138 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O8ft. 2 32001R0069 13.1.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 10/30 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustana- wiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (!), w szczególności jego art. 2, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (?), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do określenia w rozporządzeniu progu, poniżej którego uważa się, iż środki pomocowe nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 87 ust. 1 Traktatu i dlatego nie podlegają procedurze zgłoszenia przewidzianej w art. 88 ust. 3 Traktatu. (2)  Komisja zastosowała art. 87 i 88 Traktatu, w szczególności wyjaśniła, w wielu decyzjach, pojęcie pomocy w rozumie- niu art. 87 ust. 1 Traktatu. Komisja określiła również swoją politykę w odniesieniu do pułapu de minimis, zgodnie z którą można uważać, że art. 87 ust. 1 nie ma ostatnio zastosowania w obwieszczeniu dotyczącym zasady de minimis w zakresie pomocy państwa (*). W świetle tych doświadczeń oraz mając na celu zwiększenie przejrzysto- ści i pewności prawnej, właściwym jest, aby zasada de mini- mis była ustanowiona w rozporządzeniu. (3) W kontekście specjalnych zasad, które stosuje się w sekto- rze rolnictwa, rybołówstwa i akwakultury oraz w przewo- zie rzeczy i osób, a także mając na uwadze ryzyko, iż nawet niewielkie kwoty udzielonej pomocy mogłyby spełnić kry- teria art. 87 ust. 1 Traktatu w tych sektorach, uważa się za właściwe, aby niniejszego rozporządzenia nie stosować do tych sektorów. (4) — W świetle Porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie subsydiów i środków wyrównaw- czych (*), niniejsze rozporządzenie nie wyłącza pomocy eksportowej lub pomocy dla faworyzowania produktów krajowych nad produktami przywożonymi. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź badaniach lub też kosztów usług konsultingowych potrzebnych do wprowadzenia nowego produktu lub już (!) Dz.U. L 142 z 14.5.1998, str. 1. () Dz.U.C 89 z 28.3.2000, str. 15. () Dz.U.C 68 z 6.3.1996, str. 9. (*) Dz.U.L 336 z 23.12.1994, str. 156. istniejącego produktu na nowym rynku nie stanowi zwykle pomocy eksportowej. W świetle doświadczeń Komisji można uznać, że pomoc nieprzekraczająca pułapu 100 000 EUR w dowolnie okre- ślonym okresie trzech lat nie wpływa na handel między Państwami Członkowskimi i/lub nie zakłóca bądź nie zagraża zakłóceniem konkurencji i dlatego nie podlega przepisom art. 87 ust. 1 Traktatu. Istotny okres trzech lat ma charakter ruchomy, tak więc w każdym przypadku przyznania nowej pomocy de minimis należy ustalić ogólną kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu poprzednich trzech lat. Za datę przyznania pomocy de minimis należy uznać moment, w którym beneficjentowi zostało nadane prawo przyjęcia pomocy. Zasada de minimis nie narusza możliwości otrzymania przez przedsiębiorstwo pomocy państwa dozwolonej przez Komisję lub objętej rozporzą- dzeniem o wyłączeniu grupowym. W celu przejrzystości, równości traktowania oraz prawi- dłowego stosowania pułapu de minimis, właściwe jest, by Państwa Członkowskie stosowały tę samą metodę obli- czeń. W celu ułatwienia tych obliczeń oraz zgodnie z obecną praktyką stosowania zasady de minimis, kwoty przyznanej pomocy, które nie przybierają formy dotacji pieniężnych, powinny być przeliczane na subwencyjny ekwiwalent pomocy brutto. Obliczenie subwencyjnego ekwiwalentu pomocy płatnej w kilku ratach oraz oblicze- nia kwoty pomocy w formie pożyczki uprzywilejowanej wymaga zastosowania rynkowych stóp procentowych obowiązujących na rynku w okresie przyznania dotacji. Mając na względzie jednolite, przejrzyste i proste stosowa- nie zasad pomocy państwowej, rynkowe stopy procen- towe stosowane do celów niniejszego rozporządzenia powinny być uważane za stopy referencyjne, pod warun- kiem że w przypadku pożyczki uprzywilejowanej pożyczka ta jest poparta standardowymi zabezpieczeniami i nie pociąga za sobą nadmiernego ryzyka. Za stopy refe- rencyjne powinno się uważać te, które Komisja wyznacza okresowo na podstawie obiektywnych kryteriów i które są następnie publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w internecie. Komisja ma obowiązek zapewnić, że zasady przyznawa- nia pomocy państwa są respektowane, w szczególności, że stosuje się do nich pomoc przyznaną zgodnie z zasadami de minimis. Zgodnie z zasadą współpracy ustanowioną w art. 10 Traktatu Państwa Członkowskie powinny ułat- wić osiągnięcie tego celu poprzez ustanowienie niezbęd- nego mechanizmu gwarantującego, że ogólna kwota pomocy przyznanej temu samemu beneficjentowi zgodnie z zasadą de minimis nie przekracza pułapu 100 000 EUR w okresie trzech lat. W tym celu Państwa Członkowskie, przyznając pomoc de minimis, powinny informować zain- teresowane przedsiębiorstwo, że pomoc ma charakter de minimis, otrzymać pełną informację o innych faktach