3.8.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 2027 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych (!), w szczególności jego art. 14 lit. a) i F), uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi (?), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit trzeci, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 1 i 3, art. 12 ust. 1 akapit trzeci, art. 19 i art. 28, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 z dnia 13 grudnia 1990 r. ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego  wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych ('), które zostało wprowadzone w życie rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3769/92 z dnia 21 grudnia 1992 r. wykonującym i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych (*), zostało zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 111/2005. Należy  ujednolicić  środki  wykonawcze zawarte w rozporządzeniu 3769/92, tak by były zgodne z nowymi zasadami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 111/2005. Dlatego rozporządzenie (EWG) nr 3769/92 powinno zostać uchylone. (2)  Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 w sprawie prekur- sorów narkotyków, które zastępuje dyrektywę Rady 92/109/EWG ('), harmonizuje przepisy dotyczące wpro- wadzania do obrotu niektórych substancji wykorzystywa- nych do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych w obrębie Wspólnoty. W celu zapewnienia bardziej równomiernego funkcjono- wania rynku wewnętrznego w zakresie handlu prekurso- rami narkotyków, przepisy dotyczące składania wnio- sków o wydanie licencji, przyznawania lub odmowy udzielenia licencji, ich zawieszenia lub cofnięcia powinny zostać zharmonizowane na poziomie Wspólnoty. () D () D () D () D z.U. L 47 z 18.2.2004, str. 1. z.U. L 22 z 26.1.2005, str. 1. z.U. L 357 z 20.12.1990, str. 1. z.U. L 383 z 29.12.1992, str. 17. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1232/2002 (Dz.U. L 180 z 10.7.2002, str. 5). Ć) Dz.U. L 370 z 19.12.1992, str. 76. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/101/WE (Dz.U. L 286 z 4.11.2003, str. 14). (3) Ważne jest, by nie dopuszczać do nieuprawnionego wyprowadzania substancji kategorii 1 i dlatego obiekty handlowe, w których te substancje są przechowywane lub wykorzystywane powinny być zabezpieczone przed takim nieuprawnionym wyprowadzeniem. Należy dokładniej określić podmioty gospodarcze zaan- gażowane w wewnątrzwspólnotowy handel, które mogą korzystać ze specjalnych licencji lub specjalnych rejes- tracji. Należy określić sytuacje, w których podmioty gospodarcze zaangażowane w handel między Wspólnotą a państwami trzecimi mogą być zwolnione z wymogu uzyskania licencji lub dokonania rejestracji. Przepisy dotyczące warunków przyznawania licencji oraz obowiązku powiadamiania podmiotów gospodarczych zaangażowanych w wewnątrzwspólnotowy handel i handel pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi powinny być w miarę możliwości takie same. Należy ustanowić przepisy umożliwiające weryfikację legalności celów, do jakich wykorzystuje się wszystkie partie prekursorów narkotyków wprowadzanych na obszar celny Wspólnoty, włącznie z przewożonymi w tranzycie i podlegających przeładunkom, oraz do obszarów wrażliwych takich, jak strefy wolnocłowe Wspólnoty. Niezbędne są specjalne procedury wydawania zezwoleń na przywóz w celu monitorowania indywidualnych prze- syłek substancji kategorii 1, by zapobiegać szkodliwym działaniom na wczesnym etapie i w szczególności odnieść się do narastającego problemu stymulantów z grupy amfetamin. Szczegółowe przepisy dotyczące powiadamiania przed wywozem powinny umożliwić dostosowanie przekazy- wanych informacji i wymaganych form reagowania do szczególnego — charakteru  przesyłek — wywozowych. W celu pełnego wykorzystania systemu powiadamiania przed wywozem i wydawania zezwoleń na wywóz, wysiłki należy przede wszystkim ukierunkować na prze- syłki wysokiego ryzyka. Szczegółowe zasady dotyczące uproszczonej formy powiadamiania przed wywozem i wydawania zezwoleń na wywóz w drodze uproszczonej procedury powinny przyczynić się do zmniejszenia ogra- niczeń administracyjnych w wypadku substancji chemicz- nych o powszechnym i legalnym zastosowaniu. W celu skutecznego nadzorowania handlu Państwa Członkowskie powinny umożliwić właściwym organom skuteczne wykonywanie ich zadań i wymianę informacji.