8. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ. της 9/15 Μαΐου 1947 Περί προσωρινής διοικήσεως στρατιωτικώς κατεχομένων και προσαρτωμένων χωρών. Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρ. 12 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 218 της 14/14 Απρ. 1947 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του ν. ΔΡΛΔ’ του 1913 «περί διοικήσεως των στρατιωτικώς κατεχομένων χωρών» προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν. Κωδικοποιούνται εις ενιαίον κείμενον νόμου αι ισχύουσαι διατάξεις των άρθρ.. 1,3,5-11 και 16 του ν. ΔΡΛΔ’ της 28 Φεβρ. / 2 Μαρτ. 1913 «περί διοικήσεως των στρατιωτικώς κατεχομένων χωρών» και των άρθρ. 1-10 του Ν.Δ. 218 της 14/14 Απρ. 1947 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του ν. ΔΡΛΔ’ του 1913 «περί διοικήσεως των στρατιωτικώς κατεχομένων χωρών», ως εξής: Σελ. 220 Άρθρ.1.(Άρθρ.1 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 1 Ν.Δ. 218/1947). -Η πολιτική διοίκησις των υπό του Ελληνικού Στρατού και Στόλου καταληφθεισών και στρατιωτικώς υπό του Ελληνικού Κράτους κατεχομένων χωρών ενεργείται υπό της Κυβερνήσεως είτε δι’ αντιπροσώπου εκ των μελών αυτής, εις ον ανατίθεται η τοιαύτη εντολή δια Β. Δ/τος κατά πρότασιν του Υπουργικού Συμβουλίου εκδιδομένου, είτε δι’ άλλου εντολοδόχου φέροντος τον τίτλον Γενικού Διοικητού ή Γενικού Διοικητικού Επιτρόπου, διοριζομένου ωσαύτως δια Β.Δ/τος τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου. Η εντολή αύτη δύναται να εκτείνεται εις το σύνολον των καταλαμβανομένων χωρών ή τμήμα αυτών, οριζόμενον εν τω Διατάγματι. «2.Αντί πολιτικού διοικητού δύναται να διορισθή στρατιωτικός διοικητής, δια Β.Δ/τος προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, όστις έχει τας αποδοχάς του βαθμού του, διατηρεί δε τα εκ της κειμένης στρατιωτικής ελληνικής νομοθεσίας και των στρατιωτικών κανονισμών αρμοδιότητας και εξουσίας. Εφ’ όσον ως στρατιωτικός διοικητής ήθελε διορισθή έφεδρος αξιωματικός του Βασ. Ναυτικού, ούτος ανακαλείται άμα εις την ενέργειαν με τον βαθμόν ον φέρει εν αποστρατεία έστω και αν τούτο δεν προβλέπεται υπό των ισχουσών διατάξεων». «Εις περίπτωσιν δε καθ’ ην ούτος είναι ανώτατος έφεδρος αξιωματικός φέρει τον βαθμόν Υπουργού, λαμβάνων τας αποδοχάς και σύνταξιν του βαθμού τούτου, υπαγόμενος εις την παρ. 1 του άρθρ. 8 του Β.Δ. της 31 Οκτ. 1935 «περί απονομής πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων», ως τούτο ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Τυχόν καταβληθείσαι αυτώ αποδοχαί μείζονες των αποδοχών Υπουργού δεν αναζητούνται, ή ελάσσονες δεν καταβάλλονται τω δικαιούχω». Τα εντός « » εδάφια προσετέθησαν δια του Α. Ν. 928/1949, κυρωθέντος δια του Ν.