24. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΙΚΑ Αριθ. 256 της 30 Νοεμ. 1953 Αι δια του Ν.Δ. 2698/53 επερχόμεναι τροποποιήσεις εις τα ισχύοντα περί επιδοτήσεως λόγω ανεργίας. Εν σχέσει προς τας δια του Ν.Δ. 2698/53 «Περί διοικήσεως του ΙΚΑ, κλπ.» επερχομένας τροποποιήσεις εις τα μέχρι τούδε ισχύοντα εν τη επιδοτήσει λόγω ανεργίας των παρά τω Ιδρύματι ησφαλισμένων, παρέχομεν εις υμάς τας ακολούθους οδηγίας: 1.Επιδότησις ανεργίας ησφαλισμένων κάτω των 18 ετών και μαθητών-τεχνιτών (άρθρ. 30 Ν.Δ/τος) Δια των διατάξεων του άρθρ. 30 κυρούται και τροποποιείται η κοινοποιηθείσα υμίν δια της υπ’ αριθ. 201/53 (15Β.Γα.18) ημετέρας εγκυκλίου υπ’ αριθ. 49469/7437/21-8-53 απόφασις Υπουργού Εργασίας. Αι επερχόμεναι δια των ανωτέρω διατάξεων μεταρρυθμίσεις αφορώσι: α)Τον κύκλον των προσώπων, άτινα δικαιούνται επιδόματος ανεργίας επί μειωμένην διάρκειαν και ποσόν, και β)Τον ανώτατον αριθμόν ημερών, καθ’ ας τα πρόσωπα ταύτα δικαιούνται επιδόματος ανεργίας. Ούτω από της ισχύος του Ν.Δ. 2698/53 δικαιούνται επιδόματος ανεργίας κατά τας ειδικάς διατάξεις της παρ. 2 του αυτού ως άνω άρθρου πλην των κάτω των 18 ετών ησφαλισμένων και οι μαθηταίτεχνίται, οίτινες απασχολούνται κατά τας διατάξεις του Β.Δ της 6-6-52 «περί εκπαιδεύσεως μαθητών τεχνιτών». Ως μαθηταί-τεχνίται θεωρούνται κατά το άρθρ. 2 του ως άνω Β.Δ/τος οι κατά τας διατάξεις αυτού απασχολούμενοι παρ’ εργοστασίω ή επιχειρήσει κλπ. προς εκμάθησιν τέχνης και λαμβάνοντες άμα συναφή θεωρητικήν μόρφωσιν. Κατ’ άρθρον δε 3 αυτού, δύνανται να προσληφθώσιν ως μαθηταί πρόσωπα ηλικίας από 14 μέχρις 20 ετών. Ούτοι δικαιούνται επιδόματος ανεργίας εφ’ όσον η λύσις της σχέσεως μαθητείας (ήτις και διακρίνει αυτούς από τους άγοντας ηλικίαν κάτω των 18 ετών μισθωτούς, οίτινες συνδέονται μετά του εργοδότου των δια συμβάσεως εργασίας και ουχί δια σχέσεως μαθητείας), δεν επέρχεται υπαιτιότητι αυτών αλλά του παρ’ ω μαθητεύωσιν εργοδότου. Εξ άλλου τόσον δια τους κάτω των 18 ετών ησφαλισμένους, όσον και δια τους μαθητάς-τεχνίτας, η διάρκεια της επιδοτήσεως δι’ εκάστην περίπτωσιν ανεργίας και εντός του αυτού έτους (ημερολογιακού και έτους επιδοτήσεως, βλ. εγκυκλ. 137/1953) ορίζεται εις 120 κατ’ ανώτατον όριον ημέρας, υπολογιζομένων βεβαίως 25 ημερών επιδοτήσεως κατά μήνα τροποποιουμένης, ως προς το σημείον τούτο, της υπ’ αριθ. 201/53 ημετέρας εγκυκλίου. Διευκρινίζεται, ότι εφεξής δια την καταβολήν μειωμένου επιδόματος τόσον εις τους μη έχοντας συμπληρώσει το 18ον έτος της ηλικίας των, όσον και τους έχοντας την ιδιότητα του μαθητού-τεχνίτου του ανωτέρω Β.Δ/τος της 6-6-52, ως κρίσιμος ημερομηνία δια την διαπίστωσιν της συνδρομής εκατέρας των ως άνω προϋποθέσεων (μη συμπλήρωσις 18ου έτους ή ιδιότης μαθητού τεχνίτου κατά Β.