4. ΝΟΜΟΘΕΤ.ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 167 της 16/16 Νοεμ. 1974(ΦΕΚ Α΄ 340) Περί χορηγήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως κατά των αποφάσεων των Στρατιωτικών Δικαστηρίων. Άρθρ.1.-Κατά των αποφάσεων των Στρατιωτικών Δικαστηρίων (Διαρκών και Εκτάκτων) των εκδοθεισών από 21 Απρ. 1967 μέχρι και της δημοσιεύσεως του παρόντος επιτρέπεται η άσκησις του ενδίκου μέσου της εφέσεως, εφ’ όσον κατ’ αυτών: α. Ουδέν ένδικον μέσον ησκήθη. β. Ασκηθέν ένδικον μέσον απερρίφθη ως τύποις απαράδεκτον. γ. Δεν έχει εξαλειφθή το αξιόποινον των εις α αφορούν εγκλημάτων, δι’ αμνηστίας. Άρθρ.2.-1.Αρμόδια δια την εκδίκασιν του υπό του προηγουμένου άρθρου παρεχομένου ενδίκου μέσου τυγχάνουν: α. Το Αναθεωρητικόν Δικαστήριον, εφ’ όσον κατά τας διατάξεις του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικος ή του Α.Ν. 375/1936 ή του Α.Ν. 376/1936 αρμόδια δια την εκδίκασιν των εγκλημάτων ήσαν τα Στρατιωτικά Δικαστήρια. β. Τα Πενταμελή Εφετεία δια τας υποθέσεις της υπ’ αριθ. 5 Συντακτικής Πράξεως της 30.1.1974 «περί εκδικάσεως ποινικών αδικημάτων τελεσθέντων υπό των μελών της Κυβερνήσεως και Υφυπουργών», ως και εις πάσαν ετέραν περίπτωσιν. 2.Αποφάσεις υπαγόμεναι συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος εις την αρμοδιότητα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου υπόκεινται εις έφεσιν εφ’ όσον συντρέχουν αι προϋποθέσεις των άρθρ. 408 και 409 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικος. Σελ. 186(α) Τεύχος 543-Σελ. 42 Άρθρ.3.-Η έφεσις ασκείται εντός δύο μηνών από της δημοσιεύσεως του παρόντος, ενώπιον του Γραμματέως του αρμοδίου Δικαστηρίου ή του Διευθυντού των Φυλακών, εν αις κρατούνται οι καταδικασθέντες. Δεν απαιτείται άσκησις νέας εφέσεως εφ’ όσον έχει ασκηθή τοιαύτη και δεν έχει εκδικασθή εισέτι υπό του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Εν τη περιπτώσει ταύτη το Αναθεωρητικόν Δικαστήριον, εάν δεν τυγχάνη κατά τας διατάξεις του παρόντος αρμόδιον δια την εκδίκασιν της υποθέσεως, μεταβιβάζει ταύτην εις το Πενταμελές Εφετείον. Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 8.Μ.γ.4 Ένδικα Μέσα 