03[t. 36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 49 32002R1020 L 155/32 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 14.6.2002 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2958/93 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw niektórych produktów rolnych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniej- szych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych (!),  ostatnio  zmienione rozporządzeniem (WE) nr 442/2002 (?), w szczególności jego art. 3a, a także mając na uwadze, co następuje: ()  Rozporządzenie (EWG) nr 2019/93 zostało istotnie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 442/2002. Jest przez to konieczne przyjęcie szczegółowych zasad stoso- wania tego rozporządzenia, ustanowionych rozporzą- dzeniem Komisji (EWG) nr 2958/93 (), ostatnio zmie- nionym rozporządzeniem (WE) nr 1802/95 (*). (2)  Kwoty pomocy przyznanej dla dostaw na wyspy grupy A i B powinny zostać dostosowane do nowego systemu monetarnego. Pomoc dla dostaw na wyspy grupy A powinna być zwiększona w celu podniesienia atrakcyj- ności dla podmiotów gospodarczych. Ponadto dodat- kowa pomoc powinna być przyznana na pokrycie kosztów przeładunku i transportu z wysp tranzytowych bądź załadunku z przeznaczeniem dla wysp przezna- czenia należących do grupy A albo B, w przypadku gdy bezpośredni transport ze stałego lądu nie jest możliwy lub regularny. (3) Monitorowanie działań kwalifikujących, zgodnie ze szczególnymi ustaleniami dotyczącymi dostaw, wymaga zakazu przenoszenia praw i obowiązków nadanych posiadaczowi świadectwa. Termin na przedstawienie dowodu wykorzystania świadectwa pomocy powinien być odpowiednio przedłużony, aby dać podmiotom gospodarczym czas na wypełnienie zobowiązania. (4) Jednym z celów wprowadzenia szczególnych ustaleń dotyczących dostaw jest zapewnienie, że świadczenia są rzeczywiście przekazywane na etapie, na którym produkty przeznaczone dla ostatecznego użytkownika są wprowadzone do obrotu. W tym celu władzom krajowym powinno się zezwolić na weryfikację marż i cen stosowanych przez podmioty gospodarcze. (5)  Rozporządzenie (EWG) nr 2019/93 stanowi, że produkty objęte szczegółowymi ustaleniami dotyczącymi dostaw nie mogą być ponownie wywożone do państw trzecich albo ponownie wysyłane do pozostałych części Wspólnoty. Jednakże przewiduje się odstępstwa w przy- padku tradycyjnego wywozu albo tradycyjnego trans- 184 z 27.7.1993, str. 1. 68 z 12.3.2002, str. 4. 267 z 28.10.1993, str. 4. 1 L L L L 174 z 26.7.1995, str. 27. portu do pozostałych części Wspólnoty produktów prze- tworzonych. Należy ustalić szczegółowe zasady kontro- lowania sposobu wykorzystywania tych odstępstw. (6)  Dlatego konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. (7)  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich zainteresowanych komi- tetów zarządzających, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 2958/93 wprowadza się nastę- pujące zmiany: 1) W art. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) Ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „l.  Zryczałtowana pomoc, określona w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, jest niniejszym usta- lona dla wszystkich produktów określonych w załączniku do tego rozporządzenia na: — 22 EUR/tonę dla dostaw na wyspy w grupie A, określone w załączniku I do niniejszego rozporzą- dzenia, — 36 EUR/tonę dla dostaw na wyspy w grupie B, określone w załączniku II do niniejszego rozporzą- dzenia. Dodatkowo przyznaje się 9 EUR/[tonę na pokrycie kosztów przeładunku i transportu z wysp tranzytowych lub załadunku towarów zmierzających do wysp docelo- wych należących do grupy A albo B w przypadku gdy bezpośredni transport ze stałego lądu nie jest możliwy lub regularny.”; b) Skreśla się ust. 2. c) Ustęp 10 otrzymuje brzmienie: „10.  Dowód wykorzystania świadectwa pomocy ma być dostarczony w terminie dwóch miesięcy od wygaś- nięcia ważności świadectwa, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej.”. 2) Artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Świadectwa nie są zbywalne.”. 3) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) Skreśla się ust. 1.