13Jt. 9 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 311 31989L0107 11.2.1989 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 40/27 DYREKTYWA RADY z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (89/107JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji, we współpracy z Parlamentem Furopejskim ('), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: różnice w ustawodawstwach krajowych dotyczących dodatków do środków spożywczych oraz warunków ich stosowania sta- nowią przeszkodę do swobodnego przepływu środków spożywczych; różnice te mogą stwarzać warunki sprzyjające nieuczciwej konkurencji, wpływając tym samym ujemnie na ustanowienie lub funkcjonowanie wspólnego rynku; w związku z powyższym zachodzi konieczność zbliżenia tych ustawodawstw; wymogi te powinny zostać ujęte w dyrektywie ogólnej, którą w razie potrzeby należy opracować etapami; opracowanie wykazu kategorii dodatków do środków spożyw- czych, które mają zostać uwzględnione w dyrektywie, należy do kompetencji Rady, która stanowi na mocy procedury usta- nowionej w art. 100a Traktatu; pozwolenie na stosowanie dodatków do środków spożywczych należących do takich kategorii należy podporządkować wyłącz- nie uzgodnionym kryteriom naukowym i technologicznym ustanowionym przez Radę; przed przyjęciem przepisów, które będą prawdopodobnie wy- wierały wpływ na zdrowie publiczne, przy sporządzaniu wy- kazów dodatków do środków spożywczych oraz warunków ich stosowania należy się skonsultować z Komitetem Naukowym ds. Żywności, ustanowionym decyzją Komisji 74/234/EWG ()); musi być możliwe dostosowanie do rozwoju naukowego i technicznego wykazu dopuszczonych dodatków; w takim przy- padku poza regulaminem ustanowionym na mocy Traktatu wskazane jest ustanowienie systemu pozwalającego Państwom Członkowskim poprzez przyjmowanie tymczasowych środków (!) Dz.U. C 99 z 13.4.1987, str. 65 i Dz.U. C 12 z 16.1.1989. () Dz.U. C 328 z 22.12.1986, str. 5. () Dz.U. L 136 z 20.5.1974, str. 1. krajowych na udział w poszukiwaniu jednego rozwiązania dla całej Wspólnoty; określenie kryteriów czystości w odniesieniu do takich dodat- ków do środków spożywczych, a także opracowanie metod przeprowadzania analiz i pobierania próbek to kwestie tech- niczne, które należy powierzyć Komisji; obecne przepisy wspólnotowe dotyczące substancji barwiących, środków konserwujących, przeciwutleniaczy i środków emulgu- jących, stabilizujących, zagęszczających i żelujących będą wy- magać zmiany na podstawie niniejszej dyrektywy; we wszystkich przypadkach, kiedy Rada powierza Komisji wprowadzenie reguł odnoszących się do środków spożyw- czych, konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących pro- cedury ustanawiającej ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych, ustanowionego decyzją Komisji 69/414/EWG (*, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1.  Niniejszą dyrektywę stosuje się do dodatków do środków spożywczych, których różne kategorie zostały wymienione w załączniku I oraz które stosuje się lub są przeznaczone do stosowania jako składniki w procesie wytwarzania lub przygo- towywania środków spożywczych, i które występują w końco- wym produkcie, choćby w zmienionej formie, zwanych dalej „dodatkami do środków spożywczych”. 2. Do celów niniejszej dyrektywy „dodatek do środków spożywczych” oznacza każdą substancję, której nie spożywa się zwyczajowo odrębnie ani nie używa się jako charakterys- tycznego składnika żywności, nawet jeżeli ma ona wartość odżywczą, i której celowe dodanie do środków spożywczych w celu technologicznym w trakcie wytwarzania, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, transportu lub przecho- wywania prowadzi lub można zasadnie oczekiwać, że dopro- wadzi do tego, iż taka substancja lub jej produkty uboczne staną się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem takiej żyw- ności. (*) Dz.U. L 291 z 19.11.1969, str. 9.