20.3.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 82/29 DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia przewidującego pewne odstępstwa dotyczące obrotu populacjami pszenicy, jęczmienia, owsa i kukurydzy na podstawie dyrektywy Rady 66/402JEWG (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1681) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2014/1 50/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożo- wych (!), w szczególności jej art. 13a, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dyrektywie 66/402JEWG określono szczegółowe wymogi dotyczące produkcji materiału siewnego zbóż i obrotu nim. Przepisy te zapobiegają wprowadzaniu do obrotu materiału siewnego nienależącego do odmiany. Nowe badania naukowe przeprowadzone w Unii w odnie- sieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który nie jest zgodny z definicją odmiany pod względem wyrównania, wskazują jednak, że wykorzysty- wanie takiego różnorodnego materiału może być korzys- tne, w szczególności w odniesieniu do produkcji ekolo- gicznej lub w rolnictwie niskonakładowym, na przykład w celu ograniczenia szerzenia się chorób. Aby umożliwić obrót materiałem siewnym tych popula- cji, należałoby zmienić art. 2 ust. 1 pkt E, F i G dyrektywy 66/402/JEWG poprzez dodanie możliwości obrotu mate- riałem siewnym, który nie spełnia wymogów dotyczą- cych aspektów odmianowych. Aby móc zdecydować o wprowadzeniu takiej. zmiany do  dyrektywy 66/402/EWG, należy zebrać informacje na temat obrotu materiałem siewnym populacji. W szczególności należy sprawdzić, czy można zapewnić identyfikację populacji poszczególnych gatunków przy gwarancjach podobnych do gwarancji wynikających z wymogów dotyczących aspektów odmianowych, na podstawie informacji doty- czących metod ich hodowli i produkcji. Ponadto w ramach tego doświadczenia należy ocenić, czy (!) Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2309/66. można zapewnić tożsamość materiału siewnego wprowa- dzonego do obrotu jako materiału należącego do tych populacji oraz czy można zapewnić informacje dla użyt- kownika, przy gwarancjach podobnych do gwarancji wynikających z art. 3 ust. 1 i art. 10, w oparciu o wyma- gania w zakresie identyfikowalności i identyfikacji miejsc produkcji. Ze względu na cechy populacji kwalifikacja materiału siewnego populacji może stwarzać nieproporcjonalne obciążenie dla organów i podmiotów. Dlatego należy zebrać informacje na temat możliwości ustanowienia systemu kontroli produkcji materiału siewnego populacji oraz obrotu takim materiałem siewnym, który to system nie wymaga przeprowadzenia kwalifikacji. Doświadczenie powinno dotyczyć pszenicy, jęczmienia, owsa i kukurydzy, z uwagi na znaczenie tych gatunków dla rynku zbóż i dostępne wyniki badań. Aby sprecyzować charakter populacji w porównaniu z odmianami, należy ustanowić wymóg dotyczący liczby odmian wykorzystanych do krzyżowania w celu wyho- dowania populacji. Odpowiedzialne organy urzędowe powinny monitorować doświadczenie poprzez urzędowe kontrole produkcji materiału siewnego populacji i obrotu nim, a także kontrole ilości takiego materiału siewnego, osób utrzy- mujących takie populacje i wydajności uzyskiwanej dla tych populacji w określonych obszarach. Należy ustanowić warunki składania wniosków i dopusz- czania populacji na podstawie niniejszej decyzji, przeka- zywania próbki referencyjnej, nadawania nazwy populacji i rejestracji osób zajmujących się produkcją takich popu- lacji i obrotem nimi. Ważne jest, aby warunki te zostały ocenione w celu zapewnienia identyfikacji i identyfikowal- ności w czasie produkcji takiej populacji i obrotu nią, skutecznych kontroli przeprowadzanych przez odpowie- dzialne organy urzędowe oraz w celu uniknięcia tworzenia rynku równoległego do rynku ustanowionego na podstawie dyrektywy 66/402/EWG.