20.10.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 290/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 967/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do procedur szczególnych dotyczących podatników niemających siedziby, którzy świadczą usługi telekomunikacyjne, usługi nadawcze lub usługi elektroniczne na rzecz osób niebędących podatnikami RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listo- pada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (!), w szczególności jej art. 397, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 2006/112/WE stanowi, że od dnia 1 stycznia 2015 r. wszystkie usługi telekomunikacyjne, nadawcze oraz elektroniczne mają być opodatkowane w państwie członkowskim, w którym usługobiorca ma siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (zwanym dalej „państwem członkowskim konsumpcji”), bez względu na miejsce, w którym znajduje się siedziba podatnika świadczącego te usługi. W celu ułatwienia wypełniania obowiązków podatko- wych w przypadku świadczenia takich usług na rzecz osób niebędących podatnikami wprowadzono procedurę szczególną dotyczącą podatników mających siedzibę na terytorium Wspólnoty, lecz nie w państwie członkow- skim, w którym świadczone są usługi (zwaną dalej „pro- cedurą unijną”). Zakres drugiej obecnie obowiązującej procedury szczególnej dotyczącej podatników niemają- cych siedziby na terytorium Wspólnoty (zwanej dalej „procedurą nieunijną”) został rozszerzony na wszystkie te usługi. Zmiana ta umożliwi podatnikom niemającym siedziby wyznaczenie państwa członkowskiego identyfi- kacji jako punktu kompleksowej obsługi elektronicznej na potrzeby identyfikacji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) i składania deklaracji VAT. Podatnik mający miejsca prowadzenia działalności gospo- darczej w więcej niż jednym państwie członkowskim powinien mieć możliwość, na podstawie procedury unij- nej, wyznaczenia dowolnego spośród zainteresowanych państw członkowskich jako państwa członkowskiego identyfikacji, chyba że ma on siedzibę działalności gospo- darczej na terytorium Wspólnoty. W takim przypadku (!) Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. państwem członkowskim identyfikacji jest państwo, w którym podatnik ma siedzibę działalności gospodar- czej. W celu uniknięcia niewspółmiernych obciążeń dla podat- ników stosujących procedurę unijną należy doprecyzo- wać, w jaki sposób dokonać zmiany państwa członkow- skiego identyfikacji w przypadku, gdy podatnik zmienia swoje stałe miejsce prowadzenia działalności gospodar- czej lub siedzibę przedsiębiorstwa w taki sposób, że zmiana państwa członkowskiego identyfikacji staje się niezbędna, aby mógł on dalej korzystać z tej procedury. Usługi telekomunikacyjne, nadawcze i elektroniczne świadczone w państwach członkowskich, w których podatnik ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, nie są objęte żadną z procedur szczególnych. Należy wyraźnie określić, że świadczenie takich usług wykazuje się bezpośrednio w zainteresowanym państwie człon- kowskim. Ponieważ obie procedury szczególne są nieobowiązkowe, podatnik niemający siedziby może w każdej chwili podjąć decyzję o zaprzestaniu ich stosowania. Należy określić moment, w którym taka decyzja stawałaby się skuteczna. Jednakże w celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń dla organów podatkowych podatnikowi, który postanowi zaprzestać stosowania jednej z procedur szczególnych, należy odmówić ponownego stosowania tej procedury przez określony czas. W celu zapewnienia aktualności danych rejestracyjnych zawartych w ich bazach danych państwa członkowskie identyfikacji opierają się na informacjach otrzymanych od podatników. W celu zapewnienia bezzwłocznej aktua- lizacji baz danych konieczne jest określenie terminu, w którym podatnik stosujący procedury szczególne powinien przekazywać wszelkie stosowne informacje dotyczące zakończenia lub zmiany działalności oraz dotyczące zmian wszelkich stosownych dostarczonych już informacji. Podatnikowi niemającemu siedziby, który chce skorzystać z procedury szczególnej, należy nadać numer identyfika- cyjny VAT. Aby zapobiec niezamierzonemu stosowaniu