3.4.2008 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 92/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsu;blorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie nie- których fluorowanych gazów cieplarnianych (!), w szczególności jego art. 5 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: () W celu spełnienia wymagań rozporządzenia (WE) nr 842[2006 należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifi- kacji personelu wykonującego prace przy urządzeniach zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, w miejscu eksploatacji tych urządzeń, w wyniku których może powstać wyciek tych gazów. (2)) W celu zapewnienia, by personel posiadał odpowiednie kwalifikacje do wykonywania powierzanych mu czyn- ności przy jednoczesnym uniknięciu niewspółmiernych kosztów, należy przewidzieć różne kategorie certyfikowa- nego personelu. (3)  Personel, który nie posiada jeszcze certyfikatu, lecz uczestniczy w szkoleniu w celu jego uzyskania, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności wymagających posiadania takiego certyfikatu, aby zdobyć praktyczne umiejętności niezbędne do egza- minu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu. (4)  Personelowi posiadającemu kwalifikacje do spawania, lutowania „na twardo” lub lutowania „na miękko” należy umożliwić wykonywanie tych specjalistycznych zadań w kontekście jednej z czynności wymagających posia- dania certyfikatu, pod warunkiem że będzie nadzoro- wany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu. (5)  Dyrektywa 2002/96/WE Parlamentu  Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (?) określa wymagania techniczne dla przedsiębiorstw zajmujących się przetwarzaniem i składowaniem zuży- tego sprzętu w zakładach, w tym urządzeń chłodniczych, (!) Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1. () Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2003/108/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 106). (10) (11) klimatyzacyjnych i pomp ciepła. Poziom kwalifikacji wymaganych od personelu zajmującego się odzyskiwa- niem czynników chłodniczych w takich zakładach jest niższy niż poziom wymagany od personelu zajmującego się odzyskiem na miejscu z uwagi na rodzaje automa- tycznych urządzeń do odzysku, które są dostępne w zakładach demontujących lodówki. Niektóre państwa członkowskie nie posiadają obecnie systemu kwalifikacji lub certyfikacji. W związku z tym należy przewidzieć określony czas na uzyskanie certyfi- katów przez personel i przedsiębiorstwa. Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administra- cyjnym, należy umożliwić tworzenie systemu certyfikacji na podstawie istniejących systemów zdobywania kwalifi- kacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają mini- malnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu. Egzamin jest skutecznym środkiem sprawdzania zdol- ności kandydata do prawidłowego wykonywania czyn- ności, które mogą bezpośrednio lub pośrednio spowo- dować wyciek. Umożliwienie szkoleń i certyfikowania personelu aktyw- nego zawodowo w dziedzinach podlegających niniej- szemu rozporządzeniu bez konieczności przerywania przez niego działalności zawodowej wymaga odpowied- niego okresu przejściowego, w którym proces certyfikacji należy oprzeć na istniejących systemach zdobywania kwalifikacji i doświadczeniu zawodowym. Urzędowo wyznaczone jednostki oceniające i  certyfikujące  powinny zapewniać  zgodność Z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania certyfikatów na terenie całej Wspólnoty. Wzajemnego uznawania nie należy stosować do tymcza- sowych certyfikatów, ponieważ wymagania dla uzyskania takich certyfikatów mogą być znacznie mniej restryk- cyjne niż wymagania obowiązujące w niektórych państwach członkowskich.