03Jt. 6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 265 31985L0511 L315/11 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 26.11.1985 DYREKTYWA RADY z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzająca środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy (85/511/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 43 i 100, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: jednym z zadań Wspólnoty w dziedzinie weterynarii jest poprawa stanu zdrowotności zwierząt gospodarskich i tym samym pod- niesienie rentowności hodowli; ognisko pryszczycy może w szybkim czasie przybrać rozmiary epidemii, powodując śmiertelność i zakłócenia na skalę mogącą w efekcie doprowadzić do gwałtownego spadku rentowności hodowli trzody chlewnej i przeżuwaczy jako całości; jak tylko wystąpi podejrzenie obecności choroby, konieczne jest podjęcie środków umożliwiających natychmiastową i skuteczną walkę z nią; takie środki muszą być ustalone przez właściwe wła- dze w sposób uwzględniający to, czy dany kraj przeprowadza program szczepień profilaktycznych na całym swoim terytorium lub na jego części czy też nie; w określonych okolicznościach Państwa Członkowskie, które prowadzą taką politykę, mogą (!) Dz.U.C 248 z 22.9.1982, str. 3. () Dz.U.C 242 z 12.9.1983, str. 128. (*) Dz.U.C 77 z 21.3.1983, str. 5. wyłączyć z uboju zwierzęta posiadające wystarczającą osłonę poszczepienną przed wirusem pryszczycy; konieczne jest możliwie jak najszybsze zapobieganie rozszerza- niu się choroby, jak tylko powstanie jej ognisko, poprzez ścisłe monitorowanie przepływu zwierząt i stosowania produktów, które mogą być skażone, oraz, w stosownych przypadkach, poprzez szczepienia ochronne; rozpoznanie choroby i identyfikacja wywołującego ją wirusa musi być przeprowadzana pod nadzorem wyznaczonych labora- toriów, a koordynacja ich działań musi być zapewniona przez laboratorium referencyjne wyznaczone przez Wspólnotę szczepionka stosowana do szczepień interwencyjnych musi być kontrolowana co do skuteczności i bezpieczeństwa, przy koordy- nacji działań przez wyspecjalizowany instytut wyznaczony przez Wspólnotę; ponadto specjalne skoordynowane środki muszą zostać wprowadzane wówczas, gdy zostają wykryte typy wirusów lub ich mutacje, przeciwko którym szczepionki zwykle stosowane w obrębie Wspólnoty nie zapewniają wystarczającej ochrony; stwierdza się konieczność ustanowienia w tym celu przepisu w odniesieniu do Państw Członkowskich przeprowadzających szczepienia, aby opracowały wieloletnie plany szczepień, które zostaną poddane analizie oraz które, w stosownych przypadkach, będą przedmiotem koordynacyjnych działań Wspólnoty; należy ustanowić przepis w sprawie procedury w zakresie bliskiej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją; uzgodnienia wprowadzone niniejszą dyrektywą mają charakter próbny i muszą podlegać przeglądowi pod kątem ich dostosowa- nia do rozwoju sytuacji,