2. ΝΟΜΟΣ υπ΄ αριθ. 4305 της 15/30 Μαΐου 1963 (ΦΕΚ Α΄ 78) Περί κυρώσεως της μεταξύ της Ελλάδος και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Συμβάσεως περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως και εκτελέσεως δικαστικών αποφάσεων κλπ. ΄Αρθρον μόνον.-1.Κυρούται η εν Αθήναις την 4ην Νοεμ. 1961 υπογραφείσα μεταξύ των Κυβερνήσεων του Βασιλείου της Ελλάδος και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Σύμβασις «περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως και εκτελέσεως Δικαστικών αποφάσεων, Συμβιβασμών και Δημοσίων εγγράφων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων», ης το κείμενον έπεται εις Ελληνικόν και Γερμανικόν Πρωτότυπον. 2.΄Απασαι αι διατάξεις της ως άνω Συμβάσεως κτώνται από της δημοσιεύσεως του παρόντος ισχύν διατάξεων Νόμου. ΣΥΜΒΑΣΙΣ Μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδος και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως και εκτελέσεως δικαστικών αποφάσεων, συμβιβασμών και δημοσίων εγγράφων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων. ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ Αναγνώρισις δικαστικών αποφάσεων ΄Αρθρ.9.-Ο διάδικος όστις ζητεί την κήρυξιν της εκτελεστήτητος οφείλει να προσαγάγη: 1.Kεκυρωμένον και δι΄ επισήμου σφραγίδος εσφραγισμένον αντίγραφον του πλήρους κειμένου της αποφάσεως. 2.Το πρωτότυπον ή κεκυρωμένον αντίγραφον του εγγράφου εξ ου προκύπτει ότι εις τον μη μετάσχοντα της διαδικασίας (δίκης) διάδικον η κλήσις ή το εισαγωγικόν της διαδικασίας (δίκης) έγγραφον ή δικαστική πράξις επεδόθη κατά το άρθρ. 3 αριθ. 2 στοιχ. α 3.Το πρωτότυπον ή κεκυρωμένον αντίγραφον του αποδεικτικού επιδόσεως ή άλλου εγγράφου, εξ ου προκύπτει ότι η απόφασις εκοινοποιήθη εις τον διάδικον κατά του οποίου επιδιώκεται η εκτέλεσις. 4.Το έγγραφον δι΄ου πιστοποιείται ή εξ ου προκύπτει ότι η απόφασις είναι εκτελεστή κατά το δίκαιον του Κράτους εις το οποίον αύτη εξεδόθη. 5.Την απόδειξιν ότι ούτος παρέσχεν επιβληθείσαν εις αυτόν εγγύησιν. 6.Μετάφρασιν των προαναφερθέντων εγγράφων εις την γλώσσαν του εις ο εγένετο η προσφυγή Δικαστηρίου, ήτις να πιστοποιήται ως ακριβής υπό διπλωματικού ή προξενικού εκπροσώπου ή υπό επισήμως διωρισμένου ή ωρκισμένου μεταφραστού ενός των δύο Κρατών. ΄Αρθρ.10.1.Εν τη αποφάσει επί της αιτήσεως προς κήρυξιν της εκτελεστότητος το εις ο η προσφυγή Δικαστήριον οφείλει να περιορίζεται εις την έρευναν εάν προσήχθησαν τα κατά το άρθρ. 9 απαιτούμενα έγγραφα και υφίσταταί τις εκ των εις  το άρθρ. 3 της Συμβάσεως κατονομαζομένων λόγων αρνήσεως. Κατ΄ ουδεμίαν περίπτωσιν η απόφασις της οποίας ζητείται η εκτελεστότης θα εξετάζεται από απόψεως νομιμότητος (ως προς την ουσίαν). 2.