3. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 40136/3885 της 29 Οκτ./4 Νοεμ.  1946 (ΦΕΚ Β΄ 179) (Διόρθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 44 της 31  Μαρτ. 1947). Περί εγκρίσεως του Κανονισμού Ασθενείας του Ταμείου Συντάξεως Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων. Έχοντες υπ’ όψει: 1)το άρθρ. 59 παρ. 1 του Α.Ν. της 11 Νοεμ. 1935 «περί Οργανισμού του Υπουργείου Εργασίας» ως τούτο αυθεντικώς ηρμηνεύθη δια του άρθρ. 1 του Α.Ν. υπ’ αριθ. 694/1937 «περί αυθεντικής ερμηνείας, συμπληρώσεως και τροποποιήσεως διατάξεων τινων». 2)Τας διατάξεις του από 30/4/46 Ν.Φ. «περί οργανώσεως και συντονισμού της παρακολουθήσεως και του ελέγχου των Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής». 3)Πρότασιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Συντάξεων Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων υποβληθείσαν δια της υπ’ αριθ. 448/ 23/8/46 αναφοράς αυτού και 4)Γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως (αριθ. πρωτ. Σ.Κ.Α. 145) Συνεδρία 7η 5/9/46, και 9η 3/10/46, αποφασίζομεν: Εγκρίνομεν τον Κανονισμόν Ασθενείας του Ταμείου Συντάξεων Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων εξ άρθρ. 28 έχοντα ούτω: Σύστασις Άρθρ.1.-Ο δια της υπ’ αριθ. 1596/1944 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας εγκριθείς Κανονισμός λειτουργίας του δια του Νόμ. 177/1943 συσταθέντος παρά τω Τ.Σ.Ε.Υ.Π. ειδικού λ/σμού Υγιεινής και Περιθάλψεως τροποποιούμενος αντικαθίσταται δια των κατωτέρω Αυτοτέλεια Κλάδου Ασθενείας Άρθρ.8.-Η ιατρική περίθαλψις περιλαμβάνει: α)την παροχήν της δεούσης ιατρικής αντιλήψεως παρ’ ιατρών γενικής ιατρικής και ειδικοτήτων. β)Την εκτέλεσιν των πάσης φύσεως παρά κλινικών εξετάσεων (ακτινογραφίαι, ακτινοσκοπήσεις, καρδιογραφήματα, μικροβιολογικαί και χημικαί εξετάσεις πάσης φύσεως). «Η ιατρική περίθαλψις παρέχεται εις ην έκτασιν δικαιολογεί η σοβαρότης της περιπτώσεως και μόνον εφ’ όσον ο ασθενής ησφαλισμένος ευρίσκεται εν τη περιοχή εις ην εκτείνεται η ασφάλισις παρά τω Ταμείω κατά τας διατάξεις του άρθρ. 3 του Κατ/κού του Κλάδου Συντάξεως, επί ησφαλισμένων δε εκτός της ως άνω περιοχής εφ’ όσον ούτοι ήθελον προσέλθει η διακομισθή ιδίαις δαπάναις εις την περιοχήν ταύτην, εξαιρουμένων των κάτωθι περιπτώσεων». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 300). «2.Ησφαλισμένοι διαμένοντες μονίμως ή προσωρινώς εκτός της περιοχής της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης δικαιούνται της κάτωθι περιθάλψεως παρεχομένης εις τον τόπον της διαμονής των. α΄. Οδοντιατρική περίθαλψις Των υπό της παρ. 1 του άρθρ. 9 του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένων ειδών οδοντιατρικής περιθάλψεως. β΄. Μαιευτική περίθαλψις Εφ’ άπαξ βοηθήματος δι’ έξοδα τοκετού ποσού ίσου προς το καθοριζόμενον τοιούτον κατά περίπτωσιν υπό της παρ. 6 του άρθρ. 25 του παρόντος Κανονισμού. γ΄. Νοσοκομειακή περίθαλψις α)Της κατά το άρθρ. 11 του παρόντος Κανονισμού καθοριζομένης νοσοκομειακής περιθάλψεως και δια χρονικόν διάστημα ουχί ανώτερον των 15 ημερών ή επί όσον χρόνον είναι αδύνατος λόγω της φύσεως της ασθενείας η μετακίνησις και μεταφορά του ασθενούς εις θεραπευτήριον της περιοχής Πρωτευούσης. Η τοιαύτη νοσηλεία αναγνωρίζεται εφ’ όσον επραγματοποιήθη βάσει γνωματεύσεως ιατρού και αναγγελθή εις το Ταμείον εντός 10 το πολύ ημερών από της εισαγωγής εις το θεραπευτήριον.  Η αναγγελία πραγματοποιείται δια δηλώσεως του ησφαλισμένου εις ην επισυνάπτεται βεβαίωσις του θεράποντος ιατρού και τοιαύτης του θεραπευτηρίου. Σελ. 920,44(β) Τεύχος 424 Σελ. 106 β)Η ως άνω διάρκεια της νοσηλείας δύναται να παραταθή αναλόγως κατά την κρίσιν του ιατρού ελεγκτού των Αθηνών βάσει γνωματεύσεως ιατρού του θεραπευτηρίου υποβαλλομένης εντός 8 ημερών το αργότερον από της λήξεως της προηγουμένης. γ)Εν περιπτώσει μεταφοράς του ασθενούς εις την Πρωτεύουσαν το Ταμείον καταβάλλει τα πραγματοποιηθέντα έξοδα μεταφοράς άτινα συνίστανται εις την καταβολήν του αντιτίμου του εισιτηρίου των κοινών συγκοινωνιακών μέσων. Εν περιπτώσει καθ’ ην λόγω της φύσεως της παθήσεως ή του επείγοντος της περιπτώσεως απαιτείται η χρησιμοποίησις εκτάκτου μεταφορικού μέσου, καταβάλλεται η πραγματοποιηθείσα δαπάνη εφ’ όσον ειδοποιηθή το Ταμείον εντός 48 ωρών από της διακομιδής και εισαγωγής εις Θεραπευτήριον της Πρωτευούσης. δ)Περί της ανάγκης των κατά τ’ ανωτέρω νοσηλείων, του επείγοντος ταύτης κλπ., γνωματεύει εις πάσαν περίπτωσιν ο ιατρός ελεγκτής Αθηνών. δ΄. Ιατρική περίθαλψις α)Της κατά το άρθρ. 14 του παρόντος Κανονισμού ιατρικής περιθάλψεως και μέχρι 2 ιατρικών επισκέψεων κατά μήνα δι’ έκαστον αμέσως ή εμμέσως ησφαλισμένον. β)Δια τας πέραν των ως άνω αναγκαίας ιατρικάς επισκέψεις απαιτείται έγκρισις του ιατρού ελεγκτού Αθηνών παρεχομένη βάσει γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού. Εις επειγούσας περιπτώσεις η ως άνω έγκρισις δύναται να παρέχηται εκ των υστέρων ουχί πάντως βραδύτερον των 10 ημερών από της δευτέρας εντός του αυτού μηνός επισκέψεως. γ)Ειδικαί θεραπείαι και παρακλινικαί εξετάσεις εκτελούνται βάσει γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού άπαξ μόνον. Η επανάληψις τούτων εφ’ όσον είναι απαραίτητος ενεργείται κατά την διαδικασίαν του προηγουμένου εδαφίου εντός προθεσμίας 10 ημερών από της εκτελέσεως ταύτης. 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) ε΄. Φαρμακευτική περίθαλψις α)Της υπό του άρθρ. 16 του παρόντος Κανονισμού καθοριζομένης φαρμακευτικής περιθάλψεως δια συνταγών του θεράποντος ιατρού εις εκάστην των οποίων δεν δύναται να αναγράφεται ποσότης φαρμάκων πέραν της αναγκαιούσης δια τριάκοντα ημέρας. Η εκτέλεσις εκάστης συνταγής επιτρέπεται άπαξ. β)Εν περιπτώσει ανάγκης επαναλήψεως χορηγήσεως των αυτών φαρμάκων εφαρμόζεται αναλόγως η διαδικασία του εδαφ. β΄ της περιπτ. δ΄ του παρόντος. ς΄.Διαδικασία παροχής της ανωτέρω περιθάλψεως. α)Το Ταμείον καταβάλλει εις τον ησφαλισμένον το αντίτιμον εκάστου των κατά τ’ ανωτέρω είδους περιθάλψεως βάσει των εγκεκριμένων δι’ εκάστην περίπτωσιν τιμών δια την Πρωτεύουσαν, οριζομένου ειδικώς δι’ εκάστην ιατρικήν επίσκεψιν του αντιτίμου της οίκοι τοιαύτης. β)Η καταβολή των πραγματοποιουμένων δαπανών πραγματοποιείται τη αιτήσει του ησφαλισμένου υποβαλλομένη το αργότερον μετά 20 ημέρας από της λήξεως της θεραπείας βάσει επισήμων αποδείξεων τιμολογίων και λοιπών παραστατικών. Ειδικώς προκειμένου περί της αξίας φαρμάκων δέον να επισυνάπτεται η συνταγή του ιατρού ή αντίγραφον ταύτης θεωρημένον υπό του εκτελέσαντος φαρμακοποιού». Η παρ. 2 προσετέθη δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 300).  «3.Στην παρεχόμενη περίθαλψη περιλαμβάνεται η, παρά ειδικών θεραπευτηρίων ή εκπαιδευτηρίων, αγωγή και ειδική εκπαίδευση, για τη σωματική ή πνευματική αναπηρία παιδιών ασφαλισμένων (κωφαλάλων, τυφλών, δυσπροσαρμόστων κλπ.). Η πιο πάνω περίθαλψη παρέχεται για όσο χρόνο απαιτηθεί, ύστερα, από γνωμάτευση της Α/θμίου Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την 55/537/29 Μαΐου - 9 Ιουν. 1989 (ΦΕΚ Β΄ 442) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Οδοντιατρική περίθαλψις Άρθρ.9.-«1.Η Οδοντριατρική περίθαλψις περιλαμβάνει: α)Την εξαγωγήν οδόντων. β)Την θεραπείαν και σφράγισιν των προσβεβλημένων οδόντων. γ)Την θεραπείαν και διάνοιξιν αποστημάτων. δ)Την θεραπείαν ουλίτιδων και στοματίτιδων. ε)Την απομάκρυνσιν της τρυγίας και εν γένει τον καθαρισμόν των οδόντων ως και πάσα μικράν προσθετικήν εργασίαν ως π.χ. σφραγίσεις οδόντων κλπ. Εις την ως άνω οδοντιατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται και τ’ αναγκαία αναισθητικά φάρμακα, ουχί όμως και η χρησιμοποίησις χρυσού ή άλλων πολυτίμων μετάλλων, τυχόν δε χρησιμοποίησις τοιούτων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασθενή και ουχί το Ταμείον. 2.Τεχνητοί οδόντες και εν γένει προσθέσεις κύριαι ή βοηθητικαί παρέχονται εις τους ησφαλισμένους εφ’ όσον αύται είναι απαραίτητοι προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας του ασθενούς, με άπαντα τα υλικά εις βάρος του ησφαλισμένου. Αι ως άνω προσθετικαί οδοντικαί εργασίαι εκτελούνται δια συνήθων υλικών αποκλειομένης της χρησιμοποιήσεως χρυσού ή άλλων πολυτίμων μετάλλων. «Εάν ο ησφαλισμένος απαιτήση την χρησιμοποίησιν πολυτίμων μετάλλων υποχρεούται εις την καταβολήν της προσθέτου δαπάνης δι’ υλικά. Επιδιόρθωσις ή αντικατάστασις των ως άνω τεχνητών οδόντων και οδοντικών προσθέτων επιτρέπεται οσάκις επιβάλλεται τούτο δια λόγους προστασίας της υγείας του ησφαλισμένου βάσει γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού εγκρινομένης υπό του ελεγκτού ιατρού». Το άρθρ.9 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333), τα δε δύο τελευταία εδάφια της παρ. 2 ετροποποιήθησαν εκ νέου ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ. / 23 Απρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 300).  «Εις την παρεχομένην υπό του Ταμείου οδοντιατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνεται και η ορθοδοντική τοιαύτη». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 300). (Αντί για τη σελ. 920,441(β) Σελ. 920,441(γ) Τεύχος 1085 Σελ. 117 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 Μαιευτική περίθαλψις Άρθρ.10.