10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O5J[t. 5 32004R0631 6.4.2004 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 100/1 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 63 1/2004 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 31 marca 2004 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w odniesieniu do dostosowania praw i uproszczenia procedur (Tekst mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, w szczególności jego art. 42 i 308, uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Furopejskiej w Bar- celonie w dniach 15 i 16 marca 2002 r. dotyczące stworzenia Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z konkluzjami z posiedzenia Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15 i 16 marca 2002 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego zastąpiłaby obecne papierowe formularze niezbędne w celach leczenia w innym Państwie Członkowskim. Komisja została wezwana do zaprezentowania w tym celu propozycji przed Radą Europejską obradującą podczas sesji wiosen- nej w 2003 r. Taka karta ułatwiłaby procedury. (2) W celu osiągnięcia czy nawet przekroczenia tego celu poprzez zoptymalizowanie korzyści wynikających ze sto- sowania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego w odniesieniu do osób ubezpieczonych oraz instytucji, niezbędne są pewne zmiany do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pra- cowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz członków ich rodzin przemieszcza- jących się we Wspólnocie (3). (!) DzU.C 32 z 5.2.2004, str. 78. (?) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 4 grudnia 2003 r. i decyzja Rady z dnia 4 marca 2004 r. () Dz.U.L149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie skonsolidowane roz- porządzeniem (WE) nr 118/97 (Dz.U. L 28 z 30.1.1997, str. 1) oraz ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1386/2001 Parla- mentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 187 z 10.7.2001, str. 1). Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 obecnie zapewnia dostęp do różnych typów świadczeń niepieniężnych pod- czas tymczasowego pobytu w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe lub w państwo zamieszka- nia, zależnie od kategorii, do której osoba ubezpieczona należy, oraz wyznacza różnicę pomiędzy „niezwłocznie konieczną opieką” oraz „konieczną opieką”. W celu lepszej ochrony osób ubezpieczonych, należy przyjąć przepisy dostosowujące prawa wszystkich osób ubezpieczonych w celu dostępu do świadczeń niepieniężnych podczas tym- czasowego pobytu w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym zainteresowana osoba jest ubezpie- czona lub w którym zamieszkuje. W takich warunkach, wszystkie ubezpieczone osoby są uprawnione do świad- czeń niepieniężnych, które stają się niezbędne z przyczyn medycznych podczas ich pobytu na terytorium innego Państwa Członkowskiego, uwzględniając charakter świad- czeń oraz spodziewaną długość pobytu. Istotne jest, że wszystkie podejmowane środki mają zapew- niać właściwe wykonanie artykułu 22 ust. 1 lit. a) ppk i) we wszystkich Państwach Członkowskich w szczególności w odniesieniu do dostawców usług opieki zdrowotnej. W odniesieniu do niektórych typów stałego leczenia wymagającego szczególnej infrastruktury, takich jak diali- zy, dla pacjenta istotne jest, żeby takie leczenie było dostępne podczas jego pobytu w innym Państwie Człon- kowskim. W związku z tym, Komisja Administracyjna ustanawia wykaz świadczeń niepieniężnych, które są przedmiotem wcześniejszego porozumienia między osobą ubezpieczoną i instytucją zapewniającą leczenie, w celu zagwarantowania dostępności opieki zdrowotnej oraz wolności do tymczasowego pobytu w innym Państwie Członkowskim.