6. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ υπ’ αριθ. 19 της 23 Μαρτ./1 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 67) Περί διατάξεων, αφορωσών εις την μισθολογικήν τακτοποίησιν Εκκλησιαστικών υπαλλήλων ΄Εχουσα υπ’ όψιν: α)Τας διατάξεις των παρ.1, 2, 3 και 4, του άρθρ. 38 και 1, του άρθρ. 51 του Ν.Δ/τος 126/1969 «περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος». β)Τον υπ’ αριθ. 9 Κανονισμόν «περί καταστάσεως του Προσωπικού της Εκκλησίας της Ελλάδος», ως και το υπ’ αριθ. 807/1971 Ν.Δ/μα. γ)Την από 16.3.71 απόφασιν αυτής. ΨΗΦΙΖΕΙ Τον Κανονισμόν υπ’ αριθ. 19 «περί διατάξεων, αφορωσών εις την μισθολογικήν τακτοποίησιν Εκκλησιαστικών Υπάλληλων», έχοντα ούτως: Άρθρ.1.-1.Δια την χορήγησιν της προαυξήσεως επιδόματος παραμονής (τριετιών) των μονίμων Εκκλησιαστικών εν γένει υπαλλήλων υπολογίζεται εκάστοτε, εις τον ον ούτοι κέκτηνται βαθμόν, ο πλεονάζων χρόνος υπηρεσίας, μετά την αφαίρεσιν του, κατά τας κείμενας, διατάξεις, απαιτουμένου δια τον διορισμόν ή την εις έκαστον απάντων των προηγουμένων βαθμών προαγωγήν. Κατά τον καθορισμόν του κατά τ’ ανωτέρω πλεονάζοντος χρόνου προσμετρείται και πάσα πραγματική και συντάξιμος υπηρεσία του υπαλλήλου, υπολογιζομένη δια την συμπλήρωσιν της κατά το άρθρ. 125, παρ. 4 του Συντάγματος τριακονταπενταετούς δημοσίας υπηρεσίας, κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. 252/1969, εφαρμοζομένου και εφ’ απάντων των μονίμων Εκκλησιαστικών υπαλλήλων. 2.Αι προϊσχύουσαι του παρόντος διατάξεις, περί τρόπου υπολογισμού του κατά την παρ. 1 επιδόματος, εξακολουθούν ισχύουσαι, εφ’ όσον συνεπάγονται ευνοϊκωτέραν μεταχείρισιν του υπαλλήλου, τεκμαιρομένην εκ της μη υποβολής αιτήσεως δια την χορήγησιν του κατά την παρ. 1 επιδόματος. Άρθρ.2.-1.Αι διατάξεις του προηγουμένου  άρθρου έχουν εφαρμογήν επί των μονίμων Εκκλησιαστικών υπαλλήλων, των εν υπηρεσία, κατά την ισχύν  του  παρόντος  τελούντων,  ων  η  διαφορά α(Αντί της σελ. 52,275(γ) Σελ. 52,275(δ) Τεύχος 677-Σελ. 73 Εκκλησιαστικοί Υπάλληλοι 33.Α.θ.4-6 144 ποδοχών είναι καταβλητέα δια τον από 1ης Ιαν. 1971 και εφεξής χρόνου. 2.Ομοίως, αι διατάξεις των προηγουμένων άρθρων έχουν εφαρμογήν επί των αποχωρησάντων της υπηρεσίας, από 1ης Ιαν. 1970, ως και των εφεξής αποχωρούντων μονίμων Εκκλησιαστικών υπαλλήλων, ων η επί πλέον διαφορά συντάξεως είναι πληρωτέα από 1ης Ιαν. 1971 και δια τον από της χρονολογίας ταύτης εφεξής χρόνον. 3.Ωσαύτως αι διατάξεις των προηγουμένων άρθρων έχουν εφαρμογήν και επί των διοριζομένων και των τακτοποιηθησομένων ως μονίμων Εκκλησιαστικών υπαλλήλων των διαφόρων Εκκλησιαστικών Οργανισμών, κατά τα άρθρ. 173, 174 και 175, του Κώδικος Εκκλησιαστικών υπαλλήλων. «4.Η υπαλληλική προϋπηρεσία δικηγόρων παρά τω Δημοσίω, η ΝΠΔΔ ή Οργανισμοίς, λαμβάνεται υπ’ όψιν κατά τας διατάξεις του παρόντος μόνον δι’ επίδομα δεκαετιών εφ’ όσον η παρασχεθείσα προϋπηρεσία είναι ή λογίζεται δημοσία». Η παρ. 4 προσετέθη δια της παρ. 1, του άρθρ. 9 του υπ’ αριθ. 49/1973 Κανονισμού (κατωτ. αριθ. 14). Άρθρ.3.-1.Η προθεσμία προς διενέργειαν των κατά τα άρθρ. 173, 174 και 175 ειδικών εντάξεων, ειδικών επανεντάξεων, και μονιμοποιήσεων αντιστοίχως, παρατείνεται μέχρι της 30ης Ιουν. 1971. Η ανωτέρω προθεσμία παραταθείσα αφ’ ης έληξε μέχρι 30 Ιουν. 1973, δια του άρθρ. 8, του υπ’ αριθ. 43/1972 Κανονισμού (τόμ. 33Α σελ. 334) παρετάθη εκ νέου μέχρι 31 Δεκ. 1974 δια της παρ. 2 του άρθρ. 9 του υπ’ αριθ. 49/1973 Κανονισμού (κατωτ. αριθ. 14). 2.(Εις το άρθρο 18 του υπ’ αριθ. 14 Κανονισμού προστίθεται εδάφιον). Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Βλ. και άρθρ. 43 Κανον. 5/1978 (κατωτ.  αριθ. 24). 