L 374/42 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 22.12.2004 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2205/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całko- witego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, Artykuł 1 W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 ustęp doty- czący Włoch otrzymuje brzmienie: uwzględniając dyrektywę Rady 92/83/JEWG z dnia 19 paździer- nika 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcy- zowych od alkoholu i napojów alkoholowych (!), w szczegól- ności jej art. 27 ust. 4, uwzględniając opinię Komitetu ds. Podatku Akcyzowego, a także mając na uwadze, co następuje: () () ) Na podstawie art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83JEWG Państwa Członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymaganiami jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, pod warunkiem że wymagania te zostały należycie zgłoszone i zaakceptowane zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 3 i 4 tego artykułu. Włochy zgłosiły zmiany procesu skażania zatwierdzo- nego rozporządzeniem (WE) nr 3199/93 (?). Dnia 26 listopada 2003 r. Komisja przekazała to powia- domienie pozostałym Państwom Członkowskim. Ponieważ ani Komisja, ani żadne Państwo Członkowskie nie wnioskowały w wyznaczonym terminie, aby Rada zajęła się tą kwestią, zgodnie z art. 27 ust. 4 dyrektywy 92/83/EWG zgłoszone przez Włochy zmiany procesu skażania uważa się za zatwierdzone przez Radę, ze skut- kiem od 26 stycznia 2004 r. W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 3199/93 powinno zostać odpowiednio zmienione, Dz.U. L 316 z 31.10.1992, str. 21. Rozporządzenie zmienione Traktatem o Przystąpieniu z 2003 r. Dz.U. L 288 z 23.11.1993, str. 12. Rozporządzenię ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2559/98 (Dz.U. L 320 z 28.11.1998, str. 27). „Włochy Alkohol etylowy, który ma zostać poddany skażeniu, musi wykazywać zawartość alkoholu etylowego nie mniejszą niż 83% objętości i moc nie mniejszą niż 90 % objętości, zmie- rzoną alkoholomierzem zgodnym z przepisami WE. Na hektolitr bezwodnego alkoholu etylowego dodaje się: a) 125 gramów ftiofenu; b) 0,8 grama benzoesanu denaturującego; c) 3 gramy czerwieni kwasowej CI 24 (barwnik czerwony), roztwór 25 % stężenia wagowego; d) 2 litry metyloetyloketonu. W celu zapewnienia całkowitej rozpuszczalności wszystkich składników mieszanka musi być przygotowywana w alko- holu etylowym o zawartości alkoholu poniżej 96% obj., zmierzonej alkoholomierzem zgodnym z przepisami WE. Skażanie odbywa się dzięki substancjom wymienionym w lit. a), b) i d). Tiofen i benzoesan denaturujący zmieniają właści- wości organoleptyczne produktu tak, że nie nadaje się on do konsumpcji przez człowieka, a wyeliminowanie etyloetyloke- tonu, którego punkt wrzenia osiąga 79,6 *C i jest tym samym zbliżony do alkoholu etylowego (78,9*C), jest trudne i bardzo kosztowne. Okoliczności te ułatwiają prowadzenie kontroli przez organa finansowe w celu stwierdzenia możli- wego nadużycia. Czerwień kwasowa CI nadaje produktowi charakterystyczne czerwone Zabarwienie, co sprawia, Żże przeznaczenie produktu jest natychmiast rozpoznawalne.”.