-«1)Εις περίπτωσιν τοκετού αμέσως ησφαλισμένης ή αμέσως συνταξιούχου ή συζύγου αμέσως ησφαλισμένου ή αμέσως συνταξιούχου λόγω αναπηρίας, γήρατος ή φυματιώσεως ή εμμέσως συνταξιούχου του Ταμείου λόγω θανάτου του ησφαλισμένου συζύγου της εφ’ όσον ο τοκετός έλαβε χώραν εντός εννέα το πολύ μηνών από του θανάτου του συζύγου, καταβάλλεται υπό του Ταμείου εφ’ όσον δεν παρέχεται μαιευτική ή κλινική περίθαλψις, εφ’ άπαξ χρηματικόν βοήθημα λόγω τοκετού. 2.(Κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ. /23 Απρ. 1971, ΦΕΚ Β΄ 300, αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών). Το άρθρ. 10 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 6705/Σ. 125 της 7/23 Φεβρ. 1949 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 30).  «Εν περιπτώσει τοκετού διδύμων το κατά τ’ ανωτέρω καθοριζόμενον βοήθημα αυξάνεται κατά 50%». Η εντός « » ανωτέρω διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 48649/Σ. 902 της 7/13 Νοεμ. 1951 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 224). «3.Αμέσως ησφαλισμένη, ουχί και η συνταξιούχος, εις κατάστασιν μητρότητος θεωρείται ως διερχομένη πλασματικήν προσωρινήν ανικανότητα δια χρονικόν διάστημα έξ εβδομάδων προ και έξ εβδομάδων μετά τον τοκετόν, δικαιούται δε ημερησίου επιδόματος κυοφορίας και λοχείας. Η ημέρα ενάρξεως της προ του τοκετού περιόδου ανικανότητος ορίζεται υπό του ιατρού θεραπευτού του Ταμείου, αύτη δε λήγει πάντοτε την τελευτάιαν ημέραν της 6ης εβδομάδος. Εάν ο τοκετός επέλθη προ του καθορισθέντος χρονικού σημείου, την ημέραν του τοκετού. (Η ανικανότης δε αύτη εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να είναι ανωτέρα ή μικροτέρα των 6 εβδομάδων). «Εν περιπτώσει καθ’ ην εκ λάθους του ιατρού ως προς τον χρόνον του τοκετού, ούτος λάβη χώραν μετά την πάροδον των έξ εβδομάδων από της ενάρξεως της λόγω κυοφορίας διακοπής της εργασίας, η ησφαλισμένη δικαιούται επιδόματος επί 6 εβδομάδας μετά τον τοκετόν, έστω και εάν το σύνολον του χρόνου επιδοτήσεως υπερβαίνη τας 12 εβδομάδας». Η εντός ( ) τελευταία περίοδος του δευτέρου εδαφίου της παρ. 3 κατηργήθη και η εντός «» ανωτέρω διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 56394/Σ. 489 της 28 Ιουν. / 30 Ιουλ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 467). 4.Το επίδομα κυοφορίας και λοχείας καταβάλλεται εφ’ όσας ημέρας της εν τη προηγουμένη παραγράφω περιόδου, η ησφαλισμένη απέχει της εργασίας της συμπεριλαμβανομένων και των μη εργασίμων ημερών. Σελ. 920,442(γ) Τεύχος 1085 Σελ. 118 5.Το ποσόν του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας ισούται προς το ποσόν του επιδόματος ασθενείας, ως τούτο προσδιορίζεται υπό των οικείων διατάξεων του Κανονισμού Ασθενείας. 6.Τα επιδόματα κυοφορίας και λοχείας προκαταβάλλονται ανά 15θήμερον βάσει δικαιολογητικών οριζομένων υπό του Δ.Σ.». Αι παρ. 3-6 προσετέθησαν δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 24561/Σ. 455 της 8/26 Ιουν. 1959 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 230). 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Νοσοκομειακή και Σανατοριακή περίθαλψις Άρθρ.11.-«1.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται υπό του Ταμείου: α)Οσάκις ο ασθενής πάσχη εκ μολυσματικής νόσου. β)Όταν η νόσος και η εν γένει κατάστασις του ασθενούς καθιστά αναγκαίαν την εκ του σύνεγγυς συνεχή παρακολούθησιν ή επιτήρησιν αυτού ή απαιτή ιατρικάς φροντίδας, μη δυναμένας να παρασχεθώσι δια των συνήθων θεραπευτικών μέσων εν τω οίκω του ασθενούς. γ)Οσάκις αι συνθήκαι της κατ’ οίκον διαβιώσεως του ασθενούς δυσχεραίνουν την θεραπείαν. 2.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εις τους αμέσως ησφαλισμένους και εις τα κατά το άρθρ. 6 του Καν. Ασθενείας μέλη οικογενείας καθ’ ην έκτασιν και διαδικασίαν ορίζουν αι διατάξεις του παρόντος άρθρου. (Εις τα περί ων το άρθρ. 6 του Καν. Ασθενείας μέλη οικογενείας δεν παρέχεται νοσοκομειακή περίθαλψις δια νοσήματα φυματιώδους φύσεως εκτός των ορθοπεδικών περιστατικών φυματιώδους φύσεως). Το εντός ( ) δεύτερον εδάφιον κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. 55607/Σ. 457 της 28 Ιουν./30 Ιουλ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 467). 3.Η νοσοκομειακή περίθαλψις περιλαμβάνει την εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια, ως τοιούτων νοουμένων και των σανατορίων, ενδιαίτησιν του ασθενούς, ως και πάσας εν γένει τας διαρκούσης της εν θεραπευτηρίω νοσηλείας αναγκαίας ιατρικάς φροντίδας, παρακλινικάς εξετάσεις, φάρμακα, κλπ. άνευ οιασδήποτε συμμετοχής του ησφαλισμένου εις τας σχετικάς δαπάνας. Εις την νοσοκομειακήν περίθαλψιν περιλαμβάνεται και η δαπάνη μεταφοράς του ασθενούς εντός της πόλεως, εκ της κατοικίας του εις το Νοσοκομείον και τανάπαλιν, οσάκις ούτος λόγω της καταστάσεώς του δεν δύναται κατά βεβαίωσιν του ιατρού - ελεγκτού να βαδίση.  «3α.Σε περιπτώσεις Χειρουργικών επεμβάσεων ή βαρέων περιστατικών (πλην των χρονίων παθήσεων) οι νοσηλευόμενοι ασθενείς μπορούν να ζητήσουν από το Ταμείο την χρησιμοποίηση αποκλειστικής νοσοκόμας, ύστερα από έγκριση του Αρχιάτρου και για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο των 30 ημερών από την ημέρα της χειρουγικής επέμβασης ή του βαρέος περιστατικού. Η αμοιβή αυτή θα αφορά μια βάρδια το 24ωρο και το ύψος της θα είναι ανάλογο με εκείνο που καταβάλλει το ΙΚΑ κάθε φορά». Η παρ. 3α αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. Α της Φ. 55/1271/2-14 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Β΄ 904) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων.  «4.Η Νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εξ ολοκλήρου δαπάναις του Ταμείου εις συμβεβλημένα μετ’ αυτού θεραπευτήρια πάσης φύσεως ή εις δημόσια, Δημοτικά ή τοιαύτα Κοινωφελών Ιδρυμάτων, εγκεκριμένα παρά του Ταμείου και εις την Βα΄ θέσιν. Ο ασθενής δύναται τη αιτήσει του να νοσηλευθή εις ανωτέραν θέσιν, εν τοιαύτη όμως περιπτώσει καταβάλλει ούτος την επί πλέον διαφοράν των πάσης φύσεως δαπανών άνευ ουδεμιάς ευθύνης του Ταμείου έναντι του θεραπευτηρίου». Η παρ. 4 τροποποιηθείσα δια της παρ. Β΄ της υπ’ αριθ. 81941/670 της 29 Σεπτ./10 Οκτ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 616) αποφ. Υπ. εργασίας, ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 405/52 της 14 Ιαν./26 Φεβρ. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 221) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Εις επειγούσας περιπτώσεις καθ’ ας εκ της αναβολής απειλείται κίνδυνος δια τον ασθενή, επιτρέπεται η νοσηλεία και εις θεραπευτήρια μη συμβεβλημένα μετά του Ταμείου. Περί του επείγοντος αποφαίνεται ο θεράπων ιατρός εγκρινομένης υπό του ιατρού - ελεγκτού. «Εν τοιαύτη περιπτώσει και δι’ όσον χρόνον δεν επιτρέπεται η μετακίνησις του ασθενούς, ως εκ της καταστάσεως της υγείας του, εις συμβεβλημένον ή εγκεκριμένον θεραπευτήριον το Ταμείον υποχρεούται εις την καταβολήν των νοσηλίων της Ββ΄ θέσεως του θεραπευτηρίου τούτου». Το ανωτέρω εντός « » δεύτερον εδάφιον ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 405/52 της 14 Ιαν. / 26 Φεβρ. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 221) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών.  «Πέραν των ημερησίων νοσηλίων σχετικαί δαπάναι δια φάρμακα και πάσης φύσεως παρακλινικάς εξετάσεις, αμοιβάς ιατρών, ειδικάς θεραπείας και λοιπάς συναφείς δαπάνας, αναγνωρίζονται υπό του Ταμείου και καταβάλλεται η αντίστοιχος δαπάνη βάσει του Τιμολογίου του Ταμείου δια τα συμβεβλημένα ή μη μετ’ αυτού ομοειδή θεραπευτήρια, εφ’ όσον έχουν προεγκριθή υπό του ιατρού - ελεγκτού του Ταμείου, εξαιρουμένων των επειγουσών περιπτώσεων, αίτινες δέον να εγκριθούν εντός δύο (2) το αργότερον ημερών από της παραγματοποιήσεως των. Επιτρέπεται κατά την εισαγωγήν ασθενούς εις θεραπευτήριον η εκτέλεσις μερικών βασικών εξετάσεων ως γεν. αίματος, γεν. ούρων, ταχύτης καθιζήσεως ερυθρών, σάκχαρον, ουρία και έν (1) ηλεκτροκαρδιογράφημα, να πραγματοποιούνται άνευ προεγκρίσεως του ιατρού - ελεγκτού, θεωρούμεναι ως επειγούσης φύσεως». Το εντός « » εδάφιον, προστεθέν δια της υπ’ αριθ. 62731/Σ./ 526 της 22 Σεπτ./7 Νοεμ. 1966 (ΦΕΚ Β΄ 646) αποφ. Υπ. Εργασίας, ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 405/1546 της 16/26 Νοεμ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1258) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. (Αντί για τη σελ. 920,45(ζ) Σελ. 920,45(η) Τεύχος 1204 Σελ. 85 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 6.Κατ’ εξαίρεσιν εάν ο ησφαλισμένος πάσχη εξ ιδιαζόντως σοβαράς παθήσεως δι’ ην ενδείκνυται επικίνδυνος χειρουργική επέμβασις μη δυναμένη να ενεργηθή ειμή παρ’ ωρισμένων εξειδικευμένων προς τούτο ιατρών, δύναται μετά γνωμάτευσιν του ιατρού θεραπευτού εγκρινομένη υπό του ιατρού ελεγκτού να νοσηλευθή εις μη συμβεβλημένον ή εγκεκριμένον θεραπευτήριον εν τω οποίω είναι δυνατή η εκτέλεσις της επικινδύνου χειρουργικής επεμβάσεως. «Εν τοιαύτη περιπτώσει το Ταμείον καταβάλλει τα νοσήλια και λοιπάς δαπάνας φαρμάκων, παρακλινικών εξετάσεων κλπ. της Βα΄ θέσεως του θεραπευτηρίου, δύναται δε περαιτέρω ν’ αναλάβη και την δαπάνην της αμοιβής του ειδικού χειρουργού ιατρού, υπό την απαραίτητον προϋπόθεσιν της προ της ενάρξεως της νοσηλείας ειδικής μετ’ αυτού συμφωνίας εγκρινομένης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου». Το ανωτέρω εντός « » δεύτερον εδάφιον ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 405/52 της 14 Ιαν./26 Φεβρ. