11/t. 36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15 32000R2852 L 332/17 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 28.12.2000 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2852/2000 z dnia 22 grudnia 2000 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i ustanawiające ostateczne pobranie tymczasowego cła nałożonego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Indii i Republiki Korei RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Euro- pejskiej (!), w szczególności jego art. 9, uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: G) A. PROCEDURA 1. Środki tymczasowe Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1472/2000 (2) („rozpo- rządzenie tymczasowe”) zostały nałożone tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty poliestro- wych włókien  odcinkowych  objętych  kodem CN 5503 20 00 i pochodzących z Indii i Republiki Korei. 2. Dalszy przebieg postępowania Po ustanowieniu tymczasowych ceł antydumpingowych, kilka stron zgłosiło uwagi na piśmie. Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 („pod- stawowe rozporządzenie”) stronom, które tego zażądały, umożliwiono wysłuchanie. Strony zostały poinformowane o podstawowych faktach i okolicznościach, na podstawie których zdecydowano się zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego i ostateczne pobranie, na pozio- mie cła ostatecznego, kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogą przedstawić uwagi po ogłoszeniu tych informacji. Uwagi w formie ustnej i pisemnej, złożone przez strony w terminach na to przewidzianych, zostały rozpatrzone i gdzie właściwe, należycie uwzględnione do celów osta- tecznych ustaleń. Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że kryteria początkowe przyjęte przez Komisję były niewłaściwe i arbitralne. Ponadto utrzymywały one, że wszczęcie nowego postępowania przeciwko Republice Korei, dwa miesiące po zakończeniu poprzedniego (patrz: motyw 7 rozporządzenia tymczasowego), pozostaje w sprzeczności z wynikami tamtego dochodzenia, mówiącymi, że praw- dopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu nie istnieje. W tym względzie należy zaznaczyć, że wniosek stwierdzający brak prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu został sformułowany na podstawie Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2238/2000 (Dz.U. L 257 z 11.10.2000, str. 2). Dz.U. L 166 z 6.7.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1899/2000 (Dz.U. L 228 z 8.9.2000, str. 24). (8) ) ustaleń odnoszących się do dwunastomiesięcznego okresu objętego dochodzeniem, kończącego się we wrześniu 1997 r., tj. dwa lata przed wszczęciem niniejszego postę- powania. Ponadto Komisja zbadała nowe dowody przed- stawione w skardze z sierpnia 1999 r. i uznała je za wystarczające do rozpoczęcia niniejszego dochodzenia. Komisja prowadziła dalsze dochodzenie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne dla ostatecznych usta- leń. B. TOWAR OBJĘTY POSTĘPOWANIEM Stowarzyszenie użytkowników twierdziło, że zawiadomie- nie o wszczęciu niniejszego postępowania nie dotyczyło tych rodzajów poliestrowych włókien odcinkowych, które nie mają zastosowania w przędzeniu i że w konsekwencji te rodzaje poliestrowych włókien odcinkowych powinny być wyłączone z postępowania. Należy zauważyć, że zawiadomienie o wszczęciu postępo- wania, jak również skarga, wyraźnie przytaczają opis odnoszący się do odpowiedniego kodu CN, który uwzględ- nia wszystkie rodzaje poliestrowych włókien odcinko- wych, niezależnie od formy ich zastosowania, przywożone od eksportujących producentów rozważanych krajów i produkowane przez przemysł wspólnotowy. Treść opisu odnoszącego się do odpowiedniego kodu CN została zro- zumiana poprawnie przez wszystkie zainteresowane strony tego postępowania, poza wspomnianym stowarzy- szeniem użytkowników, które ponownie zgłosiło zastrze- żenie już odrzucone we wcześniejszym dochodzeniu doty- czącym przywozu poliestrowych włókien odcinkowych z Australii, Indonezji i Tajlandii, zawartym w rozporządze- niu (WE) nr 1522/2000 (*). Niektóre zainteresowane strony twierdziły również, że w każdym razie należy dokonać rozróżnienia między rodzajami poliestrowych włókien odcinkowych znajdują- cymi zastosowanie w przędzeniu i poliestrowych włókien odcinkowych przeznaczonych do innych celów (do pro- dukcji włóknin lub wypełnień), ze względu na różnice w podstawowych właściwościach fizycznych, determinu- jące końcowe przeznaczenie wyrobu. W związku z powyż- szym utrzymywano, że przywożone włókna powinny być poddane certyfikacji potwierdzającej te właściwości w bez- stronnym laboratorium. Ponadto utrzymywano, że zamienność, jeśli w ogóle istnieje, między włóknami znajdującymi zastosowanie w przędzeniu a nie mającymi takiego zastosowania jest bardzo ograniczona i dotyczy jedynie niektórych rodzajów włókien początkowo prze- znaczonych do zastosowania w przędzeniu, które mogą być wykorzystywane jako włókna nie mające takiego zastosowania. Wobec tego włókna niemające zastosowa- nia w przędzeniu, jeżeli nawet nie zostaną wyłączone z dochodzenia, powinny przynajmniej być przedmiotem odrębnego postępowania. Dz.U. L 175 z 14.7.2000, str. 10.