16.12.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 359/155 DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie równoważności wymogów nadzorczych i regulacyjnych niektórych państw trzecich i terytoriów trzecich do celów traktowania ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2014/908/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (!), w szczególności jego art. 107 ust. 4, art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4, art. 116 ust. 5 i art. 142 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Instytucje muszą spełnić wymogi kapitałowe, które w odpowiedni sposób uwzględniają ryzyka podejmowane przez te instytucje, w tym ryzyko kredytowe, biorąc pod uwagę różne konteksty geograficzne, w których prowadzą one działalność. Ryzyko kredytowe ponoszone przez instytucje, związane z ekspozycjami wobec podmiotów zlokalizowanych poza Unią, jest określone — przy założeniu, że wszystkie inne czynniki pozostają jednakowe — przez jakość odpowiednich ram regulacyjnych i nadzór stosowany w danym państwie trzecim. (2)  Art. 107 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 umożliwia instytucjom traktowanie ekspozycji wobec firm inwestycyjnych, instytucji kredytowych i giełd z państw trzecich jako ekspozycji wobec instytucji wyłącznie wtedy, gdy państwo trzecie stosuje w odniesieniu do tego podmiotu wymogi ostrożnościowe i nadzorcze, które są co najmniej równoważne z wymogami stosowanymi w Unii. (3) W art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4i art. 116 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono szczegółowe wagi ryzyka mające zastosowanie do ekspozycji wobec rządów centralnych, banków centralnych, samorządów regio- nalnych, władz lokalnych lub podmiotów sektora publicznego zlokalizowanych w państwach trzecich, które stosują środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii. (4) W art. 153 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanowiono wzór, zgodnie z którym oblicza się kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów centralnych i banków centralnych według metody wewnętrznych ratingów (metoda IRB), oraz przedstawiono szczegółowe informacje o parame- trach, które należy stosować do obliczeń, w tym współczynnik korelacji. W art. 153 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustalono współczynnik korelacji mający zastosowanie do dużych podmiotów sektora finansowego. Zgodnie z art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b) wspomnianego rozporządzenia definicja „duży podmiot sektora finanso- wego” oznacza podmiot sektora finansowego, jeżeli podmiot ten lub jedna z jego jednostek zależnych podlegają prawu państwa trzeciego, które stosuje wymogi nadzoru ostrożnościowego co najmniej równoważne wymogom stosowanym w Unii. (5)  Aby określić odpowiednie ekspozycje ważone ryzykiem w celu obliczenia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego związanego z ekspozycjami wobec niektórych kategorii podmiotów zlokalizowanych w państwach trzecich, Komisja przeprowadziła ocenę równoważności środków nadzorczych i regulacyjnych państw trzecich z odpowiednimi środkami nadzorczymi i regulacyjnymi w Unii. (6)  Równoważność została ustalona na podstawie opartej na wynikach analizy środków regulacyjnych i nadzorczych państwa trzeciego, w ramach której bada się ich zdolność do osiągnięcia tych samych celów ogólnych, jakie przy- świecają środkom nadzorczym i regulacyjnym Unii. Cele odnoszą się w szczególności do: stabilności i spójności zarówno krajowego, jak i światowego systemu finansowego w całości; skuteczności i adekwatności ochrony depo- nentów i innych podmiotów korzystających z usług finansowych; współpracy między różnymi podmiotami dzia- łającymi w ramach systemu finansowego, w tym organami regulacyjnymi i nadzorczymi; niezależności i skutecz- ności nadzoru; oraz skutecznego wdrażania i egzekwowania stosownych norm uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym. W celu osiągnięcia tych samych celów ogólnych, jakie przyświecają środkom nadzorczym i regulacyjnym Unii, środki nadzorcze i regulacyjne państwa trzeciego powinny spełniać szereg standardów opera- cyjnych, organizacyjnych i nadzorczych odzwierciedlających istotne elementy wymogów nadzorczych i regulacyj- nych Unii mających zastosowanie do odpowiednich kategorii instytucji finansowych. Biorąc pod uwagę (') Dz.U.L176 z 27.6.2013, s. 1.