9.1.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 4/13 DECYZJA RADY z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie przystąplema Unii Europe]skle] do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Srodzwmnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu (2013/5/UE RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Furopejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Konwencja o ochronie Morza Śródziemnego przed zanie- czyszczeniami, której tytuł został zmieniony na następu- jący: „Konwencja o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego” („kon- wencja barcelońska”) została zawarta w imieniu Wspól- noty Europejskiej na mocy decyzji Rady 77/585/EWG (?) a zmiany do konwencji z Barcelony zostały zaakcepto- wane decyzją Rady 1999/802/WE ('). Zgodnie z art. 7 konwencji barcelońskiej umawiające się strony mają podjąć wszystkie stosowne działania w celu zmniejszania i zwalczania zanieczyszczenia oraz zapobie- gania mu, a także w największym możliwym zakresie w celu zlikwidowania na obszarze Morza Śródziemnego zanieczyszczenia powstałego w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynen- talnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu. Jeden z protokołów do konwencji barcelońskiej dotyczy ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem powstałym w wyniku działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym oraz na dnie morskim i w jego podglebiu („protokół morski”). Wszedł on w życie dnia 24 marca 2011 r. Do chwili obecnej protokół ratyfikowały Albania, Cypr, Libia, Maroko, Syria i Tunezja. Oprócz Cypru niektóre inne państwa człon- kowskie, które są umawiającymi się stronami konwencji barcelońskiej, ogłosiły ostatnio zamiar ratyfikowania także protokołu. Szacuje się, że na obszarze Morza Śródziemnego istnieje ponad 200 czynnych platform morskich, a planowane jest uruchomienie dalszych platform. Po odkryciu dużych rezerw paliw kopalnych w Morzu Śródziemnym oczekuje się zintensyfikowania działalności związanej z poszukiwa- niem i wydobywaniem węglowodorów. Ze względu na półzamknięty charakter i specyficzną hydrodynamikę Morza Śródziemnego wypadek podobny do wypadku, jaki zdarzył się w Zatoce Meksykańskiej w 2010 r., mógłby spowodować natychmiastowe niekorzystne skutki transgraniczne dla gospodarki obszaru śródziem- nomorskiego oraz dla wrażliwych  ekosystemów morskich i przybrzeżnych. Istnieje prawdopodobieństwo, że w perspektywie średniookresowej inne zasoby mine- ralne znajdujące się w głębinach morskich, na dnie (!) Zgoda z dnia 20 listopada 2012 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 240 z 19.9.1977, s. 1. (3) Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32. ) morza oraz w jego podglebiu będą przedmiotem działal- ności poszukiwawczej i wydobywczej. Brak skuteczności w zwalczaniu zagrożeń wynikających z prowadzenia takiej działalności mógłby w znacznym stopniu niweczyć wysiłki podejmowane przez wszystkie państwa członkowskie, mające obowiązek podejmowania koniecznych środków w zakresie zapewnienia i utrzymy- wania dobrego stanu środowiska w ich wodach morskich w regionie śródziemnomorskim, zgodnie z wymogami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (*). Dodatkowo, podejmowanie koniecznych działań przy- czyniłoby się do gwarantowania zgodności ze zobowią- zaniami, jakich Włochy, Grecja, Hiszpania, Francja, Słowenia, Malta i Cypr oraz Unia podjęły się jako umawiające się strony konwencji barcelońskiej. Protokół morski obejmuje szeroki zakres postanowień, które będą musiały zostać wdrożone na różnych pozio- mach administracyjnych. Biorąc między innymi pod uwagę, że problemy środowiskowe związane z działalno- ścią poszukiwawczą i wydobywczą prowadzoną na morzu będą z dużym prawdopodobieństwem miały transgraniczny skutek, stosowne jest, by Unia podej- mowała działania wspierające bezpieczeństwo takiej dzia- łalności, zaś państwa członkowskie i ich odpowiednie właściwe organy były odpowiedzialne za określone środki szczegółowe ustanowione w protokole morskim. W komunikacie Komisji w sprawie problemów bezpie- czeństwa w eksploatacji podmorskich złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, przyjętym dnia 12 października 2010 r., zidentyfikowano potrzebę międzynarodowej współpracy na rzecz zwiększania bezpieczeństwa morskich obiektów wydobywczych i poprawy zdolności reagowania na całym świecie, przy czym jednym z powiązanych działań jest zbadanie potencjału regionalnych  konwencji. W komunikacie zaleca się ponowne zainicjowanie — w ścisłej współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi - procesu służącego wprowadzeniu w życie protokołu morskiego. W konkluzjach dotyczących bezpieczeństwa działalności związanej z eksploatacją złóż ropy naftowej i gazu ziem- nego na morzu, przyjętych dnia 3 grudnia 2010 r. Rada stwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odgrywać wiodącą rolę w dążeniu do zapewnienia najwyższych standardów bezpieczeństwa w ramach międzynarodowych inicjatyw oraz forów, a także w ramach międzynarodowej współpracy, takiej jak w regionie śródziemnomorskim. Rada wezwała także Komisję i państwa członkowskie do jak najlepszego wykorzystywania obowiązujących międzynarodowych konwencji. () Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19.