44 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03[t. 36 32002R1019 14.6.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 155/27 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1019/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku w sektorze olejów i tłuszczów (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1513/2001 (?), w szczególności jego art. 35a, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Oliwa z oliwek posiada określone właściwości, zwłaszcza właściwości organoleptyczne oraz odżywcze, które, biorąc pod uwagę jej koszty produkcji, przezna- czają jej miejsce na rynku stosunkowo wysokich cen, w porównaniu z większością innych tłuszczów roślinnych. W świetle sytuacji tego rynku, należy ustanowić nowe normy handlowe dla oliwy z oliwek, obejmujące, w szczególności, przepisy właściwego etykietowania, uzupełniające — te — ustanowione w — dyrektywie 2000/1 3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżania prawodawstwa Państw Członkowskich dotyczące etykietowania, prezen- tacji oraz reklamy środków spożywczych (*), ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 2001/101/WE (), w szczególności przepisy ustanowione w jej art. 2. W celu zagwarantowania autentyczności sprzedawanej oliwy z oliwek, opakowanie dla sprzedaży detalicznej powinno być małe i mieć odpowiedni system zamknięcia. Jednakże Państwa Członkowskie powinny mieć prawo zatwierdzania większych opakowań dla placówek zbiorowych. Poza obowiązkowymi opisami różnych kategorii oliwy z oliwek, określonych w  art. 35  rozporządzenia nr 136/66/EWG, konsumenci powinni być informowani o oferowanych rodzajach oliwy z oliwek. Wskutek tradycji rolniczych oraz lokalnych praktyk wyciskania i sporządzania mieszanek, nadająca się do bezpośredniego obrotu oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, może mieć zupełnie inny smak i jakość, w zależności od jej geograficznego pochodzenia. Może to spowodować różnice w cenie w ramach tej samej kate- gorii, które zakłócają sytuację na rynku. Nie ma zasadni- czych różnic wynikających z pochodzenia w innych kategoriach jadalnej oliwy z oliwek i w związku z tym oznaczenie pochodzenia bezpośrednio na opakowaniu takiej oliwy może sprawić, że konsument uwierzy, że sSTso p s2 e5 ooo SS 90000 SNNNNN 900 NNN różnice jakościowe jednak istnieją. Aby nie zakłócać sytuacji na rynku jadalnej oliwy z oliwek, normy Wspól- noty powinny zatem być ustalone odnośnie do ozna- czania pochodzenia, które powinno być ograniczone do ekstra oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, które spełniają te szcze- gółowe warunki. Celem jest system polegający na obowiązkowym oznaczaniu pochodzenia odnośnie do kategorii oliwy z oliwek. Jednakże z uwagi na brak uzgodnień dotyczących lokalizowania i kontrolowania wszystkich ilości oliwy z oliwek znajdującej się w obrocie handlowym, obecnie nie jest możliwe wprowa- dzenie takiego systemu, a zatem uzgodnienia fakulta- tywne będą musiały być wprowadzone odnośnie do ekstra oliwy z oliwek pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Istniejące znaki towarowe obejmujące wskazania geogra- ficzne mogą nadal pozostać w użyciu, pod warunkiem, że zostały oficjalnie zarejestrowane w przeszłości, zgodnie z pierwszą dyrektywą Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w ramach ujednolicania prawodaw- stwa Państw Członkowskich odnośnie do znaków towa- rowych (*), ostatnio zmienioną decyzją 92/10/EWG (*) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie znaku towarowego ('), zmie- nionym rozporządzeniem (WE) nr 3288/94 ('). Regionalne oznaczenie pochodzenia może odbywać się w ramach chronionego oznaczania pochodzenia (COP) lub chronionego wskazania geograficznego (CWG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony wskazań geograficznych oraz ochrony oznaczeń pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych ('), ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2796/2000 (!). Oznaczenia wskazujące pochodzenie regionalne powinny być zarezerwowane dla CWG lub CPO, tak aby uniknąć nieporozumienia między konsu- mentami, potencjalnie prowadzącego do zakłóceń na rynku. W przypadku przywożonej oliwy z oliwek, prze- pisy dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustana- wiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (!!), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Furopejskiego i Rady (!?), muszą być prze- strzegane. O0 z 11.2.1989, str. 1. z 11.1.1992, str. 35. 1 z 14.1.1994, str. 1. 49 z 31.12.1994, str. 83. 08 z 24.7.1992, str. 1. 324 z 21.12.2000, str. 26. 302 z 19.10.1992, str. 1. 311 z 12.12.2000, str. 17. cGcGCGCOC U.L4 U.L6 ULI1 U.L3 .U.L2 L L L L L .L .L .L ccc