28.12.2006 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 38353 DECYZJA KOMISJI z dnia 4 lipca 2006 r. dotycząca pomocy państwa, którą Włochy zamierzają przyznać spółce Cantieri Navali Termoli S.p.A (nr C 48/2004 (ex N 595/2003)) (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2972) (jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny) (tekst mający znaczenie dla EOG) (2006/948/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospo- darczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a), uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1540/98 w sprawie pomocy dla przemysłu stoczniowego (!) (zwane dalej „rozpo- rządzeniem w sprawie przemysłu stoczniowego”), w szczegól- ności jego art. 3 ust. 2, zwróciwszy się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag (2) oraz po uwzględnieniu tych uwag, a także mając na uwadze, co następuje: POSTĘPOWANIE (1) Pismem z dnia 22 grudnia 2003, zarejestrowanym tego samego dnia, władze włoskie zgłosiły Komisji, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego (!), wniosek o przedłużenie trzyletniego terminu na dostarczenie statku, oznaczonego C.180, na który została przyznana pomoc operacyjna. Statek jest budowany przez stocznię Cantieri Navali Termoli S.p. A. (zwaną dalej „stocznią”). (2) Pismem z dnia 30 grudnia 2004 r. Komisja poinformowała Włochy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE, w sprawie zgłoszonego środka pomocy. (3) Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opu- blikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (?). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przed- stawienie uwag w zakresie wspomnianego środka pomocy. (4) Pismami z dnia 28 stycznia 2005 r., 1 kwietnia 2005 r., 1 czerwca 2005 r., 6 lipca 2005 r., zarejestrowanymi odpowiednio 2 lutego 2005 r, 6 kwietnia 2005 r. 6 czerwca 2005 r. i 7 lipca 2005 r., Włochy zwróciły się o przedłużenie terminu składania uwag dotyczących decyzji Komisji o wszczęciu postępowania, na które Komisja odpowiedziała pismami z dnia 4 lutego 2005 r., 8 kwietnia 2005 r., 29 czerwca 2005 r. i 17 lipca 2005 r. (!) patrz przypis 1. () patrz przypis 2. Włochy złożyły swoje uwagi w piśmie z dnia 26 lipca 2005 r., zarejestrowanym 29 lipca 2005 r. Komisja zwróciła się o uzupełnienie informacji pismem z dnia 6 stycznia 2006, na które włoskie władze odpowiedziały pismami z dnia 23 stycznia 2006 r. i 2 lutego 2006 r., zwracając się o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Pismami z dnia 27 stycznia 2006 r. i 9 lutego 2006 r. Komisja wyraziła zgodę na przedłużenie terminu. Pismem z dnia 6 marca 2006 r., zarejestrowanym tego samego dnia, włoskie władze przekazały część uzupełnionych informacji, natomiast resztę przekazały pismem z dnia 6 kwietnia 2006 r. Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron. SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY Włochy zwróciły się do Komisji o przedłużenie ostatecz- nego terminu dostawy statku (ustalonego na dzień 31 grudnia 2003), który określono w rozporządzeniu w sprawie przemysłu stoczniowego jako warunek korzys- tania z pomocy operacyjnej w sektorze budownictwa okrętowego związanej z umową. Wniosek o przedłużenie terminu dotyczy statku oznaczonego C.180, budowanego przez stocznię Cantieri Navali Termoli S.p.A., zlokalizo- waną w regionie Molise. We wniosku tym zwrócono się o przedłużenie terminu do dnia 31 października 2004 (o 10 miesięcy). Kontrakt na budowę statku, podpisany dnia 30 grudnia 2000, zakładał pierwotnie termin dostawy na dzień 30 czerwca 2003. Zamówienie na budowę statku złożył włoski armator, spółka Marnavi S.p.A., który określił, że statek ma służyć do transportu produktów chemicznych i naftowych. W związku z powyższym kontraktem armator otrzymał promesę pomocy operacyjnej w wysokości 9 %, czyli około 3,9 mln EUR, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego. Jednak, według władz włoskich, proces budowy trwał dłużej niż przewidziano ze względu na zbieg kilku okoliczności, a mianowicie: wpływ wydarzeń z 11 września 2001 r. i wynikająca stąd konieczność dostosowania statku do zmienionych wymogów techniczno-handlowych, a także dwóch klęsk żywiołowych: trzęsienia ziemi i powodzi. Stocznia została w konsekwencji zmuszona zwrócić się