214 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej O3/t. 9 31989L0662 30.12.1989 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 395/13 DYREKTYWA RADY z dnia 11 grudnia 1989 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wpro- wadzenia rynku wewnętrznego (39/662JEWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (*), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ('), a także mając na uwadze, co następuje: Wspólnota ma przyjąć stopniowo w okresie do dnia 31 grudnia 1992 r środki zmierzające do ustanowienia rynku wewnętrznego; sprawne  funkcjonowanie wspólnej  organizacji — rynku produktów zwierzęcych i produktów pochodzenia zwierzęcego wymaga usunięcia barier weterynaryjnych w  rozwoju wewnątrzwspólnotowego handlu tymi produktami; pod tym względem, swobodny przepływ produktów rolnych jest podstawową cechą wspólnej organizacji rynków i powinien ułatwić racjonalny rozwój produkcji rolnej oraz optymalne wykorzystanie czynników produkcji; w dziedzinie weterynarii przeprowadza się obecnie kontrole na granicach mające na celu ochronę zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt; końcowym celem jest zapewnienie, że kontrole weterynaryjne są przeprowadzane tylko w miejscu wysyłki; osiągnięcie tego celu pociąga za sobą harmonizację podstawowych wymogów dotyczących ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt; () Dz.U. C 225 z 31.8.1988, str. 4. () Dz.U. C 326 z 19.12.1988, str. 28. () Dz.U. C 56 z 6.3.1989, str. 7. mając na względzie zakończenie tworzenia rynku wewnętrz- nego, należy, do czasu osiągnięcia tego celu, położyć nacisk na kontrole przeprowadzane w miejscu wysyłki i na organizo- wanie kontroli, które mogą być przeprowadzane w miejscu przeznaczenia; takie rozwiązanie pociąga za sobą możliwość zrezygnowania z kontroli weterynaryjnych na granicach wewnętrznych Wspólnoty; rozwiązanie to wymaga większej pewności kontroli weteryna- ryjnych przeprowadzanych przez państwo wysyłające; to ostatnie musi zapewnić, że kontrole weterynaryjne przeprowa- dzane są we właściwy sposób; w państwie przeznaczenia można przeprowadzać wyrywkowe kontrole weterynaryjne w miejscu ich przeznaczenia; jednakże w razie poważnego domniemania nieprawidłowości, można przeprowadzać kontrole weterynaryjne towarów w tranzycie; do Państw Członkowskich należy określenie, w planie który przedstawią, sposobu, w jaki zamierzają przeprowadzać kontrole i czy plany te mają podlegać zatwierdzeniu przez Wspólnotę; należy przewidzieć, jakie działania zostaną podjęte w przy- padku gdy kontrola weterynaryjna wykaże, że przesyłka jest nieprawidłowa; w takiej sytuacji można wyróżnić trzy ewen- tualne rozwiązania: pierwsze przewiduje usunięcie nieprawidło- wości w błędnych dokumentach; drugie ma na celu zapo- bieżenie niebezpieczeństwu, jeżeli stwierdzono epidemię choroby epizootycznej, poważnej choroby zakaźnej lub inny czynnik mogący powodować duże zagrożenie dla zwierząt lub dla zdrowia ludzkiego; trzecie natomiast stosuje się, jeżeli towary nie odpowiadają ustalonym wymaganiom z innych powodów niż wymienionych wyżej;