พระเจ้าอินโจ เกิดเมื่อไหร่?
พระเจ้าอินโจ (인조 仁祖 ค.ศ. 1595 ถึง ค.ศ. 1649) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 16 (ค.ศ. 1623 ถึง ค.ศ. 1649) แห่งราชวงศ์โชซอน ทรงได้รับราชบัลลังก์มาจากการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก หรือ "ซออิน" () จากองค์ชายควางแฮในค.ศ. 1623 ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจขุนนางฝ่ายตะวันตกขึ้นมามีอำนาจ และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่มีความเปลี่ยนแปลงของจีนจากราชวงศ์หมิงสู่ราชวงศ์ชิง พระเจ้าอินโจและขุนนางฝ่ายตะวันตกดำเนินนโยบายสนับสนุนราชวงศ์หมิงและต่อต้านราชวงศ์ชิง จนเป็นเหตุให้เกิดการรุกรานเกาหลีของแมนจูสองครั้งได้แก่ ค.ศ. 1627 และค.ศ. 1636-37 ซึ่งผลออกมาอาณาจักรโจซอนพ่ายแพ้ต่อพวกแมนจูและตกเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์ชิง
พระเจ้าอินโจ เดิมพระนามว่า องค์ชายนึงยาง () เป็นพระโอรสองค์โตองค์ชายจองวอน () ซึ่งองค์ชายจองวอนนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม เนื่องจากพระสนมอินบินเป็นพระสนมองค์โปรดของพระเจ้าซอนโจ พระเจ้าซอนโจจึงมีพระประสงค์จะให้พระโอรสของสนมอินบินได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโจซอนต่อจากพระองค์ แต่ทว่าในขณะนั้นมีองค์ชายรัชทายาทผู้สืบทอดอยู่แล้วคือ องค์ชายควังแฮ ดังนั้นในรัชสมัยขององค์ชายควังแฮ องค์ชายจองวอนและพระโอรสจึงเป็นที่เพ่งเล็งอยู่เสมอ ในค.ศ. 1615 พระอนุชาขององค์ชายนึงยางคือ องค์ชายนึงชัง () ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าควังแฮและถูกสำเร็จโทษด้วยยาพิษ อินย็อลวังฮู (; แปลตรงตัว "ราชเทวีอินย็อล"; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1594 – 16 มกราคม ค.ศ. 1636) เป็นมเหสีของพระเจ้าอินโจ เมื่ออายุ 17 สมรสกับนึงยังกุน (능양군) ครั้นนึงยังกุนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจ นางก็ได้เป็นมเหสี แต่เมื่อคลอดโอรสคนที่ 6 ได้ 4 วัน นางก็เสียชีวิต พระเจ้าอินโจต้องการจะประทานนาม มย็องฮ็อน (Myeongheon) ให้แก่นางหลังนางสิ้นชีวิต แต่คิม ซัง-ฮ็อน (Kim Sang-heon) เสนอให้เปลี่ยนนาม อินย็อล เป็น อินรย็อล (인렬) แทน สุสานของนางอยู่ที่พาจูในคย็องกี อีอินจวาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1694 อันตรงกับปีที่ 20 แห่งรัชสมัยของ พระเจ้าซุกจง พระราชาลำดับที่ 20 ใน ตระกูลลีแห่งจอนจู โดยเขาสืบเชื้อสาย พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 และ พระนางโซฮ็อน เป็นขุนนางฝ่าย โซนน กลุ่มขุนนางสำคัญฝ่ายก้าวหน้าที่ให้การสนับสนุน พระเจ้าคย็องจง พระราชาลำดับที่ 21 ตรงข้ามกับฝ่าย โนนน กลุ่มขุนนางสำคัญฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่ให้การสนับสนุน พระเจ้าย็องโจ พระราชาลำดับที่ 22 พระเจ้าอนโจ มีพระนามเดิมว่า อนโจ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าดงเมียงยอง (จูมง) ผู้สถาปนา อาณาจักรโกคูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางซอนโนพระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าดงเมียงยอง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือองค์ชายยูริ(พระเจ้ายูริ)และองค์ชายพีรู โดยองค์ชายยูริเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางโซยา ประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนองค์ชายพีรูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน หลังจากพระเจ้าอินโจเสด็จขึ้นครองราชย์ได้เพียงสิบเดือน ก็เกิดเหตุการณกบฏขึ้นเมื่อ ลีควาล () เป็นขุนพลซึ่งมีบทบาทอย่างมากในการรัฐประหารเมื่อค.ศ. 1623 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังชายแดนทางตอนเหนือ ไว้สำหรับป้องกันการรุกรานของราชวงศ์โฮ่วจิน (ราชวงศ์ชิง) แต่ลีควาลกลับมองว่าตำแหน่งทหารชายแดนนั้นเป็นตำแหน่งที่ต้อยต่ำ ไม่เหมาะสมแก่คุณความดีความชอบของตนเองที่ได้เคยกระทำไว้ จึงเกิดความไม่พอใจและใช้กองกำลังชายแดนเหนืออันมากมายมหาศาลที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตนเอง บุกไปยังเมืองฮันซองในค.