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 221) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών.  «7.Επιτρέπεται η νοσηλεία στο Εξωτερικό, με δαπάνες του Ταμείου, στις ακόλουθες περιπτώσεις: α)Προκειμένου περί σοβαρών παθήσεων, των οποίων η διάγνωση ή η θεραπεία δεν γίνεται στην Ελλάδα, μπορεί ο ασφαλισμένος να νοσηλευθεί σε κατάλληλο Θεραπευτήριο της εκλογής του ,στο Εξωτερικό. Η νοσηλεία αυτή παρέχεται μετά από αίτηση του ασφαλισμένου, στην οποία πρέπει απαραίτητα να προσδιορίζεται ακριβώς το Θεραπευτήριο στο οποίο θα πραγματοποιηθεί. Η Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου, στην οποία παραπέμπεται ο ασφαλισμένος, γνωματεύει για την ανάγκη της νοσηλείας του στην ενδεικνυόμενη Χώρα, για το μέσο με το οποίο θα γίνει η μεταφορά του ασθενή, καθώς επίσης και εάν επιβάλλεται η χρησιμοποίηση συνοδού, λόγω της κατάστασής του. Η απόφαση της Υγειονομικής Επιτροπής εγκρίνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο. Για τη νοσηλεία, με βάση τις πιο πάνω προϋποθέσεις, η Υγειονομική Επιτροπή γνωματεύει πάντοτε μετά από γνώμη Δ/ντού Κλινικής Πανεπιστημίου, εκτός εάν ο ασφαλισμένος νοσηλεύεται ή νοσηλεύθηκε σε Δημόσιο ή Δημοτικό Θεραπευτήριο ή Κοινωφελές Ίδρυμα, οπότε αρκεί η γνώμη Δ/ντού Κλινικής αυτού. Σελ. 920,46(η) Τεύχος 1204 Σελ. 86 β)Σε περίπτωση που ο ασθενής αναχωρήσει για το Εξωτερικό εκτάκτως και χωρίς την προβλεπόμενη από το προηγούμενο εδάφιο διαδικασία, προέγκρισης, επειδή το περιστατικό της πάθησής του είναι σοβαρό και επείγον, επιτρέπεται να εγκριθεί η νοσηλεία του στο εξωτερικό εκ των υστέρων, με την προϋπόθεση ότι η άμεση, επείγουσα και χωρίς προέγκριση αναχώρησή του στο εξωτερικό πιστοποιείται με γνωμάτευση του Κρατικού Νοσοκομείου, στην οποία θα επισημαίνεται η αδυναμία αντιμετώπισης της νόσου στην Ελλάδα, και η αδυναμία προέγκρισης από την Υγειονομική Επιτροπή. Για τη νοσηλεία ασθενών στο Εξωτερικό, αποδίδονται από το Ταμείο: (αα)Το αντίτιμο των εισιτηρίων μετάβασης και επιστροφής του ασθενή, του αναγκαίου συνοδού και προκειμένου για μεταμόσχευση, του δότη, εφόσον έχουν εγκριθεί από την Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου. (ββ)Πάγιο ημερήσιο ποσό, για έξοδα διαμονής και διατροφής του ασθενή και του τυχόν δότη, εκτός Θεραπευτηρίου και έξοδα διαμονής και διατροφής του τυχόν αναγκαίου συνοδού, που καθορίζεται κάθε χρόνο με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, που μπορεί να είναι διαφορετικό κατά Χώρα ή ομάδα Χωρών. (γγ)Η δαπάνη προμήθειας πτωματικού νεφρού και λοιπών μοσχευμάτων, εφόσον η προμήθειά τους γίνεται από ειδική Τράπεζα συντήρησης των οργάνων αυτών. 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) (δδ)Όλες οι αναγκαίες δαπάνες νοσηλείας στις οποίες περιλαμβάνονται και εκείνες που έγιναν εκτός Θεραπευτηρίου για τη διάγνωση της πάθησης ή για την ολοκλήρωση της θεραπείας, εφόσον κρίθηκαν απαραίτητες και πραγματοποιήθηκαν με σύσταση του Θεραπευτηρίου που ανέλαβε τη θεραπεία του ασθενή. γ)Αν ασφαλισμένος, που βρίσκεται προσωρινά σε Χώρα του Εξωτερικού, νοσηλευθεί, λόγω αιφνίδιας εκδήλωσης της πάθησής του, μπορεί να εγκριθεί εκ των υστέρων μόνο η δαπάνη νοσηλείας του, ύστερα από αιτιολογημένη γνωμάτευση της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής. δ)Σε περίπτωση, που ο ασθενής ασφαλισμένος επιθυμεί να νοσηλευθεί σε Νοσηλευτικό Ίδρυμα άλλης Χώρας, εκτός Ευρώπης, από εκείνο που με τη γνωμάτευσή της ορίζει η Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου, τότε εγκρίνεται μόνο η δαπάνη, που αντιστοιχεί για νοσηλεία σε Κρατικό Νοσοκομείο της Αγγλίας, που καθορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, εφόσον η πραγματοποιηθείσα δαπάνη είναι μεγαλύτερη, η δε επιπλέον δαπάνη βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασθενή - ασφαλισμένο. Αν η νοσηλεία γίνει σε οποιαδήποτε άλλη Χώρα της Ευρώπης, τότε καταβάλλεται η πραγματοποιηθείσα δαπάνη. Σε περίπτωση, που ασθενής - ασφαλισμένος νοσηλευθεί σε Νοσοκομείο του Εξωτερικού, με το οποίο έχει συνάψει σύμβαση το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινων. Ασφαλίσεων, τότε εγκρίνεται η δαπάνη, σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης. ε)Οι ανωτέρω αναφερόμενες δαπάνες εγκρίνονται με την προϋπόθεση ότι ο ασφαλισμένος θα προσκομίσει τα εξής δικαιολογητικά: (αα)Εξοφλημένο τιμολόγιο του Θεραπευτηρίου που νοσηλεύτηκε και το οποίο περιλαμβάνει αναλυτικά όλα τα ποσά που καταβλήθηκαν για τη νοσηλεία. (ββ)Αναλυτική Έκθεση του Θεραπευτηρίου, για τη φύση της ασθένειας, τη διάρκεια της νοσηλείας και προκειμένου περί εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, βεβαιώσεις του θεράποντος γιατρού, στις οποίες φαίνεται η διάγνωση της ασθένειας, η θεραπευτική αγωγή που του εφαρμόσθηκε, καθώς και η δαπάνη που καταβλήθηκε. (γγ)Απόδειξη καταβολής εξόδων μεταφοράς και επιστροφής, με το μεταφορικό μέσο, που χρησιμοποιήθηκε. στ)Σε περίπτωση θανάτου ασφαλισμένου στο Εξωτερικό, που έχει μετακινηθεί για νοσηλεία, σύμφωνα με τη διαδικασία των εδαφ. α΄ και β΄ το Ταμείο αναλαμβάνει τις δαπάνες ταρίχευσης, φερέτρου και μεταφοράς της σορού του αποβιώσαντος, μέχρι του τόπου ενταφιασμού του στην Ελλάδα. Το ύψος των δαπανών αυτών, που καταβάλλει το Ταμείο, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το ποσό που καταβάλλει, στην περίπτωση που προβλέπεται από το άρθρ. 26 του Κανονισμού Υγιεινής και Περίθαλψης, αυξημένο κατά 250%. ζ)Όλα τα δικαιολογητικά που προβλέπονται από τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού και από τις αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου, πρέπει να είναι θεωρημένα από την αρμόδια Προξενική Αρχή ή σε περίπτωση που δεν υπάρχει Προξενική Αρχή, από την αρμόδια Αστυνομική ή άλλη Δημόσια Αρχή. Σε περίπτωση που τα πιο πάνω δικαιολογητικά είναι σε ξένη γλώσσα, απαιτείται επίσημη μετάφρασή τους από το Υπουργείο Εξωτερικών. η)Μπορεί, κατά την κρίση του Δ.Σ. να προκαταβάλλεται μέρος των δαπανών για νοσήλια, για όσες ημέρες ορίζει η απόφαση της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου, ως και το επίδομα ασθενείας για τους άμεσα ασφαλισμένους. Η προκαταβολή αυτή χορηγείται με βάση τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για το ταξίδι (διαβατήριο και εισιτήριο ή βεβαίωση στην οποία να φαίνεται ότι έχει κλεισθεί θέση). θ)Σε περίπτωση θανάτου του ασθενή στο Εξωτερικό, δεν αναζητείται η δαπάνη που προκαταβλήθηκε, εφόσον προκύπτει από αποδείξεις ότι πραγματοποιήθηκαν δαπάνες συναφείς με τη νοσηλεία ή τη μεταφορά του νεκρού, μέχρι του ποσού της δαπάνης που προκαταβλήθηκε. ι)Καμιά δαπάνη νοσηλείας στο Εξωτερικό δεν αναγνωρίζεται, αν δεν έχει τηρηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από τις σχετικές διατάξεις του Καν. Ασθένειας και δεν προσκομισθούν όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνται. ια)Η πιο πάνω ρύθμιση, περιλαμβάνει και τις εκκρεμείς και μη εκκαθαρισθείσες από 1.1.88 περιπτώσεις νοσηλείας ασφαλισμένων του Ταμείου, στο Εξωτερικό». Η παρ. 7 αντικαταστάθηκε ως άνω από την 433/319/3-11 Μαΐου 1989 (ΦΕΚ Β΄ 344) απόφ. Υφ/ργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 8.Ο ασθενής δύναται να εκλέξη μεταξύ των εγκεκριμένων θεραπευτηρίων, άτινα διαθέτουν κενή κλίνην, εκείνο εις ο επιθυμεί να νοσηλευθή. Το Ταμείον υποχρεούται να παρέχη εις τον ασθενή πάσαν αναγκαίαν πληροφορίαν και να μεριμνά δια την εισαγωγήν αυτού εις θεραπευτήριον. 9.Η εισαγωγή ησφαλισμένου εις Νοσοκομείον ενεργείται δυνάμει εισιτηρίου εκδιδομένου υπό της υπηρεσίας του Ταμείου βάσει γνωματεύσεως του ιατρού - ελεγκτού, οριζούσης και τον απαιτούμενον χρόνον νοσηλείας κατά τας διατάξεις του παρόντος. εις το ούτω εκδιδόμενον εισιτήριον σημειούται ο χρόνος νοσηλείας και το Νοσοκομείον όπερ θα δεχθή τον ασθενή. Παν εισιτήριον, μη χρησιμοποιηθέν εντός 3 ημερών από της εκδόσεώς του, καθίσταται άκυρον, εφ’ όσον δεν αναγραφή επ’ αυτού παρά του θεραπευτηρίου ότι κατά την ημερομηνίαν της προσαγωγής του εις τούτο δεν υπήρχε κενή θέσις. (Αντί για τη σελ. 920,461(β) Σελ. 920,461(γ) Τεύχος 1085 Σελ. 121 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 10.Η κατά τας διατάξεις του παρόντος χορηγουμένη έγκρισις ισχύει δι’ ωρισμένον χρόνον νοσοκομειακής περιθάλψεως δυνάμενον να παραταθή κατά τας ανάγκας του ασθενούς δια την ίασιν και βελτίωσιν της καταστάσεως αυτού. Η εκάστοτε χορηγουμένη παράτασις νοσηλείας δεν δύναται να υπερβαίνη τους 3 μήνας πλην των περιπτώσεων χρονίων παθήσεων, δι’ ας δεν δύναται να υπερβαίνη τους 6 μήνας. «Η κατά τ’ ανωτέρω έγκρισις προκειμένου μεν περί νοσηλείας διαρκείας μέχρι 2 μηνών παρέχεται κατόπιν γνωματεύσεως του ιατρού ελεγκτού εκδιδομένης βάσει τοιαύτης του ιατρού θεραπευτού. Δια νοσηλείαν συνεχιζομένην πέραν των 2 μηνών απαιτείται γνωμάτευσις της Υγειονομικής επιτροπής και έγκρισις του Δ.Σ. του Ταμείου». Τα εντός « » δεύτερον και τρίτον εδάφια ετροποποιήθησαν ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). 11.