2. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 608 της 14/19 Απρ. 1948 Περί διοικήσεως και διαχειρίσεως των δι’ αρδεύσεις χρησιμοποιουμένων υδάτων. Άρθρ.1.-1.Δημόσια ύδατα δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου είναι άπαντα τα ρέοντα ή στάσιμα επιφανειακά ή υπόγεια ύδατα της χώρας, πλην των ιδιωτικών υδάτων, ως καθορίζεται υπό της επομένης παραγράφου. 2.Ιδιωτικής κυριότητος ύδατα είναι τα επόμενα: α)Η εν ιδιωτικώ κτήματι αναβλύζουσα πηγή και το υπό το ιδιωτικόν έδαφος ύδωρ. β)Τα μέσω τεχνικού έργου εκτελεσθέντος παρά του κυρίου, νομέως ή κατόχου του κτήματος συγκεντρούμενα ή αγόμενα εις την επιφάνειαν υπόγεια ύδατα. γ)Τα εκ δημοσίων υδάτων ελκόμενα δι’ ιδιωτικούς σκοπούς δυνάμει τίτλων ή παραχωρήσεων. δ)Τα εντός ιδιωτικού κτήματος συγκεντρούμενα όμβρια ύδατα, οίον έλη, τέλματα, μικραί λίμναι. ε)Τα εντός τεχνητών αγωγών ή σωλήνων δι’ ιδιωτικούς, κοινοτικούς ή δημοτικούς σκοπούς ρέοντα ύδατα, ως και τα εντός πάσης φύσεως δεξαμενών κειμένων επί του εδάφους ιδιωτικού κτήματος διοχετευόμενα ύδατα. Άρθρ.9.-1.Όσα εκ των ιδιωτικών υδάτων είτε λόγω ποσότητος, είτε λόγω θέσεως χρησιμοποιούνται ή δύνανται να χρησιμοποιηθώσι πέραν της πραγματικής εξυπηρετήσεως των αρδευτικών αναγκών του ιδιοκτήτου, δύνανται ν’ απαλλοτριώνται αναγκαστικώς δι’ αρδεύσεις δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού, μετά σύμφωνον γνώμην του οικείου Συμβουλίου, υπέρ Νομικών ή Φυσικών Προσώπων, Δημοσίων Υπηρεσιών και Γεωργικών Ιδρυμάτων μεθ’ απάντων των επ’ αυτών εμπραγμάτων δικαιωμάτων, υφισταμένων δουλειών πάσης φύσεως ως και πάσης απαραιτήτου δια τα έργα ιδιοκτησίας εν τη εννοία της οποίας περιλαμβάνονται πηγαί και οδοί μεταφοράς και προσπελάσεως εις τα έργα, αγωγοί αρδεύσεως, ως και υδρόμυλοι, υδροτριβαί μετά των εγκαταστάσεών των κλπ. 2.Ο Υπουργός της Γεωργίας δι’ ομοίας αποφάσεώς του, τηρουμένων των διατυπώσεων της 1ης παραγράφου, δύναται επίσης να συνιστά δουλείας  ύδατος και διοχετεύσεως αυτού, να επιβάλη περιορισμούς πάσης φύσεως να δεσμεύη και διαθέτη ύδατα προς άρδευσιν υπέρ των εν τη προηγουμένη παραγράφω προσώπων και εις εξαιρετικάς περιπτώσεις υπέρ των αναγκών και της εξυπηρετήσεως του κοινωνικού συνόλου. Επίσης δύναται να επιβάλη περιορισμούς εις ιδιοκτησίας επί κτημάτων προς άρδευσιν αποχέτευσιν και αποστράγγισιν των αρδευτικών υδάτων και να διατάσση την επίταξιν αντλητικών εγκαταστάσεων και μέσων διανομής υδάτων, μηχανημάτων και άλλων αντικειμένων χρησίμων δια τας αρδεύσεις, αποχετεύσεις και αποστραγγίσεις. 3.Διαρκούσης της επιτάξεως αι αντλητικαί εγκαταστάσεις και τα μηχανήματα λειτουργούσι τη μερίμνη και ευθύνη του κυρίου αυτών. Προσωρινή επίταξις – Παραχώρησις  χρήσεως κλπ. Άρθρ.10.-1.Εις κατεπειγούσης φύσεως περιπτώσεις δύναται ο Υπουργός της Γεωργίας, δι’ αποφάσεώς του, να επιτάσση προσωρινώς και να παραχωρή την χρήσιν των κατά το άρθρ. 9 του παρόντος Νόμου υδάτων, πηγών, αγωγών αρδεύσεως κλπ. δια τους κατά το αυτό ως άνω άρθρον σκοπούς. Εν η περιπτώσει επακολουθήση απαλλοτρίωσις, αύτη θεωρείται ανατρέχουσα εις τον χρόνον της επιτάξεως ήτις διατηρείται εν ισχύϊ άχρι τελειώσεως της απαλλοτριωτικής διαδικασίας. 2.Από της εφαρμογής της περί επιτάξεως Υπουργικής αποφάσεως οφείλεται εις τον ιδιοκτήτην ή τον δικαιούχον αποζημίωσις χρήσεως, ως και αποζημίωσις δια τας τυχόν καταβαλλομένας υπ’ αυτού δαπάνας προς λειτουργίαν μηχανικών εγκαταστάσεων. 3.Εάν μετά την επίταξιν του κτήματος, ο ιδιοκτήτης αυτού ή ο δικαιούχος οπωσδήποτε αποζημιώσεως, εκαρπώθη εν όλω ή εν μέρει αυτό, η οφειλομένη εις τούτον αποζημίωσις υπολογίζεται δια μόνον τον χρόνον καθ’ ον εστερήθη ούτος της χρήσεως και καρπώσεως του επιταχθέντος. Επίσης η οφειλομένη δια τον χρόνον της επιτάξεως αποζημίωσις συμψηφίζεται προς την επιδικασθησομένην τοιαύτην δια την επιγενομένην τυχόν απαλλοτρίωσιν. 