OóJt. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 109 31984L0641 L 339/21 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27.12.1984 DYREKTYWA RADY z dnia 10 grudnia 1984 r. zmieniająca, szczególnie w zakresie ubezpieczenia świadczenia pomocy turystycznej, pierwszą dyrektywę (73/239JEWG) w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (84/641/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (), a także mając na uwadze, co następuje: pierwsza dyrektywa Rady (73/239/EWG) w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działal- ności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubez- pieczenia na życie (*), zwana dalej „pierwszą dyrektywą”, zmie- niona  dyrektywą  76/580JEWG (*),  usunęła — szereg rozbieżności w ustawodawstwach poszczególnych Państw Człon- kowskich w celu ułatwienia podejmowania i prowadzenia tej działalności; osiągnięty został znaczny postęp w tej dziedzinie działalności, dotyczący udzielania świadczeń w naturze; takie świadczenia podlegają odmiennym przepisom w poszczególnych Państwach Członkowskich; te różnice stanowią barierę dla wykonywania prawa przedsiębiorczości; w celu usunięcia tej bariery dla prawa przedsiębiorczości należy ustalić, że dana działalność nie jest wyłączona z zakresu pierw- szej dyrektywy z tej prostej przyczyny, że polega wyłącznie na świadczeniu w naturze lub świadczeniu, do którego osoba (!) Dz.U.C 51 z 10.3.1981, str. 5; Dz.U. C 30 z 4.2.1983, str. 6. (2) Dz.U.C 149 z 14.6.1982, str. 129. () Dz.U.C 343 z 31.12.1981, str. 9. (*) Dz.U. L 228 z 16.8.1973, str. 3. () Dz.U. L 189 z 13.7.1976, str. 13. wykonująca je wykorzystuje tylko własny personel lub sprzęt; w związku z tym świadczenia polegające na obietnicy pomocy w razie wystąpienia zdarzenia losowego powinny być objęte powyższą dyrektywą, z uwzględnieniem właściwości takiej pomocy; celem włączenia, ze względu na potrzebę nadzoru, czynności pomocy do zakresu pierwszej dyrektywy, która nie zawiera defi- nicji tych czynności, nie jest zmiana mających do nich zastoso- wanie zasad fiskalnych; sam fakt udzielania niektórych form pomocy w razie wypadku lub awarii pojazdu drogowego, jakie mogą w normalnych oko- licznościach nastąpić na terytorium Państwa Członkowskiego zakładu udzielającego ochrony ubezpieczeniowej, nie stanowi dla żadnej osoby lub przedsiębiorstwa nie będącego zakładem ubez- pieczeń powodu, aby podlegać systemowi pierwszej dyrektywy; należy zapewnić pewne złagodzenie warunku, który stanowi, że wypadek lub awaria musi nastąpić na terytorium Państwa Człon- kowskiego zakładu udzielającego ochrony ubezpieczeniowej, aby uwzględnić istnienie umów wzajemnych albo określone szcze- gólne okoliczności dotyczące położenia geograficznego lub struk- tury zainteresowanych organizacji, albo też fakt bardzo ograni- czonego znaczenia ekonomicznego wspomnianych czynności; organizacja Państwa Członkowskiego, której główna działalność polega na świadczeniu usług na rzecz władz publicznych, powinna być wyłączona z zakresu pierwszej dyrektywy; zakład oferujący umowy o świadczenie pomocy musi posiadać środki konieczne do udzielania oferowanych przez siebie świad- czeń w naturze w odpowiednim czasie; należy ustanowić spe- cjalne przepisy dotyczące obliczania marginesu wypłacalności oraz minimalnej wielkości funduszu gwarancyjnego, jaki ten zakład musi posiadać; konieczne są pewne przepisy przejściowe, aby umożliwić zakła- dom wyłącznie świadczącym pomoc dostosowanie się do pierw- szej dyrektywy;