708 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13Jt. 32 32003L0114 29.1.2004 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 24/58 DYREKTYWA 2003/114/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniająca dyrektywę 95/2/WE w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze co następuje: (D) Dodatki do żywności mogą zostać zatwierdzone do wyko- rzystania w środkach spożywczych, tylko jeśli spełniają wymagania załącznika II do dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawo- dawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spoży- wczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (*). Dyrektywa 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (*) ustanawia wykaz dodatków do żywności, które mogą być użyte we Wspólnocie i warunki ich używania. W dziedzinie dodatków do żywności nastąpił rozwój tech- niczny od czasu przyjęcia dyrektywy 95/2/WE. Dyrektywa ta powinna zostać dostosowana, aby uwzględnić ten roz- wój. Dyrektywa Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przezna- czonych do użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji (*) przewiduje przyjęcie wykazu dodatków niezbędnych do składowania i użycia środków aromatyzujących oraz przyjęcie specjal- nych warunków używania takich dodatków, które mogą być niezbędne dla ochrony zdrowia publicznego i zapew- nienia uczciwej wymiany handlowej. Dz.U. C 208 z 3.9.2003, str. 30. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2003 r. Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 94/34|WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 1). Dz.U. L 61 z 18.3.1995, str. 27. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/52/WE (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 23). Dz.U. L 184 z 15.7.1988, str. 61. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 91/71/EWG (Dz.U. L 42 z 15.2.1991, str. 25). (5) Pożądane jest włączenie do dyrektywy 95/2/WE tych środ- ków w sprawie dodatków niezbędnych do składowania i używania środków aromatyzujących, aby przyczynić się do przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnoto- wego oraz ułatwić dostosowanie do prawodawstwa wspól- notowego w sprawie dodatków do żywności przez produ- centów żywności, w szczególności przez małe i średnie przedsiębiorstwa. Dodatkowo, zgodnie z rozporządze- niem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Euro- pejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiają- cym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności ()), aromaty mieszczą się w definicji „żywności”. Chociaż należy zatwierdzić użycie dodatków niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i jakości środków aroma- tyzujących oraz ułatwić ich składowanie i używanie, ich poziom w takich środkach aromatyzujących powinien być poziomem minimalnym wymaganym do osiągnięcia zamierzonego celu. Dodatkowo konsumenci powinni mieć zapewnioną właściwą, zadowalającą i niewprowadza- jącą w błąd informację dotyczącą użycia dodatków. Obecność dodatku w środku spożywczym, z powodu uży- wania środka aromatyzującego, jest zazwyczaj mała i dodatek nie spełnia funkcji technologicznej w środku spożywczym. Jednak jeśli w pewnych okolicznościach dodatek pełni funkcję technologiczną w złożonym środku spożywczym, powinien być uważany za dodatek do wie- loskładnikowego środka spożywczego, a nie za dodatek do środka aromatyzującego; wówczas powinny mieć zastoso- wanie właściwe przepisy odnoszące się do dodatku w szczególnym środku spożywczym, włączając przepisy dotyczące etykietowania ustanowione dyrektywą 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezen- tacji i reklamy środków spożywczych (?). Zgodnie z dyrektywą 88/388/EWG producenci żywności powinni być poinformowani o stężeniu wszystkich dodat- ków w środkach aromatyzujących w celu umożliwienia im stosowania się do prawodawstwa wspólnotowego. Dyrek- tywa ta wymaga także, by etykietowano ilościowo każdy składnik podlegający ograniczeniu ilościowemu w środ- kach spożywczych. Ograniczenie ilościowe jest wyrażone liczbowo lub na zasadzie quantum safis. Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 1642/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4). Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/89/WE (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15).