15ft. 8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 57 32004D0280 L 49/1 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 19.2.2004 DECYZJA NR 280/2004|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 11 lutego 2004 r. dotycząca mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, W SZCZ ególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Komitetu Społeczno-Ekonomicznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzja Rady 93/389/EWG z dnia 24 czerwca 1993 r. w sprawie mechanizmu monitorowania emisji CO, i innych gazów cieplarnianych we Wspólnocie (3) ustano- wiła mechanizm monitorowania antropogenicznych emi- sji gazów cieplarnianych i oceny postępu w wypełnieniu zobowiązań dotyczących tych emisji. W celu uwzględnie- nia dokonań na szczeblu międzynarodowym oraz ze względu na przejrzystość, właściwe jest zastąpienie tej decyzji. Ostatecznym celem Ramowej Konwencji Narodów Zjed- noczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC), która została zatwierdzona decyzją Rady 94/69/WE (*), jest osiągnięcie stabilizacji stężeń gazów cieplarnianych w atmosferze na poziomie, który zapobiega szkodliwym oddziaływaniom antropogenicznym na system klima- tyczny. UNFCCC zobowiązuje Wspólnotę i jej Państwa Członkow- skie do opracowania okresowej aktualizacji, publikacji i przedstawiania na Konferencji Stron krajowych (!) Dz.U.C 234 z 30.9.2003, str. 51. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 26 stycznia 2004 r. () Dz.U. L 167 z dnia 9.7.1993, str. 31. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z dnia 31.10.2003, str. 1). (*) Dz.U. L 33 z dnia 7.2.1994, str. 11, (6) Ć) sprawozdań dotyczących wykazów emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzenia antropogenicznego, niekontrolowanych przez Protokół Montrealski w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (zwanych dalej gazami cieplarnianymi), przy zastosowaniu porównywal- nych metodologii uzgodnionych przez Konferencję Stron. Istnieje potrzeba dogłębnego monitorowania i systema- tycznej oceny emisji gazów cieplarnianych we Wspólno- cie. Również środki podejmowane przez Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie w dziedzinie polityki dotyczącej zmian klimatu należy analizować w odpowiednim czasie. Dokładna sprawozdawczość na podstawie niniejszej Decy- zji na wczesnym etapie pozwoliłoby na wczesne oznacze- nia poziomów emisji zgodnie z decyzją Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotyczącej zatwierdzenia przez Wspólnotę Furopejską Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu i wspólnej realizacji wynikają- cych z niego zobowiązań (*), a przez to umożliwiłaby wczesne stwierdzenie kwalifikacji potrzebnych do uczest- niczenia w mechanizmach elastycznych Protokołu z Kioto. UNFCCC zobowiązuje wszystkie Strony do sformułowa- nia, wdrażania, publikowania i systematycznej aktualizacji krajowych oraz, gdzie właściwe, także regionalnych pro- gramów zawierających środki łagodzące zmiany klimatu, odniesionych do antropogenicznych emisji przez źródła i usuwania przez pochłaniacze wszystkich gazów cieplar- nianych. Protokół z Kioto do UNFCCC został zatwierdzony decyzją 2002/358/WE. art. 3 ust. 2 Protokołu z Kioto wymaga od Stron Protokołu wymienionych w załączniku I do UNFCCC, aby do roku 2005 osiągnęły widoczny postęp w realizacji swoich zobowiązań. Dz.U. L 130 z 15.5.2002 r., str. 1.