2.ΦΛΟΥΟΞΕΤΙΝΗ Ν-Μέθυλο-3-(π-τριφθορομεθυλοφαινοξυ)-3-φαινυλοπροπυλαμίνη FLUOXETINE N-METHYL-3- (P-TRIFLUOROMETHYLPHENOXY)-3-PHENYLPROPYLAMINE» Με την παρ. 1 της Υ6β/12312/8-23 Ιαν. 1997 (ΦΕΚ Β΄ 33) απόφασης Υπουργών Υγείας, Πρόνοιας και Δικαιοσύνης τροποποιήθηκε η άνω με αριθμ. Υ6β/οικ. 11208/1996 απόφαση και ορίσθηκαν τα εξής: Α.Η κάτωθι ουσία εξαιρείται της κατάταξης στον πίνακα Δ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87 και παραμένει εκτός πινάκων κατάταξης του Νόμ. 1729/87. ΦΛΟΥΟΞΕΤΙΝΗ Ν-Μεθυλο-3-(Π-τριφθορομεθυλοφαινοξυ)-3φαινυλοπροπυλαμινη FLUOXETINE N-METHYL-3-(PTRIFLUOROMETHYLPHENOXY)-3PHENYLPROPYLAMINE Β.Η κάτωθι ουσία εξαιρείται της κατάταξης στον πίνακα Γ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87 και κατατάσσεται στον πίνακα Δ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87. ΦΕΝΦΛΟΥΡΑΜΙΝΗ Ν-Αιθυλο-α-μεθυλο-3-(τριφθορομεθυλο)φαιναιθυλαμινη FENFLURAMINE N-ETHYL-a-METHYL-3(TRIFLUOROMETHYL)PHENETHYLAMIN E Γ.Η κάτωθι ουσία εξαιρείται της κατάταξης στον πίνακα Γ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87 και παραμένει εκτός πινάκων κατάταξης του Νόμ. 1729/87. ΦΑΙΝΥΛΠΡΟΠΑΝΟΛΑΜΙΝΗ α-(1-Αμινοαιθυλο) βενζυλική αλκοόλη DL-νορεφεδρίνη PHENYLPROPANOLAMINE a-(1-AMONOETHYL) BENZYL ALCOHOL DL-NOREPHEDRINE Δ.Η κάτωθι ουσία εξαιρείται της κατάταξης εκ μεταφοράς από τον πίνακα Δ΄ στον πίνακα Γ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87 και παραμένει στον πίνακα Δ΄ του άρθρ. 4 παρ. 3 του Νόμ. 1729/87. ΦΘΟΡΟΝΙΤΡΑΖΕΠΑΜΗ 5-(ο-φθοροφαινυλο)-1,3-διυδρο-1-μεθυλο7νιτρο-2Η-1,4-βενζο-διαζεπιν-2-όνη FLUNITRAZEPAM 5-(O-FLUOROPHENYL)-1,3-DIHYDRO-1METHYL-7-NITRO-2H-1,4-BENZODIAZEPIN-2-ONE. 2.Κατατάσσουμε στον πίνακα Δ΄ του άρθρ. 4 παρ. 2 του Νόμ. 1729/87 και την εξής ουσία: ΔΕΝΞΦΕΝΦΛΟΥΡΑΜΙΝΗ (5)-Ν-αιθυλο-α-μεθυλο-3(τριφθορομέθυλο)φαιναιθυλαμίνη DEXFENFLURAMINE (5)-N-ETHYL-a-METHYL-3(TRIFLUOROMETHYL)PHENETHYLAMIN E Η παραγωγή, εισαγωγή, μεταφορά, αποθήκευση, προμήθεια των ουσιών του πίνακα Δ΄ καθώς και των έτοιμων φαρμακοτεχνικών προϊόντων και ιδιοσκευασμάτων που περιέχουν τις ουσίες αυτές, γίνεται από νομικά ή φυσικά πρόσωπα μετά από γνωμοδότηση της Επιτροπής Ναρκωτικών με ευθύνη του Ε.Ο.Φ., ο οποίος εκδίδει και τη σχετική άδεια. Η διάθεσή τους στα φαρμακεία, στις φαρμακαποθήκες 544 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 και στα θεραπευτήρια γίνεται με ευθύνη και υπό τον έλεγχο του Ε.Ο.Φ. Από το έτος 1997 και εφεξής οι υπαγωγές, εξαιρέσεις ή μεταφορές των αναφερομένων στον παρόντα πίνακα  Δ΄ουσιών θα παρατίθενται κατωτέρω με αύξοντα αριθμό και με χρονολογική σειρά εκδόσεώς τους. (Αντί για τη σελ.844,085) Σελ. 844,085(α) Τεύχος 1309 Σελ. 89 545 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών «4.(α) Οι ουσίες που περιλαμβάνονται στους κατωτέρω πίνακες αποτελούν πρόδρομες ουσίες παρασκευής ναρκωτικών : ΠΙΝΑΚΑΣ 1 ΟΥΣΙΑ                     Ονομασία ΣΟ                             (εφόσον διαφέρει) Κωδικός ΣΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 1 Εφεδρίνη 2939 40 10 Εργομετρίνη 2939 60 10 Εργοταμίνη 2939 60 30 Λυσεργικό οξύ 2939 60 50 1-φαίνυλο-2-προπανόνη Φαινυλακετόνη 2914 30 10 Ψευδοεφεδρύνη 2939 40 30 Ακετυλανθρανυλικό οξύ 2Ακεταμιδοβενζοϊκό οξύ 2924 29 50 3,4 Μεθυλενοδιοξυφαινυλοπροπαν-2-όνη 2932 90 77 Ισοσαφρόλη (CIS-TRANS) 2932 90 73 Πιπερονάλη 2932 90 75 Σαφρόλη 2932 90 71 Τα άλατα των ουσιών που περιλαμβάνονται στην παρούσα κατηγορία εφόσον υπάρχουν. ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2 Οξικός ανυδρίτης 2915 24 00 Ανθρανιλικό οξύ 2922 49 50 Φαινυλοξικό οξύ 2916 33 00 Πιπεριδίνη 2933 39 30 Τα άλατα των ουσιών που περιλαμβάνονται στην παρούσα, εφόσον υπάρχουν. ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 3 Ακετόνη 2914 11 00 Αιθυλαιθέρας Διαιθυλικός αιθέρας 2909 11 00 Μαιθυλαιθυλκετόνη (ΜΕΚ) Βουτανόνη 2914 12 00 Τολουόλη 2902 30 10/90 Υπερμαγγανικό κάλιο 2841 60 10 Θειϊκό οξύ 2807 00 10 Υδροχλωρικό οξύ Χλωρίδιο του Υδρογόνου 2806 10 00 Τα άλατα των ουσιών που περιλαμβάνονται στην παρούσα κατηγορία, εκτός από το θειϊκό οξύ και το υδροχλωρικό οξύ, εφόσον υπάρχουν. Η εισαγωγή, εξαγωγή, διαμετακόμιση, παραγωγή, παρασκευή, προμήθεια, αποθήκευση, κατοχή, πώληση, διάθεση και διανομή των ανωτέρω ουσιών, καθώς και τα απασχολούμενα με αυτές πρόσωπα ή επιχειρήσεις, υπόκεινται στον έλεγχο του Κράτους Ως αρμόδια Αρχή θεωρείται για το σκοπό αυτόν η τελωνειακή υπηρεσία με τη συνδρομή συναρμοδίων Αρχών    κατά     περίπτωση.   Για       τον πίνακα 1 του Ε.Ο.Φ., για δε τους πίνακες ΙΙ και  Σελ. 844,086(α) Τεύχος 1309 Σελ. 90 ΙΙΙ του Γενικού Χημείου του Κράτους όπου τούτο επιβάλλει η επιστήμη και η διοικητική πρακτική. Επί παραβάσεων επιβάλλονται οι ποινές οι προβλεπόμενες από τον Τελωνειακό Κώδικα. Η παρ. 4, προστέθηκε από το άρθρ. 9 του Νόμ. 2161/23 – 26 Ιουλ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. «5.Στους επιχειρηματίες που εμπίπτουν στην παρ. 2 του άρθρ. 1 της Ε.2200/600/8003/1.7.1994 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων «Ρύθμιση διαδικασιών παραγωγής μεταποίησης, εμπορίας και ελέγχου των προδρόμων ουσιών, παρασκευής ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών» (ΦΕΚ 547 Α΄/13.7.1994), οι οποίοι δεν τηρούν τις οριζόμενες στην παράγραφο αυτή υποχρεώσεις, επιβάλλεται πρόστιμο από διακόσιες χιλιάδες (200.000) μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) δραχμές. 6.Στους επιχειρηματίες που προβαίνουν ή συμμετέχουν σε εισαγωγή, εξαγωγή, διαμετακόμιση, μεταποίηση, παρασκευή, κατοχή ή εμπορία προδρόμων ουσιών της κατηγορίας 1 του Παραρτήματος του Κανονισμού (Ε.Ο.Κ.) 3769/1992, οι οποίοι δεν έχουν λάβει την έγκριση που προβλέπεται από την παρ. 3 του άρθρ. 1 της κοινής υπουργικής απόφασης της προηγούμενης παραγράφου, επιβάλλεται πρόστιμο από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) δραχμές μέχρι οκτακόσιες χιλιάδες (800.000) δραχμές. 7.Στους επιχειρηματίες που προβαίνουν ή συμμετέχουν σε εισαγωγή, εξαγωγή, διαμετακόμιση, μεταποίηση, παρασκευή, κατοχή ή εμπορία προδόμων ουσιών της κατηγορίας 2 ή εξαγωγή προδρόμων ουσιών της κατηγορίας 3 του Παραρτήματος του Κανονισμού (Ε.Ο.Κ.) 3769/1992, οι οποίοι δεν έχουν καταθέσει τα απαιτούμενα από την παρ. 4 της κοινής υπουργικής απόφασης της παρ. 5 του παρόντος Άρθρ.9.-1.Όποιος παρακινεί ή προκαλεί άλλον στην παράνομη χρήση ναρκωτικών ή διαφημίζει τη χρήση τους ή παρέχει πληροφορίες για την κατασκευή ή την προμήθειά τους με σκοπό τη διάδοσή τους ή προσφέρεται στην τέλεση των πράξεων της παρ. 1 του άρθρ. 5 του νόμου αυτού τιμωρείται, αν δεν προβλέπεται βαρύτερη ποινή από άλλη διάταξη, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή 100.000 μέχρι 20.000.000 δραχμές. 2.Αν ο δράστης τελεί τις πράξεις της παρ. 1 κατά σύστημα και με σκοπό το κέρδος γι’ αυτόν ή τρίτο, τιμωρείται με ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης. 3.Δε συνιστά άδικη πράξη η διατύπωση γνώμης ή επιστημονικής κρίσης σχετικά με τα ναρκωτικά, όταν γίνεται από δικαιολογημένο κοινωνικό ενδιαφέρον κατά την άσκηση δικαιώματος ή την εκπλήρωση καθήκοντος. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται, αν από τον τρόπο διατύπωσης ή τις περιστάσεις υπό τις οποίες έγινε η πράξη προκύπτει σκοπός πρόκλησης ή διαφήμισης. Οδήγηση μεταφορικών μέσων Άρθρ.10.-1.