15.12.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 328/1 (Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Furopejskiej (wersja ujednolicona) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2820/98 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1763/1999 i (WE) nr 6/2000 (!) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (?). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy to rozporządzenie ujednolicić. Na spotkaniu w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. Rada Europejska postanowiła, że układy o stabilizacji i stowarzyszeniu z krajami Bałkanów Zachodnich powinny być poprzedzone asymetryczną liberalizacją handlu. Oczekuje się, że dalsze otwarcie rynku Wspólnoty na przywóz z krajów Bałkanów Zachodnich, wniesie wkład w proces stabilizacji politycznej i gospodarczej w regionie bez negatywnych skutków dla Wspólnoty. Właściwa jest zatem dalsza poprawa wspólnotowych autonomicznych preferencji  handlowych — poprzez usuwanie wszystkich pozostałych plafonów taryfowych dla produktów przemysłowych oraz poprzez dalszą poprawę dostępu do rynku Wspólnoty dla produktów rolnych i rybołówstwa, w tym produktów przetworzo- nych. Środki te proponowane są jako część procesu stabilizacji i stowarzyszania UE w odpowiedzi na szczególną (!) Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 1. (?) Zob. załącznik III. sytuację w Bałkanach Zachodnich. Nie stanowią one precedensu dla wspólnotowej polityki handlowej z innymi państwami trzecimi. Zgodnie z procesem stabilizacji i stowarzyszania UE, opartym na wcześniejszym podejściu regionalnym i konkluzjach Rady z dnia 29 kwietnia 1997 r., rozwój dwustronnych stosunków między Unią Furopejską a krajami Bałkanów Zachodnich zależy od pewnych warunków. Przyznanie autonomicznych preferencji hand- lowych jest powiązane z poszanowaniem podstawowych zasad demokracji i praw człowieka oraz z gotowością odnośnych krajów do rozwijania wzajemnych stosunków gospodarczych. Przyznanie poprawionych autonomicz- nych preferencji handlowych na rzecz krajów uczestni- czących w procesie stabilizacji i stowarzyszania UE powinno być połączone z ich gotowością do zaangażo- wania się w efektywne reformy gospodarcze i współpracę regionalną, w szczególności poprzez ustanowienie strefy wolnego handlu zgodnie z odpowiednimi standardami GATT/WTO. Ponadto uzyskanie korzyści z autonomicznych preferencji handlowych jest uwarun- kowane zaangażowaniem beneficjentów w efektywną współpracę administracyjną ze Wspólnotą w celu zapo- biegania ryzyku nadużyć finansowych. Preferencje handlowe mogą być przyznane tylko krajom lub terytoriom posiadającym administrację celną. Bośnia i Hercegowina, Serbia, jak również Kosowo, jak określono w rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1244 (1999), podlegające międzynarodowej administracji cywilnej Misji ONZ w Kosowie (UNMIK) (zwane dalej „Kosowem”), spełniają te warunki i podobne preferencje w handlu powinny być przyznane im wszystkim, w celu uniknięcia dyskrymi- nacji w regionie.