15Jt. 4 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 43 31998L0027 L 166/51 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11.6.1998 DYREKTYWA 98/27/|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (*, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Niektóre dyrektywy, wymienione w wykazie załączonym do niniejszej dyrektywy, ustanawiają zasady w odniesieniu do ochrony interesów konsumentów. Obecne mechanizmy zapewnienia zgodności z tymi dyrek- tywami zarówno na szczeblu krajowym, jak i wspólnoto- wym, nie zawsze pozwalają na szybkie zaprzestanie prak- tyk szkodliwych dla zbiorowych interesów konsumentów; zbiorowe interesy oznaczają interesy, które nie obejmują kumulacji interesów jednostek, które ucierpiały na skutek szkodliwej praktyki; pozostaje to bez uszczerbku dla indy- widualnych spraw wnoszonych przez jednostki, które ucierpiały na skutek szkodliwej praktyki. O ile rozważany jest cel doprowadzenia do zaprzestania praktyk, które są niezgodne z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego, skuteczność krajowych środków przenoszących te dyrektywy, łącznie ze środkami ochronnymi wykraczającymi poza wymagania tych dyrek- tyw, pod warunkiem iż są one zgodne z Traktatem i dozwolone przez te dyrektywy, może napotkać przeszko- dy, gdy praktyki te wywołują skutki w Państwie Członkow- skim innym niż to, z którego pochodzą. Trudności te mogą zakłócać sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, ich konsekwencją jest to, iż wystar- czy przenieść źródło bezprawnej praktyki do innego państwa, by znaleźć się poza zasięgiem wszelkich form egzekucji; powoduje to zakłócenie konkurencji. Trudności te mogą prawdopodobnie zmniejszyć zaufanie konsumentów do rynku wewnętrznego i ograniczyć zakres działania organizacji reprezentujących zbiorowe interesy konsumentów lub niezależnych instytucji publicznych odpowiedzialnych za ochronę zbiorowych interesów kon- sumentów, niekorzystnie dotkniętych szkodliwymi prak- tykami naruszającymi prawo wspólnotowe. Takie praktyki często przekraczają granice między Pań- stwami Członkowskimi; istnieje pilna potrzeba pewnego stopnia zbliżenia przepisów prawa krajowego przeznaczo- nych do spowodowania zaprzestania wyżej wymienionych bezprawnych praktyk, niezależnie od państwa, w którym bezprawna praktyka wywołała skutki; w odniesieniu do jurysdykcji pozostaje to bez uszczerbku dla zasad prawa prywatnego międzynarodowego i Konwencji obowiązują- cych między Państwami Członkowskimi, uznając ogólne zobowiązania Państw Członkowskich wynikające z Trak- tatu, w szczególności te odnoszące się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Cel przewidzianego działania może być osiągnięty jedynie przez Wspólnotę; dlatego na Wspólnocie spoczywa obo- wiązek działania. Artykuł 3b akapit trzeci Traktatu nakłada na Wspólnotę obowiązek nieprzekraczania tego, co niezbędne dla osią- gnięcia celów Traktatu; zgodnie z tym artykułem, specy- ficzne cechy krajowych systemów prawnych muszą być uwzględniane w możliwie najszerszym zakresie, poprzez pozostawienie Państwom Członkowskim swobody wyboru różnych możliwości o równoważnych skutkach; sądy i władze administracyjne kompetentne do prowadze- nia postępowań określonych w art. 2 niniejszej dyrektywy powinny być uprawnione do badania skutków poprzed- nich decyszji. (') Dz.U. C 107 z 13.4.1996, str. 3, oraz Dz.U. C 80 z 13.3.1997, str. 10. (2) Dz.U.C 30 z 30.1.1997, str. 112. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 listopada 1996 r. (Dz.U. C 362 z 2.12.1996, str. 236). Wspólne stanowisko Rady z dnia 30 października 1997 r. (Dz.U. C 389 z 22.12.1997, str. 51) i decy- zja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 1998 r. (Dz.U. C 104 z 6.4.1998). Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 1998 r. (9)  jedna z możliwości polega na żądaniu, aby jedna lub wię- cej niezależnych instytucji publicznych, szczególnie odpo- wiedzialnych za ochronę zbiorowych interesów konsu- mentów, wykonywała prawa do działania określone