10. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 14/22 Σεπτ. 1931 Περί κωδικοποιήσεως των περί διοικήσεως και διαχειρίσεως της Εκκλησιαστικής περιουσίας και περί συγχωνεύσεως των μικρών Μονών ισχυουσών διατάξεων. ΝΟΜΟΣ 4684 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Άρθρ.7.-1.Από της ισχύος του Νόμ. 4684 και ασχέτως του χρόνου της εκδόσεως των υπό του Άρθρ.11.-«Δύναται επίσης να γίνη εκποίησις άνευ δημοπρασίας προς ανέγερσιν ναών, ίδρυσιν νοσοκομείων, γεωργικών σχολών, κοινοτικών ή δημοτικών αλσών, γεωργικών ή κτηνοτροφικών σταθμών ως και σχολικών κτιρίων, σχολικών κήπων και γυμναστηρίων, εγκαταστάσεων Μαθητικών Κατασκηνώσεων, κτιρίων και εγκαταστάσεων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, προς οικοδομικούς συνεταιρισμούς ακτημόνων κληρικών, προς ανέγερσιν και επέκτασιν προσφυγικών συνοικισμών, ανέγερσιν εργατικών κατοικιών και αποκατάστασιν ακτημόνων σεισμοπλήκτων των Ιονίων νήσων. Περί της τοιαύτης εκποιήσεως ή περί διαθέσεως μόνον της χρήσεως και περί του τιμήματος αποφασίζει το Κεντρικόν Συμβούλιον, μετά γνώμην του οικείου Τοπικού Συμβουλίου δικαιούμενον όπως, προκειμένου περί εκποιήσεως ακινήτου προοριζομένου δια την ανέγερσιν ναού, καθορίζη το τίμημα εις ποσόν κατώτερον της αποτιμήσεως». Το άρθρ. 11 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 14 Ν.Δ. 3432/1955. Άρθρ.12.-Επίσης δύναται να γίνη εκποίησις άνευ δημοπρασίας και επί τη βάσει αποτιμήσεως «προς το Δημόσιον ή υπέρ καλλιεργητών εχόντων δικαίωμα εμφυτεύσεως εμβατικίων και εδαφονομίων, ως και δασών και βοσκών υπέρ κοινοτήτων, απαραιτήτων δια τας ανάγκας των μελών αυτών. Των διατάξεων του Νόμ. 2189 και πάσης ετέρας τροποποιήσεως του Νόμου τούτου εξαιρούνται οι Μοναχοί, οι τέως τοιούτοι, ως και οι δικαιούχοι αυτών, ως προς τα κτήματα των Ιερών Μονών, εις α ανήκουσιν ούτοι. Αι εντός « » λέξεις προσετέθησαν δια του Α.Ν. 1368/1938. Εφ’ όσον συνεταιρισμοί ακτημόνων αυτοκαλλιεργητών ή μικρών κτηνοτρόφων είναι πολυετείς μισθωταί, δια την λήξιν της μισθώσεως των οποίων απαιτείται χρόνος πλέον της οκταετίας, δια την εξαγοράν των υπό μίσθωσιν κτημάτων υπ’ αυτών ισχύουν αυτοδικαίως πλήρεις αι  μειώσεις αι αναγραφόμεναι  εν άρθρ.10 εφ’ όσον μόνον πρόκειται δια την απόκτησιν ή την συμπλήρωσιν του γεωργικού ή του κτηνοτροφικού κλήρου αυτών (άρθρ. 7 Νόμ. 5141). Δύναται ωσαύτως να γίνη εκποίησης άνευ δημοπρασίας ακινήτων Μοναστηριακών κτημάτων προς ίδρυσιν και λειτουργίαν βιομηχανικού και βιοτεχνικού πάσης φύσεως, του τιμήματος της πωλήσεως των κτημάτων τούτων καθοριζομένου υπό του Κεντρικού Συμβουλίου μετά γνώμην του αρμοδίου Τοπικού Συμβουλίου κλπ. (Άρθρον μόνον Νόμ. 5256). (Μετά την σελ. 136(α)  Σελ.136,01 Τεύχος 596-Σελ. 97 Διοίκηση Μοναστηριών 33.