132 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13Jt. 10 31990L0314 23.6.1990 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 158/59 DYREKTYWA RADY z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (90/314]EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (!), we współpracy z Parlamentem Furopejskim (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: jednym z głównych celów Wspólnoty jest dopełnienie rynku wewnętrznego, którego istotną część stanowi sektor turystycz- ny; przepisy prawa krajowego Państw Członkowskich dotyczące zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, zwanych dalej „Imprezami turystycznymi”, wykazują wiele rozbieżności, a praktyka poszczególnych państw w tej dziedzinie znacznie się różni, co ogranicza swobodę świadczenia usług tego rodzaju oraz powoduje zniekształcenia konkurencji pomiędzy podmio- tami gospodarczymi mającymi siedzibę w różnych Państwach Członkowskich; ustanowienie wspólnych reguł dotyczących imprez turystycz- nych przyczyni się do usunięcia tych przeszkód i tym samym do powstania wspólnego rynku w sferze usług, umożliwiając w ten sposób podmiotom gospodarczym mającym siedzibę w jednym Państwie Członkowskim świadczenie usług w pozosta- łych Państwach Członkowskich, a konsumentom Wspólnoty czerpanie korzyści z porównywalnych warunków zakupu we wszystkich Państwach Członkowskich; ust. 36 lit. b) Załącznika do rezolucji Rady z dnia 19 maja 1981 r. w sprawie drugiego programu Furopejskiej Wspólnoty Gospodarczej w dziedzinie ochrony konsumentów i polityki informacyjnej (*) zachęca Komisję do zajęcia się między innymi turystyką i w razie potrzeby przedłożenia odpowiednich pro- pozycji z należytym uwzględnieniem ich znaczenia dla ochro- ny konsumentów i wpływu różnic istniejących w ustawodaw- stwach Państw Członkowskich na właściwe funkcjonowanie wspólnego rynku; w rezolucji w sprawie polityki Wspólnoty w dziedzinie turys- tyki z dnia 10 kwietnia 1984 r. () Rada przyjęła z zadowole- niem inicjatywę Komisji, podjętą w celu zwrócenia uwagi na (') Dz.U. C 96 z 12.4.1988, str. 5. () Dz.U. C 69 z 20.3.1989, str. 102 oraz Dz.U. C 149 z 18.6.1990. () Dz.U. C 102 z 24.4.1989, str. 27. () Dz.U. C 165 z 23.6.1981, str. 24. Ć) DzU. C 115 z 30.4.1984, str. 1. znaczenie turystyki i zwróciła uwagę na wstępne wytyczne Komisji dotyczące praktyki wspólnotowej w tej dziedzinie; skierowany do Rady komunikat Komisji zatytułowany „Nowy impuls dla polityki ochrony konsumentów”, który został za- akceptowany uchwałą Rady z dnia 6 maja 1986 r. (*), wymie- nia w ust. 37, wśród innych środków zaproponowanych przez Komisję, harmonizację ustawodawstw dotyczących imprez tu- rystycznych; znaczenie turystyki w gospodarkach Państw Członkowskich stale rośnie; system imprez turystycznych jest zasadniczą częś- cią turystyki; jeśli przynajmniej w minimalnym zakresie zos- tałyby przyjęte wspólne reguły w celu nadania tej dziedzinie wymiaru wspólnotowego, sektor imprez turystycznych w Pań- stwach Członkowskich zyskałby bodziec do dalszego rozwoju i wzrostu rentowności; byłoby to korzystne nie tylko dla oby- wateli Wspólnoty kupujących imprezy turystyczne według tych reguł, ale przyciągnęłoby także turystów spoza Wspólnoty, którzy chcą korzystać z imprez turystycznych o zagwaranto- wanym standardzie; rozbieżności w przepisach chroniących konsumentów w po- szczególnych Państwach Członkowskich odstraszają konsumen- tów z jednego Państwa Członkowskiego od dokonywania za- kupu imprez turystycznych w innym Państwie Członkowskim; czynnik ten szczególnie skutecznie odstrasza konsumentów od zakupu imprez turystycznych poza ich Państwem Członkow- skim i jest o wiele bardziej skuteczny niż w przypadku nabywania innych usług, mając na uwadze szczególny charak- ter_usług wchodzących w skład imprezy turystycznej, które generalnie wymagają wydatkowania znacznych kwot pieniędzy z góry, podczas gdy wykonanie usług następuje w państwie innym niż to, w którym konsument stale zamieszkuje; konsument powinien korzystać z ochrony wprowadzonej ni- niejszą dyrektywą, niezależnie od tego, czy jest on bezpośred- nio stroną umowy, cesjonariuszem czy członkiem grupy, w której imieniu inna osoba zawarła umowę w odniesieniu do imprezy turystycznej; organizator imprezy turystycznej i/lub punkt sprzedaży deta- licznej powinien być zobowiązany do zagwarantowania, że informacja podana w materiałach opisowych dotyczących im- prezy nie wprowadza w błąd, a broszury udostępniane konsu- mentom zawierają wyczerpującą i rzetelną informację; ( DzU. C 118 z 7.3.1986, str. 28.