3. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1492 της 17/17 Αυγ. 1950  Περί κυρώσεως του Ποινικού Κώδικος ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ Προς την Δ΄ Αναθεωρητικήν Βουλήν  των Ελλήνων Η από των αρχών του 20ού αιώνος, υπό την ώθησιν των θετικών σχολών του Ποινικού Δικαίου, αρξαμένη εις όλας τας πεπολιτισμένας χώρας νομοπαρασκευαστική κίνησις προς μεταρρύθμισιν των ποινικών αυτών κωδίκων, ήγαγε και την Ελληνικήν Πολιτείαν εις την απόφασιν καθολικής ανακαινίσεως του ημετέρου ποινικού νόμου. Προς τούτο συνεστήθη εν έτει 1911 τριμελής επιτροπεία απαρτισθείσα αρχικώς εκ των Τ. Ηλιοπούλου καθηγητού του Πανεπιστημίου, Α. Μιχαλακοπούλου και Π. Γιωτοπούλου, συνελθούσα εις 24 συνεδρίας μέχρι της 17 Ιανουαρίου 1913. Έκτοτε διεκόπησαν αι εργασίαι αυτής ένεκα της αποχωρίσεως του Π. Γιωτοπούλου, επαναλήφθησαν δε την 20 Νοεμβρίου 1913, διορισθέντος του Π. Τσιτσεκλή και εξηκολούθησαν μέχρι της 23 Ιανουαρίου 1914, ότε και πάλιν διεκόπησαν ένεκα της αποχωρήσεως των Α. Μιχαλακοπούλου και Π. Τσιτσεκλή. Αντικατασταθέντων δε τούτων εν έτει 1915 δια των Κ. Βρυάκου και Γ. Πανοπούλου αεροπαγίτου, ήρξαντο και πάλιν αι εργασίαι, αλλά μετά τινας μήνας αποχωρήσαντος και του Κ. Βρυάκου εις αντικατάστασιν αυτού διωρίσθη ο καθηγητής Κ. Βασιλείου, τούτου δε αποβιώσαντος εν έτει 1919, διωρίσθη εις αντικατάστασιν αυτού ο Α. Ρωμάνος. Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου. Ένεκα των αλλεπαλλήλων τούτων μεταβολών εν τω καταρτισμώ της επιτροπής και των παρεμβληθεισών εις ταύτην εθνικών και πολιτικών περιστάσεων, το έργον αυτής διεκόπη επί μακρά χρονικά διαστήματα, ούτως ώστε αφαιρουμένων τούτων, η όλη εργασία δυνάμεθα να είπωμεν ότι συνετελέσθη εντός πέντε ετών, αποπερατωθείσα τω 1923. Εισηγηταί του αρχικού προσχεδίου ήταν του μεν γενικού μέρους ο Τ. Ηλιόπουλος , ο και Πρόεδρος της Επιτροπής, πλην των δύο πρώτων κεφαλαίων, άτινα εισηγήθη μεν αρχικώς ο Π. Γιωτόπουλος, αλλ’ άτινα κατόπιν μετεβλήθησαν, μετά νέαν επεξεργασίαν και εισήγησιν του Τ. Ηλιόπουλου, του δε ειδικού ο Γ. Πανόπουλος. Επίσης ο Π. Γιωτόπουλος υπέβαλεν εις την Επιτροπήν σχέδιον εξ άρθρων 46 περί του συστήματος των ποινών, μετά την αποχώρησιν όμως εκ της Επιτροπής του Γιωτόπουλου το Κεφάλαιον τούτο η Επιτροπή επεξειργάσθη βάσει νέας εισηγήσεως του Τ. Ηλιόπουλου. Εν έτει 1924 εδημοσιεύθη το πρώτον σχέδιον του ποινικού κώδικος. Αι αιτιολογικαί εκθέσεις συνταχθείσαι υπό των αυτών εισηγητών εδημοσιεύθησαν ωσαύτως εις ενιαίον τόμων δι’ αμφότερα τα μέρη του σχεδίου εκ σελίδων 688 περί τας αρχάς του 1929. Κατ’ Απρίλιον 1929 υπεβλήθη εις την Βουλήν παρά του Υπουργού της Δικαιοσύνης σχέδιον νόμου «περί κυρώσεως του Ελληνικού Ποινικού Κώδικος» παραπεμφθέν εις την αρμοδίαν κοινοβουλευτικήν επιτροπήν. Περί τα τέλη όμως του αυτού έτους το σχέδιον ποινικού κώδικος απεσύρθη παρά του Υπουργείου Δικαιοσύνης εκ της Βουλής, παραπεμφθέν προς αναθεώρησιν εις την παρά του Υπουργού της  Δικαιοσύνης εκ μελών της μονίμου νομοπαρασκευαστικής επιτροπής απαρτισθείσαν ειδικήν επιτροπήν, εκ των Τ. Ηλιοπούλου, Γ. Πανοπούλου, Αντ. Ρωμάνου και Αντ. Ρηγανάκου. Περατωθείσης της αναθεωρήσεως εκείνης, εδημοσιεύθη εν έτει 1933 εις ίδιον τεύχος το κείμενον του αναθεωρηθέντος σχεδίου, επηκολούθησε δε βραδύτερον κατά το αυτό έτος ανατύπωσις της αιτιολογικής εκθέσεως του αρχικού σχεδίου, συνοδευομένη εν τέλει υπό παραρτήματος περιέχοντος σύντομον αιτιολογίαν των επενεχθεισών κατά την αναθεώρησιν τροπολογιών. Αντίγραφα του σχεδίου και της αιτιολογικής εκθέσεως απεστάλησαν κατ’ Απρίλιον του 1933 υπό του Υπουργείου Δικαιοσύνης προς τον Άρειον Πάγον, τα εφετεία πρωτοδικεία εισαγγελίας και δικηγορικούς συλλόγους του Κράτους, μετά της παρακλήσεως όπως εκφέρουν τας επί του σχεδίου παρατηρήσεις των. Κατά Νοέμβριον του 1933 υπό την προεδρείαν του Υπουργού της Δικαιοσύνης Σ. Ταλιαδούρου ήρξατο των εργασιών της η δια της υπ’ αριθ. 31815/1933 πράξεως αυτού καταρτισθείσα «επιτροπεία προς γνωμοδότησιν επί του σχεδίου ποινικού κώδικος 1933». Εις τας συνεδριάσεις της επιτροπής έλαβον μέρος ως μέλη οι :Γ. Οικονομόπουλος, γενικός γραμματεύς Υπουργείου Δικαιοσύνης, Γ. Πανόπουλος, Αντ. Ρωμάνος, Άγγελ. Μπουρόπουλος, Αντ. Ρηγανάκος,Χ. Τζωρτζόπουλος, Ν. Χωραφάς, Αρ. Ρωμανός και Δ. Δαμασκηνός. Συνήλθε δε η επιτροπή εις 15 συνεδριάσεις (20 Νοεμβρίου 1933 μέχρι 23 Ιανουαρίου 1934). Ακολούθως, δυνάμει του από 7/14 Μαρτίυ 1934 προεδρ. διατάγματος, συνεστήθη πενταμελής επιτροπή προς μελέτην, εξακολούθησιν και περάτωσιν του σχεδίου ποινικού κώδικος, συμφώνως τω άρθρω 5 παρ. 2 του νόμου 4129, ως τούτο αντικατεστάθη δια του άρθρου 4 του νόμου 5996. Η Επιτροπή αύτη απετελέσθη εκ των Γ. Πανοπούλου, Αντ. Ρωμάνου, (αποβιώσαντος κατά την διάρκειαν των εργασιών), Άγγλ. Μπουροπούλου, Ν. Χωραφά και Στυλ. Τεγοπούλου, ήρξατο δε των εργασιών της την 14 Μαρτίου 1934 και επεράτωσε την αναθεώρησιν του σχεδίου την 11 Ιανουαρίου 1935, συνελθούσα εν όλω εις 41 συνεδριάσεις. Εισηγηταί υπήρξαν του μεν γενικού μέρους ο Ν. Χωραφάς, του δε ειδικού οι Άγγ. Μπουρόπουλος και Στ. Τεγόπουλος. Το ούτως αναθεωρηθέν σχέδιον εδημοσιεύθη κατά το θέρος του έτους 1935 εις ίδιον τεύχος, ακολούθως όμως συνεπεία της καταργήσεως του πολιτεύματος της Αβασιλεύτου Δημοκρατίας, κατέστη επιβεβλημένη, τούτο μεν η τροποποίησις ωρισμένων διατάξεων του σχεδίου, τούτο δε η προσθήκη άλλων. Συγχρόνως εχώρησεν η επεξεργασία του εισαγωγικού νόμου εις τον ποινικόν κώδικα, εισηγουμένου του Στ. Τεγοπούλου. Η επιτροπή ούτως επεράτωσε το ανατεθέν εις αυτήν έργον αναθεωρήσεως του σχεδίου και συντάξεως του εισαγωγικού νόμου λήγοντος του μηνός Ιουλίου 1937. Το κείμενον του σχεδίου τούτου εδημοσιεύθη εις ίδιον τεύχος εν έτει 1937, εν έτει δε 1938 εις ίδιον τεύχος εδημοσιεύθησαν αι αιτιολογίαι του αναθεωρηθέντος σχεδίου 1935/37 και το σχέδιον εισαγωγικού νόμου μετά των επ’ αυτού αιτιολογιών. Ακολούθως εν έτει 1939 παρεπέμφθη προς τελικήν επεξεργασίαν το  ειρημένον  σχέδιον  εις  επιτροπήν  αποτελεσθείσαν  εκ Σελ. 7 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 των Γ. Πανοπούλου, ως Προέδρου, Άγγ. Μπουροπούλου, Ν. Χωραφά, Ηλ. Γάφου και Στ. Τεγοπούλου, ως μελών. Η επιτροπή αύτη εργασθείσα από του Φεβρουαρίου 1939 μέχρι του Αυγούστου 1940, επεράτωσε την ανατεθείσαν εις αυτήν εντολήν, το σχέδιον όμως τούτο δεν εδημοσιεύθη λόγω του εκκραγέντος εν τω μεταξύ πολέμου. Εν έτει 1944 ήρξατο και άλλη επεξεργασία του σχεδίου υπό τριμελούς επιτροπής αποτελεσθείσης εκ των Άγγ. Μπουροπούλου, ως προέδρου Ν. Χωραφά, και Στ. Τεγοπούλου, ως μελών. Η επιτροπή αύτη, εισηγουμένου του Καθηγητού Ν. Χωραφά, αναθεώρησε το γενικόν μέρος του σχεδίου. Τέλος εις εκτέλεσιν του από 14 Απριλίου 1947 νομ. διατάγματος υπ’ αριθ. 222 «περί συστάσεως επιτροπών προς περάτωσιν της αναθεωρήσεως των σχεδίων ποιν. κώδικος και κώδικος ποιν. δικονομίας», συνεστήθη επιτροπή προς περάτωσιν της αναθεωρήσεως του σχεδίου ποιν. κώδικος, αποτελεσθείσα εκ του παρ’ Αρείω Πάγω Εισαγγελέως Άγγ. Μπουροπούλου , ως Προέδρου, των καθηγητών Ν. Χωραφά, Ηλ. Γάφου, του δικηγόρου Στ. Τεγοπούλου , και του υφηγητού Ιακ. Ζαγκαρόλα, ως μελών. Η Επιτροπή αύτη ήρξατο των εργασιών της την 10 Ιουνίου 1947 και επεράτωσε την αναθεώρησιν του σχεδίου και του εισαγωγικού νόμου λήγοντος του μηνός Ιανουαρίου 1948, συνελθούσα εν όλω εις 34 συνεδριάσεις. Εισηγητής του γενικού μέρους υπήρξεν ο Ν. Χωραφάς, ως προς το ειδικόν δε μέρος εισηγήθησαν τροποποιήσεις επί ωρισμένων κεφαλαίων αυτού οι Άγγ. Μπουρόπουλος, Ηλ. Γάφος και Ιακ. Ζαγκαρόλας. Επίσης ο μεν Ιακ. Ζαγκαρόλας υπέβαλεν έκθεσιν συγκριτικής ερεύνης περί των μέτρων ασφαλείας, περί ων προβλέπουν τα άρθρα 6976 του σχεδίου, μετά προτάσεων αυτού, ο δε Άγγ. Μπουρόπουλος εισηγήθη επί του εισαγωγικού νόμου. Το υποβαλλόμενον σχέδιον ποιν. κώδικος, προϊόν μακράς και επισταμένης επεξεργασίας, περιέχει αφ’ ενός μεν νομικήν δογματικήν ανακαίνισιν του ημετέρου ποινικού δικαίου σύμφωνον προς τα πορίσματα της νεωτέρας ποινικής επιστήμης, αφ’ ετέρου δε και ικανοποίησιν του κεντρικού αιτήματος της συγχρόνου αντεγκληματικής πολιτικής, όπερ είναι η εξατομίκευσις της ποινικής μεταχειρίσεως του εγκληματήσαντος προσώπου, επί τω τέλει ενεργοτέρας και ασφαλεστέρας καταπολεμήσεως του εγκλήματος. Παραλλήλως προς ταύτα το σχέδιον εμφανίζει επίσης από νομοτεχνικής απόψεως σημαντικήν απλούστευσιν, αποφυγήν της αφορήτου περιπτωσιολογίας του ισχύοντος ποιν. νόμου και αρτίαν συστηματικήν διάρθρωσιν της νομοθετικής ύλης, ως εκ των οποίων και επετεύχθη ο περιορισμός των άρθρων του όλου κώδικος εις 459 έναντι 705 του ισχύοντος ποινικού νόμου, καίτοι εν πολλοίς το σχέδιον περιέλαβε την ρύθμισιν και νέων θεμάτων. Η ύλη του σχεδίου κατανέμεται εις δύο βιβλία εκ των οποίων το μεν πρώτον περιλαμβάνει το γενικόν μέρος, το δε δεύτερον το ειδικόν μέρος του κώδικος. Εκάτερον των βιβλίων κατανέμεται περαιτέρω εις κεφάλαια και δη το μεν γενικόν μέρος εις 8, το δε ειδικόν μέρος εις 27 κεφάλαια. Του γενικού μέρος εν αδροτάταις γραμμαίς γίνεται ανάλυσις κατωτέρω (υπ’ αριθμόν ΙΙΙ). Του ειδικού όμως μέρους ούτε τοιαύτη γενικωτάτη επισκόπησις είναι δυνατή εν εισηγητική εκθέσει. Ως προς το μέρος τούτο, επομένως, αρκεί να επιστηθή η προσοχή (ίδε αριθμόν ΙΙ) μόνον επί κεφαλαιωδών τινων σημείων. Σελ. 8 ΙΙ. ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ Α)Το σχέδιον απέφυγε να ενσωματώση εν εαυτώ διατάξεις ειδικών ποινικών νόμων καθ’ όσον εκρίθη, ότι έργον του κυρίως ποινικού κώδικος είναι να ρυθμίση εκείνην μόνον την ύλην, ήτις ανάγεται εις αδικήματα αφορώντα τας βάσεις της εν πολιτεία κοινωνικής ζωής και ήτις ως εκ τούτου εμφανίζει παγιώτερόν πως χαρακτήρα. Β)Αι καθ’ έκαστον αξιόποινοι πράξεις ταξινομούνται εις ομάδας εν όψει του εννόμου αγαθού, όπερ κατά κύριον λόγον προσβάλλεται δι’ αυτών. Ούτω τα εις εκάστην ομάδα ανήκοντα εγκλήματα συγκεντρούνται εις ίδιον κεφάλαιον, τα δε διάφορα κεφάλαια ταξινομούνται εν αλληλουχία προς άλληλα και δη κατά σειράν, εν η προτάσσονται μεν τα κεφάλαια άτινα περιλαμβάνουν τα κατά εννόμων αγαθών της κοινωνικής ολότητος στρεφόμενα εγκήματα, επακολουθούν δε τα κεφάλαια, άτινα περιλαμβάνουν τα κατά εννόμων αγαθών του ατόμου στρεφόμενα. Γ)Ειδικώτερον: 1)Τα κεφάλαια Α΄ και Β΄ του ειδικού μέρους περιλαμβάνουν τας πράξεις τας στρεφομένας αφ’ ενός μεν κατά της εσωτερικής τάξεως της Πολιτείας, δηλαδή τα εγκλήματα τα συνιστώντα την εσχάτην προδοσίαν (Κεφάλαιον Α΄), αφ’ ετέρου δε τας πράξεις τας στρεφομένας κατά της εξωτερικής ασφαλείας της Πολιτείας, δηλαδή τα εγκλήματα τα συνιστώντα την προδοσίαν της Χώρας (Κεφάλαιον Β΄), μεταξύ των οποίων το σχέδιον κατατάσσει και την επιβουλήν της ακεραιότητος της Χώρας. 2)Εν συνεχεία το κεφάλαιον Γ΄ προβλέπει περί των εγκλημάτων των στρεφομένων κατά ξένων κρατών τελούντων εν ειρήνη μετά της Ελλάδος και ανεγνωρισμένων υπ’ αυτής, υπογραμμιζομένης ούτω της σημασίας των εγκλημάτων τούτων ως πράξεων διακινδυνεύσεως της εξωτερικής ασφαλείας της Πολιτείας. 3)Το επακολουθούν κεφάλαιον Δ΄ προβλέπει αφ’ ενός μέν περί των εγκλημάτων των στρεφομένων κατά των πολιτικών σωμάτων, αφ’ ετέρου δε περί των εγκλημάτων κατά τας εκλογάς. Κοινόν των δύο τούτων κατηγοριών αξιοποίνων πράξεων είναι, ότι συνιστώσι προσβολάς κατά της λαϊκής βάσεως του πολιτικού οργανισμού της Πολιτείας. 4)Το επόμενον κεφάλαιον Ε΄ προνοεί περί των αξιοποίνων πράξεων των στρεφομένων κατά της αυθεντίας της κρατικής εξουσίας, ήτοι των εγκλημάτων της αντιστάσεως, προσβολών κατά του Βασιλέως και του Διαδόχου, στάσεως, ελευθερώσεως των κρατουμένων κλπ. 5)Τα επακολουθούντα κεφάλαια ΣΤ΄ και Ζ΄ περιλαμβάνουν τας αξιοποίνους πράξεις τας συνιστώσας είτε επιβουλήν της δημοσίας τάξεως (την διέγερσιν εις απείθειαν κατά των νόμων και διαταγών της αρχής, την πρόκλησιν και προσφοράν εις εκτέλεσιν κακουργήματος, την σύστασιν και συμμορίαν, την διατάραξιν της κοινής ειρήνης κλπ.), είτε επιβουλήν την θρησκευτικής ειρήνης. 6)Το κεφάλαιον Η΄ προβλέπει περί των εγκλημάτων των αναγομένων εις την εν τω στρατώ υπηρεσίαν και την προς στράτευσιν υποχρέωσιν, υπογραμμιζομένης ούτω της σημασίας την οποίαν το σχέδιον αποδίδει εις την προστασίαν θεσμών εξασφαλιζόντων την στρατιωτικήν παρασκευήν του Έθνους.  8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας 7)Επακολουθούν τα κεφάλαια Θ΄ και Ι΄ περιλαμβάνοντα τας αξιοποίνους πράξεις αίτινες στρέφονται κατά της ασφαλείας, των νομικών συναλλαγών, ήτοι τα εγκλήματα περί το νόμισμα (παραχάραξιν, κιβδηλείαν κλπ.) και τα εγκλήματα περί τα υπομνήματα (πλαστογραφίαν, υφαρπαγήν  ψευδούς βεβαιώσεως, ψευδείς πιστοποιήσεις, υπεξαγωγήν εγγράφου και μετακίνησιν οροσήμων). 8)Τα επόμενα κεφάλαια ΙΑ΄ και ΙΒ΄ προβλέπουν περί των αξιοποίνων πράξεων, αίτινες στρέφονται κατά της κρατικής διοικήσεως εν ευρυτέρα εννοία, ήτοι αφ’ ενός μεν τα εγκλήματα περί την απονομήν της δικαιοσύνης (ψευδορκίαν, ψευδή ανώμοτον κατάθεσιν, ψευδή καταμήνυσιν, υπόθαλψιν εγκληματίου κλπ.), αφ’ ετέρου δε τα εγκλήματα περί την υπηρεσίαν. 9)Τα κεφάλαια ΙΓ΄ και ΙΔ΄ προνοούν περί των αξιοποίνων πράξεων, αίτινες αποτελούν ούτως ειπείν την μετάβασιν από των εγκλημάτων κατά της κοινωνικής ολότητος εις τα εγκλήματα κατά του ατόμου, ήτοι αφ’ ενός μεν περί των κοινώς επικινδύνων εγκλημάτων κατά της ζωής ή του σώματος ή της περιουσίας (οίον ο εμπρησμός, η πλημμύρα, αι παραβάσεις περί τας εκκρηκτικάς ύλας, η πρόκλησις ναυαγίου, δηλητηρίασις πηγών και τροφίμων, νοθεία τροφίμων κλπ.), αφ’ ετέρου δε περί των εγκλημάτων κατά της ασφαλείας των συγκοινωνιών και των κοινωφελών εγκαταστάσεων. 10)Τα επακολουθούντα κεφάλαια ΙΕ΄ μέχρι ΚΔ΄ προβλέπουν περί των κατά του ατόμου εγκλημάτων και δη: α΄)Περί εγκλημάτων κατά της ζωής (κεφάλαιον ΙΕ΄).Αι σπουδαιότεραι διαφοραί μεταξύ του ισχύοντος ποινικού νόμου και του σχεδίου είναι αι κάτωθι. Το σχέδιον δεν γνωρίζει φόνον και αναίρεσιν ως δύο διακεκριμένα απ’ αλλήλων εγκλήματα, αλλά διατυποί την ανθρωποκτονίαν εκ προθέσεως ως ενιαίον έγκλημα, ούτινος απλώς ελαφροτέρα μορφή είναι η εν βρασμώ ψυχικής ορμής αποφασισθείσα και εκτελεσθείσα ανθρωποκτονία. Ως ιδιώνυμα εγκλήματα ανθρωποκτονίας, ηπιώτερον τιμωρούμενα, το σχέδιον προβλέπει, αφ’ ενός μεν την παιδοκτονίαν (ην επεκτείνει και επί μη νόθων τέκνων), αφ’ ετέρου δε την ανθρωποκτονίαν εν συναινέσει του ανιάτως πάσχοντος και εξ οίκτου τελουμένην, καθώς επίσης την πράξιν συμμετοχής εις αυτοκτονίαν. Η φαρμακεία ως ίδιον έγκλημα εκλείπει υπαγομένη εις τας γενικάς περί ανθρωποκτονίας ή σωματικών βλαβών διατάξεις. Η έννοια της εκθέσεως διευρύνεται, η δε έννοια της αμβλώσεως διατυπούται ούτως ώστε τετελεσμένη είναι η άμβλωσις μόνον δια της επελεύσεως του θανάτου του εμβρύου. Αντιθέτως δε προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, ουδόλως προνοούντα περί του θέματος, το σχέδιον προβλέπει ως λόγον αποκλείοντα τον άδικον χαρακτήρα της αμβλώσεως αφ’ ενός μεν την περίπτωσιν της ιατρικώς ενδεδειγμένης αμβλώσεως, αφ’ ετέρου δε την περίπτωσιν της ηθικώς ενδεδειγμένης αμβλώσεως. β΄)Περί σωματικών βλαβών (κεφάλαιον ΙΣΤ΄). Το σχέδιον ως σωματικήν βλάβην χαρακτηρίζει πάσαν ουσιώδη προσβολήν του σώματος ή της υγείας, ήτοι την σωματικήν κάκωσιν ή την βλάβην της υγείας. Διακρίνει δε τέσσερα είδη σωματικών βλαβών εκ προθέσεως :την απλήν, την επικίνδυνον, την βαρείαν και την θανατηφόρον σωματικήν βλάβην. Ως λόγον αποκλείοντα τον άδικον χαρακτήρα της απλής σωματικής βλάβης αναγράφει την συναινέσει του παθόντος επαγομένην και μη αντικειμένην εις τα χρηστά ήθη, ως λόγον δε προσωπικόν απαλλαγής από της ποινής θε σπίζει, επί απλής επίσης σωματικής βλάβης, το ότι ο δράστης παρεσύρθη εκ δε δικαιολογημένης αγανακτήσεως ένεκα πράξεως του παθόντος κλπ. Τέλος ως ιδιώνυμα εγκλήματα σωματικής βλάβης προβλέπει το σχέδιον την σωματικήν βλάβην ανηλίκων και την συμπλοκήν. γ΄)Περί μονομαχίας (Κεφάλαιον ΙΖ΄) και περί εγκλημάτων κατά της προσωπικής ελευθερίας (Κεφάλαιον ΙΗ΄). Εν τω κεφαλαίω τούτω περιελήφθησαν και τα εγκλήματα της αυτοδικίας, εξαναγκασμού προς παύσιν εργασίας, της απλής απειλής, της διαταράξεως της οικιακής ειρήνης και της απατηλής διεγέρσεως προς μετανάστευσιν. δ΄)Περί εγκλημάτων κατά των ηθών (Κεφάλαιον ΙΘ΄) και εγκλημάτων περί τον γάμον και την οικογένειαν. (Κεφάλαιον Κ΄). ε΄)Περί εγκλημάτων κατά της τιμής (Κεφάλαιον ΚΑ΄) και περί παραβιάσεων ιδιωτικών απορρήτων (Κεφάλαιον ΚΒ΄). στ΄)Περί εγκλημάτων κατά της περιουσίας, άτινα κατανέμονται εις δύο κεφάλαια, ήτοι το Κεφάλαιον ΚΓ΄ περιλαμβάνον τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και το Κεφάλαιον ΚΔ΄, περιλαμβάνον τα λοιπά κατά της περιουσίας εγκλήματα. Άξια τονισμού σημεία εν τη ρυθμίσει ταύτη είναι κυρίως τα εξής : Αι περιπτώσεις διακεκριμένης κλοπής απλουστεύονται. Ως υπεξαίρεσις δε σαφώς και ρητώς χαρακτηρίζεται και η περίπτωσις καθ’ ην διαθέτει τις προς ίδιον όφελος είτε το ληφθέν τίμημα εμπιστευθέντος εις αυτόν προς πώλησιν ξένου κινητού πράγματος, είτε το κτηθέν κινητόν πράγμα δια χρημάτων ή άλλου πράγματος εμπιστευθέντων εις αυτόν προς αγοράν, ή ανταλλαγήν του κτηθέντος. Εξ άλλου το σχέδκον προβλέπει περί των περιπτώσεων κλοπής και υπεξαιρέσεως ευτελούς αξίας, εφ’ ων υπό ωρισμένους όρους καθιεροί και λόγον ατιμωρήτου της πράξεως, κατά την κρίσιν του δικαστηρίου. Η διάταξις περί ληστείας εγκαταλείπει την αφόρητον περιπτωσιολογίαν του ισχύοντος ποιν. νόμου, προς ύπαρξιν δε ληστείας απαιτεί, ως επί κλοπής, την αφαίρεσιν του πράγματος. Περαιτέρω το σχέδιον ως ληστείαν χαρακτηρίζει και τον εξαναγκασμόν εις παράδοσιν του πράγματος, την ούτω καλουμένην ληστρικήν εκβίασιν. Ως απάτη εν στενή εννοία χαρακτηρίζεται η επί σκοπώ παρανόμου περιουσιακού οφέλους βλάβη άλλου. Αντιθέτως η δι’ απάτης πρόκλησις απλής βλάβης εις άλλον, άνευ αποκομίσεως αντιστοίχου οφέλους, ανάγεται εις ίδιον έγκλημα. Εν αντιστοιχία δε προς την επί κλοπής και υπεξαιρέσεως ρύθμισιν προβλέπει και περί των περιπτώσεων απάτης ευτελούς αξίας. Περαιτέρω εις ίδια εγκλήματα ανάγονται η δολία αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου και η δολία αποφυγή παροχών. Τέλος. 11)Τα Κεφάλαια ΚΕ΄, ΚΣΤ΄ και ΚΖ΄ περιλαμβάνουν το μεν πρώτον τας διατάξεις περί επαιτείας και αλητείας, το δεύτερον τα περί πταισμάτων και το τρίτον υπό τον τίτλον «τελικαί διατάξεις» περιλαμβάνει αφ’ ενός μεν διάταξιν αντίστοιχον προς την του άρθρου 697 του ποιν. νόμου, αφ’ ετέρου δε παραπλησίαν διάταξιν αναφορικώς προς τας παραβάσεις διοικητικών νόμων, δι’ ης ορίζεται ότι τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις 6 μηνών ή δια χρηματικής ποινής ο παραβαίνων επιτακτικήν ή απαγορευτικήν διάταξιν διοικητικών νόμων, εάν η οικεία διοικητική   διάταξις   αναφέρεται   ως   προς την    ποινιΣελ. 9 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 κήν κύρωσιν εις το άρθρο τούτο του ποινικού κώδικος. Ούτω πως καθίσταται δυνατή η εις το μέλλον αποφυγή της αναγραφής ιδίων ποινών δι’ εκάστην παράβασιν, διοικητικών νόμων, καθ’ όσον ο νομοθέτης θα δύναται να ορίζη ότι οι παραβάται αυτών τιμωρούνται με τας ποινάς του εν λόγω άρθρου του ποινικού κώδικος, επιτυγχανομένης ούτω και σημαντικής νομοτεχνικής απλουστεύσεως. ΙΙΙ. ΓΕΝΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ Α΄)Το κεφάλαιον Α΄ υπό τον τίτλον «Ο Ποινικός Νόμος» περιλαμβάνει τας διατάξεις περί χρονικών και τοπικών ορίων των ποινικών νόμων και επεξήγησιν όρων τινών του Κώδικος. 1.Χρονικά όρια. Μετά την αναγραφήν της θεμελιώδους αρχής του ποινικού δικαίου, ότι ουδεμία ποινή επιβάλλεται άνευ νόμου, ορίζοντος ταύτην προ της τελέσεως της πράξεως (άρθρ. 1), επακολουθούν τα άρθρα 2-4 , άτινα ρυθμίζουν δια ρητών διατάξεων τα θέματα, αφ’ ενός μεν της αναδρομικής ισχύος των ηπιωτέρων ποινικών νόμων και της ισχύος των καλουμένων προσωρινών ποινικών νόμων, αφ’ ετέρου δε τα της επιβολής των υπό του κώδικος, παραλλήλως προς τας ποινάς, καθοριζομένων μέτρων ασφαλείας. 2.Τοπικά όρια. Μετά την αναγραφήν της βασικής αρχής, ότι επί των πράξεων των τελεσθεισών εν τη ημεδαπή εφαρμογήν έχουν πάντοτε οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι (άρθρον 5) επακολουθούν τα άρθρα 6-11 ρυθμίζοντα τα της ποινικής ευθύνης επί αξιοποίνων πράξεων τελεσθεισών εν τη αλλοδαπή. Και το μεν άρθρον 6 καθιεροί την ποινικήν ευθύνην των ημεδαπών δια τα εν τη αλλοδαπή υπ’ αυτών πραττόμενα κακουργήματα και πλημμελήματα, το δε άρθρον 7 την ποινικήν ευθύνην των αλλοδαπών δια τα καθ’ Έλληνος εν τη αλλοδαπή πραττόμενα κακουργήματα και πλημμελήματα. Εις αμφοτέρας τας περιπτώσεις η ποινική ευθύνη υπάρχει μόνον υπό την προϋπόθεσιν, ότι η εν τη αλλοδαπή τελεσθείσα πράξις είναι αξιόποινος και κατά τους νόμους της χώρας εν η ετελέσθη ή ότι η χώρα εν η ετελέσθη η πράξις είναι πολιτειακώς ασύντακτος. Πάντως εν άρθρω 8 καθορίζονται ωρισμένα εγκλήματα, άτινα τιμωρούνται πάντοτε κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους ανεξαρτήτως των νόμων της χώρας εν η διεπράχθησαν. Περαιτέρω το μεν άρθρον 9 καθορίζει πότε η εν τη αλλοδαπή τελεσθείσα αξιόποινος πράξις παραμένει ακαταδίωκτος, το δε άρθρον 10 ρυθμίζει το θέμα του υπολογισμού των εν τη αλλοδαπή εκτιθεισών ποινών δια πράξιν δι’ ην επηκολούθησεν εν τη ημεδαπή καταδίκη. Τέλος το άρθρον 11 προβλέπει περί επιβολής των υπό της ελληνικής νομοθεσίας καθοριζομένων παρακολούθων ποινών και μέτρων ασφαλείας κατά του εν τη αλλοδαπή εισαχθέντος εις δίκην επί αξιοποίνω τινι πράξει. 3.Το άρθρον 12 περιέχει διάταξιν σαφηνίζουσαν ότι οι ορισμοί του γενικού μέρους του κώδικος εφαρμόζονται και επί αξιοποίνων πράξεων προβλεπομένων εις ειδικούς νόμους, το δε άρθρον 13 περιέχει προσδιορισμόν της εννοίας ωρισμένων όρων των οποίων γίνεται χρήσις εν τω κώδικι. Β΄)Το κεφάλαιον Β΄ υπό τον τίτλον «η αξιόποινος πράξις» συγκεντρώνει πάσας τας διατάξεις αίτινες αφορώσιν εις τους γενικούς συστατικούς όρους της εννοίας του εγκλήματος. Σελ. 10 1.Μετά τον ορισμόν της εννοίας του εγκλήματος (άρθρον 14) επακολουθούν τα άρθρα 15-17, άτινα καθορίζουν, αφ’ ενός μεν την έννοιαν του δια παραλείψεως τελουμένου εγκλήματος, αφ’ ετέρου, δε τα του τόπου και χρόνου τελέσεως της αξιοποίνου πράξεως. Δια των διατάξεων τούτων το σχέδιον καθιεροί νομοθετικώς τας εν τη επιστήμη κρατούσας επί των θεμάτων τούτων απόψεις. Περαιτέρω, το μεν άρθρον 18 περιέχει διάταξιν καθορίζουσαν την διάκρισιν των αξιοποίνων πράξεων εις κακουργήματα, πλημμελήματα και πταίσματα, το δε άρθρον 10 λύει το ζήτημα του ποινικού χαρακτηρισμού της εκδικασθείσης πράξεως, εις ην περίπτωσιν επεβλήθη υπό του δικαστού ποινή ηπιωτέρα της in abstracto εν τω νόμω καθοριζομένης, ένεκα ελαφρυντικών περιστάσεων ή άλλου λόγου μειώσεως της ποινής. 2.Τα επακολουθούντα άρθρα 20-25 ρυθμίζουν τους γενικούς όρους άρσεως του αδίκου χαρακτήρος της τελεσθείσης πράξεως. Μετά την εν άρθρω 20 αναγραφομένην και γενικώς ανεγνωρισμένην βασικήν αρχήν, ότι ο άδικος χαρακτήρ της πράξεως αποκλείεται οσάκις αύτη αποτελεί ενάσκησιν δικαιώματος ή εκπλήρωσιν καθήκοντος επιβαλλομενου εξ οιουδήποτε άλλου τμήματος του δικαίου, δημοσίου ή ιδιωτικού, επακολουθούν διατάξεις ρυθμίζουσαι τα της προσταγής, της αμύνης και της καταστάσεως ανάγκης. Η περί προσταγής διάταξις (άρθρ. 21) απλουστεύει και αποσαφηνίζει την αντίστοιχον διάταξιν του ισχύοντος ποιν. νόμου. Αι περί αμύνης διατάξεις (άρθρα 22-24) αποτελούν σημαντικήν πρόοδον έναντι των αντιστοίχων ορισμών του ισχύοντος ποιν. νόμου. Η διατύπωσις των προϋποθέσεων του δικαιώματος της αμύνης, συμπίπτουσα πλήρως προς την αντίστοιχον διάταξιν του άρθρου 284 του Αστικού Κώδικος, επεκτείνει την δι’ αμύνης προστασίαν επί πάντων των εννόμων αγαθών του προσβαλλομένου ατόμου. Περαιτέρω αι διατάξεις περί των ορίων της αμύνης και της υπερβάσεως αυτών ρυθμίζονται κατά τρόπον αποφεύγοντα υπερβολάς τινας του ισχύοντος ποιν. νόμου και αίρονται τας εν τη ερμηνεία των διατάξεων του ισχύοντος δικαίου ανακυψάσας διαφωνίας ως προς την έκτασιν της ποινικής ευθύνης του υπερβάντος τα όρια της αμύνης. Τέλος, αξία ιδιαιτέρας εξάρσεως είναι η εν τω σχεδίω περιεχομένη ρύθμισις της καταστάσεως ανάγκης. Αντιθέτως δηλαδή προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, διακρίνοντα την κατάστασιν ανάγκης εν στενή εννοία από την ψυχολογικήν βίαν, το σχέδιον περιλαμβάνει υπό την έννοιαν της καταστάσεως ανάγκης και τας περιπτώσεις της ψυχολογικής βίας, ακολουθούν όμως τα πορίσματα της νεωτέρας επιστημονικής ερεύνης, διακρίνει τας περιπτώσεις καταστάσεως ανάγκης αφ’ ενός μεν εις εκείνας αίτινες αποκλείουν τον άδικον χαρακτήρα της πράξεως και αφ’ ετέρου εις εκείνας αίτινες αποκλείουν απλώς τον καταλογισμόν. Την αποκλείουσαν τον άδικον χαρακτήρα της πράξεως κατάστασιν ανάγκης, το σχέδιον ρυθμίζει εν τω άρθρω 25, την αποκλείουσαν αντιθέτως τον καταλογισμόν ρυθμίζει εν άρθρω 32. Βάσει της μεν πρώτης θέτει την αρχήν της σταθμίσεως των εννόμων αγαθών της δε δευτέρας την αρχήν του ενστίκτου της αυτοσυντηρήσεως, εις τρόπον ώστε κατάστασιν μεν ανάγκης αποκλείουσαν τον άδικον χαρακτήρα της πράξεως συνιστώσιν αι περιπτώσεις, καθ’ ας θυσιάζεται κατώτερον αγαθόν προς συντήρησιν ανωτέρου, ενώ κατάστασιν ανάγκης αποκλείουσαν τον καταλογισμόν συνιστώσιν   αι   περιπτώσεις    καθ’   ας   θυσιάζεται αγα8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας θόν τι προ συντήρησιν άλλου ίσου αγαθού. Ούτω πως η διάταξις του σχεδίου περί καταστάσεως ανάγκης αποκλειούσης τον άδικον χαρακτήρα συμβαδίζει προς την αντίστοιχον διάταξιν του άρθρου 285 του Αστικού Κώδικος, καλύπτουσα περαιτέρω και το υπό του Κώδικος τούτου καταλειπόμενον κενόν, καθόσον ενώ ο Αστικός Κώδιξ προβλέπει μόνον την περίπτωσιν θυσίας αλλοτρίου πράγματος προς λύτρωσιν από του κινδύνου, το σχέδιον προβλέπει γενικώτερον την θυσίαν οιουδήποτε εννόμου αγαθού, αρκεί το θυσιαζόμενον αγαθόν να είναι κατ’ είδος και σπουδαιότητα σημαντικώς κατώτερον από το δια της θυσίας ταύτης λυτρούμενον εκ του κινδύνου έτερον αγαθόν.  3.Εν τοις άρθροις 26-35 του σχεδίου περιέχονται διατάξεις προβλέπουσαι αφ’ ενός μεν περί της υπαιτιότητος (δόλου και αμελείας), αφ’ ετέρου δε περί των λόγων οίτινες αποκλείουν τον καταλογισμόν της πράξεως εις τον πράξαντα. Εν πρώτοις αναγράφεται (άρθρον 26) η και εν τω ισχύοντι ποιν. νόμω ανεγνωρισμένη βασική αρχή, ότι τα κακουργήματα και τα πλημμελήματα τιμωρούνται πραττόμενα εκδόλου, πλην των προβλεπομένων δι’ ωρισμένα πλημμελήματα εξαιρέσεων, τα δε πταίσματα αντιστρόφως. Ακολούθως εν τοις άρθροις 27 και 28 καθορίζονται αι έννοιαι του δόλου και της αμελείας, συμφώνως προς την κρατούσαν πλέον ανεξαρτήτως αγόνων θεωρητικών ερίδων, άποψιν. Περαιτέρω δια του άρθρου 29 πραγματοποιείται καθολικόν της συγχρόνου ποινικής επιστήμης αίτημα, δηλαδή καταργείται η εν τω ισχύοντι ποιν. νόμω καθιερουμένη επί ωρισμένων εγκλημάτων άκρατος εκ του αποτελέσματος ευθύνη και ορίζεται ότι εις τας εξαιρετικάς περιπτώσεις καθ’ ας ο νόμος επιτείνει την ποινήν εάν επέλθη βαρύτερον αποτέλεσμα, τότε μόνον επιβάλλεται η βαρυτέρα ποινή, όταν το βαρύτερον αποτέλεσμα δύναται να αποδοθή εις αμέλειαν του πράξαντος. Εν συνεχεία το άρθρον 30 ρυθμίζει τας περιπτώσεις της πραγματικής πλάνης, επαναλαμβάνον εν πυκνοτέρα και νομοτεχνικωτέρα διατυπώσει τας διατάξεις, των άρθρων 92, 93 και 94 του ισχύοντος ποιν. νόμου. Το δε επακολουθούν άρθρον 31 προβλέπει περί των περιπτώσεων της νομικής πλάνης, δηλαδή αφ’ ενός μεν περί της πλάνης της αφορώσης το αξιόποινον, αφ’ ετέρου δε περί της πλάνης της αφορώσης τον άδικον χαρακτήρα της πράξεως. Και όσον αφορά μεν την πλάνην περί το αξιόποινον επαναλαμβάνεται η διάταξις του άρθρου 91 του ισχύοντος ποιν. νόμου, όσον αφορά δε την πλάνην περί τον άδικον χαρακτήρα το σχέδιον ορίζει, ότι η πράξις δεν καταλογίζεται εις τον πράξαντα αν ούτος γνωρίζη μεν τι πράττει, πεπλανημένως όμως πιστεύει, ότι δικαιούται να προβή εις την πράξιν, ην επιχειρεί, εφ’ όσον η πλάνη του αύτη είναι συγγνωστή. Ούτω πως το σχέδιον ακολουθεί μέσην οδόν μεταξύ των δύο άκρων γνωμών, εκείνης δηλαδή, η οποία εξομοιοί την πλάνην περί τον άδικον χαρακτήρα προς την πραγματικήν και εκείνης η οποία εξομοιοί αυτήν προς την πλάνην περί το αξιόποινον. Το άρθρον 32 ρυθμίζει την κατάστασιν ανάγκης την αποτελούσαν λόγον αποκλείοντα τον καταλογισμόν, ήτοι τας περιπτώσεις, καθ’ ας θυσιάζει τις αλλότριον έννομον αγαθόν προς αποτροπήν κινδύνου απειλούντος το πρόσωπον ή την περιουσίαν ευατού ή ωρισμένων συγγενών αυτού, εφ’ όσον η δια της πράξεως επερχομένη εις τον έτερον βλάβη είναι ανάλογος κατ’ είδος και σπουδαιότητα προς την αποτρεπτέαν. Τα επόμενα άρθρα 3335 προβλέπουν τους λόγους τους αποκλείοντας την ικανότητα προς  καταλογισμόν, και δη το μεν άρθρον 33 ρυθμίζει τα της ευθύνης των κωφαλάλων, το άρθρ. 34 προβλέπει περί νοσηράς διαταράξεως των ψυχικών λειτουργιών και περί συγχίσεως της συνειδήσεως και τέλος το άρθρον 35 περί της υπαιτίου διαταράξεως της συνειδήσεως, περί των περιπτώσεων δηλαδή της καλουμένης ελευθέρας εν τη αιτία πράξεως, επαναλαμβάνον και σαφώς διατυπώνον το περιεχόμενον της διατάξεως του Άρθρον μόνον Κυρούται, ο υπό της Επιτροπής του Νομοθ. Διατάγματος υπ’ αριθ. 222/1947 καταρτισθείς Ποινικός Κώδιξ έχων ούτως: ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Ο Ποινικός Νόμος Ι.Χρονικά όρια ισχύος των ποινικών νόμων άρθρ. 1 Νόμ. 2145/28-28 Μαΐου 1993 (ΦΕΚ Α΄ 88), κατωτ. αριθ. 28. (Αντί για τη σελ.31(ξβ) Σελ. 31(ξγ) Τεύχος Σελ.  Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 «6.Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από ένα μήνα και έχει μετατραπεί σε χρηματική ποινή ή πρόστιμο μετατρέπεται περαιτέρω σε ποινή παροχής κοινωφελούς εργασίας, αν το ζητεί ή το αποδέχεται εκείνος που καταδικάσθηκε και εφόσον η παροχή τέτοιας εργασίας από το συγκεκριμένο καταδικασμένο είναι εφικτή. Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα τρία μπορεί να μετατρέπεται σε ποινή παροχής κοινωφελούς εργασίας, αν το ζητεί ή το αποδέχεται εκείνος που καταδικάσθηκε και εφόσον η παροχή τέτοιας εργασίας από το συγκεκριμένο καταδικασμένο είναι εφικτή». Η παρ. 6 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. δ΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου – 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-996), κατωτ. αριθ. 32. 7.Αν το δικαστήριο αποφασίσει τη μετατροπή της ποινής φυλακίσεως σε παροχή κοινωφελούς εργασίας κατά τα οριζόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, καθορίζει συγχρόνως στην απόφασή του και τον αριθμό των ωρών κοινωφελούς εργασίας, που αντιστοιχούν σε κάθε ημέρα φυλακίσεως. Κάθε ημέρα φυλακίσεως μετατρέπεται σε παροχή κοινωφελούς εργασίας τεσσάρων ωρών, το δικαστήριο όμως, λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του καταδικασμένου, μπορεί να περιορίσει την κοινωφελή εργασία μέχρι δύο ή να την αυξήσει έως έξι ώρες για κάθε ημέρα ποινής φυλακίσεως. Ο εισαγγελέας εκτελέσεως της ποινής ορίζει αμέσως, ευθύς ως καταστεί εκτελεστή η ποινή, με διάταξή του την υπηρεσία, τον οργανισμό ή το πρόσωπο, προς το οποίο θα παρασχεθεί η κοινωφελής εργασία και το χρόνο παροχής της. Ο χρόνος αυτός ορίζεται εντός διαστήματος που αρχίζει από την επομένη της ημερομηνίας κατά την οποία γίνεται εκτελεστή η απόφαση και λήγει σε χρόνο που δεν μπορεί να υπερβεί το τριπλάσιο της διάρκειας της ποινής που του επιβλήθηκε. 8.Η κοινωφελής εργασία παρέχεται χωρίς αμοιβή σε υπηρεσίες του κράτους, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, των νομικών προσώπων του δημόσιου τομέα ή σε μη κερδοσκοπικά κοινωφελή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ή και άλλα, τα οποία ορίζονται με την υπουργική απόφαση του τελευταίου εδαφίου. Μπορεί επίσης να αφορά και σε παροχή υπηρεσιών προς τον παθόντα, αν κατέστη ανάπηρος και συμφωνούν ο καταδικασμένος και ο παθών. Την εκτέλεση της κοινωφελούς εργασίας επιβλέπει επιμελητής κοινωνικής αρωγής, εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. «Έως ότου οργανωθεί το σώμα των επιμελητών κοινωνικής αρωγής ή αν στον τόπο παροχής της κοινωφελούς εργασίας δεν υπάρχει επαρκής αριθμός επιμελητών ή αν η συγκεκριμένη κοινωφελής εργασία δεν έχει ανάγκη επίβλεψης από ειδικό επιμελητή, η επίβλεψη της εκτέλεσης της κοινωφελούς εργασίας ανατίθεται σε όργανα της διοίκησης, μέλη συλλογικών οργάνων ή σε υπαλλήλους των υπηρεσιών ή των νομικών  προσώπων στα οποία παρέχεται η εργασία υπό την εποπτεία του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου παροχής της εργασίας». Με απόφαση του Υπουργούν Δικαιοσύνης και των τυχόν άλλων συναρμόδιων υπουργών καθορίζονται η οργάνωση της παροχής κοινωφελούς εργασίας, η διαδικασία επιλογής, ανάθεσης και επίβλεψης της σχετικής εργασίας και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια. Το νέο μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την περίπτ. ε παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου- 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. 9.«Αν από υπαιτιότητα εκείνου που καταδικάσθηκε η εργασία παρέχεται ελλιπώς ή πλημμελώς, παύει να ισχύει η μετατροπή της ποινής σε ποινή παροχής κοινωφελούς εργασίας». Το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση μπορεί σ’ αυτήν την περίπτωση, μετά από αίτηση του καταδικασθέντα, να μετατρέψει την ποινή σε χρηματική. Το πρώτο μέσα σε « » εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. στ΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουλ. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-71996), κατωτ. αριθ. 32. Σε κάθε περίπτωση παράβασης ο επιμελητής κοινωνικής αρωγής ενημερώνει σχετικώς με έγγραφό του τον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος μπορεί να ερευνά και αυτεπαγγέλτως κάθε φορά αν η εργασία εκτελείται. «Αν ο εισαγγελέας ύστερα από ακρόαση εκείνου που καταδικάσθηκε διαπιστώσει ότι αυτός παρέχει από υπαιτιότητά του ελλιπή η πλημμελή εργασία, διατάσσει την εκτέλεση της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής ή της χρηματικής ποινής ή του προστίμου». Το τέταρτο μέσα σε « » εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. ζ΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου - 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-71996), κατωτ. αριθ. 32. Κατά της διατάξεως του εισαγγελέα επιτρέπεται προσφυγή στον καταδικασμένο εντός δέκα ημερών από της εκτελέσεως της, με δήλωσή του στο  γραμματέα της εισαγγελίας του τόπου παροχής  της εργασίας ή στο διευθυντή των φυλακών,  ο οποίος τη διαβιβάζει αμέσως στον αρμόδιο  εισαγγελέα.           Η        προσφυγή       απευθύνεται (Αντί για τη σελ. 32,001(α) Σελ. 32,001(β) Τεύχος 1256-Σελ. 85 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 στο τριμελές πλημμελειοδικείο του τόπου παροχής της εργασίας, δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, είναι απαράδεκτη «εάν ο προσφεύγων δεν υποβληθεί στην εκτέλεση της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής ή της χρηματικής ποινής ή του προστίμου» και εισάγεται για συζήτηση κατά την πρώτη μετά την υποβολή της δικάσιμο, κατά την οποία προσάγεται ο προσφεύγων χωρίς κλήτευση. Αναβολή της συζητήσεως επιτρέπεται μόνο μία φορά σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 349 Κ.Π.Δ.σε ρητή δικάσιμο χωρίς κλήτευση του προσφεύγοντος. Σε περίπτωση αναβολής το δικαστήριο μπορεί να διατάξει αναστολή εκτελέσεως της διατάξεως του εισαγγελέα μέχρι να εκδοθεί απόφαση για την προσφυγή. Αν ο προσφεύγων δεν εμφανισθεί, η προσφυγή απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο αποφαίνεται αμετάκλητα, επιτρέπεται όμως αίτηση ακυρώσεως για μία φορά, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρ. 341 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Η μέσα σε « » φράση του έκτου εδαφίου αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. η παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου- 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. 10.Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή, που μετατράπηκε σε χρηματική ή πρόστιμο ή σε παροχή κοινωφελούς εργασίας, διατηρεί το χαρακτήρα της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής και μετά τη μερική ή ολική απότιση της κατά μετατροπή ποινής. Αποκλείεται όμως η συγχώνευση ποινής που μετατράπηκε και αποτίθηκε, είτε με την καταβολή του ποσού της μετατροπής είτε με παροχή κοινωφελούς εργασίας, με ποινή περιοριστική της ελευθερίας, που δεν υπόκειται σε μετατροπή ή δεν μετατράπηκε.  «11.Η μετατροπή κατά τις προηγούμενες παραγράφους αποκλείεται στις περιπτώσεις καταδίκης για έγκλημα εμπορίας ναρκωτικών ή για έγκλημα που προβλέπεται από τις διατάξεις του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα, Διατάξεις του Ποινικού Κώδικα ή ειδικών ποινικών νόμων, που αποκλείουν ή ρυθμίζουν με άλλο τρόπο τη μετατροπή των στερητικών της ελευθερίας ποινών σε χρηματικές ή πρόστιμα ή καθορίζουν άλλως την έννοια της μετατροπής καταργούνται με την επιφύλαξη του προηγούμενου εδαφίου». Η παρ. 11, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το εδάφ. β΄ της παρ. 1 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, (ΦΕΚ Α΄ 65), κατωτ. αριθ. 30. Το άρθρ. 82, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 1 του Νόμ. 1419/1984, (ΦΕΚ Α΄ 28) κατωτ. αριθ. 25, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), Τόμ 6Β, σελ. 667. Βλέπε σχετικά και τις μεταβατικές διατάξεις των παρ. 1, 3 (για την έναρξη ισχύος των παρ. 6, 7, 8 (εδάφ. α΄ και γ΄) και 9 του άρθρ. 82 και του άρθρ. 104α Π. Κ) και 4 του άρθρ. 29 του άνω Νόμ. 1941/1991. Σελ. 32,002(β) Τεύχος 1256-Σελ. 86 «12.Η εφαρμογή του άρθρου αυτού δεν προϋποθέτει αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση». Η παρ. 12 προστέθηκε από την περίπτ. θ΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. «13.Αν το δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί περί μετατροπής ποινής στερητικής της ελευθερίας, με αίτησή του στο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, αυτός που καταδικάστηκε μπορεί να ζητήσει τη μετατροπή». Η παρ. 13, προστέθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. Για τις απολύσεις που γίνονται κατ’ εφαρμογή του άνω άρθρ. 82 βλέπε και παρ. 4, 5 και 6 άρθρ. 1 Νόμ. 2145/93, κατωτ. αριθ. 28. Λόγοι μειώσεως της ποινής Άρθρ.83.-Όπου εν τω γενικώ μέρει προβλέπεται ποινή ηλαττωμένη άνευ άλλου τινός προσδιορισμού η επιβλητέα ποινή επιμετρείται ως ακολούθως: α)Αντί της ποινής του θανάτου ή της ισοβίου καθείρξεως καταγιγνώσκεται πρόσκαιρος κάθειρξις τουλάχιστον δέκα ετών. β)αντί της ποινής της καθείρξεως ανωτέρας των δέκα ετών καταγιγνώσκεται, κάθειρξις μέχρι δώδεκα ετών ή φυλάκισις τουλάχιστον δύο ετών. γ)αντί της ποινής της καθείρξεως μέχρι δέκα ετών καταγιγνώσκεται κάθειρξις μέχρι εξ ετών ή φυλάκισις τουλάχιστον ενός έτους. δ)εις πάσα άλλην περίπτωσιν η πονή μειούται ελευθέρως υπό του δικαστού μέχρι του ελαχίστου ορίου του είδους της ποινής. ε)εάν εν τω νόμω απειλούνται αθροιστικώς ποινή στερητική της ελευθερίας και ποινή εις χρήμα, δύναται να καταγνωσθή και μόνη η τελευταία αύτη. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Ελαφρυντικαί περιστάσεις Άρθρ.84.-1.Η ποινή μειούται επίσης κατά το εν τω προηγουμένω άρθρω μέτρον και εν αις περιπτώσεσι το δικαστήριον κρίνει, ότι συντρέχουσιν ελαφρυντικαί περιστάσεις. 2.Ως ελαφρυντικαί περιστάσεις θεωρούνται ιδία: α)το ότι ο υπαίτιος μέχρι του εγκλήματος διήγαγεν έντιμον ατομικόν, οικογενειακόν, επαγγελματικόν και καθόλου κοινωνικόν βίον. β)το ότι ωθήθη εις την πράξιν εξ αιτίων μη ταπεινών ή εκ μεγάλης ενδείας ή υπό την επίδρασιν σοβαράς απειλής ή την επιβολήν προσώπου εις το οποίον ούτος οφείλει υπακοήν ή προς το οποίον τελεί εις σχέσιν εξαρτήσεως. γ)το ότι ωθήθη εις την πράξιν από συμπεριφοράν ανάρμοστον του παθόντος ή παρεσύρθη εξ οργής ή βιαίας θλίψεως προκληθείσης από άδικον κατ’ αυτού πράξιν δ)το ότι επέδειξεν ειλικρινή μετάνοιαν και επεζήτησε να άρη ή να μειώση τας συνεπείας της πράξεώς του και ε)το ότι επί σχετικώς μακρόν διάστημα χρόνου μετά την πράξιν του ο υπαίτιος συμπεριεφέρθη καλώς. Συρροή λόγων μειώσεως της ποινής Άρθρ.85.-Οσάκις συντρέχουν πλείονες λόγοι μειώσεως της ποινής κατ’ άρθρ. 83 ή οσάκις συντρέχουν εις ή πλείονες τοιούτοι λόγοι μετά ελαφρυντικών περιστάσεων (άρθρ. 84) εφαρμόζεται μόνον άπαξ η κατά το μέτρον του άρθρ. 83 μείωσις της ποινής, εν τη επιμετρήσει της οποίας λαμβάνονται υπ’ όψιν πάντες οι ως άνω λόγοι και ελαφρυντικαί περιστάσεις. Επιβολή θανατικής ποινής Άρθρ.86.-(Καταργήθηκε από το εδάφ. β΄ της παρ. 12 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1194, ΦΕΚ Α΄ 65, κατωτ. αριθ. 30). Υπολογισμός χρόνου προφυλακίσεως Άρθρ.87.-«1.Εκ της καταγνωσθείσης ποινής της ελευθερίας, μετά τον ορισμόν της διαρκείας αυτής, αφαιρείται ο χρόνος της παρ’ ανακριτικής αρχής οιασδήποτε δικαιοδοσίας διαταχθείσης προφυλακίσεως του καταδικασθέντος, ως και ο χρόνος κρατήσεως από της συλλήψεως μέχρι της προφυλακίσεως αυτού. 2.Επί συρρεόντων και συνεκδικαζομένων εγκλημάτων, εκ της καταγνωσθείσης επί τινι εξ αυτών ποινής, αφαιρείται ο χρόνος της εφ’ οιωδήποτε εξ αυτών διαταχθείσης προφυλακίσεως ως και ο κατά το εδαφ. 1 του παρόντος χρόνος κρατήσεως και όταν έτι δια της αποφάσεως εκηρύχθη αθώος του εγκλήματος δι’ ο είχε προφυλακισθή ο καταδικασθείς. 3.Επίσης αφαιρείται ο χρόνος της εν Ψυχιατρείω παραμονής του κατηγορουμένου (άρθρ. 200 Κώδικος Ποινικής Δικονομίας) από της εκδόσεως της αποφάσεως μέχρι του αμετακλήτου αυτής χρόνος της φυλακίσεως αφαιρείται από της ποινής υπό της εντεταλμένης την εκτέλεσιν των δικαστικών αποφάσεων αρχής». Το άρθρ. 87 αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρον 1 Ουδεμία ποινή άνευ νόμου Ποινή δεν καταγινώσκεται ειμή δι’ εκείνας μόνον τας πράξεις, δι’ ας αύτη δια νόμου ρητώς ωρίσθη προ της τελέσεως αυτών. άρθρ. 1 του Ν.Δ. 4090/1960, κατωτ. αριθ. 12. Υποτροπή «Άρθρ.88.-1.Όποιος καταδικάστηκε για κακούργημα ή εκ δόλου πλημμέλημα σε ποινή στερητική της ελευθερίας που υπερβαίνει τους έξι μήνες και μέσα σε πέντε χρόνια από τη δημοσίευση της αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης, αν έχει καταδικαστεί για πλημμέλημα, και σε 10 χρόνια, αν έχει καταδικαστεί για κακούργημα, τελεί νέο κακούργημα ή εκ δόλου πλημμέλημα, για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών, βρίσκεται σε υποτροπή. 2.Για τον υπολογισμό της πενταετίας η δεκαετίας δεν λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος πραγματικής έκτισης στερητικής της ελευθερίας ποινής ή μέτρου ασφαλείας σε φυλακή ή άλλο σωφρονιστικό ή θεραπευτικό κατάστημα ή ίδρυμα καθώς και ο χρόνος κατά τον οποίο ο καταδικασμένος είναι φυγόποινος». Το άρθρ. 88 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28 κατωτ. αριθ. 25. Για την έκταση εφαρμογής των άρθρ. 82 και 88 για την κατάργηση διατάξεων του Π.Κ. και των ειδικών ποινικών νόμων που αποκλείουν ή ρυθμίζουν με άλλο τρόπο τη μετατροπή των στερητικών της ελευθερίας ποινών σε χρηματικές ή πρόστιμα ή που καθορίζουν αλλοιώς την έννοια υποτροπής βλ. άρθρ. 6 Νόμ. 1419/84 κατωτ. αριθ. 25. Ποινή της υποτροπής «Άρθρ.89.-1.Σε περίπτωση υποτροπής η ποινή που προβλέπεται για την πράξη επιβαρύνεται και μπορεί να υπερβεί το ανώτατο όριο που ορίζεται στο νόμο και να φτάσει μέχρι το ανώτατο όριο του είδους της επιβαλλόμενης ποινής. Αν στο νόμο ορίζεται διαζευκτικώς ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική επιβάλλεται πάντοτε η πρώτη επιβαρυνόμενη κατά το προηγούμενο εδάφιο. 2.Σε περίπτωση τρίτης και κάθε περαιτέρω υποτροπής, αν για την πράξη απειλείται ποινή φυλάκισις, της οποίας το ανώτατο όριο υπερβαίνει το ένα έτος, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δεκαοκτώ μηνών. 3.Σε περίπτωση μετατροπής της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί σύμφωνα με αυτό το  άρθρο, το ποσό της μετατροπής δεν μπορεί να  είναι κατώτερο από: α)το διπλάσιο του κατώτατου ορίου του ποσού μετατροπής στην πρώτη  υποτροπή,     β)το    τριπλάσιο     του       κατώτατου (Αντί για τη σελ. 32,01(β) Σελ. 32,01(γ) Τεύχος 1181-Σελ. 7 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 ορίου του ποσού μετατροπής στη δεύτερη υποτροπή και γ)το πενταπλάσιο του κατώτατου ορίου του ποσού μετατροπής σε κάθε περαιτέρω υποτροπή». Το άρθρ. 89 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 Νόμ. 1419/1984 ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Καθ’ έξιν εγκληματίαι υπότροποι Άρθρ.90.-1.Αν τις καίπερ επανειλημμένως αλλά τουλάχιστον τρις τιμωρηθείς ένεκα κακουργημάτων ή εκ δόλου πηγαζόντων πλημμελημάτων δια ποινών στερητικών της ελευθερίας, ων η μία τουλάχιστον ήτο κάθειρξις, διαπράξη νέον κακούργημα ή εκ δόλου πλημμέλημα, το οποίον εν συνδυασμώ προς τας προηγηθείσας πράξεις αποδεικνύει αυτόν ως καθ’ έξιν ή εξ επαγγέλματος εγκληματίαν, επικίνδυνον εις την δημοσίαν ασφάλειαν, το δικαστήριον, οσάκις η κατά τους όρους του προηγουμένου άρθρου επιβλητέα ποινή είναι πρόσκαιρος κάθειρξις, καταγιγνώσκει κάθειρξιν αορίστου διαρκείας, εκτισμένην εν ιδιαιτέροις κατατήμασιν ή εν ιδιατέροις τμήμασι των φυλακών. Εν τη αποφάσει καθορίζεται μόνον το ελάχιστον όριον διαρκείας της καθείρξεως, όπερ δεν δύναται να είναι κατώτερον των δύο τρίτων του κατά το προηγούμενον άρθρον ανωτάτου ορίου ποινής. 2.Ποιναί στερητικαί της ελευθερίας, καταγνωσθείσαι επί πράξει συνιστώση κατά τους ελληνικούς νόμους κακούργημα ή εκ δόλου πλημμέλημα και αποτιθείσαι εν τη αλλοδαπή εν όλω ή εν μέρει, λαμβάνονται υπ’ όψιν προς εφαρμογήν της άνω ποινής, εξομοιούται δε προς την κάθειρξιν η εν τη ξένη νομοθεσία, ως εκ του περιεχομένου της, πλειότερον ανταποκρινομένη εις ταύτην ποινή της ελευθερίας. Λήξις της αορίστου καθείρξεως Άρθρ.91.-1.Μετά την λήξιν του εν τη αποφάσει κατά το προηγούμενον άρθρον παρ. 1 ορισθέντος ελαχίστου ορίου της καθείρξεως και ακολούθως ανά πάσαν τριετίαν, είτε τη αιτήσει του κρατουμένου, είτε και αυτεπαγγέλτως, εξετάζεται αν δύναται ούτος ν’ απολυθή. Η απόλυσις διατάσσεται, αν ο κρατούμενος κατά το διάστημα της εν ταις φυλακαίς παραμονής του δείξη καλήν διαγωγήν παρέχουσαν την προσδοκίαν, ότι δεν θα περιπέση εις νέον έγκλημα. Περί τούτου μετά γνωμοδότησιν της διευθύνσεως του καταστήματος αποφαίνεται το δικαστήριον των πλημμελειοδικών, εις ου την περιφέρειαν εκτελείται η ποινή. 2.Η απόλυσις είναι πάντοτε υπό όρον, δυναμένη να ανακληθή υπό τους εν άρθρ. 107 παρ. 1 οριζομένους όρους, καθίσταται δε οριστική αν εντός πενταετίας δεν επέλθη ανάκλησις αυτής εφ’ ης εφαρμόζονται αναλόγως αι διατάξεις του άρθρ. 110 παρ. 3, 4 και 5. Σελ. 32,02(γ) Τεύχος 1181-Σελ. 8 3.Πάντως η εν ταις φυλακαίς παραμονή του εις αόριστον κάθειρξιν καταδικασθέντος μετά από την λήξιν του εν τη αποφάσει οριζομένου ελαχίστου ορίου δεν δύναται να διαρκέση πέραν των δέκα πέντε ετών προκειμένου περί πράξεως τιμωρουμένης δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών, πέραν δε των είκοσι ετών εις τας λοιπάς περιπτώσεις. 4.Αν συντρέξη περίπτωσις συρροής κατ’ άρθρ. 97 στοιχ. α΄ το δικαστήριον προσδιορίζει εκ νέου το ελάχιστον όριον της συμφώνως τω άρθρ. 90 παρ. 1 καταγνωστέας ποινής επηυξημένον κατά το εν άρθρ. 94 παρ. 1 μέτρον. Καθ’ έξιν εγκληματίαι ανεξαρτήτως υποτροπής Άρθρ.92.-Ανεξαρτήτως υπάρξεως υποτροπής, αι διατάξεις του άρθρ. 89 παρ. 1 έχουσιν εφαρμογήν και επί των καθ’ έξιν ή εξ επαγγέλματος εγκληματιών. Εάν δε ούτοι είναι επικίνδυνοι εις την δημοσίαν ασφάλειαν και η δια την τελεσθείσαν ή τας τελεσθείσας πράξεις επιβλητέα ποινή είναι πρόσκαιρος κάθειρξις, δύναται να καταγνωσθή κάθειρξις αορίστου διαρκείας της οποίας το ελάχιστον όριον δεν δύναται να είναι κατώτερον του ημίσεος του ανωτάτου ορίου της ποινής, ην επισύρει καθ’ εαυτού ο πράξας, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων των άρθρ. 90 και 91. Υπότροποι εγκληματίαι εξ αμελείας «Άρθρ.93.-Οι διατάξεις του άρθρ. 89 παρ. 1 εφαρμόζονται επίσης σε περίπτωση καταδίκης σε στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον 6 μηνών για πλημμέλημα από αμέλεια, αν ο υπαίτιος μέσα σε πέντε χρόνια από τη δημοσίευση της αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης εκτελέσει το ίδιο ή συγγενές πλημμέλημα από αμέλεια». Το άρθρ. 93 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 4 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28 αριθ. 25. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΙΙΙ. Συρροή εγκλημάτων Συνολική ποινή επί ποινών στερητικών της ελευθερίας Άρθρ.94.-1.Κατά του υπαιτίου πλειόνων εγκλημάτων δια πλειόνων πράξεων πραγματωθέντων και τιμωρουμένων εν τω νόμω δια προσκαίρων στερητικών της ελευθερίας ποινών, μετά την επιμέτρησιν τούτων, καταγινώσκεται μία συνολική ποινή αποτελουμένη εκ της βαρυτέρας των συντρεχουσών ποινών επαυξανομένης. Εάν αι συντρέχουσαι ποιναί είναι του αυτού είδους και ίσης διαρκείας, η συνολική ποινή αποτελείται δια της επαυξήσεως μιας τούτων. Η επαύξησις της βαρυτέρας ποινής δι’ εκάστην των λοιπών συντρεχουσών ποινών δεν δύναται να είναι κατωτέρα α)των τεσσάρων μηνών, αν η συντρέχουσα ποινή είναι ανωτέρω των δύο ετών, β)του ενός έτους, αν η ποινή αύτη είναι κάθειρξις μέχρι δέκα ετών και γ)των δύο ετών, αν η ποινή αύτη είναι κάθειρξις ανωτέρω των δέκα ετών. Εν πάση όμως περιπτώσει η επαύξησις δεν δύναται να είναι ανωτέρω των ¾ του αθροίσματος των λοιπών συντρεχουσών ποινών, ουδέ δύναται η συνολική ποινή να υπερβή τα είκοσι πέντε έτη επί καθείρξεως, τα δέκα έτη επί φυλακίσεως και τους έξ μήνας επί κρατήσεως. 2.Εάν τα συρρέοντα εγκλήματα επραγματώθησαν δια μιας πράξεως, το δικαστήριον επαυξάνει ελευθέρως της βαρυτέραν των συντρεχουσών ποινών, αλλ’ ουχί πέραν του ανωτάτου ορίου του είδους αυτής. «Στην περίπτωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή, το δικαστήριο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δύναται να επιβάλει συνολική ποινή, σύμφωνα με την παρ.1». Το μέσα σε «» δεύτερο εδάφιο προστέθηκε με το άρθρ.23 νόμ.3346/16-17 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. «3.Εν η περιπτώσει επί ενός ή πλειόνων εκ των συρρεόντων αδικημάτων, ων αι ποιναί προσεμετρήθησαν κατά τας διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων εχώρησεν αμνησία, χάρις, παραγραφή, αναστολή διώξεως, υφ’ όρον απόλυσις, ή αφέθη οπωσδήποτε η ποινή, εξακολουθεί η εκτέλεσις ως προς τας λοιπάς ποινάς, προκαλουμένης δια ταύτας, εάν συντρέχη περίπτωσις, νέας προσμετρήσεως υπό του Εισαγγελέως αυτεπαγγέλτως ή τη αιτήσει του καταδικασθέντος». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 2493/1953, κατωτ. αριθ. 8. Συντρέχουσαι παρεπόμεναι ποιναί κλπ. Άρθρον 2 Αναδρομική ισχύς του ηπιωτέρου νόμου 1.Εάν από της τελέσεως της πράξεως μέχρι της αμετακλήτου εκδικάσεως αυτής ίσχυσαν πλείονες νόμου εφαρμόζεται ο περιέχων τας ευμενεστέρας δια τον κατηγορούμενον διατάξεις.-2.Εάν δια μεταγενεστέρου νόμου η πράξις εχαρακτηρίσθη ως ανέγκλητος, παύει και η εκτέλεσις της καταγνωσθείσης ποινής μετά των ποινικών επακολούθων αυτής. Άρθρ.95.-Αι παρεπόμεναι ποιναί (άρθρ. 59-64) και τα μέτρα ασφαλείας (άρθρ. 71-76) καταγιγνώσκονται ή δύνανται να καταγνωσθώσι μετά της συνολικής ποινής, αν και εφ’ όσον ο νόμος ορίζη τούτο δι έν των συρρεόντων εγκλημάτων. Συνολική ποινή επί συρροής ποινών  εις χρήμα. Άρθρ.96.-1.Εάν συντρέχωσι πλείονες χρηματικαί ποιναί ή πρόστιμα η καταγιγνωσκομένη συνολική ποινή αποτελείται εκ της βαρυτέρας τούτων, επαυξανομένης αναλόγως των οικονομικών όρων του καταδικασθέντος, δεν δύνανται όμως η επαύξησις αύτη να υπερβή τα ¾ του αθροίσματος των λοιπών συντρεχουσών ποινών. Εάν δε συντρέχωσι ποιναί ίσου ποσού, η συνολική ποινή αποτελείται δια  της ως άνω επαυξήσεως μιας τούτων. 2.Η διάταξις της παρ. 2 του άρθρ. 94 έχει και ενταύθα εφαρμογήν. Άλλαι περιπτώσεις συνολικής ποινής. Άρθρ.97.-«Αι διατάξεις των άρθρ. 94 παρ. 1 και 96 παρ. 1 έχουν εφαρμογήν και όταν, πριν ή η καταγνωσθείσα επί τινι αξιοποίνω πράξει κατά τινος ποινή αποτιθή ολοσχερώς, παραγραφή ή χαρισθή, επέλθη καταδίκη αυτού δι’ άλλην αξιόποινον πράξιν, οποτεδήποτε τελεσθείσαν». Το άρθρ. 97 αντικατασταθέν δια του άρθρ. 3 Νόμ. 495/1974 (κατωτ. αριθ. 21) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). Επί της προκυπτούσης εκ της συγχωνεύσεως χρηματικών ποινών ωφελείας, επεβλήθη φορολογία 100% δια του άρθρου 3 Νόμ. 2286/1952 (τόμ. 8 σελ. 128,14). Έγκλημα κατ’ εξακολούθησιν Άρθρ.98.-1.Εάν πλείονες πράξεις του αυτού προσώπου συνιστώσιν εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, το δικαστήριον δύναται, αντί να εφαρμόση την διάταξιν του άρθρ. 94 παρ. 1, να καταγνώση μίαν και μόνον ποινήν εν τη επιμετρήσει της οποίας λαμβάνεται, υπ’ όψιν το όλον περιεχόμενον των μερικωτέρων πράξεων., (Αντί για τη σελ.32,03) Σελ. 32,03(α) Τεύχος 1398 Σελ. 5 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 «2.Η αξία του αντικειμένου της πράξεως και η περιουσιακή βλάβη ή το περιουσιακό όφελος που προκύπτουν από την κατ’ εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος λαμβάνονται συνολικά υπόψη αν ο δράστης απέβλεπε με τις μερικότερες πράξεις του στο αποτέλεσμα αυτό. Στις περιπτώσεις αυτές ο ποινικός χαρακτήρας της πράξεως προσδιορίζεται με βάση τη συνολική αξία του αντικειμένου και τη συνολική περιουσιακή βλάβη ή το συνολικό περιουσιακό όφελος που ανάλογα με το έγκλημα επήλθε ή σκοπήθηκε». To ισχύον κείμενο αριθμήθηκε ως παρ.1 και η μέσα σε «» παρ. 2 προστέθηκε από την παρ. 1.1. του άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Υφ’ όρον αναστολή της ποινής και υφ’ όρον  απόλυσις. Υφ’ όρον αναστολή της εκτελέσεως  της ποινής Ποινές που αναστέλλονται  και διάρκεια της αναστολής Άρθρ.99.-«1.Αν κάποιος που δεν έχει καταδικασθεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή ανωτέρα των έξι μηνών, με μία μόνη ή με περισσότερες αποφάσεις που οι ποινές δεν υπερβαίνουν συνολικώς το ανωτέρω όριο, καταδικασθεί σε τέτοια ποινή που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, το δικαστήριο με την απόφασή του διατάσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για ορισμένο διάστημα, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη, εκτός αν κρίνει με βάση ειδικά μνημονευόμενα στην αιτιολογία στοιχεία ότι η εκτέλεση της ποινής κατά το άρθρ. 82 είναι απολύτως αναγκαία για να αποτρέψει τον κατάδικο από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. «2.Αν αλλοδαπός, στον οποίο δεν έχει χορηγηθεί πολιτικό άσυλο, καταδικασθεί σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή μέχρι πέντε ετών και διαταχθεί με την ίδια απόφαση η απέλασή του από τη χώρα, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επ’ αόριστο αναστολή της εκτέλεσης της ποινής κατά παρέκκλιση της προηγούμενης παραγράφου και των άρθρ. 100 έως 102 του παρόντος Κώδικα, οπότε εκτελείται αμέσως η απέλαση. Σελ. 32,04(α) Τεύχος 1398 Σελ. 6 Η αναστολή και η απέλαση δεν κωλύονται από τη μη καταβολή των δικαστικών εξόδων και της χρηματικής ποινής που τυχόν επιβλήθηκε». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α΄ παρ. 4 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. Σύμφωνα δε με την περίπτ. β΄ της ίδιας παρ. 4 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/96, «Αλλοδαποί, που κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτίουν ποινή φυλάκισης, μπορούν να ζητήσουν από το συμβούλιο πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής τους την άμεση εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρ. 99 του Ποινικού Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με τον παρόντα νόμο. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί και αυτεπάγγελτα από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής». «γ. Η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής επέρχεται με την πραγματοποίηση της απέλασης του αλλοδαπού από τη χώρα. Στην περίπτωση αυτήν ο χρόνος κράτησής του, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρ. 74 του Ποινικού Κώδικα, αφαιρείται από την ποινή που έχει ανασταλεί». Το μέσα σε «» εδάφιο τρίτο προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 12 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας «3.Ο απελαθείς αλλοδαπός, του οποίου έχει ανασταλεί η ποινή κατά τα ανωτέρω, μπορεί να επιστρέφει στη χώρα με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης αφού περάσει πενταετία από την απέλαση και για ορισμένο χρονικό διάστημα, το οποίο δύναται να παρατείνεται». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 20 Νόμ. 2331/1995, ΦΕΚ Α΄ 173, (κατωτ. αριθ. 31). «Ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν δεσμεύεται από το χρονικό περιορισμό του προηγούμενου εδαφ. σε περίπτωση αλλοδαπού ο οποίος έχει τελέσει γάμο με έλληνα υπήκοο, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί ο γάμος, καθώς και σε περίπτωση παλιννοστούντος ελληνικής καταγωγής». Το μέσα « » δεύτερο εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 20 Νόμ. 2521/1-1 Σεπτ. 1997, (ΦΕΚ Α΄ 174), κατωτ. αριθ. 35. «Η πιο πάνω απόφαση λαμβάνεται μετά από γνώμη του κατά το άρθρο 74 παράγραφος 3 τριμελούς συμβουλίου.» Το μέσα «» εδάφιο προστέθηκε από την παρ.4 άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.41. 4.Ο αλλοδαπός της προηγούμενης παραγράφου, που εισέρχεται ή επιχειρεί να εισέλθει παράνομα στη χώρα, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, η οποία δεν αναστέλλεται με κανέναν τρόπο και εκτελείται αθροιστικώς με την ανασταλείσα ποινή». « 5.Αν ο αλλοδαπός έχει εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο την ποινή του και η απέλασή του που έχει διαταχθεί με δικαστική απόφαση δεν είναι δυνατή, η απέλαση αναστέλλεται με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου του τόπου έκτισης της ποινής ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα που εποπτεύει το οικείο κατάστημα κράτησης και όπου αυτός δεν υπάρχει του εισαγγελέα που είναι αρμόδιος για την εκτέλεση της ποινής. Κατά τη χορήγηση της αναστολής το δικαστήριο μπορεί να επιβάλλει τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 100Α ή ορισμένους από αυτούς. Αν εκλείψουν οι λόγοι που επέβαλαν την αναστολή της απέλασης, η απόφαση για τη χορήγησή της ανακαλείται με την ίδια διαδικασία.» Η παρ.5 προστέθηκε από την παρ.5 άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.41. Το άρθρ. 99 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), Τόμ. 6Β  σελ. 667. (Βλέπε σχετικά και  τη μεταβατική διάταξη της παρ. 2 άρθρ. 29 του άνω Νόμ. 1941/91 που αφορά τους αλλοδαπούς). Δια του άρθρ. 15 Ν.