16.12.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 369/61 DECYZJA RADY z dnia 7 grudnia 2004 r. zmieniająca art. 3 decyzji 98/198/WE zezwalającej Zjednoczonemu Królestwu na rozszerzenie stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 6 i 17 szóstej dyrektywy Rady (77[388]EWG) w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (2004/855/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednoli- cona podstawa wymiaru podatku(!), w szczególności jej art. 27 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 77/388]EWG Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowa- dzenia lub rozszerzenia stosowania specjalnych środków stanowiących odstępstwo od dyrektywy, o której mowa powyżej, w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz zapobieżenia niektórym rodzajom unikania lub uchylania się od obowiązków podatkowych. (2)  Decyzją 95/252/WE (?) oraz decyzją 98/198/WE (*) Rada zezwoliła Zjednoczonemu Królestwu na zastosowanie odstępstwa od art. 7 i 17 dyrektywy 77/388/EWG. (3)) W piśmie zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 14 czerwca 2004 r., a następnie przesłanym do wszystkich Państw Członkowskich w dniu 7 lipca 2004 r., rząd Zjednoczonego Królestwa wystąpił o rozszerzenie zastosowania odstępstwa, o którym mowa powyżej. (*) Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35). (?) Dz.U. L 159 z 11.7.1995, str. 19. (*) Dz.U. L 76 z 13.3.1998, str. 31. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2003/909/WE (Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 49). (4)  Obecnie istniejące odstępstwo zezwala Zjednoczonemu Królestwu na ograniczenie do 50 % prawa osoby wynaj- mującej lub biorącej w leasing do odliczenia podatku naliczanego od opłat za wynajem lub wzięcie w leasing samochodu pasażerskiego używanego do działalności gospodarczej, w przypadku gdy jest on również używany do celów osobistych. Pozwala ono również Zjednoczo- nemu Królestwu na nietraktowanie prywatnego użytku samochodu wynajętego lub wziętego w leasing przez podatnika do celów działalności gospodarczej jako usług świadczonych za wynagrodzeniem. Odstępstwo pozwala osobie wynajmującej lub biorącej w leasing na nieprowadzenie rejestru prywatnych przejazdów samo- chodami używanymi do działalności gospodarczej oraz na nierozliczanie podatku od przebiegu każdego samo- chodu wykonanego w celach prywatnych. Jest zatem środkiem upraszczającym, ale również ogranicza nadużycia wynikające z niewłaściwie prowadzonego rejestru. (5)  Okoliczności prawne i faktyczne, które usprawiedliwiły udzielenie zezwolenia na zastosowanie pierwotnego odstępstwa, nie uległy więc zmianie i w dalszym ciągu są uzasadnione. (6) — W świetle wniosków Komisji w sprawie wprowadzenia zmian do dyrektywy 77/388JEWG w odniesieniu do ograniczeń prawa do odliczenia VAT właściwe jest przed- łużenie okresu zezwolenia do momentu wejścia w życie odpowiednich zmian. Jednakże powyższe zezwolenie wygaśnie najpóźniej dnia 31 grudnia 2007 r., w przy- padku gdy takie zmiany nie wejdą w życie do tej daty, umożliwiając dokonanie w danym momencie oceny konieczności odstępstwa w świetle dalszych dyskusji odnośnie do wniosków w Radzie. (7)  Rozszerzenie nie będzie miało wpływu na środki własne Wspólnot Furopejskich należne z tytułu podatku od wartości dodanej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Artykuł 3 decyzji 98/198/WE otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Niniejsze zezwolenie wygasa z dniem wejścia w życie prze- pisów wspólnotowych określających, jaki rodzaj wydatków związanych z motorowymi pojazdami kołowymi nie podlega całkowitemu odliczeniu podatku od wartości dodanej, a najpóźniej z dniem 31 grudnia 2007 r..