11. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ Αριθ. 35669 της 21/28 Αυγ. 1947 (ΦΕΚ  Β΄ 123)  Περί κυρώσεως κανονιστικής διατάξεως, ρυθμιζούσης σχέσεις τινας μεταξύ κυριάρχων Μονών του Αγίου Όρους και των εξ αυτών εξαρτωμένων Κελλίων. Έχοντες υπ’ όψη το Άρθρ. 6 του Ν.Δ/τος της 10ης Σεπτ. 1926 "περί κυρώσεως του Καταστατικού Χάρτου του Αγίου Όρους" κυρούμεν την υπό της Ιεράς Δισενιαυσίου Συνάξεως του Αγίου Όρους κατά την συνεδρίασιν αυτής της 13ης Μαΐου 1947 ψηφισθείσαν και υπό του Οικομενικού Πατριαρχείου Συνοδική αποφάσει της 24ης Ιουλ. 1947  εγκριθείσαν κανονιστικήν διάταξιν περί ρυθμίσεως     σχέσεων  μεταξύ   κυριάρχων  Μονών   του, Αγίου Όρους και των εξ αυτών εξαρτωμένων Κελλίων, ης το κείμενον έπεται: Άρθρ.1.-Συναφώς προς τα υπό των άρθρ. 137 και 162 του Καταστατικού Χάρτου οριζόμενα περί του κατά το Ιερόν Πατριαρχικόν Σιγίλλιον του 1909 καταβλητέου δι' εκάστην των πέντε τάξεων των κελλίων τριμεριδίου θεσπίζεται Αγιορειτική διατίμησις εις τρέχον νόμισμα της χρυσής Τουρκικής Λίρας, αντιστοιχούσα προς τα 50% της εν τω έξω κόσμω επισήμου διατιμήσεως. Η ούτως οριζομένη διατίμησις μέλλει ισχύειν εν τη καταβολή των ποσών του τριμεριδίου λογιζομένου πάντοτε εις χρυσάς Τουρκικάς λίρας. Άρθρ.2.-Εν συνδυασμώ προς τα υπό του άρθρ. 135 του Καταστατικού Χάρτου θεσπιζόμενα σχετικά περί καυσοξύλων, κραββατοξύλων και γουρνών, η εν τω άρθρ. 163 διαλαμβανομένη υποχρέωσις των κυριάρχων ιερών Μονών, όπως εν τη παρ' αυτών αποκλειστική εκμεταλλεύσει των δασωδών  (Αντί για τη σελ.416,03)  Σελ. 416,03(α) Τεύχος 1315 Σελ. 115 Άγιον Όρος 33.Λ.α.11 327 περιοχών των κελλίων λαμβάνωσιν υπ' όψιν τας εκάστοτε ανάγκας αυτών, συνωδά τη ευρυτέρα εννοία των αντιστοίχων διατάξεων του ιερού Πατριαρχείου Σιγιλλίου του 1909, αναλύεται ως ακολούθως: 1.Εκάστη κυρίαρχος Μονή υποχρεούται παρέχειν τοις Κελλίοις τα αναγκαιούντα προς οικιακήν χρήσιν καυσόξυλα. Ταύτα οι κάτοχοι των Κελλίων λαμβάνουσιν εκ των αγρίων και μη οικοδομησίμου ύλης ξύλων της ιδίας αυτών περιοχής, εάν δε και εφ' όσον η περιοχή του Κελλίου στερείται τοιούτων, υποχρεούται η Ιερά Μονή όπως υποδείξη προς ξύλευσιν την πλησιεστέραν δασώδη περιοχήν αυτής. 2.Εκάστη ιερά Μονή δεν δύναται να αρνηθή εις τους κατόχους των Κελλίων κραββατόξυλα και γούρνας δια τας αποδεδειγμένας ανάγκας αυτών, εφ' όσον η περιοχή του Κελλίου παρέχει την δυνατότητα. Άλλως επαφίεται τη κυριάρχω ιερά Μονή η εξοικονόμησις των σχετικών αναγκών των Κελλίων. 3.Αι ιεραί Μοναί, εις ο έχουσιν αποκλειστικόν δικαίωμα εκμεταλλεύσεως των δασωδών περιοχών, υποχρεούνται ίνα λαμβάνωσιν υπ' όψιν και εξοικονομώσι τας αποδεδειγμένας των Κελλίων ανάγκας οικοδομησίμου ξυλείας δια την επισκευήν αυτών. Εν περιπτώσει καθ' ην ο κάτοχος Κελλίου τινός φωραθή εμπορευόμενος την δια τας ιδίας αυτού ανάγκας ζητηθείσαν και ληφθείσαν ξυλείαν, υποχρεούται όπως αποζημιώση την ιεράν Μονήν εις κηρόν, διπλασίας αξίας της εκποιηθείσης ξυλείας, εν υποτροπή δε υπάγεται εις τας περί των επιμόνως αδιορθώτων διατάξεις του άρθρ. 139 του Καταστατικού Χάρτου. Άρθρ.3.-Εν αναφορά προς την αυτήν αποκλειστικήν από μέρους των ιερών Μονών εκμετάλλευσιν των εν τη περιοχή των Κελλίων δασωδών περιοχών, παρέχεται τοις κατόχοις των Κελλίων δικαίωμα εμβολιασμού καστανεών εκ των εν τη ιδία αυτών περιοχή, υπό τον όρον όπως ο συνολικός μεν αριθμός των εμβολιασθέντων δένδρων μη υπερβή τρία κατ' ανώτατον όριον δι' έκαστον των εν τω ομολόγω του Κελλίου εγγεγραμμένων προσώπων, ανήκη δε ταις ιεραίς Μοναίς το δικαίωμα της υποδείξεως των εμβολιασθησομένων δένδρων, οριζομένου ότι ταύτα δέον να ώσιν εκ των ευρισκομένων εις το χείλος της καλλιεργημένης εκτάσεως. Άρθρ.4.-Εις επεξήγησιν των υπό των σχετικών διατάξεων του ιερού Πατριαρχικού Σιγιλίου του 1909 και του Καταστατικού Χάρτου του Αγίου Όρους (άρθρ. 164) περί βελτιώσεως του ιερού σκηνώματος και αυξήσεως διαγορευομένων καθορίζεται ότι η αληθής έννοια της περί ης αι ειρημέναι διατάξεις διαλαμβάνουσι βελτιώσεως και αυξήσεως, εστίν ουχί η δι' εκριζώσεως δένδρων (παραβλ. άρθρ. 166) επέκτασις, αλλ' η συστηματικωτέρα και επί μάλλον αποδοτικωτέρα καλλιέργεια των καλλιεργουμένων περιοχών εκάστου Κελλίου. Σελ. 416,04(α) Τεύχος 1315 Σελ. 116 Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της ημέρας της δημοσιεύσεως αυτής εν τη εφημερίδι της Κυβερνήσεως. 33.Λ.α.11 Άγιον Όρος 328 