1. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 2/12 Μαΐου 1835 Περί της αρμοδιότητος των εμποροδικείων. Τα εμποροδικεία κατηργήθησαν υπό του ν. ΑΥΝΖ΄/1887 (βλ. 10. Αβ. 12), ουχί όμως και αι ουσιαστικαί διατάξεις του νόμου τούτου, ιδία ορίζοντος ποίαι πράξεις θεωρούνται εμπορικαί. Άρθρ.1.-Τα εμποροδικεία κρίνουν 1)πάσαν διαφοράν αφορώσαν τας μεταξύ εμπόρων και τραπεζιτών υποχρεώσεις και συναλλαγάς, 2)πάσαν μεταξύ οποιωνδήποτε διαφοράν αφορώσαν πράξεις εμπορικάς. Άρθρ.10.-Το παρόν διάταγμα να καταχωρισθή εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως .  λαμβάνει δε κύρος νόμου από την ημέραν της δημοσιεύσεώς του.  Σελ. 86 11.Β.α.1 Διάκριση Εμπορικών Πράξεων Άρθρ.2.-Ο νόμος θεωρεί πράξεις εμπορικάς τας αγοράς προϊόντων γης ή τέχνης, τας οποίας ήθελε κάμει τις είτε δια να μεταπωλήση ταύτα ακατέργαστα, ως τα ηγόρασεν, ή κατειργασμένα και μεταποιημένα εις χειροτεχνήματα, είτε επί σκοπώ να μισθώση απλώς την χρήσιν αυτών .  πάσαν επιχείρησιν χειροτεχνιών, παραγγελίας ή μετακομίσεως δια γης ή δι’ ύδατος πάσαν επιχείρησιν προμηθείας, πρακτορίας, πλειστηριάσεως και δημοσίων θεαμάτων . όλας τας κολλυβιστικάς, τραπεζιτικάς, και μεσιτικάς εργασίας .  όλας τας εργασίας των δημοσίων Τραπεζών .  όλας τας μεταξύ εμπόρων και τραπεζιτών υποχρεώσεις .  τας συναλλαγματικάς και τας από τόπου εις τόπον αποστολάς χρημάτων, οποιοιδήποτε και αν είναι οι συναλλαττόμενοι. Άρθρ.3.-Ο νόμος θεωρεί επίσης πράξεις εμπορικάς: πάσαν επιχείρησιν κατασκευής και πάσαν αγοράν, πώλησιν, ή μεταπώλησιν πλοίων, προς την εντός ή εκτός του Κράτους ναυτιλίαν χρησίμων . όλας τας θαλασσίους αποστολάς .  πάσαν αγοράν ή πώλησιν αρμένων, εξαρτίων, και ζωοτροφιών . πάσαν ναύλωσιν .  πάν ναυτικόν δάνειον, όλα τα περί ασφαλειών συναλλάγματα και όσα άλλα αφορώσι την ναυτικήν εμπορίαν .  όλας τας περί μισθώσεως του πληρώματος συμφωνίας και συμβάσεις .  όλας τας προς υπηρεσίαν εμπορικών πλοίων μισθώσεις ναυτικών. Άρθρ.4.-Τα εμποροδικεία κρίνουν ωσαύτως περί πάσης αγωγής γενομένης εναντίον εμπορικών επιστατών, υπαλλήλων, ή υπηρετών, ένεκα των συναλλαγών του εμπόρου υπό τον οποίον διατελούσι. Άρθρ.5.-(Κατηργήθη υπό του ν. ΨΛΣΤ΄/ 1878 περί πτωχεύσεως κλπ. Βλ. 11 Αγ. 1). Άρθρ.6.-Όταν, κατά τους ορισμούς του εν ισχύϊ Εμπορικού Νόμου, αι συναλλαγματικαί δεν λογίζωνται ειμή απλά υποσχετικά ή όταν τα εις διαταγήν γραμμάτια δεν φέρουν ουδενός εμπόρου υπογραφήν, ουδ’ αφορώσιν εργασίας εμπορικάς, κολλυβιστικάς, τραπεζιτικάς, ή μεσιτικάς, το εμποροδικείον χρεωστεί να παραπέμψη την δίκην εις το πολιτικόν δικαστήριον, εάν ο εναγόμενος το ζητήση. Άρθρ.7.-Εάν οι συναλλαγματικαί αύται ή τα εις διαταγήν γραμμάτια φέρουν εν ταυτώ υπογραφάς εμπόρων και μη εμπόρων, το εμποροδικείον κρίνει περί αυτών, δεν δύναται όμως να διατάξη την φυλάκισιν των μη εμπόρων, ειμή οσάκις ήθελον είσθαι μέτοχοι πράξεων εμπορικών, κολλυβιστικών, τραπεζιτικών, ή μεσιτικών. Άρθρ.8.-Δεν υπάγονται εις την αρμοδιότητα των εμποροδικείων αι κατά ιδιοκτημόνων, γεωργών, αμπελουργών αγωγαί περί πωλήσεως των από των κτημάτων αυτών προϊόντων, ουδέ αι κατ’ εμπόρων περί πληρωμής προϊόντων γης ή πραγματειών, ηγορασμένων προς ιδίαν αυτών χρήσιν. Τα γραμμάτια όμως τα παρ’ εμπόρων υπογεγραμμένα θεωρούνται ως ένεκα του εμπορίου αυτών γενόμενα, εάν άλλη τις αιτία δεν υπάρχη ρητώς εκπεφρασμένη εις αυτά. Σελ. 85 Διάκριση Εμπορικών Πράξεων 11.Β.α.1 Άρθρ.9.-(Τα εμποροδικεία κρίνουν ανεκκλήτως, 1)περί όλων των αιτήσεων όσαι κατά το κεφάλαιον δεν υπερβαίνουν το ποσόν των οκτακοσίων δραχμών, 2)περί πάσης άλλης αιτήσεως γενομένης παρά των υπό την δικαιοδοσίαν των υπαγομένων, οσάκις οι διάδικοι, μεταχειριζόμενοι τα οποία έχουν δικαιώματα, ήθελον δηλοποιήσει ότι επιθυμούν να κριθώσιν οριστικώς και ανεκκλήτως). 