3. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4209 της 19/19 Σεπτ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 176) Περί κυρώσεως πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου αφορωσών εις τας αστικάς συγκοινωνίας περιοχής Αθηνών και ρυθμίσεως ετέρων συναφών θεμάτων. Άρθρ.1ον.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 42 Νόμ. 588/1977, ανωτ. σελ. 326,15) Άρθρ.10ον.-(Προσωρινής ισχύος). 2-3.(Τροποποιείται το άρθρ. 26 Νόμ. 2119/1952, ανωτ. σελ. 285). Άρθρ.11ον.-Αι διατάξεις του άρθρ. 19 του Α. Νόμου υπ’ αριθ. 646/1937 «περί τροποποιήσεως ενίων διατάξεων της «περί αυτοκινήτων Νομοθεσίας» εφαρμόζονται και εις περιπτώσεις καθ’ ας τα εν αυταίς αναφερόμενα αυτοκίνητα κινούνται εις τας εκτός πόλεων και χωρίων περιοχάς. Σελ. 350,26(ε) Τεύχος ΙΒ-1-3 Σελ. 132 Άρθρ.12ον.-(Κατηργήθη δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Ν.Δ. 4572/1966, τόμ. 22 σελ. 70,01). Άρθρ.13ον.-Τα Διοικητικά Συμβούλια των δικτύων των Κρατικών Σιδηροδρόμων δύνανται να εγκρίνωσι την παροχήν διευκολύνσεων εις τους εκπροσώπους των συνδικαλιστικών Οργανώσεων του προσωπικού αυτών. Άρθρ.14ον.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 21.Ζ.ε.3 Κρατική εκμετάλλευση λεωφορειακών γραμμών Άρθρ.2ον.-1-7.(Κατηργήθη δια του άρθρ. 42 Νόμ. 588/1977, ανωτ. σελ. 326,15) 8.Δια την αποσυμφόρησιν της περιοχής του Δήμου Αθηναίων από των εν αυτή σταθμευόντων αυτοκινήτων και την διευκόλυνσιν της κυκλοφορίας επιτρέπεται η αναγκαστική λόγω δημοσίας ωφελείας υπέρ και δαπάναις του Δημοσίου ή τρίτων απαλλοτρίωσις ακινήτων δια την ανέγερσιν πολυωρόφων σταθμών αυτοκινήτων ή σταθμών επιβιβάσεως και αποβιβάσεως επιβατών λεωφορείων αστικών ή υπεραστικών εις θέσεις καθοριζομένας δι’ αποφάσεως του Υπουργού Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων μετά γνώμην του Τμήματος Οικισμού του Συμβουλίου Δημοσίων Έργων. Αι διατάξεις αύται δύνανται να επεκτείνωνται και εις άλλους Δήμους ή Κοινότητας του Κράτους δια Β.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων. Αι διατάξεις της ανωτέρω παρ. 8 επεξετάθησαν και εις την περιοχήν των κάτωθι Δήμων: Θεσσαλονίκης (Β.Δ. 402 της 4/17 Ιουλ. 1963, ΦΕΚ Α΄ 114) Πατρέων (Β.Δ. 527 της 2/18 Σεπτ. 1963, ΦΕΚ Α΄ 146) Κορίνθου, ΛουτρακίουΠεραχώρας και Συκιώνος (Κιάτου) (Β.Δ. 766 της 22/23 Δεκ. 1963, ΦΕΚ Α΄ 230) Τριπόλεως (Β.Δ. 767 της 22/23 Δεκ. 1963, ΦΕΚ Α΄ 230) Πύργου και Αμαλιάδος (Β.Δ. 141 της 25 Φεβρ./9 Μαρτ. 1967, ΦΕΚ Α΄ 30), Αγίου Νικολάου (Ν. Λασιθίου), Αλεξανδρουπόλεως, Αργοστολίου, Βόλου, Βεροίας, Ναούσης, Ζακύνθου, Ηρακλείου Κρήτης, Ιωαννίνων, Καβάλας, Καστοριάς, Λευκάδος, Ναυπλίου, Άργους Ξάνθης, Ρεθύμνης, Σπαρτιατών, Χαλκιδέων, Χανίων και Χίου (Π.Δ. 1120/14-22 Σεπτ. 1981, ΦΕΚ Α΄ 275). Περιστερίου Αττικής (Π.Δ. 584/8-14 Δεκ. 1988 (ΦΕΚ Α΄ 281). Άρθρ.3ον.-1.Δια το προσωπικόν της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών (Η.Ε.Μ.) το απολυθέν εις εκτέλεσιν των διατάξεων των δια του Νόμ. 3954/59 κυρωθεισών Συμβάσεως και Συμφωνίας και προσληφθέν εις την, περί ης η υπ’ αριθ. 163/14.12.1959 πράξις του Υπουργικού Συμβουλίου, εκμετάλλευσιν τροχιοδρόμων ή εις την δια θερμικών λεωφορείων προσωρινήν υπηρεσίαν της Η.Ε.Μ. μεταξύ Σταθμού Λαρίσης-Καλλιθέας, η έξοδος εκ της ως άνω εκμεταλλεύσεως ή της ως άνω προσωρινής υπηρεσίας λογίζεται, προκειμένης της εφαρμογής της παρ. 4 του τετάρτου άρθρου του Νόμ. 3954/1959, ως απόλυσις εκ της Η.Ε.Μ. κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 12 της δια του Νόμου τούτου κυρωθείσης Συμβάσεως. 2.Δια το Προσωπικόν της Η.Ε.Μ. το απολυθέν από 1ης Ιαν. 1957 και εντεύθεν εφ’ όσον μεν, προσελήφθη εις την ανωτέρω εκμετάλλευσιν τροχιοδρόμων εφαρμόζονται αναλόγως αι διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου και της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 163/14.12.1959 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου εφ’ όσον δε επανεπροσελήφθη παρά τη Η.Ε.Μ., εφαρμόζονται μόνον αι διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου. 3.Το απολυθέν εκ της Ηλεκτρικής Εταιρίας Μεταφορών από 1ης Ιαν. 1960 μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος προσωπικόν ως και οι υπηρετούντες εις αυτήν οδηγοί ηλεκτροκινήτων λεωφορείων, γεννηθέντες δε μετά την 1ην Ιαν. 1911, δύνανται υπό τας λοιπάς προϋποθέσεις της κειμένης Νομοθεσίας, πλην της καταβολής παραβόλου υπέρ του Δημοσίου, να αποκτήσουν επαγγελματικήν άδειαν ικανότητος οδηγού αυτοκινήτων πάσης κλάσεως. Άρθρ.4ον.-(Τροποποιούνται τα άρθρ. 5 και 11 Νόμ. 2119/1952, ανωτ. σελ. 285). Άρθρ.5ον.-1.Δι’ αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Συγκοινωνιών και Δημ. Έργων, η κατά την παρ. 2 του άρθρ. 6 της από 5.2.1959 μεταξύ Δημοσίου και Η.Ε.Μ. συμπληρωματικής συμφωνίας, της κυρωθείσης δια του Νόμ. 3954/59, επιβολή προσαυξήσεων μέχρις δραχ. 0,20 επί της τιμής των εισιτηρίων των εις τα ΚΤΕΛ εντεταγμένων λεωφορείων, δύναται να συνεχισθή επί ωρισμένον ή αόριστον χρόνον, είτε εφ’ όλων των αστικών γραμμών της περιοχής της πρωτευούσης, είτε επί τινων εξ αυτών. 2.Η επιβολή αντιστοίχου προσαυξήσεως δύναται να γίνη και επί των εισιτηρίων των οχημάτων της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών δια συμφωνίας μεταξύ ταύτης και του Δημοσίου, εκπροσωπουμένου εν προκειμένω υπό των εν τη προηγουμένη παραγράφω Υπουργών, ήτις κυρούται τη προτάσει τούτων δια Β.