296 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 07/t. 4 3199910035 1.6.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 138/1 DYREKTYWA RADY 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żegługi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), działając zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W ramach wspólnej polityki transportowej muszą być powzięte dalsze środki mające na celu poprawę bezpie- czeństwa w morskim transporcie osób. Wspólnota jest poważnie zaniepokojona wypadkami morskimi promów typu ro-ro, w wyniku których wiele osób straciło życie; osoby korzystające z promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich na terenie całej Wspólnoty mają prawo oczekiwać i polegać na odpo- wiednim poziomie bezpieczeństwa. Rada zaprosiła Komisję, w swojej rezolucji z dnia 22 grudnia 1994 r. o bezpieczeństwie pasażerskich promów typu ro-ro (*), do przedłożenia propozycji dotyczącej obowiązkowych przeglądów i reżimu kontroli bezpie- czeństwa wszystkich pasażerskich promów typu ro-ro, wpływających do lub wypływających z portów Wspólnoty, włączając w to prawo do prowadzenia dochodzenia w sprawach wypadków morskich. () Dz.U. C 108 z 7.4.1998, str. 122. () Dz.U. C 407 z 28.12.1998, str. 106. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 7 października 1998 r. (Dz.U. C 328 z 26.10.1998, str. 82), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 grudnia 1998 r. (Dz.U. C 49 z 22.2.1999, str. 15) i decy- zja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lutego 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () DZ.U. C 379 z 31.12.1994, str. 8. (4) Biorąc w szczególności pod uwagę wielkość rynku wew- nętrznego morskiego transportu osób, działanie w ramach Wspólnoty jest najbardziej skutecznym sposo- bem ustanowienia wspólnego, minimalnego poziomu bezpieczeństwa statków w całej Wspólnocie. Działanie w ramach Wspólnoty jest najlepszym sposo- bem zapewnienia zharmonizowanej realizacji niektórych zasad uzgodnionych w ramach Międzynarodowej Orga- nizacji Morskiej (MOM), a zatem uniknięcia zniekształ- ceń konkurencji między różnymi portami Wspólnoty, promami typu ro-ro i szybkimi statkami pasażerskimi. Uwzględniając zasadę proporcjonalności, dyrektywa Rady jest odpowiednim instrumentem prawnym dają- cym podstawy Państwom Członkowskim do jednolitego i obowiązkowego wprowadzenia wspólnych norm bez- pieczeństwa, pozostawiając zarazem każdemu Państwu Członkowskiemu prawo do decydowania o tym, które narzędzia wdrażania są najodpowiedniejsze w jego syste- mie wewnętrznym. Bezpieczeństwo statków leży przede wszystkim w zakre- sie odpowiedzialności państw bandery; każde Państwo Członkowskie powinno zapewnić wymogi bezpieczeń- stwa odnoszące się do promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich pływających pod banderą tego Państwa Członkowskiego oraz do towarzystw, które je eksploatują. Państwowa kontrola portowa nie uwzględnia regular- nych dogłębnych przeglądów zapobiegawczych i weryfi- kacji promów typu ro-ro i szybkich statków pasażer- skich; dlatego też należy weryfikować czy towarzystwa oraz ich promy i statki spełniają wymogi norm bezpie- czeństwa uzgodnionych w ramach MOM oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, na poziomie regionalnym, poprzez system regularnych obowiązkowych inspekcji wykonywanych przez państwa przyjmujące; jeżeli inspekcje wykryją niebezpieczne niezgodności z tymi normami, eksploatacja takich promów i statków przez towarzystwa jest wstrzymywana. Niniejsza dyrektywa zwraca się do Państw Członkow- skich jako właściwych państw przyjmujących; obowiązki wykonywane w ramach tych kompetencji oparte są na specyficznych obowiązkach państw portowych, w pełni zgodnych z Konwencją Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morskim (Unclos).