4.9.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 285/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji na rok gospodarczy 2004/2005 KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (!), w szczególności jego art. 7, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Owies należy do produktów, które obejmuje wspólna organizacja rynku zbóż. Jednakże nie należy on do zbóż podstawowych, wymienionych w art. 5 rozporzą- dzenia (WE) nr 1784/2003, dla których przewidziano skup interwencyjny. Owies stanowi ważną i tradycyjną produkcję w Finlandii i Szwecji, dobrze przystosowaną do panujących tam warunków klimatycznych. Produkcja ta znacznie prze- kracza potrzeby tych państw, tak że są one zmuszone do upłynniania nadwyżek do krajów trzecich. Przystą- pienie do Wspólnoty w niczym nie zmieniło wcześniej- szej sytuacji. Ewentualne ograniczenie uprawy owsa w Finlandii i Szwecji odbyłoby się z korzyścią dla innych zbóż korzys- tających z systemu interwencji, a w szczególności dla jęczmienia. Sytuację jęczmienia charakteryzuje nadpro- dukcja tak w obydwu wspomnianych państwach, jak i w całej Wspólnocie. Zmiana uprawy owsa na uprawę jęczmienia zaostrzyłaby tylko tę nadwyżkową sytuację. Wskazane jest więc zapewnienie możliwości dalszego wywozu owsa do krajów trzecich. Owies może być przedmiotem refundacji, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003. Położenie geograficzne Finlandii i Szwecji stawia te państwa w mniej korzystnej pozycji przy wywozie niż inne Państwa Członkowskie. Ustalenie refundacji na podstawie art. 13 jest korzystne przede wszystkim przy wywozie z tych innych Państw. W związku z tym można przewidywać, że produkcja owsa w Finlandii i Szwecji będzie stop- niowo zastępowana produkcją jęczmienia. Należy więc spodziewać się, że w trakcie najbliższych lat gospodar- czych poważne ilości jęczmienia, których jedyną możli- wość upłynnienia stanowi wywóz do krajów trzecich, będą podlegać skupowi interwencyjnemu w Finlandii i Szwecji zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003. Wywozy te ze składów interwencyjnych są bardziej kosztowne dla budżetu Wspólnoty niż wywóz bezpośredni. Zastosowanie pewnego szczególnego środka interwencyj- nego w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 pozwala uniknąć tych dodatkowych ( Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. (10) (11) (12) kosztów. Interwencja ta może przyjąć formę środka pozwalającego odciążyć fiński i szwedzki rynek owsa. Przyznanie na podstawie przetargu refundacji, stosowanej wyłącznie wobec owsa wyprodukowanego i wywiezio- nego z tych dwóch państw, stanowi najodpowiedniejszy środek w tych warunkach. Charakter i cele wyżej wymienionego środka sprawiają, że właściwe staje się zastosowanie, mutatis mutandis, art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, jak również przyjętych w jego zastosowaniu rozporządzeń, w szcze- gólności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegó- łowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w zakresie przyznawania refundacji wywozo- wych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przy- padku występowania zakłóceń na rynku zbóż (?). Rozporządzenie (WE) nr 1501/95 przewiduje, wśród innych zobowiązań dotyczących oferenta, którego ofertę wybrano, obowiązek złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na wywóz oraz obowiązek złożenia zabez- pieczenia. Należy ustalić kwotę wspomnianego zabezpie- czenia. Zboża, o których mowa, powinny być faktycznie wywie- zione z Państw Członkowskich, w których szczególny środek interwencyjny został wprowadzony. Konieczne jest więc ograniczenie wykorzystania pozwoleń na wywóz, z jednej strony, do wywozów z Państwa Człon- kowskiego, w którym wniosek o wydanie pozwolenia został złożony, a z drugiej strony — do owsa wyprodu- kowanego w Finlandii i w Szwecji. Biorąc pod uwagę umowę o podwójnych korzyściach z Bułgarią i Rumunią, konieczne jest wyłączenie tych państw z listy kwalifikujących się miejsc przeznaczenia. Ponadto, jako że działania wspierające są kalkulowane z uwzględnieniem odległych miejsc przeznaczenia, należy wyłączyć bliskie miejsca przeznaczenia mogące z największym prawdopodobieństwem ciągnąć korzyści z tych działań, tzn. Szwajcarię i Norwegię. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich zainteresowanych należy przewidzieć jednakowy okres ważności wydanych pozwoleń. Właściwy przebieg procedury przetargowej przy wywozie nakazuje określenie minimalnej ilości, a także terminu i formy przekazania ofert złożonych we właściwych insty- tucjach. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, () Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).