Δ. 1146/1949. «3.Παρά τη Διοικήσει καθίσταται Πολιτικός Σύμβουλος, γνωμοδοτών επί παντός νομικού ή διοικητικού ζητήματος και προεδρεύων των παρά τη Διοικήσει συμβουλίων, και Γενικός Γραμματεύς, ασκών τα παρά του Διοικητού ανατιθέμενα αυτώ καθήκοντα. Προς άσκησιν των καθηκόντων του Πολιτικού Συμβούλου και του Γεν. Γραμματέως αποστέλλονται εις την έδραν της Διοικήσεως δι’ αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου επί ειδική προσωρινή αποστολή Σύμβουλος της Επικρατείας ή Αρεοπαγίτης ή Νομικός Σύμβουλος του Κράτους ή Πάρεδρος του Συμβουλίου τη Επικρατείας». 1.Η.γ.7-8 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας Άρθρ.9.(Άρθρ.9 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ.4 παρ. 4 Ν.Δ. 218/47).-Αι δαπάναι εν γένει της Διοικήσεως καταβάλλονται κατά πρώτον λόγον εκ των προσόδων των κατεχομένων χωρών και εν ανεπαρκεία αυτών εκ του ειδικού προϋπολογισμού του Υπουργείου των Εξωτερικών, εκ του οποίου επίσης καταβάλλονται τα δικαιώματα παραστάσεως του Διοικητού, παρά του Υπουργικού Συμβουλίου οριζόμενα, ως και τα έξοδα μεταβάσεως των αποσπωμένων υπαλλήλων προκαταβαλλόμενα αυτοίς. Οι τακτικοί μισθοί των πολιτικών υπαλλήλων και οι στρατιωτικοί των εφέδρων αξιωματικών λογίζονται εις βάρος των οικείων Υπουργείων. 1.Η.γ.8 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας Πάσαι αι πληρωμαί εν ταις κατεχομέναις χώραις γίνονται εκ του εγχωρίου ταμείου εντολή του Διοικητού δικαιουμένου να κανονίση τα της λογιστικής και ταμειακής υπηρεσίας κατά τον υπ’ αυτού κρινόμενον προσφορώτερον τρόπον. Άρθρ.10.(Άρθρ.10, παρ. 1 και 2, ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 5 Ν.Δ. 218/1947).- Τα δικαστήρια συγκροτούνται αποφάσει του Διοικητού είτε εκ δικαστικών λειτουργών της προκατόχου διοικήσεως κατεχόντων την αυτήν ή ομοίαν και ισόβαθμον τουλάχιστον θέσιν, είτε εκ δικαστών και εισαγγελέων του Ελληνικού Βασιλείου κατά τα άρθρ. 4 και 5 αποσπωμένων και αναλαμβανόντων προσωρινώς δικαστικά εν γένει ή εισαγγελικά καθήκοντα εν ταις στρατιωτικώς κατεχομέναις χώραις υπό τον αυτόν ή ανωτέρον βαθμόν (επιτρεπομένης άμα και της εις δικαστήν αναθέσεως εισαγγελικών καθηκόντων), είτε εκ προσλαμβανομένων νέων υπαλλήλων Ελλήνων ή εγχωρίων, φερόντων τα κατά τον Ελληνικόν Νόμον προσόντα δια την εις ην διορίζονται θέσιν, πλην της τυχόν προσαπαιτουμένης γνωμοδοτήσεως Συμβουλίου, ης η τήρησις ενταύθα δεν απαιτείται, ως και του προσόντος της Ελληνικής ιθαγενείας ελλείποντος παρά τω εγχωρίω. Οι αυτοί κανόνες τηρούνται κατά το εφικτόν και περί την πρόσληψιν δικαστικών γραμματέων και του λοιπού προσωπικού των δικαστικών γραφείων. «3.