Η έγκρισις ζητείται εκ των προτέρων, εξαιρετικώς δε εκ των υστέρων, μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί επειγουσών περιπτώσεων καθ’ ας η άμεσος παροχή ιατρικής περιθάλψεως εν θεραπευτηρίω θεωρείται επιβεβλημένη εκ της καταστάσεως του ασθενούς, εκ δε της αναβολής επίκειται κίνδυνος. Εν τοιαύτη περιπτώσει ο ασθενής υποχρεούται όπως εντός 3 ημερών το πολύ από της εισόδου του, ν’ αναγγείλη εις το Ταμείον την τοιαύτην εισαγωγήν του. Παρερχομένης απράκτου της προθεσμίας ταύτης ο επί της εισόδου μέχρι της εκπροθέσμου αναγγελίας χρόνος ουδόλως, αναγνωρίζεται, δύναται δε μόνον να εγκριθή η από της αναγγελίας και εντεύθεν νοσηλεία, εφ’ όσον εκ της εξετάσεως του ασθενούς είναι δυνατόν να διαπιστωθή το επείγον της περιπτώσεως ως και η ανάγκη της νοσηλείας. 12.Η έξοδος του ασθενούς εκ του θεραπευτηρίου δέον να λάβη χώραν άμα τη λήξει του ορισθέντος χρόνου νοσοκομειακής περιθάλψεως. Δύναται να διαταχθή και αυτεπαγγέλτως υπό του ιατρού ελεγκτού η εκ του θεραπευτηρίου έξοδος και προ της λήξεως του ορισθέντος χρόνου νοσοκομειακής περιθάλψεως εάν κριθή ότι εξέλιπον οι λόγοι της νοσοκομειακής περιθάλψεως. Κατά της αποφάσεως του ελεγκτού - ιατρού του Ταμείου επιτρέπεται προσφυγή εντός 24 ωρών δια του Διευθυντού του Ταμείου ενώπιον της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου ήτις δέον ν’ αποφαίνεται επί της προσφυγής εντός 48 ωρών από της επιδόσεως ταύτης. Η προσφυγή έχει ανασταλτικήν δύναμιν. 13.Ο νοσηλευόμενος εν θεραπευτηρίω ησφαλισμένος υποχρεούται όπως συμμορφούται προς τους κανονισμούς αυτού, εκπληροί την υπό των ιατρών του θεραπευτηρίου και του Ταμείου διατασσομένην θεραπείαν και ν’ αποφεύγη πάσαν ενέργειαν, ήτις είναι ασυμβίβαστος προς την κατάστασίν του, ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Σελ. 920,462(γ) Τεύχος 1085 Σελ. 122 Ειδικώτερον απαγορεύεται εις αυτόν η διαρκούσης της νοσηλείας του έξοδος εκ του θεραπευτηρίου άνευ εντολής ή αδείας του αρμοδίου ελεγκτού - ιατρού του Ταμείου. Εν περιπτώσει μη συμμορφώσεως του ασθενούς προς τ’ ανωτέρω δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. να επιβληθή αυτώ στέρησις των εις χρήμα παροχών του Κλάδου Ασθενείας, ων δικαιούται ούτος προσωπικώς και δια χρόνον ουχί μακρότερον των 3 μηνών. 14.Εν περιπτώσει διαφωνίας μεταξύ του θεράποντος ιατρού και του ιατρού ελεγκτού καθ’ όσον αφορά την ανάγκην νοσοκομειακής νοσηλείας, ή την παράτασιν ταύτης αποφαίνεται η Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου». Το άρθρ.11 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 7498/Ε. 247 της 30 Ιαν./17 Φεβρ. 1959 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 59). 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) «15.Σε άμεσα ασφαλισμένους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες με συνέπεια να μην μπορούν να μετακινηθούν παραμένουν κλινήρεις και έχουν ανάγκη από συμπαράσταση άλλου προσώπου παρέχεται την ημέρα, με μορφή οίκοι νοσηλείας, ποσόν δρχ. 2.500. Η προαναφερόμενοι οίκοι νοσηλεία καταβάλλεται μετά την απόφαση της Υγειονομικής Επιτροπής για ορισμένο χρόνο που δεν μπορεί να υπερβεί κάθε φορά τους 3 μήνες και σε περίπτωση χρονίων παθήσεων, ο πιο πάνω χρόνος νοσηλείας δεν μπορεί να υπερβεί κάθε φορά τους έξι (6) μήνες». Η παρ. 15 που είχε αντικατασταθεί από την περίπτ. Β της Φ. 55/1271/2-14 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Β΄ 904) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων, αντικαταστάθηκε ως άνω από την Φ. 55/873/7-22 Σεπτ. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 713) όμοια απόφαση. Συμβάσεις μετ’ ιατρών και κλινικών Άρθρ.12.-«1.Δια την παροχήν της νοσοκομειακής και σανατοριακής περιθάλψεως το Ταμείον συμβάλλεται μετά των Δημοσίων θεραπευτηρίων, Νοσοκομείων κλπ. μετ’ ιδιωτικών κλινικών ως και μετ’ Ασφαλιστικών Οργανισμών ασκούντων ασφάλισιν κατά του κινδύνου ασθενείας εις ιδιόκτητα θεραπευτήρια. Αι σχετικαί συμβάσεις υπογράφονται υπό του Προέδρου του Δ.Σ. και του ενδιαφερομένου νοσοκομείου μετ’ έγκρισιν του Δ.Σ. του Ταμείου. 2.Δια την παροχήν ιατρικής περιθάλψεως εις τους ησφαλισμένους, εις ας περιπτώσεις αύτη παρέχεται δια συμβεβλημένων ιατρών καταρτίζονται εκάστοτε ειδικαί συμβάσεις ωρισμένου χρόνου ουχί ανωτέρου των 2 ετών δυνάμεναι κοινή συγκαταθέσει ν’ ανανεούνται εκάστοτε δι’ ίσον κατ’ ανώτατον όριον χρόνον. Αι ούτω καταρτιζόμεναι συμβάσεις υπογράφονται υπό του Προέδρου του Δ.Σ. και του ενδιαφερομένου ιατρού μετ’ έγκρισιν του Δ.Σ. του Ταμείου». Το άρθρ. 12 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). Υγειονομικός και Φαρμακευτικός Έλεγχος Άρθρ.13.-«1.Η άσκησις του Υγειονομικού και Φαρμακευτικού ελέγχου ανατίθεται υπό του Δ.Σ. του Ταμείου εις δύο ιατρούς ελεγκτάς, ένα ιατρόν ελεγκτήν δια τας Αθήνας, όστις προΐσταται της Υγειονομικής Υπηρεσίας και ένα ιατρόν ελεγκτήν δια τον Πειραιά. 2.Το Δ.Σ. δύναται δια αποφάσεώς του ν’ αναθέτη τον φαρμακευτικόν έλεγχον εις ειδικόν φαρμακοποιόν και την διαπίστωσιν της αναγκαιούσης οδοντριατρικής περιθάλψεως και τον έλεγχον ταύτης εις οδοντίατρον. 3.Η πρόσληψις των ως άνω ελεγκτών γίνεται επί συμβάσει περιωρισμένου χρόνου διαρκείας 2 κατ’ ανώτατον όριον ετών δυναμένη ν’ ανανεούται εκάστοτε κοινή συγκαταθέσει δι’ ίσον κατ’ ανώτατον όριον χρόνον. Τα της αναπληρώσεως τούτων, αι αμοιβαί των ως και πάσα αναγκαία λεπτομέρεια καθορίζονται δι’ αποφάσεων του Δ.Σ. 4.Απαγορεύεται εις τους ως άνω ιατρούς ελεγκτάς ν’ ασκούν τα καθήκοντα του ιατρού θεραπευτού και γενικώς να ενεργούν υπό την ιδιότητα του θεραπευτού ιατρού δια τους εν τω Ταμείω ησφαλισμένους ή συνταξιούχους, εις τον φαρμακοποιόν δε ελεγκτήν να εκτελή συνταγάς του Ταμείου». Το άρθρ. 13 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). Διαδικασία παροχής της περιθάλψεως Άρθρ.14.-«1.Η ιατρική περίθαλψις εις τους ησφαλισμένους του Ταμείου παρέχεται: α)Είτε δι’ ιατρών θεραπευτών αμειβομένων κατά περίπτωσιν, πράξιν κλπ. ή δια παγίας μηνιαίας αποζημιώσεως. β)Είτε δια της Οργανώσεως ιατρείων εν τω Ταμείω. γ)Είτε δια της καταβολής εις τους ησφαλισμένους του αντιτίμου της δαπάνης δι’ εκάστην περίπτωσιν περιθάλψεως των ησφαλισμένων δυναμένων να προσφεύγουν εις ιατρόν της προτιμήσεώς των μεταξύ των νομίμως ασκούντων το επάγγελμά των εν τη περιοχή εις ην εκτείνεται η ασφάλισις παρά τω Ταμείω. Η επιλογή του εφαρμοσθησομένου τρόπου παροχής της ιατρικής περιθάλψεως απόκειται εις την κρίσιν του Δ.Σ. δυναμένου να καθορίζη εκάστοτε διάφορον τρόπον δι’ έκαστον είδος περιθάλψεως. Αι λεπτομέρειαι της εφαρμογής του επιλεχθησομένου τρόπου παροχής ιατρικής περιθάλψεως καθορίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. 2.Εάν ο ησφαλισμένος έχη ανάγκην ειδικής θεραπείας παρακλινικής εξετάσεως νοσοκομειακής περιθάλψεως κλπ. ο ιατρός θεραπευτής παραπέμπει τον ασθενή εις τον ιατρόν ελεγκτήν δια τα περαιτέρω. 3.Η αμοιβή των ιατρών θεραπευτών (Γενικής   ιατρικής,   ειδικοτήτων    οδοντιάτρων    κλπ.) (Αντί για τη σελ. 920,47(δ) Σελ. 920,47(ε) Τεύχος 1204 Σελ. 87 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 η διαδικασία και πάσα αναγκαία λεπτομέρεια εν περιπτώσει εφαρμογής του υπό του εδαφ. α΄  και β΄ της παρ. 1 του παρόντος τρόπου περιθάλψεως, ως και το αντίτιμον της καταβλητέας δαπάνης, η διαδικασία και τ’ απαιτούμενα δικαιολογητικά κλπ. εις τους ησφαλισμένους εν τη περιπτώσει της εφαρμογής του υπό του εδαφ. γ΄ της αυτής ως άνω παραγράφου τρόπου κανονίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεων του Δ.Σ. του Ταμείου, βάσει των κειμένων διατάξεων. 4.Εις επειγούσας περιπτώσεις επιτρέπεται όπως η εξέτασις του ασθενούς ενεργήται υφ’ οιουδήποτε ιατρού έστω και μη συμβεβλημένου μετά του Ταμείου. Εν τοιαύτη περιπτώσει το Ταμείον καταβάλλει εις τον ασθενή, μετ’ έγκρισιν του ιατρού ελεγκτού βεβαιούντος και το επείγον της περιπτώσεως, ότι θα κατέβαλεν εις τον συμβεβλημένον ιατρόν εφ’ όσον ήθελε ειδοποιηθή σχετικώς το βραδύτερον εντός (48 ωρών»). Το άρθρ. 14 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). Δια της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ. / 23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών η προθεσμία των 48 ωρών έγινε 5 ημερών. Άρθρ.15.-1.Ίνα ιατρός τις προσληφθή εις την υπηρεσίαν του Ταμείου, είτε ως Ιατρός - Θεραπευτής είτε ως Ιατρός Ελέγχου, δέον να πληροί τας κάτωθι προϋποθέσεις: α)Να κέκτηται πτυχίον Ιατρικής Σχολής Ελληνικού Πανεπιστημίου ή ξένου ομοταγούς ως και άδειαν ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι. β)Να είναι Έλλην υπήκοος ή το γένος. γ)Να έχη ηλικίαν ουχί ανωτέραν των 65 ετών. δ)Να μη έχη στερηθή των πολιτικών του δικαιωμάτων δυνάμει Δικαστικής αποφάσεως και εφ’ όσον διαρκή η στέρησις. Αποκλείονται ωσαύτως οι δυνάμει οριστικού βουλεύματος παραπεμφθέντες εις δίκην επί αδικήματι συνεπαγομένω στέρησιν πολιτικών δικαιωμάτων. ε)Να μη έχη απομακρυνθή της Δημοσίας υπηρεσίας ή της υπηρεσίας του Ταμείου ή άλλων Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου δι’ αιτίαν αντιβαίνουσα κατά την κρίσιν της αρμοδιας Επιτροπής εις την υπαλληλικήν τιμήν. ς)Να είναι ανεπιλήπτου επαγγελματικής διαγωγής. Παραπτώματα του ιατρού, δι’ α τυχόν υπεβλήθησαν αυτώ πειθαρχικαί ποιναί εκτιμώνται ως προς την βαρύτητα αυτών υπό της αυτής ως προηγουμένως Επιτροπής. Σελ. 920,48(ε) Τεύχος 1204 Σελ. 88 «2.Οι ιατροί ελεγκταί δέον να έχουν επιπροσθέτως συμπληρώσει υπερδεκαετή άσκησιν του επαγγέλματος και διετή κατ’ ελάχιστον όριον εγκατάστασιν εις τον τόπον ένθα πρόκειται να ασκήσουν τα καθήκοντά των». