25. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 486 της 13/13 Αυγ. 1943 Περί προηγουμένης εγκρίσεως των διορισμών και μετατάξεων του προσωπικού των Σ.Ε.Κ. και περί επεκτάσεως των άρθρ. 41, 42 παρ. 1, 120, 121, 122 και 123 του Γενικού Κανονισμού των Ατμηλάτων Σιδηροδρόμων και εις το προσωπικόν της Εσωτερικής υπηρεσίας των Σ.Ε.Κ. Εκυρώθη υπό της υπ’ αριθ. 300/1946 Πράξεως Υπουργικού Συμβουλίου ως ετροποποιήθη υπό του νόμ. 1933. Άρθρ.1.-«1.Δια πάσαν πρόσληψιν τακτικού ή εκτάκτου προσωπικού εν τη Εσωτερική Υπηρεσία των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους απαιτείται πλην των κατά την εκάστοτε κειμένην νομοθεσίαν καθοριζομένων διατυπώσεων και προηγουμένη έγκρισις του Υπουργού της Συγκοινωνίας άνευ της οποίας η πρόσληψις αύτη είναι αυτοδικαίως άκυρος. 2.Δια τας μέχρι εξ μηνών ανανεώσεις συμβάσεων δεν απαιτείται η υπό της προηγουμένης παραγράφου του παρόντος άρθρου προβλεπομένη έγκρισις εκτός αν άλλως ήθελεν ορίσει ο Υπουργός της Συγκοινωνίας». Το άρθρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 1 νόμ. 1933/1944. Άρθρ.2.-Ομοίως δια την συμφώνως προς τας διατάξεις του Γ.Κ.Π.Ε.Υ. μετάθεσιν προσωπικού της Εξωτερικής Υπηρεσίας των Σ.Ε.Κ. εις την Εσωτερικήν τοιαύτην, απαιτείται προηγουμένη έγγραφος έγκρισις του Υπουργού της Συγκοινωνίας. Άρθρ.3.-«1.Προαγωγή από βαθμού εις βαθμόν εν τη Εσωτερική Υπηρεσία των Σιδ/μων του Ελληνικού Κράτους πραγματοποιείται υποχρεωτικώς άμα ως κενωθή αντίστοιχος θέσις, διενεργείται δε βάσει των οριστικών πινάκων αρχαιότητος του προσωπικού τούτου των καταρτιζομένων κατά τας διατάξεις του Δ/τος της 16 Απρ. 1934 «περί Κανονισμού δια την γνωμάτευσιν υπό του Συμβουλίου Προσωπικού των Σ.Ε.Κ. επί προαγωγών και μεταθέσεων». 2.Οι προαγόμενοι προς πλήρωσιν κενών οργανικών θέσεων κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος Νόμου λογίζονται προαχθέντες αφ’ ης συνεπεία κενώσεως θέσεως απέκτησαν το δικαίωμα προαγωγής κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου του παρόντος άρθρου δι’ απάσας τας συνεπείας πλην της απολήψεως αποδοχών αρχομένης αφ’ ης συντελεσθή η προαγωγή». Το άρθρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 2 νόμ. 1933/1944. Άρθρ.4-6.(Κατηργήθησαν δια του άρθρου 3 νόμ. 1933/1944). Άρθρ.7.-(Ερμηνεύεται η παρ. β΄του άρθρ. 22 του Ν.Δ. 4/4 Σεπτ. 1935). 