O3Jt. 1 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 289 31972R0100 15.1.1972 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 12/15 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 100/72 z dnia 14 stycznia 1972 r. ustanawiające szczegółowe zasady odnoszące się do denaturacji cukru przeznaczonego na paszę dla zwierząt KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1009/78/EWG z dnia 18 grudnia 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2727[71 (), w szczególności jego art. 9 ust. 8 i art. 38, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Rady (EWG) nr 2049/69 z dnia 17 paździer- nika 1969 r., ustanawiające ogólne zasady denaturacji cukru przeznaczonego na paszę dla zwierząt (*), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2863/71 (*, nie zawiera żadnych dodatkowych przepisów dotyczących obszaru stosowania certy- fikatu na premię denaturacyjną; odpowiednie szczegółowe zasady znajdowały się w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2061/69 z dnia 20 października 1969 r., ustanawiającym szczegółowe zasady denaturacji cukru przeznaczonego na paszę dla zwierząt (*), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 772/71 (*); rozporządzenie (EWG) nr 2061/69 było już kilkakrotnie zmieniane, zaś obecnie zachodzi konieczność wprowadzenia do niego kolejnych ważnych zmian; w celu zapewnienia przejrzystości szczegółowe zasady denaturacji cukru na paszę dla zwierząt powinny zatem zostać skonsolido- wane w nowym rozporządzeniu; w rozporządzeniu (EWG) nr 2049/69 przewidziano dwie metody ustalania premii denaturacyjnej, a mianowicie w sposób jednolity dla całej Wspólnoty lub za pomocą procedury przetargowej; szczegółowe zasady dla tej procedury można wzorować W przeważającej części na przepisach zawartych w rozporządzeniu (EWG) nr 394/70 (?) w odniesieniu do prze- targów w celu ustalania refundacji wywozowych do cukru; 1 () Dz.U. 308 z 18.12.1967,str. 1. (*) Dz.U. L 282 z 23.12.1971, str. 8. (*) Dz.U. L 263 z 21.10.1969, str. 1. () Dz.U. L 288 z 31.12.1971, str. 1. Ć . 1 ( ( *) Dz.U. L 263 z 21.10.1969, str. ) 9. *) Dz.U. L 85 z 15.4.1971, str. 18. ) = Dz.U. L 50 z 4.3.1970, str. 1. zachodzi konieczność ustanowienia warunków, na jakich można uzyskać certyfikat na premię denaturacyjną, a także wyszczególnienia niektórych przepisów administracyjnych dotyczących tego certyfikatu; uwzględniając w szczególności straty ilościowe ponoszone podczas procesu denaturacji, należy dopuścić do stosowania marginesu tolerancji pomiędzy ilością cukru faktycznie podda- nego denaturacji a ilością określoną w certyfikacie na premię denaturacyjną; zbliżony margines może być wykorzystany do obliczenia kwoty zabezpieczenia, która może ulec przepadkowi w przypadku gdy tylko część cukru określoną w certyfikacie poddano denaturacji; prawidłowe funkcjonowanie wspólnego rynku wymaga, aby był on jak najbardziej elastyczny; w tym celu należy ustanowić przepisy mające na celu zapewnienie, że certyfikat na premię denaturacyjną będzie przekazywany lub wymieniany zgodnie z ustalonymi wymogami formalnymi; co więcej, certyfikat na premię denaturacyjną, który nadaje prawo do wypłaty premii i nakłada obowiązek denaturacji cukru, o którym mowa, powi- nien zachowywać ważność na okres, który pozwoli producen- towi pasz zawrzeć umowy długoterminowe; jedynie cukier przeznaczony na pasze może być przedmiotem ubiegania się o premię denaturacyjną; należy zatem precyzyjnie określić procesy denaturacji, jakie trzeba stosować w celu uzys- kania premii denaturacyjnej; należy ponadto ustanowić prze- pisy umożliwiające ścisły nadzór nad poszczególnymi opera- cjami, a w szczególności służące uprzedniemu zatwierdzaniu miejsc, w których ma być przeprowadzona denaturacja; ponieważ cukier poddany denaturacji ma być stosowany wyłącznie do produkcji pasz, Państwa Członkowskie muszą przedsięwziąć wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia, że będzie on używany tylko do tego celu;