332 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03[t. 32 32001R1051 1.6.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 148/3 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając protokół 4 w sprawie bawełny (!), załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, w szczególności jego ust. 6, uwzględniając wniosek Komisji (*), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego ('), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Badanie funkcjonowania programu pomocowego prze- widzianego w protokole 4 ust. 11, załączonego do Aktu Przystąpienia Grecji ujawnia potrzebę utrzymania istniejących ustaleń dotyczących bawełny, lecz z pewnymi zmianami. Środki odnoszące się do bawełny są ustanowione w protokole 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1554/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającym ogólne zasady systemu pomocy w odniesieniu do bawełny oraz uchy- lającym rozporządzenie (EWG) nr 2169/81() i w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1964/87 z dnia 2 lipca 1987 r. dostosowującym system pomocy w odniesieniu do bawełny wprowadzony protokołem 4 załączonym do Aktu Przystąpienia Grecji (*). Ustalenia przewidziane w protokole 4 powinny być utrzymane, w szczególności możliwość dostosowywania systemu przez Radę, a wszystkie środki wykonawcze potrzebne do przyznania pomocy powinny być zgromadzone w jednym rozporzą- dzeniu Rady w celu uproszczenia istniejącej sytuacji. Protokół 4 ust. 6 stanowi, że należy przyjąć konieczne środki w celu stosowania systemu pomocy w odniesieniu do bawełny. Płatność produkcyjna, przewidziana w protokole 4 ust. 3, opiera się obecnie w ramach gwaran- towanych ilości krajowych na systemie, który zapewnia producentom cenę minimalną oraz, za pośrednictwem pomocy wypłacanych przedsiębiorstwom  odziar- niającym, pokrywa różnicę między ceną orientacyjną a ceną na rynku światowym. W świetle dotychczasowego doświadczenia należy utrzymać podstawy systemu i jego różnorodne elementy. (') Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 174. Protokół ostatnio zmieniony rozporządzeniem (WE) nr 1050/2001 (Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 1). () Projekt z dnia 13 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym). () Opinia wydana dnia 15 lutego 2001 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. C 140 z 18.5.2000, str. 33. Ć) Dz.U. L 148 z 30.6.1995, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1419/98 (Dz.U. L 190 z 4.7.1998, str. 4). (*) Dz.U. L 184 z 30.6.1995, str. 14. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 1553/95 (Dz.U. L 148 z 30.6.1995, str. 45). (4) (6) Cena orientacyjna, cena minimalna należna produ- centom oraz gwarantowane ilości krajowe powinny być ustalone na poziomie utrzymującym równowagę osiąg- niętą między zbiorami oraz umożliwiającym podmiotom gospodarczym prowadzenie programów średniotermi- nowej produkcji i przetwarzania. Należy utrzymać w mocy przepisy określające cenę bawełny nieodziarnionej na rynku światowym. Cenę tę można ustalić na podstawie stosunku między ceną bawełny odziarnionej a ceną ustaloną dla bawełny nieodziarnionej. Przy ustalaniu ceny bawełny odziar- nionej należy uwzględnić oferty cen na rynku świa- towym oraz notowania na tych giełdach, które mają znaczenie dla handlu międzynarodowego. Należy utrzymać obecny mechanizm, zgodnie z którym przekroczenie pewnej ilości produkcji wiąże się z proporcjonalnym zmniejszeniem ceny orientacyjnej w Państwie Członkowskim odpowiedzialnym za przekro- czenie, w celu zapewnienia uczciwego stosowania kar. Niemniej obniżka ceny orientacyjnej może być ograni- czona z zastrzeżeniem nieprzekroczenia pewnego poziomu wydatków, uwzględniając w szczególności średnią światową cenę rynkową. Skutki mechanizmu gwarantowanych ilości krajowych muszą być stosowane zarówno do ceny minimalnej, jak i do pomocy. Obecnie obowiązująca obniżka procentowa ceny orien- tacyjnej, równa połowie przekroczenia gwarantowanej ilości krajowej, w pewnych okolicznościach może zagrozić dyscyplinie budżetowej. Procent ten powinien być zatem zwiększany od określonego poziomu progo- wego produkcji. W celu zapewnienia zrównoważenia systemu płatność produkcyjna powinna być odtąd w całości wypłacana beneficjentom, z zastrzeżeniem różnych obniżek przewi- dzianych w przepisach wspólnotowych. Przy obecnym stanie struktur produkcyjnych pomoc musi być przy- znana przedsiębiorstwom odziarniającym, płacącym cenę co najmniej równą cenie minimalnej i zaliczkę tej ceny oraz akceptującym określone warunki dotyczące kontroli ilości kwalifikujących się do pomocy.