20.9.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 252/35 DECYZJA KOMISJI z dnia 10 września 2008 r. w sprawie zakończenia procedury badawczej dotyczącej środków nałożonych przez Republikę Korei wpływających na przywóz, dystrybucję i reklamowanie kosmetyków, perfum i artykułów toaletowych (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 4837) (2008/747/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (!), w szczególności jego art. 11 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: A. POSTĘPOWANIE 'W dniu 2 kwietnia 1998 r. COLIPA (Europejskie Stowa- rzyszenie Przemysłu Kosmetycznego, Toaletowego i Perfumeryjnego) złożyło skargę zgodnie z art. 4 rozpo- rządzenia (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej „rozporzą- dzeniem”) w imieniu członków stowarzyszenia eksportu- jących do Republiki Korei lub mających taki zamiar. Skarżący twierdził, że sprzedaż wyrobów kosmetycznych ze Wspólnoty do Republiki Korei napotyka szereg prze- szkód w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządze- nia. Domniemane przeszkody w handlu były następujące: a) procedura oceny zgodności, w ramach której przywo- żone kosmetyki muszą być badane w Korei przez administrację koreańską:; b) uciążliwe formalności administracyjne związane ze śledzeniem produktów, obejmujące udostępnianie szczególnie chronionych informacji handlowych stowarzyszeniu przemysłu koreańskiego; c) dyskryminacyjna procedura wydawania pozwoleń na reklamę; () Dz.U. L 349 z 31.12.1994, s. 71. d) pozostałe praktyki: procedury etykietowania, nieuzna- wanie unijnego wykazu składników kosmetycznych, zakaz dodawania prezentu przy zakupie oraz pewne utrudnienia w reklamie. Skarżący twierdził również, że praktyki te powodowały niekorzystne skutki w handlu, w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia. W związku z tym Komisja zdecydowała, po konsulta- cjach z Komitetem Doradczym ustanowionym na mocy rozporządzenia, że istnieją wystarczające dowody uzasad- niające wszczęcie procedury badawczej w celu rozwa- żenia stanu prawnego i faktycznego podniesionych kwestii. W konsekwencji procedura badawcza została wszczęta dnia 19 maja 1998 r. (?). B. USTALENIA WYNIKAJĄCE Z PROCEDURY BADAWCZEJ W 1999 r. badanie w sprawie procedury oceny zgod- ności wykazało, że jest ona dyskryminacyjna i bardziej uciążliwa, niż to jest konieczne, a w związku z tym narusza art. 5.1.1 i 5.1.2 Porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu (porozumienie TBT) głownie dlatego, że produkty koreańskie, w przeciwieństwie do kosmetyków przywożonych, nie podlegają procedurze wydawania pozwoleń przed wpro- wadzaniem do obrotu. Stwierdzono, iż obowiązkowa dokumentacja związana z administracyjnym śledzeniem produktów niepotrzebnie powiela formalności admini- stracyjne importerów, a zatem narusza art. 5.1.2 poro- zumienia TBT. W odniesieniu do możliwości reklamo- wania kosmetyków Komisja nie znalazła dowodów na poparcie tezy, iż prawo lub jego egzekwowanie są dyskryminacyjne. W odniesieniu do innych praktyk wspomnianych w skardze koreańskie rozporządzenie w sprawie etykietowania zostało już zmienione, a unijny wykaz został uznany. Nie można było uznać skargi przeciwko koreańskiemu zakazowi dodawania prezentu przy zakupie, ponieważ pełen zakaz istnieje również w niektórych państwach członkowskich. Proce- dura badawcza wykazała również, że niektóre ze środków poddanych badaniu, w ujęciu łącznym, spowo- dowały niekorzystne skutki w handlu lub zagrażały ich spowodowaniem, w zrozumieniu art. 2 ust. 4 rozporzą- dzenia. () Dz.U. C 154 z 19.5.1998, s. 12.