Δ/μα) λαμβάνεται υπ’ όψιν η ημερομηνία της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, εφ’ ης ερείδεται η λόγω ανεργίας επιδότησις. Επίσης διευκρινίζεται, ότι εφεξής δια την συμπλήρωσιν ή μη του 18ου έτους ηλικίας λαμβάνεται υπ’ όψιν η πραγματική ημερομηνία γεννήσεως και η πραγματική συμπλήρωσις της οριζομένης ηλικίας από ημερομηνίας εις ημερομηνίας (άρθρ. 241 Αστικού Κώδικος) και ουχί η πλασματική τοιαύτη κατά την 1ην Ιανουαρίου του 18ου έτους, ως ίσχυε πρότερον. Δια την εφαρμογήν των ανωτέρω δεδομένου ότι, αι υπηρεσίαι Εσόδων των Υπ/μάτων υποχρεούνται εις την βάσει ειδικών αποδεικτικών στοιχείων (ληξιαρχική πράξις γεννήσεως-βεβαίωσις Επιτροπής Β.Δ. 6-6-52) επαλήθευσιν της δια την καταβολήν μειωμένης ασφαλιστικής εισφοράς υποχρεώσεως του εργοδότου, εφεξής δια τους εμφανιζομένους δι’ επιδοτήσιν ανεργίας ησφαλισμένους, εις τα ασφαλιστικά βιβλιάρια των οποίων έχουν επικολληθή μειωμέναι κατά τα ανωτέρω εισφοραί, θα καταβάλλεται μειωμένον κατά τα ανωτέρω επίδομα ανεργίας. Δια τους ησφαλισμένους πάντως, οίτινες κατά τον χρόνον απολύσεως-βάσει προσαγομένης ληξιαρχικής πράξεως-αποδεικνύεται ότι έχουν συμπληρώσει το 18ον έτος της ηλικίας των, ή αποδεικνύεται ότι έχουν αποβάλει την ιδιότητα του μαθητού-τεχνίτου, (κατά το Β.Δ. της 6-6-52) ως απολυόμενοι εξ εργασίας εις ην απησχολούντο ως κοινοί μισθωτοί, αι υπηρεσίαι ανεργίας θα καταβάλλουν το κεκανονισμένον επίδομα μη μαθητευομένου, ανεξαρτήτως προς τας υπηρεσιακάς ενεργείας δια την συμπλήρωσιν των ελλιπώς καταβληθεισών εισφορών. Τέλος της κατά την νέαν ρύθμισιν επιδοτήσεως ανεργίας δικαιούνται οι εκ των ανωτέρω ησφαλισμένων αναγγελόμενοι ως άνεργοι μετά την 10-1153, μη παρεκτεινομένης της επιδοτήσεως εις 120 ημέρας, των κατά την ημερομηνίαν ταύτην καταληφθέντων εν επιδοτήσει κάτω των 18 ετών ησφαλισμένων. 2.Ευθύνη εργοδοτών δια την επιστροφήν των  αχρεωστήτως καταβληθέντων επιδομάτων ανεργίας εις τους ακύρως απολυομένους μισθωτούς των (άρθρ. 31 Ν.Δ/τος). Το άρθρ. 31 θεσπίζει την ευθύνην και υποχ-ρέωσιν των εργοδοτών έναντι του Ιδρύματος (Μετά την σελ. 308,04) Σελ.308,05 ΙΔ-77 Επίδομα Ανεργίας 15Β.Η.α.24 δια την επιστροφήν αυτώ των αχρεωστήτως καταβληθέντων επιδομάτων ανεργίας, εις τους παρ’ αυτών απολυομένους μισθωτούς, ων η απόλυσις εξ οιουδήποτε λόγου ηκυρώθη δικαστικώς ή ανεκλήθη παρά του ενεργήσαντος ταύτην εργοδότου. Οίκοθεν νοείται, ότι η καθιέρωσις της κατά τα ανωτέρω ευθύνης του εργοδότου δεν απαλλάσσει τον ησφαλισμένον των αντιστοίχων εκ της κειμένης νομοθεσίας (Ν. 118/45, Α.Ν. 1846/51) ευθυνών και υποχρεώσεων. Η φύσις των διατάξεων του ανωτέρω άρθρ. 31 και ο ευρύς κύκλος των προσώπων, άτινα αφορά, επιβάλλει την δια των εις την διάθεσιν υμών προσφόρων μέσων ευρείαν δημοσίευσιν των διατάξεων τούτων, προς ενημέρωσιν των ενδιαφερομένων επί της τοιαύτης αυτών υποχρεώσεως. Τα Υπ/ματα, άτινα έχουν την ευχέρειαν εκτυπώσεως εντύπων αναγγελιών απολύσεως δέον, όπως μεριμνήσωσιν ίνα εις εμφανές μέρος του εντύπου καταχωρηθή το ανωτέρω άρθρον ως έχει εν τω Νομοθετ. Διατάγματι. 