03/t. 19 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 31996R1610 L 198/30 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 8.8.1996 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1610/96 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komigsji (), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?) stanowiąc zgodnie z procedurą, określoną w art. 189b Trak- tatu ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Prace badawcze w dziedzinie środków ochrony roślin przyczyniają się do stałego trwałego ulepszania produkcji i zamawiania dużej ilości żywności dobrej jakości i po przystępnych cenach. Prace badawcze w dziedzinie ochrony roślin przyczy- niają się do trwałego ulepszania produkcji roślinnej. Środki ochrony roślin, w szczególności te, które są wyni- kiem długich i kosztownych prac badawczych, będą nadal opracowywane we Wspólnocie i w Europie, jeżeli zostaną one objęte korzystnymi przepisami, zapewniają- cymi dostateczną ochronę, zachęcającą do kontynuo- wania prac badawczych. Konkurencyjność sektora ochrony roślin wymaga, ze względu na charakter tej branży, zapewnienia poziomu bezpieczeństwa działalności innowacyjnej na poziomie równoważnym temu, jaki jest zapewniony produktom leczniczym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (*). W chwili obecnej okres, jaki upływa między dokona- niem zgłoszenia o patent dla nowego środka ochrony roślin a wydaniem zezwolenia na wprowadzenie wspomnianego środka ochrony roślin do obrotu powo- duje, że okres rzeczywistej ochrony na podstawie patentu jest niewystarczający dla pokrycia kosztów inwestycji poniesionych na prace badawcze oraz dla wytworzenia zasobów niezbędnych do utrzymania wysokiego poziomu prac badawczych. () DZ.U. C 390 z 31.12.1994, str. 21 oraz Dz.U. C 335 z 13.12.1995, str. 15. () Dz.U nr C 155 z 21.6.1995, str. 14. (*) Opinia Parlamentu Europejskieigo z dnia 15 lipca 1995 r. (Dz.U. C 166 z 3.7.1995, str. 89, wspó pada 1995 r. (Dz.U. C 353 z 30.12.1995, str. 36) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 1996 (Dz.U. C 96 z 1.4.1996, str. 30). ne stanowisko Rady z dnia 27 listo- (*) Dz.U. L 182 z 2.7.1992, str. 1. (6) (10) Sytuacja ta prowadzi do braku ochrony, co jest krzywdzące dla prac badawczych w dziedzinie ochrony roślin oraz dla konkurencyjności tego sektora. Jednym z głównych celów dodatkowego świadectwa ochronnego jest zapewnienie przemysłowi europej- skiemu takich samych warunków konkurencyjności, w jakich działa przemysł północnoamerykański i japoński. W swojej rezolucji z dnia 1 lutego 1993 r. (%) w sprawie wspólnotowego programu polityki i działań w odnie- sieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju, Rada przyjęła ogólne założenia i strategię programu przedstawionego przez Komisję, w których podkreśla się współzależność między wzrostem gospodarczym i jakością środowiska naturalnego; lepsza ochrona środo- wiska naturalnego oznacza utrzymanie gospodarczej konkurencyjności przemysłu; w związku z tym wyda- wanie dodatkowego świadectwa ochronnego może być uznane za środek sprzyjający ochronie środowiska natu- ralnego. Na poziomie wspólnotowym powinno być wprowa- dzone jednolite rozwiązanie, które zapobiegałoby zróżnicowanemu rozwojowi ustawodawstw krajowych, prowadzącemu do dalszych różnic, które mogłyby praw- dopodobnie utrudniać swobodny przepływ środków ochrony roślin we Wspólnocie i w ten sposób bezpo- średnio wpływać na funkcjonowanie rynku wewnętrz- nego; pozostaje to w zgodzie z zasadą pomocniczości zdefiniowaną w art. 3b Traktatu. Z tego względu niezbędne jest stworzenie dodatkowego świadectwa ochronnego wydawanego na takich samych warunkach przez każde z Państw Członkowskich na wniosek uprawnionego z patentu krajowego lub patentu europejskiego na środek ochrony roślin, dla którego wydane zostało zezwolenie na wprowadzenie go do obrotu; rozporządzenie jest w tej sytuacji najwłaściw- szym instrumentem prawnym. () Dz.U. C 138 z 17.5.1993, str. 1.