83. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Αριθ.Δ.697/35 της 20/23 Μαρτ. 1990 (ΦΕΚ Β΄190) Τροποποίηση διατάξεων ατελείας που ισχύουν για τους ανάπηρους. Έχοντας υπόψη: α)Τις διατάξεις του Νόμ. 490/76 (ΦΕΚ 331 Α΄), του άρθρ. 34 του Νόμ. 1731/87 (ΦΕΚ 161 Α΄) του άρθρ. 16 του Νόμ. 1798/88 (ΦΕΚ 166 Α΄) που αφορούν την ατελή εισαγωγή επιβατικών αυτοκινήτων από ορισμένες κατηγορίες αναπήρων. β)Τις διατάξεις του Α.Ν. 896/37 (ΦΕΚ 395/1939) όπως αυτές ισχύουν μετά το Νόμ. 1567/85 (ΦΕΚ 171 Α΄), που διέπουν το καθεστώς των υποκειμενικών τελωνειακών ατελειών, αποφασίζουμε: Άρθρ.1.-1.Επιβατικά αυτοκίνητα που έχουν παραληφθεί ή παραλαμβάνονται ατελώς, με βάση τις διατάξεις ατελείας που έχουν κάθε φορά ισχύουν για τους ανάπηρους, μετά την πάροδο 5 ετών «από την ημερομηνία που πραγματοποιήθηκε η ατελής παράδοσή τους», μπορούν ύστερα από άδεια της αρμόδιας τελωνειακής αρχής να μεταβιβαστούν σε άλλο πρόσωπο ή να χρησιμοποιηθούν σε άλλες χρήσεις, χωρίς υποχρέωση καταβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης που αναλογεί στο αυτοκίνητο. Η μέσα σε «» φράση αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 9 άρθρ. 16 Νόμ. 2227/1994, ΦΕΚ Α΄129, (τόμ. 29, σελ. 90,875). 36.Ι.α.81-83 Ανάπηροι και θύματα πολέμου «2.Οι ανάπηροι, που κατ’ εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου προβαίνουν στη μεταβίβαση ή αλλαγή της χρήσης του αυτοκινήτου τους, δεν μπορούν να παραλάβουν άλλο αυτοκίνητο ατελώς με τις διατάξεις ατελείας που ισχύουν για τους ανάπηρους. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής δεν έχουν εφαρμογή και οι ανάπηροι μπορούν να παραλάβουν άλλο αυτοκίνητο ατελώς με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για αυτούς, αν η εν λόγω μεταβίβαση ή η αλλαγή της χρήσης του αυτοκινήτου γίνει μετά την πάροδο δέκα ετών από την ημερομηνία παραλαβής του και ύστερα από έγκριση της αρμόδιας τελωνειακής Αρχής». Η παρ. 2, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 2443/29 Νοεμ.-3 Δεκ. 1996 (ΦΕΚ Α΄265), τόμ. 30, σελ. 202,301. 3.Η παρ. 1 καλύπτει και τα αυτοκίνητα των αναπήρων που έχουν αποβιώσει μετά την πάροδο της οριζόμενης σ’ αυτήν προθεσμίας και τα οποία έχουν περιέλθει εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου στην (ή στον) σύζυγο του αναπήρου, στα τέκνα ή τους γονείς αυτού, εφόσον το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την ημερομηνία θανάτου του ανάπηρου μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της απόφασης αυτής δεν υπερβαίνει τους 18 μήνες. «Άρθρ.2.-1.Τα επιβατικά αυτοκίνητα που εισάγονται ή έχουν εισαχθεί ατελώς με βάση τις διατάξεις ατελείας που ισχύουν για τους αναπήρους, επιτρέπεται εκτός από τον ίδιο τον ανάπηρο να οδηγούν και ένα ή δύο άλλα πρόσωπα, ύστερα από έγκριση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής υπό τον όρο ότι θα επιβαίνει στο αυτοκίνητο ο δικαιούχος της ατέλειας ανάπηρος. 2.Τα παραπάνω πρόσωπα, που πρέπει  να έχουν ερασιτεχνική τουλάχιστον άδεια οδήγησης, θα ορίζονται από τον ενδιαφερόμενο ανάπηρο και δεν μπορεί να διαμένουν μακριά από τον τόπο κατοικίας του αναπήρου. Η εκδιδόμενη από την τελωνειακή αρχή έγκριση για την οδήγηση του αυτοκινήτου θα χορηγείται στον ανάπηρο και θα κοινοποιείται στην ειδική υπηρεσία τελωνειακών ερευνών (Ε.