25.6.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 172/11 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 599/2013 z dnia 24 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 578/2010 w odniesieniu do kwot nieobjętych świadectwami refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz powiadamiania przez państwa członkowskie o niektórych powiązanych danych KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1216/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (!), w szczególności jego art. 8 ust. 3 akapit pierwszy, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporzą- dzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów ustalania wysokości kwot takich refundacji (?) stanowi, że mali eksporterzy są zwolnieni z obowiązku przedstawiania świadectwa refundacji do łącznych kwot określonych na poziomie indywidualnym i ogólnym. Określono w nim również, że świadectwa refundacji, o które złożono wnioski, oraz, w niektórych przypad- kach, wydane świadectwa refundacji, należy zgłosić Komisji. Niedawne obniżki stawek refundacji wywozowych, spowodowane połączeniem takich czynników, jak reforma wspólnej polityki rolnej i zmiany cen towarów rolnych na rynku światowym, doprowadziły do sytuacji, w której złożono mniej wniosków o świadectwa refun- dacji lub nie złożono ich w ogóle, dzięki czemu zmniej- szyło się obciążenie budżetu Unii refundacjami wywozo- wymi dla towarów nieobjętych załącznikiem I do Trak- tatu. W tych okolicznościach, gdy Unii nie grozi naru- szenie jej zobowiązań międzynarodowych, należy upro- ścić system przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, co pozwoli ogra- niczyć obciążenia administracyjne. Należy zatem podwyższyć próg płatności, poniżej którego mali eksporterzy są zwolnieni z obowiązku przedstawiania świadectwa refundacji na poziomie indy- widualnym i ogólnym. MNależy również zawiesić obowiązki właściwych organów państw członkowskich w zakresie powiadamiania o kwotach świadectw refunda- cji, o które złożono wnioski, w przypadku gdy refun- dacje mające zastosowanie do wszystkich podstawowych () Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 10. () Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1. produktów zostały zawieszone, nie zostały ustalone lub wynoszą zero; powiadamiania o niektórych świadectwach refundacji w przypadku gdy nie wydano żadnych świa- dectw refundacji, oraz — w przypadku gdy nie przyznano żadnych kwot — obowiązek zgłaszania niektórych infor- macji w celu zagwarantowania funkcjonowania systemu świadectw refundacji i zarządzania nim; a także informo- wania Komisji o tym, że nie przyznano żadnych kwot. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 578/2010. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. horyzon- talnych zagadnień dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I do Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (UE) nr 578/2010 wprowadza się następu- jące zmiany: 1) art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „l. Dla wywozu, w odniesieniu do którego wnioski złożone przez podmiot gospodarczy w roku budżetowym nie powodują wypłaty refundacji w kwocie wyższej niż 200 000 EUR, świadectwa nie są wymagane.”; art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „l.  Dla każdego okresu budżetowego wywozy, o których mowa w art. 42 ust. 1, kwalifikują się do wypłaty refundacji w ramach limitu określonego rezerwą łączną w wysokości 80 mln EUR na każdy rok budżetowy.”; dodaje się art. 53a w brzmieniu: „Artykuł 53a 1. W przypadku gdy refundacja mająca zastosowanie do wszystkich produktów podstawowych, o których mowa w załączniku I, została zawieszona, nie została ustalona lub wynosi zero w jednym z okresów, o których mowa w art. 29 ust. 1 lit. a)-f), przewidziany w art. 30 i art. 34 ust. 2 obowiązek państw członkowskich w zakresie powia- damiania w odniesieniu do tego okresu jest zawieszony. 2. W przypadku gdy w okresach, o których mowa w art. 51 ust. 1 lit. c) i d), nie wydano żadnych świadectw refun- dacji, obowiązek państwa członkowskiego w zakresie powia- damiania przewidzianego w art. 51 ust. 1 lit. c) i d) jest zawieszony.