168 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 33 32001R1454 21.7.2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 198/45 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1601/92 (Poseican) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36, 37 i 299 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1911/91 () Wyspy Kanaryjskie są częścią obszaru celnego Wspólnoty i wszystkie wspólne polityki mają tam zastosowanie, bez uszczerbku dla szczególnych środków przyjętych w celu uwzględnienia ich szczególnych ograniczeń i tradycyj- nego systemu gospodarczego oraz podatkowego. Artykuł 2 i 10 tego rozporządzenia stanowią, że pełna realizacja wspólnej polityki rolnej zależy od wejścia w życie szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Ponadto, realizacji wspólnej polityki rolnej mają towa- rzyszyć szczególne środki dotyczące produkcji rolnej na wyspach. Decyzją 91/314/JEWG (*) Rada przyjęła program opcji szczególnych ze względu na oddalenie i wyspiarski charakter Wysp Kanaryjskich (Poseican), zgodnie z polityką Wspólnoty wspierania najbardziej peryferyjnych regionów. Celem programu jest ułatwienie rozwoju gospodarczo - społecznego regionu oraz umożliwianie mu skorzystania z zalet jednolitego rynku, którego jest nieodłączną częścią, pomimo czynników obiektywnych pozostawiających go w izolacji geograficznej i gospodar- czej. Program wymaga, aby WPR była realizowana w tym regionie i zapewnia przyjęcie szczególnych środków, w szczególności mających poprawić tamtejsze warunki wytwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych oraz złagodzić skutki wyjątkowego położenia geograficznego i ograniczeń, jak uwzględ- niono w art. 299 ust. 2 Traktatu. Szczególne położenie geograficzne Wysp Kanaryjskich powoduje dodatkowe koszty transportu przy dostawach podstawowych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, przetwórstwa oraz produkcji rolnej. Ponadto, czynniki obiektywne wynikające z wyspiar- skiego charakteru i najbardziej peryferyjnego położenia nakładają na podmioty gospodarcze i producentów na Wyspach Kanaryjskich dalsze ograniczenia, które istotnie utrudniają ich działalność. Trudności te mogą być złago- (!) Opinia wydana dnia 14 czerwca 2001 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). () Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1911/91z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego w odnie- sieniu do Wysp Kanaryjskich (Dz.U. L 171 z 29.6.1991, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem  (WE) nr 1105/2001 (Dz.U. L 151 z 7.6.2001, str. 1). (*) Dz.U. L 171 z 29.6.1991, str. 5. (4) dzone przez obniżenie ceny tych produktów podstawo- wych. Właściwym wobec tego jest przyjęcie szczegól- nych uzgodnień w sprawie dostaw by zagwarantować dostawy na te wyspy i kompensować dodatkowe koszty wynikające z ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru i najbardziej peryferyjnego położenia. W tym celu, nie naruszając art. 23 Traktatu, przywóz danych produktów z państw trzecich powinien być zwolniony ze stosowanych należności przywozowych. Biorąc pod wagę ich pochodzenie i regulacje celne przy- pisane im na mocy przepisów wspólnotowych produkty, które zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty na mocy ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego lub składu celnego należy uważać za przywóz bezpoś- redni do celów przyznawania świadczeń wynikających ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. W celu obniżenia cen na Wyspach Kanaryjskich i mini- malizowania dodatkowych kosztów wynikających z ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru i najbardziej peryfe- ryjnego położenia, przy jednoczesnym utrzymaniu konkurencyjności produktów Wspólnoty, powinna zostać przyznana pomoc na dostawy na te wyspy produktów pochodzących ze Wspólnoty. Przy przyzna- waniu takiej pomocy powinien być brany pod uwagę dodatkowy koszt transportu na Wyspy Kanaryjskie, ceny stosowane w wywozie do państw trzecich oraz, w przy- padku środków do produkcji rolnej i towarów przezna- czonych do przetwarzania, dodatkowy koszt wyspiar- skiego charakteru i najbardziej peryferyjnego położenia. Ponieważ ilości, których dotyczą szczególne uzgodnienia w sprawie dostaw są ograniczone do zapotrzebowania na dostawy na Wyspach Kanaryjskich, uzgodnienia te nie zakłócają właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ponadto, korzyści gospodarcze szczegól- nych uzgodnień w sprawie dostaw nie powinny powo- dować zakłóceń w handlu danymi produktami. Należy więc zakazać ponownej wysyłki lub powrotnego wywozu tych produktów z Wysp Kanaryjskich. Niemniej możliwy jest powrotny wywóz produktów w stanie nieprzetworzonym lub produktów powstałych w wyniku lokalnego pakowania takich produktów pod pewnymi warunkami tak, aby umożliwić handel regionalny. W przypadku przetwarzania zakaz ten nie powinien mieć zastosowania do tradycyjnych towarów wywozowych lub wysyłek.