1. ΝΟΜΟΣ 6364 της 29/31 Οκτ. 1934 Περί ιδρύσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος. Άρθρ.1.-1.Ιδρύεται Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου υπό την επωνυμίαν «Ταμείον Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος», εδρεύον εν Αθήναις και υπαγόμενον υπό την εποπτείαν του Υπουργείου (Εθνικής Οικονομίας) (Διεύθυνσις Εργασίας και Κοινωνικής Προνοίας). Αι αρμοδιότητες της ανωτέρω Διευθύνσεως υπήχθησαν εις το Υπουργείον Εργασίας δια του Β.Δ. 6/8 Νοεμ. 1935 περί αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Εργασίας (τόμ. 15 σελ. 7). Εις τας εφεξής διατάξεις αναφέρεται το Υπουργείον Εργασίας αντί του Υπ. Εθν. Οικονομίας. 2.Σκοπός του Ταμείου τούτου είναι η ασφάλισις των Επαγγελματιών και Βιοτεχνών εναντίον του κινδύνου της ανικανότητος προς εργασίαν λόγω σωματικής παθήσεως ή πνευματικής βλάβης, του γήρατος και του θανάτου. Δια Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του επί της Εργασίας Υπουργού, μετά γνώμην του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου, δύναται να καθιερωθή παρά του Ταμείου τούτου η οργάνωσις της ασφαλίσεως της ασθενείας. 2.Εις την κατά την προηγουμένην παράγραφον υποχρεωτικήν ασφάλισιν υπάγονται και τα μέλη των κατωτέρω εταιρειών των οποίων το αντικείμενον συνιστά επάγγελμα δια το οποίον τα ασκούντα τούτο πρόσωπα υπάγονται εις την ασφάλισιν του Τ.Ε.Β.Ε.: α)των προσωπικών εταιρειών (ομορρύθμων, ετερορύθμων), Άρθρ. 2.-«1.Εις το Ταμείον ασφαλίζονται υποχρεωτικών πάντες οι άνω των 18 ετών, επαγγελματίαι και βιοτέχναι οι διατηρούντες επαγγελματικήν ή βιοτεχνικήν στέγην. Ως επαγγελματική ή βιοτεχνική στέγη νοείται κατά τον παρόντα νόμον και η οικία ή οιοσδήποτε χώρος, ένθα ασκείται επάγγελμα ή βιοτεχνία. β)των εταιρειών Περιωρισμένης Ευθύνης και γ)επί Ανωνύμων Εταιρειών, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου  εφ’ όσον ταύτα είναι μέτοχοι κατά ποσοστόν 5%, τουλάχιστον. Τυχόν απόληψις αποδοχών εκ της Προσωπικής Εταιρείας ή της Εταιρείας Περιωρισμένης Ευθύνης ή της Ανωνύμου τοιαύτης των εις τα προηγούμενα εδάφια αναφερομένων προσώπων, δεν αποτελεί λόγον εξαιρέσεως εκ της υποχρεωτικής εις το Ταμείον ασφαλίσεως. 3.Κατ’ εξαίρεσιν πρόσωπα περί ων αι περιπτ. β΄ και γ΄ της προηγουμένης παραγράφου ως και τα ετερόρρυθμα μέλη των Ετερορρύθμων Εταιρειών, τα υπαγόμενα το πρώτον εις την υποχρεωτικήν ασφάλισιν του Τ.Ε.Β.Ε., εξαιρούνται της παρ’ αυτώ ασφαλίσεως, εφ’ όσον κατά την ισχύν του παρόντος έχουν υπερβή το 55ον έτος της ηλικίας των. Τα πρόσωπα ταύτα δύνανται να υπαχθώσι προαιρετικώς εις την ασφάλισιν του Ταμείου, δι’ αιτήσεώς των υποβαλλομένης εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δύο ετών από της ισχύος του παρόντος». Το άρθρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το  (Αντί για τη σελ. 167(β) Σελ. 167(γ) Τεύχος 1322 Σελ. 31 Καταστατικές διατάξεις Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.α.1 άρθρ. 1 Νόμ. 1027/1980 (ΦΕΚ Α΄ 49) (κατωτ. αριθ. 23). Άρθρ.3.