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 405/1338 της 11/27 Ιουν. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 644) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 3)Οι ιατροί θεραπευταί ειδικοτήτων απαιτείται να έχουν και άδειαν ειδικότητος, οι δε οδοντίατροι δικαίωμα χρησιμοποιήσεως του τίτλου τούτου. 4.Το Δ.Σ. ορίζει τον αριθμόν των θέσεων των ιατρών θεραπευτών του Ταμείου βάσει των ακολούθων αρχών. α)Ιατροί θεραπευταί γενικής ιατρικής ορίζονται εις όλας τας συνοικίας Αθηνών και Πειραιώς, όπου ο εν αυτοίς εγκατατεσημένος αριθμός ησφαλισμένων ή αι συγκοινωνιακαί συνθήκαι επιβάλλουν την εξασφάλισιν συνοικιακού ιατρού δια την αρτιωτέραν διεξαγωγήν της περιθάλψεως. 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Άρθρ.16.-«Η φαρμακευτική περίθαλψις περιλαμβάνει τ’ αναγκαία προς αποκατάστασιν της υγείας και της προς εργασίαν ικανότητος των ασθενών ησφαλισμένων ή προς ανακούφισιν εκ της νοσηράς των καταστάσεως φάρμακα και λοιπά δόκιμα συνήθη θεραπευτικά μέσα μέχρι του ποσού του ενδεδειγμένου εν εκάστη περιπτώσει κατά τους κανόνας της ιατρικής επιστήμης και της οικονομικής συνταγογραφίας. Ως συνήθη θεραπευτικά μέσα νοούνται και οι κηλεπίδεσμοι, ζώναι, ορθοπεδικά μηχανήματα, ομματοϋάλια και τα πέλματα πλατυποδίας, ακουστικά βαρηκοΐας, βηματοδόται καρδίας, αεροστρώματα, πρόσθετα ανθρώπινα μέλη, πόδες, χείρες, οφθαλμοί και λοιπά δόκιμα θεραπευτικά μέσα». Το πρώτον εδάφιον συμπληρωθέν δια της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 405/2988 της 8/15 Οκτ. 1976 (ΦΕΚ Β΄ 1270) ομοίας. Εις την αξίαν του φαρμάκου δεν περιλαμβάνεται το περιέχον τούτο δοχείον φιάλη, κλπ. όπερ προσάγεται υπό του νοσηλευομένου ή δανείζεται υπό του φαρμακοποιού εκτός εάν ως εκ του τρόπου συσκευασίας του φαρμάκου περιλαμβάνεται εις την αξίαν και το περιέχον αυτό. (Περί των παρασχετέων υπό του Ταμείου φαρμάκων κλπ. ουσιών και περί των εξ αυτών χορηγητέων κατ’ ανώτατον όριον ποσοτήτων εφαρμόζονται αι διατάξεις του συνταγολογίου της οικείας Νομοθεσίας του Ι.Κ.Α.). Η εντός ( ) τρίτη παράγραφος κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Τρόπος παροχής φαρμάκων Άρθρ.17.-Τα φάρμακα και τα λοιπά θεραπευτικά μέσα χορηγούνται κατόπιν συνταγής του ιατρού θεραπευτού. Ωρισμένα θεραπευτικά μέσα ή φάρμακα περιοριστικώς καθοριζόμενα δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. χορηγούνται μόνον κατόπιν συμφώνου γνωματεύσεως και του Ιατρού Ελεγκτού. Συνταγαί εκδιδόμεναι παρ’ ιατρών μη συμβεβλημένων με το Ταμείον εκτελούνται κατόπιν ελέγχου του ιατρού Ελεγκτού, αν τα εν αυταίς φάρμακα περιέχωνται εν τω συνταγολογίω του Ταμείου. Εις επειγούσας όμως επιπτώσεις η έγκρισις δύναται να ζητηθή εκ των υστέρων το βραδύτερον όμως εντός δύο ημερών από της εκτελέσεως της συνταγής, βάσει αντιγράφου εκδιδομένου προς τούτο υπό του φαρμακοποιού. Δοθείσης της εγκρίσεως καταβάλλεται εις τον δικαιούχον η αξία της συνταγής μετά την αφαίρεσιν της τυχόν οφειλομένης συμμετοχής του ησφαλισμένου. Εκάστη συνταγή εκτελείται άπαξ, απαγορευομένης της παραγγελίας προς επανεκτέλεσιν. Η συνταγή δέον να προσάγεται προς εκτέλεσιν εντός δύο ημερών από της σημειουμένης χρονολογίας εκδόσεως. Ο τύπος της συνταγής καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. Συμβάσεις μετά φαρμακοποιών Άρθρ.2.-«1.Τον ειδικόν λογαριασμόν Υγιεινής και περιθάλψεως (κλάδος ασφαλίσεως κινδύνου ασθενείας) διοικεί και διαχειρίζεται το Δ.Σ. του Ταμείου Συντάξεων Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων. «2.Ο ειδικός αυτός λογαριασμός έχει πλήρη οικονομική και ασφαλιστική αυτοτέλεια έναντι των λοιπών λογαριασμών του Ταμείου και επιβαρύνεται μόνο με τις αμοιβές του Υγειονομικού Προσωπικού του Ταμείου». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της Φ.55/452/14 Μαρτ.-6 Απρ. 1990 (ΦΕΚ Β΄ 246), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 290/26 Απρ. 1990) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων.  «3.Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται, με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, την οποία εγκρίνει ο Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η μεταφορά κατ’ έτος του 80% του πλεονάσματος της προηγουμένης χρήσεως του παρόντος κλάδου στον  Σελ. 920,42(η) Τεύχος 1325 Σελ. 30 Κλάδο Συντάξεων, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει τις ανάγκες του». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της Φ.55/873/7-22 Σεπτ. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 713) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. «Εξαιρετικά και για μία μόνο φορά επιτρέπεται η μεταφορά από τον Κλάδο Υγιεινής και Περίθαλψης στον Κλάδο Σύνταξης, ποσού 150.000.000, για την ενίσχυσή του». Η μέσα στα « » άνω μεταβατική διάταξη προστέθηκε από την 55/803/2-24 Αυγ. 1988 (ΦΕΚ Β΄ 608) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Το άρθρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την Β2/55/3/516/10-19 Μαρτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 268). Υπηρεσίαι Άρθρ.18.-Το Ταμείον συμβάλλεται μετά φαρμακοποιών μεσολαβήσει του οικείου φαρμακευτικού Συλλόγου δια την εκτέλεσιν των συνταγών των ησφαλισμένων. Οι όροι των μετά των φαρμακοποιών καταρτισθησομένων ως άνω συμβάσεων καθορισθήσονται υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. Συνταγαί εκτελούμεναι παρά φαρμακοποιών, μη συμβεβλημένων μετά του Ταμείου αναγνωρίζονται υπ’ αυτού μόνον εις κατεπειγούσας περιπτώσεις, οσάκις η έγκαιρος εκτέλεσις αυτών παρα φαρμακείου συμβεβλημένου καθίσταται ανέφικτος ή εις ην περίπτωσιν το συμβεβλημένον φαρμακείον ελλείψει φαρμάκων αδυνατεί να εκτελέση συνταγήν και εκ της αναβολής επίκειται κίνδυνος, καθ’ υπεύθυνον επί της συνταγής βεβαίωσιν του ιατρού ελεγκτού. Προς αναγνώρισιν συνταγών εκτελουμένων υπό τας προϋποθέσεις, ταύτας οφείλει ο ησφαλισμένος να προσαγάγη εντός δύο ημερών εις τον ιατρόν, ελεγκτήν αντίγραφον της συνταγής προς έγκρισιν. Άρθρ.19.-Οι συμβεβλημένοι μετά του Ταμείου εξετάζουν τους ασθενείς εις το ιατρείον των κατά τας κεκανονισμένας ώρας ή κατ’ οίκον. Οι ασθενείς οίτινες δεν δύνανται να μετακινηθούν χωρίς, κίνδυνον επιδεινώσεως της καταστάσεώς των δικαιούνται να καλέσωσιν ιατρόν κατ’ οίκον, εν εναντία περιπτώσει υποχρεούνται να μεταβαίνουν εις το ιατρείον των συμβεβλημένων ιατρών και νοσηλευτικών ιδρυμάτων κατά τας κεκανονισμένας ώρας. Ο θεράπων ιατρός οφείλει να αποφεύγει πάσαν παροχήν ή επίσκεψιν ανωφελή ή περιττήν. Οι κατά περίπτωσιν παρεχομένη υπηρεσίας αμειβόμενοι ιατροί προς είσπραξιν των αμοιβών των δια την εξέτασιν των ασθενών ησφαλισμένων υποβάλλουν εις το Ταμείον και εις το τέλος εκάστου μηνός τα υπό της σχετικής συμβάσεως προβλεπόμενα δικαιολογητικά. Ιατροί συμβεβλημένοι και μη μετά του Ταμείου και φαρμακοποιοί παραβαίνοντες οπωσδήποτε τας έναντι του Ταμείου υποχρεώσεις των ή υποπίπτοντες εις δεοντολογικά παραπτώματα, σχέσιν έχοντα προς τας δια λ/σμόν του Ταμείου προσφερομένας υπηρεσίας των, δύνανται κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. να αποκλείωνται εκ της περαιτέρω  προσφοράς των υπηρεσιών των εις το Ταμείον δι’  ωρισμένον χρόνον, καταγγελλόμενοι άμα εις  τον   οικείον   ιατρικόν   φαρμακευτικόν   σύλλογον (Αντί της σελ. 920,49(β) Σελ. 920,49(γ) Τεύχος 676 Σελ. 83 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 δια την επιβολήν των νομίμων κυρώσεων ανεξαρτήτως των τυχόν παρεπομένων ποινικών και αστικών ευθυνών. Υποχρεώσεις ασθενών Άρθρ.20.-1.Ο ασθενής υποχρεούται να συμμορφούται προς την υπό του θεράποντος ιατρού διατασσομένην θεραπείαν και να αποφεύγη πάσαν ενέργειαν, ήτις είναι ασυμβίβαστον προς την κατάστασίν του ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Εν εναντία περιπτώσει το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται να στερήση τον ησφαλισμένον εν όλω ή εν μέρει των παροχών δια χρονικόν διάστημα μέχρι 3 το πολύ μηνών, αφού προηγουμένως κληθή ίνα υποβάλη εντός 48 ωρών τας παρατηρήσεις του. Ο ασθενής, οφείλει να επιτρέπη την είσοδον εις την οικίαν αυτού εις τα εντεταλμένα όργανα του Ταμείου κατά πάσαν ώραν της ημέρας, υποκείμενος άλλως, εις στέρησιν παροχών κατά τα εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζόμενα. 2.Εις την κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου προβλεπομένην μερικήν ή ολικήν στέρησιν παροχών υπόκειται και ο ησφαλισμένος, όστις καθ’ οιονδήποτε τρόπον επιδιώκει να εξαπατήση το Ταμείον δι’ υποβολής ανακριβών δικαιολογητικών δαπανών ή ψευδών δηλώσεων και εν γένει δια κακής ή δολίας ασκήσεως των δικαιωμάτων του. «3.Η απόδοσις των πραγματοποιουμένων παρά των ησφαλισμένων πάσης φύσεως, δαπανών περιθάλψεώς των μέχρι του ποσού των δραχ. 500 ενεργείται δια μόνης της καταθέσεως εις την υπηρεσίαν του Ταμείου των απαραιτήτων δι’ εκάστην περίπτωσιν δικαιολογητικών βάσει καταστάσεων καταρτιζομένων εις την αρχήν και τα μέσα εκάστου μηνός». Η παρ. 3 προσετέθη δια της παρ.4 της υπ’ αριθ. 62731/Σ. 526 της 22 Σεπτ. / 7 Νοεμ. 1966 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 646). Εκλογή Ιατρού Προσφυγή εις μη  συμβεβλημένον ιατρόν Άρθρ.21.-1.Ο ησφαλισμένος δικαιούται να προσφεύγη εις οιονδήποτε ιατρόν συμβεβλημένον μετά του Ταμείου. 2.