4.Τα του καθορισμού της οφειλομένης κατά το παρόν άρθρον αποζημιώσεως, των δικαιούχων ταύτης, των υποχρέων εις την  καταβολήν Σελ. 465 Αρδεύσεις 16.Ζ.α.2 αυτής, ως και τα του τρόπου καταβολής της καθορισθήσονται δια Β.Δ/των εκδοθησομένων προτάσει του επί της Γεωργίας Υπουργού. Ομοίως καθορίζονται τα της αποζημιώσεως των δικαιούχων δια την κατά το άρθρ. 9 παρ. 2 του παρόντος Νόμου δέσμευσιν υδάτων, την επίταξιν ή δέσμευσιν αντλητικών εγκαταστάσεων και μέσων διανομής υδάτων ή άλλων αντικειμένων χρησίμων δια τας αρδεύσεις, αποχετεύσεις και αποστραγγίσεις ως και δια την κατά το αυτό άρθρ. 9 και το άρθρ. 7 παρ. 2 του παρόντος επιβολήν περιορισμών επί της χρήσεως ιδιοκτησιών και ιδιωτικών υδάτων. Βλέπε σχετικώς το Β.Δ. της 2/16 Μαρτ. 1949 (κατωτ. αριθ. 4). Άρθρ.11.-1.Η απαλλοτρίωσις, επίταξις, δέσμευσις, ως και η επιβολή ετέρων βαρών και περιορισμών, διατάσσονται κατά τους όρους των άρθρ. 7, 8, 9 και 10 υπέρ και δαπάναις των εκ ταύτης ωφελουμένων προσώπων. 2.Αι κατά τα άρθρ. 7, 8, 9 και 10 εκδιδόμεναι αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας δημοσιεύονται δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Εις κατεπειγούσης φύσεως περιπτώσεις αι περί επιτάξεως, δεσμεύσεως ή επιβολής περιορισμών Υπουργικαί αποφάσεις, δύνανται να τίθενται εν ισχύϊ από της κοινοποιήσεως αυτών εις τους ενδιαφερομένους. 3.Αι κατά την παρ. 2 του παρόντος άρθρου αποφάσεις του Υπουργού της Γεωργίας αποτελούσι πλήρη βεβαίωσιν της εκ των διατασσομένων αναγκαστικών μέτρων δημοσίας ωφελείας. 4.Η οφειλομένη λόγω της αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ή επιβολής εμπραγμάτων βαρών αποζημίωσις, ορίζεται υπό του αρμοδίου κατά τόπον Προέδρου Πρωτοδικών, μετά γνωμοδότησιν της κατά το άρθρ. 16 του παρόντος Νόμου Επιτροπής. Δια της αυτής αποφάσεως του Προέδρου των Πρωτοδικών καθορίζονται οι δικαιούχοι της αποζημιώσεως και οι υπόχρεοι προς καταβολήν ταύτης. Όπου απαιτείται κατά την κρίσιν της εν τω προηγουμένω εδαφίω Επιτροπής καταμέτρησις και αποτύπωσις του κτήματος, αύτη ενεργείται τη εγκρίσει του Υπουργού Γεωργίας υπό της Τοπογραφικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Γεωργίας, εφαρμοζομένων κατ’ αναλογίαν των διατάξεων των άρθρ. 56 και επέκεινα του Αγροτικού Κώδικος (2880). Αι σχετικαί δαπάναι βαρύνουν τα υπέρ ων η απαλλοτρίωσις πρόσωπα και εισπράττονται κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Ο Πρόεδρος των Πρωτοδικών, εν τη κατά την παρούσαν παράγραφον δικαιοδοσία του κρίνει εκ των ενόντων κατά την διαδικασίαν των άρθρ. 634 επ. της Πολιτικής Δικονομίας, λαμβάνων υπ’ όψιν και την σχετικήν γνωμοδότησιν της κατά το πρώτον εδάφιον της παρούσης Επιτροπής, ως και την υπό  Σελ. 466 της Τοπογραφικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Γεωργίας καταμέτρησιν του κτήματος, οσάκις αύτη ενεργείται κατά τα εν των δευτέρω εδαφίω της παρούσης οριζόμενα. Κατά της αποφάσεως του Προέδρου Πρωτοδικών χωρεί έφεσις ενώπιον του αρμοδίου Προέδρου Εφετών εντός δέκα πέντε ημερών από της κοινοποιήσεως. Ο Πρόεδρος Εφετών δικάζει κατά την αυτήν διαδικασίαν. Η απόφασις του Προέδρου Εφετών εις ουδέν τακτικόν ή έκτακτον ένδικον μέσον υπόκειται. 5.Οι δικαιούχοι της κατά τας διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 10 του παρόντος αποζημιώσεως, εάν δεν αποδέχωνται την κατά το αυτό άρθρον καθοριζομένην αποζημίωσιν, δύνανται ν’ ακολουθήσουν δαπάναις αυτών, την κατά την παρ. 4 του παρόντος άρθρου οριζομένην διαδικασίαν. 6.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και επί των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, επιτάξεων, δεσμεύσεων και περιορισμών των επιβληθέντων δι’ αποφάσεων του Υπουργού της Γεωργίας εκδοθεισών μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου, εφόσον η οφειλομένη εις τους δικαιούχους αποζημίωσις δεν έχει καθορισθή κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 1731/1939 ή του Νόμ. 481/1943. Άρθρ.12.