L 74/32 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 20.3.2009 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 17 marca 2009 r. zobowiązująca państwa członkowskie do zagwarantowania, że produkty zawierające biocyd fumaran dimetylu nie będą wprowadzane do obrotu ani udostępniane na rynku (notyfikowana jako dokument mr C(2009) 1723) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2009/251/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (!), w szczególności jej art. 13, po konsultacji z państwami członkowskimi, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE producenci są zobo- wiązani do wprowadzania do obrotu wyłącznie produktów bezpiecznych dla konsumentów. (2)  Ustalono, że meble i obuwie dostępne na rynku w niektórych państwach członkowskich spowodowały uszczerbek na zdrowiu u konsumentów we Francji, Polsce, Finlandii, Szwecji i Zjednoczonym Królestwie. (3)  Badania kliniczne wykazały, że uszczerbek na zdrowiu został spowodowany przez substancję chemiczną fumaran dimetylu (DMF), biocyd zapobiegający rozwo- jowi pleśni mogącej pogarszać jakość skórzanych mebli lub obuwia podczas przechowywania lub transportu w wilgotnym otoczeniu. () Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4. (4) DMF najczęściej umieszczano w małych woreczkach umocowywanych wewnątrz mebli lub dodawanych do pudełek z obuwiem. Dzięki temu środek ten parował i impregnował produkt, chroniąc go przed pleśnią. W konsekwencji wpływał on jednak również na konsu- mentów, którzy mieli kontakt z produktami. DMF prze- nikał przez odzież do skóry konsumentów (?), powo- dując bolesne kontaktowe zapalenie skóry z objawami w postaci swędzenia, podrażnienia, zaczerwienienia i oparzeń; w niektórych przypadkach zanotowano poważne problemy z oddychaniem. Zapalenie skóry okazało się szczególnie trudne do wyleczenia. Obecność DMF stanowi zatem poważne zagrożenie. Zgodnie z art. 13 dyrektywy 2001/95/WE, jeżeli Komisja uzna, że niektóre produkty stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów, może ona, pod pewnymi warunkami, przyjąć decyzję zobowiązującą państwa członkowskie do przedsięwzięcia środków mają- cych na celu w szczególności ograniczenie dostępności na rynku takich produktów lub uzależnienie ich dostęp- ności od spełnienia szczególnych warunków. Decyzja taka może być przyjęta, jeżeli: a) państwa człon- kowskie znacznie się różnią pod względem przyjętego lub planowanego podejścia w odniesieniu do danego zagrożenia; b) nie można, ze względu na istotę kwestii bezpieczeństwa danego produktu, rozwiązać sprawy zagrożenia w sposób właściwy dla stopnia pilności danego przypadku zgodnie z procedurami ustanowio- nymi na mocy szczegółowego prawodawstwa Wspól- noty, które mają zastosowanie w odniesieniu do danego produktu; oraz c) jedynym sposobem na skuteczne wycli- minowanie zagrożenia jest przyjęcie właściwych środków, mających zastosowanie na szczeblu Wspólnoty, w celu zapewnienia konsekwentnego i wysokiego poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsu- mentów oraz prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. () Williams, JDL, et al (2008), „An outbreak of furniture dermatitis in the U.K”, British Journal of Dermatology 159, s. 233—234.