Γ.α.10 Βλ. και άρθρ. 16 Α.Ν. 1368/1938. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Άρθρ.13.-Το προϊόν της εκποιήσεως και των μισθώσεων της Μοναστηριακής περιουσίας ως και το υπάρχον χρήμα των Μονών, επενδύονται, κατά τας αποφάσεις του Κεντρικού Συμβουλίου, εις εθνικά χρεώγραφα ή χρηματόγραφα επ’ ονόματι εκάστης δικαιούχου Μονής. Κατά δε το μέχρι της επενδύσεώς των χρονικόν διάστημα κατατίθενται παρά τη Εθνική Τραπέζη εντόκως, κατά τα εν τη συμβάσει μετ’ αυτής οριζόμενα. Επίσης κατατίθεται εντόκως παρά τη Εθνική Τραπέζη και το εκ τοκομεριδίων των χρεωγράφων ή χρηματογράφων των Μονών προϊόν. Τα εκ της εκποιήσεως Μοναστηριακών κτημάτων κεφάλαια παραμένουσιν άθικτα επ’ ονόματι των δικαιούχων Μονών, χρησιμοποιούνται δε μόνον οι τόκοι και αι πρόσοδοι εν γένει αυτών υπέρ των σκοπών του Ο.Δ.Ε.Π. (Άρθρ. 13 Νόμ. 4684). «Αι μέχρι τούδε οφειλαί των Ιερών Μονών προς τον Ο.Δ.Ε.Π. δύνανται να μεταφερθώσιν εις πίστωσιν αυτού, μετ’ απόφασιν του Κεντρικού Συμβουλίου, εκ των κατατεθειμένων κεφαλαίων των οφειλετριών Μονών, προς εντελή εξόφλησιν τούτων». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 19/20 Νομε. 1935. «Κατά την πρώτην πενταετίαν από της δημοσιεύσεως του παρόντος το Κεντρικόν Συμβούλιον δύναται κατ’ ελευθέραν αυτού κρίσιν να αποφασίζη είτε περί εκποιήσεως της περιουσίας της κτηθείσης δυνάμει της από 18 Σεπτ. 1952 μετά του Δημοσίου συμβάσεως, είτε περί διατηρήσεως, είτε περί μετατροπής ταύτης ή του εκ ταύτης τιμήματος εις αστικά ακίνητα, είτε περί άλλης επενδύσεως αυτών, τηρουμένων των νομίμων διατυπώσεων ως προς την διενέργειαν αγορών και πωλήσεων και την εκτέλεσιν έργων, εξαιρουμένης της περιπτώσεως της πωλήσεως προς συνεταιρισμούς κληρικών, δικαιουμένων στέγης κατά τον νόμον περί λαϊκής κατοικίας. Επιτρέπεται όπως δια Β.Δ/τος εκδιδομένου εφ’ άπαξ προτάσει των Υπουργών Οικονομικών, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Δημοσίων Έργων καθορισθή απλουστέρα διαδικασία εκτελέσεως όλων ή ωρισμένων κατηγοριών έργων του Ο.Δ.Ε.Π.». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 Ν.Δ. 2631/1953. Σελ. 136,02 Τεύχος 596-Σελ. 98 «Το Κεντρικόν Συμβούλιον δύναται να επενδύη μέρος των κεφαλαίων των Ι. Μονών εις προσοδοφόρα αστικά ακίνητα, ως επίσης να εκποιή εθνικά χρεώγραφα ή χρηματόγραφα των Ι. Μονών είτε προς επένδυσιν του προϊόντος της εκποιήσεως ταύτης εις έτερα χρεώγραφα, είτε προς ανέγερσιν ή αγοράν προσοδοφόρων αστικών ακινήτων». Τα εντός « » προσετέθησαν δια του άρθρ. 16 παρ. 1 Ν.