Ο Διοικητής ορίζει τον αριθμόν, την σύνθεσιν, την περιφέρειαν, την αρμοδιότητα και την έδραν των δικαστηρίων τηρών όσον ένεστι, αλλ’ ουχί υποχρεωτικώς, το πρώην καθεστώς δύναται δε και να μεταβάλη ταύτας δια μεταγενεστέρων αποφάσεων και ορίζη, όπως Ειρηνοδικείον τι συνεδριάζη καθ’ ωρισμένας χρονικάς περιόδους εις έτερον παρά την έδραν αυτού τόπον προς εκδίκασιν υποθέσεων ωρισμένης περιφερείας της δικαιοδοσίας του». Άρθρ.11.(Άρθρ.11 παρ. 1,2 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 9 παρ. 1 Ν.Δ. 218/1947).-Τα δικαστήρια ταύτα διαδεχόμενα τα προϋπάρχοντα τακτικά δικαστήρια της προκατόχου διοικήσεως επιλαμβάνονται της εκδικάσεως πασών των παρ’ αυτοίς εκκρεμουσών και εις τον κύκλον της δικαιοδοσίας αυτών αναγομένων πολιτικών και ποινικών υποθέσεων, ως και των εφεξής αναφυομένων. Εξακολουθούσι δε λειτουργούντα μέχρι της μετά την οριστικήν προσάρτησιν νομοθετικής ρυθμίσεως του αντικειμένου τούτου. Τα υφιστάμενα εκκλησιαστικά ή ιερά Δικαστήρια δι οικογενειακής φύσεως υποθέσεις ωρισμένης θρησκευτικής κοινότητος, ως και αι εκ διεθνών συμβάσεων παραγόμεναι υποχρεώσεις διατηρούνται κατά το στάδιον της στρατιωτικής κατοχής. Άρθρ.12.(Άρθρ.6 Ν.Δ. 218/1947).-«1.Τα κατά το άρθρ. 10 δικαστήρια εφαρμόζουσι κατά το διαδικαστικόν μέρος τας διατάξεις του Ελληνικού δικαστικού οργανισμού και τας ελληνικάς δικονομικάς διατάξεις καθ’ ας ρυθμίζονται και τα κατά των παρ’ αυτών εκδιδομένων αποφάσεων ένδικα μέσα». «2.Προκειμένου περί συνεχίσεως προϋπαρχουσών εκκρεμών δικών η μέν προηγηθείσα ενέργεια κρίνεται κατά τον προϊσχύοντα νόμον, η δε περαιτέρω διεξαγωγή ενεργείται κατά την ελληνικήν διαδικασίαν». «3.Μέχρις ου καταστή δυνατή η συγκρότησις Κακουργιοδικείων κατά τους όρους της ελληνικής νομοθεσίας δια της καταρτίσεως καταλόγων ενόρκων, δια τα κακουργήματα, τα κατά τους ελληνικούς νόμους υπαγόμενα εις τα ορκωτά δικαστήρια, εφαρμόζονται πάσαι αι διατάξεις του από 16/12/1924 ψηφίσματος ως μεταγενεστέρως ετροποποιήθη». «4.Πάσαι εν γένει αι εν ελλάδι ισχύουσαι διατάξεις περί διακαιοστασίου εκτείνονται και επί της κατεχομένης χώρας». Άρθρ.13.(Άρθρ.7 Ν.Δ. 218/1947).-«1.