L 32/44 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 4.2.2006 DYREKTYWA KOMISJI 2006/13/|WE z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Furopejską, uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (!), w szczególności jej art. 8 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu i stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, zawierających substancje niepożądane na poziomie przekraczającym maksymalne zawartości określone w załączniku I do tej dyrektywy, jest zabro- nione. Termin „dioksyny”, przywołany w tej dyrektywie, obej- muje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofu- ranów (PCDF), kongenerów, z których 17 ma charakter toksyczny. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: 12 kongenerów wykazuje własności toksy- kologiczne podobne do dioksyn i dlatego często są one nazywane dioksynopodobnymi PCB. Inne PCB nie wyka- zują toksyczności dioksynopodobnej, lecz mają inny profil toksykologiczny. Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsu- mować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowa- odnoszące się do poszczególnych 17 kongenerów dioksyn i 12 kongenerów dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „równoważnik toksyczny TCDD” (TEQ). W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii (?). SCF ustalił dopusz- czalną tygodniową dawkę (TWI) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie prze- kraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki żywieniowe. Narażenie ludzi na działanie dioksyn i dioksynopo- dobnych PCB w ponad 90 % pochodzi ze środków spożywczych. Środki spożywcze pochodzenia zwierzę- cego są zazwyczaj odpowiedzialne za 80 % całkowitego narażenia. Obciążenie dioksynami i dioksynopodobnymi PCB u zwierząt pochodzi głównie z paszy. Dlatego pasze i w niektórych przypadkach gleba są uważane za poten- cjalne źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt (SCAN) został poproszony o informacje na temat źródeł zanieczy- szczenia pasz dioksynami i PCB, w tym dioksynopodob- nymi PCB, narażenia zwierząt służących do produkcji żywności na dioksyny i PCB, przenoszenia tych skład- ników na produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego i wszelkiego wpływu dioksyn i PCB zawartych w paszach na zdrowie zwierząt. W dniu 6 listopada 2000 r. SCAN wydał opinię. Określiła ona mączkę rybną i olej z ryb jako najbardziej skażone materiały paszowe. Tłuszcz zwierzęcy został określony jako następny najpoważniej skażony materiał. Wszystkie inne materiały paszowe pochodzenia zwierzęcego i roślinnego miały stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia dioksynami. Nietrawione części pożywienia wykazały szeroki zakres zanieczy- szczenia dioksynami w zależności od lokalizacji, stopnia zanieczyszczenia glebą i narażenia na źródła zanieczy- szczenia atmosfery. SCAN zalecił, między innymi, poło- żenie nacisku na zmniejszenie wpływu najbardziej skażo- nych materiałów na całkowite skażenie pokarmu. (?) Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie oceny ryzyka dzona została koncepcja współczynników równoważ- ności toksycznej (TEF). Oznacza to, że wyniki analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności wydana dnia 30 maja 2001 r. — wersja zaktualizowana oparta na nowych infor- macjach naukowych dostępnych od czasu przyjęcia przez SCF opinii z dnia 22 listopada 2000 r. (http://europa.eu.int/comm]/food]/fs/sc/ scf/out90_en.pdf). () Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/87/WE (Dz.U. L 318 z 6.12.2005, str. 19).