07/t. 3 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 489 31997R2027 17.10.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 285/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W ramach wspólnej polityki transportowej zachodzi konieczność — poprawy  poziomu bezpieczeństwa pasażerów będących ofiarami wypadków lotniczych. Przepisy w sprawie odpowiedzialności z tytułu wypadku podlegają Konwencji o ujednostajnieniu niektórych pra- wideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotni- czego, podpisanej w Warszawie dnia 12 października 1929 r., lub tej samej Konwencji zmienionej w Hadze w dniu 28 września 1955 r. oraz Konwencji sporządzonej w Guadalajarze w dniu 18 września 1961 r., niezależnie od tego, który z tych dokumentów ma zastosowanie, a z których każdy jest tu określany jako „Konwencja War- szawska”;, Konwencja Warszawska stosowana jest na całym świecie z korzyścią zarówno dla pasażerów, jak i przewoźników lotniczych. Według obecnych standardów ekonomicznych i społecz- nych granica określona do celów odpowiedzialności przez Konwencję Warszawską jest zbyt niska i często prowadzi do długotrwałych postępowań sądowych, które niszczą wizerunek transportu lotniczego; w wyniku tego Państwa Członkowskie w różnym stopniu zwiększyły granicę odpowiedzialności, doprowadzając do ustanowienia różnych warunków przewozu na wew- nętrznym rynku lotniczym. Konwencja Warszawska dotyczy także transportu mię- dzynarodowego; na wewnętrznym rynku lotniczym zaniechano rozróżnienia na transport krajowy i między- narodowy; jest uzasadnione wprowadzenie takiego samego poziomu i charakteru odpowiedzialności, zarówno w transporcie krajowym, jak i międzynarodo- wym. (!) Dz.U. C 104 z 10.4.1996, str. 18, oraz Dz.U. C 29 z 30.1.1997, str. 10. () Dz.U. C 212 z 22.7.1996, str. 38. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 17 września 1996 r. (Dz.U. C 320 z 28.10.1996, str. 30), Wspólne Stanowisko Rady z dnia 24 lutego 1997 r. (Dz.U. C 123 z 21.4.1997, str. 89) i decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 29 maja 1997 r. (Dz.U. C 182 z 16.6.1997). (5) (10) (11) (12) Pełna analiza i rewizja Konwencji Warszawskiej jest oczekiwana od dłuższego czasu, a stanowiłaby w dłuż- szym okresie, na poziomie międzynarodowym, bardziej jednolitą i łatwiejszą w stosowaniu reakcję na problem odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych; wysiłki w celu podniesienia gra- nic odpowiedzialności określonych w Konwencji War- szawskiej powinny być kontynuowane w formie nego- cjacji na poziomie międzynarodowym. Stosownie do zasady pomocniczości działanie na pozio- mie Wspólnoty jest pożądane celem osiągnięcia harmo- nizacji w dziedzinie odpowiedzialności przewoźnika lot- niczego i może służyć jako wytyczna do poprawy ochrony pasażerów w skali globalnej. Właściwe jest usunięcie wszelkich granic pieniężnych odpowiedzialności przewidzianych w art. 22 ust. 1 Kon- wencji Warszawskiej lub wszelkich innych limitów wyni- kających z przepisów prawa lub umowy, zgodnie z obecnymi trendami na poziomie międzynarodowym. Aby nie dopuścić do sytuacji, w której ofiary wypadków nie otrzymają odszkodowania, wspólnotowi przewoź- nicy lotniczy, w odniesieniu do wszelkich roszczeń wynikających ze śmierci, zranienia lub innego uszkodze- nia ciała pasażera na mocy art. 17 Konwencji Warszaw- skiej, do określonego limitu nie powinni mieć możli- wości uchylenia się od odpowiedzialności na mocy art. 20 ust. 1 Konwencji Warszawskiej. Wspólnotowi przewoźnicy lotniczy mogą zostać zwol- nieni z odpowiedzialności w przypadkach winy odnoś- nego pasażera. Zachodzi konieczność dokładnego określenia zobowią- zań wynikających z niniejszego rozporządzenia w świetle art. 7 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2407/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie licencjonowania prze- woźników lotniczych (*); wspólnotowi przewoźnicy lot- niczy powinni być ubezpieczeni do pewnej granicy, określonej w niniejszym rozporządzeniu. Wspólnotowi przewoźnicy lotniczy powinni być zawsze uprawnieni do wystąpienia z roszczeniami przeciwko osobom trzecim. Szybkie wypłaty zaliczkowe mogą znacząco pomóc ran- nym pasażerom lub osobom fizycznym, uprawnionym do odszkodowania, w pokryciu kosztów powstających natychmiast po wypadku lotniczym. (* Dz.U. L 240 z 24.8.1992, str. 1.