-1.Δια την διαχείρισιν των προς άρδευσιν διατιθεμένων επί τη βάσει των διατάξεων του παρόντος υδάτων και την δικαιοτέραν και επωφελεστέραν ρύθμισιν της διανομής αυτών μεταξύ των ενδιαφερομένων καλλιεργητών, εφόσον δεν υφίστανται Αναγκαστικοί Συνεταιρισμοί Εγγείων Βελτιώσεων, δύνανται να συνιστώνται δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Γεωργίας ή του Γενικού Διοικητού, τριμελείς ή πενταμελείς τοπικαί Επιτροπαί αρδεύσεως αποτελούμεναι εκ καλλιεργητών της υπό άρδευσιν περιοχής και Δημοσίων Υπαλλήλων προτεινομένων υπό του Διευθυντού της αρμοδίας Διευθύνσεως Γεωργίας. «Αι τοπικαί Επιτροπαί Αρδεύσεως αποτελούσιν ίδια Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, του προσωπικού των τελούντος προς αυτάς εις έννομον σχέσιν του ιδιωτικού Δικαίου. Τα της εν γένει λειτουργίας, διοικήσεως, συνθέσεως και διαχειρίσεως των Τ.Ε.Α., ως και πάσα ετέρα αναγκαία λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν του παρόντος καθορισθήσονται δι’ αποφάσεων του Υπουργού της Γεωργίας». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δυνάμει του άρθρ. 49 του Ν.Δ. 3784/1957, τόμ. 17 σελ. 252, 61. 16.Ζ.α.2 Αρδεύσεις 2.«Αι ως άνω Τοπικαί Επιτροπαί Αρδεύσεως επιμελούνται: α)Του καθορισμού του χρόνου και της σειράς αρδεύσεως, ήτοι της συντάξεως του Κανονισμού Αρδεύσεως. β)της εκτελέσεως παντός τεχνικού έργου αναγκαιούντος δια την επωφελή χρησιμοποίησιν των προς άρδευσιν διατιθεμένων υδάτων. Προς επίτευξιν του ως άνω σκοπού αι Τ.Ε.Α. δύνανται να συνάπτωσιν δάνεια παρά της Α.Τ.Ε. ή ετέρου Πιστωτικού Οργανισμού δια την εξυπηρέτησιν της αποπληρωμής των οποίων δύνανται να εγχωρώσι προς τον δανειστήν ανάλογον ποσοστόν των ετησίων εσόδων των, άτινα εν περιπτώσει καθυστερήσεως εισπράττονται παρά του δανειστού ως ίδια αυτού έσοδα. γ)Του ελέγχου της επωφελούς και καλής χρησιμοποιήσεως του αρδευτικού ύδατος υπό των ενδιαφερομένων καλλιεργητών. δ)Της επιβολής και της εισπράξεως αρδευτικών τελών δι’ αντιμετώπισιν των εξόδων διοικήσεως και διαχειρίσεως των υδάτων. ε)Της προσλήψεως υδρονομικών οργάνων και λοιπών υπαλλήλων αναγκαιούντων δια την διοίκησιν και διαχείρισιν των διατιθεμένων υδάτων». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 49 του Ν.Δ. 3784/1957, τόμ. 17 σελ. 252,61. 3.Κατά των αποφάσεων των εν λόγω Τοπικών Επιτροπών, δύναται εντός 15θημέρου ανατρεπτικής προθεσμίας από της κοινοποιήσεως αυτών να υποβληθή ένστασις ενώπιον του οικείου Αγρονομικού Συμβουλίου υπό την ειδικήν σύνθεσίν του εκ των Ειρηνοδίκου, Γεωπόνου και Αγρονόμου όπερ αποφαίνεται εντός ομοίας προθεσμίας από της υποβολής αυτώ της σχετικής ενστάσεως. Κατά της αποφάσεως του ως άνω Συμβουλίου δύναται ν’ ασκηθή προσφυγή ενώπιον της κατά το αρθρ. 16 Επιτροπής, ήτις αποφαίνεται αμετακλήτως εντός ομοίας επίσης προθεσμίας από της υποβολής της εν λόγω προσφυγής εις ταύτην. 4.Ο έλεγχος της διοικήσεως των ανωτέρω Τοπικών Επιτροπών Αρδεύσεως ανατίθεται εις την παρά τη Δ/σει Υδάτων του Υπουργείου Γεωργίας Υπηρεσίαν εφαρμογής Α.Ν. 1924/1939 ήτις μετονομάζεται εις Υπηρεσίαν (Ε.Δ.Τ.Ε.Α.) Ελέγχου Διοικήσεως Τοπικών Επιτροπών Αρδεύσεως, διατηρούσα κατά την πρώτην εφαρμογήν του παρόντος, το ήδη υπηρετούν παρ’ αυτήν προσωπικόν. Δια την εν γένει παρακολούθησιν και τον έλεγχον της διοικήσεως και διαχειρίσεως των κατά τ’ ανωτέρω Τοπικών Επιτροπών Αρδεύσεως, αποσπώνται παρά τη αρμοδία Διευθύνσει Υδάτων μέχρι δύο το πολύ Λογιστικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Γεωρ γίας έχοντες πτυχίον Ανωτάτης ή Μέσης Εμπορικής Σχολής, ως και εις διοικητικός τοιούτος έχων πτυχίον Νομικής ή Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Επιστημών. 5.