L 101/10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 21.4.2005 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 61 1/2005 z dnia 20 kwietnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 823/2000 w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do określonych grup porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych między towarzystwami żeglugi liniowej (konsorcja) (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 479/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do określonych grup porozumień, decyzji i praktyk uzgodnio- nych między towarzystwami żeglugi liniowej (konsorcja) (!), a w szczególności jego art. 1, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (*), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Porozumień Ogra- niczających Konkurencję i Pozycji Dominującej, a także mając na uwadze, co następuje: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 823/2000 (?) przewi- duje dla konsorcjów żeglugi linowej ogólne wyłączenie od zakazu zawartego w art. 81 ust. 1 Traktatu, z zastrzeżeniem pewnych warunków. Rozporządzenie (WE) nr 823/2000 wygaśnie w dniu 25 kwietnia 2005 r. Z doświadczenia Komisji w stosowaniu tego rozporządzenia wynika, że przyznawanie wyłą- czenia grupowego konsorcjom jest nadal uzasadnione. Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 823/2000 powinno zostać zatem przedłużone o kolejne pięć lat. Jednakże pod pewnymi względami przepisy rozporzą- dzenia (WE) nr 823/2000 nie są wystarczająco dostoso- wane do praktyki obecnie stosowanej w branży. Dlatego też właściwym jest wprowadzenie pewnych drobnych zmian po to, aby rozporządzenie (WE) nr 823/2000 lepiej służyło zamierzonemu celowi, do czasu wyników (!) Dz.U. L 55 z 29.2.1992, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1/2003 (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1). (*) Dz.U. C 319 z 23.12.2004, str. 2. () Dz.U. L 100 z 20.4.2000, str. 24. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 463/2004 z 13.3.2004, str. 23). (DzU. L 77 przeglądu rozporządzenia Rady (EWG) nr 4056/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 85 i 86 Traktatu do transportu morskiego (*), po którym bardziej istotne zmiany mogą okazać się konieczne. W szczególności rozporządzenie (WE) nr 823/2000 przewiduje, że porozumienia ustanawiające konsorcjum muszą dawać członkom prawo do wycofania się z konsorcjum bez finansowej lub innej kary, z zastrzeżeniem pewnych warunków dotyczących okresu wypowiedzenia. Z praktyki wynika, że interpretacja tego przepisu jest niejasna w przypadku, gdy data wejścia w życie porozumienia jest wcześniejsza niż data faktycz- nego rozpoczęcia świadczenia usługi, np. gdy statki nie są dostępne lub nadal są w budowie. Taka sytuacja powinna być zatem regulowana przepisami szczegóło- wymi. Uzasadnione są starania konsorcjów o zabezpieczenie nowych inwestycji dokonywanych w ramach świadczo- nych usług. Dlatego też możliwość zawarcia „klauzuli o niewycofywaniu się” przez strony porozumienia usta- nawiającego konsorcjum powinna również dotyczyć sytuacji, w których strony istniejącego porozumienia ustanawiającego konsorcjum uzgodniły, że dokonają znacznych nowych inwestycji, a koszty tych inwestycji uzasadniają zawarcie nowej „klauzuli o niewycofywaniu rP się”. Rozporządzenie (WE) nr 823/2000 stanowi, że wyłą- czenie stosuje się po spełnieniu pewnych warunków obejmujących istnienie skutecznej konkurencji cenowej pomiędzy członkami konferencji, w ramach której działa konsorcjum, ze względu na to, że członkowie są wyraźnie upoważnieni w porozumieniu ustanawiającym konferencję do niezależnego ustalania każdej stawki frachtowej przewidzianej w taryfie konferencji. Zwrócono uwagę Komisji na fakt, że niezależne ustalanie stawek nie może być dłużej uznawane jako wspólna powszechna praktyka rynkowa. Obecnie indywidualne tajne umowy odgrywają ważniejszą rolę w różnych dziedzinach handlu. Umowy takie mogą również doprowadzić do skutecznej konkurencji pomiędzy członkami konferencji linii żeglugowej. Dlatego też istnienie indywidualnych tajnych umów należy również traktować jako oznakę istnienia efektywnej konkurencji cenowej pomiędzy członkami konferencji. (*) Dz.U. L 378 z 31.12.1986, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1/2003.