07/t. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 103 31993R3118 12.11.1993 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 279/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3118/93 z dnia 25 października 1993 r. ustanawiające warunki wykonywania w Państwie Członkowskim usług krajowego transportu drogowego rzeczy przez przewoźników nie mających siedziby w tym państwie RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu FEuropejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), a także mając na uwadze, co następuje: na podstawie art. 75 ust. 1 lit. b) Traktatu, ustanowienie wspólnej polityki transpor- towej wiąże się, między innymi, z określeniem warunków dotyczących dostępu przewoźników niemających siedziby do drogowego transportu rzeczy przez przewoźników w danym Państwie Członkowskim; przepis ten pociąga za sobą zniesienie wszelkich ograniczeń wobec usługodawców na podstawie ich przynależności pań- stwowej lub faktu, że mają siedzibę w innym Państwie Człon- kowskim niż to, w którym usługa ma być świadczona; w celu niezakłóconego i elastycznego wykonania tego przepisu, należy przewidzieć przejściową regulację dotyczącą kabotażu na okres poprzedzający wprowadzenie ostatecznej regulacji; jedynie przewoźnicy, którzy posiadają licencje wspólnotowe, zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 881/92 z dnia 26 marca 1992 r. w sprawie dostępu do rynku drogowych prze- wozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium Państwa Członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich (*), jak również przewoźnicy upoważnieni do wykonywania niektórych kategorii usług w międzynarodowych drogowych przewozach towarów, mogą zostać uprawnieni do kabotażu; () Dz.U. C 317 z 7.12.1991, str. 10 oraz Dz.U. C 172 z 8.7.1992, str. 22. () Dz.U. C 150 z 15.6.1992, str. 336. (3) Dz.U. C 169 z 6.7.1992, str. 30. () Dz.U. L 95 z 9.4.1992, str. 1. taka regulacja przejściowa powinna zawierać kontyngent wspólnotowych zezwoleń na kabotaż, który będzie stopniowo podwyższany; należy ustalić warunki wystawiania i stosowania zezwoleń na kabotaż; należy ustalić przepisy Państwa Członkowskiego przyjmującego dotyczące czynności kabotażowych; muszą zostać wydane przepisy, na podstawie których mogą być podejmowane interwencje w przypadku poważnego naru- szenia rynków transportowych; w tym celu należy wprowadzić odpowiednią procedurę podejmowania decyzji oraz procedurę gromadzenia wymaganych danych statystycznych; Państwa Członkowskie powinny świadczyć sobie pomoc wza- jemną w zakresie odpowiedniego stosowania wprowadzonej regulacji; w szczególności w zakresie kar mających zastosowa- nie w przypadku naruszeń przepisów; sankcje te nie powinny mieć charakteru dyskryminującego i powinny być proporcjo- nalne do skali wykroczenia; powinna być przewidziana możliwość skorzystania z procedury odwoławczej; Komisja powinna regularnie składać sprawozdanie ze stosowa- nia niniejszego rozporządzenia; w celu spełnienia zobowiązań nałożonych na Radę, należy ustalić datę wejścia w życie ostatecznej regulacji, na podstawie, której możliwy jest przewóz kabotażowy bez ograniczeń iloś- ciowych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1.  Każdy przewoźnik zajmujący się zarobkowym drogowym przewozem rzeczy, posiadający licencję wspólnotową, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 881/92, jest uprawniony, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, do wykonywania czasowego zarobkowego drogowego transportu rzeczy w innym Państwie Członkowskim, zwanego dalej odpo- wiednio „kabotaż” oraz „przyjmujące Państwo Członkowskie”, bez konieczności posiadania siedziby przedsiębiorstwa lub innej instytucji na jego terytorium.