31α. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’αριθ. 947 της 17 Δεκ. 1941/28 Ιαν. 1942 Περί τροποποιήσεως και ερμηνείας διατάξεών τινων του Ν.Δ. 571/1941 και άλλων αγροτικών νόμων. (Εκυρώθη δια της υπ’ αριθ. 256/1946 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου). Άρθρ.4.-1.Απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος πάσα δικαιοπραξία, δι’ ης μεταβιβάζεται η κυριότης ή συνιστάται έτερον εμπράγματον δικαίωμα επί των κατά το άρθρ. 15 του Νόμου ΓΣΒ΄(3202) του 1907, το δεύτερον εδάφιον του άρθρ. 20 του Νόμου ΓΩΠΓ΄(3583) του 1911, το άρθρ. 6 του Νόμου ΔΙΘ΄(4019) του 1912, το άρθρ. 6 του Νόμου 350 του 1914, το άρθρ. 7 του Νόμ. 351 του 1914, το άρθρ. 16 του Νόμ. 352 του 1914 και οιανδήποτε άλλην διάταξιν της Νομοθεσίας περί γαιών του Θεσσαλικού Γεωργικού Ταμείου παραχωρηθεισών προς βοσκήν ζώων εκτάσεων εις αποκατασταθέντας ακτήμονας ή Κοινότητας. 2.Αι ως άνω εκτάσεις δύνανται να εκμισθώνται υπό των Κοινοτήτων μόνον κατά το τμήμα το μη απαραίτητον δια τας υπό των οικείων διατάξεων προβλεπομένας κτηνοτροφικάς ανάγκας των αποκατασταθέντων και των μελών της Κοινότητος, κατόπιν αδείας του Υπουργού της Γεωργίας μνημονευομένης εν τω οικείω συμβολαίω και εκδιδομένης βάσει σχετικής βεβαιώσεως της αρμοδίας Γεωργικής Υπηρεσίας. Πάσα μίσθωσις συναπτομένη κατά παράβασιν της διατάξεως ταύτης είναι απολύτως άκυρος. 