L 79/12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 25.3.2015 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/499 z dnia 24 marca 2015 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur, które mają być stosowane w przypadku zatwierdzania przez organy nadzoru wykorzystania pozycji uzupełniających środków własnych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138|WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (!), w szczególności jej art. 92 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji powinny przygotowywać wnioski o zatwierdzenie pozycji uzupełnia- jących środków własnych w oparciu o ostrożne i realistyczne założenia. (2)  Wniosek dotyczący pozycji uzupełniających środków własnych jest decyzją strategiczną dla celów zarządzania ryzykiem oraz planowania kapitału. Z uwagi na ostateczną odpowiedzialność organu administrującego, zarządza- jącego lub nadzorczego za przestrzeganie przepisów, zgodnie z w art. 40 dyrektywy 2009/138/WE, jego zaanga- żowanie w proces decyzyjny w zakresie wniosku należy dokładnie przeanalizować. (3)  Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji powinien zawrzeć we wniosku wszystkie istotne informacje niezbędne do dokonania oceny przez organ nadzoru, w tym ocenę zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji sposobu, w jaki pozycja ta spełnia kryteria uznania za pozycję uzupełniających środków własnych oraz — po wezwaniu do jej opłacenia — kryteria zakwalifikowania jako pozycja podstawowych środków własnych, tak aby organ nadzoru mógł terminowo podjąć decyzję w oparciu o odpowiednie dowody. (4)  Informacje, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma zawrzeć we wniosku, powinny zostać sprecyzowane, tak aby zapewnić spójną podstawę do podejmowania decyzji przez organ nadzoru. (5)  Ze względu na wzajemne powiązania pomiędzy poszczególnymi wnioskami o zatwierdzenie na podstawie dyrektywy 2009/138/WE, składając wniosek o zatwierdzenie pozycji uzupełniających środków własnych, zakład ubezpieczeń lub reasekuracji, powinien powiadomić organ nadzoru o innych wnioskach o zatwierdzenie pozycji wymienionych w art. 308a ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE, które są obecnie rozpatrywane lub których złożenie jest przewidywane w ciągu następnych sześciu miesięcy. Taki wymóg jest konieczny w celu zapewnienia, aby oceny organów nadzoru były oparte na przejrzystych i obiektywnych informacjach. (6)  Możliwość dokonania oceny przez organy nadzoru oraz zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji statusu grupy kontrahentów tak, jakby był to jeden kontrahent uznaje się za szczególnie istotne, w przypadku gdy towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych lub inne towarzystwo oparte na zasadzie wzajemności posiada dużą liczbę jednorodnych członków niebędących przedsiębiorstwami, których może wzywać do wniesienia dodatkowych wkładów. (7)  Proces zatwierdzenia uzupełniających środków własnych przewiduje stałą komunikację między organami nadzoru a zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji. Obejmuje to komunikację przed złożeniem formalnego wniosku do organu nadzoru oraz po zatwierdzeniu wniosku, w ramach procesu nadzoru. Taka stała komunikacja jest konieczna w celu zapewnienia, aby oceny organów nadzoru były oparte na odpowiednich i aktualnych informacjach. (8) W przypadku gdy organ nadzoru otrzyma powiadomienie od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, że nastąpiło zmniejszenie zdolności do pokrycia strat zatwierdzonej pozycji uzupełniających środków własnych, organ nadzoru powinien skorygować w dół zatwierdzoną kwotę lub cofnąć zatwierdzenie metody w celu zapewnienia jej dostosowania do obniżonej zdolności do pokrycia strat. (9)  Artykuł 226 dyrektywy 2009/138/WE pozwala grupie zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji złożyć wniosek o zatwierdzenie pozycji uzupełniających środków własnych w odniesieniu do pośredniczącej ubezpiecze- niowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. W tych przypadkach należy stosować te same zasady w odniesieniu do pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej co w odniesieniu do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. Powinno to również mieć zastosowanie, jeżeli na czele grupy jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, zgodnie z art. 235 dyrektywy 2009/138/WE. (') Dz.U.L 335 z 17.12.2009, s. 1.