30.8.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 224/7 (Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa) KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 23 sierpnia 2005 r. w sprawie przyznania ilości substancji kontrolowanych dopuszczonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 333) (Jedynie teksty w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, słoweńskim, szwedzkim i włoskim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2005/626/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2037/2000 z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (!), w szczególności jego art. 3 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólnota wycofała się już z produkcji i konsumpcji chlorofluorowęglowodorów, innych całkowicie fluorow- cowanych chlorofluorowęglowodorów, halonów, tetrach- lorku węgla, 1,1,1-trichloroetanu, wodorobromofluoro- węglowodoru oraz bromochlorometanu. Każdego roku Komisja jest zobowiązana określić niezbędne zastosowania dla tych substancji kontrolowa- nych, ilości, w jakich mogą być stosowane, jak również i przedsiębiorstwa, które mogą je stosować. Decyzja IV/25 stron Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę  ozonową, dalej zwanego „Protokołem montrealskim”, ustala kryteria stosowane przez Komisję przy określaniu wszelkich niezbędnych zastosowań oraz zezwala na produkcję i konsumpcję konieczną do zaspokojenia potrzeb wyni- kających z niezbędnych zastosowań substancji kontrolo- wanych w każdej ze stron. () Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2077/2004 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004, str. 28). (4) Decyzja XV/8 stron Protokołu montrealskiego zezwala na produkcję i konsumpcję niezbędną do zaspokojenia potrzeb wynikających z niezbędnych zastosowań substancji kontrolowanych wymienionych w załączni- kach A, B i C (grupa II i III substancji) Protokołu mon- trealskiego do celów laboratoryjnych i analitycznych wymienionych w załączniku IV do sprawozdania z siódmego spotkania stron, z zastrzeżeniem warunków określonych w załączniku II do sprawozdania z szóstego spotkania stron, decyzja VII/11 oraz decyzja XI/15 stron Protokołu montrealskiego. Zgodnie z ust. 3 decyzji XII/2 dwunastego spotkania stron Protokołu montrealskiego w sprawie środków ułat- wiających przejście na inhalatory ciśnieniowe wolne od chlorofluorowegląawodorów, Austria, Belgia, Cypr, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Niderlandy, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Republika Czeska, Repu- blika Słowacka, Słowenia, Szwecja, Węgry oraz Zjedno- czone Królestwo powiadomiły Program Narodów Zjed- noczonych ds. Ochrony Środowiska (?), że chlorofluoro- węglowodory (CFC) nie są już niezbędne przy produkcji inhalatorów ciśnieniowych zawierających czynne skład- niki należące do kategorii terapeutycznych „krótkodziała- jących bronchodilatorów beta-agonistycznych”, „wdycha- nych sterydów” i „bronchodilatorów antycholinergicz- nych”. Artykuł 4 ust. 4 pkt i) lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 uniemożliwia stosowanie i wpro- wadzanie do obrotu CFC, chyba że są uznane za niezbędne zgodnie z warunkami opisanymi w art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia. Powyższe ustalenia dotyczące braku niezbędości zmniejszyły zapotrzebowanie na CFC () www.unep.org/ozone/dec12-2-3.shtml