13[t. 25 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 415 32000R1565 19.7.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 180/8 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1565/2000 z dnia 18 lipca 2000 r. ustanawiające środki konieczne do przyjęcia programu oceny w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października 1996 r. ustanawia- jące wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych uży- wanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spoży- wczych (!), w szczególności jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () ) Decyzja Komisji 1999/217/WE (?) przyjęła rejestr substan- cji aromatycznych używanych w lub na środkach spoży- wczych, opracowany w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96. Rozporządzenie (WE) nr 2232/96 ustanawia w swym załączniku ogólne kryteria użycia substancji aromatycz- nych. Przewiduje w szczególności, że nie stanowią one zagrożenia dla zdrowia konsumenta i że ich użycie nie wprowadza konsumenta w błąd. W celu sprawdzenia, czy substancje aromatyczne zawarte w rejestrze spełniają ogólne kryteria użycia, art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2232/96 przewiduje, że ma być przeprowadzony program oceny tych substancji aroma- tycznych. Zgodnie z art. 4 ust. 3 substancje skreśla się z rejestru, gdy po ocenie oczywistym jest, że nie spełniają ogólnych kryteriów użycia. Jako pierwszy krok programu oceny, substancje w reje- strze otrzymają numery FL zgodne z ich właściwościami chemicznymi i powinny zostać przydzielone do grup strukturalnie powiązanych związków, co do których spo- dziewane są pewne wspólne właściwości zachowania metabolicznego i biologicznego. W świetle wielkiej liczby substancji aromatycznych w reje- strze i terminu ustalonego przez rozporządzenie, w którym zostanie przyjęty wykaz dozwolonych substan- cji aromatycznych, program oceny nie powinien tracić zasobów naukowych i wobec tego, powinien wykorzystać oceny bezpieczeństwa przeprowadzone już przez Komitet Dz.U. L 299 z 23.11.1996, str. 1. Dz.U. L 84 z 27.3.1999, str. 1. Ekspertów ds. Substancji Aromatycznych Rady Europy (CEFS), Komitet Naukowy ds. Żywności Komisji Europej- skiej (SCF) i Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA). Przeprowadzono konsultacje z Komitetem Naukowym ds. Żywności, odnosząc się szczególnie do pytania, czy wyniki ocen innych komitetów naukowych mogą być akcepto- wane. W swoim wniosku wyrażonym dnia 2 grudnia 1999 r., SCF był zdania, że poza pewnymi wyjątkami, sub- stancje aromatyczne uważane za dopuszczalne przez JEC- FA, w obecnie szacowanym zużyciu spełniają ogólne kry- teria użycia i na określony czas mogą być dołączone do wykazu dozwolonych substancji bez przechodzenia dodat- kowej oceny SCF. Podobnie, SCF stwierdził, że substancje aromatyczne poprzednio ocenione przez SCF i CEFS jako bezpieczne, nie muszą być ponownie oceniane, ponieważ poprzednio używane kryteria są wystarczająco surowe, aby uznać substancje za bezpieczne w obecnym użyciu. Komitet Naukowy ds. Żywności rozważał następnie, czy dla pozostałych substancji aromatycznych nie można uniknąć zbędnego powtarzania pracy, rozdzielając różne grupy substancji do oceny między JECFA i SCF. Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2232/96 przewi- duje, że osoba odpowiedzialna za wprowadzanie substan- cji do obrotu, przekazuje Komisji dane konieczne do oce- ny. Informacje o substancji dotyczące czystości, specyfikacji chemicznych, naturalnego występowania w żywności, łącznej ilości dodanej do żywności i wyników badań metabolicznych i toksykologicznych, uważane są za niezbędne dla dokonania oceny. Aby umożliwić stałą ocenę przez cały okres, informacje powinny zostać przed- stawione możliwie najszybciej i być dostępne z odpowied- nim wyprzedzeniem przed oceną określonej substancji. Informacja powinna być uaktualniana, gdy tylko dostępne są nowe dane. Jeżeli dostarczone dane o składzie chemicznym substancji i ilości dodanej do żywności lub badania toksykologiczne i metaboliczne substancji lub substancji blisko powiąza- nych okazują się niewystarczające, mogą być wymagane dalsze dane. Po wstępnej ocenie zagrożenia, która powinna być oparta o łączną ilość dodaną do żywności, do oceny niektórych substancji mogą być wymagane bardziej szcze- gółowe dane.