L 214/12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19.7.2014 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 788/2014 z dnia 18 lipca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na organi- zacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach oraz cofnięcia uznania tym organizacjom, zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Furopejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (!), w szcze- gólności jego art. 14 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Na mocy art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 upoważniono Komisję do nakładania grzywien i okres- owych kar pieniężnych na uznane organizacje, zgodnie z definicją w art. 2 tego rozporządzenia, lub do cofnięcia uznania danej organizacji w celu zapewnienia przestrzegania kryteriów i obowiązków ustanowionych na mocy tego rozporządzenia, tak aby jednoznacznie wyeliminować wszelkie potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa lub dla środowiska. (2) — W interesie przejrzystości leży ustanowienie, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, szczegó- łowych przepisów odnośnie do procedur dotyczących podejmowania decyzji, jak również sposobu obliczania grzywien i okresowych kar pieniężnych przez Komisję, tak aby były one z góry znane organizacjom, których to dotyczy, w tym także szczególnych kryteriów dokonywania przez Komisję oceny wagi danego przypadku oraz zakresu, w jakim zagrożone zostało bezpieczeństwo lub ochrona środowiska. (3)  Dzięki wprowadzeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja powinna otrzymać dodatkowe narzędzie, umożliwiające jej bardziej zróżnicowane, elastyczne i stopniowe reagowanie na naruszanie przepisów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009 przez uznaną organizację niż cofnięcie jej uznania. (4)  Okresowe kary pieniężne powinny skutecznie zapewniać niezwłoczne i prawidłowe usuwanie wszelkich naruszeń zobowiązań oraz wymagań ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009. Dlatego rozporządzenie (WE) nr 391/2009 upoważnia Komisję do stosowania okresowych kar pieniężnych — w przypadku gdy uznana orga- nizacja nie podjęła działań zapobiegawczych i zaradczych wymaganych przez Komisję — po upływie odpowied- niego czasu i do momentu podjęcia niezbędnych działań przez uznaną organizację, której to dotyczy. W razie potrzeby, w świetle okoliczności sprawy, dzienna stawka okresowej kary pieniężnej może stopniowo wzrastać, aby odzwierciedlić pilność wymaganych działań. (5)  Wobec znacznego zróżnicowania uznanych organizacji pod względem ich wielkości obliczanie grzywien i okres- owych kar pieniężnych jako ułamka obrotów organizacji, z uwzględnieniem maksymalnego pułapu ustanowio- nego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009, jest prostym sposobem uczynienia z grzywien i okresowych kar pieniężnych narzędzia odstraszającego, a zarazem zachowania ich proporcjonalności do powagi danego przy- padku oraz do zdolności ekonomicznej danej organizacji. (6)  Stosowanie maksymalnej łącznej kwoty pułapu dla grzywien i okresowych kar pieniężnych powinno być w inte- resie przejrzystości i pewności prawa wyraźnie określone, z uwzględnieniem różnych okoliczności ich zastoso- wania. Z tych samych powodów należy również ustanowić sposób, w jaki obliczany jest łączny średni obrót każdej uznanej organizacji w poprzednich trzech latach gospodarczych w odniesieniu do działalności objętej zakresem rozporządzenia (WE) nr 391/2009. (7)  Właściwe jest, aby decyzja o cofnięciu uznania organizacji na podstawie warunków ustanowionych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 uwzględniała wszystkie czynniki związane z nadrzędnym celem monitoro- wania działalności uznanych organizacji oraz ogólnych wyników, w tym skuteczność wszelkich grzywien i okres- owych kar pieniężnych, które zostały już nałożone za powtarzalne i poważne naruszenia tego rozporządzenia. (') Dz.U.L 131 z 28.5.2009, s. 11.