6. ΝΟΜΟΣ 5031 της 20/22 Ιουν. 1931 Περί επιδόματος οδοιπορικών εξόδων των ποινικών κλητήρων και περί δικαιωμάτων επιδόσεως ποινικών δικογράφων. Άρθρ.1.-1.«Από 1 Ιαν. 1952 τα κατ’ αποκοπήν καταβαλλόμενα έξοδα μετακινήσεως των Ποινικών Κλητήρων και εμμίσθων Κλητήρων ως ακολούθως: α)Των Ποινικών Κλητήρων των υπηρετούντων εις Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκην εις δραχ. 300.000 μηνιαίως. β)Των υπηρετούντων εις τας λοιπάς πόλεις εις δραχ. 150.000 μηνιαίως και γ)Των εμμίσθων Δικαστικών Κλητήρων εις δραχ. 100.000 μηνιαίως». Τα ως άνω ποσά καθωρίσθησαν δια της υπ’ αριθ. 10603 της 8/9 Ιαν. 1952 αποφάσεως των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών. 2.Τα δικαιώματα των ποινικών κλητήρων δι’ εκάστην επίδοσιν κλητηρίου ή κλήσεως ορίζονται εις δραχμάς (1.000) δι’ εκάστην δε επίδοσιν βουλευμάτων και ερήμην αποφάσεων εις δραχ. (1.300). Τα ως άνω ποσά καθωρίσθησαν δια της υπ’ αριθ. 10604 της 8/9 Ιαν. 1952 αποφάσεως των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών (κατωτ. αριθ. 16). Αύτη ετροποποιήθη, δια της υπ’ αριθ.160871/4253 της 12/18 Νοεμ. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 1211) ομοίας (έναρξις ισχύος από 1 Ιαν. 1975) και τα ανωτέρω εντός ( ) ποσά ωρίσθησαν εις 20 δραχ. δι’ εκάστην επίδοσιν κλητηρίου θεσπίσματος ή κλήσεως και εις 30 δραχ. δι’ εκάστην επίδοσιν βουλευμάτων ή ερήμην αποφάσεων. 6.Ζ.α.5-6 Έμμισθοι και Ποινικοί Δικαστικοί Επιμελητές 3.Τα δικαιώματα των εμμίσθων κλητήρων δι’ εκάστην επίδοσιν οιουδήποτε ποιν. δικογράφου ορίζονται εις δραχ. 10 δι’ έκαστον εμφανιζόμενον εν τη κλήσει μάρτυρα ή κατηγορούμενον. Τα δικαιώματα καθωρίσθησαν ως άνω δια του Α.Ν. 383/1945 (κατωτ. αρ. 13). 4.Καταργείται η τελευταία περίοδος της πρώτης παραγράφου του άρθρ. 7 Ν.Δ/τος της 19/30 Νοεμ. 1925 περί Ποινικών Κλητήρων (ανωτ. αριθ. 4), η αφορώσα δικαίωμα δωρεάν ταξειδίου των ποιν. κλητήρων δια των τροχιοδρόμων και σιδηροδρόμων. Άρθρ.2.-(Αναφέρεται εις το δυνάμει του άρθρ. 11 του καταργηθέντος Ν.Δ. της 19/25 Νοεμ. 1925, ως τούτο είχε τροποποιηθή υπό του άρθρ. 1 αριθ. 5 του ν. 4679/1930 (6.Ζβ.3α) επιβληθέν ένσημον). 