Εάν η απόφασις η οποία ζητείται να κηρυχθή εκτελεστή δύναται εισέτι να προσβληθή εις το Κράτος εις το οποίον εξεδόθη δι΄ ανακοπής ή δια τακτικού ενδίκου μέσου δύναται η διαδικασία της κηρύξεως της εκτελεστότητος να αναβληθή εάν ο αντίδικος αποδεικνύη ότι ήσκησε τοιούτον ένδικον μέσον. Εάν δεν ησκήθη εισέτι κατά της αποφάσεως τοιούτον ένδικον μέσον και δεν παρήλθεν εισέτι, κατά το δίκαιον του Κράτους εις το οποίον αύτη εξεδόθη, η προς άσκησιν αυτού τασσομένη προθεσμία, τότε το εις ο η επίκλησις Δικαστήριον δύναται να αναστείλη την επί της αιτήσεως προς κήρυξιν της εκτελεστότητος απόφασίν του και να τάξη εις τον διάδικον, εναντίον του οποίου θα πρέπει να εκτελεσθή η απόφασις, προθεσμίαν δια την άσκησιν του ενδίκου μέσου. 3.Η επί της αιτήσεως προς κήρυξιν της εκτελεστότητος απόφασις δέον να αναβάλληται εάν ο οφειλέτης αποδεικνύει ότι η κατ΄ αυτού εκτέλεσις δέον να ανασταλή και ότι ούτος εξεπλήρωσε τας προϋποθέσεις από τας οποίας εξαρτάται η αναστολή. ΄Αρθρ.11.-Απόφασίς τις δύναται να κηρυχθή και εν μέρει εκτελεστή: 1.Όταν αύτη αφορά μίαν ή πλείονας αξιώσεις και ο επισπεύδων διάδικος ζητεί την κήρυξιν της εκτελεστότητος μόνον ως προς μέρος της αξιώσεως ή ως προς μίαν ή τινάς εκ των αξιώσεων. 2.Όταν αύτη αφορά πλείονας αξιώσεις και η αίτησις του επισπεύδοντος διαδίκου όπως κηρυχθή αύτη εκτελεστή κριθή βάσιμος μόνον ως προς μίαν ή τινάς αξιώσεις. ΄Αρθρ.12.-Εάν η απόφασις κηρυχθή εκτελεστή το Δικαστήριον καθορίζει ταυτοχρόνως εάν υπάρχη περίπτωσις, τα μέτρα άτινα απαιτούνται όπως προσδοθούν εις την αλλοδαπήν απόφασιν τα αυτά αποτελέσματα τα οποία αύτη θα είχεν εάν εξεδίδετο υπό των Δικαστηρίων του Κράτους εις το οποίον κηρύσσεται εκτελεστή. (Μετά την σελ., 310(α) Σελ. 311 224-049 Διεθνείς Συμβάσεις εκτελέσεως αλλοδαπών αποφάσεων 10.Ζ.α.2 228 ΤΜΗΜΑ ΤΡΙΤΟΝ Δικαστικοί Συμβιβασμοί, Διαιτητικαί αποφάσεις και Δημόσια έγγραφα ΄Αρθρ.13.-1.Οι δικαστικοί συμβιβασμοί εξομοιούνται προς τας τελεσιδίκους δικαστικάς αποφάσεις. 2.Ο επισπεύδων διάδικος οφείλει να επισυνάψη εις την αίτησιν προς κήρυξιν της εκτελεστότητος κεκυρωμένον αντίγραφον φέρον την επίσημον σφραγίδα και τον τύπον της εκτελέσεως, ως και μετάφρασιν, ανταποκρινομένην εις τας απαιτήσεις του άρθρ. 9, αριθ. 6. ΄Αρθρ.14.-1.Η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαιτητικών αποφάσεων διέπεται υπό των μεταξύ των δύο συμβαλλομένων Κρατών εκάστοτε εν ισχύϊ πολυμερών ή διμερών Συμφωνιών. 2.Συμβιβασμοί συναπτόμενοι ενώπιον διαιτητικού Δικαστηρίου εξομοιούνται προς διαιτητικάς αποφάσεις. ΄Αρθρ.15.-1.Δημόσια έγγραφα άτινα συνετάγησαν εις το εν Κράτος και είναι εις αυτό εκτελεστά εκτελούνται εις το έτερον Κράτος ως τελεσίδικοι δικαστικαί αποφάσεις. Εις τα έγγραφα ταύτα ανήκουν ιδία δικαστικά ή συμβολαιογραφικά έγγραφα και επί υποθέσεων διατροφής υπό διοικητικής αρχής (JUGENDAMT) καταχωριζόμεναι δηλώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων και συμβιβασμοί. 2.Ο επισπεύδων διάδικος οφείλει να επισυνάψη εις την αίτησιν προς κήρυξιν της εκτελεστότητος κεκυρωμένον αντίγραφον του δημοσίου εγγράφου φέρον την επίσημον σφραγίδα και τον τύπον της εκτελέσεως, ως και μετάφρασιν ανταποκρινομένην εις τας απαιτήσεις του άρθρ. 9, αριθ. 6. 3.