Τα έργα δικηγόρου και συμβολαιογράφου ασκούσιν οι υπό τον πρώην καθεστώς δικαιούμενοι εις άσκησιν αυτών, εφ’ όσον ήθελον τύχει, επί αιτήσει των, αποφάσεως του Διοικητού προς συνέχισιν αυτών και ορκισθώσιν ότι θα εκπληρώσωσιν ευσυνειδήτως τα καθήκοντά των και υπό τον νέον καθεστώς. Κατά τας αυτάς διατυπώσεις δύνανται να ασκήσωσιν έργα δικηγόρου ή συμβολαιογράφου και οι κεκτημένοι τα προσόντα του ελληνικού νόμου Έλληνες υπήκοοι ή εντόπιοι. Η απόφασις του Διοικητού έχει προσωρινήν ισχύν και δύναται πάντοτε να ανακληθή κατά την κρίσιν του. Επί των ούτως ασκούντων έργα δικηγόρων ή συμβολαιογράφων εφαρμόζονται εφεξής αι διατάξεις του ελληνικού δικαστικού οργανισμού, της πειθαρχικής επ’ αυτών εξουσίας ασκουμένης υπό των δικαστηρίων. Παρά τοις δικαστηρίοις δύνανται, αποφάσει ανακλητή του Διοικητού, να διορισθώσιν επίσημοι ερμηνείς». «2.Έργα υποθηκοφύλακος και φύλακος μεταγραφών και κτηματολογίου, όπου υπάρχει τοιούτον, εξακολουθούσι να ασκώσιν οι κατά την προϊσχύουσαν εν τη κατεχομένη χώρα νομοθεσίαν δικαιουμένοι εις τούτο, αποφάσει του Διοικητού, υποκειμένη πάντοτε εις ανάκλησιν υπ’ αυτού, υποχρεούμενοι δε να ορκισθώσιν ότι θα εκπληρώσωσιν ευσυνειδήτως τα καθήκοντά των υπό τον νέον καθεστώς. Αποφάσει του Διοικητού, δυναμένη πάντοτε να ανακληθή υπ’ αυτού, δύνανται να ανατίθενται τα καθήκοντα ταύτα και εις υπαλλήλους γραμματείας δικαστηρίων ή εισαγγελιών ή εις συμβολαιογράφους». Σελ. 223 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας 1.Η.γ.8 Άρθρ.14.(Άρθρ.8 Ν.Δ. 218/1947).-«1. Απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος πάσα δικαιοπραξία εν ζωή, δια της οποίας μεταβιβάζεται η κυριότης επί ακινήτου κειμένου εν τη κατεχομένη χώρα ή συνιστάται, μεταβιβάζεται ή καταργείται έτερον εμπράγματον επ’ αυτού δικαίωμα, πάσα μίσθωσις αγροτικού ή αστικού ακινήτου δια χρόνον υπερβαίνοντα το έτος ως και πάσα εν δημοσίοις βιβλίοις καταχώρησις πράξεως προγενεστέρας εχούσης αντικείμενον τας δικαιοπραξίας ταύτας». «2.Εξαιρουμένων των παρά του Δημοσίου εκμισθώσεων γινομένων αποφάσει του Διοικητού, απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος εις την κατεχομένη χώραν η παραχώρησις οιουδήποτε, δικαιώματος μισθώσεως, εκμεταλλεύσεως ή ερεύνης επί μεταλλείων, λατομείων, ορυχείων, ιχθυοτροφείων, ιαματικών υδάτων, δασών, αλυκών, ποταμών, λιμνών ή άλλων υδάτων μη παραγομένου ουδέ δικαιώματος προτεραιότητος υπέρ των αιτούντων τοιαύτα δικαιώματα». «3.Πάσαι αι άνω απαγορεύσεις περιλαμβάνουσι και παν προκαταρκτικόν σύμφωνον έχον περιεχόμενον οιανδήποτε εκ των άνω απαγορευομένων δικαιοπραξιών». «4.Αι απαγορεύσεις αύται δύνανται να αίρωνται δια κατηγορίας περιπτώσεων ή δι’ εκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν αποφάσει του Διοικητού μετά συμφώνον γνώμην τριμελούς επιτροπής εκ του πολιτικού συμβούλου του ανωτέρω εν τη κατεχομένη χώρα δικαστικού και του προϊσταμένου των οικονομικών υπηρεσιών». Άρθρ.15. (Άρθρ.9 παρ. 1 και άρθρ. 10 Ν.Δ. 218/1947).-«1.