6.8.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 260/1 I (Akty, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1421/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2792/1999 ustanawiające szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 36 i 37, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: Rozporządzenie (WE) nr 2792/1999 () ustanawia prze- pisy dotyczące ochrony i rozwoju zasobów wodnych oraz rozwoju sektora akwakultury Wspólnoty. Prawodawstwo wspólnotowe przewiduje możliwość pomocy uzupełniającej na złomowanie wtedy, kiedy można zastosować plan odbudowy. W takim przypadku bądź jeśli nadzwyczajne środki stosowane przez Komisję lub Państwa Członkowskie mogą mieć podobny skutek, pomoc dla rybaków, którzy zostali zmuszeni do zarzu- cenia połowów wskutek wprowadzenia planu albo środków, powinna również zostać zwiększona. To samo powinno mieć zastosowanie do rybaków, którzy stracili pracę wskutek przyjęcia planu odbudowy lub nadzwyczajnych środków, a ich statki nie zostały złomo- wane. 'W dniu 19 września 2002 r. Komisja wydała komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczący strategii trwałego rozwoju akwakultury europejskiej. Wprowa- (!) Opinia wydana w dniu 1 kwietnia 2004 r. (dotychczas nieopubli- kowana w Dzienniku Urzędowym). () DzZ.U. L 337 z 30.12.1999, str. 10. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 639/2004 (Dz.U. L 102 z 7.4.2004, str. 9). (7) dzenie w życie strategii wymaga zmiany rozporządzenia (WE) nr 2792/1999. Ochrona oraz rozwój zasobów wodnych nie dotyczy jedynie środków podejmowanych na morzu, ale także w wodach śródlądowych, w szczególności dotyczących gatunków anadromicznych i katadromicznych. W tym zakresie szczególnie ważne jest odtworzenie i ponowne otwarcie dróg migracji i obszarów tarła. Należy unikać wspierania wzrostu produkcji przekracza- jącego oczekiwany rozwój popytu. Należy poprawić stra- tegie wprowadzania do obrotu, ale często brakuje rzetel- nych statystyk dotyczących spożycia ryb, jak również analiz ekonomicznych dotyczących rynków i wprowa- dzania do obrotu produktów akwakultury. Szkodliwe zakwity alg są jednym z największych zagrożeń dla przyszłości hodowli mięczaków i skoru- piaków w Europie. Czasami zakwit może utrzymywać się wyjątkowo długo i może wystąpić w okresie wzmo- żonej sprzedaży, a rekompensata dla hodowców mięczaków i skorupiaków dotkniętych zakwitem może być uzasadniona, za wyjątkiem przypadków powtarzania się zjawiska. Poszerzanie podstawowej wiedzy o sektorze obejmuje wszystkie aspekty hodowli i ma pierwszorzędne znaczenie dla akwakultury. Z powodu niewystarczających środków przeznaczonych na ten cel, istotne jest dalsze wspieranie badań stosowanych i rozwoju technologicz- nego akwakultury przez rozszerzanie możliwości ich finansowania ze środków publicznych i promowanie prywatnych inicjatyw w tej dziedzinie. Powinno się zachęcać przedsiębiorstwa akwakultury do doskonalenia działalności środowiskowej oraz do samo- dzielnego rozwijania inicjatyw wykraczających poza minimalne wymagania prawne w zakresie ochrony środowiska.