18.5.2013 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 134/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 463/2013 z dnia 17 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I, II i IV do postępu technicznego (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (!), w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W tabeli A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 użyto słowa „kainit” jako nazwy typu w odniesieniu do soli potasowej surowej. Obecnie słowo to kojarzone jest z określonym rodzajem surowej soli potasowej, co może prowadzić do ograniczeń w handlu dla producentów chcących wprowadzać do obrotu sól potasową z innych źródeł. W celu eliminacji tego ograniczenia i ułatwienia rolnikom we wszystkich państwach członkowskich dostępu do szerszego asorty- mentu soli potasowych należy zastosować ogólniejszą nazwę typu w odniesieniu do tego rodzaju nawozów, a odniesienia do kainitu należy odpowiednio dostosować. Aby umożliwić producentom surowych soli potasowych dostosowanie etykiet do nowych przepisów, należy zapewnić im okres przejściowy. Kwas lignosulfonowy jest złożonym materiałem uzyski- wanym z drewna różnego pochodzenia. Ponieważ w obrocie handlowym produkt ten dostępny jest w formach różniących się od siebie jakością, należy dostosować do postępu technicznego wymagania jako- ściowe, jakie produkt ten musi spełniać, by mógł być wprowadzany do obrotu jako nawóz WE. Środki wapnujące, znane również jako wapno nawo- zowe, zmniejszają kwasowość gleby, przez co mogą również dostarczać składników pokarmowych: magnezu (!) Dz.U. L 304 z 21.11.2003, s. 1. lub wapnia lub obu. Producenci środków wapnujących mają do czynienia z różnymi przepisami krajowymi, co powoduje zakłócenia na rynku wewnętrznym. Aby zapewnić swobodny przepływ środków wapnujących na rynku wewnętrznym należy dodać je do typów nawozów opisanych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Ponadto Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) opracował normy EN w zakresie metod analizy środków wapnujących. Aby zgodność z tymi normami stała się obowiązkowa, należy je włączyć do załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 określającego metody pobierania próbek i przeprowadzania analiz. Aby umożliwić producentom środków wapnujących dostosowanie się do nowych norm EN, należy zapewnić im okres przejściowy. W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 określono tolerancje w odniesieniu do deklarowanej zawartości składników pokarmowych. Należy zmienić załącznik II w celu wpisania tolerancji w odniesieniu do środków wapnujących. Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierają wymóg poddawania nawozów WE kontroli zgodnie z metodami pobierania próbek i analizy określonymi w załączniku IV do tego rozporządzenia. Niektóre z tych metod nie są jednak uznawane na poziomie międzynarodowym i należy zastąpić je normami EN, opracowanymi ostatnio przez Europejski Komitet Normalizacyjny. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003,