7. ΝΟΜΟΣ 1227 της 31 Μαρτ./4 Απρ. 1918 Περί επεκτάσεως των νόμων ΤΟΔ΄ κλπ. επί αδικημάτων στάσεως. Άρθρον 1 Επί των δια τα αδικήματα της στάσεως των άρθρ. (172180) του ποιν. νόμου και της στάσεως, ανυποταξίας και αντιστάσεως των άρθρ. 206-215 της στρ. ποιν. νομοθεσίας καταδιωκομένων κατά την διάρκειαν επιστρατεύσεως, ή πολέμου επεκτείνονται αι διατάξεις των ν. ΤΟΔ΄, ΥΙΕ΄ και ΩΞΗ΄ π. καταδιώξεως της ληστείας (8.Βγ.), συμπράττοντος ως προς την επικήρυξιν εν τη κατά το άρθρον 1 του ν. ΤΟΔ΄ εκθέσει του οικείου βασιλικού επιτρόπου, αντί του εισαγγελέως των πρωτοδικών, εφ’ όσον πρόκειται περί υποθέσεως υπαγομένης εις τας στρατιωτικάς δικαστικάς αρχάς. Τα άρθρα 172-180 του παλαιού Ποιν. Νόμου αντιστοιχούν εις τα άρθρα 170-171 του νέου Ποιν. Κώδικος. Άρθρον 2 Ο αρμόδιος αντιπρόσωπος της κυβερνήσεως, ή ο νομάρχης, δύναται να διατάξη την εκτόπισιν των ανιόντων, κατιόντων, συζύγου, αδελφών, πενθερού, πενθεράς και γυναικαδέλφου, κατά τους όρους του άρθρ. 4 του ν. 1013 της 1 Νοεμ. 1917 π. μεταρρυθμίσεως των αφορωσών την λιποταξίαν και ανυποταξίαν διατάξεων (8.Να.) εφαρμοζομένου κατά τούτο, αντί των σχετικών διατάξεων, του ΤΟΔ΄ νόμου. Άρθρον 3 Αι διατάξεις του προηγουμένου άρθρου εφαρμόζονται και επί των τετελεσμένων ήδη αδικημάτων. Η ισχύς του παρόντος άρθρου άρχεται από της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως καταχωρίσεως αυτού. 