Το Δικαστήριον του Κράτους εις το οποίον ζητείται η κήρυξις της εκτελεστότητος οφείλει να περιορίζηται εις την έρευναν, εάν το κεκυρωμένον αντίγραφον του δημοσίου εγγράφου εχορηγήθη κανονικώς κατά το δίκαιον του Κράτους εις το οποίον τούτο εξεδόθη και εάν η κήρυξις της εκτελεστότητος δεν αντίκειται εις την δημοσίαν τάξιν του Κράτους εις το οποίον αύτη ζητείται. ΄Αρθρ.16.-Η κήρυξις της εκτελεστότητος των εις το τμήμα τούτο αναφερομένων χρεωστικών τίτλων και ο τρόπος της εκτελέσεως ρυθμίζονται υπό του Δικαίου του Κράτους εις το οποίον θα γίνη η εκτέλεσις. ΤΜΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟΝ Ειδικαί διατάξεις ΄Αρθρ.1.-1.Αι επί αστικών ή εμπορικών υποθέσεων εκδοθείσαι αποφάσεις των δικαστηρίων του ενός Κράτους δια των οποίων ταύτα αποφαίνονται οριστικώς επί δικαιωμάτων των διαδίκων εν διαδικασία της αμφιιισβητουμένης ή της εκουσίας δικαιοδοσίας, αναγνωρίζονται εις το έτερον Κράτος, και αν έτι δεν είναι τελεσίδικοι. Ως αποφάσεις επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων θα θεωρούνται επίσης αι αποφάσεις, αίτινες εκδίδονται εν ποινική διαδικασία επί δικαιωμάτων εξ εννόμου σχέσεως του Αστικού ή του Εμπορικού Δικαίου. 2.Δια την αναγνώρισιν είναι άνευ σημασίας εάν η απόφασις ονομάζεται απόφασις, πράξις, διαταγή εκτελέσεως ή άλλως. Άρθρ.17.-1.Η παρούσα Σύμβασις δεν εφαρμόζεται: 1.Επί αποφάσεων εκδιδομένων εν διαδικασία πτωχεύσεως και πτωχευτικού συμβιβασμού. 2.Επί συντηρητικών κατασχέσεων. Σελ. 312 224-050 2.Η παρούσα Σύμβασις δεν εφαρμόζεται περαιτέρω επί αποφάσεων περί προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων. Εφαρμόζεται εν τούτοις επί τοιούτων αποφάσεων περί προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων αίτινες αφορούν την παροχήν διατροφής ή άλλην χρηματικήν παροχήν. Τοιούτου είδους τίτλοι εκτελούνται ως τελεσίδικοι δικαστικαί αποφάσεις. ΄Αρθρ.18.-1.Εάν υπόθεσίς τις είναι εκκρεμής ενώπιον Δικαστηρίου του ενός Κράτους και η απόφασις επί της υποθέσεως ταύτης είναι αναγνωριστέα εις το έτερον Κράτος, τότε το Δικαστήριον του Κράτους τούτου ενώπιον του οποίου εισάγεται βραδύτερον διαδικασία (δίκη) επί του αυτού αντικειμένου και μεταξύ των αυτών διαδίκων οφείλει να αρνηθή να εκδώση απόφασιν. 2.Εν τούτοις δύνανται τα αρμόδια Δικαστήρια εκάστου των δύο συμβαλλομένων Μερών εις κατεπείγουσας περιπτώσεις να διατάξουν τα κατά το εσωτερικόν αυτών δίκαιον προβλεπόμενα προσωρινά και ασφαλιστικά μέτρα, ανεξαρτήτως του ποίον Δικαστήριον επελήφθη της κυρίας δίκης. ΄Αρθρ.19.-Η παρούσα Σύμβασις δεν θίγει τας διατάξεις άλλων διμερών ή πολυμελών Συμβάσεων αίτινες ισχύουν ή θα ισχύσουν μεταξύ των δύο συμβαλλομένων Μερών και αίτινες ρυθμίζουν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν δικαστικών αποφάσεων, διαιτητικών αποφάσεων ή δημοσίων εγγράφων επί ειδικών κλάδων του Δικαίου. ΄Αρθρ.20.-Η παρούσα Σύμβασις εφαρμόζεται ανεξαρτήτως της υπηκοότητος των διαδίκων, μη θιγομένων εν τούτοις του άρθρ. 2 και του άρθρ. 4 παρ. 2. ΄Αρθρ.21.