30.10.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 309/5 ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1152/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyj- nych standardów technicznych dotyczących ustalania lokalizacji geograficznej odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania specyficznych dla instytucji wskaźników bufora antycyklicznego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi (!), w szczególności jej art. 140 ust. 7 akapit trzeci, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Przy obliczaniu specyficznych dla instytucji wskaźników bufora antycyklicznego wymaga się ustalenia lokalizacji geograficznej wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu wszystkich ekspozycji kredytowych danej insty- tucji, w tym ekspozycji zaliczanych do portfela handlowego i wszystkich ekspozycji sekurytyzacyjnych. (2)  Lokalizację geograficzną należy ustalać na podstawie lokalizacji ryzyka związanego z ekspozycjami. Zapewni to przydzielenie nagromadzonych dodatkowych rezerw z wdrażania bufora antycyklicznego systemowi finanso- wemu, w którym występuje nadmierny wzrost akcji kredytowej. (3)  Lokalizacja dłużnika lub strony zobowiązania powinny być powszechnie stosowane do ustalania lokalizacji geograficznej wszystkich ekspozycji kredytowych, ponieważ uznaje się, że najlepiej odzwierciedla ono lokalizację, w której znajduje się ryzyko, a zatem ma znaczenie dla systemu finansowego. Lokalizacja geograficzna ekspozycji kredytowych określonych jako ekspozycje związane z kredytowaniem specjalistycznym zgodnie z art. 147 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (?) powinna jednak opierać się na lokalizacji aktywów generujących dochód, który stanowi główne źródło spłaty zobowiązań. (4) W celu zapewnienia jasnego i jednoznacznego rozumienia sposobu ustalania lokalizacji geograficznej odpowied- nich ekspozycji kredytowych niezbędne jest sporządzenie wykazu definicji pojęć technicznych stosowanych w niniejszym rozporządzeniu. (5)  Ekspozycje wobec osoby prawnej należy zasadniczo przypisywać państwu członkowskiemu lub państwu trze- ciemu, w którym osoba ta ma siedzibę statutową. Niemniej jednak lokalizacja rzeczywistego ośrodka zarządzania i siedziby osoby prawnej może być różna. Orzekł tak Trybunał Sprawiedliwości w wyrokach w sprawach: C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Uberseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) oraz C-210/06 (Cartesio). Aby zapewnić prawidłowe przydzielenie bufora antycyklicznego w tych przypadkach, insty- tucje, które wiedzą, że w przypadku danego dłużnika ma miejsce takie rozróżnienie, powinny przypisać odnośne ekspozycje rzeczywistemu ośrodkowi zarządzania danej osoby prawnej. (6)  Ekspozycje wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należy przypisać lokalizacji dłużnika ekspozycji bazowej, jak określono w niniejszym rozporządzeniu. Jeżeli definicja dłużnika ekspozycji bazowej stanowi nieuza- sadnione obciążenie, ekspozycja w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania może zostać przypisana państwu członkowskiemu pochodzenia instytucji. (7)  Ekspozycje z tytułu innych aktywów powinny być przypisywane państwu członkowskiego pochodzenia instytucji, jeżeli nie można ustalić ich dłużnika. (') Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338). (?) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).