07/t. 7 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 331 32003L0042 4.7.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 167/23 DYREKTYWA 2003/42|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Fkonomiczno- Społecznego (*), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trak- tatu (*), w świetle jednolitego tekstu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy 9 kwietnia 2003 r., a także mając na uwadze, co następuje: (1) (6) Częstotliwość występowania wypadków w lotnictwie cywilnym pozostawała w ciągu ostatniej dekady dość stała; niemniej jednak istnieje obawa, że przewidywany wzrost ruchu może w najbliższej przyszłości prowadzić do wzrostu liczby wypadków. Dyrektywa Rady 94/56/WE z dnia 21 listopada 1994 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące postępowa- nie w dochodzeniu przyczyn wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym (*) jest ukierunkowana na zapobie- ganie wypadkom przez ułatwianie sprawnego przepro- wadzania śledztw. Jak wykazało doświadczenie, często jeszcze przed wystąpieniem wypadku miał miejsce szereg incydentów i występowały liczne inne braki, wskazujące na istnienie zagrożeń dla bezpieczeństwa. Poprawa bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym wymaga lepszej znajomości tych zdarzeń w celu ułat- wienia analiz i monitorowania tendencji umożliwiają- cych podjęcie działań korygujących. Gdy zdarzenie dotyczy statku powietrznego zarejestro- wanego w Państwie Członkowskim lub eksploatowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w Państwie Członkowskim, takie zdarzenie należy zgłosić, nawet jeśli miało miejsce poza terytorium Wspólnoty. Każde z Państw Członkowskich ustanawia obowiązujące systemy zgłaszania. (!) DZU. C 120 E z 24.4.2001, str. 148 oraz Dz.U. C 332 E z 27.11.2001, str. 320. ( Dz.U. C 311 z 7.11.2001, str. 8. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 czerwca 2001 r. (Dz.U. c5 3 E z 28.2.2002, str. 324), wspólne stanowisko Rady z dnia 17 czerwca 2002 r. (Dz.U. C 197 E z 20.8.2002, str. 16) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2002 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 13 maja 2003 r. oraz decyzja Rady z dnia 13 maja 2003 r. () Dz.U. L 319 z 12.12.1994, str. 14. (7) (10) (16) Różne kategorie personelu pracującego w lotnictwie cywilnym obserwują zdarzenia w interesie zapobiegania wypadkom i dlatego powinien on o nich zawiadamiać. Wymiana informacji o takich zdarzeniach bardzo pod- niosłaby efektywność wykrywania potencjalnych zagrożeń. Niezbędne jest oprogramowanie dla wymiany informacji między różnymi systemami. Podmioty, którym powierzono regulowanie bezpieczeń- stwa w lotnictwie cywilnym albo badanie zdarzeń wypadków lub incydentów we Wspólnocie, powinny mieć dostęp do informacji o bezpieczeństwie; tam gdzie to właściwe, dostęp powinny mieć również osoby, które mogą na ich podstawie uczyć się i podejmować lub ini- cjować działania niezbędne do poprawy bezpieczeństwa. Zbieranie delikatnych z natury informacji o bezpieczeń- stwie wymaga zagwarantowania jej poufności, ochrony źródeł oraz zachowania poufności ze strony personelu pracującego w lotnictwie cywilnym. Ogólne informacje o stanie bezpieczeństwa lotniczego powinny być przekazywane opinii publicznej. Należy przygotować właściwe środki w celu umożliwie- nia ustanowienia poufnych systemów zgłaszania. Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wyko- nywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komi- sji (). Należy zapewnić spójność z wymaganiami zawiadamia- nia technicznego, opracowanymi przez krajowych eks- pertów z Eurocontrolu i Organizacji Zrzeszenia Władz Lotniczych. Wykaz zgłaszanych zdarzeń powinien uwz- ględniać prace obu podanych wyżej organizacji europej- skich. Należy wziąć pod uwagę także opracowania wykonane w ramach Międzynarodowej Organizacji Lot- nictwa Cywilnego. Ponieważ cel proponowanego działania, mianowicie poprawa bezpieczeństwa lotniczego, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez Państwa Człon- kowskie, dlatego że używane przez nie niezależne sys- temy zgłaszania są mniej skuteczne niż działania skoor- dynowanej sieci wymiany informacji umożliwiające wcześniejszą identyfikację mogących występować prob- lemów z bezpieczeństwem, można osiągnąć go lepiej na poziomie Wspólnoty, która może przyjmować środki zgodnie z określoną w art. 5 Traktatu zasadą pomocni- czości. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule, niniejsza dyrektywa ogranicza się jedynie do takich środków, które są niezbędne, aby osiągnąć zamierzone cele, () Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.