13/t. 24 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 61 31999D0469 L 184/27 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 17.7.1999 DECYZJA KOMISJI z dnia 25 czerwca 1999 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie betonu, zaprawy i zaczynu (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1480) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/469/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonaw- czych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (!), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (?), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Komisja jest zobowiązana wybrać pomiędzy dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewi- dzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy nr 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wyma- ganiami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że nie- zbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kon- troli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi produ- cent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczenia zgodności oraz, czy z przyczyn dotyczą- cych zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4, wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej. (2)  Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowa- nie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzysty- wany w mandatach i specyfikacjach technicznych. (3)  Obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opi- sane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy (!) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. () Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1. 89/106/EWG; dlatego niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom. (4)  Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada sys- temom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez sta- łego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przed- stawionej w załączniku III sekcja 2 ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załącz- niku III sekcja 2 ppkt ii). (5)  środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opi- nią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.