OsJt. 1 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 3198910048 L 19/16 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 24.1.1989 DYREKTYWA RADY z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata (89/48JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 49, 57 ustęp 1 i art. 66, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z art. 3 lit. c) Traktatu jednym z celów Wspólnoty jest zniesienie przeszkód w swobodnym przepływie osób i świadcze- niu usług między Państwami Członkowskimi; dla obywateli Państw Członkowskich oznacza to w szczególności możliwość wykonywania zawodu, jako osoba pracująca na własny rachunek lub jako pracownik najemny, w Państwie Członkowskim innym od tego, w którym zdobyli kwalifikacje zawodowe; przepisy przyjęte dotąd przez Radę, zgodnie z którymi Państwa Członkowskie uznają wzajemnie i dla celów zawodowych dyplomy szkół wyższych wydane na ich terytorium, dotyczą tylko kilku zawodów; poziom oraz czas trwania nauki i szkoleń, które warunkowały dostęp do tych zawodów, były regulowane w podobny sposób we wszystkich Państwach Członkowskich lub () Dz.U.C 217 z 28.8.1985, str. 3, oraz Dz.U. C 143 z 10.6.1986, str. 7. () Dz.U. C 345 z 31.12.1985, str. 80, oraz Dz.U. C 309 z 5.12.1988. () DzU.C75 z 3 4.1986, str. 5. wymagały minimalnej harmonizacji, koniecznej do stworzenia sektorowych systemów wzajemnego uznawania dyplomów; w celu szybkiego sprostania oczekiwaniom obywateli Wspólno- ty, którzy posiadają dyplomy szkół wyższych przyznawane w wyniku ukończenia kształcenia i szkolenia zawodowego, wydane w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym chcą wykonywać swój zawód, powinno się również ustalić inną metodę uznawania takich dyplomów, tak aby umożliwiła ona zainteresowanym wykonywanie tych wszystkich rodzajów dzia- łalności zawodowej, które w przyjmującym Państwie Członkow- skim są warunkowane zakończeniem kształcenia i szkolenia odbywanego po ukończeniu szkoły średniej, pod warunkiem że obywatele ci posiadają dyplom przygotowujący ich do wykony- wania tych rodzajów działalności, przyznany w wyniku ukończe- nia studiów trwających co najmniej trzy lata i wydany w innym Państwie Członkowskim; taki rezultat można osiągnąć poprzez wprowadzenie ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych, przyznawanych na zakończenie przynajmniej trzyletniego kształcenia i szkolenia zawodowego; odnośnie do tych zawodów, dla wykonywania których Wspól- nota nie ustanowiła wymaganego minimalnego poziomu kwali- fikacji, Państwa Członkowskie zachowują możliwość ustalenia tego poziomu w celu zagwarantowania odpowiedniej jakości usług świadczonych na ich terytorium; jednakże nie mogą one, bez naruszenia swoich zobowiązań ustanowionych w art. 5 Trak- tatu, wymagać od obywatela danego Państwa Członkowskiego uzyskania kwalifikacji tylko na podstawie odniesienia się do dyplomów wydawanych w ich własnym systemie szkolnictwa, w przypadku jeżeli ten obywatel uzyskał całość lub część tych kwalifikacji w innym Państwie Członkowskim; w rezultacie każde przyjmujące Państwo Członkowskie, w którym dany zawód jest zawodem regulowanym, powinno wziąć pod uwagę kwalifikacje