6. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 362 της 4/4 Ιουν. 1945 Περί νομισματικής διαρρυθμίσεως. ΄Αρθρ.1.-1.Ο υπ’ αριθ. 18 Νόμος της 10 Νοεμ. 1944 «περί νομισματικής διαρρυθμίσεως» καταργείται, πλην των άρθρ. 5, 6 και της παρ. 3 του άρθρ. 7, άτινα παραμένουσιν εν ισχύϊ. 2.(Προστίθεται περίοδος εις την παρ. 2 άρθρ. 5 Νόμ. 18/1944, ανωτ. αριθ. 5). Άρθρ.2.-1.Η νομισματική μονάς εν Ελλάδι είναι η δραχμή. 2.Τα υπό της Τραπέζης της Ελλάδος εκδιδόμενα τραπεζογραμμάτια εκπεφρασμένα εις πολλαπλάσια της νομισματικής μονάδος αποτελούν το νομίμως κυκλοφορούν χρήμα εν τη Χώρα. Τα δια λογαριασμόν του Δημοσίου εκδιδόμενα κερματικά νομίσματα κυκλοφορούν ως νόμιμον χρήμα εντός των υπό των νόμων καθοριζομένων ορίων. 3.Η δραχμή ως μέσον εξοφλήσεως υποχρεώσεων λαμβάνεται πάντοτε επί τη ονομαστική της αξία, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρ. 5 του υπ’ αριθ. 18 νόμου της 10 Νοεμ. 1944 ως τούτο ετροποποιήθη δια της παρ. 2 του άρθρ. 1 του παρόντος νόμου. Άρθρ.3.-1.Η ισοτιμία της δραχμής προς (τον χρυσόν), την Αγγλικήν λίραν και το δολλάριον των Ηνωμένων Πολιτειών ορίζεται υπό της Τραπέζης της Ελλάδος και γνωστοποιείται δι’ ειδικού δελτίου, όπερ δημοσιεύεται εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εις τον ημερήσιον Τύπον. Η ισοτιμία προς τα λοιπά νομίσματα προσδιορίζεται υπό της Τραπέζης της Ελλάδος επί τη βάσει της σχέσεως αυτών προς την Αγγλικήν λίραν εν τη επισήμω αγορά Λονδίνου. 2.Η ούτω καθοριζομένη ισοτιμία αποτελεί την νόμιμον τιμήν του συναλλάγματος, ήτις μόνη λαμβάνεται υπ’ όψιν παρά των Δικαστηρίων και λοιπών αρχών και παρά των ιδιωτών προς ρύθμισιν των εις συνάλλαγμα νομίμων οφειλών. 3.(Προβλέπεται άρσις της κυκλοφορίας των στρατιωτ. Αγγλ. λιρών μέχρι της 25 Ιουν. 1945). 4.(Μεταβατική διάταξις). Άρθρ.4.-1.Πάσα δικαιοπραξία έγγραφος ή προφορική εξ ης πηγάζουν αξιώσεις ή υποχρεώσεις προς καταβολήν τιμήματος ή μισθώματος πράγματος ή αμοιβής πάσης φύσεως υπηρεσιών ή έργου υπέρ προσώπου διαμένοντος εν Ελλάδι δύναται να συναμολογείται μόνον εις δραχμάς. Βλ. εξαιρέσεις εν άρθρ. 2 Νόμ. 1590/1950 (26. Γδ) και παρ. 7-8 άρθρ. 1 Ν.Δ. 2415/1953 (26. Αε). και Ν.Δ. 2687/1953 (26 Βδ.). 2.Η ρήτρα εν δικαιοπραξία δι’ ης, παρά την διάταξιν της προηγουμένης παραγράφου συνομολογούνται αξιώσεις και υποχρεώσεις εν Ελλάδι εις χρυσόν, χρυσά νομίσματα, ή συνάλλαγμα, ή εις δραχμάς μεν, ων όμως το ποσόν αφίεται να προσδιορισθή εκ της τιμής του χρυσού, ή των χρυσών νομισμάτων, ή του συναλλάγματος ή του τιμαρίθμου είναι άκυρος. Εν τη περιπτώσει ταύτη το αρμόδιον Δικαστήριον προσδιορίζει κατά την κρίσιν αγαθού ανδρός την δικαίαν αντιπαροχήν, ήτις όμως δεν δύναται να είναι ανωτέρα του εις δραχμάς ισαξίου του εν τη ρήτρα αναφερομένου ποσού χρυσού, χρυσών νομισμάτων, ή συναλλάγματος επί τη βάσει της κατά το άρθρ. 2 του παρόντος νομίμου τιμής αυτών κατά την ημέραν της συνομολογήσεως της δικαιοπραξίας, εφ’ όσον και το ούτω προκύπτον ποσόν εις δραχμάς δεν ήθελε θεωρηθή ως υπέρογκον. 3.Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου ισχύει και επί πάσης ρήτρας περιεχομένης εις δικαιοπραξίας υφισταμένας κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος νόμου. 4.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν έχουσιν εφαρμογήν εις ας περιπτώσεις νόμοι ισχύοντες κατά την 26ην Απρ. 1941 επιτρέπουσι την συνομολόγησιν υποχρεώσεων εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα. 5.