13/t. 29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 32002L0020 L 108/21 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT E UROPEJSKICH 24.4.2002 DYREKTYWA 2002/20/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, a w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( Wyniki publicznej konsultacji, przeprowadzonej na temat przeglądu ramowych regulacji z 1999 r., dotyczących łącz- ności elektronicznej, zawarte w komunikacie Komisji z dnia 26 kwietnia 2000 r., oraz stwierdzenia Komisji zawarte w jej komunikatach na temat piątego i szóstego raportu dotyczącego wdrażania pakietu regulacji teleko- munikacyjnych, potwierdzają potrzebę ustanowienia bar- dziej zharmonizowanych i mniej rygorystycznych regula- cji dotyczących dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej wewnątrz Wspólnoty. Konwergencja wielu różnych sieci i usług łączności elek- tronicznej oraz technologii z nimi związanych wymaga ustanowienia systemu zezwoleń obejmującego wszystkie porównywalne usługi w podobny sposób, niezależnie od stosowanych technologii. Celem niniejszej dyrektywy jest stworzenie ram prawnych dla zapewnienia swobody w zakresie udostępniania sieci i usług łączności elektronicznej, podlegających wyłącznie warunkom określonym w niniejszej dyrektywie oraz ogra- niczeniom zgodnie z art. 46 ust. 1 Traktatu, a w szczegól- ności środkami podejmowanymi w związku z polityką państwową, bezpieczeństwem publicznym oraz zdrowiem publicznym. Niniejsza dyrektywa obejmuje swoim zakresem zezwole- nia na udostępnianie wszelkich sieci i usług łączności Dz.U. C 365 E z 19.12.2000, str. 230 oraz Dz.U. C 270 E z 25.9.2001, str. 182. Dz.U. C 123 z 25.4.2001, str. 55. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 1 marca 2001 (Dz.U. C 277 z 1.10.2001, str. 116), wspólne stanowisko Rady z dnia 17 września 2001 r. (Dz.U. C 337 z 30.11.2001, str. 18) oraz Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2001 (dotychczas nie opublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 14 lutego 2002 r. ( Ć) elektronicznej, niezależnie od tego, czy są one udostęp- niane publicznie, czy też nie. Istotną kwestią jest zapew- nienie, by obydwie kategorie usługodawców mogły korzy- stać z obiektywnych, przejrzystych, niedyskryminujących i proporcjonalnych praw, warunków oraz procedur. Niniejsza dyrektywa znajduje zastosowanie w odniesieniu do przyznawania prawa do użytkowania częstotliwości radiowych wyłącznie wtedy, gdy takie użytkowanie pociąga za sobą w sposób naturalny udostępnianie sieci lub usług łączności elektronicznej za wynagrodzeniem. Używanie końcowego wyposażenia radiowego na własne potrzeby, bez zastrzeżenia wyłączności użytkowania poszczególnych częstotliwości radiowych, przez użytkow- nika i nie związane z działalnością gospodarczą, takie jak używanie pasma prywatnego przez radio-amatorów, nie stanowi w rozumieniu postanowień niniejszej dyrektywy udostępniania sieci lub usług łączności elektronicznej i nie wchodzi w zakres niniejszej dyrektywy. Takie używanie jest przedmiotem regulacji zawartych w dyrektywie 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końco- wych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (*). Postanowienia dotyczące swobody przepływu systemów warunkowego dostępu oraz swobodnego świadczenia usług chronionych opartych na takich systemach zawarte są w dyrektywie 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych na lub polegających na warunko- wym dostępie (?). Tym samym zezwolenia na działanie takich systemów i świadczenie takich usług nie muszą być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Nawet możliwie najmniej restrykcyjny system zezwoleń powinien być stosowany w taki sposób, aby umożliwić udostępnianie sieci łączności elektronicznej oraz świadcze- nie usług łączności elektronicznej celem stymulowania rozwoju nowych usług łączności elektronicznej oraz udo- stępniania sieci i usług łączności elektronicznej i umożli- wienia konsumentom korzystania z ekonomii skali w ramach rynku wewnętrznego. Powyższe cele mogą być najlepiej realizowane poprzez ustanowienie ogólnych zezwoleń na udostępnianie sieci oraz usług łączności elektronicznej, nie wymagając jed- nakże żadnych decyzji ani aktów administracyjnych ze strony krajowych organów regulacyjnych oraz ogranicza- jąc wszelkie wymogi proceduralne jedynie do wymogu notyfikacji. Jeżeli Państwa Członkowskie wymagają noty- fikacji ze strony podmiotów udostępniających sieci i usługi Dz.U. L 91 z 7.4.1999, str. 10. Dz.U. L 320 z 28.11.1998, str. 54.