07/t. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 39 31993R1617 L 155/18 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 26.6.1993 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1617/93 z dnia 25 czerwca 1993 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do niektórych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych dotyczących wspólnego planowania i koordynacji rozkładów, wspólnych przedsięwzięć i konsultacji w sprawie taryf pasażerskich i towarowych w rejsowych połączeniach lotniczych oraz przydziału czasu na start lub lądowanie KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3976/87 z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Trak- tatu do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnio- nych w sektorze transportu lotniczego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2411/92 (?), w szczególności jego art. 2, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (*), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Porozumień i Pozy- cji Dominujących w Transporcie Lotniczym, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie (EWG) nr 3976/87 upoważnia Komisję do wprowadzenia art. 85 ust. 3 Traktatu w drodze roz- porządzenia w odniesieniu do niektórych kategorii poro- zumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk dotyczących bezpośrednio lub pośrednio usług w transporcie lotni- czym. (2)  Porozumienia, decyzje lub uzgodnione praktyki dotyczące wspólnego planowania i koordynacji roz- kładów, wspólnych działań, konsultacji w sprawie taryf i przydziału czasu na start lub lądowanie w portach lotni- czych podlegają ograniczonej konkurencji oraz mają wpływ na handel między Państwami Członkowskimi. (3)  Wspólne planowanie i koordynacja rozkładu dla połą- czeń lotniczych może pomóc w zapewnieniu obsługi połą- czeń w porach dnia, okresach lub na trasach o mniej- szym natężeniu ruchu, a także w udostępnieniu dalszych połączeń, co przyniesie korzyść użytkownikom trans- portu lotniczego. Klauzule dotyczące dodatkowych lotów nie mogą jednak zawierać wymogu zatwierdzenia przez pozostałe strony ani wiązać się z karami pienięż- () Dz.U. L 374 z 31.12.1987, str. 9. () Dz.U. L 240 z 24.8.1992, str. 19. (3) Dz.U. C 253 z 30.9.1992, str. 5. ( ( ( ( 4, 5 6 7 ) D ) D ) D ) D nymi. Porozumienia muszą także umożliwiać stronom odstąpienie od nich za wypowiedzeniem w rozsądnie krótkim terminie. Ustalenia, na mocy których mniejsza linia lotnicza otrzymuje wsparcie rynkowe i finansowe od innego przewoźnika, mogą jej pomóc w obsłudze połączeń na nowych lub mniej uczęszczanych trasach. Jednakże w celu uniknięcia zbędnych restrykcji, czas trwania wspól- nych działań należy ograniczyć do okresu niezbędnego do osiągnięcia dostatecznej pozycji rynkowej. Wyłącze- nia grupowego nie należy udzielać wspólnym działa- niom, w odniesieniu do których można oczekiwać, iż każda ze stron może obsługiwać połączenie lotnicze nie- zależnie. Takie warunki nie naruszają możliwości wystąpienia z wnioskiem, w uzasadnionych przypad- kach, na podstawie art. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3975/87 (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2410/92 (?), w celu otrzymania wyłączenia indywidualnego mimo niespełnienia warunków lub w razie konieczności przedłużenia czasu trwania wspól- nego działania. W szczególności, gdy strony wyrażają chęć wykorzystania, poprzez wspólne działanie, możli- wości dostępu do rynku, stworzonych przez rozporzą- dzenie Rady (EWG) nr 2408/92 (6), na trasach, które nie ani należą do nowych, ani do rzadziej uczęszczanych, ale które pod innymi względami spełniają ustanowione niniejszym  rozporządzeniem — warunki,  istnieje możliwość uzyskania wyłączenia indywidualnego. Konsultacje w sprawie taryf pasażerskich i towarowych mogą przyczynić się do powszechnego przyjęcia ustalo- nych między liniami opłat i stawek, z korzyścią zarówno dla przewoźników, jak i użytkowników transportu lotni- czego. Jednakże konsultacje nie będą wykraczać poza cel, jakim jest ułatwienie ustaleń między liniami. Roz- porządzenie Rady (EWG) nr 2409/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze (”) oparte jest na zasadzie wolnych cen, w związku z czym sprzyja wzrostowi konkurencji cenowej w transporcie lotniczym. Stąd za jego sprawą nie można eliminować konkurencji. W związku z tym na obecnym etapie zez- wala się na konsultacje między przewoźnikami lotni- czymi co do taryf pasażerskich i towarowych, pod warunkiem, że są ograniczone do opłat i stawek sprzy- jających ustaleniom między liniami, uczestnictwo w z.U. L 374 z 31.12.1987, str. 1. z.U. L 240 z 24.8.1992, str. 18. z.U. L 240 z 24.8.1992, str. 8. z.U. L 240 z 24.8.1992, str. 15.