8. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 3629 της 16/16 Νοεμ. 1956. Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως ενίων διατάξεων φορολογικών νόμων. Άρθρ.1.-(Αναφερόμενον εις τον φόρον επιτηδεύματος κατηργήθη δια του Ν.Δ. 3323/1955). Άρθρ.2.-1.(Διάταξις προσωρινής ισχύος αναφερομένη εις τον φόρον Δ΄ Κατηγορίας και συνθετικόν των εκδοτών περιοδικών). 2.Η διαφορά μεταξύ αξίας μεταβιβαζομένου αυτοκινήτου ως εμπορεύματος άνευ αδείας κυκλοφορίας και της αξίας αυτού μετά της αδείας κυκλοφορίας και ενεργείας μεταφορών επί κομίστρω δεν υπόκειται εις τον κατά το Ν.Δ. 3323/1955 φόρον εισοδήματος, εφ’ όσον επί της διαφοράς ταύτης επιβάλλεται η κατά το άρθρ. 28 του Νόμ. 2119/1952 ειδική εισφορά 25%. Η ισχύς της παρούσης παραγράφου άρχεται από του οικονομικού έτους 1955-56. Άρθρ.3.-1.(Ερμηνεύεται το άρθρ. 5 Νόμ. 2841/ 1954 σελ. 316,05(β). 2.Η υπό της παραγράφου 2 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 3526/1956 περί φορολογικών απαλλαγών υπέρ των σεισμοπλήκτων Θήρας προβλεπομένη προθεσμία, παρατείνεται μέχρι τέλους Δεκ. 1957. Άρθρ.4.(Παρατίθεται κατωτέρω εν σελ. 356,03). Άρθρ.5.-1.Προς πρόληψιν των συνεπειών ανακριβείας ή παραλείψεως φορολογικής δηλώσεως, ο υπόχρεως εις επίδοσιν ταύτης δύναται να περιλάβη εν αυτή και στοιχεία φορολογητέας ύλης, δι’ άτινα διατηρεί αμφιβολίας περί του αν υπέχη κατά νόμον υποχρέωσιν ποιούμενος ρητήν περί τούτου επιφύλαξιν εν τη επιδιδομένη παρ’ αυτού δηλώσει. Η επιφύλαξις δέον να είναι ειδική και ητιολογημένη, πάσης γενικής ή αορίστου τοιαύτης θεωρουμένης ανυπάρκτου και ουδέν επαγομένης αποτέλεσμα. Ο Οικονομικός Έφορος δύναται ή α)να δεχθή την γενομένην επιφύλαξιν, προβαίνων εν τη περιπτώσει ταύτη εις διαγραφήν εκ της δηλώσεως του περί ου η επιφύλαξις ποσού της φορολογητέας ύλης ή β)να μη αποδεχθή ταύτην, υποχρεούμενος εν τοιαύτη περιπτώσει να γνωστοποιήση τούτο εις τον φορολογούμενον είτε δι’ ιδίας ανακοινώσεως επιδιδομένης αυτώ επί αποδείξει, είτε δια του κοινοποιουμένου δι’ άλλας ανακριβείας της δηλώσεως φύλλου ελέγχου ή της μετ’ έλεγχον εκδιδομένης πράξεως. Κατά την δευτέραν των ως άνω περιπτώσεων ο φορολογούμενος, πλην αν επέλθη διοικητική ή συμβιβαστική λύσις της διαφοράς, δικαιούται, είτε δια του δικογράφου της ασκουμένης παρ’ αυτού, δια τυχόν άλλας εκ του ελέγχου προκυψάσας διαφοράς, ενστάσεως ή προσφυγής, είτε και δι’ αυτοτελούς αιτήσεως, υποβαλλομένης εντός της οριζομένης δια την άσκησιν του ενδίκου τούτου μέσου προθεσμίας, να ζητήση την διαγραφήν του ποσού της υπό επιφύλαξιν ως άνω δηλωθείσης φορολογητέας ύλης υπό του αρμοδίου φορολογικού δικαστηρίου, όπερ αποφαίνεται επί του αιτήματος, τηρουμένης κατά πάσαν περίπτωσιν της ενώπιον αυτού ισχυούσης διαδικασίας. 2.Καθ’ όμοιον τρόπον δύναται να γίνη επιφύλαξις εις την δήλωσιν όσον αφορά τον χαρακτηρισμόν της φορολογητέας ύλης και την υπαγωγήν ταύτης εις ετέραν φορολογίαν ή εις ετέραν κατηγορίαν ή εις μειωμένον φορολογικόν συντελεστήν, τας εκ της φορολογητέας ύλης ή εκ του φόρου εκπτώσεις κλπ., εφαρμοζομένων αναλόγως των οριζομένων υπό της προηγουμένης παραγράφου. Ειδικώς προκειμένου περί υπαγωγής εις ετέραν φορολογίαν ή κατηγορίαν, γινομένης δεκτής της επιφυλάξεως, η δήλωσις θεωρείται ως υποβληθείσα δια την φορολογίαν ή κατηγορίαν ταύτην. 3.Η κατά το παρόν άρθρον επιφύλαξις  δεν συνεπάγεται αναστολήν της βεβαιώσεως  και εισπράξεως του δι’ αυτής αμφισβητουμένου  φόρου. Εν περιπτώσει αποδοχής των λόγων  της  επιφυλάξεως υπό   του  Οικονομικού   Εφόρου (Αντί της σελ. 206,281(α) Σελ. 187(α) 324-121 Φόρος Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών προσώπων 27.Β.ε.6-8 ή του φορολογικού δικαστηρίου, ενεργείται νέα εκκαθάρισις του φόρου της δηλώσεως, ο δ’ επί πλέον βεβαιωθείς ή καταβληθείς εκπίπτεται ή συμψηφίζεται προς τον τυχόν καταβλητέον επί τη βάσει οριστικών στοιχείων μείζον του δηλωθέντος ποσόν ή άλλως επιστρέφεται. 