208 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O3/t. 9 31989R4045 L 388/18 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30.12.1989 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i uchylające dyrektywę 77/435/EWG RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (*), a także mając na uwadze, co następuje: na mocy art. 8 rozporządzenia Rady nr 729/70JEWG z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (*), ostatnio zmienionego rozporządzeniem nr 2048/88/ EWG (*), Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniając, że transakcje finansowane przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) są rzeczywiście realizowane i wykonywane w prawidłowy sposób, tak aby zapobiec i wyeliminować nieprawidłowości oraz odzyskać kwoty utracone w wyniku nieprawidłowości lub zaniedbania; bardzo skutecznym środkiem nadzoru transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji EFOGR może być kontrola dokumentów handlowych przedsiębiorstw otrzymujących lub dokonujących płatności; kontrola taka jest uzupełnieniem innych kontroli już prowadzonych przez Państwa Członkowskie; ponadto, niniejsze rozporządzenie nie uchybia przepisom prawa krajowego odnoszącym się do kontroli, które mają szerszy zakres niż kontrole przewidziane w niniejszym rozporządzeniu; Państwa Członkowskie powinny być zachęcane do wzmożenia kontroli dokumentów handlowych przedsiębiorstw otrzymują- cych lub dokonujących płatności, które to kontrole przeprowa- dzane są zgodnie z dyrektywą 77/435/EWG ('); wprowadzenie przez Państwa Członkowskie zasad wynikają- cych z dyrektywy 77/435/EWG ujawniło potrzebę zmiany niektórych przepisów tej dyrektywy na podstawie zdobytych doświadczeń; uwzględniając charakter tych przepisów, zmiany powinny zostać włączone do rozporządzenia; określenie dokumentów stanowiących podstawę takiej kontroli powinno umożliwiać przeprowadzenie pełnej kontroli; wybór przedsiębiorstw poddawanych kontroli powinien być uzależniony od charakteru transakcji przeprowadzanych na ich odpowiedzialność oraz od podziału przedsiębiorstw na otrzy- mujące lub dokonujące płatności w zależności od ich finanso- wego znaczenia w systemie finansowania przez Sekcję Gwarancji EFOGR; 192 z 29.7.1987, str. 15. 291 z 20.11.1989, str. 105. 94 z 28.4.1970, str. 13. 185 z 15.7.1988, str. 1. 1 C C L L L 172 z 12.7.1977, str. 17. ponadto należy zapewnić minimalną liczbę kontroli doku- mentów handlowych; liczba ta powinna być określona przy użyciu metody, która wykluczy istotne różnice między poszczególnymi Państwami Członkowskimi wynikające z różnic struktury ich wydatków w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR; metoda ta może być ustalona poprzez odniesienie się do liczby przedsiębiorstw o określonym znaczeniu w systemie finansowania przez Sekcję Gwarancji EFOGR; należy zdefiniować zakres uprawnień urzędników odpowie- dzialnych za kontrolę i obowiązki przedsiębiorstw udostęp- niania dokumentów handlowych takim urzędnikom na okreś- lony okres oraz dostarczania takich informacji, jakich ci urzęd- nicy mogą zażądać; należy również przewidzieć, że w określo- nych przypadkach dokumenty handlowe mogą zostać zatrzy- mane; konieczne jest zorganizowanie współpracy między Państwami Członkowskimi, mając na uwadze międzynarodową strukturę handlu rolnego oraz w celu urzeczywistniania rynku wewnętrz- nego; konieczne jest również utworzenie scentralizowanego systemu dokumentacji, dotyczącego przedsiębiorstw prowadzą- cych działalność gospodarczą w państwach trzecich otrzymują- cych lub dokonujących płatności, na poziomie Wspólnoty; podczas gdy, w pierwszym rzędzie Państwa Członkowskie zobowiązane są do uchwalenia programów kontroli, konieczne jest przesłanie tych programów Komisji, tak aby mogła ona wykonać swoją rolę nadzorczą i koordynacyjną oraz zapewnić uchwalenie programów na podstawie właściwych kryteriów; w ten sposób kontrole mogą być ukierunkowane na sektory lub przedsiębiorstwa, w których istnieje duże ryzyko nadużyć finansowych; służby przeprowadzające kontrole na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być organizowane niezależnie od służb odpowiedzialnych za kontrole na etapie poprzedzającym płatność; zasadniczą sprawą jest, aby każde Państwo Członkowskie posiadało specjalną służbę odpowiedzialną za monitorowanie stosowania niniejszego rozporządzenia i za koordynowanie kontroli przeprowadzanych zgodnie z niniejszym rozporządze- niem; urzędnicy zatrudnieni w tej służbie mogą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem dokonywać kontroli przedsię- biorstw;