10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 15 31993L0058 L 211/6 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 23.8.1993 DYREKTYWA RADY 93/ 58/EWG z dnia 29 czerwca 1993 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 76/895/EWG odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni oraz Załącznik do dyrektywy 90/642/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopusz- czalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni oraz ustanawiająca pierwszy wykaz najwyższych dopuszczalnych poziomów RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listo- pada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopusz- czalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (!), w szczególności jej art. 5, uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listo- pada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni (?), w szczególności jej art. 1, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: pestycydy: chlorobenzyd oraz 1,1-dichloro-2,2-bis-(4-etylo- fenylo)-etan nie mają już większego znaczenia gospodarczego; wydaje się mało prawdopodobne, aby ich pozostałości były zawarte w środkach spożywczych; dlatego właściwe jest skreś- lenie tych pestycydów z załącznika II do dyrektywy 76/895/EWG; w celu ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów obowiązujących na poziomie wspól- notowym konieczne jest przeniesienie przepisów z dyrektywy 76/895JEWG do dyrektywy 90/642/[EWG w odniesieniu do następujących pestycydów: amitrol, atrazyna, binapakryl, etylo- bromofos, kaptafol, DDT, dichloroprop, dinozeb, dioksantion, endryna, dibromek etylenu, fenchlorofos, heptachlor, hydrazyd kwasu maleinowego, bromek metylowy (z wyjątkiem niektó- rych produktów), parakwat, TEPP, 2,4,5-T oraz toksafen; niektóre z tych przepisów należy zmienić w świetle postępu naukowo-technicznego; konieczna jest zmiana Załącznika do dyrektywy 90/642/[EWG, aby ziarna słonecznika oraz oliwki mogły być we właściwszy sposób opisane niż poprzednio, uwzględniając aktualne prak- tyki handlowe, co ułatwi kontrolę pozostałości pestycydów w tych produktach; pozostałości pestycydów mogą pojawiać się w produktach pochodzenia roślinnego, włączając owoce i warzywa, w wyniku wcześniejszych lub bieżących praktyk rolniczych; w ustano- (') Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 89/186/JEWG (Dz.U. L 66 z 10.3 1989, str. 36). () Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. wieniu najwyższych dopuszczalnych poziomów dla obecnych praktyk konieczne jest uwzględnienie odpowiednich danych, dotyczących zarówno dopuszczonego stosowania pestycydów, jak i nadzorowanych testów; jednakże dostępne dane często nie są wystarczające wobec aktualnych norm do ustalenia najwyż- szych dopuszczalnych poziomów, w przypadku wcześniejszych praktyk rolniczych, należy ocenić odpowiednie dane z monito- ringu; istnieją zadowalające dane z monitoringu, w celu ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pesty- cydów w herbacie dla następujących pestycydów: aldryna, dieldryna, chlordan, DDT, endryna, heptachlor, HCH oraz HCB; w przypadku niektórych pestycydów stosowanych podczas produkcji herbaty nie ma wystarczających danych odpowia- dających aktualnym normom do ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów; dlatego Państwa Członkowskie mogą ustalić, w poszanowaniu prawa wspólnotowego, najwyższe dopuszczalne poziomy, w celu zapewnienia potrzebnego czasu do otrzymania danych niezbędnych do podjęcia decyzji przez Wspólnotę; w przy- padku następujących pestycydów: etion, ometoat oraz dime- toan, stosowanych podczas produkcji herbaty istnieją jedynie dane stanowiące podstawę do ustanowienia tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pesty- cydów; w celu lepszego oszacowania spożycia pozostałości pestycydów uzasadnione jest jednoczesne ustalenie, w możliwym zakresie, najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości poszcze- gólnych pestycydów we wszystkich głównych składnikach diety; poziomy te reprezentują użycie najmniejszej ilości pesty- cydu wymaganej do przeprowadzenia rzetelnej kontroli, w taki sposób, że ilość pestycydu jest praktycznie najmniejsza i możliwa do zaakceptowania toksykologicznie; należy teraz ustanowić najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego, a mianowicie: acefatu, benomylu, karbendazymu, metylotiofa- natu, manebu, mankozebu, metiramu, propinebu, zinebu, metamidofosu, procymidonu, chlorotalonilu, chlorpyryfosu, metylochlorpyryfosu, cypermetryny, deltametryny, fenwaleratu, glifosatu, imazylilu, iprodionu, permetryny oraz winklozoliny;