Δ 3432/1955. «Δύναται το Κεντρικόν Συμβούλιον να επενδύη μέρος των κεφαλαίων εις ενυπόθηκα δάνεια απολύτου ασφαλείας ή εις δάνεια προς νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, υπό την εγγύησιν του Δημοσίου». Το ανωτέρω εδάφιον τίθεται ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 19/20 Νοεμ. 1935. 33.Γ.α.10 Διοίκηση Μοναστηριών «Κατά την αληθή έννοιαν της τελευταίας παραγράφου του άρθρ. 13 του αυτού περί κωδικοποιήσεως Δ/τος της 14/22 Σεπτ. 1931 τα εκ της μετατροπής των κεφαλαίων προσκτώμενα ή επί οιωνδήποτε ακινήτων των Μονών, ανεγειρόμενα αστικά κτήματα και κτίρια ανήκουσιν εις τα υπό την διαχείρισιν του ΟΔΕΠ κεφάλαια της Μονής, ης ρευστά κεφάλαια διετέθησαν δια την απόκτησιν ή ανέγερσιν και ήτις καθορίζεται υπό του Κεντρικού Συμβουλίου. Πάσαι αι σχετικαί δαπάναι καταβάλλονται εκ των ρευστών τούτων κεφαλαίων, εντελλόμεναι υπό του ΟΔΕΠ μετ’ ειδικήν έγκρισιν του Κεντρικού Συμβουλίου εκάστοτε. Εκ των αυτών Κεφαλαίων των ιδιοκτητριών Μονών θέλουσι καταβληθή και οιαιδήποτε προς τρίτους αποζημιώσεις, εις ας τυχόν θα υποχρεωθή συμβατικώς ή δικαστικώς ο ΟΔΕΠ λόγω της κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 1 του από 19/20 Νοεμ. 1935 Α. Νόμου περί τροποπ. του Νόμ. 4684 λύσεως μακροχρονίων μισθώσεων (Άρθρ. 11 Α.Ν. 1368/1938). «Εκ των αυτών κεφαλαίων θέλουσιν ωσαύτως καταβάλλεσθαι αι δαπάναι προς επέκτασιν ή βελτίωσιν αστικών ακινήτων διαχειριζομένων υπό του ΟΔΕΠ, υπό τον όρον ότι αι δαπάναι αύται δεν θα υπάγωνται εις την κατηγορίαν των δαπανών συντηρήσεως των αστικών ακινήτων, αίτινες αντιμετωπίζονται εκ των προσόδων του ΟΔΕΠ. Ωσαύτως εκ των αυτών κεφαλαίων θέλουσι καταβάλλεσθαι και οιαιδήποτε αποζημιώσεις, είτε επιβαλλόμεναι δυνάμει ισχυουσών εκάστοτε διατάξεων είτε καθοριζόμεναι συμβιβαστικώς υπό του Κεντρικού Συμβουλίου, προς μισθωτάς κατεδαφιζομένων επί τω σκοπώ της ανοικοδομήσεως ακινήτων, λόγω λύσεως των μετ’ αυτών μισθώσεων». Αι εντός « » παράγραφοι προσετέθησαν δια του άρθρ. 16 παρ. Ν.Δ. 3432/1955. Άρθρ.14.