L 50/10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23.2.2005 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 14 grudnia 1999 r. na mocy art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 nakładająca grzywny na przedsiębiorstwo za dostarczenie nieścisłych i wprowadzających w błąd informacji w zgłoszeniu do postępowania w sprawie kontroli połączeń (Sprawa nr COMP/|M.1608 — KLM/Martinair III) (notyfikowana jako dokument nr K(1999) 4496) (Jedynie tekst angielski jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2005/1 52/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospo- darczym, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsię- biorstw (!), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. b), udzieliwszy zainteresowanemu przedsiębiorstwu możliwości zaprezentowania jego poglądów w kwestii zastrzeżeń podnie- sionych przez Komisję, uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Koncentracji, a także mając na uwadze, co następuje: I. WSTĘP Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N.V. (KLM) jest wiodącą niderlandzką międzynarodową linią lotniczą z bazą na amsterdamskim lotnisku Schiphol. KLM samo- dzielnie obsługuje planowe loty przewożące pasażerów i ładunki, obsługując wiele europejskich i interkontynentalnych miejsc docelowych. Udziały linii lotniczej KLM obejmują Transavia Airlines BV, przedsię- biorstwo zależne z udziałem większościowym (80 %) specjalizujące się w lotach pasażerskich (planowych () Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1310/97 (Dz.U. L 180 z 9.7.1997, str. 1). i czarterowych) głównie z Niderlandów do śródziemno- morskich wakacyjnych miejsc docelowych. KLM posiada również 50 % akcji w Martinair Holland NV (Martinair), a pozostałe 50 % należy do Koninklijke Nedl- loyd NV (Ndelloyd). Komisja uważa, że w tej sytuacji KLM i Nedlloyd mogą wywierać „decydujący wpływ” w znaczeniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 (rozporządzenie w sprawie kontroli połączeń) na Martinair. Dlatego wspólnie kontrolują Martinair do celów rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń. Martinair jest drugą co do wielkości niderlandzką linią lotniczą, również mająca bazę na Schiphol, obsługującą głównie loty czarterowe z Amsterdamu do śródziemno- morskich wakacyjnych miejsc docelowych. Prowadzi również regularne usługi pasażerskie do ograniczonej liczby miejsc docelowych rejsami dalekiego zasięgu, w szczególności do Ameryki Północnej. Dnia 1 września 1998 r. KLM zawiadomił, zgodnie z art. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń, o propozycji koncentracji, dzięki której uzyskałby kontrolę nad całością Martinair (?). Zgłoszenie zostało wycofane dnia 22 września 1998 (*) r., po tym, jak Komisja poinformowała ustnie KLM o swoim zamiarze ogłoszenia, że zgłoszenie jest niekompletne. Dnia 21 grudnia 1998 r. KLM jeszcze raz zawiadomił o operacji (*). Dnia 1 lutego 1999 r. Komisja zdecydo- wała o rozpoczęciu postępowania, stosując art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń Ć), a dnia 19 marca 1999 r. Komisja postawiła pisemne zarzuty przeciwko planowanej operacji. Dnia 31 maja 1999 r. KIM poinformował Komisję, że zaniechał operacji. () Sprawa IV/M.1128 - KLM/Martinair (Dz.U. C 281 z 10.9.1998, str. 7). ') Dz.U. C 298 z 26.9.1998, str. 8. (*) Sprawa IV[M.1328 — KLM/Martinair (Dz.U. C 408 z 29.12.1998, str. 8). () Dz.U. C 42 z 17.2.1999, str. 9.