Οι Τμηματάρχαι των Διευθύνσεων Υδάτων και Υδραυλικών Κατασκευών οσάκις εισηγούνται θέματα της αρμοδιότητός των εις το Συμβούλιον Εγγειοβελτιωτικών Έργων, θεωρούνται ως έκτακτα μετά ψήφου μέλη του Συμβουλίου τούτου. 6.Η οργάνωσις Νομικών Προσώπων της αρμοδιότητος του Υπουργείου Γεωργίας, εχόντων ως σκοπόν την εκτέλεσιν τεχνικών έργων πάσης φύσεως περιλαμβάνεται εις την αρμοδιότητα της Διευθύνσεως Υδραυλικών Κατασκευών η δε παρακολούθησις της λειτουργίας αυτών ασκείται κατά τα εν τω αρθρ. 12 παρ. 2ζ΄του Νόμ. 481/1943 οριζόμενα. Άρθρ.13.-1.Η μη συμμόρφωσις των υποχρέων επί των κατά τας διατάξεις του παρόντος ως και τας διατηρουμένας τοιαύτας του Νόμ. 481/43 λαμβανομένων μέτρων και επιβαλλομένων υποχρεώσεων, ως και η διατάραξις των δικαιούχων εν τη ενασκήσει των κατά τας αυτάς ως άνω διατάξεις αναγνωριζομένων αυτοίς διακαιωμάτων, θεωρούνται ως αγροτικά αδικήματα, διωκόμενα, εκδικαζόμενα και τιμωρούμενα αυτεπαγγέλτως ή τη αιτήσει παντός έχοντος έννομον συμφέρον, κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 1010/1937 «περί κώδικος Αγροτικής Ασφαλείας» ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. 2.Εν αρνήσει των υποχρέων προς καταβολήν των υπό του παρόντος και των διατηρουμένων διατάξεων Νόμ. 481/43 προβλεπομένων τελών, εισφορών και φόρων, διακόπτεται η περαιτέρω παροχή αυτοίς αρδευτικού ύδατος, τα δε καθυστερούμενα ποσά, βεβαιούμενα αρμοδίως, εισπράττονται υπέρ του δικαιούχου Νομικού προσώπου ή Επιτροπής Αρδεύσεως κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. 3.Αι αναγκαιούσαι δαπάναι δι’ οδοιπορικά έξοδα και αποζημιώσεις εν γένει των εις την διοίκησιν, διαχείρισιν και την εποπτείαν και τον έλεγχον της διοικήσεως και διαχειρίσεως των αρδευτικών υδάτων απασχολουμένων υπαλλήλων βαρύνουσι τα έσοδα των ασκούντων την διοίκησιν και διαχείρισιν των αρδευτικών υδάτων Τοπικών Επιτροπών Αρδεύσεων ή άλλων Νομικών Προσώπων, υφ’ ων και καταβάλλονται κατά τα εκάστοτε δι ειδικών αποφάσεων του Υπουργού της Γεωργίας οριζόμενα. 4.Κυρούνται αι μέχρι της ισχύος του παρόντος εκδοθείσαι προς τον κατά την προηγουμένην παράγραφον σκοπόν αποφάσεις του Υπουργού της Γεωργίας. (Αντί της σελ. 467) Σελ. 467(α) Τεύχος 418-Σελ. 43 Αρδεύσεις 16.Ζ.α.2 5.Η κατάρτισις του κατά τον Νόμ. 481/1943 (αρθρ. 12) Μητρώου επωφελών και επιβλαβών δια την γεωργίαν υδάτων, ενεργείται ως προς μεν τα Νομικά και γεωργοτεχνικά στοιχεία υπό της Διευθύνσεως Υδάτων ως προς δε τα Υδρολογικά και υδροτεχνικά τοιαύτα υπό της Διευθύνσεως Υδραυλικών Κατασκευών του Υπουργείου Γεωργίας. Άρθρ.14.-1.Εκτός των δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Γεωργίας υποβαλλομένων εκάστοτε υπό την διοίκησιν και διαχείρισιν αυτού αρδευτικών υδάτων, συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος, τα λοιπά δημόσια ή ιδιωτικά ύδατα εξακολουθούσι διεπόμενα υπό των ισχυουσών διατάξεων, ως αύται τροποποιούνται δια του παρόντος Νόμου. 2.Επί συγκρούσεως ετεροειδών χρήσεων του ύδατος, ήτοι προς παραγωγήν ενεργείας ή άρδευσιν, προκειμένου περί παροχετεύσεως μεγίστης παροχής ουχί ανωτέρας των 200 λιτρών ανά δευτερόλεπτον ή υδραυλικής δυνάμεως μέχρι 25 ίππων, το αρμόδιον Αγρονομικόν Συμβούλιον τη αιτήσει παντός έχοντος έννομον συμφέρον ή και αυτεπαγγέλτως, γνωμοδοτεί περί της προτιμητέας εκάστοτε χρήσεως. Εν η περιπτώσει προτιμηθή η δι’ άρδευσιν χρήσις, την σχετικήν απόφασιν εκδίδει ο επί της Γεωργίας Υπουργός συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος. Κατά της γνωμοδοτήσεως του εν τω προηγουμένω εδαφίω Συμβουλίου δύναται εντός 15 ημερών από της υπό του άρθρ. 5 παρ. 4 του Α.Ν. 1010/37 προβλεπομένης επικολλήσεως, ν’ ασκηθή προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής του άρθρ. 16 του παρόντος Νόμου, υποχρεουμένης να αποφασίση εντός 5θημέρου. 3.Επί υδάτων μείζονος σπουδαιότητος εφαρμόζονται αι διατάξεις του Ν. 1381/1944. Άρθρ.2.