L 289/58 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31.10.2013 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1068/2013 z dnia 30 października 2013 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania difosforanów (E 450), trifosforanów (E 451) oraz polifosforanów (E 452) w rybach solonych na mokro (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Furopejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (!), w szczególności jego art. 10 ust. 3 oraz art. 30 ust. 5, a także mając na uwadze, co następuje: W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. Wykaz ten może zostać zmieniony zgodnie z procedurą, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Furopej- skiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (?). Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 unijny wykaz dodatków do żywności może być aktualizowany z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku. W dniu 19 czerwca 2009 r. złożono wniosek o zezwo- lenie na stosowanie difosforanów (E 450), trifosforanów (E 451) oraz polifosforanów (E 452) w rybach solonych na mokro i udostępniono go państwom członkowskim. (!) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16. () Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1. (5) Ryby można peklować i konserwować poprzez dodanie do surowca dużej ilości soli. Proces solenia rozwinięto z jednoetapowego do wieloetapowego procesu obejmu- jącego etap solenia wstępnego, który umożliwia skró- cenie okresu solenia i uzyskanie stosunkowo jednolitego stężenia soli w mięsie ryb. W tym celu ryby soli się wstępnie poprzez wstrzyknięcie lub zanurzenie w przygo- towanej solance o kontrolowanym stężeniu  soli. Następnie ryby soli się na sucho (rodzaj peklowania), aby uzyskać odpowiednie stężenie soli w produkcie końcowym. W tym długim procesie konserwacji nadal może wystę- pować utlenianie, zwłaszcza w przypadku lipidów obec- nych w mięsie ryb. Prowadzi to do zmiany koloru, smaku i zapachu. Utlenianie przyspiesza działanie jonów metali obecnych w mięsie ryb i stosowanej soli. Udowodniono, że difosforany (E 450), trifosforany E 451) i polifosforany (E 452), które tworzą związki chemiczne z jonami metali, są najbardziej skuteczne w ochronie ryb solonych przed utlenianiem. Większość dodanych fosforanów i soli usuwa się poprzez moczenie w wodzie przed spożyciem. Zawartość wody w osta- tecznym produkcie solonym na mokro nie zwiększa się poprzez stosowanie fosforanów. Szczególnie duży popyt na ryby solone o zachowanym oryginalnym kolorze i smaku występuje na rynkach Hiszpanii, Włoch i Grecji. Zgodnie z art. 3 w związku z art. 6 ust. 4 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezen- tacji i reklamy środków spożywczych (*) stosowanie fosforanów w rybach solonych na mokro musi być ozna- kowane w wykazie składników. Przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą również oznaczać na swoich produk- tach, że nie stosowano polifosforanów. Ponieważ większość dodanych fosforanów usuwa się podczas moczenia w wodzie, narażenie konsumenta na fosforany będzie minimalne i dlatego też nie mają one wpływu na zdrowie ludzi. Należy zatem zezwolić na stosowanie difosforanów (E 450), trifosforanów (E 451) oraz polifosforanów (E 452) do konserwacji ryb solo- nych na mokro. (3) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.