03/t. 15 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 439 31993L0121 31.12.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 340/39 DYREKTYWA RADY 93/121/WE z dnia 22 grudnia 1993 r. zmieniająca dyrektywę 91/494/EWG w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz świeżego mięsa drobiowego z państw trzecich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 3 ust. A pkt 1 dyrektywy Rady 91/494/EWG z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz świeżego mięsa drobiowego z państw trzecich (*) ustanawia zasady szczepienia przeciw rzekomemu pomorowi drobiu stad, z których pochodzi mięso drobiowe przeznaczone dla Państw Członkowskich lub regionów Państw Członkowskich, których status został uznany zgodnie z art. 12 ust. 2 dyrektywy Rady 90/539JEWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących  handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych ('); konieczne jest ustanowienie zasad działania dotyczących szcze- pień przeciw rzekomemu pomorowi drobiu od dnia 1 stycznia 1993 r. mających zastosowanie do handlu świeżym mięsem drobiowym przeznaczonym dla Państw Członkowskich lub regionów Państw Członkowskich, których status został uznany zgodnie z art. 12 ust. 2 dyrektywy 90/539/EWG; Rada przyjęła dyrektywę 92/66/EWG (') w sprawie kontroli rzekomego pomoru drobiu oraz dyrektywę 92/40/EWG (') w sprawie kontroli influenzy drobiu, co pozwoliło w ten sposób na uproszczenie dyrektywy 91/494/EWG; pożądana jest możliwość alternatywy dla stosowania specjal- nego znaku określonego w art. 5 dyrektywy 91/494/EWG; konieczna jest zmiana zasad handlu stosowanych do państw trzecich, aby zapewnić, że są równoważne do zasad stosowa- nych wobec Państw Członkowskich, w szczególności w odnie- sieniu do rzekomego pomoru drobiu oraz influenzy drobiu, ”) Dz.U. C 89 z 31.3.1993, str. 8. ? Dz.U. C 176 z 28.6.1993, str. 26. ) Dz.U. C 201 z 26.7.1993, str. 50. L 268 z 24.9.1991, str. 35. ”) Dz.U. L 303 z 31.10.1990, str. 6. ) Dz.U. L 260 z 5.9.1992, str. 1. ) = ( ( ( () Dz.U. ( ( ( Dz.U. L 167 z 22.6.1992, str. 1. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 91/494/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1. W art. 3 ust. A pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) przebywał na terytorium Wspólnoty od wylęgu lub został przywieziony z państw trzecich zgodnie z wymo- gami rozdziału III dyrektywy 90/539/EWG. Mięso drobiowe przeznaczone dla Państw Członkowskich lub regionów Państw Członkowskich, których status został uznany zgodnie z art. 12 ust. 2 tej dyrektywy, musi pochodzić od drobiu, który nie został zaszczepiony przeciw rzekomemu pomorowi drobiu z zastosowa- niem żywej szczepionki w okresie 30 dni poprzedzają- cych ubój. Zasada ta zostanie poddana przeglądowi przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zanim prawodawstwo wspólnotowe harmoni- zujące stosowanie szczepionki przeciw rzekomemu pomorowi drobiu wejdzie w życie i nie później niż dnia 31 grudnia 1994 r.” 2. W art. 3 ust. A pkt 2 tiret drugie otrzymuje brzmienie: „— które nie jest położone na obszarze podlegającym z przyczyn związanych ze zdrowiem zwierząt środkom ograniczającym obejmującym kontrolę mięsa drobio- wego zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w wyniku wybuchu epidemii choroby, na zarażenie którą drób jest podatny.”. 3. W art. 5 dodaje się ustępy w brzmieniu: „3.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 oraz w przy- padku epizootii rzekomego pomoru drobiu, świeże mięso drobiowe może być oznaczone zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt A lit. e) dyrektywy 71/118JEWG znakiem jakości zdro- wotnej określonym w rozdziale X, pkt 44 lit. a) i b) załącznika I do dyrektywy 71/118/EWG, pod warunkiem że takie mięso nie pochodzi od drobiu, który: a) pochodzi z gospodarstwa położonego w okręgu zagrożonym jak określono w art. 9 ust. 1 dyrektywy 92/66/EWG, ale nie w strefie ochronnej określonej w art. 9 ust. 1 dyrektywy 92/66/EWG i w odniesieniu do którego po badaniu epidemiologicznym nie zarejestro- wano kontaktu z zakażonym gospodarstwem;