03/t. 9 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 59 31989R1576 12.6.1989 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 160/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (*), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: w chwili obecnej nie ma żadnych szczególnych przepisów Wspólnoty regulujących kwestie napojów spirytusowych, w szczególności w zakresie definiowania tych wyrobów oraz wymogów odnoszących się do ich opisu i prezentacji; ustano- wienie wspólnych przepisów w tym zakresie konieczne jest z uwagi na gospodarcze znaczenie tych wyrobów oraz w celu wspierania funkcjonowania wspólnego rynku; napoje spirytusowe stanowią podstawowy rynek zbytu dla rolnictwaWspólnoty; ten rynek zbytu w dużej mierze wynika z dobrej opinii, jaką te wyroby uzyskały w całej Wspólnocie i na rynku światowym; tę dobrą opinię można przypisać jakości wyrobów tradycyjnych; w celu zachowania tego rynku, wska- zane jest utrzymanie określonego poziomu jakości w odnie- sieniu do danych wyrobów; odpowiednim środkiem w celu utrzymania tego poziomu jakości jest zdefiniowanie omawia- nych wyrobów, przy uwzględnieniu tradycyjnych praktyk, na których opiera się ich reputacja; ponadto, w celu zapobieżenia dewaluacji wyrobów, zdefiniowanych w ten sposób terminów powinno się używać tylko w odniesieniu do wyrobów o tym samym poziomie jakości co wyroby tradycyjne; w przypadku niektórych terytoriów, wśród których mogą się znaleźć, w drodze wyjątku, pewne państwa, przepisy Wspól- noty powinny zastrzegać możliwość używania nazw geogra- ficznych odnoszących się do tych terytoriów, pod warunkiem, że etapy produkcji, w trakcie których końcowy wyrób uzyskuje () Dz.U. C 189 z 23.7.1982, str. 7 oraz Dz.U. C 269 z 25.10.1986, str. 4. () Opinia opublikowana w Dz.U. C 127 z 14.5.1984, str. 175 oraz decyzja z dnia 24 maja 1989 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) Dz.U. C 124 z 9.5.1983, str. 16. swoje cechy charakterystyczne i ostateczne właściwości, są przeprowadzane w danym obszarze geograficznym; przez takie udzielenie praw wyłączności zainteresowanym producentom, przepisy Wspólnoty zapewnią, że omawiane nazwy będą nadal służyć jako wskazanie pochodzenia i będą chronić te nazwy przed przejściem na własność publiczną i staniem się pospoli- tymi terminami; omawiane nazwy mają także za zadanie infor- mować konsumenta o pochodzeniu wyrobów, których cechy charakterystyczne wynikają z użycia danych surowców lub zastosowania specjalnych procesów ich wytwarzania; normalne i zwyczajowe środki informowania konsumenta mają obejmować określone informacje na etykiecie; etykietowanie napojów spirytusowych podlega ogólnym przepisom, ustano- wionym w dyrektywie Rady 79/112JEWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych (*, ostatnio zmienionej dyrektywą 86/197/EWG ('); z uwagi na charakter omawianych wyrobów i w celu zapewnienia konsumentowi pełniejszej infor- macji, wskazane jest przyjęcie przepisów szczególnych, które stanowiłyby uzupełnienie wspomnianych przepisów ogólnych, w szczególności definicja wyrobów powinna obejmować pojęcia odnoszące się do dojrzewania i minimalnej zawartości alkoholu w celu dopuszczenia do spożycia przez ludzi; pomimo, że dyrektywa 79/112JEWG wymaga drukowania określonych informacji szczegółowych na etykietach, występują w nich jednak pewne niejasności co do miejsca wytwarzania; pojęcie to ma szczególne znaczenie w omawianym sektorze napojów, z uwagi na fakt, że konsument często kojarzy napój z miejscem jego wytwarzania; brak takiej nazwy może skut- kować u konsumenta podejrzeniem o fałszywe pochodzenie wyrobu; niebezpieczeństwa tego można uniknąć przez wpro- wadzenie, w określonych przypadkach, obowiązku wskazy- wania na etykiecie miejsca wytwarzania; (*) Dz.U. L 33 z 8.2.1979, str. 1. (*) Dz.U. L 144 z 29.5.1986, str. 38.