376 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15Jt. 8 32004L0042 30.4.2004 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 143/87 DYREKTYWA 2004/42/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w  wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, (5) uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Furopejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszcze- nia powietrza (*) ustanawia krajowe poziomy emisji nie- których czynników zanieczyszczających środowisko, w tym lotnych związków organicznych (zwanych dalej „LZO”), przewidzianych do osiągnięcia w roku 2010 jako część zintegrowanej strategii Wspólnoty zwalczania zakwaszeń i ozonu w warstwie przyziemnej, ale nie obej- muje dopuszczalnych wartości emisji tych zanieczyszczeń (7) z określonych źródeł. (2) W celu spełnienia wymagań na krajowy pułap emisji LZO, Państwa Członkowskie muszą zwrócić uwagę na katego- rie źródeł tych emisji. (3)  Niniejsza dyrektywa uzupełnia środki podejmowane na poziomach krajowych dla zapewnienia zgodności z puła- pami emisji LZO. (4) — W przypadku braku przepisów wspólnotowych, ustawo- 9 dawstwa Państw Członkowskich nakładające wartości (9) (!) Dz.U. C 220 z 16.9.2003, str. 43. ) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2003 r. (do- tychczas nieopublikowania w Dzienniku Urzędowym), wspólne sta- nowisko Rady z dnia 7 stycznia 2004 r. (Dz.U. C 79 E z 30.3.2004, str. 1) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 30 marca (10) 2004 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 22. dopuszczalne LZO w określonych kategoriach produktów mogą się różnić. Przy braku odpowiednich praw w niektó- rych Państwach Członkowskich różnice te mogłyby stwa- rzać niepotrzebne przeszkody dla handlu i zakłócać kon- kurencję na rynku wewnętrznym. Krajowe prawa i przepisy, które w celu zwalczania ozonu w warstwie przyziemnej ustanawiają wartości dopusz- czalne zawartości LZO w produktach objętych niniejszą dyrektywą, wymagają z tego powodu harmonizacji zapew- niającej brak ograniczeń w swobodnym przepływie tych produktów. Ponieważ cel proponowanego działania, czyli redukcja emisji LZO, nie może zostać w stopniu wystarczającym osiągnięty przez Państwa Członkowskie, jako że emisja LZO w jednym z Państw Członkowskich wpływa na jakość powietrza w innym Państwie Członkowskim, w związku z tym oraz z uwagi na rozmiar i efekty proponowanego działania, redukcję LZO można lepiej osiągnąć na pozio- mie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości jak określono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z określoną w tym artykule zasadą pro- porcjonalności, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. LZO zawarte w farbach, lakierach i produktach do odna- wiania pojazdów powodują znaczną emisję LZO do powietrza, co przyczynia się do lokalnego i transgranicz- nego tworzenia się utleniaczy fotochemicznych w granicz- nej warstwie troposfery. Z tego powodu zawartość LZO w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów wymaga zmniejszenia w stopniu realizowalnym technicz- nie i ekonomicznie, przy uwzględnieniu warunków klima- tycznych. Wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego wymaga ustanowienia i osiągnięcia dopuszczalnych zawartości LZO stosowanych w produktach objętych niniejszą dyrek- tywą. Należy przewidzieć środki przejściowe dla produktów wytworzonych przed wejściem w życie wymagań niniej- szej dyrektywy.