-Η παρούσα Σύμβασις εφαρμόζεται μόνον επί δικαστικών αποφάσεων συμβιβασμών ή δημοσίων εγγράφων εκδιδομένων ή συνομολογουμένων μετά την έναρξιν της ισχύος της. 10.Ζ.α.2 Διεθνείς Συμβάσεις εκτελέσεως αλλοδαπών αποφάσεων 229 Άρθρ.22.-Δια της παρούσης Συμβάσεως δεν αποκλείεται όπως μία απόφασις δικαστηρίου του ενός Κράτους, δια την οποίαν η παρούσα Σύμβασις δεν ισχύει ή η οποία δεν δύναται να αναγνωρισθή ή εκτελεσθή βάσει της παρούσης Συμβάσεως, αναγνωρισθή και εκτελεσθή εν τω ετέρω Κράτει βάσει του εσωτερικού δικαίου τούτου. ΤΜΗΜΑ ΠΕΜΠΤΟΝ Τελικαί Διατάξεις ΄Αρθρ.23.-Η παρούσα Σύμβασις ισχύει επίσης και δια το Βερολίνον (LAND BERLIN) εφ΄ όσον εντός τριμήνου από της ενάρξεως της ισχύος της Συμβάσεως η Κυβέρνησις της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν προβή εις αντίθετον δήλωσιν προς την Κυβέρνησιν του Βασιλείου της Ελλάδος. ΄Αρθρ.24.-1.Η παρούσα Σύμβασις χρήζει επικυρώσεως. Τα όργανα επικυρώσεως θα ανταλλαγούν κατά το δυνατόν ταχύτερον εν Βόννη. 2.Η παρούσα Σύμβασις άρχεται ισχύουσα ένα μήνα από της αναταλλαγής των οργάνων επικυρώσεως. 3.Η παρούσα Σύμβασις δύναται να καταγγελθή εγγράφως εις πάσαν στιγμήν, παύει δε ισχύουσα έξ μήνας μετά την καταγγελίαν της. Εις πίστωσιν τούτων οι εξουσιοδοτημένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν και επέθεσαν τας σφραγίδας των. Εγένετο εν Αθήναις την τετάρτην Νοεμβρίου χίλια εννεακόσια εξήκοντα έν εις τέσσερα πρωτότυπα, δύο εις την Ελληνικήν και δύο εις την Γερμανικήν, τα κείμενα δε εις αμφοτέρας τας γλώσσας έχουσιν εξ ίσου την αυτήν υποχρεωτικήν ισχύν. Κατόπιν της ανταλλαγής των κυρωτικών εγγράφων της ανωτέρω Συμβάσεως, λαβούσης χώραν εν Βόννη την 17 Αυγ. 1963, αύτη, δυνάμει της παρ. 2 άρθρ. 24, ήρξατο ισχύουσα την 18 Σεπτ. 1963, συμφώνως τη από 20/27 Αυγ. 1963 ανακοινώσει του Υπουργείου Εξωτερικών (ΦΕΚ Α΄ 131) ως διωρθώθη δια Διορθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Α΄ 177 της 14 Οκτ. 1963. ΄Αρθρ.2.-Αι επί γαμικών ή οικογενειακών υποθέσεων εκδιδόμεναι αποφάσεις των δικαστηρίων του ενός Κράτους αναγνωρίζονται εις το έτερον Κράτος εάν οι διάδικοι είναι υπήκοοι των συμβαλλομένων μερών και είχον την συνήθη διαμονήν των εις το Κράτος εις το οποίον εξεδόθη η απόφασις. ΄Αρθρ.3.-Άρνησις αναγνωρίσεως επιτρέπεται μόνο: 1.Εάν αύτη αντίκειται εις την δημοσίαν τάξιν του Κράτους εν τω οποίω γίνεται επίκλησις της αποφάσεως. Τοιαύτη αντίθεσις υφίσταται και όταν η απόφασις αφορά δικαίωμα το οποίον καθ΄ ον χρόνον εξεδόθη η απόφασις ήτο, εις το Κράτος εις  Σελ. 310(α) το οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως και μεταξύ των αυτών διαδίκων, το αντικείμενον αποφάσεως, ήτις κατά το Δίκαιον του Κράτους τούτου, θεωρείται οριστική ή 2.Εάν ο εναγόμενος δεν μετέσχε της διαδικασίας (δίκης): α)Εφ΄ όσον η κλήσις ή η εισαγωγική της διαδικασίας (δίκης) δικαστική πράξις δεν επεδόθη εις αυτόν, κατά το δίκαιον του κράτους εις το οποίον εξεδόθη η απόφασις ή β)Εφ΄όσον ούτος αποδείξη ότι δεν ηδυνήθη να λάβη εγκαίρως γνώσιν της κλήσεως ή της δικαστικής πράξεως ώστε να δυνηθή να μετάσχη της διαδικασίας (δίκης) ή 3.