30. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 26264/Α. 106 της 7/15 Απρ. 1967  (ΦΕΚ Β΄ 250) Περί αυξήσεως των υπό του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών καταβαλλομένων κατωτάτων ορίων συντάξεων. Έχοντες υπ’ όψιν: 1)Τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 17 του Νόμ. 4497/66 «περί ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2)Σύμφωνον γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών, υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 16558/5990/8.3.67 αναφοράς του Ταμείου. 3)Τας διατάξεις του άρθρ. 5 παρ. 1 του Α.Ν. 1846/1951 ως και του υπ’ αριθ. 1036/66 Β.Δ/τος δι’ ου ηυξήθησαν τα κατώτατα όρια συντάξεων του Ι.Κ.Α., αποφασίζομεν: Από 1ης Δεκ. 1966 αυξάνονται τα κατώτατα όρια των υπό του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών χορηγουμένων συντάξεων ως ακολούθως: α)Εις δραχ. 950 δια τας συντάξεις λόγω γήρατος και β)Εις δραχ. 800 δια τας συντάξεις λόγω θανάτου. Δια του Ν.Δ. 465/1970 ηυξήθησαν από 1/1/1970 κατά 10% αι καταβαλλόμεναι συντάξεις ή μηνιαία περιοδικά βοηθήματα και ωρίσθη ότι αύται δεν δύναται να είναι κατώτεραι των υπό του ιδίου Ν.Δ/τος καθορισθεισών δια τους συνταξιούχους του Ι.Κ.Α. κατωτάτων ορίων συντάξεων. 