Η προσφυγή εις μη συμβεβλημένον ιατρόν επιτρέπεται μόνον δι’ επείγουσαν ανάγκην παροχής πρώτων βοηθειών, εν τη περιπτώσει ταύτη το Ταμείον καταβάλλει εις τον ησφαλισμένον την αμοιβήν την οποίαν θα κατέβαλλε εις τον συμβεβλημένον ιατρόν της ειδικότητας του εξετάσαντος ιατρού υπό τον όρον ότι ήθελεν ειδοποιηθή σχετικώς εντός 48 ωρών από της χρησιμοποιήσεως του μη συμβεβλημένου ιατρού και ήθελε προσαγάγη απόδειξιν εισπράξεως της αμοιβής. Σελ. 920,50(γ) Τεύχος 679 Σελ. 84 Συμμετοχή εις τας δαπάνς της περιθάλψεως. Άρθρ.22.-1.«Οι ησφαλισμένοι μετέχουν κατά 20% εις τας εν γένει δαπάνας φαρμακευτικής περιθάλψεως, πάσης φύσεως παρακλινικών εξετάσεων ειδικών θεραπειών, προθέσεων και λοιπών βοηθητικών μέσων». Το εντός « » πρώτον εδάφιον ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 107082/Σ. 878 της 15/31 Δεκ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 865, Διόθρ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 63 της 5 Φεβρ. 1966). Η συμμετοχή αύτη εισπράττεται κατά τρόπον καθοριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. 2.Προκειμένου περί εγκυμοσύνης τοκετού και των συνεπειών αυτών απαλλάσσονται πάσης συμμετοχής εις τας δαπάνας ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως αι ησφαλισμέναι ή τα μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων. Η απαλλαγή αύτη χωρεί κατόπιν αποφάσεως του Διοικ. Συμβ. του Ταμείου επί τη αιτήσει του ησφαλισμένου συνοδευομένη υπό σχετικής γνωματεύσεως ιατρού θεραπευτού του Ταμείου εγκεκριμένης υπό του ιατρού ελεγκτού αυτού. 3.Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου ν’ απαλλαγούν από πάσης συμμετοχής ησφαλισμένοι πάσχοντες εκ σοβαράς πολυδαπάνου νόσου διαρκείας πλέον των 6 μηνών» Το άρθρ. 22 τροποποιηθέν δια των υπ’ αριθ. 40429/Σ. 977 της 27 Ιουν./12 Ιουλ. 1955 (ΦΕΚ Β΄ 126) και υπ’ αριθ. 52029/Σ. 647 της 9/23 Ιαν. 1959 (ΦΕΚ Β΄ 23) αποφ. Υπ. Εργασίας ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 11467/Σ. 120 της 21 Απρ./11 Μαΐου 1960 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 198). 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Αεροθεραπεία περίθαλψις, φυματικών  Λουτροθεραπεία Άρθρ.23.-1.Το Ταμείον καταβάλλει εφάπαξ κατ’ έτος βοήθημα αεροθεραπείας εις τους εκ φυματιώσεως πάσχοντας ησφαλισμένους, προφυματικούς και εις τους αναρρωνύοντας από μακράν ή οξείαν νόσον, το ποσόν του επιδόματος αεροθεραπείας, χορηγούμενον κατόπιν γνωματεύσεως του ιατρού ελεγκτού, ισούται προς ποσόν επιδόματος ασθενείας το πολύ 6 μηνών. 2.(Συμπληρωθείσα δια της υπ’ αριθ. Φ. 56494/1/ 54 της 2/13 Δεκ. 1954 αποφ. Υπ. Εργασίας ,ΦΕΚ Β΄ 247, κατηργήθη δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 7498/Ε. 247 της 30 Ιαν./17 Φεβρ. 1959 ομοίας ΦΕΚ Β΄ 59). 2.(3).Εις τους λόγω φυματιώσεως συνταξιούχους του Ταμείου παρέχεται κατ’ έτος επίδομα αεροθεραπείας ίσον προς το σύνολον των αποδοχών του τελευταίου προ της χορηγήσεως του επιδόματος μηνός ηυξημένου κατά 50%. «3.Δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας, δύναται εφ’ όσον η οικονομική κατάστασις του Ταμείου, επιτρέπει τούτο να οργανούνται κατασκηνώσεις κατά την θερινήν περίοδον προς αποστολήν εις αυτάς των ηλικίας μέχρι (15) ετών τέκνων των ησφαλισμένων και συνταξιούχων. Περί του ανωτάτου ορίου ηλικίας βλ. ήδη την παρ. 5 εν τέλει του παρόντος. Τα της εν γένει οργανώσεως και λειτουργίας της παιδικής κατασκηνώσεως και της αποστολής εις ταύτην των ως άνω τέκνων και πάσα άλλη λεπτομέρεια καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. Εάν δεν καθίσταται εφικτή η οργάνωσις ιδίας παιδικής κατασκηνώσεως δύναται το Ταμείον δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. αυτού εγκρινομένης υπό του Υπουργού εργασίας είτε να καταβάλη εφ’ άπαξ ποσόν, οριζόμενον υπό του Δ.Σ. εις έκαστον ησφαλισμένον έχοντα τέκνον ή τέκνα πληρούντα τας ως άνω προϋποθέσεις είτε να ενισχύη την οργάνωσιν των παιδικών κατασκηνώσεων παρ’ άλλων οργανισμών ή Υπηρεσιών Προνοίας και Περιθάλψεως προς συμμετοχήν και των τέκνων των ησφαλισμένων και συνταξιούχων αυτού. Το ποσόν της δαπάνης ταύτης ορίζεται αναλόγως του αριθμού των συμμετεχόντων δια της αυτής ως άνω αποφάσεως». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). Η ανωτέρω παράγραφος, φέρεται ως τροποποίησις της ως άνω προϋπαρχούσης, συνεπώς μάλλον δεν αποτελεί κατάργησιν αυτής, αλλ’ απλήν προσθήκην. 4(5).«Οι άμεσα ασφαλισμένοι και οι ασφαλισμένοι σύζυγοί τους δικαιούνται λουτροθεραπείας ύστερα από γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου και αφού προσκομίσουν τα σχετικά δικαιολογητικά διανομής και λουτροπηγής. Ειδικότερα για τη διανομή απαιτείται διάτρητο δελτίο παροχής υπηρεσιών ή εάν πρόκειται για ενοικιαζόμενο διαμέρισμα ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης θεωρημένο από την αρμόδια ΔΟΥ του εκμισθωτή. Για δε τη λουτροπηγή τα σχετικά αποκόμματα των λούσεων και νόμιμη απόδειξη στην οποία θα αναφέρεται το ποσό που καταβλήθηκε και ο αριθμός των λούσεων που πραγματοποιήθηκαν. Από την Υγειονομική Επιτροπή θα καθορίζεται η πάθηση, το είδος και ο αριθμός των ενδεικνυομένων λούσεων, καθώς και η ιαματική πηγή στην οποία θα γίνεται η λουτροθεραπεία». Το μέσα σε « » πρώτο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της με αριθμ. Φ.55/881/29 Ιουν.-7 Ιουλ. 1999 (ΦΕΚ Β΄ 1396) αποφ. Υπ. Εργ. και Κοιν. Ασφαλίσεων. Προς δικαιολόγησιν της κατά τ’ ανωτέρω ενισχύσεως δια λουτροθεραπείαν οι ησφαλισμένοι υποχρεούνται να προσκομίσουν βεβαίωσιν της αρμοδίας υπηρεσίας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού της λουτροπηγής, ελλείψει δε τούτου βεβαίωσιν της λουτροπηγής, θεωρημένην υπό της οικείας Αστυνομικής Αρχής, εις ην θ’ αναγράφεται ο αριθμός και η χρονολογία της πραγματοποιήσεως των λούσεων. Η ως άνω οικονομική ενίσχυσις λουτροθεραπείας δύναται να προκαταβάλλεται του ησφαλισμένου υποχρεουμένου όπως μέχρι τέλους Οκτωβρίου εκάστου έτους προσκομίση τα προαναφερόμενα δικαιολογητικά, άλλως το προκαταβληθέν ποσόν καταλογίζεται εις βάρος του, παρακρατούμενον εκ των πάσης φύσεως αποδοχών του εκ του Ταμείου ή του εργοδότου. Η παρ. 4.(5) τροποποιηθείσα δια της υπ’ αριθ. 22292/Ε. 644 της 8 Απρ./1 Μαΐου 1958 (ΦΕΚ Β΄  124)   αποφ.  ΥΠ.  Εργασίας   και   της υπ’αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./ 23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών, ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 405/3/1615 της 3/12 Απρ. 1973 (ΦΕΚ β΄ 422) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών.  «5.Το υπό της παρ. 3 του παρόντος άρθρου ανώτατον όριον ηλικίας τέκνων ησφαλισμένων ορίζεται εις 16 από της κατασκηνωτικής περιόδου του έτους 1965 και εφεξής». Η ανωτέρω παρ. 5 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 107082/Σ. 878 της 15/31 Δεκ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 865). (Αντί για τη σελ. 920,51(δ) Σελ. 920,51(ε) Τεύχος 1325 Σελ. 31 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 Επίδομα ασθενείας (απλής αναπηρίας) Άρθρ.24.-«1.Ο ησφαλισμένος δικαιούται επιδόματος ασθενείας, εφ’ όσον συντρέχουσι αι κάτωθι περιπτώσεις: α)Δεν λαμβάνει σύνταξιν παρά  του Ταμείου.  β)Έχει 4 μηνών τουλάχιστον πραγματικήν εν ασφαλίσει παρά τω Ταμείω υπηρεσίαν κατά το ημερολογιακόν έτος, το αμέσως προηγούμενον της αναγγελίας της ασθενείας ή κατά το προηγούμενον της τοιαύτης αναγγελίας 15μηνον μη συνυπολογιζομένης εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει εις τους ως άνω 4 μήνας της κατά το τελευταίον ημερολογιακόν 3μηνον του 15μήνου πραγματοποιηθείσης υπηρεσίας εν ασφαλίσει. Κατ’ εξαίρεσιν ησφαλισμένοι υπαγόμενοι το πρώτον εις την ασφάλισιν παρά τω Ταμείω δικαιούνται επιδόματος ασθενείας μετά την συμπλήρωσιν 4 μηνών τουλάχιστον πραγματικής εν ασφαλίσει υπηρεσίας παρά τω Ταμείω, από της δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγγραφής των ως ησφαλισμένων. γ)Συνεπεία ασθενείας, μη οφειλομένης εις δόλον αυτού, απέχει της εργασίας του. δ)Η αποχή λόγω ασθενείας εκ της εργασίας διήρκεσε πλέον των 3 τουλάχιστον ημερών. 2.«α.Το ποσό του επιδόματος ασθενείας, είναι ίσο με το 100% των συνταξίμων αποδοχών των ασφαλισμένων, όπως αυτές ορίζονται από το άρθρ. 25 του παρόντος Κανονισμού προσαυξανόμενο κατά 10% για κάθε προστατευόμενο μέλος οικογενείας του ασφαλισμένου, όπως αυτά ορίζονται από το άρθρ. 6 του παρόντος». Η περίπτ. α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της  Φ. 55/311/9-25 Απρ. 1991 (ΦΕΚ Β΄ 262) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. β.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 της Φ. 55/311/925 Απρ. 1991, ΦΕΚ Β΄ 262, απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων). Η παρ. τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 1 της 405/707/7 Ιουν. - 5 Ιουλ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 598) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. 3.Το επίδομα ασθενείας δεν καταβάλλεται δια πλείονας των 180 ημερών είτε συνεχώς είτε διακεκομμένως, εντός του αυτού ημερολογιακού έτους, εκτός αν η ανικανότης οφείλεται εις φυματίωσιν, ότε το επίδομα παρατείνεται μέχρι 360 ημερών. Σελ. 920,52(ε) Τεύχος 1325 Σελ. 32 Επί συνεχιζομένης ανικανότητος λόγω ασθενείας μετά την λήξιν του ημερολογιακού έτους, καθ’ ο ο ησφαλισμένος ήρχισε να επιδοτήται χωρίς ούτος να έχη συμπληρώση τον κατά τ’ ανωτέρω χρόνον επιδοτήσεως των 180 ή 360 ημερών, ο ησφαλισμένος εξακολουθεί δικαιούμενος του επιδόματος μέχρι συμπληρώσεως του ορίου τούτου, αδιαφόρως αν πληροί ή μη τας κατά την παρ. 1 εδάφ. β΄ του παρόντος άρθρου χρονικάς προϋποθέσεις και κατά το ημερολογιακόν έτος καθ’ ο ήρξατο η επιδότησις. 