16. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Αριθ.207269 της 10/17 Ιουν. 1952. Περί καθορισμού ανωτάτου ορίου δια την άνευ αποδείξεως δικαιολόγησιν αντιτίμου εισιτηρίου. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις του άρθρ. 3 του Νομ. 384/1943 και του άρθρ.1 του Νομ.19/1944. (Αντί για τη σελ. 399(α)  Σελ. 399(β) Οδοιπορικά 2.Ζ.δ.14-16 2.Την υπ’ αριθ.304564 της 22 Νοεμ.1950 απόφασιν ημών, δι’ ης καθορίζεται το ανώτατον όριον του αντιτίμου των εισιτηρίων κλπ. των μετακινουμένων δι’ υπηρεσίαν όπερ δικαιολογείται άνευ αποδείξεως εις το ποσόν των δραχ. 20.000. 3.Το ισχύον τιμολόγιον των εισιτηρίων των λεωφορείων αυτοκινήτων και 4) την ανάγκην του περιορισμού των δια της ως άνω αποφάσεως καθορισθέντων ποσών, αποφασίζομεν: Καθορίζομεν από 1ης Ιουλ.1952 ότι το αντίτιμον των εισιτηρίων ή αγωγίων των μετακινουμένων δι’ υπηρεσίαν δημοσίων υπαλλήλων και Κρατικών λειτουργών, ως και των εισιτηρίων ή αγωγίων δια την μεταφοράν της οικογενείας ή οικοσκευής αυτών των οποίων δύναται να δικαιολογήται άνευ αποδείξεως ορίζονται κατ’ ανώτατον όριον εις το ποσόν των δραχ. 10.000. 