L 211/6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13.8.2005 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1335/2005 z dnia 12 sierpnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2076/2002 decyzje 2002/928/WE, 2004/129/WE, 2004/140/WE, 2004/247/WE i 2005/303|WE w odniesieniu do okresu czasu, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG i dalszego stosowania niektórych substancji nieobjętych załącznikiem I do dyrektywy 91/414JEWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę Rady nr 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r.(!) dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit trzeci i czwarty, a także mając na uwadze, co następuje: (3) Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że Państwo Członkowskie może w okresie 12 lat od noty- fikacji wymienionej dyrektywy zezwolić na wprowa- dzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I, a znajdujące się w obrocie dwa lata po dacie notyfikacji z wyjątkiem sytuacji, w której podjęto decyzję o niezawarciu danej substancji w załączniku I. Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 () oraz rozporządzenie (WE) nr 451/2000 (*) określają szczegó- łowe zasady wykonania pierwszej i drugiej fazy programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 wymienionej dyrektywy. Ten program trwa i nie było jak dotąd możliwe zakończenie procesu decyzyjnego w sprawie kilku substancji czynnych. W odniesieniu do 90 substancji czynnych objętych pierwszą fazą wymienionego programu pracy, 67 było przedmiotem dyrektywy lub decyzji. Prace odnośnie do 23 pozostałych substancji trwają. W odniesieniu do 53 substancji czynnych objętych drugą fazą wymienionego programu pracy, jedna była przedmiotem decyzji. Prace odnośnie do 52 pozostałych substancji  trwają. () Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona W odniesieniu do pierwszej fazy programu pracy, po przedłożeniu przez Państwo Członkowskie sprawoz- dawcę projektu sprawozdania z oceny, Komisja zorgani- zowała wzajemny przegląd. Tymczasem cykl wzajem- nych przeglądów został zakończony i decyzje lub dyrek- tywy dotyczące ostatnich substancji są obecnie w przygotowaniu. W odniesieniu do drugiej fazy, za wzajemne przeglądy odpowiada Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), który w okresie jednego roku od momentu przedłożenia projektu spra- wozdania z oceny ma obowiązek przedstawienia Komisji swojej opinii. Ponieważ terminy przedłożenia stanowią część ustaleń między Komisją a EFSA, możliwe jest określenie terminu, w którym będzie gotowa ostatnia opinia. Do chwili obecnej Komisja otrzymała trzy opinie, a ostatnia powinna być udostępniona Komisji pod koniec 2005 roku. W związku z powyższym więcej czasu powinno zostać przyznane na ocenę substancji objętych drugą fazą niż tych objętych pierwszą fazą, które już przeszły tę część procesu. W sprawozdaniu w sprawie postępów z dnia 26 lipca 2001 r. (*) Komisja wyjaśnia, dlaczego postęp nie jest tak dobry jak początkowo przewidywano. Główne powody opóźnienia to powolne rozpoczęcie spowodowane iden- tyfikacją i priorytetową klasyfikacją substancji, potrzeba połączenia koniecznych źródeł i ustanowienia bardziej wypracowanych systemów proceduralnych dotyczących oceny oraz podejmowania decyzji. Na podstawie wnio- sków wymienionego sprawozdania, rozporządzeniem nr 2076/2002 (*) Komisja przedłużyła termin dla substancji wciąż badanych. Tymczasem Komisja i Państwa Członkowskie aktywnie pracowały nad udoskonaleniem procedur oceny substancji czynnych, a znaczny wzrost ilości decyzji w ciągu ostatnich lat pokazuje, że okres przygotowania można uznać za zamknięty. Odpowiedzialny za drugą fazę programu przeglądu EFSA wchodzi także w fazę operacyjną i wydał już pierwsze opinie. Jednakże niektóre powody wskazane w sprawozdaniu z 2001 roku nadal obowią- zują. Obejmują one dalszą potrzebę jak najefektywniej- szego wykorzystania ograniczonych źródeł za pomocą odpowiednich metod podziału pracy i zapewnienia, że utrzymana zostaje obecna liczba decyzji podejmowanych w skali roku. Początkowa powolność, techniczna złożo- ność niektórej dokumentacji, konieczność zasięgnięcia opinii niezależnych kręgów naukowych i inne nieprzewi- dziane czynniki w wielu przypadkach znacznie wydłu- rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, str. 1). () Dz.U. L 366, z 15.12.1992, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2266/2000 (Dz.U. L 259 z 13.10.2000, str. 27). () Dz.U. L 55 z 29.2.2000, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1044/2003 (Dz.U. L 151 z 19.6.2003, str. 32). żyły czas potrzebny do podjęcia decyzji i środków wyko- nawczych. (*) COM(2001) 444 wersja ostateczna. () Dz.U. L 319 z 23.11.2002, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1765/2004 (Dz.U. L 315 z 14.10.2004, str. 26).