03Jt. 31 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 205 32001R0090 L 14/22 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 18.1.2001 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 90/2001 z dnia 17 stycznia 2001 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stoso- wania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1666/2000 (?), w szczególności jego art. 13 i 21 oraz odpo- wiednie przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych, a także mając na uwadze, co następuje: () W przypadku produktów wywożonych luzem lub w jednostkach niestandardowych, dla których przyjęte jest, że ich dokładna masa netto nie jest znana przed załado- waniem środka transportu, art. 5 ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (*), zmienionego rozporzą- dzeniem (WE) nr 1557/2000 (*, przewiduje zmniej- szenie refundacji, jeżeli stwierdzono, że faktycznie załadowana masa netto jest mniejsza od określonego procentu oszacowanej masy netto. Jednakże aby zasto- sować ten przepis konieczne jest uwzględnienie ograni- czeń istniejących w transporcie drogą morską lub śródlądową. W przypadku produktów transportowanych luzem może się okazać, że zgłoszone ilości nie zostały całkowicie załadowane, w szczególności w przypadku gdy osoba odpowiedzialna za środki transportu zdecy- dowała o wstrzymaniu załadunku z przyczyn technicz- nych lub, gdy inni eksporterzy załadowali więcej niż wcześniej przewidywano. (2)  Ponieważ niektóre kawałki wieprzowiny nie są umie- szczane w opakowaniach i z istoty nie są znormalizo- wane, kategoria jednostek niestandardowych powinna zostać rozszerzona o tego rodzaju produkty. (3)) W odniesieniu do pojęcia „miejsce załadunku” na wywóz produktów rolnych może mieć wpływ wiele okolicz- ności administracyjnych i handlowych; dlatego nie jest możliwe ustanowienie jednej zasady i w związku z tym Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zdecy- dowania o najodpowiedniejszym miejscu w celu prze- prowadzenia kontroli bezpośrednich wywożonych produktów rolnych kwalifikujących się do refundacji wywozowych. W tym celu, istnieją szczególnie dobre uzasadnienie określenia różnych miejsc załadunku w zależności od tego, czy towary są załadowane do konte- nerów lub też odwrotnie, przewożone luzem, w workach lub w kartonach i nie ładowane następnie do kontenerów. W odpowiednio uzasadnionych przypad- kach, organom celnym należy pozwolić na przyjęcie 81 z 1.7.1992, str. 21. 93 z 29.7.2000, str. 1. 02 z 17.4.1999, str. 11. 79 z 18.7.2000, str. 6. l—'l—'l—'l—' 1 1 1 1 zgłoszenia wywozowego w odniesieniu do produktów rolnych kwalifikujących się do przyznania refundacji wywozowej w urzędzie celnym innym niż urząd celny właściwy dla miejsca, w którym dokonano załadunku produktów. (4)  Należy także ustanowić odrębne przepisy dla produktów wywożonych w systemie towarów powracających przez Państwo Członkowskie, z którego pochodzi produkt, lub przez Państwo Członkowskie, z którego dokonano pierwszego wywozu. zmienić (5)  Dlatego — należy rozporządzenie — (WE) nr 800/1999. (6)  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich zainteresowanych komi- tetów zarządzających, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (WE) nr 800/1999 wprowadza się nastę- pujące zmiany: 1. W art. 5 ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Nie przyznaje się refundacji dla ilości przekraczającej 110 % oszacowanej masy netto. Jeżeli masa faktycznie załadowana wynosi mniej niż 90 % oszacowanej masy netto, refundacja dla faktycznie załadowanej masy netto będzie obniżona o 10 % różnicy między refundacją odpo- wiadającą 90 % oszacowanej masy netto a refundacją odpo- wiadającą faktycznej masie netto. Jednakże w przypadku gdy transport odbywa się drogą morską lub śródlądową, a eksporter może dostarczyć dowód na piśmie od osoby odpowiedzialnej za środki transportu, że przeszkody specy- ficzne dla tego rodzaju środka transportu albo, alterna- tywnie przeładowanie przez innych eksporterów, uniemoż- liwiły załadowanie wszystkich jego towarów, refundacja jest wypłacana za faktycznie załadowaną masę netto. Przepisy niniejszego akapitu stosuje się, jeżeli eksporter skorzystał z lokalnej procedury odprawy celnej przewidzianej w art. 283 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 oraz jeżeli organy celne zezwoliły na dokonanie korekty w ewidencji, do której zostały wprowadzone wywożone produkty.” 2. W art. 5 ust. 6 akapit czwarty otrzymuje brzmienie: „Za jednostki niestandardowe uważa się żywe zwierzęta, półtusze, ćwierci, przodki, nogi, łopatki, boczki i schaby.”