21.1.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 19/73 DECYZJA KOMISJI z dnia 29 października 2004 r. ustanawiająca Europejskie Centrum Technicze i Naukowe (ECTN) oraz przewidująca koordynację działań technicznych w celu ochrony euro przed fałszowaniem (2005/37/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 211, uwzględniając decyzję Rady 2003/861/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. dotyczącą analizy technicznej. i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro(!) oraz decyzję Rady 2003/862/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. rozszerzającą skutki decyzji 2003/861/WE dotyczącej analizy technicznej i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (*), w szczególności jego art. 5, przewiduje analizę i klasyfikację fałszywych monet euro przez Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM) z każdego Państwa Członkowskiego oraz przez Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN). Rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r.(*) rozszerza zastosowanie art. 1 do 11 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty. (2)  Od października 2001 r. ECTN prowadzi tymczasowo swoją działalność w Mennicy Paryskiej, korzystając z pomocy administracyjnej i kadrowej Komisji, zgodnie z wymianą listów między przewodniczącym Rady a francuskim ministrem finansów w dniach od 28 lutego do 9 czerwca 2000 r. (3) ECTN przyczynia się do osiągnięcia celów programu „Perykles”, zgodnie z decyzją Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (*) i decyzją Rady 2001/924/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. rozszerzającą skutki decyzji ustana- wiającej wymianę, pomoc i programy szkoleniowe w () Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 44. () Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 45. (3) Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6. (Ą DzU. L (5) Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 11. 339 z 21.12.2001, str. 50. zakresie ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”) na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty (6). (4)  Artykuł 1 decyzji 2003/861/WE przewiduje, że Komisja ustanawia ECTN oraz czuwa nad sprawnym prowadze- niem jego działalności, jak również nad koordynacją działań prowadzonych przez właściwe władze techniczne w celu ochrony euro przed fałszowaniem. Artykuł 1 decyzji 2003/862/WE stanowi, że postanowienia decyzji 2003/861/|WE rozszerza się na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty. (5) W liście francuskiego ministra finansów z dnia 6 września 2004 r. władze francuskie zobowiązały się do utrzymania obecnego podziału kosztów pomiędzy Mennicą Paryską a Komisją. Wymiana listów między członkiem Komisji  odpowiedzialnym — za — walkę z nadużyciami finansowymi a francuskim ministrem finansów w sprawie stałej działalności ECTN dotyczącej analiz i klasyfikacji falsyfikatów euro uwzględni zasady organizacyjne ECTN powstałe w trakcie tymczasowej działalności ECTN przy Mennicy Paryskiej, zgodnie z wymianą listów między Przewodniczącym Rady a francuskim ministrem finansów w dniach od 28 lutego do 9 czerwca 2000 r. (6)  Ponadto należy kontynuować regularne informowanie Komitetu  Fkonomiczno-Finansowego,  Furopejskiego Banku Centralnego, Europolu, jak również właściwych władz krajowych o działalności ECTN i sytuacji doty- czącej fałszowania euro. (7) W związku z powyższym należy ustanowić ECTN w ramach Komisji w Brukseli, działające przy Europej- skim Urzędzie ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAP. (8)  Komisja koordynuje działania prowadzone przez wszelkie właściwe władze techniczne, mające na celu ochronę euro przed fałszowaniem; koordynacja ta obej- muje metody analizy fałszywych monet euro, badanie nowych przypadków fałszywych monet i ocenę skutków, wzajemne informowanie się o działaniach KCAM i ECTN, przekazywanie informacji na zewnątrz w sprawie fałszy- wych monet, wykrywanie fałszywych monet przez urzą- dzenia obróbki monet, jak również badanie każdego problemu technicznego w tej dziedzinie. (©) Dz.U. L 339 z 21.12.2001, str. 55.