28.2.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 59/1 (Akty ustawodawcze) DECYZJE I DECYZJA RADY NR 189/2014/UE z dnia 20 lutego 2014 r. upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie oraz uchylająca decyzję 2007/659/WE RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 349, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Decyzja Rady 2007/659/WE (?) upoważniała Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie („przedmiotowe cztery najbardziej oddalone regiony”), a sprzedawany na terenie Francji metropolitalnej, która to stawka może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego prze- widzianej w dyrektywie 92/84/EWG (), ale nie może być niższa o więcej niż 50 % od podstawowej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol. Od dnia 1 stycznia 2011 r. obniżona stawka podatku akcyzo- wego jest ograniczona do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. Odstępstwo to wygasło w dniu 31 grudnia 2013 r. (2) W dniu 12 marca 2013 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej odstępstwo przewidziane w decyzji Rady 2007/659/WE, na tych samych warunkach, na okres siedmiu lat, czyli do dnia 31 grudnia 2020 r. Odpowiednio w dniach 3 lipca i 2 sierpnia 2013 r. władze francuskie uzupełniły swój wniosek dodatkowymi informacjami oraz zmieniły go w zakresie poszczegól- (!) Opinia z dnia 16 stycznia 2014 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Decyzja Rady 2007/659/WE z dnia 9 października 2007 r. upoważ- niająca Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego od rumu „tradycyjnego” produkowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion (Dz.U. L 270 z 13.10.2007, s. 12). Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29). (3 nych francuskich podatków, które mają zostać objęte proponowaną decyzją. Władze francuskie poinformowały również Komisję, że z dniem 1 stycznia 2012 r. Francja wprowadziła zmiany w przepisach krajowych dotyczących „cotisation sur les boissons alcooliques” (znanej również jako „vignette sćcuritć sociale” lub VSS), będącej składką pobieraną — oprócz krajowego podatku akcyzowego — na rzecz Caisse natio- nale d'assurance maladie (krajowego funduszu ubezpie- czeń zdrowotnych) od napojów alkoholowych sprzeda- wanych we Francji do celów przeciwdziałania zagroże- niom dla zdrowia związanym z nadmiernym spożyciem takich produktów. W szczególności zmieniono podstawę opodatkowania ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu oraz wprowadzono ogra- niczenie dotyczące kwoty VSS, co było związane z mającym zastosowanie podatkiem akcyzowym. W kontekście swojego wniosku o przedłużenie odstęp- stwa określonego w decyzji 2007/659/WE do dnia 31 grudnia 2020 r., władze francuskie zwróciły się do Komisji o dodanie, z dniem 1 stycznia 2012 r., składki VSS do wykazu podatków, w przypadku których można stosować obniżoną stawkę w odniesieniu do rumu „tra- dycyjnego” produkowanego w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach Francji. Właściwsze jest przyjęcie nowej decyzji w sprawie odstępstwa obejmującego oba podatki: zróżnicowanie podatku  akcyzowego określone w  dyrektywie 92/84/EWG oraz składki VSS, zamiast przedłużania odstępstwa określonego w decyzji 2007/659/WE. Ze względu na niewielki rozmiar lokalnego rynku gorzelnie w przedmiotowych czterech najbardziej odda- lonych regionach mogą rozwijać działalność wyłącznie wtedy, gdy dysponują wystarczającym dostępem do rynku we Francji metropolitalnej, która stanowi główny rynek zbytu dla ich rumu (71 %). Trudności napotykane przez rum „tradycyjny” w konkurowaniu na rynku Unii — poza specyficzną strukturalną sytuacją społeczną i gospo- darczą tych regionów najbardziej oddalonych, którą pogarszają szczególne ograniczenia, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej