22. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Αριθ. 84243 της 17/24 Οκτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄  1081) Περί καθορισμού αμοιβών των Δικαστικών Επιμελητών. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις: α)Των άρθρων 46 και 47 του Ν.Δ. 1210/1972 «περί Κώδικος Δικαστικών Επιμελητών και β)της υπ’ αριθμόν ΔΚ 19791/14.10.1980 αποφάσεως του Πρωθυπουργού «περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων εις τον Υπουργόν Αναπληρωτήν Συντονισμού Ιωάννην Παλαιοκρασσάν (ΦΕΚ 1064/1980 τεύχος Β΄), αποφασίζομεν: Καθορίζομεν τας περί ων αι ανωτέρω διατάξεις του Ν.Δ. 1210/1972 αμοιβάς των δικαστικών επιμελητών δια τας υπ’ αυτών ενεργουμένας πράξεις, ως κάτωθι: Α΄.ΕΠΙΔΟΣΙΣ. α)Δια την επίδοσιν παντός δικογράφου ή εγγράφου οιουδήποτε και την σύνταξιν της σχετικής εκθέσεως εξ ενός φύλλου δραχμάς διακοσίας (200). β)Εάν η έκθεσις επιδόσεως αποτελείται εκ πλειόνων του ενός φύλλων, προστίθενται δραχμαί εξήκοντα (60) δι’ έκαστον των επομένων φύλλων αυτής. γ)Εν περιπτώσει θυροκολλήσεως, δια την εγχείρισιν αντιγράφου του θυροκολληθέντος εγγράφου εις τον Προϊστάμενον του Αστυνομικού Τμήματος ή Σταθμού ή Πρόεδρον Κοινότητος κατ’ άρθρον 128 παρ. 4 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας, ως ετροποποιήθη υπό του Ν.Δ. 420/1974 και την σύνταξιν της σχετικής αποδείξεως, δραχμάς εξήκοντα πέντε (65). δ)Δια την παράδοσιν της κατ’ άρθρον 2 παρ. 4 εδάφιον γ΄ του Ν.Δ. 490/1974 εγγράφου ειδοποιήσεως εις το Ταχυδρομικόν Γραφείον, δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75). ε)Δια την σύνταξιν της κατ’ άρθρον 2 παρ. 4 εδάφιον γ΄ του Ν.Δ. 490/1974 βεβαιώσεως περί παραδόσεως της άνω εγγράφου ειδοποιήσεως εις το Ταχυδρομικόν Γραφείον, δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75). στ)Εάν εκ της εκθέσεως επιδόσεως προκύπτει ότι επεδόθησαν πλείονα του ενός έγγραφα, κεχωρισμένως αναγραφόμενα εν αυτή ή ότι εις το επιδοθέν έγγραφον περιείχοντο ενσωματωμένα πλείονα έγγραφα χρήζοντα έκαστον ιδίας επιδόσεως, ο δικαστικός επιμελητής λαμβάνει, δια μεν το πρώτον έγγραφον πλήρη αμοιβήν, δι’ έκαστον δε των λοιπών εγγράφων το ήμισυ (1/2) αυτής. ζ)Δι’ αμοιβήν προσλαμβανομένου μάρτυρος εις θυροκόλλησιν οιουδήποτε εγγράφου, λαμβάνει ο δικαστικός επιμελητής δραχμάς εκατόν πεντήκοντα (150). η)Εν περιπτώσει ματαιώσεως της επιδόσεως λόγω μη ανευρέσεως του προς ον η επίδοσις ή εξ άλλου λόγου ανεξαρτήτου της θελήσεως του δικαστικού επιμελητού, ούτος δικαιούται του ημίσεος (1/2) της ως άνω αμοιβής (δραχ. 100). Β΄.