13[t. 6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 65 31980L0891 27.9.1980 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 254/35 DYREKTYWA KOMISJI z dnia 25 lipca 1980 r. odnosząca się do wspólnotowej metody analizy w celu określania zawartości kwasu erukowego w olejach i tłuszczach przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz w środkach spożywczych zawierających dodatek olejów lub tłuszczów (80/891/EWG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 76/621/EWG z dnia 20 lipca 1976 r. w sprawie ustalenia najwyższego poziomu kwasu erukowego w olejach i tłuszczach przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz w środkach spożywczych zawierających do- datek olejów lub tłuszczów (!), w szczególności jej art. 3, a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 2 dyrektywy 76/621/JEWG przewiduje, że od dnia 1 lipca 1979 r., zawartość kwasu erukowego produktów określo- nych w art. 1 niniejszej dyrektywy, obliczana na podstawie całkowitego poziomu zawartości kwasów tłuszczowych w składniku tłuszczu, nie może być większa niż 5 %; artykuł 3 dyrektywy 76/621/EWG przewiduje, że zawartość kwasu erukowego jest ustalana z zastosowaniem wspólnotowej metody analizy; rozporządzenie (EWG) nr 1470/68 z dnia 23 września 1968 r. w sprawie pobierania i redukowania próbek oraz określania zawartości oleju, zanieczyszczeń i wilgotności w nasionach oleistych (?), ustanawia w załączniku VI, wprowadzoną rozpo- rządzeniem (EWG) nr 72/73 (), metodę analizy określającą zawartości kwasu erukowego w nasionach rzepaku i rzepiku; metoda ta powinna być stosowana jako metoda odsiewania; jest niemożliwe, podczas analizowania składu kwasów tłusz- czowych olejów i tłuszczów z zastosowaniem chromatografii gazowo-cieczowej w warunkach normalnych, odróżnienie kwa- su erukowego od innych izomerów kwasu dokozenowego, takich jak kwas cetoleinowy; konieczne jest określenie poziomu kwasu erukowego w olejach i tłuszczach, tak jak i w środkach spożywczych, do których oleje lub tłuszcze są dodawane, i które mogą zawierać kwas cetoleinowy i inne izomery kwasu dokozenowego; nie ma potrzeby ustalania poziomu kwasu erukowego w olejach i tłuszczach oraz w środkach spożywczych, do których (!) Dz.U. L 202 z 28.7.1976, str. 35. () Dz.U. L 239 z 28.9.1968, str. 2. () Dz.U. L 12 z 15.1.1977, str. 11. dodawane są oleje i tłuszcze w przypadku gdy po zastosowa- niu analizy metod odsiewania wykazują one nie więcej niż 5 % całkowitej zawartości kwasów dokozenowych lub kwasów cis-dokozenowych; do czasu wprowadzenia ulepszonej metody analizy określania zawartości kwasu erukowego, obecnie ta metoda analizy jest uważana jako najbardziej odpowiednia; środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Srodków Spożywczych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Państwa Członkowskie wymagają, żeby analiza niezbędna do określenia zawartości kwasu erukowego wchodzącego w skład produktów określonych w art. 1 dyrektywy 76/621/EWG, była wykonywana, jak ustanowiono w art. 2. Artykuł 2 1.  Do celów odsiewania ustala się: a) całkowitą zawartość kwasu dokozenowego w produktach określonych w art. 1 z zastosowaniem metody wymienionej w załączniku VI do rozporządzenia (EWG) nr 1470/68; lub b) całkowitą zawartość kwasu cis-dokozenowego w produktach określonych w art. 1, z zastosowaniem metody wymienio- nej w załączniku VI do rozporządzenia (EWG) nr 1470/68, stosując chromatografię gazowo-cieczową w warunkach, w których izomery cis- i trans-kwasów dokozenowych są sepa- rowane; fazą stacjonarną odpowiednią w tym celu są na przykład cyjanopropylo-polisilozany lub ciekłe kryształy. 2.  Jeśli całkowita zawartość: a) kwasów dokozenowych, ustalona zgodnie z ust. 1 lit. a), albo b) kwasów cis-dokozenowych, ustalona zgodnie z ust. 1 lit. b),