07/t. 3 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 501 31998R0012 L 4/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 8.1.1998 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 12/98 z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiające warunki dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu drogowego osób w Państwie Członkowskim RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189c Trak- tatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2454/92 z dnia 23 lipca 1992 r. ustanawiające warunki dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu drogowego osób w Państwie Członkow- skim (*) zostało uznane za nieważne przez Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu z dnia 1 czerwca 1994 r. ) Na podstawie art. 75 ust. 1 lit. B) Traktatu ustanowienie wspólnej polityki transportowej pociąga za sobą między innymi ustanowienie warunków dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu krajowego w Państwie Członkowskim. Przepis ten pociąga za sobą usunięcie wszelkich ograni- czeń dotyczących przewoźników świadczących dane usługi ze względu na ich przynależność państwową lub fakt, że prowadzą oni działalność w Państwie Członkow- skim innym niż to, w którym usługa ma być świad- czona. Przewoźnicy świadczący takie usługi powinni podlegać porównywalnym systemom, przez co zostanie ograni- czona nierówność w warunkach konkurencji z powodu ich przynależności państwowej lub państwa miejsca pro- wadzenia działalności, więc zostanie wsparte stopniowe zbliżanie krajowych przepisów ustawowych. (!) Dz.U. C 60 z 29.2.1996, str. 10 oraz Dz.U. C 124 z 21.4.1997, str. 73. ( Dz.U. C 30 z 30.1.1997, str. 40. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 28 listopada 1996 r. (Dz. U. C 380 z 16.12.1996, str. 35), wspólne stanowisko Rady z dnia 14 kwietnia 1997 r. (Dz.U. C 164 z 30.5.1997, str. 17 oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 1997 r. (Dz.U. C 286 z 22.9.1997, str. 84). () Dz.U. L 251 z 29.8.1992, str. 1. )) Orzeczenie z dnia 1 czerwca 1994 r., sprawa C-388/92, Parlament Europejski przeciwko Radzie (Zb.Orz. 1994, str. I-2081). (5) (10) (11) (12) (14) Definicje różnorodnych usług autokarowych i autobuso- wych powinny być jednakowe z przyjętymi w kontekś- cie transportu międzynarodowego. Przewoźnicy niemający stałej siedziby w Państwie Człon- kowskim powinni być dopuszczeni do świadczenia nie- których rodzajów usług autokarowych i autobusowych, mając na uwadze szczególny charakter każdego rodzaju usług. Należy ustanowić przepisy stosowane do działalności transportu kabotażowego. Przepisy dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delego- wania pracowników w ramach świadczenia usług (6) sto- suje się w przypadku, gdy przy świadczeniu regularnych usług szczególnych przewoźnicy i pracownicy delego- wani pozostają w stosunku pracy z tymi przewoźni- kami, z Państw Członkowskich, w których zwykle pra- cują. W przypadkach dotyczących usług regularnych jedynie usługi stałe świadczone jako część międzynarodowych usług stałych, wyłączając usługi miejskie i podmiejskie, powinny być otwarte dla kabotażu, z zastrzeżeniem określonych warunków, w szczególności obowiązują- cych przepisów przyjmującego Państwa Członkow- skiego. Należy przyjąć przepisy, aby mogły być podjęte działa- nia w przypadku poważnych zakłóceń na pewnych ryn- kach transportowych. Powinien zostać ustanowiony komitet doradczy z zada- niem pomocy Komisji w sporządzaniu dokumentów dotyczących działalności transportu kabotażowego w formie usług okazjonalnych oraz doradzania Komisji w odniesieniu do środków ochronnych. Pożądane jest, aby Państwa Członkowskie udzielały sobie wzajemnej pomocy mającej na celu należyte stosowanie niniejszego rozporządzenia, szczególnie w odniesieniu do kar stosowanych w przypadku naruszeń. Do Państw Członkowskich należy przyjęcie środków niezbędnych w celu wykonania niniejszego rozporządze- nia. Stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno być monitorowane w drodze sprawozdań przedkładanych Komisji. (6) Dz.U. L 18 z 21.1.1997, str. 1.