17. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 18925 της 21/27 Δεκ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 1137) Περί κηρύξεως εκτελεστής της υπ’ αριθ. 100/79 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων και ρυθμίσεως ετέρων θεμάτων εργασίας των μισθωτών απάσης της Χώρας. Έχοντες υπ’ όψει: Τας διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 20 του Νόμ. 3239/55 ως αύται ετροποποιήθησαν δια των Ν.Δ. 3755/57, 186 / 1969 και 1198 / 1972 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 73/74, αποφασίζομεν: Κηρύσσομεν εκτελεστήν την υπ’ αριθ. 100/79 απόφασιν του ΔΔΔΔ Αθηνών εκδοθείσαν εις επίλυσιν της εις εθνικόν γενικόν πλαίσιον εγερθείσης διενέξεως μεταξύ αφ’ ενός μεν του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος, και των Εμπορικών Συλλόγων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και αφ’ ετέρου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος δια της οποίας επεκυρώθη καθ’ όλας αυτής τας διατάξεις η υπ’ αριθ. 121/79 απόφασις του ΠΔΔΔΔ Αθηνών της οποίας το περιεχόμενον έχει ως ακολούθως: 1.Τα γενικά κατώτατα όρια μηνιαίων μισθών (μισθοί ασφαλείας) των παρ’ οιωδήποτε εργοδότη δυνάμει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου απασχολουμένων υπαλλήλων, αμφοτέρων των φύλων, καθ’ άπασαν την Χώραν, καθορίζονται από 1 ης  Ιαν. 1980 ως κατωτέρω: α)Δια τους άγοντας το 15 ον , 16 ον , 17 ον , 18 ον  και 19 ον έτος της ηλικίας των, ασχέτως προϋπηρεσίας, εις δραχ. 8.600. β)Μετά την συμπλήρωσιν του 19 ου  έτους της ηλικίας των, εις δραχ. 10.240. 2.Αι διατάξεις της παρ. 1 εδάφ. β΄ περιπτ. (δδ) και (εε) της υπ’ αριθ. 10/76 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων κλπ.», (Υ.Α. 21378 /76 ΦΕΚ 671 τ. Β΄της 20.5.76) εξακολουθούν ισχύουσαι. 3.Το γενικόν κατώτατον όριον ημερομισθίου (ημερομίσθιον ασφαλείας) των παρ’ οιωδήποτε εργοδότη δυνάμει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου απασχολουμένων εργατοτεχνιτών – τριών, καθ’ άπασαν την Χώραν, καθορίζεται, μετά την συμπλήρωσιν του 18 ου  έτους της ηλικίας των, ή προκειμένου περί μαθητευομένων μηχανοτεχνιτών του κλάδου της σιδηροβιομηχανίας, μετά την συμπλήρωσιν του 18 ου  έτους της ηλικίας των, και ενός έτους τουλάχιστον απασχολήσεως εν τω κλάδω, από 1 ης  Ιαν. 1980 εις δραχ. 476, 10. 4.Εις τους εργατοτεχνίτας και εργατοτεχνιτρίας τους μη υπαγομένους εις ετέραν ειδικωτέραν συλλογικήν σύμβασιν εργασίας ή απόφασιν Διαιτησίας, μετά συμπλήρωσιν δευτέρας τριετίας, χορηγείται και δευτέρα προσαύξησις εκ ποσοστού 5% (ήτοι εν συνόλω 10%) υπό τους λοιπούς όρους και προϋποθέσεις του άρθρ. 2 παρ. 1 της από 26.1.77 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων κλπ.» (Υ.Α. 4943/1977, ΦΕΚ 60/ Β/1.2.1977). 5.Αι διατάξεις του άρθρ. 2 παρ. 1 της από 26.1.77 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων κλπ.» (Υ.Α. 4943/77 ΦΕΚ 60 τ. Β΄της 1.2.1977) της παρ. 1 εδάφ. α΄ περίπτ. (ββ) της υπ’ αριθ. 10 / 76 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών, της παρ. 3 του άρθρ. 1 της από 26.2.1975 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί της εφαρογμής των αρχών της ίσης αμοιβής αρρένων και θηλέων κλπ.» (Υ.Α. 11400/ 75, ΦΕΚ 276 τ. Β΄της 4.3.75) της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 9/78 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων» (Υ.Α. 9200/78 ΦΕΚ 163 τ. Β΄της 3.3.78) εξακολουθούν ισχύουσαι. Προκειμένου περί εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων, ανεξαρτήτως φύλου, μη υπαγομένων εις ετέραν συλλογικήν σύμβασιν εργασίας ή απόφασιν Διαιτησίας, του υπό της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 10 / 76 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών, ως αύτη ετροποποιήθη δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 9/78 ομοίας, προβλεπόμενον επίδομα γάμου, χορηγούμενον υπό τους όρους, προϋποθέσεις και περιορισμούς των διατάξεων τούτων, ορίζεται από της ισχύος της παρούσης εις ποσοστόν 10%. 7.Διατηρούνται εν ισχύϊ, κατά τα ειδικώτερον εν αυτοίς οριζόμενα και καθ’ ο μέρος δεν τροποποιούνται δια της παρούσης. α)Αι διατάξεις της από 14.2.1961 Συμπληρωματικής Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας (Υ.Α. 17411 / 1961 ΦΕΚ 74 τ. Β΄της 6.3.1961). β)Αι διατάξεις της από 26.2.1975 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί της εφαρμογής των αρχών της ίσης αμοιβής εργασίας αρρένων και θηλέων κ.λ.π.» (Υ.Α. 11400/75 ΦΕΚ 276 τ. Β΄της 4.3.75). γ)Αι διατάξεις της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 10/76 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (Υ.Α. 21378/78 ΦΕΚ 671 τ. Β΄της 20.5.76), ως αύται ετροποποιήθησαν δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 9 / 78 ομοίας (Υ.Α. 9200 / 78 ΦΕΚ 183 τ.Β’ της 3.3.78). δ)Αι διατάξεις των άρθρ. 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της υπ’ αριθ. 6/79 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (ΦΕΚ 194/Β/24.2.79). 8. Τυχόν ανώτεροι των δια της παρούσης καθοριζομένων, βασικοί μηνιαίοι μισθοί ή ημερομίσθια, προβλεπόμενοι υπό Νόμων, Δ/των, Υπουργικών Αποφάσεων, Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, Αποφάσεων Διαιτησίας, Εσωτερικών Κανονισμών, Εθίμων, ή υπό των ατομικών συμβάσεων εργασίας, δεν θίγονται υπό των διατάξεων της παρούσης. 9.Διατηρούνται ωσαύτως, εν ισχύι αι ευνοϊκώτεραι της παρούσης διατάξεις. 10.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1 ης  Ιαν. 1980. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. (Μετά τη σελ. 130,10) Σελ. 130,11 Τεύχος 1295 – Σελ. 41 Κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων 15.Δ.γ.17 36 15.Δ.γ.17 Κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων 37 