Με φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών και με χρηματική ποινή 10.000 μέχρι 10.000.000 δραχμ. καθώς και με στέρηση τουλάχιστο για 2 έτη της άδειας χορήγησης ή του οικείου διπλώματος ή του πτυχίου τιμωρείται όποιος οδηγεί ή κυβερνά οποιοδήποτε πλωτό, χερσαίο ή εναέριο μεταφορικό μέσο υπό την επίδραση ναρκωτικών. Αν από την πράξη αυτή προέκυψε κοινός κίνδυνος ζωής ανθρώπων, επιβάλλεται ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης. 2.Μετά την πάροδο διετίας ο καταδικασμένος μπορεί να υποβάλει αίτηση στις αρμόδιες αρχές για την επανάκτηση της άδειας με την προϋπόθεση ότι έχει υποστεί επιτυχώς τη θεραπεία αποτοξίνωσης. Τέλεση από αμέλεια Άρθρ.11.-Αν οι πράξεις των άρθρ. 5 παρ. 1, 6 και 7 παρ. 1 και 2 τελέστηκαν από αμέλεια επιβάλλεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή 50.000 μέχρι 10.000.000 δραχμ. Χρήστες ναρκωτικών ουσιών «Άρθρ.12.-1.Όποιος για δική του αποκλειστικά χρήση προμηθεύεται ή κατέχει με οποιονδήποτε τρόπο ναρκωτικά σε ποσότητα που αποδεδειγμένα εξυπηρετεί αποκλειστικά τις δικές του ανάγκες ή κάνει χρήση τους, ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για δική του αποκλειστική χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση. Η διαπίστωση της εξυπηρέτησης της αποκλειστικά δικής του ανάγκης για τη συγκεκριμένη ουσία, γίνεται με συνεκτίμηση του είδους, της ποσότητας και της καθαρότητας της ουσίας, καθώς και των διαγνωστικών στοιχείων των αναφερομένων στο άρθρ. 13 του παρόντος νόμου. Με αποφάσεις του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων μπορεί να προσδιορίζονται τα όρια ποσότητας της κάθε επί μέρους ναρκωτικής ουσίας, που θεωρείται ότι καλύπτει τις ανάγκες ενός χρήστη, έστω και τοξικομανούς, για ορισμένο χρόνο. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός βλαπτικότητας της κάθε ναρκωτικής ουσίας και ιδιαίτερα η κατηγορία, στην οποία ανήκει. 2.Αν ο υπαίτιος κάποιας από τις αξιόποινες πράξεις του εδάφ. α της προηγούμενης παραγράφου δεν έχει τιμωρηθεί προηγουμένως για έγκλημα του παρόντος νόμου, ούτε έχει κριθεί ως μη τιμωρητέος, σύμφωνα με την επόμενη παράγραφο του άρθρου αυτού και δηλώσει μετά την άσκηση της ποινικής δίωξης εναντίον του, ότι επιθυμεί την παρακολούθηση συμβουλευτικού θεραπευτικού προγράμματος, ο εισαγγελέας με αιτιολογημένη διάταξή του και έγκριση του εισαγγελέα εφετών, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο μπορεί να αναστείλει την πρόοδο της δίκης και να ορίσει το πρόγραμμα που οφείλει αυτός να παρακολουθήσει. Αν ο κατηγορούμενος υπαιτίως δεν παρακολουθεί καθόλου, ή παρακολουθεί πλημμελώς το πρόγραμμα ή τηρεί στάση ασυμβίβαστη με τη σωστή εκτέλεση του προγράμματος, και τούτο βεβαιωθεί με έγγραφο του διευθυντή του προγράμματος προς τον αρμόδιο ανακριτή ή εισαγγελέα, ή αν επακολουθήσει καταδίκη του για νέο έγκλημα προβλεπόμενο από τον παρόντα νόμο, το δικαστήριο ανακαλεί την περί αναστολής της δίκης απόφαση και δικάζεται κατ’ ουσίαν η υπόθεση. Αν ο υπαίτιος παρακολουθήσει με επιτυχία το θεραπευτικό πρόγραμμα, επί εξάμηνο τουλάχιστον, σύμφωνα με έγγραφη βεβαίωση του διευθυντή του προγράμματος στον αρμόδιο ανακριτή ή εισαγγελέα και σύμφωνη γνώμη περί αποθεραπείας, έπειτα από ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη και εργαστηριακή εξέταση ενός από τους φορείς του επόμενου άρθρου, παρ. 2, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο μπορεί να κρίνει το δράστη ατιμώρητο. 3.Βούλευμα ή απόφαση, ότι ο υπαίτιος δεν πρέπει να τιμωρηθεί, μπορεί να εκδοθεί και ο δράστης της παρ. 1 του παρόντος να κριθεί ατιμώρητος χωρίς να διαταχθεί προηγουμένως η από μέρους του παρακολούθηση θεραπευτικού προγράμματος, όταν το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο, εκτιμώντας τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες τελέσθηκε η πράξη και την προσωπικότητα του δράστη, κρίνει ότι η αξιόποινη πράξη ήταν τελείως συμπτωματική και δεν είναι πιθανό να επαναληφθεί αυτή ή κάποια άλλη του παρόντος νόμου. Σε κάθε περίπτωση το συμβούλιο ή το δικαστήριο μπορεί να επιβάλλει στον κρινόμενο ατιμώρητο δράστη έναν ή περισσότερους όρους του άρθρ.100 Α παρ. 2 του Π.Κ.. Το 549 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών ως άνω βούλευμα ή η απόφαση υπόκεινται σε έφεση και σε αναίρεση». Το   άρθρ.   12    αντικαταστάθηκε    ως   άνω΄από το άρθρ. 14 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. «4.Ο υπαίτιος των πράξεων της παρ. 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών, αν από τη μικροποσότητα ναρκωτικών που έχει προμηθευτεί για τις προσωπικές του ανάγκες, διαθέτει σε άλλον μικρή ποσότητα για τη δική του αποκλειστική χρήση. Η ποινή αυτή μπορεί να μετατρέπεται σε χρηματική και να  αναστέλλεται    σύμφωνα  με τον    (Αντί για τη σελ.844,11(γ) Σελ. 844,11(δ) Τεύχος 1309 Σελ. 93 550 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 Ποινικό Κώδικα. Αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση από την προβλεπόμενη στο άρθρ. 6 ή επιβαρυντική   περίσταση του   άρθρ. 8   του νόμου, επιβάλλεται πρόσκαιρη κάθειρξη και χρηματική ποινή 800.000 δραχμ. έως 120.000.000 δραχμ.. Το μέγεθος της μικρής ποσότητας ναρκωτικής ουσίας μπορεί να προσδιορίζεται με την απόφαση της παρ. 1 του άρθρου αυτού». Η παρ. 4 προστέθηκε από την παρ. 1 του άρθρ. 9 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 87. Χρήστες ναρκωτικών ουσιών που υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση «Άρθρ.13.-1.Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορούν να την αποβάλλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση κατά τους όρους του νόμου αυτού. 2.Η συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων της προηγούμενης παραγράφου στο πρόσωπο κατηγορούμενου ή κατάδικου διαπιστώνεται από το δικαστήριο. Για το σκοπό αυτό το δικαστήριο μπορεί να διατάξεις ψυχιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη και εργαστηριακή εξέταση, προκειμένου να καθοριστεί αν πράγματι υπάρχει εξάρτηση, καθώς και το είδος και η έκταση αυτής κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στην παρ. 3. Η πραγματογνωμοσύνη διεξάγεται από τα ειδικά δημόσια κέντρα απεξάρτησης, από τις ψυχιατρικές κλινικές και τα Εργαστήρια Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των Α.Ε.Ι. της Χώρας, τις Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες, εφόσον διαθέτουν ειδικά Εργαστήρια ή από τα νομαρχιακά ή περιφερειακά νοσοκομεία, που έχουν τη δυνατότητα να διεξαγάγουν τέτοια πραγματογνωμοσύνη με αντίστοιχες κλινικές και εργαστήρια. Πίνακας με τις υπηρεσίες που πληρούν τις προϋποθέσεις για την πραγματογνωμοσύνη διαβιβάζεται ανά έτος στον αρμόδιο εισαγγελέα με ευθύνη των  υπουργείων που τις εποπτεύουν. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται η ανάθεση πραγματογνωμοσύνης σε 3 πραγματογνώμονες γιατρούς, από τους οποίους ο ένας τουλάχιστον ψυχίατρος κατά προτίμηση κρατικούς λειτουργούς ή διορισμένους πραγματογνώμονες στον Πίνακα Πραγματογνωμόνων κατ’ άρθρ. 185 του Κ.Π.Δ.. Η πραγματογνωμοσύνη διεξάγεται σύμφωνα με τις διατυπώσεις που ορίζει κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Δικαιοσύνης. 3.