14.11.2009 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 300/51 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (*), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Pełne utworzenie wewnętrznego rynku transportu drogo- wego opartego na uczciwych zasadach konkurencji wyma- ga jednolitego stosowania wspólnych zasad określających dostęp do zawodu przewoźnika drogowego rzeczy lub osób, zwanego dalej „zawodem przewoźnika drogowego”. Te wspólne zasady przyczynią się — w interesie przewoź- ników drogowych, ich klientów i całej gospodarki — do podniesienia poziomu kwalifikacji zawodowych przewoź- ników, racjonalizacji rynku, poprawy jakości świadczo- nych usług, a także do zwiększenia bezpieczeństwa drogowego. Ułatwią one również przewoźnikom drogo- wym skuteczne — korzystanie ze swobody przedsiębiorczości. (2)  Dyrektywa Rady 96/26/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie dostępu do zawodu przewoźnika drogowego transportu rzeczy i przewoźnika drogowego transportu osób oraz wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwa- lifikacji, mająca na celu ułatwienie tym przewoźnikom ko- rzystania z  prawa swobody przedsiębiorczości w dziedzinie transportu krajowego i międzynarodowe- go (4) wprowadziła minimalne warunki dostępu do zawo- du przewoźnika drogowego i wzajemne uznawanie (!) Dz.U. C 151 z 17.6.2008, s. 16. (2) Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 1. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 21 maja 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 stycznia 2009 r. (Dz.U. C 62 E z 17.3.2009, s. 1), sta- nowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. (do- tychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 września 2009 r. (4) Dz.U. L 124 z 23.5.1996, s. 1. wymaganych do tego dokumentów. Doświadczenie, oce- na wpływu i różne analizy wykazują jednak, że dyrektywa ta jest stosowana niejednolicie w poszczególnych pań- stwach członkowskich. Rozbieżności te mają wielorakie negatywne konsekwencje, w szczególności prowadzą do zakłócenia konkurencji, braku przejrzystości rynku oraz niejednakowego poziomu kontroli, jak również ryzyka, że przedsiębiorcy zatrudniający pracowników o niskim po- ziomie kwalifikacji zawodowych będą ignorowali przepi- sy w sprawie bezpieczeństwa drogowego i polityki socjalnej lub przestrzegali ich w ograniczonym zakresie, co może zaszkodzić wizerunkowi sektora. (3)  Wymienione konsekwencje są tym bardziej szkodliwe, że mogą zakłócić prawidłowe funkcjonowanie wewnętrzne- go rynku transportu drogowego, ponieważ rynek mię- dzynarodowego transportu rzeczy i niektórych operacji kabotażu jest dostępny dla przedsiębiorców w całej Wspól- nocie. Jedynym warunkiem, który przedsiębiorcy muszą spełnić, jest posiadanie licencji wspólnotowej, którą mogą uzyskać po spełnieniu warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego zgodnie z rozporządzeniem Par- lamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad do- stępu do międzynarodowego rynku przewozów drogo- wych (*) i rozporządzeniem Parlamentu Furopejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowe- go rynku dla usług autokarowych i autobusowych ()). (4))  Należy zatem unowocześnić istniejące zasady dostępu do zawodu przewoźnika drogowego, aby zapewnić bardziej jednolite i skuteczniejsze ich stosowanie. Ponieważ prze- strzeganie tych zasad stanowi główny warunek dostępu do rynku wspólnotowego, a w dziedzinie dostępu do rynku stosowanymi instrumentami wspólnotowymi są rozporzą- dzenia, rozporządzenie jest najbardziej odpowiednim in- strumentem regulacji dostępu do zawodu przewoźnika drogowego. (5)  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość dostoso- wania warunków, których należy przestrzegać w celu wy- konywania zawodu przewoźnika drogowego w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, ze względu na szczególny charakter i ogranicze- nia w tych regionach. Przedsiębiorcy posiadający w tych regionach siedzibę, którzy przestrzegają warunków wyko- nywania zawodu przewoźnika drogowego tylko wskutek takiego dostosowania, nie powinni jednak mieć możliwoś- ci uzyskania licencji wspólnotowej. Dostosowanie warun- ków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego nie (*) Zob. s. 72niniejszego Dziennika Urzędowego. (6) Zob. s. 88 niniejszego Dziennika Urzędowego.