Μέχρις οριστικής ρυθμίσεως της διοικήσεως προσαρτωμένων χωρών, η διοίκησις αυτών ασκείται κατά τας διατάξεις του παρόντος Νόμου». «2. Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Προέδρου της Κυβερνήσεως και των αρμοδίων Υπουργών δύνανται να συγχωνεύωνται Υπηρεσίαι των προσαρτωμένων χωρών μετά των εν τη παλαιά Ελλάδι, υφισταμένων, και να υπάγωνται Πρωτοδικεία των χωρών τούτων εις εφετεία της παλαιάς Ελλάδος». «3.Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου δύναται να επεκτείνηται εις προσαρτωμένας χώρας η ισχύς νομοθετικών διατάξεων υφισταμένων εν τη παλαιά Ελλάδι. Δια των αυτών Δ/των ρυθμίζονται πάντα τα σχετικά προς την τοιαύτην επέκτασιν ζητήματα». Σελ. 224 Άρθρ.16.(Άρθρ.16 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 9 παρ. 1 Ν.Δ. 218/1947).-Η ισχύς του ν. ΔΡΛΔ’ άμα τη δημοσιεύσει αυτού λογίζεται από της 6 Οκτ.1912, κυρουμένων πασών των συμφώνως προς τας άνω διατάξεις ενεργηθεισών μέχρι τούδε πράξεων, εν σχέσει προς την διοίκησιν των στρατιωτικώς καταληφθεισών χωρών. Άρθρ.2.(Άρθρ.2 Ν.Δ. 218/1947).«1.Ο κατά το Άρθρ.17.(Άρθρ.9 παρ. 2 Ν.Δ. 218/1947).-Ο νόμος 80/1913, ο νόμος 273/1914, ο νόμος 1914/1920, ο νόμος 2374/1920, ο νόμος 2549/1920, το Ν.Δ. 21/22/5/1923 (περί συμπληρώσεως του άρθρ. 12 του ν.ΔΡΛΔ’/1913) ως και πάσα άλλη γενική ή ειδική διάταξις δι’ ης ρυθμίζονται άλλως τα της διοικήσεως εν γένει των στρατιωτικώς κατεχομένων χωρών καταργούνται. Άρθρ.18.-Εις τον επί των Εσωτερικών Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος.  άρθρ. 1 πολιτικός ή στρατιωτικός Διοικητής ασκεί εν τη κατεχομένη χώρα άπασαν την διοικητικήν εξουσίαν, πλην των αναγομένων εις τα καθαρώς στρατιωτικά έργα». «2.Εις τα καθήκοντα του Διοικητού περιλαμβάνονται ιδία α) η οργάνωσις πασών των δημοσίων υπηρεσιών και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και η επιμέλεια της κανονικής λειτουργίας αυτών, β) ο διορισμός και η παύσις των επί τούτω αναγκαίων υπαλλήλων και υπηρετών των ανωτέρω υπηρεσιών, ο καθορισμός των καθηκόντων αυτών κατ’ είδος και έκτασιν, ως και των αποδοχών αυτών και των εν γένει δαπανών της Διοικήσεως, γ) η άσκησις της εις τον οικείον Υπουργόν ανατεθειμένης κατά τους κειμένους νόμους πειθαρχικής εξουσίας επί των εν τη Διοικήσει διωρισμένων ή απεσπασμέων υπαλλήλων και υπηρετών, ως και της εις τον οικείον αρχηγόν του σώματος προσηκούσης κατά νόμον πειθαρχικής εξουσίας, ανεκκλήτως ασκουμένης, επί των ανδρών, υπαξιωματικών και αξιωματικών της αστυνομίας πόλεων και της χωροφυλακής, δ) η συντήρησις και διαχείρισις των δημοσίων κτημάτων και της εν γένει δημοσίας περιουσίας και η διάθεσις των προσόδων αυτών, κατά τας ανάγκας της Διοικήσεως, ε) η ρύθμισις απασών των εν ευρυτάτη εκδοχή διοικητικών υποθέσεων, και η έκδοσις κανονιστικών διαταγών και αποφάσεων επί παντός θέματος, ς) η εις την διάθεσιν του οικείου Υπουργείου θέσις οιουδήποτε απεσπασμένου υπαλλήλου ή στρατιωτικού ζ) η λήψις οιουδήποτε εκτάκτου μέτρου ενδεικνυομένου υπό των περιστάσεων. 