ΚΑΤΑΣΧΕΣΙΣ. Δια την ενέργειαν αναγκαστικής ή συντηρητικής κατασχέσεως αναλόγως του ποσού της απαιτήσεως δι’ ην ενεργείται η κατάσχεσις, κατά την κάτωθι κλίμακα: α)Δι’ απαίτησιν μέχρι ποσού δραχμών χιλίων (1.000), δραχμάς διακοσίας εβδομήκοντα (270), β)δι’ απαίτησιν ποσού από δραχμάς χιλίας μιας (1.001) έως δραχμάς πεντακοσίας χιλιάδας (500.000) προστίθεται ποσοστόν αμοιβής δύο επί τοις εκατόν (2%) και γ)δια το πέραν των δραχμών πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ποσόν της απαιτήσεως προστίθεται ποσοστόν αμοιβής εν επί τοις εκατόν (1%) μη δυνάμενον να υπερβή τας δραχμάς είκοσι τέσσαρας χιλιάδας (24.000). β)Εάν δια της αυτής εκθέσεως κατασχέσεως επιβάλλωνται πλείονες κατασχέσεις, κινητών, ακινήτων, πλοίων ή αεροσκαφών, ευρισκομένων εις διαφόρους τοποθεσίας του αυτού Δήμου ή Κοινότητος, ο δικαστικός επιμελητής δικαιούται ιδιαιτέρας αμοιβής δι’ εκάστην τούτων, βάσει του ποσού της απαιτήσεως, δι’ ην ενεργούνται αύται. Γ΄.ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ. α)Δια την σύνταξιν παντός προγράμματος (αρχικού ή επαναληπτικού) πλειστηριασμού ή αναπλειστηριασμού, αναλόγως του ποσού της απαιτήσεως, δι’ ην επισπεύδεται ο πλειστηριασμός ή αναπλειστηριασμός κατά την κάτωθι κλίμακα: αα)Δι’ απαίτησιν μέχρι ποσού δραχμών χιλίων (1.000), δραχμάς εκατόν ογδοήκοντα (180), ββ)δι’ απαίτησιν ποσού από δραχμάς χιλίας μιας (1001) έως δραχμάς πεντακοσίας χιλιάδας (500.000) προστίθεται ποσοστόν αμοιβής έν και ήμισυ επί τοις εκατόν (1,50%) και γγ)δια το πέραν των δραχμών πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ποσόν της απαιτήσεως  προστίθεται ποσοστόν αμοιβής έν επί τοις εκατόν (1%) μη δυνάμενον να υπερβή τας δραχμάς δώδεκα χιλιάδας (12.000). β)Εάν το πρόγραμμα (αρχικόν ή επαναληπτικόν) εκδίδεται προς διενέργειαν πλειστηριασμού συνεπεία διαταχθείσης δικαστικής διανομής, κατ’ άρθρον 484 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας, ως και εις τας περιπτώσεις του άρθρου 1021 ιδίου Κώδικος ή άλλης διατάξεως νόμου και δεν υφίσταται ποσόν απαιτήσεως, η αμοιβή του δικαστικού επιμελητού καθορίζεται κατά την ανωτέρω κλίμακα, βάσει του ποσού της αξίας των πλειστηριαζομένων της αναγραφομένης εν τη δικαστική αποφάσει περί διανομής, εάν δε η απόφασις δεν καθορίζη την αξίαν των πλειστηριαζομένων, βάσει της γενομένης εκτιμήσεως δια της εκθέσεως του δικαστικού επιμελητού ή υπό του Δικαστηρίου εν περιπτώσει υποβολής αιτήσεως περί διορθώσεως αυτής. γ)Δια την κατ’ άρθρα 943, 960 παρ. 2 περίπτωσιν β΄ και 999 παρ. 2 περίπτωσιν β΄ του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας ή άλλης διατάξεως νόμου κήρυξιν κατά την προδικασίαν του πλειστηριασμού, δικαιούται ο δικαστικός επιμελητής δια μεν την εντός έδρας του Πρωτοδικείου κήρυξιν δραχμάς διακοσίας εβδομήκοντα (270), δια δε την εκτός έδρας του Πρωτοδικείου τοιταύτην από δραχμάς εκατόν ογδοήκοντα (180) έως δραχμάς τριακοσίας εξήκοντα (360), αναλόγως της αποστάσεως. (Αντί για τη σελ. 464,21) Σελ. 464,21(α) Τεύχος Δ113-Σελ. 65 Δικαστικοί Επιμελητές 6.Ζ.