4. ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 27346 της 20 Δεκ. 1951 Αναστολή παροχής επιδόματος ανεργίας. Ου χρονικός περιορισμός ταύτης. 1.Δια του όρου «αναστολή παροχής επιδόματος ανεργίας» νοείται εν τω νόμω, ότι κατά τον χρόνον της αναστολής το δικαίωμα της επιδοτήσεως υφίσταται αλλά παραμένει αδρανές, μη δυνάμενον ν’ ασκηθή δι’ όσον χρόνον υφίσταται το αποτελούν την αιτίαν της αναστολής γεγονός, αιρομένου δε τούτου αναβιοί, συνεχιζομένης έκτοτε της επιδοτήσεως, αφ’ ης ανεστάλη και μη προσμετρουμένου του χρόνου αναστολής ως χρόνου επιδοτήσεως, πλην των περιπτώσεων του άρθρ. 36 παρ. 1γ και 8, όπου έχει την έννοιαν ποινής. 2.Ως προς τον περιορισμόν της αναστολής εντός χρονικών ορίων, τούτο εξ ουδεμιάς διατάξεως του Νόμου προκύπτει. Συνεπώς οσονδήποτε χρόνον και αν διαρκέση η αναστολή, ο ησφαλισμένος θα συνεχίση την επιδότησίν του διότι: α)όπου ο Νομοθέτης ηθέλησε το αντίθετον εθέσπισε την διακοπήν και β)αντίθετος ερμηνεία δεν θα ήτο σύμφωνος προς το πνεύμα του Νομοθέτου, αφού σκοπός της παροχής του επιδόματος ανεργίας είναι η χορήγησις εις τον αποστερηθέντα της εργασίας του εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς του, των βιοποριστικών μέσων επί χρόνον ικανόν προς εξεύρεσιν νέας εργασιας. Απαραίτητος όμως προϋπόθεσις δια την εξεύρεσιν  ταύτης είναι η ικανότης προς εργασίαν και η ελευθέρα διάθεσις ταύτης, όροι, οίτινες δεν συντρέχουν εις τον μη δυνάμενον εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς του να παράσχη ταύτην. Συνεπώς περιορισμός της αναστολής εντός ωρισμένων χρονικών ορίων, θα εστέρει της προστασίας του Νόμου τον χρήζοντα ίσως μεγαλυτέρας τοιαύτης. 3.Κατ’ εξαίρεσιν χρονικός περιορισμός της αναστολής τίθεται ρητώς εν άρθρ. 36 παρ. 7 Α.Ν. 1846/51 δια την περίπτωσιν της αναλήψεως αυτοτελούς ή εξηρτημένης εργασίας παρά του επιδοτουμένου ανέργου. Εν προκειμένω συνεχίζεται η ανασταλείσα επιδότησις εφ’ όσον η λήξις της απασχολήσεως έλαβε χώραν εντός του έτους της επιδοτήσεως ως τούτο καθορίζεται δια του άρθρ. 38, ήτοι και κατά το επόμενον ημερολογιακόν έτος, εφαρμοζομένης αναλόγως της διατάξεως του άρθρ. 38 παρ. 3 εδ. δ΄. 4.Αλλά και η άποψις ημών, καθ’ ην δύναται να συντρέχη το επίδομα ανεργίας μετά του επιδόματος ασθενείας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 36 παράγραφος τελευταία, δεν ευσταθεί, διότι: α)ελλείπει η προϋπόθεσις της ικανότητος του ησφαλισμένου προς εργασίαν, συνεπώς αναστέλλεται το επίδομα ανεργίας, αφ’ ης ούτος ησθένησε και β)αι ημέραι, καθ’ ας ο ησφαλισμένος λαμβάνει την κατά το άρθρ. 36 παράγραφος τελευταία διαφοράν, είναι ημέραι επιδοτήσεως λόγω ανεργίας. 