15Jt. 6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 497 32002L0003 L 67/14 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 9.3.2002 DYREKTYWA 2002/3|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 12 lutego 2002 r. odnosząca się do ozonu w otaczającym powietrzu PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europej- ską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną art. 251 Trakta- tu (+), wświetle wspólnego projektu zatwierdzonego przez komi- tet pojednawczy dnia 10 grudnia 2001 r., a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Na podstawie zasad zawartych w art. 174 Traktatu, Piąty program działań w dziedzinie ochrony środowiska, zatwierdzony rezolucją Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie wspólnotowego programu poli- tyki i działań w odniesieniu do środowiska i trwałego roz- woju (?) oraz uzupełniony decyzją nr 2179/98/WE ()), przewiduje w szczególności zmiany w obowiązującym prawodawstwie w sprawie zanieczyszczeń powietrza. Wspomniany program zaleca ustanowienie długotermino- wych celów dotyczących jakości powietrza. (2)  Na podstawie art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (7), Rada ma przyjąć pra- wodawstwo przewidziane w ust. 1 oraz przepisy ustano- wione w ust. 3 i 4 tego artykułu. (3)  Ważne jest zapewnienie skutecznej ochrony przed szko- dliwymi skutkami ozonu dla zdrowia ludzkiego wynikają- cymi z narażenia na jego działanie. Szkodliwe skutki ozonu dla roślinności, ekosystemów i środowiska jako całości powinien zostać zmniejszony w jak najszerszym zakresie. Transgraniczny charakter zanieczyszczenia ozonem wymaga podjęcia środków na poziomie wspólnotowym. (4)  Dyrektywa 96/62/WE przewiduje, że progi liczbowe mają zostać oparte na wynikach prac przeprowadzonych przez międzynarodowe grupy naukowe działające w tej dziedzi- () Dz.U.C 56 E z 29.2.2000, str. 40 oraz Dz.U. C 29 E z 30.1.2001, str. 291. (?) DZU.C 51 z 23.2.2000, str. 11. () Dz.U.C 317 z 6.11.2000, str. 35. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2000 r. (Dz.U. C 377 z 29.12.2000, str. 154), wspólne stanowisko Rady z dnia 8 marca 2001 r. (Dz.U. C 126 z 26.4.2001, str. 1) oraz decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 stycznia 2002 r. oraz decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2001 r. Dz.U. C 138 z 17.5.1993, str. 1. Dz.U. L 275 z 10.10.1998, str. 1. Dz.U. L 296 z 21.11.1996, str. 55. p 6 ©) nie. Komisja ma uwzględnić najnowsze dane badań nauko- wych w zakresie epidemiologii i ochrony środowiska oraz najnowsze osiągnięcia w zakresie metrologii mające na celu ponowne zbadanie elementów, na których oparte są takie progi. Dyrektywa 96/62/WE wymaga, aby zostały ustalone war- tości dopuszczalnych i/lub docelowych ozonu. W związku z transgranicznym charakterem zanieczyszczeń ozonem, wartości docelowe powinny zostać ustalone na poziomie wspólnotowym w celu ochrony zdrowia ludzi oraz w celu ochrony roślinności. Te wartości docelowe powinny odno- sić się do tymczasowych celów wynikających ze zintegro- wanej strategii wspólnotowej mającej na celu zwalczanie zakwaszenia powietrza i ozonu w warstwie przyziemnej, która również stanowi podstawę dla dyrektywy 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powie- trza (?). Zgodnie z dyrektywą 96/62/WE powinny zostać wprowa- dzone w życie plany i programy w strefach i aglomera- cjach, w których stężenia ozonu przekraczają wartości docelowe w celu zapewnienia, że wartości docelowe są osiągane w jak najszerszym zakresie do określonej daty. Plany takie oraz programy powinny w szerokim zakresie odnosić się do środków kontroli, które mają zostać wpro- wadzone w życie zgodnie z odpowiednim prawodaw- stwem wspólnotowym. Powinny zostać ustalone długoterminowe cele zapewnie- nia skutecznej ochrony zdrowia ludzi oraz środowiska naturalnego. Długoterminowe cele powinny odnosić się do strategii zmniejszania ozonu oraz zakwaszania oraz jej celu zamknięcia luki między obecnym poziomem ozonu, a długoterminowymi celami. Środki powinny mieć charakter obligatoryjny w strefach wykazujących przekroczenia długoterminowych celów. Dodatkowe środki oceny mogą zmniejszyć liczbę stałych punktów pobierania próbek. Próg alarmowy dla ozonu powinien zostać ustalony w celu ochrony ogółu ludności. Progi informacyjne powinny zostać ustalone w celu ochrony wrażliwych sekcji ludnoś- ci. Aktualne informacje w sprawie stężeń ozonu w powie- trzu powinny być rutynowo podawane do wiadomości publicznej. Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 22.