19.12.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 340/45 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1295/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przywozu chmielu z państw trzecich (Wersja skodyfikowana) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, wiązanie państw wywożących do przestrzegania uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (!), a w szczególności jego art. 192 ust. 2 oraz art. 195 ust. 2 w związku z jego art. 4. a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( ( ( ( ( 1 2 ) ) *) ) ) 5 D D D .U. L 299 z 16.11.2007, Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3076/78 z dnia 21 grudnia 1978 r. w sprawie przywozu chmielu z państw trzecich () oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3077/78 z dnia 21 grudnia 1978 r. w sprawie równoważności z certyfikatami wspólnoto- wymi świadectw załączanych do chmielu przywożonego z państw trzecich (*) zostało kilkakrotnie znacząco zmie- nione (*). W związku z tym w interesie przejrzystości i racjonalności należy przeprowadzić kodyfikację wspom- nianych — rozporządzeń poprzez  zebranie — ich w jednolitym tekście. Artykuł 158 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że chmiel i produkty chmielowe pochodzące z państw trzecich mogą być przywożone tylko wtedy, gdy ich normy jakości są przynajmniej równoważne tym, przyjętym dla takich produktów zbieranych we Wspólnocie lub ich pochodnych. Jednakże, w ust. 2 tego artykułu stanowi, że produkty te są uznawane za spełniające te wymagania wyłącznie wtedy, gdy załączone jest do nich świadectwo wydane przez władze państwa pochodzenia i uznane za równoważne certyfikatowi wymaganemu przy dopuszczaniu do obrotu chmielu i produktów chmielowych pochodzenia wspólnotowego. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1850/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady certyfikacji chmielu i produktów chmielowych (*) określa bardzo ścisłe wymogi dopuszczania do obrotu produktów chmielowych, w szczególności mieszanek. Obecnie nie istnieje metoda skutecznej kontroli na grani- cach, czy wymagania te są przestrzegane. Jedynie zobo- str. 1. str. 17. str. 28. .U. L 367 z 28.12.1978, .U. L 367 z 28.12.1978, *) Zob. załącznik V. Dz.U. L 355 z 15.12.2006, str. 72. wymogów wspólnotowych dla wprowadzania tych produktów do obrotu może zastąpić taką kontrolę. Konieczne jest zatem, aby załączać do wymienionych produktów świadectwa określone w art. 158 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W celu zapewnienia przestrzegania reguł wspólnotowych w sprawie certyfikacji chmielu, państwa członkowskie powinny sprawdzić, czy przywieziony chmiel spełnia minimalne wymogi wprowadzenia do obrotu ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1850/2006. Niektóre państwa trzecie zobowiązały się przestrzegać wymagań ustanowionych dla wprowadzania do obrotu chmielu i produktów chmielowych oraz nadały niektórym instytucjom uprawnienia do wydawania świa- dectw równoważności. Należy zatem uznać te świa- dectwa za równoważne z certyfikatami wspólnotowymi i dopuścić do swobodnego obrotu produkty nimi objęte. Właściwe organizacje w tych państwach trzecich są odpowiedzialne za uaktualnianie informacji zawartych w załączniku I oraz, w duchu bliskiej współpracy, prze- kazywanie ich Komisji. W celu ułatwienia kontroli przeprowadzanej przez właś- ciwe władze państw członkowskich niezbędne jest okreś- lenie formy i, w miarę potrzeby, treści tych świadectw oraz zasad ich używania. W celu uwzględnienia praktyki handlowej, właściwe władze muszą mieć prawo, w przypadku podziału prze- syłanej partii towaru, do sporządzania pod swym nadzorem wypisu ze świadectwa w odniesieniu do każdej nowej przesyłki towaru wynikającej z podziału. Analogicznie do wspólnotowego systemu certyfikacji niektóre produkty powinny być, z powodu ich użycia, wyłączone spod obowiązku przedstawiania świadectw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,