20.5.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 150/195 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (*), a także mając na uwadze, co następuje: () W czwartym sprawozdaniu oceniającym Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu („IPCC”) Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”), której Unia jest stroną (*), stwierdzono na podstawie dostępnych danych naukowych, że do 2050 r. kraje rozwinięte będą musiały zredukować emisje gazów cieplarnianych o 80-95 % w stosunku do ich poziomów z 1990 r., aby ograniczyć globalną zmianę klimatu do wzrostu temperatury o maksymalnie 2 *C, a tym samym zapobiec niepożądanym skutkom tej zmiany. (2)  Aby osiągnąć ten cel, Komisja przyjęła Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r., który został odnotowany przez Radę w konkluzjach z dnia 17 maja 2011 r. i zatwier- dzony przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 15 marca 2012 r. W tym planie działania Komisja określiła racjonalny pod względem kosztów sposób zapewnienia niezbędnej redukcji łącznych emisji w Unii do 2050 r. W tym planie działania określono wielkość wkładu poszczególnych sektorów potrzebnego w sześciu obszarach. Emisje gazów innych niż CO,w tym fluorowanych gazów cieplarnianych, ale z wyłączeniem emisji gazów innych niż CO, pochodzących z rolnictwa, powinny zostać zredukowane o 72-73 % do 2030 r. i o 70-78 % do 2050 r. w stosunku do poziomów z 1990 r. W porównaniu z rokiem odniesienia 2005 r. wymagana jest redukcja emisji gazów innych niż CO,, z wyłączeniem tych pochodzących z rolnictwa, o 60-61 % do 2030 r. Emisje fluorowa- nych gazów cieplarnianych oszacowano na poziomie 90 mln ton (Mt) ekwiwalentu CO, w 2005 r. Redukcja o 60 % oznacza, że emisje należałoby zmniejszyć do około 35 Mt ekwiwalentu CO, do 2030 r. Biorąc pod uwagę, że przy pełnym stosowaniu obowiązującego prawodawstwa Unii emisje w 2030 r. szacuje się na 104 Mt ekwi- walentu CO,, wymagana jest dalsza redukcja o około 70 Mt ekwiwalentu CO,. (3)  Ze sprawozdania Komisji z dnia 26 września 2011 r. w sprawie stosowania, skutków i odpowiedniości rozporzą- dzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Furopejskiego i Rady (*) wynika, że jeżeli obecne środki ograniczania emisji zostaną w pełni zastosowane, mogą one doprowadzić do redukcji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych. Środki te powinny zatem zostać utrzymane i doprecyzowane na podstawie doświadczeń zdobytych przy ich wdrażaniu. Niektóre środki powinny również zostać rozszerzone na inne urządzenia, w których wykorzystywane są znaczne ilości fluorowanych gazów cieplarnianych, takie jak samochody ciężarowe chłodnie i przyczepy chłod- nie. Obowiązek tworzenia i prowadzenia dokumentacji urządzeń, które zawierają takie gazy, powinien również obejmować rozdzielnice elektryczne. W związku ze znaczeniem środków ograniczania emisji podczas wycofy- wania z eksploatacji produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, jak duże znaczenie ma zastosowanie systemów odpowiedzialności producentów, i zachęcać do ich ustanawiania w oparciu o istniejące najlepsze praktyki. (4) W sprawozdaniu tym stwierdzono również, że można jeszcze więcej zrobić, aby zredukować emisje fluorowanych gazów cieplarnianych w Unii, w szczególności poprzez unikanie wykorzystywania takich gazów, w przypadku gdy istnieją bezpieczne i energooszczędne technologie alternatywne mające zerowy lub niewielki wpływ na klimat. Obniżenie wielkości emisji do 2030 r. do dwóch trzecich w stosunku do poziomu z 2010 r. jest racjonalne pod względem kosztów, ponieważ w wielu sektorach dostępne są sprawdzone i przetestowane rozwiązania alterna- tyWIlC. (!) Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 138. (?) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2014 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. (*) Decyzja Rady 94/69/WE z dnia 15 grudnia 1993 r. dotycząca zawarcia Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Dz.U. L 33 z 7.2.1994, s. 11). (*) Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1).