25.3.2009 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 79/1 (Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 246/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych pomiędzy kompaniami żeglugi liniowej („konsorcja”) (Wersja skodyfikowana) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 83, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 479/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgod- nionych pomiędzy kompaniami liniowymi („konsorcja”) () zostało kilkakrotnie znacząco zmie- nione (*). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości rozporządzenie to powinno zostać ujednolicone. Zgodnie z art. 81 ust. 3 Traktatu możliwe jest uznanie, że art. 81 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do kate- gorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, które spełniają warunki ustanowione w art. 81 ust. 3. (!) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (?) Dz.U. L 55 z 29.2.1992, s. 3. () Zob. załącznik I. (3) Zgodnie z art. 83 Traktatu postanowienia dotyczące stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu powinny być przyjęte w formie rozporządzenia lub dyrektywy. Zgodnie z art. 83 ust. 2 lit. b) Traktatu akt taki musi przewidywać szczegółowe zasady dotyczące stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu, mając na względzie potrzebę zapewnienia skutecznego nadzoru z jednej strony, oraz jak najdalej idące uproszczenie kontroli administracyjnej z drugiej strony. Zgodnie z art. 83 ust. 2 lit. d) Traktatu akt taki jest konieczny w celu właściwego rozgraniczenia funkcji Komisji i Trybunału Sprawiedliwości. Żegluga liniowa jest przemysłem kapitałochłonnym. Konteneryzacja wymaga współpracy i racjonalizacji. Dla żeglugi państw członkowskich konieczne jest uzyskanie efektu skali w celu skutecznego konkurowania na świa- towym rynku żeglugi liniowej. Porozumienia o wspólnym świadczeniu usług między kompaniami żeglugi liniowej w celu racjonalizacji ich działalności za pomocą uzgodnień technicznych, opera- cyjnych lub handlowych (określanych w środowisku żeglugowym — jako konsorcja)  mogą  pomóc w zapewnieniu koniecznych środków dla zwiększenia wydajności usług żeglugi liniowej oraz promocji postępu technicznego i gospodarczego. Transport morski jest istotnym czynnikiem dla rozwoju handlu wspólnotowego a konsorcja mogą pełnić ważną rolę w tym względzie, biorąc pod uwagę specjalne cechy międzynarodowej żeglugi liniowej. Legalizacja tych poro- zumień jest środkiem, który może pozytywnie przy- czynić się do poprawy konkurencyjności żeglugi we Wspólnocie.