OsJt. 3 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 363 3199910063 L 167/33 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 2.7.1999 DYREKTYWA RADY 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotycząca Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST) — Załącznik: Umowa Europejska w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy RADA UNII EUROPEJSKIEJ uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, W SZCZ ególności jego art. 139 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (7) () Dz Po wejściu w życie Traktatu z Amsterdamu przepisy Poro- zumienia w sprawie polityki społecznej, załączonego do Protokołu nr 14 w sprawie Polityki Społecznej, załączo- nego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Furopejską, zmienione Traktatem z Maastricht, zostały włączone do art. 136-139 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Euro- pejską. Zgodnie z art. 139 ust. 2 Traktatu przedstawiciele praco- dawców i pracowników mogą złożyć wspólny wniosek by umowy zawierane na szczeblu wspólnotowym były wyko- nywane w drodze decyzji Rady na wniosek Komisji. Rada przyjęła dyrektywę 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (!); transport morski był jednym z rodzajów działal- ności wyłączonych z zakresu tej dyrektywy. Należy uwzględnić właściwe konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do organizacji czasu pracy, w szczególności te z nich, które dotyczą godzin pracy marynarzy. Zgodnie z art. 3 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej Komisja przeprowadziła konsultacje z partne- rami społecznymi w sprawie możliwych kierunków wspól- notowych działań w odniesieniu do sektorów i rodzajów działalności  wyłączonych z zakresu dyrektywy 93/104/WE. Po przeprowadzeniu tych konsultacji Komisja uznała za pożądane podjęcie działań w tym obszarze i ponownie przeprowadziła konsultacje z przedstawicielami praco- dawców i pracowników na poziomie wspólnotowym w sprawie przewidywanego wniosku zgodnie z art. 3 ust. 3 wspomnianego Porozumienia. Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (EC- SA) oraz Federacja Związków Zawodowych Pracowników .U. L 307 z 13.12.1993, str. 18. (10) (11) (12) ) Transportu w Unii Europejskiej (FST) powiadomiły Komi- sję o zamiarze rozpoczęcia negocjacji zgodnie z art. 4 Porozumienia w sprawie polityki socjalnej. Wspomniane organizacje zawarły w dniu 30 września 1998 r. Porozumienie w sprawie czasu pracy marynarzy. Porozumienie to zawiera wspólny wniosek skierowany do Komisji w sprawie wykonania tego porozumienia poprzez wydanie decyzji Rady, na wniosek Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki socjalnej. Rada w swojęej rezolucji z dnia 6 grudnia 1994 r. w spra- wie niektórych aspektów polityki socjalnej Unii Europej- skiej: wkład w gospodarczą i społeczną zbieżność w Unii (?) zwróciła się do przedstawicieli pracodawców i pracowników z prośbą o wykorzystanie możliwości zawierania umów, ponieważ są oni blisko problemów i realiów społecznych. Porozumienie to stosuje się do marynarzy na pokładzie każdego statku pełnomorskiego, niezależnie od tego, czy stanowi własność publiczną czy prywatną, który jest zare- jestrowany na terytorium jakiegokolwiek Państwa Człon- kowskiego i bierze udział w działalności handlowej na morzu. Właściwym instrumentem prawnym dla wykonania tego porozumienia jest dyrektywa, w rozumieniu art. 249 Trak- tatu; wiąże ona zatem Państwa Członkowskie, w zakresie rezultatu, jaki ma być osiągnięty, pozostawiając jednak władzom krajowym swobodę wyboru form i metod. Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, określonymi w art. 5 Traktatu, cele niniejszej dyrektywy nie mogą być w sposób wystarczający osiągnięte przez Państwa Członkowskie i mogą zatem być lepiej osiągnięte przez Wspólnotę; niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. W odniesieniu do pojęć użytych w porozumieniu, które nie zostały w nim w sposób szczegółowy zdefiniowane, niniejsza dyrektywa pozostawia Państwom Członkowskim swobodę zdefiniowania tych terminów zgodnie z ustawo- dawstwem i praktyką krajową, tak jak w przypadku innych dyrektyw dotyczących polityki społecznej, w których zostały użyte podobne terminy, pod warunkiem że defini- cje te pozostają w zgodzie z treścią Porozumienia. Dz.U. C 368 z 23.12.1994, str. 6.