Όστις, παρά τας διατάξεις των παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου, συνομολογεί αξιώσεις και υποχρεώσεις εν Ελλάδι εις χρυσόν, χρυσά νομίσματα ή συνάλλαγμα, ή εις δραχμάς μεν, ων όμως το ποσόν αφίεται να προσδιορισθή εκ της τιμής του χρυσού, των χρυσών νομισμάτων, του συναλλάγματος, ή του τιμαρίθμου, τιμωρείται με χρηματικήν ποινήν ίσην προς το διπλάσιον μέχρι του δεκαπλασίου της αξίας του αντικειμένου της ενοχής και με φυλάκισιν από 6 μηνών μέχρι τριών ετών. Με τας αυτάς ποινάς τιμωρείται και όστις απαιτεί τίμημα ή μίσθωμα ή άλλην παροχήν εις χρυσόν ή εις τα ως άνω νομίσματα. Σελ. 7 Νομισματικό Σύστημα 26.Α.α.6 (Ο καταδικαζόμενος στερείται του ευεργετήματος της μετατροπής της ποινής και της αναστολής της εκτελέσεως αυτής). Η ανωτέρω διάταξις κατηργήθη δια του άρθρ. 473 παρ. 1 του νέου Ποινικού Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 78). Ο αναλαβών την υποχρέωσιν όπως καταβάλη τας κατά το προηγούμενον εδάφιον απηγορευμένας παροχάς απαλλάσσεται πάσης ποινής, αν κατά την κρίσιν του δικαστηρίου καθίσταται λίαν πιθανόν ότι ο αντισυμβαλλόμενος δικαιούχος εξεμεταλλεύθη την κατάστασιν ανάγκης εις ην ευρίσκετο ούτος κατά την συνομολόγησιν της δικαιοπραξίας. Ως κατάστασις ανάγκης δεν δύναται να θεωρηθή η επιθυμία προς εξασφάλισιν της κτήσεως ή της χρήσεως του αντικειμένου, ή της υπηρεσίας προς μεταπώλησιν ή προς παραγωγήν. 5.Εάν ο παραβάτης των διατάξεων του παρόντος άρθρου ασκεί παραγωγικήν, ή εμπορικήν, ή άλλης φύσεως επιχείρησιν, πλην των κατά την προηγουμένην παράγραφον ποινών, εις ας υπόκειται, στερείται και του δικαιώματος να μετάσχη των υπό του Κράτους ή Οργανώσεων διανεμομένων ειδών, οίον πρώτων υλών, μηχανημάτων, εργαλείων ή άλλων μέσων παραγωγής, ή ειδών παραχωρουμένων εις τον ασκούντα την επιχείρησιν προς διανομήν εις το κοινόν. Άρθρ.5.-1.Η αγορά και η πώλησις (χρυσού, χρυσών νομισμάτων) και συναλλάγματος αποτελεί μονοπώλιον ου η άσκησις ανατίθεται εις την Τράπεζαν της Ελλάδος. Βλ. ήδη Α.Ν. 944/1946 (κατωτ. 26. Βα. 40). 2.Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών και του Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος λαμβανομένης μετά πρότασιν του τελευταίου τούτου, δύναται ν’ ανατεθή η συμφώνως προς τους εκάστοτε ισχύοντας νόμους αγορά και πώλησις συναλλάγματος και εις άλλας Τράπεζας ή Δημοσίους Οργανισμούς. 3.Όστις, παρά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου, πωλεί ή αγοράζει χρυσόν, χρυσά νομίσματα, ή συνάλλαγμα ή μεσολαβεί, παρέχει ή αποδέχεται εντολήν προς τούτο τιμωρείται με τας εν τω πρώτω εδαφίω της παρ. 5 του άρθρ. 4 του παρόντος οριζομένας ποινάς. Το αντικείμενον της συναλλαγής δημεύεται υπέρ του Δημοσίου. (Ο καταδικαζόμενος στερείται του ευεργετήματος της μεταττροπής και της αναστολής της εκτελέσεως αυτής). Σελ. 8 Οι παραβάται του ανωτέρω νόμου διώκονται κατά τον Α.Ν. 710/1945 (κατωτ. 26 Βα. 39). Άρθρ.6.-(Κατηργήθη δια του Α. Νόμου 944/ 1946). Άρθρ.7.-Αι διατάξεις του Νόμ. 5422/32, ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια των μέχρι της 26ης Απρ. 1941 εκδοθέντων Νόμων συμπεριλαμβανομένων και των ποινικών διατηρούνται εν ισχύϊ εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τον παρόντα Νόμον. Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 