8. ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 12858 της 17 Απρ. 1952 Δικαίωμα επιδοτήσεως λόγω ανεργίας, των παρά εργοδοτών μη υπαγομένων εις την ασφάλισιν κατά της ανεργίας, απολυομένων μισθωτών. Εν σχέσει με το δικαίωμα επιδοτήσεως λόγω ανεργίας των μισθωτών, οίτινες απολύονται παρ’ εργοδοτών, η παρ’ οις απασχόλησίς των δεν υπάγεται εις την ασφάλισιν κατά της ανεργίας ή ων η απόλυσις λαμβάνει χώραν εις περιφερείας, εις ας δεν έχει επεκταθεί η ανωτέρω ασφάλισις, γνωρίζομεν υμίν, ότι, εφ’ όσον δια τους μισθωτούς τούτους υπάρχει προγενεστέρα έγκυρος απόλυσις εξ απασχολήσεως καλυπτομένης υπό της ασφαλίσεως ανεργίας, δέον ούτο: να τύχωσιν επιδόματος ανεργίας επί τη βάσει της τοιαύτης απασχολήσεως εφ’ όσον συντρέχουν κατά την αναγγελίαν της ανεργίας αι προϋποθέσεις του άρθρ. 35 εδ. β΄ Α.Ν. 1846/51 περί πραγματοποιήσεως 150 ημερομισθίων εντός του προηγουμένου της αναγγελίας του ησφαλισμένου έτους ή 15μήνου, του επακολουθήσαντος χρόνου απασχολήσεώς των εις τας ανωτέρω επιχειρήσεις ή περιφερείας η παρ’ αις απασχόλησις δεν υπήγετο εις την ασφάλισιν ανεργίας, θεωρουμένου ως αναστέλλοντος την άσκησιν του εκ της πρώτης απολύσεως απορρέοντος δικαιώματος επί τας παροχάς ανεργίας και συνεπώς την σχετικήν παραγραφήν. 