Δ. 4189/1961 (τόμ. 6Α σελ. 390,09) ωρίσθη ότι δεν επιτρέπεται η υφ’ όρον αναστολή της εκτελέσεως της επιβαλλομένης πονής επί των εν άρθρ. 308 παρ. 1,309,310,330,333,334 και 363 Π.Κ. προβλεπομένων εγκλημάτων εάν ταύτα επράχθησαν κατά Δικαστών, Εισαγγελέων, Δικηγόρων, Συμβολαιογράφων, υπαλλήλων της Γραμματείας των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών και Δικαστικών κλητήρων εν τη εκτελέσει των καθηκόντων των ή εξ αφορμής της εκτελέσεων τούτων. Το προβλεπόμενο από το άνω άρθρο χρονικό όριο του ενός έτους αυξήθηκε σε 18 μήνες με το άρθρ. 5 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Το ίδιο άρθρ. όρισε ότι «Διατάξεις του Ποινικού Κώδικα ή ειδικών ποινικών νόμων με εξαίρεση εκείνες του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα, που αποκλείουν την υφ’ όρον αναστολή της ποινής, καταργούνται». (Αντί για τη σελ. 33(ιβ) Σελ. 33(ιγ) Τεύχος 1357 Σελ. 3 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας «Προϋποθέσεις για τη χορήγηση της  αναστολής σε ποινή μεγαλύτερη των  δύο και μέχρι τριών ετών» Ο τίτλος του άρθρ. 100, αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδάφ. α΄ της παρ. 3, άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65, (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 82/26.5.1994), κατωτ. αριθ. 30. Άρθρον 3 Προσωρινής ισχύος νόμοι Προσωρινής ισχύος νόμοι εφαρμόζονται και μετά την παύσιν της ισχύος αυτών επί πράξεων τελεσθεισών, καθ’ ον χρόνον ούτοι ίσχυον, εφαρμοζομένης κατά τα λοιπά της διατάξεως της § 1 του προηγουμένου άρθρου. Άρθρ.100.-«1.Αν κάποιος καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης μεγαλύτερη των δύο και μέχρι τριών ετών και συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρ. 99, το δικαστήριο μπορεί με την απόφασή του να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για ορισμένο διάστημα, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη. Η αναστολή της εκτέλεσης μπορεί να χορηγηθεί αν το δικαστήριο από την έρευνα των περιστάσεων κάτω από τις οποίες τελέστηκε η πράξη και ιδίως των αιτίων της, της προηγούμενης ζωής και του χαρακτήρα του καταδικασμένου κρίνει ότι η εκτέλεση της ποινής δεν είναι αναγκαία για να τον αποτρέψει από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων. Στην κρίση του αυτή το δικαστήριο πρέπει ακόμη να λαμβάνει υπόψη και τη διαγωγή του υπαιτίου μετά την πράξη και ιδίως τη μετάνοια που έδειξε και την προθυμία του να επανορθώσει τις συνέπειες της πράξης του». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδάφ. β΄ της παρ. 3 άρθρ.1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65, (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 82/26.5.1994), κατωτ. αριθ. 30. 2.Οι δικαιολογούντες την αναστολήν της εκτελέσεως λόγοι δέον να περιέχωνται συγκεκριμένως εν τη αποφάσει. 3.Το δικαστήριον δύναται να εξαρτήση την αναστολήν εκ της προηγουμένης πληρωμής των δικαστικών εξόδων και της επιδικασθείσης τω αδικηθέντι αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως, δυνάμενον να ορίση και προθεσμίαν εκπληρώσεως των όρων τούτων. 4.Ο πρόεδρος, απαγγέλλων την περί αναστολής απόφασιν, γνωστοποιεί εις τον καταδικασθέντα τους όρους, υφ’ ους τω παρέχεται αύτη. Αναστολή υπό επιτήρηση Άρθρ.100Α.-«1.Αν κάποιος καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης μεγαλύτερη των τριών και μέχρι πέντε ετών και συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρ. 99 και 100 του Ποινικού Κώδικα, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής υπό όρους και υπό την επιμέλεια και επιτήρηση επιμελητή κοινωνικής αρωγής, για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65 (κατωτ. αριθ. 30). 2.Οι όροι, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρ. 100 παρ. 3, μπορεί να αφορούν τον τρόπο διαβίωσης και τον τόπο διαμονής του καταδικασμένου. Οι όροι αυτοί μπορεί να συνίστανται ιδίως: α)στην απαγόρευση απομάκρυνσης του καταδικασμένου χωρίς άδεια από το συνήθη τόπο διαμονής του ή από άλλον τόπο που θα ορίσει το δικαστήριο. Η άδεια απομάκρυνσης του καταδικασμένου χωρίς άδεια από το συνήθη τόπο διαμονής του ή από άλλον τόπο που θα ορίσει το δικαστήριο. Η άδεια απομάκρυνσης, που πρέπει να είναι έγγραφη και προσωρινής ισχύος, χορηγείται στον καταδικασμένο από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, μετά από πρόταση του επιμελητή κοινωνικής αρωγής, αποκλειστικά για λόγους εργασίας, σπουδών, υγείας ή οικογενειακούς, β)στην αφαίρεση διαβατηρίου ή άλλου ισοδύναμου ταξιδιωτικού εγγράφου και την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, εκτός αν έχει χορηγηθεί και στην περίπτωση αυτήν, κατά τα αναφερόμενα υπό στοιχ. (α), άδεια εξόδου, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τον ένα μήνα, γ)στην υποχρέωση του καταδικασμένου να εμφανίζεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα στις αστυνομικές αρχές του τόπου όπου διαμένει ή στα γραφεία της υπηρεσίας επιμελητών κοινωνικής αρωγής. δ)στην αφαίρεση της άδειας οδήγησης για ορισμένο χρονικό διάστημα 1 έως 5 ετών, αν η πράξη του συνιστά παράβαση των καθηκόντων του ως οδηγού οχήματος. ε)στην απαγόρευση να συναναστρέφεται ορισμένα πρόσωπα, στ)στην εκπλήρωση υποχρεώσεων του καταδικασμένου για διατροφή ή επιμέλεια προς άλλα πρόσωπα. 3.Επίσης το δικαστήριο δύναται να θέσει ως όρους την τήρηση υποχρεώσεων που εκούσια αναλαμβάνει ο καταδικασμένος, όπως: α)Να υποβληθεί σε θεραπεία ή ειδική μεταχείριση. β)Να διαμένει σε ορισμένο ίδρυμα. γ)Να παρέχει κοινωφελή εργασία. 4.Ο επιμελητής κοινωνικής αρωγής επιβλέπει την εκπλήρωση των όρων και υποβάλλει ανά τρίμηνο έκθεση στον αρμόδιο εισαγγελέα. Με τον ίδιο τρόπο αναφέρει αμέσως κάθε σοβαρή παραβίαση των όρων που έχουν τεθεί στον καταδικασμένο. 5.Αν κατά τη διάρκεια της αναστολής της  ποινής ο καταδικασμένος παραβαίνει  τους όρους που του έχουν τεθεί, το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, ύστερα από αίτηση του αρμόδιου εισαγγελέα, κρίνει αν πρέπει να διατάξει την άρση της αναστολής. Αν το δικαστήριο αυτό είναι μικτό (Αντί για τη σελ. 34,01) Σελ. 34,01(α) Τεύχος 1181- Σελ. 11. Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 ορκωτό δικαστήριο ή μικτό ορκωτό εφετείο, αρμόδιο είναι το τριμελές και πενταμελές εφετείο αντίστοιχα. Η άρση της αναστολής διατάσσεται αν το δικαστήριο κρίνει ότι οι παραβιάσεις είναι σε αριθμό και σοβαρότητα τόσο σημαντικές, ώστε να απαιτείται πλέον η έκτιση της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής για να αποτραπεί ο καταδικασμένος από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων. 6.Κατά την προηγούμενη παράγραφο δικαστήριο μετά από αίτηση του αρμόδιου εισαγγελέα ή του καταδικασμένου μπορεί να αποφασίσει την τροποποίηση των όρων, τη σύντμηση ή επιμήκυνση του χρόνου επιτήρησης ή και την πλήρη κατάργηση της επιτήρησης με παράλληλη διατήρηση της αναστολής της ποινής σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρ. 99 επ Π.Κ., εφ’ όσον κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται από τη γενικότερη διαγωγή του καταδικασμένου κατά τη διάρκεια της αναστολής της ποινής. Νέα αίτηση του καταδικασμένου μπορεί να υποβληθεί μετά πάροδο εξαμήνου από της απορρίψεως της προηγουμένης. 7.Οι διατάξεις των άρθρ. 101 και 102 Π.Κ. εφαρμόζονται και στην ανατολή υπό επιτήρηση». Το άρθρ. 100Α προστέθηκε από το άρθρ. 4 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), Τόμ. 6Β, σελ. 667. «8.Μέχρις ότου λειτουργήσει ο Κλάδος Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής, που προβλέπεται από τα άρθρ. 15-17 του Νόμ. 1941/1991, τα καθήκοντα επιβλέψεως των όρων ασκούνται από τον εισαγγελέα του δικαστηρίου, που εξέδωσε την απόφαση για την αναστολή υπό επιτήρηση». Η παρ. 8 προστέθηκε από την παρ. 7 άρθρ. 1 Νόμ. 2145/28-28 Μαΐου 1993 (ΦΕΚ Α΄ 88), κατωτ. αριθ. 28. Ανάκλησις της αναστολής Άρθρ.101.-1.Αν μετά την παροχήν της αναστολής, αλλ’ εντός του χρόνου αυτής, αποδειχθή ότι ο τυχών ταύτης είχε καταδικασθή πρότερον αμετακλήτως εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας ένεκά τινος των εν τω άρθρ. 99 οριζομένων πράξεων, το δικαστήριον, τη αιτήσει του εισαγγελέως, ανακαλεί την χορηγηθείσαν αναστολήν. 2.Αν εντός του χρόνου της αναστολής καταστή αμετάκλητος καταδίκη επί τινι των αυτών πράξεων πραχθείση προς της δημοσιεύσεως της περί αναστολής αποφάσεως, η αναστολή θεωρείται ως μη χορηγηθείσα και η ανασταλείσα ποινή εκτελείται, εφαρμοζομένων των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, και 96 παρ. 1, πλην αν το δικαστήριον απαγγέλλον την νέαν καταδίκην διατάξη ρητώς εν τη αυτή αποφάσει την διατήρησιν της αναστολής, ως εκ της  Σελ. 34,02(α) Τεύχος 1181-Σελ. 12 ελαφράς φύσεως του πλημμελήματος, εφ’ ω η νέα καταδίκη. Το αυτό ισχύει και αν μετά την πάροδον του χρόνου της αναστολής επήλθε καταδίκη ή ήρξατο ποινική δίωξις δια πράξιν τελεσθείσαν προ της αναστολής, άμα ως η επί τη πράξει ταύτη καταδίκη καταστή αμετάκλητος. Άρσις της αναστολής Άρθρ.102.-1.Εάν ο καταδικασθείς κατά το διάστημα της αναστολής καταδικασθή εκ νέου εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας δια κακούργημα ή πλημμέλημα πραχθέν εντός του χρόνου της αναστολής, αίρεται αύτη άμα καταστή αμετάκλητος η νέα καταδίκη, και η δι’ αυτής καταγνωσθείσα ποινή εκτελείται εν συνεχεία μετά την ανασταλείσαν, πλην αν ως εκ της ελαφράς φύσεως του πλημμελήματος, εφ’ ω η νέα καταδίκη, το δικαστήριον διατάξη ρητώς εν τη αυτή αποφάσει την μη άρσιν της αναστολής. 2.Της αναστολής μη αρθείσης κατά τα ανωτέρω, ή μη ανακληθείσης κατά τας διατάξεις του άρθρ. 101, η ανασταλείσα ποινή θεωρείται ως μη καταγνωσθείσα. Ενέργεια αλλοδαπής αποφάσεως Άρθρ.103.-Εάν η εν τοις άρθρ. 99, 101 και 102 οριζομένη καταδίκη επήλθε δι’ αποφάσεως αλλοδαπού δικαστηρίου, η ενέργεια αυτής καθ’ όσον αφορά εις την χορήγησιν ,την ανάκλησιν ή την άρσιν της αναστολής εν πάση περιπτώσει κρίνεται ελευθέρως υπό του δικαστηρίου. Δικαστικαί δαπάναι, αποζημιώσεις και  παρεπόμεναι ποιναί. Άρθρ.104.-1.Η αναστολή της ποινής δεν απαλλάσσει τον καταδικασθέντα της πληρωμής των δικαστικών εξόδων και της αστικής αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως. 2.Αι παρεπόμεναι τη ποινή στερήσεις δικαιωμάτων και ανικανότητες αναστέλλονται μετά της κυρίας ποινής και αφίενται μετ’ αυτής, εκτός αν το δικαστήριον, προκειμένου περί στερήσεων ή ανικανοτήτων κατά δημοσίων υπαλλήλων (άρθρ. 263) ήθελε διατάξει την μη αναστολήν αυτών. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας 11.Απόλυση του καταδίκου υπό όρο Κατάδικοι που δικαιούνται να απολυθούν Για τις προϋποθέσεις της απόλυσης κρατουμένων υπό τον όρο της ανάκλησης βλέπε άρθρ.15 Νόμ.2721/3-3 Ιουν.1999(ΦΕΚ Α΄ 112), τόμ.9 σελ.136,283. Άρθρ.105.-«1.Όσοι καταδικάσθηκαν σε ποινή στερητική της ελευθερίας μπορούν να απολυθούν υπό τον όρο της ανάκλησης σύμφωνα με τις πιο κάτω διατάξεις και εφόσον έχουν εκτίσει: α)προκειμένου για φυλάκιση, τα δύο πέμπτα της ποινής τους, β)προκειμένου για πρόσκαιρη κάθειρξη, τα τρία πέμπτα της ποινής τους, γ)προκειμένου για ισόβια κάθειρξη, τουλάχιστον είκοσι έτη. Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης δεν απαιτείται να έχει καταστεί η καταδίκη αμετάκλητη». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α΄ παρ. 5 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. «2.Το χρονικό διάστημα των τριών πέμπτων περιορίζεται στα δύο πέμπτα της ποινής που επιβλήθηκε και προκειμένου για ισόβια κάθειρξη, τα είκοσι έτη περιορίζονται σε δεκαέξι, αν ο κατάδικος έχει υπερβεί το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας του. Το χρονικό διάστημα των δεκαέξι ετών προσαυξάνεται κατά τα δύο πέμπτα των λοιπών ποινών που τυχόν έχουν επιβληθεί, στην περίπτωση που αυτές συντρέχουν σωρευτικά. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί, αν έχει εκτίσει είκοσι έτη. «Μετά τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου έτους της ηλικίας του καταδίκου, κάθε ημέρα παραμονής του σε σωφρονιστικό κατάστημα υπολογίζεται ευεργετικά ως δύο ημέρες εκτιόμενης ποινής». Αν ο κατάδικος εργάζεται, κάθε ημέρα απασχόλησης υπολογίζεται ως επιπλέον μισή ημέρα εκτιόμενης ποινής. Αν για τους καταδίκους αυτούς προκύπτει από άλλες διατάξεις ευνοϊκότερος υπολογισμός, εφαρμόζονται εκείνες. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται σε καταδίκους για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, για τους οποίους εξακολουθεί να ισχύει η παρ. 2 του άρθρ. 105 του Νόμ. 1492/1950 «Κύρωση του Ποινικού Κώδικα». Το μέσα σε «» τέταρτο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.24 Νόμ.3346/1617 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. β΄ παρ. 5 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. «3.Στην περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά περισσότερες ποινές, ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί υπό όρο, αν έχει εκτίσει το άθροισμα των τμημάτων των ποινών, που προβλέπεται στην παρ. Ι. Σε κάθε περίπτωση ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί αν έχει εκτίσει είκοσι πέντε έτη και όταν το παραπάνω άθροισμα υπερβαίνει το όριο αυτό». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδάφ. γ΄ της παρ. 5 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994 (ΦΕΚ Α΄ 65), κατωτ. αριθ. 30. «4.Αν απολυθεί υπό όρο κατάδικος, ο οποίος μετά την έκτιση της ποινής πρέπει να υποβληθεί σε στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, ο χρόνος της δοκιμασίας αρχίζει μετά τη λήξη του μέτρου αυτού». Η παρ. 4, προστέθηκε από το εδάφ. δ΄ της παρ. 5 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65, (κατωτ. αριθ. 30). «Αν με δικαστική απόφαση έχει διαταχθεί η απέλαση του καταδίκου που απολύεται υπό όρο, η απέλαση εκτελείται αμέσως μετά την υπό όρο απόλυση αυτού, εκτός αν η απέλαση είναι αδύνατη, οπότε απολύεται ο κατάδικος και αρχίζει ο χρόνος δοκιμασίας.» Το μέσα «» εδάφιο προστέθηκε από την παρ.6 Άρθρον 4 Επιβολή μέτρων ασφαλείας 1.Τα εν άρθροις 69, 71, 72, 73, 74 και 76 μέτρα ασφαλείας επιβάλλονται συμφώνως προς τον νόμον τον ισχύοντα κατά την εκδίκασιν της πράξεως.-2.Εν τη περιπτώσει της § 2 το εκδόν την απόφασιν δικαστήριον, προτάσει του παρ’ αυτώ εισαγγελέως, αποφαίνεται περί διατηρήσεως ή μη των επιβληθέντων μέτρων ασφαλείας. (Αντί για τη σελ.21(a) Σελ. 21(β) Τεύχος 1398 Σελ. 1 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 ΙΙ.Τοπικά όρια ισχύος των ποινικών νόμων άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.41. «5.(Βλ. σχόλιο στην παρ.6). «6.Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης, ως ποινή που εκτίθηκε θεωρείται αυτή που υπολογίστηκε ευεργετικά κατά το Νόμ. 2058/1952. Προκειμένου για ποινές κάθειρξης δεν μπορεί να χορηγηθεί στον κατάδικο η υπό όρο απόλυση, αν δεν έχει παραμείνει στο σωφρονιστικό κατάστημα για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα τρίτο της ποινής που του επιβλήθηκε και, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, δεκαέξι έτη. Το χρονικό διάστημα των δύο πέμπτων ή, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, των δεκαέξι ετών, προσαυξάνεται κατά τα δύο πέμπτα των λοιπών ποινών που τυχόν έχουν επιβληθεί, στην περίπτωση που αυτές συντρέχουν σωρευτικά. Σε κάθε περίπτωση όμως ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί αν έχει εκτίσει είκοσι έτη. (Σε περίπτωση ποινικού σωφρονισμού, για την εφαρμογή του άρθρ. 129, κάθε ημέρα εργασίας υπολογίζεται ευεργετικά, η απόλυση υπό όρο όμως δεν μπορεί να χορηγηθεί, αν ο κατάδικος δεν έχει παραμείνει σε σωφρονιστικό κατάστημα για χρονικό ίσο με τα τρία πέμπτα του ελάχιστου ορίου που του έχει οριστεί.) Το μέσα σε () πέμπτο εδάφιο καταργήθηκε με την παρ.4 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. (Αντί για τη σελ. 35(ια) Σελ. 35(ιβ) Τεύχος 1398 Σελ. 7 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται σε όσους καταδικάσθηκαν για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, για τους οποίους εξακολουθεί να ισχύει το άρθρ. 5 του Νόμ. 2058/1952». Η μέσα σε « » παρ. 6, η οποία αποτελούσε την παρ. 5  άρθρ.25 του Νόμ. 2058/1952, τόμ. 9 σελ. 174, προστέθηκε κάτω από την άνω παρ. 4 από την περίπτ. γ΄ παρ. 5 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. Προφανώς εκ παραδρομής παρελήφθη η παρ.5. Προϋποθέσεις χορηγήσεως της απολύσεως Άρθρ. 106.-«1.Η απόλυση υπό όρο χορηγείται οπωσδήποτε, εκτός αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του καταδίκου, κατά την έκτιση της ποινής του, καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται σε καταδικασθέντες για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, για τους οποίους εξακολουθεί να ισχύει η     παρ. 1 του     άρθρ.106     του       Νόμ. 1492 /1950 «Κύρωση του Ποινικού Κώδικα». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρθρ. 33 του Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 207), κατωτ. αριθ. 29 2.Εις τον απολυόμενον δύνανται να επιβληθώσιν ωρισμέναι υποχρεώσεις αφορώσαι εις τον τρόπον του βίου, ιδία δε εις τον τόπον της διαμονής του. Αι επιβληθείσαι υποχρεώσεις δύνανται πάντοτε τη αιτήσει του απολυθέντος ν’ ανακληθώσιν ή τροποποιηθώσιν. «3.Οι διατάξεις των παρ. 2 έως και 4 του άρθρ. 100Α εφαρμόζονται αναλόγως». Η παρ. 3 προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 16 Νόμ. 1968/10-11 Οκτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 150), τόμ. 6 σελ. 104,260. Άρθρ.106Α.-(Καταργήθηκε από την παρ. 12α Νόμ. 2207/22-25 Απρ. 1994, ΦΕΚ Α 65, κατωτ. αριθ. 30). Σελ. 36(ιβ) Τεύχος 1398 Σελ. 8 Ανάκλησις της απολύσεως Άρθρ.107.-«1.Η απόλυση μπορεί να ανακληθεί, αν εκείνος που απολύθηκε δεν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που του επιβλήθηκαν κατά την απόλυση». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994 (ΦΕΚ Α΄ 65), κατωτ. αριθ. 30. 2.Εν περιπτώσει ανακλήσεως, ο από της απολύσεως μέχρι της εκ νέου συλλήψεως χρόνος δεν υπολογίζεται εν τη διαρκεία της ποινής. Άρσις της απολύσεως «Άρθρ.108.-Αν μέσα στο χρονικό διάστημα που προβλέπει το άρθρ. 109, εκείνος που απολύθηκε διαπράξει έγκλημα από δόλο, για το οποίο του επιβλήθηκε αμετακλήτως οποτεδήποτε ποινή φυλάκισης ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απόλυσης». Το άρθρ. 108, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 7, άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65, (κατωτ. αριθ. 30). Συνέπειαι μη ανακλήσεως Άρθρ.109.-Εάν από της απολύσεως παρέλθη το υπολειπόμενον προς απότισιν χρονικόν διάστημα της ποινής, εν αις περιπτώσεσι τούτο είναι ανώτερον της τριετίας, ή εάν παρέλθωσι τρία έτη χωρίς να επέλθη ανάκλησις, η ποινή θεωρείται ως αποτιθείσα. Η ισόβιος κάθειρξις θεωρείται ως αποτιθείσα εάν παρέλθωσι δέκα έτη από της απολύσεως, χωρίς να επέλθη ανάκλησις αυτής. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Διαδικασία παροχής και ανακλήσεως  της απολύσεως Άρθρ.110.-1.Περί της παροχής και της ανακλήσεως της υφ’ όρον απολύσεως αποφαίνεται το συμβούλιον των πλημμελειοδικών του τόπου της εκτίσεως της ποινής. «Ο κατάδικος κλητεύεται υποχρεωτικά δέκα τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συνεδρίαση, κατά την οποία μπορεί να παραστεί αυτοπροσώπως ή με συνήγορο τον οποίο διορίζει με απλό έγγραφο θεωρημένο από το διευθυντή της φυλακής ή τις αρμόδιες αρχές». Το μέσα σε «» τελευταίο εδάφιο προστέθηκε από το εδάφ. α΄ της παρ. 8 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65 (κατωτ. αριθ. 30), «2.Η απόλυση υπό όρο χορηγείται με αίτηση της διεύθυνσης του καταστήματος στο οποίο κρατείται ο κατάδικος. Η αίτηση υποβάλλεται ένα μήνα πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου, που προβλέπει το άρθρ. 105. Αν η διεύθυνση του ιδρύματος κρίνει ότι συντρέχουν προϋποθέσεις για τη μη χορήγηση της απόλυσης υπό όρο υποβάλλει σχετική αναφορά μαζί με έκθεση της κοινωνικής υπηρεσίας του καταστήματος στον εισαγγελέα των πλημμελειοδικών, ο οποίος την εισάγει στο συμβούλιο». Η παρ. 2, αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδάφ. β. της παρ. 8 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994 (ΦΕΚ Α΄ 65),κατωτ. αριθ. 30. 3.Περί της ανακλήσεως αποφαίνεται το αυτό δικαστικόν συμβούλιον κατόπιν προτάσεως των εποπτευουσών τον υφ’ όρον απολυθέντα αρχών. 4.Η εποπτεία αύτη δύναται να ανατεθή και εις προστατευτική εταιρείαν αποφυλακιζομένων. 5.Εν επειγούση ανάγκη, προς πρόληψιν κινδύνου της δημοσίας τάξεως, ο παρά πλημμελειοδίκαις εισαγγελεύς του τόπου της διαμονής του απολυθέντος δύναται να διατάξη την προσωρινήν αυτού σύλληψιν, μεθ’ ην προκαλείται ανυπερθέτως δια της νομίμου οδού η περί ανακλήσεως απόφασις. Εν περιπτώσει δε οριστικής ανακλήσεως, αύτη θεωρείται ως επελθούσα κατά την ημέραν της συλλήψεως. Άρθρ.110Α.-1.Η απόλυση υπό όρο χορηγείται ανεξαρτήτως της συνδρομής των προϋποθέσεων των άρθρ. 105 και 106, εφόσον ο κατάδικος νοσεί από σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας. 2.Η διακρίβωση της προϋποθέσεως της παρ. 1 γίνεται μετά από αίτηση του καταδίκου από το αρμόδιο συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το οποίο διατάσσει ειδική πραγματογνωμοσύνη και η διαδικασία της καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 3.Η απόλυση υπό όρο κατά την παρ. 1 σημειώνεται στο Ποινικό Μητρώο του καταδίκου και χορηγείται μόνο μία φορά». Το άρθρ. 110Α, προστέθηκε από την παρ. 3, άρθρ. 33 Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 207), κατωτ. αριθ. 29. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄. Λόγοι εξαλείφοντες το αξιόποινον Ι. Παραγραφή Χρόνος παραγραφής των εγκλημάτων Άρθρ.111.-1.Το αξιόποινον εξαλείφεται δια της παραγραφής. 2.Τα κακουργήματα παραγράφονται: α)μετά είκοσιν έτη, αν η κατ’ αυτών απειλουμένη εν τω Νόμω ποινή είναι η του θανάτου ή της ισοβίου καθείρξεως β)μετά δέκα πέντε έτη εις πάσαν άλλην περίπτωσιν. 3.Τα πλημμελήματα παραγράφονται μετά πέντε έτη. 4.Τα πταίσματα παραγράφονται μετά έν έτος. 5.Αι άνω προθεσμίαι υπολογίζονται κατά το εν χρήσει ημερολόγιον. 6.Αν εν τω Νόμω ορίζωνται πλείονες ποιναί διαζευκτικώς, αι άνω προθεσμίαι υπολογίζονται κατά την βαρυτέραν τούτων. Έναρξις του χρόνου αυτής Άρθρον 5 Εγκλήματα τελεσθέντα εν τη ημεδαπή 1.Οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι εφαρμόζονται εφ’ όλων των επί εδάφους της Επικρατείας και παρ’ αλλοδαπών ακόμη τελουμένων πράξεων.-2 .Ως έδαφος της Επικρατείας θεωρούνται πλοία ή   αεροσκάφη   ελληνικά,   οπουδήποτε  και αν ευ-ρίσκωνται, εκτός εάν υπόκηνται συμφώνως προς το διεθνές δίκαιον εις αλλοδαπόν νόμον. Άρθρ.112.-Η προθεσμία της παραγραφής άρχεται, αφ’ ης ημέρας ετελέσθη η αξιόποινος πράξις, «εκτός αν ορίζεται άλλως». Οι μέσα σε «» λέξεις προστέθηκαν από το εδάφ. β΄ της παρ. 5 άρθρ. 20 Νόμ. 2331/1995, ΦΕΚ Α΄ 173. (κατωτ. αριθ. 31). Αναστολή της παραγραφής των εγκλημάτων «Άρθρ. 113.-1)Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρόνο σύμφωνα με τη διάταξη νόμου δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη. 2)Επίσης, η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση. (Αντί για τη σελ.36,01(α) Σελ. 36,01(β) Τεύχος 1398 Σελ. 9 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 «3)Η κατά τις προηγούμενες παραγράφους αναστολή δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από πέντε χρόνια για τα κακουργήματα, τρία χρόνια για τα πλημμελήματα και ένα χρόνο για τα πταίσματα. Ο χρονικός περιορισμός της αναστολής δεν ισχύει οσάκις η αναβολή ή αναστολή της  ποινικής δίωξης έλαβε χώρα κατ’ εφαρμογή των άρθρ. 30 παρ. 2 και 59 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας». Η παρ.3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.25 Νόμ.3346/16-17 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. 4)Αν για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση, η έλλειψη της δεν αναστέλλει την παραγραφή. 5)Για εκκρεμείς υποθέσεις, ως προς τις οποίες συμπληρώνεται ο χρόνος της παραγραφής, κατ’ εφαρμογή του παρόντος και των δύο προηγούμενων άρθρων, την παύση της ποινικής δίωξης μπορεί να τη διατάσσει με σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα εφετών ο αρμόδιος εισαγγέλεας πλημμελειοδικών, θέτοντας τη δικογραφία στο αρχείο». Το άρθρ. 13 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 άρθρ. 5 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158)/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. Χρόνος παραγραφής των καταγνωσθεισών  ποινών Άρθρ.114.-Αι αμετακλήτως καταγνωσθείσαι ποιναί, μείνασαι ανεκτέλεστοι, παραγράφονται: α)η ποινή του θανάτου και η ισόβιος κάθειρξις μετά τριάκοντα έτη β)ο περιορισμός εντός ψυχιατρικού καταστήματος (άρθρ. 38) και η κάθειρξις μετά είκοσιν έτη "γ) η φυλάκιση, η χρηματική ποινή και ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων (άρθρο 54) μετά δέκα έτη" και δ)πάσα άλλη μικροτέρα ποινή μετά δύο έτη. Η μέσα σε «» περίπτ.γ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.5 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Έναρξις του χρόνου αυτής Άρθρ.115.-Η παραγραφή άρχεται από της ημεράς, καθ’ ην η απόφασις κατέστη αμετάκλητος. Αναστολή αυτής Άρθρ.116.-Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται: α)εφ’ όσον χρόνον κατά Νόμον δεν δύναται να αρχίση ή να εξακολουθήση η εκτέλεσις της ποινής β)εφ’ όσον χρόνον κατ’ άρθρ. 99 έχει ανασταλή η εκτέλεσις ή εφ’ όσον έχει επιτραπή η κατά δόσεις καταβολή της καταγνωσθείσης χρηματικής ποινής ή προστίμου και γ) εφ’ όσον χρόνον διαρκεί η εκτέλεσίς τινος των εν άρθρ. 71 και 72 κανονιζομένων μέτρων. Σελ. 36,02(β) Τεύχος 1398 Σελ. 10 ΙΙ.Παραίτησις από της εγκλήσεως Μη υποβολή εγκλήσεως ή δήλωσις παραιτήσεως  από του προς έγκλησιν δικαιώματος. Άρθρ.117.-1.Οσάκις ο Νόμος προς ποινικήν δίωξιν αξιοποίνου τινός πράξεως απαιτεί έγκλησιν, το αξιόποινον εξαλείφεται, αν η έγκλησις δεν υποβληθή υπό του δικαιουμένου εις ταύτην εντός τριών μηνών από της ημέρας, καθ’ ην ούτος έλαβε γνώσιν της τελεσθείσης πράξεως και του προσώπου του τελέσαντος αυτήν ή τινος των συμμετόχων αυτής. 2.Το αυτό αποτέλεσμα συνεπάγεται και η ενώπιον της αρμοδίας αρχής ρητή δήλωσις παραιτήσεως από του δικαιώματος ης εγκλήσεως εκ μέρους του δικαιουμένου εις ταύτην. Πρόσωπα δικαιούμενα εις έγκλησιν Άρθρ.118.-1.Το δικαίωμα της εγκλήσεως ανήκει εις τον αμέσως εκ της αξιοποίνου πράξεως παθόντα, εφ’ όσον ο Νόμος δι’ ειδικής διατάξεως δεν ορίζει άλλο τι. 2.Αν ο παθών δεν έχη συμπεπληρωμένον το 12ον έτος της ηλικίας του ή τελή υπό δικαστικήν απαγόρευσιν, το δικαίωμα της εγκλήσεως έχει ο νόμιμος αντιπρόσωπος αυτού. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Εάν ο παθών έχη συμπεπληρωμένον το 12 έτος της ηλικίας του, το δικαίωμα της εγκλήσεως έχουσιν ο τε παθών και ο νόμιμος αντιπρόσωπος αυτού, μετά δε την συμπλήρωσιν του 17ου έτους της ηλικίας του το δικαίωμα τούτο έχει μόνον ο παθών. 3.Αν πλείονες δικαιούνται εις έγκλησιν, το προς ταύτην δικαίωμα εκάστου είναι αυτοτελές. 4.Μετά τον θάνατον του παθόντος το δικαίωμα της εγκλήσεως μεταβιβάζεται εις τον επιζήσαντα σύζυγον και τα τέκνα αυτού και εν ελλείψει τούτων εις τους γονείς αυτού. 5.»Επί των κατ’ έγκλησιν διωκομένων αξιοποίνων πράξεων τελεσθεισών κατά του Βασιλέως, της Βασιλίσσης, της Διαδόχου, και των λοιπών μελών της Βασιλικής Οικογενίας, ή του ασκούντος την Βασιλικήν Εξουσίαν, η δίωξις γίνεται τη αιτήσει του Υπουργού της Δικαιοσύνης. Δια των διατάξεων του παρόντος ουδαμώς θίγονται οι ορισμοί του άρθρ. 118 του Ποινικού Κώδικος». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του Νόμ. 4451 της 30/31 Δεκ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 258). Αδιαίρετον της εγκλήσεως Άρθρ.119.-Η ποινική δίωξις χωρεί κατά πάντων των συμμετόχων του εγκλήματος και αν έτι η υποβληθείσα έγκλησις απευθύνηται καθ’ ενός τούτων. Ανάκλησις της γενομένης εγκλήσεως Άρθρ.120.-1.Η έγκλησις δύναται να ανακληθή υπό του εγκαλέσαντος, υφ’ ους όρους ορίζει ο κώδιξ ποινικής δικονομίας. 2.Η δι’ ένα των συμμετόχων της πράξεως γενομένη ανάκλησις ως συνέπειαν έχει την παύσιν της ποινικής διώξεως και των λοιπών εφ’ όσον και ούτοι διώκονται κατ’ έγκλησιν. 3.Η ανάκλησις ουδέν έχει αποτέλεσμα δια τον κατηγορούμενον, όστις ήθελε δηλώσει προς την αρχήν, ότι δεν αποδέχεται ταύτην. Μετά την ανάκλησιν της υποβληθείσης εγκλήσεως δεν δύναται να υποβληθή νέα. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄. "Ειδικές διατάξεις για ανηλίκους". Ο μέσα σε «» τίτλος αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Ορισμοί "Άρθρ.- 121.- 1. Στο κεφάλαιο αυτό με τον όρο ανήλικοι νοούνται αυτοί που, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, έχουν ηλικία μεταξύ του όγδοου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων.  2. Οι ανήλικοι υποβάλλονται σε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα ή σε ποινικό σωφρονισμό σύμφωνα με τις διατάξεις των επόμενων άρθρων." Το άρθρ.121 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Αναμορφωτικά μέτρα "Άρθρ. 122.-1. Αναμορφωτικά μέτρα είναι: α) η επίπληξη του ανηλίκου, β) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς ή στους επιτρόπους του, γ) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου σε ανάδοχη οικογένεια, δ) η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε επιμελητές ανηλίκων, ε) η συνδιαλλαγή μεταξύ ανήλικου δράστη και θύματος για έκφραση συγγνώμης και εν γένει για εξώδικη διευθέτηση των συνεπειών της πράξης, στ) η αποζημίωση του θύματος ή η κατ΄ άλλον τρόπο άρση ή μείωση των συνεπειών της πράξης από τον ανήλικο, ζ) η παροχή κοινωφελούς εργασίας από τον ανήλικο, η) η παρακολούθηση από τον ανήλικο κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων σε κρατικούς, δημοτικούς, κοινοτικούς ή ιδιωτικούς φορείς, θ) η φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές επαγγελματικής ή άλλης εκπαίδευσης ή κατάρτισης, ι) η παρακολούθηση από τον ανήλικο ειδικών προγραμμάτων κυκλοφοριακής αγωγής, ια) η ανάθεση της εντατικής επιμέλειας και επιτήρησης του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων και ιβ) η τοποθέτηση του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αγωγής.  2. Σε κάθε περίπτωση ως πρόσθετο αναμορφωτικό μέτρο μπορεί να επιβληθούν επιπλέον υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή τη διαπαιδαγώγησή του. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επιβληθούν δύο ή περισσότερα από τα μέτρα που προβλέπονται στις περιπτώσεις α΄ έως και ια΄ της προηγούμενης παραγράφου. 3. Στην απόφαση του δικαστηρίου ορίζεται η μέγιστη διάρκεια του αναμορφωτικού μέτρου." Το άρθρ.122 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. (Αντί για τη σελ.37(ζ) Σελ.37(η) Τεύχος 1365 Σελ. 17 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Θεραπευτικά μέτρα "Άρθρ.123.- 1. Αν η κατάσταση του ανηλίκου απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση, ιδίως αν πάσχει από ψυχική ασθένεια ή τελεί σε νοσηρή διατάραξη των πνευματικών του λειτουργιών ή από οργανική νόσο ή κατάσταση που του δημιουργεί σοβαρή σωματική δυσλειτουργία ή του έχει γίνει έξη η χρήση οινοπνευματωδών ποτών ή ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις ή εμφανίζει ανώμαλη καθυστέρηση στην πνευματική και την ηθική του ανάπτυξη, το δικαστήριο διατάσσει: α) την ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς, στους επιτρόπους του ή στην ανάδοχη οικογένεια, β) την ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρίες ή σε επιμελητές ανηλίκων, γ) την παρακολούθηση συμβουλευτικού θεραπευτικού προγράμματος από τον ανήλικο και δ) την παραπομπή του ανηλίκου σε θεραπευτικό ή άλλο κατάλληλο κατάστημα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επιβληθούν τα μέτρα που προβλέπονται στις περιπτώσεις α΄ ή β΄ σε συνδυασμό με το μέτρο που προβλέπεται στην περίπτωση γ΄.  2. Τα θεραπευτικά μέτρα διατάσσονται ύστερα από προηγούμενη διάγνωση και γνωμοδότηση από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, οι οποίοι κατά περίπτωση υπάγονται σε Μονάδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή σε ιατρικά κέντρα υγείας ή κρατικά νοσηλευτικά ιδρύματα. 3. Αν ο ανήλικος είναι χρήστης ναρκωτικών και αν η χρήση του έχει γίνει έξη και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, το δικαστήριο πριν επιβάλει θεραπευτικά μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατάσσει ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη και εργαστηριακή εξέταση, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 του Ν. 1729/1987." Το άρθρ.123 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.4 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Μεταβολή ή άρση μέτρων "Άρθρ. 124. - 1. Το δικαστήριο που δίκασε μπορεί οποτεδήποτε να αντικαταστήσει τα αναμορφωτικά μέτρα που επέβαλε με άλλα, αν το κρίνει αναγκαίο. Αν τα μέτρα εκπλήρωσαν το σκοπό τους, τα αίρει.  2. Το ίδιο μπορεί να πράξει και για τα θεραπευτικά μέτρα, ύστερα από γνωμοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 123 παρ. 2.  Σελ. 38(η) Τεύχος 1365 Σελ. 18 3. Το δικαστήριο αντικαθιστά τα αναμορφωτικά μέτρα με θεραπευτικά, ύστερα από γνωμοδότηση, σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2. 4. Η συνδρομή των προϋποθέσεων αντικατάστασης ή άρσης των αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων ελέγχεται από το δικαστήριο το αργότερο μετά την πάροδο ενός έτους από την επιβολή τους." Το άρθρ.124 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.5 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Διάρκεια μέτρων "Άρθρ. 125 - 1. Τα αναμορφωτικά μέτρα που επέβαλε το δικαστήριο παύουν αυτοδικαίως, όταν ο ανήλικος συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας. Το δικαστήριο μπορεί, με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του, να παρατείνει τα μέτρα, το πολύ μέχρι τη συμπλήρωση του εικοστού πρώτου έτους της ηλικίας του ανηλίκου. 2. Τα θεραπευτικά μέτρα επιτρέπεται να παραταθούν και μετά το δέκατο όγδοο έτος, ύστερα από γνωμοδότηση, σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2, το πολύ μέχρι τη συμπλήρωση του εικοστού πρώτου έτους της ηλικίας του ανηλίκου." Το άρθρ.125 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.6 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Ανήλικοι ποινικώς ανεύθυνοι "Άρθρο 126 - 1. Η αξιόποινη πράξη που τελέστηκε από ανήλικο οκτώ έως δεκατριών ετών δεν καταλογίζεται σε αυτόν. 2. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη χωρίς να έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα. 3. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη και έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, αν δεν υπάρχει περίπτωση να υποβληθεί ο ανήλικος σε ποινικό σωφρονισμό κατά το επόμενο Άρθρον 6 Εγκλήματα ημεδαπών εν τη αλλοδαπή 1.Οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι εφαρμόζονται και δια πράξιν χαρακτηριζομένην υπ’ αυτών ως κακούργημα ή πλημμέλημα τελεσθείσαν εν τη αλλοδαπή παρ’ ημεδαπού, αν αύτη είναι αξιόποινος και κατά τους νόμους της χώρας, εν η ετελέσθη, ή εάν διεπράχθη εν πολιτειακώς ασυντάκτω χώρα.-2.Η ποινική δίωξις χωρεί και κατ’ αλλοδαπού, όστις κατά τον χρόνον της τελέσεως της πράξεως ήτο ημεδαπός, ως και κατά του αποκτήσαντος την ελληνικήν ιθαγένειαν μετά την τέλεσιν της πράξεως.-3.Επί πλημμελημάτων προς εφαρμογήν των εν ταις § § 1 και 2 διατάξεων, απαιτείται έγκλησις του παθόντος ή αίτησις της κυβερνήσεως της χώρας, εν η ετελέσθη το πλημμέλημα. -4.Τα εν αλλοδαπή πραττόμενα πταίσματα τιμωρούνται μόνον εν ταις υπό του νόμου ειδικώς οριζομέναις περιπτώσεσιν. άρθρο." Το άρθρ.126 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.7 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Ανήλικοι ποινικώς υπεύθυνοι "Άρθρ. 127 - 1. Αν το δικαστήριο ερευνώντας τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε η πράξη και την όλη προσωπικότητα του ανηλίκου που έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του κρίνει ότι είναι αναγκαίος ο ποινικός σωφρονισμός του για να συγκρατηθεί από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων, τον καταδικάζει σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων.  2. Στην απόφαση του δικαστηρίου ορίζεται επακριβώς ο χρόνος παραμονής του ανηλίκου στο κατάστημα αυτό σύμφωνα με το άρθρο 54." Το άρθρ.127 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.8 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Πταίσματα ανηλίκων "Άρθρ.128 - Αν η πράξη που τέλεσε ο ανήλικος συνιστά πταίσμα, εφαρμόζονται μόνο τα αναμορφωτικά μέτρα υπό στοιχεία α΄, β΄ και ι΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 122." Το άρθρ.128 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.9 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Απόλυση υπό όρο "Άρθρ. 129 - 1. Με τη λήξη του ημίσεος της ποινής του περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, η οποία έχει επιβληθεί, το δικαστήριο απολύει τον ανήλικο, κατά τα οριζόμενα παρακάτω. Στην απόφαση για την απόλυση υπό όρο ορίζεται ο χρόνος της δοκιμασίας, που δεν μπορεί να υπερβαίνει το υπόλοιπο της ποινής. 2. Η απόλυση υπό όρο χορηγείται οπωσδήποτε, εκτός αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του ανηλίκου κατά την έκτιση της ποινής καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του, για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων. Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης η διεύθυνση του καταστήματος στο οποίο κρατείται ο ανήλικος υποβάλλει αίτηση μαζί με έκθεση της κοινωνικής υπηρεσίας του καταστήματος μόλις συμπληρωθεί η έκτιση του ημίσεος της επιβληθείσας ποινής. 3. Η απόλυση υπό όρο μπορεί να χορηγηθεί και πριν από την έκτιση του ημίσεος της ποινής που έχει επιβληθεί, μόνο για σπουδαίους λόγους και εφόσον έχει εκτιθεί πραγματικά το ένα τρίτο αυτής. 4. Για τη χορήγηση της υπό όρο απόλυσης, ως ποινή που εκτίθηκε θεωρείται και αυτή που υπολογίστηκε ευεργετικά σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Η απόλυση υπό όρο δεν μπορεί να χορηγηθεί, αν ο ανήλικος δεν έχει παραμείνει σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα τρίτο της ποινής που έχει επιβληθεί. 5. Στον απολυόμενο μπορεί να επιβληθούν κατά τη διάρκεια του χρόνου δοκιμασίας του υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του και ιδίως τον τόπο διαμονής, τη διαπαιδαγώγηση ή την παρακολούθηση εγκεκριμένου από το νόμο θεραπευτικού προγράμματος ψυχικής απεξάρτησης από ναρκωτικές ή άλλες οινοπνευματώδεις ουσίες. Στον αλλοδαπό απολυόμενο μπορεί να διαταχθεί και η απέλασή του στη χώρα από την οποία προέρχεται, εκτός αν η οικογένειά του διαμένει νομίμως στην Ελλάδα ή η απέλασή του είναι ανέφικτη. Αν ο απολυόμενος παραβιάσει τους όρους εφαρμόζεται αναλογικώς το άρθρο 107. 6. Αν ο απολυόμενος κατά το χρόνο δοκιμασίας του καταδικασθεί για κακούργημα ή πλημμέλημα από δόλο, η απόλυση αίρεται και εφαρμόζεται το άρθρο 132. 7. Αν μετά την απόλυση παρέλθει ο χρόνος δοκιμασίας τον οποίο όρισε η απόφαση χωρίς να γίνει ανάκληση, η ποινή θεωρείται ότι εκτίθηκε. 8. Αρμόδιο για την απόλυση του ανηλίκου και την ανάκληση της υπό όρο απόλυσης είναι το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων στο Πλημμελειοδικείο του τόπου όπου εκτίεται ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. 9. Αν ανήλικος κατά τη διάρκεια του περιορισμού του σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων για έγκλημα του άρθρου 5 του Ν. 1729/1987, όπως ισχύει, ή για έγκλημα που φέρεται ότι τελέστηκε για να διευκολυνθεί η χρήση ναρκωτικών ουσιών, παρακολούθησε επιτυχώς εγκεκριμένο συμβουλευτικό πρόγραμμα και υπάρχει δήλωση από τον υπεύθυνο αναγνωρισμένου προγράμματος ψυχικής απεξάρτησης ότι γίνεται δεκτός σε αυτό, η παρακολούθηση αυτή συνιστά σπουδαίο λόγο για πρόωρη απόλυση υπό όρο με την έννοια της παραγράφου 3. Οι υπεύθυνοι του εκτός καταστήματος προγράμματος ψυχικής απεξάρτησης έχουν την υποχρέωση να ενημερώνουν ανά δίμηνο τη δικαστική αρχή για τη συνεπή παρακολούθηση του προγράμματος από τον εν λόγω ανήλικο ή για την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος και χωρίς καθυστέρηση για την αδικαιολόγητη διακοπή της παρακολούθησής του. Στην περίπτωση διακοπής ανακαλείται η υπό όρο απόλυση. (Αντί για τη σελ.38,01(α) Σελ. 38,01(β) Τεύχος 1365 Σελ. 19 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 10. Αν η αίτηση για απόλυση υπό όρο δεν γίνει δεκτή, νέα αίτηση μπορεί να υποβληθεί μετά δύο μήνες από την απόρριψη, εκτός αν υπάρξουν νέα στοιχεία." Το άρθρ.129 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.10 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Εκδίκαση μετά τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους "Άρθρ. 130 - 1. Αν ανήλικος που έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του τέλεσε αξιόποινη πράξη και εισάγεται σε δίκη μετά τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους, το δικαστήριο μπορεί, αντί για περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, να επιβάλει την ποινή που προβλέπεται για την πράξη που τελέστηκε, ελαττωμένη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 83. Τούτο γίνεται, αν το δικαστήριο κρίνει ότι, αν και ο ποινικός σωφρονισμός του ανηλίκου είναι αναγκαίος, δεν είναι όμως σκόπιμος ο περιορισμός του σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. 2. Οι στερητικές της ελευθερίας ποινές που επιβλήθηκαν σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο δεν συνεπάγονται σε καμία περίπτωση τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων ή την παραπομπή σε κατάστημα εργασίας. 3. Κατά γενικό κανόνα οι κατάδικοι αυτοί κρατούνται χωριστά από άλλους ενήλικους καταδίκους." Το άρθρ.130 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.11 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Έναρξη εκτέλεσης της απόφασης μετά τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους "Άρθρο 131 - 1. Αν ο καταδικασμένος σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων συμπλήρωσε το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του, πριν αρχίσει η εκτέλεση της απόφασης, το δικαστήριο που δίκασε, αν κρίνει ότι ο περιορισμός αυτός δεν είναι σκόπιμος, μπορεί να τον αντικαταστήσει με την ποινή που προβλέπεται στο προηγούμενο άρθρο. 2. Αν ο καταδικασμένος συμπλήρωσε το εικοστό πρώτο έτος της ηλικίας του, η αντικατάσταση του περιορισμού κατά την παράγραφο 1 είναι υποχρεωτική. 3. Οι παράγραφοι 2 και 3 του προηγούμενου άρθρου ισχύουν και στις περιπτώσεις του άρθρου αυτού." Το άρθρ.131 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.12 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Σελ. 38,02(β) Τεύχος 1365 Σελ. 20 Συρροή "Άρθρ. 132 - 1. Αν ο κρατούμενος σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων διαπράξει αξιόποινη πράξη πριν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του ή αν συντρέξει άλλη περίπτωση συρροής κατά το άρθρο 97, το δικαστήριο επαυξάνει την ποινή που του είχε καθορίσει με την προηγούμενη απόφασή του χωρίς να υπερβεί τα όρια του άρθρου 54. 2. Αν ο κρατούμενος σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων διαπράξει αξιόποινη πράξη μετά τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας του: α) Εφόσον η ποινή που προσδιορίσθηκε για την πράξη αυτή είναι πρόσκαιρη κάθειρξη, το δικαστήριο επιβάλλει συνολική ποινή κάθειρξης επαυξημένη. Η επαύξηση της κάθειρξης δεν μπορεί να είναι κατώτερη από το ήμισυ της ποινής που είχε καθορίσει η προηγούμενη απόφαση του δικαστηρίου. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 94 παρ. 1. β) Αν η ποινή που επιβλήθηκε για τη νέα πράξη είναι ηπιότερη από την πρόσκαιρη κάθειρξη, το δικαστήριο επαυξάνει την ποινή που είχε καθορίσει με προηγούμενη απόφαση, όχι όμως πέρα από το ανώτατο όριο περιορισμού, το οποίο ορίζεται στο άρθρο 54." Το άρθρ.132 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.13 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Νεαροί ενήλικες "Άρθρ. 133 - Το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83) σε όποιον, κατά το χρόνο που τέλεσε αξιόποινη πράξη, είχε συμπληρώσει το δέκατο όγδοο, όχι όμως και το εικοστό πρώτο έτος της ηλικίας του. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 130." Το άρθρ.133 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.14 άρθρ.1 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α Προσβολές του πολιτεύματος Ο άνω τίτλος αντικαταστάθηκε ως ανωτέρω από το άρθρ. 1 Νόμ. 1366/1983 (ΦΕΚ Α΄ 81), τόμ. 6α, σελ. 390,318. Εσχάτη προδοσία Άρθρον 134 1.Τιμωρούνται δια της ποινής της ισοβίου καθείρξεως ή της προσκαίρου καθείρξεως: Α΄) Ο αποπειρώμενος ν’ αποστερήση δι’ οιουδήποτε τρόπου τον Βασιλέα ή τον ασκούντα την βασιλικήν εξουσίαν της εκ του Συντάγματος εξουσίας αυτού. Β΄) Ο δια βίας σωματικής ή δι’ απειλών τοιαύτης αποπειρώμενος: α) να παρακωλύση τινά εξ αυτών από της ασκήσεως της εκ του Συντάγματος εξουσίας αυτού ή να εξαναγκάση εις επιχείρησιν πράξεως απορρεούσης εκ της εξουσίας ταύτης, β) να μεταβάλη το πολίτευμα του κράτους ή  γ.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 2 Νόμ. 1366/83 τόμ. 6Α σελ. 390,318). «2.Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται, όποιος εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου α)επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς τους ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού, β)επιχειρεί με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο να διαταράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος, να αποστερήσει ή να παρακωλύσει τη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση της εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή, γ)ασκεί ή άσκησε την εξουσία που ο ίδιος ή άλλος κατέλαβε με τους τρόπους και τα μέσα που προβλέπει το άρθρο αυτό». Η παραπάνω παρ. 2 πήρε τον αριθ. 3 και η παρ. 2 προστέθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 2 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. Με την παρ. 1 άνω άρθρ. 2 τέθηκε ο τίτλος «Εσχάτη Προδοσία» στο ανωτέρω άρθρ. 134. 3.Ο αποπειρώμενος την θανάτωσιν του Βασιλέως ή του ασκούντος την βασιλικήν εξουσίαν τιμωρείται με θάνατον ή με ισόβιον κάθειρξιν. Θεμελιώδεις αρχές και θεσμοί  του Πολιτεύματος «Άρθρ.134α.-Θεμελιώδεις αρχές και θεσμοί του Πολιτεύματος θεωρούνται στο πλαίσιο του προηγούμενου άρθρου: α)η ανάδειξη με εκλογή του Αρχηγού του Κράτους, β)το δικαίωμα του λαού να εκλέγει τη Βουλή με γενικές, άμεσες, ελεύθερες, ίσες και μυστικές ψηφοφορίες μέσα στα συνταγματικά χρονικά πλαίσια, γ)το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, δ)η αρχή του πολυκομματισμού, ε)η αρχή της διάκρισης των εξουσιών όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα, στ)η αρχή της δέσμευσης του μεν νομοθέτη από το Σύνταγμα, της δε εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας από το Σύνταγμα και τους νόμους, ζ)η αρχή της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και η ) η γενική ισχύς και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπει το Σύνταγμα». Το άρθρ. 134α προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. Άρθρ.134β.-Δεν τιμωρούνται ως συμμέτοχοι στις πράξεις του άρθρ. 134 δημόσιοι υπάλληλοι ή λειτουργοί οι οποίοι άσκησαν τα καθήκοντά τους όσο διήρκεσε ο σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας ή η παράνομη κατάλυση, μεταβολή ή αδράνεια του δημοκρατικού πολιτεύματος, εφόσον η άσκηση των καθηκόντων τους ήταν αναγκαία αποκλειστικά για τη συνέχιση της λειτουργίας του κράτους και δεν έγινε με σκοπό τη διατήρηση της εξουσίας από τους σφετεριστές της». Το άρθρ. 134β προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 4 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. (Αντί για τη σελ. 39(α) Σελ. 39(β) Τεύχος 1181-Σελ. 19 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης  προδοσίας «Άρθρ.135.-1.Όποιος δημόσια ή με τη διάδοση εγγράφων, εικόνων ή παραστάσεων εκ προθέσεως προκαλεί ή προσπαθεί να διεγείρει άλλους στον να επιχειρήσουν πράξεις από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρ. 134 τιμωρείται με κάθειρξη. 2.Όποιος συνωμοτεί με άλλον με σκοπό να προβούν στην εκτέλεση πράξης από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρ. 134 ή με συνεννοήσεις με ξένη κυβέρνηση προπαρασκευάζει την εκτέλεση μιας από αυτές τις πράξεις, τιμωρείται με κάθειρξη. 3.Οποιαδήποτε άλλη εκ προθέσεως προπαρασκευαστική ενέργεια μιας από τις αναφερόμενες στο άρθρ. 134 πράξεις τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. 4.Συνωμοσία υπάρχει όταν δύο ή περισσότεροι συναποφασίσουν την τέλεση πράξης εσχάτης προδοσίας ή αναλάβουν αμοιβαία υποχρέωση για την τέλεση τέτοιας πράξης». Το άρθρ. 135 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 5 νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α, σελ. 390,318. Προσβολές κατά της ζωής φορέων  πολιτειακών λειτουργημάτων «Άρθρ.135α.-Όποιος αποπειράται να θανατώσει τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής ή τους νόμιμους αναπληρωτές τους ή αρχηγό κόμματος που αναγνωρίζεται από τον Κανονισμό της Βουλής τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη». Το άρθρ. 135α προστέθηκε από το άρθρ. 6 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. «Άρθρ.136.-Στις περιπτώσεις του άρθρ. 135 το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει μαζί με την ποινή της φυλάκισης και στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων (άρθρ.61). Αν αυτός που καταδικάστηκε είναι αλλοδαπός το δικαστήριο μπορεί να διατάξει και την απέλασή του από το κράτος (άρθρ. 74)». Το άρθρ. 136 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 7 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. «Άρθρ.137.-1.Στις περιπτώσεις του άρθρ. 134 παρ. 1 και 2 και 135 ο δράστης μένει ατιμώρητος αν οικειοθελώς παρεμπόδισε την επέλευση του αποτελέσματος που επιδίωκε με την πράξη του. 2.Αν στις περιπτώσεις του άρθρ. 134 ο δράστης συνετέλεσε αποφασιστικά στην αποκατάσταση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος τιμωρείται με ποινή μειωμένη. Το δικαστήριο όμως μπορεί, εκτιμώντας ελεύθερα όλες τις περιστάσεις, να κρίνει την πράξη του ατιμώρητη». Το άρθρ. 137 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 8 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α σελ. 390,318. Βασανιστήρια και άλλες προσβολές της  ανθρώπινης αξιοπρέπειας Άρθρ.137Α.-«1.Υπάλληλος ή στρατιωτικός στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη ή η ανάκριση ή η εξέταση αξιόποινων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων ή η εκτέλεση ποινών ή η φύλαξη ή η επιμέλεια κρατουμένων, τιμωρείται με κάθειρξη, εάν υποβάλλει σε βασανιστήρια κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων πρόσωπα που βρίσκεται στην εξουσία του με σκοπό α)να αποσπάσει από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο ομολογία, κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας, β)να το τιμωρήσει, γ)να εκφοβίσει αυτό ή τρίτα πρόσωπα. Με την ίδια ποινή τιμωρείται υπάλληλος ή στρατιωτικός, που με εντολή των προϊσταμένων του ή αυτοβούλως σφετερίζεται τέτοια καθήκοντα και τελεί της πράξεις του προηγούμενου εδαφίου. 2.Βασανιστήρια συνιστούν, σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, κάθε μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης δια την υγεία ή ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, καθώς και κάθε παράνομη χρησιμοποίηση χημικών ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνικών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος. 3.Σωματική κάκωση, βλάβη της υγείας, άσκηση παράνομης σωματικής ή ψυχολογικής βίας και κάθε άλλη σοβαρή προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που τελείται από τα πρόσωπα, υπό τις περιστάσεις και για τους σκοπούς που προβλέπει η παρ. 1, εφόσον δεν υπάγεται στην έννοια της παρ. 2, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστο 3 ετών, αν δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. Ως προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας θεωρούνται ιδίως α)η χρησιμοποίηση ανιχνευτή αλήθειας, β)η παρατεταμένη απομόνωση, γ)η σοβαρή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας. 4.Δεν υπάγονται στην έννοια του άρθρου αυτού πράξεις ή συνέπειες συμφυείς προς τη νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο νόμιμο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού». Διακεκριμένες περιπτώσεις Άρθρ.137Β.-«1.Οι πράξεις της πρώτης παραγράφου του προηγούμενου άρθρου τιμωρούνται με κάθειρξη τουλάχιστο 10 ετών: α)αν χρησιμοποιούνται μέσα ή τρόπο συστηματικού βασανισμού, ιδίως κτυπήματα στα πέλματα του θύματος (φάλαγγα) ή ηλεκτροσόκ ή εικονική εκτέλεση ή παραισθησιογόνες ουσίες, β)αν έχουν ως αποτέλεσμα τη βαρειά σωματική βλάβη του θύματος, γ)αν ο δράστης τελεί τις πράξεις κατά συνήθεια  ή κρίνεται από τις περιστάσεις τέλεσης  ως                      ιδιαιτέρως                    επικίνδυνος, (Αντί για τη σελ. 40,01) Σελ. 40,01(α) Τεύχος Ζ32-Σελ. 59 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 δ)αν ο υπαίτιος ως προϊστάμενος έδωσε την εντολή τέλεσης της πράξης. 2.Τιμωρούνται με κάθειρξη μέχρι 10 έτη οι πράξεις της παρ. 3 του προηγούμενου άρθρου, όταν συντρέχουν οι περιπτώσεις β, γ και δ της προηγούμενης παραγράφου. 3.Αν οι πράξεις του προηγούμενου άρθρου επέφεραν το θάνατο του θύματος επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη». Παρεπόμενες ποινές Άρθρ.137Γ.-«1.Καταδίκη για πράξεις των άρθρ. 137Α και 137Β συνεπάγεται αυτοδίκαιη αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, διαρκή σε περίπτωση καταδίκης σε ισόβια κάθειρξης και πενταετή τουλάχιστο σε περίπτωση φυλάκισης, εφόσον άλλη διάταξη δεν προβλέπει βαρύτερη αποστέρηση. Επίσης συνεπάγεται ανικανότητα απόκτησης των ιδιοτήτων που προβλέπονται στην περίπτ. 1 του άρθρ. 63, διαρκή σε περίπτωση καταδίκης σε κάθειρξη και δεκαετή σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση». Γενικές διατάξεις Άρθρον 7 Εγκλήματα αλλοδαπών εν τη αλλοδαπή 1.Οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι εφαρμόζονται και κατ’ αλλοδαπού δια πράξιν τελεσθείσαν εν τη αλλοδαπή χαρακτηριζομένην δ’ υπ’ αυτών ως κακούργημα ή πλημμέλημα, αν αυτή απευθύνεται κατά πολίτου έλληνος και αν είναι αξιόποινος και κατά τους νόμους της χώρας, εν η ετελέσθη, ή εάν διεπράχθη εν πολιτειακώς ασυντάκτω χώρα.-2.Αι διατάξεις των § § 3 και 4 του προηγουμένου άρθρου έχουσι και ενταύθα εφαρμογήν. Σελ. 22(β) Τεύχος 1398 Σελ. 2 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρ.137Δ.-«1.Κατάσταση ανάγκης ουδέποτε αποκλείει τον άδικο χαρακτήρα των πράξεων των άρθρ. 137Α και 137Β. 2.Προσταγή προϊσταμένου, που αφορά τις πράξεις των άρθρ. 137Α και 137Β, ουδέποτε αποκλείει τον άδικο χαρακτήρα τους. 3.Σε περίπτωση που οι πράξεις των άρθρ. 137Α και 137Β, τελούνται υπό καθεστώς σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας, η προθεσμία της παραγραφής αρχίζει μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία. 4.Ο παθών των πράξεων των άρθρ. 137Α και 137Β, δικαιούται να απαιτήσει από το δράστη και από το δημόσιο, οι οποίοι ευθύνονται εις ολόκληρον, αποζημίωση για τις ζημιές που υπέστη και χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή ηθική βλάβη». Τα άρθρ. 137Α-137Δ προστέθηκαν από τα άρθρ. 1,2,3 και 4 αντίστοιχα του Νόμ. 1500/1984 (ΦΕΚ Α΄ 191), κατωτ. αριθ. 26. Σελ. 40,02(α) Τεύχος Ζ32-Σελ. 60 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄. Προδοσία της χώρας. Άρθρον 138 Επιβουλή της ακεραιότητος της χώρας 1.Ο δια βίας σωματικής ή δι’ απειλών τοιαύτης αποπειρώμενος ν’ αποσπάση από του ελληνικού κράτους έδαφος ανήκον εις αυτό ή να συγχωνεύση εις ετέραν πολιτείαν έδαφος του ελληνικού κράτους, τιμωρείται με θάνατον.-2.Αι διατάξεις των άρθρ. 135 και 137 εφαρμόζονται και εν προκειμένω. Άρθρον 139 Προσβολή κατά της διεθνούς ειρήνης της χώρας. 1.Ο μετά ξένης κυβερνήσεως συνεννοούμενος ή διαπραγματευόμενος επί τω σκοπώ του να επιφέρη πόλεμον ή εχθροπραξίας κατά του ελληνικού κράτους ή συμμάχου αυτού, τιμωρείται δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου.-2.Εάν δε συνεπεία των ως άνω ενεργειών του εξερράγη πράγματι ο πόλεμος ή ήρξαντο αι εχθροπραξίαι, τιμωρείται με ισόβιον κάθειρξιν ή με θάνατον. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 140 Όστις δια πράξεων εχθρικών μη εγκρινομένων υπό της κυβερνήσεως ή δια μηχανορραφιών εκθέτει εκ προθέσεως το ελληνικόν κράτος ή σύμμαχον αυτού εις τον κίνδυνον πολέμου ή εχθροπραξιών, τιμωρείται με κάθειρξιν μέχρι δέκα ετών, εάν δε συνεπεία των ως άνω ενεργειών του εξερράγη πράγματι ο πόλεμος ή ήρξαντο αι εχθροπραξίαι, τιμωρείται δια καθείρξεως τουλάχιστον δεκαετούς. Άρθρον 141 Όστις εκ προθέσεως και δι’ οιωνδήποτε ενεργειών εκθέτει το ελληνικόν κράτος ή σύμμαχον αυτού ή τους κατοίκους τινός εκ τούτων εις κίνδυνον αντιποίνων, ή εκθέτει εις κίνδυνον διαταράξεως τας φιλικάς σχέσεις της ελληνικής πολιτείας ή συμμάχου αυτής μετά ξένης τοιαύτης, τιμωρείται δια φυλακίσεως τριών μηνών μέχρι τριών ετών, εάν δε τα αντίποινα πράγματι επήλθον συνεπεία των ενεργειών του, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών ετών. Άρθρον 142 Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος τινός των εν άρθροις 139-141 πράξεων τιμωρείται εις μεν τας περιπτώσεις των άρθρων 139 και 140 δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών, εις δε τας περιπτώσεις του άρθρου 141 δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. Άρθρον 143 Στρατιωτική υπηρεσία παρά τω εχθρώ Έλλην υπήκοος, όστις, εν καιρώ πολέμου κατά της ελληνικής πολιτείας, υπηρετεί παρά τω στρατώ του εχθρού ή φέρει όπλα εναντίον της ελληνικής πολιτείας ή των συμμάχων αυτής, τιμωρείται δια της ποινής του θανάτου ή ισοβίου καθείρξεως. Άρθρον 144 Υποστήριξις της πολεμικής δυνάμεως του εχθρού 1.