7. ΑΝΑΓΚ.ΝΟΜΟΣ της 21/23 Οκτ.1935 Περί εκτοπίσεως ατόμων αποπειρωμένων να προκαλέσωσι διατάραξιν της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και της ησυχίας της Χώρας. ΄Αρθρ.1.-Επιτρέπεται εις τους επί της Δικαιοσύνης και (Εσωτερικών) Υπουργούς όπως, δια κοινής αποφάσεώς των, τη προτάσει των οικείων Αστυνομικών Αρχών ή και αυτεπαγγέλτως, διατάσσωσι την εκτόπισιν παντός προσώπου αποπειρωμένου, δι’ έργων ή λόγων ή δια συμβολικών και εικονικών παραστάσεων ή δια παντός άλλου τρόπου, να προκαλέση διατάραξιν της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και της ησυχίας της Χώρας ή και διέγερσιν των πολιτών αμέσως ή εμμέσως εις στάσιν ή ανυπακοήν προς τας δημοσίας Αρχάς και τους νόμους του Κράτους. Δια της αυτής αποφάσεως των ως ερρέθη Υπουργών ορίζεται η χρονική διάρκεια και ο τόπος του εκτοπισμού των δυνάμει του παρόντος εκτοπιζομένων, οίτινες απειθούντες εις την εκτέλεσιν της περί εκτοπίσεώς των αποφάσεως ή απομακρυνόμενοι άνευ αδείας του ορισθέντος τόπου εκτοπισμού των, υπόκεινται εις τας ποινάς του άρθρ. 188 του Ποινικού Νόμου. Αι περί ών η προηγουμένη παράγραφος αποφάσεις περί εκτοπίσεως, διαβιβάζονται υπό του Υπουργείου (των Εσωτερικών) και τηλεγραφικώς έτι εις τας τοπικώς αρμοδίας Αστυνομικάς Αρχάς, παρ’ ών κοινοποιούνται εις τους ενδιαφερομένους και εκτελούνται παραχρήμα, μη υποκείμεναι εις ουδέν ένδικον μέσον. Ήδη δυνάμει του άρθρ. 4 Α.Ν. 165/1967 (κατωτ. αριθ. 25) η εκτόπισις διατάσσεται δια κοινής απόφάσεως των Υπουργών Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Άρθρ.2.-Η δυνάμει του παρόντος διατασσομένη εκτόπισις αποτελεί ιδίαν ποινήν άσχετον με τας υπό των κειμένων ποινικών διατάξεων προβλεπομένας κυρώσεις κατά των εκτοπιζομένων δια τον κολασμόν των πράξεων δι’ ας ούτοι εξετοπίσθησαν. Εις τους αποδεδειγμένως απόρους των δυνάμει του παρόντος εκτοπιζομένων παρέχεται το υπό του Ν.Δ. της 18/25 Οκτ. 1927 περί κυρώσεως του από 18/27 Οκτ. 1925 Ν.Δ/τος περί παροχής επιδόματος εις απόρους και ανικάνους προς εργασίαν εκτοπιζομένους, κυρωθέντος δια του νόμ. 3758/29 (ανωτ. αρ. 3), προβλεπόμενον ημερήσιον επίδομα, κατά τας υπό του Νομοθετικού εκείνου Δ/τος οριζομένας διακρίσεις. «Η αληθής έννοια των διατάξεων του Α.Ν. της 21 Οκτ. 1935 «περί εκτοπίσεως ατόμων αποπειρωμένων να προκαλέσωσι διατάραξιν της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και της ησυχίας της χώρας», είναι ότι και μετά την ισχύν Νόμου τούτου εξακολουθούσιν ισχύουσαι οι διατάξεις των Νόμων, αι αφορώσαι την σύστασιν και λειτουργίαν εν εκάστω Νομώ Επιτροπών Δημοσίας Ασφαλείας, αίτινες εξακολουθούσι να ασκώσι τας κατά τας κειμένας διατάξεις αρμοδιότητας αυτών». (Α.Ν. 19/20 Δεκ. 1935). Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υποβληθήσεται δ’ εν καιρώ εις την Εθνοσυνέλευσιν προς κύρωσιν. Σελ.290(α) 350-006 291 