Κύρωση της από 21 Δεκεμβρίου 2001 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Αρμοδιότητα των δικαστηρίων σε υποθέσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, φορολογικές και τελωνειακές ρυθμίσεις»Άρθρο 1 Κυρώνεται η από 21 Δεκεμβρίου 2001 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Αρμοδιότητα των δικαστηρίων σε υποθέσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, φορολογικές και τελωνειακές ρυθμίσεις» (ΦΕΚ 288 Α’), της οποίας το περιεχόμενο έχει ως εξής: «ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ Αρμοδιότητα των δικαστηρίων σε υποθέσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, φορολογικές και τελωνειακές ρυθμίσεις Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Έχοντας υπόψη: 1.Τη διάταξη του άρθρου 44 παρ.1 Συντ.. 2.Το γεγονός ότι η νέα διάταξη του άρθρου 17 παρ. 4 Συντ. παρέχει τη δυνατότητα εγκαθίδρυσης ενιαίας δικαιοδοσίας στις υποθέσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Σε περίπτωση όμως που δεν ορισθεί διαφορετικά, σύμφωνα με τους χρονικούς περιορισμούς που προβλέπονται στη μεταβατική διάταξη του άρθρου 117 παρ.7 Συντ., ο προσδιορισμός της αποζημίωσης θα ανήκει ως διοικητική διαφορά ουσίας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, ενώ για τα λοιπά ζητήματα, όπως η αναγνώριση των δικαιούχων, θα αποφασίζουν τα πολιτικά δικαστήρια. 3.Την ανάγκη για λόγους ασφαλείας δικαίου αφενός να διατηρηθεί η ενιαία δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων σε όλα τα σχετικά ζητήματα και αφετέρου να ενοποιηθεί η δικαιοδοσία των Διοικητικών Πρωτοδικείων στα ζητήματα που αφορούν την ανάκληση μη συντελεσμένων απαλλοτριώσεων και την άρση διατηρούμενων επί μακρόν ρυμοτομικών βαρών. 4.Το γεγονός ότι με την ένταξη της χώρας μας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και την κυκλοφορία από την 1η Ιανουαρίου 2002, ως ενιαίου νομίσματος, του ΕΥΡΩ, επιβάλλεται η ολοκλήρωση της κατάργησης τελών χαρτοσήμου και η λήψη μέτρων αφενός για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την προσαρμογή της στις νέες συνθήκες, αφετέρου δε για την διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την ανάπτυξη της κεφαλαιαγοράς. 5.Την ανάγκη να ολοκληρωθεί η προσαρμογή της φορολογικής και της τελωνειακής νομοθεσίας πριν από τη λήξη του τρέχοντος έτους, προκειμένου να εκτελεσθεί απρόσκοπτα ο κρατικός προϋπολογισμός του έτους 2002. 6.Το απρόβλεπτο γεγονός ότι η προώθηση των σχετικών ρυθμίσεων ως τροπολογιών σε συζητούμενο νομοσχέδιο δεν κατέστη δυνατή. 7.Το γεγονός ότι με την ολοκλήρωση της συζήτησης του κρατικού προϋπολογισμού για το έτος 2002, η Βουλή θα διακόψει τις εργασίες της. 8.Την επείγουσα και επιτακτική ανάγκη οι νέες διατάξεις να τεθούν σε ισχύ πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002. Με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, αποφασίζουμε: Άρθρο 1 Αρμοδιότητα των δικαστηρίων σε υποθέσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων 1.Ο προσδιορισμός της αποζημίωσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτου υπάγεται λόγω της συναφείας του με τη διαδικασία της αναγνώρισης δικαιούχων στη δικαιοδοσία των πολιτικών Δικαστηρίων, σύμφωνα με όσα ορίζονται ειδικότερα στον Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2882/2001 (ΦΕΚ 17 Α’), όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. 2.Αρμόδιο να αποφαίνεται ανεκκλήτως και με την ίδια διαδικασία για διαφορές από ατομικές πράξεις διοικητικών αρχών, οι οποίες αφορούν την ανάκληση μη συντελεσμένων ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων και την άρση διατηρούμενων επί μακρόν ρυμοτομικών βαρών, είναι το δικαστήριο του άρθρου 11 παράγραφος 4 του Κ.Α.Α.Α.. Η περίπτωση στ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν. 702/1977 (ΦΕΚ 268 Α’), όπως αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ν. 2944/2001 (ΦΕΚ 222 Α’) καταργείται. Άρθρο 2 Φορολογικές και τελωνειακές ρυθμίσεις 1.