L 150/28 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 10.6.2008 DYREKTYWY DYREKTYWA RADY 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń (Wersja skodyfikowana) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 93 i 94, uwzględniając wniosek Komigsji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń (*) została kilkakrotnie znacząco zmieniona (?). W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy sporządzić jej wersję ujednoliconą. (2)  Fakt, iż przepisy prawa krajowego odnoszące się do odzyskiwania wierzytelności są stosowane jedynie na terytorium danego państwa, jest sam w sobie przeszkodą w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. Sytuacja ta uniemożliwia pełne i rzetelne stosowanie zasad wspólno- towych, szczególnie w zakresie wspólnej polityki rolnej, oraz ułatwia nadużycia finansowe. (!) Opinia z dnia 19 czerwca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (?) Dz.U. C 93 z 27.4.2007, s. 15. (') Dz.U. L 73 z 19.3.1976, s. 18. Dyrektywa ostatnio zmieniona aktem przystąpienia z 2003 r. Pierwotny tytuł dyrektywy brzmiał „dyrektywa Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Furopejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych”. Tytuł ten został zmieniony dyrek- tywą 79/1071/EWG (Dz.U. L 331 z 27.12.1979, s. 10), dyrektywą 92/12JEWG (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, s. 1) oraz dyrektywą 2001/44/WE (Dz.U. L 175 z 28.6.2001, s. 17). (*) Zob. załącznik I części A i B. (3) Należy odpowiedzieć na zagrożenia dla interesów finan- sowych Wspólnoty i państw członkowskich oraz dla rynku wewnętrznego wynikające z nadużyć finansowych, aby w lepszy sposób zapewnić jego konkurencyjność i neutralność fiskalną. Niezbędne jest zatem przyjęcie wspólnych zasad w sprawie pomocy wzajemnej przy odzyskiwaniu wierzytelności. Reguły te powinny być stosowane do odzyskiwania wierzytelności wynikających z różnych środków, które są częścią systemu całkowitego lub częściowego finanso- wania Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej i Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich, do dochodzenia opłat wyrównawczych i innych opłat, opłat przy przywozie i wywozie, podatku od wartości dodanej, akcyzy zharmonizowanej (od prze- tworzonego tytoniu, od alkoholu i napojów alkoholo- wych oraz od olejów mineralnych), a także podatków od dochodu i kapitału oraz podatków od składek ubez- pieczeniowych. Powinny one również stosować się do dochodzenia odsetek, kar i grzywien administracyjnych, z wyłączeniem sankcji karnych, oraz kosztów towarzy- szących takim roszczeniom. Wzajemna pomoc powinna składać się z następujących elementów: organ współpracujący musi z jednej strony dostarczyć organowi wnioskującemu informacje, których ten potrzebuje w celu odzyskania wierzytelności powsta- jących w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, oraz powiadomić dłużnika o wszystkich instrumentach odnoszących się do takich wierzytelności pochodzących z tego państwa członkowskiego, a z drugiej strony organ współpracujący musi, na prosbę organu wnioskującego, przystąpić do odzyskiwania wierzytelności powstałych w państwie członkowskim, w którym ten ma siedzibę. Te różne formy pomocy powinny być zapewnione przez organ współpracujący zgodnie z odpowiednimi przepi- sami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę.