5. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 844 της 3/11 Σεπτ. 1937 Περί συμπληρώσεως του Α.Ν. 394/1936 περί χαρακτηρισμού και όρων εργασίας προσωπικού ξενοδοχείων. Άρθρ.1–6.–(Καταργήθηκαν από το άρθρ.21 περίπτ. β΄ Νόμ. 1077/1980, ανωτ. σελ. 98,28). Άρθρ.7.–Ο έλεγχος και η επίβλεψις της τηρήσεως κανονισμών και των αφορωσών εν γένει τους όρους και τας συνθήκας εργασίας του προσωπικού των ξενοδοχείων ύπνου πάσης κατηγορίας, διατάξεων υπάγεται εις την αποκλειστικήν αρμοδιότητα των οργάνων Επιθωρήσεως Εργασίας και Τουριστικής Αστυνομίας και εν ελλείψει τοιούτων των Αστυνομικών Οργάνων εν γένει, ενεργούντων βάσει εντολών και οδηγιών του Υφυπουργείου Εργασίας. Άρθρ.8.–(Τροποποιείται το άρθρ.7 του Α.Ν. 394/1936, ανωτ. αριθ. 3). Το άρθρ.12 του Νόμ. 5205 καταργείται διατηρουμένης εν ισχύϊ της υπέρ της ήδη σχολής τουριστικών επαγγελμάτων οριζομένης εισφοράς 0,50% επί του φιλοδωρήματος. Οι εν ισχύϊ εκάστοτε νόμοι περί συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουν εφαρμογήν και επί του προσωπικού ξενοδοχείων. Αι συλλογικαί συμβάσεις περί υπαλλήλων ξενοδοχείων καταρτίζονται υπό την εποπτείαν του Υφυπουργείου Εργασίας και υπογράφονται υπό των γενικωτέρων ή τοπικών επαγγελματικών οργανώσεων εργοδοτών ή ξενοδόχων και των επαγγελματικών οργανώσεων μισθωτών ή υπαλλήλων ξενοδοχείων. Άρθρ.9.–(Τροποποιούνται τα άρθρ.1, 3 και 11 του Α.Ν. 394/1936, ανωτ. αριθ. 3). Άρθρ.10.–Άπαν το περί ου ο Α.Ν. 394 προσωπικόν ξενοδοχείων ύπνου εγγράφεται υποχρεωτικώς εις το υπό του άρθρ.14 του νόμου τούτου προβλεπόμενον ταμείον αλληλοβηθείας και περιθάλψεως. Η εγγραφή γίνεται υπό του διοικ. συμβουλίου του ταμείου βάσει των επαγγελματικών βιβλιαρίων και των μητρώων εργαζομένου προσωπικού ξενοδοχείων. Ο τρόπος εισπράξεως των πόρων του ταμείου τούτου ως και τα της λειτουργίας εν γένει του ταμείου καθορίζονται δια του καταστατικού, καταρτιζομένου υπό του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου εγκρινομένου υπό του Υφυπουργείου Εργασίας και δημοσιευομένου εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Μέχρι της εκδόσεως του καταστατικού τα της διοικήσεως και διαχειρίσεως του ταμείου ρυθμίζονται υπό του Δ. Συμβουλίου αυτού. Σελ. 220(α) Τεύχος Δ93 – Σελ. 110 Δια την είσπραξιν των πόρων του ταμείου έχουν εφαρμογήν άπασαι αι διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. «Η κατά μήνα εισφορά του προσωπικού των ξενοδοχείων και η ισόποσος ομοία των εργοδοτών αυτών ξενοδόχων εις το Ταμείον Ασφαλίσεως ξενοδοχοϋπαλλήλων, ορίζεται από 1ης Ιουλ. 1942 εις 4% επί των πάσης φύσεως τακτικών αποδοχών του προσωπικού (μισθού, φιλοδωρήματος, και αποτιμήσεως τροφής), δι’ έκαστον των μερών (προσωπικού και εργοδότου). 2.Η ως άνω εισφορά δύναται ν’ αυξηθή δια διατάξεως καταστατικής εγκρινομένης κατά τας εν ισχύϊ περί εγκρίσεως Καταστατικών ή κανονισμών Ασφαλιστικών Οργανισμών διατάξεις. 3.Η κατά το άρθρ.14 εδ. 2β του Α.Ν. 394/1936 κράτησις επί των μισθωμάτων των ξενοδοχείων ύπνου υπέρ του ως ανωτέρω Ταμείου οριζομένη εφεξής εις 3% καταβάλλεται και υπό των Διευθυντών των ιδιοχρήστων ξενοδοχείων και υπολογίζεται επί του τεκμαρτού μισθώματος ως καθορίζεται τούτο υπό της αρμοδίας Οικονομικής Εφορίας. 4.Το Ταμείον Ασφαλίσεως ξενοδοχοϋπαλλήλων ασφαλίζει άπαν το εις τα Ξενοδοχεία Ύπνου εργαζόμενον προσωπικόν κατά της ασθενείας και των κινδύνων της μητρότητος και παρέχει εφ’ άπαξ χρηματικά βοηθήματα εις τους εξερχομένους της υπηρεσίας, λόγω γήρατος ή αναπηρίας ως και εις τας οικογενείας αυτών εν περιπτώσει θανάτου του ησφαλισμένου. Τα των παροχών τούτων ως και τα της ασφαλίσεως της ασθενείας παρά του Ταμείου Ασφαλίσεως ξενοδοχοϋπαλλήλων, τα της λειτουργίας επιτροπών αυτού εν επαρχίαις και τα της λειτουργίας εν γένει του Ταμείου ρυθμίζονται δια Καταστατικού εγκρινομένου κατά τα εν ισχύϊ περί εγκρίσεως Καταστατικών και Κανονισμών Ασφαλιστικών Οργανισμών οριζόμενα. 