148 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 28 3199910105 15.1.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 11/17 DYREKTYWA RADY 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (') a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 66/404/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnoże- niowym (*) oraz dyrektywa Rady 71/161/EWG z dnia 30 marca 1971 r. w sprawie zewnętrznych norm jakości leśnego materiału rozmnożeniowego będącego na rynku Wspólnoty (*) były kilka razy znacząco zmieniane; ponieważ mają być dokonane dalsze znaczące zmiany, dyrektywy powinny zostać połączone i na nowo sfor- mułowane dla zachowania jasności i przejrzystości tekstu. Lasy pokrywają dużą powierzchnię Wspólnoty i spełniają wielofunkcyjną rolę w oparciu o ich funkcje społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturalne; istnieje potrzeba specyficznego podejścia i działań w odniesieniu do różnych rodzajów lasu, mając na względzie szeroki zakres uwarunkowań przyrodni- czych, gospodarczych i społecznych lasów we Wspól- nocie; zarówno odnowienie tych lasów jak i nowe zale- sienia wymagają zrównoważonej gospodarki leśnej w związku ze Strategią Leśną Unii Europejskiej zgodnie z uchwałą Rady z dnia 15 grudnia 1998 r. (*) Leśny materiał rozmnożeniowy gatunków drzew i sztucznych mieszańców, które są ważne do celów leśnych powinien być wysokiej jakości oraz dopasowany pod względem genetycznym do różnych warunków sied- liskowych; zachowanie oraz zwiększenie różnorodności biologicznej lasów, łącznie z różnorodnością genetyczną drzew jest sprawą najwyższej wagi dla zrównoważonej gospodarki leśnej. Jeśli chodzi o zdrowie roślin, zharmonizowane warunki muszą być zgodne z dyrektywą Rady 77/93/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko wprowadzaniu do Państw Członkowskich- organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych oraz przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie (?). (5 Dz.U. C 199 z 14.7.1999, str. 1. () Opinia wydana dnia 1 dgrudnia 1999 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzę owym). (') Dz.U. C 329 z 17.11.1999, str. 15. () Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2326/66. Dyrektywa ostatnio zmie- niona Aktem Przystąpienia z 1994 r. () Dz.U. L 87 z 17.4.1971, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. () Dz.U. C 56 z 26.2.1999, str. 1. () Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 1999/53/WE (Dz.U. L 142 z 5.6.1999, str. 29). () (12) (13) Badania dotyczące leśnictwa wykazały, że dla wzrostu wartości lasów, uwzględniając takie aspekty jak stabil- ność, dostosowanie, odporność, produktywność i różno- rodność, konieczne jest stosowanie materiału rozmnoże- niowego wysokiej jakości oraz dopasowanego do okreś- lonego terenu pod względem fenotypowym i gene- tycznym; w określonych przypadkach nasiona leśne powinny spełniać pewne zewnętrzne normy jakości. W  kontekście konsolidacji  rynku  wewnętrznego, konieczne jest usunięcie wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych barier w handlu, które mogą ograniczać swobodny przepływ leśnego materiału rozmnożenio- wego w obrębie Wspólnoty; w interesie wszystkich Państw Członkowskich powinno być ustalenie przepisów Wspólnoty nakładających najwyższe możliwe standardy. Przepisy Wspólnoty powinny dotyczyć właściwości fenotypowych oraz genetycznych nasion i roślin, a także jakości zewnętrznej leśnego materiału rozmnożenio- wego. Przepisy te należy stosować zarówno do wprowadzania do obrotu w innych Państwach Członkowskich, jak również na rynkach krajowych. Przepisy te powinny uwzględniać potrzeby praktyczne i powinny stosować się jedynie do tych gatunków oraz sztucznych mieszańców, które są istotne dla celów leśnych w całej Wspólnocie lub jej części. W niektórych Państwach Członkowskich stosuje się tradycyjnie, zgodnie z panującym tam klimatem i jest to nieodzowne dla celów leśnych, leśny materiał rozmnoże- niowy z kategorii „z rozpoznanego źródła”, który nie został zatwierdzony do obrotu przez dyrektywę 66/404/WE; dlatego też należy zatwierdzić taki materiał do obrotu w Państwach Członkowskich, które sobie tego życzą; nie należy jednak narzucać obrotu takim mate- riałem odbiorcom końcowym we wszystkich Państwach Członkowskich. Niektóre regiony Wspólnoty, takie jak region alpejski, śródziemnomorski lub też nordycki, posiadają szcze- gólne warunki klimatyczne lub terenowe, które uzasad- niają szczególne wymagania dla jakości zewnętrznej leśnego — materiału  rozmnożeniowego — określonych gatunków. Zgodnie z Deklaracją Ogólną Trzeciej Konferencji Minis- terialnej w Lizbonie w sprawie Ochrony Lasów w Europie, do celów odnowieniowych i zalesieniowych powinny być preferowane gatunki pochodzenia rodzi- mego i lokalnego, które są dobrze dostosowane do panujących warunków na danym terenie. Materiał rozmnożeniowy przeznaczony na wywóz lub powroty wywóz do państw trzecich nie powinien podlegać działaniom przewidzianym w niniejszej dyrek- tywie.