20.3.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 78/23 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit pierwszy, art. 43 ust. 2 oraz art. 349, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (*), a także mając na uwadze, co następuje: () W rozporządzeniu Rady (WE) nr 247/2006 () ustano- wiono szczególne środki w dziedzinie rolnictwa mające na celu zaradzenie trudnościom spowodowanym wyjąt- kową sytuacją regionów najbardziej oddalonych Unii, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”). Środki te zostały wdrożone w drodze programów wsparcia poszczególnych regionów stanowiących zasadnicze narzędzie w zakresie zaopat- rzenia tych regionów w produkty rolne. W związku z potrzebą uaktualnienia obecnie obowiązujących środ- ków, w tym również uaktualnienia wnikającego z wejścia w życie Traktatu z Lizbony, należy uchylić rozporzą- dzenie (WE) nr 247/2006 i zastąpić je nowym rozporzą- dzeniem. (2)  Należy określić podstawowe cele, do których realizacji przyczynia się system na rzecz regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej. (3)  Należy również określić treść programów szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich („pro- gramy POSEI”), które zgodnie z zasadą pomocniczości powinny zostać ustanowione przez zainteresowane państwa członkowskie na najwłaściwszym szczeblu geograficznym i przedstawione do zatwierdzenia Komisji przez państwa członkowskie. (!) Dz.U. C 107 z 6.4.2011, s. 33. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lutego 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 25 lutego 2013 r. (3) Dz.U. L 42 z 14.2.2006, s. 1. (4) (5) Aby zapewnić skuteczniejszą realizację celów systemu na rzecz regionów najbardziej oddalonych Unii, programy POSEI powinny obejmować środki zapewniające zaopat- rzenie w produkty rolne, jak też ochronę i rozwój lokalnej produkcji rolnej. Należy zbliżyć poziom progra- mowania do poziomu przedmiotowych regionów oraz usystematyzować w  stosunkach między Komisją a państwami członkowskimi podejście oparte na partner- stwie. Zgodnie z zasadą pomocniczości oraz w celu zapew- nienia elastyczności, które to zasady stanowią podstawę podejścia do programowania przyjętego w przypadku systemu na rzecz regionów najbardziej oddalonych, organy wyznaczone przez państwo członkowskie mogą proponować zmiany programu w celu dostosowania go do sytuacji regionów najbardziej oddalonych. Organy te powinny mieć możliwość wprowadzania zmian do programów POSEI zgodnie z zasadą upraszczania proce- dur, pod warunkiem że nie odbędzie się to kosztem skuteczności programów POSEI ani odpowiednich środków finansowych przyznanych na programy POSEI. Na podobnej zasadzie należy dostosować procedurę zmiany programów pod względem celowości każdego rodzaju zmian. W celu zagwarantowania zaopatrzenia regionów najbar- dziej oddalonych w podstawowe produkty rolne i złago- dzenia dodatkowych kosztów wynikających z najbardziej oddalonego położenia należy wprowadzić szczególny system dostaw. Szczególne położenie geograficzne regionów najbardziej oddalonych w stosunku do źródeł zaopatrzenia w podstawowe produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa, lub stano- wiące środki produkcji rolnej powoduje dodatkowe koszty ich transportu do tych regionów. Ponadto inne obiektywne czynniki wynikające z ich oddalenia, a w szczególności wyspiarskiego charakteru i małych powierzchni użytków rolnych, stanowią dodatkowe utrudnienia dla podmiotów gospodarczych i producentów z regionów najbardziej oddalonych,  ograniczając poważnie ich działalność. Ograniczenia te można złago- dzić poprzez obniżenie cen tych podstawowych produk- tów. Szczególny system dostaw nie powinien jednak w żadnym przypadku szkodzić lokalnej produkcji ani jej rozwojowi. W tym celu, niezależnie od art. 28 Traktatu, przywóz niektórych produktów rolnych z państw trzecich należy zwolnić z obowiązujących ceł przywozowych. Aby uwzględnić pochodzenie produktów podlegających na obszarze celnym Unii procedurom uszlachetniania czyn- nego lub składowania celnego oraz procedury celne, jakimi są one objęte na mocy przepisów prawa Unii, należy je traktować jak produkty przywożone bezpośrednio i objąć je w ten sposób korzyściami wyni- kającymi ze szczególnego systemu dostaw.