13Jt. 5 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 375 31979L0796 L 239/24 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 22.9.1979 PIERWSZA DYREKTYWA KOMISJI z dnia 26 lipca 1979 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analiz w celu badania niektórych cukrów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (79/796JEWG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 73/437/EWG z dnia 11 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich dotyczących niektórych cukrów przeznaczonych do spo- życia przez ludzi ('), w szczególności jej art. 11, a także mając na uwadze, co następuje: art. 11 tej dyrektywy przewiduje, że skład niektórych cukrów podlega weryfikacji wspólnotowymi metodami analiz; należy przyjąć pierwszą serię metod, w odniesieniu do których zakończono już badania; metoda oznaczania rodzaju barwy dla cukru lub cukru białego oraz cukru rafinowanego, metoda pomiaru popiołu kondukto- metrycznego w cukrze rafinowanym, w roztworze cukru, roz- tworze cukru inwertowanego oraz syropie inwertowanym i metoda oznaczania barwy roztworu cukru rafinowanego i roztworu cukru zostały ustanowione w Załączniku do dyrekty- wy 73/437]EWG; z drugiej strony, do czasu ustalenia dalszych wspólnotowych metod oznaczania cukrów redukujących należałoby przewi- dzieć możliwość dalszego zezwalania przez Państwa Człon- kowskie na stosowanie metody Lane'a i Eynona (metody 7 i 8 w załączniku II, IIL3 i IIL4) w miejsce metody Luff-Schoorla (metoda 6 w załączniku II, IIL3 i IL4); metody analizy przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgod- ne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych, (!) Dz.U. L 356 z 27.12.1973, str. 71. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1. Państwa Członkowskie wymagają, aby analizy konieczne do sprawdzenia zgodności z kryteriami ustanowionymi w załączniku I były wykonywane zgodnie z metodami opisanymi w załączniku II do niniejszej dyrektywy. 2. Bez uszczerbku dla drugiego akapitu metody Luff-Schoor- la (załącznik II, metoda 6) używa się do oznaczania cukrów redukujących w następujących postaciach cukrów: — roztwór cukru, — roztwór cukru białego, — roztwór cukru inwertowanego, — roztwór białego cukru inwertowanego, — syrop cukru inwertowanego, — syrop glukozowy, — syrop glukozowy w proszku, — monohydrat dekstrozy, — dekstroza bezwodna. Jednakże Państwa Członkowskie mogą wymagać stosowania na swoim terytorium metody Lane'a i Eynona (załącznik II, meto- dy 7 i/lub 8, odpowiednio) w celu oznaczania cukrów reduku- jących w jednej lub więcej spośród wyżej wymienionych po- staci cukrów. 3. Jeżeli dane Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w ust. 2 akapit drugi, niezwłocznie informuje o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie.