11.6.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 148/5 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 883/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (!), w szczególności jego art. 247, a także mając na uwadze, co następuje: Konwencja celna dotycząca międzynarodowego prze- wozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) z dnia 14 listopada 1975 r. została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2112/78 (?) i weszła w życie na teryto- rium Wspólnoty w dniu 20 czerwca 1983 (3). Biorąc pod uwagę znaczenie handlu międzynarodowego dla Wspól- noty, konieczna jest modernizacja formalności celnych dotyczących procedury TIR. Artykuł 49 Konwencji TIR przewiduje możliwość stosowania dalej idących ułatwień z korzyścią dla podmiotów gospodarczych, pod warun- kiem że ułatwienia w ten sposób przyznane nie utrudnią stosowania postanowień Konwencji. Obecnie przepisy wspólnotowe dotyczące procedury TIR nie przewidują statusu upoważnionego odbiorcy. W celu zaspokojenia potrzeb podmiotów gospodarczych oraz ułatwienia handlu międzynarodowego pożądane jest stworzenie przepisów, opartych na istniejących wspólnotowych/- wspólnych przepisach tranzytowych, w celu umożli- wienia stosowania statusu upoważnionego odbiorcy w powiązaniu z procedurą TIR. Na mocy decyzji Rady 93/329/EWG (*) Wspólnota Euro- pejska zatwierdziła Konwencję dotyczącą odprawy czasowej z dnia 26 czerwca 1990 r. (Konwencja stam- bulska) wraz z załącznikami. Załącznik A do Konwencji stambulskiej zastępuje Konwencję celną o karnecie ATA służącym do dokonywania czasowej odprawy towarów z dnia 6 grudnia 1961 r. (Konwencja ATA) w odniesieniu do stosunków pomiędzy krajami, które przyjęły Konwencję stambulską wraz z załącznikiem A. Należy zatem zmienić postanowienia dotyczące proce- () Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione Aktem Przystąpienia z 2003 r. () Dz.U. L 252 z 14.9.1978, str. 1. () Dz.U. L 31 z 2.2.1983, str. 13. ( Dz.U. L 130 z 27.5.1993, str. 1. () dury ATA, tak aby włączyć do nich odesłania do Konwencji stambulskiej. Jednakże w celu ułatwienia handlu  międzynarodowego pomiędzy Wspólnotą a krajami, które nie przyjęły załącznika A do Konwencji stambulskiej, należy zachować odesłania do Konwencji ATA. W ramach procedury uszlachetniania biernego rozporzą- dzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 () dopuszcza od 2001 r. obliczenie częściowego zwolnienia z należności celnych przywozowych po uszlachetnianiu biernym na podstawie kosztów procesu uszlachetniania, według tak zwanej metody wartości dodanej. Jednakże metoda ta nie jest dozwolona, jeżeli towary wywożone czasowo, które nie pochodzą ze Wspólnoty, zostały dopuszczone do swobodnego obrotu z zastosowaniem zerowej stawki należności. Te ograniczające warunki dla towarów, które nie pochodzą ze Wspólnoty, powinny zostać zmodyfikowane w celu promowania stosowania metody wartości dodanej. Jednakże w celu niedopuszczenia do nadużywania systemu należy przewidzieć, że ta metoda zwolnienia z należności może być odrzucona, jeżeli okaże się, że jedynym celem dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów wywożonych czasowo było skorzystanie z tego zwolnienia. Oznakowanie i przynależność państwową środka trans- portu przy wyjściu uznaje się za informację obowiąz- kową, którą należy umieścić w polu nr 18 deklaracji tranzytowej. Na terminalach kontenerowych, na których panuje duże zagęszczeniu ruchu, może okazać się, że w chwili wypełniania formalności tranzytowych nieznane są szczegółowe dane dotyczące środka transportu drogo- wego, który ma być użyty do transportu. Jednakże ozna- kowanie kontenera, w którym towar podlegający dekla- racji tranzytowej zostanie przewieziony, jest znane i już wykazane w polu nr 31 deklaracji tranzytowej. Ponieważ towary mogą być na tej podstawie skontrolowane, należy umożliwić, aby pole nr 18 deklaracji tranzytowej pozos- tało niewypełnione, jeśli możliwe jest zagwarantowanie późniejszego wprowadzenia odpowiednich szczegółów do tego pola. (ć) Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003 (Dz.U. L 343, 31.12.2003, str. 1).