Υ.Τ.Ε.) και στην υποδιεύθυνση ή τμήμα τροχαίας της περιοχής όπου κατοικεί ο ανάπηρος. 3.Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 6 του άρθρ. 1 του Νόμ. 490/1976 (ΦΕΚ 331 Α΄), η οδήγηση του αυτοκινήτου χωρίς να επιβαίνει σ’ αυτό ο δικαιούχος ανάπηρος συνιστά απλή ή τελωνειακή παράβαση, η οποία συνεπάγεται την επιβολή προστίμου,100.000 δραχμών. «Το παραπάνω πρόστιμο δεν επιβάλλεται, εφόσον η οδήγηση του αυτοκινήτου γίνεται μέσα στα όρια του νομού της μόνιμης κατοικίας του αναπήρου. Εφόσον γίνεται εκτός των ορίων του νομού, πρέπει να αποδεικνύεται ότι οφείλεται σε εξαιρετικές ή επείγουσες περιστάσεις ή έγινε αποκλειστικά και μόνο για λόγους εξυπηρέτησης των άμεσων αναγκών του αναπήρου». Το μέσα σε «» δεύτερο εδάφιο, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 15 Νόμ. 2873/28-28 Δεκ. 2000 (ΦΕΚ Α΄285), τόμ. 30, σελ. 296,118. Το βάρος της απόδειξης φέρουν ο οδηγός του αυτοκινήτου και ο δικαιούχος της ατέλειας ανάπηρος. 4.Αρμόδια για την επιβολή του παραπάνω προστίμου είναι η τελωνειακή αρχή, στην περιφέρεια της οποίας διαπιστώθηκε η παράβαση, η οποία προβαίνει στην έκδοση κοστολογικής πράξης με τη διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρ. 99 του Τελωνειακού Κώδικα. Στην περιοχή του Νομού Αττικής αρμόδια για την επιβολή του προστίμου είναι η Ε.Υ.Τ.Ε. Για την καταβολή του προστίμου ευθύνονται αλληλέγγυα και σε ολόκληρο ο δικαιούχος της ατέλειας ανάπηρος και εκείνος που οδηγούσε το αυτοκίνητο, το οποίο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσωρινής συντηρητικής δέσμευσης, με ακινητοποίηση και σφράγιση σε τελωνειακούς ή άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους, κατά την κρίση της τελωνειακής αρχής».  Το άρθρ. 2, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 9 Νόμ. 1906/22-23 Νοεμ. 1990, (ΦΕΚ Α 157), τόμ. 13(2), σελ. 244,9923. Άρθρ.3.-1.Οι διατάξεις περί ατελούς εισαγωγής επιβατικών αυτοκινήτων από ανάπηρους Έλληνες πολίτες (άρθρ. 16 του Νόμ. 1798/88) δεν εφαρμόζονται, εφόσον ο ενδιαφερόμενος ανάπηρος έχει συμπληρώσει το 70ό έτος της ηλικίας του, κατά το χρόνο αποδοχής του οικείου τελωνειακού παραστατικού για τον τελωνισμό του αυτοκινήτου. «2.Θετικές γνωματεύσεις των αρμόδιων υγειονομικών επιτροπών, που αφορούν αναπήρους της προηγούμενης παραγράφου, γίνονται δεκτές από τις τελωνειακές αρχές, εφ’ όσον η αίτηση του ενδιαφερομένου για εξέταση έχει αποδεδειγμένα κατατεθεί στην αρμόδια για την εξέτασή του υγειονομική επιτροπή μέχρι 30-4-1990 και η αποδοχή του τελωνειακού παραστατικού για τον τελωνισμό του αυτοκινήτου γίνει μέχρι 31.12.1990». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 32 Νόμ. 1884/1990 (ΦΕΚ Α΄ 81), (τόμ. 28, σελ. 258,517). (Αντί για τη σελ. 790,29(α)  Σελ. 790,29(β) Τεύχος 1388 Σελ. 61 Ανάπηροι και θύματα πολέμου 36.Ι.α.83 Άρθρ.4.-Η απόφασή μας αυτή που ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, να κυρωθεί νομοθετικά. Κυρώθηκε και έχει ισχύ νόμου από τότε που ίσχυσε από την παρ. 2 άρθρ. 32 Νόμ. 1884/1990 (ΦΕΚ Α΄ 81), Τόμ. 28, σελ. 258,517. 