Όστις, εν σχέσει προς εκραγέντα ή επικείμενον πόλεμον κατά της ελληνικής πολιτείας, ενεργεί παρανόμως και εν γνώσει κατά τρόπον δυνάμενον να ενισχύση τας πολεμικάς δυνάμεις του εχθρού ή να επιφέρη βλάβην εις τας πολεμικάς δυνάμεις της ελληνικής πολιτείας ή των συμμάχων αυτής, τιμωρείται δια της ποινής του θανάτου ή ισοβίου καθείρξεως. -2.Ο ξένος υπήκοος, ο παρέχων τω εχθρώ τα προς πόλεμον επιτήδεια ή δάνειον, δεν τιμωρείται, εκτός εάν κατά τον χρόνον της πράξεως κατώκει εν Ελλάδι ή εν εδάφει κατεχομένω παρά της Ελλάδος, ή εάν τα παρασχεθέντα τω εχθρώ προέρχωνται εκ των εδαφών τούτων. -3.Όστις εν εδάφει του κράτους ευρισκομένω εν καιρώ πολέμου υπό εχθρικήν επιδρομήν ή κατάληψιν, ευνοεί τας επί του εδάφους τούτου πολιτικάς βλέψεις του εχθρού ή εν γνώσει ενεργεί κατά τρόπον δυνάμενον να μειώση την πίστιν των πολιτών προς το ελληνικόν κράτος, τιμωρείται με κάθειρξιν ισόβιον ή πρόσκαιρον. Άρθρον 8 Εγκλήματα εν τη αλλοδαπή τιμωρητέα πάντοτε  κατά τους ελληνικού νόμους Οι ελληνικοί ποινικοί νόμου εφαρμόζονται καθ’ ημεδαπών και αλλοδαπών, ανεξαρτήτως από των νόμων του τόπου της τελέσεως, δια τας εξής πράξεις τελεσθήσας παρ’ αυτών εν τη αλλοδαπή: «α) εσχάτη προδοσία, προδοσία της χώρας που στρέφεται κατά του Ελληνικού Κράτους και τρομοκρατικές πράξεις (άρθρ.187Α)». Η μέσα σε «» περίπτ.α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.40 Νόμ.3251/8-9 Ιουλ.2004 (ΦΕΚ Α΄127), τόμ.9 σελ.160,61 β)δι’ εγκλήματα αναγόμενα εις την εν τω στρατώ υπηρεσίαν και την προς στράτευσιν υποχρέωσιν (βιβλίον δεύτερον Κεφ. Η΄). γ)δι’ αξιόποινον πράξιν, ην εξετέλεσαν ως υπάλληλοι του Ελληνικού Κράτους.δ)δια πράξιν καθ’ υπαλλήλου έλληνος κατά την ενάσκησιν της υπηρεσίας του ή εν σχέσει προς ταύτην.ε)δια ψευδορκίαν εν διαδικασία εκκρεμεί ενώπιον ελληνικών αρχών.στ)δια πειρατείαν.ζ)δι’ εγκλήματα περί το νόμισμα (βιβλίον δεύτερον Κεφ. Θ΄). "η) πράξη δουλεμπορίου, εμπορίας ανθρώπων, σωματεμπορίας ή ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής". θ)δια παράνομον εμπορίαν ναρκωτικών φαρμάκων.ι)δια παράνομον κυκλοφορίαν και εμπορίαν ασέμνων δημοσιευμάτων.ια)δι’ οιονδήποτε άλλο έγκλημα, δι’ ο ειδικαί διατάξεις ή διεθνείς συμβάσεις υπογραφείσαι και κυρωθείσαι υπό του Ελληνικού Κράτους προβλέπουν την εφαρμογήν των ελληνικών ποινικών νόμων. Το μέσα σε «» στοιχ.η΄αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.11 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Άρθρον 145 Παράβασις συμβάσεων 1.Όστις, εν σχέσει προς εκραγέντα ή επικείμενον πόλεμον κατά της ελληνικής πολιτείας, παραλείψη εν όλω ή εν μέρει την εκτέλεσιν συμβάσεως περί αναγκών των πολεμικών δυνάμεων της πολιτείας ή των τυχόν συμμάχων αυτής, τιμωρείται με φυλάκισιν. Αν η παράλειψις προήλθεν εξ αμελείας, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών.-2.Τα εγκλήματα ταύτα τιμωρούνται μόνον, κατ’ αίτησιν του Υπουργού επί της Δικαιοσύνης. Άρθρον 146 Παραβίασις μυστικών της Πολιτείας 1.Ο εκ προθέσεως και παρανόμως παραδίδων ή αφίνων να περιέλθωσιν εις την κατοχήν ή γνώσιν ετέρου έγγραφα, σχέδια ή άλλα πράγματα ή ειδήσεις, η τήρησις του απορρήτου των οποίων έναντι ξένης κυβερνήσεως απαιτείται υπό των συμφερόντων της πολιτείας ή συμμάχων αυτής, τιμωρείται με κάθειρξιν μέχρι δέκα ετών. -2.Εν καιρώ πολέμου ο υπαίτιος τιμωρείται δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου τουλάχιστον δέκα ετών. Άρθρον 147. Όστις εξ αμελείας γίνεται υπαίτιος τινός των πράξεων των εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένων, εάν τα εν λόγω έγγραφα, σχέδια, πράγματα ή ειδήσεις εισίν εμπεπιστευμένα αυτώ υπηρεσιακώς ή εισί προσιτά αυτώ δυνάμει της δημοσίας υπηρεσίας του ή δυνάμει εντολής εκ μέρους της αρχής ή έλαβε γνώσιν αυτών συνεπεία συμβάσεως εκ των αναφερομένων εν τω άρθρω 145 του παρόντος, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι τριών ετών. Άρθρον 148. Κατασκοπεία 1.Όστις εκ προθέσεως και παρανόμως επιτυγχάνει να περιέλθωσιν εις την κατοχήν ή την γνώσιν του αντικείμενα ή ειδήσεις εκ των εν άρθρω 146 αναφερομένων, τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον ενός έτους.-2.Εάν όμως ο υπαίτιος ενήργησεν επί τω σκοπώ χρησιμοποιήσεως των ανωτέρω αντικειμένων ή ειδήσεων προς περαιτέρω διαβίβασιν ή ανακοίνωσιν δυναμένην να εκθέση εις κίνδυνον το συμφέρον του κράτους, και ιδίως την ασφάλειαν αυτού ή τινος των συμμάχων, τιμωρείται δια της ποινής της καθείρξεως, εν καιρώ δε πολέμου δια καθείρξεως ισοβίου ή θανάτου. Άρθρον 149 1.Όστις: α)άνευ δικαιώματος καταρτίζει εικόνας ή σχέδια οχυρώσεων, πλοίων, οδών, καταστημάτων ή άλλων έργων ή τόπων στρατιωτικών, ή β)προς τον σκοπόν τούτον εισέρχεται κρυφά ή δι’ απάτης εις τα εν λόγω μέρη, εάν η εις αυτά προσέλευσις απαγορεύηται εις το κοινόν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον δι’ ειδικής διατάξεως.-2.Ο εις τα ρηθέντα μέρη κρυφά ή δι’ απάτης εισερχόμενος τιμωρείται δια τούτο και μόνον, δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. (Αντί για τη σελ. 41) Σελ. 41(α) Τεύχος 1181-Σελ. 21 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρον 150 Νόθευσις αποδεικτικών Όστις εκ προθέσεως νοθεύει, καταστρέφει ή αποκρύπτει έγγραφα ή άλλα αντικείμενα δυνάμενα να χρησιμεύσωσιν εις απόδειξιν δικαιωμάτων ή υπστήριξιν συμφερόντων του ελληνικού κράτους ή συμμάχου αυτού έναντι ετέρου κράτους, τιμωρείται δια καθείρξεως. Άρθρον 151 Κατάχρησις πληρεξουσιότητος Όστις ως πληρεξούσιος του ελληνικού κράτους ή συμμάχου αυτού διεξάγει μετ’ άλλης τινός κυβερνήσεως υποθέσεις αυτού εκ προθέσεως κατά τρόπον τοιούτον, ώστε να δύναται εντεύθεν να προκύψη εις τον εντολέα βλάβη, τιμωρείται δια καθείρξεως. Άρθρον 152 Γενική διάταξις Εν ταις περιπτώσεσι των άρθρων 142, 145, 147, 148, 149 δύναται το δικαστήριον,προς τη ποινή της φυλακίσεως, να επιβάλη την στέρησιν των εν άρθρω 63 αρ. 1 αξιωμάτων και θέσεων. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄. Εγκλήματα κατά ξένων κρατών Άρθρον 153 Προσβολή κατά ξένου κράτους και του αρχηγού αυτού. 1.α)Ο εναντίον ξένου κράτους, τελούντος εν ειρήνη μετά της Ελλάδος και ανεγνωρισμένου υπ’ αυτής, γινόμενος υπαίτιος μιας των εν άρθροις 134 και 135 πράξεων, ως και ιβ)ο εναντίον του αρχηγού ξένου κράτους, τελούντος, εν ειρήνη μετά της Ελλάδος και ανεγνωρισμένου υπ’ αυτής, εκ προθέσεως βιαιοπραγιών ή αποπειρώμενος βιαιοπραγίαν, ως και ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον προσβάλλων δημοσία την τιμήν αυτού, τιμωρείται, εφ’ όσον, κατ’ άλλην διάταξιν του νόμου, η πράξις δεν τιμωρείται δια βαρυτέρας ποινής, δια φυλακίσεως, εάν η αμοιβαιότης είναι εξησφαλισμένη κατά τε τον χρόνον της εκτελέσεως της πράξεως και τον της τιμωρήσεως. Η δίωξις χωρεί μόνον συνεπεία αιτήσεως της ξένης κυβερνήσεως.-2.Ο εναντίον του αρχηγού τοιούτου ξένου κράτους κατά τον χρόνον της εν Ελλάδι διατριβής του και εν Ελλάδι γενόμενος υπαίτιος μιας των εν τη παραγρ. 1 υπό στοιχείον β΄ πράξεων τιμωρείται ανεξαρτήτως αμοιβαιότητος, καταδιώκεται δε αυτεπαγγέλτως, εάν εγένετο ως άνω υπαίτιος βιαιοπραγίας ή απεπειράθη τοιαύτην.-3.Αι εν τω παρόντι άρθρω αναφερόμεναι προσβολαί της τιμής παραγράφονται μετά πάροδον έξ μηνών, η δε απόδειξις της αληθείας δεν επιτρέπεται.-4.επί της υπό στοιχείον α΄ περιπτώσεως της § 1 του προκειμένου άρθρου εφαρμόζεται η διάταξις του άρθρου 137. Σελ. 42(α) Τεύχος 1181-Σελ. 22 Άρθρον 154 Προσβολή τιμής διπλωματικών αντιπροσώπων Ο εναντίον διαπεπιστευμένου παρά τη ελληνική πολιτεία πρεσβευτού ή ετέρου διπλωματικού αντιπροσώπου ξένου κράτους γινόμενος υπαίτιος μιας των εν τω προηγουμένω άρθρω § 1 υπό στοιχείον β΄ πράξεων, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών, εφ’ όσον κατ’ άλλην διάτξαιν του νόμου η πράξις δεν τιμωρείται δια βαρυτέρας ποινής. Η δίωξις χωρεί μόνον εγκλήσει του παθόντος ή αιτήσει της κυβερνήσεως του. Προσβολή συμβόλων ξένου κράτους «Άρθρ.155.-Όποιος, για να εκδηλώσει μίσος ή περιφρόνηση, αφαιρεί, καταστρέφει, παραμορφώνει ή ρυπαίνει την επίσημη σημαία ή έμβλημα της κυριαρχίας ξένου κράτους, που τελεί σε ειρήνη με την Ελλάδα και είναι αναγνωρισμένο από αυτήν ή διακόπτει ή ηχητικά παρεμποδίζει τη δημόσια ανάκρουση του εθνικού του ύμνου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις έξι (6) μηνών ή με χρηματική ποινή, εφόσον η αμοιβαιότητα είναι εξασφαλισμένη τόσο κατά το χρόνο εκτέλεσης της πράξης, όσο και κατά το χρόνο εκδίκασής της. Η δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από αίτηση της ξένης κυβέρνησης». Το άρθρ. 155, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 5 του άρθρ. 33 του Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 207), κατωτ. αριθ. 29. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Προσβολή της ουδετερότητος Άρθρον 9 Ακαταδίωκτον εγκλημάτων τελεσθέντων εν τη  αλλοδαπή 1.Η ποινική δίωξις δια πράξιν τελεσθείσαν εν τη αλλοδαπή αποκλείεται :α)εάν ο υπαίτιος δικασθείς επί ταύτη εν τη αλλοδαπή ηθωώθη ή καταδικασθείς εξέτισεν εν όλω την ποινήν αυτού.β)εάν κατά τον αλλοδαπόν νόμον η πράξις παρεγράφη ή η επιβληθείσα ποινή παρεγράφη ή εχαρίσθη.γ)εάν κατά τον αλλοδαπόν νόμον η πράξις διώκηται κατ’ έγκλησιν και τοιαύτη δεν υπεβλήθη ή ανεκλήθη.-2.Αι διατάξεις αύται δεν εφαρμόζονται επί των εν άρθρω 8 οριζομένων πράξεων. Άρθρ.156.-Με φυλάκισιν ή με ποινήν χρηματικήν τιμωρείται, όστις παραβιάζει απαγορευτικήν διαταγήν εκδιδομένην υπό της Κυβερνήσεως και δημοσιευθείσαν εν τη εφημερίδι της κυβερνήσεως προς τον σκοπόν τηρήσεως της ουδετερότητος κατά την διάρκειαν πολέμου τινός. Η δίωξις χωρεί μόνον κατ’ αίτησιν του Υπουργού επί της Δικαιοσύνης. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Εγκλήματα κατά της ελευθέρας ασκήσεως  των πολιτικών δικαιωμάτων 1.«Εγκλήματα κατά πολιτικών σωμάτων  και της Κυβερνήσεως» «Βία κατά πολιτικού σώματος  ή της Κυβερνήσεως» Άρθρ.157.-1».Ο δια βίας ή δι’ απειλής βίας επιβάλλων εις την Βουλήν ή την Κυβέρνησιν ή εις μέλος αυτών την εκτέλεσιν, παράλειψιν ή ανοχήν πράξεως αναγομένης εις τα καθήκοντά των τιμωρείται δια καθείρξεως τουλάχιστον δέκα ετών. Η αυτή ποινή επιβάλλεται εάν η πράξις στρέφεται κατά Αρχηγού ανεγνωρισμένου κατά τον Κανονισμόν της Βουλής πολιτικού κόμματος. 2.Ο υπαίτιος των ανωτέρω πράξεων εναντίον νομαρχιακών, δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων ή άλλου συμβουλίου τοπικής αυτοδιοικήσεως ή μέλους αυτών, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους. 3.Ο δημοσία περιϋβρίζων την Βουλήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Εάν η περιύβρισις ετελέσθη κατά τινος των εν τη παρ. 2 συμβουλίων, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρι δύο ετών. Η ποινική δίωξις γίνεται κατ’ αίτησιν της Βουλής ή του Συμβουλίου. 4.Το δικαστήριον δύναται προς ταις ποιναίς ταύταις να επιβάλη και στέρησιν των εν άρθρ. 63 αριθ. 1 αξιωμάτων και θέσεων». Οι εντός « » τίτλοι ετροποποιήθησαν και το άρθρ. 157 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). «Βία κατά πολιτικού κόμματος» Άρθρ.157Α.-1.Όστις προβαίνει εις πράξεις βίας κατά γραφείων νομίμως λειτουργούντων πολιτικών κομμάτων, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, εκτός εάν η πράξις τιμωρήται βαρύτερον δι’ ετέρας διατάξεως. 2.Η παρ. 2 του άρθρ. 167 έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν.  3.Εάν δια των εις τας προηγουμένας παραγράφους αναφερομένων πράξεων προεκλήθησαν φθοραί, αύται χαρακτηρίζονται ως διακεκριμέναι και επισύρουν κατά του υπαιτίου τας εν άρθρ. 382 ποινάς». Το άρθρ. 157Α προσετέθη δια του άρθρ. 4 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). Νόθευσις εκλογής ή ψηφοφορίας Άρθρ.158.-1.Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον εκ προθέσεως προκαλών την παραγωγήν μη γνησίου αποτελέσματος εν εκλογή ή ψηφοφορία ενεργουμένη υπό της Βουλής ή επιτροπής τινος αυτής, ως και ο νοθεύων το γνήσιον αποτέλεσμα αυτής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 2.Ο υπαίτιος τινός των πράξεων τούτων εν εκλογή ή ψηφοφορία ενεργουμένη υπό νομαρχιακού, δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου ή άλλου συμβουλίου τοπικής αυτοδιοικήσεως ή επιτροπής τινος αυτών, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. 3.Το δικαστήριον δύναται, προ ταις ποιναίς ταύταις να επιβάλη και στέρησιν των εν των άρθρω 63 αριθ. 1 αξιωμάτων και θέσεων. Δωροδοκία Άρθρ.159.-1.Ο εν σχέσει προς τινα εκλογήν ή ψηφοφορίαν, ενεργουμένην υπό της Βουλής ή επιτροπής τινος αυτής προτείνων, παρέχων ή υπισχνούμενος εις Βουλευτήν δώρα ή έτερα οιαδήποτε μη οφειλόμενα αυτώ ωφελήματα, ως αντάλλαγμα, όπως μη λάβη μέρος εις την εκλογήν ή ψηφοφορίαν ή όπως ψηφίση καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και με χρηματικήν ποινήν. 2.Ο βουλευτής, εν σχέσει προς τινα των εν παρ. 1 του άρθρ. τούτου εκλογών ή ψηφοφοριών, δεχόμενος την παροχήν ή υπόσχεσιν δώρων, ή ετέρων μη οφειλομένων αυτώ ωφελημάτων ή απαιτών τοιαύτα ως αντάλλαγμα, όπως μη λάβη μέρος εις την εκλογήν ή ψηφοφορίαν, ή όπως ψηφίση καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινήν. 2.Ο βουλευτής, ο εν σχέσει προς τινα των εν παρ. 1 του άρθρ. τούτου εκλογών ή ψηφοφοριών, δεχόμενος την παροχήν ή υπόσχεσιν δώρων, ή ετέρων μη οφειλομένων αυτώ ωφελημάτων ή απαιτών τοιαύτα ως αντάλλαγμα, όπως μη λάβη μέρος εις την εκλογήν ή ψηφοφορίαν, ή όπως ψηφίση καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως και χρηματικής ποινής. 3.Ο εν σχέσει προς τινα εκλογήν ή ψηφοφορίαν ενεργουμένην υπό νομαρχ., δημοτ. ή κοινοτ. συμβουλίου ή άλλου συμβουλίου τοπικής αυτοδιοικήσεως ή επιτροπής τινος αυτών, προτείνων, παρέχων ή υπισχνούμενος εις μέλος αυτού δώρα ή έτερα οιαδήποτε μη οφειλόμενα αυτώ ωφελήματα, ως αντάλλαγμα, όπως μη λάβη μέρος εις την εκλογήν ή ψηφοφορίαν ή όπως ψηφίση καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και δια χρηματικής ποινής. 4.Ο σύμβουλος, ο εν σχέσει προς τινα των εν παρ. 3 του άρθρου τούτου εκλογών ή ψηφοφοριών δεχόμενος την παροχήν ή υπόσχεσιν δώρων ή ετέρων μη οφειλομένων αυτώ ωφελημάτων, ή απαιτών τοιαύτα ως αντάλλαγμα, όπως μη λάβη μέρος εις την εκλογήν ή ψηφοφορίαν, ή όπως ψηφίση καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και δια χρηματικής ποινής. 5.Το δικαστήριον δύναται, προς ταις ποιναίς ταύταις να επιβάλη και στέρησιν των εν των άρθρ. 63 αριθ. 1 αξιωμάτων και θέσεων. (Αντί της σελ. 43) Σελ. 43(α) Τεύχος 605-Σελ. 19 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Διατάραξις συνεδριάσεων Άρθρ.160.-1.Όστις εκ προθέσεως παρεμποδίζει την διεξαγωγήν συνεδριάσεως της Βουλής ή επιτροπής τινος αυτής, ή διαταράττει αυτήν δια διεγέρσεως θορύβου ή αταξίας ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι τριών ετών. 2.Ο κατά τινα των ανωτέρω τρόπων εκ προθέσεως παρεμποδίζων ή διαταράττων την διεξαγωγήν συνεδριάσεως νομαρχιακού, δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου ή άλλου συμβουλίου τοπικής αυτοδιοικήσεως ή επιτροπής τινος αυτών, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή με χρηματικήν ποινήν. 11.Εγκλήματα κατά τας εκλογάς Βία κατ’ εκλογέων Άρθρ.161.-Όστις δια βίας ή απειλών βίας παρεμποδίζει εκλογέα τινά από της ενασκήσεως του εκλογικού αυτού δικαιώματος ή επιβάλλει την ενάσκησιν αυτού, ή την υπέρ ή κατά τινος υποψηφίου ψηφοφορίαν, εν εκλογή βουλευτών ή εν εκλογή νομαρχιακών, δημοτικών ή κοινοτικών αρχών, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Το δικαστήριον δύναται προς τούτοις να επιβάλη και στέρησιν των εν τω άρθρ. 63 αριθ. 1 αξιωμάτων και θέσεων. Εξαπάτησις εκλογέων Άρθρ.162.-Ο δια ψευδών ειδήσεων ή συκοφαντικών διαδόσεων, αναγομένων εις το πρόσωπον υποψηφίου τινός, ή δι’ άλλου τρόπου εξαπατών εκλογέα τινά είτε όπως ούτος παραλίπη την άσκησιν του εκλογικού αυτού δικαιώματος, είτε όπως μεταβάλη το εκλογικόν αυτού φρόνημα επί τινος των εν άρθρ. 161 αναφερομένων εκλογών, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και δια χρηματικής ποινής. Παραβίασις μυστικότητος ψηφοφορίας άρθρου 89 του ισχύοντος ποιν. νόμου, συμπληρώνον δε αυτό και δια προσθήκης διατάξεως προνοούσης περί των περιπτώσεων της ελευθέρας εν τη αιτία πράξεως εξ αμελείας. 4.Ιδιαιτέραν όλως μέριμναν λαμβάνει το σχέδιον δια την ποινικήν μεταχείρισιν, αφ’ ενός μεν των ηλαττωμένης προς καταλογισμόν ικανότητος ατόμων, αφ’ ετέρου δε των ανηλίκων εγκληματιών. Περί των τελευταίων τούτων διέλαβεν ίδιον κεφάλαιον εν τέλει του γενικού μέρους, το Κεφάλαιον ΙΙ (ίδε κατωτέρω). Περί των ηλαττωμένης προς καταλογισμόν ικανότητος εγκληματιών προβλέπουν τα άρθρα 36-41. Αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, όστις απλώς περιορίζεται επί πάσης περιπτώσεως ηλαττωμένης ικανότητος προς καταλογισμόν να επιβάλλη ελάττωσιν της ποινής, άνευ οιασδήποτε μερίμνης προς αντιμετώπισιν των ψυχικώς ανωμάλων επικινδύνων εγκληματιών, το σχέδιον ακολουθεί την εξής οδόν. Τους μη επικινδύνους εις την δημοσίαν ασφάλειαν ηλαττωμένης προς καταλογισμόν ικανότητος εγκληματίας υποβάλλει εις ποινήν ηλαττωμένην, εκτιομένην οσάκις η κατάστασις του καταδίκου επιβάλλει ιδιάζουσαν μεταχείρισιν ή μέριμναν, εις ιδιαίτερα ψυχιατρικά καταστήματα ή ψυχιατρικά παραρτήματα των φυλακών (άρθρα 36 και 37). Τουναντίον δια τους επικινδύνους εις την δημοσίαν ασφάλειαν ηλαττωμένης ικανότητος εγκληματίας προβλέπει ως ποινήν τον περιορισμόν εντός ψυχιατρικού καταστήματος ή ψυχιατρικού παραρτήματος φυλακής, κατά το σύστημα της σχετικώς αορίστου καταδίκης (άρθρα 3840). Εν τη καταδικαστική δηλαδή αποφάσει καθορίζεται μόνον το ελάχιστον όριον διαρκείας του περιορισμού, το δε μέγιστον όριον διαρκείας του περιορισμού καθορίζεται μεταγενεστέρως υπό του δικαστηρίου των πλημμελειοδικών, εις ου την περιφέρειαν εκτελείται η ποινή. Πάντως όμως ο περιορισμός, μετά την λήξιν του εν τη δικαστική αποφάσει καθορισθέντος ελαχίστου ορίου δεν δύναται να εξακολουθήση πέραν των δέκα ετών επί πλημμελημάτων και των 15 ετών επί κακουργημάτων. Εξ άλλου, παραλλήλως προς την καταδίκην εις τον κατά τα άνω περιορισμόν, το δικαστήριον εν τη αυτή αποφάσει προσδιορίζει και συνήθη ποινήν φυλακίσεως ή καθείρξεως, ήτις αντικαθιστά την ποινήν του περιορισμού, εάν το πλημμελειοδικείον κατά την δίοδον της εκτίσεως του περιορισμού κρίνη, μετά γνωμοδότησιν ειδικών εμπειρογνωμόνων, ότι η παραμονή του καταδίκου εν τω ψυχιατρικώ καταστήματι δεν είναι πλέον αναγκαία. Δια της ρυθμίσεως ταύτης το σχέδιον ακολουθεί μέσην οδόν μεταξύ δύο άλλων συστημάτων, άτινα καθιερούνται εις ξένας νομοθεσίας, δηλαδή αφ’ ενός μεν του εις τας πλείστας νομοθεσίας ακολουθουμένου δυαδικού συστήματος ποινής ηλαττωμένης και μετά την έκτισιν αυτής μέτρου ασφαλείας αορίστου διαρκείας εις ψυχιατρικόν κατάστημα, και αφ’ ετέρου του συστήματος του ελβετικού  ποινικού  κώδικος, προβλέποντος   επιβολήν  ηλατΣελ. 11 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 τωμένης ποινής και μέτρου ασφαλείας αορίστου διαρκείας, ούτινος η εκτέλεσις προηγείται, αναστελλομένης της εκτίσεως της ποινής και επαφιεμένης εις την κρίσιν του δικαστηρίου, όπως μετά την παύσιν του μέτρου ασφαλείας αποφανθή, άν και εν τίνι μέτρω πρέπη να εκτελεσθή η ποινή. Τέλος εν άρθρω 41 λαμβάνεται πρόνοια περί των ηλαττωμένης ικανότητος προς καταλογισμόν, οίτινες συγχρόνως είναι και καθ’ έξιν εγκληματίαι. Γ΄)Το Κεφάλαιον Γ΄ ρυθμίζει τα της αποπείρας και συμμετοχής εις το έγκλημα. 1.Απόπειρα.Μετά τον εν άρθρω 42 ορισμόν της εννοίας της αποπείρας επαναλαμβάνοντα ισχύον δίκαιον, επακολουθούν τα άρθρα 43 περί απροσφόρου αποπείρας και 44 περί εκουσίας υπαναχωρήσεως. Αι από του ισχύοντος ποιν. νόμου διαφοραί του σχεδίου είναι αι εξής:α)αντιθέτως προς το ισχύον δίκαιον τιμωρούν μόνον την λόγω μέσου απολύτως απρόσφορον απόπειραν, το σχέδιον τιμωρεί και την λόγω αντικειμένου τοιαύτην. Εξ άλλου όμως πάλιν αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, τιμωρούντα την απρόσφορον απόπειραν με ίσην ποινήν προς την επί προσφόρου αποπείρας προβλεπομένην, το σχέδιον τιμωρεί την απρόσφορον απόπειραν με το ήμισυ της ποινής, ήτις προβλέπεται δια την πρόσφορον απόπειραν, β)αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον δεχόμενον εκουσίαν υπαναχώρησιν μόνον επί της μη πεπερασμένης αποπείρας, το σχέδιον λαμβάνει υπ’ όψιν την υπαναχώρησιν και επί πεπερασμένης αποπείρας και δη κατ’ αρχήν μεν ως λόγον μειώσεως της ποινής, κατά την ελευθέραν δ’ εκτίμησιν του δικαστηρίου και ως λόγον πλήρους απαλλαγής από της ποινής και γ)αντιθέτως προς το ισχύον δίκαιον αναγράφον την ηπιωτέραν τιμωρίαν της αποπείρας ως υποχρεωτικήν εν πάση περιπτώσει δια τον δικαστήν, το σχέδιον καθιεροί μεν κατ’ αρχήν την ηπιωτέραν τιμωρίαν της αποπείρας, επιτρέπει όμως εις τον δικαστήν να επιβάλη την πλήρην ποινήν (εξαιρουμένης της ποινής του θανάτου), οσάκις κρίνει, ότι η ηπιωτέρα ποινή της αποπείρας δεν αρκεί δια να αποτρέψη τον υπαίτιον από της τελέσεως άλλων αξιοποίνων πράξεων. Εξ άλλου όμως πάλιν επιτρέπει το σχέδιον εις τον δικαστήν να κρίνη ατιμώρητον πάσαν απόπειραν πλημμελήματος ήττονος σημασίας, ήτοι τιμωρουμένου εν τω νόμω δια ποινής φυλακίσεως το πολύ τριών μηνών. 2.Συμμετοχή.Αι περί ταύτης διατάξεις του σχεδίου (άρθρα 45-49) περιέχουν ρύθμισιν απλουστεύουσαν και ανακαινίζουσαν τον ισχύοντα ποιν. νόμον. Εν πρώτοις ως μορφαί συμμετοχής εις το έγκλημα, συμφώνως προς το κρατούν και εις τας πλείστας ξένας νομοθεσίας σύστημα, αναγνωρίζονται τρεις, ήτοι η συναυτουργία, η ηθική αυτουργία και η συνέργεια. Αι πεπαλαιωμέναι πλέον διατάξεις του ημετέρου ποιν. νόμου περί συστάσεως και συμμορίας ως μορφών συμμετοχής εις το έγκλημα δεν επαναλαμβάνονται εν τω σχεδίω. Αντιθέτως τούτο περιλαμβάνει διάταξιν εις το ειδικόν μέρος ανάγουσαν εις ίδιον έγκλημα και τιμωρούσαν εκείνον, όστις μετ’ άλλου συμφωνεί την διάπραξιν ωρισμένου τινός κακουργήματος ή ενούται προς διάπραξιν πλειόνων κακουργημάτων, άτινα δεν καθωρίσθησαν ειδικώς. Ειδικώτερον : το άρθρ. 45 καθορίζει, συμφώνως προς την γενικώς παραδεδεγμένην άποψιν ότι συναυτουργία υπάρχει,  Σελ. 12 οσάκις πλείονες από κοινού εξετέλεσαν αξιόποινόν τινα πράξιν, όπερ σημαίνει αφ’ ενός μεν κοινόν των συμπραττόντων δόλον, αφ’ ετέρου δε αυτοπρόσωπον και άμεσον σύμπραξιν εν τη τελέσει της κυρίας πράξεως. Το άρθρ. 46 εν μέν τη § 1 προβλέπει περί του ηθικού αυτουργού και του αναγκαίου συνεργού, ορίζον ότι και ούτοι τιμωρούνται με την ποινήν του αυτουργού, εν δε τη § 2 περιλαμβάνει διάταξιν, ρυθμίζουσαν το περιμάχητον ζήτημα της ποινικής ευθύνης του agent provocateur. Και όσον αφορά μέν εις τον ηθικόν αυτουργόν το σχέδιον διαφέρει από τον ισχύοντα ποιν. νόμον κατά τα εξής σημεία :α)αντί της περιοριστικής μνείας των μέσων ηθικής αυτουργίας, το σχέδιον ορίζει γενικώς, ότι ηθικός αυτουργός είναι ο προκαλέσας παρ’ άλλω την απόφασιν τελέσεως της εγκληματικής πράξεως, εις τρόπον ώστε εις εκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν θέλει κρίνη ο δικαστής αν συνεπεία της παρακινήσεως του ηθικού αυτουργού παρήχθη ή όχι παρ’ άλλω η εγκληματική απόφασις, β)την πεπαλαιωμένην διάταξιν του άρθρ. 48 του ποιν. νόμου περί τιμωρίας του παρακινήσαντος με την ποινήν της αποπείρας, αν η πράξις δεν εξετελέσθη, το σχέδιον δεν επαναλαμβάνει. Περιλαμβάνει όμως εν τω ειδικώ μέρει διάταξιν, δια της οποίας ανάγει εις ίδιον έγκλημα την πρόκλησιν ή παρότρυνσιν ή προσφοράν εις διάπραξιν κακουργήματος, καθώς επίσης την αποδοχήν της τοιαύτης προκλήσεως ή προσφοράς. Όσον αφορά δε εις την αναγκαίαν συνέργειαν, το σχέδιον περιορίζει ταύτην μόνον εις τας περιπτώσεις παροχής αμέσου συνδρομής κατά την τέλεσιν και εν τη εκτελέσει της κυρίας πράξεως. Περί της απλής συνεργείας προβλέπει το άρθρ. 47.Αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, αναγνωρίζοντα συνέργειαν και μετά την τέλεσιν του εγκλήματος, το σχέδιον περιορίζει την συνέργειαν μόνον εις τας περιπτώσεις παροχής συνδρομής προ ή κατά την τέλεσιν της πράξεως. Τας συνηθεστέρας όμως περιπτώσεις συνδρομής εις τον αυτουργόν παρεχομένης μετά την πράξιν, ήτοι την υπόθαλψιν του εγκληματίου και την αποδοχήν και διάθεσιν των προϊόντων του εγκλήματος, προβλέπει και τιμωρεί το σχέδιον ως ίδια εγκλήματα εν τω ειδικώ μέρει. Η ποινή του απλού συνεργού κατ’ αρχήν είναι ηπιωτέραν της του αυτουργού, επιτρέπει όμως το σχέδιον εις τον δικαστήν, ως πράττει και επί αποπείρας, να καταγνώση πλήρη την ποινήν (εξαιρουμένης της του θανάτου), εάν κρίνη ότι η ηλαττωμένη ποινή δεν αρκεί δια να αποτρέψη τον συνεργόν από νέων εγκλημάτων. Τέλος αξία ιδιαιτέρου τονισμού είναι η δια της ρυθμίσεως του σχεδίου επερχομένη εγκατάλειψις του εν τω ισχύοντι ποιν. νόμω κρατούντος άκρως παρακολουθηματικού χαρακτήρος της ηθικής αυτουργίας και συνεργείας. Αντιθέτως δηλαδή προς το ισχύον δίκαιον, κατά το σχέδιον, ίνα χαρακτηρισθή τις ως ηθικός αυτουργός ή συνεργός (αναγκαίος ή απλούς) αρκεί, ότι ο αυτουργός εκτελεί πράξιν άδικον συνιστώσαν την αντικειμενικήν υπόστασιν ωρισμένου εγκλήματος, χωρίς να απαιτήται, όπως η πράξις αύτη δύναται να καταλογισθή εις τον αυτουργόν ως εκ δόλου πηγάζον έγκλημα. Προς πλήρη δε διασάφισιν της μεταβολής αυτής, το σχέδιον περιλαμβάνει και ιδιαιτέραν διάταξιν εν άρθρω 48, ορίζουσαν ότι το αξιόποινον του ηθικού αυτουργού ή συνεργού είναι ανεξάρτητον από το αξιόποινον του εκτελέσαντος την πράξιν. Τέλος εν άρθρω 49 το σχέδιον ρυθμίζει, δια ρητών αυτού διατάξεων,συμφώνως προς την κρατούσαν άποψιν, το περίπλοκον ζήτημα των ιδιαιτέρων ιδιοτήτων, σχέσεων ή άλλων περιστάσεων, αίτινες       θεμελιώνουν         το        αξιόποινον       ή  8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας μειώνουν, επιτείνουν ή αποκλείουν την ποινήν, οσάκις αύται συντρέχουν εν τω προσώπω ενός μόνον εκ των συμμετόχων του εγκλήματος. Δ΄)Το κεφάλαιον Δ΄ περιλαμβάνει τας διατάξεις περί ποινών και μέτρων ασφαλείας. 1.Εξαιρουμένης της ποινής του περιορισμού εντός ψυχιατρικού καταστήματος των ηλαττωμένης προς καταλογισμόν ικανότητος, περί ης εγένετο ανωτέρω λόγος (στοιχείον Β 4) και της ποινής του περιορισμού εντός σωφρονιστικού καταστήματος των εφήβων, (περί ης ίδε κατωτέρω στοιχείον ΙΙ), το σχέδιον διατηρεί το ισχύον σύστημα κυρίων ποινών (άρθρα 50-58), με τας εξής αποκλίσεις :α)αντί της ποινής των προσκαίρων δεσμών και της ειρκτής, το σχέδιον προβλέπει ενιαίαν ποινήν προσκαίρου καθείρξεως, διαρκείας 5-20 ετών, διακρίνει δε εν τω ειδικώ μέρει αυτού άλλα μεν κακουργήματα άτινα τιμωρεί με κάθειρξιν μέχρι 10 ετών, και άλλα άτινα τιμωρεί με κάθειρξιν μέχρις 20 ετών. β΄) προκειμένου περί των καθ’ έξιν ή κατ’ επάγγελμα εγκληματιών των επικινδύνων εις την δημοσίαν ασφάλειαν το σχέδιον, αντί της συνήθους προσκαίρου καθείρξεως, προβλέπει κάθειρξιν σχετικώς αορίστου διαρκείας κατά τα κατωτέρω εκτιθεμένα (ίδε στοιχείον Ε΄ 2), γ΄)αναφορικώς προς την ποινήν φυλακίσεως το σχέδιον αναβιβάζει τον ελάχιστον όρον ταύτης εις 10 ημέρας, ακολουθούν εν τούτω την σχεδόν γενικήν και εύλογον τάσιν των νεωτέρων ποινικών νομοθεσιών, προς καθορισμόν ελαχίστου ορίου φυλακίσεως από μιας εβδομάδος και πλέον, δ΄)τα ποσά των χρηματικών ποινών και προστίμου νοούνται εις μεταλλικάς δραχμάς (άρθρ. 57), ρητή δε αναγράφεται εν τω σχεδίω διάταξις περί του ότι αι ποιναί εις χρήμα εν ουδεμιά περιπτώσει εκτελούνται κατά των κληρονόμων του καταδικασθέντος (άρθρ. 58). 2.Ως παρεπομένας ποινάς το σχέδιον προβλέπει α΄)την αποστέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων (άρθρ. 59-66), β΄) την απαγόρευσιν ασκήσεως του επαγγέλματος (άρθρ. 67) και γ΄)την δημοσίευσιν της καταδικαστικής αποφάσεως (άρθρ. 68). 3.Παραλλήλως προς το σύστημα ποινών, το σχέδιον ακολουθούν την εν ταις συγχρόνοις ποινικαίς νομοθεσίαις γενικευθείσαν πλέον αρχήν, καθιεροί και σύστημα μέτρων ασφαλείας. Το χαρακτηριστικόν γνώρισμα πάντων των μέτρων τούτων είναι, ότι αντιθέτως προς την ποινήν ενέχουσαν αποδοκιμασίαν του δράστου υπό της εννόμου τάξεως, ταύτα συνιστώσιν απλήν φυσικήν προφύλαξιν της κοινωνίας από του κινδύνου τον οποίον ενέχει η προσωπικότης του δράστου ή η ύπαρξις ωρισμένων αντικειμένων. Τοιαύτα δε μέτρα το σχέδιον προβλέπει τα εξής:α΄)την φύλαξιν των ακαταλογίστων επικινδύνων εις την δημοσίαν ασφάλειαν εγκληματιών εις δημόσιον θεραπευτικόν κατάστημα (άρθρα 69 και 70), την εισαγωγήν εις θεραπευτικόν κατάστημα επί χρονικόν διάστημα το πολύ δύο ετών, αλκοολικών και τοξικομανών καταδίκων μετά την έκτισιν της ποινής των (άρθρ. 71), γ΄) την παραπομπήν δια χρονικόν διάστημα 1-5 ετών εις κατάστημα εργασίας μετά την έκτισιν της ποινής φυλακίσεως, εις ην κατεδικάσθησαν, εκείνων των οποίων το έγκλημα δύναται να αποδοθή εις την φυγοπονίαν ή την προς τον άτακτον βίον ροπήν αυτών (άρθρ. 72), δ΄) την απαγόρευσιν διαμονής (άρθρ. 73), ε΄) την απέλασιν αλλοδαπού (άρθρ. 74) και στ΄) την δήμευσιν ωρισμένων αντικειμένων (άρθρ. 76). 4.Το κεφάλαιον κλείουν αι διατάξεις των άρθρων 77 και 78 αφορώσαι εις την εκ του εγκλήματος πηγάζουσαν ιδιωτικήν αξίωσιν προς αποζημίωσιν. Ε΄)Το κεφάλαιον Ε΄ ρυθμίζει καθόλου τα της επιμετρήσεως της ποινής. Ειδικώτερον δε: 1.Εν άρθρ. 79-87 περιλαμβάνονται οι γενικοί περί επιμετρήσεως της ποινής κανόνες, και δη: α΄) η περί δικαστικής επιμετρήσεως της ποινής διάταξις του άρθρ. 79, ήτις και δύναται να θεωρηθή ως περιέχουσα εν συμπεπυκνωμένη μορφή τας κατευθυντηρίους γραμμάς του όλου σχεδίου. Δια της διατάξεως ταύτης τονίζεται, ότι εν τω προσδιορισμώ υπό του δικαστού του προσήκοντος εν εκάστη συγκεκριμένη περιπτώσει μεγέθους ποινής πρέπει να σκοπήται αφ’ ενός μεν η βαρύτης του τελεσθέντος εγκλήματος, αφ’ ετέρου δε η προσωπικότης του εγκληματήσαντος ατόμου. Επεξηγείται δε περαιτέρω εν τω σχεδίω τι πρέπει να σταθμίζη ο δικαστής δια την εκτίμησιν των δύο τούτων στοιχείων προσδιορισμού της ποινής, β΄)αι διατάξεις των άρθρ. 80 και 81αφορώσαι εις την επιβολήν των ποινών εις χρήμα. Δια των διατάξεων τούτων αφ’ ενός μεν τίθεται η αρχή, ότι εν τη επιμετρήσει της χρηματικής ποινής και του προστίμου πρέπει να λαμβάνωνται υπ’ όψιν οι οικονομικοί όροι του καταδικασθέντος και των εις βάρος αυτού μελών της οικογενείας του, αφ’ ετέρου δε παρέχεται εις τον δικαστήν η εξουσία, όπως προς επίτευξιν των σκοπών της ειδικής προλήψεως καταγνώση αθροιστικώς ποινήν εις χρήμα και στερητικήν της ελευθερίας, έστω και αν ο νομος απειλή αυτάς διαζευκτικώς, καθώς επίσης όπως καταγνώση ποινήν εις χρήμα έστω και αν εν τω νόμω δεν προβλέπεται τοιαύτη δια το τελεσθέν έγκλημα ή να καταγνώση ποινήν εις χρήμα επηυξημένην, οσάκις το έγκλημα επήγασεν εκ φιλοκερδείας, γ΄) η διάταξις του άρθρου 82 δια της οποίας ρυθμίζεται επί νέων βάσεων ο θεσμός της μετατροπής ποινής στερητικής της ελευθερίας μη υπερβαινούσης τους εξ μήνας εις χρηματικήν ποινήν ή πρόστιμον. Δια της ρυθμίσεως ταύτης ή μετατροπή των ποινών αποβάλλει τον αντιεπιστημονικόν χαρακτήρα της οιονεί εξαγοράς, τον οποίον φέρει εν τω ισχύοντι δικαίω και αποβαίνει, ων είναι ορθόν, μέσον αποφυγής των ατόπων των βραχυχρονίων στερητικών της ελευθερίας ποινών και μέσον προλήψεως νέων εγκλημάτων, δ΄) η διάταξις του άρθρ. 83 δια της οποίας καθορίζεται το μέτρον μειώσεως της ποινής, εις ας περιπτώσεις προβλέπεται εν τω γενικώ μέρει του κώδικος λόγος ελαττώσεως της ποινής, ήτοι επί αποπείρας, ηλαττωμένης ικανότητος προς καταλογισμόν, συνεργείας κλπ. Ο καθορισμός δε της ελαττώσεως γίνεται κατά τρόπον απλούστερον, από τον ισχύοντα σήμερον, αποφευγομένων των εις κλάσματα υπολογισμών, ε΄) η διάταξις του άρθρ. 84 δια της οποίας ορίζεται μείωσις της ποινής κατά το άρθρον 83 και οσάκις το δικαστήριον κρίνη, ότι συντρέχουν ελαφρυντικαί περιστάσεις, τας κυριωτέρας των οποίων και μνημονεύει ενδεικτικώς το σχέδιον, υποδεικνύον ούτω σαφώς εις τον δικαστήν το κριτήριον εκτιμήσεως των καθ’ έκαστον περιστάσεων ως ελαφρυντικών, όπερ έχει σημασίαν και δια την ορθήν εφαρμογήν της γενικής διατάξεως του άρθρ. 79 περί δικαστικής επιμετρήσεως της ποινής, και στ΄) αι διατάξεις των άρθρων 85, 86 και 87 δια των οποίων ρυθμίζονται τα θέματα της συρροής πλειόνων λόγων μειώσεων της ποινής, της επιβολής της θανατικής ποινής και του υπολογισμού του χρόνου προφυλακίσεως. 2.Τα  άρθρα.  88-93   προβλέπουν   περί  της   ποινικής  Σελ. 13 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 μεταχειρίσεως των υποτρόπων και των καθ’ έξιν εγκληματιών :α)ως προς την υποτροπήν το σχέδιον διακρίνει μεταξύ υποτροπής επί εγκλημάτων πηγαζόντων εκ δόλου και υποτροπής επί εγκλημάτων πηγαζόντων εξ αμελείας. Επί των πρώτων περιπτώσεων (άρθρα 88 και 89) το σχέδιον ακολουθεί το σύστημα της γενικής υποτροπής αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον ακολουθούντα το σύστημα της ειδικής υποτροπής. Την υποτροπήν δε το σχέδιον ανάγει εις λόγον επιτάσεως της ποινής, επιτρέπον εις τον δικαστήν να φθάση μέχρι του ανωτάτου ορίου του είδους της δια το τελεσθέν έγκλημα προβλεπομένης ποινής και ορίζον ότι επί τρίτης και πάσης περαιτέρω υποτροπής επιβάλλεται κάθειρξις μέχρι 10 ετών, εάν η τελεσθείσα πράξις απειλήται εν τω νόμω δια φυλακίσεως μείζονος των εξ μηνών. Επί των περιπτώσεων της υποτροπής εξ αμελείας το σχέδιον ακολουθεί το σύστημα της ειδικής υποτροπής με τινα διεύρυνσιν, απαιτούν όπως το καθ’ υποτροπήν τελούμενον νέον πλημμέλημα είναι το αυτό ή συγγενές προς το προηγούμενον β)ως προς τους καθ’ έξιν ή κατ’ επάγγελμα εγκληματίας τους επικινδύνους εις την δημοσίαν ασφάλειαν, το σχέδιον (άρθρα 90 92) προβλέπει ποινήν σχετικώς αορίστου καθείρξεως, ακολουθούν την από μακρού εν τη επιστήμη δι’ ακλονήτων επιχειρημάτων υποστηριζομένην άποψιν, εν αντιθέσει προς το εις άλλας νομοθεσίας καθιερούμενον άσκοπον και πολυδάπανον δυαδικόν σύστημα, ποινής αφ’ ενός και μετ’ αυτήν ασφαλιστικής κρατήσεως αορίστου διαρκείας (ίδε σχετικώς και αιτιολογίας του αναθεωρήσαντος σχεδίου 1937 σελ. 17-19). 3.Τα επακολουθούντα άρθρα 94-98 ρυθμίζουν τα της συρροής εγκλημάτων. Αντιθέτως προς τον ισχύοντα ποιν. νόμον, ακολουθούντα επί πάσης περιπτώσεως συρροής το σύστημα συγχωνεύσεως των ποινών, το σχέδιον διακρίνει τας περιπτώσεις της πραγματικής από τας περιπτώσεις της κατ’ ιδέαν συρροής. Επί των πρώτων περιπτώσεων το σχέδιον καθιεροί το σύστημα της νομικής σωρεύσεως επιβάλλον μίαν συνολικήν ποινήν αποτελουμένην εκ της βαρυτέρας των συντρεχουσών ποινών επαυξανομένης καθ’ ωρισμένον ποσοστόν. Επί των περιπτώσεων της κατ’ ιδέαν συρροής το σχέδιον καθιεροί το σύστημα της αναλόγου επιτάσεως, επιβάλλον επαύξησιν της βαρυτέρας εκ των συντρεχουσών ποινών, ουχί όμως πέραν του ανωτάτου ορίου του είδους αυτής. Περαιτέρω το σχέδιον εν άρθρω μεν 97 καθορίζει ως περιπτώσεις συρροής και θέματα περί ων υπό το κράτος του ισχύοντος ποιν. νομου ηγέρθησαν αμφισβητήσεις και εδόθησαν ήκιστα ικανοποιητικαί λύσεις. Εν άρθρω δε 98 προβλέπει περί του κατ’ εξακολούθησιν εγκλήματος, ορίζον ότι επ’ αυτού το δικαστήριον, αντί να εφαρμόση το επί πραγματικής συρροής προβλεπόμενον μέτρον ποινής, δύναται να καταγνώση μίαν και μόνον ποινήν εν τη επιμετρήσει της οποίας λαμβάνεται υπ’ όψιν το όλον περιεχόμενον των μερικωτέρων πράξεων. ΣΤ΄)Το κεφάλαιον ΣΤ΄ ρυθμίζει τους θεσμούς της υπό όρον αναστολής της ποινής (άρθρα 99-104) και της υπό όρον απολύσεως του καταδίκου (άρθρα 105110) εναρμονίζον αμφοτέρους τους θεσμούς προς το όλον πνεύμα του σχεδίου, δηλαδή την προσαρμογήν της ποινικής μεταχειρίσεως εις την προσωπικότητα του εγκληματήσαντος ατόμου. Σελ. 14 Ζ)Το κεφάλαιον Ζ΄ περιλαμβάνει τας διατάξεις περί παραγραφής και παραιτήσεως από της εγκλήσεως ως λόγων εξαλειφόντων το αξιόποινον. 1.Αι περί παραγραφής διατάξεις ρυθμίζουν τόσον την παραγραφήν των εγκλημάτων (άρθρα 111-113) όσον και την παραγραφήν των καταγνωσθεισών ποινών (άρθρα 114-116). Άξια τονισμού σημεία κυρίως είναι τα εξής: α)Αι προθεσμίαι της παραγραφής των αξιοποίνων πράξεων απλουστεύονται και προσαρμόζονται προς την βαρύτητα του εγκλήματος, ουδεμιάς διακρίσεως γενομένης μεταξύ κατ’ έγκλησιν ή εξ επαγγέλματος διωκομένων αδικημάτων. β)Θεσμόν διακοπής της παραγραφής δεν αναγνωρίζει το σχέδιον, καθόσον τοιούτος θεσμός δεν συμβιβάζεται με την φύσιν της παραγραφής εν τω ποιν. δικαίω, της οποίας το νόημα είναι η αποφυγή του ατόπου, όπως μεταξύ του τελεσθέντος εγκλήματος και του ποινικού κολασμού του δράστου παρεμβάλλεται παραλόγως μέγα χρονικόν διάστημα. γ)Το σχέδιον τουναντίον περιλαμβάνει διατάξεις περί αναστολής της παραγραφής, πληρούν ούτω σημαντικόν κενόν του ισχύοντος ποιν. νόμου. 2.Ως προς την παραίτησιν από της εγκλήσεως (άρθρα 117-120) άξια σημειώσεως νέα στοιχεία εν τη ρυθμίσει του θέματος υπό του σχεδίου είναι ιδίως τα κάτωθι: α)ότι καθιερούται ειδική προθεσμία δια την έγκλησιν, ης παρερχομένης απράκτου εξαλείφεται το αξιόποινον. Το αυτό δε αποτέλεσμα συνεπάγεται και η ενώπιον της αρμοδίας αρχής ρητή δήλωσις παραιτήσεως από του δικαιώματος της εγκλήσεως, β) ότι μετά τον θάνατον του παθόντος το προς έγκλησιν δικαίωμα μεταβιβάζεται εις τον επιζήσαντα σύζυγον και τα τέκνα αυτού, εν ελλείψει δε τούτων εις τους γονείς αυτού. Η)Το γενικόν μέρος του σχεδίου κλείει το κεφάλαιον Η΄ (άρθρ. 121-133) ρυθμίζον τα της ποινικής μεταχειρίσεως των ανηλίκων εγκληματιών. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ρυθμίσεως ταύτης είναι τα εξής: 1.Το όριον του απολύτως ανευθύνου αναβιβάζεται από του 10ου έτους εις το 12ον έτος συμπεπληρωμένον. Οι άγοντες δε το 7ον μέχρι του 12ου συμπεπληρωμένου παίδες υποβάλλονται μόνον εις αναμορφωτικά και θεραπευτικά μέτρα (άρθρ. 122-125). 2.Το όριον του σχετικώς υπευθύνου αναβιβάζεται από του 14ου εις το 17ον έτος συμπεπληρωμένον. Οι άγοντες το 14ον έτος της ηλικίας των μέχρι του 17ου συμπεπληρωμένου έφηβοι δύνανται να υποβληθούν εις ποινικόν σωφρονισμόν κατά το κάτωθι σύστημα. Το τυπικόν κριτήριον του ισχύοντος ποιν. νόμου, όπερ διετήρει και ο νόμος 5098 του 1931, αν ο έφηβος ενήργησε μετά διακρίσεως ή όχι, εγκαταλείπεται υπό του σχεδίου, ακολουθείται δε η υπό του ελβετικού ποινικού κώδικος του 1937 και υπό της γαλλικής ordonance relative a l’ enfance delinquante της 2 Φεβρουαρίου 1945 καθιερωθείσα και υπό της επιστήμης υποστηριζομένη λύσις. Κατ’ αυτήν επαφίεται εις τον δικαστήν εν εκάστη συγκεκριμένη περιπτώσει να κρίνη εν όψει των περιστάσεων, υφ’ ας ετελέσθη η πράξις και της όλης προσωπικότητος του εγκληματήσαντος εφήβου, αν είναι αναγκαίος ο ποινικός σωφρονισμός δια την συγκράτησιν αυτού από της τελέσεως νέων εγκλημάτων, ή μήπως αρκούν αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα .Εάν το δικαστήριον κρίνη ότι είναι αναγκαίος ο ποινικός σωφρονισμός του εφήβου, καταδικάζει τούτον εις περιορισμόν εντός σωφρονιστικού καταστήματος κατά το σύστημα της  8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας σχετικώς αορίστου ποινής, όπερ ορθώς είχε καθιερώσει ο νόμος 5098 του 1931 (ίδε άρθρον 127 του σχεδίου εν συνδυασμώ προς το άρθρον 54). 3.Περαιτέω ρυθμίζονται εν άρθρω μεν 129 η υπό όρον απόλυσις, εν άρθροις δε 130, 131 και 132 ειδικά τινα θέματα εμφανιζόμενα, οσάκις ο ανήλικος εισάγεται εις δίκην μετά την συμπλήρωσιν του 17ου έτους ή η απόφασις πρόκειται να αρχίση εκτελουμένη μετά την συμπλήρωσιν του έτους τούτου καθώς επίσης θέματα σχέσιν έχοντα με την συρροήν εγκλημάτων. Τέλος το σχέδιον ακολουθούν το παράδειγμα του ελβετικού ποινικού κώδικος, προβλέπει και περί των ανηλίκων εγκληματιών μετεφηβικής ηλικίας (δηλαδή από του 18ου μέχρι του 21ου έτους) δια τους οποίους επιτρέπει εις τον δικαστήν, όπως επιβάλη ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 133). IV ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Δια του άρθρ. 460 του τρίτου βιβλίου ορίζεται το χρονικόν σημείον της ενάρξεως της ισχύος του ελληνικού ποινικού κώδικος, αφιεμένου ικανού χρονικού διαστήματος από της δημοσιεύσεώς του. Το τοιούτον εκρίθη αναγκαίον ίνα προ παντός οι μέλλοντες να εφαρμόσουν τούτον δικασταί και δικηγόροι κατατοπισθώσιν εις τας σπουδαίας μεταβολάς άτινας επιφέρει εις την σήμερον ισχύουσαν νομοθεσίαν, αλλά και δια να δοθή ο απαιτούμενος χρόνος εις την Πολιτείαν όπως παρασκευάση την εφαρμογήν αυτού, λαμβάνουσα προς τούτο τ’ απαιτούμενα, ιδίως διοικητικά μέτρα. Δια του άρθρ. 461 καταργείται, ως εικός, ο ισχύων ποινικός νόμος, ως ούτος έχει επανειλημμένως τροποποιηθή, δεδομένου ότι πάντα τα εν αυτώ θέματα ρυθμίζονται πλέον δια του νέου κώδικος. Δια του άρθρ. 462 καθορίζεται ότι αι υπό του στρατιωτικού ποινικού κώδικος ή ειδικών νόμων παραπομπαί εις άρθρα του καταργουμένου ποινικού νόμου θεωρούνται γενόμεναι εις τας αντιστοίχους διατάξεις του νέου κώδικος και τούτο προς αποφυγήν συγχίσεως ή και αμφιβολίας, ήτις θα ήτο δυνατόν να προκύψη εν τη εφαρμογή. Το άρθρον 463 καθορίζει ότι αι απειλούμεναι εις τους παραμένοντας εν ισχύϊ ειδικούς νόμους ποιναί στερήσεως της ελευθερίας εφαρμόζονται, συμφώνως προς τα άρθρα 51-55 του ποινικού κώδικος, και ότι η ειρκτή και τα πρόσκαιρα δεσμά αντιστοιχούν εις την πρόσκαιρον κάθειρξιν (δοθέντος ότι ο νέος κώδιξ κατήργησε την διάκρισιν της ειρκτής και προσκαίρων δεσμών προβλέπων γενικώς πρόσκαιρον κάθειρξιν), τα δε ισόβια δεσμά προς την ισόβιον κάθειρξιν. Δια του άρθρ. 464 ορίζεται ότι τα παρά των ειδικών νόμων οριζόμενα όρια ποινών παραμένουν εν ισχύϊ. Δια τούτου νοείται προσέτι ότι όπου π.χ. ειδικός τις νόμος απειλεί ειρκτήν, δύναται να επιβληθή πρόσκαιρος κάθειρξις 5-10 ετών ή όπου απειλεί πρόσκαιρα δεσμά νοείται πρόσκαιρος κάθειρξις 10-20 ετών. Δια του άρθρ. 465 ορίζεται ότι παραμένει εν ισχύει πάσα διάταξις των ειδικών νόμων ορίζουσα τυχόν ότι δια την απότισιν της χρηματικής ποινής ή καταβολήν τω παθόντι χρηματικής ικανοποιήσεως πλην του καταδικασθέντος ευθύνεται και τρίτος τις. Δια του άρθρ. 466 ορίζεται επίσης ότι παραμένουν εν ισχύϊ αι παρά των ειδικών νόμων καθοριζόμεναι παρεπόμεναι ποιναί και αν αύται δεν προβλέπωνται  υπό του ποινικού κώδικος, όπως π.χ. αστυνομική επιτήρησις ή εκτόπισις. Εκρίθη ότι δεν έπρεπε να καταργηθώσιν αι παρεπόμεναι αύται ποιναί, ιδία διότι εις τας ειδικάς περιπτώσεις, εις τας οποίας προβλέπονται αύται υπό τινων ειδικών νόμων (π.χ. ζωοκλοπής, λαθρεμπορίας), απέδωκαν εν τη εφαρμογή αποτελέσματα. Δια του άρθρ. 467 εκρίθη σκόπιμον, χάριν κρείσσονος εξατομικεύσεως των ποινών, όπως παρασχεθή εις τον δικαστήν η ευχέρεια να καταγνώση επί αποπείρας και συνεργείας την κατά τας διατάξεις του ποινικού κώδικος ηπιωτέραν ποινήν και εν αις έτι περιπτώσεσιν εξαιρετικώς εν ειδικοίς νόμοις τιμωρείται η απόπειρα ή συνέργεια με την αυτήν προς την του τετελεσμένου εγκλήματος ποινήν. Δια του άρθρ. 468 λαμβάνεται πρόνοια προσαρμογής των εν διαφόροις ειδικοίς νόμοις περί του χρόνου της παραγραφής διατάξεων προς την εν τω ποινικώ κώδικι νέαν ρύθμισιν του θεσμού τούτου, συμφώνως προς την οποίαν διακοπή της παραγραφής δεν αναγνωρίζεται. Δια του άρθρ. 469 ρυθμίζεται η αυτοδικαία μετατροπή των αμετακλήτως προ της ενάρξεως της ισχύος του κώδικος κατεγνωσμένων ποινών της ελευθερίας κατ’ ανηλίκων εις την υπό του ποινικού κώδικος προβλεπομένην ποινήν του περιορισμού αορίστου διαρκείας εντός σωφρονιστικού καταστήματος. Δια του άρθρου 470 λαμβάνεται πρόνοια εναρμονίσεως των σχετικών προς την εκδίκασιν κακουργημάτων και πλημμελημάτων τελεσθέντων επί ξένων αεροσκαφών διατάξεων του νόμου 5017/1931 προς το σύστημα των περί τοπικών ορίων των ποινικών νόμων διατάξεων του ποινικού κώδικος. Δια του άρθρ. 471 διατηρούνται εν ισχύϊ ωρισμέναι ειδικαί ποινικαί διατάξεις, ας η μέχρι τούδε εφαρμογή των απέδειξε συντελεστικάς της λυσιτελεστέρας τιμωρίας των υπ’ αυτών προβλεπομένων εγκλημάτων. Δια δε του άρθρ. 472 διατηρείται η ισχύς ειδικών τινων προσωρινής ισχύος ποινικών νόμων, θεσπισθέντων προς τήρησιν της δημοσίας τάξεως κατά την διάρκειαν της ισχύος των. Δια της § 1 του άρθρ. 473 καταργούνται α΄)αι εις διαφόρους ειδικούς νόμους εγκατεσπαρμέναι διατάξεις αι καθορίζουσαι ίδιον μέτρον της ποινής επί συρροής και υποτροπής. Αι διατάξεις αύται δικαιολογούμεναι εκ του γεγονότος, ότι το εν τω ποινικώ ημών νόμω (άρθρα 109, 110 και 111) καθοριζόμενον μέτρον της ποινής επί συρροής και υποτροπής ήτο ανεπαρκές, ουδένα πλέον μετά την ισχύν του ποινικού κώδικος λόγον υπάρξεως έχουσι, καθόσον εν αυτώ άλλως, και δη επαρκώς, ρυθμίζονται τα της επιβλητέας ποινής επί συρροής εγκλημάτων και υποτροπής, β)αι εις διαφόρους επίσης ειδικούς νόμους περιεχόμεναι διατάξεις αι αποκλείουσαι την εφαρμογήν της προσωρινής εκ των φυλακών απολύσεως, της υπό όρον αναστολής των ποινών και της μετατροπής της κρατήσεως ή φυλακίσεως εις πρόστιμον ή χρηματικήν ποινήν. Εκ των διατάξεων τούτων αι αποκλείουσαι την προσωρινήν εκ των φυλακών απόλυσιν και την μετατροπήν εδικαιολογούντο εκ της μη ικανοποιητικής ρυθμίσεως των θεσμών τούτων εν τοις κειμένοις νόμοις. Ήδη όμως δια της διαφόρου ρυθμίσεως των θεμάτων τούτων εν τω ποινικώ κώδικι, καθ’ ην ιδίως η κρίσις περί χορηγήσεως της απολύσεως ή του ενδεδειγμένου της μετάΣελ. 15 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 τροπής (ήτις άλλως τε χωρεί μόνον επί κρατήσεως ή φυλακίσεως μη υπερβαινούσης τους εξ μήνας) ανατίθεται εις τον δικαστήν, αι ειρημέναι ειδικαί διατάξεις αποβαίνουσιν αδικαιολόγητοι. Όσον αφορά δε εις τας διατάξεις τας αποκλειούσας την εφαρμογήν των αναστολών των ποινών επί ωρισμένων πλημμελημάτων, εθεωρήθη ότι και αύται είναι καταργητέαι, καθόσον η αναστολή δεν αποτελεί, ως σφαλερώς εν άρθρω 2 του νόμου ΓΩΙΗ΄ χαρακτηρίζεται, ευεργέτημα δια τον κατηγορούμενον, ούτινος ενδεχομένως εν ωρισμέναις περιπτώσεσι να μη κρίνεται άξιος, αλλά μέσον προλήψεως νέων εγκλημάτων εν τω μέλλοντι και επομένως όργανον σκοπιμωτέρας καταπολεμήσεως της εγκληματικότητος, αποφευγομένων δι’ αυτού των γενικώς ανεγνωρισμένων μειονεκτημάτων των βραχυχρονίων στερητικών της ελευθερίας ποινών, ως τοιούτον δε μέσον και ρυθμίζει ήδη αυτήν ο ποινικός κώδιξ εν τοις άρθροις 99 επ.  Εν τη παραγράφω 2 του άρθρου τούτου μνημονεύονται, προς άρσιν οιασδήποτε αμφιβολίας, ωρισμέναι καταργούμεναι διατάξεις ειδικών νόμων σχετικαί τόσον με το γενικόν όσον και με το ειδικόν μέρος του ποινικού κώδικος. Ούτω, το εν λόγω άρθρον καταργεί τας ακολούθους διατάξεις των ειδικών νόμων. 1.Την διάταξιν του άρθρου 1 παρ. 3 του νόμου Γ Ν΄ περί επιβολής χρηματικής ποινής εις τον κάτοχον του αυτοκινήτου, ως αντικειμένην εις τας περί ποινικής ευθύνης θεμελιώδεις αρχάς. 2.Το άρθρον μόνον του νόμου ΒИ΄ περί παραποιήσεως γραμματοσήμων ξένων κρατών, κριθέντος ότι το Άρθρον 10 Υπολογισμός εν τη αλλοδαπή εκτιθεισών ποινών Η εν τη αλλοδαπή εν όλω ή εν μέρει εκτιθείσα ποινή οσάκις επί τη αυτή πράξει επακολουθήση εν τη ημεδαπή καταδίκη, αφαιρείται από της καταγνωσθείσης υπό των ημεδαπών δικαστηρίων ποινής. (Μετά τη σελ.22(β) Σελ. 22,01 Τεύχος 1398 Σελ. 3 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρ.163.-Όστις εν μυστική εκλογή δι’ οιουδήποτε τρόπου επιτυγχάνει να λάβη, είτε αυτός, είτε τρίτος, γνώσιν της διδομένης παρά του εκλογέως ψήφου, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους. Νόθευσις της εκλογής Άρθρ.164.-1.Ο ψηφίζων άνευ δικαιώματος κατά τινα των εν άρθρ. 161 εκλογών ή ο κατ’ επανάληψιν ψηφίζων ή πολλαπλήν ψήφον δίδων ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον εκ προθέσεως προκαλών παραγωγήν μη γνησίου αποτελέσματος της εκλογής, ως και ο νοθεύων το γνήσιον αποτέλεσμα αυτής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Εάν δε ο υπαίτιος εξεπλήρου υπηρεσίαν κατά την εκλογήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών.  2.Το τελευταίον εδαφ. του άρθρ. 161 ισχύει και εν προκειμένω. Σελ. 44(α) Τεύχος 605-Σελ. 20 Δωροδοκία κατά τας εκλογάς Άρθρ.165.-1.Ο εν σχέσει προς τινα των εν άρθρ. 161 εκλογών, από της προκηρύξεως αυτών μέχρι πέρατος της ψηφοφορίας, προτείνων, παρέχων ή υπισχνούμενος εις εκλογέα δώρα ή έτερα οιαδήποτε μη οφειλόμενα αυτώ ωφελήματα, ως αντάλλαγμα, όπως παραλίπη την άσκησιν του εκλογικού του δικαιώματος ή όπως ασκήση αυτό καθ’ ωρισμένον τρόπον, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών και με χρηματικήν ποινήν. Το τελευταίον εδάφιον του άρθρ. 161 ισχύει και εν προκειμένω. 2.Με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών και χρηματικήν ποινήν τιμωρείται ο εκλογεύς, ο εν σχέσει προς τινα των εν άρθρ. 161 εκλογών και κατά τον εν τη προηγουμένη παραγράφω χρόνον, δεχόμενος την παροχήν, ή υπόσχεσιν δώρων ή ετέρων μη οφειλομένων αυτώ ωφελημάτων ή απαιτών τοιαύτα ως αντάλλαγμα, όπως παραλίπη την άσκησιν του εκλογικού δικαιώματος ή όπως ασκήση αυτό καθ’ ωρισμένον τρόπον. Διατάραξις της εκλογής Άρθρ.166.-Όστις εκ προθέσεως παρεμποδίζει την διεξαγωγήν εκλογής τινος εκ των εν άρθρ. 161 αναφερομένων ή διαταράττει αυτήν δια διεγέρσεως θορύβου ή αταξίας ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Προσβολαί κατά της πολιτειακής εξουσίας Αντίστασις Άρθρ.167.-«1.Όστις μεταχειρίζεται βίαν ή απειλήν βίας, ίνα εξαναγκάση αρχήν τινά ή υπάλληλον εις την ενέργειαν πράξεως αναγομένης εις τα καθήκοντά των ή παράλειψιν νομίμου τοιαύτης, ως και ο βιαιοπραγών κατά υπαλλήλου ή προσώπου προσληφθέντος ή ετέρου υπαλλήλου προστρέξαντος προς υποστήριξιν τούτου, διαρκούσης της νομίμου ενεργείας του, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, αποκλειομένης εις πάσαν περίπτωσιν της μετατροπής ή αναστολής αυτής. 2.Εάν αι περί ων η προηγουμένη παράγραφος πράξεις ετελέσθησαν υπό οπλοφορούντος ή φέροντος μεθ’ εαυτού αντικείμενα, δια των οποίων δύναται να προκληθή σωματική βλάβη, ή υπό προσώπου έχοντος κεκαλυμμένα ή ηλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά αυτού ή υπό πλειόνων, ως και εάν ο καθ’ ου εστράφη η πράξις διέτρεξε σπουδαίον προσωπικόν κίνδυνον, επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον δύο ετών, εφ’ όσον η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον υπό ετέρας διατάξεως». Το άρθρ. 167 αντικατεστάθη ως άνω δια του αριθ. 5 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Προσβολαί κατά του Βασιλέως και του Διαδόχου Άρθρ.168.-1.Όστις βιαιοπραγεί κατά του προσώπου του Βασιλέως της Βασιλίσσης ή του Διαδόχου ή του ασκούντος την βασιλικήν εξουσίαν τιμωρείται με κάθειρξιν. 2.Όστις προσβάλλει την τιμήν του Βασιλέως, της Βασιλίσσης, του Διαδόχου ή του ασκούντος την Βασιλικήν Εξουσίαν ή δυσφημεί αυτόν δημοσία ή επί παρουσία αυτού, τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον τριών μηνών. 3.Το αξιόποινον των εν ταις προηγουμέναις παρ. 1 και 2 εγκλημάτων παραγράφεται μετά εξ μήνας. Απείθειαι Άρθρ.169.-Με φυλάκισιν μέχρις εξ μηνών τιμωρείται όστις, μετά προηγηθείσαν νόμιμον πρόσκλησιν, αρνείται εις τινα των εν άρθρ. 13 παρ. α΄ υπαλλήλων άνευ αντιστάσεως την κατά νόμον οφειλομένην υπηρεσίαν ή συνδρομήν ή την εις οιονδήποτε μέρος είσοδον προς επιχείρησιν νομίμου τινός υπηρεσιακής ενεργείας. Στάσις Άρθρ.170.-1.Ο εκ προθέσεως συμμετέχων δημοσίας συναθροίσεως πλήθους διαπράττοντος με ηνωμένας δυνάμεις πράξιν τινα εκ των εν άρθρ. 167 τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών. 2.Οι υποκινηταί της στάσεως, ως και οι μεταχειρισθέντες σωματικήν βίαν ή απειλάς τοιαύτης ή βιαιοπραγήσαντες, τιμωρούνται δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, εφ’ όσον κατ’ άλλην διάταξιν του νόμου η πράξις δεν τιμωρείται δια βαρυτέρας ποινής. Θρασύτης κατά της αρχής Άρθρ.171.-1.Ο μετέχων δημοσίας συναθροίσεως εν υπαίθρω απαγορευθείσης νομίμως υπό της αρμοδίας αρχής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής. 2.Οσάκις πλήθος συνηθροισμένον εν υπαίθρω προσκληθή νομίμως εις διάλυσιν υπό του αρμοδίου πολιτικού υπαλλήλου ή στρατιωτικού, έκαστος των συνηθροισμένων, μη απομακρυνόμενος από της συναθροίσεως μετά την τρίτην πρόσκλησιν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. Ελευθέρωσις φυλακισμένου Άρθρον 11 Αναγνώρισις αλλοδαπών ποινικών αποφάσεων 1.Εάν Έλλην καταδικασθή εν τη αλλοδαπή επί πράξει, ήτις κατά τας διατάξεις των ημεδαπών νόμων συνεπάγεται παρακολούθους ποινάς, δύναται το αρμόδιον δικαστήριον των πλημμελειοδικών να καταγνώση ταύτας.-2.Ομοίως δύναται το αρμόδιον δικαστήριον των πλημμελειοδικών να επιβάλη τω καταδικασθέντι ή αθωωθέντι εν τη αλλοδαπή τα κατά τους ημεδαπούς νόμους μέτρα ασφαλείας. ΙΙΙ.Σχέσις κώδικος προς ειδικούς νόμους  και επεξήγησιν όρων του κώδικος Άρθρ.172.-«1.Όποιος με πρόθεση ελευθερώνει φυλακισμένο ή άλλον που κρατείται με διαταγή της αρχής τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. 2.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος τινός των πράξεων τούτων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής, εάν ήτο εξ οιουδήποτε λόγου υπόχρεως εις φύλαξιν του αποδράντος, μένει δε παντελώς ατιμώρητος, εάν τη προσπαθεία του συνελήφθη πάλιν ούτος εντός δέκα πέντε ημερών. Απόδρασις κρατουμένου Άρθρ.173.-1.Ο φυλακισμένος ή πάς διαταγή της αρχής κρατούμενος, αποδράς, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. Η ανωτέρω ποινή εκτίεται ολόκληρος μετά την έκτισιν της επιβληθείσης ή επιβληθησομένης ποινής δια την πράξιν, δι’ ην εκρατείτο ο αποδράς. «2.Οποιοσδήποτε άλλος συμμετείχε στην απόδραση, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών». Η παρ. 2, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 5, του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. Στάσις κρατουμένων Άρθρ.174.-«1.Φυλακισμένοι ή άλλοι κρατούμενοι με διαταγή της αρχής που με ενωμένες δυνάμεις: α)επιχειρούν βίαια να αποδράσουν, β)επιτίθενται με έργα κατά των υπαλλήλων της φυλακής ή του κρατητηρίου ή κατά εκείνων στους οποίους έχει ανατεθεί η φύλαξη ή η επίβλεψη, γ)επιχειρούν με τη βία ή με απειλή να εξαναγκάσουν κάποιον από αυτούς σε πράξη ή παράλειψη τιμωρούνται με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. «2.Όποιος από αυτούς βιαιοπραγήσει κατά κάποιου από τα παραπάνω πρόσωπα, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 7 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. Σύμφωνα δε με την παρ. 8, του ιδίου άρθρου ορίστηκε ότι: «Αρμόδιο για την εκδίκαση των κακουργημάτων των δύο προηγουμένων παραγράφων του άρθρου αυτού είναι το Τριμελές Εφετείο». 3.Αι ανωτέρω ποιναί εκτίονται ολόκληροι μετά την έκτισιν της επιβληθείσης ή επιβληθησομένης ποινής δια την πράξιν, δι’ ην εκρατείτο ο υπαίτιος. (Αντί για τη σελ. 45(ζ) Σελ. 45(η) Τεύχος 1256-Σελ. 93 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Αντιποίησις Άρθρ.175.-1.Όστις εκ προθέσεως αντιποιείται την άσκησιν υπηρεσίας τινός δημοσίας, δημοτικής ή κοινοτικής, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή με χρηματικήν ποινήν. 2.Η διάταξις αύτη εφαρμόζεται και εν αντιποιήσει ασκήσεως της δικηγορίας, ως επίσης και εν αντιποιήσει ασκήσεως υπηρεσίας λειτουργού της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας ή άλλης θρησκείας γνωστής εν Ελλάδι. Άρθρ.176.-Ο δημοσίως και άνευ δικαιώματος φέρων την στολήν ή άλλο διακριτικόν σημείον υπαλλήλου δημοσίου, δημοτικού ή κοινοτικού ή θρησκευτικού λειτουργού εκ των εν παρ. 2 του άρθρ. 175 αναφερομένων, ή παράσημον ή τίτλον τα οποία δεν δικαιούται νομίμως να φέρη, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις εξ μηνών ή με χρηματικήν ποινήν. Παραβίασις κατασχέσεως Άρθρ.177.-Ο εκ προθέσεως καταστρέφων, βλάπτων ή υφαιρών κατεσχημένον πράγμα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις δύο ετών. Παραβίασις των υπό της αρχής  τεθειμένων σφραγίδων Άρθρ.178.-Ο εκ προθέσεως και αυτογνωμόνως διαρρηγνύων ή βλάπτων σφραγίδα τεθειμένην υπό αρχής προς κατάσχεσιν ή προς φύλαξιν κεκλεισμένων πραγμάτων ή εγγράφων ή προς βεβαίωσιν της ταυτότητος αυτών ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον ματαιών τοιαύτην σφράγισιν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Σελ. 46(η) Τεύχος 1256-Σελ. 94 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Παραβίασις φυλάξεως της αρχής Άρθρ.179.-Ο εκ προθέσεως καταστρέφων, βλάπτων ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον αφαιρών εκ της εξουσίας της αρχής έγγραφα ή άλλα πράγματα διατελούντα υπό την φύλαξιν αυτής ή παραδοθέντα παρ’ αυτής εις έτερον προς φύλαξιν, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι τριών ετών.  Βλάβη επισήμων κοινοποιήσεων Άρθρον12 Ειδικοί ποινικοί νόμοι Αι διατάξεις του γενικού μέρους του παρόντος κώδικος εφαρμόζονται και επί αξιοποίνων  πράξεων   προβλεπομένων  εν  ειδικοίς  νόμοις,  εφ’ όσον οι νόμοι ούτοι δεν ορίζουν άλλως δια ρητής αυτών διατάξεως. Άρθρ.180.-Με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή με χρηματικήν ποινήν τιμωρείται, όστις εκ προθέσεως και αυτογνωμόνως αφαιρεί, βλάπτει ή παραμορφώνει τας παρά της αρχής δημοσίως τοιχοκολλημένας ή εκτεθειμένας επισήμους κοινοποιήσεις.  Προσβολή συμβόλων του ελληνικού Κράτους «Άρθρ.181.-Όποιος, για να εκδηλώσει μίσος ή περιφρόνηση, αφαιρεί, καταστρέφει, παραμορφώνει ή ρυπαίνει την επίσημη σημαία του Κράτους ή έμβλημα της κυριαρχίας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών». Το άρθρ. 181 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 του άρθρ. 33 του Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 207), κατωτ. αριθ. 29. Άρθρ.182.-Με φυλάκισιν μέχρις εξ μηνών τιμωρείται ο παραβιάζων τους νομίμως επιβεβλημένους αυτώ περιορισμούς περί την ελευθερίαν της διαμονής και τας σχετικάς υποχρεώσεις. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Επιβουλή της δημοσίας τάξεως Διέγερσις Άρθρ.183.-Ο δημοσία καθ’ οιονδήποτε τρόπον προκαλών ή διεγείρων εις απείθειαν κατά των νόμων ή διαταγμάτων ή εναντίον άλλων νομίμων διαταγών της αρχής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Άρθρ.184.-Ο δημοσία καθ’ οιονδήποτε τρόπον προκαλών ή διεγείρων εις διάπραξιν κακουργήματος ή πλημμελήματος τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Άρθρ.185.-Ο δημοσία καθ’ οιονδήποτε τρόπον εγκωμιάζων διαπραχθέν κακούργημα και εκθέτων ούτως εις κίνδυνον την δημοσίαν τάξιν τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών.  Πρόκλησις και προσφορά εις τέλεσιν  κακουργήματος ή πλημμελήματος Άρθρ.186.-1.Ο προκαλών ή οπωσδήποτε παροτρύνων τινά εις διάπραξιν ωρισμένου κακουργήματος, ως και ο προς τούτο προσφερόμενος και ο αποδεχόμενος τοιαύτην πρόκλησιν ή προσφοράν τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον τριών μηνών. «2.΄Οποιος προκαλεί ή παροτρύνει με οποιονδήποτε τρόπο κάποιον να διαπράξει ορισμένο πλημμέλημα, καθώς και όποιος προσφέρεται γι’ αυτό και όποιος αποδέχεται τέτοια πρόκληση ή προσφορά, τιμωρείται με την ποινή που προβλέπεται για το σχεδιαζόμενο πλημμέλημα ελαττωμένη κατά το άρθρ.83. Για την ποινική δίωξη του αδικήματος αυτού, απαιτείται έγκληση του προσώπου κατά του οποίου σχεδιαζόταν η τέλεση του πλημμελήματος, αν το υπό εκτέλεση πλημμέλημα διώκεται κατ’ έγκληση». Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.26 Νόμ.3346/16-17 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. 3.Αι εν ταις προηγουμέναις παραγράφοις ποιναί επιβάλλονται, εάν κατ’ άλλην διάταξιν ή πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον. 4.Αι εν τω άρθρω τούτω πράξεις δύνανται να μείνωσιν ατιμώρητοι, εάν ο υπαίτιος οικεία βουλήσει ανεκάλεσεν την πρόσκλησιν, την προσφοράν ή την αποδοχήν. Εγκληματική οργάνωση «Άρθρ.187.-1. Με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών τιμωρείται όποιος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα (οργάνωση) και επιδιώκει τη διάπραξη περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 207 (παραχάραξη), 208 (κυκλοφορία παραχαραγμένων νομισμάτων), 216 (πλαστογραφία), 218 (πλαστογραφία και κατάχρηση ενσήμων), 242 (ψευδής βεβαίωση, νόθευση), 264 (εμπρησμός), 265 (εμπρησμός σε δάση), 268 (πλημμύρα), 270 (έκρηξη), 272 (παραβάσεις σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες), 277 (πρόκληση ναυαγίου), 279 (δηλητηρίαση πηγών και τροφίμων), 291 (διατάραξη της ασφάλειας σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών), 299 (ανθρωποκτονία με πρόθεση), 310 (βαριά σωματική βλάβη), 322 (αρπαγή), 323 (εμπόριο δούλων), "323Α (εμπορία ανθρώπων)", 324 (αρπαγή ανηλίκων), 327 (ακούσια απαγωγή), 336 (βιασμός),  (Αντί για  τη σελ. 46,01(β) Σελ. 46,01(γ) Τεύχος 1398 Σελ. 11 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 338 (κατάχρηση σε ασέλγεια), 339 (αποπλάνηση παιδιών), "348Α (πορνογραφία ανηλίκων), 351 (σωματεμπορία), 351Α (ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής)",374 (διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπής), 375 (υπεξαίρεση), 380 (ληστεία), 385 (εκβίαση), 386 (απάτη), 386Α (απάτη με υπολογιστή), 404 (τοκογλυφία), όπως επίσης περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στη νομοθεσία περί ναρκωτικών, όπλων, εκρηκτικών υλών και προστασίας από υλικά που εκπέμπουν επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες.  Οι μέσα σε «» φράσεις προστέθηκαν με την παρ.3 άρθρ.11 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002, (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. 2. Όποιος με απειλή ή χρήση βίας κατά δικαστικών λειτουργών, ανακριτικών ή δικαστικών υπαλλήλων, μαρτύρων, πραγματογνωμόνων και διερμηνέων ή με δωροδοκία των ίδιων προσώπων επιχειρεί να ματαιώσει την αποκάλυψη ή δίωξη και τιμωρία των πράξεων της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.  3. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της παραγράφου 1, ενώνεται με άλλον για να διαπράξει κακούργημα (συμμορία), τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. Με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται ο υπαίτιος, αν η κατά το προηγούμενο εδάφιο ένωση έγινε για τη διάπραξη πλημμελήματος το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με το οποίο επιδιώκεται οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος ή η προσβολή της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας ή της γενετήσιας ελευθερίας. 4. Η κατασκευή, προμήθεια ή κατοχή όπλων, εκρηκτικών υλών και χημικών ή βιολογικών υλικών ή υλικών που εκπέμπουν επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες προς εξυπηρέτηση των σκοπών της οργάνωσης της παραγράφου 1 ή της συμμορίας της παραγράφου 3 ή η επιδίωξη οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους των μελών τους συνιστούν επιβαρυντικές περιστάσεις. Η μη τέλεση οποιουδήποτε από τα επιδιωκόμενα εγκλήματα των παραγράφων 1 και 3 συνιστά ελαφρυντική περίσταση. Η απλή ψυχική συνέργεια στα εγκλήματα της συγκρότησης ή συμμετοχής κατά την παράγραφο 1 ή της συμμορίας κατά την παράγραφο 3 δεν τιμωρείται, εφόσον τα μέλη της οργάνωσης ή συμμορίας δεν επιδιώκουν οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος. Σελ. 46,02(γ) Τεύχος 1398 Σελ. 12 5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και όταν οι προβλεπόμενες σε αυτό αξιόποινες πράξεις τελέσθηκαν στην αλλοδαπή από ημεδαπό ή στρέφονταν κατά Έλληνα πολίτη ή κατά νομικού προσώπου που εδρεύει στην ημεδαπή ή κατά του Ελληνικού κράτους, ακόμη και αν αυτές δεν είναι αξιόποινες κατά τους νόμους της χώρας στην οποία τελέσθηκαν.» Το άρθρ.187 αντικαταστάθηκε ως ανω από την παρ.1 άρθρ.1 Νόμ.2928/25-27 Ιουν.2001 (ΦΕΚ Α΄141), κατωτ.αριθ.40. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Τρομοκρατικές πράξεις «΄Αρθρ.187Α.-1. Όποιος, με εξαίρεση των περιπτώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 8, τελεί ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω εγκλήματα:  α΄) ανθρωποκτονία με πρόθεση (άρθρο 299), β΄) βαριά σωματική βλάβη (άρθρο 310), γ΄) θανατηφόρα βλάβη (άρθρο 311), δ΄) αρπαγή (άρθρο 322), ε΄) αρπαγή ανηλίκων (άρθρο 324), στ΄) διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας (άρθρο 382 παρ. 2), ζ΄) εμπρησμό (άρθρο 264), η΄) εμπρησμό σε δάση (άρθρο 265), θ΄) πλημμύρα (άρθρο 268), ι΄) έκρηξη (άρθρο 270), ια΄) παραβάσεις σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες (άρθρο 272), ιβ΄) κοινώς επικίνδυνη βλάβη (άρθρο 273), ιγ΄) άρση ασφαλιστικών εγκαταστάσεων (άρθρο 275), ιδ΄) πρόκληση ναυαγίου (άρθρο 277), ιε΄) δηλητηρίαση πηγών και τροφίμων (άρθρο 279), ιστ΄) νοθεία τροφίμων (άρθρο 281 παρ. 1), ιζ΄) διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών (άρθρο 290), ιη΄) διατάραξη της ασφάλειας σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών (άρθρο 291), ιθ΄) τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 του άρθρου 8 του Ν.Δ. 181/1974 "Περί προστασίας εξ ιοντιζουσών ακτινοβολιών" (ΦΕΚ 347 Α΄), κ΄) τα προβλεπόμενα στα άρθρα 161, 162, 163, 164, 165, 168, 169, 170, 173, 174, 178, 179, 180, 181, 182, 183, 184 και 186 του Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου που κυρώθηκε με το Ν. 1815/1988 (ΦΕΚ 250 Α΄), κα΄) τα προβλεπόμενα στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 15 και στις παραγράφους 1 και 3 του άρθρου 17 Ν. 2168/1993 "Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 147 Α΄), κβ΄) τα προβλεπόμενα στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 4 του Ν. 2991/2002 "Εφαρμογή Σύμβασης απαγόρευσης χρήσης κ.λπ. χημικών όπλων" (ΦΕΚ 35 Α΄), με τρόπο ή σε έκταση ή υπό συνθήκες που είναι δυνατό να βλάψουν σοβαρά μια χώρα ή έναν διεθνή οργανισμό και με σκοπό να εκφοβίσει σοβαρά έναν πληθυσμό ή να εξαναγκάσει παρανόμως δημόσια αρχή ή διεθνή οργανισμό να εκτελέσει οποιαδήποτε πράξη ή να απόσχει από αυτήν ή να βλάψει σοβαρά ή να καταστρέψει τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές δομές μιας χώρας ή ενός διεθνούς οργανισμού τιμωρείται:   i) Με ισόβια κάθειρξη αν η προβλεπόμενη ποινή για ένα από τα εγκλήματα του καταλόγου που περιλαμβάνονται στα στοιχεία α΄ έως κβ΄ είναι ισόβια κάθειρξη. Στην περίπτωση αυτή η πράξη παραγράφεται μετά από τριάντα χρόνια.  Αν επιβληθεί η ποινή της ισόβιας κάθειρξης εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 105 μέχρι 110, εφόσον ο καταδικασθείς έχει εκτίσει ποινή είκοσι πέντε ετών. ii) Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών αν η προβλεπόμενη ποινή για ένα από τα εγκλήματα του καταλόγου που περιλαμβάνονται στα στοιχεία α΄ έως κβ΄ είναι πρόσκαιρη ποινή καθείρξεως. iii) Με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών αν η προβλεπόμενη ποινή για ένα από τα εγκλήματα του καταλόγου που περιλαμβάνονται στα στοιχεία α΄ έως κβ΄ είναι ποινή φυλάκισης. Αν η τρομοκρατική πράξη είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο περισσότερων ανθρώπων εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 94 παράγραφος 1. 2. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου δεν εφαρμόζονται αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 134 έως 137. 3. Όποιος, με εξαίρεση των περιπτώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 8, απειλεί σοβαρά με την τέλεση του κατά την παράγραφο 1 εγκλήματος και έτσι προκαλεί τρόμο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Η απόπειρα του εγκλήματος αυτού δεν είναι αξιόποινη.  4. Με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών τιμωρείται όποιος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα που δρουν από κοινού με σκοπό να τελέσει το έγκλημα της παραγράφου 1 (τρομοκρατική οργάνωση). Η κατασκευή, προμήθεια ή κατοχή όπλων, εκρηκτικών υλών και χημικών ή βιολογικών υλικών ή υλικών που εκπέμπουν επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες προς εξυπηρέτηση των σκοπών της τρομοκρατικής οργάνωσης συνιστά επιβαρυντική περίσταση. Η μη τέλεση από την τρομοκρατική οργάνωση οποιουδήποτε από τα εγκλήματα του καταλόγου που περιλαμβάνονται στα στοιχεία α΄ έως κβ΄ της παραγράφου 1 συνιστά ελαφρυντική περίσταση. 5. Όποιος διευθύνει την κατά την προηγούμενη παράγραφο τρομοκρατική οργάνωση τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών. 6. Όποιος για να διευκολύνει την τέλεση πράξεως κατά την παράγραφο 4 παρέχει πληροφορίες ή υλικά μέσα ή με οποιονδήποτε τρόπο εισπράττει ή διαθέτει κεφάλαια υπό την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 1 της Διεθνούς Σύμβασης για την καταστολή της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (που κυρώθηκε με το Ν. 3034/2002, ΦΕΚ 168 Α΄) ή παρέχει οικονομικά μέσα με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.  (Μετά τη σελ. 46,02(γ) Σελ.46,03 Τεύχος 1398 Σελ. 13 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 7. Όποιος για να προπαρασκευάσει το έγκλημα της παραγράφου 1 διαπράττει διακεκριμένη κλοπή (άρθρο 374), ληστεία (παράγραφοι 1 και 3 του άρθρου 380), πλαστογραφία (άρθρο 216) που αφορά δημόσιο έγγραφο ή εκβίαση (άρθρο 385) τιμωρείται με κάθειρξη, εκτός αν η εκβίαση τιμωρείται με μεγαλύτερη ποινή. Αν η πράξη που τελέσθηκε είναι πλημμέλημα, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών ετών. 8. Δεν συνιστά τρομοκρατική πράξη κατά την έννοια των προηγούμενων παραγράφων του άρθρου αυτού η τέλεση ενός ή περισσότερων από τα εγκλήματα των προηγούμενων παραγράφων, αν εκδηλώνεται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή διαφύλαξης ή αποκατάστασης αυτού ή ως δράση υπέρ της ελευθερίας με την έννοια του άρθρου 5 παρ. 2 του Συντάγματος ή αποσκοπεί στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής, πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας ή άλλου δικαιώματος προβλεπόμενου στο Σύνταγμα ή στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ν.Δ. 53/1974, ΦΕΚ 256 Α΄). 9. Η παράγραφος 2 του άρθρου 187 ισχύει και για τα εγκλήματα των προηγούμενων παραγράφων." Το νέο άρθρ.187Α προστέθηκε και το υπάρχον άρθρ.187Α έλαβε τον αριθμό 187Β, με την παρ.1 άρθρ.40 Νόμ.3251/8-9 Ιουλ.2004 (ΦΕΚ Α΄127, τόμ.9 σελ.160,61. Σελ.46,04 Τεύχος 1398 Σελ. 14 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Μέτρα επιείκειας Άρθρ. 187Β(187Α).-«1. Αν κάποιος από τους υπαιτίους των πράξεων της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης ή συμμορίας ή της συμμετοχής σε αυτές κατά τις παραγράφους 1 και 3 του άρθρου 187 ή της συγκρότησης τρομοκρατικής οργάνωσης ή της συμμετοχής σε αυτήν κατά την παρ.4 του Άρθρον 13 Έννοια όρων του κώδικος Εν τη εννοία του παρόντος κώδικος:α)υπάλληλος είναι πας, εις ον νομίμως είναι ανατεθειμένη έστω και προσωρινώς η άσκησις υπηρεσίας δημοσίας, δημοτικής ή κοινοτικής ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. β)οικείοι είναι οι συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας κατ’ ευθείαν γραμμήν, θετοί γονείς και θετά τέκνα, σύζυγοι, μεμνηστευμένοι, αδελφοί και οι τούτων σύζυγοι και μνηστήρες, ως και οι επίτροποι ή επιμεληταί του υπαιτίου και οι υπό την επιτροπείαν ή επιμέλειαν αυτού τελούντες. γ)έγγραφον είναι παν γραπτόν προωρισμένον ή πρόσφορον να αποδείξη γεγονός έχον έννομον σημασίαν και παν σημείον προωρισμένον να αποδείξη τοιούτο γεγονός. «Έγγραφο είναι και κάθε μέσο το οποίο χρησιμοποιείται από υπολογιστή ή περιφερειακή μνήμη υπολογιστή, με ηλεκτρονικό, μαγνητικό ή άλλο τρόπο, για εγγραφή, αποθήκευση, παραγωγή ή αναπαραγωγή στοιχείων που δεν μπορούν να διαβαστούν άμεσα, όπως επίσης και κάθε μαγνητικό, ηλεκτρονικό ή άλλο υλικό στο οποίο εγγράφεται οποιαδήποτε πληροφορία, εικόνα, σύμβολο ή ήχος, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό, εφ’ όσον τα μέσα και τα υλικά αυτά προορίζονται ή είναι πρόσφορα να αποδείξουν γεγονότα που έχουν έννομη σημασία». Το άνω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ.187Α καταστήσει δυνατή με αναγγελία στην αρχή την πρόληψη της διάπραξης ενός από τα σχεδιαζόμενα εγκλήματα ή με τον ίδιο τρόπο συμβάλλει ουσιωδώς στην εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης ή της συμμορίας,  ή της τρομοκρατικής οργάνωσης, απαλλάσσεται από την ποινή για τις πράξεις αυτές.  Αν δεν έχει ακόμη ασκηθεί ποινική δίωξη, ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών με αιτιολογημένη διάταξή του απέχει από την άσκηση της ποινικής δίωξης και υποβάλλει τη δικογραφία στον εισαγγελέα εφετών, ο οποίος ενεργεί σύμφωνα με το άρθρ. 43 παράγραφος 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. 2. Αν στην περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου ο υπαίτιος έχει τελέσει κάποιο από τα επιδιωκόμενα εγκλήματα των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 187 ή έχει τελέσει κάποιο από τα εγκλήματα της παρ.1 του άρθρ.187Α, το δικαστήριο επιβάλλει σε αυτόν ποινή ελαττωμένη κατά το άρθρο 83. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις το δικαστήριο, εκτιμώντας όλες τις περιστάσεις και ιδίως την επικινδυνότητα της  εγκληματικής οργάνωσης, της συμμορίας ή της τρομοκρατικής οργάνωσης, την έκταση της συμμετοχής του υπαιτίου σε αυτήν και το βαθμό της συμβολής του στην εξάρθρωσή της, μπορεί να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής για τρία έως δέκα έτη, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των άρθρων 99 έως 104». Οι μέσα σε «» παρ.1 και 2 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ.2 άρθρ.40 Νόμ.3251/8-9 Ιουλ.2004 (ΦΕΚ Α΄127, τόμ.9 σελ.160,61. 3. Για όποιον καταγγέλλει αξιόποινες πράξεις που τελέσθηκαν σε βάρος του από εγκληματική οργάνωση του άρθρου 187, ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών, αν η καταγγελία πιθανολογείται βάσιμη, μπορεί, ύστερα από έγκριση του εισαγγελέα εφετών, να απόσχει προσωρινά από την ποινική δίωξη για παραβάσεις του νόμου περί αλλοδαπών και περί εκδιδομένων με αμοιβή προσώπων μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση για τις πράξεις που καταγγέλθηκαν. Αν η καταγγελία αποδειχθεί βάσιμη, η αποχή από την ποινική δίωξη γίνεται οριστική.  4. Η απέλαση αλλοδαπών που βρίσκονται παράνομα στη χώρα και καταγγέλλουν αξιόποινες πράξεις που τελέσθηκαν από εγκληματική οργάνωση του άρθρου 187, μπορεί, με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών και έγκριση του εισαγγελέα εφετών, να αναστέλλεται μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση για τις πράξεις που καταγγέλθηκαν. Όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή της απέλασης χορηγείται στους αλλοδαπούς άδεια παραμονής κατά παρέκκλιση από την ισχύουσα νομοθεσία περί αλλοδαπών.» Το άρθρ.187Β(187Α) προστέθηκε από το άρθρ.2 Νόμ.2928/25-27 Ιουν.2001 (ΦΕΚ Α΄141), κατωτ.αριθ.40. Συμμετοχή εις αθέμιτον σωματείον Άρθρ.188.-Ο συμμετέχων σωματείου, του οποίου οι σκοποί αντιβαίνουσιν εις ποινικάς διατάξεις, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. (Μετά τη σελ. 46,04) Σελ.46,05 Τεύχος 1398 Σελ. 15 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Διατάραξις της κοινής ειρήνης Άρθρ.189.-1.Ο συμμετέχων εις δημοσίαν συνάθροισιν πλήθους, με ηνωμένας δυνάμεις διαπράττοντας βιαιοπραγίας εναντίον προσώπων ή πραγμάτων ή εισπίπτοντος παρανόμως εις ξένας οικίας, κατοικίας ή άλλα ακίνητα κτήματα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 2.Οι υποκινηταί και οι εκτελέσαντες βιαιοπραγίας τιμωρούνται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. 3.Αι ποιναί αύται επιβάλλονται, εάν κατ’ άλλην διάταξιν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον. Διατάραξις της ειρήνης των πολιτών Άρθρ.190.-Ο δι’ απειλών περί διαπράξεως κακουργημάτων ή πλημμελημάτων διεγείρων ανησυχίαν ή τρόμον εις τους πολίτας, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Άρθρ.191.-«1.Εις φυλάκισιν τουλάχιστον τριών μηνών και εις χρηματικήν ποινήν καταδικάζεται, όστις καθ’ οιονδήποτε τρόπον διασπείρει ψευδείς ειδήσεις ή φήμας επιτηδείας να φέρωσιν ανησυχίας ή φόβον εις τους πολίτας ή να ταράξωσι την δημοσίαν πίστιν ή να κλονίσωσι την προς το εθνικόν νόμισμα ή προς τας ενόπλους δυνάμεις της χώρας εμπιστοσύνην του κοινού ή να επιφέρωσι διαταραχήν εις τας διεθνείς σχέσεις της χώρας. Εάν η πράξις ετελέσθη κατ’ επανάληψιν δια του τύπου καταδικάζεται τουλάχιστον εις φυλάκισιν εξ μηνών και χρηματικήν ποινήν τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων μεταλλικών δραχμών. 2.Όστις εξ αμελείας γίνεται υπαίτιος τινός των εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερομένων πράξεων τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή με χρηματικήν ποινήν». Το άρθρ. 191 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 5 Ν.Δ. 2493/1953, κατωτ. αριθ. 8. Περαιτέρω τροποποιήσεις αυτού δια των άρθρ. 2 Α.Ν. 230/1967 και άρθρ. 1 Ν.Δ. 372/1969 (κατωτ. αριθ. 13 και 17) κατηργήθησαν δια της παρ. 3 άρθρ. 4 Νόμ. 10/1975 (τόμ. 18Α σελ. 318,    ). Διάταξιν σχετικήν με το άρθρ. 191 περιείχε και το Ν.Δ. 735/1970 (κατωτ. αριθ. 18). Άρθρ.192.-Ο δημοσία καθ’ οιονδήποτε τρόπον προκαλών ή διεγείρων τους πολίτας εις βιαιοπραγίας εναντίον αλλήλων ή εις αμοιβαίαν διχόνοιαν και δια τούτου διαταράσσων την κοινήν ειρήνην, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών, εφ’ όσον κατ’ άλλην διάταξιν δεν επιβάλλεται αυστηροτέρα ποινή. Έγκλημα εν υπαιτίω μέθη άρθρ. 2 του Νόμ. 1805/26-31 Αυγ. 1988 (ΦΕΚ Α΄ 199), τόμ. 9 σελ. 202,07. δ)σωματική βία είναι και η δια μέσων υπνωτικών ή ναρκωτικών ή άλλων αναλόγων περιαγωγή τινός εις κατάστασιν αναισθησίας ή ανικανότητος προς αντίστασιν. ε)στρατός είναι ο της ξηράς, της θαλάσσης και του αέρος. «στ)Κατ’ επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος. Κατά συνήθεια τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης προκύπτει σταθερή ροπή του δράστη προς τη διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος ως στοιχείο της προσωπικότητας του δράστη». Το εδαφ. στ΄ προστέθηκε από την παρ.1 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου – 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. «ζ.Ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ο δράστης στον οποίο τη βαρύτητα της πράξης, τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσής της, τα αίτια που τον ώθησαν και την προσωπικότητά του, μαρτυρείται αντικοινωνικότητα αυτού και σταθερή ροπή του σε διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον». Το εδάφ. ζ΄, προστέθηκε από την παρ. 1 του Άρθρ.193.-1.Όστις, εκτός των περιπτώσεων του άρθρ. 35, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας περιάγει εαυτόν εις κατάστασιν μέθης αποκλειούσης κατά το άρθρ. 34 την δια τον καταλογισμόν ικανότητα και εν τοιαύτη καταστάσει γίνεται υπαίτιος πράξεως, ήτις άλλως ήθελε καταλογισθή αυτώ ως κακούργημα ή πλημμέλημα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών, εάν η πράξις είναι πλημέλλημα, δια φυλακίσεως δε μέχρι δύο ετών, εάν η πράξις είναι κακούργημα. 2.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει, εάν η τελεσθείσα πράξις διώκηται μόνον κατ’ έγκλησιν. Πρόσκλησις εις συνεισφοράν υπέρ χρηματικών ποινών Άρθρ.194.-Όστις επί σκοπώ αποδοκιμασίας δικαστικής αποφάσεως, επιβαλούσης χρηματικήν ποινήν ή αποζημίωσιν ή δικαστικά έξοδα, προσκαλεί δημοσία εις συνεισφοράν προς καταβολήν αυτών ή δημοσιεύει τα ονόματα των προς τοιούτον σκοπόν συνδρομητών, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής. Καταρτισμός ενόπλου ομάδος Άρθρ.195.-Όστις άνευ δικαιώματος καταρτίζει ένοπλον ομάδα, μη αποβλέπουσιν εις διάπραξιν εγκλημάτων, εφοδιάζει τοιαύτην δια πολεμοφοδίων ή αναλαμβάνει την αρχηγίαν της, ως και ο συμμετέχων τοιαύτης ομάδος, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών.  Κατάχρησις εκκλησιαστικού αξιώματος Άρθρ.196.-Θρησκευτικός λειτουργός, όστις εν τη ενασκήσει των έργων του ή δημοσία και δυνάμει της ιδιότητός του προκαλεί ή διεγείρει τους πολίτας εις εχθροπάθειαν κατά της πολιτειακής εξουσίας ή εναντίον αλλήλων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Διατάραξις συνεδριάσεων Άρθρ.197-«1.Όστις, χωρίς να διαταράξη την κοινήν ειρήνην, εμποδίζει αυθαιρέτως τας συνεδριάσεις υπηρεσιακού τινος συλλόγου, συγκροτουμένου δυνάμει του νόμου προς διεξαγωγήν δημοσίων υποθέσεων, ή νομίμως λειτουργούντος πολιτικού κόμματος, ή ανεγνωρισμένου κατά νόμον σωματείου, των αρχών αυτών ή των αρχών και συμβουλίου καθιδρύματος τινος, ή διαταράσσει σοβαρώς ταύτας δια διεγέρσεως θορύβου ή αταξίας ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. (Αντί των σελ. 47(ε) και 48,01 Σελ. 47(ζ) Τεύχος 605-Σελ. 23 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 2.Εάν η πράξις ετελέσθη εν σχέσει προς συνεδρίασιν δικαστηρίου επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον εξ μηνών». Το άρθρ. 197 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄ Επιβουλή της θρησκευτικής ειρήνης Κακόβουλος βλασφημία Άρθρ.198.-1Δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών τιμωρείται ο δημοσία και κακοβούλως καθ’ οιονδήποτε τρόπον καθυβρίζων τον Θεόν. 2.Όστις, εκτός της περιπτώσεως της παρ. 1, εκδηλοί δημοσία δια βλασφημίες έλλειψιν του προς το θείον σεβασμού, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. Καθύβρισις θρησκευμάτων Άρθρ.199.-Ο δημοσία κακοβούλως καθ’ οιονδήποτε τρόπον καθυβρίζων την Ανατολικήν Ορθόδοξον του Χριστού Εκκλησίαν ή ετέραν τινα θρησκείαν ανεκτήν εν Ελλάδι, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Διατάραξις θρησκευτικών συναθροίσεων άρθρ. 2, του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Η αξιόποινος πράξις 1.Γενικαί Διατάξεις Άρθρ.200.-1.Ο κακοβούλως προσπαθών να εμποδίση ή εκ προθέσεως διαταράσσων ανεκτήν κατά το πολίτευμα θρησκευτικήν συνάθροισιν επί λατρεία ή τελετήν τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 2.Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται ο εν εκκλησία ή τόπω ωρισμένων προς θρησκευτικήν συνάθροισιν ανεκτήν κατά το πολίτευμα ενεργών πράξεις υβριστικώς αναρμόστους. Περιύβρισις νεκρών Άρθρ.201.-Ο από της παραφυλακής των εχόντων δικαίωμα αυτογνωμόνως αφαιρών νεκρόν ή μέλη ή την τέφραν τοιούτου ή ο ενεργών σχετικώς προς ταύτα ή προς τάφον πράξεις υβριστικώς αναρμόστους, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄ Εγκλήματα αναγόμενα εις την εν τω στρατώ  υπηρεσίαν και την προς στράτευσιν  υποχρέωσιν Διέγερσις των εις στρατιωτικήν υπηρεσίαν  υποχρέων Άρθρ.202.-1.Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον εκ προθέσεως προκαλών ή διεγείρων πρόσωπον υπηρετούν εν τω στρατώ εις παράβασιν υπηρεσιακής τινος υποχρεώσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Σελ. 48(ζ) Τεύχος 605-Σελ. 24 2.Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται, όστις εκ προθέσεως προκαλεί ή διεγείρει πρόσωπον υποκείμενον εις στράτευσιν, όπως, καλούμενον εις τον στρατόν, μη υπακούση εις την πρόσκλησιν. 3.Ο εν καιρώ πολέμου, ενόπλου στάσεως ή γενικής επιστρατεύσεως διαπράττων τας εν ταις προηγουμέναις παραγράφοις πράξεις, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. 4.Αι ποιναί του παρόντος άρθρου επιβάλλονται, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατ’ άλλην τινά διάταξιν. Τεχνητή πρόσκλησις ανικανότητος δια την  στρατιωτικήν υπηρεσίαν Άρθρ.203.-1.Όστις εκ προθέσεως και προς αποφυγήν της στρατεύσεως καθιστά εαυτόν, μόνον ή δι’ άλλου, εν όλω ή εν μέρει, διαρκώς ή προσκαίρως, ανίκανον προς την εν τω στρατώ υπηρεσίαν δι’ ακρωτηριασμού ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, δυναμένου του δικαστηρίου να επιβάλη και στέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων. 2.Δια της αυτής ποινής φυλακίσεως και δια χρηματικής ποινής τιμωρείται και όστις εκ προθέσεως επιφέρει παρ’ ετέρω, τη θελήσει αυτού τοιαύτην ανικανότητα, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατ’ άλλην τινά διάταξιν. 3.Ο εν καιρώ πολέμου, ενόπλου στάσεως ή γενικής επιστρατεύσεως διαπράττων τας εν ταις προηγουμέναις παραγράφοις πράξεις, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι 10 ετών, αν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν. Απάτη προς αποφυγήν της στρατεύσεως Άρθρ.204.-Όστις μεταχειρίζεται απατηλά μέσα, ίνα αυτός ή άλλος τις αποφύγη, εν όλω ή εν μέρει, διαρκώς ή προσκαίρως την προς στράτευσιν υποχρέωσιν, εάν η πράξις δεν επισύρη κατ’ άλλην διάταξιν βαρυτέραν ποινήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι ενός έτους, δυναμένου του δικαστηρίου να επιβάλη και στέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων. Παράνομος αποδημία Άρθρ.205.-1.Ο άνευ αδείας και προς αποφυγήν της στρατεύσεως αποδημών εις την αλλοδαπήν, ως και ο εν τη αλλοδαπή ευρισκόμενος και μη προσελθών εγκαίρως προς εκπλήρωσιν των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής, εάν κατ’ άλλην διάταξιν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον. 2.Ο αποδημών εις την αλλοδαπήν άνευ της προς τούτο κατά τον στρατολογικόν νόμον απαιτουμένης αδείας τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής. Στρατολογία υπέρ ξένου κράτους Άρθρ.206.-Ο στρατολογών έλληνα πολίτην προς στρατιωτικήν εν ξένω κράτει υπηρεσίαν, ως και ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον βοηθών τούτον, τιμωρείται δια φυλακίσεως. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄ Εγκλήματα περί το νόμισμα Παραχαράξεις «Άρθρ.207.-Όποιος παραποιεί ή νοθεύει μεταλλικό νόμισμα ή χαρτονόμισμα οποιουδήποτε κράτους ή εκδοτικής αρχής, είτε κατά είτε πριν από το χρόνο νόμιμης κυκλοφορίας του είτε κατά το διάστημα κατά το οποίο γίνεται δεκτό προς ανταλλαγή από τους αρμόδιους φορείς, με σκοπό να το θέσει σε κυκλοφορία σαν γνήσιο, καθώς και όποιος προμηθεύεται, αποδέχεται, εισάγει, εξάγει, μεταφέρει ή κατέχει τέτοιο νόμισμα για τον ίδιο σκοπό, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή. Σε ιδιαίτερα ελαφρές περιπτώσεις τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματική ποινή». Το άρθρ.207 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 άρθρ.8 Νόμ.2948/16-19 Οκτ.2001 (ΦΕΚ Α΄242), κατωτ.αριθ.41. Κυκλοφορία παρακεχαραγμένων νομισμάτων Άρθρ.208.-«1. Όποιος με πρόθεση θέτει σε κυκλοφορία παραχαραγμένο μεταλλικό νόμισμα ή χαρτονόμισμα οποιουδήποτε κράτους ή εκδοτικής αρχής σαν γνήσιο, είτε κατά είτε πριν από το χρόνο νόμιμης κυκλοφορίας του είτε κατά το διάστημα κατά το οποίο γίνεται δεκτό προς ανταλλαγή από τους αρμόδιους φορείς, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή. Σε ιδιαίτερα ελαφρές περιπτώσεις τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματική ποινή». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.8 Νόμ.2948/16-19 Οκτ.2001 (ΦΕΚ Α΄242), κατωτ.αριθ.41. 2.Εάν όμως ο υπαίτιος ή αντιπρόσωπός του είχε δεχθή το νόμισμα τούτο ως γνήσιον, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις εξ μηνών ή χρηματική ποινή. Η αυτή ποινή επιβάλλεται, εάν ο υπαίτιος ενήργησε κατ’ εντολήν του εις ον εδόθη το νόμισμα ως γνήσιον, όταν προς τον εντολέα τούτον τελεί εν σχέσει εξαρτήσεως ή ενδιαιτάται μετ’ αυτού εν τω αυτώ οίκω. «΄Αρθρ.208Α.-Όποιος με πρόθεση κατασκευάζει, προμηθεύεται, κατέχει ή θέτει σε κυκλοφορία μεταλλικό νόμισμα ή χαρτονόμισμα είτε κατά είτε πριν από το χρόνο νόμιμης κυκλοφορίας τους είτε κατά το διάστημα κατά το οποίο γίνεται δεκτό προς ανταλλαγή από τους αρμόδιους φορείς και για την κατασκευή του οποίου έχουν χρησιμοποιηθεί νόμιμες εγκαταστάσεις και υλικά, χωρίς όμως την άδεια της αρμόδιας αρχής ή καθ’ υπέρβαση του σχετικού δικαιώματος, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του άρθρου 208». Το άρθρ.208Α προστέθηκε με την παρ.3 άρθρ.8 Νόμ.2948/16-19 Οκτ.2001 (ΦΕΚΑ΄242), κατωτ.αριθ.41. Κιβδηλεία Άρθρ.209.-Ο δια περικοπής, διατρυπήσεως, ρινίσματος ή κατ’ άλλον τρόπον ελαττώνων την εσωτερικήν αξίαν μεταλλικού νομίσματος επί τω σκοπώ, όπως θέση τούτο εις κυκλοφορίαν, ως έχων πλήρη την εσωτερικήν του αξίαν, ως και προς τον σκοπόν τούτο προμηθευόμενος κίβδηλον νόμισμα, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και δια χρηματικής ποινής. Κυκλοφορία κιβδήλων νομισμάτων Άρθρον 14 Έννοια της αξιοποίνου πράξεως 1.Έγκλημα είναι πράξις άδικος και καταλογιστή εις τον πράξαντα, τιμωρουμένη υπό του νόμου.-2.Ο όρος πράξις εν ταις διατάξεσι των ποινικών νόμων περιλαμβάνει και τας παραλείψεις. Άρθρ.210.-1.Ο εκ προθέσεως θέτων εις κυκλοφορίαν κίβδηλον νόμισμα ως έχων πλήρη την εσωτερικήν του αξίαν, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και δια χρηματικής ποινής. 2.Εάν όμως ο υπαίτιος ή ο αντιπρόσωπός του είχε δεχθή το νόμισμα τούτο ως γνήσιον, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις εξ μηνών ή χρηματική ποινή. Η αυτή ποινή επιβάλλεται, εάν ο υπαίτιος ενήργησε κατ’ εντολήν του εις ον εδόθη το νόμισμα ως γνήσιον, όταν προς τον εντολέα τούτον τελεί εν σχέσει εξαρτήσεως ή ενδιαιτάται μετ’ αυτού εν τω αυτώ οίκω. Προπαρασκευαστικαί πράξεις «Άρθρ.211.-Όποιος με σκοπό να διαπράξει κάποιο από τα εγκλήματα των άρθρων 207 και 209 κατασκευάζει, προμηθεύεται ή κατέχει εργαλεία, αντικείμενα, προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών ή άλλα μέσα, χρήσιμα γι’ αυτόν το σκοπό, καθώς και ολογραφήματα ή λοιπά συστατικά στοιχεία του νομίσματος, τα οποία χρησιμεύουν για την προστασία από την παραχάραξη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή». Το άρθρ.211 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.4 άρθρ.8 Νόμ.2948/16-19 Οκτ.2001 (ΦΕΚ Α΄242), κατωτ.αριθ.41 Άρθρ.212.-Απαλλάσεται πάσης ποινής ο εν ταις περιπτώσεσι του προηγουμένου άρθρου ελευθέρα θελήσει καταστρέφων τα αυτόθι αναφερόμενα αντικείμενα προ πάσης χρήσεως αυτών. Δήμευσις Άρθρ.213.-1.Η δήμευσις των παρακεχαραγμένων ή κιβδήλων νομισμάτων και των εν άρθρ. 211 αναφερομένων μέσων, σκευών και εργαλείων διατάσσεται, και αν έτι δεν γίνηται καταδίωξις και καταδίκη ωρισμένου προσώπου και αδιαφόρως του αν ταύτα ανήκωσιν ή μη εις τον αυτουργόν ή συναίτιον της παραχαράξεως ή κιβδηλείας. 2.Εάν όμως ο κύριος των νομισμάτων ή του υλικού, εκ του οποίου ταύτα κατεσκευάσθησαν, είναι αποδεδειγμένως αμέτοχος εις την παραχάραξιν ή κιβδηλείαν, καθιστώνται τα νομίσματα ανεπίδεκτα χρησιμοποιήσεως ως τοιαύτα, αποδιδόμενα μετά τούτο εις τον κύριον. (Αντί για τη σελ. 49(ε) Σελ. 49(στ) Τεύχος Σελ.  Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Τραπεζογραμμάτια και έτεροι εξομοιούμενοι  τίτλοι Άρθρ.214.-Προς το χαρτονόμισμα εξομοιούνται ως προς την εφαρμογήν των εν τω παρόντι κεφαλαίω διατάξεων τραπεζογραμμάτια, ομολογία περιέχουσαι υπόσχεσιν πληρωμής ωρισμένου χρηματικού ποσού, μετοχαί, προσωρινοί τίτλοι τοιούτων, τοκομερίδια, μερισματαποδείξεις ή αποδείξεις ανανεώσεως τοιούτων, εφ’ όσον οι τίτλοι ούτοι είναι εις τον φέροντα και εξεδόθησαν υπό τινος δικαιουμένου εις έκδοσιν αυτών ή φαίνονται εκδοθείσαι υπό τοιούτου προσώπου. Παράνομος έκδοσις ανωνύμων ομολογιών Άρθρ.215.-Ο εν Ελλάδι παρανόμως θέτων εις κυκλοφορίαν ανωνύμους ομολογίας περιεχούσας υπόσχεσιν πληρωμής ωρισμένου χρηματικού ποσού τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Άρθρ.215Α.- 1. Όποιος παράγει, πωλεί, εισάγει ή διανέμει για πώληση ή για άλλους εμπορικούς σκοπούς μετάλλια ή μάρκες τα οποία: α) φέρουν στην όψη τους όρους «ευρώ» ή «λεπτά ευρώ» ή το σύμβολο του ευρώ, ή β) έχουν μέγεθος εντός των ορίων αναφοράς, όπως αυτά προσδιορίζονται σύμφωνα με την περίπτωση στ’ του άρθρου 1 του Κανονισμού 2182/2004 του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 2004 (E.E.L. 373/1/21.12.2004) ή γ) φέρουν στην όψη τους οποιοδήποτε σχέδιο που είναι παρόμοιο με εκείνο των εθνικών εμπρόσθιων όψεων ή των κοινών οπίσθιων όψεων των κερμάτων ευρώ ή είναι πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σχέδιο της στεφάνης των κερμάτων των 2 ευρώ, τιμωρείται με χρηματική ποινή από € 1.000 έως € 20.000. 2. Οι ανωτέρω πράξεις δεν τιμωρούνται όταν εμπίπτουν στις εξαιρέσεις, που προβλέπονται στο άρθρο 3 του πιο πάνω Κανονισμού ή έχει χορηγηθεί ειδική άδεια, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 του ιδίου ως άνω Κανονισμού. 3. Με την ίδια χρηματική ποινή τιμωρούνται και όσοι συνεχίσουν να χρησιμοποιούν πέραν του τέλους του 2009 τα μετάλλια και τις μάρκες που εκδόθηκαν πριν την 21 Δεκεμβρίου 2004 και δεν πληρούν τους όρους που θεσπίζονται στα άρθρα 2, 3 και 4 του Κανονισμού. Το άρθρ. 215Α προστέθηκε με το άρθρ.2 Π.Δ 221/13-21 Οκτ. 2005 (ΦΕΚ Α΄ 263). Σελ. 50(στ) Τεύχος Σελ.  ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι΄ Εγκλήματα περί τα υπομνήματα α΄ Πλαστογραφία Άρθρ.216-1.Ο καταρτίζων πλαστόν ή νοθεύων έγγραφον, όπως δια της χρήσεως αυτού παραπλανήση άλλον περί γεγονότος δυναμένου να έχη εννόμους συνεπείας, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Η παρ’ αυτού χρήσις του εγγράφου τούτου θεωρείται ως επιβαρυντική περίπτωσις. 2.Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται ο επί τω ανωτέρω σκοπώ εν γνώσει ποιούμενος χρήσιν πλαστού ή νενοθευμένου εγγράφου. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας 3.Εάν ο υπαίτιος των ανωτέρω πράξεων (παρ. 12) εσκόπει να περιποιήση εις εαυτόν ή εις άλλον δια βλάβης τρίτου περιουσιακόν όφελος ή να βλάψη άλλον, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών «εάν το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 25.000.000 δραχμ.». Η μέσα σε «» φράση που είχε προστεθεί από την περίπτ. α΄ της παρ. 7 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου – 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104), αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α΄ της παρ. 2 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. «Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος που διαπράττει πλαστογραφίες κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 5.000.000 δραχμ.». Το δεύτερο μέσα σε «» εδάφιο προστέθηκε από την περίπτ. β΄ παρ. 2 άρθρ,. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Πλαστογραφία πιστοποιητικών Άρθρ.217.-1.Όστις προς τον σκοπόν, όπως διευκολύνη την άμεσον συντήρησιν, την κίνησιν ή την κοινωνικήν πρόοδον εαυτού ή ετέρου, καταρτίζει πλαστόν ή νοθεύει πιστοποιητικόν ή μαρτυρικόν ή έτερον έγγραφον, δυνάμενον να χρησιμεύση συνήθως ως τοιούτον ή εν γνώσει ποιείται χρήσιν τοιούτου πλαστού ή νενοθευμένου εγγράφου, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. 2.Ομοίως τιμωρείται, όστις προς τον αυτόν σκοπόν χρησιμοποιεί τοιούτον έγγραφον, γνήσιον μεν, υπέρ ετέρου όμως εκδοθέν. Πλαστογραφία και κατάχρησις ενσήμων Άρθρον 15 Έγκλημα δια παραλείψεως τελούμενον Όπου ο νόμος δια την ύπαρξιν αξιοποίνου πράξεως απαιτεί την επέλευσιν ωρισμένου αποτελέσματος, η μη αποτροπή τούτου τιμωρείται ως η δι’ ενεργείας παραγωγή, εάν ο υπαίτιος της παραλείψεως είχεν ιδιαιτέραν νομικήν υποχρέωσιν, όπως παρεμποδίση την επέλευσιν του αποτελέσματος. Άρθρ.218.-1.Ο καταρτίζων πλαστά ή νοθεύων επίσημα ένσημα αξίας, δηλωτικά, και ιδίως ταχυδρομικά ή χαρτόσημα ή έτερα φορόσημα προς τον σκοπόν, όπως χρησιμοποιήση ταύτα ως γνήσια, ο εν γνώσει χρησιμοποιών τάυτα ως γνήσια, ως και ο προς τον σκοπόν τούτον προμηθευόμενος, προσφέρων εις αγοράν ή εισάγων εις κυκλοφορίαν τοιαύτα, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. 2.Ο εν γνώσει χρησιμοποιών εκ νέου χρησιμοποιηθέντα ήδη επίσημα αξίας δηλωτικά ένσημα ή προς τον σκοπόν της εκ νέου χρησιμοποιήσεως προσκτώμενος, προσφέρων εις αγοράν ή εισάγων εις κυκλοφορίαν τοιαύτα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. 3.Ο προς τον σκοπόν εκτελέσεως τινός των ανωτέρω πράξεων κατασκευάζων, προμηθευόμενος ή παραδίδων ετέρω χρήσιμα προς τούτο μέσα, σκεύη ή εργαλεία, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 4.Η δήμευσις των πλαστών ενσήμων, των εκ νέου χρησιμοποιηθέντων και των προς νέαν χρησιμοποίησιν προωρισμένων διατάσσεται, των δ’ εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερομένων σκευών και εργαλείων δύναται να διαταχθή και όταν δεν γίνεται καταδίωξις ή καταδίκη ωρισμένου προσώπου. Άρθρ.219.-Η διάταξις του άρθρ. 212 εφαρμόζεται αναλόγως και επί των πράξεων των προβλεπομένων εν άρθρ. 218 παρ. 3. β΄Υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως Άρθρ.220.-1.Ο δι’ εξαπατήσεως επιτυγχάνων, όπως εν δημοσίω εγγράφω αναληθώς βεβαιωθή περιστατικόν δυνάμενον να έχη εννόμους συνεπείας, ως και ο ποιούμενος χρήσιν τοιαύτης αναληθούς βεβαιώσεως προς εξαπάτησιν ετέρου ως προς το εν λόγω περιστατικόν, τιμωρείται δια φυλακίσεως τριών μηνών μέχρι δύο ετών, εφ’ όσον δεν τιμωρείται βαρύτερον κατά τας περί ηθικής αυτουργίας διατάξεις. 2.Εάν όμως υπάρχωσιν οι όροι του άρθρ. 216 παρ. 3, επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον τριών μηνών. (Μετά τη σελ.50(στ) Σελ. 50,01 Τεύχος-Σελ. Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Ψευδείς ιατρικαί πιστοποιήσεις Άρθρ.221.-«1.Ιατροί, οδοντίατροι, κτηνίατροι, φαρμακοποιοί, χημικοί και μαίαι, οίτινες εν γνώσει εκδίδουν ψευδείς πιστοποιήσεις προωρισμένας να παράσχουν πίστιν παρά δημοσία, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή παρά νομικώ προσώπω δημοσίου δικαίου ή παρ’ ασφαλιστική επιχειρήσει ή δυναμένας να βλάψουν έννοια και ουσιώδη συμφέροντα άλλου προσώπου, τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και δια χρηματικής ποινής. «Αν οι ψευδείς αυτές πιστοποιήσεις προορίζονται για δικαστική χρήση, αυτοί που τις εκδίδουν τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή, με στέρηση των αξιωμάτων και θέσεων που αναφέρονται στο άρθρ. 63 αριθ. 1, ως και με απαγόρευση ασκήσεως του επαγγέλματος τους για χρονικό διάστημα από ένα μήνα μέχρι έξι μήνες». Το μέσα σε « » εδάφιο, αντικαταστάθηκε, ως άνω από το άρθρ. 6 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), τόμ. 6Β σελ. 667. 2.Δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους τιμωρείται όστις ποιείται χρήσιν τοιαύτης τινός ψευδούς πιστοποιήσεως προς εξαπάτησιν δημοσίας, δημοτικής ή κοινοτικής αρχής ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή ασφαλιστικής επιχειρήσεως. Εάν της εκδοθείσης ως άνω ψευδούς πιστοποιήσεως εγένετο δικαστική χρήσις, ο ποιούμενος τοιαύτην χρήσιν διάδικος τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών». Το άρθρ. 221 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). δ΄ Υπεξαγωγή εγγράφων Άρθρ.222.-Ο επί σκοπώ βλάβης άλλου τινός αποκρύπτων, βλάπτων ή καταστρέφων έγγραφον, ούτινος δεν είναι κύριος ή δεν είναι αποκλειστικώς τοιούτος ή εις του οποίου την παράδοσιν ή επίδειξιν δικαιούται έτερος κατά τις διατάξεις του αστικού δικαίου, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. ε΄.Μετακίνησις οροσήμων Άρθρ.223.-1.Όστις επί τω σκοπώ βλάβης άλλου αφαιρεί καθιστά αγνώριστα, μετατοπίζει ή ψευδώς τοποθετεί ορόσημα ή έτερα σημεία χρησιμεύοντα εις τον καθορισμόν ορίων ή του ύψους και της διαιρέσεως των υδάτων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 2.Εάν η πράξις έγινεν άνευ του ειρημένου σκοπού, εκ προθέσεως όμως, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρι τριών μηνών ή χρηματική ποινή. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄ Εγκλήματα περί την απονομήν της δικαιοσύνης Ψευδορκία Άρθρ.224.-«1.΄Οποιος ως διάδικος σε πολιτική δίκη δίνει εν γνώσει του ψευδή όρκο, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. 2.Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται, όστις ως μάρτυς εξεταζόμενος ενόρκως ενώπιον αρμοδίας προς ένορκον εξέτασιν αρχής, ή αναφερόμενος εις τον ήδη δοθέντα όρκον του, εν γνώσει καταθέτει ψευδή ή αρνείται ή αποκρύπτει τα αληθή. 3.Προς τον όρκον εξομοιούνται η επί τη ιερωσύνη των διαβεβαίωσις των κληρικών και η υπό του Νόμου αντί όρκου επιτρεπομένη και θέσιν αυτού επέχουσα διαβεβαίωσις των οπαδών θρησκευμάτων μη επιτρεπόντων όρκον, ως και πάσα διαβεβαίωσις αναπληρούσα τον όρκον κατά τας διατάξεις της δικονομίας. Ψευδής ανώμοτος κατάθεσις «Άρθρ.225.-1.Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους τιμωρείται: α) όποιος, όταν εξετάζεται χωρίς όρκο ως διάδικος ή μάρτυρας από αρχή αρμόδια να ενεργεί τέτοια εξέταση, εν γνώσει του καταθέτει ψέματα ή αρνείται ή αποκρύπτει την αλήθεια. β) όποιος δηλώνει πως είναι έτοιμος να δώσει στο δικαστήριο ψευδή όρκο, που όμως δεν έδωσε, γιατί ο αντίδικος τον δέχτηκε σαν δοσμένο. 2. Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή με χρηματική ποινή τιμωρείται όποιος, σε κάθε άλλη περίπτωση, όταν εξετάζεται από κάποια αρχή ή από εξουσιοδοτημένο όργανό της ή όταν αναφέρεται σε αυτήν, εκθέτει εν γνώσει του ψέματα ή αρνείται ή αποκρύπτει την αλήθεια. Με την ίδια ποινή τιμωρείται όποιος εμφανίζεται ως μάρτυρας ενώπιον κάποιας αρχής και αρνείται επίμονα να δώσει τη μαρτυρία του ή τον όρκο της μαρτυρίας του». Το άρθρ.225 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. (Αντί για τη σελ. 51(ζ) Σελ. 51(η) Τεύχος 1398 Σελ. 17 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Ψευδορκία κλπ. πραγματογνώμονος και  ερμηνέως Άρθρ.226.-«΄Οποιος ως πραγματογνώμονας ή διερμηνέας εν γνώσει εκθέτει με όρκο ψέματα ή αποκρύπτει την αλήθεια, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. 2.Η διάταξις του άρθρ. 67 έχει εν προκειμένω ανάλογον εφαρμογήν. «3. Αν η ψευδής γνωμοδότηση του πραγματογνώμονα ή η ψευδής μετάφραση του διερμηνέα έγιναν χωρίς όρκο, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών». Η παρ.3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.4 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. Άρθρ.227.-«1.Στις περιπτώσεις των άρθρ. 224 και 226 παρ. 1 επιβάλλεται στον υπαίτιο και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για ένα έως πέντε έτη». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.5 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. 2.Εις τας περιπτώσεις του άρθρ. 225 η πράξις μένει ατιμώρητος, εάν ο υπαίτιος ελευθέρα θελήσει ανεκάλεσε την ψευδή έκθεσιν δια νέας τοιαύτης ενώπιον της αυτής αρχής. Η τοιαύτη ανάκλησις δεν απαλλάσσει της ποινής τον υπαίτιον, εάν είτε εξεδόθη ήδη απόφασις παρά της αρχής είτε επήλθεν εις άλλον έννομός τις επιβλαβής συνέπεια. 3.Εάν ο υπαίτιος των εν άρθρ. 224 παρ. 2 και 225 πράξεων εξετέλεσε ταύτας, ίνα αποτρέψη ποινικήν ευθύνην εαυτού ή τινός των οικείων του, το δικαστήριον δύναται ν’ απαλλάξη αυτόν πάσης ποινής. Παραπλάνησις εις ψευδορκίαν Άρθρον 16 Τόπος τελέσεως της πράξεως Ως τόπος τελέσεως της πράξεως θεωρείται ο τόπος, ένθα ο υπαίτιος προέβη εν όλω ή εν μέρει εις την αξιόποινον ενέργειαν ή παράλειψιν, και ο τόπος, ένθα επήλθεν ή, εν περιπτώσει αποπείρας, έδει κατά την πρόθεσιν του υπαιτίου να επέλθη το αξιόποινον αποτέλεσμα. (Αντί για τη σελ. 23(γ) Σελ. 23(δ) Τεύχος 1365 Σελ. 3 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Άρθρ.228.-1.Ο εκ προθέσεως παρασύρων τινά εις την εκ πλάνης δόσιν ψευδούς όρκου, κατά τα εν άρθρ. 224 εκτιθέμενα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατά τας περί ηθικής αυτουργίας διατάξεις. 2.Ο δι’ οιουδήποτε μέσου προσπαθών να πείση τινά εις διάπραξιν του εν τω άρθρ. 224 και 226 παρ. 1 εγκλήματος, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Σελ. 52(η) Τεύχος 1398 Σελ. 18 Ψευδής καταμήνυσις Άρθρ.229.-«1.΄Οποιος εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι’ αυτόν ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του γι’ αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.6 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46. 2.Δια της αυτής ποινής τιμωρείται, όστις, προς τον αυτόν σκοπόν, εν γνώσει και ψευδώς καθιστά άλλον ύποπτον παρά τη αρχή επί αξιοποίνω πράξει ή πειθαρχική παραβάσει δι’ υποβολής, αλλοιώσεως ή αποκρύψεως αποδεικτικού μέσου. 3.Επί τη αιτήσει του παθόντος δύναται το δικαστήριον να επιτρέψη τούτω τη δαπάνη του καταδικασθέντος δημοσίευσιν της αποφάσεως. 4.Το προς δημοσίευσιν δικαίωμα δαπάνη του καταδικασθέντος αποσβέννυται, εάν αύτη δεν γίνη εντός τριών μηνών από της εις τον παθόντα επιδόσεως της τελεσιδίκου αποφάσεως. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρ.230.-Όστις, χωρίς να καθιστά άλλον ύποπτον, παριστά εν γνώσει ψευδώς εις την αρχήν ότι διεπράχθη κακούργημα ή πλημέλλημα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. Υπόθαλψις εγκληματίου Άρθρ.231.-1.Ο εν γνώσει ματαιών την επί κακουργήματι ή πλημμελήματι διαπραχθέντι παρ’ ετέρου δίωξιν αυτού ή την εκτέλεσιν της εις τούτον επιβληθείσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας (άρθρ. 6976 και 122) τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. 2.Η υπόθαλψις μένει ατιμώρητος, εάν ετελέσθη υπέρ οικείου τινός του υπαιτίου αυτής. Παρασιώπησις εγκλημάτων Άρθρ.232.-1.Όστις, λαβών κατά τρόπον άξιον πίστεως γνώσιν κακουργήματος μελετωμένου ή του οποίου η εκτέλεσις ήρξατο ήδη και εν χρόνω τοιούτων, ώστε να είναι εισέτι δυνατή η πρόληψις της τελέσεως ή του αποτελέσματος αυτού, παραλείπει να αναγγείλη τούτο εγκαίρως εις την αρχήν, εάν το κακούργημα τούτο ετελέσθη ή εγένετο απόπειρα αυτού, αδιαφόρως αν ο πράξας το κακούργημα επισύρη καθ’ εαυτού ποινήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. 2.Η παράλειψις αύτη μένει ατιμώρητος, εάν η προς την αρχήν αναγγελία θα αφεώρα οικείον του παραλιπόντος αυτήν. Άρθρ.232Α.-(Καταργήθηκε από το εδάφ. α΄, της παρ. 9 άρθρ. 33, Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 207, κατωτ. αριθ. 29). «Άρθρ.232Α.-1.Όποιος με πρόθεση δεν συμμορφώθηκε σε προσωρινή διαταγή δικαστή ή δικαστηρίου ή σε διάταξη δικαστικής αποφάσεως, με την οποία υποχρεώθηκε σε παράλειψη ή σε ανοχή ή σε πράξη που δεν μπορεί να γίνει από τρίτο πρόσωπο και η επιχείρησή της εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούλησή του ή σε διάταξη εισαγγελέα σχετική με την προσωρινή ρύθμιση της νομής μεταξύ ιδιώτη και Δημόσιου ή Ο.Τ.Α. ή άλλου Ν.Π.Δ.Δ., τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. 2.Η διάταξη της προηγούμενης παραγράφου δεν εφαρμόζεται όταν η πράξη συνιστάται στην αποκατάσταση της έγγαμης συμβίωσης ή εξαρτάται από την ύπαρξη στο πρόσωπο του αρνούμενου να συμμορφωθεί ιδιαίτερων προϋποθέσεων για να ασκήσει τις τεχνικές, καλλιτεχνικές ή επιστημονικές ικανότητές του και η άρνησή του δεν οφείλεται σε δυστροπία του». Το άρθρ. 232Α, προστέθηκε από την παρ. 9 του άρθρ. 2, του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), κατωτ. αριθ. 34. Απιστία δικηγόρου Άρθρ.233.-Δικηγόρος ή άλλος νομικός παραστάτης εκ προθέσεως βλάπτων εκείνον, των συμφερόντων του οποίου έχει αναλάβει την νομικήν προστασίαν, ή κατά την αυτήν ένδικον υπόθεσιν δια συμβουλών ή αντιλήψεως βοηθών αμφοτέρους τους διαδίκους, είτε συγχρόνως, είτε διαδοχικώς, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Εάν όμως ενήργησε κατά συνεννόησιν μετά των εχόντων αντίθετα συμφέροντα ή χάριν κέρδους, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Παραβίασις της μυστικότητος δικαστικών  συνεδριάσεων Άρθρ.234.-Με φυλάκισιν μέχρις εξ μηνών ή με χρηματικήν ποινήν τιμωρείται, όστις καθ’ οιονδήποτε τρόπον δημοσιεύει έκθεσιν περί δικαστικής συνεδριάσεως διεξαχθείσης κεκλεισμένων των θυρών ή οιονδήποτε έγγραφον τοιαύτης δίκης, πλην εάν επιτρέψη την δημοσίευσιν το παρ’ ω διεξάγεται η δίκη δικαστήριον. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ΄ Εγκλήματα περί την υπηρεσίαν Δωροδοκία χάριν νομίμων πράξεων Για την καταπολέμηση της δωροδοκίας στην οποία ενέχονται υπάλληλοι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, βλ. Νόμ.-2802/2000 (ΦΕΚ Α΄ 47), κατωτ.σελ.122,71 και Νόμ.2803/2000   (ΦΕΚ Α΄ 48),κατωτ.σελ.122,72. «Άρθρ.235.-Παθητική δωροδοκία. Τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ο υπάλληλος, ο οποίος, κατά παράβαση των καθηκόντων τουζητεί ή λαμβάνει, άμεσα ή με τη μεσολάβηση τρίτου, για τον εαυτόν του ή για τρίτο, ωφελήματα οποιασδήποτε φύσης ή δέχεται υπόσχεση τούτων, προκειμένου να προβεί σε ενέργεια ή παράλειψη που ανάγεται στα καθήκοντά του ή αντίκειται σε αυτά». Το άρθρ.235 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρο δεύτερο Νόμ.2802/2-3 Μαρτ.2000 (ΦΕΚ Α 47),κατωτ.σελ.122,71. (Μετά τη σελ. 52(η) Σελ. 52,01 Τεύχος 1398 Σελ. 19 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Δωροδοκία χάριν παρανόμων πράξεων «Άρθρ.236.-Ενεργητική δωροδοκία. Με την ποινή του άρθρ.235 τιμωρείται όποιος υπόσχεται ή παρέχει σε υπάλληλο, άμεσα ή με τη μεσολάβηση τρίτου, οποιασδήποτε φύσης ωφελήματα για τον εαυτό του ή για τρίτο, προκειμένου ο υπάλληλος, κατά παράβαση των καθηκόντων του, να προβεί σε ενέργεια ή παράλειψη που ανάγεται στα καθήκοντά του ή αντίκειται σε αυτά. Η πράξη μένει ατιμώρητη, αν αυτός με δική του θέληση και πριν εξετασθεί οπωσδήποτε για την πράξη την αναγγείλει στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών ή σε οποιονδήποτε ανακριτικό υπάλληλο ή άλλη αρμόδια αρχή, εγχειρίζοντας έγγραφη αναφορά ή προφορικά οπότε συντάσσεται σχετική έκθεση. Στην περίπτωση αυτή το δώρο ή το ωφέλημα που τυχόν κατασχέθηκε ή έχει παραδοθεί στον ανακριτή αποδίδεται σε αυτόν που το έδωσε και δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή η διάταξη του άρθρ.238». Το άρθρ.236 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρον 17 Χρόνος τελέσεως της πράξεως Ως χρόνος τελέσεως της πράξεως θεωρείται εκείνος καθ’ον ο υπαίτιος ενήργησεν ή ώφειλε να ενεργήση, όντος αδιαφόρου του χρόνου, καθ’ ον επήλθε το αποτέλεσμα, «εκτός αν ορίζεται άλλως». Οι μέσα σε « » λέξεις προστέθηκαν από το εδάφ. β΄, της παρ. 5 άρθρ. 20 Νόμ. 2331/1995, ΦΕΚ Α΄ 173, (κατωτ. αριθ. 31). άρθρο δεύτερο Νόμ.2802/2-3 Μαρτ.2000 (ΦΕΚ Α 47),κατωτ.σελ.122,71. Σελ. 52,02 Τεύχος 1398 Σελ. 20 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Δωροδοκία δικαστού «Άρθρ.237.-1.Εκείνος που καλείται κατά το νόμο να εκτελέσει δικαστικά καθήκοντα ή ο διαιτητής, αν απαιτήσουν ή δεχθούν δώρα ή άλλα ωφελήματα που δεν δικαιούνται ή  την υπόσχεση ότι θα τα λάβουν με το σκοπό να διεξαχθεί ή να κριθεί μια υπόθεση που τους έχει ανατεθεί υπέρ ή εναντίον κάποιου, τιμωρούνται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή από εκατό χιλιάδες έως ένα εκατομμύριο ευρώ. 2.Με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών τιμωρείται όποιος για το σκοπό που αναφέρθηκε προσφέρει, υπόσχεται, διαμεσολαβεί ή δίνει τέτοια δώρα ή ωφελήματα σε κάποιο από τα πρόσωπα της παρ.1 ή σε οικείο τους». Το άρθρ.237 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.7 άρθρ.1 Νόμ.3327/11-11 Μαρτ.2005 (ΦΕΚ Α΄70), κατωτ.αριθ.46 Άρθρον 238 Δήμευσις δώρου Εν τοις θέμασι των άρθρ. 235, 236, 237 διατάσσεται εν τη αποφάσει ή δήμευσις των δοθέντων δώρων ή της αξίας αυτών. Άρθρον 239 Κατάχρησις εξουσίας Υπάλληλος εις τα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξις ή ανάκρισις αξιοποίνων πράξεων: α)εάν μετεχειρίσθη παρανόμως εκβιαστικά μέσα, όπως επιτύχη οιονδήποτε έγγραφον ή προφορικήν κατάθεσιν κατηγορουμένου, μάρτυρος ή πραγματογνώμονος, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, «εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα κατά τα άρθρ. 137Α και 137Β». Η μέσα σε « » φράση προστέθηκε από το άρθρ. 5 Νόμ. 1500/1984 (ΦΕΚ Α΄ 191), κατωτ. αριθ. 26. β΄)εάν εν γνώσει εξέθηκεν αθώόν τινα εις δίωξιν ή τιμώρησιν, ή παρέλιπε την δίωξιν υπαιτίου τινός, ή επέφερε την εκ της τιμωρήσεως απαλλαγήν του, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. Άρθρον 240 Παραβάσεις περί την εκτέλεσιν ποινών 1.Υπάλληλος, εις τα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η εκτέλεσις των ποινών, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός μηνός, εάν εν γνώσει παρανόμως προέβη εις την εκτέλεσιν ποινής τινος ή παρέλιπεν αυτήν. -2.Εάν όμως η παρόνομος εκτέλεσις προήλθεν εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις ενός έτους ή χρηματική ποινή. Άρθρον 241 Παραβίασις οικιακού ασύλου Υπάλληλος, όστις παρά τας εις τον νόμον διατεταγμένας περιπτώσεις και άνευ των νομίμων διατυπώσεων εισέρχεται ως τοιούτος εις την κατοικίαν ετέρου, άκοντος τούτου, τιμωρείται δια φυλακίσεως τριών μηνών μέχρι δύο ετών. Άρθρον 242 Ψευδής βεβαίωσις, νόθευσις κλπ 1.Υπάλληλος, εις τα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η έκδοσις ή σύνταξις ωρισμένων δημοσίων εγγράφων, όστις εν τοιούτω εγγράφω εκ προθέσεως βεβαιοί ψευδώς περιστατικόν δυνάμενον να έχη εννόμους συνεπείας, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους. -2.Δια της αυτής ποινής τιμωρείται ο υπάλληλος ο εκ προθέσεως νοθεύων, καταστρέφων, βλάπτων ή υπεξάγων έγγραφον εμπιστευθέν ή προσιτόν αυτώ ως εκ της υπηρεσίας του.3.Εάν όμως ο υπαίτιος τινός των εν παρ. 1 και 2 πράξεων εσκόπει να περιποιήση εις εαυτόν ή εις άλλον αθέμιτον όφελος ή να βλάψη παρανόμως έτερον, επιβάλλεται κάθειρξις «εάν το συνολικό όφελος ή η συνολική βλάβη υπερβαίνουν το ποσό των 25.000.000 δραχμ.». Οι μέσα σε «» λέξεις προστέθηκαν από την περίπτ. β παρ. 7 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32 και συμπληρώθηκαν από την παρ. 6 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. 4.Με την εν παρ. 1 ποινήν τιμωρείται ο εν γνώσει ποιούμενος χρήσιν του πλαστού ή νοθευθέντος ή υπεξαχθέντος εγγράφου. Άρθρον 243 Παράλειψις βεβαιώσεως ταυτότητος Υπάλληλος, εις τα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η έκδοσις ή σύνταξις δημοσίων εγγράφων, παραλιπών κατ’ αυτήν να βεβαιωθή, όταν και όπως ο νόμος απαιτή, περί της ταυτότητος προσώπου αναφερομένου εν τω εγγράφω, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. (Αντί για τη σελ. 53(δ) Σελ. 53(ε) Τεύχος 1398 Σελ. 21 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Άρθρον 244 Καταπίεσις Υπάλληλος εν γνώσει εισπράττων μη οφειλομένους φόρους, δασμούς, τέλη ή άλλα φορολογήματα, δικαστικά έξοδα ή οιαδήποτε δικαιώματα τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Σελ. 54(ε) Τεύχος 1398 Σελ. 22 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 245 1.Αι εν τω άρθρω 244 ποιναί επιβάλλονται και κατ’ εκείνων των υπαλλήλων οίτινες καταλείπουσι την ενέργειαν τινός των εν αυτώ αναφερομένων εισπράξεων εις τους παρ’ αυτών διοριζομένους γραφείς ή βοηθούς, εάν ούτοι εν γνώσει του υπαλλήλου εισέπραξαν μη οφειλόμενον. -2.Οι γραφείς και οι βοηθοί ούτοι, εισπράξαντες εν γνώσει μη οφειλόμενον, τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. άρθρον 218 του κώδικος περιλαμβάνει λόγω της γενικής αυτού διατυπώσεως και τα ξένα γραμματόσημα ή ένσημα. 3.Τον νόμον ΑΡΚΒ΄, περί αδικημάτων ασφαλείας σιδηροδρόμων, πλην του άρθρου 5 και το άρθρον 1 του νόμου ΑΡΟΒ΄, των εν αυτοίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό των άρθρων 291 και 292 ποινικού κώδικος. 4.Το άρθρον 9 του νόμου ΑΤΙΒ΄ περί αδικημάτων κατά της ασφαλείας υποβρυχίων καλωδίων, της περιπτώσεως προβλεπομένης υπό του άρθρου 292 του ποινικού κώδικος. 5.Το άρθρον 5 του νόμου ΓΩΛΖ΄ και άρθρον 34 εδαφ. δ΄ του νόμου 3632 περί συμβατικού τόκου, τοκογλυφίας κλπ., της περιπτώσεως προβλεπομένης υπό του άρθρου 406 ποινικού κώδικος. 6.Τα άρθρα 9-10 του νόμου 202 περί τροποποιήσεως διατάξεων του δικαστ. οργανισμού και το άρθρον 60 του νόμου 6094, ως περιλαμβάνοντα περιπτώσεις προβλεπομένας υπό του άρθρου 236 ποινικού κώδικος. 7.Τον νόμον 755. 8.Τον νόμον 1592 περί μονομαχίας, πλην των άρθρων 7 και 8. 9.Τα άρθρα 1-7 του νόμου 1681 περί αλητείας και επαιτείας και το άρθρον 4 του νόμου 1682, των περιπτώσεων προβλεπομένων υπό των άρθρων 407 έως 409 ποινικού κώδικος, ως και το άρθρον 5 του νόμου 1682, άτε μη έχον πεδίον εφαρμογής μετά την κατάργησιν των άρθρων 1 και 2 αυτού δια του άρθρου 68 του αναγκ. νόμου 2724 του 1940. 10.Τον νόμον 2111 περί αδικημάτων κατά της ελευθερίας της εργασίας, ως προβλεπομένων των εν λόγω αδικημάτων υπό των άρθρων 330 επ. και 332 ποινικού κώδικος.  Σελ. 16 11.Το άρθρ. 1 του ν. 2918 περί τροποποιήσεως του νόμου ΓΦΑ΄ και 389 περί Λιμενικού Ταμείου Πειραιώς, ως προβλεπομένων των περιπτώσεων υπό του Άρθρον 18 Διαίρεσις των αξιοποίνων πράξεων Πάσα πράξις τιμωρουμένη δια της ποινής του θανάτου ή της καθείρξεως είναι κακούργημα. "Κάθε πράξη που τιμωρείται με φυλάκιση ή με χρηματική ποινή ή με περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων είναι πλημμέλημα.". Πάσα πράξις τιμωρουμένη δια κρατήσεως ή προστίμου είναι πταίσμα. Το μέσα σε «» εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Άρθρον 246 Δια φυλακίσεως τιμωρείται ο υπάλληλος, όστις, εκτός της περιπτώσεως του άρθρου 258, κατά την παράδοσιν χρημάτων ή άλλων πραγμάτων εν γνώσει και εκ προθέσεως παρακρατεί το όλον ή μέρος των παραδοτέων χρημάτων ή πραγμάτων. Άρθρον 247 Απεργία δημοσίων υπαλλήλων 1.