8.9.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 244/27 DECYZJA KOMISJI z dnia 7 września 2012 r. zmieniająca decyzję 2008/899/WE przyjmującą zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (2012/501/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (!) („rozporządzenie podsta- wowe”), w szczególności jego art. 8 i 9, po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: A. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1193/2008 (?), ostateczne cła antydumpingowe na przywóz do Unii kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Komisja przyjęła, decyzją 2008/899/WE (?) („decyzja”) zobowiązanie cenowe („zobowiązanie”) m.in. od Laiwu Taihe Biochemistry Co. Ltd. („Laiwu Taihe”) wraz z Chińską Izbą Handlową Importerów i Eksporterów Metali, Minerałów i Substancji Chemicznych („CCCMC”). W zobowiązaniu przyjętym od Laiwu Taihe — jedynego przedsiębiorstwa, któremu przyznano traktowanie na zasadach rynkowych („MET”), określono minimalną cenę importową („MIP”) dla produktu objętego postępo- waniem na podstawie wartości normalnej ustalonej podczas dochodzenia. Ponadto w zobowiązaniu przewi- dziano indeksację MIP zgodnie z publicznymi międzyna- rodowymi notowaniami kukurydzy — głównego surowca wykorzystywanego przez producenta eksportującego. Przedsiębiorstwo zobowiązało się również do przedkła- dania raportów i do przestrzegania określonej polityki cenowej w odniesieniu do całej sprzedaży pozaunijnej do odbiorców, których organizacja lub struktura mają charakter wykraczający poza Unię, o ile Laiwu Taihe prowadziłoby sprzedaż do takich odbiorców w Unii. Ponadto Laiwu Taihe zgodziło się również na regularne przedkładanie Komisji szczegółowych informacji doty- czących swojego wywozu do Unii, jako jednego ze sposobów zapewnienia Komisji możliwości skutecznej kontroli zobowiązania. (!) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51. (*) Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 1. (*) Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 62. (6) (11) Przy przyjmowaniu zobowiązania Komisja uznała, że ryzyko kompensacji jest niewielkie. B. ZMIANA OKOLICZNOŚCI Jesienią 2011 r. Laiwu Taihe poinformowało Komisję o zamiarze rozpoczęcia produkcji dodatkowych rodzajów produktu objętego postępowaniem, które nie podlegają zobowiązaniu, oraz o zamiarze sprzedaży tych produktów na rynku unijnym po uiszczeniu ceł antydumpingowych. Komisja przeanalizowała skutki tej nowej struktury handlu i uznała, że istnieje duże ryzyko kompensacji, jeżeli produkt objęty postępowaniem i dodatkowe rodzaje produktu objętego postępowaniem nieobjęte zobowiązaniem byłyby sprzedawane tym samym odbior- com. Ponadto Komisja dowiedziała się również o potencjalnym przedsiębiorstwie handlowym zlokalizowanym w tych samych zakładach co Laiwu Taihe i niepodlegającym obowiązkowi przedkładania raportów oraz uznała, że stanowi to kolejną przeszkodę w skutecznej kontroli zobowiązania. Komisja poinformowała odpowiednio Laiwu Taihe i oświadczyła, że zamierza rozważyć cofnięcie zobowiązania. W konsekwencji przedsiębiorstwo Laiwu Taihe zapropo- nowało, że będzie sprzedawać te dodatkowe rodzaje produktu objętego postępowaniem, przestrzegając mini- malnej ceny importowej produktu podlegającego zobo- wiązaniu. Zaproponowało również, że będzie sprzedawać te produkty bezpośrednio do Unii oraz rozszerzy obowiązek przedkładania raportów na tę sprzedaż. Komisja uważa, że zobowiązania te nie mogą zmienić jej wcześniejszej oceny z następujących przyczyn: po pierw- sze, określenie polityki cenowej dla rodzajów produktu objętego postępowaniem, którego przedsiębiorstwo nie produkowało podczas dochodzenia pierwotnego, ozna- czałoby przegląd zakresu produktu objętego zobowiąza- niem, co z kolei powinno podlegać przeglądowi okreso- wemu uchylającemu MIP. W przeciwnym przypadku wciąż istniałoby wysokie ryzyko kompensacji w odnie- sieniu do rodzaju produktu objętego zobowiązaniem oraz innych rodzajów produktu objętego postępowaniem przy sprzedaży do tych samych odbiorców. Po drugie, sprzedaż do innych przedsiębiorstw handlowych oraz zwiększona ilość informacji związana z rozszerzonym obowiązkiem przedkładania raportów wynikającym ze sprzedaży dodatkowych rodzajów produktu objętego postępowaniem znacząco utrudniłyby kontrolę zobowią- zania.