03ft. 38 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 209 32003D0100 14.2.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 41/41 DECYZJA KOMISJI z dnia 13 lutego 2003 r. ustanawiająca minimalne wymogi w zakresie tworzenia programów hodowli owiec odpornych na pasażowalne encefalopatie gąbczaste (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 498) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2003/100/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektó- rych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1494/2002 (?), a w szczególności jego art. 23, a także mając na uwadze, co następuje: Trzęsawka owiec stanowi znaczący problem z zakresu zdrowia zwierząt w obrębie wspólnotowej populacji owiec i kóz. Nie istnieje jakakolwiek potwierdzona rutynowa metoda diagnostyczna, która pozwalałaby na diagnostykę różnicową pomiędzy gąbczastą encefalopatią bydła (BSE) a zakażeniem trzęsawką u owiec i kóz. Nie wykazano występowania zakażenia BSE u owiec i kóz w warun- kach naturalnych. Jednakże występuje niepewność, czy populacja owiec i kóz mogła zostać zainfekowana BSE i że choroba ta ciągle jeszcze występuje w populacji tych zwierząt. W związku z tym wystąpienie pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) wśród owiec i kóz również stanowi potencjalne ryzyko dla zdrowia publicznego. Jak wykazały badania, niektóre białkowe genotypy prio- nowe występujące u owiec są odpowiedzialne za przeka- zywanie odporności na trzęsawkę owiec. Uzyskane do dnia dzisiejszego dowody wskazują, że podobnego rodzaju genetycznie uwarunkowana odporność na BSE występuje u owiec zakażonych BSE drogą ustną w warunkach doświadczalnych. () Dz.U. L 147, z 13.5.2001, str. 1. (*) Dz.U. L 225, z 28.8.2002, str. 3. (4) W opinii Naukowego Komitetu Sterującego (SSC) z dnia 4i 5 kwietnia 2002 r., dotyczącej bezpiecznego pozyski- wania źródeł pasz dla małych przeżuwaczy, ustalono wytyczne dotyczące głównych punktów programu hodowlanego mającego na celu uzyskanie odporności na TSE u owiec. Zdaniem SSC podobny program powinien zostać ukierunkowany na populacje obarczone ryzykiem lub na obszary ryzyka. Jednym z wymogów dotyczących takiego programu hodowlanego jest ustalenie częstotliwości występowania owiec o genotypie ARR/ARR w każdej liczącej się rasie. W celu uzyskania tych informacji wprowadzono, mocą Decyzji Komisji nr 2002/1003/WE (*), badanie hodowli owiec w Państwach Członkowskich. Powinno być możliwe wprowadzenie odstępstw od wymogu ustanowienia programu hodowlanego zgodnie z niniejszą decyzją dla niektórych ras o niskim poziomie naturalnej odporności, a także dla ras lokalnych będących rasami właściwymi dla danych obszarów i których hodowla jest zagrożona, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 445/2002 z dnia 26 lutego 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zastoso- wania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Furopejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (ś). W swojej opinii SSC zalecił ustanowienie certyfikowania stad odznaczających się niewielkim ryzykiem trzęsawki owiec lub BSE. Jednym z zalecanych wariantów jest certyfikowanie stad w oparciu o pełną odporność gene- tyczną na TSE, w połączeniu z regularnymi badaniami w kierunku TSE. (') Dz.U. L 349, 24.12.2002, str. 105. (*) Dz.U. L 74, 15.3.2002, str. 1.