5. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 3196 της 20/23 Απρ. 1955 Περί διατάξεών τινων αφορωσών την καταπολέμησιν του αφθώδους πυρετού. Άρθρ.1.-Εν περιπτώσει εκδηλώσεως αφθώδους πυρετού επί μηρυκαστικών και χοίρων και προς κατάσβεσιν των αρχικών και μεμονωμένων εστιών, εκτός των υπό του Β.Δ. από 26 Μαρτ. 1936 «περί μέτρων προς πρόληψιν και καταστολήν των μεταδοτικών νοσημάτων των κατοικιδίων ζώων» προβλεπομένων μέτρων δύναται κατόπιν γνωματεύσεως των Κτηνιατρικών υπηρεσιών και δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού να διατάσσηται η θανάτωσις απάντων των εντός των ως άνω εστιών λοιμοβλήτων και λοιμυπόπτων ζώων. Άρθρ.4.-Κύνες αδέσποτοι ή ελευθέρως κυκλοφορούντες θανατούνται, διωκωμένου άμα του κατόχου του ζώου. Άρθρ.5.-Παν ζώον παρουσιάζον έκδηλα συμπτώματα λύσσης θανατούται και θάπτεται μετά του δέρματος, απαγορευομένης της νεκροψίας, εκτός εαν ήθελε κριθή αναγκαία αύτη οπότε και διενεργείται μόνον υπό κτηνιάτρου. Άρθρ.6.-α)Κύνες ή γαλαί ή έτερα σαρκοφάγα ζώα δηχθέντα υπό ζώου εκ λύσσης πάσχοντος ή εις επαφήν μετά υπόπτου λύσσης ελθόντος θανατούνται, εκτός εάν το δηχθέν ζώον έχει αποδειδειγμένως εμβολιασθή κατά της λύσσης προ εικοσαημέρου τουλάχιστον και ουχί πέραν του έτους, ο δε ιδιοκτήτης δέχεται συμπληρωματικόν εμβολιασμόν του ζώου του, αναλαμβάνων την ευθύνην της απομονώσεως αυτού επί 30 ημέρας, β)μηρυκαστικά ζώα, χοίροι και μόνοπλα δηχθέντα υπό ζώου εκδήλως εκ λύσσης πάσχοντος απομονούνται επί εξάμηνον υπ’ ευθύνην του ιδιοκτήτου και υπό την επίβλεψιν του Νομοκτηνιάτρου. Σελ. 654(β) Τεύχος Ε61-Σελ. 82 Επί των ζώων τούτων κατά την κρίσιν του Νομοκτηνιάτρου δύναται να διενεργήται υποχρεωτικός αντιλυσσικός εμβολιασμός, γ)το γάλα των εν απομονώσει διατελούντων ζώων δύναται να καταναλωθή μετά βρασμόν, το δε κρέας αυτών δύναται να διατεθή εις την κατανάλωσιν κατόπιν κτηνιατρικής επιθεωρήσεως και εφ’ όσον το ζώον ήθελε σφαγή εντός 5 ημερών από του δήγματος ή μετά εξάμηνον. Άρθρ.7.-Πας κάτοχος κυνός ή ετέρου ζώου, το οποίον παρουσίασε έκδηλα ή ύποπτα συμπτώματα λύσσης ή έδηξεν ανθρώπους ή ζώα ή απωλέσθη υποχρεούται να προσέλθη εις την πλησιεστέραν Αστυνομικήν Αρχήν ή τον Νομοκτηνίατρον και ν’ αναφέρη τούτο. Τα ύποπτα λύσσης ζώα ιδίως όταν έχουν δήξη ανθρώπους ή ζώα απομονούνται, εγκλειόμενα εις ασφαλές μέρος μέχρι της εξετάσεως αυτών υπό του κτηνιάτρου, όστις και παρακολουθεί ταύτα επί 15 ημέρας. Απαγορεύεται η αγοραπωλησία εν γένει ζώων εν απομονώσει διατελούντων. Εκ τούτων τα προς εργασίαν κατάλληλα επιτρέπεται να εργάζωνται, λαμβανομένων όλων των προφυλάξεων, ώστε ταύτα να μη δύνανται να δάκνωσι. Άρθρ.8.-Πας δηχθείς υπό ζώου λυσσώντος ή υπόπτου λύσσης ή υπό ζώου εξαφανισθέντος ή θανατωθέντος, υποχρεούται ν’ αναφέρη τούτο εις την πλησιεστέραν Αστυνομικήν Αρχήν και να υποβληθή το ταχύτερον εις αντιλλυσικήν θεραπείαν παρά τω Λυσσιατρείω Θεσ/νίκης. Άρθρ.9.-Εφ’ όσον εις Αγροτικάς περιοχάς η επιδημία σημειώνει εντατικήν έκτασιν και η περιφέρεια έχει κηρυχθή εντόνως μολυσμένη κατά τας εκθέσεις του αρμοδίου Νομιάτρου και Νομοκτηνιάτρου, δύναται δι’ αποφάσεως του Νομάρχου να διατάσσηται η γενική θανάτωσις όλων των εν τη περιφερεία κυνών, εφ’ όσον ούτοι δεν έχουσιν υποστή εντός του έτους προληπτικόν αντιλυσσικόν εμβολιασμόν. Άρθρ.10.