20.12.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 346/7 ROZPORZĄDZENIE RADY (EURATOM) NR 1369/2013 z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia unijnego dla programu pomocy dotyczącego likwidacji obiektu jądrowego na Litwie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1990/2006 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 56 i protokół nr 4 do niego, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: Zgodnie z Protokołem nr 4 w sprawie elektrowni jądrowej Ignalina na Litwie (!) dołączonym do Aktu przy- stąpienia z 2003 r. (zwanym dalej „protokołem nr 4”), uznając w 2004 r. gotowość Unii do zapewnienia odpo- wiedniej dodatkowej pomocy unijnej na rzecz starań Litwy w zakresie likwidacji elektrowni jądrowej Ignalina i podkreślając ten wyraz solidarności, Litwa zobowiązała się do zamknięcia bloku 1 elektrowni jądrowej Ignalina przed 2005 r. i bloku 2 tej elektrowni najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r., a następnie do likwidacji tych bloków. Zgodnie z tymi zobowiązaniami Litwa zamknęła oba wskazane bloki w odpowiednich terminach. Zgodnie z zobowiązaniami zapisanymi w traktacie akce- syjnym oraz przy wsparciu ze strony Unii, Litwa zamknęła elektrownię jądrową Ignalina i poczyniła znaczne postępy w jej likwidacji. Aby osiągnąć dalsze postępy w konkretnych działaniach na rzecz oczyszcza- nia, demontażu oraz zarządzania zużytym paliwem i odpadami promieniotwórczymi oraz aby nieprzerwanie realizować proces zmierzający do końcowego stadium likwidacji, zgodnie z planem likwidacji, konieczne są dalsze prace, przy zapewnieniu stosowania najwyższych norm bezpieczeństwa. Z dostępnych oszacowań wynika, że ukończenie prac likwidacyjnych będzie wymagało znacznych dodatkowych środków finansowych. Uznając, że przedwczesne wygaszenie i następnie likwi- dacja elektrowni jądrowej Ignalina z dwoma blokami reaktorów typu RBMK o mocy 1 500 MW pozostawio- nymi przez Związek Radziecki nie mają precedensu (!) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 944. i stanowią dla Litwy wyjątkowo duże obciążenie finan- sowe niewspółmierne w stosunku do rozmiaru i poten- cjału gospodarczego tego państwa, w protokole nr 4 stwierdza się, że pomoc Unii w ramach programu Igna- lina będzie nieprzerwanie kontynuowana i zostanie prze- dłużona na okres po 2006 r. na czas kolejnych perspektyw finansowych. Unia zobowiązała się do udzielenia pomocy Litwie, aby mogła udźwignąć wyjątkowo duże obciążenie finansowe związane z procesem likwidacji. Od okresu przedakcesyj- nego Litwa otrzymała znaczną pomoc finansową od Unii, zwłaszcza za pośrednictwem programu Ignalina ustanowionego na lata 2007-2013. Pomoc finansowa Unii w ramach tego programu zakończy się w 2013 r. Uznając zobowiązanie Unii na mocy protokołu nr 4i w związku z wnioskiem Bułgarii, Litwy i Słowacji o dalsze finansowanie, we wniosku Komisji dotyczącym kolejnych wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020: Budżet z perspektywy „Europy 2020” wydzielono kwotę 700 mln EUR z ogólnego budżetu Unii z przeznaczeniem na bezpieczeństwo jądrowe i likwidację obiektów jądrowych. Z tej kwoty 500 mln EUR w cenach z 2011 r., czyli około 553 mln EUR w cenach bieżących, jest przewi- dziane na nowy program dalszego wsparcia likwidacji bloków 1 i 2 elektrowni jądrowej Bohunice V1, bloków 1 i 2 elektrowni jądrowej Ignalina oraz bloków 1-4 elektrowni jądrowej Kozłoduj w okresie od 2014 do 2020 r. Kwota środków przydzielonych do programów Kozłoduj, Ignalina i Bohunice, a także okres programowania i podział środków pomiędzy te programy mogą zostać poddane przeglądowi na podstawie wyników spra- wozdań z oceny śródokresowej i z oceny końcowej. Pomoc udzielona na podstawie niniejszego rozporzą- dzenia powinna zapewnić bezproblemową kontynuację likwidacji i koncentrować się na działaniach na rzecz nieprzerwanej realizacji procesu zmierzającego do końco- wego stadium likwidacji przy zapewnieniu stosowania najwyższych norm bezpieczeństwa, ponieważ działania takie przynoszą Unii największą wartość dodaną, podczas gdy ostateczna odpowiedzialność za bezpieczeństwo jądrowe spoczywa na przedmiotowym państwie człon- kowskim. Niniejsze rozporządzenie nie przesądza o wyni- kach jakichkolwiek przyszłych procedur dotyczących pomocy przyznawanej przez państwa, które mogą zostać wszczęte zgodnie z art. 107 i 108 Traktatu o funkcjono- waniu Unii Europejskiej (TFUE).