21.5.2005 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 128/71 (Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa) KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 2 maja 2005 r. dotycząca niezbędnych środków w sprawie przeszkody w handlu, jaką stanowią praktyki handlowe Brazylii w odniesieniu do handlu oponami bieżnikowanymi (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1302) (2005/388/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. (!) ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu, w szczególności jego art. 12 ust. 1 oraz art. 13 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 5 listopada 2003 r. Komisja otrzymała skargę zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej „rozporządzeniem o barierach w handlu”). Skargę złożyło Bureau International Permanent des Asso- ciations de Vendeurs et Rechapeurs de Pneumatiques („BIPAVER'). (2)  Skarga dotyczyła pewnych domniemanych praktyk hand- lowych Brazylii zapobiegających przywozowi do Brazylii opon bieżnikowanych (). W  skardze twierdzono w szczególności, że praktyki te są niezgodne z art. III oraz art. XI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu („GATT 1994”). Na tej podstawie skarżący wnio- skował, aby Komisja podjęła niezbędne działania. (3)  Skarga zawierała dowody wystarczające do uzasadnienia wszczęcia wspólnotowej procedury kontrolnej zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu. W związku z tym Komisja wszczęła procedurę w dniu () Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, str. 3). () Postępowanie dotyczy opon bieżnikowanych objętych kodami 4012 11, 4012 12, 4012 13 i 4012 19 Nomenklatury Scalonej. Opony bieżnikowane to opony wytwarzane poprzez usunięcie zużytej części opony i odnowienie jej za pomocą nowego bieżnika. 7 stycznia 2004 r. (*), po konsultacji z Państwami Człon- kowskimi w ramach Komitetu Doradczego. () Po wszczęciu procedury kontrolnej Komisja przeprowa- dziła dochodzenie. Dochodzenie dotyczyło domniema- nego zakazu przywozu oraz kar finansowych związanych z przywożonymi oponami bieżnikowanymi. (5)  Dochodzenie objęło brazylijskie ustawodawstwo odno- szące się do zakazu przywozu oraz nałożenia kar finan- sowych, uwzględniono też opinie wyrażone przez kilka brazylijskich ministerstw oraz stowarzyszeń handlowych. (6)  Dochodzenie doprowadziło do wniosku, że badane brazylijskie środki są niezgodne z kilkoma przepisami układu GATT 1994, w szczególności art. I:1, III:4, XI:1 oraz XIII:1, i nie są uzasadnione na mocy art. XX GATT 1994, Klauzuli Zezwalającej oraz innych mających zasto- sowanie instrumentów  prawa międzynarodowego. Ponieważ Porozumienie WTO zakazuje omawianych praktyk, istnieje dowód obecności przeszkody w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu. (7)  Dochodzenie wykazało, że przed wprowadzeniem zakazu w dniu 25 września 2000 r. Brazylia była ważnym rynkiem dla europejskich producentów opon bieżnikowanych. W latach 1995—-2000 wywóz do Brazylii opon bieżnikowanych do samochodów osobo- wych wzrósł przeciętnie o 58 %, a po raz pierwszy w okresie sześcioletnim spadł o 32 % w roku 2001, tj. po wprowadzeniu zakazu. (?) DzU. C 3 z 7.1.2004, str. 2.