Δημόσιοι υπάλληλοι, οίτινες τρεις τουλάχιστον κατά κοινήν σύσκεψιν και απόφασιν και επί των σκοπώ του να εμποδίσωσιν ή διακόψωσι την λειτουργίαν δημοσίας τινος υπηρεσίας α΄)εζήτησαν την από της υπηρεσίας παραίτησίν των ή β΄)εγκατέλιπον την άσκησιν της ανατεθειμένης αυτοίς υπηρεσίας ή γ΄)παρημέλησαν την εκτέλεσιν των υπηρεσιακών αυτών καθηκόντων ή δ΄)προέρχονται οπωσδήποτε εις συνεννόησιν προς κήρυξιν απεργίας ή απειλούσι την κήρυξιν τοιαύτης, ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον συνδέουσιν αμέσως ή εμμέσως την αποδοχήν αιτημάτων  με εγκατάλειψιν των έργων των, τιμωρούνται  με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους. -2.Με την αυτήν  ποινήν τιμωρείται και πας δημόσιος υπάλληλος  προσχωρών εκ των υστέρων εις τινα των εν τη προηγουμένη παραγράφω πράξεων. -3.Μέλη του διοικητικού συμβουλίου σωματείου ή ενώσεως δημοσίων υπαλλήλων αποφασίσαντα την κήρυξιν απεργίας, τιμωρούνται με φυλάκισιν τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματικήν ποινήν. Δια την καταβολήν της χρηματικής ποινής ευθύνεται το σωματείον ή η ένωσις εις ολόκληρον  μετά των καταδικασθέντων. -4.Η καταδίκη εις οιανδήποτε ποινήν   επί   τινι   των   εν   § §   1-3 πράξεων   συνεπάγεται και την πρόσκαιρον στέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων (άρθρα 61-65). Άρθρον 248 Παραβάσεις των ταχυδρομικών υπαλλήλων Ταχυδρομικός υπάλληλος, όστις παρανόμως ανοίγει, υπεξάγει ή καταστρέφει επιστολήν ή έτερον αντικείμενον εμπεπιστευμένον εις το ταχυδρομείον και προσιτόν αυτώ ως εκ της υπηρεσίας του, ή εν γνώσει επιτρέπει εις άλλον την επιχείρησιν τοιαύτης πράξεως ή βοηθεί αυτήν ή γνωρίζων ως εκ της υπηρεσίας του, γνωστοποιεί εις τρίτον το περιεχόμενον κεκλεισμένου τοιούτου αντικειμένου, τιμωρείται (δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών). Η προβλεπόμενη από το άνω άρθρο μέσα σε παρένθεση ποινή αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους από το άρθρ. 2 Νόμ. 1291/1-4 Οκτ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 122). Άρθρον 249 Παραβάσεις των τηλεγραφικών υπαλλήλων Τηλεγραφικός υπάλληλος, όστις παρανόμως ανοίγει, υπεξάγει ή καταστρέφει τηλεγράφημα εμπεπιστευμένον εις τηλεγραφικόν γραφείον και προσιτόν αυτώ ως εκ της υπηρεσίας του, ή εν γνώσει επιτρέπει εις άλλον την επιχείρησιν τοιαύτης πράξεως ή βοηθεί αυτήν, ή γνωρίζων ως εκ της υπηρεσίας του, γνωστοποιεί εις τρίτον το περιεχόμενον τοιούτου τηλεγραφήματος τιμωρείται (δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών). Η προβλεπόμενη από το άνω άρθρο μέσα σε παρένθεση ποινή αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους από το άρθρ. 2 Νόμ. 1291/1-4 Οκτ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 122). Άρθρον 250 Παραβάσεις των τηλεφωνικών υπαλλήλων Τηλεφωνικός υπάλληλος γνωρίζων ως εκ της υπηρεσίας του και παρανόμως γνωστοποιών εις τρίτον το περιεχόμενον ανακοινώσεως τηλεφωνικώς ενεργηθείσης, ή εν γνώσει επιτρέπων εις τρίτον να γίνη ακροατής τοιαύτης ανακοινώσεως, τιμωρείται δια (φυλακίσεως μέχρι τριών ετών). Η προβλεπόμενη από το άνω άρθρο μέσα σε παρένθεση () ποινή αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους από το άρθρ. 2 Νόμ. 1291/1-4 Οκτ. 1982(ΦΕΚ Α΄ 122). (Αντί για τη σελ.54,01) Σελ. 54,01(α) Τεύχος 1365 Σελ. 25 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Άρθρον 251 Παραβίασις του δικαστικού απορρήτου 1.Ο προς εκτέλεσιν δικαστικών καθηκόντων κατά νόμον καλούμενος, γνωστοποιών ετέρω απόρρητα διασκέψεως ή ψηφοφορίας, της οποίας μετέσχε, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. -2.Δια της αυτής ποινής τιμωρείται ο εις τοιαύτην διάσκεψιν ή ψηφοφορίαν λόγω των καθηκόντων του παριστάμενος, εάν γνωστοποιήση εις έτερον απόρρητα αυτής. Άρθρον 252 Παραβίασις υπηρεσιακού απορρήτου Υπάλληλος, όστις εκτός των περιπτώσεων των άρθρ. 248, 249, 250 και 251, εναντίον των καθηκόντων του, καθιστά γνωστόν εις άλλον: α΄)πράγμα, το οποίον μόνον ως εκ της υπηρεσίας του γνωρίζει ή β΄)έγγραφον διαπεπιστευμένον ή προσιτόν αυτώ ως εκ της υπηρεσίας του, εάν τινα των πράξεων τούτων εξετέλεσε με σκοπόν ιδίας ωφελείας ή βλάβης του κράτους ή ετέρου προσώπου, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Άρθρον 253 Αι εν άρθροις 248 έως και 252 παραβιάσεις απορρήτων τιμωρούνται και εάν ετελέσθησαν μετά την εκ της υπηρεσίας αποχώρησιν του υπαλλήλου. Άρθρον 254 Αποσιώπησις λόγου εξαιρέσεως Υπάλληλος, δια τον οποίον υφίσταται κατά νόμον επί τινος υποθέσεως λόγος εξαιρέσεως, αποσιωπών εν γνώσει το περιστατικόν τούτο και ενεργών εν τη υποθέσει ταύτη τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών εάν η αποσιώπησις εγένετο επί σκοπώ αθεμίτου ωφελείας αυτού ή ετέρου τινός ή προς βλάβην άλλου. Άρθρον 19 Ποινικός χαρακτήρ εκδικασθείσης πράξεως Αν πράξις τις εκδικασθείσα είναι κακούργημα ή πλημμέλημα κρίνεται επί τη βάσει της εν τω νόμω καθοριζομένης δια ταύτην βαρυτέρας ποινής και ουχί της υπό του δικαστού καταγωνσθείσης τυχόν ελαφροτέρας ένεκα ελαφρυντικών περιστάσεων (άρθρ. 84) ή οιουδήποτε άλλου λόγου μειώσεως της ποινής κατ’ άρθρ. 83. Το αυτό ισχύει και εν τη περιπτώσει καταδίκης εις περιορισμόν εντός ψυχιατρικού καταστήματος κατ’ άρθρ. 38. Άρθρον255 Αθέμιτος συμμετοχή Υπάλληλος, όστις αμέσως ή εμμέσως, και ιδία δι’ υποβολής ετέρου προσώπου ή δια πράξεων κεκαλυμμένων συμμετέσχεν εις πλειστηριασμόν, μίσθωσιν, δημοπρασίαν ή άλλην οιανδήποτε πράξιν, εφ’ ης ασκεί τα καθήκοντα της υπηρεσίας του, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και δια χρηματικής ποινής. Σελ. 54,02(α) Τεύχος 1365 Σελ. 26 Άρθρον 256 Απιστία περί την υπηρεσίαν. Υπάλληλος, όστις κατά τον προσδιορισμόν, την είσπραξιν ή διαχείρισιν φόρων, δασμών, τελών ή άλλων φορολογημάτων ή οιωνδήποτε εσόδων ελαττώνει εν γνώσει προς όφελος εαυτού ή άλλου την δημοσίαν, δημοτική ή κοινοτικήν περιουσίαν, της οποίας είναι διαπεπιστευμένος την διαχείρισιν τιμωρείται α)δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών, «εάν δε  η ελάττωσις είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών», «γ (β)Με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, αν: α)ο υπαίτιος μεταχειρίστηκε ιδιαίτερα τεχνάσματα και η ελάττωση της περιουσίας είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας ανώτερης συνολικά των 5.000.000 δραχμών ή β)το αντικείμενο της πράξης έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των 25.000.000 δραχμ.». Η μέσα σε «» φράση της περιπτ.α΄ απετέλεσε την περίπτ.β΄ του Κωδικοποιημένου με το Π.Δ.283/1985, κατωτ.αριθ.27, κειμένου η δε υπάρχουσα περίπτ.β΄, ως περίπτ.γ΄ πλέον, αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α της παρ. 5 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Εκμετάλλευσις διαπεπιστευμένων Άρθρ.257.-Υπάλληλος όστις άνευ προθέσεως υπεξαιρέσεως ή απιστίας, τοκίζει ή κατ’ άλλον τρόπον μεταχειρίζεται προς όφελός του ή παραχωρεί εις άλλον προς χρήσιν χρήματα ή πράγματα διαπεπιστευμένα εις αυτόν λόγω της υπηρεσίας του τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Υπεξαίρεσις εν τη υπηρεσία Άρθρ.258.-Υπάλληλος, παρανόμως ιδιοποιούμενος χρήματα ή έτερα κινητά πράγματα, άτινα υπό την ιδιότητά του ταύτην έλαβεν ή κατέχει, και αν έτι δεν ήτο αρμόδιος προς τούτο, τιμωρείται: α)δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών, «εάν δε το αντικείμενον της πράξεως είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών», «γ(β)Με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, αν: α)ο υπαίτιος μεταχειρίστηκε ιδιαίτερα τεχνάσματα και το αντικείμενο της πράξης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας συνολικά ανώτερης των 5.000.000 δραχμ. ή το αντικείμενο της πράξης έχει αξία μεγαλύτερη των 25.000.000 δραχμ.». Η μέσα σε «» φράση της περιπτ.α΄ απετέλεσε την περίπτ.β΄ του Κωδικοποιημένου με το Π.Δ.283/1985, κατωτ.αριθ.27, κειμένου η δε υπάρχουσα περίπτ.β΄, ως περίπτ.γ΄ πλέον, αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α της παρ. 5 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Παράβασις καθήκοντος Άρθρ.259.-Υπάλληλος εκ προθέσεως παραβαίνων τα καθήκοντα της υπηρεσίας αυτού προς τον σκοπόν όπως περιποιήση εις εαυτόν ή εις άλλον παράνομον όφελος ή όπως βλάψη το κράτος ή άλλον τινά, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, εάν η πράξις αύτη δεν τιμωρείται υφ’ ετέρας ποινικής διατάξεως. Ανυποταξία εις πολιτικήν αρχήν Άρθρ.260.-Στρατιωτικός διοικητής αξιωματικός ή υπαξιωματικός ή αστυνομικός υπάλληλος, παραλείπων να συναθροίση και να μεταχειρισθή την υπό τας διαταγάς του τελούσαν ένοπλον ή αστυνομικήν δύναμιν, καίτοι νομίμως προσκληθείς εις τούτο παρά της αρμοδίας πολιτικής αρχής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Παρότρυνσις υφισταμένων και ανοχή Άρθρ.261.-Υπάλληλος προσπαθών να πείση έτερον τοιούτον, υφιστάμενον αυτώ ή υπό τον υπηρεσιακόν αυτού έλεγχον τελούντα, εις διάπραξίν τινος των εν άρθρ. 235 έως και 260 εγκλημάτων ή εν γνώσει ανεχόμενος την υπ’ αυτού διάπραξίν τινος τούτων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών εάν η πράξις δεν υποπίπτη εις ετέραν διάταξιν του ποινικού Νόμου, τιμωρούσαν αυτήν δια βαρυτέρας ποινής. Γενικαί διατάξεις Άρθρ.262.-Εάν υπάλληλος καταστή, εν τη ασκήσει της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος της ιδιότητός του, εκ προθέσεως υπαίτιος κακουργήματος ή πλημμελήματος προβλεπομένου εν ετέρω κεφαλαίω του παρόντος κώδικος, επαυξάνεται ο ανώτατος όρος της εν τω Νόμω αναγραφομένης δια την πράξιν ποινής κατά το ήμισυ, δεν δύναται όμως να υπερβή τον γενικώς καθωρισμένον ανώτατον όρον εκάστου είδους ποινής. Άρθρ.263.-Οσάκις το δικαστήριον επιβάλλει δια τινα των εν άρθρ. 235 μέχρι και 261 πράξεων ποινήν φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, δύναται συγχρόνως να απαγγείλη και πρόσκαιρον αποστέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων (άρθρ. 61).  Άρθρ.263α.-«Για την εφαρμογή των άρθρ. 235, 236, 239, 241, 242, 243, 245, 246, 252, 253, 255, 256, 257, 258, 259, 261, 262 και 263 υπάλληλοι θεωρούνται, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρ. 13, οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι κοινοτήτων και όσοι υπηρετούν μόνιμα ή πρόσκαιρα και με οποιαδήποτε ιδιότητα: α)σε επιχειρήσεις ή οργανισμούς που ανήκουν στο Κράτος, σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή σε νομικά πρόσωπα δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου και που εξυπηρετούν με αποκλειστική ή προνομιακή εκμετάλλευση την προμήθεια ή την παροχή στο κοινό νερού, φωτισμού θερμότητας, κινητήριας δύναμης ή μέσων συγκοινωνίας ή επικοινωνίας ή μαζικής ενημέρωσης, β)σε τράπεζες που εδρεύουν στην ημεδαπή κατά το νόμο ή το καταστατικό τους, γ)σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ιδρύθηκαν από το Δημόσιο, από νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου και από νομικά πρόσωπα αναφερόμενα στα προηγούμενα εδάφια, εφ’ όσον τα ιδρυτικά νομικά πρόσωπα συμμετέχουν στη διοίκησή τους ή, αν πρόκειται για ανώνυμη εταιρία, στο κεφάλαιό της ή τα ιδρυμένα αυτά νομικά πρόσωπα είναι επιφορτισμένα με εκτέλεση κρατικών προγραμμάτων οικονομικής ανασυγκρότησης ή ανάπτυξης, δ)σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου στα οποία κατά τις κείμενες διατάξεις μπορούν να διατεθούν από το Δημόσιο, από νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου ή από τις πιο πάνω τράπεζες επιχορηγήσεις ή χρηματοδοτήσεις». Το άρθρ. 263α αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 4 Νόμ. 1738/18-20 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 200), τόμ. 1 σελ. 116,51 (Αντί για τη σελ. 55(θ) Σελ. 55(ι) Τεύχος 1365 Σελ. 27 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ΄ Κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα Εμπρησμός Άρθρον 20 Λόγοι αποκλείοντες το άδικον της πράξεως Πλην των εν τω παρόντι κώδικι (άρθρα 21, 22, 25, 304, § § 4 και 5, 308 § 4)αναφερομένων περιπτώσεων, ο άδικος χαρακτήρ της πράξεως αποκλείεται και οσάκις αύτη αποτελεί ενάσκησιν δικαιώματος ή εκπλήρωσιν καθήκοντος επιβεβλημένου υπό του νόμου. Σελ. 24(δ) Τεύχος 1365 Σελ. 4 Άρθρ.264.-Ο εκ προθέσεως προξενών πυρκαϊάν τιμωρείται: α)Δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος εις ξένα πράγματα. β)Δια καθείρξεως, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου. γ)Δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου τουλάχιστον δέκα ετών αν εις την περίπτωσιν του στοιχ. β΄ επήλθε θάνατος. Εμπρησμός εις δάση Άρθρ.265.-«1.Με την επιφύλαξη της βαρύτερης τιμωρίας κατά τους όρους του άρθρ. 264, όποιος με πρόθεση προξενεί πυρκαγιά σε δάσος ή δασική έκταση κατά την έννοια του άρθρ. 3 παρ. 1 και 2 του Νόμ. 998/1979 ή σε έκταση που έχει κηρυχθεί δασωτέα ή αναδασωτέα, κατά την έννοια της παρ. 5 του ίδιου άρθρου, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα έτη και με χρηματική ποινή από ένα έως δέκα εκατομμύρια δραχμές. Δεν επιτρέπεται μετατροπή ή αναστολή της ποινής που επιβλήθηκε και η έφεση δεν αναστέλλει την εκτέλεσή της. Αν η πράξη είχε ως επακόλουθο να εξαπλωθεί η φωτιά σε μεγάλη έκταση, επιβάλλεται κάθειρξη». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθρ. 116 του Νόμ. 1892/31-31 Ιουλ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 101), τόμ. 17 σελ.. 456, 452. Με την παρ. 3 άρθρ. 29 Νόμ. 2081/9-10 Σεπτ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 154), τόμ. 14 σελ. 50, 317, ορίστηκε ότι οι προβλεπόμενες χρηματικές ποινές της παραπάνω παρ. 1 από 1.000.000 μέχρι 10.000.000 αυξάνονται σε 5.000.000 μέχρι 50.000.000 δρχ. (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 177/24 Νοεμ. 1992). 2.Εάν η πράξις ετελέσθη εξ ιδιοτελείας ή κακοβουλίας ή η εμπρησθείσα έκτασις είναι ιδιαιτέρως μεγάλη επιβάλλεται κάθειρξις τουλάχιστον δέκα ετών». Το άρθρ. 265 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 17 Νόμ. 663/1977 (τόμ. 9 σελ. 136,05) ισχύον από 5 Αυγ. 1977. Σελ. 56(ι) Τεύχος 1365 Σελ. 28 Εμπρησμός από αμέλεια Άρθρ.266.-«1.Εάν η πράξη του άρθρ. 264 τελέστηκε από αμέλεια επιβάλλεται φυλάκιση. «2.Αν η πράξη του άρθρ. 265 παρ. 1 τελέσθηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστο δύο ετών και χρηματική ποινή από 100.000 έως 1.000.000 δραχμές, εκτός αν η πράξη τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. Μετατροπή της ποινής που επιβλήθηκε δεν επιτρέπεται». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρθρ. 116 του Νόμ. 1892/31-31 Ιουλ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 101), τόμ. 17 σελ. 456,452. Το άρθρ. 266 που είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 18 Νόμ. 663/77 (τόμ. 9 σελ. 136,05), αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Νόμ. 1272/82 (κατωτ. αριθ. 24). Με την παρ. 3 άρθρ. 29 Νόμ. 2081/9-10 Σεπτ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 154), τόμ 14 σελ. 50, 317, ορίστηκε ότι οι προβλεπόμενες χρηματικές ποινές της παραπάνω παρ. 2 από 100.000 μέχρι 1.000.000, αυξάνονται σε 1.000.000 μέχρι 10.000.000. (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 177/24 Νοεμ. 1992). 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρ.267.-Ο υπαίτιος της εν άρθρ. 266 πράξεως απαλλάσσεται πάσης ποινής, εάν ελευθέρα θελήσει καταστείλη την πυρκαϊάν ο ίδιος ή δια της ταχείας προς την αρχήν αγγελίας του δώση αφορμήν εις καταστολήν ταύτης. Πλημμύρα Άρθρ.268.-Ο εκ προθέσεως προξενών πλημμύραν τιμωρείται: α)Δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος εις ξένα πράγματα. β)Δια καθείρξεως, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου. γ)Δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου τουλάχιστον δέκα ετών, αν εις την περίπτωσιν του στοιχ. β΄ επήλθε θάνατος. Άρθρ.269.-Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν τω άρθρ. 268 πράξεως τιμωρείται δια φυλακίσεως. Έκρηξις Άρθρ.270.-«1.Ο εκ προθέσεως προξενών έκρηξιν καθ’ οιονδήποτε τρόπον και ιδία δια της χρήσεως εκρηκτικών υλών, τιμωρείται: α)Δια καθείρξεως και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 100.000 μεταλλικών δραχμών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος, εις ξένα πράγματα. β)Δια καθείρξεως τουλάχιστον 10 ετών και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 100.000 μεταλλικών δραχμών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου ή κίνδυνος εις εγκαταστάσεις κοινής ωφελείας. γ)Δια καθείρξεως ισοβίου και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 200.000 μεταλλικών δραχμών, αν εις την περίπτωσιν του στοιχ. β΄ επήλθε σωματική βλάβη ή βλάβη εις εγκαταστάσεις κοινής ωφελείας. δ)Δια της ποινής του θανάτου ή δια καθείρξεως ισοβίου και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 300.000 μεταλλικών δραχμών, αν εις την περίπτωσιν του στοιχ. β΄ επήλθε θάνατος». Το άρθρ. 270 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 364/1969 (κατωτ. αριθ. 15) Ειδικάς στερήσεις, αφορώσας υπαλλήλους ή συνταξιούχους του Κράτους ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοικήσεως ή Δημοσίας Επιχειρήσεως ή Επιχειρήσεως κοινής ωφελείας, καταδικασθέντας αμετακλήτως δια τινα των εν τω ανωτ. άρθρ. 270 προβλεπομένων πράξεων, βλ. εις Ν.Δ. 366/1969 (κατωτ. αριθ. 16). Άρθρον 21 Προσταγή Δεν είναι άδικος η πράξις, ην επιχειρεί τις προς εκτέλεσιν προσταγής δοθείσης αυτώ κατά τους νομίμους τύπους παρά της αρμοδίας αρχής, εάν ο νόμος δεν επιτρέπη εις τον προσταττόμενον να εξετάση το νόμιμον της εν λόγω προσταγής. Εν τοιαύτη περιπτώσει ως αυτουργός τιμωρείται ο προστάξας. Άρθρ.271.-Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν τω άρθρ. 270 πράξεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Παραβάσεις σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες «Άρθρ.272.-1. Όποιος κατασκευάζει, προμη-θεύεται ή κατέχει εκρηκτικές ύλες ή εκρηκτικές βόμβες με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει για να προξενήσει κοινό κίνδυνο σε ξένα πράγματα ή κίνδυνο για άνθρωπο ή να τις παραχωρήσει σε άλλον για τέτοια χρήση, τιμωρείται με κάθειρξη.  2. Όποιος κατασκευάζει, προμηθεύεται, παραδίδει, παραλαμβάνει, φυλάσσει, αποκρύπτει ή μεταφέρει εκρηκτικές ύλες ή εκρηκτικές βόμβες, για τις οποίες γνωρίζει ότι προορίζονται για την εγκληματική χρήση της παραγράφου 1, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και όποιος, ενώ γνωρίζει ότι κάποιος άλλος έχει σκοπό να κάνει εγκληματική χρήση εκρηκτικών υλών ή εκρηκτικών βομβών της παραγράφου 1, τον καθοδηγεί με οποιονδήποτε τρόπο για την κατασκευή, χρήση, προμήθεια, παράδοση, μεταφορά ή φύλαξή τους.» Το άρθρ.272 αντικαταστάθηκε ως άνω  από την παρ.1  άρθρ.3 Νόμ.2928/25-27 Ιουν.2001 (ΦΕΚ Α΄141), κατωτ.αριθ.40. Άρθρ.272Α.-(Καταργήθηκε από την παρ.2 άρθρ.3 Νόμ.2928/25-27 Ιουν.2001, ΦΕΚ Α΄141, κατωτ.αριθ.40). Κοινώς επικίνδυνος βλάβη Άρθρ.273.-Όστις εκτός των περιπτώσεων των άρθρ. 264, 268 και 270, προξενεί εκ προθέσεως βλάβην εις πράγμα, ίδιον εαυτού ή ξένον, κινητόν ή ακίνητον, τιμωρείται, αν μεν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος εις ξένα πράγματα, δια φυλακίσεως, αν δε δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου, δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, αν δε εις την περίπτωσιν ταύτην επήλθε θάνατος, δια καθείρξεως. Άρθρ.274.-Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν τω άρθρ. 273 πράξεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών ή δια χρηματικής ποινής. Άρσις ασφαλιστικών εγκαταστάσεων Άρθρ.275.-Όστις εν μεταλλείοις, εργοστασίοις ή άλλαις εργασίαις των οποίων η λειτουργία είναι επικίνδυνος εις την ζωήν των εργατών, εκ προθέσεως καταστρέφει ή οπωσδήποτε καθιστά ανεπιδέκτους χρησιμοποιήσεως εγκαταστάσεις ασφαλιστικάς κατά του τοιούτου κινδύνου ή διακόπτει την λειτουργίαν αυτών, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου δια καθείρξεως δε ισοβίου ή προσκαίρου, αν εις την περίπτωσιν ταύτην επήλθε θάνατος. (Αντί για τη σελ.56,01(α) Σελ. 56,01(β) Τεύχος 1357 Σελ. 9 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρ.276.-Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν τω άρθρ. 275 πράξεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Πρόσκλησις ναυαγίου Άρθρ.277.-Ο εκ προθέσεως επιφέρων την βύθισιν ή προσάραξιν πλοίου τιμωρείται: α)Δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, εάν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος εις ξένα πράγματα. β)Δια καθείρξεως, εάν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου. γ)Δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου τουλάχιστον δέκα ετών, εάν εις την περίπτωσιν του στοιχ. β΄ επήλθε θάνατος. Άρθρ.278.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν άρθρω 277 πράξεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Δηλητηρίασις πηγών και τροφίμων Άρθρον 22 Άμυνα 1.Δεν είναι άδικος η εν αμύνη τελουμένη πράξις.2.Άμυνα είναι η υπό του ατόμου προς υπεράσπισιν από αδίκου και παρούσης επιθέσεως, απευθυνομένης κατ’ αυτού ή άλλου αναγκαία προσβολή του επιτιθεμένου. – 3.Το αναγκαίον μέτρον της αμύνης κρίνεται εκ του βαθμού του επικινδύνου της επιθέσεως, του είδους της απειλουμένης βλάβης, του τρόπου και της εντάσεως της επιθέσεως και των λοιπών περιστάσεων. Άρθρ.279.Ο εκ προθέσεως, δηλητηριάζων πηγάς, φρέατα, κρήνας ή άλλας διοχετεύσεις ή δεξαμενάς υδάτων, τρόφιμα ή άλλα τοιαύτα πράγματα, εκ της χρήσεως των οποίων δύναται να επέλθη βλάβη εις αόριστον αριθμόν ανθρώπων, ή εισάγων εις τι των αντικειμένων τούτων άλλας ύλας, δυναμένας να επιφέρωσι το αυτό αποτέλεσμα, τιμωρείται δια καθείρξεως. Αν δ’ εκ της πράξεως επήλθε θάνατος, δύναται να επιβληθή κάθειρξις ισοβίως. Άρθρ.280.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν άρθρω 279 πράξεως τιμωρείται δια φυλακίσεως. Νοθεία τροφίμων. Άρθρ.281.1.Ο κατασκευάζων ή κατεργαζόμενος τρόφιμα, ποτά, φάρμακα ή άλλα αντικείμενα ούτως ώστε εκ της χρήσεως αυτών δύναται να επέλθη βλάβη εις την υγείαν ή κίνδυνος εις την ζωήν ανθρώπου, ως και ο θέτων εις κυκλοφορίαν τοιούτα, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών.  2.Εάν τις των πράξεων τούτων ετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις ενός έτους ή χρηματική ποινή. Δηλητηρίασις νομής ζώων Άρθρ.282.1.Ο εκ προθέσεως δηλητηριάζων νομάς, λειμώνας, λίμνας ή άλλα ποτίσματα ζώων, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών, αν δ’ εντεύθεν εθανατώθησαν ή σπουδαίως και διαρκώς εβλάβησαν ζώα άλλου, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. 2.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν παρ 1 πράξεως τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή δια χρηματικής ποινής. Σελ. 56,02(β) Τεύχος 1357 Σελ. 10 Διάδοσις νόσου ζώων Άρθρ.283.1.Ο εκ προθέσεως διαδίδων νόσον ζώων μολυντικήν τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών, αν δε εντεύθεν εθανατώθησαν ή σπουδαίως και διαρκώς εβλάβησαν ζώα άλλου, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. 2.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν παρ. 1 πράξεως τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή δια χρηματικής ποινής. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Παραβίασις μέτρων προλήψεως ασθενειών Άρθρ.284.1.Ο παραβιάζων τα δια νόμου ή υπό της αρμοδίας αρχής προς αποτροπήν της εισβολής ή διαδόσεως μεταδοτικής νόσου διατεταγμένα μέτρα, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Εάν δε συνεπεία της παραβιάσεως τούτης μετεδόθη η νόσος εις άνθρωπον, επιβάλλεται κάθειρξις μέχρι δέκα ετών. 2.Αν η πράξις ετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις ενός έτους ή χρηματική ποινή. Παραβίασις μέτρων προλήψεως επιζωοτιών Άρθρ.285.1.Ο παραβιάζων τα δια νόμου ή υπό της αρμοδίας αρχής προς αποτροπήν της εισβολής ή διαδόσεως επιζωοτίας ή νόσου φυτών διατεταγμένα μέτρα, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. 2.Εάν η πράξις ετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις εξ μηνών ή χρηματική ποινή. Παραβίασις των κανόνων της οικοδομικής «Άρθρ.286.-1.Όποιος κατά την εκπόνηση μελέτης ή τη διεύθυνση ή την εκτέλεση οικοδομικού ή άλλου ανάλογου έργου ή μιας κατεδάφισης, με πρόθεση ή από αμέλεια ενεργεί παρά τους κοινώς αναγνωρισμένους τεχνικούς κανόνες και έτσι προξενεί κίνδυνο για τη ζωή ή την υγεία ανθρώπου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών. 2.Η παραγραφή της άνω πράξεως αρχίζει από την ημέρα της επέλευσης του αποτελέσματος της παραβίασης». Το άρθρ. 286 αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδάφ. α΄ της παρ. 5 άρθρ. 20 Νόμ. 2331/ 1995( ΦΕΚ Α΄ 173),κατωτ. αριθ. 31. Παραβίασις συμβάσεων προμηθείας Άρθρ.287.1.Δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται, όστις παραλείπει εν όλω ή εν μέρει την εκτέλεσιν της έναντι αρχής τινος αναληφθείσης υποχρεώσεως περί προμηθείας ή μεταφοράς τροφίμων ή άλλων πραγμάτων και ούτω παρεμποδίζει την αποτροπήν ή την καταστολήν καταστάσεως κοινής ανάγκης. 2.Δια των αυτών ποινών τιμωρούνται οι περαιτέρω προμηθευταί παντός είδους υπεργολάβοι, μεσίται ή υπάλληλοι του αναλαβόντος την προμήθειαν ή μεταφοράν τούτων, οίτινες δια παραβάσεως των υποχρεώσεών των ματαιούσιν ή δυσχεραίνουσι ταύτην και ούτω παρεμποδίζουσι την αποτροπήν ή την καταστολήν καταστάσεως κοινής ανάγκης. Παρακώλυσις αποτροπής κοινού κινδύνου  και παράλειψις οφειλομένης βοηθείας. Άρθρ.288.1.Ο εκ προθέσεως ματαιών ή δυσχεραίνων την προς αποτροπήν ή καταστολήν υφισταμένου ή εγγύς επικειμένου κοινού κινδύνου αναγκαίαν ενέργειαν, τιμωρείται δια φυλακίσεως, εάν δεν συντρέχη περίπτωσις βαρυτέρας τιμωρήσεως κατ’ άλλην τινά διάταξιν. 2.Ο εν περιπτώσει δυστυχήματός τινος ή κοινού κινδύνου ή κοινής ανάγκης, μη παρέχων την βοήθειαν, την ζητηθείσαν παρ’ αυτού και την οποίαν ηδύνατο να παράσχη άνευ τινος ουσιώδους κινδύνου, εαυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών. Γενική διάταξις Άρθρ.289.-1.Εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 269, 271, 274, 276, 278, 280, 281 παρ. 2, 282 παρ. 2, 283 παρ. 2, 284 παρ. 2, 285 παρ. 2 και 286 ο υπαίτιος απαλλάσσεται πάσης ποινής, εάν ελευθέρα θελήσει αποτρέψει τον εντεύθεν κίνδυνον ή δια ταχείας προς την αρχήν αγγελίας του δώσει αφορμήν εις αποτροπήν αυτού. «2. Ο υπαίτιος των πράξεων της προηγούμενης παραγράφου και της πράξεως που προβλέπεται στο Άρθρον 23 Υπέρβασις της αμύνης Ο υπερβαίνων τα όρια της αμύνης τιμωρείται, εάν μεν η υπέρβασις εγένετο εκ προθέσεως, δια ποινής ηλαττωμένης (άρθρ. 83), εάν δε η υπέρβασις εγένετο εξ αμελείας, κατά τας περί ταύτης διατάξεις. Μένει δ’ ατιμώρητος, μη καταλογιζομένης εις αυτόν της υπερβάσεως, αν ενήργησεν ούτως ένεκα του φόβου ή της ταραχής εις ην περιήλθεν εκ της επιθέσεως. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας άρθρο 266 απαλλάσσεται από κάθε ποινή, αν με την ελεύθερη θέλησή του μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο έχει επιχειρήσει να μειώσει την έκταση του κινδύνου που έχει προκαλέσει και σε περίπτωση βλάβης ξένων πραγμάτων έχει ικανοποιήσει πλήρως τους ζημιωθέντες με την καταβολή του κεφαλαίου και των τόκων υπερημερίας και δηλώσουν τούτο ο παθών ή οι κληρονόμοι του.» Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 άρθρ.56 Νόμ.3160/24-30 Ιουν.2003 (ΦΕΚ Α΄165), κατωτ.αριθ.44. (Αντί για τη σελ. 57(γ) Σελ. 57(δ) Τεύχος 1365 Σελ. 29 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ΄ Εγκλήματα κατά της ασφαλείας των συγκοινωνιών και κατά των κοινωφελών εγκαταστάσεων Διατάραξις της ασφαλείας συγκοινωνιών Άρθρ.290.1.Όστις εκ προθέσεως διαταράττει την ασφάλειαν της εν οδοίς ή πλατείοις συγκοινωνίας, τιμωρείται δια φυλακίσεως, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου, δια καθείρξεως δε, εάν εν τη περιπτώσει ταύτη επήλθε θάνατος. 2.Εάν η πράξις ετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις. Διατάραξις της ασφαλείας σιδηροδρόμων,  πλοίων και αεροσκαφών Άρθρ.291.1.Όστις εκ προθέσεως διαταράττει την ασφάλειαν της σιδηροδρομικής ή δι’ ύδατος συγκοινωνίας ή της αεροπλοΐας, τιμωρείται: α)δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κοινός κίνδυνος εις ξένα πράγματα, β)δια καθείρξεως αν εκ της πράξεως δύναται να προκύψη κίνδυνος ανθρώπου και γ)δια καθείρξεως ισοβίου ή προσκαίρου τουλάχιστον δέκα ετών, αν εις την περίπτωσιν του στοιχείου β΄ επήλθε θάνατος. 2.Εάν η πράξις ετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις. 3.Πάσα παράβασις των διαταγμάτων ή των διοικητικών κανονισμών των αφορώντων εις την αστυνομίαν, την ασφάλειαν, την εν γένει διοίκησιν και την χρήσιν των σιδηροδρόμων και της δι’ ύδατος συγκοινωνίας και της αεροπλοΐας μη προβλεπόμενη υπό των παραγρ. 1 και 2, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής. Βλ. και Νόμ. 480/1976 περί προλήψεως και καταστολής πράξεών τινων στρεφομένων κατά της ασφαλείας της αεροπλοΐας εν τόμ. 38 σελ. 614,101. Παρακώλυσις συγκοινωνιών Άρθρ.292.1.Ο εκ προθέσεως παρακωλύων την λειτουργίαν κοινής χρήσεως εγκαταστάσεως εξυπηρετούσης την συγκοινωνίαν, ιδία δε σιδηροδρόμου, αεροπλοίου, λεωφορείου αυτοκινήτου, ταχυδρομείου, τηλεγράφου ή τηλεφώνου, προωρισμένων εις κοινήν χρήσιν, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. 2.Εάν η πράξις εξετελέσθη εξ αμελείας επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις εξ μηνών. Σελ. 58(δ) Τεύχος 1365 Σελ. 30 Παρακώλυσις της λειτουργίας άλλων  κοινωφελών εγκαταστάσεων Άρθρ.293.1.Ο εκ προθέσεως παρακωλύων την λειτουργίαν καταστήματος ή εγκαταστάσεως, εξυπηρετούντων την εις το κοινόν προμήθειαν ύδατος, φωτισμού, θερμότητος ή κινητηρίου δυνάμεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. 2.Εάν η πράξις εξετελέσθη εξ αμελείας, επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις εξ μηνών. Παύσις εργασίας Άρθρ.294.«Δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται όστις, διαρκούσης της εν η διατελεί σχέσεως μισθώσεως εργασίας, εκ προθέσεως, δια παύσεως της εργασίας άνευ εγκαίρου προς τον εργοδότην και την οικείαν Αστυνομικήν Αρχήν προειδοποιήσεως ή κακοβούλου παρελκύσεως αυτής, γίνεται υπαίτιός τινος των έν άρθροις 292 και 293 πράξεων εντεύθεν δε προξενείται κατάστασις κοινής ανάγκης». Αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 εδάφ. α΄ Νόμου 1623/1951 (τόμ. 9 σ. 167). Πρόκλησις κοινής ανάγκης Άρθρ.295.Όταν δια τινος των εν άρθροις 292 παρ. 1, 293 παρ. 1 (και 294) πράξεων προξενείται κατάστασις κοινής ανάγκης, επιβάλλεται κάθειρξις. Τα εντός ( ) διεγράφησαν δια του άρθρ. 6 εδάφ. β Νόμου 1623/1951 (τόμ. 9 σ. 167). Παρακώλυσις προμηθεύσεως άρτου Άρθρ.296. Ο εκ προθέσεως κατά τον εν άρθρω 294 αναφερόμενον ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον παρακωλύων την λειτουργίαν καταστήματος ή εγκαταστάσεως, εξυπηρετούντων την εις το κοινόν προμήθειαν άρτου, τιμωρείται, εάν εντεύθεν προξενήται κατάστασις κοινής ανάγκης, δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Έκθεσις πλοίου εις κίνδυνον δια λαθρεμπορίου Άρθρ.297.-1.Ο εκ προθέσεως εισάγων εν ελληνικώ πλοίω αντικείμενα, η ύπαρξις των οποίων δύναται να επιφέρη τον κίνδυνον κατασχέσεως ή δημεύσεως του πλοίου ή του φορτίου, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. 2.Η πράξις τιμωρείται και όταν έλαβε χώραν εκτός των ορίων του κράτους. 3.Ως προς πλοία ξένης εθνικότητος τιμωρείται η πράξις, εάν η φόρτωσις ετελέσθη εν όλω ή εν μέρει εν τη ημεδαπή. Γενική διάταξις Άρθρ.298.-Εις τας περιπτώσεις των άρθρων 290 παρ. 2 και 291 παρ. 2 εφαρμόζεται αναλόγως η διάταξις του άρθρου 289. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄ Εγκλήματα κατά της ζωής Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως ΄Αρθρον 24 Υπαίτιος κατάστασις αμύνης Δεν απαλλάσσεται της υπό του νόμου ωρισμένης ποινής ο εκ προθέσεως προκαλέσας την παρ’ άλλου επίθεσιν, ίνα υπό το πρόσχημα αμύνης διαπράξη κατ’ αυτού αξιόποινον πράξιν. Άρθρ.299.-1.Όστις εκ προθέσεως απέκτεινεν έτερον τιμωρείται δια της ποινής του θανάτου ή της ισοβίου καθείρξεως. 2.Εάν η πράξις απεφασίσθη και εξετελέσθη εν βρασμώ ψυχικής ορμής επιβάλλεται η ποινή της προσκαίρου καθείρξεως. Ανθρωποκτονία εν συναινέσει Άρθρ.300.-Όστις απεφάσισε και εξετέλεσεν ανθρωποκτονίαν επί τη σπουδαία και επιμόνω απαιτήσει του παθόντος και εξ οίκτου προς αυτόν, ανιάτως πάσχοντα, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Συμμετοχή εις αυτοκτονίαν Άρθρ.301.-Ο εκ προθέσεως καταπείσας έτερον εις αυτοκτονίαν, εάν αύτη ετελέσθη ή εγένετο απόπειρα αυτής, ως και ο παρασχών βοήθειαν κατ’ αυτήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Ανθρωποκτονία από αμέλεια «Άρθρ.302.-1.Όποιος επιφέρει το θάνατο άλλου από αμέλεια τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. 2.Αν το θύμα της πράξης που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο είναι οικείος του υπαιτίου, το δικαστήριο μπορεί να απαλλάξει τον υπαίτιο από κάθε ποινή, αν πεισθεί ότι λόγω της ψυχικής οδύνης που υπέστη από τις συνέπειες της πράξης του δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε ποινή». Το άρθρ. 302 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 15 Νόμ. 1419/1984 ΦΕΚ Α΄ 8 (κατωτ. αριθ. 25). Παιδοκτονία Άρθρ.303.-Μήτηρ, ήτις εκ προθέσεως απέκτεινε κατά τον τοκετόν ή μετά τον τοκετόν μεν, εφ’ όσον όμως εξηκολούθει ή εκ τούτου προκληθείσα διατάραξις του οργανισμού, το τέκνον αυτής, τιμωρείται δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης Άρθρ.304.-«1.Όποιος χωρίς τη συναίνεση της εγκύου διακόπτει την εγκυμοσύνη της τιμωρείται με κάθειρξη. 2α.Όποιος με τη συναίνεση της εγκύου διακόπτει ανεπίτρεπτα την εγκυμοσύνη της ή προμηθεύει σ’ αυτή μέσα για τη διακοπή της τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και αν ενεργεί κατά συνήθεια τις πράξεις αυτές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστο δύο ετών. β.Αν από την πράξη της προηγούμενης διάταξης προκληθεί βαρεία πάθηση του σώματος ή της διάνοιας της εγκύου, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστο δύο ετών και αν προκλήθηκε ο θάνατός της επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα έτη. 3.Έγκυος που διακόπτει ανεπίτρεπτα την εγκυμοσύνη της ή επιτρέπει σε άλλον να την διακόψει τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ένα έτος». Ο τίτλος και οι παρ. 1, 2 και 3 τροποποιήθηκαν ως άνω από το άρθρ. 3 Νόμ. 1609/28 Ιουν. -3 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 86) (Τόμ. 35, σελ. 114,06). «4.Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που ενεργείται με τη συναίνεση της εγκύου από γιατρό μαιευτήρα- γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις: α)Δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης. β)΄Εχουν διαπιστωθεί, με τα σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από είκοσι τέσσερις εβδομάδες. γ)Υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται σχετική βεβαίωση και του κατά περίπτωση αρμόδιου γιατρού. δ)Η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί και εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί δεκαεννέα εβδομάδες εγκυμοσύνης. 5.Αν η έγκυος είναι ανήλικη, απαιτείται και η συναίνεση ενός από τους γονείς ή αυτού που έχει την επιμέλεια του προσώπου της ανήλικης». Οι παρ. 4 και 5 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 2 Νόμ. 1609/28 Ιουν. -3 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 86), Τόμ. 35, σελ. 114,06. (Αντί για τη σελ. 59(ζ) Σελ. 59(η) Τεύχος Η92-Σελ. 15 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Σωματική βλάβη εμβρύου ή νεογνού Άρθρ.304Α.-«Όποιος επενεργεί παράνομα στην έγκυο με αποτέλεσμα να προκληθεί βαριά βλάβη στο έμβρυο ή να εμφανίσει το νεογνό βαριά πάθηση του σώματος ή της διάνοιας τιμωρείται κατά τις διατάξεις του άρθρ. 310». Το άρθρ. 304Α προστέθηκε από το άρθρ. 4 Νόμ. 1609/28 Ιουν. -3 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 86) Τόμ. 35, σελ. 114,06. Διαφήμιση μέσων  τεχνητής διακοπής της εγκυμοσύνης Άρθρ.305.«1.Όποιος δημόσια ή με την κυκλοφορία εγγράφων, εικόνων ή παραστάσεων αναγγέλλει ή διαφημίζει, έστω και συγκαλυμμένα, φάρμακα ή άλλα αντικείμενα ή τρόπους ως κατάλληλους να προκαλέσουν τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης ή προσφέρει με τον ίδιο τρόπο υπηρεσίες δικές του ή άλλου για την εκτέλεση ή την υποβοήθηση διακοπής της εγκυμοσύνης τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο έτη. 2.Δεν είναι άδικη πράξη η ενημέρωση ή η υγειονομική διαφώτιση σχετικά με την τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που γίνεται από τα κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, καθώς και η ενημέρωση γιατρών ή προσώπων που νόμιμα διακινούν μέσα τεχνητής διακοπής της εγκυμοσύνης και οι σχετικές δημοσιεύσεις σε ειδικά ιατρεία ή φαρμακευτικά περιοδικά». Το άρθρ. 305 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 5 Νόμ. 1609/28 Ιουν. -3 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 86) Τόμ. 35, σελ. 114,06. Σελ. 60(η) Τεύχος Η92-Σελ. 16 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Έκθεσις Άρθρ.306.-1.Ο εκθέτων έτερον και περιάγων αυτόν ούτως εις θέσιν αβοήθητον ως και ο εκ προθέσεως αβοήθητον αφήνων πρόσωπον, τελούν υπό την προστασίαν αυτού ή προς διατροφήν και περίθαλψιν ή την μεταφοράν του οποίου είναι υπόχρεως, ή πρόσωπον το οποίον υπαιτίως ούτος ετραυμάτισε, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ μηνών. 2.Εάν, συνεπεία της πράξεως επήλθεν εις την υγείαν του παθόντος βαρεία βλάβη, επιβάλλεται κάθειρξις μέχρι δέκα ετών, εάν δε συνεπεία της πράξεως επήλθεν ο θάνατος του παθόντος, επιβάλλεται κάθειρξις τουλάχιστον εξ ετών. Παράλειψις λυτρώσεως από κινδύνου ζωής Άρθρ.304.-Ο εκ προθέσεως παραλείπων να σώση έτερον εκ κινδύνου ζωής, καίπερ δυνάμενος να πράξη τούτο άνευ κινδύνου της ζωής ή της υγείας του, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ένος έτους. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ΄ Σωματικαί βλάβαι Απλή σωματική βλάβη Άρθρ.308.-1.Ο εκ προθέσεως προξενών εις έτερον σωματικήν κάκωσιν ή βλάβην της υγείας αυτού τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών. Εάν δ’ η προξενηθείσα κάκωσις ή βλάβη της υγείας είναι όλως ελαφρά τιμωρείται δια φυλακίσεως το πολύ εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής. «Και εάν αύτη είναι ασήμαντος τιμωρείται δια κρατήσεως ή προστίμου». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 2493/1953, κατωτ. αριθ. 8. 2.Δεν είναι άδικος η εν παρ. 1 σωματική βλάβη οσάκις επιχειρείται τη συναινέσει του παθόντος και δεν προσκρούει εις τα χρηστά ήθη. 3.Ο υπαίτιος της εν παρ. 1 πράξεως δύναται να απαλλαγή πάσης ποινής, εάν εις την πράξιν παρεσύρθη εκ δεδικαιολογημένης αγανακτήσεως ένεκα αμέσως προηγηθείσης πράξεως του παθόντος, τελουμένης εναντίον ή ενώπιον αυτού και ιδιαζόντως σκληράς ή βαναύσου. Απρόκλητη σωματική βλάβη Άρθρον 25 Κατάστασις ανάγκης αποκλείουσα το άδικον 1.Δεν είναι άδικος η πράξις, ην εκτελεί τις, ίνα αποτρέψη παρόντα και άλλως αναπότρεπτον κίνδυνον απειλούντα το πρόσωπον ή την περιουσίαν αυτού ή άλλου τινός άνευ υπαιτιότητός του, αν η επελθούσα δια της πράξεως εις τον έτερον βλάβη είναι κατά το είδος και την σπουδαιότητα σημαντικώς κατωτέρα από την σπουδαιότητα σημαντικώς κατωτέρα από την απειληθείσαν.-2.Η ανωτέρω διάταξις δεν έχει εφαρμογήν επί του έχοντος το καθήκον να εκτεθή εις τον απειλούμενον κίνδυνον. –3.Η διάταξις του άρθρ. 23 έχει ανάλογον εφαρμογήν και εν τη περιπτώσει του παρόντος άρθρου. ΙΙΙ.Ο καταλογισμός της πράξεως Άρθρ.308Α.-1.Με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών τιμωρείται η απλή σωματική βλάβη (άρθρ. 308 παρ. 1 εδαφ. α), αν έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα. 2.Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έχει το χαρακτήρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρ. 309) ή αν σε αυτή συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι συμμέτοχοι, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους». Το άρθρ. 308Α προστέθηκε από το άρθρ. 18 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28 (κατωτ. αριθ. 25). Επικίνδυνος σωματική βλάβη Άρθρ.309.-Εάν η εν τω προηγουμένω άρθρω πράξις ετελέσθη κατά τρόπον δυνάμενον να παραγάγη κίνδυνον της ζωής του παθόντος ή βαρείαν σωματικήν βλάβην αυτού (άρθρ. 310 παρ. 2), επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον τριών μηνών. Βαρεία σωματική βλάβη Άρθρ.310.-1.Εάν η εν άρθρω 308 πράξις έσχεν ως επακόλουθον βαρείαν πάθησιν του σώματος ή της διανοίας του παθόντος, επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον δύο ετών. 2.Βαρεία πάθησις του σώματος ή της διανοίας υπάρχει ιδίως, εάν, συνεπεία της πράξεως, περιέστη ο παθών εις κίνδυνον ζωής ή υπέπεσεν εις νόσον βαρείαν και μακρά ή ηκρωτηριάσθη σοβαρώς ή άλλως επί μακρόν και σπουδαίως παρεκωλύθη περί την χρήσιν του σώματος ή της διανοίας αυτού. 3.Εάν το παραχθέν τούτο αποτέλεσμα εσκοπείτο υπό του υπαιτίου, επιβάλλεται κάθειρξις μέχρι δέκα ετών. Θανατηφόρος βλάβη Άρθρ.311.-«Εάν η σωματική βλάβη έσχεν ως επακόλουθον τον θάνατον του παθόντος, επιβάλλεται κάθειρξις μέχρι δέκα ετών. Εάν δε ο υπαίτιος εσκόπει βαρείαν σωματικήν βλάβην αυτού, επιβάλλεται κάθειρξις». Το άρθρ. 311 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4090/1960, κατωτ. αριθ. 12. Σωματική βλάβη ανηλίκων κλπ. Άρθρ.312.-Δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, αν δεν συντρέχη περίπτωσις βαρυτέρας αξιοποίνου πράξεως, τιμωρείται: α)όστις δια συνεχούς σκληράς συμπεριφοράς επιφέρει σωματικήν κάκωσιν ή βλάβην της υγείας εις πρόσωπον μη συμπληρώσαν εισέτι το δέκατον έβδομον έτος της ηλικίας του ή μη δυνάμενον να υπερασπίση εαυτό και τελούν υπό την επιμέλειαν ή προστασίαν του ή ανήκον εις τον οίκον αυτού ή τελούν εις σχέσιν εργασίας ή υπηρεσίας μετ’ αυτού ή το οποίον ο εις επιμέλειαν αυτού υπόχρεως αφήκεν εις την εξουσίαν του. β)όστις δια κακοβούλου παραμελήσεως των εαυτού υποχρεώσεων έναντι των ως άνω προσώπων γίνεται παραίτιος σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας αυτών. Συμπλοκή Άρθρ.313.-Εάν συνεπεία τινος συμπλοκής ή επιθέσεως, ενεργηθείσης υπό πολλών, συνέβη ο θάνατος ή βαρεία σωματική βλάβη ανθρώπου (άρθρ. 310), έκαστος των μετασχόντων της συμπλοκής ή της επιθέσεως τιμωρείται, δια μόνην την συμμετοχήν του εις ταύτην, δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών, εκτός εάν άνευ υπαιτιότητός του συνεπλάκη. (Αντί για τη σελ. 60,01) Σελ. 60,01(α) Τεύχος 1181-Σελ. 31 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Σωματική βλάβη από αμέλεια «Άρθρ.314.-1.Όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Αν η σωματική βλάβη που προκλήθηκε είναι πολύ ελαφριά, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι τριών μηνών ή χρηματική ποινή. 2.Η διάταξη της παρ. 2 του άρθρ. 302 εφαρμόζεται ανάλογα και για την πράξη της προηγούμενης παραγράφου. Στην περίπτωση αυτή για την ποινική δίωξη απαιτείται πάντοτε έγκληση και δεν εφαρμόζεται το δεύτερο εδάφιο της πρώτης παραγράφου του επόμενου άρθρου». Το άρθρ. 314 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 16 Νόμ. 1419/1984 ΦΕΚ Α΄ 28 (κατωτ. αριθ. 25). Έγκληση Άρθρ.315.-«1.Στις περιπτώσεις των άρθρ. 308 και 314 η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση. Δεν απαιτείται έγκληση αν ο υπαίτιος της πράξης του άρθρ. 314 ήταν υπόχρεος λόγω της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του να καταβάλει ιδιαίτερη επιμέλεια ή προσοχή. Η οδήγηση οχήματος εμπίπτει στο προηγούμενο εδάφιο όταν εξυπηρετεί τη βιοποριστική μεταφορά επιβατών ή πραγμάτων. Στην περίπτωση του άρθρ. 314, αν η πράξη τελέστηκε κατά την οδήγηση οχήματος και δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του δευτέρου εδαφίου του παρόντος, η ποινική δίωξη ασκείται αυτεπαγγέλτως, ο εισαγγελέας όμως με διάταξή του απέχει από την ποινική δίωξη αν ο παθών δηλώσει ότι δεν επιθυμεί την ποινική δίωξη του δράστη. Αν η δήλωση υποβληθεί μετά την άσκηση ποινικής δίωξης, το δικαστήριο παύει οριστικά αυτήν». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 11 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65 (κατωτ. αριθ. 30). 2.«Εάν ο παθών, εν τη περιπτώσει του άρθρ. 308 είναι δημόσιος υπάλληλος, συνέβη δε η πράξις κατά την εκτέλεσιν της υπηρεσίας του ή δια λόγους σχετικούς προς την εκτέλεσιν αυτής, η δίωξις χωρεί αυτεπαγγέλτως». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 8 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). «Επιβαρυντικαί περιπτώσεις» «Άρθρ.315Α.-Η εναντίον αστυνομικού οργάνου κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του τέλεση της βαρειάς ή θανατηφόρου σωματικής βλάβης συνιστά ιδιαίτερη επιβαρυντική περίσταση». Το άρθρ. 315Α αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 17 Νόμ. 1419/84 ΦΕΚ Α΄ 28, (κατωτ. αριθ. 25). Σελ. 60,02(α) Τεύχος 1181-Σελ. 32 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ΄. Μονομαχία Πρόσκλησις εις μονομαχίαν Άρθρ.316.-1.Ο προκαλέσας τινά εις μονομαχίαν δι’ όπλων και ο αποδεχθείς τοιαύτην πρόσκλησιν τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. 2.Εάν τις των αντιπάλων εματαίωσεν οικεία βουλήσει την τέλεσιν της μονομαχίας προ πάσης ενάρξεως αυτής, απαλάσσεται της ποινής. Μονομαχία Άρθρ.317.-1.Η δι’ όπλων μονομαχία τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. Εάν δε κατά τους συμφωνηθέντας όρους, η μονομαχία έδει να εξακολουθήση μέχρι θανάτου ενός των αντιπάλων, επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον ενός έτους. 2.Ο εν μονομαχία αποκτείνας τον αντίπαλον αυτού τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστων τριών ετών, εν δε τη περιπτώσει του εδαφίου δευτέρου της προηγουμένης παραγράφου δια καθείρξεως μέχρι δέκα ετών. 3.Ο εκ προθέσεως παραβιάσας τους κανόνας της μονομαχίας ή τους συμπεφωνημένους όρους αυτής και λόγω της παραβιάσεως ταύτης, αποκτείνας ή τραυματίσας τον αντίπαλον τιμωρείται κατά τας διατάξεις περί ανθρωποκτονίας ή σωματικών βλαβών, εάν κατά τα άρθρα του παρόντος κεφαλαίου δεν τιμωρείται βαρύτερον η πράξις. Μονομαχία αποκλείουσα κινδύνου ζωής Άρθρον 26 Υπαιτιότης 1.Τα κακουργήματα και πλημμελήματα τιμωρούντια μόνον εκ δόλου τελούμενα. Κατ’ εξαίρεσιν εν ταις ειδικώς υπό του νόμου οριζομέναις περιπτώσεις τα πλημμελήματα τιμωρούνται και εξ αμελείας τελούμενα. – 2.Τα πταίσματα τιμωρούνται πάντοτε και αν εξ αμελείας ετελέσθησαν, πλην των περιπτώσεων καθ’ ας ο νόμος ρητώς απαιτεί δόλον. Άρθρ.318.-Εάν η μονομαχία ετελέσθη ληφθέντων προφυλακτικών μέτρων, καταλλήλων προς αποτροπήν κινδύνου ζωής και εις τούτο αποσκοπούντων επιβάλλεται φυλάκισις μέχρις ενός έτους. Τιμωρία συνεργών Άρθρ.319.-1.Μάρτυρες και άλλοι βοηθοί μονομαχίας, ως και τα μέλη συμβουλίου τιμής, συνελθόντος όπως αποφανθή περί της τελέσεως ή μη της μονομαχίας, τιμωρούνται ως συνεργοί. Μένει έν τούτοις ατιμώρητος ο μάρτυς, ο συντελέσας εις την ματαίωσιν της μονομαχίας. 2.Ατιμώρητοι μένουσιν επίσης οι ως ιατροί εν μονομαχία προσλαμβανόμενοι. Διέγερσις εις μονομαχίαν Άρθρ.320.-Ο διαγείρων τινά εις μονομαχίαν μετά τρίτου είτε δια της απειλής ότι θέλει εκτεθή εις την περιφρόνησιν αυτού ή ετέρου τινός, είτε καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. Δημοσιεύματα αναγόμενα εις μονομαχίας Άρθρ.321.-1.Ο Διευθυντής εφημερίδος ή περιοδικού, εν ω καταχωρίζεται δημοσίευμα αναγόμενον εις την πρόσκλησιν μονομαχίας τινός ή την διεξαγωγήν ταύτης, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. 2.Η προκειμένη διάταξις δεν εφαρμόζεται επί απλής αναγγελίας θανάτου επελθόντος εκ μονομαχίας. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄ Εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας Αρπαγή Άρθρ.322.-«Ο δι’ απάτης ή βίας ή απειλής βίας συλλαμβάνων, απάγων ή παρανόμως κατακρατών τινα, ούτως ώστε ο συλληφθείς να αποστερήται της προστασίας της Πολιτείας και ιδία ο περιάγων τινά εις ομηρίαν ή άλλην παρομοίαν κατάστασιν στερήσεως. Εάν η πράξις εγένετο προς τον σκοπόν εξαναγκασμού του παθόντος ή άλλου τινός εις πράξιν ή παράλειψιν ή ανοχήν περί της οποίας δεν υφίσταται υποχρέωσις αυτού, τιμωρείται: α)δι’ ισοβίου καθείρξεως εάν ο εξαναγκασμός στρέφεται κατά των εν άρθρ. 157 παρ. 1 σωμάτων ή προσώπων και β)δια καθείρξεως τουλάχιστον δέκα ετών εις πάσαν άλλην περίπτωσιν». Το άρθρ. 322 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 10 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22) Εμπορία δούλων Άρθρ.323.-1.Ο ενεργήσας εμπορίαν δούλων τιμωρείται δια καθείρξεως. 2.Η εμπορία των δούλων περιλαμβάνει πάσα πράξιν συλλήψεως, αποκτήσεως, διαθέσεως ατόμου σκοπούσαν την εις δουλείαν υπαγωγήν αυτού, πάσαν πράξιν προσκτήσεως δούλου, επί σκοπώ μεταπωλήσεως ή ανταλλαγής αυτού, πράξιν παραχωρήσεως κεκτημένου δούλου δια πράξεως πωλήσεως ή ανταλλαγής, και εν γένει πάσαν πράξιν εμπορίας ή μεταφοράς δούλων. 3.Ο αναλαμβάνων οιανδήποτε υπηρεσίαν επί πλοίου, εν γνώσει ότι τούτο είναι προωρισμένον προς ενέργειαν εμπορίας δούλων ή ότι χρησιμοποιείται ήδη προς τούτο, ως και ο παραμένων εκουσίως εν τη υπηρεσία ταύτη εν γνώσει του ρηθέντος προορισμού του πλοίου ή της τοιαύτης χρησιμοποιήσεώς του, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. 4.Ο συντελέσας αμέσως ή εμμέσως εις την ναύλωσιν πλοίου, εν γνώσει ότι δια ταύτης σκοπείται η ενέργεια εμπορίας δούλων, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. 5.Ο από τόπου εις τόπον μεταφέρων ανδράποδα, χωρίς σκοπόν εμπορίας τούτων, αλλά και χωρίς να γίνηται η μεταφορά προς σκοπόν απελευθερώσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως. 6.Δια της αυτής ποινής τιμωρείται ο ιδιοκτήτης, και ο πλοίαρχος πλοίου, δια του οποίου, εν γνώσει αυτών, ήθελεν ενεργηθή τοιαύτη μεταφορά ανδραπόδων. (Αντί για τη σελ. 61(ε) Σελ. 61(στ) Τεύχος 1365 Σελ. 31 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Εμπορία ανθρώπων "Άρθρ. 323Α. 1. Όποιος με τη χρήση βίας, απειλής ή άλλου εξαναγκαστικού μέσου ή την επιβολή ή κατάχρηση εξουσίας προσλαμβάνει, μεταφέρει ή προωθεί εντός ή εκτός της επικράτειας, κατακρατεί, υποθάλπει, παραδίδει με ή χωρίς αντάλλαγμα σε άλλον ή παραλαμβάνει από άλλον πρόσωπο με σκοπό την αφαίρεση οργάνων του σώματός του ή για να εκμεταλλευθεί ο ίδιος ή άλλος την εργασία του, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. 2. Με την ποινή της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται ο υπαίτιος αν, για να επιτύχει τον ίδιο σκοπό, αποσπά τη συναίνεση προσώπου με τη χρήση απατηλών μέσων ή το παρασύρει, εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση του, με υποσχέσεις, δώρα, πληρωμές ή παροχή άλλων ωφελημάτων.  3. Όποιος εν γνώσει δέχεται την εργασία προσώπου το οποίο τελεί υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στις παραγράφους 1 και 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. 4. Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ τιμωρείται ο υπαίτιος σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, αν η πράξη: α) στρέφεται κατά ανηλίκου, β) τελείται κατ' επάγγελμα, γ) τελείται από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη ή δ) είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη του παθόντος. 5. Όποιος χρησιμοποιεί τα μέσα των παραγράφων 1 και 2 για να στρατολογήσει ανήλικο με σκοπό τη χρησιμοποίησή του σε ένοπλες συγκρούσεις τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ." Το άρθρ.323Α προστέθηκε με το άρθρ.1 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Αρπαγή ανηλίκων Άρθρ.324.-«1.Όποιος αφαιρεί ανήλικο από τους γονείς, τους επιτρόπους ή από οποιονδήποτε που δικαιούται να μεριμνήσει για το πρόσωπό του ή όποιος υποστηρίξει την εκούσια διαφυγή του ανηλίκου από την εξουσία των παραπάνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση.Εάν ο ανήλικος από τη στέρηση της επιμέλειας διέτρεξε σπουδαίο κίνδυνο ζωής ή βαρειάς βλάβης της υγείας του, ο δράστης τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ένα χρόνο. Σελ. 62(στ) Τεύχος 1365 Σελ. 32 2.Εάν ο ανήλικος δεν έχει συμπληρώσει τα δεκατέσσερα χρόνια, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι 10 χρόνια, εκτός εάν η πράξη τελέστηκε από ανιόντα, οπότε εφαρμόζεται η προηγούμενη παράγραφος. Σε κάθε περίπτωση που ο υπαίτιος τέλεσε την πράξη από κερδοσκοπία ή με το σκοπό να μεταχειριστεί τον ανήλικο σε ανήθικες ασχολίες ή να επιτύχει τη μεταβολή της οικογενειακής τάξης του ανηλίκου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια. 3.Εάν ο υπαίτιος των πράξεων των προηγουμένων παραγράφων είχε σκοπό να εισπράξει λύτρα ή να εξαναγκάσει σε πράξη ή παράλειψη, επιβάλλεται κάθειρξη. Στην περίπτωση που ο δράστης με τη θέλησή του και πριν να εκπληρωθεί ο οποιοσδήποτε όρος ή αξίωσή του απελευθέρωσε και απέδωσε υγιή και σώο τον ανήλικο, επιβάλλεται φυλάκιση». Το άρθρ. 324 που είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 11 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22) αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Νόμ. 1272/1982 (κατωτ. αριθ. 24). 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Παράνομος κατακράτησις Άρθρ.325.-Όστις εκ προθέσεως καθείργει τινά άκοντα ή κατ’ άλλον στερεί της ελευθερίας της κινήσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως, εάν δε η κατακράτησις διήρκεσεν επί μακρόν, δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών. Κατακράτηση παρά το Σύνταγμα «Άρθρ. 326.-Όποιος παραβαίνει μια από τις διατάξεις του άρθρου 6 του Συντάγματος τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών.» Το άρθρ.326 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.7 άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.41. Ακούσια απαγωγή Άρθρον 27 Δόλος 1.Εκ δόλου (εκ προθέσεως) πράττει ο θέλων την παραγαγωγήν των κατά νόμον απαρτιζόντων την έννοιαν αξιοποίνου τινός πράξεως περιστατικών ή ο γνωρίζων ως ενδεχομένην την εκ της πράξεώς του παραγωγήν τούτων και αποδεχόμενος αυτήν. –2.Όπου ο νόμος απαιτεί την εν γνώσει ωρισμένου περιστατικού τέλεσιν της πράξεως, δεν αρκεί ενδεχόμενος δόλος. Όπου δε ο νόμος απατεί την επί σκοπώ επελεύσεως ωρισμένου αποτελέσματος τέλεσιν της πράξεως, απαιτείται όπως ο πράττων επιδιώκη την παραγωγήν του αποτελέσματος τούτου. Άρθρ.327.-«1.Όποιος, με σκοπό το γάμο ή την ακολασία, απάγει ή κατακρατεί παράνομα (άρθρ. 325) θήλυ χωρίς τη θέλησή του ή θήλυ που έχει διαταραγμένη νόηση ή είναι ανίκανο να αντισταθεί λόγω απώλειας της συνειδήσεως ή διανοητικής ατέλειας ή για άλλο λόγο, τιμωρείται, αν μεν τέλεσε την πράξη αυτή με σκοπό το γάμο, με φυλάκιση τουλάχιστον ένα χρόνο, αν δε τη διέπραξε με σκοπό την ακολασία, με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια. 2.Για την ποινική δίωξη χρειάζεται έγκληση» Το άρθρ. 327, που είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 3 Νόμ. 4090/1960 (κατωτ. αριθ. 12), αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 Νόμ. 1272/1982 (κατωτ. αριθ. 24). Εκουσία απαγωγή Άρθρ.328.-1.Ο επί σκοπώ γάμου ή ακολασίας απάγων ή κατακρατών άγαμον και ανήλικον θήλυ εκουσίως μεν, άνευ όμως της συγκαταθέσεως των προσώπων, υπό την εξουσίαν των οποίων διατελεί ή των δικαιουμένων κατά τον νόμον να μεριμνήσωσι δια το πρόσωπον αυτού, τιμωρείται, αν μεν έπραξε τούτο επί σκοπώ γάμου, δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών, αν δεν επί σκοπώ ακολασίας, δια φυλακίσεως. 2.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Γενική διάταξις Άρθρ.329.-Εάν εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 327 και 328 ετελέσθη μετά της απαχθείσης ο γάμος ον εσκόπει η απαγωγή, η ποινική δίωξις χωρεί μόνον μετά την ακύρωσιν αυτού. Παράνομος βία Άρθρ.330.-Όστις, μεταχειριζόμενος σωματικήν βίαν ή απειλήν τοιαύτης ή άλλης παρά νόμου πράξεως ή παραλείψεως, εξαναγκάζει έτερον εις πράξιν, παράλειψιν ή ανοχήν, περί των οποίων δεν υφίσταται υποχρέωσις του παθόντος, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, αδιαφόρως αν το απειλούμενον κακόν στρέφηται κατά του απειλουμένου ή τινός των οικείων αυτού. Αυτοδικία Άρθρ.331.-Όστις ενεργεί αυτογνωμόνως αξίωσιν περί δικαιώματος, το οποίον ή έχει τω όντι ή εκ πεποιθήσεως οικειοποιείται, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής. «Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 4090/1960, κατωτ. αριθ. 12. Εξαναγκασμός προς παύσιν εργασίας Άρθρ.332.- Όστις δια βίας ή απειλής εξαναγκάζει τινά να συμμετάσχη εις ένωσιν, σκοπούσαν την ομαδικήν παύσιν της εργασίας προς επιτυχίαν της μεταβολής των όρων της περί αυτής συμβάσεως, ή παρεμποδίζει τινά να αποχωρήση τοιαύτης ενώσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. Απειλή Άρθρ.333.-«1.Όποιος προκαλεί σε άλλον τρόπο ή ανησυχία, απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ένα χρόνο ή με χρηματική ποινή. 2.Για την ποινική δίωξη χρειάζεται έγκληση» Το άρθρ. 333 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 4 Νόμ. 1272/1982 (κατωτ. αριθ. 24). Διατάραξις οικιακής ειρήνης Άρθρ.334.-«1.Ο παρανόμως εισδύων ή παρά την θέλησιν του δικαιούχου παραμένων εις την κατοικίαν ετέρου ή εις τον παρ’ αυτού προς εργασίαν χρησιμοποιούμενον χώρον ή εις περικεκλεισμένον χώρον κατεχόμενον παρ’ αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. 2.Αι ως άνω πράξεις ή πράξεις βίας κατά προσώπων ή πραγμάτων, ως και πράξεις φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, ενεργούμεναι προς τον σκοπόν παρεμποδίσεως της εκδόσεως εφημερίδων ή περιοδικών, ως και της ελευθέρας κυκλοφορίας αυτών ή βιβλίων, τιμωρούνται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, μη επιτρεπομένης εις πάσαν περίπτωσιν της μετατροπής ή αναστολής της ποινής. 3.Όστις, παρανόμως εισδύει εις κατάστημα ή χώρον υπηρεσίας δημοσίας, δημοτικής, κοινοτικής ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, ή επιχειρήσεως κοινής ωφελείας ή παραμένει εις τους χώρους τούτου παρά την θέλησιν της χρησιμοποιούσης αυτούς υπηρεσίας, δηλουμένης αυτώ δια του νομίμου εκπροσώπου ή υπαλλήλου της, προκαλών ούτω διακοπήν ή διατάραξιν της ομαλής διεξαγωγής της υπηρεσίας, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. (Αντί για τη σελ. 63(θ) Σελ. 63(ι) Τεύχος Σελ.  Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 4.Η ποινική δίωξις επί των περιπτώσεων της παρ.1  χωρεί    μόνον   επί   εγκλήσει  του δικαιούχου». Το άρθρ. 334 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου 382 ποινικού κώδικος. 