-1.Επί δημοσίων υδάτων ιδιωτικόν δικαίωμα αποκτάται εφεξής μόνον δια παραχωρήσεως υπό του Δημοσίου κατά τους κειμένους Νόμους και τας σχετικάς διατάξεις του παρόντος. 2.Τα μέχρι τούδε νομίμως κτηθέντα ή αναγνωρισθέντα ιδιωτικά δικαιώματα επί δημοσίων υδάτων περιορίζονται αποκλειστικώς εις την χρήσιν δι’ ην εκτήθη το ιδιωτικόν δικαίωμα και μέχρι της πραγματικής ανάγκης του δικαιούχου, απαγορευομένης της προς τρίτους διαθέσεως του περισσεύματος θεωρουμένου ως δημοσίου ύδατος. Άρθρ.15.-Αι βάσει του παρόντος Νόμου αρμοδιότητες των Περιφερειακών Γεωργικών Υπηρεσιών ασκούνται εν τη περιοχή της υπηρεσίας παραγωγικών έργων Μακεδονίας δια της Υπηρεσίας ταύτης και δια των Κεντρικών ή Περιφερειακών Υπηρεσιών αυτής, όπου δε δεν υπάρχουν τοιαύται υπό των Γεωργικών Υπηρεσιών. Άρθρ.16.-1-2.(Προεβλέπετο η συγκρότησις και η λειτουργία Επιτροπών με τας εν παρ. 3 αρμοδιότητας. Αι επιτροπαί αύται καταργήθησαν δια του άρθρ. 1 Β.Δ.25 Σεπτ./8 Οκτ. 1957(ΦΕΚ Α’ 200) (τόμ. 2 σελ. 206,421) αι δε αρμοδιότητες αυτών ανετέθησαν εις τα δια του Β.Δ/τος τούτου συσταθέντα Νομαρχιακά Συμβούλια Γεωργίας). Σελ. 468(α) Τεύχος 418-Σελ. 44 3.Η Επιτροπή αυτή προτείνει εις τον Υπουργό της Γεωργίας την λήψιν παντός μέτρου εκ των εν τω παρόντι Νόμω προβλεπομένων ή προκαλουμένη υπό του Υπουργού της Γεωργίας, εκφράζει γνώμην επί της λήψεως των μέτρων τούτων. Άρθρ.17.-1.Τα αρδευτικά ύδατα του ποταμού Σελινούντος διατίθενται προς ικανοποίησιν των αρδευτικών αναγκών απάντων των αγροκτημάτων των περιφερειών του Δήμου Αιγίου και των Κοινοτήτων Κουλούρας, Κροκόβης, Τεμένης και Βαλημίτικων, κατά τας διατάξεις του παρόντος Νόμου. 2.Το Ν.Δ. 1870/42 «περί διακανονισμού της υδρονομής και χρήσεως των αρδευτικών υδάτων του Χειμάρρου Σελινούντος» καταργείται. 3.Η άρδευσις του Ληλαντίου Πεδίου της Επαρχίας Χαλκίδος διέπεται αποκλειστικώς υπό του Νόμ. 191/1946 διατηρουμένου εν όλω εν ισχύϊ. Άρθρ.18.-1.Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού της Γεωργίας, κανονισθήσονται πάσαι αι αναγκαίαι λεπτομέρειαι δια την εκτέλεσιν του παρόντος Νόμου, και ιδία τα της συστάσεως και λειτουργίας Ειδικών Ταμείων αρδεύσεων, τα της συντάξεως αρδευτικών κανονισμών, τα της Αστυνομίας των αρδευτικών υδάτων και των προσώπων άτινα θα έχουν την επίβλεψιν και τον έλεγχον της καλής διανομής τούτων, τα της μισθοδοσίας ή των αποζημιώσεως αυτών, ως και τα της αμοιβής ή αποζημιώσεως των μελών και του Γραμματέως των δια του παρόντος ή δι’ αποφάσεων του Υπουργού της Γεωργίας συνιστωμένων Επιτροπών, τα του καθορισμού και της εισπράξεως των υποχρεωτικών εισφορών και αρδευτικών τελών εκ μέρους των αρδευομένων, τα της συνθέσεως και αρμοδιότητος των παρά τη Δ/σει Υδάτων Τμημάτων και Υπηρεσιών, τα της αρμοδιότητος του Συμβουλίου Εγγειοβελτιωτικών Έργων, τα της συστάσεως Ειδικού Συμβουλίου και των θεμάτων εφ’ ων τούτο αποφαίνεται, ως και παν άλλον σχετικόν ζήτημα. 2.Τ’ απαραίτητα Β.Δ/τα δια την ρύθμισιν των αναγκαιουσών λεπτομερειών, όσον αφορά τα ζητήματα της Αστυνομίας των αρδευτικών υδάτων εκδίδονται προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Δημοσίας Τάξεως. 16.Ζ.α.2 Αρδεύσεις ΄Αρθρ.19.-1.Εις το εδάφ. α της παρ. 2 του άρθρ. 12 του Νόμ. 481/43 η εν αρχή φράσις «εισηγείται εις τον Υπουργόν της Γεωργίας και εις το Συμβούλιον Εγγειοβελτιωτικών Έργων» αντικαθίσταται δια της φράσεως «εισηγείται εις τον Υπουργόν της Γεωργίας και εις το οικείον Συμβούλιον». 2.Διατηρούνται εν ισχύϊ αι διατάξεις των άρθρ. 7 παρ. πρώτη, 8, 9 παρ. 3, 10, 12 πλην του εδαφ. η΄ της παρ. 2, 13, 14 παρ. 1 εδαφ. πρώτον και 15 πλην της παρ. 3 και του τελευταίου εδαφίου της παρ. 4 του Νόμ. 481/1943 «περί διοικήσεως και διαχειρίσεως των δι’ αρδεύσεις χρησιμοποιουμένων υδάτων» ως ετροποποιήθησαν. 3.