Καταργούνται τα τέλη χαρτοσήμου που επιβάλλονται στις κατωτέρω περιπτώσεις: 1)στις εξοφλήσεις κάθε είδους αποδοχών από μίσθωση εργασίας για απασχόληση με οποιαδήποτε μορφή και οπωσδήποτε αμειβόμενη, περιλαμβανομένων και των εκτός έδρας αποζημιώσεων ή εξόδων κίνησης, 2)στις εξοφλήσεις κάθε είδους αμοιβών για απασχόληση με οποιαδήποτε νομική σχέση που δημιουργεί δεσμούς εξάρτησης ως προς τους όρους απασχόλησης ή την αμοιβή και συνεπάγεται την ευθύνη του εργοδότη, περιλαμβανομένων και των εκτός έδρας αποζημιώσεων ή εξόδων κίνησης, 3)στις εξοφλήσεις κάθε είδους συντάξεων και ασφαλιστικών παροχών ή βοηθημάτων που καταβάλλονται στους δικαιούχους από τον οικείο φορέα ή ασφαλιστικό οργανισμό, 4)στις εξοφλήσεις αποζημιώσεων από εργατικό ατύχημα ή λόγω λύσης της σχέσης εργασίας, 5)στις συναλλαγματικές και στα γραμμάτια σε διαταγή και στους τόκους που απορρέουν από αυτές, 6)στις βεβαιώσεις που χορηγούνται από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) για την υποβολή έναρξης εργασιών ή μεταβολής εργασιών. 2.Καταργείται η αξία της υπεύθυνης δήλωσης που προβλέπεται από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 (ΦΕΚ 75 Α’). Η δήλωση αυτή συντάσσεται σε απλό χαρτί στο οποίο αναγράφονται τα στοιχεία που προβλέπονται από την απόφαση του Υπουργού Οικονομικών 1068985/900/Τ.&Ε.Φ./12.7.2001 (ΦΕΚ 950 Β’). Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης μπορεί να ορίζεται διαφορετικός τύπος και περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης. 3.Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών μπορεί να ορίζεται ο τρόπος επιστροφής των ποσών των τελών χαρτοσήμου και της επ’ αυτών εισφοράς υπέρ Ο.Γ.Α. των ενσήμων εντύπων συναλλαγματικών και γραμματίων εις διαταγή και της αξίας των υπεύθυνων δηλώσεων, σε όσους κατέχουν τα ένσημα αυτά κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου. 4.Η παράγραφος 2 του άρθρου 31 του Ν. 2873/2000 (ΦΕΚ 285 Α’) καταργείται. 5.Στην περίπτωση θ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 73 του ν. 2960/2001 (ΦΕΚ 265 Α’) «Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας» ο συντελεστής Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης ορίζεται σε 19 ΕΥΡΩ ο μετρικός τόνος. 6.Ο χρόνος παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου, ο οποίος συμπληρώνεται την 31 Δεκεμβρίου 2001 παρατείνεται μέχρι την 30ή Ιουνίου 2002, για υποθέσεις φόρου μεταβίβασης με επαχθή αιτία ή αιτία θανάτου, δωρεάς, γονικής παροχής ή προίκας, για τις οποίες προβλέπουν οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 12 του Ν. 1521/1950 (ΦΕΚ 245 Α’) και της παραγράφου 1α του άρθρου 102 του Ν.Δ. 118/1973 (ΦΕΚ 202 Α’). 7.Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, που κυρώθηκε με το ν. 2238/1994 (ΦΕΚ 151 Α’), προστίθενται δύο νέα εδάφια που έχουν ως εξής: «Για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας παραγράφου θεωρούνται τόκοι καταθέσεων και τα εισοδήματα που προκύπτουν από πράξεις, όπως αυτές ορίζονται στις διατάξεις της παραγράφου 7 του άρθρου 15 του ν. 3632/1928 (ΦΕΚ 137Α’), που προστέθηκαν με το άρθρο 74 του ν. 1969/1991 (ΦΕΚ 167Α’) και όπως ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με την παράγραφο 1 του άρθρου 19 του ν. 2651/1998 (ΦΕΚ 248 Α’), τα οποία λαμβάνουν οι δικαιούχοι φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η διαδικασία και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου.» 8.Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος αντικαθίσταται ως εξής: «Ο φόρος υπολογίζεται στο ποσό των τόκων που προκύπτουν με συντελεστή δεκαπέντε τοις εκατό (15%), με εξαίρεση το φόρο των εισοδημάτων του προτελευταίου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου, που υπολογίζεται με συντελεστή επτά τοις εκατό (7%). Ο φόρος αυτός παρακρατείται από τον οφειλέτη των τόκων κατά το χρόνο που γίνεται ο εκτοκισμός της κατάθεσης ή από εκείνον που καταβάλλει τους τόκους, κατά την εξαργύρωση των τοκομεριδίων.» Άρθρο 3 Τελικές διατάξεις 1.Η ισχύς του άρθρου 1 και των παραγράφων 1, 2, 3, 4, 5 και 6 του άρθρου 2 αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2002. 2.Οι παράγραφοι 7 και 8 του άρθρου 2 εφαρμόζονται για τα εισοδήματα που αποκτώνται μετά την 1η Ιανουαρίου 2002. Η παρούσα Πράξη να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.