-«Εάν αι πρόσοδοι της διατηρουμένης περιουσίας Μονής τινος εχούσης υπέρ τους έξ Μοναχούς και εν γένει οι πόροι αυτής δεν επαρκώσι προς αντιμετώπισιν των δαπανών συντηρήσεως της Μονής και των Μοναχών αυτής, ως καθωρίσθησαν αι δαπάναι αύται δια της αποφάσεως του Κεντρικού Συμβουλίου επί του διαχωρισμού της περιουσίας αυτής, το ούτω προκύπτον έλλειμμα συμπληρούται εκ των περισσευμάτων άτινα καταλείπει η διατηρητέα περιουσία ετέρας Μονής της αυτής Μητροπολιτικής περιφερείας, κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα εκάστοτε δι’ αποφάσεως του οικείου Ιεράρχου. Εις ην περίπτωσιν δεν θα υπάρχωσιν εν τη αυτή Μητροπολιτική περιφερεία Μοναί ων η διατηρουμένη περιουσία καταλείπει περίσσευμα κατά τα ανωτέρω η διαχείρισις της διατηρητέας περιουσίας καταλείπει έλλειμμα συγχωνεύεται, ανεξαρτήτως του αριθμού των Μοναχών αυτής, μεθ’ ετέρας τοιαύτης της αυτής Μητροπολιτικής περιφερείας, δι’ αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου, λαμβανομένης μετά πρότασιν του οικείου Ιεράρχου. Εν η περιπτώσει δεν υφίστανται έτεραι Μοναί εν τη Μητροπολιτική περιφερεία εις ην υπάγεται η Μονή ης η διαχείρισις της διατηρητέας περιουσίας καταλείπει έλλειμμα ως καθωρίσθη το έλλειμμα τούτο εν τη πρώτη παραγράφω του παρόντος άρθρου, την διατηρητέαν περιουσίαν της Μονής ταύτης διοικεί και διαχειρίζεται, εφ’ όσον χρόνον υφίσταται το έλλειμμα τούτο, ο Ο.Δ.Ε.Π., κατά τα προ της δημοσιεύσεως του κατά το άρθρ. 8 του Νόμ. 4684 Δ/τος κρατούντα, το δε έλλειμμα ταύτης καλύπτει ο Ο.Δ.Ε.Π. μέχρι του ποσού όπερ ούτος απολαμβάνει ως έσοδον εκ ρευστοποιητέας περιουσίας της Μονής ταύτης». Αι εντός « » παράγραφοι αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 4 Α.Ν. 19/20 Νοεμ. 1935. Εξαιρετικώς αι κατά το άρθρ. 13 παρ. ζ΄ επενδύσεις του υπάρχοντος χρήματος των Μονών δύνανται να γίνωσι και προ της εκδόσεως των κατά το άρθρ. 8 Δ/των. (Άρθρ. 8 Νόμ. 5141). Άρθρ.15.-Αι πρόσοδοι της Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής περιουσίας, αι περισσεύουσαι μετά τας δαπάνας τας προβλεπομένας υπό του άρθρ. 14 ως και τας δαπάνας διαχειρίσεως, διατίθενται υπό του Οργανισμού. 1.Προς μισθοδοσίαν των Ιεραρχών των εν ενεργεία, ως και των νομίμως αποχωρούντων, καταβολήν των συνοδικών επιδομάτων, των δαπανών του συνοδικού γραφείου, ως και του Κυβερνητικού Επιτρόπου της Ιεράς Συνόδου. 2.Προς καταβολήν των αποδοχών του προσωπικού του παρά τη Διευθύνσει Θρησκευμάτων Γραφείου Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής εκ δραχμών τουλάχιστον 200.000 ετησίως. 3.Προς μισθοδοσίαν των Ιεροκηρύκων και του Αρχιερατικού Επιτρόπου Αλμωπίας, Καρατζόβης, κατά τον Νόμ. 3771. (4.Προς μισθοδοσίαν του προσωπικού των Μητροπολιτικών Γραφείων, εφ’ όσον εν επαρκούσιν οι πόροι των ναών, κατά τα ειδικώτερον δια Π.Δ/των καθορισθησόμενα. Δ/μα εφ’ άπαξ εκδιδόμενον θέλει ορίσει το προσωπικόν αυτών, ως και τον βαθμόν και μισθόν αυτού). 