Το εδάφ. β΄ της πρώτης παραγράφου του άρθρ. 13 του Νόμ. 481/1943 αντικαθίσταται ως εξής:»από το τμήμα Εγγείων Βελτιώσεων το οποίον επιμελείται της καταρτίσεως γεωργοοικονομικών μελετών σχετιζομένων με την εκτέλεσιν εγγειοβελτιωτικών έργων». 4.Αι διατάξεις των εδάφ. α-ζ της παρ. 1 του άρθρ. 14 του Νόμ. 481/1943 διατηρούνται εν ισχύϊ μέχρι της εκδόσεως των υπό του άρθρ. 18 παρ. 1 του παρόντος προβλεπομένων Β.Δ/των. 5.Η οργάνωσις, η εποπτεία και ο έλεγχος των κατά το άρθρ. 8 του Νόμ. 481/43 συνιστωμένων Ειδικών Ταμείων Αρδεύσεως περιλαμβάνονται εις την αρμοδιότητα της Διευθύνσεως Υδάτων. 6.Διατηρούνται εν ισχύϊ αι διατάξεις του άρθρ. 1 παρ. 1 και του αρθρ. 2 παρ. 1 του Ν.Δ. 1292/1942 «περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως των υδάτων των Πηγών» Κατ’ Αγιάννη «Σκλαβοχωρίου». Επί των κατά το προηγούμενον εδάφιον υδάτων εφαρμόζονται περαιτέρω αι διατάξεις του παρόντος Νόμου. Άρθρ.20.-Αι διατάξεις του παρόντος Νόμου έχουσιν εφαρμογήν δι’ εκείνα μόνον τα έργα, όσα υπάγονται εις την αρμοδιότητα του Υπουργείου Γεωργίας βάσει των διατάξεων του Α. Νόμ. 1381/1944. Άρθρ.21.-1.Από της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργούνται: α)Αι διατάξεις των άρθρ. 1 εώς 6 συμπεριλαμβανομένου, της δευτέρας παραγράφου του άρθρ. 7, αι διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρ. 9, του άρθρ. 11, του εδάφ.η της παρ. 2 του άρθρ. 12, της παρ. 2 του άρθρ. 14, της παρ. 3 και του τελευταίου εδαφίου της παρ. 4 του άρθρ. 15 και του άρθρ. 16 του Νόμ. 481/1943. β)Ο Α.Ν. 1924/1939 «περί συμπληρώσεως και τροποποιήσεως των Νόμ. 4639 και 6075 περί Αναγκαστικών Συνεταιρισμών Εγγείων Βελτιώσεων» πλην του αρθρ. 4 αυτού, ως και πάσα άλλη διάταξις Νόμου αντικειμένη εις τας διατάξεις του παρόντος, ούτινος η ισχύς άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 2.Καταργούνται αι διατάξεις του Ν.Δ. 1865/42 «περί συστάσεως Υδραυλικού Ταμείου Αρδεύσεως Ανατ. Κορινθίας» ως και πάσα άλλη διάταξις σχετική προς τα αρδευτικά ύδατα του Ασωπού Ποταμού, ων η διοίκησις και διαχείρισις θέλει ασκείται του λοιπού κατά τας διατάξεις του παρόντος Νόμου. Κυρούνται αι κατά τας διατάξεις του Νόμ. 481/1943 εκδοθείσαι αποφάσεις του Υπουργού της Γεωργίας, αι αφορώσαι την διοίκησιν και διαχείρισιν των κατά το προηγούμενον εδάφιον υδάτων. Άρθρ.22.-1.Επιτρέπεται ίνα δια Β.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Γεωργίας, κωδικοποιηθώσιν εις ενιαίον κείμενον αι διατάξεις του παρόντος Νόμου και αι διατηρούμεναι εν ισχύϊ διατάξεις του Νόμ. 481/1943 και λοιπών σχετικών Νόμων. 2.Κατά την κωδικοποίησιν ταύτην, ήτις θα φέρει τον αριθμόν του παρόντος Νόμου, επιτρέπεται διάφορος κατάταξις της σειράς των άρθρων, παραγράφων και εδαφίων αυτών, ως και πάσα άλλη αναγκαία διαρρύθμισις, εφ’ όσον δια ταύτης δεν αλλοιούται η έννοια των κειμένου αυτών. Άρθρ.23.-Τα υπό του άρθρ. 1 παρ. 3 του από 8 Μαΐου 1936 Β.Δ/τος "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 15.9.34 Δ/τος" ως και υπό της παρ. 2 του άρθρ. 9 του Α.Ν. 1246/38 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των Α.Ν.813/37"περί προωθήσεως της εντατικής καλλιεργείας" και 815/37 "περί ρυθμίσεως ζητημάτων αφορώντων τα γεωργικά μηχανήματα και εργαλεία" προβλεπόμενα χρηματικά όρια παροχής ενισχύσεως υπό των Γεωργικών Ταμείων των Νομών δια την εκτέλεσιν μικρών εγγειοβελτικών έργων αναπροσαρμόζονται εις το διακοσιαπλάσιον. Η εκτέλεσις του αρθρ. τούτου ανατίθεται εις την Β΄ Διεύθυνσιν Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας. Άρθρ.3.-1.Οι ιδιοκτήται, νομείς ή κάτοχοι αρτεσιανών φρεάτων υποχρεούνται όπως τοποθετηθώσιν επ’ αυτών δικλείδας και όπως ρυθμίζωσι την εκροήν αυτών αναλόγως προς τας υφισταμένας πραγματικάς ανάγκας χρήσεως του ύδατος και εις τρόπον ώστε ν’ αποφεύγηται η συνεπεία ασκόπου εκροής εξάντλησις των υδροφόρων στρωμάτων, η επιζημία κατάκλυσις εδαφών και η δημιουργία ελοσογόντων εστιών. 