L 8/26 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13.1.2009 DECYZJA KOMISJI z dnia 19 grudnia 2008 r. ustanawiająca Komitet Ekspertów ds. Delegowania Pracowników (2009/17/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (!), a w szcze- gólności jej art. 4, ustanawia przejrzyste obowiązki w zakresie współpracy administracji krajowych i czyni państwa członkowskie odpowiedzialnymi za stworzenie odpowiednich warunków dla takiej współpracy. Dyrek- tywa ta nakłada ponadto na państwa członkowskie wyraźny obowiązek podjęcia stosownych środków, aby informacje dotyczące warunków zatrudnienia były powszechnie dostępne, nie tylko dla zagranicznych usłu- godawców, ale również dla zainteresowanych pracow- ników delegowanych. W swoim komunikacie do Rady, Parlamentu Furopej- skiego, Europejskiego Komitetu Fkonomiczno-Społecz- nego i Komitetu Regionów, zatytułowanym „Delego- wanie pracowników w ramach świadczenia usług - maksymalizacja korzyści i możliwości przy równo- czesnym zagwarantowaniu ochrony pracowników” (?), wydanym dnia 13 czerwca 2007 r., Komisja zapowie- działa, że zamierza ustanowić komitet wysokiego szczebla mający wspierać i wspomagać państwa człon- kowskie w określaniu i wymianie dobrych praktyk, w celu zinstytucjonalizowania obecnej, nieformalnej grupy ekspertów rządowych, a także w celu regularnego, formalnego zaangażowania partnerów społecznych. W wydanym dnia 3 kwietnia 2008 r. zaleceniu w sprawie pogłębionej współpracy administracyjnej w kontekście delegowania pracowników w ramach świadczenia usług(*) Komisja wskazuje, że państwa członkowskie — powinny wziąć czynny  udział w systematycznym i sformalizowanym procesie okreś- lania i wymiany dobrych praktyk w dziedzinie delego- wania pracowników za pośrednictwem dowolnego forum współpracy ustanowionego do tego celu przez Komisję. Również w konkluzjach Rady Unii Europejskiej z dnia 9 czerwca 2008 r. zachęcano Komisję do zinstytucjona- lizowania nieformalnej grupy specjalistów ds. delego- wania pracowników poprzez powołanie komitetu ekspertów. (!) Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1. () COM(2007) 304 wersja ostateczna. (%) Dz.U. C 85 z 4.4.2008, s. 1. (5) (7) W myśl tychże konkluzji Rady celem powołanego komi- tetu powinno być nawiązanie współpracy z organami publicznymi, które odpowiadają za kontrolę, na przykład z inspektoratami pracy, a także — na odpowiednich szczeblach oraz zgodnie z ustawodawstwem krajowym i praktyką krajową — formalne i regularne angażowanie partnerów społecznych, a zwłaszcza przedstawicieli part- nerów społecznych z sektorów, w których delegowanie pracowników jest zjawiskiem rozpowszechnionym. W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie komitetu ekspertów w dziedzinie delegowania pracow- ników oraz zdefiniowanie jego zakresu odpowiedzial- ności, zadań i struktury. Do celów komitetu ekspertów powinno należeć, między innymi, wspieranie i wspomaganie państw członkow- skich w określaniu i wymianie dobrych praktyk, propa- gowanie wymiany istotnych informacji, analizowanie wszelkich zagadnień i trudności, jakie mogą wyniknąć w związku z praktycznym stosowaniem przepisów prawa dotyczących delegowania pracowników, a także z egzekwowaniem stosownych przepisów w praktyce, jak również ścisłe obserwowanie osiągniętych postępów w usprawnianiu dostępu do informacji oraz zacieśnianiu współpracy administracyjnej, w szczególności poprzez ewentualne opracowanie elektronicznego — systemu wymiany informacji. W skład komitetu powinni wchodzić eksperci reprezen- tujący władze krajowe każdego z państw członkowskich, sprawujące odpowiedzialność albo nadzór lub pełniące inne obowiązki w zakresie wdrażania, stosowania i monitorowania zasad obowiązujących w odniesieniu do delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Eksperci powinni być w stanie ogarnąć cały zakres wiedzy, kompetencji i doświadczeń we wszystkich stosownych obszarach polityki. W Komitecie mogą być również reprezentowane, zgodnie z prawem i praktyką krajową, wyspecjalizowane organy odpowiedzialne za kontrolę przestrzegania prawodawstwa — na przykład inspekcja pracy — jak również partnerzy społeczni. Komitet powinien również w sposób formalny i regularny angażować partnerów społecznych na szczeblu europejskim, w szczególności reprezentantów sektorów, które charakteryzuje powszechne delegowanie pracowników, takich jak budownictwo, prace czasowe zlecane za pośrednictwem agencji, gastronomia, rolnictwo i transport. Komitet powinien być w stanie polegać na wiedzy fachowej profesjonalistów posiadają- cych szczególne kompetencje w zakresie konkretnych zagadnień umieszczonych w porządku obrad.