07/t. 4 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 127 31998L0041 2.7.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 188/35 DYREKTYWA RADY 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów Państw Członkowskich Wspólnoty lub z portów Państw Członkowskich Wspólnoty RADA UNII EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trak- tatu Ć), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W ramach wspólnej polityki transportowej należy przyjąć dodatkowe środki w celu zwiększenia bezpie- czeństwa przewozów morskich. Wspólnota jest poważnie zaniepokojona wypadkami morskimi, w których uczestniczyły statki pasażerskie, i które pochłonęły wiele istnień ludzkich, w szczególności wypadki Herald of Free Enterprise i Estonii; osoby, które korzystają ze statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich we Wspólnocie, mają prawo oczekiwać i powinny móc polegać na odpowiednim poziomie bez- pieczeństwa, jak również właściwym systemie informa- cyjnym ułatwiającym prowadzenie poszukiwań i akcji ratunkowych oraz skutecznym radzeniu sobie z następ- stwami wypadku. Istnieje potrzeba zapewnienia, aby liczba pasażerów zabieranych na pokład statku pasażerskiego nie przekra- czała liczby, na którą statek i jego wyposażenie ratun- kowe otrzymały certyfikat; kompanie przewozowe powinny być w stanie podać służbom poszukiwawczym i ratowniczym liczbę osób, które są ofiarami w wypadku. Należy zbierać informacje dotyczące pasażerów i załogi w Celu ułatwienia prowadzenia operacji poszukiwa- wczych i ratunkowych oraz skutecznego radzenia sobie z następstwami wypadku, to znaczy identyfikacją osób poszkodowanych, większą przejrzystością dotyczącą problemów prawnych z tym związanych i dostarcze- niem opieki medycznej lepiej przystosowanej do potrzeb ratowanych osób; tego rodzaju informacje pozwoliłyby uniknąć sytuacji, w których rodzice lub inne zaintereso- (!) Dz.U. C 31 z 31.1.1997, str. 5 oraz Dz.U. C 275 z 11.9.1997, str. 7. () Dz.U. C 206 z 7.7.1997, str. 111. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 maja 1997 r. (Dz.U. C 138 nia z 16.6.1998, str. 31), wspólne stanowisko Rady z dnia 11 grud- 1997 r. (Dz.U. C 23 z 23.1.1998, str. 17) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 1998 r. (Dz.U. C 104 z 6.4.1998). (10) wane osoby na próżno oczekują informacji o osobach znajdujących się na pokładzie statków pasażerskich poszkodowanych w wypadkach morskich mających miejsce na wodach, wchodzących w zakres kompetencji Państw Członkowskich na mocy Międzynarodowej Kon- wencji w sprawie poszukiwań i ratownictwa morskiego (SAR) z 1979 r. Pasażerowie powinni więc zostać policzeni i zarejestro- wani przed wyruszeniem statku w podróż. Rozdział III Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeń- stwie życia na morzu (Konwencja SOLAS) z 1974 r. przewiduje liczenie i rejestrację wszystkich osób pod- różujących na pokładzie wszystkich statków pasażer- skich podróżujących na trasach międzynarodowych, licząc odpowiednio od dnia 1 lipca 1997 r. i dnia 1 sty- cznia 1999 r., zezwalając administracjom na zwalnianie statków pasażerskich żeglujących po wodach chronio- nych ze stosowania tych przepisów, jak również z obo- wiązku rejestracji, jeżeli charakter odbywających się o wyznaczonych godzinach rejsów tych statków w prak- tyce nie pozwala sporządzić tego rodzaju dokumentów; tego rozdziału Konwencji SOLAS nie stosuje się do podróży krajowych i pozostawia wiele kwestii interpre- tacyjnych do rozsztrzygnięcia poszczególnych Państw Członkowskich. Niniejsza dyrektywa jest zgodna z prawem Państw Członkowskich nakładającym na statki pasażerskie płynące do lub z ich portów, pewne wymogi surowsze od wymogów określonych w Konwencji SOLAS. Biorąc pod uwagę w szczególności znaczenie prze- wozów pasażerskich drogą morską dla rynku wewnętrz- nego, działanie na poziomie Wspólnoty stanowi najsku- teczniejszy środek stworzenia minimalnego wspólnego poziomu bezpieczeństwa dla statków we Wspólnocie. Biorąc pod uwagę zasadę proporcjonalności, dyrektywa Rady jest odpowiednim instrumentem prawnym, jako że stwarza ona ramy pozwalające na jednolite i obligato- ryjne stosowanie przez Państwa Członkowskie norm bezpieczeństwa, pozostawiając przy tym każdemu Pań- stwu Członkowskiemu prawo do podejmowania decyzji w sprawie jak najlepiej dostosowanych do jego wew- nętrznego systemu środków jej stosowania. Państwo Członkowskie może upewnić się, czy statki pasażerskie pływające pod jego banderą i kompanie, które je eksploatują, dostosowały się do obowiązujących zasad bezpieczeństwa; zasady te nie powinny obowią- zywać statków pływających między portami państw trzecich; do takich przewozów stosuje się przepisy Kon- wencji SOLAS.