10. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 58 της 17 Μαρτ. 1953 Τρόπος καταβολής συντάξεως εις ανηλίκους ή πάσχοντας εκ ψυχονευρωτικών νοσημάτων ή ψυχοπαθειών. Υποβληθέντων ημίν ερωτημάτων σχετικώς με τον τρόπον καταβολής παροχών εις χρήμα εις πάσχοντας εκ ψυχονευρωτικών νοσημάτων ή ψυχοπαθειών, κοινοποιούμεν κατωτέρω την υπ’ αριθ. 34940/8883/52 σχετική γνωμάτευσιν της παρ’ ημίν Νομικής Υπηρεσίας, ην και αποδεχόμεθα: «Καταβολή συντάξεως εις πάσχοντας εκ  ψυχονευρωτικών νοσημάτων ή ψυχοπαθειών» Εις απάντησιν του υπ» αριθ. 34940/6628 υμετέρου εγγράφου, δια του οποίου αιτείται η γνώμη  Σελ. 278 ημών επί του δια του υπ’ αριθ. 10506/52 εγγράφου του Υπ/τος Πατρών τιθεμένου ερωτήματος κατά πόσον δυνάμεθα να καταβάλωμεν εις χρήμα παροχάς απ’ ευθείας είς πάσχοντας εκ ψυχονευρωτικών νοσημάτων ή ψυχοπαθειών, έχομεν την τιμήν, συν τη επιστροφή της αποσταλείσης αλληλογραφίας να γνωρίσωμεν ότι η γνώμη ημών έχει ως ακολούθως: «..............Συμφώνως προς τας διατάξεις των άρθρ. 1705 και 1707 του Αστικού Κώδικος, δεν δύναται να ενεργή είσπραξιν και να παρέχη εξόφλησιν χωρίς την συναίνεσιν του δικαστικού αυτού αντιλήπτορος, όστις ένεκα πνευματικής νόσου, μη αποκλειούσης εντελώς τη χρήσιν του λογικού, είναι εν καταστάσει διφορουμένων φρενών. Πότε ήδη ο συνταξιούχος του Ι.Κ.Α. λόγω αναπηρίας οφειλομένης εις ψυχασθενείας, νευρασθενείας, ψυχονευρώσεις κλπ. είναι διφορουμένων φρενών και στερείται της ικανότητος, άνευ της συναινέσεως δικαστικού αντιλήπτορος, να εισπράξη τη σύνταξίν του και να παράσχη την σχετικήν εξόφλησιν, είναι ζήτημα πραγματικόν. Εις εκάστην επομένως συγκεκριμένην περίπτωσιν δέον να καταβάλλεται προσπάθεια, τη συνδρομή του αρμοδίου υγειονομικού οργάνου του Ι.Κ.Α., όπως διαπιστούται εάν λόγω της ψυχασθένειας, νευρασθενείας, ψυχονευρώσεως κλπ., ο συνταξιούχος έχει καλώς τας φρένας ή τελεί εις κατάστασιν διφορουμένων φρενών. Υφισταμένης αμφιβολίας περί την κατάστασιν των φρενών του συνταξιούχου, δέον προς προστασίαν των συμφερόντων του Ι.Κ.Α. δια την καταβολήν της συντάξεως ν’ απαιτείται η συναίνεσις δικαστικού αντιλήπτορος ή μέχρι το διορισμού τοιούτου, του κατ’ άρθρ. 1692 του Αστικού Κώδικος προσωρινού διαχειριστού. Επί βαρυτέρας μορφής παθήσεων, υφισταμένης αμφιβολίας μήπως υφίστανται έτι περαιτέρω περίπτωσις διαρκούς πνευματικής νόσου αποκλειούσης την χρήσιν του λογικού, δέον κατ’ άρθρ. 1686 επ. Αστικού Κώδικος ν’ απαιτείται δικαστική απαγόρευσις του συνταξιούχου και ο διορισμός επιτρόπου αυτού, μέχρι δε του διορισμού τοιούτου, διορισμός του κατ’ άρθρ. 1692 Αστικού Κώδικος προσωρινού διαχειριστού». 15Β.Ζ.α.8-10 Σύνταξη 15Β.Ζ.α.8-10 Συντάξεις 