1. ΝΟΜΟΣ 714 της 26/28 Μαρτ. 1916 Περί αδειών εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει. Άρθρ.1.-Οι έχοντες νομίμως υποβάλει αιτήσεις, εις οιανδήποτε κατηγορίαν υπαγομένας, προς έκδοσιν αδείας ερεύνης ή οριστικής παραχωρήσεως μεταλλείων και ισχυριζόμενοι ότι επί του αιτουμένου χώρου ή μέρους αυτού, καθοριζομένου εν ανάγκη δια νέου σχεδιαγράμματος, δεν υπάρχουσιν επικρατέστερα δικαιώματα άλλων, δικαιούνται να υποβάλωσιν εις το υπουργείον της Εθνικής Οικονομίας αίτησιν προς έκδοσιν αδείας προσωρινής εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει. Εν τη αιτήσει ταύτη προσδιορίζεται το προσδοκώμενον κέρδος κατά τόννον μεταλλεύματος, αναπτυσσομένου του αναγκαίου προς εξεύρεσιν αυτού υπολογισμού. Άρθρ.8.-Μετά την λήξιν αδείας εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει, ή μετά την ανάκλησίν της, ο υπέρ ου αύτη δικαιούται να αποκομίση εντός τριών μηνών τα μέχρι της λήξεως ή ανακλήσεως εξωρυγμένα μεταλλεύματα, καθώς και τας εγκαταστάσεις, άνευ ουδεμιάς άλλης απαιτήσεως κατά του Δημοσίου ή του μέλλοντος να λάβη άλλην άδειαν ή παραχώρησιν. Άδειαι εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει μη ανακληθείσαι και μη άκυροι αποδεχθείσαι, δύνανται να ανανεωθώσι κατά την αυτήν διαδικασίαν, εάν κατά το διάστημα της ισχύος των απεκομίσθη ποσόν τόννων πλέον των 3.000. Άρθρ.9.-Προκειμένου περί εξορύξεως ορυκτής καυσίμου ύλης ο υπουργός της Εθνικής Οικονομίας δικαιούται, κατόπιν γνωμοδοτήσεως του κατά το άρθρ. 2 συμβουλίου, εν η ορίζονται οι όροι, να εκδίδη άδειαν διαρκείας ενός έτους εις οιονδήποτε ζητούντα, υπό τον όρον της εξορύξεως τουλάχιστον 3.000 τόννων και εφ’ όσον ου τυχόν προγενέρστεροι αιτηταί δεν ήθελον ζητήσει προ της παρελεύσεως διμήνου από της ισχύος του παρόντος Νόμου άδειαν επί εγγυήσει. Εις την περίπτωσιν του άρθρου τούτου κατατίθεται εγγύησις τουλάχιστον δραχ. 5.000 καταπίπτουσα υπέρ του Δημοσίου εν  περιπτώσει μη εξορύξεως του ορισθέντος ποσού. Υπαρχούσης εκκρεμούς αιτήσεως εκδόσεως αδείας επί εγγυήσει δεν εκδίδεται υπουργική άδεια επί του αυτού χώρου. Εν περιπτώσει εκδόσεως τοιαύτης αδείας, δύναται εν αυτή να ορισθή ποσοστόν τι κατά τόννον ίσον το πολύ προς το 1/2 του προσδωκομένου κέρδους, όπερ κατατιθέμενον κατά τα εν άρθρ. 2 οριζόμενα, παραδίδεται μετά την οριστικήν παραχώρησιν εις τον υπέρ ου αύτη. Άρθρ.10.-Δια τας αδείας επί εγγυήσει ισχύουν πάσαι αι περί μεταλλευτικών ερευνών νόμιμοι διατάξεις, αι αφορώσαι την απαγόρευσιν εργασιών, την ασφάλειαν των έργων, τας αναγκαστικάς απαλλοτριώσεις των ιδιοκτησιών της επιφανείας και την υπέρ του Δημοσίου φορολογίαν. Δι’ εκθέσεως του επιθεωρητού των μεταλλείων ή, διαταγή του επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργού, ετέρου υπαλλήλου της υπηρεσίας των μεταλλείων ή των δημοσίων έργων, ορίζεται ο απαραίτητος δια τας μεταλλευτικάς εργασίας χώρος και προτείνεται η αποζημίωσις του ιδιοκτήτου, ήτις ορίζεται δια της δικαστικής οδού. Ο προκαλών τοιαύτην έκθεσιν προκαταβάλλει δραχ. 150 υπέρ του Δημοσίου. Άρθρ.11.