02Jt. 4 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej 3 31988R1315 L 123/2 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 13.5.1988 ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 1315/88 z dnia 3 maja 1988 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, jak również rozporządzenie (EWG) nr 918/83 ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gos- podarczą, w szczególności jego art. 28, uwzględniając wniosek Komisji (!), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (?), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (), a także mając na uwadze, co następuje: sekcja II C przepisów wstępnych Nomenklatury Scalonej załą- czona do rozporządzenia (EWG) nr 2658/89 (+) przewiduje, że ryczałtowe cło w wysokości 10 % ad valorem stosuje się w odnie- sieniu do towarów przywożonych w niewielkich ilościach prze- znaczonych dla osób fizycznych lub znajdujących się w bagażu osobistym podróżnych, pod warunkiem że jest to przywóz o cha- rakterze niehandlowym i że całkowita wartość tych towarów nie przekracza 115 ECU na przesyłkę lub na podróżnego; zgodnie z sekcją II C ust. 3 wymienionych przepisów wstępnych, stawka ryczałtowa wysokości 10 % znajduje zastosowanie w odniesieniu do towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych tylko do części wartości przekraczającej dopusz- czoną do zwolnienia z należności celnych przywozowych na podstawie przepisów art. 45-49 rozporządzenia (EWG) nr 918/83 ))  zmienionego  rozporządzeniem  (EWG) nr 3822/85 (6); jednakże z przepisów art. 29 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (EWG) nr 918/83 wynika, że ryczałtowe cło w wysokości 10 % stosuje się do wszystkich towarów przywożo- nych w niewielkich ilościach przeznaczonych dla osób fizycz- nych, gdy całkowita wartość wymienionych przesyłek przekracza kwotę ustanowioną jako tę, do której można korzystać ze zwol- nienia, tzn. 45 ECU; ostatni przepis stanowi niedogodność pozbawiającą wszelkich zwolnień odbiorców towarów przywożonych w niewielkich iloś- ciach, których całkowita wartość przekracza, nawet w niewielkim stopniu, kwotę 45 ECU; że zbadanie sytuacji wykazało, iż wpro- wadzenie, w tym szczególnym przypadku, analogicznych przepi- sów jak stosowane względem towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych nie powinno spowodować poważnych (!) Dz.U.C 254 z 11.10.1986, str. 7. () Dz.U.C 13 z 18.1.1988, str. 173. () Dz.U.C 105 z 21.4.1987, str. 4. (*) Dz.U.L 256 z 7.9.1987, str. 1. () Dz.U.L 105 z 23.4.1983, str. 1. ($) Dz.U. L 370 z 31.12.1985, str. 22. trudności natury administracyjnej; i że w związku z tym należy wprowadzić zmiany zarówno w sekcji II C przepisów wstępnych Nomenklatury Scalonej, jak i w tytule VII rozporządzenia (EWG) nr 918/83, tak aby do kwoty 45 ECU ze zwolnień mogły korzy- stać towary przywożone w niewielkich ilościach, przeznaczone dla osób fizycznych i że cło ryczałtowe należy pobierać jedynie od części wartości przekraczającej tę kwotę; w związku z tym należy podwyższyć wartość ze 115 do 200 ECU, w granicach której przesyłki przeznaczone dla osób fizycznych mogą podlegać cłu ryczałtowemu w wysokości 10 %, jak rów- nież, że Komisja zaproponowała już w dniu 16 listopada 1984 r. takie rozwiązanie (7); że ze względu na jasność prawną, należy dokonać wszystkich tych zmian całkowicie przeformułowując sekcję II C przepisów wstępnych Nomenklatury Scalonej oraz tytuł VII rozporządzenia (EWG) nr 918/83; artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 918/83 przewiduje, że wyspa Helgoland uważana jest za państwo trzecie; w przypadku przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2151/84 z dnia 23 lipca 1984 r., dotyczącego obszaru celnego Wspólnoty (3), ostatnio zmienionego Aktem Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, że wszystkie terytoria wyłączone z obszaru celnego Wspólnoty reprezentują taki sam stan prawny jak wyspa Helgoland; należy w związku z tym zmienić wymieniony art. 1 ust. 3; artykuł 137 i 138 rozporządzenia (EWG) nr 918/83 określił warunki, na których do wprowadzenia wspólnotowych przepi- sów w danej dziedzinie Państwa Członkowskie mogą udzielać szczególnych zwolnień w przywozie przyrządów i aparatury sto- sowanej do prowadzenia badań medycznych, diagnozowania lub leczenia; doświadczenia nabyte w trakcie stosowania tych przepisów w Państwach Członkowskich wykazały, że bezcłowy przywóz takich przyrządów i aparatury, w przypadku stwierdzenia, że podobne przyrządy i aparatura nie są obecnie wytwarzane we Wspólnocie, nie może spowodować niewłaściwych skutków dla gospodarki wspólnotowej; jednakże skutecznie przyczyni się do wykrywania i leczenia ciężkich chorób, którymi mogą zostać dotknięte osoby zamieszkałe we Wspólnocie; należy zachęcić do udzielania darowizn, których przedmiotem mogą być takie przy- rządy lub aparatura, dla instytucji medycznych upoważnionych do tego przez właściwe organy; przepisy fakultatywne i czasowe przewidziane w art. 137 i 138 rozporządzenia (EWG) nr 918/83 w odniesieniu do przyrządów i aparatury używanych do badań medycznych,diagnozowania oraz leczenia powinny być (7) Dz.U.C 324 z 5.12.1984, str. 5. (ś) Dz.U. L 197 z 27.7.1984, str. 1.