546 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03[t. 42 32004R0324 L 58/16 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 26.2.2004 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 324/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 21445/2003 (?), w szczególności jego art. 6, 7 i 8, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90, maksy- malne limity pozostałości muszą być ustalane stopniowo dla wszystkich substancji czynnych farmakologicznie, stosowanych we Wspólnocie w weterynaryjnych produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności. (2)  Maksymalne limity pozostałości powinny być ustalane wyłącznie po zbadaniu w ramach Komitetu ds. Wetery- naryjnych Produktów Leczniczych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozostałości danej substancji dla konsumenta środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych. (3)  Przy ustalaniu maksymalnych poziomów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, niezbędne jest określenie gatunków zwierząt, u których mogą wystę- pować pozostałości, poziomów jakie mogą występować w odpowiednich tkankach mięsnych uzyskanych z leczonego zwierzęcia (tkanka docelowa) i rodzaju pozos- tałości istotnej dla monitorowania pozostałości (pozos- tałość znacznikowa). () W celu kontrolowania pozostałości, jak to przewidziano we właściwym prawodawstwie wspólnotowym, maksy- malne limity pozostałości powinny być zwykle ustalane dla tkanek docelowych wątroby lub nerek. Jednakże wątroba i nerki są często usuwane z tusz w międzynaro- () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. (*) Dz.U. L 322 z 9.12.2003, str. 5. dowym handlu i dlatego, maksymalne limity pozos- tałości powinny być zawsze ustalane również dla tkanek mięśniowych lub tłuszczowych. (5) — W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania u ptactwa nieśnego, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych, maksymalne limity pozostałości muszą zostać ustalone również dla jaj, mleka i miodu. (6)  Kanamycynę i diklofenak należy dodać do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90. (7) W celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporzą- dzenia, przed wejściem w życie niniejszego rozporzą- dzenia należy przewidzieć odpowiedni okres czasu, dla umożliwienia Państwom Członkowskim przeprowa- dzenia wszelkich dostosowań, które mogą okazać się konieczne w odniesieniu do pozwoleń na dopuszczenie do obrotu danych weterynaryjnych produktów leczni- czych, udzielanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE (*) Parlamentu Furopejskiego i Rady. (8))  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W załączniku I do rozporządzenia (EWG) 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporzą- dzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu. (') Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1.