26.10.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 282/47 DECYZJA KOMISJI z dnia 18 sierpnia 2006 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem Porozumienia EOG (Sprawa nr: COMP/M.3848 — Sea-Invest|EMO-EKOM) (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3710) (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2007/687/WE) W dniu 18 sierpnia 2006 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie połączenia przedsiębiorstw na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (!), a w szcze- gólności art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia. Pełny tekst decyzji, w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności, w oryginalnym języku postępowania znajduje się na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konku- rencji pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/comm/competiton/index_en.html I. STRESZCZENIE Sea-Invest N.V. („Sea-Invest”) jest prywatnym przedsię- biorstwem świadczącym usługi terminalowe w wielu portach w Belgii, Francji, Niemczech i Republice Połud- niowej Afryki. Podstawową gałęzią działalności Sea-Invest jest obsługa przeładunku suchych ładunków masowych oraz ładunków nieskonteneryzowanych.  Sea-Invest kontroluje między innymi następujące terminale przeła- dunkowe węgla, rudy żelaza oraz innych suchych ładunków masowych: ABT w Antwerpii, GCT i CBM w Gandawie oraz Sea-Bulk w Dunkierce. Europees Massagoed-Overslagbedrijf B.V. i Erts- en Kolen Overslagbedrijf B.V. (EMO-EKOM”) świadczą usługi terminalowe w zakresie węgla i rud żelaza w Rotterdamie. EMO zajmuje się obsługą terminalu, podczas gdy EKOM jest właścicielem wyposażenia portu. Obecnymi udziałowcami w EMO-EKOM są Thys- senKrupp Veerhaven B.V. („TKV”), RAG Logistic GmbH („RAG”), H.E.S. Beheer N.V. („HES”) i Manufrance B.V. („Manufrance”). TKV jest spedytorem morskim należącym do Thyssen- Krupp Steel, obsługującym porty w Amsterdamie, Rotter- damie i Antwerpii. TKV prowadzi działalność w zakresie obsługi pchaczy i barek na rzece Ren, kursujących pomiędzy obsługiwanymi portami a Duisburgiem, gdzie znajdują się wielkie piece należące do grupy. TKV obsłu- guje również terminal węgla oraz rud żelaza w porcie w Rotterdamie, przeznaczony w całości dla grupy Thys- senKrupp. Poza udziałami w przedsiębiorstwie EMO-EKOM, HES posiada także udziały w innych spółkach, które zajmują się przeładunkiem suchego  ładunku masowego w portach w Rotterdamie, Amsterdamie i Zelandii. EBS, spółka zależna HES, zajmuje się przeładunkiem węgla, rud  żelaza oraz suchego  ładunku  masowego w Rotterdamie. Utrzymuje również wspólną kontrolę ( Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1. nad RBT - terminalem przeładunku węgla, rud żelaza oraz suchego ładunku masowego w Rotterdamie oraz OBA - terminalem obsługującym przeładunek węgla i innych suchych ładunków masowych w Amsterdamie. Ponadto posiada niekontrolne udziały w terminalu OVET obsługującym przeładunek węgla, rudy żelaza i innych suchych ładunków masowych w Zelandii. Manufrance posiada, oprócz udziałów w EMO-EKOM, pakiet kontrolny w terminalach OVET i OBA. Jest spółką zależną ATIC Services, wspólnego przedsiębiorstwa grup: Total, EDF oraz Arcelor (jednak żaden z tych udzia- łowców nie ma pakietu kontrolnego w ATIC Services). ATIC Services posiada udziały w przedsiębiorstwach świadczących usługi związane z handlem węglem, logis- tyką żeglugi śródlądowej, transportem morskim oraz kontrolą jakości ładunków węgla oraz rudy żelaza. Zgodnie z planowaną koncentracją Sea-Invest przejmuje wspólną kontrolę nad EMO-EKOM w drodze zakupu udziałów w spółce holdingowej SNV od obecnego udzia- łowca, przedsiębiorsttwa RAG. Po przeprowadzeniu koncentracji EMO-EKOM będzie wspólnie kontrolowane przez Sea-Invest, TKV, HES oraz Manufrance. Badanie rynku przeprowadzone przez Komisję wykazało, że planowana koncentracja nie budzi żadnego rodzaju obaw dotyczących naruszenia zasad konkurencji, w których wyniku skuteczna konkurencja zostałaby poważnie zakłócona w ramach wspólnego rynku lub na znacznej jego części. II. UZASADNIENIE 1. WŁAŚCIWE RYNKI PRODUKTOWE Komisja w przeszłości zasugerowała możliwość podzie- lenia  rynku  usług  terminalowych — (przeładunek i magazynowanie ładunków w portach) na trzy główne typy ładunków: (i) jednostki ładunkowe (zwłaszcza kontenery), (ii) suche ładunki masowe oraz (iii) płynne towary masowe. Poprzednia decyzja sugerowała również dalszy podział rynku usług terminalowych przeładunku suchych ładunków masowych zgodnie z rodzajem prze- ładowywanego towaru. Suche ładunki masowe są