O6Jt. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 275 31991L0672 L 373/29 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.1991 DYREKTYWA RADY z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania krajowych patentów żeglarskich uprawniających do przewozu rzeczy i osób żeglugą śródlądową (91/672JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europej- ską, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: właściwe jest ustanawianie wspólnych przepisów dotyczących prowadzenia statków żeglugi śródlądowej we Wspólnocie; właściwe jest osiągnięcie w pierwszym rzędzie wzajemnego uzna- wania krajowych patentów żeglarskich uprawniających do prze- wożenia towarów i osób żeglugą śródlądową w celu wspierania swobodnej żeglugi śródlądowej we Wspólnocie; do celów żeglugi na niektórych drogach śródlądowych może być wymagane spełnienie dodatkowych wymagań w zakresie znajo- mości lokalnego położenia, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Do celów niniejszej dyrektywy krajowe patenty żeglarskie uprawniające do przewozu towarów i osób żeglugą śródlądową, określone w załączniku I, są dzielone w następujący sposób: Grupa A: patenty żeglarskie ważne na wodnych drogach o cha- rakterze morskim, określonych w załączniku II, Grupa B: patenty żeglarskie ważne na pozostałych wodnych drogach Wspólnoty, z wyjątkiem rzek Ren, Lek i Waal. Artykuł 2 Z zastrzeżeniem przepisów art. 3 ust. 5, patent żeglarski uprawniający do prowadzenia statków poruszających się po (!) Dz.U.C 120 z 7.5.1988, str. 7. () Dz.U.C 12 z 16.1.1989, str. 41. () Dz.U.C 318 z 12.12.1988, str. 18. Renie, wydany zgodnie z poprawioną Konwencją Żeglugi na Renie uprawnia do żeglugi po wszystkich drogach wodnych Wspólnoty. Artykuł 3 1. Nadal ważne patenty żeglarskie, wymienione w załączniku I grupa A, są uznawane przez wszystkie Państwa Członkowskie za patenty ważne, uprawniające do żeglugi po wodnych drogach śródlądowych o charakterze morskim, wymienionych w załącz- niku I grupa B, w taki sposób, jak gdyby patenty te zostały wydane przez same Państwa Członkowskie. 2. Nadal ważne patenty żeglarskie, wymienione w załączniku I grupa B, są wzajemnie uznawane przez Państwa Członkowskie za patenty ważne, uprawniające do żeglugi po wodnych drogach śródlądowych z wyjątkiem tych, dla których wymagany jest patent uprawniający do żeglugi po Renie lub które wymienione są w załączniku II, w taki sposób, jak gdyby patenty te zostały wydane przez same Państwa Członkowskie. 3. Dla uznania przez Państwo Członkowskie patentu żeglarskie- go, wymienionego w załączniku I grupa A lub B, mogą być sta- wiane takie same wymogi dotyczące minimalnego wieku, jakie obowiązują w danym Państwie Członkowskim w przypadku wydawania patentu żeglarskiego tej samej grupy. 4. Uznanie przez Państwo Członkowskie patentu żeglarskiego może być ograniczone do tych samych kategorii statków, dla któ- rych określony patent jest ważny w Państwie Członkowskim, które go wydało. 5. Z zastrzeżeniem konsultacji z Komisją i pozostałymi Pań- stwami Członkowskimi, Państwo Członkowskie może wymagać, aby do celów żeglugi na niektórych drogach wodnych innych niż wodne drogi śródlądowe o charakterze morskim żeglarze z innych Państw Członkowskich spełniali dodatkowe wymagania dotyczące znajomości lokalnego położenia, równoważne do tych, jakie muszą spełnić żeglarze tego Państwa Członkowskiego. 6. Niniejsza dyrektywa nie stanowi przeszkody dla Państw Członkowskich do wymagania dodatkowych umiejętności od żeglarzy prowadzących statki przewożące na jego terytorium sub- stancje niebezpieczne. Państwa Członkowskie uznają patent wydany zgodnie z nume- rem 10 170 ADNR jako dowód takich umiejętności.