L 141/10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 4.6.2005 DYREKTYWA KOMISJI 2005/37/|WE z dnia 3 czerwca 2005 r. zmieniająca dyrektywy Rady 86/362JEWG i 90/642JEWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów odpowiednio w zbożach i niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (!), w szczególności jej art. 10, uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listo- pada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni (?), w szczególności jej art. 7, uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/[EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (*), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. Ż), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Następujące istniejące substancje czynne zostały włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG: hydrazyd kwasu maleinowego na podstawie dyrektywy Komisji 2003/31/WE (*); propyzamid na podstawie dyrektywy Komisji 2003/39/WE (*); a także mekoprop i mekoprop-P na podstawie dyrektywy Komisji 2003/70/WE (6). (2)  Nowe substancje czynne, tj. izoksaflutol, trifloksystro- bina, karfentrazon etylowy i fenamidon zostały włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG na podstawie dyrektywy Komisji 2003/68/WE ('). (3)  Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG rozpatrywanych substancji czynnych opierało się na ocenie przedłożonych informacji dotyczących propono- wanego stosowania. Informacje związane ze stosowa- niem zostały przedłożone przez niektóre Państwa Człon- kowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG. Dostępne informacje zostały przeanalizo- wane i są wystarczające do ustalenia niektórych najwyż- szych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDPP). () Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/61/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 81). () Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/115/WE Dz. U. L 374 z 22.12.2004, str. 64). (*) Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/34/WE (Dz.U. L 125 z 18.5.2005, str. 5). Dz.U. L 101 z 23.4.2003, str. 3. Dz.U. L 124 z 20.5.2003, str. 30. () Ć) (© Dz.U. L 184 z 23.7.2003, str. 9 (') 5 ?) DzU. L 177 z 16.7.2003, str. 12. (4) W przypadku gdy nie istnieje wspólnotowy ani tymcza- sowy NDPP, Państwa Członkowskie mają ustanowić krajowy tymczasowy NDPP zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG, zanim możliwe będzie wydanie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające wspomniane substancje czynne. (5)  Wspólnotowe NDPP oraz poziomy zalecane w Codex Alimentarius są ustalane i oceniane z zastosowaniem podobnych procedur. W kodeksie tym znajduje się ogra- niczona ilość NDPP dla hydrazydu kwasu maleinowego. W dyrektywie 90/642JEWG zawarto już wspólnotowe NDPP dla hydrazydu kwasu maleinowego (dyrektywa Rady  1993/58/EWG) ($)  oraz — w — dyrektywach 86/362/JEWG i 90/642/EWG dla propyzamidu (dyrek- tywa Rady 1996/32/WE (*) i 1996/33/WE (19)). Uwzględ- niono je przy ustalaniu rozpatrywanych NDPP za pomocą modyfikacji w treści niniejszej dyrektywy. NDPP zawarte w Kodeksie, które będą zalecane do wyco- fania w najbliższej przyszłości, nie zostały uwzględnione. NDPP w oparciu o Kodeks zostały ocenione w świetle ryzyka dla konsumentów. W oparciu o analizy dostępne Komisji nie ustanowiono żadnego ryzyka podczas stoso- wania toksykologicznych punktów końcowych. (6) W odniesieniu do włączenia do załącznika I do dyrek- tywy 91/414/EWG rozpatrywanych substancji czynnych, odpowiednie oceny techniczne i naukowe zostały sfina- lizowane w formie sprawozdań z przeglądów Komisji. Sprawozdania z oceny dla wspomnianych substancji zostały sfinalizowane w dniach  wspomnianych w dyrektywach Komisji cytowanych w motywach 1 i 2. Sprawozdania te przyczyniły się do ustalenia dopusz- czalnej dziennej dawki (ADI) oraz, jeżeli to konieczne, granicznej dawki referencyjnej (ARfD) dla rozpatrywa- nych substancji. Narażenie konsumentów na działanie artykułów  żywnościowych poddawanych obróbce z zastosowaniem rozpatrywanych substancji czynnych zostało ocenione zgodnie z procedurami wspólnoto- wymi. Uwzględniono również wytyczne opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia (!!) a także opinię Komitetu Naukowego ds. Roślin (!?) w sprawie przyjętej metodologii. Wyciągnięto wniosek, że zaproponowane NDDP nie będą prowadzić do tych ADI i ARfD, których poziom został przekroczony. 8 Dz.U. L 211 z 23.8.1993, str. 6. (19) Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 35. (1!) Wytyczne dotyczące przewidywania przyjmowania w pożywieniu pozostałości pestycydów (zrewidowane), opracowane w ramach Programu GEMS/Food we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organi- zację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSF/FOS/97.7) (!2) Opinia Komitetu Naukowego ds. Roślin dotycząca zmiany załącz- ników do dyrektyw Rady 86/362JEWG, 86/363JEWG i 90/642/EWG (opinia wyrażona przez Komitet Naukowy ds. Roślin dnia 14 lipca 1998 r.) (http:/[europa.eu.int/|comm/food|/fs/ sc[index_en.html). ) () Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12. 1 1