1. ΝΟΜΟΣ 3973 της 21/21 Φεβρ. 1929 Περί αγροτικής αποκαταστάσεως παθόντων εκ καθιζήσεως του εδάφους. Άρθρον μόνον.-«Προς αποκατάστασιν πληθυσμών παθόντων εκ καθιζήσεως ή διολισθήσεως του εδάφους, εξ ων κατέστη αδύνατος, επικίνδυνος ή επιζημία η εν τη περιοχή του συνοικισμού ανέγερσις οικοδομών ή η καλλιέργεια του εδάφους, επιτρέπεται όπως ούτοι κατ’ απόλυτον προτίμησιν αποκαθίστανται κατά τας διατάξεις του αγροτικού νόμου εις αδιαθέτους κλήρους απαλλοτριωθέντων κτημάτων ή εις κτήματα υποκείμενα κατά τούτον εις απαλλοτρίωσιν, κείμενα εν τω αυτώ νομώ, οριζόμενα δι’ αποφάσεως του υπουργού της Γεωργίας, στηριζομένης εις βεβαίωσιν των αρμοδίων δημοσίων υπηρεσιών περί της ανάγκης της μετατοπίσεως των παθόντων συνοικισμών. Εξαιρετικώς, εάν η αποκατάστασις εν τω αυτώ νομώ είναι αδύνατος, μετά βεβαίωσιν των άνω αρμοδίων υπηρεσιών, επιτρέπεται αύτη εις γείτονας νομούς. Το παρόν ισχύει από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρου μόνου του ν. 4840 της 26/31 Ιουλ. 1930 περί τροποποιήσεως του ν. 3973 περί αγροτικής αποκαταστάσεως παθόντων εκ καθιζήσεως του εδάφους. 