3.6.2006 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 150/13 DECYZJA RADY z dnia 15 maja 2006 r. upoważniająca Republikę Litewską do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 21 szóstej dyrektywy 77/388]EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (2006/388/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (!), w szczególności jej art. 27, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 77/388]EWG Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić państwo członkowskie do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od zasto- sowania przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz zapobieżenia niektórym rodzajom uchylania się od płacenia podatku lub unikania zobowiązań podatkowych. (2) W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 28 czerwca 2005 r., Republika Litewska (zwana dalej „Litwą”)  wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia środków stanowiących odstępstwo od art. 21 dyrektywy 77/388/EWG. (3)) ) Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG dnia 22 sierpnia 2005 r. Komisja poinformowała listownie inne państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Litwę. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2005 r. Komisja zawiado- miła Litwę, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku. (4)  Artykuł 21 ust. 1 dyrektywy 77/388/JEWG w wersji określonej w art. 28g tej dyrektywy przewiduje, że w systemie wewnętrznym do zapłacenia podatku od wartości dodanej (VAT) zobowiązany jest zazwyczaj podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczący usługi. (*) Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/18/WE (Dz.U. L 51 z 22.2.2006, str. 12). () (10) (11) Celem odstępstwa, o które wnioskuje Litwa, jest uczy- nienie, pod pewnymi warunkami, zobowiązanym do zapłaty podatku VAT z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług odbiorcy tych towarów lub usług, w przypadku postępowania dotyczącego niewypłacal- ności, postępowania restrukturyzacyjnego pod nadzorem sądowym, transakcji, których przedmiotem jest drewno, dostaw odpadów żelaznych i nieżelaznych oraz wykony- wania robót budowlanych. Trudności finansowe często uniemożliwiają podatnikom, w stosunku do których toczy się postępowanie dotyczące niewypłacalności lub postępowanie restrukturyzacyjne pod nadzorem sądowym, zapłatę podatku VAT z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Jednakże odbiorca może odliczyć podatek VAT nawet wtedy, gdy nie został on zapłacony przez dostawcę. Problemy tego rodzaju występują na litewskim rynku drzewnym, z przyczyn związanych z charakterem tego rynku oraz uczestniczącymi w nim przedsiębiorstwami. Na rynku tym przeważają małe przedsiębiorstwa o zasięgu lokalnym, często odsprzedawcy i pośrednicy, trudne do skontrolowania przez organy podatkowe. Najbardziej rozpowszechnioną formą unikania zobo- wiązań podatkowych jest fakturowanie dostaw przez przedsiębiorstwo, które następnie „znika”, nie płacąc podatku, co jednak pozwala klientowi dokonać odli- czenia podatku na podstawie ważnej faktury. Podobny problem niepłacenia zafakturowanego podatku występuje w litewskim sektorze recyklingu odpadów metali żelaznych i nieżelaznych. Porównywalne problemy mają również  miejsce w litewskim sektorze budownictwa, w szczególności w przypadku fakturowania podatku VAT przez podwy- konawców, którzy następnie „znikają”. Czyniąc odbiorcę odpowiedzialnym za zapłatę podatku VAT we wspomnianych powyżej przypadkach, które negatywnie wpływają na finanse publiczne, odstępstwo usuwa napotykane trudności bez wpływu na kwotę należnego podatku. Rezultatem tego jest ułatwienie pracy organów podatkowych przy poborze podatku i zapobieżenie niektórym formom uchylania się od płacenia podatków lub unikania zobowiązań podatko- wych. Środek jest proporcjonalny do wyznaczonych celów z uwagi na fakt, iż nie będzie miał zastosowania ogól- nego, a tylko do szczególnych działań i sektorów stwa- rzających problemy z poborem podatku, uchylaniem się od jego płacenia lub unikaniem zobowiązań podatko- wych.