29.10.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 288/1 I (Akty, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388]JEWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (!), dalej zwaną „dyrektywą 77/388]EWG”, w szczególności jej art. 29a, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa 77/388/EWG określa reguły w dziedzinie podatku od wartości dodanej, które, w pewnych przy- padkach, są przedmiotem interpretacji ze strony Państw Członkowskich. Przyjęcie wspólnych przepisów wykona- wczych do dyrektywy 77/388/JEWG powinno zapewnić, by stosowanie systemu podatku od wartości dodanej było bardziej zgodne z celem rynku wewnętrznego w przypadku gdy powstają rozbieżności w stosowaniu dyrektywy, które są niezgodne z należytym funkcjono- waniem tego rynku lub istnieje ryzyko ich powstania. Te środki wykonawcze są prawnie wiążące wyłącznie od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie mają wpływu na obowiązywanie przepisów prawa oraz na interpretację przyjętą uprzednio przez Państwa Człon- kowskie. (2)  Niezbędne dla osiągnięcia podstawowego celu zapew- nienia bardziej jednolitego stosowania obecnego systemu podatku od wartości dodanej jest przyjęcie przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostaw towarów i świadczenia usług oraz miejsca dostawy lub świadczenia usług. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w art. 5 akapit trzeci, niniejsze rozporzą- dzenie nie powinno wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia pożądanych celów. Jednolite stosowanie jest zapewnione w najlepszy sposób poprzez przyjęcie rozporządzenia, które jest wiążące i ma bezpośrednie zastosowanie we wszystkich Państwach Członkowskich. (*) Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35). (3)  Środki wykonawcze zawierają przepisy szczególne, odpo- wiadające niektórym zagadnieniom dotyczącym zastoso- wania, a ich zadaniem jest zapewnienie jednolitego trak- towania wyłącznie tych szczególnych przypadków na terenie całej Wspólnoty. Dlatego też nie są one przena- szalne na inne przypadki i stosuje się je w sposób zawę- żający. (4)  Dalsza integracja rynku wewnętrznego doprowadziła do większej potrzeby współpracy transgranicznej między podmiotami gospodarczymi mającymi przedsiębiorstwa w różnych Państwach Członkowskich oraz do rozwoju europejskich zgrupowań interesów gospodarczych, usta- nowionych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2137/85 (?). W związku z tym należy ustalić, że takie GFIE są również podatnikami, kiedy realizują dostawy towarów lub świadczą usługi odpłatnie. (5)  Sprzedaż opcji jako instrumentu finansowego powinna być traktowana jako świadczenie usług odrębnych od transakcji podstawowych, do których odnoszą się te opcje. (6)  Należy, z jednej strony, określić, że transakcję, która polega wyłączne na montażu różnych części maszyny, które zostały dostarczone usługodawcy przez klienta, należy traktować jako świadczenie usług oraz, z drugiej strony, ustanowić miejsce świadczenia takiej usługi. (7) W przypadku świadczenia różnych usług związanych z organizacją pogrzebów, stanowiących część pojedyn- czej usługi, należy także określić zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług. (8)  Niektóre specyficzne usługi takie jak: przyznawanie praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich, tłuma- czenia tekstów, usługi związane ze zwrotem podatku od wartości dodanej, niektóre usługi pośrednictwa, wynajem środków transportu oraz niektóre usługi elektroniczne pociągają za sobą transakcje o charakterze transgra- nicznym lub nawet uczestnictwo podmiotów gospodar- czych mających przedsiębiorstwo w państwach trzecich. Należy wyraźnie określić miejsce świadczenia tego rodzaju usług w celu zwiększenia pewności prawnej. Należy też zauważyć, że wykaz usług elektronicznych lub innych nie jest ostateczny, ani wyczerpujący. () Dz.U. L 199 z 31.7.1985, str. 1.