27.7.2006 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 206/1 (Akty, których publikacja jest obowiązkowa) DYREKTYWA KOMISJI 2006/60/WE z dnia 7 lipca 2006 r. zmieniająca załączniki do dyrektywy Rady 90/642JEWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości trifloksystrobiny, tiabendazolu, abamektyny, benomylu, karbendazymu, tiofanatu metylowego, mychlobutanilu, glifosatu, trimetylosulfonium, fenpropimorfu i chlormekwatu (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych pozio- mów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pocho- dzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (!), w szczególności jej art. 7, uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkow- skie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin stosowane do określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Ele- menty, które należy uwzględnić podczas przeprowadza- nia ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez konsumpcję pozostałości zalegających w upra- wach, wobec których je zastosowano. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają stosowanie minimalnych ilości pestycy- dów w celu uzyskania skutecznej ochrony roślin, zastoso- wanych w ten sposób, aby ilość pozostałości była (1!) Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/53/WE (Dz.U. L 154 z 8.6.2006, str. 11). () Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/45/WE (Dz.U. L 130 z 18.5.2006, str. 27). możliwie najmniejsza i dopuszczalna pod względem tok- syczności, szczególnie w odniesieniu do szacowarnej ilości pobieranej w pożywieniu. NDP dla pestycydów objętych dyrektywą 90/642JEWG powinny być poddawane kontroli i mogą zostać zmie- nione w celu uwzględnienia nowych lub zmienionych zastosowań. Komisja otrzymała informacje na temat nowych lub zmienionych zastosowań, na skutek czego należy zmienić poziom pozostałości trifloksystrobiny, tiabendazolu, abamektyny, grupy benomylu (benomylu, karbendazymu, tiofanatu metylowego), mychlobutanilu, glifosatu, trimetylosulfonium i fenpropimorfu. W odniesieniu do chlormekwatu Komisja otrzymała infor- macje uzasadniające przyjęcie tymczasowego NDP dla gru- szek na okres trzech lat. Długotrwałe narażenie konsumentów na działanie tych pestycydów za pośrednictwem produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i prakty- kami stosowanymi we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organiza- cję Zdrowia (*). W ocenie tej wzięto pod uwagę, że aba- mektyna i tiabendazol są również stosowane jako leki weterynaryjne dla zwierząt hodowlanych i najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości dla tych dwóch sub- stancji został ustalony zgodnie z przepisami rozporządze- nia Rady (EWG) nr 2377/90 (*). Na podstawie tych ocen i obliczeń NDP w odniesieniu do tych pestycydów należy ustalić w taki sposób, aby zapewnić nieprzekraczanie akceptowanego dziennego pobrania. (*) Wytyczne dotyczące przewidywania spożycia w żywności pozostało- ści pestycydów (poprawione) opracowane przez GEMS/Program Żyw- nościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHOJFSO[FOS/97.7). Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 205/2006 (Dz.U. L 34 z 7.2.2006, str. 21).