3.Καταγγελία συμβάσεως εργασίας μισθωτών του Δημοσίου και των αγροτικών Βασιλικών κτημάτων (άρθρ. 48-49 Ν.Δ/τος) α)Η διάταξις της παρ. 1 του άρθρ. 48 λύει το επίμαχον θέμα, της εις τους δια σχέσεως ιδιωτικού δικαίου συνδεομένους μισθωτούς του Δημοσίου εν γένει καταβλητέας αποζημιώσεως εις περίπτωσιν καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας. Αύτη, ερμηνεύουσα τας δια του άρθρ. 10 του Α.Ν. 913/49, κυρωθείσας πράξεις Υπουργικών Συμβουλίων (υπ’ αριθ. 956/47 και 957/47), ορίζει ότι η εις τους ανωτέρω μισθωτούς του Δημοσίου οφειλομένη αποζημίωσις είναι η υπό των ως άνω πράξεων προβλεπομένη, αποκλειομένης της τοιαύτης του ν. 2112/20 και του Β.Δ. 16/18 Ιουλ. 1920. β)Εν συνεχεία η διάταξις της παρ. 2 του αυτού άρθρου ερμηνεύουσα διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 60 Α.Ν. 1846/51, ορίζει, ότι το Δημόσιον υποχρεούται μεν εις την έγγραφον αναγγελίαν των απολύσεων εις το οικείον Γ.Ε.Ε. και εις την καταβολήν των υπό των προμνησθεισών πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου Βοηθημάτων και αποζημιώσεων, πλην όμως, ως και εν τη εισηγητική εκθέσει του Ν.Δ/τος διευκρινίζεται, η τήρησις των υποχρεώσεων τούτων δεν έχει ταχθή επί ποινή ακυρότητος της γενομένης απολύσεως και κατά συνέπειαν επί παραλείψεως τούτων ουδέν κώλυμα επιδοτήσεως λόγω ανεργίας των ενδιαφερομένων ησφαλισμένων υφίσταται. Κατόπιν της αυθεντικής ταύτης ερμηνείας των προεκτεθεισών διατάξεων παύει ισχύουσα η υπ’ αριθ. 193/53 ημετέρα εγκύκλιος και τροποποιείται  Σελ. 308,06 ΙΔ-78 ως προς το σημείον της επί ποινή ακυρότητος της απολύσεως καταβολής της αποζημιώσεως του ν. 2112/20 παρά του Δημοσίου η υπ’ αριθ. 25055/4534/31-5-52 ημετέρα Διαταγή καταργουμένης ομοίως και πάσης αντιθέτου προς τα ανωτέρω σχετικής τοιαύτης. Επίσης υπό της κατά τα ανωτέρω ερμηνείας καταλαμβάνονται και αι ήδη εκκρεμείς περιπτώσεις επιδοτήσεως τέως μισθωτών του Δημοσίου. γ)Ειδική απαλλαγή τόσον εκ της καταβολής της αποζημιώσεως του ν. 2112/20 και του Β.Δ. 16/18 Ιουλ. 1920, όσον και της εν γένει εφαρμογής των διατυπώσεων του άρθρ. 9 ν. 118/45 καθιερούται δια των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρ. 49 υπέρ των Βασιλικών αγροτικών κτημάτων, δια τους παρ’ αυτών απολυομένους μισθωτούς. Επομένως από της ισχύος του Ν.Δ/τος οι μισθωτοί ούτοι δικαιούνται επιδόματος ανεργίας επί τη προσαγωγή, αντί του εγγράφου της καταγγελίας, εγγράφου βεβαιώσεως του ανωτέρω εργοδότου περί της παρ’ αυτώ απασχολήσεώς των και της εν συνεχεία καθ’ ωρισμένην ημερομηνίαν λύσεως της συμβάσεως εργασίας εκ μέρους του αυτού εργοδότου. 15Β.Η.α.24 Επίδομα Ανεργίας 4.Ειδικαί διατάξεις περί επιδοτήσεως ανεργίας των μελών συλλογικών οργάνων διοικήσεως  επαγγελματικών σωματείων (άρθρ. 51 εδ. 4 Ν.