Ο ενεργών την προανάκριση ή κυρία ανάκριση διατάσσει υποχρεωτικά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, εάν υποβληθεί ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι είναι τοξικομανής εντός 24 ωρών από τη σύλληψή του ή κατά  την αρχική απολογία του, ο οποίος καταχωρείται στην έκθεση σύλληψης, εξέτασης ή απολογίας. Η πραγματογνωμοσύνη διατάσσεται το αργότερο εντός 24 ωρών από τη σύλληψη ή την αρχική απολογία του δράστη. Οι πραγματογνώμονες εξετάζουν τον κατηγορούμενο αμέσως μόλις τους  Σελ. 844,12(δ) Τεύχος 1309 Σελ. 94 γνωστοποιηθεί η σχετική παραγγελία και σε κάθε περίπτωση το αργότερο εντός 48 ωρών συντάσσουν δε και υποβάλλουν την έκθεσή τους όσο το δυνατόν ταχύτερα. Αν  οι πραγματογνώμονες αποφανθούν ότι υπάρχει εξάρτηση, πρέπει να καθορίσουν και το είδος της (σωματική ή ψυχική) κι αν είναι δυνατόν το βαθμό της, το συνήθως χρησιμοποιούμενο ναρκωτικό (εξαρτησιογόνο), την ημερήσια δόση, την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή και αν τους ζητείται ειδικώς με την παραγγελία, την επίδραση της εξάρτησης στον καταλογισμό. «4.Δράστης, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, αν είναι υπαίτιος τελέσεως: α.της πράξεως του άρθρ. 12 παρ. 1 παραμένει ατιμώρητος και εφαρμόζονται σ’ αυτόν οι διατάξεις του άρθρ. 14 του παρόντος νόμου. β.των πράξεων του άρθρ. 5 παρ. 1 περίπτ. β΄, στ΄, ζ΄, η΄, ι΄ και ιβ΄ του παρόντος νόμου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή 200.000 δραχμών έως 5.000.000 δραχμών.«και αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρ. 6 ή επιβαρυντική περίσταση του άρθρ. 8, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή 300.000 δραχμών έως 50.000.000 δραχμών». Η μέσα σε « » φράση στο τέλος της περίπτ. β΄ προστέθηκε από την περίπτ. α΄ της παρ. 15 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄ 67), τόμ. 8 σελ. 84,267. 551 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών γ. των πράξεων των άρθρ. 5 παρ. 1 περίπτ. α΄, γ΄, δ΄, ε΄, θ΄, ια΄, ιγ΄, η 7 του παρόντος νόμου, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή 200.000 δραχμών έως 10.000.000 δραχμών και, αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρ. 6 ή επιβαρυντική περίσταση του άρθρ. 8, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη και χρηματική ποινή 500.000 δραχμών έως 100.000.000 δραχμών. Το άρθρ. 13, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 15 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69, η δε παρ. 4, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το εδάφ. β΄ της παρ. 2 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2408/1996, τόμ. 8, σελ. 84,255. Σύμφωνα με την παρ. γ΄, άρθρ. 4 του ίδιου Νόμ. 2408/96, ορίστηκε ότι : Κρατούμενοι που έχουν καταδικασθεί και εκτίουν κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου ποινές για πράξεις που εμπίπτουν στην περίπτ. β΄ της παρ. 4 του άρθρ. 13 του Νόμ. 1729/1987, όπως αυτή τροποποιείται με το προηγούμενο εδάφ. β΄ του παρόντος άρθρ. 4, απολύονται, ανεξάρτητα από τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρ. 105 και 106 του Ποινικού Κώδικα, μόλις εκτίσουν με οποιονδήποτε τρόπο πέντε έτη από την ποινή τους. Στον απολυόμενο επιβάλλεται η υποχρέωση να παρακολουθήσει συμβουλευτικό πρόγραμμα για αποτοξίνωση σε συμβουλευτικό σταθμό που λειτουργεί νόμιμα και να προσαγάγει βεβαίωση του διευθυντή του προγράμματος αυτού προς τον εισαγγελέα του τόπου έκτισης της ποινής. Αν η βεβαίωση δεν προσαχθεί στο χρόνο που ορίσθηκε ή είναι αρνητική ή αναφέρει πλημμελή παρακολούθηση, ο εισαγγελέας εισάγει την υπόθεση στο συμβούλιο πλημμελειοδικών του τόπου της έκτισης της ποινής για την ανάκληση της απόλυσης. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται τα άρθρ. 107 επ. του Ποιν. Κώδικα. «5.Των ευεργετικών διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου και των περιπτ. α΄, ε΄ και ι΄ της παρ. 1 του άρθρ. 21 του Νόμ. 2331/1995 απολαμβάνουν, εκτός από εκείνους που θα ακολουθήσουν εγκεκριμένο θεραπευτικό πρόγραμμα της ημεδαπής και όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών με την έννοια της παρ. 1 του παρόντος άρθρου αλλά αποδεδειγμένα την απέκτησαν και την απέβαλαν, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α)Η απόκτηση της έξης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών σε χρόνο προγενέστερο της πράξης πρέπει να αποδεικνύεται κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο από εργαστηριακές εξετάσεις, εκθέσεις ή βεβαιώσεις προερχόμενες από επιστημονικό διευθυντή δημόσιου νοσοκομείου της ημεδαπής ή χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή αναγνωρισμένων από τις αρμόδιες αρχές, θεραπευτικών προγραμμάτων της ημεδαπής ή χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και β)Η εντελής απεξάρτηση να αποδεικνύεται με βεβαίωση αναγνωρισμένης κατά νόμο θεραπευτικής κοινότητας που λειτουργεί νομότυπα στα πλαίσια των θεραπευτικών προγραμμάτων του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας. Η βεβαίωση θα δίδεται μετά από προηγούμενη παρακολούθηση εγκεκριμένου κατά νόμο θεραπευτικού προγράμματος σωματικής και ψυχικής απεξάρτησης για διάστημα έξι (6) τουλάχιστον μηνών. Σε περίπτωση που δεν προσκομιστεί αυτή η βεβαίωση αλλά αποδέχεται ο κατηγορούμενος την εισαγωγή του, διατάσσεται υποχρεωτικά από το δικαστήριο η εισαγωγή του αιτουμένου την εφαρμογή των ευεργετικών διατάξεων, σε θεραπευτική κοινότητα του προηγούμενου εδαφίου. Απαιτείται επίσης να προσκομιστεί πιστοποιητικό ότι ο κατηγορούμενος δεν διώκεται για αξιόποινες πράξεις που τυχόν διέπραξε στο διάστημα της επικαλούμενης θεραπείας μέχρι την εκδίκαση του αδικήματος με αφορμή το οποίο ζητεί την εφαρμογή των ευεργετικών διατάξεων που έχουν σχέση με τα ναρκωτικά και την εξασφάλιση μέσων για την προμήθειά τους». Η παρ. 5 προστέθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 9 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 87. Ειδική μεταχείριση χρηστών «Άρθρ.14.-1.Αν καταδικασθεί για οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη, δράστης, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρ. 13 παρ. 1, το δικαστήριο μπορεί με την καταδικαστική απόφαση να διατάξει την εισαγωγή του προς σωματική απεξάρτηση, σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα ή Ειδικό Τμήμα Καταστήματος κράτησης. Αν η ανάγκη για τη σωματική αυτή απεξάρτηση προκύψει κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η εισαγωγή διατάσσεται από τον ανακριτή, μετά σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, σε κατάλληλο Θεραπευτικό Ίδρυμα ή Κατάστημα. Εάν ο παραπάνω δράστης δηλώσει ότι επιθυμεί να παρακολουθήσει θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης, μπορεί το δικαστήριο με την καταδικαστική απόφαση να διατάξει την έκτιση μέρους της ποινής σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα ή Ειδικό Τμήμα Καταστήματος Κράτησης, στο οποίο ο δράστης εισάγεται για ψυχική απεξάρτηση μέχρις αποθεραπείας του. Την εισαγωγή του δράστη σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα ή Ειδικό Τμήμα Καταστήματος κράτησης μπορεί να διατάξει και ο ανακριτής με σύμφωνη γνώμη του Εισαγγελέα, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρ. 13 παρ. 1. Ο χρόνος παραμονής στο Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα ή στο Ειδικό Τμήμα του Καταστήματος Κράτησης υπολογίζεται ως χρόνος προσωρινής κράτησης ή σε περίπτωση καταδίκης σε ποινή κατά της ελευθερίας, ως χρόνος έκτισης της ποινής. 2.