230 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12ft. 2 32003L0055 15.7.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 176/57 DYREKTYWA 2003/55/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (3)  Naswym posiedzeniu w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 47 ust .2, art. 55 i art. 95, uwzględniając wnioski Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), po konsultacji z Komitetem Regionów, stan owiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: ()) Dyrektywa 98/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. dotycząca wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (*) miała doniosłe znaczenie dla tworzenia wewnętrznego rynku gazu. Doświadczenie uzyskane podczas wdrażania tej dyrektywy pokazuje korzyści płynące z wewnętrznego rynku gazu w wyniku wzrostu wydajności, obniżek cen, wyższych standardów usług i wzrostu konkurencyjności. Jednakże nadal istnieją istotne niedociągnięcia, a także możliwości poprawy funkcjonowania pozostałych segmentów rynku i potrzebne są konkretne postanowienia w celu zapewnie- nia równych warunków działania i w celu zmniejszenia ryzyka rynkowej dominacji i rabunkowych zachowań, zagwarantowania niedyskryminacyjnych taryf przesyło- wych i dystrybucyjnych poprzez zapewnienie dostępu do sieci na podstawie taryf opublikowanych przed ich wej- ściem w życie i zapewnienie ochrony praw drobnych i sła- bych ekonomicznie odbiorców. Dz.U. C 240 E z 28.8.2001, str. 60 oraz Dz.U. C 227 E z 24.9.2002, str. 393. Dz.U. C 36 z 8.2.2002, str. 10. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2002 r. (Dz.U. C 47 E z 27.2.2003, str. 367), wspólne stanowisko Rady z 3 lutego 2003 r. (Dz.U. C 50 E z 4.3.2003, str. 36) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 czerwca 2003 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 1. 2000 r. Rada Europejska wezwała do podjęcia szybkich działań w celu zakończenia tworzenia wewnętrznego rynku w sektorach energii elektrycznej i gazu oraz przy- spieszenia liberalizacji w tych sektorach, aby osiągnąć w pełni funkcjonujący rynek wewnętrzny. Parlament Euro- pejski w swej uchwale z dnia 6 lipca 2000 r. w sprawie drugiego raportu Komisji o stanie liberalizacji rynków energetycznych zwrócił się z prośbą do Komisji o przyję- cie szczegółowego harmonogramu realizacji dokładnie wytyczonych celów, aby stopniowo, lecz całkowicie zlibe- ralizować rynek energetyczny. Swobody, jakie Traktat gwarantuje obywatelom Europy — swobodny przepływ towarów, prawo do swobodnego świadczenia usług i swoboda przedsiębiorczości — są moż- liwe do zrealizowania jedynie w warunkach w pełni otwar- tego rynku, który umożliwia wszystkim odbiorcom swo- bodny wybór dostawców, a wszystkim dostawcom swobodną realizację dostaw do swych odbiorców. W świetle przewidywanego wzrostu uzależnienia od zuży- cia gazu ziemnego należy rozważyć inicjatywy i środki dla wspierania wzajemnych porozumień dotyczących dostępu w sieciach państw trzecich i integracji rynkowej. Główne przeszkody w dochodzeniu do w pełni funkcjo- nującego i konkurencyjnego rynku wewnętrznego wiążą się między innymi z kwestiami dostępu do sieci, dostępu do magazynowania, polityki taryfowej, współdziałania sys- temów i z różnymi stopniami otwarcia rynku w poszcze- gólnych Państwach Członkowskich. Aby zapewnić wolną konkurencję, dostęp do sieci musi być niedyskryminacyjny, przejrzysty i uczciwie wycenio- ny. W celu ukończenia tworzenia wewnętrznego rynku gazu ziemnego niezmiernie ważny jest niedyskryminacyjny dostęp do sieci operatorów systemu przesyłowego i dystry- bucyjnego. Operator systemu przesyłowego lub dystrybu- cyjnego może składać się z jednego lub więcej przedsię- biorstw. W przypadku przedsiębiorstwa gazowniczego zajmują- cego się działalnością: przesyłu, dystrybucji, magazynowa- nia, albo związaną ze skroplonym gazem ziemnym (LNG), które pod względem prawnym jest odrębne od przedsię- biorstw prowadzących działalność produkcyjną lub