13/t. 31 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 455 32003L0083 L 238/23 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 25.9.2003 DYREKTYWA KOMISJI 2003/83/WE z dnia 24 września 2003 r. dostosowująca do postępu technicznego załączniki II, III i VI do dyrektywy Rady 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/768JEWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do produktów kosmetycznych (!), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2003/80/WE (2), w szczególności jej art. 8 ust. 2, po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Produktów Kosme- tycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Nadtlenek dibenzollu i eter (di)metylowy hydrochinonu (synonim 4-metoksyfenolu) są obecnie wymienione w załączniku II, hydrochinon jest już objęty ogranicze- niami i warunkami ustanowionymi w załączniku III. Komi- tet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów (zwany dalej SCCNFP) doszedł do wniosku, że, wobec sła- bego narażenia konsumentów, użycie nadtlenku dibenzo- ilu, hydrochinonu i eteru (di)metylowego w preparatach do sztucznych paznokci nie stanowi zagrożenia. Dlatego należy odpowiednio zmienić numer referencyjny 178 załącznika II i numer referencyjny 14 w części 1 załącz- nika III; należy skreślić numer referencyjny 382 załącznika II i dodać numery referencyjne 94 i 95 w części 1 załącz- nika III (2)  Według SCCNFP toksykologiczny wpływ soli dialkanola- miny oraz, w szczególności, ich zdolność do utworzenia nitrozoamin są podobne do odpowiednich właściwości dialkanolamin a dialkilaminy i ich sole posiadają bardzo podobne właściwości do odpowiadających im dialkanola- min w odniesieniu do tworzenia nitrozoamin. Terminy „dialkanolaminy” i „dialkilaminy” są synonimami „alkano- lamin drugorzędowych” i „alkilamin drugorzędowych”, te drugie terminy nie są zaś tak niejednoznaczne. Dlatego należy odpowiednio zmienić numer referencyjny 411 załącznika II i numery referencyjne 60, 61 i 62 w części 1 załącznika III. (3)  SCCNFP doszedł do wniosku, że związek 2,4-diamino- pirymidino-3-tlenku (CAS nr 74638-76-9) może być (!) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169. () Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 27. używany w produktach kosmetycznych bez powodowania zagrożenia stężenia do 1,5 %. Dlatego należy włączyć 2,4- diamino-pirymidino-3-tlenek do części 1 załącznika II jako numer referencyjny 93. (4)  Według SCCNFP użycie 1,2-dibromo-2,4-dicyjanobutanu powinno być ograniczone do produktów spłukiwanych na obecnym maksymalnym dozwolonym poziomie wynoszą- cym 0,1 %. Dlatego należy odpowiednio zmienić numer referencyjny 36 w części 1 załącznika VI. (5)  Dlatego dyrektywa 76/768/EWG powinna zostać odpo- wiednio zmieniona. (6)  Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 'W załącznikach II, III i VI do dyrektywy 76/768/EWG wprowa- dza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 1. Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne do zapew- nienia, że od dnia 24 marca 2005 r. produkty kosmetyczne, które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, nie są wprowadzane na rynek przez wytwórców wspólnotowych lub importerów ustano- wionych we Wspólnocie. 2. Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne do zapew- nienia, że produkty określone w ust. 1 nie będą sprzedawane ani przekazywane konsumentowi końcowemu po dniu 24 września 2005 r. Artykuł 3 Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniej- szej dyrektywy do dnia 24 września 2004 r. i niezwłocznie powia- domią o tym Komisję. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesie- nia określane są przez Państwa Członkowskie.