Ο καταδικασθείς σε ποινή φυλακίσεως που υποβάλλεται σε θεραπευτικό πρόγραμμα κατά την προηγούμενη παράγραφο, μπορεί με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών του τόπου της κρατήσεως μετά από γνώμη του επιστημονικού συμβουλίου του Ειδικού Θεραπευτικού Καταστήματος και σύμφωνη γνώμη ενός από τους φορείς του άρθρ. 13 παρ. 2, να απολυθεί υπό όρο και προ της συμπληρώσεως του απαιτούμενου κατά τα άρθρ.105 επ. του Π.Κ. χρόνου, εφόσον έχει  Αντί για τη σελ. 844,121) Σελ. 844,121(α) Τεύχος 1309 Σελ. 95 552 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 παρακολουθήσει με επιτυχία το πρόγραμμα απεξάρτησης. Το Συμβούλιο στην απόφασή του για υφ’ όρον απόλυση μπορεί να επιβάλλει στον απολυόμενο την υποχρέωση να εμφανίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα Απεξάρτησης και να υποβάλλεται σε βιοχημικές, τοξικολογικές ή άλλες εξετάσεις . Αν απ’ αυτές αποδειχθεί ότι επανήρχισε τη χρήση ναρκωτικών ή αν αρνείται ή παραλείπει να εξετάζεται, το Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα υποχρεούται να ειδοποιεί τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, οπότε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών η υφ’ όρον απόλυση ανακαλείται. 3.Αν το δικαστήριο κρίνει μη τιμωρητέο, κατά το άρθρου δικαιολογητικά για την καταχώρισή τους, επιβάλλεται πρόστιμο από τετρακόσιες χιλιάδες (400.000) δραχμές μέχρι οκτακόσιες χιλιάδες (800.000) δραχμές. 8.Στους επιχειρηματίες, οι οποίοι πωλούν ή διαθέτουν πρόδρομες ουσίες της κατηγορίας 1 του Παραρτήματος του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3769/1992 σε άλλους επιχειρηματίες οι οποίοι δεν κατέχουν την έγκριση της παρ. 3 του άρθρ. 1 της κοινής υπουργικής απόφασης της παρ. 5 του παρόντος άρθρου ή δεν εμπίπτουν στην παρ. 8 του άρθρ. 46 του νόμ. 2214/1994 (ΦΕΚ 75 Α΄), επιβάλλεται πρόστιμο από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) μέχρι ενάμιση εκατομμύριο (1.500.000) δραχμές.» Οι μέσα σε « » παρ. 5, 6, 7 και 8 προστέθηκαν  από το άρθρ. 8 Νόμ. 2443/29 Νοεμ.-3 Δεκ. 1996,( ΦΕΚ Α΄ 265), τόμ. 30 σελ. 202,301. 546 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 KΕΦΑΛΑΙΟ Β΄      ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Βασικά εγκλήματα «Άρθρ.5.-1.Με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών και με χρηματική ποινή 1.000.000 μέχρι 100.000.000 δραχμών τιμωρείται όποιος: α)εισάγει στην επικράτεια ή εξάγει από αυτή η διαμετακομίζει ναρκωτικά. β)Πωλεί, αγοράζει, προσφέρει, διαθέτει ή διανέμει σε τρίτους με οποιονδήποτε τρόπο, αποθηκεύει ή παρακαταθέτει ναρκωτικά ή μεσολαβεί σε κάποια από τις πράξεις αυτές. γ)Εισάγει ναρκωτικά ή διευκολύνει την εισαγωγή τους σε στρατόπεδα, αστυνομικά κρατητήρια, σωφρονιστικά καταστήματα, καταστήματα ανηλίκων κάθε κατηγορίας ή τόπους ομαδικής εργασίας ή διαβίωσης ή σε νοσηλευτικά ιδρύματα ή αναρρωτήρια. δ)Αναμιγνύει με οποιονδήποτε τρόπο ναρκωτικά σε τρόφιμα, ποτά ή άλλα είδη προορισμένα ή πρόσφορα να εισαχθούν στον ανθρώπινο οργανισμό. ε)Παρασκευάζει είδη του μονοπωλίου ναρκωτικών ή οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία ή παράνομα εισάγει, προμηθεύεται, παράγει, παρασκευάζει, πωλεί, διαθέτει, μεταφέρει, κατέχει ή διανέμει πρόδρομες ουσίες που αναφέρονται στους πίνακες Ι, ΙΙ, ΙΙΙ του άρθρ. 9 του παρόντος νόμου, ή όργανα ή σκεύη, γνωρίζοντας ότι χρησιμοποιούνται ή πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την παράνομη παραγωγή, καλλιέργεια ή παρασκευή ναρκωτικών ή εν γένει για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους για τους οποίους οι πρόδρομες αυτές ουσίες εισήχθησαν, εξήχθησαν, διακομίστηκαν ή μεταποιήθηκαν. στ)Καλλιεργεί ή συγκομίζει οποιοδήποτε φυτό του γένους της κάνναβης, το φυτό της μήκωνος της υπνοφόρου, οποιοδήποτε είδος φυτού του γένους ερυθρόξυλο, καθώς και οποιοδήποτε άλλο φυτό από το οποίο παράγονται ναρκωτικές ουσίες. ζ)Κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο είτε στο έδαφος της επικράτειας είτε παραπλέοντα ή διασχίζοντα την αιγιαλίτιδα ζώνη είτε ιπτάμενος στην ελληνικό εναέριο χώρο. η)Αποστέλλει ή παραλαμβάνει εν γνώσει του δέματα, δείγματα χωρίς εμπορική αξία ή επιστολές που περιέχουν οποιοδήποτε ναρκωτικό ή δίνει εντολή σε άλλον για όμοια αποστολή ή παραλαβή. θ)Διαθέτει σε άλλους οποιονδήποτε χώρο για χρήση ναρκωτικών ή διευθύνει κατάστημα στο οποίο γίνεται κατά σύστημα χρήση ναρκωτικών ή αποτελεί μέλος του προσωπικού τέτοιου καταστήματος και γνωρίζει τη χρήση αυτή. ι)Συντελεί με οποιονδήποτε τρόπο στη διάδοση της χρήσης των ναρκωτικών. ια)Νοθεύει ή πωλεί νοθευμένα είδη του μονοπωλίου ναρκωτικών. ιβ)Καταρτίζει πλαστή, νοθεύει ή χρησιμοποιεί πλαστή ή νοθευμένη ιατρική συνταγή χορήγησης ναρκωτικών ουσιών με σκοπό τη διακίνησή τους. ιγ)Οργανώνει, χρηματοδοτεί, κατευθύνει ή εποπτεύει με οποιονδήποτε τρόπο την τέλεση κάποιας από τις ανωτέρω αναφερόμενες πράξεις ή δίνει σχετικές οδηγίες ή εντολές. 2.Αν η πράξη έχει τελεστεί με περισσότερους τρόπους από τους προβλεπόμενους στην προηγούμενη παράγραφο, αφορά όμως την ίδια ποσότητα ναρκωτικών, στον υπαίτιο επιβάλλεται μία μόνο ποινή, κατά την επιμέτρηση της οποίας λαμβάνεται υπόψη η συνολική εγκληματική δράση του». Το άρθρ. 5., αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 13 παρ. 4 εδάφ. α΄ ή αθωώσει για έλλειψη καταλογισμού δράστη, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρ. 13 παρ. 1, μπορεί εφόσον ο δράστης το επιθυμεί, να διατάξει την εισαγωγή του σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα για σωματική απεξάρτηση. Αν μετά την σωματική απεξάρτηση ο δράστης δηλώσει ότι επιθυμεί να συνεχίσει τη θεραπεία για ψυχική απεξάρτηση, μπορεί να ακολουθήσει πρόγραμμα ψυχικής απεξάρτησης σε Ειδικό Θεραπευτικό Κατάστημα. 4.Αν ο δράστης πάσχει από ψυχική νόσο μπορεί μετά τη σωματική απεξάρτηση να μεταχθεί σε κρατικό ψυχιατρικό νοσοκομείο, εφαρμοζομένων αναλόγως των άρθρ. 69 και 70 του Π.Κ.. «5.Η καταδικαστική απόφαση αναγράφεται μόνο στα αντίγραφα που προορίζονται για δικαστική χρήση, στην περίπτωση κατά την οποία εκείνος που καταδικάστηκε έχει απολυθεί υπό όρους μετά από επιτυχή παρακολούθηση θεραπευτικού προ-γράμματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και του άρθρ. 26 του αυτού νόμου» Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 του άρθρ. 9 Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ.87. Το άρθρ. 14 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 16 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. Απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος Άρθρ.15.-1.Σε περίπτωση καταδίκης για παράβαση των άρθρ. 5, 6, 7, 8 και 9, το δικαστήριο δύναται να διατάσσει την απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος του δράστη για ένα μέχρι 5 έτη, εφ’ όσον κρίνει ότι η παράβαση έχει σχέση με το επάγγελμά του. Οι διατάξεις που προβλέπουν πειθαρχικές ή διοικητικές κυρώσεις δε θίγονται. 2.Η απαγόρευση της άσκησης του επαγγέλματος αρχίζει από τη λήξη της στερητικής της ελευθερίας ποινής. Αν εκτός από την ποινή έχει επιβληθεί και μέτρο ασφαλείας, η απαγόρευση αρχίζει από τη λήξη του μέτρου. Σελ. 844,122(α) Τεύχος 1309 Σελ. 96 3.Η απαγόρευση της άσκησης επαγγέλματος συνεπάγεται και την παύση της λειτουργίας του καταστήματος ή γραφείου, για ίσο χρονικό διάστημα, αν η άσκηση του επαγγέλματος αυτού προϋποθέτει την ύπαρξη και λειτουργία τους. 4.