31.5.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 146/1 I (Akty ustawodawcze) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 462/2013 z dnia 21 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (!), (2) uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Rozporządzenie Parlamentu Furopejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 (*) zobowiązuje agencje ratingowe do przestrzegania zasad postępowania w celu złagodzenia ewentualnych konfliktów interesów i do zapewnienia, by ratingi kredytowe oraz proces ratingowy charaktery- zowały się wysoką jakością oraz wystarczającą przejrzys- tością. W następstwie zmian wprowadzonych rozporzą- (3) dzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 () Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Urząd), powołany na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (6), został upoważniony do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru (!) Dz.U. C 167 z 13.6.2012, s. 2. () Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 68. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 maja 2013 r. () Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1. (6) Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 30. (6) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84. nad nimi. Niniejsze rozporządzenie uzupełnia obecnie obowiązujące ramy regulacyjne agencji ratingowych. Ujęto w nich niektóre z najważniejszych problemów, takie jak konflikty interesów spowodowane modelem „emitent płaci” i ujawnienie informacji o instrumentach finansowych będących produktem sekurytyzacji, a po upływie rozsądnego okresu  obowiązywania ram konieczne będzie dokonanie ich przeglądu w celu oceny, czy w pełni rozwiązały te problemy. Tymczasem obecny kryzys związany z długiem państwowym ujawnił potrzebę zweryfikowania wymogów dotyczących prze- jrzystości, procedur oraz terminu publikacji, w szczegól- ności w przypadku ratingów państw. Parlament Europejski dnia 8 czerwca 2011 r. przyjął rezolucję w sprawie agencji ratingowych i perspektyw na przyszłość (”), wzywając do poprawy rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych. Na swoim nieformalnym posiedzeniu w dniach 30 września i 1 października 2010 r. Rada ECOFIN uznała, że należy podjąć dalsze wysiłki celem rozwiązania szeregu problemów dotyczą- cych działalności w zakresie ratingu kredytowego, w tym ryzyka nadmiernego polegania na ratingach kredytowych oraz ryzyka konfliktów interesów wynikającego z modelu wynagradzania agencji ratingowych. Podczas obrad Rady Europejskiej w dniu 23 października 2011 r. stwier- dzono, że konieczne są postępy w zmniejszaniu zjawiska nadmiernego polegania na ratingach kredytowych. Na szczeblu międzynarodowym Rada Stabilności Finan- sowej (RSF), której Europejski Bank Centralny (EBC) jest członkiem instytucjonalnym, zatwierdziła 20 października 2010 r. zasady, których celem jest ograniczenie korzys- tania z ratingów kredytowych przez organy oraz insty- tucje finansowe („zasady RSF”). Zasady RSF zostały zatwierdzone na szczycie G20 w Seulu w listopadzie 2010 r. Odpowiednie wydaje się zatem, aby właściwe organy sektorowe dokonywały oceny praktyk uczest- ników rynku i zachęcały uczestników rynku do łago- dzenia skutków takich praktyk. Właściwe organy sekto- rowe powinny podejmować decyzje dotyczące środków zachęcających. Urząd, w stosownych przypadkach we (7) Dz.U. C 380 E z 11.12.2012, s. 24.