6Jt. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 177 31986L0653 L 382/17 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.1986 DYREKTYWA RADY z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek (86/653JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2 oraz art. 100, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (), a także mając na uwadze, co następuje: na podstawie dyrektywy 64/224/EWG (*) zostały zniesione ogra- niczenia swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług w odniesieniu do działalności pośredników w handlu, prze- myśle i rzemiośle; różnice w zakresie krajowych ustawodawstw dotyczących przed- stawicielstwa handlowego wyraźnie oddziałują na warunki kon- kurencji oraz wykonywania takiej działalności wewnątrz Wspól- noty, mają też negatywny wpływ na zakres ochrony przedstawicieli handlowych w ich stosunkach ze zleceniodaw- cami oraz na bezpieczeństwo transakcji handlowych; ponadto różnice te znacznie utrudniają zawieranie i wykonywanie umów agencyjnych między zleceniodawcą a przedstawicielami handlo- wymi, którzy prowadzą swą działalność w różnych Państwach Członkowskich; obrót towarowy między Państwami Członkowskimi odbywa się w warunkach odpowiadających warunkom jednolitego rynku, dlatego też w zakresie niezbędnym dla właściwego funkcjonowa- nia wspólnego rynku wymagane jest zbliżenie systemów praw- nych Państw Członkowskich; zasady dotyczące kolizji przepisów prawnych w zakresie przedstawicielstwa handlowego nie usuną wspomnianych niezgodności, nawet gdyby zostały one ujednoli- cone, a tym samym, bez względu na istnienie tych zasad, propo- nowana harmonizacja jest niezbędna; w tym kontekście stosunek prawny między przedstawicielem handlowym a zleceniodawcą wymaga traktowania priorytetowe- go: należy odnieść się do zasad art. 117 Traktatu i utrzymać dotych- czas osiągniętą poprawę w harmonizacji ustawodawstwa Państw Członkowskich, dotyczącego przedstawicieli handlowych; (!) Dz.U.C 13 z 18.1.1977, str. 2; Dz.U. C 56 z 2.3.1979, str. 5. () Dz.U.C 239 z 9.10.1978, str. 17. () Dz.U.C 59 z 8.3.1978, str. 31. (*) DzU. 56 z 4.4.1964, str. 869/64. dla niektórych Państw Członkowskich należy przewidzieć dodat- kowe okresy przejściowe, ponieważ muszą one podjąć szcze- gólne starania, aby dostosować swoje regulacje do wymogów niniejszej dyrektywy; dotyczy to w szczególności świadczenia wyrównawczego po rozwiązaniu umowy między zleceniodawcą a przedstawicielem handlowym, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I Zakres zastosowania Artykuł 1 1. Środki harmonizujące określone niniejszą dyrektywą dotyczą przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich regulujących stosunki prawne między przedstawicielami handlowymi a ich zleceniodawcami. 2. Do celów niniejszej dyrektywy „przedstawiciel handlowy” oznacza pośrednika pracującego na własny rachunek, któremu powierzono stałe pośredniczenie przy sprzedaży lub kupnie towarów na rzecz innej osoby, zwanej dalej „zleceniodawcą”, lub zawarcie transakcji w imieniu i na rachunek zleceniodawcy. 3. W rozumieniu niniejszej dyrektywy przedstawicielem handlo- wym nie jest w szczególności: — osoba, która jako organ upoważniona jest do zaciągania zobowiązań wiążących spółkę lub zrzeszenie, — wspólnik, który na podstawie przepisów prawnych upraw- niony jest do zaciągania zobowiązań wiążących innych wspólników, — zarządcaprzymusowy, sądowy zarządcamajątku, likwidator lub syndyk masy upadłości. Artykuł 2 1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do: — przedstawicieli handlowych, którzy nie otrzymują wynagro- dzenia za swoją działalność,