74 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 07/t. 8 32004R0725 L 129/6 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 29.4.2004 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 725/2004 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), przeprowadzone z Komitetem uwzględniając konsultacje Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak- tatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: ( Zamierzone bezprawne akty i szczególnie terroryzm znajdują się wśród największych zagrożeń dla ideałów demokracji i wolności oraz dla wartości pokoju, które są fundamentami Unii Europejskiej. (2)  Ochrona żeglugi morskiej Wspólnoty Furopejskiej oraz obywateli z niej korzystających oraz środowiska w świetle zagrożeń zamierzonymi aktami bezprawnymi takimi jak akty terroryzmu, akty piractwa lub podob- nymi, powinna być zapewnione przez cały czas. (3)) W połączeniu z przewozem towarów zawierających sub- stancje szczególnie niebezpieczne, takie jak substancje chemiczne i radioaktywne, potencjalne konsekwencje zagrożeń stwarzanych przez zamierzone akty bez- prawne dla obywateli Unii oraz dla środowiska są bar- dzo poważne. () Dnia 12 grudnia 2002 r. Konferencja Dyplomatyczna Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) przyjęła zmiany do Międzynarodowej konwencji o bezpieczeń- stwie życia na morzu (Konwencja SOLAS) z roku 1974 oraz Międzynarodowy Kodeks Ochrony Statku i Obiektu Portowego (Kodeks ISPS). Instrumenty te są potrzebne do zwiększenia ochrony statków używanych w handlu międzynarodowym oraz stowarzyszonych obiektów por- towych; zawierają one przepisy bezwzględnie obowią- zujące, a zakres niektórych z nich we Wspólnocie powi- nien zostać sprecyzowany, oraz Zzalecenia, z których część powinna stać się obowiązkowa we Wspólnocie. () Dz.U. C 32 z 5.2.2004, str. 21. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 19 listopada 2003 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 22 marca 2004 r. (5) Bez uszczerbku dla przepisów Państw Członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego oraz środków, które mogą zostać podjęte na podstawie tytułu VI Trak- tatu o Unii Europejskiej, cel ochrony określony w akapi- cie 2 powinien zostać osiągnięty przez przyjmowanie właściwych środków w dziedzinie polityki dotyczącej transportu morskiego ustanawiających wspólne stan- dardy do interpretacji, wykonywania i monitorowania w ramach Wspólnoty przepisów przyjętych przez Konfe- rencję Dyplomatyczną Międzynarodowej Organizacji Morskiej dnia 12 grudnia 2002 r. Komisji powinny zostać przyznane uprawnienia wykonawcze w celu przy- jęcia szczegółowych przepisów wykonawczych. Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Ochrona powinna zostać zwiększona nie tylko w odnie- sieniu do statków używanych w międzynarodowej żegludze morskiej oraz obsługujących je obiektów por- towych, ale również w odniesieniu do statków pro- wadzących krajowe usługi we Wspólnocie i obiektów portowych, w szczególności w odniesieniu do statków pasażerskich, ze względu na ilość istnień ludzkich, których życie jest wystawione na ryzyko podczas takich usług. Część B Kodeksu ISPS zawiera wiele zaleceń, które powinny stać się obowiązkowe we Wspólnocie w celu dokonania stałego postępu zmierzającego ku osiągnięciu celu ochrony opisanego w akapicie 2. W celu przyczynienia się do uznanego i niezbędnego celu promowania wewnątrzwspólnotowego ruchu przy- brzeżnego, Państwa Członkowskie mogą zawierać, w świetle prawidła 11 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, porozumienia dotyczące uzgodnień w dziedzinie bezpie- czeństwa w odniesieniu do regularnej żeglugi we Wspólnocie na stałych trasach przy wykorzystaniu wydzielonych obiektów portowych, bez tych zawierają- cych ogólne standardy w zakresie bezpieczeństwa. Ciągłe stosowanie wszystkich reguł bezpieczeństwa przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w odnie- sieniu do obiektów portowych znajdujących się w por- tach, które tylko od czasu do czasu są wykorzystywane w międzynarodowej żegludze morskiej może być nie- proporcjonalne. Państwa Członkowskie powinny ustalać, na podstawie ocen bezpieczeństwa, których mają doko- nywać, których portów to dotyczy i jakie alternatywne środki zapewniają właściwy poziom ochrony.