Για όσο χρόνο διαρκεί η απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος, εκείνος στον οποίο έχει επιβληθεί δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα αυτό ούτε προσωπικώς ούτε μέσω άλλου ή για λογαριασμό τρίτου. Σε περίπτωση παράβασης της απαγόρευσης αυτής ο υπαίτιος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ένα έτος και με χρηματική ποινή. Δημοσίευση καταδικαστικής απόφασης Άρθρ.16.-Σε περίπτωση καταδίκης για παραβάσεις των άρθρ. 5, 6, 7, 8 και 9, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη δημοσίευση ολόκληρης ή περίληψης της καταδικαστικής απόφασης, με δαπάνες του καταδικασμένου, σε μία ή περισσότερες εφημερίδες της πρωτεύουσας ή του τόπου τέλεσης της πράξης ή της κατοικίας του, μέσα σε 10 το πολύ ημέρες αφότου η απόφαση καταστεί αμετάκλητη. Περιορισμοί διαμονής Άρθρ.17.-1.Σε κάθε περίπτωση καταδίκης σε ποινή κάθειρξης για παράβαση του νόμου αυτού, το δικαστήριο, αν κρίνει ότι η διαμονή του καταδικασμένου σε ορισμένους τόπους θα είναι βλαπτική, είτε για τον ίδιο είτε για το κοινωνικό περιβάλλον, μπορεί να διατάξει την απαγόρευση της διαμονής του στους τόπους αυτούς για χρονικό διάστημα ενός μέχρι 5 ετών. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του άρθρ. 73 του Ποινικού Κώδικα. 2.Για αλλοδαπούς ενηλίκους ή ανηλίκους που καταδικάζονται για παράβαση του νόμου αυτού, το δικαστήριο διατάσσει την ισόβια απέλασή τους από τη χώρα, εκτός εάν συντρέχουν σπουδαίοι λόγοι, ιδίως οικογενειακοί, που δικαιολογούν την παραμονή στη χώρα, οπότε ισχύουν και γι’ αυτούς οι ρυθμίσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού. Για την εκτέλεση και τη διακοπή της απέλασης εφαρμόζεται το άρθρ. 74 του Ποινικού Κώδικα. 553 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών Ανήλικοι δράστες Άρθρ.18.-1.Σε ανήλικους που δεν έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους και τέλεσαν πράξεις προβλεπόμενες στο νόμο αυτόν, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρ. 121 έως 132 του Ποινικού Κώδικα, εφ’ όσον είναι ευμενέστερες γι’ αυτούς. 2.(Αντικαθίσταται το άρθρ. 123 του Ποιν. Κωδ., Τόμ. 8, σελ. 21 και 84,13). Δήμευση Άρθρ.19.-«1.Σε περίπτωση καταδίκης για παράβαση των άρθρ. 5 έως και 9 του παρόντος νόμου το δικαστήριο, με την επιφύλαξη του τελευταίου εδαφίου, διατάσσει τη δήμευση όλων των πραγμάτων τα οποία προήλθαν από την πράξη, του τμήματός τους, των κινητών και ακινήτων που αποκτήθηκαν με το τίμημα αυτό, καθώς και των μεταφορικών μέσων και όλων των αντικειμένων τα οποία χρησίμευαν ή προορίζονταν για την τέλεση της πράξης, είτε αυτά ανήκουν στον αυτουργό είτε σε οποιονδήποτε από τους συμμετόχους ή ακόμα και σε τρίτους που δεν συμμετείχαν στο έγκλημα, εφόσον γνώριζαν ότι τα αντικείμενα αυτά προορίζονταν για την τέλεση του εγκλήματος. Δήμευση μπορεί να διαταχθεί από το αρμόδιο Δικαστήριο κατ’ άρθρ. 76 Π.Κ. ακόμη και όταν για την πράξη που έχει τελεστεί δεν καταδικάσθηκε ορισμένο πρόσωπο. Κατά τα λοιπά ισχύουν οι ρυθμίσεις της Σύμβασης Ην. Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών (Νόμ. 1990/1991) και ιδία εκείνες του άρθρ. 5 αυτής αναφορικά με τη δήμευση περιουσιακών στοιχείων. Όσα από τα τεχνικά μέσα που δημεύονται με τελεσίδικη δικαστική απόφαση κρίνονται από τον Ο.ΚΑ.ΝΑ. ως άκρως απαραίτητα για την κάλυψη αναγκών των υπηρεσιών δίωξης ναρκωτικών αποδίδονται, κατά προτίμηση, στις υπηρεσίες που ενήργησαν την κατάσχεση ύστερα από αίτημά τους». Η παρ. 1, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 17 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. 2.Αν η πράξη της αποδοχής και διάθεσης προϊόντων εγκλήματος (άρθρ. 394 Π.Κ.), συνδέεται με παραβάσεις των άρθρ. 5, 6, 7, 8 και 9 του νόμου αυτού, τιμωρείται με την ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης και τα προϊόντα δημεύονται. 3.Στην περίπτωση του άρθρ. 10 το δικαστήριο, εκτιμώντας τη βαρύτητα της πράξης και ιδίως τη βλάβη˙ ή τον κίνδυνο που προκλήθηκε απ’ αυτήν, μπορεί να επιβάλει τη δήμευση του μεταφορικού μέσου που οδηγούσε ο δράστης, εκτός αν ο κύριος του μέσου δε γνώριζε ότι ο δράστης τελούσε υπό τις συνθήκες του άρθρ. 10. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Προανάκριση Άρθρ.20.-«1.Η αστυνόμευση για τη διαπίστωση των παραβάσεων του νόμου αυτού, ο σχετικός έλεγχος και η προανάκριση κατά τις διατάξεις των άρθρ. 34 και 243 του Κ.Π.Δ. ενεργούνται από υπαλλήλους της Ελληνικής Αστυνομίας, της Τελωνειακής Υπηρεσίας, του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και του Λιμενικού Σώματος κατά λόγο αρμοδιότητας. 2.Συνιστάται μικτό όργανο αποτελούμενο από υπαλλήλους των υπηρεσιών της παρ. 1 για την αξιοποίηση πληροφοριών και το συντονισμό της δράσης των αρμόδιων υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, της Τελωνειακής Υπηρεσίας, του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και του Λιμενικού Σώματος.» Οι μέσα σε « » παρ. 1 και 2 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 33 Νόμ. 2648/21-22 Οκτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 238), κατωτ. αριθ. 83. 3.Με π.δ/γμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Δημόσιας Τάξης, Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας, ρυθμίζονται οι αρμοδιότητες και κάθε άλλη λεπτομέρεια σχετικά με τη λειτουργία του οργάνου της παρ. 2. «4.Οι προανακριτικοί υπάλληλοι της Ελληνικής Αστυνομίας, της Τελωνειακής Υπηρεσίας, του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και του Λιμενικού Σώματος μπορούν να καλούν για εξέταση μάρτυρες και να παίρνουν απολογίες κατηγορουμένων για πράξεις του νόμου αυτού, ανεξάρτητα αν οι μάρτυρες ή οι κατηγορούμενοι είναι κάτοικοι της περιφέρειάς τους. Επίσης μπορούν να μεταβαίνουν για τη διεξαγωγή των παραπάνω προανακριτικών πράξεων και έξω από την περιφέρειά τους, εφόσον πρόκειται για χώρο εδαφικής αρμοδιότητας του Σώματος στο οποίο ανήκουν, ειδοποιώντας ταυτόχρονα τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου στον οποίο διεξάγεται η προανακριτική πράξη.» Η μέσα σε « » παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 33 Νόμ. 2648/21-22 Οκτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 238), κατωτ. αριθ.83.  5.Για τον έλεγχο προς διαπίστωση της απόκρυψης, κατοχής ή μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών, σε περίπτωση που υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες, μπορεί να χρησιμοποιείται κάθε κατάλληλο επιστημονικό μέσο. Προδικασία – Αρμοδιότητες άρθρ. 10 Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. Διακεκριμένες περιπτώσεις «Άρθρ.6.-1.Με κάθειρξη τουλάχιστον 15 ετών και με χρηματική ποινή 5.000.000 δρχ. μέχρι 150.000.000 δρχ. τιμωρείται ο παραβάτης του Άρθρ.21.-1.Για την εκδίκαση των πράξεων που αναφέρονται στα άρθρ. 5, 6, 7 παρ. 1 και 2, 8, 9 παρ. 1 εδάφ. β΄, 10 παρ. 1 εδάφ. β΄ και 19 παρ. 2, αρμόδιο είναι το Τριμελές Εφετείο. (Αντί για τη σελ. 844,13(ε) Σελ. 844,13(ζ) Τεύχος 1309 Σελ. 97 554 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 «Η εκδίκαση των υποθέσεων γίνεται σε ιδιαίτερες δικασίμους κατά τις οποίες προσδιορίζονται μόνο υποθέσεις που αφορούν εγκλήματα τα οποία προβλέπονται στον παρόντα νόμο. Για την εκδίκαση αυτών των υποθέσεων τα ποινικά εφετεία μπορεί να συνεδριάζουν και κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών». Τα μέσα σε « » εδάφια προστέθηκαν από  την   παρ.   1   του   άρθρ.   20   του  Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), τόμ. 6Β σελ. 667. 