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) «Εις τον κατά τ’ ανωτέρω αριθμόν των 180 ή 360 ημερών επιδοτήσεως, δεν συμπεριλαμβάνονται αι τοιαύται επιδοτήσεως ησφαλισμένου κατά το διάστημα της νοσηλείας του, δαπάναις του Ταμείου, εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια. Η ισχύς της παρούσης άρχεται από 1.1.1960». Το εντός « » ανωτέρω εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 21530/226 της 14 Μαΐου/1 Ιουν. 1960 αποφ. Υπ. Εργασί;ς (ΦΕΚ Β΄ 237). 4.Το Ταμείον δικαιούται ν’ αναστείλη την πληρωμήν του επιδόματος ασθενείας δια χρονικόν διάστημα μέχρι 3 μηνών, κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. εφ’ όσον διαπιστωθή προσηκόντως ότι ο δικαιούχος επεδείνωσε την κατάστασίν του συνεπεία μη τηρήσεως των υποχρεώσεών του περί της οφειλουμένης συμπεριφοράς των ασθενών ή δεν συνεμμορφώθη προς τα επιδειχθέντα μέτρα προς βελτίωσιν της καταστάσεώς του. 5.Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται και δια τας μη εργασίμους ημέρας. Ως πρώτη ημέρα επιδοτήσεως λαμβάνεται εκείνη καθ’ ην διεπιστώθη υπό του θεράποντος ιατρού η ασθένεια ήτις δεν δύναται να είναι προγενεστέρα των 3 ημερών από της εκδόσεως της γνωματεύσεως του ιατρού ελεγκτού του Ταμείου, εφ’ όσον ο ασθενής απέσχε εκ της εργασίας του κατά βεβαίωσιν του οικείου εργοδότου προκειμένου περί υπαλλήλων Πρακτορείων, της οικείας δε επαγγελματικής Οργανώσεως προκειμένου περί εφημεριδοπωλών.  «Προκειμένου περί ησφαλισμένων νοσηλευθέντων δαπάναις του Ταμείου, η πρώτη ημέρα επιδοτήσεως δεν δύνανται να είναι προγενεστέρα των 10 ημερών από της εκδόσεως της γνωματεύσεως του ιατρού - ελεγκτού του Ταμείου, εφ’ όσον πληρούνται και αι λοιπαί προϋποθέσεις». Η εντός « » ανωτέρω διάταξις προσετέθη δια της παρ. 6 της υπ’ αριθ. 61904/Σ. 595 της 13/20 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 333). 6.Το κατά τ’ ανωτέρω επίδομα ασθενείας χορηγείται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου μετά γνώμην του ιατρού θεραπευτού εγκρινομένην παρά του ιατρού ελεγκτού του Ταμείου. Δι’ επιδότησιν όμως πέραν του ενός μηνός προκειμένου περί συνεχούς επιδοτήσεως 2 μηνών εν τω συνόλω προκειμένου περί διακεκομένης τοιαύτης κατ’ έτος, απαιτείται γνωμάτευσις της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου». Το άρθρ. 24 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 7498/Ε. 247 της 30 Ιαν. / 17 Φεβρ. 1959 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 59).  «Εις τα ως άνω χρονικά όρια των 1και 2 μηνών δεν περιλαμβάνεται ο χρόνος επιδοτήσεως λόγω νοσοκομειακής νοσηλείας των ησφαλισμένων». Η εντός « » ανωτέρω διάταξις προσετέθη δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 85920/1123 της 28 Μαΐου/10 Ιουν. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 260). «7.Εις αμέσως ησφαλισμένους οίτινες νοσηλεύονται εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια δαπάναις του Ταμείου, συνεχώς πέραν των 3 μηνών και δικαιουμένους επιδόματος ασθενείας, πέραν τούτου, καταβάλλεται και πρόσθετον ειδικόν επίδομα βαρείας νόσου, πέραν των υπό των οικείων διατάξεων προβλεπομένων κατωτάτων και ανωτάτων ορίων, ως κάτωθι: α)Δια νοσηλείαν πέραν των 3 μέχρι και του 6 μηνός, ποσόν ίσον προς 20%. β)Δια νοσηλείαν πέραν των 6 μέχρι και του 12 του ποσόν ίσον προς 30%. γ)Δια νοσηλείαν πέραν των 12 μηνών ποσόν ίσον προς 50%. Το ως άνω ειδικόν επίδομα βαρείας νόσου υπολογίζεται επί του βασικού επιδόματος του ησφαλισμένου άνευ των πάσης φύσεως προσαυξήσεως δια τα μέλη οικογενείας, ειδικών επιδομάτων κλπ.». Η παρ. 7 προσετέθη δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 62731/Σ. 526 της 22 Σεπτ./7 Νοεμ. 1966 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 646) Βάσις υπολογισμού χρηματικών παροχών Άρθρ.25.-«1.Δια τον προσδιορισμόν του επιδόματος ασθενείας λαμβάνεται ως βάσις ο μέσος όρος των συνταξίμων αποδοχών των τελευταίων 12 μηνών, προ του τοιούτου της επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως, ως αύται προσδιορίζονται εκάστοτε υπό των οικείων διατάξεων του Καταστατικού του Κλάδου Συντάξεων δια την απονομήν των παροχών τούτου. «2.Οι κατά την παρ. 4 του άρθρ. 23 καταβαλλόμενες δαπάνες για λουτροθεραπεία των άμεσα ασφαλισμένων ανέρχονται στο 70% των συντάξιμων αποδοχών που αντιστοιχούν σε 20ετή πραγματική υπηρεσία όπως αυτές καθορίζονται από τις οικείες διατάξεις του Καταστατικού του Κλάδου Συντάξεων. Το ίδιο ως άνω ποσό καταβάλλεται στον ή στην ασφαλισμένη σύζυγο, σύμφωνα με το άρθρ. 23 παρ. 4, εφόσον ο άμεσα ασφαλισμένος δεν έχει ανάγκη λουτροθεραπείας. Εάν και οι δύο σύζυγοι έχουν ανάγκη λουτροθεραπείας, το ποσό που δικαιούται ο άμεσα ασφαλισμένος προσαυξάνεται κατά 30%. Στην περίπτωση που δεν υποβάλλονται τα σχετικά δικαιολογητικά διαμονής καταβάλλονται τα 2/5 των παραπάνω ποσών». Η μέσα σε « » παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της με αριθμ. Φ.55/881/29 Ιουν.7 Ιουλ. 1999 (ΦΕΚ Β΄ 1396) αποφ. Υπ. Εργασίας και Κοιν. Ασφαλίσεων. (Αντί για τη σελ. 920,53(η) Σελ. 920,53(θ) Τεύχος 1325 Σελ. 33 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 «3.Το κατά τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Κανονισμού εφάπαξ βοήθημα για έξοδα τοκετού, ανέρχεται για τους ασφαλισμένους δικαιούχους στο ποσό του ανώτατου ορίου των συνταξίμων αποδοχών, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρ. 6 του Καταστατικού του Κλάδου Συντάξεων, προσαυξημένο κατά 20%. Σε περίπτωση τοκετού με καισαρική τομή, το ανωτέρω βοήθημα προσαυξάνεται επιπλέον κατά 50%». Η μέσα σε «» παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την με αριθμ. Φ.55/961/27 Αυγ.-6 Σεπτ. 1996 (ΦΕΚ Β΄ 822) απόφ. Υπ. Εργ. και Κοιν. Ασφαλίσεων. Το άρθρ. 25 τροποποιηθέν αλλεπαλλήλως ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 405/3/1615 της 3/12 Απρ. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 422) αποφ.Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Έξοδα κηδείας Άρθρ.26.-«Εν περιπτώσει θανάτου αμέσου ή εμμέσου ησφαλισμένου καταβάλλονται, βάσει ληξιαρχικής πράξεως θανάτου, έξοδα κηδείας εις την σύζυγον του θανόντος και εν ελλείψει τοιαύτης κατά σειράν εις τα τέκνα, τους γονείς, τους αδελφούς και εν ελλείψει τοιούτων εις τους επιμεληθέντας, κατά την κρίσιν του Ταμείου, της κηδείας του θανόντος. Το Ταμείον δύναται να επιμεληθή απ’ ευθείας της κηδείας του θανοντος ησφαλισμενου του, καταβάλλον ολόκηρον την σχετικήν δαπάνην. Εν τη περιπτώσει ταύτη δεν καταβάλλονται έξοδα κηδείας εις την οικογένειαν του αποβιώσαντος. Το κατά τας προηγουμένας διατάξεις του παρόντος έξοδα κηδείας καθορίζονται ως ακολούθως: α)Προκειμένου περί αμέσως ησφαλισμένου ποσόν ίσον προς το ανώτατον όριον των κατά τας διατάξεις του άρθρ. 6 του Καταστατικού του Κλάδου Συντάξεων οριζομένου ανωτάτου ορίου συνταξίμων αποδοχών, προσηυξημένου κατά ποσοστόν 100%. β)Προκειμένου περί εμμέσως ησφαλισμένου το ήμισυ του ανωτέρω δια τον αμέσως ησφαλισμένον, οριζομένου ποσού». Το άρθρ. 26 συμπληρωθέν δια της παρ. 11 της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 6 της υπ’ αριθ. 405/2988 της 8/15 Οκτ. 1976 (ΦΕΚ Β΄ 1270) ομοίας. Σελ. 920,54(θ) Τεύχος 1325 Σελ. 34 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Υγειονομική Επιτροπή Άρθρ.3.-Η διεξαγωγή της εσωτερικής υπηρεσίας του Κλάδου Ασθενείας διεξάγεται δια του προσωπικού του Ταμείου, ως ειδικώτερον δια του Κανονισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας θέλει καθορισθή. Τα της λογιστικής και εν γένει διαχειρίσεως του Κλάδου Ασθενείας διέπονται υπό των οικείων Νόμων, Δ/των και Εγκυκλίων του Υπουργείου Εργασίας. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι διατάξεις του Καταστατικού. Σκοπός Άρθρ.27.-«1.Η Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου δια την εξέτασιν των ησφαλισμένων εις ας περιπτώσεις προβλέπεται τοιαύτη υπό των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού είναι τριμελής αποτελουμένη: α)Εξ ενός (1) ιατρού κύρους έχοντος 10ετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος, αναπληρωτής δε τούτου ιατρός έχων τα προσόντα του αναπληρουμένου. β)Εκ του ιατρού ελεγκτού Αθηνών του Ταμείου, ον ελλείποντα ή κωλυόμενον αναπληροί ο ιατρός ελεγκτής Πειραιώς. Ελλείποντος ή κωλυομένου τινός των ως άνω ελεγκτών εις την θέσιν του ορίζεται, ως αναπληρωτής, ιατρός έχων τα προσόντα του αναπληρουμένου. γ)Εξ ενός ιατρού κύρους έχοντος 10ετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος, αναπληρωτής δε τούτου ιατρός έχων τα προσόντα του αναπληρουμένου. 2.«Τα υπό στοιχ. α΄ και γ΄ μέλη της Υγειονομικής Επιτροπής, εξ ων το υπό στοιχ. α΄ μέλος ορίζεται ως Πρόεδρος, διορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας επί διετεί  θητεία. Ο Πρόεδρος της Υγειονομικής Επιτροπής δύναται να εκτελή και χρέη Ιατρού Ελεγκτού της νοσοκομειακής περιθάλψεως των ησφαλισμένων εις τα πάσης φύσεως θεραπευτήρια.  