14.11.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/57 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (*), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Unia postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwijanie prze- strzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, której fundamentem jest wzajemne uznawanie orzeczeń sądo- wych w sprawach cywilnych i karnych. Unia jest zdecydowana chronić ofiary przestępstw i usta- nowić normy minimalne w tej dziedzinie, a Rada przy- jęła decyzję ramową 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. o pozycji ofiar w postępowaniu karnym (*). W Programie sztokholmskim - Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli (*), przyjętym przez Radę Furopejską na posiedzeniu w dniach 10 i 11 grudnia 2009 r., Komisja i państwa członkowskie zostały wezwane do zbadania, w jaki sposób udoskonalić przepisy i praktyczne środki wsparcia służące ochronie ofiar, zwracając szczególną uwagę na zapewnienie wszystkim ofiarom - w tym ofiarom terroryzmu - wsparcia i uznania ich statusu. Art. 82 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europej- skiej (TFUE) przewiduje możliwość ustanowienia norm minimalnych, które miałyby zastosowanie w państwach (!) Dz.U. C 43 z 15.2.2012, s. 39. () Dz.U. C 113 z 18.4.2012, s. 56. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2012 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 4 października 2012 r. () Dz.U. L 82 z 22.3.2001, s. 1. ) Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1. członkowskich, w celu ułatwienia wzajemnego uzna- wania wyroków i orzeczeń sądowych, jak również usprawnienia współpracy policyjnej i wymiarów spra- wiedliwości w sprawach karnych o wymiarze transgra- nicznym, w szczególności w odniesieniu do praw ofiar przestępstw. W swojej rezolucji z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie harmonogramu działań na rzecz zwiększania praw i ochrony ofiar, zwłaszcza w postępowaniu karnym (*) („harmonogram budapeszteński”), Rada stwierdziła, że na szczeblu Unii należy podjąć działania zmierzające do zwiększenia praw, wsparcia i ochrony ofiar prze- stępstw. W związku z tym, zgodnie ze wspomnianą rezolucją, celem niniejszej dyrektywy jest dokonanie przeglądu i uzupełnienie zasad określonych w decyzji ramowej 2001/220/WSiSW oraz podjęcie istotnych działań służących zwiększeniu poziomu ochrony ofiar w całej Unii, w szczególności w ramach postępowania karnego. W rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (”) wezwano państwa członkowskie do udoskonalenia prze- pisów prawa krajowego i strategii politycznych w zakresie zwalczania wszelkich form przemocy wobec kobiet oraz do podjęcia działań ukierunkowanych na przyczyny przemocy wobec kobiet, przede wszystkim za pomocą środków prewencyjnych, a także wezwano Unię do zagwarantowania wszystkim ofiarom przemocy prawa do otrzymania pomocy i wsparcia. W rezolucji z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie prio- rytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet ($) Parlament Furopejski zaproponował strategię zwalczania przemocy wobec kobiet, przemocy domowej i okaleczania żeńskich narządów płciowych jako podstawę przyszłych praw- nokarnych instrumentów ustawodawczych służących zwalczaniu przemocy na tle płciowym, obejmującą metody walki z przemocą wobec kobiet (strategia, zapo- bieganie, ochrona, ściganie, świadczenie usług i partner- stwo), która uzupełniona zostanie planem działania Unii. Międzynarodowe uregulowania prawne w tej dziedzinie obejmują Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszel- kich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) przyjętą 18 grudnia 1979 r., zalecenia i decyzje komitetu CEDAW oraz Konwencję Rady Europy w sprawie zapo- biegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej przyjętą w dniu 7 kwietnia 2011 r. (6) Dz.U. C 187 z 28.6.2011, s. 1. () Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 53. ) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 26.