306 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 35 32002D0225 L 75/62 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16.3.2002 DECYZJA KOMISJI z dnia 15 marca 2002 r. ustanawiająca szczegółowe zasady wykonania dyrektywy Rady 91/492JEWG w zakresie najwyż- szego dopuszczalnego poziomu zawartości i metod analizy niektórych morskich biotoksyn w małżach, szkarłupniach, osłonicach i ślimakach morskich (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 1001) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2002/225/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/492/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu żywych małży (!), ostatnio zmie- nioną dyrektywą 97/79/WE (?), w szczególności rozdział V pkt 3i 5 jej Załącznika, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozdział V pkt 7 Załącznika do dyrektywy 91/492JEWG przewiduje, że zwyczajowe metody przeprowadzania badania biologicznego nie mogą dać pozytywnych wyników na obecność toksyny, powodującej Diarrhetic Shellfish Poisoning (DSP), w jadalnych częściach mięczaków (całym ciele lub każdej jadalnej części oddzielnie). (2)  Zostało naukowo udowodnione, że niektóre morskie biotoksyny takie jak powodujące Diarrhetic Shellfish Poisoning (DSP) ((kwas okadaikowy (OA) i dinofysistok- syny (DTXs)), jak również yessotoksyny (YTX), pekteno- toksyny (PTX) i kwasy azaspirowe (AZA), stwarzają duże zagrożenie dla zdrowia ludzi, jeśli występują w małżach, szkarłupniach, osłonicach czy ślimakach morskich, w ilościach przekraczających pewne poziomy. (3)) W świetle najnowszych badań naukowych, obecnie możliwe jest ustalenie najwyższych dopuszczalnych poziomów i metod analiz dla tych biotoksyn. (4)  Najwyższe dopuszczalne poziomy oraz metody analiz powinny zostać ujednolicone i wprowadzone w życie przez Państwa Członkowskie, w celu ochrony zdrowia ludzi. (5)  Poza biologicznymi metodami badania, powinny być zaakceptowane inne metody wykrywania, takie jak metody chemiczne i testy in vitro, jeśli zostanie wyka- zane, że skuteczność wybranych metod nie jest mniejsza od skuteczności metod biologicznych i że ich zastoso- wanie zapewnia równoważny poziom ochrony zdrowia publicznego. () Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 1. (*) Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 31. (6)  Najwyższe dopuszczalne poziomy są oparte na podstawie danych tymczasowych i z chwilą gdy będą dostępne nowe dowody naukowe powinny być okreś- lone ponownie. (7)  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejsza decyzja określa najwyższe dopuszczalne poziomy dla morskich biotoksyn powodujących Diarrhetic Shellfish Poisoning (DSP) (kwasu okadaikowego i dinofysistoksyny), yessotoksyn, pektenotoksyn i kwasu azaspirowego oraz metody analiz, które należy stosować do ich wykrywania. Ma ona zastosowanie do małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, które są prze- znaczone do bezpośredniego spożycia lub dalszego przetwa- rzania przed spożyciem. Artykuł 2 Najwyższy dopuszczalny poziom kwasu okadaikowego, dinofy- sistoksyn i pektenotoksyn łącznie u zwierząt określonych w art. 1 (w całym ciele lub każdej części jadalnej oddzielnie) wynosi 160 ug równoważników kwasu okadaikowego/kg. Metody analiz są ustanowione w niniejszym Załączniku. Artykuł 3 Najwyższy dopuszczalny poziom yessotoksyn w zwierzętach określonych w art. 1 (w całym ciele lub każdej części jadalnej oddzielnie) wynosi 1 mg równoważnika yessotoksyny/kg. Metody analiz są wymienione w niniejszym Załączniku. Artykuł 4 Najwyższy dopuszczalny poziom kwasu azaspirowego w zwie- rzętach określonych w art. 1 (całym ciele lub każdej części jadalnej oddzielnie) wynosi 160 ug równoważników kwasu azaspirowego/kg. Metody analiz są wymienione w niniejszym Załączniku.