09/t. 1 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 153 31991L0308 L 166/77 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 28.6.1991 DYREKTYWA RADY z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy (91/308/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2, zdanie pierwsze i trzecie, i art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: jeżeli instytucje kredytowe i finansowe są wykorzystywane do prania dochodów pochodzących z działalności o charakterze przestępczym (dalej zwanego „praniem pieniędzy”), może dojść do sytuacji, w której solidność i stabilność danej instytucji, jak też zaufanie do całego systemu finansowego, mogą zostać poważnie zagrożone, prowadząc do utraty zaufania publicznego; brak działania ze strony Wspólnoty w związku z praniem pienię- dzy mógłby spowodować, że Państwa Członkowskie przyjęłyby środki mające na celu ochronę swoich systemów finansowych, które to środki mogłyby być niespójne z procesem tworzenia jed- nolitego rynku; jeżeli na poziomie Wspólnoty nie zostaną przy- jęte określone środki koordynujące, osoby zajmujące się praniem pieniędzy mogą się starać wykorzystywać swobodę przepływu kapitału oraz swobodę świadczenia usług finansowych, które () Dz.U.C 106 z 28.4.1990, str. 6 oraz Dz.U. C 319 z 19.12.1990, str. 9. () Dz.U.C 324 z 24.12.1990, str. 264 oraz Dz.U. C 129 z 20.5.1991. () DzU.C 332 z 31.12.1990, str. 86. stanowią część finansową zintegrowanego obszaru, aby umożli- wić sobie prowadzenie działań o charakterze przestępczym; proceder prania pieniędzy w ogólnym zakresie ma wyraźny wpływ na wzrost przestępczości zorganizowanej, a szczególnie na przemyt narkotyków; coraz bardziej wzrasta świadomość, że zwalczanie zjawiska prania pieniędzy należy do jednego z najbar- dziej efektywnych środków przeciwdziałania tej formie działal- ności przestępczej, która stanowi szczególne zagrożenie dla spo- łeczeństw Państw Członkowskich; pranie pieniędzy należy zwalczać przede wszystkim poprzez zastosowanie środków karnych oraz w ramach współpracy międzynarodowej pomiędzy organami władzy sądowej oraz organami odpowiedzialnymi za przestrzeganie przepisów prawa, zgodnie z odnoszącą się do narkotyków Konwencją Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu narkotykami i substancjami psychotropowymi, przyjętą dnia 19 grudnia 1988 r. w Wiedniu (odtąd zwaną „Konwencją wiedeńską”), oraz w sposób bardziej ogólny w odniesieniu do wszystkich działań o charakterze przestępczym, zgodnie z Konwencją Rady Europy w sprawie prania pieniędzy, poszukiwania, przejmowania i kon- fiskaty wartości majątkowych uzyskiwanych z działań przestęp- czych, która to Konwencja została przedłożona do podpisu w dniu 8 listopada 1990 r. w Strasburgu; rozwiązania karne nie powinny stanowić jedynego sposobu zwal- czania procederu prania pieniędzy, ponieważ system finansowy może również w tym zakresie odgrywać skuteczną rolę; w tym kontekście należy odnieść się do zalecenia Rady Furopejskiej z dnia 27 czerwca 1980 r. oraz do Deklaracji Zasad, przyjętej w grudniu 1988 r. w Bazylei przez kierownicze bankowe władze nadzorcze zrzeszone w Grupie Dziesięciu; oba te dokumenty sta- nowią znaczny postęp w kierunku ochrony systemu finansowego przed jego wykorzystywaniem w celach prania pieniędzy;