9.10.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 265/9 DYREKTYWY DYREKTYWA RADY 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), uwzględniając opinię  Europejskiego  Komitetu  Fkono- miczno-Społecznego (?), po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (!) Opinia z dnia 22.4.2009 r. w Dzienniku Urzędowym). () Opinia z dnia w Dzienniku Urzędowym). Zaopatrzenie Wspólnoty w ropę naftową i produkty ropopochodne pozostaje w dalszym ciągu bardzo ważną kwestią, zwłaszcza dla sektora transportu i przemysłu chemicznego. Rosnąca koncentracja produkcji, wyczerpywanie się zasobów ropy naftowej oraz rosnące światowe zużycie produktów ropopochodnych przyczyniają się do zwięk- szenia ryzyka wystąpienia trudności z zaopatrzeniem. Rada Europejska w swoim planie działań (2007-2009), zatytułowanym „Europejska polityka energetyczna”, podkreśliła konieczność zwiększenia bezpieczeństwa dostaw, zarówno w skali całej Unii Furopejskiej (UE), jak i na poziomie poszczególnych państw członkow- skich, między innymi poprzez przeprowadzenie prze- glądu mechanizmów utrzymywania zapasów naftowych w Unii, zwłaszcza w odniesieniu do dostępności ropy naftowej w przypadku kryzysu. Cel ten wymaga między innymi zbliżenia systemu wspól- notowego do systemu Międzynarodowej Agencji Energe- tycznej (zwanej dalej „MAE”). (dotychczas nieopublikowana 13.5.2009 r. (dotychczas nieopublikowana (3) Dz.U. C 128 z 6.6.2009, s. 42. Ó) Zgodnie z dyrektywą Rady 2006/67/WE z dnia 24 lipca 2006 r. nakładającą na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych (*) obliczanie zapasów prze- prowadzane jest na podstawie średniego dziennego zużycia krajowego w poprzednim roku kalendarzowym. Natomiast obowiązki w zakresie przechowywania zapasów nałożone na mocy Porozumienia o Międzynarodowym Programie Energetycznym z dnia 18 listopada 1974 r. (zwanego dalej „porozumieniem MAE”) obliczane są na podstawie przywozu netto ropy naftowej i produktów ropopochodnych. Z tego powodu i ze względu na inne różnice metodologiczne należy przybliżyć sposób obliczania wielkości  zapasów obowiązkowych przechowywanych przez państwa człon- kowskie do metod obliczeniowych  stosowanych w ramach porozumienia MAE, niezależnie od tego, że metody obliczeniowe MAE mogą wymagać oceny w świetle postępu technologicznego, jaki nastąpił w ciągu ostatnich dziesięcioleci, i że kraje niebędące członkami MAE, a które są całkowicie uzależnione od przywozu, mogą potrzebować więcej czasu, aby dosto- sować wielkość ich przechowywanych zapasów obowiąz- kowych. Dodatkowe zmiany metod i procedur obliczania poziomu zapasów mogą się okazać niezbędne i korzystne celem dalszego zwiększania spójności z praktyką MAE, włączając np. zmiany prowadzące w przypadku niektórych państw członkowskich do procentowego obniżenia wynoszącego 10 % stosowa- nego przy obliczaniu zapasów, które umożliwiłyby odmienne traktowanie zapasów benzyny pirolitycznej lub umożliwiłyby obliczanie zapasów przechowywanych na zbiornikowcach na wodach terytorialnych państwa członkowskiego. Krajowa produkcja ropy naftowej sama w sobie może przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa dostaw i mogłaby zatem uzasadniać przechowywanie przez państwa członkowskie będące producentami ropy naftowej zapasów mniejszych niż w pozostałych państwach członkowskich. Tego rodzaju odstępstwo nie powinno jednak doprowadzić do zasadniczych różnic co do wymaganej ilości zapasów w porównaniu z wymogami mającymi zastosowanie na podstawie dyrektywy 2006/67/WE. W związku z tym obowiązki niektórych państw członkowskich związane z przechowywaniem zapasów powinny zostać ustalone w oparciu o dane dotyczące krajowego zużycia ropy naftowej, a nie w zależności od przywozu. (*) Dz.U. L 217 z 8.8.2006, s. 8.