11/t. 10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 31994R0519 L 67/89 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 10.3.1994 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) nr 3420/83 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, uwzględniając dokumenty ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz dokumenty dotyczące przetworzonych pro- duktów rolnych przyjęte na podstawie art. 235 Traktatu, w szcze- gólności przepisy tych dokumentów, pozwalające na odstąpienie od ogólnej zasady, według której ograniczenia ilościowe lub środki o skutku równoważnym mogą być zastępowane jedynie środkami przewidzianymi w tych samych dokumentach, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach; wspólne reguły mające zastosowanie do przywozu z niektórych państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1765/82 z dnia 30 czerwca 1982 r. w sprawie wspól- nych reguł przywozu z krajów o upaństwowionym handlu (!); rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1766/82 z dnia 30 czerwca 1982 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z Chińskiej Repu- bliki Ludowej (2) oraz rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3420/83 z dnia 14 listopada 1983 r. w sprawie ustaleń dotyczących przy- wozu produktów pochodzących z krajów o upaństwowionym handlu, niezliberalizowanych na poziomie Wspólnoty (*) stano- wią istotny aspekt tej polityki, jakkolwiek wciąż pozwalają na wyjątki i odstępstwa umożliwiając Państwom Członkowskim kontynuowanie stosowania środków krajowych w odniesieniu do przywozu produktów pochodzących z wyżej wymienionych pań- stw trzecich, tak że polityka ta wymaga uzupełnienia; na mocy art. 7a Traktatu, od dnia 1 stycznia 1993 r. rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału; (!) Dz.U.L 195 z 5.7.1982, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1013/93 (Dz.U. L 105 z 30.4.1993, str. 1). () Dz.U.L195z 5.7.1982, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1409/86 (Dz.U. L 128 z 14.5.1986, str. 25). () Dz.U.L 346 z 8.12.1983, str. 6. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 848/92 (Dz.U. L 89 z 4.4.1992, str. 1). wprowadzenie wspólnej polityki handlowej, która dotyczy reguł przywozu, jest dlatego niezbędnym uzupełnieniem wprowadze- nia rynku wewnętrznego i jest jedynym środkiem zapewniającym, że reguły mające zastosowanie do handlu wspólnotowego z pań- stwami trzecimi prawidłowo odzwierciedlają integrację rynków; w celu osiągnięcia większej jednolitości w regułach przywozu, konieczne jest wyeliminowanie wyjątków i odstępstw wynikają- cych z utrzymujących się krajowych środków polityki handlowej, w szczególności ograniczeń ilościowych utrzymywanych przez Państwa Członkowskie na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 3420/83; jednolitość ta musi być osiągnięta poprzez określe- nie w możliwie największym stopniu, szczególnych cech systemu gospodarczego danych państw trzecich, przepisów podobnych do stosowanych zgodnie ze wspólnymi regułami dla pozostałych państw trzecich; liberalizacja przywozu, mianowicie brak wszelkich ograniczeń ilościowych, musi zatem stanowić punkt wyjścia dla reguł wspól- notowych; jednakże w odniesieniu do ograniczonej ilości produktów pocho- dzących z Chińskiej Republiki Ludowej, z uwagi na wrażliwość niektórych sektorów przemysłu wspólnotowego, powinny być ujęte w niniejszym rozporządzeniu kontyngenty ilościowe i środki nadzoru stosowane na poziomie wspólnotowym; powinna zostać ustanowiona procedura przeglądu i sprawdzania tych środków w celu dostosowania ich do zmian sytuacji; w przypadku pozostałych produktów Komisja musi zbadać warunki i zasady przywozu, kierunki przywozu, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz środki, jeżeli takie istnieją, które mają być podjęte; w odniesieniu do tych produktów może stać się oczywiste istnie- nie nadzoru wspólnotowego nad niektórymi przywozami tych produktów; do Komisji i Rady należy przyjęcie środków ochronnych stoso- wanych w interesie Wspólnoty z odpowiednim uwzględnieniem istniejących zobowiązań międzynarodowych; nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub więcej regionów Wspólnoty mogą jednakże okazać się bardziej odpo- wiednie niż środki mające zastosowanie do całej Wspólnoty; tym niemniej takie środki powinny być dopuszczone tylko wyjątkowo oraz jeżeli nie istnieją środki alternatywne; niezbędne jest także zapewnienie, że środki te są tymczasowe oraz że powodują moż- liwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrz- nego;