26.3.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 90/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 301/2014 z dnia 25 marca 2014 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) odnośnie do związków chromu VI (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Furopejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrek- tywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/|EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (!), w szczególności jego art. 68 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 19 stycznia 2012 r. Królestwo Danii przedłożyło Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanej dalej „Agen- cją”) dokumentację na podstawie art. 69 ust. 4 rozporzą- dzenia (WE) nr 1907/2006, aby zainicjować proces wprowadzania ograniczeń zgodnie z art. 69-73 tego rozporządzenia (zwaną dalej „dokumentacją zgodną z załącznikiem XV”). W dokumentacji tej wykazano, że narażenie na chrom VI, gdy jest on zawarty w wyrobach skórzanych lub w skórzanych częściach wyrobów mają- cych kontakt ze skórą, stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi. Związki chromu VI mogą wywoływać nowe przy- padki działania uczulającego i reakcji alergicznej. W doku- mentacji wykazano, że niezbędne jest działanie w skali całej Unii. (2)  Związki chromu VI mogą tworzyć się w skórze przez utlenianie związków chromu III, które dodaje się w niektórych procesach garbowania w celu wzajemnego połączenia podjednostek kolagenu, aby zwiększyć stabil- ność wymiarową skóry i jej odporność na działanie mechaniczne i ciepło. Zgodnie z dokumentacją zgodną z załącznikiem XV mechanizmy tworzenia się chromu VI i warunki, w jakich on się tworzy, są znane, a większość (!) Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1. garbarni w Unii opracowała już i powszechnie wdrożyła środki w celu kontroli i zminimalizowania jego tworze- nia. W dniu 28 listopada 2012 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka (dalej. zwany „RAC”) przyjął na zasadzie konsensusu opinię na temat ograniczeń zaproponowanych w doku- mentacji zgodnej z załącznikiem XV. Według opinii RAC ograniczenie jest najodpowiedniejszym środkiem na poziomie unijnym w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka stwarzanego przez związki chromu VI w skórze, zarówno pod względem skuteczności, jak i wykonalności. Niemniej jednak w swojej opinii RAC proponuje zmianę ograniczenia poprzez skreślenie pojęcia bezpośredniego i długotrwałego kontaktu ze skórą, początkowo zawar- tego w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV. Proponowane ograniczenie koncentruje się na ryzyku wywołania uczulenia skórnego związanego z bezpośrednim lub pośrednim kontaktem skóry z wyro- bami skórzanymi lub skórzanymi częściami wyrobów zawierających chrom VL U osób już uczulonych kontakty takie mogą wywołać również reakcję alergiczną przy stężeniach niższych niż te, które są konieczne do wywołania uczulenia. Proponowane ograniczenie powinno obejmować wyroby skórzane i wyroby zawierające skórzane części wykorzy- stywane przez konsumentów lub pracowników, które w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warun- kach użytkowania wchodzą w kontakt ze skórą. Metoda opisana w normie EN ISO 17075 jest jedyną dostępną obecnie uznaną międzynarodowo metodą anali- tyczną służącą do wykrywania chromu VI w skórze, w tym w skórze w wyrobach. Granica oznaczalności metody opisanej w normie EN ISO 17075 wynosi 3 mg/kg (0,0003 % masowo) zawartości chromu VI w całkowitej suchej masie skóry. Ustalenie takiego progu w celu ograniczenia wprowadzania do obrotu wyrobów skórzanych lub wyrobów zawierających skórzane części jest zatem uzasadnione dla celów możli- wości monitorowania i wykonalności.