10. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Αριθ.179611 της 26 Ιουλ./22 Αυγ. 1968 (ΦΕΚ Β΄399) Περί πληρωμής οφειλών προς το Δημόσιον κλπ. δι’ επιταγών. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις: 1.Του Α.Ν. 1819/1951 «περί τρόπου διεξαγωγής των πάσης φύσεως συναλλαγών του Δημοσίου. 2.Του Νόμ. 2252/1952 «περί της δια των Δημοσίων Ταμείων εισπράξεως εσόδων Νομικών Προσώπων και άλλων διατάξεων αφορωσών εις την είσπραξιν των δημοσίων εσόδων». 3.Την υπ’ αριθ. 1073/1954 Π.Υ.Σ. «περί επεκτάσεως εφαρμογής των διατάξεων του Α.Ν. 1819/1951 δια την είσπραξιν πάσης φύσεως εσόδων του Δημοσίου και λοιπών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου εν γένει». 4.Τας υπ’ αριθ. 78069/52, 19750/53, 134154/55, 208578/60 κλπ. αποφάσεις ημών αναφερομένας εις την εφαρμογήν των ως ανωτέρω Νόμων και 5.Την ανάγκην οργανώσεως της εισπράξεως των Δημοσίων εσόδων δια πλέον συγχρονισμένων μέσων, αποφασίζομεν: 1.Ορίζομεν όπως, η πληρωμή των πάσης φύσεως οφειλών προς το Δημόσιον, τους Δήμους και τας Κοινότητας και τα Νομικά εν γένει Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, εφ’ όσον αύτη γίνεται δια των Δημοσίων Ταμείων, ανεξαρτήτως ποσού, ενεργείται δι’ επιταγών εκδιδομένων απ’ ευθείας εις διαταγήν του οικείου Δημοσίου Ταμείου ή Τελωνείου, αν συντρέχη περίπτωσις, είτε υπό του προς πληρωμήν υποχρέου (οφειλέτου), εις βάρος των παρ’ ανεγνωρισμένη Τραπέζη ή Ταχυδρομικώ Ταμιευτήριω ή τω Ταμείω Παρακαταθηκών και Δανείων καταθέσεων αυτού, είτε υπό των εν Ελλάδι ανεγνωρισμένων Τραπεζών προς εξόφλησιν της οφειλής του υποχρέου (οφειλέτου). Επιταγαί Τραπεζών ή ιδιώτου εκδιδόμεναι εις διαταγήν τρίτου και οπισθογραφούμεναι παρ’ αυτού εις διαταγήν του αρμοδίου Ταμείου ή Τελωνείου δεν γίνονται δεκταί προς εξόφλησιν οφειλής του τελευταίου οπισθογράφου προς το Δημόσιον. Επιταγαί εκδιδόμεναι υπό του οφειλέτου γίνονται δεκταί μόνον εφ’ όσον εκδίδονται επί καταστήματος ή υποκαταστήματος ή πρακτορείου Τραπέζης εδρευούσης ή εχούσης υποκατάστημα εν τη αυτή πόλει με το ενεργούν την είσπραξιν Ταμείον. Εξαιρετικώς, οφειλέται των Ταμείων της περιφερείας της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης δύνανται να εκδίδωσι επιταγάς επί οιουδήποτε καταστήματος ή υποκαταστήματος ή πρακτορείου Τραπέζης της περιφερείας ταύτης, εις ο έχουσι καταθέσεις. Η επιταγή δέον να εκδίδηται δια ποσόν ίσον προς την οφειλήν της οποίας αποσκοπεί την εξόφλησιν. «Επί εισπράξεων των Τελωνείων δια τραπεζικών επιταγών καλυπτομένων εκ του προκαταβληθέντος κατά την χορήγησιν της εγκρίσεως εισαγωγής ποσού, εφ’ όσον αι επιταγαί αύται υπερκαλύπτουν το εκ δασμών και φόρων σχετικόν χρέος είναι δυνατή η εις μετρητά επιστροφή ποσού οιουδήποτε ύψους επί πλέον του οφειλομένου χρέους, υπό την προϋπόθεσιν ότι, επί της διασαφήσεως-αναλώσεως βεβαιούται υπό του οικείου Τελωνείου ότι η άδεια εισαγωγής εξοφλείται ολοσχερώς .  