07/t. 5 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 3 32000L0009 3.5.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 106/21 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2000/9/|WE z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 47 ustęp 2 oraz art. 55i 95, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Urządzenia kolei linowych przeznaczone do przewozu osób (dalej zwane „urządzeniami kolei linowych”) są zaprojektowane, zbudowane, oddane do użytku i wyko- rzystywane w celu przewozu osób. Urządzenia kolei linowych to przede wszystkim górskie kolejki linowe wykorzystywane w ośrodkach wypoczynkowych i turys- tycznych na dużych wysokościach w formie kolejek linowych, wózkówlinowych, kolejekgondolowychikrzeseł- kowych oraz wyciągów orczykowych, ale mogą to być także urządzenia kolei linowych wykorzystywane do transportu miejskiego. W niektórych typach kolei lino- wych mogą być wykorzystywane inne, zupełnie odmienne podstawowe rozwiązania, których nie można wykluczyć a priori. Należy zatem wprowadzić takie ure- gulowania, które zapewnią spełnienie tych szczegóło- wych wymogów w zakresie bezpieczeństwa które są ustanowione w niniejszej dyrektywie. Urządzenia kolei linowych są zasadniczo wykorzysty- wane w związku z działalnością turystyczną, w szczególności na obszarach górskich, co odgrywa znaczącą rolę w gospodarce odnośnych regionów i staje się coraz bardziej istotnym czynnikiem w handlu pomię- dzy poszczególnymi Państwami Członkowskimi. Z tech- nicznego punktu widzenia ten sektor działalności gospo- darczej zalicza się do obszarów związanych z produkcją dóbr inwestycyjnych oraz do działalności w zakresie budownictwa i inżynierii lądowej. () Dz.U. C 70 z 8.3.1994, str. 8 oraz Dz.U. C 22 z 26.1.1996, str. 12. () Dz.U. C 388 z 31.12.1994, str. 26. () Opinia Parlamentu Europejskiego z 6 kwietnia 1995 r. (Dz.U. C 109 z 1.5.1995, str. 122), potwierdzona 27 października 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z 28 czerwca 1999 r. (Dz.U. C 243 z 27.8.1999, str. 1) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z 27 października 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z 16 grudnia 1999 r. (3) Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapewnie- nie bezpieczeństwa urządzeń kolei linowych w czasie produkcji, instalowania i użytkowania. Ponadto są one, wraz z właściwymi organami władzy, odpowiedzialne za takie zagadnienia jak wykorzystanie terenu, planowanie regionalne i ochrona środowiska naturalnego. Krajowe uregulowania w tym zakresie różnią się znacznie ze względu na szczególne rozwiązania stosowane w prze- mysłach krajowych oraz różne tradycje i rozwiązania technologiczne. Rozwiązania te zakładają zastosowanie różnych wymiarów, urządzeń i charakterystyk. Ze względu na te okoliczności producenci muszą dosto- sować swoje urządzenia do poszczególnych rynków. Jest to przyczyną trudności w opracowaniu standardowych rozwiązań, a także wpływa ujemnie na rozwój konku- rencji na tym rynku. Najważniejsze wymogi dotyczące ochrony zdrowia i bezpieczeństwa muszą być zachowane po to, aby zapewnić bezpieczeństwo urządzeń kolei linowych. Wymogi te muszą być stosowane z uwzględnieniem poziomu wiedzy i rozwiązań technologicznych stosowa- nych w chwili konstruowania urządzeń, a także z uwz- ględnieniem wymogów technicznych i ekonomicznych. Należy także pamiętać, że urządzenia kolei linowych mogą być zainstalowane tak, że obejmują sąsiednie kraje, co może oznaczać konieczność uwzględnienia sprzecznych przepisów krajowych. Należy przedsięwziąć działania w celu określenia na poziomie Wspólnoty zasadniczych wymogów dotyczą- cych bezpieczeństwa ludzi, ochrony zdrowia, ochrony środowiska naturalnego i ochrony konsumentów, które mają zastosowanie w odniesieniu do urządzeń kolei linowych, podzespołów i elementów instalacji oraz ele- mentów systemów zabezpieczeń. Bez określenia tych wymogów wzajemne uznawanie rozwiązań i regulacji prawnych na poziomie krajowym stanie się źródłem nie- rozwiązywalnych problemów natury politycznej i tech- nicznej w odniesieniu do interpretacji przepisów i zakresu odpowiedzialności. Z tych samych powodów standaryzacja bez wcześniejszego określenia zharmoni- zowanych wymogów w tym zakresie nie będzie wystar- czającym środkiem służącym do rozwiązania tego prob- lemu. Organem odpowiedzialnym za zatwierdzenie urządzeń kolei linowych jest z reguły odpowiedni organ krajowy, któremu te zagadnienia podlegają; w niektórych przy- padkach wymagane zezwolenia dotyczące niektórych elementów nie są przyznawane wcześniej, a dopiero po wystąpieniu o nie zainteresowanego podmiotu. W pod- obny sposób wymagana kontrola urządzeń kolei lino- wych, która jest przeprowadzana przed oddaniem urzą-