-Εις την περίπτωσιν πολλών συνιδιοκτητών, εν τη κατά το άρθρ.1 του παρόντος Νόμου αιτήσει υπογράφονται ιδιοχείρως ή δια πληρεξουσίου οι αντιπροσωπεύοντες τουλάχιστον τα 3/4 των μερίδων, των υπολοίπων συνιδιοκτητών, εφ’ όσον δεν εζήτησαν εμπροθέσμως την τροποποίησιν της αδείας και την κατ’ αναλογίαν συμμετοχήν των, δικαιουμένων ν’ αξιώσωσι μόνον το αναλογούν αυτοίς μέρος της κατατεθειμένης εγγυήσεως. Το αυτό ισχύει προκειμένου περί αιτήσεων υποβληθεισών συμφώνως προς το άρθρ.9 του Νόμ. 529 δι’ εκάστην αίτησιν, καθώς και δια τους επί του αυτού χώρου υπάρχοντας τυχόν δικαιούχους, τους έχοντας ετέραν αίτησιν της αυτής κατηγορίας. Των τελευταίων όμως τούτων μη υφισταμένων την κατά το άρθρ. 5 εδάφ. α΄ ακύρωσιν της αιτήσεώς των. Αι σχετικαί αιτήσεις εκδικάζονται υπό του κατά το άρθρ. 2 συμβουλίου, αι δε κατά των προτάσεων αυτού ενστάσεις υπό του κατά το άρθρ. 7 συμβουλίου. Άρθρ.12.-Η κατά τον παρόντα νόμον έκδοσις αδείας εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει ουδέν δικαίωμα προτιμήσεως γεννά κατά την κατά τους περί μεταλλείων νόμους τακτικήν εκδίκασιν των αιτήσεων πλην της κατά το δυνατόν  προτάξεως της εκδικάσεως των αιτήΣελ. 579 Εκμετάλλευση Μεταλλείων με εγγύηση 13.Μ.β.1 σεων των αφορωσών τους χώρους εφ’ ων αι προσωριναί άδειαι. Δια λόγον εκδόσεως, αρνήσεως ή ανακλήσεως αδείας εκμεταλλεύσεως και εν γένει εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος Νόμου δεν εγείρεται αγωγή περί αποζημιώσεως κατά του Δημοσίου. ΄Αρθρ.13.-Ο άνευ αδείας ή παρά τους όρους αυτής ή προ της καταθέσεως της εγγυήσεως αποκομίσεως μετάλλευμα τιμωρείται με χρηματικήν ποινήν δραχ. 500 μέχρι δραχ. 5.000. Άρθρ.14.-Δια Β.Δ/τος κανονίζονται τα των εργασιών και της απαρτίας των κατά τα άρθρ. 2 και 7 συμβουλίων και πάσαι αι λεπτομέρειαι της εφαρμογής του παρόντος Νόμου, ισχύοντος από της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του. Άρθρ.2.-1.Επί των αιτήσεων τούτων αποφαίνεται ειδικόν μεταλλευτικόν συμβούλιον (αποτελούμενον εκ των μελών και του επιτρόπου του κατά τον Νόμ. 186 διοικητικού δικαστηρίου των μεταλλείων), όπερ εάν ήθελε κρίνει νόμιμον την αρχικήν αίτησιν και πεισθή περί του βασίμου των ισχυρισμών των αιτούντων, προτείνει την αποδοχήν της αιτήσεως και τους όρους υφ’ ους, κατά την κρίσιν του, δύναται να εκδοθή η ζητουμένη άδεια. («Του συμβουλίου τούτου προεδρεύει ο πρόεδρος των εφετών ή ο νόμιμος αυτού αναπληρωτής, τούτων δε απόντων ή κωλυομένων, προεδρεύει ο παρά τω υπουργείω της Εθνικής Οικονομίας νομικός σύμβουλος, και τούτου ελλείποντος, απόντος ή κωλυομένου, ο νόμιμος αυτού αναπληρωτής»). Το ανωτέρω συμβούλιον συνεχωνεύθη εις το Γνωμοδοτ. Συμβούλιον Μεταλλείων δια του άρθρ. 8 του Π.Δ. 3/4 Ιουν. 1930 περί συγχωνεύσεως κλπ. συμβουλίων του Υπ. Εθν. Οικονομίας. Ήδη αι αρμοδιότητες και τούτου ανήκουσιν εις το Συμβούλιον Μεταλλείων (άρθρ. 80 Οργανισμού Υπ. Βιομηχανίας, τόμ. 13 σελ. 30α). Το εντός « » εδάφιον είχε προστεθή δια του Ν.Δ. της 15/18 Ιουλ. 1919. 2.Εις τους όρους περιλαμβάνεται η διάρκεια της αδείας, μη δυναμένη να υπερβή τα δύο έτη, το ελάχιστον ποσόν των εξορυχθησομένων τόννων, μη δυνάμενον να ορισθή κάτω των 1.000 τόννων και η καταβλητέα δι’ έκαστον εξαγόμενον τόννον εγγύησις, ίση προς τα 9/10 του κατ’ εκτίμησιν προσδοκωμένου κέρδους. 3.Το συμβούλιον δικαιούται να προτείνη την απόρριψιν αιτήσεως αφορώσης χώρον, εφ’ ου πρόκειται να εφαρμοσθή ο Νόμ. 530 του 1914 περί μεταλλευτικής ερεύνης των νέων χωρών. 