390 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03Jt. 16 31994R2100 1.9.1994 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 227]/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 235, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: odmiany roślin stwarzają szczególne problemy w zakresie sys- temu ochrony praw własności przemysłowej, który powinien być do nich stosowany; systemy ochrony własności przemysłowej dla odmian roślin nie zostały zharmonizowane na poziomie wspólnotowym i nadal są regulowane przez ustawodawstwa Państw Członkowskich, które nie są jednolite; w tych okolicznościach stosownym jest stworzenie wspólnoto- wego systemu, który, współistniejąc z systemami krajowymi, dopuszcza przyznawanie praw własności przemysłowej, waż- nych na całym obszarze Wspólnoty; jest stosowne, aby wdrażanie i stosowanie tego systemu wspólno- towego nie było realizowane przez władze Państw Członkow- skich, ale przez Wspólnotowy Urząd posiadający osobowość prawną — „Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin”; system powinien uwzględniać rozwój technik hodowlanych, łącz- nie z biotechnologią; aby pobudzać hodowlę i rozwój nowych odmian, należy poprawić ochronę dla wszystkich hodowców roślin w porównaniu z obecną sytuacją, jednak bez nieuzasadnio- nego ograniczenia dostępu do ochrony ogólnej lub w przypadku pewnych technik hodowlanych; odmiany wszystkich botanicznych rodzajów i gatunków powinny być przedmiotem ochrony; (!) Dz.U. C 244 z 28.9.1990, str. Li Dz.U. C 113 z 23.4.1993, str. 7. () Dz.U.C 305 z 23.11.1992, str. 55 i Dz.U. C 67 z 16.3.1992, str. 148. (3) Dz.U. C 60 z 8.3.1991, str. 45. odmiany, które powinny być chronione muszą spełniać między- narodowo uznane wymagania, jak odrębność, wyrównanie, trwa- łość i nowość, a także muszą być oznaczone określoną nazwą; w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu należy przyjąć definicję odmiany rośliny; definicja ta nie ma na celu zmiany definicji ustanowionych w dzie- dzinie praw własności intelektualnej, a w szczególności w dzie- dzinie patentu, ani nie wyłącza stosowania praw regulujących ochronę produktów, łącznie z roślinami i materiałem roślinnym lub procesów podlegających innym prawom własności przemysłowej; jest jednak wysoce pożądane, aby w obu dziedzinach mieć wspólną definicję; dlatego należy popierać stosowne wysiłki na płaszczyźnie międzynarodowej, aby ustalić taką definicję; w celu objęcia wspólnotowym systemem ochrony odmian roślin konieczna jest ocena ważnych cech odmiany; jednakże właściwo- ści nie muszą być związane z jej znaczeniem gospodarczym; w ramach systemu należy wyjaśnić, kogo dotyczy wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin, w pewnych przypadkach może ono dotyczyć nie jednej lecz, wielu osób łącznie; dlatego też konieczne jest formalne uregulowane uprawnienia do składania wniosków; w systemie powinno także zostać zdefiniowane wyrażenie „po- siadacz” używane w niniejszym rozporządzeniu; za każdym razem, gdy wyrażenie „posiadacz” bez dalszego definiowania jest używane w niniejszym rozporządzeniu, włączając w art. 29 ust. 5, należy rozumieć je jak w art. 13 ust. 1; działanie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin powinno być jednolite na obszarze Wspólnoty, transakcje hand- lowe wymagające zgody posiadacza muszą zostać ściśle okre- ślone; zakres ochrony w porównaniu do większości systemów krajowych powinien być rozszerzony na określony materiał odmiany, biorąc pod uwagę handel z krajami spoza Wspólnoty, w których nie ma ochrony; natomiast wprowadzenie zasady wyczerpania praw musi zapewnić, by ochrona nie była nadmierna; w celu wspierania hodowli roślin, system potwierdza uznaną międzynarodową zasadę wolnego dostępu do chronionych odmian w celu otrzymania z nich nowych odmian i korzystania z tych odmian;