L 58/42 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.2.2006 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 36 i art. 37 ust. 2 akapit trzeci, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W związku z rozwojem sytuacji we Wspólnocie oraz sy- tuacji międzynarodowej, przemysł cukrowniczy we Wspólnocie stoi w obliczu problemów strukturalnych, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla konkuren- cyjności, a nawet dla przetrwania całego sektora. Proble- mów tych nie można skutecznie rozwiązać poprzez zastosowanie instrumentów zarządzania rynkiem przewi- dzianych we wspólnej organizacji rynku cukru. Aby dosto- sować wspólnotowy system produkcji cukru i handlu cukrem do wymogów międzynarodowych, a także zapew- nić konkurencyjność tego systemu w przyszłości, należy zainicjować proces głębokiej restrukturyzacji prowadzący do znacznego ograniczenia nieopłacalnej zdolności pro- dukcyjnej we Wspólnocie. W tym celu, jako warunek wstępny wprowadzenia funkcjonującej nowej wspólnej or- ganizacji rynków cukru, należy ustanowić odrębny i auto- nomiczny tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie. W ramach tego systemu należy ograniczyć kwoty w sposób, który uwzględni uza- sadnione interesy przemysłu cukrowniczego, plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej i cykorii oraz kon- sumentów we Wspólnocie. Należy ustanowić tymczasowy fundusz restrukturyzacji w celu finansowania środków restrukturyzacyjnych dla wspólnotowego przemysłu cukrowniczego. Ze względu na należyte zarządzanie finansami, fundusz powinien wcho- dzić w skład Sekcji Gwarancji EFOGR i tym samym pod- legać procedurom i mechanizmom przewidzianym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1258/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (*) oraz, od 1 stycznia 2007 r. — Furopejskiego (!) Opinia z dnia 19 stycznia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Opinia z dnia 26 października 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103. Rozporządzenie uchylone rozpo- rządzeniem (WE) nr 1290/2005 (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1). Funduszu Rolniczego Gwarancji ustanowionego rozporzą- dzeniem Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (*). Przedsiębiorstwa w regionach peryferyjnych nie powinny być objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządze- nia ze względu na to, że regiony peryferyjne są obecnie ob- jęte programami rozwoju, których celem jest poprawa ich konkurencyjności w zakresie produkcji cukru surowego, a ponadto produkują one surowy cukier trzcinowy, kon- kurując z państwami trzecimi, których nie obowiązuje tymczasowa składka restrukturyzacyjna. Środki restrukturyzacyjne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być finansowane z tymczaso- wych składek wpłacanych przez tych producentów cukru, izoglukozy i syropu inulinowego, którzy ostatecznie sko- rzystają z procesu restrukturyzacji. Składka ta nie wchodzi w zakres tradycyjnie stosowanych opłat w ramach wspól- nej organizacji rynku cukru, a zatem przychody z tytułu pobierania tej składki powinny być uznane za „dochody przeznaczone na określony cel” zgodnie z rozporządze- niem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerw- ca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (*). Dla przedsiębiorstw cukrowniczych o najniższej wydajno- ści należy wprowadzić istotną zachętę ekonomiczną do re- zygnacji z produkcji w ramach posiadanych kwot w formie odpowiedniej pomocy restrukturyzacyjnej. W tym celu na- leży ustanowić pomoc restrukturyzacyjną, która będzie stanowiła zachętę do zaprzestania produkcji w ramach kwot i zrzeczenia się odnośnych kwot, a zarazem umoż- liwi odpowiednie uwzględnienie zobowiązań społecznych i w zakresie ochrony środowiska związanych z zaprzesta- niem produkcji. Pomoc ta powinna być dostępna przez cztery lata gospodarcze w celu zmniejszenia produkcji do poziomu niezbędnego do osiągnięcia równowagi rynku we Wspólnocie. Aby wesprzeć plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej oraz cykorii, którzy będą musieli zrezygnować z produkcji z powodu zamknięcia fabryk, które poprzed- nio zaopatrywali, plantatorom tym, jak również podmio- tom świadczącym usługi przy użyciu maszyn rolniczych, którzy dla nich pracowali, powinna zostać udostępniona część pomocy restrukturyzacyjnej w celu zrekompensowa- nia strat wynikających z zamknięcia fabryk, a w szczegól- ności straty wartości inwestycji w wyspecjalizowane maszyny. (*) Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. () Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.