508 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 07/t. 2 31996L0075 L 304/12 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27.11.1996 DYREKTYWA RADY 96/75/WE z dnia 19 listopada 1996 r. w sprawie systemów czarterowania i wyznaczania stawek przewozowych w krajowej i międzynarodowej żegludze śródlądowej we Wspólnocie RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: pogłębiające się problemy związane z przeciążeniem sieci dro- gowych i kolejowych, bezpieczeństwem transportu, środowis- kiem naturalnym, oszczędnością energii i jakością życia obywa- teli wymagają w interesie publicznym wzmożonej rozbudowy oraz lepszego wykorzystania potencjału żeglugi śródlądowej, w szczególności poprzez poprawę jej konkurencyjności; różnice w ustawodawstwach krajowych w zakresie systemów gospodarczego wykorzystania żeglugi śródlądowej nie przyczy- niają się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w tym sektorze. Dlatego też zgodnie z rezolucją Rady z dnia 24 października 1996 r. w sprawie poprawy struktury żeglugi śródlądowej (*) na poziomie wspólnotowym powinny zostać wprowadzone wspólne przepisy dotyczące całego rynku wod- nych dróg śródlądowych; sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga dosto- sowania w żegludze śródlądowej do organizacji rotacyjnego systemu czarterowania, w kierunku większej elastyczności z punktu widzenia gospodarczego oraz w pełni swobodnego systemu czarterowania oraz wyznaczania stawek przewozo- wych; w tym celu należy wprowadzić przepisy dotyczące okresu przejściowego, w czasie którego zakres zastosowania rotacyj- nego systemu czarterowania zostanie stopniowo ograniczony, ażeby przewoźnicy mogli dostosować się do warunków wol- nego rynku oraz, gdzie właściwe, połączyć się w grupy inte- resów gospodarczych, które lepiej odpowiadać będą logistycz- nym potrzebom załadowców; () Dz.U. C 318 z 29.11.1995, str. 8. () Dz.U. C 39 z 12.2.1996, str. 96. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 1996 r. (Dz.U. C 65 z 4.3.1996, str. 32), wspólne stanowisko Rady z dnia 27 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 264 z 1.9.1996) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 września 1996 r. (Dz.U. C 320 z 28.6.1996). () Dz.U. C 309 z 5.11.1994, str. 5. zgodnie z zasadą pomocniczości jest zarówno konieczne jak i właściwe ustalenie na poziomie wspólnotowym jednolitego harmonogramu stopniowej liberalizacji rynku, przy jednoczes- nym przekazaniu Państwom Członkowskim odpowiedzialności za wprowadzenie takiej liberalizacji; należy przyjąć przepisy, które umożliwią podejmowanie działa- nia na przedmiotowym rynku transportowym w przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń; w tym celu Komisja powinna uzyskać upoważnienie do podejmowania odpowied- nich środków zgodnie z procedurą przewidzianą dla Komitetu Doradczego, PRZYJMUJE NINIEJSZA DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Do celów niniejszej dyrektywy: a) „rotacyjny system czarterowania” oznacza system, w którym zlecenia przewozu są uzyskiwane od klientów na giełdzie frachtowej po z góry określonych cenach i na uprzednio ustalonych warunkach w takiej kolejności, w jakiej statki są wolne po rozładunku. Przewoźnicy są w kolejności ich wpisu do rejestru rotacyjnego wzywani do wyboru frachtu spośród wszystkich znajdujących się w ofercie. Przewoźnicy, którzy nie dokonają wyboru zacho- wują jednak swoją pozycję odpowiadającą kolejności wpisu; b) „przewoźnik” oznacza właściciela lub armatora jednego lub kilku statków żeglugi śródlądowej; c) „właściwe władze” oznaczają władze wyposażone przez Państwa Członkowskie w uprawnienia do zarządzania i organizacji rotacyjnego systemu czarterowania; d) „poważne zakłócenie na rynku” oznacza wystąpienie na rynku żeglugi śródlądowej problemów, które są specyficzne dla tego rynku oraz które mogą potencjalnie prowadzić do poważnej i możliwie trwałej nadwyżki podaży nad popy- tem, stwarzając przez to poważne zagrożenie dla stabil- ności finansowej i możliwości przetrwania przewoźników żeglugi śródlądowej, chyba że krótkoterminowe i średnio- terminowe prognozy dla przedmiotowego rynku wskazują na istotną i trwałą poprawę.