154 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19Jt. 6 32003D0335 14.5.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 118/12 DECYZJA RADY 2003/335/WSiSW z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wykrywania i karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 i 31 oraz art. 34 ust. 2 lit. c), uwzględniając inicjatywę Królestwa Danii (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Międzynarodowe trybunały karne dla byłej Jugosławii i Rwandy od 1995 r. prowadziły śledztwa, karały i stawiały przed sądem pogwałcenia prawa międzynarodowego w związku z wojną, ludobójstwem i zbrodniami przeciw ludzkości. (2)  Statut rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego z dnia 17 lipca 1998 r., który został ratyfikowany przez wszystkie Państwa Członkowskie Unii Furopejskiej, potwierdza, że najpoważniejsze zbrodnie mające znacze- nie dla wspólnoty międzynarodowej jako całości, w szcze- gólności ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne, nie mogą ujść bezkarne i że musi być zapewnione ich skuteczne ściganie przez podejmowanie środków na poziomie krajowym oraz przez wzmocnienie międzynarodowej współpracy. (3)  Statut rzymski przypomina, że obowiązkiem każdego pań- stwa jest wykonywanie jurysdykcji karnej w stosunku do tych, którzy są odpowiedzialni za takie zbrodnie między- narodowe. (4)  Statut rzymski podkreśla, że Międzynarodowy Trybunał Karny, ustanowiony zgodnie z nim, ma być uzupełnieniem krajowych jurysdykcji karnych. Skuteczne ściganie i, gdzie właściwe, karanie ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych należy zapewnić bez ingerencji w jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego. (!) Dz.U.C 223 z 19.9.2002, str. 19. () Opinia z dnia 17 grudnia 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (10) (11) ) Za ściganie, karanie oraz wymianę informacji na temat ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojen- nych mają być odpowiedzialne organy krajowe, z wyjąt- kiem sytuacji, których dotyczy prawo międzynarodowe. Państwa Członkowskie regularnie mają do czynienia z oso- bami, które są zamieszane w takie zbrodnie i które próbują dostać się i przebywać w Unii Europejskiej. Właściwe organy Państw Członkowskich mają zapewnić, że w przypadku gdy otrzymają informacje, że osoba, która złożyła wniosek o zezwolenie na pobyt jest podejrzana o dopuszczenie się lub branie udziału w popełnieniu ludo- bójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych, stosowne czyny mogą być ścigane i, jeżeli to uzasadnione, karane zgodnie z prawem krajowym. Odpowiednie krajowe organy ścigania i imigracyjne, mimo posiadania oddzielnych zadań i obowiązków, powinny bardzo ściśle współpracować w celu umożliwienia sku- tecznego ścigania i karania takich zbrodni przez właściwe organy, które mają jurysdykcję na poziomie krajowym. Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że organy ści- gania i imigracyjne mają właściwe źródła i struktury w celu umożliwienia ich skutecznej współpracy i skutecznego ści- gania oraz, gdzie to właściwe, karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych. Pomyślny wynik skutecznego ścigania i karania takich zbrodni wymaga także ścisłej współpraca na poziomie transnarodowym między organami Państw Stron Statutu rzymskiego, włączając Państwa Członkowskie. Dnia 13 czerwca 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/494/WSiSW ustanawiającą europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne (*). Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że w pełni wykorzystywane są punkty kontaktowe w celu ułatwienia współpracy między właściwymi organami mię- dzynarodowymi. Dz.U. L 167 z 26.6.2002, str. 1.