5.Προς έκδοσιν σημαντικών ανεκδότων Εκκλησιαστικών έργων μετ’ απόφασιν της Ιεράς Συνόδου. (6.Προς ενίσχυσιν του Ταμείου ασφαλίσεως  ενοριακού    κλήρου,     οριζομένην     εις   10%   επί (Μετά την σελ. 136,02)  Σελ. 136,03 Τεύχος 596-Σελ. 99 Διοίκηση Μοναστηριών 33.Γ.α.10 του συνόλου των προσόδων της Μοναστηριακής περιουσίας). (7.Προς μισθοδοτικήν επικουρίαν του απόρου ενοριακού κλήρου). (Δ/μα, εφ’ άπαξ εκδιδόμενον προτάσει του Υπουργού της Παιδείας και των Θρησκευμάτων θέλει ορίσει το ποσόν και τον τρόπον της επικουρίας ταύτης). 8.Προς θεραπείαν Εκκλησιαστικών εκπαιδευτικών σκοπών, φιλανθρωπικών και κοινωφελών τοιούτων, κατανεμομένων κατά επαρχίας αναλόγως των προσόδων των Μονών εκάστης αυτών, προτιμωμένων των κοινοτήτων υπέρ ων έκπαλαι εδίδοντο χορηγίαι των Μονών χάριν κοινωφελών σκοπών. Αι ανωτέρω δαπάναι καταβάλλονται κατά την αναγραφείσαν σειράν προτεραιότητος και εφ’ όσον επαρκούσιν οι πόροι. (Άρθρ. 9 Νόμ. 5141). Η σειρά των ανωτέρω εδαφίων μετεβλήθη δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 19/20 Νοεμ. 1935, πλην το άρθρον τούτο κατηργήθη και επανήχθη η προτέρα σειρά εδαφίων δια του Α.Ν. 338/1936. Δια του άρθρ. 25 του Α.Ν. 1368/1938, τα εδάφ. 4, 6 και 7 «κατηργήθησαν μηδέποτε θεωρούμενα ισχύσαντα». Δια τας λοιπάς διατάξεις βλ. τόμ. 33Δ σελ. 307. Αι ανωτέρω διατάξεις ισχύουν, αν και εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τους διέποντας τον ΟΔΔΕΠ νεωτέρους Κανονισμούς και Κανονιστ. Διατάξεις, περί ων βλ. τόμ. 33Α σελ. 313-358, 42. άρθρ. 8 του αυτού Νόμου προβλεπομένων Δ/των περιέρχεται αυτοδικαίως εις τον Ο.Δ.Ε.Π. η διοίκησις και διαχείρισις: α)Απάσης της νυν υφισταμένης κινητής και ακινήτου περιουσίας των Μονών εξαιρέσει της κατά το άρθρ. 8 του Νόμ. 4684 αφιεμένης εις αυτάς περιουσίας. Μέχρι της εκδόσεως των κατά το άρθρον τούτο Δ/των η διοίκησις και διαχείρισις απάσης της ακινήτου και κινητής περιουσίας των Μονών ανήκει εις τον Ο.Δ.Ε.Π. β)Του αντιτίμου των μέχρι τούδε εκποιηθέντων ή απαλλοτριωθέντων Μοναστηριακών κτημάτων, όπερ δεν κατεβλήθη εις τας δικαιούχους Μονάς και όπερ αποτελεί κεφάλαιον αυτών τοποθετούμενον κατά τας διατάξεις του άρθρ. 13 του Νόμου. 2.Πάντες οι εν τω Νόμ. ΓΥΙΔ΄ περί Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου και Διοικήσεως Μοναστηρίων πόροι, πλην των εδαφ. γ΄ και δ΄ του άρθρ. 4 καταργουμένων, ως και οι υπό παντός άλλου Νόμου υπέρ αυτού οριζόμενοι καθίστανται τοιούτοι του Ο.Δ.Ε.