23. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 568 της 20 Αυγ. /16 Σεπτ. 1964 (ΦΕΚ Α΄  157) Περί της αναγνωρίσεως ως χρόνου ασφαλίσεως παρά τω Τ.Σ.Α. του τοιούτου δι’ ον κατεβλήθησαν αι ασφαλιστικαί εισφοραί. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις του εδαφ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 23 του Ν.Δ. 4197/1961 «περί του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών και άλλων τινών διατάξεων». 2.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 15704/6.3.64 αναφοράς του άνω Ταμείου. 3.Γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως διατυπωθείσαν κατά την υπ’ αριθ. 154/14.5.64 συνεδρίασιν αυτού. 4.Την υπ’ αριθ. 521/1964 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Εργασίας Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.Τα χρονικά διαστήματα δι’ α κατεβλήθησαν αι εκάστοτε ισχύουσαι ασφαλιστικαί εισφοραί, ως και εκείνα δια τα οποία, βάσει της κειμένης νομοθεσίας, εκεφαλαιοποιήθησαν αι εις ταύτα αντιστοιχούσαι εισφοραί και καταβάλλονται εις μηνιαίας δόσεις, θεωρούνται αυτοδικαίως ως χρόνος ασφαλίσεως, άνευ άλλης τινός διατυπώσεως εφ’ όσον η καταβολή έλαβε χώραν πέντε τουλάχιστον έτη προ της επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως. 2.Τα χρονικά διαστήματα δι’ α δεν κατεβλήθησαν ασφαλιστικαί εισφοραί ή κατεβλήθησαν εντός της προ επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως πενταετίας, αναγνωρίζονται ως χρόνος ασφαλίσεως εφ’ όσον οι ησφαλισμένοι, εντός διετούς ανατρεπτικής προθεσμίας υποβάλωσιν εις το Ταμείον, δικαιολογητικά πείθοντα περί της επαγγελματικής των απασχολήσεως, ως οδηγών ή ιδιοκτητών αυτοκινήτων, καταβάλλοντες και τας οφειλομένας εισφοράς των προσηρμοσμένας κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις. Παρερχομένης απράκτου της προθεσμίας ταύτης τα περί ων το ανωτέρω εδάφιον χρονικά διαστήματα, θα θεωρούνται ως χρόνος ασφαλίσεως, εφ’ όσον εκ των εν καιρώ υποβαλλομένων δικαιολογητικών και της υπό της Υπηρεσίας διενεργουμένης ερεύνης στοιχειοθετείται ασφαλιστικόν δικαίωμα: 3.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως ασφαλιστικών εισφορών ησφαλισμένου, αναγομένων εις το χρονικόν διάστημα από 9 Αυγ. 1932 μέχρι 31 Δεκ. 1944 αύται εξοφλούνται κατά το οφειλόμενον μέχρι της επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως ποσόν, δια μηνιαίων δόσεων παρακρατουμένων εκ της χορηγηθησομένης μηνιαίας συντάξεως, μη δυναμένης εκάστης δόσεως να υπερβαίνη το 1/3 της μηνιαίας συντάξεως αθροιστικώς μετά των οφειλών του προηγουμένου εδαφίου και μη επηρεαζομένης, εκ της τοιαύτης οφειλής, της ημερομηνίας ενάρξεως του συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Εις τον αυτόν επί της Εργασίας Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. 