114 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O3|t. 5 31982R0065 14.1.1982 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L9/14 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 65/82 z dnia 13 stycznia 1982 r. ustanawiające szczegółowe zasady przenoszenia cukru na następny rok gospodarczy KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 lipca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sek- torze cukru (!), w szczególności jego art. 27 ust. 3, art. 32 ust. 3 i art. 48, a także mając na uwadze, co następuje: art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 przewiduje, że każde przedsiębiorstwo ma swobodę decydowania o przeniesieniu całości lub części swojej produkcji cukru przekraczającej kwotę A na następny rok gospodarczy i traktowania jej jako części pro- dukcji tego roku; uwzględniając możliwość decydowania przez przedsiębiorstwa produkujące cukier o przeniesieniu całości jego produkcji przekraczającej kwotę A, zainteresowani producenci buraków powinni być bardzo zaangażowani w podejmowanie tej decyzji za pomocą porozumień branżowych obejmujących tę kwestię, w rozumieniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 206/68 z dnia 20 lutego 1968 r. ustanawiającego projekt przepisów w odniesieniu do umów i porozumień branżowych w sprawie skupu buraków (?), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Gre- cji; związki między producentami cukru trzcinowego a producen- tami trzciny cukrowej we francuskich departamentach zamor- skich są przedmiotem prac wspólnego komitetu danej fabryki; w związku z tym uprzednia zgoda tego komitetu jest niezbędna do przeniesienia cukru trzcinowego; pojęcie przeniesienia cukru może być stosowane tylko w odnie- sieniu do cukru, który został faktycznie wyprodukowany; dlatego właściwe jest zapewnienie, aby przedsiębiorstwo mogło podjąć decyzję o przeniesieniu tylko w odniesieniu do cukru przekracza- jącego kwotę A, którego produkcja została zweryfikowana przez zainteresowane Państwo Członkowskie, jak również właściwe jest ustanowienie zasad takiej weryfikacji, w szczególności w zakresie informacji przekazywanych w tym celu przez przedsiębiorstwo; art. 27 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 przewiduje nakładanie opłaty na przeniesiony cukier, który (!) Dz.U. L 177 z 1.7.1981, str. 4. () Dz.U. L 47 z 23.2.1968, str. 1. zbywany jest w ciągu obowiązkowego okresu przechowywania 12 kolejnych miesięcy; ponadto zbycie tego cukru w wymienio- nym okresie, uzasadnia, tak jak w przypadku każdego innego zbywanego cukru, nakładanie dodatkowych opłat równych opła- cie za przechowywanie, określonej w art. 8 ust. 2 lit. a) akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1785/81; obecne rozporządzenie ma na celu zastąpić rozporządzenie Komisji (EWG) nr 103/69 z dnia 20 stycznia 1969 r. ustanawia- jące szczegółowe zasady przenoszenia części rocznej produkcji cukru na następny rok gospodarczy (?), zmienione rozporządze- niem (EWG) nr 144/69 (*); producenci buraków w Grecji nie posiadają jeszcze specjalnych organizacji handlowych, mających ich reprezentować; dlatego należy przewidzieć środek przejściowy w odniesieniu do przeno- szenia cukru od roku gospodarczego 1981/82; Komitet Zarządzający ds. Cukru nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Przedsiębiorstwo może przenieść ilość cukru buraczanego na następny rok gospodarczy na podstawie art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, jedynie w przypadku gdy ustanowiono w porozumieniach branżowych odpowiednie postanowienia w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 206/68. Do celów przeniesienia cukru buraczanego na następny rok gos- podarczy, porozumienie określone w pierwszym akapicie, zawiera postanowienia dotyczące ilości buraka odpowiadającej ilości cukru, która ma być przeniesiona oraz podział tej ilości między danych producentów buraków. 2. Przedsiębiorstwo może przenieść ilość cukru trzcinowego na następny rok gospodarczy, na podstawie art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, jedynie w przypadku gdy zostanie to zatwier- dzone przez wspólny komitet danej fabryki. () Dz.U. L 14 z 21.1.1969, str. 9. (*) Dz.U. L 20 z 27.1.1969, str. 6.