4. ΝΟΜΟΣ ΔΞΓ΄ της 18/20 Φεβρ. 1912 Περί εξασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι. Κεφάλαιον Α΄ Όροι εξασκήσεως της ιατρικής Άρθρ.1.-(Ουδείς δύναται να εξασκήση την ιατρικήν εν Ελλάδι ειμή μόνον εάν η κάτοχος διπλώματος διδάκτορος της ιατρικής σχολής του εθνικού πανεπιστημίου ή ετέρου ομοταγούς. Ουδείς δύναται να εξασκήση το έργον του οδοντοϊάτρου εάν μη συμμορφωθή προς το άρθρ. 20 του Νόμ ΓΩΚΓ΄ περί οργανισμού του εθνικού πανεπιστημίου). Επίσης ουδείς δύναται να εξασκή το επάγγελμα νοσοκόμου, μαλάκτου (MASSEUR),  (Αντί για τη σελ.507(α) Σελ. 507(β) Τεύχος 1308 Σελ. 25 Άσκηση Ιατρικού Επαγγέλματος 34.Ζ.α.1-4 και απολυμαντού εάν μη λάβη την προς τούτο άδειαν, κατά τα δια Β.Δ/τος κανονισθησόμενα. Βλ. ήδη κατωτέρω Α.Ν. 1565/1939 και την νεωτέραν περί οδοντιάτρων νομοθεσίαν.  Κεφάλαιον Β΄ Όροι εξασκήσεως του επαγγέλματος της μαίας Άρθρ.8.-(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του άρθρ. 19 παρ. 2 και 3 Α.Ν. 1565/1939) 500 34.Ζ.α.4 Άσκηση Ιατρικού Επαγγέλματος Άρθρ.9.-α)(Οστισδήποτε ασκεί παρανόμως την ιατρικήν ή παρανόμως σφετερίζεται τον τίτλον του ιατρού, τιμωρείται δια χρηματικής πονής (100-500 δραχμών) και φυλακίσεως από έξ μηνών μέχρι ενός έτους). β)(Οι παρανόμως εξασκούντες την οδοντοϊατρικήν τιμωρούνται δια φυλακίσεως ενός μέχρι έξ μηνών ή χρηματικής ποινής 100-500 δραχμών ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων). Η περίπτ. β΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2298/1920. γ)(Η παράνομος εξάσκησις του επαγγέλματος της μαίας τιμωρείται δια χρηματικής ποινής (50-100 δραχμών) και εν περιπτώσει υποτροπής δια χρηματικής ποινής (50-100 δραχμών) και φυλακίσεως έξ ημερών μέχρι ενός μηνός). Αι περίπτ. α΄, β΄ και γ΄ αντικατεστάθησαν δια των αντιστοίχων διατάξεων των Α.Ν. 1565/1939 δια του ιατρούς του Νόμ 3038/1922 δια τους οδοντοϊάτρους και του Α.Ν. 2448/1940 δια τας μαίας.  δ)Δια της αυτής ποινής τιμωρούνται οι εξασκούντες άνευ της απαιτουμένης ειδικής αδείας το επάγγελμα νοσοκόμου, μαλάκτου και απολυμαντού. Άρθρ.10.-Υποτροπή θεωρείται όταν ο διαπράξας το αδίκημα κατεδικασθή ήδη δια πράξιν ομοίου χαρακτηρισμού.  Άρθρ.11.-Το δικαίωμα του εξασκείν την οδοντοϊατρικήν εξακολουθούσι να έχωσιν όσοι των ασκούντων μέχρι τούδε οδοντοϊατρών παρουσιάσωσι την επί τούτω πρακτικήν άδειαν. Επίσης επιτρέπεται η περαιτέρω εξάσκησις του επαγγέλματος εις τας μέχρι τούδε εμπειρικάς μαίας.  β)Οι μη κεκτημένοι δίπλωμα διδάκτορος της ιατρικής οδοντοϊατροί δεν έχουσι δικαίωμα να εκτελώσι την γενικήν αναισθησίαν ειμή παρουσία ιατρού.  γ)Οι οδοντοϊατροί οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των δύο προηγουμένων παραγράφων του παρόντος άρθρου τιμωρούνται κατά τας διατάξεις της β΄ παραγράφου του 9 άρθρου του παρόντος νόμου.  «δ)Απαγορεύεται εις τους οδοντοτεχνίτας η λήψις εκμαγείων (μητρών) προς παρασκευήν τεχνητών οδόντων και η εφαρμογή αυτών. Οι παραβάται της διατάξεως ταύτης τιμωρούνται δια των υπό του άρθρ. 533 του ποινικού Νόμου οριζομένων ποινών». Η παρ. δ΄ προσετέθη δια του άρθρ. 3 Νόμ. 2298/1920. Άρθρ.12.-Ο παρών νόμος τίθεται εις εφαρμογήν άμα τη δημοσιεύσει αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.13.