2. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  Ι.Κ.Α. Αριθ.172 της 15 Ιουλ.1952 Παροχή λουτροθεραπείας εις ησφαλισμένους. ΔΙΚΑΙΟΥΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Κατόπιν της δια της υπ’ αριθ.8698/28/29-2-52 Υπουργικής Αποφάσεως τροποποιήσεως του Κανονισμού λουτροθεραπείας, δικαιούνται ήδη της παροχής λουτροθεραπείας πλην των μέχρι τούδε προβλεπομένων προσώπων επιδοτουμένων ή συνταξιοδοτουμένων συνεπεία εργατικών ατυχημάτων, άπαντες οι ησφαλισμένου του Ιδρύματος οι πάσχοντες εκ τινός των εν άρθρ.2 του τροποποιηθέντος Κανονισμού, αναγραφομένων παθήσεων και υπό τους εν αυτών καθιερουμένους περιορισμούς. ΕΚΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ Η παροχή λουτροθεραπείας περιλαμβάνει : α) Την συμμετοχήν του Ιδρύματος εις τα οδοιπορικά έξοδα μετακινήσεως του ασθενούς  εις τον τόπον ένθα η λουτροπηγή. β) Την δαπάνην των λούσεων με συμμετοχήν εις αυτήν του ησφαλισμένου και  γ) Την χορήγησιν του κατά το άρθρ.7 παρ.2 και 8 παρ.1 περίπτ. β΄ του Κανονισμού λουτροθεραπείας επιδόματος. Λαμβανομένου υπ’ όψιν, ότι δια της κατόπιν της από 1-7-52 (Συνεδρίασης 43) αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου τροποποιήσεως της παρ.7 της από 20-5-52 (Συνεδρίασις 31) ομοίας αποφάσεώς του διεγράφη η φράσις  “και υπό την προϋπόθεσιν, ότι ούτοι δεν δικαιούνται αντιμισθίας παρά του εργοδότου των κατά το διάτημα της λουτροθεραπείας”, το κατά τ’ ανωτέρω επίδομα θα παρέχεται εις άπαντας τους κατά την κρίσιν της πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής έχοντας ανάγκην λουτροθεραπείας και οίτινες δέον να μετακινηθώσι προς τούτο εις τον τόπον ένθα η υποδειχθείσα λουτροπηγή, καθ’ όσον προφανώς η ανωτέρω γνωμάτευσις αποτελεί και βεβαίωσιν περί της ανάγκης αποχής του ησφαλισμένου από της εργασίας του δια λουτροθεραπείαν (άρθρ.7 του Κανονισμού). Ειδικώτερον δια την χορήγησιν του επιδόματος δέον να διευκρινισθή, ότι απαιτείται να πληρούνται αι χρονικαί προϋποθέσεις του άρθρ.35  εδάφ.α΄ του Α.Ν.1846, η πραγματοποίησις δηλονότι 100 ημερών εργασίας, εν αντιθέσει προς την παρά του Ιδρύματος πραγματοποίησιν των ετέρων δαπανών λουτροθεραπείας (οδοιπορικά έξοδα, λούσεις), αίτινες θα καταβάλλωνται πληρουμένων μόνον των προϋποθέσεων του άρθρ.31 (πραγματοποίησις 50 ημερών εργασίας). Προς τούτοις και δια την πρόληψιν σφαλμάτων επαναλαμβάνομεν, ότι το επίδομα λουτροθεραπείας συνυπολογίζεται εις το καταβλητέον εν περιπτώσει ανικανότητος επίδομα ασθενείας και επομένως δεν συντρέχει μετά του επιδόματος ασθενείας. Εν περιπτώσει όμως διακοπής τούτου θα καταβάλλεται το επίδομα λουτροθεραπείας και πάντως μέχρι συμπληρώσεως του κατά ημερολογιακόν έτος οριζομένου ανωτάτου ορίου επιδοτήσεως, των 180 ημερών. Ούτω ησφαλισμένος επιδοτούμενος ή επιδοτηθείς λόγω ανικανότητος προς εργασίαν συνεπεία ασθενείας θέλει δικαιωθή επιδόματος λουτροθεραπείας μόνον εάν δεν έχη συμπληρώσει και μέχρι συμπληρώσεως 180 ημερών επιδοτήσεως εντός του αυτού ημερολογιακού έτους. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Περί της ανάγκης της λουτροθεραπείας η οποία επί του παρόντος περιλαμβάνει μόνον τα αυτοφυή λουτρά, γνωματεύει η Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή του Υποκαταστήματος επί τη βάσει λεπτομερούς εκθέσεως υπό  τύπον προτάσεως του εφαρμόσαντος την θεραπευτικήν αγωγήν δια φαρμάκων κ.λ.π. ιατρού του Ιδρύματος. Σημειούμεν εν προκειμένω, ότι και η τοιαύτη εισήγησις των ιατρών θεραπευτών, δέον να τίθεται απαραιτήτως υπ’ όψιν ημών συσχετιζομένη με τα υποβαλλόμενα υμίν αντίγραφα γνωματεύσεων των Υγειονομικών Επιτροπών. Επί τη βάσει των ιατρικών τούτων δεδομένων θα προκύπτη εν εκάστη περιπτώσει, ότι η ένδειξις της λουτροθεραπείας χορηγείται αφού ιατρικώς διαπιστωθή, ότι δεν έφερεν αποτέλεσμα επί της καταστάσεως της υγείας του ασθενούς η θεραπεία εις ην είχεν υποβληθή ούτος προηγουμένως οίκοι ή εν Θεραπευτηρίω προσδιοριζομένης σαφώς και της  κατηγορίας εκ των εν τω πίνακι του άρθρ.2 του Κανονισμού ρητώς περιλαμβανομένων παθήσεων, εις ην ανάγεται η συγκεκριμένη περίπτωσις του ασθενούς. Εφιστώμεν την προσοχήν των αρμοδίων οργάνων ούτως ώστε, να επιτευχθή η παροχή της λουτροθεραπείας με πλήρη κατανόησιν και ορθήν εκτίμησιν της εκάστοτε πραγματικότητος, εγκρινομένης πάντοτε της εκτελέσεως λούσεων μέχρι του αριθμού ο οποίος κρίνεται απαραίτητος δια την βελτίωσιν της καταστάσεως ή την ίασιν του ασθενούς, προστιθεμένου ενδεχομένως οσάκις επιβάλλεται εις τον χρόνον διαρκείας των ημερών λούσεως και δύο ή το πολύ τριών ημερών, ήτοι εις τας όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις καθ’ ας ήθελε κριθή απαραίτητος η παραμονή του ασθενούς εις τον τόπον της λουτροπηγής πέραν των ημερών λούσεως. Σελ. 239 Λουτροθεραπεία και Αεροθεραπεία 15Β.Ε.γ.2 