15Jt. 5 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 353 32000L0076 L 332/91 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 28.12.2000 DYREKTYWA 2000/76/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('*), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trakta- tu (4) oraz w świetle wspólnego tekstu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy dnia 11 października 2000 r., a także mając na uwadze, co następuje. (1)  Piąty program działań w dziedzinie ochrony środowiska: W stronę zrównoważonego rozwoju — program polityki i działań Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do środo- wiska naturalnego i stałego rozwoju, uzupełniony decyzją nr 2179/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rewizji wspólnotowego programu polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i stałego rozwoju „Ku trwałemu rozwojo- wi” (*), ustala jako cel, że krytyczne ładunki oraz poziomy niektórych zanieczyszczeń takich jak tlenki azotu (NO)), być przekraczane, podczas gdy w zakresie jakości powie- trza celem jest, aby wszystkie osoby powinny być skutecz- nie chronione przed rozpoznanymi zagrożeniami dla zdrowia wynikających z zanieczyszczenia powietrza. Pro- gram ten ustala jako cel, zmniejszenie o 90 % emisji diok- syn ze zidentyfikowanych źródeł do 2005 r. (poziom z 1985 r.) i zmniejszenie o co najmniej 70 % emisji kadmu (Cd), rtęci (Hg) i ołowiu (Pb) ze wszystkich ścieżek w 1995 r. (2)  Protokół w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych podpisany przez Wspólnotę w ramach Konwencji Europej- skiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości ustala prawnie wiążące dopuszczalne wielkości dla emisji dioksyn i furanów w wysokości 0,1 ng/|m TE (równoważniki toksyczności) dla zakładów spalających ponad 3 tony komunalnych odpadów stałych na godzinę, 0,5 ng/m; TE dla instalacji (!) Dz.U.C 13 z 17.1.1998, str. 6 i Dz.U. C 372 z 2.12.1998, str. 11. () Dz.U.C 116 z 28.4.1999, str. 40. () Dz.U.C 198 z 14.7.1999, str. 37. (*) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 kwietnia 1999 r. (Dz.U. C 219 z 30.7.1999, str. 249), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 listopada 1999 r. (Dz.U. C 25 z 28.1.2000, str. 17) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2000 r. (dotychczas nieopu- blikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Parlamentu Furopej- skiego z dnia 16 listopada 2000 r. i decyzja Rady z dnia 20 listopada 2000 r. (5) Dz.U.C 138 z 17.5.1993, str. 1i Dz.U. L 275 z 10.10.1998, str. 1. > spalających ponad 1 tonę odpadów medycznych na godzinę i 0,2 ng/m TE dla instalacji spalających ponad 1 tonę odpadów niebezpiecznych na godzinę. Protokół w sprawie metali ciężkich podpisany przez Wspólnotę w ramach Protokołu do Konwencji Europej- skiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczysz- czania powietrza na dalekie odległości ustala prawnie wią- żące dopuszczalne wielkości emisji cząstek wynoszące 10 mg/m” dla spalania odpadów niebezpiecznych i medycznych, oraz dla emisji rtęci 0,05 mg/m* dla spala- nia odpadów niebezpiecznych i 0,08 mg/m* dla spalania odpadów komunalnych. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem i Światowa Organizacja Zdrowia wskazują, że niektóre wielopierście- niowe węglowodory aromatyczne (WWA) są rakotwórcze. Dlatego, Państwa Członkowskie mogą ustalić dopusz- czalne wielkości emisji dla WWA między innymi zanie- czyszczeniami. Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 5 Traktatu istnieje potrzeba podjęcia działań na szczeblu wspólnotowym. Zasada ostrożności przewiduje podstawę dla dalszych środków. Niniejsza dyrektywa ogranicza się do minimalnych wymagań dla spalarni i współspalarni. Ponadto art. 174 przewiduje, że polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego ma przyczyniać się do ochrony zdrowia ludzkiego. Dlatego wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego i ochrony zdrowia ludzkiego wymaga ustalenia i utrzyma- nia rygorystycznych warunków działania, wymagań tech- nicznych i dopuszczalnych wielkości emisji dla instalacji spalających lub współspalających odpady we Wspólnocie. Ustalone dopuszczalne wielkości powinny zapobiec lub ograniczyć, tak dalece jak jest to praktycznie możliwe, negatywne skutki dla środowiska naturalnego i wynikające zagrożenia dla zdrowia ludzkiego. Komunikat Komisji w sprawie przeglądu wspólnotowej strategii w zakresie zarządzania odpadami uznaje za główny priorytet zapobieganie, a następnie ponowne wykorzystanie i odzysk, a na końcu bezpieczne unieszkod- liwianie odpadów; Rada w swojęej rezolucji z dnia 24 lutego 1997 r. w sprawie wspólnotowej strategii w zakresie zarzą- dzania odpadami (6) ponowiła swoje przekonanie, że zapobieganie powstawaniu odpadów powinno być pierw- szym priorytetem jakiejkolwiek racjonalnej polityki w odniesieniu do odpadów w stosunku do minimalizacji produkcji odpadów i niebezpiecznych właściwości odpa- dów. Dz.U. C 76 z 11.3.1997, str. 1.