4.Ο υπουργος της Εθνικής Οικονομίας, εφ’ όσον συμφωνεί και εγκρίνει την πρότασιν του συμβουλίου, εκδίδει άδειαν προσωρινής εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει, δημοσιευομένην εν περιλήψει δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 5.Η εγγύησις κατατίθεται τμηματικώς ανά πεντακοσίους τόννους, δεν επιτρέπεται όμως να αποκομισθή το εξορυχθησόμενον μετάλλευμα εκ της υπό του εκμεταλλευτού εκ των προτέρων ορισθησομένης θέσεως συγκεντρώσεως, προτού κατατεθή η αντιστοιχούσα προς το ποσόν αυτού εγγύησις. 6.Αι σχετικαί πιστοποιήσεις υποβάλλονται εις το υπουργείον της Εθνικής Οικονομίας, όπερ εκδίδει τας αδείας μεταφοράς και εξαγωγής. 7.Η εγγύησις είναι είτε χρηματική, είτε χρεώγραφα του Κράτους, είτε μιας των εν Αθήναις ανεγνωρισμένων τραπεζών, παραμένει δε μέχρι της εκδόσεως τακτικής αδείας ερεύνης ή παραχωρήσεως επί του περί ου πρόκειται χώρου και παραδίδεται εις τον υπέρ ου η άδεια ή παραχώρησις αύτη. 8.Μη υπάρχοντος άλλου τοιούτου δικαιούχου η εγγύησις επιστρέφεται εις τον καταβαλόντα. 9.Εάν μετά την λήξιν αδείας τινός ήθελεν εφαρμοσθή επί του αυτού χώρου ο Νόμ. 530 του 1914, η κατατεθειμένη εγγύησις ανήκει εις τον έχοντα νόμιμα δικαιώματα προς παραχώρησιν του περί ου πρόκειται χώρου. Σελ. 577 Εκμετάλλευση Μεταλλείων με εγγύηση 13.Μ.β.1 10.Εάν μετά παρέλευσιν έτους από της λήξεως αδείας τινός δεν έχει υποβλθή, ή η τυχόν υποβληθεία απερρίφθη, αξίωσις διατηρήσεως της εγγυήσεως υπό ενδιαφερομένου προβάλλοντος ίδια δικαιώματα, η καταβληθείσα εγγύησις επιστρέφεται. 11.Επί των αξιώσεων τούτων αποφαίνεται το κατά το παρόν άρθρον συμβούλιον. 12.Δια Β.Δ/τος κανονίζεται η διαδικασία της επιστροφής της εγγυήσεως καθώς και της εκδικάσεως των εγειρομένων περί την κατατεθειμένην εγγύησιν αμφισβητήσεων, εκδικαζομένων δια της διοικητικής οδού. Βλ. και άρθρ. 5 παρ. 9 εδαφ. 4 του Μεταλλευτικού Κώδικος. Άρθρ.3.-Εν περιπτώσει αμφιβολιών του συμβουλίου και κατόπιν ειδικής αιτήσεως του ενδιαφερομένου, δύναται, εγκρίσει του υπουργού, να ενεργηθή επιτόπιος εξέτασις υπό του επιθεωρητού των μεταλλείων ή άλλου ανωτέρου υπαλλήλου της υπηρεσίας των μεταλλείων ή των δημοσίων έργων, ου η έκθεσις εισάγεται εις το συμβουλίον. Ο αιτών τοιούτον έλεγχον καταθέτει δραχ. 300 υπέρ του Δημοσίου. Άρθρ.4.-Ο λαβών άδειαν εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει οφείλει εντός ανατρεπτικής προθεσμίας ενός μηνός από της προς αυτόν κοινοποιήσεως της αδείας να δημοσιεύση την άδειαν εν μια των εν Αθήναις εκδιδομένων ημερησίων εφημερίδων και μια των τυχόν εν τη πρωτευούση του νομού, ένθα κείται το μεταλλείον, εκδιδομένων. Η τοιαύτη δημοσίευσις αναφέρεται παρ’ αυτού εις το υπουργείον της Εθνικής Οικονομίας και επέχει τόπον αποδοχής της αδείας. Η ημέρα της προς το υπουργείον κοινοποιήσεως της δημοσιεύσεως θεωρείται ως ημέρα ενάρξεως της ισχύος της αδείας. Άδεια εκμεταλλεύεως επί εγγύησει μη κοινοποιηθείσα εντός μηνός από της δημοσιεύσέως της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως, ή της οποίας δεν εγένετο η κατά τα ανωτέρω δημοσίευσις εις εφημερίδας, ή δεν ανεκοινώθη αύτη εις το Υπορυγείον εντός δύο μηνών από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ανακαλείται δι’ αποφάσεως του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Σελ. 578 Άρθρ.5.