22.9.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 248/17 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiające środki służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: W dniu 19 lipca 2004 r. Rada przyjęła konkluzje na temat komunikatu Komisji z dnia 1 października 2003 r. skierowanego do Rady i Parlamentu Europej- skiego w sprawie opracowania wspólnotowego planu działania w gospodarowaniu zasobami węgorza europej- skiego; w konkluzjach tych zwróciła się do Komisji o przedstawienie wniosków legislacyjnych w zakresie długofalowej gospodarki zasobami węgorza w Europie. W dniu 15 listopada 2005 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której zaapelował do Komisji o bezzwłoczne przedstawienie wniosku w sprawie rozpo- rządzenia służącego odbudowie zasobów węgorza euro- pejskiego. W swojej najnowszej opinii naukowej na temat węgorza europejskiego Międzynarodowa Rada Badań Morza stwierdza, że jego zasoby spadły poniżej poziomu bezpieczeństwa biologicznego i obecne łowiska utraciły zdolność do samoodnawiania się. Międzynarodowa Rada Badań Morza zaleca pilne opracowanie planu odtwo- rzenia całego zasobu węgorza europejskiego oraz jak największe ograniczenie eksploatacji i innych działań człowieka mających wpływ na ten sektor rybactwa i na zasób węgorza europejskiego. We Wspólnocie istnieją zróżnicowane uwarunkowania i potrzeby wymagające odrębnych rozwiązań. Ich zróżni- cowanie należy uwzględnić w planowaniu i wdrażaniu środków zapewniających ochronę i zrównoważoną eksploatację populacji węgorza europejskiego. Decyzje powinny być podejmowane możliwie blisko miejsc połowów węgorza. Pierwszeństwo powinny mieć dzia- (!) Opinia z dnia 16 maja 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). łania państw członkowskich polegające na opracowaniu planów gospodarowania zasobami węgorza, które to plany będą dostosowane do warunków regionalnych i lokalnych. Dyrektywa Rady 92/43JEWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (?) oraz dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca — ramy wspólnotowego — działania w dziedzinie polityki wodnej () mają, między innymi, służyć ochronie, zachowaniu i poprawie stanu środo- wiska wodnego, w którym węgorze spędzają część swojego życia; konieczne jest zapewnienie koordynacji i spójności środków stosowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i na mocy wyżej wymienionych dyrektyw. W szczególności plany gospodarowania zaso- bami węgorza powinny objąć dorzecza zdefiniowane zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE. Powodzenie środków służących odbudowie zasobów węgorza europejskiego zależy od ścisłej współpracy i spójnego działania na poziomie Wspólnoty, państw członkowskich i na poziomie lokalnym i regionalnym oraz od tego, czy informuje się zainteresowane sektory publiczne, zasięga ich opinii i je angażuje. W tym celu w skutecznej realizacji planów gospodarowania zasobami węgorza może pomóc wsparcie z Europejskiego Funduszu Rybackiego. Jeżeli na terytorium krajowym państwa członkowskiego nie można wskazać dorzeczy, które można byłoby zdefi- niować jako miejsca naturalnego występowania węgorza europejskiego, dane państwo członkowskie powinno móc zostać zwolnione z obowiązku przygotowania planu gospodarowania zasobami węgorza europejskiego. W celu zapewnienia skuteczności i sprawiedliwości środków służących odtworzeniu zasobów węgorza niezbędne jest wskazanie przez państwa członkowskie, jakie środki zamierzają zastosować i na jakich obszarach, szerokie rozpowszechnienie tych informacji oraz doko- nanie oceny skuteczności tych środków. Plany gospodarowania zasobami węgorza powinna zatwierdzić Komisja na podstawie oceny techniczno- naukowej przygotowanej przez Komitet Naukowy, Tech- niczny oraz Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STEFC). () Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/105/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 368). (*) Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1. Dyrektywa zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, str. 1).