εν ελλείψει δυνατότητος τοιαύτης βεβαιώσεως, ο εισαγωγεύς αναπέμπεται εις την εκδούσαν την τοιαύτην επιταγήν Τράπεζαν, ίνα εκδοθή ετέρα τραπεζική επιταγή ίση προς το σύνολον των δασμών και φόρων ή μικροτέρα του συνόλου τούτου, οπότε η εις μετρητά συμπλήρωσις του εισπρακτέου ποσού δεν δύναται να υπερβαίνη τας δραχ. 10.000. Δια την ως άνω επιστροφήν ο δικαιούχος ή ο υπ’ αυτού νομίμως εξουσιοδοτηθείς υπογράφει περί της επιστροφής επί της οπισθίας όψεως της επιταγής». Το εδάφ. ε΄ συνεπληρώθη δια των ανωτέρω εντός « » διατάξεων, δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 73804/111-175 της 27 Μαΐου/20 Ιουν. 1974 (ΦΕΚ Β΄620) αποφ. Υπ. Οικονομικών. «Προκειμένου περί πληρωμής δασμών και φόρων εις τα Τελωνεία και οσάκις αι εκδιδόμεναι προς εξόφλησιν αυτών Τραπεζικαί Επιταγαί υπερβαίνουν το σχετικόν χρέος μέχρι του ποσού των δραχμών 10.000 επιστρέφεται εις μετρητά η προκύπτουσα διαφορά μεταξύ Τραπεζικής Επιταγής και οφειλομένου χρέους». Το εδάφιο όγδοο, όπως είχε συμπληρωθή από την 17401/111-175/18-Φεβρ.-1 Μαρτ. 1976 (ΦΕΚ Β΄271), αντικαταστάθηκε ως άνω από την 147757/111-175/20 Δεκ. 1978-18 Ιαν. 1979 (ΦΕΚ Β΄28) απόφ. Υπ. Οικονομικών. Επιταγή φέρουσα χρονολογίαν εκδόσεως μεταγενεστέραν της ημερομηνίας καθ’ ην παραδίδεται εις το αρμόδιον Ταμείον ή Τελωνείον δεν γίνεται δεκτή. Ειδικώς αι προς τα Τελωνεία οφειλαί, πλην των δι’ ημετέρων αποφάσεων εξαιρέσεων, εξοφλούνται μόνον δια τραπεζικής επιταγής εκδιδομένης εις διαταγήν του Διευθυντού του Τελωνείου παρά καταστήματος, υποκαταστήματος ή πρακτορείου Τραπέζης λειτουργούντος εν τη έδρα του Τελωνείου ή εν ελλείψει του πλησιεστέρου προς την έδραν τούτου. «Κατ’ εξαίρεσιν, οσάκις απαιτείται κατά τας  εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις η κατάθεσις υπό  του  εισαγωγέως  εις  την  μεσολαβούσαν  Τράπεζαν (Αντί για τη σελ. 126,03(ζ) Σελ. 126,03(η) Τεύχος 1189-Σελ. 81 Πληρωμή με επιταγή 25.Β.γ.10 προκαταβολής κατά την υπ’ αυτής χορήγησιν της σχετικής εγκρίσεως εισαγωγής η εκ της προκαταβολής ταύτης εκδιδομένη τραπεζική επιταγή δια την πληρωμήν των αναλογούντων επί των εισαγομένων εμπορευμάτων δασμών και φόρων δέον να γίνηται δεκτή από το Τελωνείον ανεξαρτήτως του εν Ελλάδι τόπου εκδόσεως ταύτης». Το εδάφ. ζ΄ συνεπληρώθη δια της ανωτέρω εντός «» διατάξεως, δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 73804/111-175 της 27 Μαΐου/20 Ιουν. 1974 (ΦΕΚ Β΄620) αποφ. Υπ. Οικονομικών. Βλ. συμπληρώσεις άνω εδαφίου από την 111617/111-175/1980 (ΦΕΚ Β΄904) απόφ. Υπ. Οικονομικών (κατωτ. αριθ. 15). 2.Δια την εφαρμογήν των περί προθεσμιών καταβολής (εξοφλήσεως) προς το Δημόσιον οφειλών και εν καθυστερήσει την επιβολήν των υπό της κειμένης Νομοθεσίας προβλεπομένων προσαυξήσεων, αι προς πληρωμήν των εν παρ. 1 της παρούσης οφειλών προς το Δημόσιον, Δήμους ή Κοινότητας και άλλα Ν.Π.Δ.Δ. εκδιδόμεναι επιταγαί δέον αν έχωσι περιέλθει, αποδεδειγμένως, εις το Δημόσιον Ταμείον μέχρι της υπό του Νόμου ή άλλως πως καθοριζομένης προς τούτο προθεσμίας. Προς διευκόλυνσιν και εν αμφιβολία ή αδυναμία βεβαίας χρονολογίας περιελεύσεως εις το Δημόσιον Ταμείον, όλως εξαιρετικώς, λαμβάνεται υπ’ όψει επί μεν των εκδιδομένων υπό των εν Ελλάδι ανεγνωρισμένων Τραπεζών επιταγών προς εξόφλησιν οφειλής υποχρέου (οφειλέτου) η χρονολογία ην φέρει η επιταγή, προκειμένου δε περί επιταγών εκδιδομένων υπ’ αυτών τούτων των υποχρέων εις βάρος των παρ’ ανεγνωρισμένη Τραπέζη κλπ. καταθέσεων αυτών η χρονολογία καταθέσεως της επιταγής επί αποδείξει εις το Ταχυδρομείον. Εις την δευτέραν ταύτην περίπτωσιν δέον να γίνηται εις την απόδειξιν μνεία του αριθμού της επιταγής. «Ειδικές επιταγές που στέλνονται ταχυδρομικά για πληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο από οφειλέτες που κατοικούν σε νησιά στα οποία δεν εδρεύουν Δημόσια Ταμεία και φθάνουν μετά την ημερομηνία λήξης πληρωμής της οφειλής, θεωρούνται εμπρόθεσμες εφόσον έχουν εκδοθεί και αποσταλεί προς το Δημόσιο Ταμείο μέχρι την τελευταία ημέρα λήξης πληρωμής της οφειλής». Το μέσα σε « » τελευταίο εδάφιο προστέθηκε από την 42826/111-175/22 Απρ.