20.9.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 253/5 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 848/2012 z dnia 19 września 2012 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) odnośnie do związków fenylortęci (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Furopejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrek- tywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/|EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (!), w szczególności jego art. 68 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: () W komunikacie Komisji dla Rady i Parlamentu Europej- skiego „Strategia Wspólnoty w zakresie rtęci” (?) Komisja zasygnalizowała, że konieczne jest obniżenie poziomu rtęci w środowisku, jak również poziomu narażenia ludzi na jej działanie. Komisja zaproponowała wyzna- czenie takich celów, jak redukcja ilości rtęci wprowa- dzanej do obiegu przez społeczeństwo poprzez zmniej- szenie podaży i popytu, ograniczenie emisji rtęci i ochrona przed tą emisją. Komunikat ten został poddany przeglądowi w 2010 r. ('). (2)  Rada wielokrotnie potwierdzała swoje zaangażowanie w realizację celu ogólnego, jakim jest ochrona środo- wiska i zdrowia ludzi przed uwalnianiem rtęci i jej związków poprzez ograniczenie do minimum, a tam, gdzie to możliwe, ostateczne wyeliminowanie na całym świecie uwalniania rtęci do powietrza, wody i gleby przez człowieka. W tym kontekście Rada podkreśliła, że produkty z dodatkiem rtęci, jeśli istnieją dla nich realne alternatywy, powinny być wycofane tak szybko i komple- ksowo, jak to możliwe, a ostatecznie wszystkie produkty z dodatkiem rtęci powinny być stopniowo wycofane, uwzględniając należycie warunki techniczne i ekono- miczne oraz potrzeby badań naukowych i rozwoju ('). (3)  Rtęć i jej związki są wysoce toksyczne dla ludzi, ekosys- temów, fauny i flory. Wysokie dawki mogą okazać się śmiertelne dla ludzi, lecz nawet stosunkowo niskie dawki mogą spowodować poważne zaburzenia neurorozwo- jowe. Stwierdzono także możliwość negatywnego wpływu na układ krążenia, układ odpornościowy ') Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1. () () COM(2005) 20 WerSJa ostateczna. (*) COM(2010) 723 wersja ostateczna. (*) Konkluzje Rady z dnia 15 marca 2011 r. „Przegląd strategii Wspol— noty w zakresie rtęci”, z dnia 4 grudnia 2008 r. „Podjęcie świato- wych wyzwań związanych z rtęcią” oraz z dnia 24 czerwca 2005 r. „W sprawie strategii Wspólnoty w zakresie rtęci”. i rozrodczy. Rtęć jest uważana za globalny czynnik zanieczyszczający, charakteryzujący się dużą odpornością i krążący w różnych formach pomiędzy powietrzem, wodą, osadami, glebą oraz fauną i florą. W środowisku może przekształcić się w swoją najbardziej toksyczną formę, czyli metylortęć. (4)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 stanowi, że jeśli państwo członkowskie uzna, że produkcja, wprowa- dzanie do obrotu lub stosowanie substancji w jej postaci własnej, jako składnika mieszaniny lub w wyrobie stanowi dla środowiska lub zdrowia człowieka zagroże- nie, które nie jest odpowiednio kontrolowane i któremu należy przeciwdziałać, państwo to zobowiązane jest przygotować dokumentację, powiadomiwszy o tym wcześniej Europejską Agencję Chemikaliów (zwana dalej „Agencją”). (5)  Na podstawie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 25|2008 z dnia 14 marca 2008 r. zmieniającej załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia FOG(') rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 zostało włączone do Porozumienia o Europej- skim Obszarze Gospodarczym (6)  Norwegia przygotowała dokumentację dotyczącą pięciu związków fenylortęci, tj. octanu fenylortęci, propionianu fenylortęci, 2-etyloheksanianu fenylortęci, oktanianu fenylortęci oraz neodekanianu fenylortęci, co dowodzi, że konieczne jest działanie w skali całej Unii w celu ograniczenia zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, jakie stanowi produkcja, stosowanie lub wprowadzanie do obrotu tych substancji w ich postaci własnej, jako składników mieszaniny lub w wyrobach. Dokumentację tę przedłożono Agencji w celu rozpoczęcia procesu wprowadzania ograniczeń. (7)  Wiadomo, że wspomniane powyżej związki fenylortęci są stosowane przede wszystkim jako katalizatory w syste- mach poliuretanowych znajdujących  zastosowanie w odniesieniu do powłok, klejów, środków uszczelniają- cych i elastomerów. Katalizatory rtęciowe zostają wbudo- wane w strukturę polimerów i pozostają w wyrobie końcowym, z którego związki rtęci i fenylortęci nie są uwalniane celowo. Brak jest informacji o stosowaniu innych związków fenylortęci jako katalizatorów w syste- mach poliuretanowych, dlatego nie zostały one uwzględ- nione w ocenie zawartej w dokumentacji. (8) Cykl życia związków fenylortęci prowadzi do znacznego uwalniania rtęci do środowiska i przyczynia się do całko- witej emisji rtęci. W szczególności związki fenylortęci w środowisku ulegają rozpadowi na produkty, takie jak metylortęć, stanowiące zagrożenie równoważne temu, Ć) Dz.U. L 182 z 10.7.2008, s. 11.