30.8.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 232/35 DECYZJE DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 28 sierpnia 2013 r. dotycząca projektu włoskiego rozporządzenia w sprawie sposobów wskazywania pochodzenia mleka o długim okresie przydatności, mleka UHT, mleka pasteryzowanego mikrofiltrowanego i mleka pasteryzowanego w wysokiej temperaturze (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5517) (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2013/444/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę 2000/13/WE Parlamentu FEuropej- skiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (!), w szczególności jej art. 19, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (3) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 19 akapit drugi dyrektywy 2000/13/WE władze Włoch notyfikowały Komisji w dniu 9 listopada 2012 r. projekt rozporzą- dzenia ustanawiającego między innymi wymogi doty- czące obowiązkowego etykietowania mleka o długim okresie przydatności, mleka UHT, mleka pasteryzowa- nego mikrofiltrowanego i mleka pasteryzowanego w wysokiej temperaturze. Artykuł 2 ust. 1 notyfikowanego rozporządzenia stanowi, że na etykietach sterylizowanego mleka o długim okresie przydatności, mleka UHT, mleka pasteryzowa- nego mikrofiltrowanego i mleka pasteryzowanego w wysokiej temperaturze należy obowiązkowo umiesz- czać oznaczenie państwa gospodarstwa mleczarskiego, z którego pochodzi poddane obróbce mleko, lub ozna- czenie „UE” albo „państwa trzecie” w przypadku pocho- dzenia mleka odpowiednio z jednego lub większej liczby państw członkowskich Unii Europejskiej albo z państw trzecich. W dyrektywie 2000/13/WE dokonano harmonizacji przepisów regulujących etykietowanie środków spożyw- czych, przewidując z jednej strony harmonizację niektó- rych przepisów krajowych, a z drugiej strony ustalenia dotyczące niezharmonizowanych przepisów krajowych. Zakres harmonizacji określony jest w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, zawierającym wykaz wszystkich danych szczegółowych, które należy obowiązkowo podawać przy etykietowaniu środków spożywczych zgodnie z art. 4-17 i z zastrzeżeniem znajdujących się w nich wyjątków. (!) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29. (4) Artykuł 3 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2000/1 3|WE stanowi, że podanie informacji odnoszących się do źródła lub pochodzenia jest obowiązkowe, „w przypadku gdy zanie- chanie podania takich danych szczegółowych może w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do prawdziwego źródła lub pochodzenia środka spożywczego”. Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE stanowi, że w odniesieniu do określonych środków spożywczych mogą być wymagane inne dane szczegółowe poza wymienionymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, przewi- dziane przepisami unijnymi lub, w przypadku ich braku, przepisami krajowymi. W art. 18 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE zezwolono na przyjęcie niezharmonizowanych przepisów krajowych, o ile są one uzasadnione powodami wymienionymi w tymże ustępie, w tym m.in. ochroną zdrowia publicz- nego i zapobieganiem nadużyciom finansowym, pod warunkiem że te ostatnie przepisy nie maja takiego charakteru, który utrudniałby stosowanie definicji i zasad określonych w dyrektywie 2000/13/WE. Dlatego w przypadku gdy dane państwo członkowskie przedsta- wiło projekt krajowych przepisów w zakresie etykietowa- nia, należy zbadać ich zgodność z wyżej wymienionymi wymogami oraz z postanowieniami Traktatu o funkcjo- nowaniu Unii Europejskiej. Władze Włoch utrzymują, że notyfikowany środek jest niezbędny, aby zapewnić ochronę interesów konsu- mentów oraz aby skuteczniej egzekwować zapobieganie i zwalczać nadużycia związane z żywnością. Wyjaśniają one, że wbrew przeświadczeniu włoskich konsumentów mleko wprowadzane do obrotu we Włoszech nie jest wyłącznie pochodzenia krajowego, a zatem wskazywanie pochodzenia na etykiecie stało się nieodzowne dla unik- nięcia wprowadzania konsumentów w błąd. Z uwagi na powyższe względy władze Włoch utrzymują, że przepisy art. 2 ust. 1 są uzasadnione w świetle art. 3 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2000/13/WE. Artykuł 3 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2000/13/WE wpro- wadza odpowiedni mechanizm chroniący konsumentów przed wprowadzeniem ich w błąd, w przypadku gdy niektóre elementy mogłyby wskazywać na źródło lub