2.Στο άρθρ. 106 του Κ.Π.Δ. προσθέτονται και οι περιπτώσεις των εγκλημάτων που περιγράφονται στα άρθρ. 5 μέχρι 12. «3.Για εγκλήματα προβλεπόμενα στον παρόντα νόμο: α)Η ανάκριση στις πόλεις Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης διεξάγεται από ανακριτές στους οποίους ανατίθεται αποκλειστικά η ανάκριση μόνο αυτών των εγκλημάτων. β)Κατά τη διάρκεια της προδικασίας, εφ’ όσον διατάχθηκε η προσωρινή κράτηση κατηγορουμένου για κακούργημα, δεν επιτρέπεται αίτηση του κρατουμένου για την άρση ή αντικατάστασή της με περιοριστικούς όρους πριν παρέλθει χρονικό διάστημα δύο μηνών από την έναρξη της προσωρινής κράτησης. Σε περίπτωση απόρριψης αιτήσεως για άρση ή αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης, νέα αίτηση μπορεί να υποβληθεί μόνο ένα μήνα μετά την απόρριψη της προηγουμένης. γ)Μόλις περατωθεί η ανάκριση, η δικογραφία υποβάλλεται από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών στον εισαγγελέα εφετών, ο οποίος αν κρίνει ότι προκύπτουν ενδείξεις και ότι δεν πρέπει να την επιστρέψει για να συμπληρωθεί εισάγει, εφ’ όσον συμφωνεί και ο πρόεδρος εφετών, την υπόθεση στο ακροατήριο με απευθείας κλήση, κατά της οποίας δεν επιτρέπεται προσφυγή». Η παρ. 3, αντικαταστάθηκε ως άνω, από την παρ. 2 του άρθρ. 20 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), τόμ. 6Β σελ. 667. «Αν ο εισαγγελέας εφετών κρίνει ότι δεν συντρέχουν σοβαρές ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορούμενου στο ακροατήριο με απευθείας κλήση, εισάγει την υπόθεση με πρότασή του στο Συμβούλιο Εφετών που αποφασίζει σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρ. 309-315 του Κ.Π.Δ.». Το μέσα σε « » εδάφιο στην παρ. 3 προστέθηκε από το άρθρ. 20 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ.69. 4.Σε περίπτωση εισαγωγής με απευθείας κλήση, για τη διάρκεια της ισχύος του εντάλματος σύλληψης και για τη διάρκεια της προσωρινής κράτησης του κατηγορουμένου αποφαίνεται με διάταξή του, κατά της οποίας δε χωρεί προσφυγή, ο πρόεδρος εφετών. Για την άρση ή την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με άλλο όρο,   αποφαίνεται το    συμβούλιο   εφετών.   Αν  Σελ. 844,14(ζ) Τεύχος 1309 Σελ.98 διατάχθηκε η διατήρηση της ισχύος εντάλματος, σύλληψης, ο εισαγγελέας εφετών με διάταξή του, της οποίας δεν απαιτείται τοιχοκόλληση, διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας που διεξάγεται στο ακροατήριο ως προς τον κατηγορούμενο που φυγοδικεί, μέχρι να προσέλθει ή να συλληφθεί. 5.Σε περίπτωση περισσότερων κατηγορουμένων το συμβούλιο είναι αρμόδιο να αποφανθεί για ποιους δεν προκύπτουν ενδείξεις και για ποιους πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ή να παύση η ποινική δίωξη ή να χωριστεί ως προς αυτούς η υπόθεση. Αν για μερικούς από τους κατηγορουμένους δεν περατώθηκε η ανάκριση και προβλέπεται ότι η περάτωσή της θα καθυστερήσει, ο ανακριτής, με διάταξή του που δεν υπόκειται σε προσφυγή, μπορεί να διατάσσει το χωρισμό ως προς αυτούς και συνεχίζει την ανάκριση για τους λοιπούς κατηγορουμένους. 6.Για τις παραβάσεις του νόμου αυτού ο ανακριτής μπορεί να μεταβαίνει και να ενεργεί ανακριτικές πράξεις και έξω από την έδρα του ή και σε άλλη δικαστική περιφέρεια μετά προηγούμενη ενημέρωση του εισαγγελέα πλημμελειοδικών ή εφετών αντίστοιχα. 555 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών Κατάσχεση Άρθρ.22.-1.Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δημεύονται σε κάθε περίπτωση. Κατά τη διάρκεια της προδικασίας, καθώς και στην περίπτωση μη άσκησης ποινικής δίωξης ή σε περίπτωση αποχής για οποιονδήποτε λόγο απ’ αυτήν τη δήμευση διατάσσει το συμβούλιο πλημμελειοδικών. «2.Η επιβληθείσα κατάσχεση καθώς και η ιδιότητα των κατασχεθέντων ως ναρκωτικών γνωστοποιείται αμέσως από τον αρμόδιο ανακριτή ή τους κατά το άρθρο τούτο ανακριτικούς στον κατηγορούμενο, στον κύριο και στον κάτοχο των κατασχεθέντων ναρκωτικών, στον κύριο και στον κάτοχο του μεταφορικού μέσου ή άλλου αντικειμένου στο οποίο βρέθηκαν, εκτός αν κάποιος από αυτούς είναι άγνωστος ή απουσιάζει ή δεν είναι για κάποιο άλλο λόγο εφικτή η γνωστοποίηση. Συγχρόνως καλούνται οι ανωτέρω να δηλώσουν στο γνωστοποιούντα, αν αμφισβητούν την ιδιότητα των κατασχεθέντων ως ναρκωτικών. Για όλα αυτά γίνεται ρητή αναφορά στην έκθεση κατασχέσεως ή σε χωριστή έκθεση, την οποία υπογράφουν και εκείνοι στους οποίους γίνεται η γνωστοποίηση. Στην ίδια έκθεση γίνεται μνεία και της τυχόν αμφισβήτησης της ιδιότητας των κατασχεθέντων ως ναρκωτικών. Η αμφισβήτηση όμως αυτή μπορεί να γίνει και με έγγραφη δήλωση, που επιδίδεται στο γνωστοποιούντα το αργότερο τη μεθεπόμενη εργάσιμη ημέρα της γνωστοποίησης. Δείγμα των κατασχεθέντων ναρκωτικών αποστέλλεται στα Εργαστήρια της Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των Α.Ε.Ι. της χώρας μας ή στο Γενικό Χημείο του Κράτους ή σε κάποιο από τα παραρτήματά του για εξέταση και έρευνα. 3.Αν δεν υπάρξει αμφισβήτηση ως προς την ιδιότητα των κατασχεθέντων ως ναρκωτικών, αυτά καταστρέφονται, αφού κρατηθεί ποσότητα επαρκής για δύο δείγματα προς διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, καθώς και ο αριθμός συσκευασιών των ναρκωτικών που καταστρέφονται, απαραίτητων για τη διεξαγωγή ερευνών. Η καταστροφή πρέπει να γίνεται αμέσως μετά την πάροδο της προθεσμίας για επίδοση της δήλωσης αμφισβήτησης και πάντως το αργότερο εντός δέκα ημερών από την πάροδο της προθεσμίας αυτής. 4.Αν υπάρξει αμφισβήτηση, οι κατασχεθείσες ουσίες φυλάσσονται μέχρι της καταστροφής τους ή της απόδοσής τους στον κύριο ή τον κάτοχό τους από την Αρχή που ενήργησε την κατάσχεση. Αμέσως μόλις περιέλθει στον εισαγγελέα ή στον ανακριτή η έκθεση πραγματογνωμοσύνης, για το αν τα κατασχεθέντα είναι ναρκωτικά, ο εισαγγελέας εισάγει, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση του ανακριτική, την υπόθεση στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, στο οποίο καλούνται πριν από τρεις τουλάχιστον ημέρες να παραστούν ο κατηγορούμενος και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος, εκτός αν είναι άγνωστος ή απουσιάζει ή δεν είναι για κάποιο άλλο λόγο εφικτή η κλήτευσή του. Το Συμβούλιο αποφαίνεται αμετάκλητα για την καταστροφή ή απόδοση των ουσιών που κατασχέθηκαν, μπορεί δε να διατάξει και νέα πραγματογνωμοσύνη. Αν διατάχθηκε καταστροφή, αυτή γίνεται αμέσως μετά την κοινοποίηση του βουλεύματος στον εισαγγελέα και πάντως το αργότερο εντός των επόμενων δέκα εργάσιμων ημερών. Σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις και ιδίως εάν πρόκειται για κατάσχεση αυτοφυών φυτών ινδικής κάνναβης και υπνοφόρου μήκωνος, η καταστροφή τους μπορεί να διαταχθεί με κοινή διάταξη των αρμόδιων εισαγγελέα και ανακριτή και να πραγματοποιηθεί το ταχύτερο δυνατό. 5.Το δικαστήριο διατάζει σε κάθε περίπτωση την καταστροφή των ναρκωτικών, αν για οποιονδήποτε λόγο δεν έγινε ή δεν διατάχθηκε σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους. Η καταστροφή γίνεται ενώπιον της επιτροπής, στην οποία προεδρεύει ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών και μετέχει ο προϊστάμενος της διωκτικής αρχής που ενήργησε την προανάκριση και ο νομίατρος ή αναπληρωτές τους. