410 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej OsJt. 2 31996L0082 14.1.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 10/13 DYREKTYWA RADY 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art.130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trakta- tu (*), a także mając na uwadze, co następuje: ()) Dyrektywa Rady 82/501/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie niebezpieczeństwa poważnych awarii powodo- wanych przez określone działania przemysłowe (*) doty- czy zapobiegania poważnym awariom, które mogą być następstwem określonych działań przemysłowych, oraz ograniczenia rezultatów wspomnianych zdarzeń dla czło- wieka i środowiska naturalnego. Cele i zasady polityki w zakresie środowiska naturalnego przyjętej przez Wspólnotę zgodnie z ustaleniami art. 130r ust. 1 i 2 Traktatu oraz wyszczególnione w programie działań Wspólnoty Europejskiej dotyczącym spraw ochrony środowiska (*) obejmują przede wszystkim ochronę i zachowanie jakości środowiska naturalnego, jak również ochronę zdrowia ludzkiego poprzez działania zapobiegawcze. W uchwale towarzyszącej, nawiązującej do Czwartego Programu Działań dotyczącego ochrony środowiska (6), Rada oraz spotykający się w ramach Rady przedstawiciele rządów Państw Członkowskich podkreślili potrzebę skuteczniejszego wykonywania przepisów dyrektywy 82/501JEWG oraz zaapelowali o dokonanie przeglądu wspomnianej dyrektywy, mającego na celu, w razie konieczności, ewentualne rozszerzenie jej zakresu oraz zwiększenie wymiany informacji na ten temat pomiędzy Państwami Członkowskimi. Piąty Program Działań, Dz.U. C 106 z 14.4.1994, str. 4 oraz Dz.U. C 238 z 13.9.1995, str. 4. Dz.U. C 295 z 22.10.1994, str. 83. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 1995 r. (Dz.U. C 56 z 6.3.1995, str. 80), wspólne stanowisko Rady z dnia 19 marca 1996 r. (Dz.U. C 120 z 24.4.1996, str. 20) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lipca 1996 (Dz.U. C 261 z 9.9.1996, str. 24). Dz.U. L 230 z 5.8.1982, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywa 91/692JEWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48). Dz.U. C 112 z 21.12.1973, str. 1. Dz.U. C 139 z 13.6.1977, str. 1. Dz.U. C 46 z 17.2.1983, str. 1. Dz.U. C 70 z 18.3.1987, str. 1. Dz.U. C 138 z 17.5.1993, str. 1. Dz.U. C 328 z 7.12.1987, str. 3. () którego podjęcie zostało zatwierdzone przez Radę oraz przedstawicieli rządów Państw Członkowskich spotykają- cych się w ramach Rady, w uchwale z dnia 1 stycznia 1993 r. () również wnosi o lepsze zarządzanie ryzykiem i wypadkami. W świetle wypadków w Bhopal i Mexico City, które wyka- zały, jakie niebezpieczeństwo może powstać w sytuacji gdy budynki mieszkalne są usytuowane niedaleko terenów niebezpiecznych, uchwała Rady z dnia 16 października 1989 r. wezwała Komisję do włączenia do dyrektywy 82/501/EWG przepisów dotyczących kontroli planowania zagospodarowania przestrzennego w sytuacji zatwierdza- nia nowych instalacji oraz powstawania inwestycji miej- skich w okolicy już istniejących instalacji. Wspomniana uchwała Rady zachęcała Komisję do współ- pracy z Państwami Członkowskimi, mając na uwadze uzyskanie większego porozumienia z obu stron oraz har- monizacji wewnętrznych zasad i praktyk w odniesieniu do sprawozdań o bezpieczeństwie. Pożądane byłoby połączenie doświadczeń uzyskanych przy stosowaniu różnych metod w odniesieniu do kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii. Komisja oraz Pań- stwa Członkowskie powinny zacieśnić stosunki z odpo- wiednimi organami międzynarodowymi oraz ustalić środki odpowiadające tym, które są określone w niniejszej dyrektywie, a które można byłoby wykorzystać w krajach trzecich. Konwencja Europejskiej Komisji Ekonomicznej Narodów Zjednoczonych dotycząca Ponadgranicznych Konsekwen- cji Awarii Przemysłowych ustala środki dotyczące zapobie- gania, gotowości oraz reakcji na awarie, które mogą spo- wodować ponadgraniczne konsekwencje, oraz przepisy międzynarodowej współpracy na tym polu. Dyrektywa 82/501/EWG stanowi pierwszy etap procesu harmonizacji. Dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony na terenie Wspólnoty, prowadzonej w sposób konsekwentny i skuteczny, wspomniana dyrektywa powinna zostać sprawdzona i uzupełniona. Obecna har- monizacja ogranicza się do środków koniecznych do wprowadzenia skuteczniejszego systemu ochrony przed poważnymi awariami o rozległych skutkach oraz do ogra- niczenia ich efektów. Skutki poważnych awarii mogą być odczuwalne poza gra- nicami. Koszty awarii o podłożu ekologicznym i gospodar- czym ponosi nie tylko zakład dotknięty skutkami takiej Dz.U. C 138 z 17.5.1993.