18.Ζ.γ.5 Προσωπικό ξενοδοχείων Το πρώτον Καταστατικόν του Ταμείου τούτου επί τη προτάσει του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου εγκρίνεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μη απαιτουμένης άλλης διατυπώσεως. Μέχρι της εγκρίσεως του εν λόγω Καταστατικού εφαρμογήν δια την διοίκησιν και διαχείρισιν αυτού και τας παροχάς έχουν αι συναφείς διατάξεις της τελευταίας παραγράφου του δευτέρου εδαφίου του άρθρ.10 του Α.Ν. 894/1937. Δια την παροχήν της προσθέτου ως άνω ασφαλίσεως πέραν της ασθενείας το Ταμείον τηρεί ίδιον λογαριασμόν υπό τον τίτλον «Κεφάλαιον Προνοίας Ξενοδοχοϋπαλλήλων». Πόροι του Ταμείου χρησιμοποιούμενοι δια την ενίσχυσιν του Κεφαλαίου τούτου είναι πρόσθετος εισφορά ξενοδόχων και προσωπικού ξενοδοχείων ίση με 2% επί των πάσης φύσεως αποδοχών αυτού (μισθού, φιλοδώρημα και αποτίμησις τροφής). Δια την είσπραξιν των πόρων του Ταμείου έχουν εφαρμογήν κατ’ αναλογίαν πάσαι αι εν ισχύϊ διατάξεις, δύναται δε να καθιερωθή και ειδικόν ένσημον εισπράξεως». Αι εντός « » παράγραφοι τροποποιηθείσαι δια της τρίτης παραγράφου άρθρ.4 Ν.Δ. 1180/1942 (κατωτ. αριθ. 7) αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ.4 Ν.Δ. 1828/1942, (κατωτ. αριθ. 8). Η κατά μήνα προσωπική επί πλέον εισφορά των μετόχων του ταμείου ορίζεται εις δραχ. 20 δια τους υπηρετούντας εις τα τουριστικά Ξενοδοχεία υπέρ αυτού και δραχ. 10 δια πάντας τους λοιπούς και τους βοηθούς. Άρθρ.11.–Δια Δ/τος εκδιδομένου προτάσει των Υφυπουργών Εργασίας και Τύπου και Τουρισμού, μετά γνώμην του Δ. Συμβουλίου της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων, δύνανται οι κατά το άρθρ.7 του Α.Ν. 567/1937 (18. Βη. 1) πόροι της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων εκ συνδρομών των εργοδοτών και μισθωτών των Τουριστικών Επαγγελμάτων των εισπράττωνται δι’ επικολλήσεως ειδικού ενσήμου επί των συμφώνως τω από 27 Σεπτ. 1924 Δ/τι περί εβδομαδιαίας αναπαύσεως των υπαλλήλων Ξενοδοχείων ύπνου, εστιατορίων, καφενείων κλπ. (15. Κγ. 2) καταστάσεων εργασίας του προσωπικού. Η επικόλλησις των ενσήμων γίνεται υπό των ιδιοκτητών, διευθυντών ή διαχειριστών των επιχειρήσεων των Τουριστικών επαγγελμάτων προ της προσαγωγής των καταστάσεων προς θεώρησιν, η δε διαγραφή των ενσήμων διενεργείται υπό του Επιθεωρητού ή Επόπτου Εργασίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής κατά την θεώρησιν. Πάσαι αι επιχειρήσεις αι ανήκουσαι εις Τουριστικά επαγγέλματα τα καθορισθέντα συμφώνως τη 1η παραγράφω του άρθρ.4 του Α.Ν. 567/1937, υποχρεούνται να υποβάλωσι καταστάσεις προς θεώρησιν ως ανωτέρω εις ας να περιλαμβάνωνται πάντες  ανεξαιρέτως οι παρ’ αυταίς εργαζόμενοι επί οιαδήποτε αμοιβή. Η παράλειψις υποβολής των ανωτέρω καταστάσεων προς θεώρησιν, και η παραμέλησις επικολλήσεως των ενσήμων επ’ αυτών πλην των λοιπών συνεπειών, επιφέρει δια τον υπεύθυνον ιδιοκτήτην, διευθυντήν ή διαχειριστήν της επιχειρήσεως και τας υπό του άρθρ.15 του Α.Ν. 394/1936 προβλεπομένας ποινάς. Άρθρ.12.–Αι διατάξεις του Α.Ν. 394/1936 και του παρόντος δύναται να κωδικοποιηθώσι δια Δ/τος, επιτρεπομένης της μεταβολής σειράς άρθρων παραγράφων κλπ. και διαγραφής ή διορθώσεως του αριθμού αυτών εφ’ όσον ούτω δεν μεταβάλλεται το περιεχόμενον αυτών και δημοσιεύονται υπό αύξοντα αριθμόν του παρόντος Νόμου. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 