Αι λεπτομέρειαι και η διαδικασία των ως άνω ελέγχων καθορισθήσονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 34729/Σ.261 της 18 Ιουλ./20 Αυγ. 1966 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 524) 3.Χρέη εισηγητού της Υγειονομικής Επιτροπής εκτελεί ο Δ/ντής του Ταμείου, γραμματεύς δε υπάλληλος του Ταμείου οριζόμενος υπό του Διοικητικού Συμβουλίου. 4.Η Υγειονομική Επιτροπή συνεδριάζει τακτικώς μεν άπαξ της εβδομάδος εκτάκτως δε οσάκις ήθελε παραστή ανάγκη, αι αποφάσεις της δε λαμβάνονται κατά πλειοψηφίαν του συνόλου των μελών ταύτης. 5.Η αμοιβή του Προέδρου της Υγειονομικής Επιτροπής ορίζεται ίση προς 2/3 του εκάστοτε μισθού ελεγκτού β΄ τάξεως του ΙΚΑ, των δε λοιπών μελών ταύτης δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου και βαρύνουν κατά πάσαν περίπτωσιν το Ταμείον. Εις τον εισηγητήν και τον γραμματέα της Επιτροπής καταβάλλονται τα εις τα μέλη του Δ.Σ. δια την συμμετοχήν των εις τας συνεδριάσεις του Δ.Σ. οριζόμενα έξοδα κινήσεως των αμειβομένων συνεδριάσεων ταύτης μη δυναμένων να υπερβαίνουν τας 6 κατά μήνα. 6.Τα κατά την δημοσίευσιν της παρούσης μέλη της Υγειονομικής Επιτροπής διατηρούνται μέχρι της λήξεως της δι’ ων διωρίσθησαν θητείας». Το άρθρ. 27 προστεθέν δια της υπ’ αριθ. 45556/Σ.521 της 7/21 Δεκ. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 506) και τροποποιηθέν δια των υπ’ αριθ. 77009/Σ.613 της 25/30 Οκτ. 1961 (ΦΕΚ Β΄ 385) και υπ’ αριθ. 89842/Σ.888 της 10/19 Δεκ. 1963 (ΦΕΚ Β΄ 564) αποφ. Υπ. Εργασίας, ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 100135/4768 της 9/15 Νοεμ. 1965 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 761). Δια της υπ’ αριθ. 45556/Σ.521/1960 αποφάσεως τα επόμενα άρθρ. 27 και 28 έλαβον τους αριθμούς τους αριθμούς 28 και 29 αντιστοίχως. Παραγραφή Άρθρ.(27)28.-«1.Παν δικαίωμα των ησφαλισμένων ή συνταξιούχων απορρέον εκ του λογαριασμού Υγιεινής και Περιθάλψεως παραγράφεται μετά εν έτος από της γενέσεώς του. 2.Απαιτηταί παροχαί εκ του λογαριασμού Υγιεινής και Περιθάλψεως μη εισπραχθείσαι εντός 6 μηνών από της ημέρας καθ’ ην κατέστησαν απαιτηταί παραγράφονται». Το άρθρ. 28 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 7498/Ε.247 της 30 Ιαν./17 Φεβρ. 1959 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 59). Μεταβατικαί Διατάξεις Άρθρ.(28)29.-Αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου ληφθείσαι μετά την 1/7/46 και μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος Κανονισμού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως νομιμοποιούνται υποβαλλόμεναι εντός 60 ημερών από της δημοσιεύσεως του παρόντος Κανονισμού δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως εις τον Υπουργόν της Εργασίας προς έγκρισιν, υπό τον όρον ότι ήσαν αναγκαίαι δια την ομαλήν διεξαγωγήν της ασφαλίσεως και την αντιμετώπισιν της δημιουργηθείσης πραγματικής καταστάσεως εν τω Ταμείω. Η έγκρισις παρέχεται δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας καθ’ όμοιον τρόπον και υπό τας αυτάς προϋποθέσεις νομιμοποιούνται αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου ληφθείσαι από της απελευθερώσεως της χώρας και μέχρι της 30ης Ιουν. 1946. Αι εν λόγω αποφάσεις υποβάλλονται προς έγκρισιν εις το Υπουργείον της Εργασίας εντός 3 μηνών από της ισχύος του παρόντος Κανονισμού υπό της Διοικήσεως του Ταμείου μετά της γνώμης του Δ.Σ. (Αντί της σελ. 920,55) Σελ. 920,55(α) 296-143 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 Ο προβλεπόμενος δια του άρθρ. 11 παρ. 3 χρόνος επιδοτήσεως ενός έτους υπολογίζεται από 1/11/44 μη λαμβανομένου υπ’ όψιν του χρόνου επιδοτήσεως διαρκούσης της κατοχής. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Σελ. 920,56(α) 296-144 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Άρθρ.4.-Σκοπός του κλάδου Ασθενείας είναι η ασφάλισις των εν τω άρθρ. 5 αναφερομένων προσώπων κατά των κινδύνων της ασθενείας και μητρότητος δια της παροχής της δεούσης ιατρικής, φαρμακευτικής και σανατοριακής περιθάλψεως, μαιευτικής αντιλήψεως, επιδομάτων ασθενείας, αεροθεραπείας, λουτροθεραπείας και εξόδων κηδείας εις περίπτωσιν θανάτου. 39.Ι.ζα.3 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) Ησφαλισμένοι Άρθρ.5.-Εις την κατά τ’ ανωτέρω ασφάλισιν ασθενείας υπάγονται υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως. Α.Λόγω αμέσου ασφαλίσεως εν τω Ταμείω α)οι εγγεγραμμένοι εις το Μητρώον ησφαλισμένων του Ταμείου εις τον Κλάδον Συντάξεων, β)οι εγγεγραμμένοι εις το Μητρώον του Ταμείου Συνταξιούχοι λόγω γήρατος - Αναπηρίας - θανάτου, γ)νέοι εφημεριδοπώλαι και Υπάλληλοι ηλικίας 16 ετών συμπεπληρωμένων μη υπαχθέντες εισέτι εις την ασφάλισιν Α-Γ-Θ. Β.Ως εμμέσως ησφαλισμένοι κατά το επόμενον άρθρον μέλη οικογενείας των ως άνω ησφαλισμένων. Μέλη οικογενείας Άρθρ.6.-1)Ως μέλη οικογενείας των κατά το προηγούμενον άρθρον αμέσως ησφαλισμένων νοούνται: α)Η σύζυγος και επί ησφαλισμένης (συνταξιούχου) ο ανάπηρος και άπορος σύζυγος. β)«Τα άγαμα τέκνα (νόμιμα, νομιμοποιηθέντα, υιοθετηθέντα, προγονοί και επί ησφαλισμένης συνταξιούχου και τα νόθα) μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας προκειμένου περί αρρένων και μέχρι του 30ού έτους προκειμένου περί θηλέων». Το εδάφ. β΄ ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. Α της υπ’ αριθ. 81941/670 της 29 Σεπτ./10 Οκτ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄  616). γ)Η μήτηρ και ο ανάπηρος και άπορος πατήρ. δ)Οι ορφανοί πατρός και μητρός ή μόνον πατρός ή μητρός άγαμοι αδελφοί και αδελφαί, εφ’ όσον ο επιζών γονεύς τυγχάνει εμμέσως ησφαλισμένος μέχρι δε συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας. «Το ως άνω όριον ηλικίας τέκνων και αδελφών παρατείνεται κατά την κρίσιν του Δ.Σ. εάν είναι αποδεδειγμένως, κατά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου, σωματικώς ή διανοητικώς ανίκανα προς πάσαν εργασίαν και εφ’ όσον χρόνον εξακολουθεί η κατάστασις αύτη. Δύναται να παρατείνεται το ως άνω όριον ηλικίας των αρρένων τέκνων των ησφαλισμένων μέχρι του 25ου έτους, εάν ταύτα αποδεδειγμένως συνεχίζουσι τας σπουδάς των εις το Πανεπιστήμιον ή άλλην ισότιμον Σχολήν ή και τεχνικάς Σχολάς, υπό την προϋπόθεσιν βεβαίως ότι ταύτα δεν εργάζονται. Υπό τας αυτάς προϋποθέσεις, δύνανται να επανασφαλίζωνται άρρενα τέκνα ησφαλισμένων αφ’ ης απέκτησαν την κατά τ’ ανωτέρω ιδιότητα του σπουδαστού». Η εντός « » δευτέρα περίοδος του εδαφ. δ΄, τροποποιηθείσα δια της υπ’ αριθ. 19208/Σ. 190 της 3/23 Απρ. 1956 (ΦΕΚ Β΄ 78) απόφ .Υπ. Εργασίας, ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 68139/Σ. 787 της 7/22 Δεκ. 1960 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 508).  «Ωσαύτως δύναται να παρατείνεται το ως άνω όριον ηλικίας των αρρένων τέκνων των ησφαλισμένων μέχρι συμπληρώσεως του 20ου έτους, εάν αποδεδειγμένως συνεχίζουσι ταύτα τας σπουδάς των εις σχολεία μέσης εκπαιδεύσεως ή αντιστοίχους τεχνικάς σχολάς». Η εντός «» τελευταία διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 32899/Σ. 290 της 6/28 Απρ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 293). 2)Τα εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερόμενα πρόσωπα θεωρούνται ως μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου, εφ’ όσον συμβιούσι μετ’ αυτού και η συντήρησις των βαρύνει κυρίως αυτόν. Θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις και οσάκις δια λόγους σοβαρούς (σπουδών, υγείας κλπ.) κρινομένους ή ως τοιούτους υπό του Δ.Σ. του Ταμείου ο σύζυγος ή η σύζυγος και τα τέκνα δεν διαμένουσι προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην. 3)Τ’ απαιτούμενα δια την εφαρμογήν του παρόντος δικαιολογητικά καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου. Έκτασις ασφαλίσεως Άρθρ.7.-Εις τους κατά τα εν άρθρ. 5 υποχρεωτικώς ασφαλιζομένους χορηγούνται μετά τρίμηνον ασφάλισιν βιβλιάρια ασθενείας. Οι μη εφοδιασμένοι δια τοιούτων βιβλιαρίων, ο τύπος του οποίου καθορισθήσεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δικαιούται παροχών. Αι παροχαί της κατά της ασθενείας ασφαλίσεως εξακολουθούν χορηγούμεναι μέχρι συμπληρώσεως τριμήνου από της δι’ οιανδήποτε αιτίαν αποβολής της ιδιότητος του εμμέσου ή αμέσου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου. (Οι αμέσως ησφαλισμένοι δικαιούνται των παροχών της ασφαλίσεως. Δεν δικαιούνται χρηματικών παροχών λόγω φυματιώσεως οι μη συμπληρώσαντες τριετή συμμετοχήν εις την ασφάλισιν του Κλάδου Ασθενείας ή του Κλάδου Συντάξεων υπάλληλοι Πρακτορείων Εφημερίδων ή οι μη συμπληρώσαντες διετή συμμετοχήν εφημεριδοπώλαι). Οι συνταξιούχοι δεν δικαιούνται επιδόματος ασθενείας ή άλλων χρηματικών παροχών, ας λαμβάνουν δια την αυτήν αιτίαν του Κλάδου Συντάξεων. Οι εμμέσως ησφαλισμένοι δεν δικαιούνται σανατοριακής και νοσοκομειακής περιθάλψεως. Δια της υπ’ αριθ. Φ. 405/899 της 17 Μαρτ./23 Απρ. 1971 (ΦΕΚ Β΄ 300) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, αι τρίτη και τετάρτη παράγραφοι του άρθρ. 7 τροποποιούνται ως ακολούθως: «Οι   ησφαλισμένοι   δικαιούνται    των   υπό (Αντί της σελ. 920,43(α) Σελ. 290,43(β) Τεύχος 424 Σελ. 105 Κανονισμός Ασθενείας Ταμείου Συντ.Εφημερ/λών και Υπαλ.Πρακτορείων(ΤΣΕΥΠ) 39.Ι.ζα.3 του παρόντος Κανονισμού ή ειδικών νόμων γενικής εφαρμογής καθοριζομένων παροχών εις ην έκτασιν ορίζεται δι’ εκάστην περίπτωσιν». Ιατρική Περίθαλψις 