64 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 07Jt. 1 31976L0135 L 21/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 29.1.1976 DYREKTYWA RADY z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie wzajemnego uznawania świadectw zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej (76/135JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego artykuł 75, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), a także mając na uwadze, co następuje: wzajemne uznawanie świadectw  zdolności  żeglugowej powinno być pierwszym krokiem na drodze do poprawy bez- pieczeństwa żeglugi śródlądowej na obszarze Wspólnoty; konieczne jest ustalenie, na podstawie jakich okoliczności oraz po spełnieniu jakich warunków Państwa Członkowskie mogą przerwać rejs statku; konieczne jest ustalenie limitu czasowego na przyjęcie ogól- nych wymogów technicznych, niniejsza dyrektywa obowiązuje jedynie do momentu wejścia tych wspólnych przepisów w życie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Niniejszą dyrektywę stosuje się do: a) statków żeglugi śródlądowej, używanych do transportu towarów i mających łączną wyporność 20 ton lub większą, włączając w to holowniki oraz pchacze; b) statki używane do przewozu ponad 12 pasażerów, na wodach śródlądowych. Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów zawartych w rozporządzeniu w sprawie żeglugi po Renie oraz Porozumieniu w sprawie przewozu po Renie towarów niebezpiecznych (ADNR). Artykuł 2 1.  Państwa Członkowskie określają w niezbędnym zakresie wszelkie niezbędne procedury wydawania świadectw zdolności żeglugowej. (!) Dz.U. C 280 z 8.12.1975, str. 71. () Opinia wydana dnia 27 listopada 1975 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). Jednakże Państwo Członkowskie może wyłączyć z zakresu obowiązywania niniejszej dyrektywy statki żeglugi śródlądowej, nieopuszczające dróg wodnych znajdujących się wyłącznie na jego terytorium. 2.  Świadectwa zdolności żeglugowej są wydawane przez Państwo Członkowskie, w którym statek żeglugi śródlądowej jest wpisany do rejestru lub ma swój port macierzysty, albo też przez Państwo Członkowskie, na terytorium którego właściciel statku ma miejsce zamieszkania. Każde Państwo Członkowskie może zażądać od innego Państwa Członkowskiego wydania świadectw zdolności żeglugowej statków, prowadzonych przez obywateli tego pierwszego państwa. Państwa Członkowskie mogą przekazać swoje uprawnienia upoważnionym organom. 3.  Świadectwa zdolności żeglugowej są wystawiane w jed- nym z języków urzędowych Wspólnoty i zawierają przynajm- niej informacje zawarte w Załączniku oraz wykorzystują pod- any tam system numeracji. Artykuł 3 1. Z zastrzeżeniem ust. 3-6, każde Państwo Członkowskie uznaje na swoich śródlądowych drogach wodnych świadectwa zdolności żeglugowej wydane przez inne Państwo Członkow- skie zgodnie z art. 2, tak jakby były wydane przez to państwo. 2. Ustęp 1 ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy świadec- two zostało wydane albo po raz ostatni przedłużone nie później, niż przed pięcioma laty i nie utraciło jeszcze ważności. Świadectwa wydane w trybie rozporządzenia w sprawie kon- troli żeglugi po Renie uznaje się za dowody w rozumieniu ust. 3 i 5 przez cały okres, na który zostały wystawione. 3. Państwa Członkowskie mogą wymagać przestrzegania specyfikacji technicznych ustanowionych w rozporządzeniu w sprawie kontroli żeglugi po Renie. Mogą wymagać jako dowodów świadectw, o których mowa w ust. 2 akapit drugi. 4. Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby statki prze- wożące towary niebezpieczne, określone w ADNR, spełniały wymogi ustanowione w niniejszej dyrektywie. Na dowód tego mogą one wymagać przedstawienia upoważnienia, przewidzia- nego w tym Porozumieniu.