3.Κατά πάσας τας ενεργείας ταύτας ο Διοικητής υπό ουδεμιάς περιορίζεται διατυπώσεως, διαδικασίας, προσόντων ή άλλου οιουδήποτε όρου, πλην των ειδικώς εν τω παρόντι νόμω αναγραφομένων». Άρθρ.3. (Άρθρ.3.ν.ΔΡΛΔ’). Οι υπό του προκατόχου Κράτους κατεστημένοι υπάλληλοι, οι θέλοντες να εξακολουθήσωσι παρέχοντες τας υπηρεσίας αυτών και κρινόμενοι διατηρητέοι υπό του Διοικητού δύνανται να παραμείνωσιν εις τας θέσεις των δύνανται δε να υποχρεωθώσιν εις ένορκον βεβαίωσιν περί ευσυνειδήτου εκπληρώσεως των καθηκόντων αυτών υπό την νέαν κυβέρνησιν. Πρωτίστως δέον να διατηρώνται και να μην αντικαθίστανται μηδέ παύωνται εν γένει άνευ ανάγκης, τη κρίσει του Διοικητού πάντοτε αποκειμένης, αι τοπικαί, δημοτικαί και κοινοτικαί αρχαί. Άρθρ.4.(Άρθο.3 Ν.Δ. 218/1947).-.«1.Επιτρέπεται όπως Δημόσιοι υπάλληλοι των υπηρεσιών του ελληνικού κράτους αποσπώνται δια διαταγής του οικείου Υπουργείου εις την κατεχομένην χώραν, τιθέμενοι υπό τας διαταγάς του Διοικητού. Ούτοι διατηρούσι τους βαθμούς, τα θέσεις των και πλήρεις τας αξ’ αυτών αποδοχάς, συνυπολογίζεται δε και ο χρόνος της τοιαύτης εν αποσπάσει υπηρεσίας εις την κανονικήν υπηρεσίαν αυτών, ως και δια την σύνταξιν. Η οριζομένη υπό του Διοικητού εις τον υπάλληλον θέσις δύναται να μη είναι η αυτή ουδέ ισόβαθμος τη ην κέκτηται εν τω υπαλληλικώ κλάδω του Ελληνικού Κράτους. Αι αποδοχαί όμως αυτού κανονίζονται εκ της τελευταίας ταύτης θέσεως και βαρύνουσι τον προϋπολογισμόν του Υπουργείου εις ο υπάγεται η θέσις εξ’ ης απεσπάσθησαν και όπερ πρκαταβάλλει αυτώ και τας δαπάνας μεταβάσεώς του εις την εις ην απεσπάσθη θέσιν». 2.Ο Διοικητής δύνανται να ορίση δια πάσας ή τινάς κατηγορίας υπαλλήλων και υπηρετών, υπηρετούντων εν τη κατεχομένη χώρα είτε συνεπεία αποσπάσεως είτε συνεπεία διορισμού κατά την παραγρ. 2 περίπτωσις β’ του άρθρ. 2 του παρόντος μηνιαίον επίδομα επί πλέον των μηνιαίων αποδοχών των, ως και έξοδα παραστάσεως του Πολιτικού Συμβούλου, του Γεν. Γραμματέως και των προϊστάμένων των δικαστικών και διοικητικών υπηρεσιών. Το επίδομα και τα έξοδα παραστάσεως καταβάλλονται εκ της εις την διάθεσιν του Διοικητού πιστώσεως και βαρύνουσι τον ειδικό προϋπολογισμό της κατεχομένης χώρας. Τον αύτον προϋπολογισμόν βαρύνουσι και τα έξοδα παραστάσεως του Διοικητού, άτινα ορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου». «3.