11/t. 10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17 31994R3285 L 349/53 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31.12.1994 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 518/94 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europej- ską, w szczególności jego art. 113, uwzględniając dokumenty ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz dokumenty dotyczące przetworzonych pro- duktów rolnych, w szczególności o ile przewidują one odstęp- stwo od ogólnej reguły, według której ograniczenia ilościowe lub środki o skutku równoważnym mogą być zastępowane jedynie środkami przewidzianymi w tych dokumentach, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach; rozporządzenie Rady (WE) nr 518/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu uchylające rozpo- rządzenie (EWG) nr 288/82 (2) stanowi ważną część tej polityki; przy uchwalaniu rozporządzenia (WE) nr 518/94 należytą uwagę przywiązano do międzynarodowych zobowiązań Wspól- noty, w szczególności wynikających z art. XIX Układu ogól- nego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT); zakończenie Rundy Urugwajskiej doprowadziło do utworzenia Światowej Organizacji Handlu (WTO); załącznik 1A do Porozu- mienia ustanawiającego WTO zawiera między innymi Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994) oraz Porozumienie w sprawie środków ochronnych; Porozumienie w sprawie środków ochronnych spełnia zadanie wyjaśnienia i wzmocnienia założeń GATT 1994, szczególnie określonych w art. XIX; Porozumienie wymaga eliminacji środ- ków ochronnych, które nie spełniają omawianych reguł, takich jak dobrowolne ograniczenie wywozu, uzgodnienia porządkujące handel i jakiekolwiek inne podobne uzgodnienia dotyczące przy- wozu lub wywozu; (!) Opinia wydana dnia 14 grudnia 1994 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 77. Porozumienie w sprawie środków ochronnych obejmuje także wyroby EWWiS; wspólne reguły przywozu, w szczególności odnoszące się do środków ochronnych, dotyczą zatem również tych wyrobów, bez uszczerbku dla ewentualnych środków prze- widujących stosowanie porozumienia, dotyczącego w szczegól- ności wyrobów EWWiS; w świetle tych nowych wielostronnych reguł wspólne reguły przywozu powinny być wyjaśnione oraz. w razie potrzeby zmie- nione, szczególnie w przypadkach gdy mają być zastosowane środki ochronne; punktem wyjścia wspólnych reguł przywozu jest liberalizacja przywozu, to znaczy zniesienie wszelkich ograniczeń ilościo- wych; Komisja powinna być informowana przez Państwa Członkowskie o wszelkich zagrożeniach wynikających z tendencji przywozu, które mogłyby wymagać wspólnotowego nadzoru lub zastoso- wania środków ochronnych; w takich przypadkach Komisja powinna badać zasady i warunki, na jakich dokonuje się przywozu, tendencje przywozu, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz, w razie koniecz- ności, środki, które mają być zastosowane; w przypadku zastosowania wspólnotowego nadzoru dopuszcze- nie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uza- leżnione od przedstawienia dokumentu przywozowego spełnia- jącego jednolite kryteria; dokument taki powinien być na zwykły wniosek importera zatwierdzany przez organy Państw Człon- kowskich w określonym terminie, jednak bez przyznawania importerowi w wyniku tego prawa do przywozu; dlatego też dokument ten powinien być ważny tylko w takim okre- sie, w którym reguły przywozu pozostają niezmienione; Państwa Członkowskie i Komisja powinny dokonywać, w możli- wie najpełniejszym zakresie, wymiany informacji wynikających ze wspólnotowego nadzoru; zadaniem Komisji i Rady jest przyjęcie środków ochronnych uza- sadnionych interesami Wspólnoty; interesy te powinny być trak- towane całościowo i powinny obejmować w szczególności inte- resy  wspólnotowych producentów, użytkowników i konsumentów; zastosowanie środków ochronnych przeciwko państwu- członkowi WTO może być rozważane jedynie w przypadku, gdy przywóz danego produktu do Wspólnoty został na tyle znacząco