O6Jt. 7 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 31984L0005 L 8/17 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11.1.1984 DRUGA DYREKTYWA RADY z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych (84/5]EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 100, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: za pomocą dyrektywy 72/166/EWG (4), zmienionej przez dyrek- tywę 72/430JEWG (*), Rada zbliżyła ustawodawstwa Państw Członkowskich odnoszące się do ubezpieczenia od odpowiedzial- ności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojaz- dów silnikowych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności; dyrektywa 72/166/EWG w art. 3 wymaga od każdego Państwa Członkowskiego podjęcia wszelkich odpowiednich środków w celu zapewnienia, by odpowiedzialność cywilna za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych zazwyczaj używanych na ich terytorium była ubezpieczona; zakres odpo- wiedzialności objętej ubezpieczeniem oraz warunki umów ubez- pieczenia ustala się na podstawie tych środków; (!) Dz.U.C 214 z 21.8.1980, str. 9 i Dz.U. C 78 z 30.3.1982, str. 17. () Dz.U.C 287 z 9.11.1981, str. 44. () Dz.U.C 138 z 9.6.1981, str. 15. (*) Dz.U. L 103 z 2.5.1972, str. 2. ($) Dz.U. L 291 z 28.12.1972, str. 162. jednakże pomiędzy ustawodawstwami różnych Państw Człon- kowskich wciąż istnieją poważne rozbieżności co do zasięgu tego obowiązku ubezpieczenia; te rozbieżności mają bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku; uzasadnione jest, w szczególności, rozciągnięcie obowiązku ubez- pieczenia na odpowiedzialność za szkody majątkowe; kwoty, do wysokości których ubezpieczenie jest obowiązkowe, muszą w każdym przypadku zagwarantować poszkodowanym odpowiednie odszkodowanie, niezależnie od tego, w którym Pań- stwie Członkowskim nastąpił wypadek; konieczne jest ustanowienie instytucji, która zagwarantuje, iż poszkodowany nie zostanie pozbawiony odszkodowania w przy- padku, kiedy pojazd, który spowodował wypadek, jest nieubez- pieczony lub niezidentyfikowany; istotne jest zapewnienie aby, nie zmieniając przepisów stosowanych w Państwach Członkow- skich w odniesieniu do pomocniczego lub głównego charakteru odszkodowania wypłacanego przez tę instytucję, a także w odnie- sieniu do przepisów stosowanych w odniesieniu do subrogacji, ofiara takiego wypadku mogła zgłosić się bezpośrednio do tej instytucji, jako miejsca pierwszego kontaktu; jednakże należy pozostawić Państwom Członkowskim możliwość stosowania pewnych wyłączeń w odniesieniu do wypłaty odszkodowania przez tę instytucję oraz możliwość ograniczenia lub wyłączenia odszkodowania za szkody majątkowe spowodowane przez pojazd niezidentyfikowany, w celu uniknięcia ryzyka oszustwa; w interesie ofiar leży, aby skutki niektórych klauzul wyłączają- cych zostały ograniczone do stosunków między zakładem ubez- pieczeń a osobą odpowiedzialną za wypadek; jednakże w przy- padku pojazdów skradzionych lub uzyskanych w wyniku przemocy, Państwa Członkowskie mogą zapewnić, że odszkodo- wania będą wypłacane przez wspomnianą wyżej instytucję;