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης , Δημόσιας Τάξης και Οικονομικών, καθορίζονται τα μέσα και ο τόπος όπου θα γίνεται η καταστροφή, καθώς και κάθε λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου αυτού. Οι δαπάνες βαρύνουν τον προϋπολογισμό των αρμόδιων υπουργείων». Η παρ. 2, αντικαταστάθηκε ως άνω και οι παρ. 3, 4 και 5 προστέθηκαν από το άρθρ. 19 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. Εκτέλεση θεραπευτικών διατάξεων Άρθρ.23.-(Καταργήθηκε, από το άρθρ. 26 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 119, κατωτ. αριθ. 69). Μεταμέλεια «Άρθρ.24.-Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών μπορεί με βούλευμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, να διατάσσει την αναστολή της ασκηθείσας ποινικής δίωξης κατά του υπαίτιου κάποιας από τις πράξεις του άρθρ. 5 του παρόντος νόμου, εφόσον : α)ο υπαίτιος πιθανολογείται ότι συντέλεσε με δική του πρωτοβουλία στην ανακάλυψη ή εξάρθρωση συμμορίας διακινήσεως ναρκωτικών ή στην ανακάλυψη και σύλληψη μεγαλέμπορου ναρκωτικών, β)δεν συντρέχει στο πρόσωπο του υπαίτιου διακεκριμένη περίπτωση ή επιβαρυντική περίσταση κατά τα άρθρ. 6 και 8 του παρόντος νόμου και γ)η επικινδυνότητα του υπαιτίου και η βαρύτητα της Πράξης του είναι καταδήλως μικρότερες από την επικινδυνότητα των προσώπων στην ανακάλυψη και σύλληψη των οποίων συντέλεσε και τη βαρύτητα των πράξεων που αυτά τέλεσαν. Την παραπάνω αναστολή μπορεί να διατάξει και το δικαστήριο. 2.Η αναστολή της ποινικής δίωξης διατάσσεται για ορισμένο χρονικό διάστημα, προκειμένου να ανακαλυφθεί ή εξαρθρωθεί συμμορία ή συλληφθεί μεγαλέμπορος ναρκωτικών. (Αντί για τη σελ. 844,15(ζ) Σελ. 844,15(η) Τεύχος 1309 Σελ. 99 556 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 3.Αν μετά την αναστολή της ποινικής δίωξης προκύψει ότι οι δοθείσες από τον υπαίτιο πληροφορίες δεν ήταν αληθινές ή ότι δεν επρόκειτο για συμμορία διακίνησης ναρκωτικών ή για μεγαλέμπορο ναρκωτικών, το σχετικό βούλευμα ή απόφαση ανακαλείται και συνεχίζεται κατά του υπαίτιου η ανασταλείσα ποινική δίωξη. 4.Οι όροι της παρ. 1 αν επιβεβαιωθούν, συνιστούν ελαφρυντική περίσταση, ενώ το δικαστήριο μπορεί να διατάξει και την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για διάστημα 2-20 ετών, ανεξάρτητα αν συντρέχουν οι όροι των άρθρ. 99 επ. του Π.Κ.. Αν οι παραπάνω όροι της παρ. 1 συντρέξουν μετά την αμετάκλητη καταδίκη του υπαίτιου, το δικαστικό συμβούλιο μπορεί να διατάξει την απόλυσή του από τις φυλακές υπό όρους και χωρίς τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρ. 105 του Π.Κ., εφόσον κρίνει ότι η τυχόν βραδύτητα του υπαίτιου να αποκαλύψει στις αρμόδιες αρχές τα στοιχεία που γνώριζε, ήταν δικαιολογημένη. 5.Οι διατάξεις του άρθρ. 14 του Νόμ. 1916/1990 για την προστασία  του κατηγορούμενου εφαρμόζονται αναλόγως : Το άρθρ. 24 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 21 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. Εκτέλεση μέτρου περιορισμού διαμονής Άρθρ.25.-1.Ο περιορισμός διαμονής εκτελείται με την επιμέλεια του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου διαμονής του καταδικασμένου μέσω των αστυνομικών αρχών. Ο εισαγγελέας μπορεί να επιτρέψει την άρση του περιορισμού διαμονής για σύντομα χρονικά διαστήματα και για την εκπλήρωση προσωπικών ή οικογενειακών αναγκών του καταδικασμένου. 2.Το δικαστήριο μετά τη συμπλήρωση έξι μηνών, ύστερα από αίτηση του καταδικασμένου ή αιτιολογημένη έκθεση του εισαγγελέα του τόπου διαμονής του, μπορεί να άρει τους περιορισμούς διαμονής ή να μειώσει τη διάρκειά τους. Πράξεις ελεγκτικών οργάνων «Άρθρ.25β.-1.Δεν είναι άδικη η πράξη αστυνομικού, τελωνειακού υπαλλήλου, υπαλλήλου Σ.Δ.Ο.Ε. και λιμενικού υπαλλήλου που με εντολή του αρμόδιου για τη δίωξη ναρκωτικών προϊσταμένου του και με σκοπό την ανακάλυψη ή σύλληψη προσώπου, που διαπράττει έγκλημα από τα αναφερόμενα στα άρθρ. 5 και 8 του παρόντος νόμου, εμφανίζεται ως υποψήφιος αγοραστής ή μεταφορέας ή εν γένει ενδιαφερόμενος για τη διακίνηση, φύλαξη ή διάθεση ναρκωτικών. Το ίδιο ισχύει και για τον ιδιώτη που με αυτό το σκοπό ενεργεί ύστερα από πρόταση των αρμοδίων, για τη δίωξη ναρκωτικών, υπηρεσιών. Οφείλει όμως στην περίπτωση αυτή, ο επικεφαλής της υπηρεσίας αυτής να ειδοποιήσει προηγουμένως, έστω και τηλεφωνικά, τον αρμόδιο εισαγγελέα πλημμελειοδικών. Σελ. 844,16(η) Τεύχος 1309 Σελ. 100 2.Επίσης, δεν είναι άδικη η πράξη αστυνομικού, τελωνειακού υπαλλήλου, υπαλλήλου Σ.Δ.Ο.Ε. και λιμενικού υπαλλήλου, όταν ύστερα από βάσιμη καταγγελία ή ισχυρές υπόνοιες ενεργεί έρευνα σε μεταφορικό μέσο για την ανεύρεση ναρκωτικών».  Το άρθρ.25β αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 33 Νόμ. 2648/21-22 Οκτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 238), κατωτ. αριθ. 83. 557 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ ΚΕ.Θ.Ε.Α. ΚΕ.Θ.Ε.Α. – Ειδικές διατάξεις Άρθρ.26.-(Καταργήθηκε, όπως είχε τροποποιηθεί από τα άρθρ. 26 και 27 Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 119, κατωτ. αριθ. 69. Από το εδάφ. 1α παρ. 1 άρθρ. 21 Νόμ. 2298/1995, (ΦΕΚ Α΄ 62), τόμ. 10, σελ. 154,221 και από το εδάφ. 1α παρ. 1 άρθρ. 21 Νόμ. 2331/1995, (ΦΕΚ Α΄ 173), τόμ. 8, σελ. 84,255. Για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων του παρόντος άρθρου βλ. παρ. 1 και 2 άρθρ. 21 Νόμ. 2331/1995). ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Απόδοση χρηματικών ποινών Διάθεση εσόδων «Άρθρ.27.-Τα έσοδα από χρηματικές ποινές ή μετατροπές ποινών, που επιβάλλονται για παραβάσεις του νόμου αυτού ως και από δημεύσεις, εισάγονται στον προϋπολογισμό του κράτους, υπό ίδιο κωδικό αριθμό εσόδου. Με βάση το έσοδο αυτό και ύστερα από πρόταση του Ο.ΚΑ.ΝΑ. εγγράφονται στους προϋπολογισμούς εξόδων των συναρμόδιων υπουργείων σχετικές πιστώσεις που διατίθενται για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθορίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου». Το άρθρ. 27, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 24 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. Εκδόθηκε η Α2β/οικ.6119/21-29 Δεκ. 1988 (ΦΕΚ Β΄ 925) απόφ. Υπ. Δικαιοσύνης και Υγ. Πρόν. και Κοιν. Ασφαλ. σχετικά με την απόδοση και κατανομή των χρηματικών ποινών. Κατάργηση διατάξεων Άρθρ.28.-Από την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού καταργούνται: α)το Ν.Δ. 743/1970 (ΦΕΚ 263), όπως τροποποιήθηκε με το Ν.Δ. 1176/1972 (ΦΕΚ 110), το Νόμ. 410/1976 (ΦΕΚ 208), το Νόμ. 495/1976 (ΦΕΚ 337) και το Νόμ. 663/1977 (ΦΕΚ 215), β)το άρθρ. 37 του Νόμ. 1366/1983 (ΦΕΚ 81) και γ)κάθε άλλη διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά θέματα ρυθμιζόμενα στο νόμο αυτόν. Δαπάνες Άρθρ.29.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 26 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 119, κατωτ. αριθ. 69). άρθρ.5: α)Αν με τη διάπραξη του εγκλήματος τούτου διευκόλυνε ή απέκρυψε τη διάπραξη άλλων εγκλημάτων και β)Αν είναι υπάλληλος (άρθρ. 13 στοιχ. α΄ του Π.Κ.), ο οποίος λόγω της υπηρεσίας του ασχολείται με  τα ναρκωτικά και ιδίως με τη φύλαξή τους ή τη δίωξη των παραβατών του νόμου αυτού ή το έγκλημα συνδέεται με την υπηρεσία του. 2.Με τις ποινές της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται ο υπαίτιος της πράξης του άρθρ. 5 παρ. 1 στοιχ. γ΄ του νόμου αυτού, εφόσον ανήκει στο προσωπικό των καταστημάτων ή των ιδρυμάτων στα οποία τέλεσε την πράξη. 3.