O6Jt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 43 31993L0022 L 141/27 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11.6.1993 DYREKTYWA RADY 93/22JEWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: niniejsza dyrektywa stanowi zasadniczy instrument do urzeczy- wistnienia rynku wewnętrznego, kurs ustalony przez Jednolity Akt Europejski i określony w formie harmonogramu w Białej Księdze Komisji z punktu widzenia zarówno prawa przedsiębior- czości, jak i swobody świadczenia usług finansowych w zakresie przedsiębiorstw inwestycyjnych; w celu ochrony inwestorów i stabilności systemu finansowego przedsiębiorstwa świadczące usługi inwestycyjne objęte niniejszą dyrektywą muszą uzyskać zezwolenie w swoich Państwach Członkowskich pochodzenia; przyjęte podejście zakłada dokonanie jedynie zasadniczej harmo- nizacji w zakresie niezbędnym i dostatecznym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwoleń i systemów nadzoru ostrożno- ściowego, co umożliwi udzielanie jednego zezwolenia waż- nego w całej Wspólnocie oraz zastosowanie zasady nadzoru sprawowanego przez Państwo Członkowskie pochodzenia; na mocy wzajemnego uznawania przedsiębiorstwa inwestycyjne posiadające zezwolenie udzielone w swoich Państwach Człon- kowskich pochodzenia mogą wykonywać w całej Wspólnocie każdą lub wszystkie spośród usług objętych niniejszą dyrektywą, na które uzyskały zezwolenie w całej Wspólnocie przez zakłada- nie oddziałów lub korzystając ze swobody świadczenia usług; zasady wzajemnego uznawania i nadzoru w Państwie Członkow- skim pochodzenia wymagają, aby właściwe władze Państwa Członkowskiego odmówiły udzielenia zezwolenia lub cofnęły zezwolenie w przypadku gdy takie czynniki, jak treść programu działalności, rozmieszczenie geograficzne lub faktycznie prowa- dzona działalność wyraźnie wskazują, że przedsiębiorstwo inwe- stycyjne wybrało system prawny danego Państwa Członkow- skiego w celu uniknięcia bardziej wymagających standardów obowiązujących w innym Państwie Członkowskim, w którym przedsiębiorstwo to zamierza prowadzić lub już prowadzi więk- szą część swojej działalności; zważywszy, iż do celów niniejszej dyrektywy przedsiębiorstwo inwestycyjne będące osobą prawną (!) Dz.U.C 43 z 22.2.1989, str. 7; oraz Dz.U. C 42 z 22.2.1990, str. 7. () Dz.U.C 304 z 4.12.1989, str. 39; oraz Dz.U. C 115 z 26.4.1993. () Dz.U.C 298 z 27.11.1988, str. 6. musi uzyskać zezwolenie w Państwie Członkowskim, w którym posiada ono swoją siedzibę; zważywszy, iż przedsiębiorstwo inwestycyjne niebędące osobą prawną musi uzyskać zezwole- nie w tym Państwie Członkowskim, w którym ma ono swoją główną siedzibę; zważywszy ponadto, iż Państwa Członkowskie muszą wymagać, aby główna siedziba danego przedsiębiorstwa inwestycyjnego zawsze znajdowała się w Państwie Członkowskim pochodzenia i faktycznie tam działała; dla ochrony inwestorów niezbędne jest zapewnienie nadzoru wewnętrznego każdego przedsiębiorstwa bądź przez zarządzanie dwuosobowe, bądź, w przypadku gdy nie jest to wymagane przez niniejszą dyrektywę, przez inne mechanizmy zapewniające rów- noważny rezultat; w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji należy zapewnić, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne niebędące instytucjami kredy- towymi dysponowały tą samą co one wolnością zakładania oddziałów i świadczenia usług ponadgranicznych, zgodnie z przepisami drugiej dyrektywy Rady (89/646/EWG) z dnia 15 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawo- wych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania oraz prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (?); przedsiębiorstwo inwestycyjne nie powinno móc powoływać się na niniejszą dyrektywę celem przeprowadzania kasowych lub ter- minowych transakcji walutowych innych niż usługi związane ze świadczeniem usług inwestycyjnych; dlatego wykorzystanie oddziału wyłącznie do takich transakcji walutowych stanowiłoby nadużycie mechanizmu niniejszej dyrektywy; przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie w swoim Państwie Członkowskim pochodzenia może prowadzić działal- ność w całej Wspólnocie wszelkimi środkami, które uznaje za stosowne; w tym celu może ona, o ile uzna to za niezbędne, zatrudnić własnych agentów przyjmujących i przekazujących zle- cenia na rachunek przedsiębiorstwa oraz jej pełną i bezwarun- kową odpowiedzialność; w tych okolicznościach taka działalność agentów musi być uważana za działalność przedsiębiorstwa, ponadto niniejsza dyrektywa nie stanowi przeszkody dla Państwa Członkowskiego pochodzenia w poddawaniu statusu takich agentów szczególnym wymaganiom; w przypadku przedsiębior- stwa inwestycyjnego prowadzącego działalność transgraniczną przyjmujące Państwo Członkowskie ma obowiązek traktowania działalności tych agentów jak działalność samego przedsiębior- stwa; ponadto sprzedaż bezpośrednia zbywalnych papierów war- tościowych nie powinna być objęta niniejszą dyrektywą, a uregu- lowanie tego zagadnienia powinno pozostać kwestią regulowaną przez przepisy prawa krajowego; (*) Dz.U. L 386 z 30.12.1989, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 92/30/EWG (Dz.U. L 110 z 28.4.1992, str. 52).