6 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 03/[t. 33 32001R1322 L 177/52 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30.6.2001 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1322/2001 z dnia 29 czerwca 2001 r. zmieniające załączniki I oraz III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólłnotową rocedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryj- nych produktów leczniczych w środkach spożywczych pocho- dzenia zwierzęcego (!), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 807/2001 (), w szczególności jego art. 6, 7 i a także mając na uwadze, co następuje: ()  Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 konieczne jest stopniowe ustalanie maksymalnych dopuszczalnych limitów pozostałości dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych stosowanych we Wspólnocie w leczniczych produktach weterynaryjnych przeznaczonych do podawania zwierzętom, od których pochodzą produkty spożywcze. (2)  Maksymalne dopuszczalne limity pozostałości powinny zostać ustalone tylko po zbadaniu w Komitecie ds. Medycznych Proślktów Weterynaryjnych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozo- stałości danej substancji dla konsumenta środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu tych pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych. (3)  Ustalając maksymalne dopuszczalne limity pozostałości leczniczych produktów weterynaryjnych w środkach s;l›(ożywczych pochodzenia zwierzęcego, konieczne jest określenie gatunków zwierząt, u których pozostałości mogą być obecne, limity, jakie mogą być obecne w każdej istotnej tkance mięsnej uzyskanej od leczonych zwierząt (tkanka docelowa) oraz rodzaj pozostałości magącej istotne znaczenie dla monitorowania pozo- stałości (pozostałość znacznikowa). ()  Przy kontroli pozostałości, przewidzianej właściwym ustawodawstwem Ws&›ólnotowym, maksymalne dopusz- czalne limity pozostałości powinny być zwykle ustalane dla tkanek docelowych wątroby i nerek; jednakże wątroba i nerki są często usuwane z tusz zwierzęcych w handlu międzynarodowym i dlatego maksymalne dopuszczalne limity pozostałości należy zawsze ustalać dla tkanek mięśniowych i tłuszczowych. (5) — W przypadku medycznych produktów weterynaryjnych przeznaczonych do stosowania u niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych maksymalne dopusz- czalne Emity pozostałości muszą zostać ustalone dla jaj, mleka lub miodu. (6) — W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dopisać florfenikol. (7) W celu umożliwienia zakończenia badań naukowych należy przedłużyć tymczasowy okres obowiązywania maksymalnych limitów pozostałości uprzednio określo- nych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) 2377/90 dla cefalonium, morantelu oraz metamizolu. (8))  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałeśo Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczyc , PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W załącznikach I i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciergo dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniei'sze rozporządzenie stosuje się od 60. dnia po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2001 r. () Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. (*) Dz.U. L 118 z 27.4.2001, str. 6. W imieniu Komisji Erkki LIKANEN Członek Komisji