03ft. 32 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 123 32001R0749 L 109/32 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 19.4.2001 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 749/01 z dnia 18 kwietnia 2001 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych w środkach spożywczych pocho- dzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2908/2000 (?), w szczególności jego art. 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 maksy- malne limity pozostałości muszą być ustalane stopniowo dla wszystkich substancji czynnych farmakologicznie stosowanych we Wspólnocie w weterynaryjnych produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności. (2)  Maksymalne limity pozostałości powinny być ustalane wyłącznie po zbadaniu w ramach Komitetu ds. Wetery- naryjnych Produktów Leczniczych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozostałości danych substancji dla konsumentów środków spożyw- czych pochodzenia zwierzęcego i wpływu pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych. (3)  Przy ustalaniu maksymalnych limitów pozostałości wete- rynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożyw- czych pochodzenia zwierzęcego niezbędne jest okreś- lenie gatunków zwierząt, u których mogą występować pozostałości, poziomów, jakie mogą występować w odpowiednich tkankach mięsnych uzyskanych z leczo- nego zwierzęcia (tkanka docelowa), i rodzaju pozos- tałości istotnej dla monitorowania pozostałości (pozos- tałość znacznikowa). (4) — Jak to określono we właściwym ustawodawstwie Wspól- noty, maksymalne limity pozostałości powinny być zwykle ustalone dla tkanek docelowych wątroby lub nerek. Jednakże w handlu międzynarodowym wątroba i nerki są często usuwane z tusz, i dlatego maksymalne limity pozostałości powinny być zawsze ustalane również dla tkanek mięśniowych lub tłuszczowych. () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. (*) Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 72. (5) — W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych maksymalne poziomy pozostałości muszą zostać ustalone również dla jaj, mleka i miodu. (6) — W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się tiamylal i tiopental sodu. (7) W celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporzą- dzenia, przed wejściem w życie niniejszego rozporzą- dzenia powinien być przewidziany odpowiedni okres w celu umożliwienia Państwom Członkowskim przeprowa- dzenia wszelkich dostosowań, które mogą być konieczne w odniesieniu do zezwoleń na wprowadzanie do obrotu danych weterynaryjnych produktów leczniczych, wyda- nych zgodnie z dyrektywą Rady 81/851/EWG (*), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2000/37/WE (*). (8))  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wpro- wadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu. (') Dz.U. L 317 z 6.11.1981, str. 1. (*) Dz.U. L 139 z 10.6.2000, str. 25.