18.9.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 243/61 DYREKTYWA KOMISJI 2007/57/WE z dnia 17 września 2007 r. zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/|EWG i 90/642JEWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości ditiokarbaminianów (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listo- pada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopusz- czalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (!), w szczególności jej art. 5, uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/[EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (?), w szczególności jej art. 10, uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (*), w szczególności jej art. 10, uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listo- pada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (*), w szczególności jej art. 7, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają stosowanie minimalnych ilości pesty- cydów w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowanych w taki sposób, by ilość pozostałości była możliwie jak najniższa i toksykologicznie możliwa do przyjęcia, w szczególności pod względem szacunkowego pobrania z dietą. (2)  NDP pestycydów są poddawane przeglądowi i zmieniane w celu uwzględnienia nowych informacji, włącznie z nowymi lub zmienionymi sposobami wykorzystania. Informacje dotyczące nowych lub zmienionych rodzajów wykorzystania przekazano Komisji, która powinna (*) Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/8/WE (Dz.U. L 63 z 1.3.2007, str. 9). () Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/27/WE (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, str. 31). (*) Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/28/WE (Dz.U. L 135 z 26.5.2007, str. 6). (*) Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 39/2007/WE (Dz.U. L 165 z 27.6.2007, str. 25). doprowadzić do zmian w poziomach pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i tiuramu. (3)  Istniejąca substancja czynna ziram została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (*) dyrek- tywą Komisji 2003/81/WE (6). Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oparte było na podstawie oceny przedłożonych informacji dotyczących propono- wanego wykorzystania. Dostępne informacje zostały poddane przeglądowi i są wystarczające, aby ustalić niektóre najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP). (4) W odniesieniu do NDP manebu, mankozebu, meti- ramu, propinebu i tiuramu istnieją już dyrekt Wspólnoty 76/895/EWG, 86/362]EWG, 86/363JEWG i 90/642/JEWG. Poziomy te uwzględniono podczas przyjmowania MNDP objętych niniejszą dyrektywą. W szczególności, ponieważ w rutynowym monitoro- waniu nie można określić indywidualnie pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu, tiuramu i ziramu, NDP określono w odniesieniu do całej grupy tych pestycydów, znanych również jako ditiokarbami- niany. W odniesieniu do propinebu, tiuramu i ziramu istnieją oddzielne metody, nie są one jednak stosowane w badaniach rutynowych. Z metod tych należy korzystać w indywidualnych przypadkach, kiedy wymagana jest specyficzna kwantyfikacja propinebu, ziramu i/lub tiuramu. (5) W sprawozdaniach Komisji z przeglądu, które zostały przygotowane w związku z włączeniem rozpatrywanych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ustalono akceptowane dzienne pobranie oraz, w przypadkach, w których było to konieczne, ostrą dawkę referencyjną dla wspomnianych substancji. Narażenie konsumentów produktów spożywczych zawie- rających rozpatrywane substancje czynne zostało oszaco- wane i ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi. Uwzględniono również wytyczne opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia (7) oraz opinię Komitetu Naukowego ds. Roślin (*) w sprawie przyjętej metodo- logii. Wyciągnięto wniosek, że zaproponowane NDP nie doprowadzą do przekroczenia akceptowanego dzien- nego pobrania ani ostrej dawki referencyjnej. Ć) Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3). (6) Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 29. () Wytyczne dotyczące przewidywania pobrania z dietą pozostałości pestycydów (poprawione) opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSO/FOS/97.7). Opinia Komitetu Naukowego ds. Roślin dotycząca kwestii związa- nych ze zmianą załączników do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363JEWG i 90/642JEWG (opinia wyrażona przez Komitet Naukowy ds. Roślin w dniu 14 lipca 1998 r.) (http:/[europa.eu.int/ comm/food/fs/sc/index_en.html). (8