L 307/84 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7.11.2012 DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 5 listopada 2012 r. w sprawie harmonizacji zakresów częstotliwości 1 920-1 980 MHz i 2110-2170 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 7697) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2012/688/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając decyzję nr 676/2002/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regula- cyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspól- nocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (!), w szcze- gólności jej art. 4 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 14 grudnia 1998 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły decyzję 128/1999/WE w sprawie skoordynowa- nego  wprowadzania we  Wspólnocie — systemu łączności ruchomej i bezprzewodowej trzeciej generacji (UMTS) () (decyzję UMTS), obejmującą  zakresy częstotliwości 1 900-1 980 MHz, 2 010-2 025 MHz i 2 110-2 170 MHz („pasmo ziemskie 2 GHz”). Zgodnie z tą decyzją państwa członkowskie zobowiązane były do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu umożli- wienia skoordynowanego i stopniowego wprowadzenia usług UMTS na swoim terytorium najpóźniej do dnia 1 stycznia 2002 r., a w szczególności do ustanowienia systemu zatwierdzania UMTS najpóźniej do dnia 1 stycznia 2000 r. Decyzja ta straciła moc w dniu 22 stycznia 2003 r., ale harmonizacja widma nadal obowiązuje. Od tego czasu Komisja wyraziła poparcie dla bardziej elastycznego wykorzystania widma radiowego w komuni- kacie „Ułatwienie dostępu do widma radiowego na potrzeby usług bezprzewodowej łączności elektronicznej poprzez zwiększenie elastyczności” (), który dotyczy między innymi pasma ziemskiego 2 GHz i ma na celu zapobieganie zakłóceniom na rynku. Zasada neutralności technologicznej i zasada neutralności usług zostały potwierdzone przez dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elek- tronicznej (dyrektywę ramową) (*). Wyznaczenie — sparowanych  podzakresów — 1 920- 1 980 MHz i 2110-2170 MHz („sparowane pasmo ziemskie 2 GHz”) na potrzeby systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej jest ważnym krokiem uwzględniającym zarówno konwergencję łączności ruchomej i stacjonarnej oraz radiodyfuzji, jak i odzwier- ciedlającym innowacje techniczne. Systemy stosowane w sparowanym paśmie ziemskim 2 GHz powinny głównie zapewniać dostęp do usług szerokopasmowych dla użytkowników końcowych. .U. L 108 z 24.4.2002, s. 1. .U. L 17 z 22.1.1999, s. 1. OM(2007) 50. z.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33. (4) Użytkownicy bezprzewodowych usług szerokopasmo- wych, w przypadku których sparowane pasmo ziemskie 2 GHz wykorzystuje się już obecnie w jednym państwie członkowskim, mogą również uzyskać dostęp do równo- ważnych usług w każdym innym państwie członkow- skim. Niesparowany podzakres 1 900-1 920 MHz, mimo iż stanowi przedmiot pozwoleń radiowych wyda- wanych operatorom w wielu państwach członkowskich, pozostaje jednak w dużym stopniu niewykorzystany, a niesparowany podzakres 2 010-2 025 MHz stanowi przedmiot pozwoleń radiowych wydawanych opera- torom tylko w kilku państwach członkowskich i nie jest wykorzystywany. Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji nr 676/2002/WE, w dniu 15 czerwca 2009 r. Komisja udzieliła Europejskiej Konfe- rencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (zwanej dalej „CEPT”) mandatu w zakresie opracowania możliwie jak najmniej restrykcyjnych warunków tech- nicznych dla pasm częstotliwości w kontekście polityki na rzecz dostępu bezprzewodowego do usług łączności elektronicznej (WAPECS). Na podstawie tego mandatu CEPT przygotowała raport (raport CEPT nr 39) określający najmniej restrykcyjne warunki techniczne i zawierający wytyczne dotyczące ich stosowania w odniesieniu do stacji bazowych i termi- nali pracujących w paśmie ziemskim 2 GHz. W sparo- wanym paśmie ziemskim 2 GHz te warunki techniczne są właściwe do celu zarządzania ryzykiem występowania szkodliwych zakłóceń między sąsiadującymi sieciami na poziomie krajowym i transgranicznym, bez narzucania konkretnego rodzaju technologii oraz w oparciu o zopty- malizowane parametry dotyczące najbardziej prawdopo- dobnego — sposobu — wykorzystania — pasma. W niesparowanych — podzakresach — 1 900-1 920 MHz i 2010-2 025 MHz („niesparowane pasmo ziemskie 2 GHz”) warunki techniczne określone w raporcie CEPT nr 39 dla funkcjonowania sieci łączności ruchomej są jednak bardziej restrykcyjne, niż przewidziano w ramach obowiązujących krajowych praw do użytkowania. Zgodnie z raportem CEPT nr 39 stosowne byłoby wpro- wadzenie koncepcji „Block Edge Masks” (BEM), która oznacza parametry techniczne mające zastosowanie do całego bloku częstotliwości określonego użytkownika, niezależnie od liczby kanałów zajmowanych przez wybraną przez niego technologię. Parametry te powinny stanowić część warunków zezwoleń na użytkowanie częstotliwości. Dotyczą one zarówno emisji wewnątrz bloku częstotliwości (moc nadawania w granicach bloku częstotliwościowego), jak i poza nim (emisja poza- pasmowa). Stanowią one wymogi prawne służące do zarządzania ryzykiem szkodliwych zakłóceń między sąsiadującymi sieciami i obowiązują bez uszczerbku dla