201. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ.2025 της 18/18 Μάρτ.1992 (ΦΕΚ Α΄42) Εισοδηματική πολιτική που αφορά στο προσωπικό του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ., των Ο.Τ.Α. του προσωπικού των Δ.Ε.Κ.Ο και των τραπεζών του δημόσιου τομεά. Άρθρο μόνο.-1.Από την έναρξη της ισχύος του παρόντος νόμου και μέχρι τέλους του έτους 1992, απαγορεύεται η χορήγηση και συνομολόγηση με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιονδήποτε λόγο αυξήσεων των κάθε είδους, φύσεως και ονομασίας αποδοχών και παροχών προς τους εργαζομένους με οποιαδήποτε σχέση στο δημόσιο τομέα, όπως αυτός είχε οριοθετηθεί με τις διατάξεις της παρ.6 του άρθρ.1 του Νόμ.1256/1982 (ΦΕΚ 65/Α΄) και της παρ.5 του άρθρ.19 του Νόμ.1586/1986 (ΦΕΚ 37/Α΄). 2.Η απαγόρευση αυτή καλύπτει: Κάθε χορήγηση ή συνομολόγηση αυξήσεων, που γίνεται με διάταξη, ρήτρα ή όρο συλλογικής σύμβασης εργασίας, μεσολάβησης, διαιτητικής απόφασης, υπουργικής απόφασης ή οποιουδήποτε είδους διοικητικής πράξεως κανονιστικού χαρακτήρα ή με ατομική σύμβαση εργασίας ή συμφωνία και ειδικότερα: Κάθε είδους αύξηση στις αποδοχές των εργαζομένων δηλ. στους μισθούς, στα ημερομίσθια, στα ωρομίσθια, στα επιδόματα, στα βοηθήματα, στις αποζημιώσεις και στις οποιεσδήποτε άλλες παροχές προς αυτούς, κατά οποιονδήποτε τρόπο ή με οποιαδήποτε μορφή ή ονομασία επιχειρείται είτε με αύξηση υφιστάμενων είτε με θέσπιση ή συνομολόγηση νέων τέτοιων αποδοχών ή παροχών. Εκκρεμείς διαδικασίες ενώπιον οιασδήποτε Αρχής για τους ανωτέρω λόγους καταργούνται. . Σελ.384,90902(α) Τεύχος 1347 Σελ. 18 3.Δεν εμπίπτουν στον περιορισμό των αυξήσεων οι δαπάνες, που προέρχονται από τη μεταβολή της οικογενειακής καταστάσεως ή την υπηρεσιακή εξέλιξη των εργαζομένων βάσει των ισχυουσών διατάξεων κατά την ημερομηνία δημοσιεύσεως του παρόντος 4.Αναστέλλεται για το έτος 1992, η ισχύς της διατάξεως του δεύτερου εδαφίου της παρ.1 του άρθρ.8 του Νόμ.1876/1990 (ΦΕΚ 27/Α΄). 5.Με αποφάσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας δύναται να καθορίζεται το ανώτατο όριο των πάσης φύσεως δαπανών προσωπικού συμπεριλαμβανομένων των εργοδοτικών εισφορών προς τα ταμεία κύριας και επικουρικής ασφαλίσεως, για κάθε οργανισμό και επιχείρηση της παρ.1 του παρόντος άρθρου, οι οποίες δαπάνες πρόκειται να καταβληθούν κατά τη διάρκεια του 1992.Στο ανώτατο αυτό όριο δεν περιλαμβάνονται οι αποζημιώσεις λόγω λύσεως της σχέσεως εργασίας με οιονδήποτε τρόπο. 6.Με αιτιολογημένη απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας δύναται να επιβληθούν κυρώσεις, μετά από ακρόαση των ενδιαφερομένων, στους προέδρους, διοικητές ή γενικούς διευθυντές του κατά περίπτωση οργανισμού, επιχειρήσεως ή τράπεζας της παρ.1 του παρόντος άρθρου οι οποίοι δεν εφαρμόζουν τις διατάξεις του παρόντος, εξαιρουμένων των οργανισμών  της παρ.5 του άρθρ. 19 του Νόμ.1586/1986. Οι ανωτέρω κυρώσεις  συνίστανται: α)στην άμεση λύση της θητείας, συμβάσεως ή οποιασδήποτε άλλης μορφής σχέσεως, που τους συνδέει με τον αντίστοιχο φορέα, και  β)στην καταβολή προστίμου ύψους μέχρι 12 μηνιαίων αποδοχών τους. Η χορηγούμενη εξουσιοδότηση στον Υπ. Εθν. Οικονομίας για την έκδοση αποφάσεων των άνω παρ.5 και 6 παρατείνεται και για τα έτη 1993 και 1994 από την παρ. 10 άρθρ. 38 Νόμ. 2065/1992 (ΦΕΚ Α΄113), Τόμ. 27, σελ.196,471. 7.Η ισχυς του παρόντος νόμου αρχίζει από την 5η Μαρτ.1992. 2.Ζ.α.200-201 Αποδοχές Δημοσίων Υπαλλήλων 