-(Αντικατεστάθη δια του άρθρ. 6 της κατωτέρω υπ’ αριθ. 22695/1938 υπουργ. αποφάσεως). Άρθρ.4.-1.Οι πόροι του Ταμείου απαρτίζονται: α)Εξ ατομικής εισφοράς την ησφαλισμένων εκ δραχ. (360) ετησίως. Βλ. αναπροσαρμογήν των εισφορών κατωτέρω  εν   άρθρ.  15  Κανονισμού  περί   τρόπου υπαγωγής εις την ασφάλισιν και εισπράξεως εισφορών. Το καταστατικόν του Ταμείου δύναται να καθιερώση και άλλας κλάσεις ατομικών εισφορών των ησφαλισμένων και να ορίση τα της προαιρετικής κατατάξεως εις αυτάς των ησφαλισμένων και τας αντιστοίχους αυτών υποχρεώσεις και δικαιώματα. β)Εξ εφ’ άπαξ εισφοράς (100) δραχμών, καταβαλλομένης υπό του ησφαλισμένου άμα τη εγγραφή του εις το Ταμείον. Η ανωτέρω εισφορά (Δικαίωμα Εγγραφής) ωρίσθη εις δραχ. 50 δια της υπ’ αριθ. 66103/ 1950 αποφάσεως Υπ. Εργασίας. γ)Εξ εισφοράς (δραχ. 1.000) των εγγάμων ησφαλισμένων. Εις την εισφοράν ταύτην υποχρεούνται τόσον οι ήδη υπάρχοντες ησφαλισμένοι, όσον και οι εις το μέλλον καθιστάμενοι τοιούτοι. Ήδη δυνάμει της υπ’ αριθ. 66103/1950 αποφάσεως Υπ. Εργασίας εισπράττεται «Εισφορά λόγω γάμου» ίση προς το τριπλάσιον της ασφαλιστικής εισφοράς. δ)Εκ τη υπό του άρθρ. 20 του Νόμ. 5117 προβλεπομένης εφ’ άπαξ εισφοράς, καταβαλλομένης υπό των επαγγελματιών και βιοτεχνών των λαμβανόντων το πρώτον άδειαν ασκήσεως επαγγέλματος. Δεν εξεδόθη σχετικόν διάταγμα. ε)Εκ του ποσοστού 10% επί του ποσού της επιβαλλομένης εις πάντα επαγγελματίαν ή βιοτέχνην χρηματικής ποινής ή προστίμου παρ’ οιουδήποτε των εν Ελλάδι Ποινικών Δικαστηρίων (Πταισματοδικείων, Πλημμελειοδικείων και Αισχροδικείων) δια παραβάσεις των Νόμων περί εργασίας, καθαριότητος και αισχροκερδείας. Βλ. και άρθρ. 18 Κανονισμού εισπράξεως εισφορών. ς)Εκ τέλους επί των μισθωτηρίων συμβολαίων επαγγελματικών και βιοτεχνικών καταστημάτων, βαρύνοντος τον μισθωτήν επαγγελματίαν ή βιοτέχνην. Δεν εξεδόθη σχετικόν διάταγμα. Σελ. 168(γ) Τεύχος 1322 Σελ. 32 ζ)Εκ προσθέτου τέλους επί των εκδιδομένων εν Ελλάδι γραμματίων, εις διαταγήν και συναλλαγματικών εκ δραχ. 1 επί αξίας αυτών μέχρι δραχ. 4.000, δραχ. 2 μέχρι δραχ. 10.000, δραχ. 3 μέχρι δραχ. 20.000, 4 μέχρι δραχ. 40.000 και δραχ. 5 άνω των 40.000 δραχμών. Το τέλος τούτο εισπράττεται δι’ επικολλήσεως επαγγελματοσήμου παρά του εκδότου συναλλαγματικής εις βάρος του αποδέκτου ή παρά του εκδότου γραμματίου εις διαταγήν ή υπό των κομιστών εις βάρος του αποδέκτου της συναλλαγματικής ή εκδότου γραμματίου εις διαταγήν. Η ισχύς των εκ των συναλλαγματικών και γραμματίων εις διαταγήν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δεν θίγεται εκ της μη τηρήσεως της διατάξεως ταύτης. Η άσκησις όμως των εκ των συναλλαγματικών ή γραμματίων εις διαταγήν δικαιωμάτων αναστέλλεται μέχρι της επικολλήσεως του αναλόγου επαγγελματοσήμου, ήτις δύναται να γίνη και μετά την προσαγωγήν των συναλλαγματικών ή γραμματίων εις διαταγήν ενώπιον δικαστηρίων προς της εκδόσεως αποφάσεως αυτών. Τα κατά παράβασιν της ως άνω διατάξεως εκδοθέντα γραμμάτια ή συναλλαγματικαί είναι εξ υπαρχής έγκυρα. Το εδάφ. ζ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του Α.