4.3.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 63/53 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 181/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (!), w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 3 i art. 12 ust. 2, art. 13, art. 14 ust. 1 akapit drugi i art. 15 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: ()  Rozporządzenie (UE) nr 229/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (?). Rozporzą- dzenie (UE) nr 229/2013 upoważnia Komisję do przyj- mowania aktów delegowanych i wykonawczych. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania programu w nowych ramach prawnych przepisy należy przyjąć w drodze takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić przepisy wykonawcze rozporządzenia Komisji (WE) nr 1914/2006 (*). Rozporządzenie to zostaje uchylone rozporządzeniem delegowanym  Komisji (UE) nr 178/2014 (*). (2)  Należy ustanowić przepisy dotyczące ustalania wysokości kwot pomocy w odniesieniu do dostaw produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Przepisy te powinny uwzględniać dodatkowe koszty dostaw na mniejsze wyspy Morza Egejskiego wynikające z ich oddalenia i wyspiarskiego charakteru, co stwarza obciążenia, które znacznie utrudniają ich sytuację. (3)) W zarządzaniu programem pomocy przyznawanej na dostawy produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy posługiwać się świadectwem, zwanym „świadectwem pomocy”, używając formularza pozwolenia na przywóz. (!) Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41. (?) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 z dnia 18 września 2006 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 265 z 26.9.2006, s. 1). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1914/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporzą- dzenia Rady (WE) nr 1405/2006 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 64). Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 178/2014 z dnia 6 listopada 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Euro- pejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.). = o — = (4) Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw wymaga wprowadzenia przepisów w sprawie wydawania świadectw pomocy, stanowiących odstępstwo od zwykłych przepisów mających zastosowanie do pozwoleń na przywóz na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (). Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinno pozwolić na realizację dwóch celów: z jednej strony ułatwić szybkie wydawanie świadectw, w  szczególności dzięki zniesieniu powszechnego obowiązku uprzedniego złożenia zabezpieczenia, jak również sprawne wypłacanie kwot pomocy związanej z dostawami produktów. Z drugiej zaś zapewnić kontrolę i monitorowanie operacji oraz udostępnianie organom administracyjnym instrumentów, których potrzebują, aby upewnić się, że cele danego programu zostały osiągnięte. Cele te mają zapewnić regularne dostawy niektórych produktów rolnych oraz niwelować skutki położenia geograficznego mniejszych wysp Morza Egejskiego, gwarantując realny oddźwięk korzyści płyną- cych z programu na etapie wprowadzania do obrotu produktów przeznaczonych dla użytkowników końco- wych. Zasady zarządzania  szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinny zapewnić zarejestrowanym podmiotom, w ramach ilości ustanowionych w progno- zowanych bilansach dostaw, otrzymywanie świadectw w odniesieniu do produktów i ilości stanowiących przed- miot operacji handlowych, które podmioty te przeprowa- dzają na własny rachunek, w oparciu o dokumenty świadczące o rzeczywistym charakterze operacji i o kompletności odnośnego wniosku o przyznanie świa- dectwa. Monitorowanie operacji objętych szczególnymi uzgodnie- niami w sprawie dostaw wymaga, między innymi, speł- nienia obowiązku udowodnienia szybkiej realizacji dostawy, której dotyczy świadectwo, oraz wprowadzenia zakazu zbywania praw i obowiązków wynikających z posiadania przedmiotowego świadectwa. Korzyści przyznane w formie pomocy Unii powinny znajdować odzwierciedlenie w  kosztach produkcji i cenach płaconych przez użytkowników końcowych. Konieczne są zatem kontrole w celu zagwarantowania faktycznego przekazywania wspomnianych korzyści. (*) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniej- szym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).