L 202/46 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 4.8.2009 DECYZJA RADY z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Polsce RADA UNII EUROPEJSKIEJ, w szczególności jego art. 104 ust. 6, uwzględniając zalecenie Komisji, uwzględniając uwagi przedstawione przez Polskę, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2009/589/WE) (5) uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, oraz opinię  Komitetu (6) Zgodnie z art. 104 Traktatu państwa członkowskie (7) unikają nadmiernego deficytu budżetowego. Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspie- szenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (!), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmier- nego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze postano- wienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego defi- cytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stoso- wania  postanowień  tego Protokołu  określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 (?). Przeprowadzona w 2005 r. reforma Paktu na rzecz stabilności i wzrostu miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długo- terminowej. W szczególności jej celem było, by na wszystkich etapach procedury nadmiernego deficytu w  pełni  uwzględniono — kontekst — gospodarczy i budżetowy. W związku z powyższym Pakt na rzecz stabilności i wzrostu zawiera ramy wspierające realizację polityki rządu mającej na celu szybkie przywrócenie dobrego stanu finansów publicznych z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej. (!) Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6. () Dz.U. L 332 z 31.12.1993, s. 7. Postanowienia art. 104 ust. 5 Traktatu nakładają na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Uwzględniwszy swoje sprawoz- danie opracowane zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4 Traktatu, Komisja stwierdziła, że w Polsce istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 24 czerwca 2009 r. Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Polski (*). Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po doko- naniu ogólnej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, powinna rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Polski ogólna ocena prowadzi do wniosków zawartych w niniejszej decyzji. Zgodnie ze zgłoszeniem w ramach procedury nadmier- nego deficytu przedłożonym przez władze Polski w kwietniu 2009 r., a następnie potwierdzonym przez Eurostat, deficyt — sektora — instytucji — rządowych i samorządowych w Polsce w 2008 r. wyniósł 3,9 % PKB i tym samym przekroczył wartość referencyjną wynoszącą 3 % PKB. Deficyt nie był zbliżony do wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, a jej przekroczenie nie ma charakteru wyjątkowego w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności przekroczenie to nie wynika z nadzwyczajnego wyda- rzenia w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabil- ności i wzrostu. Nie wynika ono również ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w 2008 r. w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Pomimo zmniejszenia tempa wzrostu do 3,3 % w ujęciu rok do roku w ostatnim kwartale 2008 r, które miało wpływ na wpływy z podatków w ostatnim kwartale roku i nałożyło się na wyższy od zakładanego deficyt, ogólny wzrost PKB w 2008 r. był nadal stosunkowo dynamiczny i wyniósł 4,9 %. Szacuje się, że wzrost potencjalnego PKB wyniósł 4,5 %, a luka produktowa ok. 3,5 % potencjalnego PKB, co świadczy o korzystnych warunkach koniunkturalnych. Ponadto nie można uznać, że przekroczenie wartości referencyjnej ma charakter tymczasowy. Zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2009 r. oczekuje się, że w 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 6,6 % PKB, a w 2010 r. - przy założeniu niezmiennego kursu polityki — 7,3 %, przy spadku PKB o 1,4 % w 2009 r. i jego wzroście o 0,8 % w 2010 r. Wzrost deficytu w 2009 r. przewidują () Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Polski dostępne są na następującej stronie internetowej: http:/[ec.europa.eu/economy_finance/netstartsearch/pdfsearch/pdf. cfm?mode=m2