12.Τα άρθρα 9-10 του νόμου 3090 περί τροποποιήσεως της περί φυλακών νομοθεσίας, τω προβλεπομένων των περιπτώσεων υπό του άρθρ. 173 ποινικού κώδικος. 13.Τας παρ. 1, 2, 3 του άρθρ. 13 του νόμ. 3316 περί υδρεύσεως Αθηνών-Πειραιώς των εν αυταίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό του άρθρ. 382 ποινικού κώδικος. 14.Την § 5 του άρθρ. 7 του ν. 4862 περί ξένων σχολείων, των εν αυτοίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό του άρθρ. 414 ποινικού κώδικος. 15.Τον ν. 4092 περί προστασίας περιουσιακών δικαίων, της περιπτώσεως προβλεπομένης υπό της περί εκβιάσεως διατάξεως του κώδικος, κριθείσης περιττής της διατάξεως του άρθρ. 4 του αδικήματος προβλεπομένου υπό της περί παραβάσεως καθήκοντος διατάξεως. Διατηρείται μόνον η διάταξις του άρθρ. 3 αυτού. 16.Τον αριθ. 7 του άρθρ. 232 του ν. 4173 περί δασικού κώδικος, του αδικήματος προβλεπομένου υπό του Άρθρον 28 Αμέλεια Εξ αμελείας πράττει όστις ένεκεν ελλείψεως της προσοχής ην ώφειλεν εκ των περιστάσεων και ηδύνατο να καταβάλη, είτε δεν προείδε το εκ της πράξεώς του παραχθέν αξιόποινον αποτέλεσμα, είτε προείδε μεν τούτο ως δυνατόν επίστευσεν όμως, ότι δεν θα επήρχετο. άρθρ. 12 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). Απατηλή διέγερσις εις μετανάστευσιν Άρθρ.335.-Όστις εκ κερδοσκοπίας και δολίως καταπείθει έτερον εις μετανάστευσιν εκ της ημεδαπής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄ «Εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας  και εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της  γενετήσιας ζωής». Ο τίτλος του κεφ. ΙΘ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 8 Νόμ. 1419/1984 (ΦΕΚ Α΄ 28), κατωτ. αριθ. 25. Βιασμός ΄Αρθρ.336.-«1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της τιμωρείται με κάθειρξη.» Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ.8 Νόμ. 3500/23-24 Οκτ. 2006 (ΦΕΚ Α΄232), κατωτ. αριθ. 50. 2.Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστο δέκα ετών». Το άρθρ. 336 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 9 Νόμ. 1419/1984 (ΦΕΚ Α΄ 28), κατωτ. αριθ. 25. Προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας «Άρθρ.337.-1.Όποιος με ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις προσβάλλει βάναυσα την αξιοπρέπεια άλλου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή. 2.Με φυλάκιση τριών μηνών μέχρι δύο ετών τιμωρείται η πράξη της προηγούμενης παραγράφου αν ο παθών είναι νεώτερος από 12 ετών». Το άρθρ. 337 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 10 Νόμ. 1419/1984 (ΦΕΚ Α΄ 28), κατωτ. αριθ. 25. Σελ. 64(ι) Τεύχος Σελ.  Κατάχρηση σε ασέλγεια. ΄Αρθρ.338.-«1. Όποιος με κατάχρηση της παραφροσύνης άλλου ή της από οποιαδήποτε αιτία προερχόμενης ανικανότητάς του να αντισταθεί, ενεργεί επ’ αυτού συνουσία ή άλλη ασελγή πράξη τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.» Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ.8 Νόμ. 3500/23-24 Οκτ. 2006, (ΦΕΚ Α΄232), κατωτ. αριθ. 50. 2. Όποιος με κατάχρηση των παραπάνω καταστάσεων ενεργεί άλλη ασελγή πράξη σε πρόσωπο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών." Το άρθρ.338  αντικατάσταθηκε ως άνω από το άρθρ.2 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Αποπλάνηση παιδιών Άρθρ.339.-«1.Όποιος ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο νεώτερο των 15 ετών ή το παραπλανά με αποτέλεσμα να ενεργήσει ή να υποστεί πράξη, τιμωρείται «αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί βαρύτερα για το έγκλημα του άρθρου 351Α.» ως εξής: α)Εάν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δέκα χρόνια, με κάθειρξη τουλάχιστο 10 χρόνια. β)Εάν ο παθών συμπλήρωσε τα δέκα χρόνια, αλλ’ όχι και τα 13 με κάθειρξη μέχρι 10 χρόνια και γ)εάν αυτός συμπλήρωσε τα 13 χρόνια με φυλάκιση. Η μέσα σε «» φράση που είχε αντικατασταθεί με την παρ.4 άρθρ.11 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από την παρ.2 άρθρ.56 Νόμ.3160/24-30 Ιουν.2003 (ΦΕΚ Α΄165), κατωτ.αριθ.44. 2.Εάν στην περίπτωση του στοιχ. γ΄ της προηγούμενης δεν είχε συμπληρώσει τα 17 χρόνια, το δικαστήριο μπορεί να του επιβάλει μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα. 3.Εάν μεταξύ του υπαίτιου και παθόντος τελέστηκε γάμος, δεν γίνεται ποινική δίωξη, η δε τυχόν γενομένη δεν συνεχίζεται, αλλά κηρύσσεται απαράδεκτη. Η ποινική δίωξη χωρεί ή συνεχίζεται μετά την ακύρωση του γάμου». Το άρθρ. 339 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 5 Νόμ. 1272/1982 (κατωτ. αριθ. 24). Γενική διάταξη «"Άρθρ. 340.- Αν κάποια από τις πράξεις των άρθρων 336, 338 και 339 είχε ως συνέπεια το θάνατο του παθόντος επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη." Το άρθρ.340 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.3 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Απατηλή επίτευξις συνουσίας Άρθρ.341.-Ο επιτυγχάνων συνουσίαν μετά θήλεος δια προκλήσεως ή χρήσεως πλάνης, συνεπεία της οποίας η παθούσα εθεώρησε την συνουσίαν ως εν γάμω τοιαύτην, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. «Άρθρο 342 Κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια 1. Ο ενήλικος ο οποίος ενεργεί ασελγείς πράξεις με ανήλικο, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα, όχι όμως και τα δεκαοκτώ έτη, με κάθειρξη. 2. Συνιστά επιβαρυντική περίσταση η τέλεση της πράξης της πρώτης παραγράφου: α) από οικείο, β) από πρόσωπο που συνοικεί με τον ανήλικο ή διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους οικείους του, γ) από εκπαιδευτικό, παιδαγωγό, γυμναστή ή άλλο πρόσωπο που παραδίδει μαθήματα στον ανήλικο, δ) από πρόσωπο που δέχεται τις υπηρεσίες του ανηλίκου, ε) από κληρικό με τον οποίο ο ανήλικος διατηρεί πνευματική σχέση, στ) από ψυχολόγο, ιατρό, νοσοκόμο ή από ειδικό επιστήμονα που παρέχει τις υπηρεσίες του στον ανήλικο. 3. Ο ενήλικος ο οποίος με χειρονομίες, με προτάσεις ή με εξιστόρηση, απεικόνιση ή παρουσίαση πράξεων που αφορούν τη γενετήσια ζωή προσβάλλει την αιδώ ανηλίκου, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και αν η πράξη τελείται κατά συνήθεια με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται αναλόγως και στις περιπτώσεις αυτές. 4. Ο ενήλικος, ο οποίος μέσω διαδικτύου ή άλλου μέσου επικοινωνίας, αποκτά επαφή με πρόσωπο που δεν συμπλήρωσε τα δεκαέξι έτη και με προτάσεις ή με εξιστόρηση, απεικόνιση ή παρουσίαση πράξεων που αφορούν τη γενετήσια ζωή προσβάλλει την αιδώ του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και αν η πράξη τελείται κατά συνήθεια με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών. 5. Η παραγραφή των πράξεων των προηγούμενων παραγράφων αναστέλλεται μέχρι την ενηλικίωση του ανηλίκου.» Το άρθρ. 342 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 24 Νόμ. 3500/23-24 Οκτ. 2006 (ΦΕΚ Α΄232), κατωτ. αριθ. 50. (Αντί για τη σελ. 64,01(γ) Σελ. 64,01(δ) Τεύχος Σελ.  Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Ασέλγεια δια καταχρήσεως εξουσίας Άρθρ.343.-Με φυλάκισιν τουλάχιστον ενός έτους τιμωρούνται: α)Ο Δημόσιος υπάλληλος, όστις ενεργεί ασελγή πράξιν μετά προσώπου, τελούντος εν υπηρεσιακή εξ αυτού εξαρτήσει, καταχρώμενος της τοιαύτης σχέσεως, β)πρόσωπα διωρισμένα ή οπωσδήποτε εργαζόμενα παρά φυλακαίς ή άλλοις κρατητηρίοις, παρά σχολαίς, παιδαγωγείοις, νοσοκομείοις, κλινικαίς ή παντός είδους θεραπευτηρίοις και αναρρωτηρίοις ή παρ’ άλλοις ιδρύμασι προωρισμένοις προς περίθαλψιν προσώπων δεομένων βοηθείας, εάν ενεργήσωσιν ασελγή πράξιν μετά τινος εις το Ίδρυμα τούτο εισαχθέντος προσώπου. Έγκλησις «Άρθρ.344.-"Στις περιπτώσεις των άρθρων 337 και 341 για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση." Στις περιπτώσεις του άρθρ. 336 η ποινική δίωξη ασκείται αυτεπαγγέλτως, ο εισαγγελέας όμως μπορεί, κατεξαίρεση, μετά από έγκριση του εισαγγελέα εφετών, με αιτιολογημένη διάταξή του, να απέχει οριστικά από την άσκηση της ποινικής δίωξης ή, αν έχει ασκήσει την ποινική δίωξη, να εισαγάγει την υπόθεση στο αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το οποίο δύναται να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εκτιμώντας τη δήλωση του θύματος ή την κατά το άρθρ. 118 προσώπων ότι η δημοσιότητα από την ποινική δίωξη θα έχει ως συνέπεια το σοβαρό ψυχικό τραυματισμό του θύματος». Το άρθρ. 344 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 11 Νόμ. 1419/1984 ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Το μέσα σε «» πρώτο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.4 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Αιμομιξία «Άρθρ.345.-1.Η συνουσία μεταξύ συγγενών εξ αίματος ανιούσης και κατιούσης γραμμής τιμωρείται ως προς τους ανιόντες με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και ως προς τους κατιόντες με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, μεταξύ δε αμφιθαλών ή ετεροθαλών αδελφών τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2.Συγγενείς κατιούσης γραμμής μπορούν να απαλλαγούν από κάθε ποινή αν κατά το χρόνο της πράξης δεν είχαν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους». Το άρθρ. 345 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 12 Νόμ. 1419/1984 ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Σελ. 64,02(δ) Τεύχος Σελ.  Ασέλγεια μετά συγγενών Άρθρ.346.-1.Η μεταξύ των εν τω άρθρ. 345 συγγενών επιχείρησις ετέρας ασελγούς πράξεως τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. 2.Η παρ. 2 του άρθρ. 345 έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν. Παρά φύσιν ασέλγεια Άρθρον 29 Ευθύνη εκ του αποτελέσματος Εν αις περιπτώσεσιν ο νόμος ορίζει, ότι πράξίς τις τιμωρείται δια βαρυτέρας ποινής, όταν έχη ωρισμένον αποτέλεσμα, η ποινή αύτη επιβάλλεται μόνον, αν το αποτέλεσμα τούτο δύναται να αποδοθή εις αμέλειαν του πράξαντος. Άρθρ. 347.-1.Η μεταξύ αρρένων παρά φύσιν ασέλγεια, η τελεσθείσα δια καταχρήσεως σχέσεως εξαρτήσεως, στηριζομένης εις οιανδήποτε υπηρεσίαν, ή παρ’ ενηλίκου δι’ αποπλανήσεως προσώπου νεωτέρου των δέκα επτά ετών ή εκ κερδοσκοπίας, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. 2.Ομοίως τιμωρείται ο κατ’ επάγγελμα μετερχόμενος την κατά την παράγρ. 1 ασέλγειαν. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Διευκόλυνσις αλλοτρίας ακολασίας Άρθρ.348.-1.Όστις κατ’ επάγγελμα διευκολύνει καθ’ οιονδήποτε τρόπον την μεταξύ άλλων ασέλγειαν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. 2.Δια φυλακίσεως μέχρι τριών ετών και δια χρηματικής ποινής τιμωρείται ο δια χρήσεως απατηλών μέσων διευκολύνων την μεταξύ άλλων ασέλγειαν, και εάν δεν ενεργή κατ’ επάγγελμα. "3. Όποιος κατ' επάγγελμα ή από κερδοσκοπία επιχειρεί να διευκολύνει, έστω και συγκαλυμμένα, με τη δημοσίευση αγγελίας, εικόνας, αριθμού τηλεφωνικής σύνδεσης ή με τη μετάδοση ηλεκτρονικών μηνυμάτων ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο την ασέλγεια με ανήλικο τιμωρείται με φυλάκιση και με χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ." Η παρ.3 προστέθηκε με το το άρθρ.5 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Πορνογραφία ανηλίκων "Άρθρο 348Α. -1. Όποιος από κερδοσκοπία παρασκευάζει, κατέχει, προμηθεύεται, αγοράζει, μεταφέρει, διακινεί, διαθέτει, πωλεί ή θέτει με οποιονδήποτε τρόπο σε κυκλοφορία πορνογραφικό υλικό τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ. 2. Πορνογραφικό υλικό κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου συνιστά κάθε περιγραφή ή πραγματική ή εικονική αποτύπωση, σε οποιονδήποτε υλικό φορέα, του σώματος ανηλίκου που αποσκοπεί στη γενετήσια διέγερση, καθώς και η καταγραφή ή αποτύπωση, σε οποιονδήποτε υλικό φορέα, πραγματικής, προσποιητής ή εικονικής ασελγούς πράξης που ενεργείται για τον ίδιο σκοπό από ή με ανήλικο. 3. Αν κάποια από τις πράξεις της πρώτης παραγράφου αφορά πορνογραφικό υλικό που συνδέεται με την εκμετάλλευση της ανάγκης, της πνευματικής αδυναμίας, της κουφότητας ή της απειρίας ανηλίκου ή με την άσκηση σωματικής βίας κατ' αυτού, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ και αν η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη του παθόντος, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων έως πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ." Το άρθρ.348Α προστέθηκε με το άρθρ.6 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Μαστροπεία "Άρθρο 349. "1. Όποιος για να εξυπηρετήσει την ακολασία άλλων προάγει ή εξωθεί στην πορνεία ανήλικο ή υποθάλπει ή διευκολύνει την πορνεία ανηλίκων τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. 2. Με κάθειρξη και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ τιμωρείται ο υπαίτιος, αν το έγκλημα τελέστηκε: α) εναντίον προσώπου νεότερου των δεκαπέντε ετών, β) με απατηλά μέσα, γ) από τον ανιόντα συγγενή εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή από θετό γονέα, σύζυγο, επίτροπο ή από άλλον στον οποίο έχουν εμπιστευθεί τον ανήλικο για ανατροφή, διδασκαλία, επίβλεψη ή φύλαξη, έστω και προσωρινή, δ) από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στη πράξη. 3. Όποιος κατ' επάγγελμα ή από κερδοσκοπία προάγει στην πορνεία γυναίκες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δεκαοκτώ μηνών και με χρηματική ποινή. Η τέλεση της πράξης από υπάλληλο, ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη, συνιστά επιβαρυντική περίσταση». Το άρθρ.349 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.7 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Εκμετάλλευσις πορνών Άρθρ.350.-«Πρόσωπον άρρεν διατρεφόμενον εν όλω ή εν μέρει παρά γυναικός κατ’ επάγγελμα πορνευομένης και δι’ εκμεταλλεύσεως των τοιούτων ανηθίκων κερδών αυτής, τιμωρείται δια φυλακίσεως έξ μηνών μέχρι 3 ετών», "αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί για άλλη βαρύτερη αξιόποινη πράξη.". Το άρθρ. 350 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 του Ν.Δ. 4090/1960, κατωτ. αριθ. 12. Η μέσα σε «» φράση προστέθηκε με την παρ.1 άρθρ.11 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. (Μετά τη σελ.64,02(δ) Σελ. 64,021 Τεύχος-Σελ. Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Σωματεμπορία. "Άρθρο 351. -1. Όποιος με τη χρήση βίας, απειλής ή άλλου εξαναγκαστικού μέσου ή την επιβολή ή κατάχρηση εξουσίας προσλαμβάνει, μεταφέρει ή προωθεί εντός ή εκτός της επικράτειας, κατακρατεί, υποθάλπει, παραδίδει με ή χωρίς αντάλλαγμα σε άλλον ή παραλαμβάνει από άλλον πρόσωπο με σκοπό να προβεί ο ίδιος ή άλλος στη γενετήσια εκμετάλλευσή του τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. Σελ. 64,022 Τεύχος-Σελ. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας 2. Με την ποινή της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται ο υπαίτιος αν, για να πετύχει τον ίδιο σκοπό, αποσπά τη συναίνεση προσώπου με τη χρήση απατηλών μέσων ή το παρασύρει, εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση του με υποσχέσεις, δώρα, πληρωμές ή παροχή άλλων ωφελημάτων. 3. Όποιος εν γνώσει ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο το οποίο τελεί υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στις παραγράφους 1 και 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. 4. Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ τιμωρείται ο υπαίτιος σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, αν η πράξη: α) στρέφεται κατά ανηλίκου ή συνδέεται με την πνευματική αδυναμία ή την κουφότητα του παθόντος,  β) τελέσθηκε από ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 349, γ) συνδέεται με την παράνομη είσοδο, παραμονή ή έξοδο του παθόντος από τη χώρα, δ) τελείται κατ' επάγγελμα, ε) τελείται από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη ή  στ) είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη του παθόντος. 5. Αν κάποια από τις πράξεις της πρώτης και δεύτερης παραγράφου είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του παθόντος επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη. 6. Η κατά τις προηγούμενες παραγράφους γενετήσια εκμετάλλευση συνίσταται στην επιχείρηση από κερδοσκοπία οποιασδήποτε ασελγούς πράξης ή στη χρησιμοποίηση από κερδοσκοπία του σώματος, της φωνής ή της εικόνας προσώπου για την πραγματική ή προσποιητή επιχείρηση τέτοιας πράξης ή για την παροχή εργασίας ή υπηρεσιών που αποσκοπούν στη γενετήσια διέγερση." Το άρθρ.351 αντικαταστάθηκε  ως άνω από το άρθρ.8 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής. "Άρθρο 351Α. 1. Η ασελγής πράξη με ανήλικο που τελείται από ενήλικο με αμοιβή ή με άλλα υλικά ανταλλάγματα ή η ασελγής πράξη μεταξύ ανηλίκων που προκαλείται από ενήλικο με τον ίδιο τρόπο και τελείται ενώπιον αυτού ή άλλου ενηλίκου τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δέκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων έως πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δέκα, όχι όμως και τα δεκαπέντε έτη, με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως εκατό χιλιάδων ευρώ και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκαπέντε έτη, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων ευρώ. Κατά την επιμέτρηση της ποινής δεν εφαρμόζεται το άρθρο 83 στοιχείο ε΄. 2. Η κατά συνήθεια τέλεση της πράξης από τον ενήλικο σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο συνιστά επιβαρυντική περίσταση. 3. Αν η πράξη της πρώτης παραγράφου είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του παθόντος επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη." Το άρθρ.351Α προστέθηκε με το άρθρ.9 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. Μέτρα ασφαλείας Άρθρ.352.-Εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 347 παρ. 2, 348, 349, 350, 351 εφαρμόζονται αι διατάξεις των άρθρ. 72, 73 και 74 περί οίκου εργασίας και περιορισμών διαμονής. Πρόσκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις «Άρθρ.353.-1.Όποιος δημόσια επιχειρεί ακόλαστη πράξη και προκαλεί με αυτή σκάνδαλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. "2. Όποιος εν γνώσει προσβάλλει βάναυσα την αιδώ άλλου με ακόλαστη πράξη που ενεργείται ενώπιόν του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με χρηματική ποινή. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου ενεργείται ενώπιον προσώπου νεότερου των δεκαπέντε ετών τιμωρείται με φυλάκιση. Για την ποινική δίωξη των πράξεων αυτής της παραγράφου απαιτείται έγκληση." Το άρθρ. 353 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 13 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.10 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄ Εγκλήματα περί τον γάμον και την  οικογένειαν Προσβολή της οικογενειακής τάξεως Άρθρ.354.-Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον νοθεύων ή συγκαλύπτων την οικογενειακήν τάξιν τινος, ιδία δε ο υποβάλλων τέκνον τιμωρείται δια φυλακίσεως. (Μετά τη σελ.64,02(γ) Σελ. 64,03 Τεύχος 1365 Σελ. 37 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Απάτη περί τον γάμον Άρθρ.355.-Ο δι’ απατηλών μέσων παραπείθων τινα εις τέλεσιν γάμου ακύρου ή ακυρωσίμου, εάν ο γάμος δια τούτον τον λόγον εκηρύχθη αμετακλήτως άκυρος, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Η δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Διγαμία Άρθρ.356.-1.Ο σύζυγος, όστις πριν ή αμετακλήτως διαλυθή ή ακυρωθή, ο εν ω τελεί γάμος, συνήφθη εις νέον τοιούτον, ως και ο μετ’ αυτού εν γνώσει της υπάρξεως μη λυθέντος ή μη ακυρωθέντος γάμου συναπτόμενος εις νέον, τιμωρείται δια φυλακίσεως. 2.Η παραγραφή της πράξεως άρχεται, αφ’ ης ο έτερος των γάμων ελύθη ή εκηρύχθη άκυρος. Μοιχεία Άρθρον 30 Πραγματική πλάνη 1.Η πράξις δεν καταλογίζεται εις τον πράξαντα αυτήν, αν ούτος κατά τον χρόνον της τελέσεως ευρίσκεται εν αγνοία των συνιστώντων ταύτην περιστατικών. Αν όμως η άγνοια των περιστατικών τούτων είναι αποδοτέα εις αμέλειαν του υπαιτίου, η πράξις καταλογίζεται εις αυτόν ως εξ αμελείας έγκλημα.-2.Ομοίως δεν καταλογίζονται εις τον πράξαντα τα κατά νόμον επαυξάνοντα το αξιόποινον της πράξεως περιστατικά, αν ούτος διετέλει εν αγνοία αυτών. Άρθρ.357.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 6 Νόμ. 1272/1982 κατωτ. αριθ. 24). Παραβίασις της προς διατροφήν  υποχρεώσεως Άρθρ.358.-«Ο κακοβούλως παραβιάζων την εκ του Νόμου επιβεβλημένην και υπό του Δικαστού, έστω και προσωρινώς, ανεγνωρισμένην υποχρέωσιν αυτού προς διατροφήν, εις τρόπον ώστε ο εις ταύτην δικαιούμενος περιέστη εις στερήσεις ή ηναγκάσθη να δεχθή την βοήθειαν άλλων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους». Το άρθρ. 358 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 Α.Ν. 230/1967 (κατωτ. αριθ. 16). Εγκατάλειψις εγκυμονούσης Άρθρ.359.-Ο εν απορία ή άλλως αβοήθητον εγκαταλείπων την παρ’ αυτού καταστάσαν έγκυον και αδυνατούσαν λόγω της εγκυμοσύνης ή του τοκετού να μεριμνήση περί αυτής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. Η δίωξις γίνεται μόνον κατ’ έγκλησιν. Παραμέλησις της εποπτείας ανηλίκου Άρθρ.360.-"1. Όποιος, ενώ έχει υποχρέωση εποπτείας ανηλίκου νεότερου από δεκαοκτώ ετών παραλείπει να τον παρεμποδίσει από την τέλεση αξιόποινης πράξης ή από το να επιδίδεται στην πορνεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους, αν δεν συντρέχει περίπτωση να τιμωρηθεί αυστηρότερα με άλλη διάταξη." Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως αν από την παρ.6 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Σελ. 64,04 Τεύχος 1365 Σελ. 38 2.Ο εξ αμελείας γενόμενος υπαίτιος της εν τη προηγουμένη παραγράφω παραλείψεως τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. 3.Η εν παρ. 1 ποινή επιτείνεται εις φυλάκισιν μέχρι δύο ετών, η δε εν παρ. 2 εις φυλάκισιν μέχρις έξ μηνών, εάν υπαίτιοι της παραλείψεως εγένοντο γονείς, επίτροποι ή κηδεμόνες υπό την υπεύθυνον επιμέλειαν των οποίων είχε τεθή κατ’ άρθρ. 122 του παρόντος κώδικος ο ανήλικος. 4.Εάν η υπό του ανηλίκου τελεσθείσα πράξις είναι πταίσμα το δικαστήριον δύναται ν’ απαλλάξη πάσης ποινής τον υπαίτιον της κατά τας παρ. 1-3 παραλείψεως. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ΄ Εγκλήματα κατά της τιμής Εξύβρισις Άρθρ.361.-1.Όστις, εκτός των περιπτώσεων της δυσφημήσεως (άρθρ. 362 και 363), προσβάλλει δια λόγου ή δι’ έργου ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον την τιμήν ετέρου, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή δια χρηματικής ποινής. Η χρηματική ποινή δύναται να επιβληθή και συν τη ποινή της φυλακίσεως. Δια την περίπτωσιν εξυβρίσεως ιδιαζούσης θρασύτητος και προκλητικότητος βλ. άρθρ. 2 Ν.Δ. 4000/1959 (κατωτ. σελ. 84,7). 2.Εάν η προσβολή της τιμής, λαμβανομένων υπ’ όψιν των περιστάσεων και του προσώπου του προσβληθέντος, δεν είναι ιδιαζόντως βαρεία, ο υπαίτιος τιμωρείται δια κρατήσεως ή προστίμου. 3.Η διάταξις της παρ. 3 του άρθρ. 308 έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν. Απρόκλητη έργω εξυβρίση «Άρθρ.361Α.-1.Με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται η έργω εξύβριση (άρθρ. 361 παρ. 1) αν έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα. 2.Αν στην πράξη της προηγούμενης παραγράφου συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών». Το άρθρ. 361Α προστέθηκε από το άρθρ. 19 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄ 28, κατωτ. αριθ. 25. Δυσφήμησις Άρθρ.362.-Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον ενώπιον τρίτου ισχυριζόμενος ή διαδίδων περί τινος άλλου γεγονός δυνάμενον να βλάψη την τιμήν ή την υπόληψιν αυτού, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής. Η χρηματική ποινή δύναται να επιβληθή και συν τη ποινή της φυλακίσεως. Συκοφαντική δυσφήμησις Άρθρ.363.-Εάν εις την περίπτωσιν του άρθρ. 362 το εν αυτώ γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος ετέλει εν γνώσει της αναληθείας αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, προς τη οποία δύναται να επιβληθή και χρηματική ποινή, δύναται δε να απαγγελθή και στέρησις των εν άρθρ. 63 πολιτικών δικαιωμάτων. Δυσφήμησις ανωνύμου εταιρείας Άρθρ.364.-1.Όστις ισχυρίζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπον ενώπιον τρίτου ή διαδίδει περί ανωνύμου εταιρείας ωρισμένον γεγονός εν σχέσει προς τας επιχειρήσεις, την οικονομικήν κατάστασιν ή εν γένει τας εργασίας αυτής, ή προς τα πρόσωπα των διοικούντων ή διευθυνόντων ταύτην, δυνάμενον να βλάψη την προς την εταιρείαν εμπιστοσύνην του κοινού και εν γένει τας επιχειρήσεις αυτής, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή με χρηματικήν ποινήν. 2.Αποδεικνύων ο κατηγορούμενος την αλήθειαν του γεγονότος όπερ ισχυρίσθη ή διέδωκε, μένει ατιμώρητος. 3.Εάν το γεγονός όπερ ισχυρίσθη ή διέδωκεν ο κατηγορούμενος είναι ψευδές, διατελή δε ούτος εν γνώσει της αναληθείας αυτού, τιμωρείται με φυλάκισιν. Προσβολή της μνήμης τεθνεώτος Άρθρ.365.-Ο προσβάλων την μνήμην τεθνεώτος είτε δι’ εξυβρίσεως βαναύσου ή κακοβούλου, είτε δια συκοφαντικής δυσφημήσεως (άρθρ. 363), τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. Γενικαί διατάξεις Άρθρον 31 Νομική πλάνη 1.Μόνη η άγνοια του αξιοποίνου δεν αρκεί, όπως αποκλείση τον καταλογισμόν.-2.Η πράξις όμως δεν καταλογίζεται εις τον πράξαντα, αν ούτος πεπλανημένως επίστευσεν, ότι εδικαιούτο να προβή εις την πράξιν, η δε πλάνη του αύτη ήτο συγγνωστή. (Μετά τη σελ.24(δ) Σελ. 24,01 Τεύχος 1365 Σελ. 5 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Άρθρ.366.-1.Εάν το εν άρθρ. 362 γεγονός είναι αληθές, η πράξις μένει ατιμώρητος. Η απόδειξις όμως της αληθείας αυτού απαγορεύεται, οσάκις τούτο αφορά αποκλειστικώς εις σχέσεις του οικογενειακού ή ιδιωτικού βίου, μη θιγούσας το δημόσιον συμφέρον, και ο ισχυρισμός ή η διάδοσις εγένετο κακοβούλως. 2.Εάν εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 362, 363, 364 και 365 το γεγονός, το οποίον ισχυρίσθη ή διέδωσεν ο υπαίτιος, είναι πράξις αξιόποινος, έλαβε δε περί ταύτης χώραν δικαστική δίωξις, αναστέλλεται η επί δυσφημήσει δίκη μέχρι πέρατος της ποινικής διώξεως, μεθ’ ο ή μεν αλήθεια αυτής θεωρείται αποδεδειγμένη δια της αμετακλήτου καταδίκης η δε αναλήθεια δια της αμετακλήτου αθωώσεως της στηριζομένης εις το ότι δεν απεδείχθη η παρά του δυσφημηθέντος τέλεσις αυτής. 3.Η απόδειξις της αληθείας του εν τη δυσφημήσει περιεχομένου γεγονότος δεν αποκλείει την επί εξυβρίσει τιμώρησιν, εάν εκ του τρόπου της εκδηλώσεως, ή εκ των περιστάσεων, υφ’ ας αύτη έλαβε χώραν, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως. Άρθρ.367.-1.Δεν συνιστώσιν άδικον πράξιν δυσμενείς κρίσεις περί επιστημονικών, καλλιτεχνικών ή επαγγελματικών εργασιών ή δυσμενείς εκφράσεις περιεχόμεναι εν εγγράφω δημοσίας αρχής περί αντικειμένων αναγομένων εις τον κύκλον της υπηρεσίας της, ως επίσης εκδηλώσεις λαμβάνουσαι χώραν προς εκτέλεσιν νομίμων καθηκόντων, προς άσκησιν νομίμου εξουσίας ή χάριν διαφυλάξεως (προστασίας) δικαιώματος ή εξ άλλου δεδικαιολογημένου ενδιαφέροντος ή εις αναλόγους περιπτώσεις. 2.Η διάταξις αύτη δεν εφαρμόζεται, οσάκις αι ανωτέρω κρίσεις και εκδηλώσεις περιέχουσι τα συστατικά στοιχεία της εν άρθρ. 363 πράξεως, ως επίσης οσάκις εκ του τρόπου της εκδηλώσεως ή εκ των περιστάσεων, υφ’ ας αύτη έλαβε χώραν, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως. (Αντί για τη σελ.65(δ) Σελ. 65(ε) Τεύχος 1365 Σελ. 39 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Άρθρον 368 Έγκλησις 1.Εις τας περιπτώσεις των άρθρων 361, 362, 363, 364 και 365 η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει.-2.Εις την περίπτωσιν του άρθρου 365 δικαίωμα προς έγκλησιν έχουσιν ο επιζήσας σύζυγος και τα τέκνα του τεθνεώτος, εν ελλείψει δε τοιούτων οι γονείς και οι αδελφοί αυτού. Εις την περίπτωσιν του άρθρου 364 δικαίωμα προς έγκλησιν έχει το διοικητικόν συμβούλιον και πας έχων ουσιώδες έννομον συμφέρον.-3.Εάν ο παθών είναι δημόσιος υπάλληλος, συνέβη δε η πράξις κατά την εκτέλεσιν της υπηρεσίας του ή δια λόγους σχετικούς προς την εκτέλεσιν αυτής, δικαιούνται εις έγκλησιν και η προϊσταμένη αυτού αρχή και ο αρμόδιος υπουργός. Σελ. 66(ε) Τεύχος 1365 Σελ. 40 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 369 Δημοσίευσις της αποφάσεως 1.Η § 3 του άρθρ. 229 έχει και εις τας περιπτώσεις των άρθρων 361, 362, 363, 364, 365 εφαρμογήν υπέρ του εγκαλέσαντος, από δε της προς τούτον επιδόσεως άρχεται η προς δημοσίευσιν της αποφάσεως προθεσμία. Εάν δ’ η πράξις ετελέσθη δια του Τύπου, πρέπει η δημοσίευσις αύτη να λάβη χώραν δια της εν εφημερίδι καταχωρίσεως τουλάχιστον του σκεπτικού και διαταχτικού της αποφάσεως.-2.Ο εκδότης της εφημερίδος ή του περιοδικού, εν οις κατεχωρίσθη το εφ’ ω η καταδίκη δημοσίευμα, οφείλει να καταχωρίση εν αυτοίς ολόκληρον την απόφασιν εντός οκτώ ημερών από της εις αυτόν επιδόσεώς της και εν τη αυτή θέσει και δια των αυτών στοιχείων, ως κατεχωρίσθη το υβριστικόν δημοσίευμα, άλλως υποβάλλεται εις φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή εις χρηματικήν ποινήν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄ Παραβίασις απορρήτων Άρθρον 370 Παραβίασις απορρήτου των επιστολών 1.Όστις αθεμίτως και προς τον σκοπόν του να λάβη γνώσιν του περιεχομένου αυτών ανοίγει κεκλεισμένην επιστολή ή έτερον κεκλεισμένον έγγραφον ή παραβιάζει τον εν ω ταύτα φυλάσσονται κεκλεισμένον χώρο ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον εισχωρεί εις ξένα απόρρητα αναγινώσκων, αντιγράφων ή άλλως αποτυπώνων επιστολήν ή άλλο έγγραφον, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους.-2.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Παραβίαση του απορρήτου των τηλεφωνημάτων και της προφορικής συνομιλίας «Άρθρο.370Α.-1. Όποιος αθέμιτα παγιδεύει ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο παρεμβαίνει σε τηλεφωνική σύνδεση ή συσκευή με σκοπό να πληροφορηθεί ή να μαγνητοφωνήσει το περιεχόμενο τηλεφωνικής συνδιάλεξης μεταξύ τρίτων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Η χρησιμοποίηση από τον δράστη των πληροφοριών ή μαγνητοταινιών που αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση. 2. Όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή μαγνητοφωνεί προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων που δεν διεξάγεται δημόσια ή μαγνητοσκοπεί μη δημόσιες πράξεις τρίτων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και όποιος μαγνητοφωνεί ιδιωτική συνομιλία μεταξύ αυτού και τρίτου χωρίς τη συναίνεση του τελευταίου. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 αυτού του άρθρου εφαρμόζεται και σε αυτή την περίπτωση. 3. Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους τιμωρείται όποιος κάνει χρήση των πληροφοριών ή των μαγνητοταινιών ή των μαγνητοσκοπήσεων που αποκτήθηκαν με τους τρόπους που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 αυτού του άρθρου. 4. Η πράξη της παραγράφου 3 δεν είναι άδικη, αν η χρήση έγινε ενώπιον οποιασδήποτε δικαστικής ή άλλης ανακριτικής αρχής για τη διαφύλαξη δικαιολογημένου συμφέροντος, που δεν μπορούσε να διαφυλαχθεί διαφορετικά. 5. Αν ο δράστης των πράξεων των παραγράφων 1, 2 και 3 αυτού του άρθρου ενεργεί ιδιωτικές έρευνες ή τελεί τις πράξεις αυτές κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή απέβλεπε στην είσπραξη αμοιβής, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή. 6. Όποιος διαθέτει στο εμπόριο ή με άλλον τρόπο προσφέρει για εγκατάσταση ειδικά τεχνικά μέσα για την τέλεση των πράξεων των παραγράφων 1 και 2 αυτού του άρθρου ή δημόσια διαφημίζει ή προσφέρει τις υπηρεσίες του για την τέλεσή τους τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή.» Το άρθρ.370Α αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.8 άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.41. Άρθρ.370Β.-1.«Όποιος αθέμιτα αντιγράφει αποτυπώνει, χρησιμοποιεί, αποκαλύπτει σε τρίτον ή οπωσδήποτε παραβιάζει στοιχεία ή προγράμματα υπολογιστών, τα οποία συνιστούν κρατικά, επιστημονικά ή επαγγελματικά απόρρητα ή απόρρητα επιχείρησης του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Ως απόρρητα θεωρούνται και εκείνα που ο νόμιμος κάτοχός τους, από δικαιολογημένο ενδιαφέρον τα μεταχειρίζεται ως απόρρητα, ιδίως όταν έχει λάβει μέτρα για να παρεμποδίζονται τρίτοι να λάβουν γνώση τους. 2.Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του κατόχου των στοιχείων, καθώς και αν το απόρρητο είναι ιδιαίτερα μεγάλης οικονομικής σημασίας, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. 3.Αν πρόκειται για στρατιωτικό ή διπλωματικό απόρρητο ή για απόρρητο που αναφέρεται στην ασφάλεια του κράτους, η κατά την παρ. 1 πράξη τιμωρείται κατά τα άρθρ. 146 και 147. 4.Οι πράξεις που προβλέπονται στις παρ. 1 και 2 διώκονται ύστερα από έγκληση». Το άρθρ. 370Β προστέθηκε από το άρθρ. 3 του Νόμ. 1805/26-31 Αυγ. 1988 (ΦΕΚ Α΄ 199), τόμ. 9 σελ. 202,07. (Αντί για τη σελ. 67(ζ) Σελ. 67(η) Τεύχος 1357 Σελ. 13 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρ.370Γ.-1.«Όποιος χωρίς δικαίωμα αντιγράφει ή χρησιμοποιεί προγράμματα υπολογιστών, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μήνες και με χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων έως δύο εκατομμυρίων δραχμών. 2.Όποιος αποκτά πρόσβαση σε στοιχεία που έχουν εισαχθεί σε υπολογιστή ή σε περιφερειακή μνήμη υπολογιστή ή μεταδίδονται με συστήματα τηλεπικοινωνιών, εφ’ όσον οι πράξεις αυτές έγιναν χωρίς δικαίωμα, ιδίως με παραβίαση απαγορεύσεων ή μέτρων ασφαλείας που είχε λάβει ο νόμιμος κάτοχός τους, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες ή με χρηματική ποινή τουλάχιστο δέκα χιλιάδων δραχμών. Αν η πράξη αναφέρεται στις διεθνείς σχέσεις ή στην ασφάλεια του κράτους, τιμωρείται κατά το άρθρ. 148. 3.Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του νόμιμου κατόχου των στοιχείων, η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται μόνο αν απαγορεύεται ρητά από εσωτερικό κανονισμό ή από έγγραφη απόφαση του κατόχου ή αρμόδιου υπαλλήλου του. 4.Οι πράξεις των παρ. 1 έως 3 διώκονται ύστερα από έγκληση». Το άρθρ. 370Γ προστέθηκε από το άρθρ. 4 του Νόμ. 1805/26-31 Αυγ. 1988 (ΦΕΚ Α΄ 199), τόμ. 9 σελ. 202,07. Άρθρ.370Δ.-(Καταργήθηκε από την περίπτ. β΄, παρ. 9, άρθρ. 33, Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 207, κατωτ. αριθ. 29). Άρθρον 371 Παραβίασις επαγγελματικής εχεμυθίας 1.Κληρικοί, δικηγόροι και παντός είδους νομικοί παραστάται, συμβολαιογράφοι, ιατροί, μαίαι, νοσοκόμοι, φαρμακοποιοί και άλλοι, εις τους οποίους διαπιστεύονται συνήθως, ένεκα του επαγγέλματός των ή της ιδιότητος των ιδιωτικά απόρρητα, ως και οι βοηθοί των προσώπων τούτων, τιμωρούνται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους, εάν ήθελον φανερώσει ιδιωτικά απόρρητα εμπιστευθέντα αυτοίς ή περιέλθοντα εις γνώσιν αυτών δυνάμει του επαγγέλματος ή της ιδιότητός των.-2.Ομοίως τιμωρείται όστις αποθανόντος τινός των εν § 1 προσώπων και ως εκ τούτου αποκτήσας την κατοχήν, εγγράφων ή σημειώσεων αυτού, σχετικών προς την άσκησιν του επαγγέλματός του ή της ιδιότητός του, ήθελεν εκ τούτων φανερώνει ιδιωτικά απόρητα.-3.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει.-4.Η πράξις δεν είναι άδικος και μένει ατιμώρητος, εάν ο υπαίτιος απέβλεπεν εις εκπλήρωσιν καθήκοντος ή εις διαφύλαξιν εννόμου ή άλλως δεδικαιολογημένου ουσιώδους συμφέροντος, δημοσίου ή ιδίου εαυτού ή άλλου τινός, το οποίο δεν ηδύνατο να διαφυλαχθή άλλως. Σελ. 68(η) Τεύχος 1357 Σελ. 14 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ΄ Εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας Άρθρον 372 Κλοπή 1.Ο εκ της κατοχής ετέρου αφαιρών ξένον (εν όλω ή εν μέρει) κινητόν πράγμα, επί σκοπώ παρανόμου ιδιοποιήσεως αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, εάν δε το αντικείμενον της κλοπής είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών.-2.Ως κινητόν πράγμα θεωρείται κατά τον παρόντα κώδικα και η ενέργεια του ηλεκτρισμού, του ατμού και πάσα άλλη ενέργεια.-3.Η διάταξις του άρθρου 72 περί οίκου εργασίας έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 32 Κατάστασις ανάγκης αποκλείουσα τον καταλογισμόν 1.Δεν καταλογίζεται εις τον πράξαντα η πράξις, ην εκτελεί, ίνα αποτρέψη παρόντα και άλλως αναπότρεπτον κίνδυνον απειλούντα άνευ υπαιτιότητός του το πρόσωπον ή την περιουσίαν αυτού ή συγγενούς αυτού ανιόντος ή κατιόντος ή αδελφού ή συζύγου, εάν η δια της πράξεως επελθούσα εις τον έτερον βλάβη είναι ανάλογος κατ’ είδος και σπουδαιότητα προς την απειληθείσαν.-2.Αι διατάξεις των § § 2 και 3 του άρθρ. 25 έχουσι και ενταύθα εφαρμογήν. Άρθρον 373 Ως υπαίτιος κλοπής τιμωρείται και όστις,  επί σκοπώ παρανόμου περιουσιακής ωφελείας  εαυτού ή τρίτου, τυμβωρυχών νεκροσυλήση. Διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπής Άρθρ.374.-Η κλοπή τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών: α.Αν από τόπο προορισμένο για θρησκευτική λατρεία αφαιρέθηκε πράγμα αφιερωμένο σ’ αυτήν. β.Αν αφαιρέθηκε πράγμα επιστημονικής, καλλιτεχνικής, αρχαιολογικής ή ιστορικής σημασίας που βρισκόταν σε συλλογή εκτεθειμένη σε κοινή θέα ή σε δημόσιο οίκημα ή σε άλλο δημόσιο τόπο. γ.Αν αφαιρέθηκε πράγμα το οποίο μεταφερόταν με οποιοδήποτε δημόσιο συγκοινωνιακό μέσο ή ήταν τοποθετημένο σε χώρο προορισμένο για εναπόθεση πραγμάτων προς μεταφορά ή παραλαβή ή φερόταν από ταξιδιώτη. δ.Αν η κλοπή τελέσθηκε από δύο ή περισσότερους που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές ή ληστείες. ε) αν η πράξη τελέστηκε από πρόσωπο που διαπράττει κλοπές ή ληστείες κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια «ή αν η συνολική αξία των αντικειμένων της κλοπής υπερβαίνει το ποσό των 25.000.000 δρχ.» Η μέσα σε «» φράση προστέθηκε από την παρ.7 άρθρ.14 Νόμ.2721/3-3 Ιουν.1999 (ΦΕΚ Α 112), κατωτ.αριθ.38. στ-ζ.(Καταργήθηκαν από την παρ. 8 άρθρ. 1 Νόμ 2408/31 Μαΐου -4 Ιουν. 1996, ΦΕΚ Α΄104, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32). Το άρθρ. 374 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 23 Νόμ. 1419/84 ΦΕΚ Α΄28, κατωτ. αριθ. 25. «Άρθρ.374Α.-1.Όποιος αφαιρεί από την κατοχή άλλου ξένο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο με αποκλειστικό σκοπό να το χρησιμοποιήσει για πολύ μικρό χρονικό διάστημα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2.Για την ποινική δίωξη της πράξης που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο απαιτείται έγκληση. 3.Η διάταξη του άρθρ. 379 εφαρμόζεται και για το αδίκημα της παρ. 1 αυτού του άρθρου, απαιτείται όμως μαζί με την απόδοση του πράγματος και η ολοκληρωτική ικανοποίηση εκείνου που ζημιώθηκε». Το άρθρ. 374Α αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 20 Νόμ. 1419/84 (ΦΕΚ Α΄28), κατωτ. αριθ. 25. Υπεξαίρεσις Άρθρ.375.-1.Ο παρανόμως ιδιοποιούμενος ξένον (εν όλω ή εν μέρει) κινητόν πράγμα, οπωσδήποτε περιελθόν εις την κατοχήν αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, εάν δε το αντικείμενον της υπεξαιρέσεως είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους. «Αν η συνολική αξία υπερβαίνει το ποσό των 25.000.000 δραχμ., ο υπαίτιος τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». Το νέο μέσα σε «» εδάφιο προστέθηκε από την περίπτ. α΄ της παρ. 3 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/33 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. «2.Αν πρόκειται για αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στον υπαίτιο λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας ο υπαίτιος τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». «Αν το συνολικό αντικείμενο της πράξης του προηγούμενου εδαφίου υπερβαίνει σε ποσό τα 25.000.000 δραχμ., τούτο συνιστά επιβαρυντική περίπτωση»». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 9 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου -4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. Το δεύτερο μέσα σε «» εδάφιο προστέθηκε από την περίπτ. β της παρ. 3 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 39. 3.Προς το ξένον πράγμα εξομοιούται και το ληφθέν τίμημα εμπιστευθέντος τω υπαιτίω προς πώλησιν κινητού πράγματος, ως επίσης και το κτηθέν κινητόν πράγμα δια χρημάτων ή άλλου πράγματος εμπιστευθέντων τω υπαιτίω προς αγοράν ή ανταλλαγήν του κτηθέντος. Παρασιώπησις ευρέσεως Άρθρ.376.-Όστις ευρίσκει πράγμα απολωλός, και δεν αναγγέλει την εύρεσιν εντός δέκα τεσσάρων ημερών εις την αρχήν ή εις το κοινόν ή εις τον δικαιούχον, τιμωρείται δια χρηματικής ποινης. Αν το πράγμα είναι ασημάντου αξίας, το δικαστήριον δύναται να κρίνη την πράξιν ατιμώρητον. (Αντί για τη σελ. 68,01(β) Σελ. 68,01(γ) Τεύχος 1365 Σελ. 41 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Κλοπαί και υπαξαιρέσεις ευτελούς αξιας Άρθρ.377.-1.Εάν η κλοπή ή, η υπεξαίρεσις έχη αντικείμενον πράγμα ευτελούς αξίας, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών. Εάν δ’ η πράξις ετελέσθη εξ ανάγκης προς άμεσον χρήσιν ή ανάλωσιν του κλαπέντος ή υπεξαιρεθέντος, το δικαστήριον δύναται να κρίνη την πράξιν ατιμώρητον. 2.Η ποινική δίωξις εις τας περιπτώσεις του άρθρου τούτου χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Υφαιρέσεις Άρθρ.378.-Κλοπή ή υπεξαίρεσις γενομένη: α)μεταξύ συγγενών και αγχιστέων ευθείας γραμμής, θετών γονέων και θετών τέκνων, συζύγων και μεμνηστευμένων, αδελφών και των συζύγων τούτων και μνηστήρων. β)παρ’ επιζήσαντος συζύγου εις την παρά του αποβιώσαντος καταλειφθείσαν περιουσίαν,γ)εναντίον επιτρόπου ή επιμελητού του υπαιτίου, ως και εναντίον προσώπου, προς το οποίον ο υπαίτιος ή συμμέτοχος διατελεί εν σχέσει εξαρτήσεως ή μετά του οποίου διαιτάται εν τω αυτώ οίκω, διώκεται μόνον επί εγκλήσει. Απόδοσις ιδιοποιηθέντος πράγματος Άρθρ.379.-1.Το αξιόποινον της κλοπής και της υπεξαιρέσεως εξαλείφεται, εάν ο υπαίτιος οικεία θελήσει και πριν έτι εξετασθή οπωσδήποτε περί της πράξεως του υπό της αρχής, ενήργησαν άνευ παρανόμου βλάβης τρίτου τινός, την απόδοσιν του πράγματος ή την εντελή ικανοποίησιν του ζημιωθέντος. Η μερική μόνον απόδοσις ή ικανοποίησης εξαλείφουσι τον αξιόποινον κατά τούτο μόνον το μέρος. «2.Ο υπαίτιος της πράξης της υπεξαίρεσης εφόσον η πράξη αυτή δεν τιμωρείται σε βαθμό κακουργήματος, απαλλάσσεται από κάθε ποινή αν ικανοποίησε εντελώς τον ζημιωθέντα με τη θέλησή του, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με την καταβολή του κεφαλαίου, των τόκων υπερημερίας και των δικαστικών εξόδων που έχουν εκκαθαριστεί και δηλώσει τούτο ο παθών ή οι κληρονόμοι του». Το ισχύον κείμενο αριθμήθηκε ως παρ. 1 και η μέσα σε «» παρ. 2 προστέθηκε από την παρ. 1.3 του άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Σελ. 68,02(γ) Τεύχος 1365 Σελ. 42 Ληστεία Άρθρ.380.-1.Ο δια σωματικής βίας κατά προσώπου ή δι’ απειλών ηνωμένων με επικείμενον κίνδυνον σώματος ή ζωής αφαιρών παρ’ ετέρου ξένον (εν όλω ή εν μέρει) κινητόν πράγμα ή εξαναγκάζων εις παράδοσιν τοιούτου, ινα ιδιοποιηθή αυτό παρανόμως, τιμωρείται δια καθείρξεως. 2.Εάν συνέπεια της πράξεως επήλθεν ο θάνατος προσώπου τινός ή βαρεία σωματική βλάβη (άρθρ. 310),ή εάν η πράξις εξετελέσθη μετ’ ιδιαιτέρας σκληρότητος εναντίον προσώπου, επιβάλλεται θάνατος ή ισόβιος κάθειρξις. 3.Αι αυταί ποιναί (παράγραφοι 1 και 2) επιβάλλονται εις εκείνον, όστις, εν κλοπή επ’ αυτοφώρω καταληφθείς, μεταχειρίζεται σωματικήν βίαν κατά προσώπου ή απειλάς ηνωμένας με επικείμενον κίνδυνον σώματος ή ζωής προς διατήρησιν του κλαπέντος. Φθορά ξένης ιδιοκτησίας Άρθρ.381.-Ο εκ προθέσεως καταστρέφων ή βλάπτων ξένον (εν όλω ή εν μέρει) πράγμα ή άλλως πως καθιστών ανέφικτον την χρήσιν αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. «2.Εάν η φθορά έχη αντικείμενον πράγμα ευτελούς αξίας ή η δια της φθοράς προξενηθείσα ζημία είναι ελαφρά, ο υπαίτιος τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 7 Ν.Δ. 2493/1953, κατωτ. αριθ. 8. Δια την περίπτωσιν ιδιαζούσης θρασύτητος και προκλητικότητος βλ. άρθρ. 4 Ν.Δ. 4000/ 1959 (κατωτ. σελ. 84,7). 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς «Άρθρ.382.-1.Με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών τιμωρείται η φθορά ξένης ιδιοκτησίας της πρώτης παραγράφου του άρθρ. 381 αν έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα. 2.Με την ποινή της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται ο δράστης, αν το αντικείμενο της πράξης που προβλέπεται στην πρώτη παράγραφο του άρθρ. 381. α)είναι πράγμα που χρησιμεύει για το κοινό όφελος ή β)είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας ή γ)η φθορά έγινε με φωτιά ή με κάποιο από τα μέσα που προβλέπει το άρθρ. 270. 3.Αν στην πράξη της πρώτης παραγράφου συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι ή συντρέχει και μία από τις περιπτώσεις της δεύτερης παραγράφου, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. 4.Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους τιμωρείται όποιος προκαλεί κατά τους όρους του προηγούμενου άρθρου φθορά ή βλαβη αρχαιολογικού ή καλλιτεχνικού ή ιστορικού μνημείου ή αντικειμένου, τοποθετημένου σε δημόσιο χώρο, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη». Το άρθρο 382 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 21 Νόμ. 1419/1984, ΦΕΚ Α΄28. κατωτ. αριθ. 25. Γενικαί διατάξεις «Άρθρ.383.-Στις περιπτώσεις των άρθρ. 381 και 382 παρ. 2 στοιχ. β΄ η ποινική δίωξη ασκείται μόνο μετά από έγκληση του παθόντος». Το άρθρ. 383 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 22 Νόμ. 1419/1984 (ΦΕΚ Α΄28), κατωτ. αριθ. 25. Άρθρ.384.-Εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 381 και 382 στοιχ. β΄ το αξιόποινον εξαλείφεται, εάν ο υπαίτιος, οικεία θελήσει, πριν έτι εξετασθή οπωσδήποτε περί της πράξεώς του υπό της αρχής, ενήργησεν άνευ παρανόμου βλάβης τρίτου τινός, την πλήρη αποκατάστασιν του φθαρέντος πράγματος ή την εντελή ικανοποίησιν του ζημιωθέντος. Η μερική αποκατάστασις ή ικανοποίησις εξαλείφουσι το αξιόποινον κατά τούτο μόνον μέρος. Καταστολή φθορών προκαλουσών το κοινόν αίσθημα «Άρθρ.384α.-1.Όστις, δημοσία ή εντός καταστημάτων ή κέντρων ή άλλων προσιτών εις το κοινόν τόπων διασκεδάσεως, ένθα προσφέρονται πάσης φύσεως εδέσματα ή ποτά, προκαλεί ή διεγείρει καθ’ οιονδήποτε τρόπον το κοινόν αίσθημα, καταστρέφων ή βλάπτων ή άλλως πως καθιστών ανέφικτον την χρήσιν κινητών πραγμάτων (ξένων ή μη), έστω και τη συναινέσει ή ανοχή του κυρίου ή του κατόχου αυτών ή των υπευθύνων του καταστήματος ή κέντρου, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις 6 μηνών. 2-3.-(Καταργήθηκαν από το άρθρ. 12 Νόμ. 1366/1983, τόμ. 6Α, σελ. 390,318). Το άρθρ. 384α προσετέθη δια του άρθρου μόνου του Ν.Δ. 74 της 30/31 Δεκ. 1968 (ΦΕΚ Α΄311). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ΄ Εγκλήματα κατά περιουσιακών δικαίων Εκβίαση Άρθρον 33 Κωφάλαοι εγκληματίαι 1.Η παρά κωφαλάλου τελεσθείσα πράξις δεν καταλογίζεται εις αυτόν, αν κριθή ότι δεν είχε την απαιτουμένην πνευματικήν ικανότητα, ίνα αντιληφθή το άδικον της πράξεώς του ή να ενεργήση συμφώνως τη περί τούτου αντιλήψει του.-2.Αν δεν συντρέχη περίπτωσις εφαρμογής της προηγουμένης παραγράφου ο κωφάλαλος τιμωρείται με ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 83). Άρθρ.385.-1. «Όστις, εκτός των εν άρθρ. 380 περιπτώσεων, επί σκοπώ του να περιποιήση εις εαυτόν ή εις άλλον παράνομον περιουσιακόν όφελος, εξαναγκάζει τινα δια βίας ή απειλής εις πράξιν, παράλειψιν ή ανοχήν, εξ ής επέρχεται ζημία εις την περιουσίαν αυτού του εξαναγκαζομένου ή άλλου, τιμωρείται: α)κατά τα εν άρθρ. 380 παρ. 1 και 2 οριζόμενα, εάν η πράξις ετελέσθη δια σωματικής βίας κατά προσώπου ή δι’ απειλών ηνωμένων με επικείμενον κίνδυνον σώματος ή ζωής, β)δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, μη επιτρεπομένης μετατροπής και αναστολής της ποινής, εάν ο υπαίτιος μετεχειρίσθη βίαν ή απειλήν βλάβης της υπό του εξαναγκαζομένου ή άλλου ασκουμένης επιχειρήσεως, επαγγέλματος, λειτουργήματος ή άλλης δραστηριότητος ή προσεφέρθη να παράσχη ή παρέχει προστασίαν δια την αποτροπήν προκλήσεως υπό τρίτου τοιαύτης βλάβης. Δια καθείρξεως δε μέχρι δέκα ετών, εάν αι ως άνω πράξεις ετελέσθησαν υπό προσώπου διαπράττοντος κατά συνήθειαν ή κατ’ επάγγελμα τοιαύτας πράξεις (ή εκ των περιστάσεων αποδεικνύεται ότι ο υπαίτιος είναι ιδιαιτέρως επίικίνδυνος) και γ)δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν. Η μέσα σε ( ) φράση της περιπτ. β΄ απαλείφθηκε από την παρ. 10 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. 2.Αι διατάξεις του άρθρ. 72 περί οίκου εργασίας έχουν και εν προκειμένω εφαρμογήν». Το άρθρ. 385 αντικατεστάθη ως άνω δια  του  άρθρ.  18  του Νόμ. 495/1976 (τόμ. 4Α σελ. (Αντί για τη σελ. 69(ι) Σελ. 69(ια) Τεύχος 1351 Σελ. 31 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Απάτη Άρθρ.386.-1.Όστις, επί σκοπώ του να περιποιήση εις εαυτόν ή εις άλλον παράνομον περιουσιακόν όφελος, βλάπτει ξένην περιουσίαν, πείθων τινα δια της εν γνώσει παραστάσεως ψευδών γεγονότων ως αληθών ή δι’ αθεμίτου αποκρύψεως ή παρασιωπήσεως αληθών εις πράξιν, παράλειψιν ή ανοχήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, εάν δ’ η προξενηθείσα ζημία είναι ιδιαιτέρως μεγάλη δια φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών. 2.Αι διατάξεις του άρθρ. 72 περί οίκου εργασίας έχουσι και εν προκειμένω εφαρμογήν. «3. Επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών: α)αν ο υπαίτιος διαπράττει απάτες κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 5.000.000 δραχμ. ή β)αν το περιουσιακό όφελος ή η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 25.000.000 δραχμ». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Απάτη με υπολογιστή Άρθρ.386Α.-«΄Οποιος, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, επηρεάζοντας τα στοιχεία υπολογιστή είτε με μη ορθή διαμόρφωση του προγράμματος είτε με επέμβαση κατά την εφαρμογή του είτε με χρησιμοποίηση μη ορθών ή ελλιπών στοιχείων είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με τις ποινές του προηγούμενου άρθρου. Περιουσιακή βλάβη υφίσταται και αν τα πρόσωπα που την υπέστησαν είναι άδηλα. Για την εκτίμηση του ύφους της ζημίας είναι αδιάφορο αν παθόντες είναι ένα ή περισσότερα πρόσωπα». Το άρθρ. 386Α προστέθηκε από το άρθρ. 5 του Νόμ. 1805/26-31 Αυγ. 1988 (ΦΕΚ Α΄199), τόμ. 9 σελ. 202,07. Σελ. 70(ια) Τεύχος 1351 Σελ. 32 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Απάτη ευτελούς αξίας Άρθρ. 387.-Εάν η εκ της απάτης προξενηθείσα ζημία είναι ευτελούς αξίας εφαρμόζονται αναλόγως αι διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρ. 377. Απάτη περί τας ασφαλείας Άρθρ.388.-1.Όστις, προς τον σκοπόν της παρ’ αυτού ή ετέρου τινος εισπράξεως του ποσού, δια το οποίον είναι ησφαλισμένον αντικείμενον τι κινητόν ή ακίνητον, επιφέρει την πραγμάτωσιν του καθ’ ου η ασφάλισις κινδύνου, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. 2.Εις την αυτήν ποινήν υπόκειται, όστις επί τω ανωτέρω σκοπώ προξενεί εις εαυτόν σωματικήν βλάβην ή επιτείνει τας συνεπείας σωματικής βλάβης επελθούσης εξ ατυχήματος. Απατηλή πρόκλησις βλάβης Άρθρ.389.-1.Όστις εκ προθέσεως παρανόμως βλάπτει ξένην περιουσίαν, πείθων τινά, δια της εν γνώσει παραστάσεως ψευδών γεγονότων ως αληθών ή δι’ αθεμίτου αποκρύψεως ή παρασιωπήσεως αληθών, εις πράξιν, παράλειψιν ή ανοχήν τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή δια χρηματικής ποινής. 2.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Απιστία «Άρθρ.390.-Όποιος με γνώση ζημιώνει την περιουσία άλλου, της οποίας βάσει του νόμου ή δικαιοπραξίας έχει την επιμέλεια ή διαχείριση (ολική ή μερική ή μόνο για ορισμένη πράξη), τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών. Εάν η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει το ποσόν των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ, ο δράστης τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών». Το άρθρ. 390, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 15 του Νόμ. 3242/24-24 Μαΐου 2004 (ΦΕΚ Α΄102) τόμ.1 σελ.84,363. Δολία αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου Άρθρ.391.-(Καταργήθηκε από το εδαφ. β΄, της παρ. 12, άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄65, (κατωτ. αριθ. 30). Δολία αποδοχή παροχών Άρθρ.392.-1.Όστις προτιθέμενος να μη καταβάλη αντίτιμον λαμβάνει προς άμεσον κατανάλωσιν τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχήν καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων παροχών το αντίτιμον είναι αμέσως πληρωτέον κατά τας συνηθείας των συναλλαγών, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Γενικαί Διατάξεις Άρθρ.393.-1.Αι διατάξεις του άρθρ. 378 στοιχ. α΄ και γ΄ εφαρμόζονται αναλόγως και επί των εν άρθρ. 386 και 387 πράξεων, αι δε διατάξεις του άρθρ. 379 και επί των εν τοις άρθρ. 386, 387, 389, 390, 391 και 392 πράξεων. «2. Ο υπαίτιος των πράξεων των άρθρων 382 παρ. 1 και 2 στοιχ. γ΄, 386, 386Α, 388, 390 εφόσον δεν τιμωρούνται σε βαθμό κακουργήματος, 404 παρ. 1 και 2 και 405 παρ. 1, απαλλάσσεται από κάθε ποινή, αν ικανοποιήσει πλήρως τον ζημιωθέντα μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την καταβολή του κεφαλαίου και των τόκων υπερημερίας και δηλώσουν τούτο ο παθών ή οι κληρονόμοι του.» Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως  άνω από το Άρθρον 34 Διατάραξις των πνευματικών λειτουργιών ή της συνειδήσεως Η πράξις δεν καταλογίζεται εις τον πράξαντα αυτήν αν, εν ω χρόνω διέπραξε ταύτην, ένεκα νοσηράς διαταράξεως των πνευματικών λειτουργιών ή διαταράξεως της συνειδήσεως, εστερείτο της ικανότητος ν’ αντιληφθή το άδικον της πράξεώς του ή να ενεργήση συμφώνως τη περί τούτου αντιλήψει του. άρθρ.27 Νόμ.3346/16-17 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. Δια του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 3389 της 4/4 Οκτ. 1953 (τόμ. 9 σελ. 131α) ωρίσθη ότι επί των αδικημάτων της απάτης των διαπραχθέντων κατά την εφαρμογήν της υπ’ αριθ. 267/53 Πράξεως του Υπ. Συμβουλίου «περί αναπροσαρμογής της αξίας της δραχμής εις ξένον συνάλλαγμα» (τόμ. 26 σελ. 24) και κατά παράβασιν αυτής μέχρι τέλους 1953, η κατά τα άρθρ. 393 και 397 Π.Κ. προβλεπομένη εξάλειψις του αξιοποίνου επέρχεται, εάν οι υπαίτιοι ενεργήσουν την απόδοσιν του πράγματος ή την εντελή ικανοποίησιν του ζημιωθέντος Ελληνικού Δημοσίου το βραδύτερον προ της εξετάσεως αυτών παρά του Δικαστηρίου περί της πράξεώς των. Αποδοχή και διάθεσις προϊόντων εγκλήματος Άρθρ.394.-«1.Ο εκ προθέσεως αποκρύπτων, αγοράζων, λαμβάνων ως ενέχυρον ή άλλως πως δεχόμενος παρ’ εαυτώ πράγμα προελθόν εξ αξιοποίνου πράξεως ή μεταβιβάζων ετέρω την κατοχήν τοιούτου πράγματος ή συνεργών εις μεταβίβασιν ή οπωσδήποτε ασφαλίζων ετέρω την κατοχήν αυτού, τιμωρείται δια φυλακίσεως, ανεξαρτήτως του αν είναι τιμωρητέος ή ου ο υπαίτιος του εγκλήματος εξ ου το πράγμα προέρχεται. 2.Εάν η κατά την προηγουμένην παράγραφον πράξις έχη αντικείμενον ευτελούς αξίας, ο δράστης τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών, η δε ποινική δίωξις χωρεί μόνον κατ’ έγκλησιν. (Αντί για τη σελ. 70,01(στ) Σελ. 70,01(ζ) Τεύχος 1398 Σελ. 23 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 3.Προς τα εξ αξιοποίνου πράξεως προερχόμενα πράγματα εξομοιούνται και το τίμημα αυτών, ως και τα δι’ αυτών προσπορισθέντα αντικείμενα. 4.Εάν ο υπαίτιος επιχειρή τοιαύτας πράξεις κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθειαν ή ενήργησεν εξ ιδιοτελείας ή πρόκειται περί πράγματος ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, επιβάλλεται φυλάκισις τουλάχιστον εξ μηνών. Το άρθρ. 72 περί παραπομπής εις οικον. εργασίας έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν». Το άρθρ. 394 αντικατασταθέν δια του άρθρ. 11 Ν.Δ. 495/1974 (κατωτ. αριθ. 21) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 13 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα Άρθρ.394Α.-(Καταργήθηκε, όπως είχε προστεθεί από το άρθρ. 5 Νόμ. 2145/1993, από το άρθρ. 9 Νόμ. 2331/1995, ΦΕΚ Α΄173, κατωτ. αριθ. 31, που το άρθρ. 9 κατάργησε το άρθρ. 5 Νόμ. 2145/1993). Άρθρ.395.-Εις τας περιπτώσεις των παρ. 1 και 2 του προηγουμένου άρθρου έχουσιν ανάλογον εφαρμογήν αι διατάξεις του άρθρ. 379. Παρακώλυσις συναγωνισμού Άρθρ.396.-Όστις εις δημοσίους πλειστηριασμούς εμποδίζει δια βίας ή δι’ απειλών τον ελεύθερον συναγωνισμόν ή δια δώρων ή υποσχέσεων απομακρύνει τον προσφέροντα ή προτιθέμενον να προβή εις προσφοράν, τιμωρείται δια φυλακίσεως. Καταδολίευσις δανειστών Άρθρ.397.-1.Οφειλετής, όστις εκ προθέσεως  ματαιώνει καθόλου ή εν μέρει την ικανοποίησιν δανειστού αυτού, βλάπτων, καταστρέφων ή καθιστών άνευ αξίας, αποκρύπτων ή απαλλοτριών, άνευ ισοτίμου και αξιοχρέου ανταλλάγματος, οιονδήποτε περιουσιακόν αυτού στοιχείον, πράττων ψευδή χρέη ή ψευδείς δικαιοπραξίας, τιμωρείται (εάν η πράξις δεν υπόκειται κατ’ άλλην τινά διάταξιν εις βαρυτέραν ποινήν) δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή δια χρηματικής ποινής. 2.Ομοίως τιμωρείται όστις επιχειρεί τινα των πράξεων τούτων υπέρ του οφειλέτου. 3.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Βλ. σχόλιον άρθρ.393 Χρεωκοπία Άρθρ.398.-Με φυλάκισιν τουλάχιστον ενός έτους τιμωρείται ο υπαίτιος δολίας κατά τους όρους του εμπορικού νόμου χρεωκοπίας, με φυλάκισιν δε το πολύ δύο ετών ο υπαίτιος απλής χρεωκοπίας. Σελ. 70,02(ζ) Τεύχος 1398 Σελ. 24   «Η ποινική δίωξη για το αδίκημα της απλής χρεοκοπίας ασκείται ύστερα από έγκληση του συνδίκου ή του πτωχευτικού πιστωτή». Το μέσα σε «» τελευταίο εδάφιο προστέθηκε με το άρθρ.28 Νόμ.3346/16-17 Ιουν.2005 (ΦΕΚ Α΄140), τόμ.9 σελ.136,291. Παρακώλυσις ασκήσεως δικαιώματος Άρθρ.399.-1.Ο εκ προθέσεως δια της αφαιρέσεως ή της εν όλω ή εν μέρει καταστροφής ιδιοκτήτου αυτώ πράγματος καθιστών ανέφικτον τω δικαιούχω την επί τούτου άσκησιν δικαιώματος επικαρπίας, χρήσεως,    οικήσεως,      εμπραγμά-του ασφαλείας ή παρακρατήσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή δια χρηματικής ποινής.-2.Ομοίως τιμωρείται, όστις επιχειρεί τινα των πράξεων τούτων υπέρ του ιδιοκτήτου. -3.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Άρθρον 400 Παράνομος αλιεία 1.Ο αλιεύων εις ύδατα, όπου άλλος έχει το δικαίωμα της αλιείας, άνευ της αδείας τούτου, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. -2.