14.3.2015 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L71/1 II (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/399 z dnia 25 lutego 2015 r. zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości 1,4-dimetylona- ftalenu, benfurakarbu, karbofuranu, karbosulfanu, etefonu, fenamidonu, fenwaleratu, fenheksamidu, furatiokarbu, imazapyru, malationu, pikoksystrobiny, spirotetramatu, tepraloksydimu i trifloksy- strobiny w określonych produktach lub na ich powierzchni (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Furopejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG ('), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 49 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) etefonu, fenwaleratu, pikoksystrobiny i tepraloksydimu zostały określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP karbofuranu, karbosulfanu, fenamidonu, fenheksamidu i trifloksystrobiny zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP malationu i spirotetramatu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP benfurakarbu i furatiokarbu zostały określone w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. We wspomnianych załącznikach nie określono NDP dla 1,4-dimetylona- ftalenu i imazapyru ani nie ujęto tych substancji w załączniku IV do tego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do nich wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg. W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną 1,4-dimetylonaftalen na powierzchni ziemniaków złożono wniosek, zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporzą- dzenia (WE) nr 396/2005, w sprawie zmiany obowiązującego NDP. W odniesieniu do esfenwaleratu złożono podobny wniosek dotyczący papryki, brokułów i sałaty. W odniesieniu do etefonu złożono wniosek w sprawie zmiany obowiązujących NDP dotyczący oliwek stołowych. W odniesieniu do fenheksamidu złożono podobny wniosek dotyczący borówek amerykańskich, żurawin, agrestu i głogu (mediteranean_ medlar). W odniesieniu do malationu złożono podobny wniosek dotyczący owoców cytrusowych, truskawek i sałaty. W odniesieniu do pikoksystrobiny złożono podobny wniosek dotyczący buraka cukrowego. W odniesieniu do spirotetramatu złożono podobny wniosek dotyczący oliwek do produkcji oliwy. W odniesieniu do tepraloksydimu złożono podobny wniosek dotyczący karczochów jerozolimskich (słoneczników bulwiastych — topinamburów) i rzodkiewek. W odniesieniu do trifloksystrobiny złożono podobny wniosek dotyczący owoców leśnych. Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący fenamidonu stosowanego na powierzchni warzyw korzeniowych i bulwiastych o numerze kodu 0213000, warzyw cebulowych, pomidorów, papryki, papryki ostrej (chili, papryki krzewiastej), bakłażanów (oberżyn), brokułów, kapusty pekińskiej, sałaty i innych warzyw sałatowych, szpinaku i podobnych (liści), ziół, karczochów, selera, kopru włoskiego i rabarbaru. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone zastosowania rzeczonej substancji na (') Dz.U.L 70 z 16.3.2005, s. 1.