β.21-22 δ)Δια δικαιώματα του παρά του δικαστικού επιμελητού προσλαμβανομένου κήρυκος δι’ ενέργειαν της άνω κηρύξεως κατά την προδικασίαν του πλειστηριασμού, λαμβάνει ο δικαστικός επιμελητής δια μεν την εντός έδρας του Πρωτοδικείου κήρυξιν δραχμάς ογδοήκοντα (80), δια δε την εκτός έδρας του Πρωτοδικείου τοιαύτην από δραχμάς ογδοήκοντα (80) έως δραχμάς τριακοσίας δέκα πέντε (315), αναλόγως της αποστάσεως. Δ΄.ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ. Εάν το αντικείμενο της εκτελέσεως δε αφορά κατάσχεσιν, αλλά αφαίρεσιν, αποβολήν, εγκατάστασιν, περιγραφήν, εκτίμησιν, μεσεγγύησιν, προσωπικήν κράτησιν κλπ., δια την ενέργειαν εκάστης τούτων, δραχμάς εξακοσίας (600) μέχρι δραχμάς εξ χιλιάδες (6.000), αναλόγως των εμφανιζομένων δυσχερειών και της απασχολήσεως του δικαστικού επιμελητού, μετά προηγουμένην όμως συμφωνίαν μετά του εντολέως του. Ε΄.ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΕΠΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ. Δια δικαιώματα των προσλαμβανομένων μαρτύρων, επί πάσης πράξεως εκτελέσεως, λαμβάνει ο δικαστικός επιμελητής δραχμάς διακοσίας είκοσι (220) δι’ έκαστον τούτων. ΣΤ΄.ΜΑΤΑΙΩΣΙΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ. Ο δικαστικός επιμελητής, προ πάσης ενάρξεως της εκτελέσεως υποχρεούται να ζητή την οικειοθελή συμμόρφωσιν του καθ’ ου η εκτέλεσις προς τον εκτελούμενον τίτλον. Εν τη περιπτώσει ταύτη ως και εν περιπτώσει ματαιώσεως της εκτελέσεως εξ άλλου οιουδήποτε λόγου ανεξαρτήτου της θελήσεως του δικαστικού επιμελητού, ούτος δικαιούται του ημίσεως (1/2) της κατά τα άνω καθοριζομένης αμοιβής του. Ζ΄.ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: α)Δι’ εκάστην έρευναν των βιβλίων μεταγραφών, υποθηκών, κατασχέσεων και διεκδικήσεων προς διαπίστωσιν της περιουσιακής καταστάσεως του καθ’ ου η εκτέλεσις, δραχμάς διακοσίας εβδομήκοντα (270). Η αυτή αμοινή καταβάλλεται και δια την έρευναν των μητρώων αεροσκαφών, αυτοκινήτων ή άλλων οχημάτων, νηολογίων, υποθηκολογίων και λοιπών δημοσίων βιβλίων, προς διαπίστωσιν της περιουσιακής καταστάσεως του κατ’ ου η εκτέλεσις. β)Εάν η πράξις εκτελέσεως ή ετέρα πράξις διαρκέση δε δικαιολογημένως πέραν της μιας ημέρας, δια πάσαν επί πλέον ημέραν, λαμβάνει ο μεν δικαστικός επιμελητής δραχμάς πεντακοσίας τεσσαράκοντα (540), έκαστος δε μάρτυς δραχμάς εκατόν πεντήκοντα (150). γ)Εάν η επίδοσις ή η πράξις εκτελέσεως ενεργήται εν καιρώ νυκτός ή κατά Κυριακήν ή κατ’ άλλην κατά νόμον εξαιρετέαν ημέραν, κατά τας διατάξεις των άρθρων 125 και 929 παρ. 3 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας ή άλλης διατάξεως νόμου, η αμοιβή του δικαστικού επιμελητού, προσαυξάνεται κατά είκοσι επί τοις εκατόν (20%). δ)Δια την σύνταξιν πάσης εκθέσεως, πλην της προβλεπομένης υπό της παραγράφου Α-α (εκθέσεως επιδόσεως) δραχμάς εκατόν πεντήκοντα (150) δια το πρώτον φύλλον αυτής και δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75) δι’ έκαστον των επομένων φύλλων. Σελ. 464,22(α) Τεύχος Δ113-Σελ. 66 ε)Δια παν υπό του δικαστικού επιμελητού εκδιδόμενον αντίγραφον, λαμβάνει ούτος δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75) ανά έκαστον φύλλον τούτου. στ)Δια την σύνταξιν περιλήψεως κατασχετηρίου εκθέσεως ή προγράμματος πλειστηριασμού ή αναπλειστηριασμού, ως και περιλήψεως κοινοποιουμένου δικογράφου ή εγγράφου, δραχμάς ογδοήκοντα (80). ζ)Δια την σύνταξιν εκάστης αιτήσεως, δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75). η)Δι’ έκδοσιν παντός πιστοποιητικού ή βεβαιώσεως, δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75). θ)Δι’ ενέργειαν καταθέσεως εγγράφων εκτελέσεως εις τον επί του πλειστηριασμού υπάλληλον, δραχμάς ογδοήκοντα (80). ι)Δι’ ενέργειαν δημοσιεύσεως παντός εγγράφου εκτελέσεως ή επιδόσεως, δραχμάς εκατόν είκοσι (120). ια)Δι’ εκάστην παραλαβήν ή παράδοσιν εγγράφων υπό δικαστικού επιμελητού, ενεργουμένην εκτός του γραφείου του, αιτήσει εντολέως του, λαμβάνει ούτως δραχμάς εβδομήκοντα πέντε (75). ιβ)Δι’ επιδόσεις, εκτελέσεις και λοιπάς εν γένει πράξεις, ενεργουμένας υπό του δικαστικού επιμελητού, εκτός της έδρας του, λαμβάνει ούτος εκτός των απαιτουμένων οδοιπορικών εξόδων και πρόσθετον αμοιβήν εκ δραχμών δέκα (10) ανά παν διανυόμενον χιλιόμετρον, τόσον δια την μεταβίβασίν του εις τον τόπον διενεργείας της πράξεως, όσον και δια την επιστροφήν του. ιγ)Εάν δια την ενέργειαν οιασδήποτε πράξεως, είναι αναγκαία η μετάβασις μαρτύρων εκτός της άνω έδρας του δικαστικού επιμελητού, λαμβάνει ο δικαστικός επιμελητής ως πρόσθετον αμοιβήν δι’ έκαστον τούτων, εκτός των οδοιπορικών του εξόδων, δραχμάς οκτώ (8) ανά παν διανυόμενον χιλιόμετρον, τόσον δια την μετάβασίν των εις τον τόπον διενεργείας της πράξεως, όσον και δια την επιστροφήν των. ιδ)Εις τας περιπτώσεις των εδαφίων ιβ΄ και ιγ΄ της παρούσης, ως σημείον αφετηρίας δια τον υπολογισμόν της χιλιομετρικής αποστάσεως, λαμβάνεται το κέντρον της πόλεως (Δήμου ή Κοινότητος) ένθα διατηρεί γραφείον ο δικαστικός επιμελητής. Εάν ο δικαστικός επιμελητής διατηρή πλείονα του ενός γραφεία, συμφώνως προς την διάταξιν του άρθρου 21 του Ν.Δ. 1210/1972 ως αφετηρία δια την εφαρμογήν των άνω διατάξεων, προς υπολογισμόν της χιλιομετρικής αποστάσεως, λαμβάνεται το κέντρον της πόλεως (Δήμου ή Κοινότητος) ένθα το γραφείον του, της ευρισκομένης εγγύτερον του τόπου διενεργείας της πράξεως. ιε)Επί δυσχερών επιδόσεων, εκτελέσεων και λοιπών εν γένει πράξεων, η αμοιβή του δικαστικού επιμελητού δύναται να είναι μεγαλυτέρα της ως άνω καθοριζομένης, κατά συμφωνίαν τούτου μετά του εντολέως του, της μεγαλυτέρας ταύτης αμοιβής, μη βαρυνούσης το προς ον η επίδοσις ή τον καθ’ ου η εκτέλεσις. 