10.11.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 292/5 (Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa) DYREKTYWY RADA DYREKTYWA RADY 2009/132/WE z dnia 19 października 2009 r. określająca zakres stosowania art. 143 lit. b) i c) dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej przy ostatecznym imporcie niektórych towarów (wersja ujednolicona) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 93 i 94, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 83/181/EWG z dnia 28 marca 1983 r. określająca zakres art. 14 ust. 1 lit. d) dyrektywy 77/[388]EWG w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej na przywóz finalny niektórych towarów (') została kilkakrotnie znacząco zmieniona (*). W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem ujednolicić. Zgodnie z art. 131 i art. 143 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (*) państwa członkowskie, bez uszczerbku dla innych prze- pisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez nie w celu, w szczególności, zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, (!) Opinia z dnia 11 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana ) () () Ć) 5 w Dzienniku Urzędowym). Dz.U. C 175 z 28.7.2009, s. 123. Dz.U. L 105 z 23.4.1983, s. 38. Zob. załącznik II część A. Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. unikania opodatkowania i nadużyć, zwalniają ostateczny import towarów, które korzystają ze zwolnienia z ceł innego niż określone we Wspólnej taryfie celnej. Zgodnie z art. 145 dyrektywy 2006/112/WE Komisja przedstawia Radzie wnioski mające na celu ustanowienie wspólnotowych zasad opodatkowania, precyzujących zakres stosowania zwolnień przewidzianych w art. 143 i 144 tej dyrektywy oraz szczegółowe zasady ich wpro- wadzenia. Uznaje się, że wskazane jest osiągnięcie możliwie najwyż- szego stopnia ujednolicenia pomiędzy systemem ceł i systemem podatku od wartości dodanej, jednak w stosowaniu tego ostatniego systemu należy wziąć pod uwagę różnice dotyczące celów i struktury istniejące między cłem a podatkiem od wartości dodanej. Należy przewidzieć odrębny system podatku od wartości dodanej przy imporcie w zakresie niezbędnym do zrea- lizowania celów harmonizacji podatków. Zwolnienia w imporcie mogą być udzielone tylko, jeżeli nie powstaje ryzyko naruszenia warunków konkurencji na rynku wewnętrznym. Niektóre zwolnienia stosowane w państwach członkow- skich wywodzą się z konwencji zawartych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, które to konwencje, ze względu na ich przedmiot, dotyczą tylko państw członkowskich będących sygnatariuszami. Określenie na poziomie wspólnotowym warunków udzielania takich zwolnień nie jest celowe. Wystarczy zezwolić państwom członkowskim, których to dotyczy, na utrzymanie tych zwolnień.