02Jt. 11 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 32000R2787 L 330/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27.12.2000 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2787/2000 z dnia 15 grudnia 2000 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (!),  ostatnio  zmienione  rozporządzeniem — (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (?) (zwane dalej „Kodeksem”), w szczególności jego art. 249, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Państwa Członkowskie mogą wyrazić chęć uczestniczenia w programach prób uproszczeń dla oceny podjętych ini- cjatyw, w szczególności na szczeblu międzynarodowym, harmonizacji i uproszczenia procedur celnych. Bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 z dnia 22 maja 1995 r. w sprawie danych sta- tystycznych odnoszących się do handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi (*), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 374/98 (*), tego rodzaju inicjatywa może wymagać odstępstwa od stosowania rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1602/2000 (6) w okresie niezbędnym do wykona- nia takiego programu prób. (2)  Doświadczenie wykazało, że istnieje potrzeba dostosowa- nia niektórych przepisów dotyczących udzielania zezwo- leń dla usług regularnych linii żeglugowych. (!) Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. () Dz.U.L 311 z 12.12.2000, str. 17. (*) Dz.U. L 118 z 25.5.1995, str. 10. (*) Dz.U. L 48 z 19.2.199$, str. 6. ($) Dz.U.L 253 z 11.10.1993, str. 1. (s) Dz.U. L 188 z 26.7.2000, str. 1. Uproszczenie i wyjaśnienie reguł tranzytu wspólnotowego będzie korzystne zarówno dla przedsiębiorstw, jak i służb celnych. Problemy, jakie pojawiły się w ostatnich latach w związku ze stosowaniem procedur tranzytowych, spowodowały znaczne straty dla budżetu Państw Członkowskich oraz Wspólnoty i stanowią stałe zagrożenie dla europejskich środowisk handlowych i podmiotów gospodarczych. Uznano potrzebę unowocześnienia tych procedur, aby w większym stopniu odpowiadały potrzebom nastawio- nym na handel przedsiębiorstwom, zapewniając jedno- cześnie skuteczną ochronę publicznych interesów Państw Członkowskich i Wspólnoty. Należy bardziej wyraźnie zdefiniować przypadki, w któ- rych zastosowanie procedury tranzytu wspólnotowego jest obowiązkowe. Należy w wyraźny sposób odróżnić standardową proce- durę stosowaną wobec wszystkich podmiotów gospodar- czych od uproszczeń stosowanych tylko do podmiotów gospodarczych, które spełniają niektóre warunki. Wymaga to wyważonego podejścia, które uwzględnia ryzyko i korzyści dla wiarygodnych podmiotów gospodarczych, w szczególności upoważniające je do korzystania z uprosz- czeń, przy jednoczesnym utrzymaniu zasady swobodnego dostępu do standardowej procedury tranzytowej. 'W celu zapewnienia jednolitego stosowania art. 94 ust. 4 Kodeksu należy ustanowić zasady i warunki obniżenia kwoty gwarancji generalnej i zwolnienia z gwarancji. Te zasady i warunki powinny uwzględniać zarówno wiary- godność podmiotu gospodarczego, jak i ryzyko związane z towarem. Należy określić warunki, w których stosowanie gwarancji generalnej w obniżonej kwocie lub gwarancji generalnej może zostać zabronione w stosunku do towarów o pod- wyższonym stopniu ryzyka.