15Jt. 7 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 101 32002L0049 L 189/12 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 18.7.2002 DYREKTYWA 2002/49/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust.1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('*), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trakta- tu (+) oraz w świetle ujednoliconego tekstu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy w dniu 8 kwietnia 200? r., a także mając na uwadze, co następuje: (1) Osiągnięcie wysokiego poziomu zdrowia i ochrony środo- wiska jest częścią polityki wspólnotowej, a ochrona przed hałasem znajduje się wśród przyjętych celów. W zielonej księdze w sprawie przyszłej polityki dotyczącej hałasu Komisja zajęła się hałasem w środowisku jako jednym z głównych problemów środowiskowych w Furopie. Uchwałą z dnia 10 czerwca 1997 r. (5) w sprawie zielonej księgi Komisji Parlament Europejski wyraził poparcie dla zielonej księgi, wezwał do pilnego ustanowienia szczegól- nych środków i inicjatyw w dyrektywie w sprawie zmniej- szenia hałasu w środowisku i zwrócił uwagę na brak wia- rygodnych, porównywalnych danych na temat sytuacji w dziedzinie źródeł hałasu. W komunikacie z dnia 1 grudnia 1999 r. w sprawie trans- portu lotniczego i środowiska Komisja określiła wspólny wskaźnik hałasu i wspólną metodologię obliczania i pomiaru hałasu w pobliżu lotnisk. Przepisy niniejszej dyrektywy uwzględniają wyżej wymieniony komunikat. Niektóre kategorie emisji hałasu z wyrobów są już objęte ustawodawstwem wspólnotowym, np. dyrektywą Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego Dz.U. C 337 E z 28.11.2000, str. 251. Dz.U. C 116 z 20.4.2001, str. 48. Dz.U. C 148 z 18.5.2001, str. 7. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2000 r. (Dz. U. C 232 z 17.8.2001, str. 305), wspólne stanowisko Rady z dnia 7 czerwca 2001 r. (Dz. U. C 297 z 23.10.2001, str. 49) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 października 2001 r. (Dz. U. C 87 E z 11.4.200?, str. 118). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 maja 2002 r. i decyzja Rady z dnia 21 maja 2002 r. Dz.U. C 200 z 30.6.1997, str. 28. (7) pojazdów silnikowych (6), dyrektywą Rady 77/311/EWG z dnia 29 marca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do poziomu hałasu odczuwanego przez kierującego kołowymi ciągni- kami rolniczymi lub leśnymi(7), dyrektywą Rady 80/51/EWG z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie ograni- czenia emisji hałasu z samolotów poddźwiękowych (?) oraz dyrektywami uzupełniającymi do niej, dyrektywą Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silni- kowych (?) i dyrektywą 2000/14/WE Parlamentu Furopej- skiego i Rady z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do emisji hałasu w środowisku z urządzeń pracujących na otwartej przestrzeni (19). Niniejsza dyrektywa ma między innymi stanowić podstawę rozwijania i uzupełniania istniejącego zespołu środków wspólnotowych dotyczących emisji hałasu z głównych źró- deł, w szczególności z pojazdów kołowych i szynowych oraz ich infrastruktury, samolotów, urządzeń pracujących na otwartej przestrzeni i urządzeń przemysłowych oraz maszyn samojezdnych, a także opracowywania dodatkowych długo-, średnio- i krótkookresowych środków. Niniejszej dyrektywy nie należy stosować do niektórych kategorii hałasu, takich jak hałas powstający wewnątrz środka transportu i hałas, którego źródłem są czynności domowe. Zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Trak- tatu cele Traktatu w zakresie osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska i zdrowia można będzie skuteczniej realizować wówczas, gdy działania Państw Członkowskich zostaną uzupełnione działaniem Wspól- noty, prowadzącym do powszechnego zrozumienia pro- blemu hałasu. Dlatego gromadzenie informacji odnośnie do poziomu hałasu w środowisku, zestawianie tych danych, a także sprawozdawczość w tym zakresie należy prowadzić według porównywalnych kryteriów. Zakłada to stosowanie zharmonizowanych wskaźników i metod oceny oraz kryteriów konfiguracji dla sporządzania map hałasu. Wspólnota najlepiej potrafi ustanowić takie kryte- ria i metody. Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 16. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 1999/101/WE (Dz. U. L 334 z 28.12.1999, str. 41). Dz.U. L 105 z 28.4.1977 r., str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/54/|WE (Dz. U. L 277 z 10.10.1997, str.24). Dz.U. L 18 z 24.1.1980, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 83/206/EWG (Dz. U. L 117 z 4.5.1983, str. 15). Dz.U. L 225 z 10.8.1992, str. 72. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2000/7/WE (Dz. U. L 106 z 3.5.2000, str. 1). Dz.U. L 162 z 3.7.2000, str. 1.