Δ/τος. 3.Το προϊόν των τοιούτων προσαυξήσεων κατατίθεται εις τον παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος Ειδικόν Λογαριασμόν υπέρ του Ε.Τ.Μ.Ο.Α. και επί τω σκοπώ επιδοτήσεως του Κρατικού Προγράμματος ανακατασκευής των οδικών αρτηριών της Περιοχής Πρωτευούσης. Άρθρ.6ον.-(Αναφερόμενον εις το φοιτητικόν εισιτήριον, παρατίθεται ανωτέρω, σελ. 312,25). Άρθρ.7ον.-Τροποποιείται το άρθρ. 1 Ν.Δ. 3839/1958, ανωτ. σελ. 208,13). Άρθρ.8ον.-(Τροποποιείται το άρθρον 26 Νόμ. 2119/1952, ανωτ. σελ. 293). (Αντί για τη σελ. 350,25(δ) Σελ. 350,25(ε) Τεύχος ΙΒ-1-3 Σελ. 131 Κρατική εκμετάλλευση λεωφορειακών γραμμών 21.Ζ.ε.3 Άρθρ.9ον.-«1.Επιβατικά αυτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ως και αστικά και υπεραστικά λεωφορεία ενταχθέντα εις ΚΤΕΛ, τεθέντα άπαντα εν κυκλοφορία κατόπιν Υπουργικών εγκριτικών αποφάσεων εκδοθεισών άνευ τηρήσεως των ισχυουσών      διατάξεων      και         κυκλοφορούντα δυνάμει προσωρινών αδειών προς εξυπηρέτησιν συγκοινωνιακών αναγκών, νομιμοποιούνται εφ’ όσον οι κατά την ισχύν του παρόντος κάτοχοι τούτων εάν μεν είναι οι λαβόντες την αρχικήν έγκρισιν κυκλοφορίας καταβάλλουσιν εις το Δημόσιον Ταμείον εισφοράν ίσην προς τα 50% της τρεχούσης υπεραξίας αυτών, εάν δε είναι τρίτοι ειδικοί διάδοχοι δυνάμει συμβολαίου ή συμβολαιογραφικού προσυμφώνου αγοραπωλησίας ίσην προς τα 30% της υπεραξίας. Η τρέχουσα υπεραξία κατά περίπτωσιν είδους αυτοκινήτου υπολογίζεται παρά της Επιτροπής της παρ. 1 του άρθρ. 28 του Νόμ. 2119/52 ή της Επιτροπής του άρθρ. 16 του Νόμ. 2246/52. Η εισφορά αύτη είναι άσχετος προς τυχόν καταβληθέν κατ’ εφαρμογήν της παρ. 1 του άρθρ. 28 του Νόμ. 2119/52 ποσοστού υπεραξίας κατά τας μεσολαβησάσας διαδοχικάς μεταβιβάσεις. Η εν λόγω εισφορά καταβάλλεται εις δώδεκα μηνιαίας δόσεις εξ ων η πρώτη εντός μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος επί ποινή αποκλεισμού της περαιτέρω κυκλοφορίας του αυτοκινήτου. Καταβληθέντα ποσά δυνάμει της καταργουμένης δια του παρόντος διατάξεως θεωρούνται καταβληθέντα δυνάμει της παρούσης, υπολογιζόμενα εις το προβλεπόμενον υπ’ αυτής ποσοστόν υπεραξίας καλύπτοντα τας πρώτας δόσεις. Το άρθρ. 30 του Νόμ. 2119/52, καταργείται». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 13 άρθρ. 10 Ν.Δ. 4246/1962 (ανωτ. σελ. 124,08). 2.Το κατά την παρ. 1 του άρθρ. 27 του Ν.Δ. 3334/55 ως καθαρά πρόσοδος αναφερόμενον ποσόν των δραχ. εξήκοντα χιλιάδων ορίζεται εις 90.000 δραχμάς από 1 Ιαν. 1961. 