Π. από της ημέρας της καταργήσεως του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου. Προεδρικόν Δ/μα εκδιδόμενον εντός τριών μηνών από της ισχύος του παρόντος θέλει ορίσει την ημέραν καθ’ ην θέλει επέλθη η κατάργησις αύτη και η μεταβίβασις της περιουσίας αυτού εις τον Ο.Δ.Ε.Π. Σελ. 136(α) Τεύχος 596-Σελ. 96 Εις τας διατάξεις του παρόντος Νόμου δεν περιλαμβάνονται αι περιουσίαι των τέως ορθοδόξων χριστιανικών κοινοτήτων, αι εξακριβωθείσαι και εκκαθαρισθείσαι κατά τας διατάξεις του Νόμ. 2608 του 1920 και του Ν.Δ. της 26 Φεβρ. 1926, αίτινες διέπονται υπό των διατάξεων των Νόμων τούτων (Άρθρ. 5 Νόμ. 5141). Άρθρ.8.-Η περιουσία των Μονών διαιρείται εις δυο κατηγορίας: α)εις διατηρουμένην και β)εις εκποιητέαν. Δια Π.Δ/των, εφ’ άπαξ εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού της Παιδείας κλπ. μετά σύμφωνον γνώμην του Κεντρικού Συμβουλίου, στηριζομένην επί ητιολογημένης υποδείξεως της οικείας Μονής και του Τοπικού Συμβουλίου, ορίζεται ως περιουσία παραμένουσα εις την διαχείρισιν εκάστης Μονής όση θεωρηθή ως απαραίτητος προς χρήσιν αυτής αναλόγως του αριθμού των Μοναχών και της Ιστορικής και προσκυνηματικής σημασίας των Μονών. «Πάσα η λοιπή περιουσία διοικείται και διαχειρίζεται υπό του ΟΔΕΠ ή ρευστοποιείται υπό τούτου προς μείζον όφελος κατά τα υπό του Νόμου οριζόμενα». Η εντός « » περίοδος ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 12 Ν.Δ. 3432/1955. (Δι’ αποφάσεως του κεντρικού συμβουλίου, κατόπιν γνώμης του τοπικού συμβουλίου και της οικείας μονής, δύνανται να εξαιρεθώσιν εφ’ ωρισμένον χρόνον της εκποιήσεως αστικά κτήματα, εφ’ όσον ταύτα ήθελον αποδίδει καθαράν πρόσοδον ανωτέραν του ανωτάτου τόκου των εθνικών χρεωγράφων). Το έντος ( ) γ΄ εδάφιον κατηργήθη δια του άρθρ. 12 Ν.Δ. 3432/1955. Τα εις εκάστην μονήν διατηρούμενα ακίνητα αγροτικά κτήματα καλλιεργούνται ή εκμισθούνται υπ’ αυτής αι δε εκ των κτημάτων τούτων πρόσοδοι ανήκουν εις την Ιεράν Μονήν. Ο τρόπος της διαχειρίσεως της διατηρουμένης περιουσίας των Μονών ο έλεγχος αυτής και η διάθεσις των τυχόν περισσευόντων εσόδων της ετησίας διαχειρίσεώς των θέλει κανονισθή δια Π.Δ/τος δυναμένου να τροποποιήση τα άρθρ. 32, 33 και 36 του Νόμ. ΓΥΙΔ΄ περί Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου κλπ., ως και πάσαν άλλην υφισταμένην σχετικήν διάταξιν μετά σύμφωνον γνώμην του Κεντρικού Συμβουλίου. Εξεδόθη το Π.Δ. 1/5 Μαρτ. 1932 (κατωτ. αριθ. 10α). 33.Γ.α.9-10 Διοίκηση Μοναστηριών «Επιτρέπεται εις το Κεντρικόν Συμβούλιον του Ο.Δ.Ε.