3.7.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 173/19 DECYZJE PRZYJĘTE WSPÓLNIE PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI I RADĘ DECYZJA NR 779/2007|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 20 czerwca 2007 r. ustanawiająca na lata 2007-2013 program szczegółowy na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz na rzecz ochrony ofiar i grup ryzyka (program Daphne III) jako część programu ogólnego „Prawa podstawowe i sprawiedliwość” PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak- tatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Traktat stanowi, że podczas definiowania i wdrażania wszystkich wspólnotowych polityk i działań należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego; jego art. 3 ust. 1 lit. p) wymaga, aby działalność Wspól- noty obejmowała przyczynianie się do osiągnięcia wyso- kiego poziomu ochrony zdrowia. (2)  Działalność Wspólnoty powinna uzupełniać krajowe działania mające na celu poprawę zdrowia publicznego, eliminując źródła zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. (3) Przemoc fizyczna, seksualna i psychiczna wobec dzieci, młodzieży i kobiet, w tym zagrożenie aktami takiej prze- (!) Dz.U. C 69 z 21.3.2006, str. 1. (*) Dz.U. C 192 z 16.8.2006, str. 25. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 5 września 2006 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stano- wisko Rady z dnia 5 marca 2007 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Parlamentu Europej- skiego z dnia 22 maja 2007 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). mocy, przymus lub arbitralne pozbawienie wolności bez względu na to, czy pojawia się w życiu publicznym czy prywatnym, stanowi naruszenie ich prawa do życia, bezpieczeństwa, wolności, godności oraz integralności fizycznej i emocjonalnej, a także poważne zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego ofiar takiej prze- mocy. Przemoc tego rodzaju, tak powszechna we Wspól- nocie, stanowi realne naruszenie praw podstawowych i realny uszczerbek dla zdrowia, a zarazem przeszkodę w korzystaniu z prawa do bezpieczeństwa, wolności i praw obywatelskich. (4)  Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definiuje zdrowie jako stan pełnego komfortu fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie jedynie braku choroby czy niepeł- nosprawności. Zgodnie z rezolucją Zgromadzenia WHO z 1996 r. przemoc stanowi jeden z głównych pro- blemów w zakresie zdrowia publicznego na świecie. W swoim sprawozdaniu z dnia 3 października 2002 r. na temat przemocy i zdrowia WHO zaleca propagowanie działań w zakresie profilaktyki podstawowej, wzmoc- nienie działań na rzecz ofiar przemocy oraz zintensyfi- kowanie współpracy i wymiany informacji na temat zapobiegania przemocy. (5)  Zasady te znalazły uznanie w licznych konwencjach, deklaracjach i protokołach najważniejszych organizacji i instytucji międzynarodowych, w tym Organizacji Narodów Zjednoczonych, Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), Światowej Konferencji na rzecz Kobiet oraz ŚWiatowegO Kongresu przeciwko wykorzystywaniu seksualnemu dzieci w celach handlowych. (6)  Walkę z przemocą należy uznać za element ochrony praw podstawowych uznanych w Karcie praw podstawo- wych Unii Europejskiej (*) i towarzyszących jej wyjaśnie- niach, pamiętając, iż w jej ramach uznane jest między innymi prawo do godności, równości i solidarności. Zawiera ona szereg konkretnych artykułów odnoszących się do ochrony i propagowania integralności fizycznej i psychicznej, równego traktowania mężczyzn i kobiet, praw dziecka oraz niedyskryminacji, a także uznających zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania, niewolnictwa i pracy przymusowej oraz pracy dzieci. W karcie uznano, że do definiowania i wdrażania wszyst- kich polityk i działań Wspólnoty konieczny jest wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. () Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.