ศ. 1624 พระเจ้าอินโจพร้อมทั้งพระราชวงศ์เสด็จหลบหนีออกมาฝ่าวงล้อมของกบฏไปประทับที่เมืองคงจูทางตอนใต้ของนครฮันซอง ลีควาลสามารถตีนครฮันซองได้และตั้งองค์ชายฮึงอันพระปิตุลาของพระเจ้าอินโจเป็นกษัตริย์ชั่วคราว ฝ่ายพระเจ้าอินโจนายพล จางมัน () ได้รวบรวมทัพเข้าบุกยึดเมืองหลวงคืนจากลีควาลได้สำเร็จ นายพลลีควาลได้ถูกทหารผู้ทรยศของตนเองสังหาร พระเจ้าอินจง ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) ประสูติเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระโอรสของพระเจ้าจุงจง (중종, 中宗) และพระมเหสีจังกยอง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสิ้นพระชนม์ในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อค.ศ. 1520 ในค.ศ. 1534 พระมเหสีมุนจอง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือ องค์ชายคยองวอน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระมเหสีจังกยองและพระมาตุลาขององค์ชายรัชทายาท สนับสนุนองค์ชายรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระมเหสีมุนจอง สนับสนุนองค์ชายคยองวอน จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวงประสูติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2378 มีพระนามเดิมว่าอะซะโกะ เป็นธิดาของฮิซะตะดะ คุโจอดีตคัมปะกุ พระองค์ได้ถูกวางตัวสำหรับรับใช้พระราชวงศ์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ โดยพระองค์ถูกจับคู่กับมกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะขณะพระชันษา 13 ปี ครั้นจักรพรรดินิงโกเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2389 มกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะเสวยราชย์ในนามจักรพรรดิโคเม จึงสถาปนาอะซะโกะขึ้นเป็น "เนียวโง" ซึ่งถือเป็นตำแหน่งพระชายาสูงผู้สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคัมมุ พระเจ้าซุกจงประสูติเมื่อ ค.ศ. 1661 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฮย็อนจง กับพระมเหสีมยองซอง ได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 1667 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1674 พระนางอินซอน พระมเหสีของพระเจ้าฮโยจง สิ้นพระชนม์ จึงเกิดข้อถกเถียงกันเรื่องการใส่พระภูษาไว้ทุกข์ของพระนางจางรยอล พระมเหสีของพระเจ้าอินโจ ขึ้นอีกครั้ง เรียกว่า ความขัดแย้งเรื่องพิธีปีคาบิน (갑인예송, 甲寅禮訟) พระเจ้าฮย็อนจงทรงเลือกที่จะทำตามข้อเสนอของขุนนางฝ่ายใต้ นำโดยฮอมก (허목, 許穆) ซึ่งเสนอให้นางจางรยอลไว้ทุกข์แบบแทกง (대공, 大功 9 เดือน พระภูษาหยาบ) ทำให้ฝ่ายใต้ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายตะวันตก ซึ่งมีอำนาจอยู่ก่อนหน้า องค์ชายอึนจอน ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1759 ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ พระอัยกาเป็นพระโอรสของ องค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ พระเจ้าจองโจ เมื่อพระเจ้ายองโจผู้เป็นพระอัยกาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1776 องค์ชายลีซานพระราชนัดดารัชทายาทและพระเชษฐาขององค์ชายอึนจอนจึงได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าจองโจ ได้ทรงทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายโนนนที่มีผู้นำคือ ฮงพงฮัน พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีของพระเจ้าจองโจซึ่งสนับสนุนพระเจ้ายองโจจนแทบจะหมดสิ้นและยกฝ่ายโซนนที่สนับสนุนพระองค์ขึ้นมามีอำนาจแทนทำให้ ฮงซังบอม ขุนนางฝ่ายโนนนซึ่งเป็นพระญาติไม่พอใจได้ร่วมมือกับขุนนางฝ่ายโนนนบางส่วนวางแผนปลงพระชนม์พระเจ้าจองโจในงานพิธีฉลองราชาภิเษกครบ 1 ปีและยกองค์ชายอึนจอนขึ้นเป็นพระราชาองค์ใหม่แต่แผนการนี้ไม่สำเร็จถูกจับได้ฮงซังบอมและเหล่าขุนนางถูกประหารส่วนองค์ชายอึนจอนถูกเนรเทศและสิ้นพระชนม์ในปี 1778 ขณะพระชนม์เพียง 19 พรรษา