OsJt. 2 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 47 31992L0051 24.7.1992 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 209/25 DYREKTYWA RADY 92/ 5 l/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształcenia i szkolenia zawodowego, uzupełniająca dyrektywę 89/48/EWG RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 49, 57 ust. 1 i art. 66, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Europejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (), a także mając na uwadze, co następuje: (1) () Dz () Dz () Dz Zgodnie z art. 8a Traktatu rynek wewnętrzny obejmuje obszar pozbawiony wewnętrznych granic i zgodnie z art. 3 lit. c) Traktatu jednym z celów Wspólnoty jest znie- sienie przeszkód w swobodnym przepływie osób i świad- czeniu usług pomiędzy Państwami Członkowskimi; dla obywateli Państw Członkowskich oznacza to w szczegól- ności możliwość wykonywania zawodu, na własny rachu- nek lub jako pracownik najemny, w Państwie Członkow- skim innym od tego, w którym zdobyli kwalifikacje zawodowe. W przypadku tych zawodów, dla których wykonywania Wspólnota nie ustaliła wymaganego minimalnego poziomu kwalifikacji, Państwa Członkowskie zachowują możliwość ustalenia takiego poziomu w celu zagwaranto- wania odpowiedniej jakości usług świadczonych na ich terytorium; nie mogą one, bez naruszania zobowiązań wynikających z art. 5, 48, 52 i 59 Traktatu, wymagać od obywatela Państwa Członkowskiego uzyskania tych kwa- lifikacji, które zazwyczaj są określane tylko poprzez odnie- sienie się do dyplomów wydawanych w ich własnym sys- temie szkolnictwa lub kształcenia, w przypadku gdy ten obywatel uzyskał całość lub część niniejszych kwalifikacji w innym Państwie Członkowskim; w rezultacie każde przyjmujące Państwo Członkowskie, w którym dany zawód podlega regulacjom, ma obowiązek wziąć pod uwagę kwalifikacje uzyskane w innym Państwie Człon- kowskim oraz ocenić, czy kwalifikacje te odpowiadają kwalifikacjom przez nie wymaganym. Dyrektywa Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół .U. C 263 z 16.10.1989, str. 1 oraz Dz.U. C 217 z 1.9.1990, str. 4. .U. C 149 z 18.6.1990, str. 149 oraz Dz.U. C 150 z 15.6.1992. .U. C 75 z 26.3.1990, str. 11. ) wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego trwających co najmniej trzy lata (4) ułatwia wypełnianie takich zobowiązań, jakkolwiek dotyczy ona tylko szkolnictwa wyższego. W celu ułatwienia wykonywania tych wszystkich działal- ności zawodowych, które na terenie przyjmującego Pań- stwa Członkowskiego uzależnione są od osiągnięcia okre- ślonego poziomu kształcenia i szkolenia, jako uzupełnienie pierwszego systemu powinien zostać wpro- wadzony drugi system ogólny. Uzupełniający system ogólny musi być oparty na tych samych zasadach i musi przewidywać odpowiednio te same reguły, które zawiera pierwotny system ogólny. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do tych zawodów regulowanych, które objęte są dyrektywami szczegóło- wymi zasadniczo dotyczącymi wzajemnego uznawania kursów kształcenia zakończonych przed rozpoczęciem życia zawodowego. Nie stosuje się jej również do tych działalności objętych dyrektywami szczegółowymi dotyczącymi przede wszyst- kim uznawania umiejętności technicznych na podstawie doświadczenia zawodowego zdobytego w innym Państwie Członkowskim; niektóre z tych dyrektyw odnoszą się jedy- nie do działalności zawodowej na własny rachunek; celem zagwarantowania, że wykonywanie tych działalności zawodowych przez pracownika najemnego nie jest objęte niniejszą dyrektywą, a co za tym idzie wykonywanie tej samej działalności podlegałoby różnym prawnym ustale- niom dotyczącym uznawania w zależności od tego, czy czynność zawodowa wykonywana jest na własny rachu- nek, czy w charakterze pracownika najemnego, dyrekty- wami tymi powinny być objęte osoby wykonujące działal- ność zawodową jako pracownik najemny. Uzupełniający system ogólny nie narusza postanowień art. 48 ust. 4 oraz art. 55 Traktatu. System uzupełniający musi objąć poziomy kształcenia i szkolenia, które nie zostały objęte pierwotnym systemem ogólnym, to znaczy takie, które odpowiadają innemu kształceniu i szkoleniom powyżej poziomu szkoły średniej oraz innemu kształceniu i szkoleniom, jak i takie, które odpowiadają długim i krótkim kursom z zakresu szkoły Dz.U. L 19 z 24.1.1989, str. 16.