74 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O8ft. 3 32004R0772 27.4.2004 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L123/11 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 772/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień o transferze technologii (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady nr 19/65/EWG z dnia 2 marca 1965 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień i uzgodnionych praktyk (!), w szczególności jego art. 1, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (?), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Porozumień Ograni- czających Konkurencję i Pozycji Dominującej, a także mając na uwadze, co następuje: ()) Rozporządzenie nr 19/65/[EWG upoważnia Komisję do stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu w drodze rozporządze- nia odnoszącego się do kategorii niektórych porozumień o transferze technologii i odpowiednich uzgodnionych prak- tyk objętych zakresem art. 81 ust. 1, których stronami są jedynie dwa przedsiębiorstwa. Zgodnie z rozporządzeniem nr 19/65/EWG Komisja przy- jęła w szczególności rozporządzenie (WE) nr 240/96 z dnia 31 stycznia 1996 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do niektórych kategorii porozumień o transferze technologii (3). Dnia 20 grudnia 2001 r. Komisja opublikowała sprawoz- danie oceniające w sprawie rozporządzenia (WE) nr 240/96 odnoszącego się do wyłączeń grupowych w zakresie transferu technologii (4). Wywołało to debatę publiczną w sprawie stosowania rozporządzenia (WE) nr 240/96 oraz ogólnie w sprawie stosowania art. 81 ust. 1 i 3 Traktatu w odniesieniu do porozumień o transferze technologii. Reakcja Państw Członkowskich i stron trze- cich wobec omawianego sprawozdania oceniającego w przeważającej mierze była przychylna reformie wspól- notowej polityki konkurencji w zakresie porozumień o transferze technologii. Dlatego konieczna jest zmiana roz- porządzenia (WE) nr 240/96. Niniejsze rozporządzenie powinno spełniać dwa wymogi, to znaczy gwarantować skuteczną ochronę konkurencji i zapewniać przedsiębiorsttwom odpowiedni poziom Dz.U. 36 z 6.3.1965, str. 533/65. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1/2003 (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1). Dz.U. C 235 z 1.10.2003, str. 10. Dz.U. L 31 z 9.2.1996, str. 2. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r. COM(2001) 786 wersja ostateczna. pewności prawnej. Osiąganie tych celów powinno uwzględniać potrzebę uproszczenia ram regulacyjnych i ich stosowania. Właściwe jest odchodzenie od podejścia polegającego na wyliczaniu klauzul podlegających wyłą- czeniu i położenie większego nacisku na definiowanie kategorii porozumień, które podlegają wyłączeniu do pew- nego poziomu pozycji rynkowej oraz na wyszczególnie- nie ograniczeń lub klauzul, których nie można umieszczać w takich porozumieniach. Jest to zgodne z podejściem zorientowanym gospodarczo, które ocenia skutki porozu- mień na właściwym rynku. Z tego rodzaju podejściem zgodne jest również przeprowadzenie rozróżnienia pomiędzy porozumieniami między konkurentami i poro- zumieniami między podmiotami niebędącymi konkuren- tami. Porozumienia o transferze technologii dotyczą udzielania licencji na korzystanie z technologii. Tego rodzaju poro- zumienia zazwyczaj prowadzą do poprawy efektywności gospodarczej i wspierają konkurencyjność, ponieważ mogą zmniejszać powielanie działań w zakresie badań i rozwoju, wzmacniać motywację przedsiębiorstw do podejmowania nowych prac w zakresie badań i rozwoju, pobudzać innowacje ewolucyjne, ułatwiać upowszechnie- nie technologii oraz tworzyć konkurencję na rynku pro- duktów. Prawdopodobieństwo, że tego rodzaju skutki polegające na zwiększeniu efektywności i konkurencyjności przeważą wszelkie skutki antykonkurencyjne wynikające z ograni- czeń zawartych w porozumieniach o transferze technolo- gii, zależy od pozycji zainteresowanych przedsiębiorstw na rynku i w związku z tym od skali, w jakiej przedsiębior- stwa te spotykają się z konkurencją przedsiębiorstw posia- dających technologie alternatywne lub przedsiębiorstw wytwarzających produkty substytucyjne. Niniejsze rozporządzenie powinno dotyczyć jedynie poro- zumień, w których licencjodawca zezwala licencjobiorcy na wykorzystywanie technologii licencjonowanej, w miarę możności po dalszych pracach w zakresie badań i rozwoju prowadzonych przez licencjobiorcę, w wytwarzaniu towa- rów lub w świadczeniu usług. Nie powinno dotyczyć poro- zumień licencyjnych odnoszących się do podzlecania w zakresie badań i rozwoju. Nie powinno również doty- czyć porozumień licencyjnych związanych z tworzeniem zasobów technologicznych, to znaczy porozumień doty- czących gromadzenia technologii w celu udzielania licen- cji stronom trzecim na korzystanie ze stworzonych pakie- tów praw własności intelektualnej.