31.10.2009 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 286/1 (Akty przyjęte na mocy Traktatów WEJEuratom, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie sub- stancji zubożających warstwę ozonową (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione. Ze względu na koniecz- ność dalszych zmian rozporządzenie to powinno zostać przekształcone w celu zachowania jego przejrzystości. (2)  Potwierdzono, że utrzymująca się emisja substancji zubo- żających warstwę ozonową wywołuje znaczące szkody w warstwie ozonowej. Istnieją jasne dowody na zmniejsze- nie zawartości substancji zubożających warstwę ozonową w atmosferze i obserwuje się pewne wczesne oznaki od- budowy ozonu w stratosferze. Niemniej jednak odbudowa warstwy ozonowej do poziomu stężeń sprzed 1980 r. nie nastąpi przed połową XXI wieku. Dlatego zwiększone (1) Dz.U. C 100 z 30.4.2009, s. 135. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2009 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 27 lipca 2009 r. (3) Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. promieniowanie UV-B wynikające ze zubożenia warstwy ozonowej nadal stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i środowiska. Jednocześnie większość tych substancji ma wysoki współczynnik globalnego ocieplenia i należy do czynników przyczyniających się do wzrostu tempera- tury na naszej planecie. Dlatego istnieje potrzeba podjęcia dalszych efektywnych środków mających na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska przed niekorzystnym wpływem spowodowanym takimi emisjami oraz uniknię- cie ryzyka dalszego opóźnienia odbudowy warstwy ozonowej. (3) W świetle odpowiedzialności za środowisko oraz wymia- nę handlową Wspólnota, stosownie do decyzji Rady 88/540/EWG (*, stała się stroną Konwencji wiedeń- skiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu mon- trealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (zwanego dalej „Protokołem”). (4))  Wiele substancji zubożających warstwę ozonową to gazy cieplarniane, ale nie są one kontrolowane na mocy Ramo- wej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu oraz proto- kołu z Kioto, przy założeniu, że Protokół spowoduje stopniowe wycofanie substancji zubożających warstwę ozonową. Mimo postępów poczynionych w ramach Pro- tokołu, nadal należy zakończyć stopniowe wycofywanie substancji zubożających warstwę ozonową w Unii Euro- pejskiej i na świecie, pamiętając przy tym, że w chwili obecnej wiele substancji alternatywnych dla substancji zu- bożających warstwę ozonową ma wysoki współczynnik globalnego ocieplenia. Należy zatem zmniejszyć do mini- mum i wyeliminować produkcję oraz stosowanie substan- cji zubożających warstwę ozonową wszędzie tam, gdzie dostępne są osiągalne z technicznego punktu widzenia alternatywy o niskim współczynniku globalnego ocieplenia. (*) Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 8.