L 366/62 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 21.12.2006 DECYZJA KOMISJI z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 11/06 (ex N 127/05), jaką Włochy zamierzają wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5276) (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2006/941/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospo- darczym, w szczególności jego art. 62 ust 1 lit. a), po zaproszeniu (!) zainteresowanych stron do przedstawienia uwag, zgodnie z wymienionymi wyżej przepisami, a także mając na uwadze, co następuje: > >-> 5 5_- POSTĘPOWANIE Pismem z dnia 21 marca 2005 r. Włochy powiadomiły Komisję o pomocy, jaką zamierzają przyznać przedsiębior- stwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym, w związku z kosztami osieroconymi. Komisja poprosiła o dodatkowe informacje w pismach z dnia 4 maja, 19 lipca, oraz 14 listopada 2005 r., na które Włochy odpowiedziały pismami z dnia 27 czerwca, 5 lipca, 3. października i 1. lutego 2006 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r. Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE. Włochy nie odpowiedziały na pismo Komisji. Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (?). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Komisja nie otrzymała żadnych uwag ani od przedsiębior- stwa AEM Torino, ani od innych zainteresowanych stron. OPIS ŚRODKA POMOCY Środek pomocy przewiduje zwrot kosztów osieroconych, jakie Włochy zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym. AEM Torino jest przedsiębiorstwem typu „municipalizzata”, działającym głównie w sektorze energetycznym. Środek pomocy oparty jest na analogicznym przepisie zatwier- dzonym przez Komisję (*). Dz.U. C 116 z 17.5.2006, str. 2. Zob. przypis 1. ) Decyzja Komisji z dnia 1 grudnia 2004 r. dotycząca sprawy nr 490/ 00, w szczególności część odnosząca się do zakładów energetycz- nych. (6) (10) (11) (12) Ó) Ć) Kwota pomocy wynosi 16,338 mln EUR do przekazania w formie dotacji. Włochy wyraziły zamiar przekazania rocznego sprawoz- dania dotyczącego realizacji tego środka. Włochy poinformowały, że środek o którym mowa nie może podlegać kumulacji z żadnym innym rodzajem pomocy. KUMULACJA I ORZECZNICTWO W SPRAWIE DEGGENDORF Dnia 5 czerwca 2002 r. Komisja podjęła negatywną decyzję dotyczącą pomocy państwa (C 27/99, ex NN 69/98) przyznanej przez Włochy w formie ulg podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach przedsiębior- stwom użyteczności publicznej, w których udziałowcem większościowym jest państwo (zwanym dalej przedsiębior- stwami typu „azienda municipalizzata”) (). We wspomnianej decyzji Komisja stwierdziła, że podobne systemy pomocy, w przypadku niezgłoszenia, są bez- prawne i niezgodne ze wspólnym rynkiem i nakazała Włochom odzyskanie kwot przekazanych w powyższych okolicznościach. (*). Procedura odzyskiwania pomocy była bardzo powolna. Dnia 18 kwietnia 2005 r. Włochy przyjęły ustawę nr 62, której art. 27 przewiduje, na podstawie wspomnianej decyzji Komisji, zwrot środków przyznanych przedsiębior- stwom typu „azienda municipalizzata”. Tymczasem na podstawie przepisu zatwierdzonego decyzją z 1 czerwca 2005 r. przez urząd podatkowy Agenzia delle entrate została przyznana beneficjentom możliwość zwrotu środków pomocy w ratach rozłożonych na okres 24 miesięcy. Zgodnie z uwagami przekazanymi w związku z toczącą się sprawą nr T-297/02 ACEA/[Komisja, wspomniane przed- siębiorstwo AEM Torino zadeklarowało, że było benefi- cjentem systemów pomocy będących przedmiotem decyzji 2003/193/|WE w formie ulg podatkowych w latach 1997, 1998 i 1999 oraz pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Cassa depositi e prestiti. Decyzja, Dz.U. L 77 z 24.3.2003, str. 21. Zgodnie z art. 3 decyzji Komisji Włochy zobowiązane są podjąć wszelkie niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów bezprawnie przyznanych im środków pomocy.