166 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O3Jt. 5 31982L0528 9.8.1982 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 234/1 DYREKTYWA RADY z dnia 19 lipca 1982 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 76/895/[EWG odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (82/528]EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (!), ostatnio zmienioną dyrektywą 81/36/EWG (?), w szczególności jej art. 5, uwzględniając wniosek Komisji (?), a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 5 dyrektywy 76/895/EWG określa, że zawartość załącz- ników będzie regularnie zmieniana oraz że przy wprowadzaniu zmian uwzględnia się postęp naukowo-techniczny, jak również wymogi zdrowia i rolnictwa; od kiedy wystarczające jest identyfikowanie pozostałości pesty- cydów przy pomocy ich powszechnie stosowanych nazw i wzo- rów chemicznych, wydaje się pożądane odpowiednie uproszcze- nie załącznika II do niniejszej dyrektywy; pestycydy aramit i chlorofenson nie posiadają już znaczenia gos- podarczego, a wystąpienie ich pozostałości w środkach (!) Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. () Dz.U. L 46 z 19.2.1981, str. 33. () Dz.U.C95 z 16.4.1982, str. 6. spożywczych jest mało prawdopodobne; dlatego właściwe jest skreślenie ich z niniejszego załącznika II; w świetle postępu naukowo-technicznego niezbędna jest zmiana przepisów, szczególnie w zakresie najwyższych dopuszczalnych poziomów, określonych w załączniku II, odnoszących się do atra- zyny, azynofosu etylowego, azynofosu metylowego, barbanu, binapakrylu, karbarylu, chlorodibenzolu, dialatu, endosulfanu, lindanu, parationu wraz z paraoksonem i folpetem; z tych samych powodów wydaje się być pożądane uaktualnienie dyrektywy poprzez dodanie przepisów odnoszących się do innych pestycydów, których pozostałości mogą wystąpić w owo- cach i warzywach, a mianowicie bromoetylu, bromopropylu, kaptafolu, chloroprofamu, chlorobufamu, chlorfenwinfosu, chloromekwatu, DDT, diazinonu, dwuchlorofluanidu, dichlor- fosu, dikofolu, dioksationu, dikwatu, fentionu, bromku metylu, parakwatu, piretryny, trialatu, wamidotionu i chinometionatu; wydaje się być także pożądane, zgodnie z obecnymi normami międzynarodowymi, zastąpienie najwyższych dopuszczalnych poziomów dotyczących amitrolu, endryny i TEPP, dotychczas określanych jako „zero”, ostatecznymi poziomami ustalonymi na niższej granicy oznaczenia lub około niej; uwzględniając błędy, szczególnie w pobieraniu próbek i analizie, właściwe dla kontroli najwyższych dopuszczalnych poziomów, poziomy powinny być wyrażone właściwą liczbą znaczących cyfr; poziomy odnoszące się do chlorobenzenu i metyloparationu wraz z metyloparaoksonem powinny być z tego powodu skory- gowane,