21.8.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 223/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 793/2013 z dnia 20 sierpnia 2013 r. ustanawiające środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia ochrony stada śledzia atlantycko-skandynawskiego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1026/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone poło- wy (!), w szczególności jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: Stado śledzia atlantycko-skandynawskiego (określanego również jako śledź norweski) jest największym stadem śledzia na świecie. Przynosi ono połowy rzędu 1-2 mln ton. Intensywna eksploatacja wynikająca z przeło- wienia doprowadziła jednak do wyniszczenia stada oraz do całkowitego zaprzestania rybołówstwa na ponad dwie dekady od wczesnych lat 70. do połowy lat 90., co miało bardzo poważne skutki dla flot, które eksploatowały te zasoby. Stadem śledzia atlantycko-skandynawskiego zaczęto zarządzać od czasu odbudowy zasobów i ponownego otwarcia łowiska w 1996 r., po konsultacjach między pięcioma stronami, w których wyłącznej strefie ekono- micznej (w.s.e.) ryby te pojawiają się w trakcie swojego cyklu migracji: Federacją Rosyjską, Norwegią, Wyspami Owczymi, Islandią i Unią Europejską (zwanymi dalej „państwami nadbrzeżnymi”). (!) Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 34. (3) Od 2007 r. w ramach uzgodnień przyjętych w czasie konsultacji między państwami nadbrzeżnymi ustalono ostateczne zasady dotyczące podziału całkowitego dopuszczalnego połowu oraz zobowiązano się do utrzy- mania względnej stabilności tego podziału w kolejnych latach. Podział uzgodniony dla stada śledzia atlantycko- skandynawskiego był następujący: 5,16 % dla Wysp Owczych, 14,51 % dla Islandii, 6,51 % dla Unii, 61 % dla Norwegii i 12,82 % dla Federacji Rosyjskiej. Ponadto państwa nadbrzeżne zawarły długoletnie porozumienie, zgodnie z którym przegląd i rewizję wspólnie przyjętych uzgodnień dotyczących zarządzania mogą przeprowa- dzać wyłącznie wspólnie, na podstawie nowych zaleceń naukowych i w wyznaczonym terminie. Aby ułatwić ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów, państwa nadbrzeżne uzgodniły i wprowadziły na podstawie dostępnej wiedzy naukowej długotermi- nowy plan zarządzania zgodny z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, którego celem jest utrzymanie zbiorów w bezpiecznych granicach biologicznych oraz zapewnienie zrównoważonego rybołówstwa. Ten długoterminowy plan zarządzania miał na celu unik- nięcie sytuacji, w której zasoby spadną poniżej poziomu biomasy 2 500 000 t oraz podejmowanie wszelkich starań w celu utrzymania go na poziomie powyżej 5 000 000 t, który, jak się uważa, pozwala na uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Miało to zostać osiągnięte dzięki ograniczeniu połowów w sposób zgodny ze wskaźnikiem śmiertelności połowowej wyno- szącym 0,125. Uzgodniono, że jeżeli poziom biomasy spadnie poniżej poziomu 5000000 t, śmiertelność połowowa powinna zostać zmniejszona w celu zapew- nienia szybkiej odbudowy zasobów. We wrześniu 2012 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) zaleciła zgodnie z zasadą ostrożnego zarzą- dzania zasobami określoną w planie zarządzania, że całkowity dopuszczalny połów (TAC) dla pięciu krajów nadbrzeżnych nie powinien przekroczyć 619 000 ton w 2013 r., co stanowi spadek o 26 % w porównaniu do TAC ustalonego na 2012 r.