02Jt. 8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 179 31997R0082 L 17/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 21.7.1997 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 82/97 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 19 grudnia 1996 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, W SZCZ ególności jego art. 28, 100a i 113, uwzględniając wniosek Komisji () uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego (?), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (*, także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 paź- dziernika 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (+) przewiduje, że obszar celny Wspólnoty nie obej- muje wysp Alandzkich, chyba że zgłoszenie jest dokonane zgodnie z art. 227 ust. 5 Traktatu; należy zmienić to roz- porządzenie biorąc pod uwagę fakt, że zgłoszenie to zostało dokonane oraz to, że wymienione wyspy stanowią integralną część Republiki Finlandii. Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Mari- no (*), z dnia 27 listopada 1992 r., określa obszary, w sto- sunku do których Umowa ta jest stosowana; wobec tego () Dz.U. C 260 z 5.10.1995, str. 8. oraz Dz.U. C 207 z 18.7.1996, str. 6. () Dz.U.C 174 z 17.6.1996, str. 14. () Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 kwietnia 1996 r. (Dz.U. C 65 z 4.3.1996, str. 68), wspólne stanowisko Rady z dnia 28 maja 19 pej 96 r. (Dz.U. 248 z 26.8.1996, str. 1), decyzja Parlamentu Euro- skiego z dnia 23 października 1996 r. (Dz.U. C 347 z 18.11.1996) i decyzja Rady z 26 listopada 1996. () Dz .U. C 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r. ) Dz .U. L 359 z 9.12.1992, str. 14. ©) () terytorium San Marino nie może być uważane za część obszaru celnego Wspólnoty. Konieczne jest podjęcie środków w celu zapewnienia aby towary uzyskane z towarów niewspólnotowych umiesz- czonych pod procedurą zawieszającą nie mogły wejść do obiegu gospodarczego Wspólnoty bez uiszczenia należ- ności celnych przywozowych, nawet gdy nabyły one pochodzenie wspólnotowe; definicja towarów wspólnoto- wych musi wobec tego zostać zmieniona; ponadto, takie towary muszą podlegać takiej samej procedurze zawiesza- jącej jak towary, z których zostały one uzyskane. Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie Rolnic- twa (6), prowadzi do zniesienia rolniczych opłat wyrów- nawczych. Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie reguł pocho- dzenia (7), przewiduje, że Umawiające się Strony mają wydawać opinie na temat pochodzenia towarów każdej osobie mającej ku temu uzasadniony powód. Pewna liczba towarów podlega należnościom celnym przywozowym wyrażonym w ecu; kwota tych należności w ecu musi zostać przeliczona na waluty krajowe w krót- szym terminie, w celu uniknięcia zakłóceń w handlu. W pozostałych przypadkach, w których ustawodawstwo celne określiło kwotę w ecu, potrzebne jest uelastycznie- nie podejścia w stosunku do przeliczania tych kwot na waluty krajowe. W celu przygotowania formalności celnych, podmioty gospodarcze muszą mieć możliwość zbadania towarów nie tylko w przypadku bezpośredniego przywozu, ale rów- nież, gdy zewnętrzna procedura tranzytowa zostaje zakoń- czona. Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 22. Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 144.