60 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 29 32000R0907 L 105/6 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 3.5.2000 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 907/2000 z dnia 2 maja 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady obowiązywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w przypadku dopłat do prywatnego składowania w sektorze wołowiny i cielęciny KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (!), w szczególności jego art. 26 ust. 5, art. 41 oraz art. 48 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 przewiduje wsparcie rynku w formie dopłat do prywatnego składo- wania wołowiny i cielęciny; jednakże z dniem 1 lipca 2002 r. dopłaty takie będą mogły być przydzielane, gdy średnia cena tusz byków we Wspólnocie spadnie poniżej poziomu 103% ceny bazowej; dla uwzględnienia nowych ustaleń oraz dla zachowania jasności, niezbędne jest ponowne zredagowanie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3445/90 z dnia 27 listopada 1990 r., ustana- wiającego szczegółowe zasady przyznawania dopłat do prywatnego składowania wołowiny i cielęciny (*), zmie- nionego rozporządzeniem (WE) nr 3533/93 ()). Aby system dopłat był skuteczny, dopłaty do prywat- nego składowania powinny być przyznawane osobom fizycznym bądź prawnym mającym miejsce zamiesz- kania lub siedzibę we Wspólnocie, których działalność oraz doświadczenie w sektorze w wystarczającym stopniu zapewnia, iż składowanie jest prowadzane w sposób zadowalający oraz które dysponują odpowiednią powierzchnią składów-chłodni na obszarze Wspólnoty. Z tych samych powodów, dopłaty winny być przyzna- wane jedynie na składowanie produktów świeżych dobrej jakości handlowej, które uzyskały znak zdrowia, określony w rozdziale XI załącznika I do dyrektywy Rady 64/433|EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie warunków sanitarnych w produkcji oraz wprowadzaniu do obrotu świeżego mięsa (*), zmienionej dyrektywą 95/23/WE (*); produkty powinny pochodzić z obszaru Wspólnoty oraz być uzyskane ze zwierząt wyhodowa- nych zgodnie z obowiązującymi wymaganiami wetery- naryjnymi; ponadto mięso nie powinno przekraczać maksymalnych poziomów radioaktywności dopuszczal- nych prawem Wspólnoty. Sytuacja rynkowa oraz jej przyszłe kształtowanie się stwarza możliwość zwrócenia się do umawiającej się strony O przeznaczenie części zapasów na wywóz W momencie składowania produktów; jeśli tak się stanie, 160 z 26.6.1999, str. 21. 333 z 30.11.1990, str. 30. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64. 243 z 11.10.1995, str. 7. () DzU. L () DZU. L (*) Dz.U. L 321 z 23.12.1993, str. 9. () DZU.L (') DZU.L wskazane jest określenie warunków, na jakich mięso objęte umową składu mogłoby jednocześnie podlegać ustaleniom zawartym w art. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek refundacji  wywozowych do produktów rolnych (*))  zmienionego — rozporządzeniem  (EWG) nr 2026/83 (), w celu umożliwienia zainteresowanej stronie ubiegania się o zaliczki refundacji wywozowych. Aby zapewnić skuteczniejsze funkcjonowanie systemu dopłat do składowania, umowy powinny odnosić się do pewnej minimalnej ilości, w stosownych przypadkach ulegającej rozróżnieniu w zależności od produktu, a zobowiązania strony zawierającej umowę powinny zostać skonkretyzowane, zwłaszcza zobowiązania umożliwiające agencji interwencyjnej sprawowanie skutecznego nadzoru nad warunkami przechowywania. W celu zapewnienia wypełniania zobowiązań wynikają- cych z umowy, powinna być ustalona, jako procent wysokości dopłaty, kaucja. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r., ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu kaucji dla produktów rolnych (*), zmienionego rozporządze- niem (WE) nr 1932/1999 (*), powinny zostać określone podstawowe warunki zwolnienia kaucji; przechowy- wanie umówionej ilości przez uzgodniony czas stanowi jeden z podstawowych warunków przyznawania dopłaty do prywatnego składowania wołowiny i cielęciny; w celu uwzględnienia praktyki handlowej oraz uwarunkowań praktycznych, powinien zostać dopuszczony pewien margines tolerancji co do ilości objętej dopłatą. Należy stosować regułę proporcjonalności przy zwal- nianiu kaucji, jak i przyznawaniu dopłaty w przypadku, gdy nie zostały spełnione pewne wymogi ilościowe dotyczące przechowywania. W celu poprawienia efektywności systemu dopłat, strona zawierająca umowę winna mieć prawo do pobierania zaliczki po wpłaceniu kaucji, a także powinny zostać podjęte ustalenia odnośnie składania wniosków o dopłatę, wymaganych dokumentów dodatkowych oraz terminu płatności. Należy ustalić zasady określania kursów walut, stosowa- nych do przeliczania wysokości dopłat oraz kaucji. L 62 z 7.3.1980, str. 5. L 199 z 22.7.1983, str. 12. () Dz.U. (') Dz.U. () Dz.U. L 205 z 3.8.1985, str. 5. (') Dz.U. L 240 z 10.9.1999, str. 11.