03/t. 20 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 197 31996L0093 L 13/28 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16.1.1997 DYREKTYWA RADY 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: dyrektywa Rady 89/662JEWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotycząca kontroli weterynaryjnej w handlu wewnątrz Wspól- noty, mającej na celu utworzenie rynku wewnętrznego (*), oraz dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnej i zootechnicznej stosowanej w handlu wewnątrz Wspólnoty niektórych zwierząt żywych i produktów zwierzęcych i mającej na celu na utworzenie rynku wewnętrznego (*), nakładają na Państwo Członkowskie, w którym ma miejsce produkcja lub wysyłka tych produktów, odpowiedzialność za zapewnienie, by kontrola weterynaryjna i, tam gdzie jest to właściwe, certyfikacja tych produktów, były przeprowadzane w sposób właściwy; dla zapewnienia niezakłóconego funkcjonowania rynku wewnętrznego żywych zwierząt i produktów zwierzęcych Państwa Członkowskie powinny móc całkowicie polegać na rzetelności certyfikacji dokonywanej w miejscu, w którym ma miejsce produkcja i wysyłka; cel ten nie może zostać osiągnięty indywidualnie przez Państwa Członkowskie; dlatego też należy przyjąć wspólne zasady w kwestii zobowiązań ciążących na właściwych władzach i przed- stawicielach — organów — certyfikujących  żywe  zwierzęta i produkty zwierzęce, zgodnie z ustawodawstwem Wspólnoty; jest rzeczą właściwą zapewnienie, by zasady i przepisy stoso- wane przez przedstawicieli organów certyfikujących państw trzecich przewidywały gwarancje co najmniej równoważne z tymi, które ustanawia się w niniejszej dyrektywie; muszą zostać przedsięwzięte skuteczne środki dla zapobieżenia przypadkom wprowadzającej w błąd i oszukańczej certyfikacji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady, których należy prze- strzegać przy wystawianiu świadectw wymaganych przez usta- wodawstwo dotyczące weterynarii. () Dz.U. C 373 z 29.12.1994, str. 16. () Dz.U. C 56 z 6.3.1995, str. 165. () Dz.U. L 395 z 30.12.1980, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 92/118/EWG (Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49). () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 92/118/EWG. Artykuł 2 1.  Dla celów niniejszej dyrektywy: „ustawodawstwo weterynaryjne” oznacza ustawodawstwo wymienione w załączniku A do dyrektywy 89/662/EWG oraz w załączniku A i B do dyrektywy 90/425/EWG; „przedstawiciel organu certyfikującego” oznacza urzędowego lekarza weterynarii lub — w przypadkach przewidzianych w ustawodawstwie weterynaryjnym — każdą inną osobę upoważ- nioną przez właściwy organ władzy do podpisywania świa- dectw wymaganych przez niniejszą dyrektywę. 2. W uzupełnieniu definicji zwartych w ust. 1 stosowane będą, z potrzebnymi zmianami, art. 2 dyrektywy 89/662/EWG i dyrektywa 90/425/[EWG. Artykuł 3 1.  Władze zapewnią, by przedstawiciele organu certyfikują- cego dysponowali zadowalającą wiedzą w zakresie ustawodaw- stwa weterynaryjnego dotyczącego produktów zwierzęcych podlegających certyfikacji, oraz by, generalnie rzecz biorąc, byli odpowiednio poinformowani o zasadach, jakich należy prze- strzegać przy sporządzaniu i wystawianiu świadectw, a także — jeżeli jest to konieczne — o przedmiocie i zakresie ustaleń, testów i badań, jakich należy dokonywać przed wysta- wieniem świadectwa. 2. Przedstawiciele organu certyfikującego nie mogą potwier- dzać danych, na temat których wiedzy nie zdobyli osobiście lub co do których nie są w stanie osobiście dokonać ustaleń. 3.  Przedstawiciele organu certyfikującego nie mogą składać podpisu na świadectwach niewypełnionych lub wypełnionych w sposób niekompletny, ani na świadectwach dotyczących zwierząt żywych lub produktów, których nie przebadali, albo takich, które uniknęły ich kontroli. Jeżeli podpisanie świa- dectwa następuje na podstawie innego świadectwa lub atestu, przedstawiciel organu certyfikującego musi posiadać ten doku- ment przed złożeniem podpisu. 4.  Żaden z przepisów niniejszego artykułu nie stwarza prze- szkody dla potwierdzenia przez urzędowego lekarza wetery- narii danych, które zostały: a) ustalone na podstawie ust. 1-3 niniejszego artykułu przez inną osobę upoważnioną do tego przez właściwy organ władzy i działającą pod kontrolą urzędowego lekarza wete- rynarii, pod warunkiem że jest on (lub ona) w stanie dokonać weryfikacji dokładności danych; lub