-Ο αποδεχθείς άδειαν εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει υποχρεούται εντός του χρόνου της ισχύος αυτής να εξορύξη και να αποκομίση εκτός των ορίων του περί ου η άδεια χώρου, ή άλλως να καταναλώση τουλάχιστον το εν τη αδεία οριζόμενον και πάντως ανώτερον των χιλίων τόννων ποσόν μεταλλεύματος, άλλως δι’ αποφάσεως του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας κηρύσσεται άκυρος η αρχική αίτησις, εφ’ ης η άδειά του εστηρίζετο. Εάν προ της λήξεως της αδείας έχη αποκομισθή το τρίτον του ωρισμένου ποσού τούτου και προκαταβληθή η εγγύησις των υπολοίπων, η άδεια παρατείνεται δι’αποφάσεως του υπουργού δια χρόνον το πολύ ίσον προς τον της αρχικής διαρκείας της. Ο αιτών άδειαν προσωρινής εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει δύναται ταυτοχρόνως να αξιώση την μη εφαρμογήν της ανωτέρω περί ακυρώσεως διατάξεως επισυνάπτων γραμμάτιον καταβολής υπέρ του Δημοσίου δραχ. 500, επιστρεφομένων μόνον εν περιπτώσει μη αποδοχής της αιτήσεως ή εκπληρώσεως των όρων της επί εγγυήσει αδείας. Ο αποδεχθείς την άνευ όρου ακυρώσεως τυχόν εκδοθείσαν άδειαν υποχρεούται να προκαταβάλη την δια το ποσόν των τελευταίων πεντακοσίων τόννων του ελαχίστου ορίου αντιστοιχούσαν εγγύησιν, καταπίπτουσαν υπέρ του Δημοσίου εν περιπτώσει μη εξαγωγής του εν τη αδεία οριζομένου ελαχίστου ορίου. Άρθρ.6.-Άδεια εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει, αφορώσα χώρον, εφ’ ου υπάρχει εν ισχύει ή ήθελεν εκδοθή παραχώρησις ή άδεια ερεύνης, είναι αυτοδικαίως άκυρος και ουδέν δίδει τω λαβόντι ταύτην δικαίωμα καθ’ οιουδήποτε. Εάν προϊούσης της τακτικής εξελέγξεως των αιτήσεων ήθελε κριθή δι’ οιονδήποτε λόγον άκυρος αίτησις, εφ’ ης στηρίζεται εκδιδομένη άδεια εκμεταλλεύσεως η τελευταία αύτη καθίσταται ταυτοχρόνως άκυρος. 13.Μ.β.1 Εκμετάλλευση Μεταλλείων με εγγύηση Άρθρ.7.-Πας ενδιαφερόμενος δικαιούται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τεσσαράκοντα ημερών από της κατά το άρθρ. 4 δημοσιεύσεως της αδείας να υποβάλη ενστάσεις κατά της εκδόσεως ή του περιεχομένου αδείας εκμεταλλεύσεως επί εγγυήσει. Αι ενστάσεις εκδικάζονται υπό συμβουλίου (απαρτιζομένου υπό των μελών του διοικητικού συμβουλίου του υπουργείου της Εθνικής Οικονομίας και του κατά το άρθρ. 2 συμβουλίου), όπερ πειθόμενον περί του βασίμου αυτών, ή και εν περιπτώσει αμφιβολίας, προτείνει την τροποποίησιν ή ανάκλησιν της εκδοθείσης αδείας, ήτις συντελείται υποχρεωτικώς δι’ αποφάσεως του επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργού, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και κοινοποιουμένης εις τον ενδιαφερόμενον. Εν πάση περιπτώσει 20 ημέρας μετά την δημοσίευσιν τοιαύτης τροποποιήσεως ή ανακλήσεως, αύτη θεωρείται κοινοποιημένη εις τον ενδιαφερόμενον και εν περιπτώσει ανακλήσεως απαγορεύεται πάσα περαιτέρω εργασία. Δια την εκδίκασιν των ενστάσεων δύναται να εφαρμοσθή και το άρθρ. 3 του παρόντος Νόμου. Και το συμβούλιον ενστάσεων συνεχωνεύθη εις το Γνωμοδοτικόν Συμβούλιον Μεταλλείων αι δε ανωτέρω αρμοδιότητες ήδη ανήκουσιν εις το Συμβούλιον Μεταλλείων (Βλ. σχόλ. υπό το άρθρ. 2 του παρόντος). 