120 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 13/t. 21 31998L0071 28.10.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 289/28 DYREKTYWA 98/71/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 100A, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189b Trak- tatu (*), na podstawie wspólnego tekstu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy dnia 29 lipca 1998 r., a także mając na uwadze, co następuje: ()) () Cele Wspólnoty ustanowione w Traktacie obejmują stwo- rzenie podstaw dla coraz ściślejszego związku między narodami Furopy, rozwijanie bliższych stosunków między Państwami Członkowskimi i zagwarantowanie postępu gospodarczego i społecznego Wspólnoty poprzez wspólne działanie zmierzające do zlikwidowania barier dzielących Europę; w tym celu Traktat przewiduje utworzenie rynku wewnętrznego charakteryzującego się zniesieniem prze- szkód dla swobodnego przepływu towarów, a także utwo- rzenie systemu gwarantującego, że konkurencja w ramach rynku wewnętrznego nie będzie zakłócana; zbliżanie prze- pisów prawnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony prawnej wzorów ułatwi realizację tych celów. Różnice w prawnej ochronie wzorów istniejące w ustawo- dawstwie Państw Członkowskich bezpośrednio wpływają na ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego w odniesieniu do towarów obejmujących wzory; różnice takie mogą zakłócić konkurencję w ramach rynku wewnętrznego. Dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest więc zbliżenie przepisów prawnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony wzorów. Dz.U. C 345 z 23.12.1993, str. 14 oraz Dz.U. C 142 z 14.5.1996, str. 7. Dz.U. C 388 z 31.12.1994, str. 9 oraz Dz.U. C 110 z 2.5.1995, str. 12. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 12 października 1995 r. (Dz.U. C 287 z 30.10.1995, str. 157). Wspólne stanowisko Rady z dnia 17 czerwca 1997 r. (Dz.U. C 237 z 4.8.1997, str. 1). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 października 1997 r. (Dz.U. C 339 z 10.11.1997, str. 52). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 września 1998 r. Decyzja Rady z dnia 24 września 1998 r. Czyniąc tak, należy wziąć pod uwagę rozwiązania i korzyś- ci, jakie wspólnotowy system ochrony wzorów zapewnia przedsiębiorstwom pragnącym nabyć prawa chroniące wzory. Podjęcie procesu zbliżania ustawodawstwa Państw Człon- kowskich w zakresie wzorów na pełną skalę nie jest konieczne i wystarczy, jeśli zbliżanie ustawodawstwa będzie ograniczone do tych przepisów prawa krajowego, które w sposób najbardziej bezpośredni wpływają na funk- cjonowanie rynku wewnętrznego; postanowienia o sank- cjach, środkach zaskarżenia i stosowaniu pozostają w gestii prawa krajowego; cele tego ograniczonego zbliżenia nie mogą być osiągnięte w sposób zadowalający przez Pań- stwa Członkowskie, gdyby działały osobno. Państwa Członkowskie posiadają swobodę ustalania posta- nowień w zakresie procedury rejestracji, odnowienia i nie- ważności praw dotyczących wzorów oraz postanowień dotyczących skutków takiej nieważności. Niniejsza dyrektywa nie wyłącza, w stosunku do wzorów, stosowania prawa krajowego lub wspólnotowego, które przewidują ochronę inną niż ta, którą nabywają poprzez rejestrację lub publikację jako wzory, to jest legislację odnoszącą się do praw niezarejestrowanych wzorów, zna- ków towarowych, patentów lub wzorów użytkowych, nie- uczciwej konkurencji lub odpowiedzialności cywilnej. W przypadku braku harmonizacji prawa autorskiego należy ustanowić zasadę kumulowania ochrony według szczególnego prawa o ochronie zarejestrowanych wzorów oraz według prawa autorskiego, pozostawiając Państwom Członkowskim swobodę w ustaleniu zakresu ochrony prawa autorskiego i warunków, zgodnie z którymi ta ochrona jest przyznawana. Osiągnięcie celów rynku wewnętrznego wymaga, aby warunki otrzymania prawa ochrony zarejestrowanego wzoru były takie same we wszystkich Państwach Człon- kowskich; w tym celu konieczne jest stworzenie jednolitej definicji pojęcia wzoru i wymagań odnoszących się do nowości i indywidualnego charakteru, które prawa doty- czące zarejestrowanych wzorów muszą spełniać.