-15 Μαΐου 1986 (ΦΕΚ Β΄339) απόφ. Υπ. Οικονομικών. 3.Προς επίτευξιν των εν τω σκεπτικώ επιδιωκομένων σκοπών, αι επιταγαί εις τας οποίας αφορά η παρούσα, θα αποστέλλωνται εις τα Δημόσια Ταμεία, δια του ταχυδρομείου, μετά συνοδού επιστολής εις την οποίαν, εν ολίγοις, αλλά πάντοτε σαφώς, θα καθορίζηται η οφειλή και η δόσις ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια περί αυτής, εις την πληρωμήν της οποίας αποσκοπεί η αποστελλομένη επιταγή. Δια του τρόπου τούτου θα διευκολύνεται το Δημόσιον Ταμείον ή το Τελωνείον εις την περαιτέρω διαδικασίαν. Ως βοηθητικά στοιχεία δια τον προσδιορισμόν της οφειλής θα χρησιμοποιώνται αι οικείαι προσκλήσεις των Δημοσίων Ταμείων ή Τελωνείων προς πληρωμήν. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο οφειλέτης δεν δύναται να προσδιορίση την οφειλήν βάσει των εις χείρας του στοιχείων θα πρέπει, κατ’ ανάγκην, να συμβουλευθή το αρμόδιον Δημόσιον Ταμείον. Σελ. 126,04(η) Τεύχος 1189-Σελ. 82 Διευκρινίζεται ότι δια της παρούσης δεν μεταβάλλεται το ισχύον καθεστώς προθεσμιών καταβολής των οφειλών και αι εν καθυστερήσει επιβαλλόμεναι προσαυξήσεις, ουδέ η Νόμω προβλεπομένη προτεραιότης (εξοφλήσεως) των οφειλών προς το Δημόσιον. 4.Επί τη λήξει των επιταγών τα Δημόσια Ταμεία ή Τελωνεία, εκδίδουσιν, αυθημερόν, το οικείον τριπλότυπον αποδείξεως επί του οποίου αναφέρεται σαφώς «η εξόφλησις εγένετο δια της υπ’ αριθ. ….., τραπεζιτικής επιταγής ή της υπ’ αριθ. …… προσωπικής επιταγής κατατεθείσης ή εκδοθείσης εν …….» και πιστώνουν τους οφειλέτας εις την οικείαν μερίδα αυτών. Αντίγραφον του εκδιδομένου τριπλοτύπου αποδεικτικού εισπράξεως θα αποστέλληται, αμελλητί, ταχυδρομικώς εις τον καταβάλλοντα οφειλέτην. 5.Ο δια της παρούσης αποφάσεως οριζόμενος τρόπος καταβολής οφειλών προς το Δημόσιον, δι’ επιταγών, δεν αποκλείει ούτε την εις μετρητά καταβολήν, υπό τους ισχύοντας περιορισμούς, ούτε την επίδοσιν των επιταγών ιδιοχείρως εις τα Δημόσια Ταμεία ή Τελωνεία. 6.Επιταγή η οποία δεν επληρώθη υπό της εφ’ ης εξεδόθη Τραπέζης συνεπάγεται την προσαύξησιν της δι’ ην εξεδόθη αύτη οφειλής προς το Δημόσιον κατά ποσόν ίσον προς το ποσόν της μη πληρωθείσης επιταγής, της προσαυξήσεως επιβαλλομένης δια πράξεως του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένης βάσει στοιχείων του αρμοδίου Δημοσίου Ταμείου. Το δια της τοιαύτης επιταγής εξοφληθέν χρέος αναβιοί από της χρονολογίας καθ’ ην εξεδόθη το επί τη παραδόσει της επιταγής τριπλότυπον εισπράξεως, με όλας τας συνεπείας εκπροθέσμου καταβολής εν γένει. 7.Η διαδικασία η καθορισθείσα δια προγενεστέρων αποφάσεων ημών όσον αφορά την είσπραξιν δι’ επιταγών, την πίστωσιν  των οφειλετών, τας ενεργείας εν περιπτώσει επιστροφής απληρώτου επιταγής κλπ. εξακολουθούν να ισχύουν και έχουν εφαρμογήν και εν προκειμένω. Η παρούσα της οποίας η ισχύς άρχεται από 1ης Σεπτεμβρίου ε.ε. δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Η άνω απόφαση συμπληρώθηκε με την 1076035/8116/0016/20 Οκτ.-9 Νοεμ.1992 (ΦΕΚ Β΄656) απόφ. του Υπουργού Οικονομικών, κατωτ. αριθ. 19. 25.Β.γ.10 Πληρωμή με επιταγή 