L 338/18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13.11.2004 DYREKTYWA 2004/101/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 27 października 2004 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, z uwzględnieniem mechanizmów projektowych Protokołu z Kioto (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (i), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia system handlu przy- działami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (?) („system wspólnotowy”) w celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych w sposób opłacalny i ekonomicznie efektywny, uznając, że w dłuższym okresie globalne emi- sje gazów cieplarnianych będą musiały zostać zreduko- wane w przybliżeniu o 70 % w porównaniu z poziomem z roku 1990. Dyrektywa ta ma na celu przyczynianie się Państw Członkowskich dotyczących redukcji antropoge- nicznych emisji gazów cieplarnianych zgodnie z Protoko- łem z Kioto zatwierdzonym decyzją Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotyczącą zatwierdzenia w imie- niu Wspólnoty Furopejskiej Protokołu z Kioto do Ramo- wej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnego wykonania wynikających z niego zobowiązań (*). (!) Dz.U. C 80 z 30.3.2004, str. 61. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 2004 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 września 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 275 z 25.10.2003, str. 32. (*) Dz.U. L 130 z 15.5.2002, str. 1. Dyrektywa 2003/87/WE stanowi, że począwszy od 2005 r., uznanie kredytów wynikających z mechanizmów projektowych dla wykonania zobowiązań zwiększy opła- calność osiągania redukcji globalnych emisji gazów cie- plarnianych i zapewni, poprzez odpowiednie przepisy, powiązanie mechanizmów projektowych z Kioto, w tym wspólnych wdrożeń (JI) oraz mechanizmów czystego roz- woju (CDM), z system wspólnotowym. Powiązanie mechanizmów projektowych Protokołu z Kioto z systemem wspólnotowym pozwoli, przy zachowa- niu integralności środowiskowej systemu wspólnotowego, na stosowanie kredytów emisji związanych z projektami kwalifikowanymi zgodnie z art. 6 i 12 Protokołu z Kioto w celu wykonania zobowiązań Państw Członkowskich zawartych w art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE. W efekcie pozwoli to na zwiększenie różnorodności niskona- kładowych rozwiązań dostosowawczych w ramach sys- temu wspólnotowego, prowadząc do zmniejszenia całko- witych kosztów realizacji Protokołu z Kioto przy jednoczesnym usprawnianiu płynności wspólnotowego obrotu przydziałami emisji gazów cieplarnianych. Poprzez zwiększenie popytu na kredyty związane z mechanizmem JI przedsiębiorstwa wspólnotowe będą inwestować w roz- Wój i transfer przyjaznych dla środowiska zaawansowa- nych technologii i know-how. Wzrośnie również popyt na kredyty związane z CDM, co pomoże krajom rozwijają- cym się, w których realizowane są projekty CDM, w osią- ganiu celów stałego rozwoju. Oprócz wykorzystania mechanizmów projektowych Pro- tokołu z Kioto przez Wspólnotę i jej Państwa Członkow- skie, jak również przez przedsiębiorstwa i osoby fizyczne poza systemem wspólnotowym, mechanizmy te powinny zostać powiązane z systemem wspólnotowym, tak aby zapewnić spójność z Ramową konwencją Narodów Zjed- noczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) i z Proto- kołem z Kioto oraz późniejszymi decyzjami przyjętymi na ich mocy, a także z celami i strukturą systemu wspólnoto- wego oraz z przepisami ustanowionymi dyrektywą 2003/87/WE. Państwa Członkowskie mogą zezwolić operatorom na wykorzystanie poświadczonych redukcji emisji (CER), począwszy od 2005 r., i jednostek redukcji emisji (ERU) w ramach systemu wspólnotowego od roku 2008. Od 2008 r. wykorzystanie CER lub ERU nie może przekroczyć wartości równej procentowi przydziału dla każdej instala- cji,