29.3.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 96/357 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (*), (5) a także mając na uwadze, co następuje: ()  Do dyrektywy 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego (6) i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie harmoni- zacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do sprzętu elektrycznego przewidzianego do stoso- wania w określonych granicach napięcia (*) wprowadzo- nych ma być szereg zmian. W celu zapewnienia jasności dyrektywa ta powinna zostać przekształcona. (2)  Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) (7) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odno- szące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu (*) ustanowiono zasady akredytacji jednostek oceniających zgodność, ramy nadzoru rynku produktów i kontroli produktów pochodzących z państw trzecich, a także ogólne zasady dotyczące oznakowania CE. (3)  Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/ (8) 2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu (') (!) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 105. (?) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2014 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 lutego 2014 r. () Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 10. Dyrektywa 2006/95/WE jest (9) wersją ujednoliconą dyrektywy Rady 73/23JEWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkow- skich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzia- nego do stosowania w niektórych granicach napięcia (Dz.U. L 77 z 26.3.1973, s. 29). (*) Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30. (6) Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82. ustanowiono wspólne zasady i przepisy odniesienia, które mają być stosowane w całym prawodawstwie bran- żowym, tak aby zapewnić spójne podstawy dla noweli- zacji lub przekształcania tego prawodawstwa. Dyrektywę 2006/95/WE należy zatem dostosować do tej decyzji. Niniejsza dyrektywa obejmuje sprzęt elektryczny przewi- dziany do stosowania w określonych granicach napięcia, który jest nowy na rynku Unii w chwili wprowadzenia do obrotu; jest to nowy sprzęt elektryczny wyproduko- wany przez producenta mającego siedzibę na terytorium Unii albo sprzęt elektryczny, bez względu na to czy jest on nowy czy używany, importowany z państwa trze- ciego. Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do wszystkich rodzajów dostaw, w tym do sprzedaży wysył- kowej. Podmioty gospodarcze powinny być odpowiedzialne za zgodność sprzętu elektrycznego z niniejszą dyrektywą, stosownie do roli odgrywanej przez nie w łańcuchu dostaw, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony inte- resów publicznych, takich jak zdrowie i bezpieczeństwo osób, zwierząt domowych i mienie, a także zagwaran- tować uczciwą konkurencję na rynku Unii. Wszystkie  podmioty  gospodarcze  uczestniczące w łańcuchu dostaw i dystrybucji powinny podjąć właściwe środki w celu zapewnienia udostępniania przez nie na rynku wyłącznie sprzętu elektrycznego zgodnego z niniejszą dyrektywą. Należy określić jasny i współmierny podział obowiązków stosownie do ról pełnionych przez poszczególne podmioty gospodarcze w łańcuchu dostaw i dystrybucji. Aby ułatwić komunikację między podmiotami gospodar- czymi, organami nadzoru rynku i konsumentami, państwa członkowskie powinny zachęcać podmioty gospodarcze do podawania oprócz adresu pocztowego również adresu internetowego. Zważywszy, że producent posiada dokładną wiedzę o procesie projektowania i produkcji, jest on najbardziej kompetentny do przeprowadzenia procedury oceny zgodności. W związku z tym ocena zgodności powinna pozostać wyłącznie obowiązkiem producenta. Niniejsza dyrektywa nie zawiera procedury oceny zgodności wymagającej interwencji jednostki notyfikowanej.