Αν ο υπαίτιος ασκή εξ επαγγέλματος ή κατά συνήθειαν παράνομον αλιείαν τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. -3.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Άρθρον 401 Αλιεία εν χωρικοίς ύδασιν Αλλοδαπός άνευ δικαιώματος αλιεύων εν τη αιγιαλίτιδι ζώνη του ελληνικού κράτους τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών. Άρθρον 35 Υπαίτιος διατάραξις της συνειδήσεως 1.Πράξις ην απεφάσισέ τις εν κανονική ψυχική καταστάσει, αλλά προς εκτέλεσιν της οποίας μετέστησεν εαυτόν εις κατάστασιν διαταράξεως της συνειδήσεως, καταλογίζεται εις αυτόν ως εκ δόλου τελεσθείσα.-2.Αν η εν τοιαύτη καταστάσει τελεσθείσα πράξις είναι άλλη παρά την αποφασισθείσαν, ο υπαίτιος αυτής τιμωρείται με ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 83).-3.Πράξις ην ο υπαίτιος προείδεν ή ηδύνατο να προΐδη, ότι μεθιστάμενος εις κατάστασιν διαταράξεως της συνειδήσεως ενδέχεται να διαπράξη, καταλογίζεται εις αυτόν ως εξ αμελείας τελεσθείσα. IV.Ηλαττωμένης προς καταλογισμόν ικανότητος εγκληματίαι Άρθρον 402 Γενική διάταξις Εις τας περιπτώσεις των άρθρων 397,399 και 400 έχουσιν ανάλογον εφαρμογήν αι διατάξεις του άρθρου 379. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 403 Παραπλάνησις ανηλίκων εις χρέη 1.Όστις εξ ιδιοτελείας και εκμεταλλευόμενος την κουφότητα ή την απειρίαν ανηλίκου τινός, δέχεται υπέρ εαυτού ή τρίτου την υπό του ανηλίκου επί ζημία αυτού υπόσχεσιν ή εξασφάλισιν της πληρωμής χρηματικού ποσού ή της χορηγήσεως ετέρας παροχής, εχούσης χρηματικήν αξίαν, τιμωρείται δια χρηματικής ποινής ή δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. -2.Ομοίως τιμωρείται, όστις απαλλοτριώνει περαιτέρω ή δίδει εις ενέχυρον κτηθείσαν τινα παρ’ αυτού απαίτησιν του εν § 1 μνησθέντος είδους ή επιδιώκει την εκπλήρωσιν των εξ αυτής περιουσιακών ωφελημάτων. -3. Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει. Τοκογλυφία Άρθρ.404.-1.Όστις, εν δικαιοπραξία περί παροχής πιστώσεως οιασδήποτε, ανανεώσεως αυτής ή παρατάσεως της προς πληρωμήν προθεσμίας, εκμεταλλεύεται την ανάγκην, την πνευματικήν αδυναμίαν, κουφότητα, απειρίαν ή ψυχικήν έξαψιν του λαμβάνοντος την πίστωσιν, συνομολογών ή λαμβάνων υπέρ εαυτού ή τρίτου περιουσιακά ωφελήματα, τα οποία αναλόγως των ειδικών περιστάσεων, είναι εν προφανεί δυσαναλογία προς την γενομένην παρ’ αυτού παροχήν, τιμωρείται «με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών» και χρηματικής πονής. Η μέσα σε «» φράση αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α΄ της παρ. 8 άρθρ. 14 Νομ. 2721/3-3 Ιουν. (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. 2.Εις τας αυτάς υπόκειται ποινάς και: α)όστις, ανεξαρτήτως των ανωτέρω όρων, κατά την παροχήν δανείου ή την παράτασιν της προς πληρωμήν αυτού προθεσμίας, την ανανέωσιν ή την προεξόφλησιν αυτού, συνομολογεί ή λαμβάνει υπέρ εαυτού ή τρίτου περιουσιακά ωφελήματα υπερβαίνοντα το κατά νόμον θεμιτόν πσοστόν του τόκου, β)όστις απαλλοτριώνει περαιτέρω ή δίδει εις ενέχυρον κτηθείσαν τινά παρ’ αυτού απαίτησιν του εν παρ. 1 ή εν παρ. 2 στοιχ. α΄ μνησθέντος είδους ή επιδιώκει την εκπλήρωσιν των εξ αυτής τοκογλυφικών ωφελημάτων. 3.Αν ο υπαίτιος κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθειαν επιχειρεί τοκογλυφικάς πράξεις του εν παρ. 1 και 2 είδους, επιβάλλεται  κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή. Η μέσα σε «» φράση αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. β΄ της παρ. 8 άρθρ. 14 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38.   4.Εάν αι εν ταις ανωτέρω παραγράφους πράξεις γίνονται παρά νομικών προσώπων, υπέχουσι ποινικήν ευθύνην οι διοικηταί και οι διευθυνταί αυτών. (5.Καταργήθηκε και η επόμενη παρ.6 αναριθμήθηκε σε 5(6) από την περίπτ.γ παρ.8 άρθρ.14 Νόμ.2721/3-3 Ιοθν.1999 (ΦΕΚ Α΄112), κατωτ.αριθ.38. 5(6).Το αξιόποινον των ανωτέρω πράξεων εξαλείφεται εάν ο πράξας, οικεία θελήσει και πριν έτι εξετασθεί οπωσδήποτε περί της πράξεώς του παρά της αρμοδίας αρχής, άρη την παράνομον κατάστασιν και αποδώση εις τον οφειλέτην το υπέρ το μέτρον ληφθέν μετά των νομίμων τόκων από της ημέρας της λήψεως. Άρθρον 405 Αισχροκέρδεια. 1.Ο εν σχέσει προς δικαιοπραξίας άλλας παρά τας εν άρθρω 404 § 1 αναφερομένας και υπό τας αυτόθι περιστάσεις συνομολογών ή λαμβάνων υπέρ εαυτού ή τρίτου περιουσιακά ωφελήματα επί τοσούτον υπερβαίνοντα την αξίαν της εκ μέρους αυτού παροχής, ώστε αναλόγως των ειδικών περιστάσεων να ευρίσκωνται εις προφανή δυσαναλογίαν προς ταύτην, τιμωρείται, εάν κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθειαν πράττη τούτο, δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής. -2.Η § 6 του άρθρου 404 εφαρμόζεται και εν προκειμένω. Άρθρον 406 Παραπλάνησις εις χρηματιστικάς πράξεις Όστις εκ πλεοναξίας εκμεταλλεύεται την απειρίαν ή την πνευματικήν αδυναμίαν άλλου τινός, αποπλανών τούτον εις χρηματιστικάς κερδοσκοπίας πράξεις, μη ανηκούσας εις τον κύκλον των εργασιών του αποπλανωμένου και προφανώς δυσαναλόγους προς την περιουσίαν αυτού και δυναμένας ένεκα τούτου να συνεπαγάγωσιν ή επιταχύνωσι την οικονονικήν αυτού καταστροφήν, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. (Αντί για τη σελ. 71(β) Σελ. 71(γ) Τεύχος 1365 Σελ. 45 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΕ΄ Επαιτεία και αλητεία. Άρθρον 407 Επαιτεία Όστις εκ φυγοπονίας ή φιλοχρηματίας ή κατά συνήθειαν επαιτεί, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών. Αλητεία Άρθρ.408.-(Καταργήθηκε από το εδάφ. β΄ της παρ. 12 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994 (ΦΕΚ Α΄65), κατωτ. αριθ. 30. Άρθρον 409 Παραμέλησις αποτροπής από επαιτείας ή αλητείας Τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις έξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής : α)Όστις εξωθεί προς επαιτείαν ή παραλείπει να παρεμποδίση από ταύτης ή από της αλητείας πρόσωπα τελούντα υπό την επιμέλειαν αυτού ή πρόσωπα τελούντα εις σχέσιν εξαρτήσεως απ’ αυτού "β) όποιος παραδίδει ή προμηθεύει σε άλλους πρόσωπα ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ ετών ή που έχουν υπερβεί αυτή την ηλικία, είναι όμως σωματικώς ή διανοητικώς ανάπηρα, για να προκαλούν με τη νεαρή τους ηλικία ή με την τυχόν σωματική ή διανοητική ασθένεια ή αναπηρία τους τον οίκτο ή την περιέργεια του κοινού για χρηματικό όφελος δικό του ή άλλου." Η μέσα σε «» περίπτ.β΄αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.7 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Άρθρον 410 Γενική διάταξις Η διάταξις του άρθρου 72 περί οίκου εργασίας έχει εφαρμογή και εις τας περιπτώσεις των άρθρων 407-409. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΣΤ΄. Πταίσματα Ι.Γενικαί διατάξεις ΄Αρθρον 36 Ηλαττωμένη ικανότης προς καταλογισμόν 1.Αν εκ τινος των εν άρθρω 34 αναφερομένων ψυχικών καταστάσεων δεν εξέλιπεν μεν εντελώς, εμειώθη όμως ουσιωδώς η απαιτουμένη κατά το αυτόν άρθρον ικανότης δια τον καταλογισμόν της πράξεως, επιβάλλεται ποινή ηλαττωμένη (άρθρ. 83).-2.Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου δεν έχει εφαρμογή επί της υπαιτίου μέθης. Άρθρον 411 Ευθύνη δια πταίσματα άλλων Εργοστασιάρχαι ή άλλοι διευθυνταί ή πρωτεργάται βιομηχανίας ή βιοτεχνίας, εργολήπται και έμποροι είναι υπεύθυνοι δια τα πταίσματα, τα αναγόμενα εις πράξεις διατεταγμένας ή απηγορευμένας περί την άσκησιν των έργων των και διαπραττόμενα παρά των υφισταμένων ή αντιπροσώπων αυτών, εάν διατελώσιν εν γνώσει τούτων και δύνανται να τα εμποδίσωσιν ή εάν δύναται να τοις αποδοθή αμέλεια περί την οφειλομένην επίβλεψιν. Σελ. 72(γ) Τεύχος 1365 Σελ. 46 Άρθρον 412 Υπότροποι ή καθ’ έξιν πταίσται 1.Όστις, καίπερ επανειλημμένως, αλλά τουλάχιστον δις τιμωρηθείς εντός μιάς διετίας δια ποινής κρατήσεως ένεκα του αυτού ή συγγενούς πταίσματος, διαπράξει νέον τοιούτο, τιμωρείται με ποινήν κρατήσεως επηυξημένην μέχρι του διπλασίου της εν τω νόμω δια το τελεσθέν πταίσμα προβλεπομένης. -2.Το αυτό ισχύει, ανεξαρτήτως του χρόνου τιμωρίας, εάν εκ του συνδυασμού του νέου πταίσματος προς τα προηγηθέντα αποδεικνύεται ο υπαίτιος ως καθ’ έξιν ή κατ’ επάγγελμα πταίστης. ΙΙ.Τα καθ’ έκαστον πταίσματα Άρθρον 413 Αποδοχή διακρίσεων και αμοιβών παρά ξένης δυνάμεως Ημεδαπός δεχόμενος παρά τινος ξένης δυνάμεως άνευ ρητής αδείας της κυβερνήσεως, μισθόν, σύνταξιν, τίτλον, παράσημον ή άλλο διακριτικόν σημείον, τιμωρείται δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών ή προστίμου ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων. Άρθρον 414 Παράνομος άσκησις επιτηδεύματος 1.Ο άνευ αδείας της αρχής μετερχόμενος επιτήδευμα, δια την άσκησιν του οποίου απαιτείται κατά νόμον τοιαύτη άδεια, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. -2. Η διάταξις αύτη δεν εφαρμόζεται : α΄)όταν η κατά νόμον απαιτουμένη άδεια αποβλέπη εις σκοπούς αποκλειστικώς φορολογικούς και β΄)εις τας περιπτώσεις τας ιδιαιτέρως ρυθμιζομένας υπό του νόμου. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 415 Αυθαίρετος μεταβολή ονόματος Ο άνευ αδείας της αρχής μεταβάλλων το όνομα της γενεάς του ή περιάπτων εαυτώ όνομα ξένης γενεάς τιμωρείται δια κρατήσεως. Άρθρον 416 Πρόκλησις ανησυχίας Όστις εκ προθέσεως προκαλεί ανησυχίαν εις άλλον ή θέτει εις κίνησιν την αρχήν ή την ένοπλον δύναμιν, επικαλούμενος ψευδώς βοήθειαν ή μεταχειριζόμενος ατόπως σημεία κινδύνου ή δια ψευδών ή δεισιδαιμόνων ανακοινώσεων ή φημών, τιμωρείται δια κρατήσεως ή δια προστίμου, εάν η πράξις δεν επισύρη κατ’ άλλην διάταξιν βαρυτέραν ποινήν. Άρθρον 417 Διατάραξις ησυχίας Όστις δι’ υπερβολικών κρότων, κατά την άσκησιν επαγγέλματός τινος ή άλλως πως παραγομένων, ή θορύβων, διαπληκτισμών ή οιωνδήποτε άλλων πράξεων ταράττει, δημοσίως των κατοίκων τας ασχολίας, τας τέρψεις ή την νυκτερινήν των ησυχίαν, τιμωρείται δια κρατήσεως ή δια προστίμου. Άρθρον 418 Υπέρβασις νυκτερινής ώρας Εάν εις εστιατόρια ή άλλα δημόσια κέντρα αναψυχής και διασκεδάσεως δεν γίνη παύσις κατά τας υπό της αστυνομίας κεκανονισμένας νυκτερινάς ώρας, επιβάλλεται πρόστιμον ή κράτησις εις τον διευθυντήν του καταστήματος, όστις ανέχεται την πέραν της ώρας ταύτης παραμονήν ξένων, και εις τους εν τω καταστήματι, μετά την προς απομάκρυνσιν αυτών προτροπήν του διευθύνοντος την εργασίαν ή αστυνομικού τινος, παραμένοντας θαμώνας. Άρθρον 419 Παραβάσεις περί τα δημόσια θεάματα Εις πρόστιμον ή εις κράτησιν υποβάλλεται, όστις άνευ αδείας της αστυνομικής αρχής διοργανώνει δημόσια θεάματα, θεατρικάς ή άλλας δημοσίας παραστάσεις, ως και όστις σχετικώς προς τοιαύτα θεάματα ή παραστάσεις παραβαίνει τας περί του τόπου, του χρόνου ή του τρόπου της διεξαγωγής παρά της αρχής εκδεδομένας διατάξεις. Άρθρον 420 Παραβάσεις διατάξεων περί των οδών Ο παραβαίνων τας προς τον σκοπόν ασφαλείας, τάξεως, ανέσεως, καθαριότητος ή ησυχίας εν δημοσίοις οδοίς ή πλατείαις ή εν ύδασι, χρησιμεύουσι προς κυκλοφορίαν, εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδία αστυνομικάς διατάξεις, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών. Άρθρον 37 Έκτισις της ποινής εις ιδιαίτερα καταστήματα Οσάκις η κατάστασις των κατά το άρθρ. 36 ηλαττωμένης δια τον καταλογισμόν ικανότητος, επιβάλλει ιδιάζουσαν μεταχείρισιν ή μέριμναν, αι κατ’ αυτών καταγιγνωσκόμεναι ποιναί της ελευθερίας εκτελούνται εντός διαιτέρων ψυχιατρικών καταστημάτων ή παραρτημάτων των φυλακών. Άρθρον 421 Παράβασις διατάξεων περί αιγιαλών Δια προστίμου η δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών τιμωρείται ο παραβαίνων τας χάριν προστασίας των αιγιαλών, των θαλασσίων, λιμναίων ή ποταμίων οχθών και των επί τούτων φυτείων ή άλλων εγκαταστάσεων εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδία αστυνομικάς διατάξεις. Άρθρον 422 Παραμέλησις προλήψεως βλάβης εκ δηλητηρίου Ο γνωρίζων ότι εκ της χρήσεως πράγματός τινος δύναται να προκύψη κίνδυνος δηλητηριάσεως ανθρώπου ή ζώου και παραλείπων να προλάβη δια των δυνατών εις αυτόν μέσων τον κίνδυνον, τιμωρείται δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών ή δια προστίμου. Άρθρον 423 Παράνομος παρασκευή και παροχή δηλητηρίων Δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών ή δια προστίμου, εφ’ όσον άλλη διάταξις δεν επιβάλλει βαρυτέραν ποινή, τιμωρείται : α΄)ο άνευ της απαιτουμένης αδείας της αρχής παρασκευάζων, πωλών ή άλλως χορηγών δηλητήριον, της § 2 στοιχ. α΄ του άρθρ. 414 εχούσης και εν προκειμένω εφαρμογήν, β)ο παραβαίνων τας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως τας αστυνομικάς διατάξεις, περί την παρασκευήν, πώλησιν ή άλλην χορήγησιν δηλητηρίου ή γενομένος κατά τινα των ενεργειών τούτων υπαίτιος οιασδήποτε αμελείας, εξ ης δύναται να προκύψη βλάβη εις άλλον ή εις ξένον ζώον. Άρθρον 424 Παραβάσεις περί την φύλαξιν και μεταφοράν δηλητηρίων Δια των ποινών του άρθρ. 423, εφ’ όσον άλλη διάταξις δεν επιβάλλει βαρυτέραν, τιμωρείται: α΄)Όστις, κατέχων οπωσδήποτε δηλητήριον, δεν το φυλάττει επιμελώς, προς αποφυγήν πάσης εναλλαγής ή επιβλαβούς χρήσεως, β΄)Όστις κατά την φύλαξιν ή μεταφοράν δηλητηρίου παραβαίνει τας σχετικάς διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως τας αστυνομικάς διατάξεις. Σελ. 73 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρον 425 Επικίνδυνος εις την υγείαν συνάφεια Εάν τις, πάσχων νόσον μεταδοτικήν, έρχηται μετ’ αλλού εις τοιαύτην προσωπικήν συνάφειαν, εξ ης δύναται αμέσως να μεταδοθή ή νόσος, τιμωρείται δια κρατήσεως μέχρι πέντε μηνών ή δια προστίμου. Άρθρον 426 Παράβασις διατάξεων περί νεκρών Ο παραβαίνων τας χάριν προστασίας της δημοσίας υγείας εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής περί της εις κοινήν θέαν εκθέσεως νεκρών ή περί του χρόνου, του τόπου ή του τρόπου του ενταφιασμού αυτών, τιμωρείται δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών ή δια προστίμου. Άρθρον 427 Παράβασις διατάξεων περί καθαριότητος Ο παραβαίνων τας διατάξεις της αρμοδίας αρχής και ιδίως της αστυνομικής, τας αναγομένας εις την τηρητέαν καθαριότητα ως προς τα ύδατα, χρησιμεύοντα ή μη εις χρήσιν ανθρώπων, ως προς τρόφιμα εκτεθειμένα ή προωρισμένα προς πώλησιν, ως προς καταστήματα ή χώρους παρασκευής ή πωλήσεως τροφίμων, ως προς την άσκησιν οιασδήποτε τέχνης, εμπορίας, βιομηχανίας ή άλλης εργασίας, και ως προς πάσαν εν γένει σχέσιν, πράξιν ή παράλειψιν, εξ ης δύναται να επηρεασθή η δημόσια καθαριότης, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών, εάν η πράξις δεν τιμωρήται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν. Άρθρον 428 Ρύπανσις Ο κατ’ ανθρώπων ή εις ξένας οικίας ή άλλα κτίρια ή ξένους περιφράκτους χώρους ρίπτων ακαθαρσίας ή άλλα αντικείμενα δυνάμενα να προξενήσωσιν ενόχλησιν εις άλλον, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Άρθρον 429 Παράβασις διατάξεων περί τροφίμων 1.Δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών τιμωρείται ο παραβαίνων τας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως της αστυνομικής, τας αφορώσας την εις την εποπτείαν ή εξέτασιν της αρχής υποβολήν των τροφίμων, την υποχρέωσιν των εμπόρων προς προμήθευσιν ή αποθήκευσιν τοιούτων, τον τόπον ή τον χρόνον, το θεμιτόν τίμημα ή άλλας λεπτομερείας της πωλήσεως αυτών και εν γένει τα της εμπορίας ή διαθέσεως αυτών. -2.Η διάταξις της § 1 δεν έχει εφαρμογήν οσάκις η παράβασις προβλέπεται δι’ ειδικής διατάξεως. Σελ. 74 άρθρ. 266 ποινικού κώδικος (εμπρησμός εξ αμελείας). 17.Το άρθρ. 2 του ν. 4275 περί τηλεφ. ανταποκρίσεως, τα άρθρ. 41-45 ν. 4277 περί τηλεγρ. ανταποκρίσεως, των εν αυτοίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό του Άρθρον 38 Ηλαττωμένου καταλογισμού επικίνδυνοι εγκληματίαι 1.Αν ο κατ’ άρθρ. 36 ηλαττωμένης δια τον καταλογισμόν ικανότητος ένεκα διαταράξεως των πνευματικών λειτουργιών ή ο κατ’ άρθρον 33 § 2 κωφάλαλος είναι επικίνδυνος εις την δημοσίαν ασφάλειαν, η υπ’ αυτού δε τελεσθείσα πράξις είναι κακούργημα ή πλημμέλημα απειλούμενον εν τω νόμω δια ποινής στερητικής της ελευθερίας ανωτέρας των έξ μηνών, το δικασστήριον καταδικάζει τούτον εις περιορισμόν εντός των κατά το άρθρ. 37 ψυχιατρικών καταστημάτων ή παραρτημάτων φυλακών. –2.Εν τη αποφάσει καθορίζεται μόνον ο ελάχιστος όρος διαρκείας του περιορισμού, όστις ουδέποτε δύναται να είναι κατώτερος του ημίσεος του δια την τελεσθείσαν πράξιν κατ’ άρθρ. 36 § 1 ανωτάτου ορίου ποινής. –3.Εν τη αυτή αποφάσει το δικαστήριον προσδιορίζει δια την περίπτωσιν εφαρμογής του άρθρ. 40 την εις αντικατάστασιν του περιορισμού εκτιτέαν ποινήν φυλακίσεως ή καθείρξεως εντός των υπό του νόμου δια την τελεσθείσαν πράξιν καθοριζομένων ορίων ποινής, χωρίς να ελαττούται αύτη κατά τας διατάξεις του άρθρ. 36. Πάντως η κατά τα άνω προσδιοριζομένη ποινή ουδέποτε δύναται να είναι κατωτέρα του ημίσεος του εν τω νόμω οριζομένου ανωτάτου ορίου ποινής δια την τελεσθείσαν πράξιν. Αν η εν τω νόμω ποινή είναι θάνατος ή ισοβία κάθειρξις, ως εκτιτέα ποινή προσδιορίζεται πρόσκαιρος κάθειρξις είκοσιν ετών. Σελ. 25 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρον 430 Παράβασις διατάξεων περί προλήψεως  πλημμυρών Εις πρόστιμον ή εις κράτησιν μέχρι δύο μηνών υποβάλλεται ο παραβαίνων τας περί αποφυγής των εκ του ύδατος προσγινομένων ζημιών εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως της αστυνομικής. Άρθρον 431 Διατάραξις κυκλοφορίας Ο άνευ δικαιώματος παρακωλύων την εν τόποις κοινής χρήσεως δια γής ή ύδατος κυκλοφορίαν ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον διαταράττων ή θέτων εν κινδύνω την ασφάλειαν αυτών, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν. Άρθρον 432 Παράνομος παρασκευή και παροχή εκρηκτικών  υλών Δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών ή προστίμου, εφ’ όσον ετέρα διατάξις δεν επιβάλλει βαρυτέραν ποινήν, τιμωρείται : α΄)ο άνευ της απαιτουμένης αδείας της αρχής παρασκευάζων, πωλών ή άλλως χορηγών πυρίτιδα ή άλλην εκρηκτικήν ύλην ή πυροτέχνημα εύφλεκτον ή καυστικήν ύλην, της § 2 στοιχ. α΄ του άρθρου 414 εχούσης και εν προκειμένω εφαρμογήν. β΄)ο παραβαίνων τας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως τας αστυνομικάς διατάξεις, περί την παρασκευήν, πώλησιν ή άλλην χορήγησιν φύλαξιν, μεταφοράν ή χρήσιν τοιούτου τινος αντικειμένου, ή γενόμενος κατά τινα των ενεργειών τούτων υπαίτιος οιασδήποτε αμελείας, εξ ής δύναται να προκύψη βλάβη εις άνθρωπον ή εις πράγμα ξένον. Άρθρον 433 Παράβασις διατάξεων προφυλακτικών από του  πυρός Δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών ή προστίμου, εφ’ όσον ετέρα διάταξις δεν επιβάλλει βαρυτέραν ποινήν, τιμωρείται : α΄)όστις φέρεται απερισκέπτως και αμελώς περί την χρήσιν του πυρός ή των μέσων του φωτισμού, εις τρόπον ώστε να δύναται να προκύψη εντεύθεν βλάβη εις άνθρωπον ή εις ξένον πράγμα και β΄)όστις παραβαίνει τας προς αποτροπήν του κινδύνου του εμπρησμού εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως της αστυνομικής. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 434 Παράβασις διατάξεων οικοδομικών Δια κρατήσεως ή προστίμου, εφ’ όσον ετέρα διάταξις δεν επιβάλλει βαρυτέραν ποινήν, τιμωρείται : α΄)ο παραβαίνων τας δια την ασφάλειαν ή την υγιεινήν των οικοδομών ή προς τον διακανονισμόν εν γένει της εν τω οικοδομείν τάξεως ή της αποτροπής των εκείθεν κινδύνων εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως της αστυνομικής. β΄)ο εν τω οικοδομείν γινόμενος υπαίτιος οιασδήποτε αμελείας, εξ ης δύναται να προκύψη βλάβη εις άνθρωπον ή εις ξένον πράγμα. γ΄)ο γενόμενος υπαίτιος τινός των εν στοιχ. α΄ και β΄ πράξεων σχετικώς προς την εκτέλεσιν ετέρου τινός αναλόγου έργου ή κατεδαφίσεως. Άρθρον 435 Πρόκλησις κινδύνου δια ζώων Ο αφήνων να περιφέρηται ελευθέρως ζώον άγριον ή έχον ελαττώματα επικίνδυνα, ο παραλείπων τα προφυλακτικά μέτρα τα απαιτούμενα προς αποτροπήν βλαβών υπό τοιούτων ζώων, ή τα διατεταγμένα υπό της αρμοδίας αρχής, ο άνευ αδείας της αστυνομικής αρχής διατηρών επικίνδυνον άγριον ζώον, ο ερεθίζων κύνας εναντίον ανθρώπων, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών. Άρθρον 436 Πρόκλησις κινδύνου δι’ όπλων Δια κρατήσεως ή δια προστίμου τιμωρείται εφ’ όσον κατ’ άλλην διάταξιν δεν επιβάλλεται ποινή βαρυτέρα, ο σχετικώς προς την κατοχήν, χρήσιν ή εις άλλον παράδοσιν όπλου : α΄)παραβαίνων τας διατάξεις της αρμοδίας αρχής και ιδίως της αστυνομικής. β΄)γινόμενος υπαίτιος οιασδήποτε αμελείας, εις τρόπον ώστε να δύναται να προκύψη εντεύθεν βλάβη εις άλλον. Άρθρον 437 Πρόκλησις κινδύνου δια λιθοβολισμού Ο κατ’ ανθρώπων ή εις ξένας οικίας ή άλλα κτίρια ή εις αυλάς, κήπους ή περιφράκτους χώρους ή εις τόπους, όπου συνήθως διαμένουσιν ή φοιτώσιν άνθρωποι, ρίπτων λίθους ή άλλα σκληρά αντικείμενα δυνάμενα να φέρωσι βλάβην εις ανθρώπους ή εις ξένην ιδιοκτησίαν, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Άρθρον 438 Παραλείψεις περί την φύλαξιν φρεάτων κλπ. Δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών τιμωρείται, όστις εις μέρη συχναζόμενα παρ’ ανθρώπων : α΄)αφήνει ασκεπή, απερίφρακτα ή άλλως αφύλακτα φρέατα, υπόγεια, λάκκους, κρημνούς ή άλλας εκβαθύνσεις, τεχνητάς ή φυσικάς, εις τρόπον ώστε να δύναται εντεύθεν να προκύψη κίνδυνος δι’ άλλον. β΄)τοποθετεί άνευ αστυνομικής αδείας παγίδας, αυτομάτως βάλλοντα μηχανήματα ή αναλόγους εγκαταστάσεις, εξ ων δύναται να προκύψη κίνδυνος δι’ άλλον. Άρθρον 439 Παραμέλησις της εποπτείας παραφρόνων Ο παραμελών την εις αυτόν ανήκουσαν εποπτείαν παράφρονος, εις τρόπον ώστε να δύναται εντεύθεν να προκύψη κίνδυνος δι’ άλλον, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Άρθρον 39 Διάρκεια του περιορισμού εντός ψυχιατρικών καταστημάτων 1.Μετά την λήξιν του εν τη αποφάσει κατά το Άρθρον 440 Επικίνδυνος μέθη 1.Ο εν υπαιτίω μέθη προξενών κίνδυνον εις πρόσωπον ή ουσιώδη διατάραξιν της δημοσίας τάξεως, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως, εκτός εάν η πράξις κατ’ άλλην διάταξιν τιμωρήται βαρύτερον. -2.Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται, όστις, ασχολούμενος εις εργασίας απαιτούσας ιδιαιτέραν προσοχήν περιάγει εαυτόν εις μέθην, και, όστις, εν μέθη διατελών, ασχολήται εις τοιαύτας εργασίας. Άρθρον 411 Άρνησις ιατρών Ιατροί και μαίαι, αρνούμενοι άνευ δεδικαιολογημένου κωλύματος την επιτέλεσιν των έργων των ή γινόμενοι ως προς ταύτην υπαίτιοι οιασδήποτε αμελείας, εξ ης δύναται να προκύψη κίνδυνος δι’ έτερον, τιμωρούνται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών, εάν η πράξις δεν τιμωρήται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν. Άρθρον 442 Παραμέλησις αναγγελίας ευρέσεως νεκρού Ο μη αναγγέλλων αμέσως εις την αρχήν την εύρεσιν νεκρού τιμωρείται δια προστίμου. Άρθρον 443 Απόκρυφος και πρόωρος ταφή Ο άνευ της απαιτουμένης αδείας της αρχής ενταφιάζων ή οπωσδήποτε εξαφανίζων ή ανατέμνων νεκρόν, ως και ο παραβαίνων τας προς αποτροπήν της προώρου ταφής, εξαφανίσεως ή ανατομής νεκρού εκδιδομένας διατάξεις της αρμοδίας αρχής, τιμωρούνται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών. Σελ. 75 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρον 444 Παράλειψις της αναγγελίας ξένων κλπ. Οι παραβαίνοντες τας αστυνομικάς διατάξεις περί της σημειώσεως ή της προς την αρχήν αναγγελίας των παρ’ αυτοίς καταλυόντων ξένων ή των παρ’ αυτών μισθούντων κατοικίαν, τιμωρούνται δια προστίμου ή δια κρατήσεως, εάν η πράξις δεν τιμωρείται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν. Άρθρον 445 Παράβασις διατάξεων περί ιδιωτικών υπαλλήλων Ο παραβαίνων τας περί ιδιωτικών υπαλλήλων ή υπηρετών αστυνομικάς διατάξεις τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Άρθρον 446 Παράνομος κατασκευή κλειδών κλπ. Δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι δύο μηνών τιμωρούνται : α΄)κλειθροποιοί και άλλοι τεχνίται ή έμποροι παραδίδοντες εις οιονδήποτε άνευ αδείας της αστυνομικής αρχής αντικλείδας ή άλλα εργαλεία προς άνοιξιν κλείθρων. β΄)κλειθροποιοί και άλλοι τεχνίται :αα΄)κατασκευάζοντες άνευ αδείας της αστυνομικής αρχής ή άνευ συγκαταθέσεως του κατόχου κατοικίας τινός ή άλλου ακινήτου ή κινητού ή του αντιπροσωπεύοντος τον κάτοχον, κλείδας θυρών, θαλάμων ή αποδοχείων, ββ΄)ανοίγοντες κλείθρα οιουδήποτε είδους επί τη αιτήσει τινός, χωρίς να παραγγελθώσιν υπό της αρχής ή να βεβαιωθώσιν ότι ο αιτών είναι κάτοχος των πραγμάτων, τα οποία ζητεί να ανοιγώσι, ή αντιπρόσωπος του κατόχου. Άρθρον 447 Παραβάσεις περί τα μέτρα και σταθμά Δια προστίμου ή δια κρατήσεως τιμωρούνται, εάν η πράξις δεν τιμωρήται βαρύτερον κατ’ άλλην διάταξιν: α΄)επαγγελματίαι, παρ’ οις ήθελον ευρεθή ζυγοί, μέτρα, ή σταθμά κατάλληλα μεν προς χρήσιν εν τη ασκήσει του επαγγέλματός των, μη φέροντα δε κατά τον νόμον σήμα ακριβείας ή όντα πράγματι ανακριβή. β΄)οι παραβαίνοντες τας περί ζυγών, μέτρων και σταθμών διατάξεις της αρμοδίας αρχής, και ιδίως της αστυνομικής. Άρθρον 448 Παραβάσεις περί τας διατιμήσεις Όστις, εκτός των περιπτώσεων του άρθρου 429, και πάσης άλλης ειδικωτέρας διατάξεως νόμου, παραβαίνει τας περί διατιμήσεως διατάξεις της αρμοδίας αρχής, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Σελ. 76 Άρθρον 449 Κατασκευή και πώλησις μη σεσημασμένων ειδών Δια προστίμου τιμωρείται ο κατασκευάζων ή πωλών χρυσά ή αργυρά είδη μη φέροντα το κατά νόμον σήμα. άρθρ. 38 § 2 ορισθέντος ελαχίστου όρου και ακολούθως ανά πάσαν διετίαν είτε τη αιτήσει του κρατουμένου, είτε και αυτεπαγγέλτως εξετάζεται, εάν δύναται ούτος να απολυθή. Περί τούτου, μετά γνωμοδότησιν ειδικών εμπειρογνωμόνων, αποφαίνεται το δικαστήριον των πλημμελειοδικών, εις ου την περιφέρειαν εκτελείται η ποινή. –2.Η απόλυσις είναι πάντοτε υπό όρον, δυναμένη να ανακληθή υπό τους εν άρθρω 107 οριζομένους όρους, καθίσταται δε οριστική, αν εντός πενταετίας δεν επέλθη ανάκλησις αυτής, εφ’ης εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 109.-3.Πάντως ο περιορισμός, μετά την λήξιν του εν τη αποφάσει ελαχίστου ορίου, δεν δύναται να εξακολουθήση πέραν των δέκα ετών επί πλημμελημάτων και πέραν των δέκα πέντε ετών επί κακουργημάτων. Άρθρον 450 Πρόκλησις κινδύνων περί την κυκλοφορίαν νομισμάτων Δια προστίμου τιμωρείται : α΄)Ο κατασκευάζων, πωλών ή οπωσδήποτε θέτων εις κυκλοφορίαν αντικείμενα επί τοσούτον ομοιάζοντα προς χρυσά ή αργυρά νομίσματα, προς χαρτονομίσματα ή προς έγγραφα εξομοιούμενα τούτοις, κατά το άρθρ. 214, ώστε να είναι δυνατόν να εκληφθώσιν ως τοιαύτα, και β΄)ο κατασκευάζων σφραγίδας, ανάγλυφα, πλάκας ή άλλους τύπους δυναμένους να χρησιμοποιηθώσι προς κατασκευήν τινός των εν στοιχ. α΄ αντικειμένων. Άρθρον 451 Παράνομος κατασκευή εργαλείων  νομισματοκοπείας Δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών τιμωρείται ο άνευ εγγράφου αδείας της αρχής κατασκευάζων, προμηθευόμενος ή παραδίδων εις άλλον παρά την αρχήν ή τον κατά νόμον έτερον δικαιούχον : α΄)σφραγίδας, ανάγλυφα, πλάκας ή άλλους τύπους δυναμένους να χρησιμοποιηθώσι προς κατασκευήν μεταλλικών ή χαρτίνων νομισμάτων ή εγγράφων εξομοιουμένων προς χαρτονομίσματα, κατά το άρθρον 214, επισήμων ενσήμων (άρθρ. 218), δημοσίων βεβαιώσεων ή πιστοποιήσεων. β΄)αποτύπωματα των ανωτέρω τύπων ή υποδείγματα των ειρημένων επισήμων εγγράφων, βεβαιώσεων ή πιστοποιήσεων. Άρθρον 452 Άρνησις παραδοχής νομισμάτων Ο αρνούμενος να δεχθή εις πληρωμήν νομίσματα έχοντα νόμιμον κυκλοφορίαν εν τω κράτει τιμωρείται δια προστίμου. Άρθρον 453 Παράνομος κατασκευή ιδιωτικών σφραγίδων Δια προστίμου τιμωρούνται όσοι κατά παραγγελίαν αγνώστων ή αναξίων εμπιστοσύνης προσώπων και άνευ ακριβεστέρας εξετάσεως και εξασφαλίσεως εναντίον ενδεχομένης καταχρήσεως, κατασκευάζουσιν ή παραδίδουσιν ιδιωτικά σύμβολα ή σφραγίδας ή τύπους συναλλαγματικών, των οποίων ποιούνται χρήσιν ωρισμένοι τινές εμπορικοί οίκοι. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Παράβασις των περί ενεχυροδανειστηρίων διατάξεων. Άρθρ.454.Ο παραβαίνων τας περί ενεχυροδανειστηρίων διατάξεις της αρμοδίας αρχής τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών ή δι’αμφοτέρων των ποινών τούτων. Απόκρυψις ανθρωποκτονίας Άρθρ.455.Ο διαπράξας ανθρωποκτονίαν, ήτις μένει ατιμώρητος κατά τας διατάξεις των άρθρ. 22 και 25, και μη αναγγείλας αυτήν τάχιστα εις την πλησιεστέραν αρχήν τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Μείωσις εκτάσεων Άρθρ.456.1.Ο εκ προθέσεως και άνευ δικαιώματος μειών ξένον ακίνητον, δημοσίαν ή ιδιωτικήν οδόν ή πλατείαν ή τα διαχωρίζοντα τας ιδιοκτησίας όρια, δια σκαφής, δι’ αροτριάσεως ή κατ’ άλλον τρόπον, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών. 2.Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον επί εγκλήσει, εκτός αν πρόκειται περί οδού ή πλατείας κοινής χρήσεως. Παραβίασις στερήσεως δικαιώματος Άρθρ.457.Ο συνεπεία καταδίκης επί εγκλήματι στερηθείς οριστικώς ή προσκαίρως ωρισμένου τινός δικαιώματος και ασκών εν τούτοις αυτό, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως μέχρι τριών μηνών, εάν η πράξις δεν επισύρη κατ’ άλλην διάταξιν βαρυτέραν ποινήν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΖ΄ Τελικαί διατάξεις Παραβάσεις διοικητικών διατάξεων Άρθρ.458.-Όποιος με πρόθεση παραβαίνει επιτακτική ή απαγορευτική διάταξη διοικητικών νόμων τιμωρείται με πρόστιμο τουλάχιστον είκοσι χιλιάδων δραχμών, αν η ειδική διάταξη αναφέρεται στο άρθρο αυτό ως προς την ποινική κύρωση της παράβασης». Το άρθρ. 458, αντικαταστάθηκε ως άνω από το εδαφ. α΄ της παρ. 12 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65 (κατωτ. αριθ. 30). Παράβασις αστυνομικών διατάξεων Άρθρ.459.Ο παραβαίνων αστυνομικήν διάταξιν αφορώσαν εις έτερόν τι αντικείμενον ή έτερον σκοπόν, εκτός των εις το προηγούμενον κεφάλαιον ειδικώς μνημονευθέντων, τιμωρείται δια προστίμου ή δια κρατήσεως. Βλ και ειδικάς διατάξεις κατά παρέκκλισιν του ως άνω άρθρου εις Ν.Δ. 3990/1959 (Τόμ. 21 σελ. 208,19),. ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρον 40 Μετατροπή του περιορισμού εις φυλάκισιν ή κάθειρξιν. Κατά πάντα χρόνον το κατά το προηγούμενον άρθρον δικαστήριον, δύναται, τη αιτήσει του εισαγγελέως και μετά γνωμοδότησιν ειδικών εμπειρογνωμόνων, να αποφασίζη την αντικατάστασιν του περιορισμού δια της κατά την § 3 του άρθρ. 38 προσδιορισθείσης ποινής φυλακίσεως ή καθείρξεως, εάν κρίνη ότι η παραμονή του καταδίκου εν τω ψυχιατρικώ καταστήματι ή παραρτήματι φυλακής δεν είναι αναγκαία. Εν τη περιπτώσει ταύτη εκ της καταγνωσθείσης ποινής της ελευθερίας αφαιρείται ο εν τω ψυχιατρικώ καταστήματι ή παραρτήματι φυλακής διανυθείς χρόνος. Άρθρ.460.Ο Ποινικός Κώδιξ, τίθεται εν ισχύϊ από 1 Ιαν. 1951. Άρθρ.461.Από της ενάρξεως της ισχύος του Ποινικού Κώδικος καταργούνται ο από 3 Νοεμ. 1836 Ποινικός Νόμος, ως και πάσα διάταξις τροποποιούσα τον Νόμον τούτον. Άρθρ.462.Όπου εν τω Στρατιωτικώ Ποινικώ Κώδικι και άλλοις ειδικοίς νόμοις γίνονται παραπομπαί εις άρθρα του καταργουμένου Ποινικού Νόμου, αι παραπομπαί αύται νοούνται γινόμεναι, από της ισχύος του παρόντος, εις τας αντιστοίχους διατάξεις του Ποινικού Κώδικος. Άρθρ.463.Αι εν τοις ειδικοίς ποινικοίς νόμοις απειλούμεναι ποιναί κρατήσεως, φυλακίσεως, ειρκτής, προσκαίρων και ισοβίων δεσμών, από της ισχύος του παρόντος νοούνται και εφαρμόζονται συμφώνως προς τα άρθρα 51 έως 55 του Ποινικού Κώδικος. Η ειρκτή και τα πρόσκαιρα δεσμά αντιστοιχούν προς την πρόσκαιρον κάθειρξιν, τα δε ισόβια δεσμά προς την ισόβιον κάθειρξιν. Άρθρ.464.Τα εν τοις ειδικοίς νόμοις οριζόμενα όρια των δι’ αυτών απειλουμένων ποινών, παραμένουσιν εν ισχύϊ. Άρθρ.465.Δεν θίγονται αι διατάξεις των ειδικών νόμων, καθ’ ας εκτός του καταδικασθέντος ευθύνεται και τρίτος δια την απότισιν χρηματικής ποινής ή χρηματικής ικανοποιήσεως. Άρθρ.466.Δεν θίγονται αι διατάξεις των ειδικών νόμων, δι’ ων καθορίζονται παρεπόμεναι ποιναί ή συνέπεια άλλαι παρά τας προβλεπομένας εν τω Ποινικώ Κώδικι. Άρθρ.467.Όπου εν ειδικοίς νόμοις τιμωρείται η απόπειρα και η συνέργεια με την αυτήν ποινήν προς την του τετελεσμένου εγκλήματος, ο δικαστής δύναται να καταγνώση ποινήν ηπιωτέραν συμφώνως τω άρθρω 42 παράγρ. 1 του Ποινικού Κώδικος. Άρθρ.468.Όπου εν ειδικοίς νόμοις ορίζεται χρόνος παραγραφής διάφορος του εν άρθρω 111 του Ποινικού Κώδικος αναγραφομένου, ως χρόνος παραγραφής νοείται η δια την οριστικήν παραγραφήν εν τοις νόμοις τούτοις καθοριζομένη προθεσμία, εφ’ όσον αύτη είναι τουλάχιστον ενιαυσία. Άλλως ο χρόνος της παραγραφής είναι ενός έτους. Όπου δε εν τοις ειδικοίς νόμοις δεν ορίζεται προθεσμία οριστικής παραγραφής ως χρόνος παραγραφής των εν αυτοίς προβλεπομένων αξιοποίνων πράξεων καθορίζεται ο εν άρθρω 111 του Ποινικού Κώδικος. (Αντί για τη σελ. 77 (β) Σελ. 77 (γ) Τεύχος 1181 – Σελ. 41 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Άρθρ.469.Αι κατ’ ανηλίκων, οίτινες δεν είχον συμπεπληρωμένον κατά τον χρόνον της τελέσεως της πράξεως το 17ον έτος της ηλικίας των, κατεγνωσμέναι αμετακλήτως ποιναί στερητικαί της ελευθερίας λογίζονται από της ισχύος του Ποινικού Κώδικος ως ποινή περιορισμού εντός σωφρονιστικού καταστήματος, ούτινος μέγιστος μεν όρος θεωρείται η εν τη αποφάσει καθωρισμένη διάρκεια της ποινής, ελάχιστος δε το ήμισυ του χρόνου τούτου, εφαρμοζομένων των διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 127, των άρθρων 129 και 132 του Κώδικος. Αν η κατεγνωσμένη ποινή είναι η του θανάτου ή των ισοβίων δεσμών αύτη μετατρέπεται αυτοδικαίως εις ποινήν περιορισμού εντός σωφρονιστικού καταστήματος, ούτινος μέγιστος μεν όρος είναι είκοσι έτη, ελάχιστος δε δέκα έτη. Άρθρον 41 Ηλαττωμένου καταλογισμού καθ’ έξιν εγκληματίαι 1.Εάν ο κατ’ άρθρ. 38 καταδικασθείς εις περιορισμόν εντός ψυχιατρικού καταστήματος κριθή συμφώνως τοις άρθροις 90 και 92 ως καθ’ έξιν ή εξ επαγγέλματος εγκληματίας ο ελάχιστος όρος διαρκείας του περιορισμού καθορίζεται εντός των υπό του άρθρ. 89 ορίων ποινής, χωρίς να ελαττούται αύτη κατά τας διατάξεις του άρθρ. 36 § 1, ο δε μέγιστος καθορίζεται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 91. Αν η δια την τελεσθείσαν πράξιν απειλουμένη εν τω νόμω ποινή είναι θάνατος ή ισοβία κάθειρξις επιβάλλεται ισοβία κάθειρξις. –2.Κατά πάντα χρόνον το δικαστήριον δύναται υπό τους όρους του προηγουμένου άρθρου να μετατρέπη τον περιορισμόν εις την κατά τα άρθρα 90 και 92 προβλεπομένην ποινήν αορίστου καθείρξεως. Σελ. 26 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Απόπειρα και συμμετοχή Ι.Απόπειρα Άρθρ.470.Εις τας περιπτώσεις α΄και β΄της παρ. 2 του άρθρου 5 του νόμου 5017/1931 τα ελληνικά ποινικά δικαστήρια επιλαμβάνονται της εκδικάσεως κακουργημάτων ή πλημμελημάτων τελεσθέντων επί ξένων αεροσκαφών, εφ’ όσον συντρέχουσιν οι όροι των άρθρ. (3 και 4) «6 και 7» του Ποινικού Κώδικος. Εις τας περιπτώσεις δε γ΄και δ΄ η δίωξις γίνεται πάντοτε κατά τους ελληνικούς ποινικούς Νόμους ανεξαρτήτως από των Νόμων του κράτους, ούτινος την εθνικότητα κέκτηται το αεροσκάφος. Οι αριθ. 3 και 4 διωρθώθησαν εις 6 και 7 αντιστοίχως δια Διορθώσεως Ημαρτημένων εν ΦΕΚ Α΄ 289/19 Δεκ. 1950. Άρθρ.471.Δεν θίγονται αι διατάξεις: 1)του νόμου ΤΟΔ΄ του 1871 «περί καταδιώξεως της ληστείας», 2)του νόμου ΓΩΛΣΤ΄ του 1911 «περί ζωοκλοπής και ζωοκτονίας», 3)αι περί φθοράς δάσους κλπ. διατάξεις του άρθρου 219 του νόμου 4173 «περί δασικού κώδικος» ως και πάσαι αι ειδικαί ποινικαί διατάξεις αυτού, «πλην των κατά το αρθρ. (14) «473» καταργουμένων», 4)αι περί αγροτικής κλοπής, αγροτικής φθοράς και μετακινήσεως οροσήμων διατάξεις του Α.Ν.1010/1939 «περί κώδικος αγροτικής ασφαλείας», και 5)αι ποινικαί διατάξεις του Ν.Δ/τος 136/1946 «περί αγορανομικού κώδικος» ως πάσαι αι ανωτέρω διατάξεις ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. Ο αριθ.14 διωρθώθη ως 473 δια Διορθώσεως Ημαρτημένων εν ΦΕΚ Α΄ 289/19 Δεκ. 1950. «6)Αι διατάξεις του Αναγκ. Νόμου υπ’ αριθ. 375 του 1936 «περί τιμωρίας των εγκλημάτων κατασκοπείας και των εγκληματικών ενεργειών των απειλουσών την εξωτερικήν ασφάλειαν της χώρας ως ο Νόμος ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Η περίπτωσις 6 προσετέθη δια του άρθρου μόνου του νόμου 1612/1950 (κατ. αριθ. 6). Σελ. 78 (γ) Τεύχος 1181 – Σελ. 42 Άρθρ.472.Διατηρούνται προσωρινώς εν ισχύϊ κατά την υπ’ αυτών οριζομένην χρονικήν διάρκειαν οι διατάξεις:1)των άρθρων 2 και 3 του Ν.453/1945 «περί λήψεως μέτρων προς εμπέδωσιν της δημοσίας ασφαλείας». 2)Του άρθρ.5 της υπ’ αριθ.19/1945 συντακτικής πράξεως «περί τροποποιήσεως ποινικών τινών διατάξεων». 3.Του ψηφίσματος Γ΄/1946 «περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων την δημοσίων τάξιν», ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια μεταγενεστέρων διατάξεων και 4)Πάσα άλλη ειδική ποινική διάταξις, ισχύουσα εφ’ ωρισμένον χρονικόν διάστημα. Άρθρ.473.1.Από της ισχύος του Ποινικού Κώδικος καταργούνται: α)πάσαι αι εις ειδικούς νόμους περιεχόμεναι διατάξεις αι ρυθμίζουσαι τα του μέτρου της ποινής επί συρροής, και υποτροπής και β)αι αποκλείουσαι την εφαρμογήν της προσωρινής εκ των φυλακών απολύσεως, της υπό όρον αναστολής εκτελέσεως της ποινής και της μετατροπής της κρατήσεως ή φυλακίσεως εις πρόστιμον ή χρηματικήν ποινήν. 2.Καταργούνται επίσης αι κάτωθι διατάξεις:1)Ο ν.811/1917 «περί προσωρινής απολύσεως εκ των φυλακών των καταδίκων» ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, πλην των άρθρων 8, 10 και 11 αυτού. 2.Ο ν.ΓΩΙΗ΄ «περί αναστολής της εκτελέσεως της ποινής», ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. 3.Το Ν.Δ. της 4 Ιουλ. 1933, ως ετροποποιήθη δια του κυρώσαντος αυτό ν.5986, και του Α.Ν. 1294/1938, περί μετατροπής ποινών πλην των άρθρων αυτού 15-19. 4.Η παρ. 3 του άρθρ. 102 του ν.1165 περί τελωνειακού κώδικος, ως αντικατεστάθη δια του άρθρ. 3 του Α.Ν. 2081/1939. 5.Τα άρθρα 3 και 10 του ν.ΓπΜΔ΄ «περί φυγοδικίας». 6.Το άρθρον 27 παρ. 9 του ν.971/1917, ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, «περί φορολογίας οινο8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας πνεύματος». 7)Τα άρθρ.1, 2 και 3 του Νόμ. 5096 «περί συμπληρώσεων διατάξεών τινων του ποιν. νόμου». 8)Η διάταξις του άρθρ. 1 εδάφ. 3 του Νόμ. ΓπΝ «περί της εκ των αυτοκινήτων ευθύνης», καθ’ ην επιβάλλεται χρηματική ποινή εις τον κάτοχον του αυτοκινήτου εν περιπτώσει αδικήματος καταλογιζομένου εις τον οδηγόν. 9)Ο Νόμ. ΑΡΚΒ «περί αδικημάτων κατά της ασφαλείας σιδηροδρόμων», πλην του άρθρ. 5. 10)Το άρθρ. 1 του Νόμ. ΑΡΟΒ΄ «περί ασφαλείας και αστυνομίας των σιδηροδρόμων». 11)Το άρθρ. 5 του Νόμ. ΓΩΛΖ΄ «περί συμβατικού τόκου, τοκογλυφίας και αισχροκερδείας». 12)Το άρθρ. 34 εδάφ. δ΄ του Νόμ. 3632 «περί χρηματιστηρίων αξιών». 13)Τα άρθρ.9-10 του Νόμ. 3090 «περί τροποποιήσεως της περί φυλακών νομοθεσίας». 14)Τα άρθρ. 9-10 του Νόμ. 202 «περί τροποποιήσεως διατάξεων δικ. οργανισμού». 15)Το άρθρ. 60 του Νόμ. 6094 «περί οργανώσεως της γραμματείας των δικαστηρίων και εισαγγελιών κλπ.». 16)Ο Νόμ. 755/1917 «περί αδικημάτων τινών κατά της ασφαλείας της χώρας και της κοινής ησυχίας». 17)Ο Νόμ. 1592 «περί μονομαχίας» πλην των άρθρ. 7-8. 18)Ο Νόμ. 2111 «περί αδικημάτων κατά της ελευθερίας της εργασίας». 19)Το άρθρ. 1 του Νόμ. 2918 «περί τροποποιήσεως Νόμ. ΓΦΑ΄και 389 περί Λιμενικού Ταμείου Πειραιώς». 20)Τα άρθρ. 1-7 του Νόμ. 1681 «περί αλητείας και επαιτείας». 21)Τα άρθρ. 4 και 5 του Νόμ. 1682 «περί προστασίας των εις επαιτείαν, αλητείαν κλπ. εκδότων ανηλίκων». 22)Τα άρθρ. 66, 67, 68 του Ν.Δ/τος της 17 Ιουλ. 1923/16 Αυγ. 1923 «περί σχεδίου πόλεων, κωμών και συνοικισμών κλπ.». 23)Αι παρ. 1, 2, 3 του άρθρ. 13 του Νόμ. 3316 «περί υδρεύσεως Αθηνών – Πειραιώς». 24)Το τελευταίον εδάφιον του άρθρ. 7 του Ν.Δ. 5/20 Μαΐου 1926 «περί δικηγόρων». 25)Η παρ. 5 του άρθρ. 7 του Νόμ. 4862 «περί των ξένων σχολείων». 26)Ο Νόμ.4092 «περί προστασίας περιουσιακών δικαίων», πλην του άρθρ. 3 αυτού. 27)Ο αριθ. 7 του άρθρ. 232 του Ν.Δ/τος 11 Μαρτ. 1929 «περί δασικού κώδικος», κυρωθέντος δια του Νόμ. 4173/1929. 28)Τα άρθρ. 41 έως 45 του Νόμ. 4277 «περί τηλεγραφικής ανταποκρίσεως», ως και το άρθρ. 2 του Νόμ. 4275 «περί τηλεφωνικής ανταποκρίσεως» εφ’ όσον δι’αυτού επεκτείνονται τα άρθρα ταύτα 41 έως 45 και εις τας τηλεφωνικάς ανταποκρίσεις. 29)(Αι παρ.6-7 του άρθρ. 8 του Νόμ. 4332 «περί κυρώσεως της μεταξύ Δημοσίου και Εθν. Τραπέζης συμβάσεως περί συστάσεως και λειτουργίας της Αγροτικ. Τραπέζης»). Αι ανωτέρω διατάξεις επανήχθησαν εν ισχύϊ δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 2555/1953 (τόμ. 12Α σελ. 212,04). 30)Ο αριθ. 6 του άρθρ. 24 του Π.Δ/τος της 23 /28 Νοεμ. 1929 «περί κωδικοποιήσεως των περί κατασκευής και συντηρήσεως οδών διατάξεων», ως αντικατεστάθη δια του άρθρ. 4 του Α.Ν. 1966/1939. 31)Τα άρθρ. 14, ως αντικατεστάθη δι’ άρθρ. 8 Νόμ. 6243/1934 και 15 του Νόμ. 4581 «περί ταχυδρομικής ανταποκρίσεως» και το άρθρ. 9 του Νόμ. 6243/1934, ως συνεπληρώθη δια του άρθρ. 2 του Α.Ν.1814/1939. 32)Ο αριθ.1 του άρθρ. 72 και το άρθρ. 73 του Νόμ. 4639 «περί αναγκαστικών συνεταιρισμών εγγείων βελτιώσεων». 33)Τα άρθρ. 57, 59, 61 του Νόμ. 4755 «περί κώδικος νόμων περί τελών χαρτοσήμου». 34)Εκ του Νόμ. 4841 «περί αυτοκινήτων, κυκλοφορίας αυτών και υποχρεώσεων των οδηγών», το εδάφιον όγδοον του στοιχ. β΄ του άριθ. 11 του άρθρ. 42, το προβλέπον την υπό του εισπράκτορος σωματικήν βλάβην εξ αμελείας και το εδάφιον τελευταίον του αριθ. 8 του άρθρ. 43, το προβλέπον την υπό του εισπράκτορος ανθρωποκτονίαν εξ αμελείας. 35)Το άρθρ. 58 του Νόμ. 4971 «περί οργανισμού του Σώματος της Αστυνομίας πόλεων». 36)Το άρθρ. 16 του Νόμ. 6015 «περί πυροσβεστικής υπηρεσίας»/ 37)Η παρ. 2 του άρθρ. 107 του Α.Ν. 7/8 Ιουν. 1935 «περί οργανισμού της Χωροφυλακής». 38)Ο αριθ. 3 του άρθρου μόνου του Νόμ. 5004 «περί αστ. διατάξεων του Διευθυντού του Ναυστάθμου». 39)Τα άρθρ. 4 έως και 10 του Νόμ. 5016 «περί κυρώσεως της εν Γενεύη υπογραφείσης την 20 Απρ. 1929 Διεθνούς συμβάσεως περί λήψεως των αναγκαίων μέτρων προς καταστολήν της παραχαράξεως και κιβδηλίας και καθιερώσεως των κατά των περί το νόμισμα εγκλημάτων επιβαλλομένων ποινών». Τα άρθρ. 10, 11, 12, 13, 17, 18, 19, 20 έως και 28 του Νόμ. 5060 «περί Τύπου, προσβολών της τιμής εν γένει και άλλων σχετικών αδικημάτων», το εδάφιον δεύτερον του άρθρ. 3 και το άρθρ. 4 του Νόμ. 5999 «περί τροποποιήσεως του Νόμ. 5060». 41)Το άρθρ. 13 του Νόμ. 5425 «περί τροποποιήσεως των περί εμμίσθων Υποθηκοφυλακείων διατάξεων». 42)Τα άρθρ. 3 και 4 του Νόμ. 5458/1932 «περί απεργίας δημοσίων υπαλλήλων, υπηρετών κλπ.». (Αντί της σελ. 79) Σελ. 79 (α) Τεύχος 416 – Σελ. 23 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 43)Το άρθρ. 4 του Νόμ.6439/1934 «περί μεταρρυθμίσεως δικαστικών αποφάσεων καταδικαζουσών εις καταβολήν περιοδικών παροχών και περί τιμωρίας της παραβάσεως της προς διατροφήν υποχρεώσεως». 44)Το άρθρ. 5 του Α. Νόμου της 19 Νοεμ. 1935 «περί μεταρρυθμίσεως και συμπληρώσεως της περί παρασήμων νομοθεσίας» ως ετροποποιήθη. 45)Το άρθρ. 9 του Νόμ. ΑΤΙΒ΄ «περί των αδικημάτων και της ασφαλείας των υποβρυχίων καλωδίων». 46)Ο Νόμ. Β4 περί παραποιήσεως γραμματοσήμων κλπ. ξένων κρατών». 47)Το εδάφιον πέμπτον του άρθρ. 13 του Νόμ. 5911 «περί διδακτικών βιβλίων». 48)Τα άρθρ. 13 έως και 25 του Ν./τος της 13 Δεκ. 1923 «περί ποινικού και πειθαρχικού κώδικος του Εμπ. Ναυτικού». 49)Τα άρθρ. 1 και 2 του Νόμ. 1390/1944 «περί τροποποιήσεως του Νόμ. 2135 περί εκδικάσεως των εγκλημάτων των ανηλίκων». 50)Το εδάφ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 του Α.Ν. 2724/1940 «περί οργανώσεως και λειτουργίας αναμορφωτικών καταστημάτων». Εν γένει δε καταργείται πάσα διάταξις περιεχομένη εις ειδικούς νόμους, αφορώσα εις θέματα, άτινα ρυθμίζει ο Ποιν. Κώδιξ εν τω ειδικώ αυτού μέρει. Άρθρ.474.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 5 του Ν.Δ.790/1970 κατωτ. αριθ. 22). Σελ. 80 (α) Τεύχος 416 – Σελ. 24 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Π Ι Ν Α Ξ   Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Ω Ν ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ Γενικόν Μέρος ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Ο Ποινικός Νόμος Άρθρα   Ι.Χρονικά όρια ισχύος των Ποι    νικών Νόμων 1-4  ΙΙ.Τοπικά όρια ισχύος των Ποι    νικών Νόμων 5-11 ΙΙΙ.Σχέσεις κώδικος προς ειδικούς      νόμους και επεξήγησις όρων      του κώδικος 12-13 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Η αξιόποινος πράξις Άρθρα   Ι.Γενικαί διατάξεις 14-19  ΙΙ.Ο άδικος χαρακτήρ της πρά    ξεως 20-25 ΙΙΙ.Ο κατάλογος της πράξεως 26-35 IV.Ηλαττωμένης προς καταλογι     σμόν ικανότητος εγκληματίαι 36-41 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Απόπειρα και συμμετοχή Άρθρα   Ι.Απόπειρα 42-44  ΙΙ.Συμμετοχή 45-49 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Ποιναί, μέτρα ασφαλείας, αποζημίωσις Άρθρα   Ι.Κύριαι ποιναί 50-58  ΙΙ.Παρεπόμεναι ποιναί 59-68 ΙΙΙ.Μέτρα ασφαλείας 69-76 IV.Αποζημίωσις 77-78 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Επιμέτρησις της ποινής Άρθρον 42 Έννοια και ποινή της αποπείρας 1.Όστις, αποφασίσας να εκτελέση κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξιν περιέχουσαν τουλάχιστον αρχήν εκτελέσεως, τιμωρείται, εάν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ετελέσθη, με ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 83).-2.Εάν το δικαστήριον κρίνη, ότι η κατά την προηγουμένην παράγραφον ηλαττωμένη ποινή δεν επαρκεί, ίνα αποτρέψη τον υπαίτιον από της τελέσεως άλλων αξιοποίνων πράξεων, δύναται να καταγνώση την αυτήν ποινήν με την εις την τετελεσμένην πράξιν εν τω νόμω επιβαλλομένην, εξαιρουμένης της ποινής του θανάτου. –3.Η απόπειρα πλημμελήματος τιμωρουμένου εν των νόμω δια ποινής φυλακίσεως ουχί ανωτέρας των τριών μηνών δύναται να κριθή υπό του δικαστηρίου ατιμώρητος. Άρθρα   Ι.Γενικοί κανόνες 79-87  ΙΙ.Υπότροποι καθ’ έξιν εγκλημα     ματίαι 88-93 ΙΙΙ.Συρροή εγκλημάτων 94-98 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Υφ’ όρον αναστολή της ποινής και υφ΄όρον απόλυσις Άρθρα   Ι.Υφ’ όρον αναστολή της εκτελέ    σεως της ποινής 99-104  ΙΙ.Υφ’ όρον απόλυσις του κατά    δίκου 105-110 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄ Λόγοι εξαλείφοντες το αξιόποινον Άρθρα   Ι.Παραγραφή 111-116  ΙΙ.Παραίτησις από της εκλήσεως 117-120 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄ Άρθρα Ανήλικοι εγκληματίαι 121-133 ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ειδικόν Μέρος ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Άρθρα Εσχάτη προδοσία 134-137 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Άρθρα Προδοσία της Χώρας 138-152 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Άρθρα Εγκλήματα κατά ξένων κρατών 153-156 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Εγκλήματα κατά της ελευθέρας ασκήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων Άρθρα   Ι.Εγκλήματα κατά των πολιτικών     σωμάτων 157-160  ΙΙ.Εγκλήματα κατά τας εκλογάς 161-166 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Προσβολαί κατά της πολιτειακής εξουσίας 167-182 Σελ. 81 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Επιβουλή της δημοσίας τάξεως 183-197 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄ Επιβουλή της θρησκευτικής ειρήνης 198-201 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄ Εγκλήματα αναγόμενα εις την εν   τω στρατώ υπηρεσίαν και την   προς στράτευσιν υποχρέωσιν 202-206 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄ Άρθρα Εγκλήματα περί το νόμισμα 207-215 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Εγκλήματα περί τα υπομνήματα 216-223 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄ Εγκλήματα περί την απονομήν δι  καιοσύνης 224-234 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ΄ Εγκλήματα περί την υπηρεσίαν 235-263 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ΄ Κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα 264-289 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ΄ Εγκλήματα κατά της ασφαλείας   των συγκοινωνιών και κατά των   κοινωφελών εγκαταστάσεων 290-298 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄ Εγκλήματα κατά της ζωής 299-307 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ΄ Σωματικαί βλάβαι 308-315 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ΄ Μονομαχία 316-321 Σελ. 82 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄ Εγκλήματα κατά της προσωπικής   ελευθερίας 322-335 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄ Εγκλήματα κατά των ηθών 336-353 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄ Άρθρα Εγκλήματα περί τον γάμον και   την οικογένειαν 354-360 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ΄ Εγκλήματα κατά της τιμής 361-369 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄ Παραβίασις απορρήτων 370-371 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ΄ Εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας 372-384 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ΄ Εγκλήματα κατά περιουσιακών   δικαίων 385-406 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΕ΄ Επαιτεία και αλητεία 407-410 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΣΤ΄ Πταίσματα Άρθρον 43 Απρόσφορος απόπειρα 1.Ο επιχειρήσας να εκτελέση κακούργημα ή πλημμέλημα δια μέσου ή κατ’ αντικειμένου τοιαύτης φύσεως, ώστε να αποβαίνη απολύτως αδύνατος η τέλεσις, τιμωρείται με την ποινήν του άρθρ. 83 μειωμένην κατά το ήμισυ. –2.Ο εξ ευηθείας επιχειρήσας τοιαύτην απρόσφορον απόπειραν παραμένει ατιμώρητος. Άρθρα   Ι.Γενικαί διατάξεις 411-412  ΙΙ.Τα καθ’ έκαστον πταίσματα 413-457 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΖ΄ Τελικαί διατάξεις Άρθρα Παραβάσεις διοικητικών διατάξεων 458-459 ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ Άρθρα Μεταβατικαί διατάξεις 460-474 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΑΡΘΡΩΝ του παλαιού Ποινικού Νόμου προς τον νέον Ποινικόν Κώδικα. Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα 1 1 108 79 248-250 217 385-386 375 486 258 2 18 109 94 251-255 242 387 376 487-488 259 3 14§2 110 94 256-260 216 388-389 375 489 13§α΄ 4 50-55 111-2 88-89 261-264 216 390-391 Κατηργ. 490-491 233 5-6 50 113-5 44 265-269 224 392 222 492 255-257 7 Κατηργ. 116 117 270 225 393 378 493-494 262 8-10 52 117 - *271 224 394 242 495 261 11 52 118 58 272 353 395 Κατηργ. 496-499 12 53 119-122 111-116 273 336-337 396-399 386 500 13 57 123-131 134-137 274 339 400-401 Κατηγρ. 501 Κατηργ. 14 55 132 138,146 275-277 342 402 393 502 26§2 15 57 150,151 278 338 402α 390 503-506 16 51§2 133 146-147 279 342 403 - 507-510 411 17 87 134 139 279α - 404 397 511-518 26-41 18 50 135 202 279β-δ 349 405-406 398 519-528 144-149 19 - 136 206 279 ε 348 407 - 529 413 20 76 137-140 168 280 344 408-410 264 530-532 21 51-60 141 181§2 281 345 411 265 533 414 22 61 142 168 282 347 412-413 264 534 415 23 63 143 168 283-285 356 414 - 535-549 Κατηργ. 24 67 144 - 286 357 415-416 267 550 25-26 Κατηργ. 145-147 153 287 311 417 266 551 200 27 - 148-152 Κατηργ. 288-289 299 418 267 552 416 28-29 68 153 180 290 279 419 268 553 417 30 78 154-157 178 291 280.289 420 269 554 418 31 79 158-163 181 292 281 421-422 389§1 555 419 32 57§3 164-166 169 293 299§2 423 Κατηργ. 556 33-36 73 167 Κατηργ. 294-299 303 424 222 557 333 37 74 168 171 300-302 302 425 Κατηργ. 558 422 38 26§1 169-171 167 303-305 304 426 389§2 559 424 39 27 172-180 170-171 306 306 427 282§1 560-561 423 40-42 27§2 181-187 172-174 307-309 308-310 428 282§2 562-569 43-44 28 188 182 310 314 429-431 223 570 284 45 27§2 189 161 311-312 313 432-433 - 571 425 46 14 190 165 313 - 434-435 ε 404 572 284 47 42 191 164 314 312 436 396 573 426 48 46 192 166 315 - 437-438 403 574-576 285 49-50 42 193 189 316 311 439 390 577-579 427 51 44 194-5 200 317 315 440 226 580 428 52-54 43 196 198 318 Κατηγρ. 441-444 287 581-587 429 55 94 197-198 196 319-320 284 445-446 370 588 430 56 45-46 199 200§2 321 322,324 447 371 589-590 431 57-65 187 200 200 322-329 325-326 448 400 591 459 66-70 187 201 334 330 330 449-450 175 592-594 433 71-80 47 202 197 331 327 451 247 595 432 81 26 203 190 332 328 452 248-253 596-597 433 82-83 126 204 192 333 329 453 234 598-609 434 84 127 205 331 334 229-230 454-455 - 610-617 435 85 126§2 206 258 335-353 Κατηργ. 456-459 235-237 618-621 436 86 34 207 308 354 - 460 238 622 Κατηργ. 87 36 208-211 Κατηργ. 355-357 354 461-462 244-245 623 437 88 33 212-225 188 358 Κατηργ. 463 254 624-630 438 89 35 226-227 175 359-360 355 464-466 255 631 439 90 36§2 228-229 176 361 - 467 239 632 440 91 31 230 175 362 - 468 231 633 434 92-95 30 231-232 - 363-367 380 469 241 634-635 288 96 32 233 176 368 385 470 248 636 441 97 21 234 207 369 262 471-473 239 637-638 288 98 308§2 235-237 209 370 190 474-475 240 639-645 99 22 238-241 211 371-373 372 476-479 259 646 443 100 23 242 232 374 374 480 259 647 442 101 22 243 213 375-376 Κατηργ. 481 260 648 426 102-5 23 244 209 377 378 482 256 649 288 106 25 245-246 208,210 **378 379 483-484 Κατηργ. 650-654 444 107 24 247 216 380-384 372 485 257 655-658 Σελ. 83 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα Παλαιά Νέα 659 353 673 Κατηργ. 679 - 690-693 Κατηργ. 699 459 660-664 Κατηγρ. 674 - 680 453 694 376 700 375 665-667 - 675 449 681-682 454 695 - 701-2 668 449 676 450 683-686 - 696 456 703 262 669 446 677 448 687 442 697 459 704 252 670-72 447 678 452 688-689 308 698 - - *Το άρθρ. 271α αντιστοιχεί προς το άρθρ. 221 του νέου Κώδικος. **Το άρθρ. 379 ήτο ήδη κατηργημένον. Σελ. 84 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας Άρθρον 44 Υπαναχώρησις 1.Η απόπειρα μένει ατιμώρητος, εάν ο πράττων, καίπερ αρξάμενος της προς εκτέλεσιν του κακουργήματος ή του πλημμελήμτος ενεργείας, απέσχε ταύτης οικεία βουλήσει και ουχί εξ εμποδίων εξωτερικών. –2.Εάν ο πράττων, της ενεργείας του αποπερατωθείσης, παρεκώλυσεν οικεία βουλήσει το εκ ταύτης δυνάμενον να προέλθη αναγκαίον δια την τέλεσιν του κακουργήματος ή πλημμελήματος αποτέλεσμα, τιμωρείται με την ποινήν του άρθρ. 83 μειωμένην κατά το ήμισυ. Δύναται όμως το δικαστήριον, εκτιμών ελευθέρως πάσας τας περιστάσεις, να κρίνη την απόπειραν ατιμώρητον. 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΙΙ.Συμμετοχή Συναυτουργοί Άρθρ.45.-Αν πλείονες από κοινού εξετέλεσαν αξιόποινόν τινα πράξιν, έκαστος τιμωρείται ως αυτουργός αυτής. Ηθικός αυτουργός και άμεσος συνεργός Άρθρ.46.-1.Με την ποινήν του αυτουργού τιμωρείται επίσης: α)ο εκ προθέσεως προκαλέσας παρ’ άλλω την απόφασιν προς εκτέλεσιν της υπό τούτου διαπραχθείσης αδίκου πράξεως β)ο εκ προθέσεως παρασχών άμεσον συνδρομήν τω πράττοντι κατ’ αυτήν και εν τη εκτελέσει της κυρίας πράξεως. 2.Ο εκ προθέσεως προκαλέσας παρ’ άλλω την απόφασιν προς εκτέλεσιν εγκλήματός τινος, με τον μοναδικόν σκοπόν, όπως καταλάβη αυτόν αποπειρώμενον την εκτέλεσιν του εγκλήματος ή επειχειρούντα αξιόποινον προπαρασκευαστικήν αυτού πράξιν και με τη θέλησιν, όπως ανακόψη αυτόν από της αποπερατώσεως του εγκλήματος, τιμωρείται με την ποινήν του αυτουργού μειωμένην κατά το ήμισυ. Απλούς συνεργός άρθρ. 292 ποινικού κώδικος. 18.Τας § § 6-7 του άρθρ. 8 του ν. 4232 περί συστάσεως κλπ. Αγροτικής Τραπέζης, του αδικήματος προβλεπομένου υπό του άρθρ. 399 (παρακώλυσις ασκήσεως δικαιωμάτων). 19.Τα άρθρ. 14-15 του ν. 4581 περί ταχυδρομικού μονοπωλείου, των περιπτώσεων προβλεπομένων υπό του άρθρ. 218 ποινικού κώδικος. 20.Το άρθρ. 7 εδάφ. τελευταίον του κώδικος περί δικηγόρων, ως προβλεπομένων των περιπτώσεων υπό των άρθρ. 217 και 242 ποινικού κώδικος. 21.Τον αριθ. 1 του άρθρ. 72 και το άρθρ. 73 του ν. 4539 περί αναγκαστικών συνεταιρισμών, ως προβλεπομένων των εν αυτοίς αδικημάτων υπό των άρθρ. 381 (φθορά) και 390 (απιστία) ποινικού κώδικος. 22.Τα άρθρ. 57,59 και 61 του ν. 4755 περί κωδικοποιήσεως του νόμ. περί τελών χαρτοσήμου, των περιπτώσεων προβλεπομένων υπό του άρθρ. 218 ποινικού κώδικος. 23.Το άρθρ.58 του κώδικος 4971 (περί αστυνομίας πόλεων), άρθρ.16 του ν. 6015 (πυροσβεστικής υπηρεσίας), άρθρ. 107 § 2 του αναγκ. νόμ. 7/8 Ιουνίου 1935 περί οργανισμού της χωροφυλακής, ως περιέχοντα διατάξεις αντισυνταγματικάς (Α.Π. 31/1936). 24.Τον αριθ. 3 του μόνου άρθρ. του νόμου 5004 περί αστυν. διατάξεων του διοικητού του Ναυστάθμου, ως προβλεπομένου του εν αυτή αδικήματος υπό του άρθρ. 460 ποινικού κώδικος. 25.Τα άρθρ. 4-10 του ν. 5016 περί κυρώσεως συμβάσεως περί παραχαράξεως, κιβδηλείας κλπ., ως προβλεπομένων των εν αυτοίς αδικημάτων υπό των άρθρ. 207-214 ποινικού κώδικος. 26.Τα άρθρα 10, 11, 12, 13, 17, 18, 19, 20 έως 28, του ν. 5060 περί Τύπου κλπ. και τα άρθρ. 3 εδ. 2 και το Άρθρ.47.-1.Όστις, εκτός της περιπτώσεως της παρ. 1 στοιχ. β΄ του προηγουμένου άρθρου, παρέσχεν εκ προθέσεως εις άλλον οιανδήποτε συνδρομήν προ της τελέσεως ή κατά την τέλεσιν της υπό τούτου διαπραχθείσης αδίκου πράξεως, τιμωρείται ως συνεργός με ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 83). 2.Η διάταξις της παρ. 2 του άρθρ. 42 έχει και ενταύθα ανάλογον εφαρμογήν. 3.Η συνέργεια επί πταισμάτων τιμωρείται μόνον εν ταις υπό του νόμου ειδικώς οριζομέναις περιπτώσεσιν. Γενική διάταξις Άρθρ.48.-Το αξιόποινον των κατά τα άρθρ. 46 και 47 συμμετόχων είναι ανεξάρτητον από το αξιόποινον του εκτελέσαντος την πράξιν. Ιδιαίτεραι ιδιότητες ή σχέσεις. Άρθρ.49.-1.Όπου ο νόμος αξιοί δια το αξιόποινον πράξεώς τινος ιδιαιτέρας ιδιότητας ή σχέσεις, εάν μεν αύται υπάρχωσι μόνον παρά τω πράττοντι, τότε οι κατά το άρθρ. 46 παρ. 1 συμμέτοχοι δύνανται να τιμωρηθώσι με ποινήν ηλαττωμένην (άρθρ. 83) εάν δε υπάρχωσι μόνον παρά τοις εν άρθρ. 46 παρ. 1 και 47 συμμετόχοις, τότε ούτοι μεν τιμωρούνται ως αυτουργοί ο δε πράξας ως συνεργός. 2.Ιδιαίτεραι ιδιότητες ή σχέσεις ή άλλαι περιστάσεις επιτείνουσαι, μειούσαι ή αποκλείουσαι την ποινήν λαμβάνονται υπ’ όψιν μόνον επί εκείνου των συμμετόχων, παρ’ ω υπάρχουσιν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Ποιναί, μέτρα ασφαλείας, αποζημίωσις Ι.Κύριαι ποιναί Θανατική ποινή. Με την παρ.1 του άρθρ. 33 του Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 207), κατωτ. αριθ. 29, η ποινή του θανάτου καταργήθηκε. Άρθρ.50.-(Καταργήθηκε από το εδάφ. β΄της παρ. 12 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, ΦΕΚ Α΄ 65, κατωτ. αριθ. 30). Ποιναί στερητικαί της ελευθερίας Άρθρ.51.