12ft. 2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 211 32003L0054 L 176/37 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 15.7.2003 DYREKTYWA 2003/54/|WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, art. 55 1 95, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), uxivzględniając konsultacje przeprowadzone z Komitetem Regio- nów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (*, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 19 grudnia 1996 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycz- nej (+) wniosła istotny wkład do działań zmierzających do stworzenia rynku wewnętrznego energii elektrycznej. Doświadczenie zebrane w trakcie wykonania niniejszej dyrektywy wskazuje, że korzyści, jakie mogą pojawić się wraz z wprowadzeniem rynku wewnętrznego energii elek- trycznej, polegają na zwiększeniu wydajności, spadku cen, wyższych standardach obsługi i zwiększonej konkurencyj- ności. Pozostają jednak istotne braki i możliwość poprawy funkcjonowania rynku, w szczególności potrzebne są kon- kretne przepisy dla zapewnienia jednakowych warunków działania w sferze wytwarzania energii elektrycznej i zmniejszenia ryzyka dominacji rynkowej i zachowań gra- bieżczych, zapewniając niedyskryminacyjne taryfy przesy- łowe i dystrybucyjne poprzez dostęp do sieci na podsta- wie taryf opublikowanych przed ich wejściem w życie oraz zapewniając ochronę praw małych i słabych odbiorców, jawność informacji dotyczących źródeł energii dla wytwa- rzania elektryczności, a także odniesienie do źródeł, gdzie to możliwe, podając informację dotyczącą ich wpływu na środowisko. () Dz.U.C240 E z 28.8.2001, str. 60 oraz Dz.U. C 227 E z 24.9.2002, str. 393. () Dz.U.C 36 z 8.2.2002, str. 10. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2002 r. (Dz.U. C 47 E z 27.2.2003, str. 350), wspólne stanowisko Rady z dnia 3 lutego 2003 r. (Dz.U. C 50 E z 4.3.2003, str. 15) oraz decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 4 czerwca 2003 r. (dotychczas nieo- publikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 27 z 30.1.1997, str. 20. (3) Rada Europejska na szczycie w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. wezwała do podjęcia pilnych dzia- łań zmierzających do stworzenia rynku wewnętrznego zarówno w sektorze energii elektrycznejj jak i w sektorze gazu, a także do przyśpieszenia liberalizacji w tych sekto- rach w celu osiągnięcia w pełni działającego rynku wewnętrznego. Parlament Europejski, w swej rezolucji z dnia 6 lipca 2000 r. w sprawie drugiego sprawozdania Komisji dotyczącego stanu liberalizacji rynków energetycz- nych, wezwał Komisję do przyjęcia szczegółowego harmo- nogramu prowadzącego do osiągnięcia dokładnie zdefi- niowanych celów zmierzających do stopniowej, ale całkowitej liberalizacji rynku energetycznego. Wolności, jakie Traktat gwarantuje obywatelom Europy — swobodny przepływ towarów, swoboda świadczenia usług i swoboda przedsiębiorczości —- są możliwe jedynie w warunkach całkowicie otwartego rynku, który pozwala wszystkim odbiorcom na swobodny wybór ich dostaw- ców, a wszyscy dostawcy mają swobodę zaopatrywania swoich odbiorców. Podstawowe przeszkody w osiągnięciu w pełni działają- cego i konkurencyjnego rynku wewnętrznego są związane między innymi z kwestiami dostępu do sieci, problemami taryfikacji i różnymi stopniami otwarcia rynku w poszcze- gólnych Państwach Członkowskich. W odniesieniu do funkcjonowania konkurencji dostęp do sieci musi być niedyskryminacyjny, przejrzysty i uczciwie wyceniony. W celu zakończenia procesu tworzenia rynku wewnętrz- nego energii elektrycznej sprawą najwyższej wagi jest niedyskryminacyjny dostęp do operatora systemu przesy- łowego lub dystrybucyjnego. Operator systemu przesyło- wego lub dystrybucyjnego może obejmować jedno przed- siębiorstwo lub więcej. W celu zapewnienia skutecznego i niedyskryminacyjnego dostępu do sieci za właściwe uznaje się rozwiązanie, w którym systemy przesyłowe i dystrybucyjne są prowa- dzone przez podmioty prawnie odrębne w przypadku ist- nienia przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo. Komisja powinna oceniać środki skutku równoważnego, opraco- wane przez Państwa Członkowskie, dla osiągnięcia celu tego wymogu, a gdzie stosowne, Komisja powinna przed- stawiać propozycje wprowadzenia zmian w niniejszej dyrektywie. Uznaje się również za właściwe, aby operato- rzy systemów przesyłowych i dystrybucyjnych mieli sku- teczne prawo do podejmowania decyzji odnoszących się do środków koniecznych dla utrzymania, działania i roz- woju sieci, jeżeli dane środki są własnością i są użytkowane przez przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo. Konieczne jest również zapewnienie niezależności operatorów syste- mów przesyłowych i dystrybucyjnych, w szczególności w odniesieniu do ich działalności w obszarze wytwarzania i dostarczania energii elektrycznej. Z tego też względu mię- dzy każdą firmą produkującą/dostarczającą energię