Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 31.12.2004 DYREKTYWA 2004/108/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej oraz uchylająca dyrektywę 89/336/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak- tatu (?), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagne- tycznej (*) została poddana przeglądowi w myśl inicja- tywy znanej jako Uproszczone ustawodawstwo w zakresie rynku wewnętrznego (Simpler Legislation for the Internal Market - SLIM). Zarówno proces SLIM jak i kolejne dogłębne konsultacje wykazały potrzebę uzupeł- nienia, wzmocnienia i wyjaśnienia ram ustanowionych dyrektywą 89/336/EWG. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapew- nienie, by radiokomunikacja, w tym odbiór emisji radio- wych i służba radiokomunikacyjna amatorska działająca zgodnie z regulacjami Międzynarodowego Związku Tele- komunikacyjnego, a także sieci telekomunikacyjne i sieci energetyczne, jak również urządzenia do nich dołączane, były chronione przed zaburzeniami elektromagnetycz- nymi. Przepisy Państw Członkowskich zapewniające ochronę przed zaburzeniami elektromagnetycznymi powinny być zharmonizowane w celu zagwarantowania swobodnego przepływu aparatury elektrycznej i elektronicznej, bez obniżania uzasadnionego poziomu ochrony istniejącego w Państwach Członkowskich. Ochrona przed zaburzeniami elektromagnetycznymi wymaga nałożenia obowiązków na różne podmioty gospodarcze. Obowiązki te powinny być nakładane uczciwie i skutecznie w celu osiągnięcia takiej ochrony. Dz.U. C 220 z 16.9.2003, str. 13. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2004 r (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 29 listopada 2004 r. Dz.U. L 139 z 23.5.1989, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 93/68/EWG (Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1). () (7) (10) (1) Należy poddać regulacjom kompatybilność elektromag- netyczną urządzeń mając na względzie zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego, czyli obszaru bez granic wewnętrznych, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. Do urządzeń objętych niniejszą dyrektywą należy zali- czyć zarówno aparaturę jak i instalacje stacjonarne. Jednak należy stworzyć odrębne przepisy dla każdego z nich. Związane jest to z faktem, że o ile sama aparatura jest przedmiotem swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty, to instalacje stacjonarne są instalowane do stałego użytkowania w określonych miejscach, jako zestawy różnego rodzaju aparatury, a w stosownych przypadkach, także innych urządzeń. Skład i przezna- czenie takich instalacji w większości przypadków odpo- wiadają szczególnym potrzebom ich użytkowników. Urządzenia radiowe i końcowe urządzenia telekomuni- kacyjne nie powinny zostać objęte niniejszą dyrektywą, ponieważ są one już objęte dyrektywą 1999/5/WE Parla- mentu Furopejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń tele- komunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (*. Wymagania kompatybilności elektromag- netycznej w obydwu dyrektywach osiągają ten sam poziom ochrony. Statki powietrzne lub urządzenia, które mają być w nich instalowane nie powinny zostać objęte niniejsza dyrektywą, ponieważ są już one przedmiotem specjal- nych reguł wspólnotowych lub międzynarodowych dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej. Niniejsza dyrektywa nie powinna obejmować urządzeń, które są z założenia nieszkodliwe pod względem kompa- tybilności elektromagnetycznej. Bezpieczeństwo urządzeń nie powinno być przed- miotem niniejszej dyrektywy, ponieważ jest ono objęte odrębnym  prawodawstwem wspólnotowym lub krajowym. W przypadkach gdy niniejsza dyrektywa wprowadza regulacje dotyczące aparatury, dotyczą one aparatury gotowej po raz pierwszy dostępnej w obrocie na rynku wspólnotowym. Niektóre komponenty lub części składowe powinny, na pewnych warunkach, być uważane za aparaturę, jeżeli użytkownik końcowy ma do nich dostęp. () Dz.U. L 91 z 7.4.1999, str. 10. Dyrektywa zmieniona rozporządze- niem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).