7.2.2014 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 38/39 DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI 2014/21/UE z dnia 6 lutego 2014 r. określająca minimalne warunki i unijne klasy sadzeniaków przedbazowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (!), w szczególności jej art. 18 lit. c), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Z każdym cyklem rozmnażania sadzeniaki stopniowo akumulują choroby. Właściwe funkcjonowanie systemów produkcji sadzeniaków wymaga zatem zdrowego mate- riału wyjściowego, rozmnażanego przy minimalnym stopniu degeneracji. (2)  Różne krajowe normy produkcji sadzeniaków przedbazo- wych stanowią przeszkodę dla wprowadzania takich ziemniaków do obrotu w Unii i utrudniają funkcjono- wanie rynku wewnętrznego. Należy zatem określić mini- malne warunki, na jakich sadzeniaki przedbazowe można wprowadzać do obrotu w Unii. Warunki te powinny dotyczyć chorób, objawów, wad i wymogów dotyczą- cych produkcji sadzeniaków przedbazowych, oraz partii tych sadzeniaków, co zapewni produkcję i wprowadzanie do obrotu zdrowych sadzeniaków przedbazowych wyso- kiej jakości. (3) W świetle postępu technicznego i naukowego w warun- kach tych należy uwzględnić normę Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącą wprowadzania do obrotu i kontroli jakości handlowej sadzeniaków oraz stosowne normy Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) i Euro- pejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin (EPPO). Normy te przyczyniają się do ułatwiania międzynarodowego handlu, wspierania wysokiej jakości produkcji, poprawy rentowności i ochrony interesów konsumentów. (4)) Ze względu na praktyki produkcyjne dostawców oraz wymogi użytkowników sadzeniaków przedbazowych w minimalnych warunkach dla tych ziemniaków należy także uwzględnić możliwość wprowadzania ich do obrotu w ramach unijnych klas. Do sadzeniaków przed- bazowych zastosowanie powinny mieć dwie unijne klasy („unijna klasa PBTC” i „unijna klasa PB”), zgodnie z dotychczasowymi praktykami produkcyjnymi dotyczą- cymi sadzeniaków przedbazowych klasy PBTC i sadze- niaków przedbazowych klasy PB. W odniesieniu do (!) Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 60. poszczególnych klas należy zatem przyjąć różne warunki dotyczące chorób, objawów, wad, wymogów produkcyj- nych i pokoleń. (5)  Aby zasady te były skuteczne, powinny one również określać przepisy dotyczące urzędowego badania i urzę- dowych ocen polowych. (6)  Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego  dla Rolnictwa,  Ogrodnictwa i Leśnictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje: 1) „roślina mateczna” oznacza zidentyfikowaną roślinę, z której pobiera się materiał przeznaczony do rozmnażania roślin; 2) „mikrorozmnażanie” oznacza praktykę polegającą na szybkim rozmnażaniu materiału roślinnego w celu wytwo- rzenia dużej liczby roślin, z wykorzystaniem kultury in vitro zróżnicowanych pąków liściowych lub merystemów pobra- nych od danej rośliny. Artykuł 2 Minimalne warunki dla sadzeniaków przedbazowych 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby sadzeniaki speł- niały następujące warunki minimalne: a) pochodzą od roślin matecznych wolnych od następujących organizmów szkodliwych: Pectobacterium spp., Dickeya spp., wirus liściozwoju, wirus A ziemniaka, wirus M ziemniaka, wirus S ziemniaka, wirus X ziemniaka i wirus Y ziemniaka; b) są wolne od oznak czarnej nóżki; c) liczba uprawianych roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie przekraczają łącznie 0,01 %; d) w bezpośrednim potomstwie liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie przekracza 0,5 %; e) liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie prze- kracza 0,1 %; f) maksymalna liczba pokoleń w polu wynosi cztery.