300 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Os[t. 4 32003L0010 15.2.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 42/38 DYREKTYWA 2003/10/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (Siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia w miejscu pracy, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), w świetle wspólnego tekstu zatwierdzonego przez komitet pojed- nawczy w dniu 8 listopada 2002 r., a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Na podstawie Traktatu Rada może w trybie dyrektyw przy- jąć minimalne wymagania wspierania poprawy warunków, w szczególności w środowisku pracy, w celu zagwaranto- wania lepszego poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeń- stwa pracowników. Takie dyrektywy nie mogą nakładać ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które utrudniłyby tworzenie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. (2)  Oile, zgodnie z Traktatem, niniejsza dyrektywa nie zabra- nia jakiemukolwiek Państwu Członkowskiemu utrzymania lub wprowadzenia bardziej rygorystycznych środków ochronnych, jej wprowadzenie w życie nie powinno słu- żyć uzasadnieniu regresu w stosunku do sytuacji już istnie- jącej w każdym Państwie Członkowskim. (3)  Dyrektywa Rady 86/188/EWG z dnia 12 maja 1986 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związa- nym z narażeniem na działanie hałasu w miejscu pracy () przewidywała jej ponowne zbadanie przez Radę na wnio- sek Komisji, w celu ograniczenia objętych nią czynników ryzyka, z uwzględnieniem w szczególności postępów nauki i technologii. () Dz.U.C77 z 18.3.1993, str. 12 oraz Dz.U. C 230 z 19.8.1994, str. 3. (?) Dz.U. C 249 z 13.9.1993, str. 28. (”) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 1994 r. (Dz.U. C 128 z 9.5.1994, str. 146) potwierdzona w dniu 16 września 1999 r. (Dz.U. C 54 z 25.2.2000, str. 7 5), wspólne stanowisko Rady z dnia 29 października 2001 r. (Dz.U. C E 45 z 19.2.2002, str. 41) i decyzja Parlamentu Furopejskiego z dnia 13 marca 2002 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) Dz.U. L 137 z 24.5.1986, str. 28. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 98/24/|WE (Dz.U. L 131 z 5.5.1998, str. 11). Komunikat Komisji dotyczący jej programu w zakresie bezpieczeństwa, higieny i zdrowia w miejscu pracy (*) przewiduje przyjęcie środków mających na celu promocję bezpieczeństwa w miejscu pracy, w szczególności w świe- tle rozszerzenia zakresu Dyrektywy 86/188/EWG oraz ponownej oceny wartości progowych. Rada uwzględniła to w swojej rezolucji z dnia 21 grudnia 1987 r. w sprawie bezpieczeństwa, higieny i zdrowia w miejscu pracy (ć). Komunikat Komisji dotyczący jej programu działania odnoszącego się do wprowadzania w życie Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników prze- widuje wprowadzenie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących ryzyka związanego z narażeniem pracowników na czynniki fizyczne. We wrześniu 1990 r. Parlament Europejski przy- jął rezolucję w sprawie tego programu działania (?), w którym zwraca się do Komisji w szczególności o przy- gotowanie szczegółowej dyrektywy w sprawie ryzyka, spowodowanego hałasem i wibracją, a także innymi czyn- nikami fizycznymi w miejscu pracy. Jako pierwszy krok Parlament Europejski i Rada przyjęły dnia 25 czerwca 2002 r. dyrektywę 2002/44/WE w spra- wie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (8). Jako drugi krok uznaje się za niezbędne wprowadzenie środków ochrony pracowników przed ryzykiem spowo- dowanym hałasem, w związku z jego wpływem na zdro- wie i bezpieczeństwo pracowników, w szczególności w postaci uszkodzenia słuchu. Środki te mają nie tylko zapewnić ochronę zdrowia i bezpieczeństwo każdego pra- cownika, lecz także stworzyć minimalne podstawy ochrony wszystkich pracowników we Wspólnocie w celu uniknięcia możliwej nieuczciwej konkurencji. Obecna wiedza naukowa na temat wpływu, jaki narażenie na hałas może wywoływać dla zdrowia i bezpieczeństwa jest niewystarczająca, aby umożliwić ustalenie dokładnych poziomów ekspozycji, uwzględniających wszystkie zagro- żenia zdrowia i bezpieczeństwa, zwłaszcza w zakresie skutków hałasu innych niż skutki o charakterze słucho- wym. Dz.U. C 28 z 3.2.1988, str. 3. Dz.U. C 28 z 3.2.1988, str. 1. Dz.U. C 260 z 15.10.1990, str. 167. Dz.U. L 177 z 6.7.2002, str. 13.