338 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 09Jt. 1 32000L0065 21.10.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 269/44 DYREKTYWA RADY 2000/65/WE z dnia 17 października 2000 r. zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do określenia osoby odpowiedzialnej za zapłatę podatku od wartości dodanej RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 93, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Obowiązujące obecnie zasady ustanowione w art. 21 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednoli- cona podstawa wymiaru podatku (*), odnoszące się do określania płatnika podatku, stwarzają poważne problemy dla przedsiębiorstw, w szczególności dla najmniejszych przedsiębiorstw. (2)  Dyrektywa Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finan- sowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat cel- nych (*), dyrektywa Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotycząca wzajemnej pomocy właściwych władz Państw Członkowskich w obszarze podatków bezpośred- nich (6) oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 218/92 z dnia 27 stycznia 1992 r. w sprawie współpracy administracyj- nej w dziedzinie podatków pośrednich (VAT) (?) organi- zują wzajemną pomoc między Państwami Członkowskimi, gdy chodzi o poprawne ustalanie VAT i jego ściąganie. (3)  Sprawozdanie Komisji na temat drugiego etapu projektu SLIM (uproszczenie prawodawstwa dla rynku wewnętrz- nego) zaleca zbadanie możliwości i różnych sposobów reformowania systemu reprezentacji podatkowej określo- nego w art. 21 dyrektywy 77/388/EWG. (4) Jedyną zmianą, która może faktycznie istotnie uprościć wspólny system podatku VAT w ogólności i określanie płatnika podatku w szczególności, jest odebranie Pań- (!) Dz.U. C 409 z 30.12.1998, str. 10. () Dz.U.C 219 z 30.7.1999, str. 91. () Dz.U.C 116 z 28.4.1999, str. 14. (*) Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2000/17/WE (Dz.U. L 84 z. 5.4.2000, str. 24). () Dz.U. L 73 z 19.3.1976, str. 18. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. (6) Dz.U. L 336 z 27.12.1977, str. 15. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. () Dz.U. L 24 z 1.2.1992, str. 1. stwom Członkowskim możliwości wymagania wyznacze- nia przedstawiciela podatkowego. (5) — W związku z tym wyznaczanie przedstawiciela podatko- wego dla podatników niezamieszkałych w kraju powinno w przyszłości być nieobowiązkowe. (6)  Na mocy art. 22 dyrektywy 77/388/EWG Państwa Człon- kowskie mogą nakładać bezpośrednio na podatników nie- zamieszkałych takie same zobowiązania, jak te, które mają zastosowanie do podatników zamieszkałych, łącznie z tymi, które mogą zostać ustanowione na mocy art. 22 ust. 8. (7)  Jeżeli niezamieszkali podatnicy są obywatelami państw, z którymi nie ma porozumienia regulującego wzajemną pomoc podobną do tej ustanowionej we Wspólnocie, Pań- stwa Członkowskie nadal będą mogły wymagać od takich niezamieszkałych podatników wyznaczenia przedstawi- ciela podatkowego, który będzie płatnikiem podatku zamiast nich, lub wyznaczenia agenta. (8)  Państwa Członkowskie nadal zachowają całkowitą swo- bodę wyznaczania osoby odpowiedzialnej za wpłatę podatku od przywozu. (9)  Państwa Członkowskie mogą nadal przewidywać, że ktoś inny niż podatnik jest solidarnie odpowiedzialny za zapłatę podatku. (10) Należy również wyjaśnić art. 10 dyrektywy 77/388/EWG, aby zapobiec pewnym przypadkom uchylania się od opo- datkowania w przypadku dostaw ciągłych. (11) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić dyrektywę 77/388]EWG, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 'W dyrektywie 77/388/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1) W art. 10 ust. 2 akapit pierwszy po zdaniu drugim dodaje się zdanie w brzmieniu: „Państwa Członkowskie mogą w niektórych wypadkach prze- widzieć, że dostawy ciągłe towarów i usług, dokonywane przez określony czas, będą uważane za zakończone przy- najmniej w odstępach rocznych.” 2) W art. 28f ust. 1 (który zmienia art. 17 ust. 2, 3 i 4 tej samej dyrektywy), w art. 17 ust. 4 lit. a) wyrazy „art. 21 ust. 1 lit. a)” zastępuje się wyrazami: „art. 21 ust. 1 lit. a) i c)”.