 Άρθρον 1923 Έννοια Ο διαθέτης δύναται να υποχρεώση τον κληρονόμον, ίνα αφ’ ωρισμένου γεγονότος ή χρονικού σημείου παραδώση την παρ’ αυτού αποκτηθείσαν κληρονομίαν ή ποσοστόν αυτής εις άλλον (καταπιστευματοδόχον). Τοιαύτη υποχρέωσις δεν δύναται να επιβληθή εις τον καταπιστευματοδόχον. (Εισαγ. Ν. 95). Εγκατάστασις μήπω συνειλημμένου " Άρθρ.1924.-Με την επιφύλαξη του άρθρου 1711 εδ. β΄, αν ο διαθέτης εγκατέστησε κληρονόμο πρόσωπο που δεν είχε ακόμη συλληφθεί κατά το θάνατό του, ο εγκατάστατος θεωρείται καταπιστευματοδόχος. Το ίδιο ισχύει και αν εγκαταστάθηκε κληρονόμος νομικό πρόσωπο που δεν είχε ακόμη συσταθεί κατά το θάνατο του διαθέτη." Το άρθρ.1924 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρου τρίτου Νόμ.3089/20-23 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄327), κατωτ.αριθ.15. 