4.6.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 150/17 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 510/2013 z dnia 3 czerwca 2013 r. zmieniające załączniki I, II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do hydroksypropylometylocelulozy (E 464) stosowania tlenków oraz polisorbatów (E 432-436) i wodorotlenków żelaza (E 172), do znakowania niektórych owoców (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (!), w szczególności jego art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 3 oraz art. 30 ust. 5, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 określa się rodzaje funkcji pełnionej przez dodatki do żywności w środkach spożywczych oraz dodatki do żywności w dodatkach do żywności i w enzymach spożywczych. W stosownych przypadkach możliwe jest, w związku z postępem naukowym lub technicznym, wprowadzenie dodatkowych rodzajów pełnionej funkcji do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Z działalności badawczej i rozwojowej wynika, że tlenki i wodorotlenki żelaza (E 172) przy stosowaniu na powierzchni owoców lub warzyw po uprzedniej depig- mentacji określonych części (np. w wyniku obróbki lase- rowej) zwiększają kontrast między tymi częściami a resztą powierzchni w wyniku interakcji z pewnymi uwolnio- nymi komponentami epidermy. Działanie to można wykorzystać do znakowania owoców lub warzyw. W związku z powyższym należy dodać nowy rodzaj pełnionej funkcji o nazwie „wzmacniacze kontrastu” w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. 'W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywno- ści, w enzymach spożywczych, środkach aromatyzują- cych i składnikach odżywczych oraz warunki ich stoso- wania. (!) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16. (6) (10) Wykazy te mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Furopej- skiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (?). Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 unijny wykaz dodatków do żywności może być aktualizowany z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku. W dniu 8 kwietnia 2011 r. złożono wniosek o wydanie zezwolenia na stosowanie tlenków i wodorotlenków żelaza (E 172) jako wzmacniacza kontrastu, hydroksyp- ropylometylocelulozy (E 464) jako substancji glazurującej przeznaczonej do trwałego znakowania niektórych owoców oraz polisorbatów (E 432-436) jako emulga- torów W  preparacie zawierającym wzmacniacze kontrastu; wniosek ten został udostępniony państwom członkowskim. Opracowana została nowa technologia znakowania wykorzystująca laser na dwutlenku węgla do wytrawiania informacji na powierzchni świeżych  owoców. Bezpośrednie działanie depigmentujące wiązki laserowej powoduje powstanie widocznych  znaków — na powierzchni niektórych środków spożywczych, zaś na powierzchni innych nie. W związku z powyższym istnieje technologiczna potrzeba stosowania tlenków i wodorotlenków żelaza (E 172) jako wzmacniacza kontrastu, hydroksypropylometylocelulozy (E 464) jako substancji glazurującej oraz polisorbatów (E 432-436) jako emulgatorów w preparacie zawierającym wzmac- niacze kontrastu dla polepszenia kontrastu i umożliwiania trwałego znakowania niektórych owoców. Dzięki tlenkom i wodorotlenkom żelaza (E 172) otrzymuje się wystarczający kontrast oznakowanych miejsc w stosunku do pozostałej części powierzchni owocu, hydroksypropy- lometyloceluloza (E 464) tworzy cienką warstwę ochronną w miejscach oznakowania, a polisorbaty (E 432—436) zapewniają jednolitą dyspersję preparatu zawierającego dodatek do żywności na znakowanych miejscach środków spożywczych. Stosowanie dodatków do żywności powinno nieść ze sobą korzyści dla konsumenta. Wspomnianą nową tech- nologię znakowania można wykorzystać w celu ponow- nego podania wszystkich lub niektórych obowiązkowych informacji wymaganych przepisami UE lub przepisami państw członkowskich. Inną korzyścią dla konsumenta wynikającą ze stosowania tej nowej technologii znako- wania mogłoby być dobrowolne umieszczanie znaku towarowego i informacji o metodzie produkcji. () Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.