O8Jt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11 32000L0052 L 193/75 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 29.7.2000 DYREKTYWA KOMISJI 2000/52/WE z dnia 26 lipca 2000 r. zmieniająca dyrektywę 80/723JEWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskim i przedsiębiorstwami publicznymi KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 86 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) () ) Dyrektywa Komisji 80/723JEWG ('), ostatnio zmieniona dyrektywą 93/84/EWG (?), wymaga od Państw Członkow- skich zapewnienia przejrzystości stosunków finansowych między władzami publicznymi i przedsiębiorstwami publicznymi. Dyrektywa 80/723JEWG wymaga, aby nie- które informacje finansowe były zachowywane przez Pań- stwa Członkowskie i udostępniane Komisji na jej wniosek, natomiast inne informacje muszą być udostępniane w for- mie sprawozdań rocznych. Wszelkie sektory gospodarki, które w przeszłości charak- teryzowały się występowaniem w nich monopoli ogólno- krajowych, regionalnych lub lokalnych, zostały otwarte lub są w trakcie otwierania, częściowo lub w całości, na konkurencję, w wyniku zastosowania postanowień Trak- tatu bądź w wyniku przyjęcia odpowiednich przepisów przez Państwa Członkowskie oraz Wspólnotę. Proces ten podkreślił znaczenie zapewnienia, żeby reguły konkuren- cji zawarte w Traktacie były stosowane w tych sektorach w sposób rzetelny i efektywny, w szczególności, żeby nie dochodziło do nadużycia pozycji dominującej w rozumie- niu art. 82 Traktatu oraz pomocy państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu, chyba że pomoc taka jest zgodna ze wspólnym rynkiem i pozostaje z zastrzeżeniem dla ewen- tualnego stosowania postanowień art. 86 ust. 2 Traktatu. W tych sektorach Państwa Członkowskie często przyznają prawa specjalne lub wyłączne poszczególnym przedsię- biorstwom, dokonują wypłat pieniężnych lub innych świadczeń na rzecz poszczególnych przedsiębiorstw, zobowiązanych do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym. Przedsiębiorstwa te często konkurują z innymi przedsiębiorstwami. Zgodnie z art. 86 ust. 2 i 3 Traktatu Państwa Członkow- skie mogą w zasadzie powierzać niektórym przedsiębior- stwom zarządzanie określonymi przez nie usługami świad- czonymi w ogólnym interesie gospodarczym, przy czym Komisja jest odpowiedzialna za zapewnienie właściwego zastosowania przepisów tegoż artykułu. Artykuł 86 ust. 1 Traktatu wymaga, żeby w przypadku przedsiębiorstw publicznych oraz przedsiębiorstw, którym Państwa Członkowskie przyznały prawa specjalne bądź wyłączne, Państwa Członkowskie nie wprowadzały ani nie utrzymywały żadnych środków sprzecznych z normami określonymi w Traktacie. Artykuł 86 ust. 2 Traktatu Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 35. Dz.U. L 254 z 12.10.1993, str. 16. (6) odnosi się do przedsiębiorstw, którym powierzono świad- czenie usług o ogólnym interesie gospodarczym. Arty- kuł 86 ust. 3 Traktatu wymaga, aby Komisja zapewniła stosowanie postanowień art. 86 oraz skierowała właściwe dyrektywy lub decyzje do Państw Członkowskich. Posta- nowienia interpretujące załączone do Traktatu Protokołem w sprawie systemu radiofonii i telewizji publicznej w Pań- stwach Członkowskich zastrzegają, że postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Państw Członkowskich do finansowania publicznej radiofonii i telewizji, o ile takie finansowanie przyznawane jest instytucjom nadawczym na realizację powierzonego zakresu usług publicznych, określonych i zorganizowanych przez każde Państwo Członkowskie oraz o ile takie finansowanie nie ma wpływu na warunki obrotu i konkurencji we Wspólnocie w stop- niu, w którym mogłoby to być sprzeczne ze wspólnym interesem, biorąc pod uwagę zakres danych usług publicz- nych. W celu zapewnienia, że postanowienia art. 86 Trak- tatu będą stosowane, Komisja musi dysponować niezbęd- nymi informacjami. To pociąga za sobą konieczność określenia warunków dla uzyskania przejrzystości. Złożona sytuacja związana z różnorodnością form publicznych i prywatnych przedsiębiorstw, którym przy- znane zostały prawa specjalne lub wyłączne lub którym powierzone zostało świadczenie usług w ogólnym intere- sie gospodarczym, a także zakres działalności, którą może prowadzić pojedyncze przedsiębiorstwo oraz różny sto- pień liberalizacji rynku w różnych Państwach Członkow- skich mogłyby skomplikować stosowanie zasad konkuren- cji, w szczególności art. 86 Traktatu. Dlatego niezbędne jest, aby Państwa Członkowskie oraz Komisja dyspono- wały szczegółowymi danymi na temat wewnętrznej struk- tury finansowej i organizacyjnej takich przedsiębiorstw, w szczególności oddzielnie i rzetelnie prowadzonymi księ- gami, odnoszącymi się do poszczególnych rodzajów dzia- łalności danego przedsiębiorstwa. Informacje takie nie są we wszystkich wypadkach dostępne lub też nie są wystar- czająco szczegółowe lub rzetelne. Wymienione księgi powinny wskazywać rozróżnienie między poszczególnymi rodzajami działalności, koszty i dochody odnoszące się do każdego rodzaju działalności oraz metody przyporządkowania oraz rozliczania docho- dów i kosztów. Oddzielne księgi powinny być dostępne, z jednej strony, w odniesieniu do produktów lub usług, co do których Państwo Członkowskie przyznało prawo spe- cjalne lub wyłączne lub też powierzyło przedsiębiorstwu świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, a także, z drugiej strony, w odniesieniu do wszystkich innych produktów lub usług wytwarzanych lub świadczonych przez przedsiębiorstwo. Obowiązek dzielenia ksiąg nie powinien odnosić się do przedsiębiorstw, których działal- ność ogranicza się do świadczenia usług w ogólnym inte- resie gospodarczym i które nie prowadzą działalności poza świadczeniem danych usług w ogólnym interesie