Π. κατόπιν γνώμης του αρμοδίου Τοπικού Μητροπολιτικού Συμβουλίου και της οικείας Μονής, να παραχωρή δωρεάν την χρήσιν καταλλήλων οικοπέδων εκ της εκποιητέας Μοναστηριακής περιουσίας εις Ιεράς Μητροπόλεις προς ανέγερσιν Μητροπολιτικού Μεγάρου εφ’ όσον αύται στερούνται ολοσχερώς ή δεν έχουσι κατάλληλον Μέγαρον. Η κυριότης των οικοπέδων τούτων διαφυλάττεται υπέρ της Μονής και επανέρχεται αυτοδικαίως εις τον Ο.Δ.Ε.Π. το δικαίωμα της διοικήσεως και διαχειρίσεως αυτού ευθύς ως τούτο θα έπαυε χρησιμοποιούμενον δι’ ον παρεχωρήθη σκοπόν». Η ανωτέρω εντός « » παράγραφος προσετέθη υπό του Α.Ν. 1035/1938. «Μοναστηριακά κτήματα διατελούντα υπό το βάρος του δικαιώματος της εμβατικιάσεως κριθέντα δε ως διατηρητέα περιουσία των Μονών, δύνανται να υπαχθώσιν εντός έτους από της ισχύος του παρόντος εις την ρευστοποιητέαν περιουσίαν των ιδιοκτητριών Μονών κατόπιν αποφάσεων του Κεντρικού Συμβουλίου του ΟΔΕΠ κυρουμένων δια Δ/των, εφ’ άπαξ εκδιδομένων και προκαλουμένων υπό του Υπουργού των Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας». Η εντός « » παράγραφος προσετέθη δια των άρθρ. 18 Α.Ν. 1368/1938. Δια του άρθρ. 20 Α.Ν. 1368/1938 είχε προστεθή διάταξις προσωρινής (εξαμήνου) ισχύος. Άρθρ.9.-«Η εκποίησις των κτημάτων της ρευστοποιητέας περιουσίας γίνεται δια δημοπρασίας, κατόπιν προηγουμένης απογραφής και αποτιμήσεως. Ο τρόπος της ενεργείας της δημοπρασίας κανονίζεται εκάστοτε δια Δ/τος προκαλουμένου υπό του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μετά γνώμην του Κεντρικού Συμβουλίου του ΟΔΕΠ. Η εκποίησις ενεργείται υπό του ΟΔΕΠ το δε προϊόν της εκποιήσεως κατατίθεται επ’ ονόματι εκάστης Μονής κατά τα εν τω άρθρ. 13 του κωδ. Νόμ. 4684 οριζόμενα. Εκ του τιμήματος ποσοστόν 25% τουλάχιστον καταβάλλεται άμα τη υπογραφή του συμβολαίου αγοραπωλησίας το δε υπόλοιπον δύναται να καταβληθή εντός 5 το πολύ ετών εις ίσας ετησίας ή εξαμηνιαίας δόσεις επί τόκω 10%, εγγραφομένης, προς ασφάλειαν, υποθήκης επί του εκποιουμένου κτήματος». Το άρθρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 13 Ν.Δ. 3432/1955. Άρθρ.10.«1.Κατ’ εξαίρεσιν δύναται να ενεργήται εκποίησις ακινήτου Μοναστηριακής περιουσίας άνευ δημοπρασίας εις συνεταιρισμούς ακτημόνων αυτοκαλλιεργητών ή μικρών κτηνοτρόφων, προς απόκτησιν ή συμπλήρωσιν γεωργικού ή κτηνοτροφικού κλήρου». Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια του Α.Ν. 2824/1941. Δια την άνευ δημοπρασίας εκποίησιν κατά τ’ ανωτέρω αποφαίνεται οριστικώς μετά πρότασιν του Τοπικού Συμβουλίου το Κεντρικόν Συμβούλιον, το οποίον δύναται να υποβιβάση χάριν αυτών το τίμημα μέχρις 25% κάτω της αποτιμήσεως και το επιτόκιον μέχρις 6%. (Άρθρ. 10 Νόμ. 4684). 