26.1.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 26/27 DYREKTYWY DYREKTYWA RADY 2013/1/UE z dnia 20 grudnia 2012 r. zmieniająca dyrektywę 93/109/WE w odniesieniu do szczegółowych warunków wykonywania prawa kandydowania w wyborach do Parlamentu Furopejskiego przez obywateli Unii mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 22 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (!) Rezolucje 26 września 2007 r. (Dz.U. C 219 E z 28.8.2008, s. 193) i z dnia 20 listopada 2012 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Prawo wszystkich obywateli Unii do głosowania i kandy- dowania w wyborach do Parlamentu Furopejskiego w państwie członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, zostało uznane na mocy art. 20 ust. 2 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 39 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Euro- pejskiej. Dyrektywa Rady 93/109/WE z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiająca szczegółowe warunki wykony- wania prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez obywateli Unii mają- cych miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami (?) określa warunki wykony- wania tego prawa. Ze sprawozdań Komisji z dnia 12 grudnia 2006 r. i z dnia 27 października 2010 r. na temat stosowania dyrek- tywy 93/109/WE podczas wyborów w roku 2004 i w roku 2009 wynika, że konieczna jest zmiana niektórych przepisów dyrektywy 93/109/WE. Dyrektywa 93/109/WE przewiduje, że każdy obywatel państwa członkowskiego Unii, którego pozbawiono prawa do kandydowania w wyborach na mocy prawa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania lub państwa członkowskiego pochodzenia, nie może wyko- nywać tego prawa w państwie członkowskim miejsca zamieszkania w wyborach do Parlamentu Furopejskiego. W tym celu dyrektywa 93/109/WE wymaga od obywa- tela Unii, aby składając wniosek o kandydowanie w wybo- rach w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia, przedłożył wydane przez właściwe organy administracyjne państwa członkow- skiego pochodzenia zaświadczenie potwierdzające, że dana osoba nie została pozbawiona prawa do kandydo- Parlamentu ustawodawcze Europejskiego z dnia () Dz.U. L 329 z 30.12.1993, s. 34 wania w wyborach w państwie członkowskim pocho- dzenia lub że organom tym nic nie wiadomo o pozba- wieniu jej takiego prawa. Identyfikacja organów uprawnionych do wydawania takiego zaświadczenia i terminowe jego otrzymanie spra- wiają trudności tym obywatelom oraz stanowią prze- szkodę w wykonywaniu prawa do kandydowania, a także przyczyniają się do tego, że niewielu obywateli państw Unii kandyduje w wyborach do Parlamentu Furo- pejskiego w państwie członkowskim miejsca zamieszka- nia. Należy zatem znieść wymóg przedkładania przez tych obywateli takiego zaświadczenia i zastąpić go oświadcze- niem potwierdzającym, że dana osoba nie została pozba- wiona prawa do kandydowania w wyborach do Parla- mentu Furopejskiego, które należy zamieścić w oficjalnym oświadczeniu, do złożenia którego ci obywatele są zobo- wiązani składając swój wniosek. Należy wprowadzić wymóg powiadamiania państwa członkowskiego pochodzenia przez państwo członkow- skie miejsca zamieszkania o tym oficjalnym oświadczeniu w celu weryfikacji, czy obywatel Unii nie został faktycznie pozbawiony prawa do kandydowania w wybo- rach do Parlamentu Europejskiego w państwie członkow- skim pochodzenia. Po otrzymaniu takiego powiado- mienia państwo członkowskie pochodzenia powinno przekazać państwu członkowskiemu miejsca zamiesz- kania stosowne informacje w terminie umożliwiającym efektywną ocenę dopuszczalności kandydatury. Nieprzekazanie tych informacji przez państwo członkow- skie pochodzenia w określonym terminie nie powinno prowadzić do pozbawienia danej osoby prawa do kandy- dowania w państwie członkowskim miejsca zamieszka- nia. W przypadkach, w których stosowne informacje zostają przekazane na późniejszym etapie, państwo członkowskie miejsca zamieszkania powinno zapewnić, za pomocą odpowiednich środków i zgodnie z procedu- rami przewidzianymi w prawie krajowym, aby obywatele Unii pozbawieni prawa do kandydowania w swoim państwie członkowskim pochodzenia, których zarejestro- wano jako kandydatów lub którzy zostali już wybrani, nie mogli zostać wybrani lub nie mogli wykonywać swojego mandatu. Uwzględniając fakt, że procedura dopuszczalności w danym państwie członkowskim z konieczności obej- muje działania administracyjne odnoszące się do obywa- teli  innego państwa członkowskiego  dodatkowe