05/t. 4 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 261 32002L0074 L 270/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 23.3.2002 DYREKTYWA 2002/ 74/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 września 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (?), uwzględniając konsultacje przeprowadzone z Komitetem Regio- nów, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Trakta- tu ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólnotowa Karta Socjalnych Praw Podstawowych Pra- cowników przyjęta dnia 9 grudnia 1989 r. stanowi w pkt 7, że wprowadzenie rynku wewnętrznego musi prowadzić do poprawy warunków życia i pracy pracowników we Wspólnocie Europejskiej oraz że ta poprawa musi obejmo- wać, w miarę potrzeb, rozwój niektórych aspektów prze- pisów dotyczących zatrudnienia, takich jak procedury zwolnień grupowych, i dotyczące upadłości. Dyrektywa 80/987/EWG (*) ma na celu zapewnienie mini- malnego stopnia ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy. W tym celu zobowiązuje Państwa Członkowskie do ustanowienia organu, który gwarantuje płatność kwoty pozostającej do spłaty zainte- resowanym pracownikom. Zmiany w prawie upadłościowym w Państwach Człon- kowskich i rozwój rynku wewnętrznego oznaczają, iż nie- które przepisy tej dyrektywy muszą zostać dostosowane. Pewność i przejrzystość prawa wymagają także wyjaśnie- nia w odniesieniu do zakresu i niektórych definicji dyrek- tywy 80/987/EWG. W szczególności możliwe wyłączenia przyznane Państwom Członkowskim należy wskazać w przepisach wprowadzających dyrektywy i, odpowied- nio, skreśla się Załącznik do niej. Dz.U. C 154 E z 29.5.2001, str. 109. Dz.U. C 221 z 7.8.2001, str. 110. Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2001 r. (do- tychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne sta- nowisko Rady z dnia 18 lutego 2002 r. (Dz.U. C 119 E z 22.5.2002, str. 1) (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 maja 2002 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. Dz.U. L 283 z 28.10.1980, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. (5) W celu zapewnienia równej ochrony zainteresowanym pracownikom definicja niewypłacalności powinna zostać dostosowana do nowych tendencji ustawodawczych w Państwach Członkowskich i powinna także obejmować w ramach tego pojęcia procedurę upadłościową inną niż likwidacja. W tym kontekście Państwa Członkowskie, w celu ustalenia odpowiedzialności instytucji udzielającej gwarancji, powinny być w stanie stanowić, że w przypadku skutków niewypłacalności w postaci kilku procedur upa- dłościowych sytuacja taka traktowana jest jako pojedyncza procedura upadłościowa. Należy zapewnić, aby pracownicy określeni w dyrektywie 97|81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącej zbioro- wego porozumienia ramowego dotyczącego pracy w nie- pełnym wymiarze godzin zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC(*), dyrektywie Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej zbiorowego porozumienia ramowego dotyczącego pracy na czas określony zawar- tego przez ETUC, UNICE i CEEP (9) i dyrektywie Rady 91/383JEWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającej środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (7), nie są wyłączeni z zakresu niniejszej dyrektywy. W celu zapewnienia pewności prawnej dla pracowników na wypadek niewypłacalności przedsiębiorstw prowadzą- cych swoją działalność w wielu Państwach Członkowskich i wzmocnienia praw pracowników zgodnie z orzecznic- twem Trybunału Sprawiedliwości, należy wprowadzić przepisy, które wyraźnie stanowią, która instytucja jest odpowiedzialna za spełnienie roszczeń kwot pozostają- cych do spłaty w tych przypadkach i ustala w celu współ- pracy między właściwymi władzami administracyjnymi Państw Członkowskich wcześniejsze rozliczenie kwot pozostających do spłaty pracownikom. Ponadto niezbędne jest zapewnienie, że we właściwy sposób wykonano odpo- wiednie ustalenia przez ustalenie przepisów o współpracy między właściwymi władzami administracyjnymi w Pań- stwach Członkowskich. Państwa Członkowskie mogą ustalać ograniczenia odno- szące się do odpowiedzialności instytucji udzielających gwarancji, które powinny być zgodne ze społecznym celem dyrektywy i które mogą uwzględniać różne poziomy roszczeń. Dz.U.L 14 z 20.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywą 98/23/WE (Dz.U. L 131 z 5.5.1998, str. 10). Dz.U. L 175 z 10.7.1999, str. 43. Dz.U. L 206 z 29.7.1991, str. 19.