11/t. 46 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 32003R0138 L 23/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 28.1.2003 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 138/2003 z dnia 21 stycznia 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 (1) zro- dziło problemy w odniesieniu do wyrobów włókienni- czych przywożonych w szczególnych okolicznościach, w szczególności w przypadku ich przywozu jako próbek handlowych lub w przesyłkach o nieznacznej wartości. Rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 nie zawiera przepisów wyłączających przywożone wyroby włókiennicze ze sto- sowania wobec nich zasad określonych w rozporządzeniu, takich jak ograniczenia ilościowe, stosowanie systemu pozwoleń i inne wymogi administracyjne. Właściwe jest zapewnienie wyłączenia stosowania tych środków wobec próbek wyrobów włókienniczych, pod pewnymi warunkami. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1541/98 (2) ustanawia ogólne zasady dotyczące dowodu pochodzenia wyrobów włókienniczych i odzieżowych objętych sekcją XI Nomen- klatury Scalonej, wymienionych w załączniku I do rozpo- rządzenia (EWG) nr 3030/93. Zgodnie z art. 2 i 3 tego roz- porządzenia, dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów włókienniczych wymienionych w grupach IA, IB, IA i IB załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 wymaga świadectwa pochodzenia, podczas gdy w odniesieniu do produktów wymienionych w innych grupach załącznika I, tj. w grupach IA, IIIB, IV i V, wystarczająca jest deklaracja pochodzenia. (!) Dz.U.L275 z 8.11.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2344/2002 (Dz.U. L 375 z 31 .12.2002, str. 91). () Dz.U. L 202 z 18.7.1998, str. 11. (10) (11) Niektóre umowy dwustronne, protokoły lub inne porozu- mienia między Wspólnotą i krajami - dostawcami wycho- dzą poza przepisy ogólne, wymagając mianowicie świa- dectwa pochodzenia dla grup produktów innych niż TA, IB, IA i IB załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 lub stosowania szczególnych formularzy świa- dectwa pochodzenia, podczas gdy rozporządzenie (WE) nr 1541/98 określa tylko ogólne warunki, jakim muszą odpowiadać świadectwa. W interesie uproszczenia procedur administracyjnych pożądane jest wypracowanie jednolitego systemu regulacji prawnych w odniesieniu do dowodów pochodzenia w odniesieniu do przywozu wyrobów włókienniczych i odzieżowych ze wszystkich krajów. Zalecane jest w tym zakresie przestrzeganie przepisów ogólnych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1541/98. Dlatego też, właściwe jest ustalenie, w uzupełnieniu wyma- gań szczególnych przewidzianych w dwustronnych umo- wach z państwami trzecimi, że pochodzenie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych może być udowad- niane zgodnie z wymaganiami ogólnymi zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 1541/98. Chińska Republika Ludowa została członkiem Światowej Organizacji Handlu dnia 11 grudnia 2001 r. Jako część wymagań i warunków przystąpienia Chin do WTO, ust. 242 sprawozdania Grupy Roboczej, stanowią- cego integralną część Protokołu w sprawie przystąpienia Chin do WTO, ustanawia szczególną klauzulę ochronną, stosowaną od dnia 31 grudnia 2008 r., dotyczącą przy- wozu do członków WTO wyrobów włókienniczych i pro- duktów odzieżowych chińskiego pochodzenia objętych porozumieniem w sprawie tekstyliów i odzieży (PTO). Przepisy ochronne rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 należy uzgodnić z ust. 242 i ustalić, że powinien on być nadal stosowany wobec Chin do celów wynikających ze szczególnej klauzuli ochronnej. Dlatego rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 powinno zostać odpowiednio zmienione,