Τα έν τω άρθρω τούτω οριζόμενα ισχύουσι και δια τους κατά τα άρθρ. 1 παρ. 3 του παρόντος επί ειδική αποστολή τελούντας υπαλλήλους» Άρθρ.5. (άρθρ.5 παρ. 1-3 ν.ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 9 παρ. 1 Ν.Δ. 218/1947).-Δύνανται επίσης ν’ αποσπασθώσιν δια διαταγής του Υπουργείου των Στρατιωτικών ή του Αρχηγού του Στρατού εις την υπηρεσίαν των κατεχομένων χωρών αξιωματικοί ή οπλίται εκ του στρατεύματος, τυγχάνοντες επίστρατοι δημόσιοι υπάλληλοι ή και μη τοιούτοι τοποθετούμενοι πάντες εις υπηρεσίας οριζομένας αυτοίς υπό του Διοικητού και τηρουμένων κατά τα λοιπά των όρων του άρθρ. 4. Οι έφεδροι υπάλληλοι εν τοιαύτη περιπτώσει λαμβάνουσιν ολόκληρον τον μισθόν της θέσεως, ην εν τω Κράτει κατείχον και επί πλέον τα έξοδα και τας αποζημιώσεις του άρθρ. 4. Εάν δε τυγχάνωσιν αξιωματικοί, δικαιούνται να λάβωσι τον ανώτερον μισθόν, δηλαδή είτε τον υπαλληλικόν των μισθόν μετά των αποζημιώσεων, είτε τας αποδοχάς του αξιωματικού εκ του αρμοδίου στρατιωτικού Ταμείου. Σελ. 221 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας 1.Η.γ.8 Των εκ του στρατού προσλαμβανομένων μη δημοσίων υπαλλήλων αι αποδοχαί ορίζονται υπό του Διοικητού. Εάν ώσιν αξιωματικοί, εξακολουθούσι λαμβάνοντες τον μισθόν αυτών εκ του Στρατού, δύναται δε να ορισθεί αυτοίς πρόσθετον επίδομα κατά την κρίσιν του Διοικητού. Άρθρ.6.(άρθρ.6 ν. ΔΡΛΔ’).-Πάντες οι υπό του Διοικητού γιγνόμενοι διορισμοί και τοποθετήσεις υπαλλήλων φέρουσι χαρακτήρα προσωρινής αναθέσεως υπηρεσίας εν τη κατακτηθείση χώρα μη ούσης ασυμβιβάστου προς οιανδήποτε δημοσίαν θέσιν ή υπηρεσίαν εν Ελλάδι, δεν συνεπάγονται δε δικαιώματα μονιμότητας υποκείμενοι απεριορίστως εις ανάκλησιν παρά του ιδίου Διοικητού. Κατά τους παρ’ αυτού γιγνομένους διορισμούς ο Διοικητής λαμβάνει, κατά τον ενόν, υπ’ όψιν τα κατά τον Ελληνικόν είτε τον εγχώριον νόμον απαιτούμενα προσόντα, κανονίζει δε τους μισθούς εν αναλογία προς τους των εν Ελλάδι ομοιοβάθμων υπαλλήλων. Οι διοριζόμενοι μη πολίται Έλληνες δύνανται να υποχρεωθώσιν όπως δώσωσιν όρκον ευσυνειδήτου εκπληρώσεως των υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως ανατιθεμένων αυτοίς καθηκόντων. Άρθρ.7.(άρθρ.7 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 4 παρ. 1 Ν.Δ. 218/47).