-."1. Ποινές στερητικές της ελευθερίας είναι η κάθειρξη, η φυλάκιση, ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, ο περιορισμός σε ψυχιατρικό κατάστημα και η κράτηση." Η μέσα σε «» πρώτη παράγραφος αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. 2.Επί των προσκαίρων ποινών της ελευθερίας η μεν ημέρα υπολογίζεται εις 24 ώρας, η δε εβδομάς εις επτά ημέρας, ο δε μην και το έτος κατά το εν χρήσει ημερολόγιον. 3.Ο χρόνος της ποινής επιμετρείται πάντοτε κατά πλήρεις ημέρας, εβδομάδας, μήνας και έτη. Κάθειρξις Άρθρ.52.-1.Η ποινή της καθείρξεως είναι ισόβιος ή πρόσκαιρος, εκτελείται δ’ εν καταστήμασιν ή τμήμασι καταστημάτων, αποκλειστικώς δι’ αυτήν προωρισμένοις. 2.Όταν ο νόμος δεν ορίζη ρητώς ως ισόβιον την απειλουμένην κάθειρξιν, αύτη είναι πρόσκαιρος. 3.Η διάρκεια της προσκαίρου καθείρξεως δεν υπερβαίνει τα είκοσιν έτη, ουδ’ είναι βραχυτέρα των πέντε ετών, επιφυλασσομένων των ορισμών του άρθρ. 91 περί αορίστου καθείρξεως. Φυλάκισις Άρθρ.53.-Η διάρκεια της φυλακίσεως δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, ουδ’ είναι βραχυτέρα των δέκα ημερών. (Αντί για τη σελ.27(δ) Σελ. 27(ε) Τεύχος 1365 Σελ. 7 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 Περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων "Άρθρ.- 54 - Η διάρκεια του περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων δεν υπερβαίνει τα είκοσι ούτε είναι μικρότερη από πέντε έτη, αν για την πράξη που τελέστηκε ο νόμος απειλεί ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη από δέκα έτη. Σε κάθε άλλη περίπτωση το ελάχιστο όριο διάρκειας του περιορισμού είναι έξι μήνες και το ανώτερο δέκα έτη." Το άρθρ.54 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.2 Νόμ.3189/17-21 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄243), κατωτ.αριθ.45. Κράτησις Άρθρ.55.-Η διάρκεια της κρατήσεως, αν μη ο νόμος άλλως ορίζη εν ειδικαίς διατάξεσι, δεν δύναται να υπερβαίνει τον μηνα, ουδέ να είναι βραχυτέρα της μιας ημέρας. Εκτελείται δε εις ιδιαίτερα τμήματα των φυλακών ή εν ελλείψει τοιούτων εις τα αστυνομικά κρατητήρια. Τρόπος εκτελέσεως ποινών και μέτρων ασφαλείας. Άρθρ.56.-Ο τρόπος της εκτελέσεως των εν τοις άρθρ. 38 και 51-55 ποινών, καθώς επίσης και των εν άρθρ. 69-72 μέτρων ασφαλείας κανονίζεται δι’ ιδιαιτέρων νόμων.  «Εκείνος που καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης για οφειλές προς το Δημόσιο ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και έχει υπερβεί το εβδομηκοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του, μπορεί να εκτίσει την ποινή ή το υπόλοιπο της ποινής στην κατοικία του, αφού υποβάλει σχετική δήλωση στην εισαγγελία του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση. Στην περίπτωση αυτή υποχρεούται να εμφανίζεται κάθε μήνα στο αστυνομική τμήμα της περιφέρειάς του. Αν παραλείψει την υποχρέωσή του αυτή, η έκτιση της ποινής συνεχίζεται κατά τις γενικές διατάξεις». Τα μέσα σε «» εδάφια προστέθηκαν από την παρ.1 άρθρ.28 Νόμ.2915/28-19 Μαΐου 2001 (ΦΕΚ Α 109) , κατωτ.αριθ.39. Ποιναί εις χρήμα «Άρθρ.57.-Αν δεν ορίζεται διαφορετικά σε ειδικές διατάξεις, η χρηματική ποινή δεν μπορεί να είναι κατώτερη από 50.000 δραχμ. ούτε ανώτερη από 5.000.000 δραχμ. και το πρόστιμο δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 10.000 δραχμ. ούτε ανώτερο από 200.000 δραχμ.». Το άρθρ. 57 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 1 Νόμ. 2145/28-29 Μαΐου 1993 (ΦΕΚ Α΄ 88), κατωτ. αριθ. 28. Σελ. 28(ε) Τεύχος 1365 Σελ. 8 Απόσβεσις των ποινών εις χρήμα άρθρ. 4 του ν. 5999, των εν αυτοίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό του κεφαλαίου ΚΑ΄ ποινικού κώδικος και     του    άρθρ.    198    §    2   αυτού, ως  8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας και τα άρθρ. 1-9 του περί Τύπου νόμ. του 1837, ως ετροποποιήθησαν, των θεμάτων ρυθμιζομένων υπό του Άρθρ.58.-Η χρηματική ποινή και το πρόστιμον αποσβέννυνται δια του θανάτου του καταδικασθέντος, εν ουδεμιά δε περιπτώσει εκτελούνται κατά των κληρονόμων αυτού. ΙΙ.Παρεπόμεναι ποιναί Αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων αυτοδίκαια Άρθρ.59.1.Η καταδίκη εις θανατικήν ποινήν ή ισόβιον κάθειρξιν συνεπάγεται αυτοδικαίως την διαρκή αποστέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων του καταδικασθέντος. 2.Η καταδίκη εις κάθειρξιν αορίστου διαρκείας κατ’ άρθρ. 90 κ. επομ. συνεπάγεται αυτοδικαίως την δεκαετή αποστέρησιν των πολιτικών δικαιωμάτων. Αποστέρησις επί καταδίκης εις πρόσκαιρον  κάθειρξιν Άρθρ.60.-Επί καταδίκης εις πρόσκαιρον κάθειρξιν καταγινώσκεται πρόσκαιρος αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων διαρκείας δύο μέχρι δέκα ετών. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Αποστέρησις επί καταδίκης εις φυλάκισιν Άρθρ.61.-Επί καταδίκης εις φυλάκισιν, εξαιρουμένων των ειδικώς εν τω νόμω προβλεπομένων περιπτώσεων, καταγινώσκεται αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων διαρκείας ενός μέχρι πέντε ετών, μόνον εάν η επιβληθείσα ποινή είναι τουλάχισοτν ενιαύσιος και εάν η τελεσθείσα πράξις ως εκ των αιτίων, του είδους και του τρόπου της εκτελέσεως αυτής και των λοιπών εν γένει περιστάσεων μαρτυρή παρά τω πράττοντι ηθικήν διαστροφήν χαρακτήρος. Αποστέρησις επί καταδίκης εις περιορισμόν εντός ψυχιατρικού καταστήματος Άρθρ.62.-Επί καταδίκης εις περιορισμόν εντός ψυχιατρικού καταστήματος κατ’ άρθρ. 38, εάν μεν η πράξις είναι κακούργημα εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 60, εάν δε η πράξις, είναι πλημμέλημα αι διατάξεις των άρθρ. 61 και 64. Αποτέλεσμα της αποστερήσεως Άρθρ.63.-Η αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων επάγεται: 1) την οριστικήν απώλειαν των αιρετών δημοσίων, δημοτικών ή κοινοτικών αξιωμάτων του καταδικασθέντος, των κατεχομένων υπ’ αυτού δημοσίων, δημοτικών ή κοινοτικών θέσεων, παντός βαθμού εν τω στρατώ, της ιδιότητος του δικηγόρου, ως και των επιτίμων θέσεων και των παρασήμων 2)την ανικανότητα της αποκτήσεως τούτων, επί μεν της περιπτώσεως της παρ. 1 του άρθρ. 59 διαρκή, επί δε της περιπτώσεως της παρ. 2 του άρθρ. 59 και των περιπτώσεων των άρθρ. 60, 61 και 62 κατά τον εν τω νόμω ή τη αποφάσει οριζόμενον χρόνον 3)την ανικανότητα, κατά την εν τω προηγουμένω αριθμώ διάκρισιν α)να ψηφίση εν πολιτικαίς, δημοτικαίς ή κοινοτικαίς εκλογαίς και να εκλέγηται κατ’ αυτάς β) ν’ αποτελή μέλος των ορκωτών δικαστηρίων και να διορίζηται πραγματογνώμων υφ’ οιασδήποτε δημοσίας αρχής. Μερική αποστέρησις επί φυλακίσεως Άρθρ.64.-Το δικαστήριον δύναται επί φυλακίσεως, υφισταμένων των όρων του άρθρ. 61, να καταγνώση μερικήν αποστέρησιν τινών των εν τω άρθρ. 63 δικαιωμάτων, αν εκ του είδους της πράξεως και των λοιπών περιστάσεων αποκλείεται ο φόβος της καταχρήσεως των διατηρουμένων δικαιωμάτων. Υπολογισμός χρόνου αποστερήσεως Άρθρ.65.-1.Το αποτέλεσμα της αποστερήσεως, καθολικής ή μερικής, των πολιτικών δικαιωμάτων επέρχεται άμα ως καταστή αμετάκλητος η απόφασις. Η διάρκεια δ’ αυτής υπολογίζεται από της επομένης της ημέρας, καθ’ ην απετίθη, παρεγράφη ή δια χάριτος αφέθη η στερητική της ελευθερίας ποινή, μετά της οποίας κατεγνώσθη. 2.Εν περιπτώσει του άρθρ. 105 παρ. 1 και 2 η διάρκεια υπολογίζεται από της επομένης της εκ των φυλακών προσωρινής απολύσεως, εν δε ταις περιπτώσεσι των άρθρ. 71 και 72 από της επομένης της εκ του οικείου καταστήματος απολύσεως του καταδίκου. Αποκατάστασις Άρθρ.66.-1.Ο αποστερηθείς των πολιτικών δικαιωμάτων κατά τα άρθρ. 59-65 δύναται τη αιτήσει του να αποκατασταθή υπό του δικαστηρίου εις την απόλαυσιν αυτών, μετά παρέλευσιν πέντε ετών επί καταδίκης εις κάθειρξιν ή θανατικήν ποινήν μετατραπείσαν εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας και τριών ετών επί καταδίκης εις φυλάκισιν, αρχομένων από της αποτίσεως ή της δια χάριτος αφέσεως ή της παραγραφής της ποινής, εν ταις περιπτώσεσι δε των άρθρ. 168 ποινικού κώδικος. 27.Το άρθρ. 13 του νόμου 5125 περί τροποποιήσεως των περί υποθηκοφυλακείων διατάξεων, ως προβλεπομένης της περιπτώσεως υπό του άρθρ. 235 ποινικού κώδικος. 28.Τα άρθρ. 3 και 4 του ν. 5458 περί απεργίας δημοσίων υπαλλήλων, ως προβλεπομένης της περιπτώσεως υπό του άρθρ. 247 ποινικού κώδικος.  29.Το εδάφιον 5 του άρθρ. 13 του ν. 5911 περί διδακτικών βιβλίων, ως προβλεπομένης της περιπτώσεως υπό του άρθρ. 218 ποινικού κώδικος. 30.Το άρθρ. 4 του ν. 6439 περί τιμωρίας της παραβάσεως της προς διατροφήν υποχρεώσεως, ως προβλεπομένης της περιπτώσεως υπό του άρθρ. 358 ποινικού κώδικος. 31.Τα άρθρα 66, 67 και 68 του νόμ. διατάγ. 17 Ιουλίου 1923 «περί σχεδίου πόλεων κλπ.», ως προβλεπομένων των εν αυτοίς αδικημάτων υπό των άρθρων 286 και 435 ποινικού κώδικος. 32.Το άρθρ. 95 του νομοθ. διατάγ. 17 Ιουλίου 1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών», της περιπτώσεως προβλεπομένης υπό του άρθρ. 215 ποινικού κώδικος (παράνομος έκδοσις ανωνύμων ομολογιών). 33.Τα άρθρ. 13-25 του ποινικού και πειθαρχικού κώδικος του Εμπορικού Ναυτικού (νομοθ. διάταγμα 13 Δεκεμβρίυ 1923), κριθέντος ότι αι περί πειρατείας και ναυταπάτης διατάξεις αυτού προβλέπονται υπό του κώδικος (προβλ. σελ. 620 της αιτιολογικής εκθέσεως του 1933). Προσθετέον μόνον ενταύθα ότι η περίπτωσις του άρθρ. 15 του ποινικού και πειθαρχικού κώδικος εμπορικού ναυτικού, καθ’ ην θεωρούνται ως πειραταί οι επιβαίνοντες πλοίου και οι πλέοντες άνευ κανονικών εγγράφων και φέροντες όπλα, προβλέπεται υπό του άρθρ. 71 και 72 από της εκτίσεως ή παραγραφής του μέτρου ασφαλείας, εάν βεβαιωθή ότι εν τω διαστήματι τούτω διήγαγεν έντιμον βίον και εξεπλήρωσεν εφ’ όσον ηδύνατο τας εκ του εγκλήματος προκυψάσας και δικαστικώς βεβαιωθείσας υποχρεώσεις. Εάν η κατά το άρθρ. 11 παρ. 1 αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων κατεγνώσθη μετά την απότισιν ή την δια χάριτος άφεσιν ή την παραγραφήν της ποινής, η αποκατάστασις δύναται να γίνη μετά παρέλευσιν τριών ετών, αφ’ ης ημέρας κατέστη αμετάκλητος ή την αποστέρησιν ν’ απαγγέλουσα απόφασις του πλημμελειοδικείου. 2.Επί καταδίκης εις περιορισμόν εντός ψυχιατρικύ καταστήματος, η κατά την παρ. 1 αποκατάστασις δύναται να χορηγηθή μετά παρέλευσιν πέντε ετών, εάν η πράξις είναι κακούργημα και τριών ετών, εάν η πράξις είναι πλημμέλημα. 3.Αν η περί αποκαταστάσεως αίτησις απορριφθή, δεν δύναται να επαναληφθή προ της παρελεύσεως δύο ετών. 4.Η διαδικασία, καθ’ ην χορηγείται η αποκατάστασις, ρυθμίζεται εν τη ποινική δικονομία. Απαγόρευσις ασκήσεως επαγγέλματος Άρθρ.67.-1.Εάν κακούργημά τι ή πλημμέλημα διεπράχθη κατά βαρείαν παράβασιν των καθηκόντων επαγγέλματός τινος, δια την ενάσκησιν του οποίου απαιτείται ειδική άδεια της αρχής, το δικαστήριο δύναται, εφ’ όσον κατά του υπαιτίου απαγγέλλεται στερητική της ελευθερίας ποινή διαρκείας τουλάχιστον τριών μηνών, ν’απαγγείλη την ανικανότητα προς ενάσκησιν του επαγγέλματος επί χρονικόν διάστημα από ενός μέχρι πέντε ετών. Η ανικανότης αύτη συνεπάγεται την οριστικήν ανάκλησιν της παρασχεθείσης αδείας. 2.Η διάταξις του άρθρ. 65 εφαρμόζεται και επί του προκειμένου. Δημοσίευσις της καταδικαστικής αποφάσεως Άρθρ.68.-1.Υπό του δικαστηρίου δύναται να διαταχθή η δημοσίευσις της καταδικαστικής αποφάσεως, εάν αύτη επιβάλληται υπό του δημοσίου συμφέροντος. (Μετά τη σελ. 28(ε) Σελ. 28,01 Τεύχος 1365 Σελ. 9 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 2.Εν ταις υπό του Νόμου ωρισμέναις περιπτώσεσιν η δημοσίευσις της καταδικαστικής αποφάσεως δύναται να διαταχθή τη αιτήσει του παθόντος, της δε αθωωτικής τη αιτήσει του αθωωθέντος, εάν το δικαστήριον κρίνη, ότι υφίσταται νόμιμον συμφέρον του αιτούντος. 3.Ο τρόπος της δημοσιεύσεως και η υποχρεώσις προς καταβολήν της προς ταύτην δαπάνης ορίζεται εν τη αυτή αποφάσει. ΙΙΙ.Μέτρα ασφαλείας Φύλαξις ακατολογίστων εγκληματιών Άρθρ.69.-Αν τις ένεκα νοσηράς διαταράξεως των πνευματικών λειτουργιών (άρθρ. 34) ή ένεκα κωφαλαλίας (άρθρ. 33 παρ. 1) απηλλάγη της ποινής ή της καταδιώξεως επί κακουργήματι ή πλημμελήματι, απειλουμένω εν τω Νόμω δια ποινής ανωτέρας των έξ μηνών, το δικαστήριον διατάσσει την εις δημόσιον θεραπευτικόν κατάστημα φύλαξίν του, εάν κρίνη ότι ούτος είναι επικίνδυνος εις την δημοσίαν ασφάλειαν. Διάρκεια της φυλάξεως Άρθρ.70.-1.Την εκτέλεσιν της περί φυλάξεως διατάξεως της αποφάσεως επιμελείται η εισαγγελική αρχή. 2.Η φύλαξις συνεχίζεται, εφ’ όσον χρόνον επιβάλλει τούτο η δημοσία ασφάλεια. 3.Ανά πάσαν τριετίαν το δικαστήριον των πλημμελειοδικών εις ου την περιφέρειαν εκτελείται η φύλαξις αποφαίνεται, αν πρέπη να εξακολουθήση αύτη. Αλλά και κατά πάντα χρόνον δύναται το αυτό δικαστήριον, τη αιτήσει του εισαγγελέως ή της διευθύνσεως του καταστήματος, να διατάσση την απόλυσιν του υπό φύλαξιν. Εισαγωγή εις θεραπευτικόν κατάστημα αλκοολικών και τοξικομανών. Άρθρ.71.-1.Εάν τις καταδικασθή επί κακουργήματι ή πλημμελήματι απειλουμένω εν τω Νόμω δια ποινής φυλακίσεως ανωτέρας των έξ μηνών και δυναμένω ν’ αποδοθή εις την κατάχρησιν οινοπνευματωδών ποτών ή άλλων ναρκωτικών μέσων, ή εάν τις καταδικασθή επί εγκλήματι εν υπαιτίω μέθη, συμφώνως τω άρθρ. 193, το δικαστήριον δύναται να διατάξη την εισαγωγήν αυτού εις ειδικόν θεραπευτικόν κατάστημα, αν πρόκηται περί προσώπου καθ’ έξιν ποιουμένου κατάχρησιν οινοπνευματοδών ποτών ή άλλων ναρκωτικών μέσων. 2.Η εισαγωγή εις το θεραπευτικόν κατάστημα επακολουθεί την απότισιν της ποινής, διαρκεί δε η εν αυτώ παραμονή, εφ’ όσον χρόνον απαιτεί ο σκοπός αυτής, ουδέποτε όμως πέραν της διετίας. Την προ της διετίας απόλυσιν αποφαίνεται το δικαστήριον των πλημμελειοδικών, εις ου την περιφέρειαν ευρίσκεται το κατάστημα, επί τη προτάσει της διευθύνσεως αυτού. Σελ. 28,02 Τεύχος 1365 Σελ. 10 Παραπομπή εις κατάστημα εργασίας Άρθρ.72.-1.Εάν η πράξις, δι’ ην εκηρύχθη τις ένοχος και δι’ην τω επεβλήθη φυλάκισις, δύναται να αποδοθή εις την φυγοπονίαν ή την προς τον άτακτον βίον ροπήν αυτού, το δικαστήριον δύναται, εις τας ειδικώς εν τω Νόμω καθοριζομένας περιπτώσεις, πλην της καταγνωσθείσης ποινής, να διατάξη την παραπομπήν αυτού εις επανορθωτικόν κατάστημα εργασίας. 2.Η εισαγωγή εις το κατάστημα εργασίας επακολουθεί την απότισιν της ποινής, η διάρκεια δε της εν τω καταστήματι παραμονής δεν δύναται να είναι κατωτέρα του ενός έτους, ουδέ ανωτέρα των πέντε ετών. 3.Μετά την λήξιν του ελαχίστου ορίου και ακολούθως ανά παν έτος το δικαστήριον των πλημμελειοδικών, εις ου την περιφέρειαν ευρίσκεται το κατάστημα, προτάσει της διευθύνσεως αυτού ή του εισαγγελέως, αποφαίνεται, αν ο κρατούμενος πρέπει ν’ απολυθή. 4.Εάν ο καταδικασθείς είναι υπότροπος η παραπομπή αυτού εις επανορθωτικόν κατάστημα εργασίας είναι υποχρεωτική. 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Απαγόρευσις διαμονής Άρθρ.73.-1.Αν εκ του είδους της εκτελεσθείσης πράξεως ή εκ του προσώπου του καταδικασθέντος και των λοιπών περιστάσεων το δικαστήριον κρίνη, ότι η διαμονή αυτού εις ωρισμένους τόπους προκαλεί συγκεκριμένον κίνδυνον δια την δημοσίαν τάξιν, δύναται, εάν η επιβληθείσα ποινή είναι κάθειρξις ή φυλάκισις τουλάχιστον ενός έτους, αλλ’ επί ταύτης μόνον εις τας εν τω Νόμω ειδικώς ωρισμένας περιπτώσεις, να καθορίση τους τόπους, εις ους η αστυνομική αρχή κατά την παρ. 2 δύναται να απαγορεύση την διαμονήν επί πέντε έτη κατ’ανώτατον όρον, αρχόμενα αφ’ ης ημέρας η ποινή απετίθη, παρεγράφη ή εχαρίσθη. 2.Η αστυνομική αρχή, συνεπεία της αποφάσεως ταύτης, δικαιούται μετά γνώμην της διευθύνσεως της φυλακής, να απαγορεύση εις τον καταδικασθέντα την διαμονήν κατά τον εν τη αποφάσει οριζόμενον χρόνον, εις άπαντας τους τόπους ους η απόφασις ορίζει, ή και εις τινας μόνον τούτων. «3.Επί δευτέρας και πάσης περαιτέρω καταδίκης δι’ οιανδήποτε των αξιοποίνων πράξεων, κλοπής, απάτης, πλαστογραφίας, εκβιάσεως, "πορνογραφίας ανηλίκων", μαστρωπείας, σωματεμπορίας, "ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής", εκμεταλλεύσεως πόρνης, παραβάσεως των διατάξεων περί ναρκωτικών, λαθρεμπορίας, προστασίας του εθνικού νομίσματος και αρχαιοτήτων, ως και εις τας εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου περιπτώσεις, το δικαστήριον επιβάλλει εις τον καταδικασθέντα την υποχρέωσιν όπως εντός δέκα ημερών από της εκτίσεως της ποινής του ή της καθ’ οιονδήποτε τρόπον απολύσεώς του, δηλώση εις την Αστυνομικήν Αρχήν του τόπου της διαμονής του την διεύθυνσιν της κατοικίας του και επί τριετίαν γνωστοποιή πάσαν μεταβολήν ταύτης εις την αυτήν αρχήν. Η διάταξις του άρθρ. 182 εφαρμόζεται και εν προκειμένω». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 1160/1972 (τόμ. 9 σελ. 136,03). Οι μέσα σε «» φράσεις προστέθηκαν με την παρ.8 άρθρ.11 Νόμ.3064/11-15 Οκτ.2002 (ΦΕΚ Α΄248), κατωτ.αριθ.43. (Αντί για τη σελ.29(ε) Σελ. 29(στ) Τεύχος 1365 Σελ. 11 Ποινικός Κώδικας 8.Α.α.3 8.Α.α.3 Ποινικός Κώδικας Απέλαση αλλοδαπού Άρθρ.74.-«1.Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την απέλαση αλλοδαπού που καταδικάσθηκε σε κάθειρξη ή φυλάκιση με την επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων που περιλαμβάνονται σε διεθνείς συμβάσεις που έχουν κυρωθεί από τη χώρα.«Αν ο αλλοδαπός κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ανήλικος, για την απέλασή του λαμβάνεται υπόψη η τυχόν νόμιμη εγκατάσταση και παραμονή της οικογένειάς του στη χώρα ή στην περίπτωση που η οικογένειά του διαμένει στην αλλοδαπή, ο υφιστάμενος στη χώρα προορισμού σοβαρός κίνδυνος κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας ή της προσωπικής ή γενετήσιας ελευθερίας του.»Όταν ο αλλοδαπός βρίσκεται νόμιμα στη χώρα η απέλαση δεν μπορεί να διαταχθεί, αν δεν του έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. Η απέλαση εκτελείται αμέσως μετά την έκτιση της ποινής ή την απόλυση από τις φυλακές. Το ίδιο ισχύει και όταν η απέλαση επιβλήθηκε από το δικαστήριο ως παρεπόμενη ποινή». Το μέσα «» εδάφιο προστέθηκε από την παρ.1 άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ. 42 Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου- 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. 2.Δύναται επίσης το δικαστήριον να διατάξη την απέλασιν από της χώρας παντός αλλοδαπού εις τον οποίον επεβλήθη μέτρον ασφαλείας εκ των εν άρθρ. 69,71 και 72. Εν τη περιπτώσει ταύτη η απέλασις δύναται να διαταχθή και εις αντικατάστασιν των μέτρων τούτων. «3.Οι αλλοδαποί που απελάθηκαν με αυτόν τον τρόπον μπορούν να επιστρέφουν στη χώρα με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης αφού περάσει μία τριετία από την απέλαση και για ορισμένο χρονικό διάστημα το οποίο δύναται να παρατείνεται». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 20 Νόμ. 2331/1995 (ΦΕΚ Α΄ 173), κατωτ. αριθ. 31. «Ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν δεσμεύεται από το χρονικό περιορισμό του προηγούμενου εδ. σε περίπτωση αλλοδαπού ο οποίος έχει τελέσει γάμο με Έλληνα υπήκοο, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί ο γάμος, καθώς και σε περίπτωση παλιννοστούντος ελληνικής καταγωγής». Το μέσα « » δεύτερο εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 20 Νόμ. 2521/1-1 Σεπτ. 1997, (ΦΕΚ Α΄ 174), κατωτ. αριθ. 35. «Η πιο πάνω απόφαση λαμβάνεται μετά από γνώμη τριμελούς συμβουλίου που αποτελείται από έναν σύμβουλο ή πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ως πρόεδρο, τον οποίο προτείνει ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, έναν ανώτερο αξιωματικό της Διεύθυνσης Αλλοδαπών του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας,  τον οποίο προτείνει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και τον διευθυντή της αρμόδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Χρέη γραμματέα εκτελεί υπάλληλος της αρμόδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ο πρόεδρος και τα μέλη του συμβουλίου, καθώς και ο γραμματέας αυτού ορίζονται με τους αναπληρωτές τους για τρία έτη με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης.» Το μέσα «» εδάφιο προστέθηκε από την παρ.2 άρθρ. 195 ποινικού κώδικος περί καταρτισμού ενόπλου ομάδος, τιμωρούντος ηπιώτερον την πράξιν. Εις βαρυτέρας τυχόν περιπτώσεις τυγχάνει εφαρμογής και η περί συστάσεως και συμμορίας διάταξις του ποινικού κώδικος (άρθρ. 187). Επίσης η περίπτωσις του άρθρ. 21 α)του αυτού κώδικος, ήτοι εάν εδανείσθη ο πλοίαρχος άνευ ανάγκης, επί του πλοίου κλπ. εμπίπτει εις την περί απιστίας διάταξιν του ποινικού κώδικος (άρθρ. 390). 34.Τον αριθ. 7 του άρθρ. 24 του διατάγ. 23/28 Νοεμβρίου 1929 «περί κωδικοποιήσεως των περί κατασκευής κλπ. οδών διατάξεων», της περιπτώσεως προβλεπομένης υπό του άρθρ. 382 ποινικού κώδικος (φθορά, διακεκρ. περιπτώσεις). 35.Το άρθρ. 5 του αναγκ. νόμ. της 19/11/1935 περί παρασήμων, ως προβλεπομένης της περιπτώσεως υπό του άρθρ. 176 ποινικού κώδικος. 36.Το εδάφιον 8 του στοιχ. β΄ του αριθ. 11 του άρθρ. 42 και το τελευταίον εδάφιον του αριθ. 8 του άρθρ. 43, του νόμου 4811 «περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων», των εν αυτοίς αδικημάτων προβλεπομένων υπό των άρθρ. 314 και 302 περί τραυμάτων και ανθρωποκτονίας εξ αμελείας (το τελευταίον προβλέπει την υπό του εισπράκτορος ανθρωποκτονίαν εξ αμελείας). Επιπροσθέτως καταργούνται αι διατάξεις των ειδικών νόμων αι αφορώσαι εις θέματα ρυθμιζόμενα υπό του ποιν. κώδικος εν τω ειδικώ αυτού μέρει. Υπό τον όρον «θέματα» νοούνται αι ομάδες αξοιοποίνων πράξεων αίτινες τελούσιν εν συναρτήσει προς αλλήλας, ως εκ του γεγονότος, ότι ενέχουσι προσβολήν (βλάβην ή διακινδύνευσιν) ενός και του αυτού εννόμου αγαθού.  Ως «ρυθμιζόμενον» δε εν τω ειδικώ μέρει του ποινικού κώδικος θεωρείται θέμα τι μόνον εάν εκ των διατάξεων του κώδικος, προκύπτη ότι η ενα αυτώ ποινική προστασία του εννόμου αγαθού αποτελεί εξαντλητικήν ρύθμισιν και ουχί καθ’ ωρισμένας αναφοράς (Βλ. σχετικώς και Αιτιολ. Β΄ Αναθεωρήσεως 1938 σ.65). Εν Αθήναις της 16 Μαίου 1950. Ο επί της Δικαιοσύνης Υπουργός  Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ Βουλευτής Αθηνών ΕΚΘΕΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ Προς την Βουλήν των Ελλήνων Αποτελεί ευτυχές προνόμιον δια την παρούσαν Βουλήν, ότι θα έχη την ευκαιρίαν να ψηφίση και να παραδώση εις τον Ελληνικόν Λαόν, και ιδιαιτέρως εις τον νομικόν κόσμον και την Δικαιοσύνην της Χώρας, το νέον ποινικόν κώδικα, ο οποίος εισάγεται προς κύρωσιν κατά την διαδικασίαν του ισχύοντος άρθρου 49 του Συντάγματος του 1927. Ο ισχύων εισέτι ποινικός νόμος, ζήσας εν Ελλάδι βίον ενδεκάμισυ περίπου δεκετηρίδων, είναι φυσικόν ότι δεν ανταποκρίνεται σήμερον, εν πολλοίς, ούτε προς το πνεύμα, ούτε προς τας ανάγκας των συγχρόνων καιρών. Καταρτισθείς υπό το κράτος των περί αδικημάτων και ποινών αντιλήψεων των αρχών του παρελθόντος αιώνος, εκυριαρχήθη από δογματικάς ιδέας μη δυναμένας να προσαρμοσθούν προς τας βασικάς αρχάς, αι οποίαι διέπουν τας νεοτέρας ποινικάς επιστήμας. Το τέλος του ΧΙΧ και το πρώτον ήμισυ του ΧΧ αιώνος, εχρησίμευσαν ως τεράστιον δογματικόν αναχωνευτήριον των αρχών και πορισμάτων των επιστημών τούτων. Υπό το φως νεωτέρων ερευνών εις τα πεδία της ανθρωπολογίας, της ψυχολογίας και της στατιστικής, αι τέως κρατήσασαι αντιλήψεις περί του εγκλήματος ως κοινωνικού φαινομένου και περί της ποινής ως μέσου αντιμετωπίσεως αυτού, υπέστησαν σημαντικήν μεταβολήν και αξιόλογον εξέλιξιν. Και υπό την επίδρασιν της εξελίξεως ταύτης η κοινή περί δικαίου συνείδησις δεν ησθάνετο εαυτήν ικανοποιημένην με την διατήρησιν του αφηρημένου τύπου του εγκληματίου, εις την ράχιν του οποίου επικολλάται ο αριθμός ενός άρθρου του ποινικού νόμου, χωρίς, ούτε προ, ούτε μετά τούτο, να υπάρξη εκδήλωσις άλλης οιασδήποτε μερίμνης της Πολιτείας εν σχέσει προς τον εσωτερικόν κόσμον του εγκληματίου ή προς την ενδεδειγμένην κοινωνικήν άμυναν εναντίον του. Ακόμη ολιγώτερον ικανοποιείτο η κοινή περί δικαίου συνείδησις από την υπό το κράτος των ιδεών των φιλοσόφων του δεκάτου ογδόυ και δεκάτου εννάτου αιώνος διαμορφωθείσαν διδασκαλίαν περί του σκοπού της ποινής, εις εποχήν καθ’ ην ο εγκληματίας, φωτιζόμενος από τα πορίσματα των εγκληματολογικών ερευνών των θετικών σχολών του ποινικού δικαίου, εμφανίζεται συχνά ως ιδυότυπος κοινωνικός άρρωστος, έχων ανάγκη εξατομικευμένης, εκάστοτε, μεταχειρίσεως από μέρους της Πολιτείας και της Δικαισύνης της. Εντεύθεν,  έντονος  επιστημονική  κίνησις προς   μεΣελ. 17 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 ταρρύθμισιν της ποινικής και της σωφρονιστικής νομοθεσίας των διαφόρων κρατών εσημειώθη, ήδη πολύ προ του τέλους του παρελθόντος αιώνος. Συχνά διεθνή ποινικά και σωφρονιστικά συνέδρια ηυνόησαν την κίνησιν τούτων, η οποία ελάμβανεν ενίοτε και επίσημον μορφήν δια της εκπροσωπήσεως εις αυτά διαφόρων Κυβερνήσεων. Η ανάπτυξις της ιταλικής θετικής σχολής, παρά τους δισταγμούς και τας ευλόγους αμφισβητήσεις που εκ των υπερβολών της προεκάλεσεν, έδωσε γόνιμον ώθησιν εις την κίνησιν, δια της εισαγωγής του πειραματισμού εις την μελέτην των εγκληματιών και της παρατηρήσεως εις την έρευναν του εγκλήματος. Η πρόοδος της εγκληματικότητος και ιδιαιτέρως η καμπύλη της υποτροπής εμελετάτο ήδη υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων τα οποία κατεδίκαζον την ωφελιμότητα ωρισμένων ποινών, όπως, ιδίως των βραχειών και των ανεπανορθώτων, και ενεδείκνυον την σκοπιμότητα της προλήψεως εν τη πολιτική κατά του εγκλήματος δια μέτρων ασφαλιστικών περισσότερον και ολιγώτερον δια της κατασταλτικής επιδράσεως της ποινής. Η ιδέα του libre arbitre και της ίσης ευθύνης, εν τη εννοία της ελευθερίας της βουλήσεως, υφίστατο ολίγον κατ’ ολίγον την μειωτικήν επίδρασιν της βαθμιαίας χρεωκοπίας της. Και η αντίληψις περί της εξατομικευμένης ευθύνης έθετε ταχέως τας βάσεις της νέας μορφής του ποινικού καταλογισμού και εθεμελίου την νέαν πολιτικήν κατά του εγκλήματος και του εγκληματίου. Εκ παραλλήλου οι τρεις διαπρεπείς εκπρόσωποι της Διεθνούς Ενώσεως του ποινικού δικαίου προώθησαν και εβελτίωσαν τας μεταρρυθμιστικάς αυτάς τάσεις, δημιουργούντες παγκόσμιον κοινήν συνείδησιν περί της αναγκαιότητός των. Η έντονος αυτή διεθνής αναμορφωτική κίνησις έσχεν, αν και όχι αρκετά ενωρίς, την απήχησίν της και εν Ελλάδι. Και από του 1911 ήρξατο η προσπάθεια της ανακαινίσεως του ποινικού μας νόμου δια σειράς επιτροπών και επανειλημμένων σχεδίων, ιστορικήν μνείαν των οποίων περιέχει η Εισηγητική Έκθεσις του Κώδικος. Τέσσαρας περίπου δεκαετηρίδας μετά την πρώτην αυτήν αρχήν, κατά της οποίας αξιόλογος όσον και επίπονος προεργασία απεκρυστάλλωσεν ωρίμως τας ενδεικνυομένας μεταρρυθμίσεις, το οριστικόν σχέδιον του Κώδικος εισάγεται εις την Βουλήν προς κύρωσιν. ΙΙ. Ο νέος ποινικός κώδιξ αποτελείται και ούτος από δύο βιβλία, το γενικόν και το ειδικόν. Εις το γενικόν μέρος προτάσσεται εν τω πρώτω άρθρω ο βασικός κανών του ανεπίτρεπτου της αναδρομικότητος των ποινών, προσδιορίζονται τα χρονικά και τοπικά όρια της εφαρμογής των ποινικών διατάξεων, καθορίζεται ορθώς η έννοια της αξιοποίνου πράξεως, και διατηρείται η κλασσική τριμερής διάκρισις αυτής εις κακουργήματα, πλημμελήματα και πταίσματα, επί τη βάσει της εν τω νόμω απειλουμένης δι’ εκάστην ποινής. Προσδιορίζονται ακολούθως οι λόγοι οι αίροντες τον άδικον χαρακτήρα της πράξεως και τον καταλογισμόν, ρυθμιζομένων των κατά την άμυναν και την κατάστασιν ανάγκης κατά τρόπον απλούστερον και επιστημονικώτερον και, περαιτέρω, των κατά την υπαιτιότητα και την ειδικήν μεταχείρισιν των ηλαττωμένης πνευματικής καταστάσεως ατόμων και των ανηλίκων. Σελ. 18 Θεωρούμεν αξιολόγους τας μεταρρυθμίσεις ταύτας, ιδία τας τελευταίας, εν σχέσει προς τα μέχρι τούδε ισχύοντα. Αποτελούν, μαζί με τα μέτρα ασφαλείας, την έκφρασιν των νέων επιστημονικών αντιλήψεων περί ποινών και περί του τρόπου και των μέσων της εφαρμογής των αντιλήψεων συμφώνως προς τα πορίσματα μακράς και φωτεινής εγκληματολογικής μελέτης και πείρας. Τα ασφαλιστικά μέτρα, ειδικώτερον, αποτελούν επί πλέον μέσα καταπολεμήσεως της επικινδύνου δια το κοινωνικόν σύνολον ψυχικής ή διανοητικής καταστάσεως ωρισμένων εγκληματιών, όταν, συνεπεία νοσηρών διαστροφών της ψυχής ή του πνεύματος, ο δια των κλασσικών ποινών κολασμός του αδικήματος, είτε δεν ενδείκνυται παντελώς, είτε δεν επαρκεί δια την πλήρη και αποτελεσματικήν άμυναν της κοινωνίας. Εκ του ιδιαιτέρου τούτου χαρακτηριστικού γνωρίσματος των ασφαλιστικών μέτρων ενδείκνυται η ορθώς υπό του κώδικος ακολουθουμένη μέθοδος της επιβολης των κατά το σύστημα των σχετικώς αορίστων ποινών. Εν τη επιμετρήσει της ποινής, ο νέος κώδιξ, ακολουθεί την προσφορωτέραν μέθοδον δια την επιτέλεσιν του βελτιωτικού σκοπού της ποινής εν συνδυασμώ προς την κοινωνικήν άμυναν κατά των εγκληματικώς επικινδύνων. Μετά την θέσιν γενικών κανόνων οι οποίοι εγκαινιάζουν, ορθώς, εις τον κώδικα, αντί περιοριστικών περιπτώσεων, το σύστημα των κατευθηντηρίων γραμμών, τόσον χρησίμων εις νόμους καταλείποντας ευρύ πεδίον εις την πρωτοβουλίαν του εφαρμοστού των, προσδιορίζονται ειδικώτερον αι περιπτώσεις της αθροιστικής εκτίσεως, της μετατροπής και της μειώσεως των ποινών, κατά τρόπον ικανοποιούντα την σύγχρονον περί δικαίου αντίληψιν. Εν συνεχεία ρυθμίζονται τα κατά τους υποτρόπους και καθ’ έξιν εγκληματίας, η έναντι των οποίων άμυνα της κοινωνίας επιβάλλει δραστικωτέρας ποινάς και δη την αόριστον κάθειρξιν, η λήξις της οποίας απόκειται εις την ανά πάσαν τριετίαν κρίσιν του δικαστηρίου. Περαιτέρω, μετά την ρύθμισιν των αφορώντων την υπό όρον αναστολήν της ποινής και απόλυσιν του καταδίκου και τον προσδιορισμόν των λόγων οίτινες εξαλείφουν το αξιόποινον της αδίκου πράξεως, καθορίζονται τα της ποινικής ευθύνης των ανηλίκων κατά σύστημα ανταποκρινόμενον προς τα πορίσματα της επιστήμης και της πείρας επί του θέματος. Το ποινικόν δίκαιον της παιδικής ηλικίας έχει ιδιαιτέραν φυσιογνωμίαν, όπως ορθώς τονίζει ο Vidal, και η ιδιομορφίας αύτη έγκειται, κυρίως εις το ότι η μορφωτική του πλευρά τείνει να υποκαταστήση την κατασταλτικήν. Από της απόψεως αυτής ο ισχύων ποινικός νόμος τελεί εν σημαντική καθυστερήσει, ακόμη και μετά τον θεσμόν των ειδικών δικαστηρίων ανηλίκων, τον βάσει του άρθρ. 100 του Συντάγματος του 1927 εισαχθέντα και παρ’ ημίν, πεντήκοντα σχεδόν έτη μετά την πρώτη του εφαρμογήν εν ταις Ηνωμέναις Πολιτείαις. Η ποινική μεταχείρισις των ανηλίκων στηρίζεται, κατά τον νέον κώδικα, προ πάντων εις την υπό επίβλεψιν ελευθερίαν και εις τον σχετικώς αόριστον σωφρονισμόν. Ασκείται, δε, κυρίως, δια των αναμορφωτικών μέτρων, υποκειμένων πάντοτε εις άρσιν ή μεταβολήν, κατά λόγον της αποτελεσματικής επιδράσεως αυτών επί του παιδίου. Η τοιαύτη μεταχείρισις εκτείνεται ορθώς, μέχρι του 17ου έτους της ηλικίας, χωρίς να αποκλείεται η και πέραν αυτού 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας μέχρι του 20ου έτους ανηλικότης να παρέχη εις το δικαστήριον λόγον και μειώσεως του καταλογιστού και χωριστής από των ενηλίκων καταδίκων κρατήσεως. ΙΙΙ Εις το ειδικόν μέρος ο νέος κώδιξ εμφανίζει ορθολογιστικήν διάρθρωσιν της νομοθετικής ύλης και συστηματικήν κατάταξιν των αδικημάτων επί των ορθών βάσεων αίτινες αναγράφονται εις την εισηγητικήν του έκθεσιν. Προηγούνται κατά την ταξινόμησιν αυτήν τα εγκλήματα τα στρεφόμενα κατά της Πολιτείας και δη κατά της πολιτειακής τάξεως και της ασφαλείας της Χώρας (εσχάτη προδοσία, άρθρ. 134-137, και προδοσία της Χώρας άρθρ. 138-152). Ακολουθούν τα εγκλήματα κατά ξένων κρατών (153-156), σχετιζόμενα, ορθώς, με την εξωτερικήν ασφάλειαν της Χώρας λόγω του εξ αυτών επαπειλουμένου, ενδεχομένως, κατ’ αυτής κινδύνου, τα εγκλήματα κατά της ελευθέρας ασκήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων (157-166), αι προσβολαί κατά των οργάνων της πολιτειακής εξουσίας (167-182), κατά της δημοσίας τάξεως (183-197), κατά της θρησκευτικής ειρήνης (198-201), τα εγκλήματα περί την στράτευσιν (202-206), περί το νόμισμα (207215), περί τα υπομνήματα (216-223) περί την απονομήν της Δικαιοσύνης (224-234), και περί την υπηρεσίαν (235-263). Έπονται τα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα (264-290) και είτα τα ατομικώς επικίνδυνα τοιαύτα, κατά της ζωής και της σωματικής ακεραιότητος (299321), κατά της προσωπικής ελευθερίας (322-325), κατά των ηθών (336-353), τα περί τον γάμον και την οικογένειαν (354-360), τα κατά της τιμής (361-369), η παραβίασις απορρήτων (370-371), τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και των περιουσιακών δικαίων (372406), η επαιτεία και αλητεία (407-410), και ακολούθως αι διάφοροι πταισματικαί παραβάσεις (411-457). Ο κώδιξ κλείνει με τελικάς τινας και μεταβατικάς διατάξεις εχούσας θέσιν εισαγωγικού εις αυτήν νόμου. Πολλαί είναι αι αξιοσημείωτοι καινοτομίαι τας οποίας εισάγει εις το ειδικόν του μέρος ο νέος κώδιξ, και αι πλείσται εξ αυτών ανταποκρίνονται πλήρως προς το κοινόν περί δικαίου αίσθημα και τα πορίσματα της εξελιχθείσης ποινικής επιστήμης. Σημειούμεν εξ αυτών την άρσιν της παλαιάς διακρίσεως μεταξύ φόνου και αναιρέσεως, την παιδοκτονίαν και επί γνησίων τέκνων, την επιεική τιμωρία του λόγω ευθανασίας φόνου, το ατιμώρητον της ηθικώς ενδεδειγμένης αμβλώσεως κλπ. κλπ. Εις επτά αδικήματα ο νέος κώδιξ διατηρεί την ποινήν του θανάτου. Υπήρξαμεν μέχρι τινος εκ των φανατικών πολεμίων της ανεπανορθώτου αυτής ποινής. Ειλικρινώς ομολογούμεν ότι χωρίς να είμεθα σήμερον απολύτως πεπεισμένοι περί της σκοπιμότητός της, απωλέσαμεν, εν τούτοις, μέγα μέρος από τον φανατικόν ενθουσιασμόν με τον οποίον την ηρνήθημεν εις το παρελθόν. Ίσως η προϊούσα ωριμότης και εις την ηλικίας και εις την κοινωνικήν πείραν συνετέλεσεν εις τούτο. Οπωσδήποτε, αποδίδομεν σήμερον ολιγωτέραν από άλλοτε εύθυμον σημασίαν εις το γνωστόν «επιχείρημα» κατά το οποίον την κατάργησιν της θανατικής ποινής οφείλουν να αποφασίσουν πρώτον οι εγκληματίαι και κατόπιν η Πολιτεία. Εν πάση περιπτώσει είναι αρκετά ικανοποιητικόν ότι η θανατική ποινή έχει στενώτατα περιωρισμένην δυνατότητα εφαρμογής εις τον νέον κώδικα. Εις τας εξ εκ των επτά περιπτώσεων αδικημάτων, εφ’ ων αύτη δύναται να επιβληθή, μεταξύ των οποίων και εις την της  ανθρωποκτονίας, απειλείται διαζευκτικώς μετά της ποινής της ισοβίου καθείρξεως. Εις τρόπον ώστε, κατ’ ειδικήν πρόβλεψιν του κώδικος, θα προτιμάται της τελευταίας ταύτης ποινής μόνον αν «το είδος και ο τρόπος της εκτελέσεως ως και αι λοιπαί εν γένει περιστάσεις καθιστούν την πράξιν ιδιαζόντως απεχθή ή αν ο δράστης είναι επικίνδυνος εις την δημοσίαν ασφάλειαν». Μοναδική δε είναι η περίπτωσις καθ’ ην η θανατική ποινή απειλείται κατ’ αποκλειστικότητα εις το αδίκημα του άρθρ. 138 του κώδικος, το στρεφόμενον κατά της ακεραιότητος της Χώρας. IV Εν τη αναλύσει της νομοθετικής ύλης του νέου κώδικος περιωρίσθημεν εις γενικά τινα και βασικά σημεία, παρέχοντα, εν τούτοις, μέτρον επαρκούς εκτιμήσεως της πράγματι εξαιρέτου σημασίας του έργου. Λεπτομερεστέρα ανάλυσις ενταύθα θα ήτο άσκοπος καταπόνησις της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και της Βουλής. Διότι μη υφισταμένης, εκ του λόγου της κατά την διαδικασίαν των κωδίκων κυρώσεως αυτού, δυνατότητος τροποποιήσεων εν τω κώδικι, η τοιαύτη ανάλυσις θα απέβαινεν άνευ πρακτικής σκοπιμότητος. Αναμφισβητήτως θα ήτο δυνατόν να εμφανισθούν δι’ αυτής σημεία τινα των οποίων ίσως θα εκρίνετο ενδεδειγμένη η μεταρρύθμισις, τουλάχιστον κατά την γνώμην ημών. Αλλά βεβαίως, δεν θα εισηγούμεθα την άρνησιν της κυρώσεως του όλου έργου δια τας ολίγας αυτάς περιπτώσεις. Διότι το έργον, εν τω συνόλω του, είναι αληθώς ικανοποιητικόν. Αντιμετωπίζει επιτυχώς τα πλείστα των προβλημάτων τα οποία η εξέλιξις των ποινικών επιστημών και τα νέα εντεύθεν πορίσματα αυτών θέτουν ενώπιον της Πολιτείας και περισσότερον ενώπιον του ποινικού δικαστού. Το πρόβλημα των ακριβών και κοινωνικώς δικαίων ορίων του ποινικού καταλογισμού, το πρόβλημα του αληθούς σκοπού της ποινής και κατά συνέπειαν, της ενδεδειγμένης εκάστοτε κατ’ εξατομίκευσιν εφαρμογής της, το πρόβλημα της ειδικής μεταχειρίσεως των υποτρόπων και των καθ’ έξιν εγκληματιών κατά λόγον του βαθμού του επικινδύνου αυτών χαρακτήρος, το πρόβλημα της ποινικής ευθύνης των ανηλίκων, των ακαταλογίστων, των αλκοολικών, των τοξικομανών, των φυγοπόνων κλπ. ρυθμίζονται κατά τρόπον αρκούντως σύμφωνον προς τας κατευθύνσεις τας οποίας εχάρεξαν αι νεώτεραι και γενικώς παραδεδεγμέναι έρευναι των διαφόρων κλάδων των ποινικών επιστημών. Αλλ’ είναι καταφανές ότι τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, δηλαδή η εν τω μέτρω του δικαίου, αλλά και εν τω καρπώ της βελτιώσεως και της κοινής αποκαταστάσεως, αντιμετώπισις του εγκληματίου και περαιτέρω, η πλήρης κατοχύρωσις του υγειούς κοινωνικού σώματος από της εγκληματικής δράσεως και των γενικωτέρων της κοινωνικών συνεπειών, δεν έιναι μόνον ζήτημα καλού, επιστημονικού και συγχρονισμένου κώδικος. Είναι κυρίως και προ παντός ζήτημα μέσων εφαρμογής του. Οι ποινικοί κώδικες, όπως όλοι οι βασικοί νόμου όλων των πεπολιτισμένων κρατών, αποκτούν κατ’ αρχήν την αξίαν των, όχι τόσον  εκ  των  κειμένων των, Σελ. 19 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 όσον εκ του τρόπου κατά τον οποίον τα κείμενα ταύτα τίθενται εις πρακτικήν εφαρμογήν. Και εν προκειμένω ο τρόπος ούτος, έχει ανάγκην δύο, κυρίως, φορέων εκδηλώσεως και εφαρμογής των νέων κατευθύνσεων τας οποίας εισάγει και παρ’ ημίν ο ποινικός κώδιξ: Πρώτον, ειδικών ποινικών δικαστών. Δεύτερον, καταλλήλων σωφρονιστικών καταστημάτων. Δι’ αμφότερα απομένει, και μετά τον κώδικα, χρέος μέγα, επιτακτικόν και επείγον του Κράτους η δημιουργία των. Διότι άνευ αυτών ελάχιστα, φρονούμεν, αν μη ουδόλως, θα γίνη αισθητή πέραν του θεωρητικού πεδίου η σημαντική, αληθώς, μεταβολή την οποίαν επιδιώκει να μεταφέρη εις την εγκληματολογικήν μας πολιτικήν ο νέος κώδιξ. Αι ποινικαί επιστήμαι αποτελούν σήμερον ένα μέγα πλέγμα γνώσεων υπερβαίνον κατά πολύ τα παλαιά στενά όρια του ποινικού δικαίου. Η ανθρωπολογία, η εγκληματολογία, η ψυχιατρική, η βιολογία, η κοινωνιολογία, η ιατροδικαστική, η ψυχολογία, η στατιστική, είναι ένα μέρος του κύκλου αυτού των επιστημών αι οποίαι οφείλουν ν’ αποτελούν κτήμα του δικαστού όστις θα αναλάβη να ανατάμη τον εσωτερικόν κόσμον του εγκληματίου, να ερευνήση με επιστημοσύνην το βάθος του και να αποφανθή με ικανότητα και εμπειρίαν δια την τύχην του. Το έργον είναι μέγα, όπως και ολόκληρος ο σκοπός τον οποίον επιδιώκει ο κώδιξ. Και είναι προς το παρόν εμπεπιστευμένον εις τους κοινούς δικαστάς, οι οποίοι, άνευ επισταμένης ειδικεύσεως, είναι, ακουσίως των, όσο γίνεται περισσότερον ακατάλληλοι προς τούτο. Διότι ο κοινός δικαστής ο διαβλέπων, όπως έλεγεν ο έτερος των Εισηγητών εισηγούμενος το Σχέδιον της συνταγματικής μας μεταρρυθμίσεως εις την Δ΄ Αναθεωρητικήν Βουλήν, την επαγγελματικήν του εξέλιξιν μόνον εις την συχνοτέραν ανατάραξιν της κόνεως των Βασιλικών-ακόμη και τώρα, μετά τον Αστικόν Κώδικα-εις τας πολιτικάς του αποφάσεις, θεωρεί την απασχόλησιν περί την απονομήν της ποινικής δικαιοσύνης πάρεργον και, συχνάκις, περιττήν απώλειαν χρόνου, από την οποίαν σπεύδει το ταχύτερον ν’ απαλλαγή. Και διότι, κατά συνέπειαν ίσως των αντιλήψεών του τούτων, και της εις την ακαμψίαν των άρθρων του Αστικού Κώδικος επιμελούς και μακράς του προσηλώσεως, δεν δύναται ευχερώς ν’ απαλλαγή από την ακουσίαν σκλήρυνσιν των περί δικαίου επαγγελματικών ιδεών τας οποίας εμπνέει εις αυτόν η τυποποιημένη εφαρμογή του πολιτικού δικαίου, ενός δικαίου το οποίον επαρκώς, βεβαίως, υπηρετείται με μόνην την γνώσιν των άρθρων του Κώδικος και με την τιμίαν και ευσυνείδητον εφαρμογήν των. Εις το άρθρ. 11 του νέου, επίσης, κώδικος της ποινικής δικονομίας φαίνεται να γίνεται αισθητή η ανάγκη αύτη περί ης ο λόγος. Αλλά βεβαίως, πρόκειται περί ημιμέτρων, και ίσως ούτε καν περί τοιούτων. Το εν δικαστικόν έτος, ή τα δύο το πολύ τα οποία το άρθρον τούτο ορίζει δια την «ειδίκευσιν» των δικαστών εις την απονομήν της ποινικής δικαιοσύνης και, μάλιστα, όχι εις τα δικαστήρια, είναι αναμφιβόλως πολύ ολιγώτερον του αναγκαίου, και δια τούτο, ίσως, περισσότερον επικίνδυνον. Ζητούμεν από την Πολιτειαν να εύρη ταχέως τα μέσα και τον καιρόν να οργανώση ειδικόν σώμα ποινικών δικαστών εις το οποίον θα εισέρχωνται, μετά ειδικάς σπουδάς όλου του πλέγματος των ποινικών επιστημών, νέοι δικασταί των  Σελ. 20 οποίων οφείλει να ασφαλίση την εξέλιξιν και την σταδιοδρομίαν κατά τρόπον ουδόλως υπολειπόμενον της των δικαστών του πολιτικού δικαίου. Και μέχρις ότου τούτο συντελεσθή επαρκώς, νομίζομεν αναγκαίον, δι’ ειδικών μετεκπαιδεύσεων εις τα Πανεπιστήμια, ημεδαπά και ξένα, να καταβληθή προσπάθειαν πραγματικής ειδικεύσεως μερικών εκ των υπηρετούντων δικαστών, ώστε ν’ αποβούν κατά το δυνατόν κατάλληλοι δια την ορθήν και επιστημονικήν απονομήν της ποινικής αυτού δικαιοσύνης. Δεύτερον φορέα της εκδηλώσεως και εφαρμογής των νέων κατευθύνσεων του ποινικού κώδικος αναφέρομεν τα κατάλληλα σωφρονιστικά καταστήματα. Εις τον τομέαν τούτον, εις τον οποίον αποδίδομεν εξ ίσου, αν μη και περισσοτέραν, πρωταρχικήν σημασίαν δια την επίτευξιν των επιδιώξεων του νέου κώδικος, υστερούμεν, ατυχώς, εν Ελλάδι κατά τρόπον ευλόγως προκαλούντα τας πλέον απογοητευτικάς σκέψεις δια την πραγματοποίησιν των επιδιώξεων τούτων. Η κατάστασις των φυλακών μας είναι αληθώς απερίγραπτος. Το προσωπικόν των είναι, επιφυλασσομένων ολίγων εξαιρέσεων, ουχί επαρκώς παρασκευασμένον δια το υψηλόν του έργον. Η καθόλου σωφρονιστική μας πολιτική δεν δύναται να αποτελέση παράδειγμα προς μίμησιν δια πεπολιτισμένον Κράτος, εξαιρουμένης ίσως της κατά την τελευταίαν 25ετίαν αξιολόγου προσπαθείας οργανώσεως των αγροτικών μας φυλακών. Ο νέος ποινικός κώδιξ προβλέπει ειδικά καταστήματα δια τας κατ’ είδος ποινάς, ειδικά σωφρονιστήρια δι’ ανηλίκους, ειδικά καταστήματα εργασίας δια τους φυγοπόνους, ειδικά θεραπευτήρια δια τους ακαταλογίστους, τους κωφαλάλους, τους αλκοολικούς, τους τοξικομανείς. Και, αν δεν προσδιορίζει, όπως προηγούμενα σχέδια κωδίκων (1939), τον τρόπον της εκτελέσεως των ποινών ή των ασφαλιστικών μέτρων, ορίζει όμως ότι ούτος θέλει καθορισθή δι’ ιδιαιτέρων νόμων. Οι νόμοι ούτοι, βεβαίως, θα προκρίνουν μεταξύ των διαφόρων σωφρονιστικών συστημάτων και αναλόγως προς την ποινήν ή προς την περίπτωσιν το προσφορώτερον. Αλλά δι’ οιανδήποτε εξ αυτών αι υπάρχουσαι ελληνικαί φυλακαί είναι, κατά ένα μέγα μέρος, ακατάλληλοι. Η ηθική ανάπλασις του καταδίκου δια της βαθμιαίας βελτιώσεως και της προπαρασκευής του δια την επάνοδον εις τον ομαλόν κοινωνικόν βίον, είναι υπό τοιαύτας συνθήκας, χίμαιρα. Η δε επιτυχία του συστήματος των ασφαλιστικών μέτρων, συστήματος το οποίον αποτελεί μίαν εκ των σημαντικωτέρων κατακτήσεων των νέων ποινικών επιστημών, αποβαίνει ιδιαιτέρως προβληματική. Εν τούτοις, η στέρησις της προσωπικής ελευθερίας δεν έχει δυνατότητα εκπληρώσεως του σκοπού της ποινής χωρίς φυλακήν με σωφρονιστικήν φιλοσοφίαν, εμπνεομένην ακριβώς και από τον σκοπόν τούτον.  Η Θρησκεία, η αγωγή και η εργασία έχουν μεγίστην επίδρασιν επί του συγχρόνου ποινικού συστήματος, όπως ορθώς έγραψε τελευταίως ο κ. James Benet, ο Διευθυντής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Φυλακών των Ηνωμ. Πολιτειών. Ο ρόλος της φυλακής είναι βεβαίως, κάτι μεταξύ ασφαλείας και αναμορφώσεως, μεταξύ ομαδικής και εξατομικευμένης μεταχειρίσεως. Είναι ήδη τούτο αρκετόν δια να μη διαγράφεται μετά πολλής αισιοδοξίας η προοπτική των σωφρονιστικών επιτευγμάτων εν Ελλάδι υπό τας σημερινάς συνθήκας. Και όμως, ο ρόλος αυτός της  φυλακής  ήτο  το  φιλοσοφικόν  ιδεώδες της σωφρονι8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας στικής, ήδη μετά τον απομονωτισμόν του Πενσιλβανικού συστήματος, ο οποίος επιστεύετο ότι ανταποκρίνετο εις τας θεωρίας της ελευθερίας της βουλήσεως και της ατομικής ηθικής ευθύνης, όπως και μετά την απόλυτον σιωπήν και τον αδιάκοπον μόχθον εις το κοινόν εργαστήριον του Ωβουρνείου συστήματος το οποίον εθεωρείτο ότι ήγεν εις την ηθικήν αναπροσαρμογήν του εγκληματίου, δηλαδή ήδη από του παρελθόντος αιώνος. Σήμερον, όπως τονίζει ακόμη ο Benet, η σωφρονιστική φιλοσοφία είναι κάτι περισσότερον από την εφαρμογήν ενός πρέποντος θρησκευτικού, παιδαγωγικού, βιομηχανικού ή ιατρικού προγράμματος. Ως σήμερα αναγνωρίζεται ότι ο ρόλος της φυλακής είναι περισσότερον διαγνωστικός ή θεραπευτικός. Υπό τοιαύτας συνθήκας η αισιοδοξία της προοπτικής μας είναι μοιραίον να υποχωρήση σημαντικώς.  Τέλος η ανάγκη της αποκτήσεως ειδικώς μορφωμένου ανωτέρου και κατωτέρου σωφρονιστικού προσωπικού προβάλλει επίσης ως σημαντική προϋπόθεσις δια την επίτευξιν των επιδιώξεων του νέου κώδικος. Πλην ολίγων τμηματικών εξαιρέσεων εις τους ανωτάτους βαθμού, το υπόλοιπον σωφρονιστικόν προσωπικόν στρατολογημένον κατά πρόχειρον μάλλον τρόπον χωρίς καμμίαν αξίαν λόγου προπαίδευσιν είναι ακατάλληλον δια σημαντικήν αποστολήν την οποίαν προώρισται να επιτελέση. Αντιλαμβανόμεθα ότι η ικανοποίησις των αναγκών τούτων-ποινικών, δικαστών, σωφρονιστικών καταστημάτων και υπαλλήλων-προσκρούει, κυρίως εις τας οικονομικάς δυσχερείας τας οποίας υπό τας παρούσας συνθήκας αντιμετωπίζει το Κράτος. Αλλά δεν θεωρούμεν ανυπέρβλητον το εμπόδιον, εν όψει, αφ’ ενός μεν της δυνατότητος της βαθμιαίας προόδου εις τας μεταρρυθμίσεις ταύτας, αφ’ ετέρου δε της κολοσσιαίας σημασίας δι’ αυτήν την ηθικήν και υλικήν ανασυγκρότησιν του Τόπου. Ο Πρόεδρος Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Οι Εισηγηταί  Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Η. ΛΑΓΑΚΟΣ ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1492 της 17/17 Αυγ. 1950 Περί κυρώσεως του Ποινικού Κώδικος άρθρ.6 Νόμ.3090/24-24 Δεκ.2002 (ΦΕΚ Α΄329), κατωτ.αριθ.42. «4.Ο αλλοδαπός, μέχρι την απέλασή του, εξακολουθεί να παραμένει κρατούμενος σε ειδικούς χώρους των καταστημάτων κράτησης ή θεραπευτικών καταστημάτων». Η μέσα σε «» παρ. 4 προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 12 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Το άρθρ. 74 αντικατασταθέν δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 495/1974 (κατωτ. αριθ. 21) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 410/1976 (κατωτ. αριθ. 22). Παραγραφή μέτρων ασφαλείας Άρθρ.75.-1.Εάν, αφ’ ης κατέστη αμετάκλητος η απόφασις δι’ ης επεβλήθη μέτρον ασφαλείας τω άρθρ. 69, 71, 72, και 74, παρέλθη τριετία χωρίς να έχη αρχίσει η εκτέλεσις του μέτρου, δεν δύναται πλέον τούτο να εκτελεσθή, εκτός εάν το δικαστήριον διατάξη άλλως. 2.Την κατά την προηγουμένην παράγραφον εκτέλεσιν του μέτρου ασφαλείας το δικαστήριον δύναται να διατάξη μόνον, εάν ο σκοπός του μέτρου επιβάλλη και ήδη την εφαρμογήν αυτού. 3.Εν τη προθεσμία των τριών ετών δεν υπολογίζεται ο χρόνος, καθ’ ον υποβληθείς εις μέτρον ασφαλείας εκτίει ποινήν στερητικήν της ελευθερίας ή άλλο στερητικόν της ελευθερίας μέτρον ασφαλείας. (Αντί για τη σελ. 30,01(α) Σελ. 30,01(β) Τεύχος 1357 Σελ. 1 Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 Δήμευσις Άρθρ.76.-1.Αντικείμενα, άτινα παρήχθησαν δια κακουργήματος ή εκ δόλου πηγάζοντος πλημμελήματος, καθώς και το τίμημα αυτών και τα δι’ αυτών κτηθέντα, επίσης δε και αντικείμενα άτινα εχρησίμευσαν ή ήσον προωρισμένα προς τέλεσιν τοιαύτης πράξεως δύνανται, αν ανήκωσιν εις τον αυτουργόν ή τινα των συμμετόχων, να δημευθώσιν. Επί άλλων αξιοποίνων πράξεων το μέτρον τούτο δύναται να ληφθή μόνον εν ταις ειδικώς υπό του νόμου ωρισμένοις περιπτώσεσιν. 2.Εάν εκ των ανωτέρω αντικειμένων προκύπτη κίνδυνος της δημοσίας τάξεως, η δήμευσις αυτών καταγιγνώσκεται υποχρεωτικώς κατά παντός κατόχου και άνευ της καταδίκης ωρισμένου προσώπου επί τη τελεσθείση πράξει, εκτελείται δε και κατά των κληρονόμων, εάν η απόφασις κατέστη αμετάκλητος ζώντος του καθ’ ου απηγγέλθη η δήμευσις. Εάν δεν προηγήθη καταδίκη ωρισμένου προσώπου ή δεν ήτο δυνατή δίωξις, η δήμευσις διατάσσεται είτε υπό του δικάσαντος δικαστηρίου είτε υπό του δικαστηρίου πλημμελειοδικών, προτάσει του εισαγγελέως. 3.Εν πάση περιπτώσει δημεύσεως το δικαστήριον αποφαίνεται, εάν τα δημευθέντα δέον να καταστραφώσιν.  IV. Αποζημίωσις Προτίμησις πληρωμής Άρθρ.77.-Εάν τις κατεδικάσθη εις χρηματικήν ποινήν ή πρόστιμον και συνάμα εις αποζημίωσιν του παθόντος, η περιουσία του δε δεν επαρκή προς εκπλήρωσιν αμφοτέρων των υποχρεώσεών του τούτων, προτιμάται η πληρωμή της αποζημιώσεως. Υπόχρεοι προς πληρωμήν Άρθρ.78.-Πάντες οι δια την αυτήν πράξιν ως αυτουργοί ή συμμέτοχοι καταδικασθέντες είναι εις ολόκληρον υπόχρεοι προς πληρωμήν της αποζημιώσεως. Σελ. 30,02(β) Τεύχος 1357 Σελ. 2 8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Επιμέτρησις της ποινής 1.Γενικοί κανόνες Δικαστική επιμέτρησις της ποινής Άρθρ.79.-1.Εν τη επιμετρήσει της ποινής εντός των υπό του νόμου διαγραφομένων ορίων το δικαστήριον λαμβάνει υπ’ όψιν αφ’ ενός μεν την βαρύτητα του τελεσθέντος εγκλήματος, αφ’ ετέρου δε την προσωπικότητα του εγκληματίου. Δια την εκτίμησιν της βαρύτητος του εγκλήματος το δικαστήριον αποβλέπει: α)εις την επελθούσαν εκ του εγκλήματος βλάβην ή τον εκ τούτου προκληθέντα κίνδυνον. β)εις την φύσιν, το είδος και το αντικείμενον του εγκλήματος, καθώς επίσης εις πάσας τας συνοδεύουσας την προπαρασκευήν ή τέλεσιν αυτού περιστάσεις χρόνου, τόπου, μέσων και τρόπου. γ)εις την έντασιν του δόλου ή τον βαθμόν της αμελείας του υπαιτίου. 3.Εν τη εκτιμήσει της προσωπικότητος του εγκληματίου το δικαστήριον αποβλέπει ιδία εις τον βαθμόν της εν τη πράξει εκ δηλουμένης εγκληματικής διαθέσεως του υπαιτίου και προς ακριβή διάγνωσιν τούτου: α)εις τα αίτια εξ ων ωρμήθη προς τέλεσιν του εγκλήματος, την δοθείσαν αφορμήν και τον σκοπόν, ον επεδίωξε. β)εις τον χαρακτήρα αυτού και τον βαθμόν της αναπτύξεώς του. γ)εις τας ατομικάς και κοινωνικάς περιστάσεις και τον πρότερον βίον αυτού, δ)εις την κατά και μετά την πράξιν διαγωγήν αυτού. ιδία δε εις την επιδειχθείσαν μετάνοιαν και την προθυμίαν προς ανόρθωσιν των συνεπειών της πράξεώς του. 4.Εν τη αποφάσει γίνεται ρητή μνεία των λόγων, οίτινες δικαιολογούσι την περί της καταγνωσθείσης ποινής κρίσιν του δικαστηρίου. Επιμέτρησις των ποινών εις χρήμα Άρθρ.80.-1.Εν τη επιμετρήσει της χρηματικής ποινής και του προστίμου λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι οικονομικοί όροι τόσον του καταδικασθέντος όσον και των εις βάρος αυτού μελών της οικογενείας του. 2.Εν αις περιπτώσεσιν ο νόμος απειλεί διαζευκικώς ποινήν στερητικήν της ελευθερίας ή χρηματικήν ποινήν ή πρόστιμον το δικαστήριον δύναται να καταγνώση αμφοτέρας τας ποινάς, εάν κρίνη ότι η ετέρα μόνον των ποινών δεν επαρκεί, ίνα αποτρέψη τον υπαίτιον από της τελέσεως άλλων αξιοποίνων πράξεων. Έγκλημα εκ φιλοκερδείας Άρθρ.81.-1.Οσάκις το έγκλημα επήγασεν εξ αιτίων προσπορίσεως κέρδους, το δικαστήριον δύναται προς τη στερητική της ελευθερίας, ποινή να καταγνώση και χρηματικήν ποινήν ή πρόστιμον έστω και αν εν τω νόμω δεν προβλέπεται δια το τελεσθέν έγκλημα ποινή εις χρήμα. 2.Οσάκις εν τω νόμω προβλέπεται δια το τελεσθέν έγκλημα μόνον χρηματική ποινή ή πρόστιμον, το δικαστήριον δύναται, συντρεχόντων των εν τη παρ. 1 αιτίων, να καταγνώση τοιαύτην ηυξημένην μέχρι του τριπλασίου του δια το έγκλημα τούτο προβλεπομένου ανωτάτου ορίου ποινής. Μετατροπή των περιοριστικών  της ελευθερίας ποινών Άρθρ.82.-«1.Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που δεν υπερβαίνει το ένα έτος μετατρέπεται σε χρηματική ποινή ή πρόστιμο». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. α΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου – 4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-1996), κατωτ. αριθ. 32. 2.«Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από ένα έτος και δεν υπερβαίνει τα δύο μετατρέπεται σε χρηματική, εκτός και αν ο δράστης είναι υπότροπος και το δικαστήριο με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του κρίνει ότι απαιτείται η μη μετατροπή της για να αποτραπεί ο δράστης από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων». Το πρώτο μέσα σε «» εδάφιον αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. β΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου –4 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-71996), κατωτ. αριθ. 32. «Σε ποινές φυλάκισης άνω των δύο ετών, αν έχει εκτιθεί με οποιονδήποτε τρόπο το ήμισυ της ποινής και το προς έκτιση υπόλοιπο δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, το τριμελές πλημμελειοδικείο του τόπου κράτησης ύστερα από αίτηση του καταδίκου μετατρέπει τούτο σε χρηματική ποινή, εκτός αν με ειδική αιτιολογία κρίνει από την εν γένει συμπεριφορά του καταδίκου κατά το χρόνο έκτισης της ποινής ότι η χρηματική ποινή δεν αρκεί για να αποτραπεί ο κατάδικος από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων. Κατά της αποφάσεως ο κατάδικος μπορεί να ασκήσει έφεση. Κατά τα λοιπά εφαρμόζεται η παρ. 5 του παρόντος». Τα μέσα σε « » εδάφια, που είχαν προστεθεί από την παρ. 2 άρθ. 1 Νόμ. 2145/1993 (ΦΕΚ Α΄ 88), αντικαταστάθηκαν ως άνω από το εδαφ. α΄ της παρ. 1 άρθρ. 1 Νόμ. 2207/1994, (ΦΕΚ Α΄ 65), κατωτ. αριθ. 30. (Μετά τη σελ. 30,02(β) Σελ.30,03 Τεύχος Σελ.  Ποινικός Κώδικας 8.A.α.3 «Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα τρία, μπορεί, με απόφαση του δικαστηρίου ειδικά αιτιολογημένη, να μετατραπεί σε χρηματική, αν το δικαστήριο κρίνει ότι η μετατροπή αρκεί για να αποτρέψει το δράστη από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων». Το μέσα σε «» νέο εδάφιο  προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 13 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 38. Επίσης με την παρ. 2 του ιδίου άρθρου ορίστηκε ότι: «Κατηγορούμενοι που έχουν εις βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις με ποινές φυλάκισης από δύο έως τρία έτη, μπορούν, με αίτησή τους απευθυνόμενη προς το δικαστήριο που τις επέβαλε, να ζητήσουν τη μετατροπή τους σε χρηματική με τις προϋποθέσεις της προηγούμενης παραγράφου». 3.Το ποσό της μετατροπής καθορίζεται με  ειδικά αιτιολογημένη απόφαση, αφού ληφθεί  υπόψη η οικονομική κατάσταση του καταδικασμένου. Κάθε ημέρα φυλάκισης υπολογίζεται σε ποσό χιλίων έως είκοσι χιλιάδων δραχμών και κάθε ημέρα     κράτησης     σε      ποσό     πεντακοσίων έως πέντε χιλιάδων δραχμών. Αν ο καταδικασμένος αδυνατεί λόγω της οικονομικής του κατάστασης να καταβάλει το κατώτατο όριο της μετατροπής και το έγκλημα δεν οφείλεται σε φιλοκέρδεια, το δικαστήριο μπορεί, με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του, να μειώσει το ποσό της μετατροπής μέχρι του ενός τρίτου του κατώτατου ορίου. Με την 134423α/8 Δεκ. 1992-20 Ιαν. 1993 απ. Υπ. Οικον. και Δικ/νης (ΦΕΚ Β΄ 11) που ισχύει ένα μήνα μετά τη δημοσίευσή της, αναπροσαρμόστηκε το ποσό της μετατροπής των στερητικών της ελευθερίας ποινών ως εξής: «κάθε μέρα φυλακίσεως υπολογίζεται σε χίλιες πεντακόσιες έως είκοσι χιλιάδες δραχμές» αντί χίλιες έως είκοσι χιλιάδες δραχμές, που ίσχυε μέχρι σήμερα και «κάθε ημέρα κρατήσεως υπολογίζεται σε επτακόσιες έως πέντε χιλιάδες δραχμές» αντί πεντακόσιες έως πέντε χιλιάδες δραχμές, που ίσχυε μέχρι σήμερα. Με την με αριθ.58554/19-28 Ιουν. 2006 απόφ. Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών και Σελ. 30,04 Τεύχος Σελ.  Δικ/νης (ΦΕΚ Β΄ 776), που ισχύει ένα μήνα μετά τη δημοσίευσή της, αναπροσαρμόστηκε το πόσο της μετατροπής των στερητικών της ελευθερίας ποινών ως εξής: «κάθε ημέρα φυλάκισης υπολογίζεται σε πέντε (5,00) Ευρώ έως πενήντα εννέα (59,00) Ευρώ» αντί τέσσερα και σαράντα (4,40) Ευρώ έως πενήντα εννέα (59,00) Ευρώ, που ίσχυε μέχρι σήμερα και «κάθε ημέρα κράτησης υπολογίζεται σε τρία (3,00) Ευρώ έως δέκα πέντε (15,00) Ευρώ» αντί δύο και δέκα (2,10) Ευρώ, έως δέκα πέντε (15,00) Ευρώ που ίσχυε μέχρι σήμερα. 4.Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών μπορεί να αυξομειώνονται τα προβλεπόμενα στην παρ. 3 ποσά μετατροπής των περιοριστικών της ελευθερίας ποινών.  8.A.α.3 Ποινικός Κώδικας «5.Σε περίπτωση μετατροπής της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική ποινή ή πρόστιμο, η αρχική ποινή εκτελείται, μέχρι να καταβληθεί στο δημόσιο ταμείο ολόκληρο το ποσό της μετατροπής. «Με διάταξη όμως του εισαγγελέα πλημμελειοδικών που εκδίδεται μετά από αίτηση εκείνου που καταδικάσθηκε, μπορεί να επιτραπεί σε αυτόν η καταβολή του ποσού της μετατροπής εφάπαξ ή σε δόσεις μέσα σε δύο έτη από την καταδίκη. Η ρύθμιση αυτή γίνεται εφόσον εκείνος που καταδικάσθηκε: α)βρίσκεται σε πρόδηλη και απόλυτη οικονομική αδυναμία, β)από την εκπαίδευσή του, τις επαγγελματικές του δυνατότητες και τα στοιχεία της πρσωπικότητάς του γενικά πιθανολογείται ότι θα ανταποκριθεί στην υποχρέωση καταβολή και γ)έχει προηγουμένως ζητήσει τη μετατροπή της ποινής του σε παροχή κοινωφελούς εργασίας, αλλά το δικαστήριο έκρινε ότι η παροχή τέτοιας εργασίας από το συγκεκριμένο δεν είναι εφικτή για λόγους ανεξάρτητους από τη βούλησή του. Με την ίδια διάταξη αναστέλλεται η έκτιση της ποινής και μπορεί να επιβάλλονται περιοριστικοί όροι, εφόσον αυτοί είναι απολύτως αναγκαίοι και ανάλογοι προς το ύψος της ποινής, την επαγγελματική δραστηριότητα και την προσωπικότητα εκείνου που καταδικάσθηκε. Αν εκείνος που καταδικάσθηκε δεν τηρεί τις προθεσμίες που τάχθηκαν για την καταβολή του ποσού της μετατροπή ή των δόσεών του ή αν δεν συμμορφώνεται με τους περιοριστικούς όρους που του επιβλήθηκαν, η αναστολή που χορηγήθηκε ανακαλείται με όμοια διάταξη και διατάσσεται η εκτέλεση της ποινής. Αν εκείνος που καταδικάσθηκε δεν μπορεί, λόγω παράτασης της οικονομικής του αδυναμίας που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά του, να τηρήσει προθεσμία που του τάχθηκε για την καταβολή του ποσού της μετατροπής ή δόσης του, μπορεί με αιτήσή του που υποβάλλεται στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών πριν τη λήξη της προθεσμίας να ζητήσει μόνο μία φορά την παράτασή της το πολύ για έξι μήνες. Οι διατάξεις του εισαγγελέα πλημμελειοδικών που εκδίδονται κατά την παρούσα παράγραφο ανακοινώνονται στον εισαγγελέα έκτισης της ποινής. Κατά των διατάξεων αυτών χωρεί προσφυγή ενώπιον του εισαγγελέα εφετών». Τα μέσα σε « » δεύτερο έως και το τελευταίο εδάφια αντικαταστάθηκαν ως άνω από την περίπτ. γ΄ παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 2408/31 Μαΐου-4 Ιουλ. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 104) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 158/11-7-96), κατωτ. αριθ. 32. Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 