12.8.2006 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 221/9 DYREKTYWA RADY 2006/69/WE z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniająca dyrektywę 77/388|EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zwalczaniu uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania oraz uchylająca niektóre decyzje przyznające odstępstwa RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 93, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Celem zwalczania uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania oraz uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej pewne odstępstwa obejmujące podobne problemy zostały na różnych warunkach przyznane przez Radę poszcze- gólnym państwom członkowskim zgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/JEWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obro- towych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (?). Wszystkie państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzys- tania z rozwiązania dla powyższych problemów, dlatego należy je włączyć do tej dyrektywy. Środki te powinny być proporcjonalne i ograniczone do zwalczania przed- miotowego problemu. Uwzględniając zróżnicowane potrzeby państw członkowskich, włączenie tych rozwiązań powinno ograniczać się do rozszerzenia możliwości przyjmowania przedmiotowych zasad na wszystkie państwa członkowskie, kiedy, i o ile, zaistnieje taka potrzeba. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość podjęcia działania w celu zapewnienia, że środki przewidziane w dyrektywie 77/388]EWG dotyczące podatników i przeniesienia działającego podmiotu gospodarczego nie są wykorzystywane do celów uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość inter- wencji w  zakresie wartości dostaw i nabyć w określonych, ograniczonych okolicznościach, w celu zapewnienia, że nie wystąpi żadna strata podatkowa poprzez wykorzystanie stron powiązanych w celu uzys- kania korzyści podatkowych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość włączenia, w ramach podstawy opodatkowania transakcji wiążącej się z obróbką złota inwestycyjnego dostarczo- (!) Opinia z dnia 6 lipca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. C 65 z 17.3.2006, str. 103. () Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/18/WE (Dz.U. L 51 z 22.2.2006, str. 12). (8) nego przez klienta, wartości tego złota inwestycyjnego, gdy ze względu na obróbkę złoto traci swój status złota inwestycyjnego. Należy podkreślić, że niektóre usługi o charakterze dóbr inwestycyjnych można objąć systemem, który umożliwia korektę odliczeń dla dóbr inwestycyjnych przez okres użytkowania tego majątku, zgodnie z jego rzeczywistym wykorzystaniem. W określonych przypadkach państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyznaczenia odbiorcy dostaw jako osoby zobowiązanej do zapłaty i rozliczenia podatku od wartości dodanej. Powinno to pomóc państwom członkowskim w uproszczeniu zasad oraz zwalczaniu uchylania się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania w określonych sektorach i w zakresie pewnych rodzajów transakcji. Należy zatem  odpowiednio  zmienić dyrektywę 77/388EWG. Państwa członkowskie nie powinny zatem mieć możli- wości dalszego korzystania z odstępstw indywidualnych, które zostały im przyznane na podstawie określonych decyzji Rady przyjętych zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrek- tywy 77/388/]EWG i które są objęte przepisami niniejszej dyrektywy. Decyzje te powinny zatem zostać wyraźnie uchylone. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać środków stosowanych przez państwa członkowskie na podstawie art. 27 ust. 5 dyrektywy 77/388JEWG; nie powinna naruszać także odstępstw, które zostały przy- znane na podstawie art. 27 ust. 1 tej dyrektywy, a które nie zostały uchylone niniejszą dyrektywą. Stosowanie niektórych przepisów niniejszej dyrektywy powinno być fakultatywne, a przepisy te powinny przy- znawać państwom członkowskim pewien zakres uznania. W stosownych przypadkach, ze względów przejrzystości, należy przewidzieć, że państwa członkowskie powinny informować pozostałe państwa członkowskie za pośred- nictwem Komitetu Doradczego ds. Podatku od Wartości Dodanej ustanowionego na mocy art. 29 dyrektywy 77/388]EWG o wszelkich przepisach prawa krajowego przyjętych na podstawie tych przepisów. Informacja taka nie powinna być konieczna w przypadku środków krajowych przyjmowanych na mocy decyzji, która zostaje uchylona niniejszą dyrektywą lub która wygasa w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy, ale którą dane państwo członkowskie nadal stosuje na mocy prze- pisów niniejszej dyrektywy,