12. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1746 της 20/25 Μαΐου 1939 Περί απαγορεύσεως μεταφοράς εις Παλαιστίνην προσώπων μη εφωδιασμένων δια κανονικού διαβατηρίου. ΄Αρθρ.1.-Απαγορεύεται η δι’ Ελληνικών πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών εν γένει ναυπηγημάτων μεταφορά προσώπων, μη εφωδιασμένων δια κανονικώς θεωρημένων διαβατηρίων, εκ λιμένος της ημεδαπής ή της αλλοδαπής εις Παλαιστίνην. «Οι κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου θεωρούμενοι παραβάται τιμωρούνται δια φυλακίσεως εξ μηνών μέχρις πέντε ετών, ή χρηματικής ποινής (30.000.000 δραχμών) ή και δι’ αμφότερων των ποινών, αδιαφόρως αν παρέλαβον τα ως άνω πρόσωπα εκ λιμένων ημεδαπής ή αλλοδαπής ή από των Ελληνικών χωρικών υδάτων δι’ Ελληνικών ή ξένων πλοίων, τα δε χρησιμοποιηθέντα δια μεταφοράν ως άνω προσώπων, πλωτά μέσα δημεύονται ανεξαρτήτως της συμμετοχής εις το αδίκημα του έχοντος οιαδήποτε επί του πράγματος (πλοίου ή πλωτού εν γένει) δικαιώματα. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ. 2 Ν. 110/1945 και άρθρ. 57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον δήμευσις δεν επιβάλλεται εάν το Δικαστήριον ήθελε πεισθή ότι ο δράστης έλαβεν εις την κατοχήν του το μεταφορικόν μέσον αυτογνωμόνως και άνευ της συγκαταθέσεως του έχοντος δικαιώμα. Εις την περίπτωσιν ταύτην εις τον κηρυχθέντα ένοχον του εν τη παρ. 1 αδικήματος, επιβάλλεται χρηματική ποινή ίση προς την αξίαν του αποδιδομένου μεταφορικού μέσου ανεξαρτήτως της χρηματικής ποινής ήτις ήθελεν επιβληθή βάσει της παρ. 1. 3.Το προϊόν των χρηματικών ποινών καθώς και των δημεύσεων των ως άνω πλωτών μεταφορικών μέσων κατατίθεται ως έκτακτον έσοδον απ’ ευθείας εις το Ταμείον του Ν.Α.Τ.» Το δεύτερον εδάφιον της παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου του Ν.Δ. 586/1948 δια του οποίου προσετέθησαν και αι εν συνεχεία παρ. 2 και 3. Άρθρ.2.-Με τας αυτάς ποινάς τιμωρούνται Έλληνες πλοιοκτήται εφοπλισταί, ναυλωταί, πλοιάρχοι ή λοιποί εργάται θαλάσσης, εάν εκ προσθέσεως ενήργησαν μεταφοράν τοιούτων προσώπων δια πλοίου, πλοιαρίου ή πλωτού εν γένει ναυπηγήματος υπό ξένην σημαίαν ως και εάν εκ προσθέσεως συμμετέσχον εις τοιαύτην μεταφοράν, έστω και εάν ο αλλοδαπός αυτούργός δεν υπόκεινται εις ποινήν. Άρθρ.3.-Εάν ο παραβάτης τυγχάνη Έλλην πλοιάρχος ή έτερος εργάτης θαλάσσης διώκεται και πειθαρχικώς κατά τας διατάξεις του ποινικού και πειθαρχικού κώδικος του Εμπορικού Ναυτικού. Άρθρ.4.-1.Αι λιμενικαί αρχαί, εντολή του υφυπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, δύνανται ν’ απαγορεύσωσι την μετά της ξηράς επικοινωνίαν και ν’ αποπέμψωσι πέραν των χωρικών υδάτων παν πλοίον, πλοιάριον ή πλωτόν ναυπήγημα εφ’ ου επιβαίνουσι πρόσωπα ων η μεταφορά απαγορεύεται κατά τας διατάξεις του παρόντος. 2.Η προς τας περί ων το παρόν άρθρον διαταγάς των λιμενικών αρχών ανυπακοή τιμωρείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1 και 3. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 