2.Εν αρνήσει των υποχρέων όπως τοποθετήσωσι τας κατά την προηγουμένην παράγραφον ρυθμιστικάς δικλείδας αύται τοποθετούνται μερίμνη της αρμοδίας Διευθύνσεως Γεωργίας, της σχετικής δαπάνης βαρυνούσης τους υποχρέους και εισπραττομένης, παρ’ αυτών κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Η κατά το προηγούμενον εδάφιον δαπάνη διατίθεται υπό των Δ/νσεων Γεωργίας εκ των πιστώσεων του πρ/σμού Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, εις ας και αποδίδεται το παρά των υποχρέων εισπραττόμενον κατά τ’ ανωτέρω ποσόν. 3.Η μετά την τοποθέτησιν των ρυθμιστικών δικλείδων μη συμμόρφωσις των υποχρέων προς τας κατά τας διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου επιβαλλομένας αυτοίς υποχρεώσεις, αποτελεί αδίκημα τιμωρούμενον δια ποινής φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή χρηματικής ποινής τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων δραχμών, ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων, εκδικαζόμενον δε κατά την διαδικασίαν περί Μονομελών Πλημμελειοδικείων ως κατεπείγον. «Εάν το αρτεσιανόν ανήκει εις την κοινότητα ή τον δήμον τας ανωτέρω υποχρεώσεις έχει η κοινότης ή ο δήμος. Εν περιπτώσει παραβάσεως με τας αυτάς ποινάς της παρ. 3 τιμωρείται ο κάτοικος της κοινότητας ή ο δημότης». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 3 άρθρ. 20 του Νόμ. 1988/52 (κατωτ. Ζβ. 2). Άρθρ.24.-(Ερμηνεύονται αι παρ. 1 και 2 του άρθρ. 8 Ν.Δ. 55/1946 τόμ. 16 σελ. 135). Σελ. 469 Αρδεύσεις 16.Ζ.α.2 Άρθρ.4.-Ο κύριος ακινήτου δύναται να ζητήση την δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, μετά γνώμην του οικείου Συμβουλίου σύστασιν δουλείας διοχετεύσεως ύδατος εκ πηγής ή φρέατος ή ποταμού εφ’ ου έχει δικαίωμα προς άρδευσιν ή υδρολίπανσιν του ακινήτου του, εις βάρος των ενδιαμέσων αγροτικών ακινήτων. Ο καθορισμός της καταβλητέας αποζημιώσεως γίνεται δι’ αποφάσεως του Προέδρου Πρωτοδικών της τοποθεσίας των βαρυνομένων δια της δουλείας ακινήτων κατά την διαδικασίαν του Νόμ. ΒΧΗ΄. (Αντί για τη σελ. 463) Σελ. 463(α) Τεύχος ΣΤ22-Σελ. 101 Αρδεύσεις 16.Ζ.α.2 Άρθρ.5.-1.Ο κατά το προηγούμενον άρθρον δικαιούχος της δουλείας υποχρεούται να προβή δαπάναις του εις τα αναγκαία κατασκευάσματα, εις τρόπον ώστε εξ αυτής να μη παρακωλύεται εις τρίτους κυρίους παρακειμένων ακινήτων η άσκησις των δικαιωμάτων των επ’ αυτών. 2.Τα ανωτέρω κατασκευάσματα, καθοριζόμενα υπό Επιτροπής οριζομένης δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Γεωργίας εκ τριών το πολύ δημοσίων τεχνικών υπαλλήλων, συντελούνται, υποχρεωτικώς, συγχρόνως με τα έργα της διοχετεύσεως. 3.Εν παραλείψει του δικαιούχου της δουλείας να προβή εις τ’ αναγκαία δια την διοχέτευσιν κατασκευάσματα και τας αναγκαίας εκάστοτε επισκευάς των έργων διοχετεύσεως μετά προηγουμένην πρόσκλησιν του κυρίου του δουλεύοντος, απαγγέλλεται δι’ αποφάσεως του αρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικών κατά την κατά το προηγούμενον άρθρον διαδικασίαν κατάργησις της δουλείας. Διαχείρισις και χρήσις αρδευτικών υδάτων Άρθρ.6.-1.Πάντα τα ζητήματα τα σχέσιν έχοντα με τας αρδεύσεις ήτοι η χρήσις, ρύθμισις, εκμετάλλευσις, διοίκησις, διανομή και διαχείρισις των υδάτων της Χώρας των χρησιμοποιουμένων ή δυναμένων να χρησιμοποιηθούν δι’ αρδεύσεις, υπάγονται, από της δημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου, εις την αρμοδιότητα του επί της Γεωργίας Υπουργού ασκουμένην δια των παρ’ αυτώ Υπηρεσιών Δ/σεως Υδάτων και Διευθύνσεως Υδραυλικών Κατασκευών, των κατά τόπους Γεωργικών Υπηρεσιών, ως και της Αγροτικής Ασφαλείας, κατά τα εν τοις οικείοις άρθροις του παρόντος ειδικώς οριζόμενα. 2.Υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υπουργού της Γεωργίας υπάγονται του λοιπού και τα Ειδικά Ταμεία, τα Νομικά Πρόσωπα εν γένει ως και οι Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου, ως αποκλειστικός ή κύριος σκοπός είναι αι αρδεύσεις. 3.Δια την εφαρμογήν της παρ. 1 του παρόντος άρθρου εν περιπτώσει παροχετεύσεως ύδατος εκ ποταμών ή μεγάλων ροών χρησίμων και δι’ άλλους σκοπούς μη αρδευτικούς απαιτείται κοινή απόφασις των Υπουργών Γεωργίας και Δημοσίων Έργων. Άρθρ.7.-«1.Επιτρέπεται στον Υπουργό Γεωργίας να παραχωρεί, με απόφασή του, δικαίωμα χρήσης των δημοσίων υδάτων για αρδεύσεις ή άλλους γεωργικούς σκοπούς». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1341/30-30 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 38), (τόμ. 17 (2) σελ. 226, 15) Σελ. 464(α) Τεύχος ΣΤ22-Σελ. 102 2.Εάν δια την χρήσιν των ανωτέρω υδάτων απαιτούνται απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών και εμπραγμάτων δικαιωμάτων οιασδήποτε φύσεως και περιεχομένου, ή η επιβολή περιορισμών, διατάσσονται δι’ ομοίας αποφάσεως εκδιδομένης κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου, τηρουμένων των διατάξεων των άρθρ. 2 και 9 του παρόντος Νόμου. «3.Επιτρέπεται στους Υπουργούς Γεωργίας και Δημοσίων Έργων να παραχωρούν, με κοινή απόφασή τους, δικαίωμα χρήσης των δημόσιων υδάτων και για μη γεωργικούς σκοπούς». Η παρ. 3 προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 11 Νόμ. 1341/30-30 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 38), (τόμ. 17 (2) σελ. 226, 15). Άρθρ.8.-Δια της κατά το προηγούμενον άρθρον εκδιδομένης αποφάσεώς του ο Υπουργός της Γεωργίας δικαιούται: α)Να καθορίζη και ρυθμίζη την χρήσιν και εκμετάλλευσιν των υδάτων δι’ αρδεύσεις κατά τον επωφελέστερον δια την γεωργίαν τρόπον αναλόγως του υπάρχοντος ύδατος και των αναγκών των ενδιαφερομένων και να περιορίζη τας υπαρχούσας υδατικάς δουλείας ή την προνομιακήν χρήσιν του ύδατος ή οιασδήποτε κεκτημένα δικαιώματα επί παντός είδους υδάτων εις τας απαραιτήτους ανάγκας του δικαιούχου κατά τα υπό του άρθρ. 9 του παρόντος οριζόμενα. Από της δημοσιεύσεως της ως άνω Υπουργικής αποφάσεως δεν επιτρέπεται η λήψις προσωρινών μέτρων αποσκοπούντων εις την ρύθμισιν της νομής και γενικώς της χρήσεως υδάτων, περί ων ορίζεται υπό της ως άνω Υπουργικής αποφάσεως, κατά τρόπον διάφορον του υπό ταύτης ορισθέντος. 16.Ζ.α.2 Αρδεύσεις β)Να επιβάλη, υπό τας προϋποθέσεις του άρθρ. 20 του παρόντος, δια την προώθησιν των αρδεύσεων, την εκτέλεσιν και συντήρησιν έργων συλλογής, αυξήσεως, αντλήσεως, διοχετεύσεως, αποχετεύσεως και καλλιτέρας διανομής των υδάτων, ως και την κατασκευήν φραγμάτων προς συλλογήν ομβρίων υδάτων, υπό των εν τη παρ. 1 του άρθρ. 9 αναφερομένων προσώπων και να καθορίζη τον τρόπον της εκτελέσεως των έργων τούτων. γ)Να ελέγχη την χρήσιν και εκμετάλλευσιν των προς άρδευσιν διατιθεμένων υδάτων, να ρυθμίζη τα της αρδεύσεως εν γένει, την χρησιμοποίησιν του ύδατος δι’ ωρισμένας καλλιεργείας, την έκτασιν και περιοδικότητα της αρδεύσεως, την διάρκειαν αυτής, καθώς και τα της εκτελέσεως και συντηρήσεως των προς τούτο απαιτουμένων έργων. δ)Να κηρύσση ωρισμένας περιοχάς της περιφερείας της τέως Διοικήσεως της Πρωτευούσης κεκορεσμένας φρεάτων κοινών ή αρτεσιανών και να απαγορεύη την ανόρυξιν άλλων προς άντλησιν αρδευτικών υδάτων. Ο παρά την τοιαύτην απαγόρευσιν ανορύσσων φρέαρ τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και χρηματικής ποινής μέχρι 500.000 δραχμών και το ανορυχθέν φρέαρ κλείεται δαπάναις αυτού δια της Αστυνομικής Αρχής ή επιμελεία των εν τη παρ. 1 του άρθρ. 9 αναφερομένων προσώπων. ε)Εάν δια την εκτέλεσιν των υπό των προηγουμένων παραγράφων οριζομένων επιβάλλεται η απαλλοτρίωσις εμπραγμάτων δικαιωμάτων, διατάσσεται αύτη δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Γεωργίας εκδιδομένης κατά τας διατάξεις του άρθρ. 7 παρ. 2 του παρόντος Νόμου. Ιδιωτικά ύδατα 