15Jt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 413 31994L0067 L 365[34 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.1994 DYREKTYWA RADY 94/67/|WE z dnia 16 grudnia 1994 r. w sprawie spalania odpadów niebezpiecznych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną art. 189c Trakta- tu (*, a także mając na uwadze, co następuje: cele i zasady wspólnotowej polityki ochrony środowiska, jak określono w art. 130r Traktatu, w szczególności zmierzają do zapobiegania zanieczyszczeniom, zmniejszania ilości zanieczy- szczeń, w szczególności przez działania u źródła i stosowanie zasady „zanieczyszczający płaci”; rezolucja Rady z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie polityki gospo- darowania odpadami (*) wezwała Komisję do złożenia wniosku na temat spalania odpadów przemysłowych, jako sprawy nie cier- piącej zwłoki; spalanie odpadów niebezpiecznych powoduje emisje mogące być przyczyną zanieczyszczeń i dlatego, dopóki nie będą odpowied- nio kontrolowane, zagrażają zdrowiu ludzi i środowisku; w niektórych przypadkach mogą to być zanieczyszczenia o cha- rakterze transgranicznym; wymagane są więc działania zapobiegawcze w celu ochrony środowiska przed niebezpiecznymi emisjami pochodzącymi ze spalania odpadów niebezpiecznych; obecne różnice między przepisami prawa krajowego mającymi zastosowanie do spalania odpadów niebezpiecznych, a w niektó- rych przypadkach brak takich przepisów uzasadniają działania na poziomie Wspólnoty; (!) DzU.C 130 z 21.5.1992, str. 1. () DzU.C 332 z 16.12.1992, str. 49. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 1993 r. (DzU. C 115 z 26.4.1993, str. 90). Wspólne stanowisko Rady z dnia 11 lipca 1994 r. (DzU. C 232 z 20.8.1994, str. 35) i decyzja Parlamentu Euro- pejskiego z dnia 17 listopada 1994 r. (DzU. C 341 z 5.12.1994). (*) DzU.C 122 z 18.5.1990, str. 2. zgodnie z art. 130t Traktatu, przyjęcie niniejszej dyrektywy nie przeszkodzi żadnemu z Państw Członkowskich w utrzymaniu bądź wprowadzeniu bardziej rygorystycznych środków ochrony środowiska zgodnych z Traktatem; artykuł 4 dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (?) wymaga od Państw Członkowskich podjęcia niezbędnych środków dla zapewnienia, że odpady będą powtórnie wykorzystane lub unieszkodliwione bez szkody dla zdrowia ludzi i środowiska; w tym celu art. 9 tej dyrektywy zastrzega, że każde urządzenie lub przedsiębiorstwo przetwarza- jące odpady musi uzyskać zezwolenie od właściwych władz, odnoszące się między innymi do podejmowanych środków ostrożności; artykuły 3 i 4 dyrektywy Rady 84/360/EWG z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie zwalczania zanieczyszczeń powietrza przez zakłady przemysłowe (6) przewiduje wymóg uprzedniego uzyska- nia zezwolenia na działalność zakładów przemysłowych należą- cych do wymienionych kategorii, wśród których znajdują się spa- larnie odpadów; celem spalarni utworzonych i działających w ramach niniejszej dyrektywy jest zmniejszenie ryzyka związanego z zanieczyszcze- niem przez odpady niebezpieczne poprzez proces utleniania, tak by zmniejszyć ilość i objętość odpadów i wytwarzać pozostało- ści, które mogą być powtórnie użyte lub bezpiecznie unieszkod- liwione; wysoki poziom ochrony środowiska wymaga stworzenia i utrzymania właściwych warunków działalności oraz dopusz- czalnych wartości emisji dla spalarni odpadów niebezpiecznych we Wspólnocie; konieczne są szczególne przepisy w przypadku emisji dioksyn i furanów, a do ich ograniczenia należy wykorzys- tać najnowocześniejszą technologię; do monitorowania emisji w celu zapewnienia zgodności z dopuszczalnymi i zalecanymi wartościami emisji dla substancji zanieczyszczających, wymagane są techniki pomiarowe o wysokim standardzie; () Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/692/EWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48). () Dz.U. L 188 z 16.7.1984, str. 20. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 91/692JEWG.