13Jt. 27 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 179 32001L0110 L 10/47 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 12.1.2002 DYREKTYWA RADY 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnosząca się do miodu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Niektóre dyrektywy pionowe dotyczące żywności powinny zostać uproszczone w celu uwzględnienia tylko podstawowych wymogów, które muszą spełniać produkty przez nie obejmowane, aby umożliwić swobodny prze- pływ tych produktów w obrębie rynku wewnętrznego, zgodnie z konkluzjami Rady Furopejskiej, jaka odbyła się w Edynburgu w dniach 11 i 12 grudnia 1992 r., potwier- dzonymi przez Radę Europejską w Brukseli, w dniach 10 i 11 grudnia 1993 r. (2)  Dyrektywa Rady 74/409/EWG z dnia 22 lipca 1974 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do miodu (4) była uzasadniona fak- tem, że różnice między ustawodawstwami krajowymi w sprawie definicji miodu, różnych rodzajów miodu oraz wymaganych właściwości mogą powodować występowa- nie nieuczciwej konkurencji, mogącej wprowadzać konsu- mentów w błąd i tym samym mieć bezpośredni wpływ na ustanawianie i funkcjonowanie wspólnego rynku. (3)  Dyrektywa 74/409/EWG wraz z późniejszymi zmianami ustanowiła definicje, określiła różne rodzaje miodu, które mogłyby zostać wprowadzone do obrotu pod właściwymi nazwami, ustanowiła wspólne reguły w sprawie składu i określiła główne informacje znajdujące się na etykiecie, tak aby zapewnić swobodny przepływ tych produktów we Wspólnocie. (4)  Do celów przejrzystości dyrektywa 74/409/[EWG powinna zostać zmieniona, aby uczynić reguły dotyczące warun- ków produkcji i obrotu miodem bardziej przystępnymi oraz doprowadzić do ich zgodności z ogólną wspólno- tową legislacją dotyczącą środków spożywczych, w szcze- gólności z legislacją w sprawie etykietowania, zanieczy- szczeń oraz metod analiz. (59)  Ogólne zasady etykietowania żywności ustanowione (!) Dz.U. C 231 z 9.8.1996, str. 10. () Dz.U.C 279 z 1.10.1999, str. 91. () Dz.U.C 56 z 24.2.1997, str. 20. (*) Dz.U.L 221 z 12.8.1974, str. 10. Dyrektywa zmieniona Aktem przy- stąpienia Hiszpanii i Portugalii z 1985 r. > w  dyrektywie Parlamentu FEuropejskiego i Rady 2000/13/WE (*) powinny się stosować, z zastrzeżeniem niektórych warunków. Ze względu na ścisły związek mię- dzy jakością miodu a jego pochodzeniem niezbędne jest, aby dostępna była pełna informacja w tych sprawach, tak aby konsument nie był wprowadzany w błąd odnośnie do jakości produktu. Interesy poszczególnych konsumentów w zakresie geograficznych właściwości miodu oraz pełnej przejrzystości w tym względzie wymagają tego, aby na ety- kiecie zawarto nazwę kraju pochodzenia, w którym miód został zebrany. Pyłek lub inny indywidualny składnik miodu nie powinien być usuwany, chyba że nie można tego uniknąć podczas usuwania obcych substancji organicznych lub nieorganicz- nych. Proces ten może być przeprowadzany poprzez fil- trację. W przypadku gdy taka filtracja prowadzi do usunię- cia znaczącej ilości pyłku, konsument musi być stosownie poinformowany o takim skutku za pomocą właściwego wskazania na etykiecie. Miód, którego nazwa zawiera wskazania odnoszące się do kwiatu, warzywa, regionu terytorium lub topograficznego pochodzenia lub dotyczące szczególnych kryteriów jako- ści, nie może zawierać dodatku filtrowanego miodu. W celu poprawienia przejrzystości rynku etykietowanie filtro- wanych miodów i miodów piekarskich musi być obowiąz- kowe przy każdej transakcji na rynku hurtowym. Jak Komisja podkreśliła w swoim komunikacie dla Parla- mentu Europejskiego i Rady z dnia 24 czerwca 1994 r. w sprawie europejskiego pszczelarstwa, Komisja może przyjąć metody analiz zapewniające zgodność z właściwo- ściami składowymi i dodatkowymi szczególnymi sprawo- zdaniami dla całości miodu wprowadzonego do obrotu we Wspólnocie. Pożądane jest uwzględnienie wyników wykonanej pracy dotyczącej nowej normy Codex dla miodu, dostosowa- nych, gdzie o stosowne, do szczególnych wymogów Wspólnoty. Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności ustanowionymi w art. 5 Traktatu, cel ustanowienia wspól- nych definicji i zasad dla danych produktów i uzgodnienia z ogólnymi zasadami wspólnotowego prawodawstwa w sprawie środków spożywczych nie może być skutecz- nie osiągnięty przez Państwa Członkowskie, a może ze względu na charakter niniejszej dyrektywy być osiągnięty w sposób bardziej skuteczny przez Wspólnotę. Niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to co niezbędne do osiągnię- cia danego celu. Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29.