-Από της εφαρμογής του παρόντος Νόμου καταργείται παν Δ/μα, νόμος ή κανονισμός αντιστρατευόμενος εις τας διατάξεις του παρόντος Νόμου.  Άρθρ.2.-(Κατηργήθη υπό του Α.Ν. 2448/1940). Άρθρ.3.-(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του άρθρ. 11 Ν.Δ. 2593/1953). Κεφάλαιον Γ΄ Καθήκοντα και υποχρεώσεις των ιατρών,  οδοντοϊατρών και μαιών Άρθρ.4.-Οι ιατροί, οδοντοϊατροί και μαίαι υποχρεούνται, εντός του επομένου μηνός από της εγκαταστάσεως αυτών εν τινί πόλει, κωμοπόλει ή χωρίω, να δηλώσωσιν εις τας αρμοδίας τοπικάς αρχάς την ιδιότητα αυτών. Άρθρ.5.-Έκαστον έτος επιμελεία της νομαρχίας και της δημοτικής αρχής καταρτίζονται εν ταις πρωτευούσαις των νομών κατάλογοι, φέροντες το όνομα, το επώνυμον, το μέρος της διαμονής, την χρονολογίαν και την προέλευσιν του διπλώματος των ιατρών, οδοντοϊατρών και μαιών, εις ους ο παρών νόμος αφορά. Ο υπουργός των Εσωτερικών έχει το δικαίωμα, κατά πρότασιν του ιατροσυνεδρίου, να συγκαλή από καιρού εις καιρόν τους οδοντοϊατρούς και τα μαίας, επί ιδία αυτών δαπάνη, ίνα διακούσωσι σειράν μαθημάτων περιλαμβανόντων τας νεωτέρας ανακαλύψεις και τελειοποιήσεις του σχετικού κλάδου αυτών. Κεφάλαιον Δ΄ Περί ιατρογνωμόνων και ιατρικής αμοιβής Άρθρ.6.-α)Έργα παργματογνώμονος ιατρού ενώπιον των δικαστηρίων εκτελούσι μόνον Έλληνες ιατροί, προτιμώνται δε, ένθα υπάρχουσιν, οι κεκτημένοι απόδειξιν ειδικής ασκήσεως εν των φροντιστηρίω της ιατροδικαστικής του εθνικού πανεπιστημίου ή ετέρου ομοταγούς, εν η να εμφαίνηται ότι ούτοι δύνανται επιτυχώς ν’ ασκήσωσι το του ιατροδικαστού έργον. β)Δ/μα κανονιστικόν, μετά γνωμοδότησιν του καθηγητού της ιατροδικαστικής, καθορίσει τα καθέκαστα της εν τω ιατροδικαστικώ φροντιστηρίω φοιτήσεως και σπουδής των ιατροδικαστών. γ)«Δ/μα κανονιστικόν επίσης, ούτινος επιτρέπεται μεταρρύθμισις δι’ επομένων Δ/των, καθορίσει τα πληρωτέα ποσά δι’ ιατροδικαστικάς πράξεις, ημεραργίας, έξοδα μεταβάσεως και διατριβής των ιατρογνωμόνων». Η παρ. γ ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 2298/1920. Σελ. 508(β) Τεύχος 1308 Σελ. 26 δ)Δ/μα κανονιστικόν ωσαύτως θέλει ορίσει καθολικήν διατίμησιν της οφειλομένης υπό των ιδιωτών εις τους ιατρούς ιατρικής αμοιβής μετά γνωμοδότησιν του ιατροσυνεδρίου.  Κεφάλαιον Ε΄ Παράνομος εξάσκησις της ιατρικής Ποιναί Άρθρ.7.-Εξασκεί παρά τον νόμον την ιατρικήν: α)Παν παρόσωπον μη έχον πρακτικήν άδειαν ασκήσεως της ιατρικής εν Ελλάδι, όπερ επιλαμβάνεται της θεραπείας νοσημάτων παθολογικών ή χειρουργικών, ή ασκεί το επάγγελμα του οδοντοϊατρού ή της μαίας άνευ της προσκτήσεως της επί τούτω απαιτουμένης αδείας. β)Πάσα μαία, υπερβαίνουσσα τα όρια της εξασκήσεως του επαγγέλματος αυτής, τα καθοριζόμενα υπό του άρθρ. 3 του παρόντος Νόμου. Αι διατάξεις της α΄ παραγράφου του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται εις σπουδαστάς της ιατρικής, οίτινες εκτελούσιν έργα βοηθού ιατρού τινός η τοποθετούνται υπό τοιούτου παρά τινί αρρώστω «ουδέ εις του κατασκευάζοντας, πωλούντας και εφαρμόζοντας ελαστικάς ζώνας, στηθοδέσμους και κηλεπιδέσμους παντός είδους». Η εντός « » φράσις προσετέθη δια του Νόμ 6023/1934. 