ดิ อินโนเซ้นท์มีหัวหน้าวงคือใคร?
วงดิ อินโนเซ้นท์เริ่มเกิดขึ้นครั้งแรก เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2522 จากการประกวดโฟล์คซองนักเรียนในโรงเรียนดรุณา จังหวัดราชบุรี ในวันคริสต์มาส ขณะนั้นมีสมาชิก 3 คนได้แก่พีรสันติ จวบสมัย เป็นหัวหน้าวง สายชล ระดมกิจ และสิทธิศักดิ์ กิจแต่ง จากวงโฟล์คซองที่เข้าประกวดทั้งหมด 10 วงดิ อินโนเซ้นท์ได้รับรางวัลชนะเลิศจากเพลงที่เข้าประกวด 4 เพลงคือ "บอร์นทูเลิฟยู" () และเพลง "สัมพันธ์ไทย" ของอิสซึ่น ดิ อินโนเซ้นท์ () เป็นวงดนตรีขวัญใจวัยรุ่นไทยในยุค 1980 มีผลงานในช่วงระหว่างปี 2523 - 2532 กับสังกัด:นิธิทัศน์โปรโมชั่น วงดนตรี ดิอินโนเซ้นท์ เป็นวงดนตรีที่เริ่มก่อตั้งจากเด็กนักเรียนโรงเรียนเดียวกันในจังหวัด ราชบุรี มีสมาชิกแรกเริ่ม 3 คน เริ่มจากการเป็นเพียงวงดนตรีโฟล์คซอง และเปลี่ยนสภาพเป็น String Combo สมาชิกที่เป็นผู้ก่อตั้ง และมีสถานภาพเป็นหัวหน้าวงมาตลอด คือ พีรสันติ จวบสมัย เป็นผู้สร้างประสบการณ์อันยาวนานในเส้นทางดนตรีให้กับวงที่ชื่อ ดิ อินโนเซ้นท์ มามากที่สุด และข้อมูลต่อไปนี้ เกือบทั้งหมดมาจากการเล่าเรื่องของสมาชิกท่านนี้ พีรสันติ จวบสมัย เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดราชบุรี เป็นทั้งผู้ก่อตั้งและหัวหน้าวง ดิ อินโนเซ้นท์ ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนดรุณาราชบุรี ร่วมกับเพื่อนอีก 2 คน นอกจากนั้น ยังเป็นกำลังหลักในพัฒนาการของวงดนตรีดังกล่าวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา จนกระทั่งยุบวงในปี พ.ศ. 2532
อีก 1 เดือนต่อมา สุรินทร์ก็ไปติดต่อกับบาทหลวงสุรพล ซึ่งเป็นอธิการโรงเรียน เพื่อที่จะขอให้วง“ดิ อินโนเซ้นท์”มาอัดแผ่นเสียง 
ซึ่งท่านก็ยินยอม เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว สุรินทร์ก็ไปติดต่อหาเพลง ก็ได้เพลง “รักไม่รู้ดับ” และเพลง “ใครหนอ” ของสุรพล โทณะวณิก ได้เพลง “รถม้าลำปาง” ของสนิท ส.มาด้วย เนื่องจากสุรินทร์ต้องการนำเพลงเก่ามาเรียบเรียงใหม่เพราะเพลงเก่าเชียร์ง่ายและยังไม่มีวงดนตรีวงไหนนำเพลงเก่ามาทำใหม่ด้วย ส่วนเพลงที่เหลือก็เป็นเพลงใหม่ที่แต่งขึ้นเอง โดยพีรสันติ และประสิทธิ์ ชำนาญไพร ชุดนั้นใช้ชื่อว่า “รักไม่รู้ดับ” ซึ่งวางแผงประมาณเดือนกันยายน 2523 อัลบั้มในลำดับถัดมา คือ อัลบั้ม "รักคืออะไร" (ปี 2527) และตามมาด้วยอัลบั้ม "โลกใบเก่า" (ปี 2528) ทั้งสองอัลบั้ม มีเพลงฮิตติดหูคนฟัง อย่างเช่น รักคืออะไร,สักวัน,ทางหนึ่งซึ่งหวัง,เพียงครึ่งใจ, หนุ่มค้างปี ฯลฯ ซึ่งในเวลานั้น ถือเป็นยุคทองของวงดิอินโนเซ้นท์ ที่มีเพลงติดตลาดอย่างต่อเนื่อง ในช่วงเวลาเดียวกันนี้เองที่นักวิจารณ์เพลงในเมืองไทย เริ่มมองทางวงในแง่ให้การยอมรับในฝีมือชั้นเชิงทางดนตรีและเนื้อหา อย่างดีมากขึ้น ยกย่อง ดิ อินโนเซ้นท์ ในการทำดนตรีที่มีพัฒนาการมากกว่าวงสตริง หรือ วงเด็กวัยรุ่นในยุคเดียวกัน โดยเฉพาะการทำเพลง-เล่นดนตรี การแสดงบนเวทีและการบันทึกเสียงซึ่งพวกเขาทำเองทั้งหมด พีรสันติ นึกถึงถึงเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งมีฝีมือในทางกีต้าร์มาก เคยเป็นนักดนตรีของโรงเรียนด้วย จึงไปชักชวนให้มาร่วมงานกันกับ“ดิ อินโนเซ้นท์” นั่นก็คือ ชาตรี คงสุวรรณ 
ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาชิกวง โฟร์ ซิงเกิล (Four Singles) ซึ่งเป็นวงประจำจังหวัดราชบุรีอยู่ และเคยออกแผ่นกับวง "โรแมนติก" ด้วย ชาตรีจึงตกลงร่วมงานกัน แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจของ“ดิ อินโนเซ้นท์” เพราะดนตรีโฟลค์ซอง-สตริงแบบเดิมกลายเป็นของเก่าและเริ่มเชย ดนตรีป็อปร็อกต่างหากที่น่าสนใจ และได้รับความนิยมของวัยรุ่นทั่วโลกรวมถึงวัยรุ่นไทยด้วย เพราะมี คีย์บอร์ด/ซินธีไซเซอร์/กลองไฟฟ้า และมีกีต้าร์อีก 2 ตัว เป็นอย่างน้อย
ทางวงจึงคิดปรับเปลี่ยนรูปแบบการเล่นไปในทางแนวนั้น สายชล ระดมกิจ หันมาเป็นศิลปินเดี่ยว ได้กลับมาทำอัลบั้มเดี่ยวในสังกัดเบเกอรี่ มิวสิก โดยนำผลงานเพลงเก่าของวง ดิ อินโนเซ้นท์ มาทำใหม่ โปรดิวซ์โดย บอย โกสิยพงษ์ ในอัลบั้มชุด "A Touch of the Innocent" (ปี พ.ศ. 2539) และต่อมาได้ออกอัลบั้มเดี่ยวอีกหนึ่งชุด แต่เป็นการนำเพลงเก่าในสังกัดเบเกอรี่ มิวสิก มาทำใหม่ โดยได้ พีรสันติ จวบสมัย มาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ ในอัลบั้มชุด "Portrait of the Innocent" (ปี พ.ศ. 2541) จากการชักชวนของบอย โกสิยพงษ์ เพราะบอยชื่นชอบและเป็นแฟนเพลงของ ดิ อินโนเซ้นท์ มาตั้งแต่เด็กๆ นั่นเอง ต่อมาสายชล ก็ทำหน้าที่ดูแลศิลปินให้กับค่ายเบเกอรี่ด้วย ซึ่งปัจจุบันคือ ค่ายเพลงเลิฟอีส (Love is) จนกระทั่งกลางปี 2552 ดิ อินโนเซ้นท์ ที่มีสมาชิกหลัก 4 คน ได้แก่ ชาตรี สายชล พีรสันติ เสนีย์ ได้แถลงข่าวต่อสื่อมวลชน กลับมารวมตัวทำงานร่วมกันอีกครั้ง อย่างเป็นทางการ พร้อมกับการจัดคอนเสิร์ตใหญ่ ที่ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ในวันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม 2552 สร้างความสนใจและความน่ายินดีแก่แฟนเพลงอย่างยิ่งถือเป็นข่าวดีและให้ความสนใจในรอบปีของวงการเพลงไทย ปี 2526-2528 น่าจะเป็นช่วงยุคทองของวง ที่ยังมีการทำเพลงให้ห้องอัดเสียงอย่างสม่ำเสมอ ต่อเนื่อง ภายหลังจากมีสมาชิกใหม่พร้อมหน้ากัน นั่นก็คือไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์-คีย์บอร์ด เพราะทางวงต้องการมือคีย์บอร์ดอีกคนด้วย และเกียรติศักดิ์ ยันตะระประกรณ์-กลอง เข้ามาเป็นสมาชิกวงแทนตำแหน่งที่เกรียงศักดิ์ เพราะทางวงเห็นฝีมือในการเล่นกลองไฟฟ้า เล่นเพอร์คัสชั่น และที่สำคัญคือการเล่นดนตรีในห้องบันทึกเสียงได้อย่างดีเยี่ยม หลังจากนั้น สิทธิศักดิ์ กิจเต่ง ไม่สามารถที่จะลาออกมาศึกษาต่อที่กรุงเทพฯเหมือนสมาชิกคนอื่นๆได้ ทำให้“ดิ อินโนเซ้นท์”ต้องรับสมาชิกใหม่เข้ามาในตำแหน่งเบส ซึ่งก็ได้พบกับเสนีย์ ฉัตรวิชัย ซึ่งขณะนั้นเล่นอีเลคโทนและร้องนำอยู่ที่ นานาคาเฟ ซอยนานา จึงติดต่อให้มาร่วมวงด้วยในตำแหน่งเบส