L 63/26 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 1.3.2007 DYREKTYWA KOMISJI 2007/11/WE z dnia 21 lutego 2007 r. zmieniająca niektóre załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/|EWG i 90/642/JEWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości acetamipridu, tiaclopridu, imazosulfuronu, metoksyfenozydu, S-metolachloru, milbemektyny i tribenuronu (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (!), w szczególności jej art. 10, uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni (*), w szczegól- ności jej art. 10, uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (), w szczególności jej art. 7, uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (*), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywą Komisji 2005/54/WE istniejąca substancja czynna tribenuron została włączona do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG ('). (2) Następujące nowe substancje czynne zostały włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG: acetamiprid i tiacloprid — dyrektywą Komisji 2004/99/WE (6); imazo- sulfuron, metoksyfenozyd i S-metolachlor — dyrektywą Komisji 2005/3/WE (”); oraz milbemektyna — dyrektywą Komisji 2005/58/WE (). (3)  Włączenie rozpatrywanych substancji czynnych do załącz- nika I do dyrektywy 91/414/EWG opierało się na ocenie przedłożonych informacji dotyczących proponowanego zastosowania. Informacje dotyczące tego zastosowania zostały przedłożone przez niektóre państwa członkowskie () Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/92/WE (Dz.U. L 311 z 10.11.2006, str. 31). () Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/62/WE (Dz.U. L 206 z 27.7.2006, str. 27). () Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/92/WE. (*) Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/136/WE (Dz.U. L 349 z 12.12.2006, str. 42). Ó) Dz.U. L 244 z 20.9.2005, str. 21. (6) Dz.U. L 309 z 6.10.2004, str. 6. (') Dz.U. L 20 z 22.1.2005, str. 19. ) Dz.U. L 246 z 22.9.2005, str. 17. zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) tej dyrektywy. Dostępne informacje zostały poddane analizie i są wystarczające, aby ustalić niektóre najwyższe dopuszczalne poziomy pozos- tałości (NDP). W przypadku braku wspólnotowego lub tymczasowego NDP państwa członkowskie mają ustanowić krajowy tymczasowy NDP, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG, przed wydaniem zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające wspomniane substancje czynne. W sprawozdaniach Komisji z przeglądu, które zostały przygotowane w związku z włączeniem rozpatrywanych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/ EWG, ustalono akceptowalne dzienne pobranie oraz, w przypadkach, w których było to konieczne, ostrą dawkę referencyjną dla wspomnianych substancji. Narażenie konsumentów produktów spożywczych zawierających roz- patrywane substancje czynne zostało ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi. Uwzględniono również wytyczne opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia (?) oraz opinię Komitetu Naukowego ds. Roślin (!) w sprawie przyjętej metodologii. Wyciagnieto wniosek, że zaproponowane NDP nie doprowadzą do przekroczenia akceptowalnego dziennego pobrania ani ostrej dawki referencyjnej. W celu zapewnienia odpowiedniej ochrony konsumenta przed wpływem pozostałości wynikających z niedozwolo- nych zastosowań środków ochrony roślin należy określić tymczasowe NDP dla odpowiednich kombinacji produktów i pestycydów na poziomie dolnej granicy oznaczenia analitycznego. Ustalenie na poziomie Wspólnoty tymczasowych NDP nie wyklucza ustanowienia przez państwa członkowskie tym- czasowych NDP dla rozpatrywanych substancji, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i z jej załącznikiem VI. Uważa się, że okres czterech lat jest wystarczający, aby umożliwić rozwój dalszych zastosowań Wytyczne dotyczące przewidywania spożycia w żywności pozos- tałości pestycydów (poprawione), opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHOJFSO/FOS/97.7). Opinia Komitetu Naukowego ds. Roślin dotycząca kwestii związa- nych ze zmianą załączników do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86| 363/EWG i 90/642JEWG (Opinia wyrażona przez Komitet Naukowy ds. Roślin dnia 14 lipca 1998 r.) (http:/[ec.europa.eu[comm/food/fs/ sc[index_en.html).