-Άπασα η εν τη καταληφθείση χώρα υφισταμένη νομοθεσία, αστική (συν τη εμπορική), διοικητικήν εν γένει και οικονομική περιλαμβανομένων και των φορολογικών νόμων, διατηρείται κατά κανόνα εν ισχύΐ, εξαιρέσει των διατάξεων των αντιτιθεμένων προς τους Ελληνικούς νόμους δημοσίας τάξεως ως και οσάκις υπάρχει κώλυμα ανυπέρβλητον προς εφαρμογήν εγχωρίου τινός νόμου. Κατά τας περιπτώσεις ταύτας τίθενται αυτοδικαίως εν ισχύΐ οι Ελληνικοί νόμοι. Οι Ελληνικοί όμως ποινικοί και αστυνομικοί νόμοι εφαρμόζονται εν τη κατεχομένη χώρα αποκλειστικώς από της καταλήψεως. Δια τα προγενέστερα δε αδικήματα εκδικαζόμενα μετά την κατάληψιν κρατεί ο κανών της εφαρμογής της επιεικεστέρας ποινικής διατάξεως. «3.Εφόσον κατά την παράγραφον 1 εφαρμόζονται οι Ελληνικοί νόμοι, ο Διοικητής ασκεί πάσας τας υπό τούτων οριζομένας αρμοδιότητας των Υπουργών, μη απαιτουμένης της τυχόν προβλεπομένης γνώμης υπηρεσιακών ή άλλων συμβουλίων». Άρθρ.8.(Άρθρ.8, πλην της 1 ης  περιόδου παρ. 2 ν. ΔΡΛΔ’ και άρθρ. 4 παρ. 2 και 3 Ν.Δ. 218/1947).-Η διοικητική διαίρεσις των κατεχομένων χωρών διατηρείται η αυτή μετά των τροποποιήσεων, ας λόγοι σκοπιμότητος ήθελον υπαγορεύσει κατ’ απόφασιν του Διοιηκητού, δικαιουμένου εν γένει να ορίζη ή μεταβάλλη την περιφέρειαν, έδραν και έκτασιν δικαιοδοσίας εκάστου υπαλλήλου. Σελ. 222 «Ως προς τους φόρους, τηρουμένης της βάσεως αυτών, δύνανται δι’ αποφάσεων του Διοικητού να επενεχθώσι μεταβολαί ιδία εις τους φορολογικούς συντελεστάς ή τα παγίως ωρισμένα ποσά  φόρων, δασμών, τελών ή δικαιωμάτων, επί σκοπώ προσαρμογής των εις την υφισταμένην νομισματικήν κατάστασιν ως και εις τον τρόπον την βεβαιώσεως και εισπράξεως αυτών». Πολεμικαί δε εισφοραί εν τη κατεχομένη χώρα δύνανται να επιβληθώσι δια συμφώνου αποφάσεως του Διοικητού και του Στρατιωτικού αρχηγού. Οι τελωνειακοί δασμοί εφαρμόζονται από της καταλήψεως εις τα εκ της λοιπής εχθρικής χώρας εισαγόμενα εμπορεύματα, αντιθέτως δε τα εξ Ελλάδος εμπορεύματα ή άλλα προϊόντα εισάγονται ατελώς εις τας στρατιωτικώς κατεχομένας χώρας (πλην των υφισταμένων απαγορεύσεων εισαγωγής). Τα εκ των χωρών τούτων, εφ’ όσον προέρχονται εκ της αλλοδαπής, μεταφερόμενα εις την Ελλάδα καταβάλλουσι την επί πλέον διαφοράν μεταξύ του ήδη καταβληθέντος τέλους προς το εν  Ελλάδι τα δε προϊόντα των χωρών τούτων, φυσικά και βιομηχανικά εισάγονται ατελώς, πλην των δια πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου ειδικώς εξαιρουμένων, άτινα υποβάλλονται εις το αυτό ή έλασσον τέλος. Δύναται επίσης να επιτραπή δια πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου η εις τας στρατιωτικώς κατεχομένας χώρας ατελής εισαγωγή πρώτων υλών χρησίμων εις βιομηχανικάς επιχειρήσεις, εφ’ όσον η αυτή ατέλεια ισχύει εν Ελλάδι. «5.Δι’ αποφάσεως του Διοικητού δύναται να εισαχθή το Ελληνικόν νόμισμα εν τη κατεχομένη χώρα, μετά της συναφούς Ελληνικής νομοθεσίας και να ορισθή ο χρόνος και ο τρόπος της εισαγωγής». 