5. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 5 Φεβρ./8 Μαρτ. 1892 Περί τροποποιήσεως του Ι΄ άρθρου του Κανονισμού. Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρ. Ι΄ του Κανονισμού των Μοναστηρίων Β.Δ/τος της 28 Ιουλ. 1858 και κατά πρότασιν του ημετέρου επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργού, διατάσσομεν τάδε. Εν ταις περιπτώσει, καθ’ ας, συμφώνως με τα εν τη β΄ παραγράφω του ειρημένου Ι΄ άρθρου του Κανονισμού των Μοναστηρίων διατασσόμενα περί πολυετούς ενοικιάσεως κτημάτων μοναστηριακών, κρίνεται αναγκαία η μονοετής ενοικίασις τοιούτου κτήματος, αύτη θέλει ενεργείσθαι του λοιπού δια τακτικής δημοπρασίας, όπως και η πολυετής, απαγορευομένης εις τα μοναστηριακά συμβούλια της δι’ ιδιαιτέρας συμφωνίας διαθέσεως παντός μοναστηριακού κτήματος. Εξαίρεσις του μέτρου τούτου δύναται να γίνη, μόνον όταν το ετήσιον εισόδημα των τριών προλαβόντων ετών του μοναστηριακού κτήματος δεν υπερβαίνει τας δραχ. διακοσίας και όταν το κτήμα τούτο υπάρχη μεμονωμένον και δεν γειτνιάζη με έτερον κτήμα της αυτής Μονής. Τα τοιαύτα κτήματα δύνανται τα μοναστηριακά συμβούλια να διαθέτωσι μονοετώς δι’ ιδιαιτέρας συμφωνίας, μόνον εν περιπτώσει καθ’ ην δεν ήθελε ζητηθή η ενοικίασις αυτών υπό πλειόνων του ενός ενοικιαστών, αλλά και τότε μετά προηγουμένην γνωμάτευσιν της εντοπίου διοικητικής Αρχής και έγκρισιν του Υπουργείου. Βλ. ήδη κατωτ. Π.Δ. 1/5 Μαρτ. 1932 