16 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej O6Jt. 2 31993L0006 11.6.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L141/1 DYREKTYWA RADY 93/6/JEWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2 zdanie pierw- sze i trzecie, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Furopejskim (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (), a także mając na uwadze, co następuje: głównym celem dyrektywy Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (*) jest umożliwienie przedsiębiorstwom inwesty- cyjnym, posiadającym zezwolenia przyznane przez właściwe wła- dze ich Państw Członkowskich i nadzorowanym przez te władze, swobodnego zakładania filii i świadczenia usług w innych Pań- stwach Członkowskich; w tym celu dyrektywa zapewnia koordy- nację przepisów w zakresie przyznawania zezwoleń przedsiębior- stwom inwestycyjnym i prowadzenia przez nich działalności; powyższa dyrektywa nie ustanawia jednak wspólnych zasad doty- czących wielkości funduszy własnych przedsiębiorstw inwestycyj- nych ani nawet nie ustala wymaganego poziomu kapitału zało- życielskiego takich przedsiębiorstw; dyrektywa ta nie ustanawia wspólnych ram monitorowania ryzyka, które przedsiębiorstwa te (!) Dz.U.C 152 z 21.6.1990, str. 6 i Dz.U. C 50 z 25.2.1992, str. 5. () Dz.U. C 326 z 16.12.1991, str. 89 i Dz.U. C 337 z 21.12.1992, str. 114. () Dz.U.C 69 z 18.3.1991, str. 1. (*) Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 27. ponoszą; w kilku przepisach tej dyrektywy wspomina się o innej inicjatywie Wspólnoty, która ma na celu właśnie koordynację rozwiązań w tych dziedzinach; przyjęte podejście zakłada dokonanie jedynie zasadniczej harmo- nizacji w zakresie niezbędnym i dostatecznym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwolenia i systemów nadzoru ostrożno- ściowego; podjęcie działań w celu przyjęcia wspólnej definicji funduszy własnych przedsiębiorstw inwestycyjnych, ustalenia wymaganego poziomu ich kapitału założycielskiego oraz ustano- wienia wspólnych ram dla monitorowania ryzyka obciążającego działalność tych przedsiębiorstw stanowi nieodzowny element harmonizacji, koniecznej dla zastosowania zasady wzajemnego uznawania w ramach wewnętrznego rynku finansowego; właściwe jest zróżnicowanie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w zależności od zakresu działalności określo- nego w zezwoleniu przyznanemu przedsiębiorstwu inwestycyj- nemu; należy zezwolić istniejącym przedsiębiorstwom inwestycyjnym na kontynuowanie swojej działalności, pod określonymi warun- kami, nawet wówczas gdy nie sprostają one wymogom w zakre- sie minimalnego poziomu kapitału założycielskiego dla przedsię- biorstw nowo powstałych; Państwa Członkowskie mają także możliwość ustanowienia prze- pisów bardziej restrykcyjnych, aniżeli te przewidziane w niniej- szej dyrektywie; niniejsza dyrektywa stanowi część szerszego wysiłku międzyna- rodowego zmierzającego do zbliżenia do siebie obowiązujących przepisów dotyczących nadzoru nad przedsiębiorstwami inwe- stycyjnymi i instytucjami kredytowymi (zbiorowo zwanymi dalej „instytucjami”); wspólne normy podstawowe dotyczące funduszy własnych insty- tucji stanowią kluczowy element rynku wewnętrznego w