Δ/τος). Ειδικαί διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 51 καθιερούσι κατά παρέκκλισιν των σχετικών διατάξεων του Α.Ν. 1846/51, μακροτέραν της δια τους κοινούς ανέργους προβλεπομένης διάρκειαν επιδοτήσεως ανεργίας των ησφαλισμένων, οίτινες διετέλεσαν μέλη συλλογικών οργάνων διοικήσεως ή ελέγχου Εργατικών επαγγελματικών οργανώσεων υπό τας εν αυτώ ειδικάς προϋποθέσεις. Ούτως η διάρκεια της επιδοτήσεως των ως άνω ησφαλισμένων ορίζεται δωδεκάμηνος, εφ’ όσον οι ενδιαφερομένοι α)Έχουν διατελέσει τουλάχιστον επί πενταετίαν προ της αναγγελίας της ανεργίας των, μέλη των διοικητικών ή εποπτικών συμβουλίων επαγγελματικών σωματείων ή ενώσεων. Δεν υπάγονται επομένως εις τας ειδικάς ταύτας διατάξεις ησφαλισμένοι διατελέσαντες μέλη των διοικητικών συμβουλίων σωματείων, άτινα επιδιώκουν ετέρους πλην της προαγωγής των επαγγελματικών συμφερόντων των μελών των σκοπούς, ως π.χ. προμηθευτικοί συνεταιρισμοί, μορφωτικοί σύλλογοι κ.α. β)Κατά τον προ της αναγγελίας των χρόνον και από της υπαγωγής των εις την ασφάλισιν ανεργίας έχουν πραγματοποιήσει 750 ημέρας εργασίας εν τη ασφαλίσει κατά της ανεργίας, και γ)Η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας να έχη λάβει ή να λάβη χώραν μετά την ισχύν του Ν.Δ/τος ήτοι από της 1011-1953 και εφεξής. Πλην των ειδικών τούτων προϋποθέσεων, οι περί ων πρόκειται μισθωτοί δέον όπως πληρούσι και τας γενικάς δια τους κοινούς ανέργους προϋποθέσεις, ήτοι δέον να έχουν απολυθή εγκύρως παρά του εργοδότου, παρ’ ω απησχολούντο προ της αναγγελίας της ανεργίας των, και να έχουν πραγματοποιήσει τας υπό του άρθρ. 35 εδ. β΄ Α.Ν. 1846/51 εντός του προηγουμένου έτους ή 15μήνου απαιτουμένας ημέρας εργασίας δυναμένων βεβαίως να συνυπολογισθούν και εκείνων εκ των ανωτέρω 750 ημερών, αίτινες εμπίπτουν εις τα χρονικά όρια του εδ. β΄ άρθρ. 35 Α.Ν. 1846/51. Ως προς τα λοιπά ισχύουν αι αντίστοιχοι γενικαί διατάξεις του Α.Ν. 1846/51 και δη εις ό,τι αφορά τον αριθμόν ημερών κατά μήνα, δι’ ας καταβάλλεται επίδομα ανεργίας, τους λόγους αναστολής και διακοπής της επιδοτήσεως την υποχρεωτικήν παρουσίασιν κλπ. 5.Εν σχέσει με την παρά του άρθρου 50 πραγματοποιουμένην ρύθμισιν της επιδοτήσεως ανεργίας των βάσει των παρ’ αυτού κυρουμένων 1021/53 και 1037/53 πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου εξερχομένων του επαγγέλματος αρτεργατών, παρέχονται οδηγίαι δι’ ειδικής προς τούτο ημετέρας εγκυκλίου. Τέλος εν σχέσει με τας εις την επιδότησιν ανεργίας των εποχικών και υποαπασχολουμένου ησφαλισμένων επερχομένας δια του Ν.Δ/τος τροποποιήσεις, θέλομεν γνωρίσει υμίν δι’ ειδικώς προς τούτο εγκυκλίου, εφαρμοζομένης επί του παρόντος της υπ’ αριθ. 150568/23-11-53 τηλεγραφικής διαταγής ημών. (Μετά την σελ. 308,06) Σελ. 308,07 ΙΔ-79 Επίδομα Ανεργίας 15Β.Η.α.24 15Β.Η.α.24 Επίδομα Ανεργίας 