O6Jt. 7 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 413 32004L0072 L 162/70 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 30.4.2004 DYREKTYWA KOMISJI 2004/72/|WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonująca dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie dopuszczalnych praktyk rynkowych, definicji informacji wewnętrznej w odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych, sporządzania list osób mających dostęp do informacji wewnętrznych, powiadamiania o transakcjach związanych z zarządem oraz powiadamiania o podejrzanych transakcjach (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Furopejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) ('), w szczególności jej art. 1 pkt 1 akapit drugi, art. 1 pkt 2 lit. a) oraz art. 6 ust. 10 tiret czwarte, piate i siódme, po konsultacji z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych (CESR) (2) w celu uzyskania porady technicznej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () Dz. Uczciwe i sprawne praktyki uczestników rynku wymagane są w celu uniknięcia spowodowania zakłóceń zwykłej dzia- łalności i uczciwości rynkowej. W szczególności praktyki rynkowe zakłócające zależności między podażą a popytem poprzez ograniczanie innym uczestnikom rynku możli- wości zawierania transakcji mogą stwarzać większe ryzyko naruszenia uczciwości rynkowej i dlatego powinny być mniejszym stopniu dopuszczalne przez właściwe organy. Z drugiej strony, praktyki rynkowe zwiększające płynność powinny być w większym stopniu dopuszczalne niż prak- tyki zmniejszające płynność. Praktyki rynkowe stanowiące naruszenie przepisów ustawowych i wykonawczych lub kodeksów postępowania przewidzianych w celu zapobie- gania nadużyciom na rynku powinny być w mniejszym stopniu dopuszczalne przez właściwe organy. Jako że nastąpiły gwałtowne zmiany praktyk rynkowych w celu zaspokajania potrzeb inwestorów, należy ostrzec właściwe organy przed nowymi i nowo powstającymi praktykami rynkowymi. Przejrzystość praktyk rynkowych uczestników rynku ma zasadnicze znaczenie dla rozważenia, czy poszczególna praktyka rynkowa może być dopuszczona przez właściwe organy. Im mniej przejrzyste są praktyki rynkowe, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo ich dopuszczenia. Jed- nakże praktyki na rynkach nie regulowanych mogą być z przyczyn strukturalnych mniej przejrzyste niż podobne praktyki na rynkach regulowanych. Praktyki takie nie powinny być uznawane jednak za niedopuszczalne przez właściwe organy. U. L 96 z 12.4.2003, str. 16. (2) CESR ustanowiono decyzją Komisji 2001/527/WE z dnia 6 czerwca 2001 r. (Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 43). (3) Poszczególne praktyki rynkowe na danym rynku nie mogą stanowić zagrożenia dla uczciwości rynkowej na innych, bezpośrednio lub pośrednio powiązanych rynkach w całej Wspólnocie, bez względu na to czy dany rynek jest ryn- kiem regulowanym czy nie. Dlatego, im większe zagroże- nie dla uczciwości rynkowej na takim powiązanym rynku we Wspólnocie, w tym mniejszym stopniu praktyki takie powinny być dopuszczalne przez właściwe organy. Właściwe organy, rozważając możliwość dopuszczenia poszczególnych praktyk rynkowych powinny zasięgać opinii innych właściwych organów, w szczególności w przypadkach występowania rynku o warunkach porów- nywalnych do warunków na rynku objętego kontrolą. Jed- nakże mogą zaistnieć okoliczności, w których dana prak- tyka rynkowa może być uznana za dopuszczalną na jednym rynku a niedopuszczalną na innym, porównywa!- nym rynku we Wspólnocie. W przypadku rozbieżności między praktykami rynkowymi dopuszczalnymi w Pań- stwie Członkowskim a niedopuszczalnymi w innym Pań- stwie Członkowskim, powinien to przedyskutować Komi- tet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych w celu znalezienia rozwiązania. W odnie- sieniu do decyzji dotyczących takiej dopuszczalności, wła- ściwe organy powinny zapewnić wysoki poziom konsul- tacji i przejrzystości w odniesieniu do uczestników rynku i konsumentów końcowych. Istotne dla uczestników rynków instrumentów pochod- nych, które nie są oparte o instrumenty finansowe, jest uzyskanie większej pewności prawnej, co do istoty infor- macji wewnętrznej. Ustanowienie przez emitentów lub osoby działające w ich imieniu lub na ich rzecz list osób pracujących u nich na podstawie umowy o pracę lub funkcjonujących na innych warunkach oraz posiadających dostęp do informacji wewnętrznych odnoszących się, bezpośrednio lub pośred- nio, do emitenta, stanowi cenny środek ochrony uczciwo- ści rynkowej. Listy te mogą posłużyć emitentom lub takim osobom do kontroli przepływu takich informacji wewnętrznych oraz tym samym umożliwić zachowanie poufności. Ponadto, listy takie mogą stanowić dla właści- wych organów skuteczne narzędzie monitorowania stoso- wania prawodawstwa w sprawie nadużyć na rynku. Okre- ślenie informacji wewnętrznej, do której posiada dostęp każdy podmiot wewnętrzny oraz wskazanie terminów, których uzyskał dostęp jest niezbędne dla emitentów i wła-