9.6.2007 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 148/17 DECYZJA KOMISJI z dnia 7 czerwca 2007 r. dotycząca przepisów krajowych w sprawie wykorzystania krótkołańcuchowych chlorowanych parafin zgłoszonych przez Królestwo Niderlandów na podstawie art. 95 ust. 4 Traktatu WE (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 2361) (Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2007/395/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 ust. 6, a także mając na uwadze, co następuje: 1 () (*) I. FAKTY Pismem stałego przedstawicielstwa Królestwa Nider- landów przy Unii Europejskiej. z dnia 8 grudnia 2006 r. rząd Niderlandów, powołując się na art. 95 ust. 4 Traktatu, poinformował Komisję o przepisach krajowych w sprawie wykorzystania krótkołańcuchowych chlorowanych parafin (zwanych dalej SCCP), które jego zdaniem powinny pozostać w mocy po przyjęciu dyrek- tywy 2002/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. zmieniającej po raz dwudziesty dyrektywę Rady 76/769/[EWG w zakresie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (krótkołańcuchowych chlorowanych parafin) (|). Powiadomienie z dnia 8 grudnia 2006 r. jest drugim powiadomieniem Królestwa Niderlandów dotyczącym odstępstwa od przepisów dyrektywy 2002/45/WE. Pierwszy wniosek o utrzymanie istniejących przepisów krajowych został przedłożony dnia 17 stycznia 2003 r. Decyzją 2004/1/WE (?) Komisja postanowiła, że Nider- landy mogą częściowo utrzymać przepisy krajowe do dnia 31 grudnia 2006 r. 1. Artykuł 95 ust. 4 i 6 Traktatu Artykuł 95 ust. 4 i 6 Traktatu stanowi, że: „4.  Jeśli po przyjęciu przez Radę lub Komisję środka harmonizującego państwo członkowskie uzna za niezbędne utrzymanie przepisów krajowych uzasadnio- nych ważnymi względami określonymi w artykule 30 lub dotyczącymi ochrony środowiska naturalnego lub środowiska pracy, notyfikuje je Komisji, wskazując powody ich utrzymania. 77 z 6.7.2002, str. 21. DzU.L1 Dz.U. L 1 z 3.1.2004, str. 20. 6. W terminie 6 miesięcy od notyfikacji określonych w ustępach 4 i 5 Komisja zatwierdza lub odrzuca prze- pisy krajowe, o których mowa, po sprawdzeniu, czy są one środkiem arbitralnej dyskryminacji lub ukrytym ograniczeniem w handlu między państwami członkow- skimi i czy stanowią one przeszkodę w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.”. 2. Dyrektywa 2002/45/WE a przepisy krajowe 2.1. Dyrektywa 2002/45/WE Dyrektywa Rady 76/769JEWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykona- wczych i administracyjnych państw członkowskich odno- szących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebez- piecznych (*, z późniejszymi zmianami, ustanawia zasady ograniczające wprowadzanie do obrotu i stosowanie niektórych substancji i preparatów niebez- piecznych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywa obejmuje substancje i preparaty niebezpieczne wymienione w załączniku I. Dyrektywa 2002/45/WE, której podstawą prawną jest art. 95 Traktatu, w załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG uwzględniła nowy punkt 42 dotyczący chlorowanych alkanów o długości łańcucha Cj do C,; (SCCP) i ustanowiła zasady wprowadzania do obrotu i stosowania tych substancji. Zgodnie z punktem 42.1 SCCP nie mogą być wprowadzane do obrotu do stoso- wania jako substancje lub składniki innych substancji lub preparatów w stężeniu przekraczającym 1 %: — w obróbce metali, — do natłuszczania skór. Punkt 42.2 stanowi, że do dnia 1 stycznia 2003 r. wszystkie pozostałe zastosowania SCCP zostaną zbadane przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi oraz Komisją OSPAR w oparciu o nowe dane naukowe na temat ryzyka stwarzanego przez SCCP dla zdrowia i środowiska naturalnego. Parlament Euro- pejski zostanie poinformowany o wynikach tego badania. (*) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 201. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/139/WE (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 94).