2α. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 22 Απρ./16 Μαΐου 1926 Περί διοικητικής αποβολής από των κτημάτων της Αεροπορικής Αμύνης, περί απαγορεύσεως λήψεως προσωρινών μέτρων κατά του Δημοσίου και της Α.Α. κλπ. (Παραθέτομεν κατωτέρω τα άρθρ. 18, 20, 21, 28 και 30, άτινα δυνατόν να είναι χρήσιμα εν συνδυασμώ προς τας ακολουθούσας διατάξεις). Άρθρ.18.-Δεν χωρούσιν αγωγαί περί προσωρινών μέτρων κατά του Δημοσίου ή της αεροπορικής αμύνης, ή των επ’ ονόματι αυτών επιχειρούντων πράξεις διακατοχής, ενώπιον του ειρηνοδίκου περί διαταράξεως ή αποβολής εκ της διακατοχής, μη ισχύοντος δια τας περιπτώσεις ταύτας του άρθρ. 490 εδάφ. ς΄ της πολιτικής δικονομίας και του περί προσωρινών μέτρων εν ταις περί διακατοχής διαφοραίς Νόμ. ΓΨиΖ΄ καθ’ απάσας αυτού τας διατάξεις. Η διάταξις αύτη εκρίθη αντισυνταγματική δια των αποφάσεων Σ.Ε. 160,365, 373/1930 (βλ. Ευρετ. Νομολογίας τόμ. 2 σελ. 677-78). Αντίθετος απόφ. 161/1939 ολομελείας Α.Π. (Συμπλ. Νομολογίας 1935 - 52 τομ. 3β σελ. 514). Βλ. ήδη άρθρ. 22 Α.Ν. 1539/1938 (κατωτ. σελ. 197) και άρθρ. 780 Πολιτ. Δικον. (τόμ. 10 σελ. 115). Άρθρ.20.-Κατά του Δημοσίου ή της αεροπορικής αμύνης δεν χωρεί πρόσκλησις εις αγωγήν, αι δε υφιστάμεναι εκρεμείς συνεπεία προσκλήσεως δίκαι καταργούνται, «δεν ματαιούται όμως εντεύθεν η δια των αντιρρήσεων ή ενστάσεων του Δημοσίου ή εκκλησιαστικού ταμείου κατά της προσκλήσεως επελθούσα διακοπή της παραγραφής των αξιώσεων αυτών». Βλ. και άρθρ. 7 Α.Ν. 1539/1938 (κατωτ. σελ. 192). Άρθρ.21.-Τα επί ακινήτων κτημάτων δικαιώματα του Δημοσίου, της αεροπορικής αμύνης και των ιερών μονών εις ουδεμίαν υπόκεινται εις το μέλλον παραγραφήν, η δε αρξαμένη παραγραφή ουδεμίαν νόμιμον συνέπειαν κέκτηται, αν μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος δεν συνεπληρώθη η τριακονταετής παραγραφή κατά τους ισχύοντας νόμους. Ομοία διάταξις περιελήφθη και εις το άρθρ. 4 Α.Ν. 1539/1938 (κατωτ. σελ. 192). Σελ. 146(δ) Τεύχος 1239 - Σελ. 58 Άρθρ.28.-Αι προθεσμίαι προς άσκησιν ενδίκων μέσων, προς δήλωσιν του τρίτου επί κατασχέσεων εις χείρας τρίτου και αι πάσης άλλης φύσεως νόμιμοι και δικαστικαί προθεσμίαι εάν ορίζωνται βραχύτεροι των τριάκοντα ημερών, είναι δια την αεροπορικήν άμυναν και δια το Δημόσιον διαρκείας τριάκοντα ημερών. Παρέκτασις της προθεσμίας ταύτης λόγω αποστάσεως χωρεί οσάκις εν τω νόμω ορίζεται τοιαύτη. Εξαιρετικώς επί συντηρητικών μέτρων η προθεσμία προς εμφάνισιν είναι δεκαήμερος, επί δε προσωπικής κρατήσεως πενθήμερος. Βλ. ήδη άρθρ. 9-11 Κώδικος δικών του Δημοσίου (τόμ. 10Α σελ. 263). Άρθρ.30.-Το Δημόσιον και η αεροπορική άμυνα δεν υποχρεούνται εις την οριζομένην δια του άρθρ. 1 του Ν.Δ. της 4 Σεπτ. 1925 «περί της εν μέρει καταργήσεως της ερημοδικίας κλπ.» προκαταβολήν των δια της ερήμην αποφάσεως επιδικασθέντων εξόδων, αλλά πληρώνουσι ταύτα μετά την έκδοσιν της αποφάσεως επί της ανακοπής, δια τακτικού εντάλματος, «ως επίσης δεν υποχρεούνται και εις την καταβολήν του παραβόλου, επεκτεινομένης της εφαρμογής του άρθρου τούτου και επί των λοιπών κυρώσεων δημοσίου δικαίου». Τα εντός « » προσετέθησαν δια του Ν.Δ. 7/15 Ιουλ. 1926. 3 26.Ε.α.2α Διοίκηση Δημοσίων Κτημάτων –Κτηματική Εταιρία Δημοσίου 