66 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 6 32002D0956 10.12.2002 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 333/1 DECYZJA RADY z dnia 28 listopada 2002 r. ustanawiająca europejską sieć ochrony osób publicznych (2002/956/WSiSW) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i c) oraz art. 34 ust. 2 lit. c), uwzględniając inicjatywę Królestwa Hiszpanii (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Oprócz zalecenia Rady z dnia 6 grudnia 2001 r. ustana- wiającego wspólną skalę oceny zagrożeń w odniesieniu do osób publicznych, odwiedzających Unię Europejską (*), nie istnieją żadne przepisy, standardy ani podręczniki Unii o charakterze ogólnym, regulujące ochronę osób publicz- nych, bez względu na to, czy chodzi o krajowe osoby publiczne, pochodzące ze Wspólnoty czy spoza Wspól- noty. (2)  Nie można wykluczyć możliwości zamachów i ataków na te osoby. (3)  Ochrona osób publicznych należy do obowiązków przyj- mującego Państwa Członkowskiego. Środki ochronne przyjmującego Państwa Członkowskiego oparte są wyłącz- nie na obowiązujących przepisach prawnych w danym Państwie Członkowskim i odpowiednich umowach międzynarodowych. (4)  Wzrastająca ilość podróży osób publicznych na terytorium Unii wymaga ustanowienia oficjalnego kanału komunika- cyjnego i konsultacji między władzami krajowymi, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1. Tworzy się europejską sieć ochrony osób publicznych, zwaną dalej „siecią”. (!) Dz.U.C 42 z 15.2.2002, str. 14. () Opinia wydana dnia 30 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U.C 356 z 14.12.2001, str. 1. 2. Sieć składa się z krajowych służb policyjnych i innych służb, odpowiedzialnych za ochronę osób publicznych. Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden punkt kontaktowy. Informacje o wyznaczonych krajowych punktach kontaktowych, z później- szymi zmianami, przekazywane są do Sekretariatu Generalnego Rady, który publikuje je w Dzienniku Urzędowym. Artykuł 2 Do celów niniejszej decyzji określenie „osoba publiczna” oznacza każdą osobę, której przyznaje się służbę ochrony, zgodnie z ustawodawstwem krajowym Państwa Członkowskiego lub na podstawie przepisów organizacji lub instytucji o charakterze krajowym lub ponadnarodowym. Artykuł 3 1. Działalność sieci wspierana jest przez Państwo Członkowskie sprawujące Prezydencję Rady. 2. Kraje kandydujące i Europol mogą również wyznaczyć punkt kontaktowy w celu uczestniczenia w sieci. Prezydencja rozważa, na zasadzie jednostkowych przypadków, udział Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady w działaniach sie- ci, określonych w art. 4 lit. a), b), c) i d). Artykuł 4 Sieć ma następujące cele: a) wspieranie wymiany informacji między departamentami, bio- rącymi udział w sieci, w szczególności: — informacji i doświadczeń ogólnych i technicznych, doty- czących ochrony osób publicznych, — informacji dotyczących najwłaściwszych kryteriów wyboru i szkolenia odpowiednich pracowników służb odpowiedzialnych za ochronę osób publicznych; b) wspieranie rozwoju szeregu wspólnych najlepszych praktyk w odniesieniu do działalności operacyjnej podejmowanej przez departamenty uczestniczące w sieci; c) wspieranie wzajemnego oddelegowywania urzędników depar- tamentów uczestniczących w sieci;