28. EΓΓΡ ΑΦΟΝ ΙΚΑ    Αριθ. 151058 της 29 Μαρτ. 1954 Επί της επιδοτήσεως ανεργίας των ησφαλισμένων, οίτινες απολύονται παρ’ εργοδοτών, ων το προσωπικόν δεν υπάγεται εις την ασφάλισιν ανεργίας. Εις απάντησιν του υπ’ αριθ. 4827/216/22.2.54 υμετέρου εγγράφου εν σχέσει προς την χορήγησιν ή μη επιδόματος ανεργίας εις ησφαλισμένον όστις προ της αναγγελίας της ανεργίας του υμίν απησχολήθη εις την περιοχήν της Νήσου Σερίφου, ένθα και απελύθη παρά του εργοδότου του άνευ της παρ’ αυτού, ως εικός, τηρήσεως των διατυπώσεων του άρθρου 9 Ν. 118/45, η δε καταγγελία της συμβάσεως εργασίας εκ της προηγουμένης αυτού απασχολήσεως εις την περιοχήν Αλεξανδρουπόλεως ήτο άκυρος, γνωρίζομεν υμίν τα ακόλουθα: Βασικαί προϋποθέσεις της παροχής του επιδόματος ανεργίας είναι αφ’ ενός η αναίτιος περιέλευσις του ησφαλισμένου εις κατάστασιν ανεργίας και αφ’ ετέρου η πραγματοποίησις εν τη ασφαλίσει κατά της ανεργίας 150 ημερών εργασίας εντός των χρονικών ορίων του άρθρου 35 Α.Ν. 1846/51. Η τήρησις των διατυπώσεων του άρθρου 9 Ν. 118/45 απαιτείται ουχί ως προϋπόθεσις της παροχής του επιδόματος ανεργίας, αλλ’ ως τοιαύτη της νόμω περιελεύσεως του ησφαλισμένου εις κατάστασιν ανεργίας. Εις ας όμως περιοχάς ή δι’ ους εργοδότας δεν έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις του άρθρου 9 Ν. 118/45, η εκ μέρους του εργο δότου λύσις της συμβάσεως εργασίας, συνεπάγεται την νόμιμον περιέλευσιν του ησφαλισμένου εις κατάστασιν ανεργίας και άνευ της τηρήσεως των διατυπώσεων του ως άνω άρθρου. Είναι όμως πολύ πιθανόν ότι η τοιαύτη δευτέρα απασχόλησις, δια την νόμιμον λύσιν της οποίας δεν απαιτείται η τήρησις των διατυπώσεων του άρθρου 9 Ν. 118, εγένετο προς τον σκοπόν, όπως συγκαλυφθή η εκ της πρώτης απασχολήσεως και απολύσεως ακυρότης ή όπως συγκαλυφθή προηγουμένη οικειοθελής αποχώρησις του μισθωτού εξ εργασίας, δι’ ην ωσαύτως ως γνωστόν, δεν καταβάλλεται επίδομα ανεργίας. Ένεκεν τούτου δέον κατ’ αρχήν ν’ αποφαίνεσθε αρνητικώς επί τοιούτων αιτήσεων καταβολής επιδόματος ανεργίας, εκτός αν ως εκ της φύσεως της περιπτώσεως και των κατ’ ιδίαν δεδομένων ταύτης, ήτοι της διαρκείας της απασχολήσεως, της αξιοπιστίας του εργοδότου και κυρίως της δι’ αστυνομικής βεβαιώσεως πιστοποιήσεως του γεγονότος της εκτός ασφαλιστικής περιοχής μετακινήσεως και παραμονής κατά τον χρόνον της δευτέρας μη ασφαλιστέας απασχολήσεως του ενδιαφερομένου, πείθεσθε περί της αληθείας των προβαλλομένων υμίν ισχυρισμών. Εν τοιαύτη περιπτώσει είναι δυνατή η καταβολή του επιδόματος ανεργίας, εφ’ όσον βεβαίως εκτός των άλλων κατά την ημερομηνίαν της αναγγελίας της εκ της δευτέρας απολύσεως ανεργίας πληρούνται αι προϋποθέσεις του άρθρου 35 εδ. β΄ του Α.Ν. 1846/51. Τέλος αρμόδιον Υποκ/μα δια την χορήγησιν του επιδόματος εις τας περί ων η ανωτέρω Δ/γή περιπτώσεις είναι το της διαμονής του ησφαλισμένου κατά τον χρόνον της αναγγελίας της ανεργίας του. (Μετά την σελ. 308,12) Σελ. 308,13 ΚΔ-55 Επίδομα Ανεργίας 15Β.Η.α.28 