11.2.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 40[7 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 124/2009 z dnia 10 lutego 2009 r. ustalające maksymalne zawartości w żywności kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego tymi substancjami pasz, dla których nie są one przeznaczone (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (!), w szczególności jego art. 2 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Kokcydiostatyki i histomonostatyki są substancjami mają- cymi na celu zniszczenie lub zahamowanie wzrostu pierwotniaków. Mogą one być między innymi dopusz- czone do stosowania jako dodatki paszowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwie- rząt (). W zezwoleniach na stosowanie kokcydiosta- tyków i histomonostatyków jako dodatków paszowych określone są szczególne warunki stosowania, takie jak docelowy gatunek lub kategoria zwierząt, dla których przeznaczone są dodatki. Podmioty branży paszowej mogą w ramach jednego zakładu wytwarzać różnorodne pasze, a różne rodzaje produktów mogą być produkowane bezpośrednio po sobie na tej samej linii produkcyjnej. Może wystąpić sytuacja, w której nieuniknione śladowe ilości danego produktu pozostają wciąż na linii produkcyjnej w momencie rozpoczęcia produkcji innego produktu paszowego. Takie przeniesienie substancji z jednej partii produkcyjnej do drugiej określa się mianem „zanieczy- szczenia krzyżowego”, a dojść do niego może na przy- kład przy stosowaniu kokcydiostatyków lub histomonos- tatyków jako dopuszczonego dodatku paszowego. W rezultacie kolejna produkowana pasza może ulec zanieczyszczeniu technicznie niemożliwymi do unik- nięcia śladowymi ilościami wymienionych substancji obecnymi w paszy, w odniesieniu do której nie zezwo- lono na stosowanie kokcydiostatyków lub histomonosta- tyków, na przykład paszy przeznaczonej dla gatunków lub kategorii zwierząt nieprzewidzianych w zezwoleniu na stosowanie dodatku. Takie nieuniknione zanieczy- szczenie krzyżowe może nastąpić na wszystkich etapach produkcji i przetwarzania pasz, a także podczas ich prze- chowywania i transportu. W celu zapobieżenia przyjęciu przez państwa członkow- skie przepisów krajowych dotyczących nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego dopuszczonymi kokcydios- tatykami lub histomonostatykami pasz, dla których nie są one przeznaczone, i ich obecności w pochodnych środkach spożywczych, które to przepisy zakłócałyby funkcjonowanie rynku wewnętrznego, konieczne jest (6) przyjęcie w tej dziedzinie zharmonizowanych przepisów wspólnotowych. Substancje czynne występujące w dopuszczonych kokcy- diostatykach i histomonostatykach pochodzące z nieunik- nionego zanieczyszczenia krzyżowego w paszach, dla których nie są one przeznaczone, uznaje się za substancje niepożądane w paszach zwierzęcych w rozumieniu dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Euro- pejskiego i Rady (*), a ich obecność nie powinna zagrażać zdrowiu zwierząt, ludzi i środowisku.  Dlatego w dyrektywie Komisji 2009/8/WE zmieniającej załącznik I dyrektywy 2002/32/WE (*) ustalono maksymalne zawartości takich substancji w paszach zwierzęcych. Obecność kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzy- żowego w paszach, dla których nie są one przeznaczone, nawet poniżej maksymalnych zawartości ustalonych na podstawie dyrektywy 2002/32/WE, może skutkować obecnością pozostałości tych substancji w produktach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego. Wobec powyższego dla ochrony zdrowia publicznego oraz o ile nie ustalono jeszcze najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości (NDP) dla danego produktu żywnościowego zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustana- wiającym wspólnotową procedurę dla określania maksy- malnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwie- rzęcego (?) lub zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003, należy ustalić górne granice tolerancji substancji czynnych zawartych w kokcydiostatykach i histomonostatykach w żywności pochodzenia zwierzę- cego, pochodzących z danej paszy, dla której nie są one przeznaczone, w kontekście rozporządzenia (EWG) nr 315/93  ustanawiającego — procedury  Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności. Na wniosek Komisji Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wydał szereg opinii ($) w sprawie ryzyka dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w następstwie nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżo- wego dopuszczonymi jako dodatki paszowe kokcydios- tatykami lub histomonostatykami pasz, dla których nie są one przeznaczone. W odniesieniu do każdego kokcy- diostatyku lub histomonostatyku dopuszczonego jako dodatek paszowy Urząd wziął w swej ocenie pod uwagę hipotetyczne wielkości zanieczyszczenia krzyżo- wego paszy na poziomie 2 %, 5% i 10 % substancjami pochodzącymi z paszy produkowanej wcześniej z zastosowaniem najwyższej dopuszczalnej dawki kokcy- diostatyków lub histomonostatyków.