13Jt. 19 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 263 31997L0060 3.12.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 331/7 DYREKTYWA 97/60/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 27 października 1997 r. zmieniająca po raz trzeci dyrektywę 88/344JEWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Fkonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu (*), a także mając na uwadze, co następuje: Komitet Naukowy ds. Żywności ponownie przeanalizował wszystkie rozpuszczalniki do ekstrakcji wy- mienione w dyrektywie 88/344/EWG (*) z punktu widzenia zamiany tymczasowych dopuszczalnych dziennych pobrań (ADI), ustalonych w 1981 r., na ostateczne wartości liczbowe; nie zawsze było to możliwe ze względu na to, że nie zostały udzielone potrzebne informacje, choć zwrócono się w tej sprawie do przemysłu; na podstawie otrzymanych informacji Komitet Naukowy ds. Żywności mógł potwierdzić swoją zgodę na stosowanie większości rozpuszczalników; najwyższe maksymalne pozostałości rozpuszczalników w określonych środkach spożywczych mogą być zmniejszone; niektóre rozpuszczalniki nie są już stosowane i w związku z tym powinny zostać usunięte z wykazu; w wyniku postępu naukowego opracowane zostały inne substancje, które mogą być dodane do tej dyrektywy; nowy rozpuszczalnik, który uzyskał pozytywną opinię Komitetu Naukowego, powinien być dopuszczony do stosowania; ten nowy rozpuszczalnik, a mianowicie 1,1,1,2-tetrafluoroetan, stosowany jest wyłącznie do ekstrakcji substancji wzmacniających smak i zapach, a pozostałości w środkach spożywczych nie przekraczają 0,02 mg/kg; poza tymi pozostałościami rozpuszczalnik ten jest całkowicie odzyskiwany, tak więc jego stosowanie w tych warunkach nie ma wpływu na globalne ocieplanie atmosfery; potrzebne zmiany, wynikające z postępu naukowego i technicznego, sprowadzają się do zastosowania środków natury technicznej; w celu uproszczenia i przyspieszenia procedury przyjęcie tych środków powinno być powierzone Komisji; tego rodzaju procedura przyczynia się do szybszego wprowadzania do obrotu innowacji, co jest korzystne zarówno dla przemysłu, jak i konsumenta, () Dz.U. C 278 z 24.9.1996, str. 25. () Dz.U. C 66 z 3.3.1997, str. 3. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 1996 r. (Dz.U. C 347 z 18.11.1996, str. 58), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 marca 1997 r. (Dz.U. C 157 z 24.5.1997, str. 4) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lipca 1997 r. (Dz.U. C 286 z 22.9.1997). Decyzja Rady z dnia 7 października 1997 r. () Dz.U. L 157 z 24.6.1988, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 94/52/|WE (Dz.U. L 331 z 21.12.1994, str. 10).