364 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 31998R0709 L 98/30 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.3.1998 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 709/98 z dnia 30 marca 1998 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1686/72 w sprawie niektórych szczegółowych zasad pomocy w odniesieniu do materiału siewnego w zakresie procedur kontroli oraz ustanawiające zasady stosowania mechanizmu stabilizacji do produkcji materiału siewnego ryżu KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion (!),  ostatnio  zmienione rozporządzeniem  (WE) nr 192/98 (?), w szczególności jego art. 3 ust. 5i art. 11, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Rady (EWG) nr 1674/72 (?), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3795/85 (*), ustanawia ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy w odniesieniu do materiału siewnego; artykuł 3 ust. 4a rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 ustala mechanizm stabilizacji dla produkcji materiału siewnego ryżu; jego elementem jest ustanowienie maksymalnej ilości, dla której może być przyznawana wspólnotowa pomoc w odniesieniu do materiału siewnego, co harmonizuje z potencjalną sprzedażą materiału siewnego w związku z istnieniem obszaru bazowego, ustalonego w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (),  ostatnio — zmienionym  rozporządzeniem — (WE) nr 192/98; w celu określenia wydajności produkcji nasion ryżu w różnych Państwach Członkowskich właściwe jest wykorzystanie tego samego okresu, który uważany jest za reprezentatywny do celów rozporządzenia (WE) nr 3072/95; stosuje się odpo- wiednio trzyletnią średnią, uzyskaną po wyeliminowaniu z okresu lat od 1990/91 do 1994/95 roku z najwyższą i roku z najniższą wydajnością; materiał siewny zebrany w jednym roku gospodarczym jest zwykle wykorzystywany do obszarów produkcji ryżu niełuska- nego i materiału siewnego ryżu w następnym roku gospodar- czym; w okresie uważanym za reprezentatywny, ilość materiału siewnego wykorzystana we Wspólnocie do celów zasiewu jednego hektara wyniosła 0,2 tony, tj. do zasiewu obszaru 6 z 5.11.1971, str. 1. z 27.1.1998, str. 16. 7 z 4.8.1972, str. 1. 67 z 31.12.1985, str. 21. 29 z 30.12.1995, str. 18. () DzU. L 24 (*) Dz.U. L 20 (') DZU. L 17 () DZU.L 3 (') DZU.L 3 bazowego o powierzchni 433 123 ha, ustalonego w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 3072/95, potrzebnych było 86 624,600 ton materiału siewnego; maksymalna ilość, na którą może być przyznana we Wspól- nocie pomoc w odniesieniu do materiału siewnego ryżu, musi być podzielona przez produkujące Państwo Członkowskie na podstawie wielkości produkcji w Państwach Członkowskich w tym samym reprezentatywnym okresie; w celu dopuszczenia rocznych różnic w wydajności należy ustalić przepisy dla dostosowania maksymalnej ilości, na którą przysługuje pomoc w każdym z Państw Członkowskich, pod warunkiem, że nie została przekroczona całkowita ilość dla Wspólnoty; działanie mechanizmu stabilizacji będzie wymagało ustalenia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy w odnie- sieniu do materiału siewnego ryżu oraz dla powiadamiania Komisji przez Państwa Członkowskie o objętej przez nie ilości tak, aby można było wyliczyć każdą redukcję procentową stosowaną w Państwach Członkowskich; wypłata pomocy w odniesieniu do materiału siewnego ryżu musi następować po określeniu przez Komisję każdej stoso- wanej redukcji procentowej; należy odpowiednio sprawdzić zgodność z przepisami decy- dującymi o pomocy wspólnotowej; w tym celu, wymagane są szczegółowe kryteria i zasady techniczne, obejmujące kontrole administracyjne i kontrole na miejscu; w odniesieniu do tych ostatnich, jak pokazuje dotychczasowe doświadczenie, pożądane jest, oprócz określenia minimalnych rozmiarów kontroli do przeprowadzenia, postawienie wymogu przeanali- zowania ryzyka oraz określenie kryteriów, które należy przy tym zastosować; doświadczenie wskazuje również na potrzebę przyjęcia odpo- wiednio stopniowanych przepisów, które uwzględniają także przypadki siły wyższej, w celu zapobiegania oraz karania nadużyć i oszustw; kary powinny być stopniowane proporcjo- nalnie do stopnia wykroczenia, aż do całkowitego wykluczenia pomocy na dany i następny rok;