25.11.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 310/5 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) nr 1130/2009 z dnia 24 listopada 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i przeznaczenia produktów objętych interwencją (wersja ujednolicona) KOMISJA WSPÓLNOT EUROBPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), zwłaszcza jego art. 43 lit. f) w połączeniu z art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () () ) () Ą Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 z dnia 16 października 1992 r. ustanawiające wspólne szczegó- łowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (). W celu  zapewnienia — jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić. Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 przewiduje stoso- wanie systemu interwencyjnego. Niektóre produkty pochodzące z zapasów interwencyj- nych mogą być skierowane do szczególnego wykorzys- tania lub miejsca przeznaczenia. Należy ustanowić system  kontroli  zapewniający, że wykorzystanie i miejsce przeznaczenia tych produktów nie ulegają zmianie. W przypadkach gdy kontrola ta jest sprawowana przez więcej niż jedno państwo członkowskie, należy zasto- sować rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ('). Właściwe jest wyznaczenie innych organów, jak również organów celnych właściwych w zakresie wydawania egzemplarza kontrolnego T5 oraz kontroli wykorzystania lub osiągnięcia miejsca przeznaczenia produktów pocho- dzących z zapasów interwencyjnych. z.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. z.U. L 301 z 17.10.1992, s. 17. ob. załącznik I. Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1. (6) (10) 1) W celu zapewnienia równego traktowania sprzedaży po cenach obniżonych produktów z zapasów interwencyj- nych i porównywalnych systemów gwarantujących udzie- lanie pomocy, w szczególności refundacji wywozowych, jak również w celu zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych w państwach członkowskich oraz ułatwienia odzyskiwania nienależnie przyznanych korzyści finansowych właściwe jest ustanowienie płat- ności kwoty równej kwocie zabezpieczenia nienależnie zwolnionego. W celu uproszczenia i zapewnienia skuteczności właściwe jest, aby po wykonaniu niezbędnych kontroli egzemplarz kontrolny T5 odsyłać bezpośrednio do agencji, która przyjęła zabezpieczenie; a w przypadku gdy dana sprawa dotyczy więcej niż jednego państwa członkowskiego, egzemplarze kontrolne T5 powinny być przesłane bezpośrednio przez każde z państw człon- kowskich do agencji, która przyjęła zabezpieczenie. Wydaje się pożądane, w celu uproszczenia procedur administracyjnych, zapewnienie większej elastyczności niż ta, na którą pozwala egzemplarz kontrolny, w przypadku gdy wywóz dokonywany jest zgodnie z systemem ustanowionym w art. 412—-442a rozporzą- dzenia (EWG) nr 2454/93, które przewiduje, że w sytuacji, gdy przewóz ma swój początek wewnątrz Wspólnoty, a kończy się poza nią, w urzędzie celnym posterunku granicznego nie trzeba wykonywać żadnych formalności. W niektórych przypadkach produkty z interwencji są sprzedawane po cenach skalkulowanych z uwzględnieniem kwoty refundacji stosowanej dla krajów trzecich lub dla określonego kraju trzeciego. Dlatego stawka refundacji wywozowej, do której istnieje uprawnienie, jest odliczana od ceny sprzedaży. W celu zapewnienia należytego sfinalizowania operacji wymaga się wniesienia zabezpieczenia; kwota tego zabez- pieczenia obliczana jest z uwzględnieniem różnych aspektów danej operacji, w szczególności ryzyka zakłó- cenia handlu i pełnego wywiązania się ze zobowiązań złożonych przez dany podmiot gospodarczy. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego do spraw Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,