188 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 26 32001L0015 22.2.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 52/19 DYREKTYWA KOMISJI 2001/15/WE z dnia 15 lutego 2001 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkow- skich, odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (!), ostatnio zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego oraz Rady 1999/41/WE (?), w szcze- gólności jej art. 4 ust. 2, po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Do żywności o specjalnym przeznaczeniu żywieniowym można dodawać różne substancje odżywcze takie jak wita- miny, związki nieorganiczne, aminokwasy i inne w celu zapewnienia zaspokojenia specjalnych potrzeb żywienio- wych osób, dla których taka żywność jest przeznaczona i/lub w celu spełnienia wymogów prawnych ustanowio- nych w szczególnych dyrektywach, przyjętych na podsta- wie art. 4 ust. 1 dyrektywy 89/398/EWG. Nie jest możliwe określenie substancji odżywczych jako osobnej grupy do celów niniejszej dyrektywy ani sporzą- dzenie na tym etapie wyczerpującego wykazu wszystkich kategorii substancji odżywczych, które mogą być doda- wane do żywności specjalnego przeznaczenia żywienio- wego. Asortyment żywności specjalnego przeznaczenia żywie- niowego jest bardzo szeroki i różnorodny, a procesy technologiczne stosowane do ich produkcji zróżnicowane. Z tego powodu powinien być dostępny możliwie najszer- szy wybór substancji, które można bezpiecznie stosować w produkcji żywności specjalnego przeznaczenia żywie- niowego w odniesieniu do kategorii substancji odżyw- czych wymienionych w niniejszej dyrektywie. Wyboru substancji powinno się dokonywać przede wszystkim na podstawie ich bezpieczeństwa, a następnie ich dostępności dla użytku przez ludzi oraz ich właściwo- ści organoleptycznych i technologicznych. Włączenie sub- stancji do wykazu substancji, które można stosować do produkcji żywności specjalnego przeznaczenia żywienio- wego nie oznacza, że ich dodanie do takiej żywności jest konieczne czy pożądanie. Jeżeli uznano za konieczne dodanie danej substancji odżywczej, fakt ten został ustalony w przepisach szczegól- nych odnośnych szczególnych dyrektyw wraz z odpo- wiednimi warunkami ilościowymi, gdzie właściwe. W przypadku braku przepisów szczególnych lub w przy- padku żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 27. Dz.U. L 172 z 8.7.1999, str. 38. nie objętych dyrektywami szczególnymi, należy stosować substancje odżywcze w celu wytworzenia produktów speł- niających wymogi definicji takich produktów oraz spełnia- jących specjalne potrzeby żywieniowe osób, dla których są przeznaczone. Omawiane produkty muszą również być bezpieczne podczas stosowania zgodnie z zaleceniami producenta. Przepisy dotyczące wykazu substancji odżywczych, które można stosować w wytwarzaniu preparatów dla niemow- ląt i preparatów pochodnych oraz przetworzonej żywno- ści na bazie zbóż oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci, ustalone w dyrektywie Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych (*), ostatnio zmienioną dyrek- tywą 1999/50/WE (+) oraz w dyrektywie Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywno- ści na bazie zbóż oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci (*), ostatnio zmienionej dyrektywą 1999/39/WE (6). Nie ma zatem potrzeby powtarzania wspomnianych prze- pisów w niniejszej dyrektywie. Różne substancje odżywcze można również stosować w środkach spożywczych jako dodatki do żywności. W tym kontekście przyjęto lub należy przyjąć dla nich kryte- ria czystości na poziomie Wspólnoty, zgodnie z dyrektywą Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczą- cych dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (?), zmienioną dyrektywą 94/34/WE Parla- mentu Furopejskiego i Rady (8). Wspomniane kryteria czy- stości powinno stosować się w odniesieniu do takich sub- stancji, bez względu na cel ich użycia w środkach spożywczych. Do czasu przyjęcia na szczeblu Wspólnoty kryteriów czy- stości w odniesieniu do reszty substancji oraz w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego, należy stosować ogólnie przyjęte kryteria czystości zalecane przez międzynarodowe organizacje lub agencje, włączając, lecz nie ograniczając się do Wspólnego Komitetu Ekspertów FAO/WHO ds. dodatków do żywno- ści (JECFA), EUP (Farmakopei Europejskiej). Należy zezwo- lić Państwom Członkowskim na utrzymanie przepisów krajowych ustalających kryteria czystości, bez uszczerbku dla postanowień wymienionych w Traktacie. Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dz.U. L 139 z 2.6.1999, str. 29. Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17. Dz.U. L 124 z 18.5.1999, str. 8. Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27. Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 1.