-Η ισχύς της παρούσης λόγω υφισταμένης κατεπειγούσης ανάγκης άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτής εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η εκτέλεσις ταύτης ανατίθεται εις τας Αστυνομικάς, Αγρονομικάς και Κοινοτικάς Αρχάς. Άρθρ.11.-Οι παραβάται της παρούσης θα διώκονται και τιμωρούνται συμφώνως τω Α.Ν. 2520/1940 «περί υγειονομικών διατάξεων» και τοις άρθρ. 284 και 285 του Ποινικού Κώδικος. Καταπολέμηση επιζωοτιών 17.Θ.κ.6 Άρθρ.2.-Εις τους ιδιοκτήτας των ούτω θανατουμένων ζώων καταβάλεται υπό του δημοσίου αποζημίωσις ίση προς ολόκληρον την προ της νοσήσεως αξίαν των, εκτός εάν ήθελεν επιτραπή η πώλησις του κρέατος ή του δέρματος ή και αμφοτέρων, οπότε το εκτάκτως πραγματοποιούμενον έσοδον εκπίπτει εκ της εκτιμηθείσης αξίας. Η αποτίμησις της αξίας των θανατουμένων ζώων γίνεται υπό τριμελούς επιτροπής, οριζομένης εκάστοτε δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού. Για την επιτροπή που προβλέπεται από το άνω άρθρο Βλέπε σχόλιο άρθρ. 2 Π.Δ. 1142/1980 (κατωτ. αριθ. 16). Άρθρ.3.-Προς πρόληψιν εισβολής ή επεκτάσεως της νόσου δύναται κατόπιν γνωματεύσεως των αρμοδίων Κτην/κών υπηρεσιών και δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού να διατάσσεται η διενέργεια προληπτικών υποχρεωτικών εμβολιασμών υπό Κτην/τρων επί των επιδεκτικών μολύνσεων ζώων εις περιφερείας ή και περιμετρικάς ζώνας καθοριζομένας εν τη αποφάσει ταύτη ή και εν ανάγκη καθ’ άπασαν την χώραν. Εις τας περιπτώσεις ταύτας το εμβόλιον θα χορηγήται δωρεάν. Άρθρ.4.-(Τροποποιείται το άρθρ. 2 Β.Δ. 3 Απρ. 1954 περί εφαρμογής του άρθρ. 1 Ν.Δ. 2500/53 επί του προσωπικού του Υπουργείου Γεωργίας, τόμ. 16). Άρθρ.5.-Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του επί της Γεωργίας Υπουργού κανονισθήσεται πάσα λεπτομέρεια προς εκτέλεσιν του παρόντος. Άρθρ.6.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (Αντί για τη σελ. 653(α) Σελ. 653(β) Τεύχος Ε61-Σελ. 81 17.Θ.κ.3-5 Καταπολέμηση επιζωοτιών 6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΝΟΜΑΡΧΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ Αριθ. 102517 της 14/24 Απρ. 1956 (ΦΕΚ Β΄ 79) Περί μέτρων προς πρόληψιν και καταπολέμησιν της λύσης. Εν όψει του Νόμ. 3200/1955 «περί διοικ. αποκεντρώσεως» του άρθρ. 1 του Α.Ν. 2520/1940 «περί μέτρων προστασίας της δημοσίας υγείας» ως και του από 26.3.1936 Β.Δ./τος «περί μέτρων προς πρόληψιν και καταπολέμησιν των μεταδοτικών νόσων των κατοικιδίων ζώων», ως ετροποποιήθη τούτο δια του από 19.7.1951 Β.Δ/τος. Εκδίδομεν την κάτωθι υγειονομικήν διάταξιν: Άρθρ.1.-Πας κάτοχος κυνός υποχρεούται να δηλώση εντός 10 ημερών από της δημοσιεύσεως της παρούσης, εις το οικείον Αστυνομικόν Τμήμα ή όπου δεν υπάρχει τοιούτον εις τον πρόεδρον της Κοινότητος, την κατοχήν αυτού (κυνός) ως και το είδος του (κυνηγετικός, ποιμενικός, φύλαξ, πολυτελείας). Άρθρ.2.-α)Κύνες κυκλοφορούντες εν δημοσία οδώ δέον να φέρωσι φίμωτρον και να χειραγωγώνται υπό των κατόχων των δι’ αλύσεως, β)κάτοχοι κυνηγετικών κυνών εξερχόμενοι προς θήραν μετά των κυνών των δέον να ώσιν εφωδιασμένοι δια δελτίου αντιλυσσικού εμβολιασμού και ειδικού μεταλλίου ανηρτημένου εις το περιλαίμιον και χορηγουμένου παρά της Νομοκτηνιατρικής Υπηρεσίας. Οι ανωτέρω διερχόμενοι δια πόλεων ή χωρίων δέον να χειραγωγώσιν τους κύνας των οίτινες δέον να φέρωσι φίμωτρον. Άρθρ.3.-Κύνες φύλακες θα παραμένωσιν κατ’ οίκον προσδεδεμένοι δι’ ισχυράς αλύσεως καθ’ όλην την ημέρα και εις θέσιν ασφαλή από την επίθεσιν και δήξιν ξένου αδεσπότου ή λυσσώντος κυνός. 