11. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 690 της 4/5 Δεκ. 1945 Περί συμπληρώσεως και τροποποιήσεως του Α.Ν. 28/44 «περί εξουσιοδοτήσεως των Υπουργών Εργασίας και Οικονομικών, όπως προβαίνουν εις καθορισμόν μισθών και ημερομισθίων. Με την παρ. 13 του άρθρ. 5 Νόμ. 1738/18 – 20 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄200), τόμ. 1 σελ. 116, 55 ορίστηκε ότι στις παραβάσεις του α.ν. 690/45 δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρ. 111 αριθ. 7 του Κωδ. Ποιν. Δ. Σύμφωνα δε με την παρ. 17 του ίδιου άρθρου του άνω Νόμου η διάταξη αυτή ισχύει και για τις υποθέσεις που είναι εκκρεμείς ή για τις οποίες δεν έχει κινηθεί ακόμη ποινική δίωξη. Άρθρον μόνο. – «1.Κάθε εργοδότης ή διευθυντής ή επιτετραμμένος ή με οποιονδήποτε τίτλο εκπρόσωπος οποιασδήποτε επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή εργασίας, ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πάσης φύσεως αποδοχές, που καθορίζονται είτε από τη σύμβαση εργασίας είτε από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είτε από αποφάσεις διαιτησίας είτε από τον νόμο ή έθιμο είτε σύμφωνα με το άρθρ. 10 του Νόμ. 3198/1955, συνεπεία της θέσεως των εργαζομένων σε κατάσταση διαθεσιμότητας, τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως των ενδιαφερομένων ή των οργάνων του Υπουργείου Εργασίας ή των οργάνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που είναι εντεταλμένα για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ή της οικείας επαγγελματικής οργάνωσης των εργαζομένων, με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, για την εξεύρεση του οποίου οι τυχόν σε είδος οφειλόμενες αποδοχές πρέπει να αποτιμώνται, με τη σχετική απόφαση, σε χρήμα. Η εκδίκαση των παραπάνω υποθέσεων γίνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, όπως προβλέπεται από τα άρθρ 417 επ. του Κ.Π.Δ.». Η μέσα σε « » παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 8 Νόμ. 2336/12 – 12 Σεπτ. 1995 (ΦΕΚ Α΄189), ανωτ. σελ. 30, 297. (Αντί για τη σελ. 153(δ) Σελ. 153(ε) Τεύχος 1296 – Σελ. 33 Πληρωμή Μισθών και Ημερομισθίων 15.Ε.α.10-11 137 2.Η εκδίκασις των περί ων ανωτέρω μηνύσεων, ενεργείται κατά τας διατάξεις του Ν.Δ/τος της 23 ης Νοεμ. 1923 «περί αμέσου εκδικάσεως πλημμελημάτων τινών επ’ αυτοφώρω» ως αύται ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως. (3.Η άσκησις εφέσεως, εις περίπτωσιν καταδίκης, δεν αναστέλλει την εκτέλεσιν της ποινής.) Η παρ. 3 δέον να θεωρηθή καταργηθείσα δια του άρθρ. 473 παρ. 1 εδ. Β΄του Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 78). 4.Αι κατά τας διατάξεις της παραγράφου 1 του παρόντος χρηματικαί ποιναί διατίθενται συμφώνως προς το άρθρον  2 του Β.Δ. της 24 Ιουλ. 1920 «περί πληρωμής ημερομισθίων». 5.Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 