30.4.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 118/5 ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 392/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do systemu kontroli produkcji ekologicznej KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znako- wania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (!), w szczególności jego art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 38 lit. c) i d), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 podmioty gospodarcze, które produkują, przy- gotowują, przechowują, wprowadzają do obrotu, przy- wożą lub wywożą produkty wyprodukowane zgodnie z zasadami produkcji ustanowionymi w tym rozporzą- dzeniu, muszą poddać swoje przedsiębiorstwa systemowi kontroli określonemu w art. 27 wymienionego rozporzą- dzenia. Szczegółowe zasady stosowania tego systemu kontroli ustanowione są w tytule IV rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego  szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekolo- gicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (?). W ramach tego systemu kontroli podmioty gospodarcze muszą zgłosić swoją działalność właściwym organom, w tym informacje na temat stosownej jednostki certyfi- kującej, oraz podpisać deklarację, że prowadzą tę działal- ność zgodnie z zasadami produkcji ekologicznej, w tym akceptują środki egzekwowania w przypadku naruszeń i nieprawidłowości. Artykuł 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 przewiduje przekazywanie informacji dotyczących nieprawidłowości lub naruszeń mających wpływ na ekologiczny status produktu. Aby zwiększyć skuteczność, podmioty gospodarcze powinny informować organy kontrolne lub jednostki certyfikujące o wszelkich niepra- widłowościach lub naruszeniach mających wpływ na ekologiczny status produkowanego przez nie produktu, w tym produktów ekologicznych, które otrzymują od innych podmiotów gospodarczych. W świetle doświadczenia zyskanego przy wdrażaniu systemu kontroli i w interesie sektora produkcji ekolo- gicznej należy ustalić minimalną liczbę próbek do (!) Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1. () Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1. pobrania i poddania analizie przez organy kontrolne lub jednostki certyfikujące co roku, w oparciu o ogólną ocenę ryzyka niezgodności z zasadami produkcji ekolo- gicznej. Jeśli organ kontroli lub jednostka certyfikująca ma podejrzenia, że stosowane są produkty niedozwolone w produkcji ekologicznej, powinny one pobrać i poddać analizie próbki z produktów, których to dotyczy. W takich przypadkach nie należy stosować minimalnej liczby próbek. Organy kontrolne lub jednostki certyfiku- jące mogą pobierać próbki również w innych przypad- kach w celu wykrycia niezgodności z unijnymi wymo- gami w zakresie produkcji ekologicznej. W świetle doświadczenia zyskanego przy wdrażaniu systemu kontroli i w interesie sektora produkcji ekolo- gicznej należy przewidzieć przekazywanie stosownych informacji w przypadkach, gdy podmiot gospodarczy lub jego podwykonawcy są sprawdzani przez różne organy kontrolne lub jednostki certyfikujące lub w przy- padku gdy podmioty gospodarcze lub ich podwyko- nawcy zmieniają organ kontrolny lub jednostkę certyfi- kującą. Należyta wymiana informacji i przekazywanie dokumentacji dotyczącej kontroli przeprowadzonych u tych podmiotów powinny być możliwe w celu zarzą- dzania systemem kontroli, z zachowaniem wymogów dotyczących ochrony danych osobowych, określonych w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (*). Podmioty gospodarcze powinny zgodzić się na przekazywanie i wymianę danych i wszystkich infor- macji dotyczących ich działalności w ramach systemu kontroli. W celu zapewnienia jednolitego stosowania systemu kontroli oraz aby uniknąć niejasności, należy dodać defi- nicję terminu „dokumentacja dotycząca kontroli” do rozporządzenia (WE) nr 889/2008. W art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 mowa jest o certyfikacie elektronicznym jako jednej z form certyfikatu. Należy wyjaśnić, że w przypadku certyfikatu elektronicznego nie jest wymagane złożenie podpisu na certyfikacie, jeżeli autentyczność certyfikatu wykazano inaczej przy pomocy metody elektronicznej uniemożliwiającej ingerowanie w jego treść. (*) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.