Εάν κατά το δίκαιον του Κράτους εις το οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως, τα δικαστήρια τούτου ήσαν δυνάμει Νόμου αποκλειστικώς αρμόδια ή 4.Εάν το εκδόσαν την απόφασιν δικαστήριον ήτο αρμόδιον μόνον εκ της δωσιδικίας της περιουσίας (εκ της υπάρξεως περιουσίας του εναγομένου εν τη περιφερεία του και ο εναγόμενος είτε: α)Δεν μετέσχε της διαδικασίας (δίκης) είτε β)Πριν απαντήση επί της ουσίας εδήλωσεν ότι μετέσχε της διαδικασίας (δίκης) μόνον ως προς την περιουσίαν την ευρισκομένην εντός του Κράτους του εις ο εγένετο η προσφυγή δικαστηρίου. ΄Αρθρ.4.-1.Δεν επιτρέπεται άρνησις αναγνωρίσεως εκ μόνου του λόγου ότι το εκδόσαν την απόφασιν δικαστήριον εφήρμοσε, κατά τους κανόνας του ιδίου αυτού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, Νόμους διαφόρους εκείνων, οίτινες θα ήσαν εφαρμοστέοι κατά το ιδιωτικόν διεθνές δίκαιον του Κράτους εις το οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως. 2.Επιτρέπεται εν τούτοις άρνησις αναγνωρίσεως δια τον εν τη παρ. 1 αναφερόμενον λόγον εάν η απόφασις αφορά σχέσιν οικογενειακού ή κληρονομικού δικαίου, την ικανότητα δικαίου ή δικαιοπραξίας, την νόμιμον εκπροσώπησιν ή την αφάνειαν ή την κήρυξιν του θανάτου υπηκόου του Κράτους εις το οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως, εκτός εάν αύτη θα εδικαιολογείτο και κατ΄ εφαρμογήν του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου του Κράτους εις τον οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως. 10.Ζ.α.2 Διεθνείς Συμβάσεις εκτελέσεως αλλοδαπών αποφάσεων 227 ΄Αρθρ.5.-1.Η εις το έν κράτος εκδοθείσα απόφασις της οποίας γίνεται επίκλησις εις το έτερον Κράτος δέον να ερευνάται μόνον ως προς το εάν υφίσταται λόγος αρνήσεως εκ των αναφερομένων εις το άρθρ. 3 ή εις το άρθρ. 4 παρ. 2. Κατ΄ ουδεμίαν περίπτωσιν θα ερευνάται από απόψεως νομιμότητος (ως προς την ουσίαν). 2.Το δικαστήριον του Κράτους εις το οποίον γίνεται επίκλησις της αποφάσεως κατά το άρθρ. 2 δεσμεύεται κατά την έρευναν της αρμοδιότητος του δικαστηρίου, το οποίον εξέδωκε την απόφασιν εκ των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεων του δικαστηρίου τούτου. ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Εκτέλεσις δικαστικών αποφάσεων ΄Αρθρ.6.-Τελεσίδικοι ή προσωρινώς εκτελεσταί δικαστικαί αποφάσεις, των οποίων επιτρέπεται η εκτέλεσις εις το Κράτος εις το οποίον αύται εξεδόθησαν και αίτινες κατά τους όρους της παρούσης Συμβάσεως δέον να αναγνωρισθώσιν εις το έτερον Κράτος, θα εκτελώνται εις το Κράτος τούτο αφού προηγουμένως κηρυχθούν εκτελεσταί. ΄Αρθρ.7.-Η κήρυξις της εκτελεστότητος και η εκτέλεσις ρυθμίζονται υπό του Δικαίου του Κράτους εις το οποίον θα γίνη η εκτέλεσις. ΄Αρθρ.8.-Την κήρυξιν της εκτελεστότητος δύναται να ζητήση από το αρμόδιον δικαστήριον πας όστις εις το Κράτος εις το οποίον εξεδόθη η απόφασις δύναται να αντλήση εξ αυτής δικαιώματα. 