1β. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ' αριθ.2618 της 17/23 Σεπτ. 1953 (ΦΕΚ Α΄ 265) Περί κυρώσεως της υπογραφείσης εν Λονδίνω την 10ην Ιουν. 1948 Διεθνούς Συμβάσεως "περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση". Άρθρ.1.-Κυρούται η εις την Τελικήν Πράξιν της συνελθούσης εν Λονδίνω από 23 Απρ.1948 μέχρι 10 Ιουν. 1948 Διεθνούς Διασκέψεως δια την ασφάλειαν της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση προσηρτημένη ως Παράρτημα Α΄ Δ. Σύμβασις "περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση" υπογραφείσα την 10 Ιουν. 1948 και οι συνημμένοι τη συμβάσει Κανονισμοί και ων το αυθεντικόν κείμενον εις την Αγγλικήν και εν μεταφράσει εις την Ελληνικήν είναι προσηρτημένα και θεωρούνται κείμενον του παρόντος. Άρθρ.2.-1.Απαγορεύεται εις τα Ελληνικά πλοία ο απόπλους, εφ' όσον δεν πληρούν τους όρους της δια του παρόντος Νόμου κυρουμένης συμβάσεως και των συνημμένων αυτή Κανονισμών περί εκτελέσεως αυτής ως και των κατά το άρθρ. 4 περίπτωσις α΄ εκδιδομένων Κανονισμών. 2.Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζονται και επί των εξ Ελληνικών λιμένων αποπλεόντων επιβατηγών πλοίων υπό ξένας σημαίας, εκτός εάν ταύτα κατέφυγον εις τινα των Ελληνικών λιμένων εκτάκτως, λόγω κακών καιρικών συνθηκών ή εξ ανωτέρας βίας μη δυναμένης να προβλεφθή υπό του Πλοιάρχου ή του πλοιοκτήτου και τα οποία κατά τον απόπλουν των δεν παρέλαβον επιβάτας εξ Ελληνικού λιμένος. 3.Δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου αρμόδιαι Αρχαί είναι εν μεν τη ημεδαπή η Επιθεώρησις των Εμπορικών Πλοίων και αι Λιμενικαί Αρχαί, εν δε τη αλλοδαπή οι παρά Προξενείοις τοποθετημένοι λιμενικοί Αξιωματικοί και ελλείψει τοιούτων αι Ελληνικαί Προξενικαί Αρχαί. Άρθρ.3.-1.Εις τους παραβάτας των διατάξεων του παρόντος Νόμου και των εις εκτέλεσιν αυτού εκδιδομένων Δ/των και κανονισμών, ανεξαρτήτως πάσης άλλης ποινικής ή πειθαρχικής διώξεως κατά τας κειμένας διατάξεις, επιβάλλεται πρόστιμον μέχρι διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων μεταλλικών δραχμών, μετατρεπομένων επι τη οριζομένη εκάστοτε ισοτιμία της μεταλλικής δραχμής δια τας χρηματικάς ποινάς. 2.Τα πρόστιμα επιβάλλονται δι' αποφάσεως της διαπιστούσης την παράβασιν Αρχής, περί ης η παρ. 3 του άρθρ. 2 του παρόντος. 3.Απαγορεύεται ο απόπλους του πλοίου από της κοινοποιήσεως εις τον πλοίαρχον ή τον πλοιοκτήτην της επιβαλλούσης το πρόστιμον αποφάσεως μέχρι πληρωμής αυτού. (Αντί για τη σελ. 219(γ) –220,04(β) Σελ. 219(δ) Τεύχος 772 – Σελ. 41 Ασφάλεια ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα 19.Γ.α.1 4.Κατά της επιβαλλούσης το πρόστιμον αποφάσεως, περί ης η προηγουμένη παράγραφος και εντός οκτώ ημερών από της κοινοποιήσεώς της, επιτρέπεται έφεσις ενώπιον του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας δυναμένου, μετά την δέουσαν εξέτασιν της υποθέσεως και την σύμφωνον γνώμην και του Διευθυντού Ναυτιλίας του Υπουργείου Εμπορ. Ναυτιλίας, να μειώση το πρόστιμον ή να ακυρώση την απόφασιν. Οπωσδήποτε η έφεσις δεν αναστέλλει την εφαρμογήν της παρ. 3 του παρόντος άρθρου. Άρθρ.4.-1.Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας ορισθήσονται: α)Πάσα αναγκαία λεπτομέρεια δια την εκτέλεσιν του παρόντος Νόμου, της κυρουμένης Συμβάσεως και των συνημμένων αυτή Κανονισμών αναφερομένων εις την εφαρμογήν της. β)Τα υπό ξένας σημαίας πλοία, πλην των εν άρθρ. 2 αναφερομένων, εφ' ων δύναται να επεκτείνεται η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος. 2.Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας δύναται α)να τίθενται εν ισχύϊ Κανονισμοί συντασσόμενοι υπό της "Επιθεωρήσεως Εμπορικών Πλοίων" και αναφερόμενοι εις την εκτέλεσιν των δια του παρόντος Νόμου κυρουμένων κειμένων και β)να επιφέρωνται αυτοίς διορθώσεις και συμπληρώσεις συμφώνως προς τας κοινοποιουμένας τη Ελληνική Κυβερνήσει ανακοινώσεις. 3.Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η ανωτέρω Διεθνής Σύμβασης μετά των προσηρτημένων αυτή κανονισμών έπαυσεν ισχύουσα από της 26 Μαΐου 1965, αφ' ης ετέθη εν ισχύϊ η δια του Ν.Δ.4258/1962 κυρωθείσα τοιαύτη (κατωτ. αριθ.5) έναντι των συμμετεχόντων εις την νεωτέραν ταύτην Κρατών δια του άρθρου μόνου Β.Δ. 759 της 5/20 Οκτ. 1965 (ΦΕΚ Α΄188). Κράτη συμμετασχόντα εις την ανωτέρω Διεθνή Σύμβασιν του 1948 και μη συμμετέχοντα εις την νεωτέραν τοιαύτην του 1960 (κατωτ. αριθ. 5) είναι η Χιλή και η Νοτιοαφρικανική Ένωσις, έναντι των οποίων εξακολουθεί ενδεχομένως ισχύουσα η Διεθνής Σύμβασις του 1948. 