21.6.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 158/17 DYREKTYWA KOMISJI 2005/42/WE z dnia 20 czerwca 2005 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG, dotyczącą produktów kosmetycznych, w celu dostosowania jej załączników II, IV i VI do postępu technicznego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do produktów kosmetycznych (!), w szczególności jej art. 8 ust. 2, po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Produktów Kosme- tycznych oraz Produktów Niespożywczych Przeznaczonych dla Konsumentów, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Na podstawie oceny toksyczności dla skóry olejku z korzeni Kostus (Saussurea lappa Clarke), 7-etoksy-4- metylokumaryny, heksahydrokumaryny oraz balsamu peruwiańskiego (Myroxylon_ pereirae), Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych oraz Produktów Niespo- żywczych Przeznaczonych dla Konsumentów (SCCNFP) uważa, że substancji tych nie należy stosować jako skład- ników zapachowych w produktach kosmetycznych. Substancje te powinny dlatego zostać włączone do załącznika II do dyrektywy 76/768/EWG. (2) Barwniki azowe CI 12150, CI 20170 oraz CI 27290 zostają włączone do części 1 załącznika IV do dyrektywy 76/768/EWG jako substancje barwiące, których stoso- wanie w produktach kosmetycznych jest dozwolone. Bezpieczeństwo tych barwników podano w wątpliwość, gdyż mogą one w procesie przemiany materii tworzyć rakotwórcze aminy. Na podstawie dostępnych informacji SCCNEFP uważa, że stosowanie barwników CI 12150, CI 20170 oraz CI 27290 stanowi zagrożenie dla zdrowia konsumentów, jako że mogą one uwalniać jedną lub więcej rakotwórczych amin aromatycznych. Wyżej wymienione barwniki powinny dlatego zostać wyklu- czone z części 1 załącznika IV do dyrektywy 76/768/EWG. (3)) Chlorek benzetonium wpisano pod numerem referen- cyjnym 53 w części 1 załącznika VI do dyrektywy 76/768/EWG jako środek konserwujący, który może być stosowany w produktach kosmetycznych spłukiwa- nych w stężeniu nie większym niż 0,1 %. SCCNFP uważa, że należy zezwolić na stosowanie chlorku benzetonium również w produktach kosmetycznych niespłukiwanych innych niż do higieny jamy ustnej w stężeniu nie więk- (*) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/9/WE (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 46). szym niż 0,1 %. W związku z tym wpis pod numerem referencyjnym 53 w części 1 załącznika VI do dyrektywy 76/768/|EWG powinien zostać odpowiednio zmieniony. (4)) SCCNFP uważa, że methylisothiazolinone nie stwarza zagrożenia dla zdrowia konsumentów, jeśli stosuje się go w gotowych produktach kosmetycznych jako środek konserwujący w stężeniu nie większym niż 0,01 %. W związku z tym methylisothiazolinone należy dodać do części 1 załącznika VI do dyrektywy 76/768/EWG pod numerem referencyjnym 57. (5) W związku z powyższym dyrektywa 76/768/EWG powinna zostać odpowiednio zmieniona. (6)  Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycz- nych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Załączniki II, IV i VI do dyrektywy 76/768/EWG zostają zmie- nione zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby począwszy od 31 marca 2006 r. produkty kosmetyczne, które są niezgodne z załącznikami II i IV do dyrektywy 76/768/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą, nie były wprowadzane do obrotu przez wspólnotowych produ- centów lub importerów z siedzibą na terenie Wspólnoty, ani też sprzedawane lub zbywane konsumentom końcowym. Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko- nania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odnie- sienia określane są przez Państwa Członkowskie.