L 138/14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 4.6.2009 NI (Akty przyjęte na mocy Traktatu UE) AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE DECYZJA RADY 2009/426/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wzmocnienia Eurojustu i w sprawie zmiany decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 oraz art. 34 ust. 2 lit. c), uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Repu- bliki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej oraz Królestwa Szwecji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Eurojust został powołany do życia decyzją Rady 2002/187/WSiSW (?) jako organ Unii Furopejskiej posia- dający osobowość prawną, mający stymulować i polepszać koordynację działań i współpracę między właściwymi organami sądowymi państw członkowskich. (2)  Jak wynika z oceny doświadczeń Eurojustu, trzeba jeszcze bardziej zwiększyć jego skuteczność operacyjną w świetle dorobku tej jednostki. (3)  Nadszedł czas, by usprawnić działanie Eurojustu, a przedstawicielom krajowym przyznać zbliżony status. (!) Opinia z dnia 2 września 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (2) Dz.U. L 63 z 6.3.2007, s. 1. (4) Aby państwa członkowskie mogły stale i skutecznie pomagać Eurojustowi w realizacji jego celów, przedsta- wiciele krajowi powinni być zobowiązani do posiadania stałego miejsca pracy w siedzibie Furojustu. Należy określić podstawowy zakres uprawnień, które powinny przysługiwać każdemu przedstawicielowi krajo- wemu jako właściwemu organowi krajowemu działają- cemu zgodnie z prawem krajowym. Niektóre z tych uprawnień powinny być przyznawane przedstawicielowi krajowemu w sytuacjach nagłych, gdy nie może on odpowiednio szybko zidentyfikować właściwego organu krajowego lub nawiązać z nim kontaktu. Uznaje się, że uprawnienia te nie będą wykonywane, jeżeli możliwe będą identyfikacja właściwego organu i skontaktowanie się z nim. Niniejsza decyzja nie wpływa na to, jak państwa człon- kowskie organizują swój wewnętrzny system sądowy ani według jakich procedur administracyjnych wyłaniają przedstawiciela krajowego czy organizują wewnętrzną działalność biur krajowych w Eurojuście. W  strukturach FEurojustu należy stworzyć dyżurną komórkę koordynacyjną, po to by kontakt z Eurojustem był możliwy całą dobę i by Furojust mógł interweniować w nagłych sytuacjach. Każde państwo członkowskie powinno odpowiadać za to, aby jego przedstawiciele byli gotowi do działania przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby właściwe organy krajowe odpowiadały bez nieuzasadnionego opóźnienia na wnioski napływające do nich zgodnie z niniejszą decyzją, nawet gdy organy te odmawiają przy- jęcia wniosku wystosowanego przez przedstawiciela krajowego. Należy zwiększyć rolę kolegium na wypadek, gdyby dochodziło do kolizji jurysdykcji, następowały wielok- rotne odmowy przyjęcia wniosku lub pojawiały się trud- ności w wykonywaniu wniosków i decyzji w sprawie współpracy sądowej, w tym również w sprawie instru- mentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uzna- wania.