13/t. 29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 525 32002L0069 L 209/5 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 6.8.2002 DYREKTYWA KOMISJI 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 85/591/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r., dotycząca wprowadzenia wspólnotowych metod pobie- rania próbek i analizy w celu monitorowania środków spoży- wczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (!), w szczegól- ności jej art. 1i 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 (?), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 563/2002 (*) oraz zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2375/2001 (*) ustanawia najwyższe dopuszczalne poziomy dioksyn i furanów w niektórych środkach spożywczych. (2)  Dyrektywa Rady 89/397JEWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowej kontroli środków spożywczych (*) ustanawia ogólne zasady przeprowadzania kontroli środ- ków spożywczych. Dyrektywa Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków urzędowej kontroli środków spożywczych (6) wprowadza system norm jakości dla laboratoriów, którym Państwa Członkowskie powierzyły przeprowadzanie urzędowej kontroli środków spożywczych. (3)  Dyrektywa 85/591/JEWG ustaliła ogólne kryteria metod pobierania próbek i analiz. Jednakże w niektórych przy- padkach niezbędne jest ustalenie bardziej szczegółowych kryteriów i/lub wymagań w stosunku do metody analizy, w celu zapewnienia stosowania przez laboratoria metod analiz, których skuteczność byłaby porównywała. (4) Przepisy dotyczące pobierania próbek i metod analiz zostały sporządzone w oparciu o aktualną wiedzę i mogą być dostosowywane w miarę rozwoju wiedzy naukowej i technologicznej. (5)  Przepisy ustanowione w niniejszej dyrektywie odnoszą się wyłącznie do pobierania próbek i analizy dioksyn i diok- synopodobnych PCB w  ramach wykonywania (!) Dz.U.L 372 z 31.12.1985, str. 50. () Dz.U.L 77 z 16.3.2001, str. 1. () Dz.U. L 86 z 3.4.2002, str. 5. (*) Dz.U. L 321 z 6.12.2001, str. 1. ($) Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 23. (s) Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 14. rozporządzenia (WE) nr 466/2001 i nie mają wpływu na strategię pobierania próbek, zakres i częstotliwość pobie- rania próbek określonych w załączniku III i IV do dyrek- tywy Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w spra- wie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i produktach zwierzęcych oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/JEWG i 91/664/EWG (?). Nie mają wpływu na kryteria celowe pobierania próbek ustano- wione w decyzji Komisji 98/179/WE z dnia 23 lutego 1998 r. ustanawiającej szczegółowe zasady pobierania próbek do celów monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego (). (6)  Należy podjąć energiczne kroki w celu otrzymania jasnych i wiarygodnych danych dotyczących obecności dioksyno- podobnych PCB w środkach spożywczych. Należy więc ustanowić wymagania w zakresie stosowania metod ana- liz do oznaczania dioksynopodobnych PCB w środkach spożywczych. (7) Do wydzielenia próbek o znaczącym poziomie dioksyn można zastosować metodę analityczną wykrywania posia- dającą sprawdzone, szeroko akceptowalne zatwierdzenie i wysoką wydajność. Poziom dioksyn w tych próbkach trzeba następnie ustalić stosując potwierdzającą metodę analizy. Należy więc ustanowić ścisłe wymagania w sto- sunku do potwierdzających metod analitycznych i mini- mum wymagań w stosunku do metod wykrywania. (8)  Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. łańcucha pokarmowego i zdrowia zwierząt, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Państwa Członkowskie gwarantują, że pobieranie próbek do celów urzędowej kontroli poziomu dioksyn i furanów i oznaczanie poziomu dioksynopodobnych PCB w środkach spożywczych dokonywane są zgodnie z metodami opisanymi w załączniku I. (7) Dz.U.L 125 z 23.5.1996, str. 10. (*) Dz.U.L 65 z 5.3.1998, str. 31.