30.6.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 169/1 (Akty, których publikacja jest obowiązkowa) ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Od roku 1971 Wspólnota przyznawała preferencje hand- lowe krajom rozwijającym się w ramach planu ogólnych preferencji taryfowych. (2)  Wspólna polityka handlowa Wspólnoty powinna być spójna z polityką rozwoju i powinna umacniać jej cele, zwłaszcza zwalczanie ubóstwa oraz promowanie zrów- noważonego rozwoju oraz dobrych rządów w krajach rozwijających się. Musi ona być zgodna z wymogami Światowej Organizacji Handlu, w  szczególności z klauzulą umożliwiającą z GATT z roku 1979 (3). (3) Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Furopejskiego oraz Furopejskiego Komitetu Fkonomiczno-Społecznego z dnia 7 lipca 2004 r. zatytułowany „Kraje rozwijające się, handel międzynarodowy i zrównoważony rozwój: zadanie wspólnotowego planu ogólnych preferencji tary- fowych na okres dziesięciu lat od 2006 do 201 5” określa wytyczne dotyczące wprowadzenia planu ogólnych preferencji taryfowych na okres od 2006 r. do 2015 r. ()  Niniejsze rozporządzenie jest pierwszym rozporządze- niem wprowadzającym w życie powyższe wytyczne. (!) Opinia wydana dnia 9 marca 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Opinia wydana dnia 9 lutego 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) „Odmienne i bardziej. korzystne traktowanie,  wzajemność i pełniejsze uczestnictwo krajów rozwijających się”, decyzja GATT z 28 listopada 1979 r. (L/4903). Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane do dnia 31 grudnia 2008 r. Plan ogólnych preferencji taryfowych (zwany dalej „planem”) powinien składać się z rozwiązania ogólnego przyznanego wszystkim państwom i terytoriom będącym beneficjentami oraz z dwóch rozwiązań szczególnych uwzględniających różne potrzeby rozwojowe krajów rozwijających się znajdujących się w podobnym poło- żeniu. Rozwiązania ogólne powinny być przyznane wszystkim państwom beneficjentom, chyba że zostaną one zaklasy- fikowane przez Bank Światowy jako kraje o wysokim dochodzie i jeżeli nie wykazują one wystarczającego zróżnicowania eksportu. Szczególne rozwiązanie motywacyjne dotyczące zrówno- ważonego rozwoju i dobrych rządów opiera się na inte- gralnej koncepcji zrównoważonego rozwoju przyjętej przez międzynarodowe konwencje i instrumenty, takie jak Deklaracja Narodów Zjednoczonych o prawie do rozwoju z roku 1986, Deklaracja z Rio w sprawie środo- wiska i rozwoju z roku 1992, Deklaracja MOP dotycząca podstawowych zasad i praw pracy z roku 1998, Dekla- racja Milenijna Narodów Zjednoczonych z roku 2000 i Deklaracja z Johannesburga w sprawie zrównoważo- nego rozwoju z roku 2002. W rezultacie kraje rozwija- jące się, które z powodu braku zróżnicowania i niewystarczającego zaangażowania w międzynarodową wymianę handlową są szczególnie wrażliwe w wyniku przyjęcia dodatkowych obciążeń i obowiązków w związku z ratyfikacją i skuteczną realizacją podstawo- wych konwencji odnośnie do praw człowieka, praw pracowniczych, ochrony środowiska i dobrych rządów, powinny korzystać z dodatkowych preferencji taryfo- wych. Przyznanie tych preferencji ma na celu wspieranie dalszego rozwoju gospodarczego, a tym samym wycho- dzenie naprzeciw potrzebie zrównoważonego rozwoju. W ramach niniejszego rozwiązania taryfy ad valorem oraz cła specyficzne (o ile nie są połączone z cłem ad valorem) dla państw beneficjentów zostają zawieszone. Szczególne rozwiązanie motywacyjne dotyczące zrówno- ważonego rozwoju i dobrych rządów powinno wyjąt- kowo być stosowane przed wejściem w życie całego rozporządzenia dla zapewnienia zgodności z decyzją WTO w sprawie rozwiązań szczególnych w celu zwal- czania produkcji i handlu narkotykami.