15.8.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 220/11 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 815/2008 z dnia 14 sierpnia 2008 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Wspólnoty KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (!), w szczególności jego art. 247, uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (?), w szczególności jego art. 76, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych (*) Wspólnota przyznała Republice Zielonego Przylądka ogólne preferencje taryfowe. (2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawia definicję pojęcia produktów pochodzących, używaną do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP). Artykuł 76 tego rozporządzenia przewiduje odstępstwa od tej definicji na korzyść najmniej rozwiniętych krajów będących beneficjentami ogólnego systemu preferencji (GSP), które w tym celu przedłożą Wspólnocie właściwy wniosek. (3)) Od dnia 1 marca 2005 r. Republika Zielonego Przylądka korzystała z decyzji nr 2/2005 Komitetu Współpracy Celnej AKP-WE z dnia 1 marca 2005 r. wprowadzającej odstępstwo od pojęcia „produkty pochodzące” w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji państw  AKP w odniesieniu do produkcji tuńczyka zakonserwowanego i filtów z tuńczyka znanych jako „loins” (pozycja HS ex 1604) (*). () Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1). () Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 214/2007 (Dz.U. L 62 z 1.3.2007, s. 6). (*) Dz.U. L 169 z 30.6.2005, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 55/2008 (Dz.U. L 20 z 24.1.2008, s. 1). (* Dz.U. L 61 z 8.3.2005, s. 48. (4) (10) Jednakże uregulowania te przestały obowiązywać po dniu 31 grudnia 2007 r., a Republika Zielonego Przylądka nie zawarła jeszcze umowy o partnerstwie gospodarczym ze Wspólnotą. W  konsekwencji, począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r., jedynym dostępnym dla Republiki Zielonego Przylądka uregulowaniem w sprawie prefe- rencji handlowych jest GSP. Pismem z dnia 27 listopada 2007 r. Republika Zielonego Przylądka złożyła wniosek o udzielenie odstępstwa od reguł pochodzenia GSP zgodnie z art. 76 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. W piśmie z dnia 27 lutego 2008 r. dołączyła ona dodatkowe informacje uzasadniające jej wniosek. Wniosek o derogację dotyczy całkowitej ilości wyno- szącej 1 561 ton rocznie następujących trzech gatunków ryb, przetworzonych lub konserwowanych, z czego dwa gatunki nie były objęte odstępstwem przyznanym przez decyzję nr 2/2005: tazar lub tazar marun, makrela i tuńczyk. Komisja rozpatrzyła przedmiotowy wniosek o odstępstwo i ustaliła, że jest on kompletny i właściwie umotywowany. Odstępstwo jest konieczne w celu zapewnienia ciągłości dostaw przez cały rok, a zatem zabezpiecza znaczącą inwestycję przedsiębiorstwa, które wykazało już swoje zaangażowanie w odniesieniu do wspierania i rozwoju tej działalności w Republice Zielonego Przylądka. Inwestycja ta nie tylko miałaby bezpośredni wpływ na przemysł rybny Republiki  Zielonego — Przylądka w odniesieniu do gatunków, których dotyczy wniosek o odstępstwo, ale również miałaby znaczny, pośredni korzystny wpływ na ogólne ożywienie floty rybackiej Republiki Zielonego Przylądka. Większa liczba pracują- cych statków przyczyniłaby się do stopniowego wzrostu zdolności dostarczania pochodzących ryb. Odstępstwo powinno być wystarczająco długie, by zapewnić inwestycje i ogólną przewidywalność dla przed- siębiorców, ale w żadnym wypadku nie może trwać dłużej niż do dnia 31 grudnia 2010 r., kiedy to Repu- blika Zielonego Przylądka przestanie korzystać ze szcze- gólnego uregulowania dotyczącego krajów najsłabiej rozwiniętych w ramach GSP. Po tej dacie należy zagwa- rantować operacyjność przemysłu konserwowego Repu- bliki  Zielonego — Przylądka w  ramach — umowy o partnerstwie gospodarczym.