Με τις ποινές της παρ. 1 τιμωρείται και όποιος: α)Εισάγει ναρκωτικά ή διευκολύνει την εισαγωγή ή διακίνησή τους σε σχολικές μονάδες οποιασδήποτε βαθμίδας και εκπαιδευτικά ιδρύματα ή άλλες μονάδες κατάρτισης, επιμόρφωσης ή μετεκπαίδευσης, εκτός αν η εισαγωγή έγινε για την εκτέλεση εγκεκριμένου εκπαιδευτικού ή ερευνητικού προγράμματος. β)Εισάγει ναρκωτικά, διευκολύνει την εισαγωγή ή διακίνησή τους σε χώρους άθλησης, κατασκηνώσεων, ορφανοτροφείων, φροντιστηρίων ή χώρους παροχής κοινωνικών υπηρεσιών ή διαμονής των ενόπλων δυνάμεων ή σε χώρους συγκέντρωσης μαθητών ή σπουδαστών για εκπαιδευτικούς ή αθλητικούς σκοπούς ή για κοινωνική δραστηριότητα. γ)Πωλεί, προσφέρει, διαθέτει, διανέμει ναρκωτικά σε τρίτους με οποιονδήποτε τρόπο σε χώρους που βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση με τους παραπάνω χώρους ή μεσολαβεί σε κάποια από τις πράξεις αυτές». Το άρθρ. 6, αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρ.30.-1.Στο εκπαιδευτικό, διοικητικό και λοιπό τακτικό προσωπικό του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών, της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών, της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους παρέχεται από το Δημόσιο υγειονομική περίθαλψη με τους ίδιους όρους και τις ίδιες προϋποθέσεις που παρέχεται και στους υπαλλήλους του Δημοσίου και τα μέλη των οικογενειών αυτών. 2.Οι σχετικές δαπάνες για την περίθαλψη των ανωτέρω προσώπων βαρύνουν το Δημόσιο, στο οποίο περιέρχεται και η κατά το άρθρ. 3 παρ. 1 του Β.Δ. 665/1962, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρ. 3 του Π.Δ. 1223/81 κράτηση. 3.Δαπάνες που τυχόν εκκρεμούν για την υγειονομική περίθαλψη των ανωτέρω προσώπων εκκαθαρίζονται σε βάρος των πιστώσεων, που προβλέπονται στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και στους προϋπολογισμούς των νομαρχιών για την υγειονομική περίθαλψη των ασφαλισμένων του Δημοσίου. Άρθρ.31-32.-(Παρατίθενται ανωτ. σελ. 96,636). Άρθρ.33.-1.Η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 7 που ισχύουν από την έκδοση των αποφάσεων που προβλέπονται στις παρ. 2 και 5 του άρθρ. 7. 2.Μέχρι τη συγκρότηση της Επιτροπής Ναρκωτικών του άρθρ. 2 εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά της η Επιτροπή Ναρκωτικών που λειτουργεί μέχρι σήμερα. 3.Μέχρι την έκδοση των αποφάσεων που προβλέπονται στις παρ. 4 και 5 του άρθρ. 7 εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι διατάξεις και αποφάσεις που ισχύουν μέχρι σήμερα. (Αντί για τη σελ. 844,17(γ) Σελ. 844,17(δ) Τεύχος 1238-Σελ. 111 558 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 άρθρ. 10 Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ. αριθ. 69. (Αντί για τη σελ.844,09(ε) Σελ. 844,09(ζ) Τεύχος 1309 Σελ. 91 547 34.Κ.α.50 Μονοπώλιο Ναρκωτικών Κατάχρηση ιδιότητας γιατρών και φαρμακοποιών Άρθρ.7.-1.Με την ποινή του άρθρ. 5 τιμωρείται: α)Ο γιατρός που εκδίδει συνταγή για τη χορήγηση ναρκωτικών, αν και γνωρίζει ότι δεν υπάρχει πραγματική και συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη, ή ο γιατρός που χορηγεί φάρμακα τα οποία περιέχουν με οποιαδήποτε μορφή ναρκωτικά, γνωρίζοντας ότι αυτά θα χρησιμοποιηθούν για παρασκευή ναρκωτικών. β)Ο φαρμακοποιός ή έμπορος φαρμάκων γενικά, διευθυντής ή υπάλληλος φαρμακείου ή οποιοσδήποτε άλλος στο φαρμακείο, ο οποίος εν γνώσει του χορηγεί ναρκωτικά χωρίς την προσήκουσα κατά τους όρους του νόμου ιατρική συνταγή ή με βάση μη προσήκουσα συνταγή ή πέρα απ’ όσα αναγράφονται σ’ αυτή. «2.Η χορήγηση ουσιών για υποκατάσταση της εξάρτησης και των ανταγωνιστικών ουσιών που αδρανοποιούν τους υποδοχείς των οπιούχων, απαγορεύεται. Κατ’ εξαίρεση η χορήγηση των ουσιών αυτών επιτρέπεται από: α.Ειδικές προς τούτο δημόσιες μονάδες στις οποίες χορηγείται η σχετική άδεια, με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας μετά από γνώμη του Ο.ΚΑ.ΝΑ.. β.Τον Ο.ΚΑ.ΝΑ. μετά από σχετική άδεια που χορηγείται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας. Στις ανωτέρω αποφάσεις καθορίζονται ειδικώς οι ουσίες των οποίων επιτρέπεται η χορήγηση και οι όροι κάτω από τους οποίους θα χορηγούνται. Όποιος χορηγεί ουσίες για υποκατάσταση της εξάρτησης ή ανταγωνιστικές ουσίες κατά παράβαση αυτής της διάταξης τιμωρείται σύμφωνα με το άρθρ. 10 του νόμ. 2161/1993. Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας μπορεί να καθορίζονται γενικοί όροι, προϋποθέσεις και άλλες λεπτομέρειες εφαρμογής προγραμμάτων υποκατάστασης και χορήγησης ανταγωνιστικών ουσιών.». Η μέσα σε « » παρ. 2, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρ. 12 Νόμ. 2161/1993, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το άρθρ. 19 Νόμ. 2716/14-17 Μαΐου 1999 (ΦΕΚ Α΄ 96), ανωτ. σελ. 202,09. 3.Γιατρός, που χορηγεί ναρκωτικές ουσίες του άρθρ. 4 για θεραπευτικούς σκοπούς, οφείλει: α)Να χρησιμοποιεί διπλότυπες συνταγές, απλές μεν για τις ουσίες του πίνακα Δ, θεωρημένες δε από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τις ουσίες των πινάκων Α έως Γ, και β)Να φυλάσσει το στέλεχος επί τρία έτη. Ο παραβάτης των εδάφ. α και β τιμωρείται με φυλάκιση και με στέρηση της άδειας άσκησης του επαγγέλματος. Περίληψη της καταδικαστικής απόφασης δημοσιεύεται σε ημερήσια εφημερίδα του τόπου όπου ο καταδικασμένος ασκεί το επάγγελμά του. Σελ. 844,10(ζ) Τεύχος 1309 Σελ. 92 4.Με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εκδίδεται ύστερα από γνωμοδότηση της Επιτροπής Ναρκωτικών του άρθρ. 2 του νόμου αυτού και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δύναται να καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις διάθεσης των ουσιών που αναφέρονται στο άρθρ. 4 παρ. 3 και 4 του παρόντος νόμου, υπό μορφή σκευασμάτων ή ιδιοσκευασμάτων, οποιασδήποτε φαρμακευτικής μορφής, καθώς και οι λεπτομέρειες  συνταγογράφησης αυτών, ο τύπος και το σχήμα της διπλότυπης συνταγής. Για τις ουσίες του πίνακα Δ του άρθρ. 4 παρ. 3 η συνταγή μπορεί να είναι απλή επαναλαμβανόμενη. Με όμοια απόφαση ορίζονται τα σκευάσματα, ή ιδιοσκευάσματα που υπάγονται στους πίνακες του άρθρ. 4, παρ. 4». Οι παρ. 2, 3 και 4 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 12 του Νόμ. 2161/23-26 Ιουλ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 119), κατωτ.αριθ. 69. 5.(Καταργήθηκε από το άρθρ. 12 Νόμ. 2161/2326 Ιουλ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 119, κατωτ. αριθ. 69). Επιβαρυντικές περιστάσεις «Άρθρ.8.-Με ισόβια κάθειρξη και με χρηματική ποινή 10.000.000 δραχμών μέχρι 200.000.000 δραχμών τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρ. 5, 6 και 7 του παρόντος νόμου, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή ενεργεί με σκοπό να προκαλέσει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών από ανήλικους ή χρησιμοποιεί με οποιονδήποτε τρόπο ανήλικα πρόσωπα κατά την τέλεση των παραπάνω πράξεων ή μετέρχεται κατά την τέλεση των πράξεων αυτών ή προς το σκοπό διαφυγής του τη χρήση όπλων ή οι περιστάσεις τέλεσης μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Ως υπότροπος θεωρείται όποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος εντός της προηγούμενης δεκαετίας ή σε βαθμό πλημμελήματος εντός της προηγούμενης πενταετίας». Το άρθρ. 8 αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. β της παρ. 15 του άρθρ. 2 του Νόμ. 2479/6-6 Μαΐου 1997, (ΦΕΚ Α΄ 67), τόμ. 8 σελ. 84,267. 548 Μονοπώλιο Ναρκωτικών 34.Κ.α.50 Πρόκληση και διαφήμιση 