Ν. 1938/1939. η)Τέλος εκ δραχ. 100 επί υποβαλλομένων υπό των επαγγελματιών και βιοτεχνών αιτήσεων πτωχεύσεων, εισπραττόμενον δι’ επικολλήσεως επαγγελματοσήμου τη μερίμνη και ευθύνη του γραμματέως των Πρωτοδικών, της αιτήσεως ούσης άλλως απαραδέκτου. Βλ. και άρθρ. 19 του κατωτέρω Κανονισμού εισπράξεων. 39.Δ.α.1 Καταστατικές διατάξεις Τ.Ε.Β.Ε. θ)Εκ προσθέτου ποσοστού επί των καταβαλλομένων ασφαλίστρων πυρός δια τα επαγγελματικά και τα βιοτεχνικά καταστήματα εις βάρος του ασφαλιζομένου δι’ επικολλήσεως εις το ασφαλιστήριον συμβόλαιον επαγγελματικού ενσήμου, άνευ του οποίου το συμβόλαιο πυρασφαλείας είναι άκυρον. ι)Εκ ποσοστού επί του ποσού των καταβαλλομένων αποζημιώσεων εξ ατυχημάτων πυρός των επαγγελματικών και βιοτεχνικών καταστημάτων, εις βάρος του υπέρ ου η ασφάλισις. Δεν ωρίσθη το ποσοστόν των εδάφ. θ΄ και ι΄.  (ια) Εκ ποσοστού 5% των ετησίων ακαθαρίστων εσόδων παντός επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου ή Τμήματος Επαγγελματικού ή Βιοτεχνικού των Εμπορικών Επιμελητηρίων ως και Περιφερειακών τοιούτων.) Βλ. και άρθρ. 20 του κατωτέρω Κανονισμού εισπράξεων. Η ανωτέρω εισφορά κατηργήθη αναδρομικώς δια του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 867/1971 (ΦΕΚ Α΄ 79) βλ. τόμ. 14 σελ. 82,20. ιβ)Εκ των περιουσιών των διαλυομένων Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Οργανώσεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου. ιγ)(Προστεθέν δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 643/1941, κυρωθέντος δια της υπ’ αριθ. 324/1946 πράξεως Υπουργ. Συμβουλίου, αφεώρα πόρον εκ ποσοστού 2% επί των τιμολογίων. Κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 843/1948). Εν περιπτώσει καθυστερήσεως των ατομικών εισφορών των ησφαλισμένων αυτού εισπράττονται κατά τας περί εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων διατάξεις. Άρθρ.5.-1.Τα του τρόπου διοικήσεως εν γένει του Ταμείου (λειτουργία Δ.Σ., προσωπικόν κ.λ.π.) και αι δαπάναι αυτής, ο τρόπος τοποθετήσεως και διαχειρίσεως εν γένει των κεφαλαίων, τα της εισπράξεως αυτών και τα περί επαγγελματοσήμου, ο κύκλος των δικαιουμένων εις παροχάς προσώπων, η έκτασις των χορηγητέων υπό του Ταμείου παροχών, αι προϋποθέσεις και ο τρόπος απονομής αυτών, ο τρόπος του ελέγχου της διαχειρίσεως ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια, αναγκαία δια την εκπλήρωσιν του σκοπού του ΤΕΒΕ και την κανονικήν λειτουργίαν αυτού, κανονισθήσονται δια Δ/των, προκαλουμένων παρά του Υπουργού της Εργασίας, μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου. Αι διατάξεις των άρθρ. 7, 8, 9 και 10 του Νόμ. 2868/22 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 110/22) ως και αι ευεργεταικαί διατάξεις και φορολογικαί απαλλαγαί, αι τεθεσπισμέναι, και ισχύουσαι εκάστοτε υπέρ των ησφαλισμένων μισθωτών ή υπέρ των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως εφαρμόζονται και επί του Ταμείου τούτου. 