20. ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 9 Απρ./20 Ιουν. 1942 (αναδημ. 21 Ιουλ. 1942) Περί καθορισμού των νόσων και σωματικών βλαβών αίτινες αποτελούν κώλυμα προς διορισμόν εις εκπαιδευτικάς θέσεις ή επιβάλλουν την εκ της υπηρεσίας απομάκρυνσιν. Έχοντες υπ’ όψει το άρθρ. 28 του Α.Ν. 1959/ 1939 «περί αδειών των πολιτικών δημοσίων υπαλλήλων και εκπαιδευτικών λειτουργών» και μετά σύμφωνον γνώμην του Ανωτάτου Συμβουλίου Εκπαιδεύσεως και ομοίαν του Συμβουλίου Επικρατείας, συμπεριλαμβανομένην εις την υπ’ αριθ. 50/1/42 πράξιν του, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.Βασική προϋπόθεσις προς διορισμόν ικανών εκπαιδευτικών και προς την εν τη υπηρεσία διατήρησιν των εν αυτή διατελούντων, καθορίζεται η εξ αμφοτέρων επιλογή των εχόντων αρτίαν σωματικήν και ψυχικήν διάπλασιν και δυναμένων να αντέχωσιν εις τα βάρη και τους κόπους του διδασκαλικού επαγγέλματος. 2.Το έργον της επιλογής ταύτης ανατίθεται εις το προσωπικόν της Σχολιατρικής Υπηρεσίας, ως και εις άλλους ιατρούς κατά τα υπό των κειμένων διατάξεων οριζόμενα. 3.Ο εν τω άρθρ. 6 πίναξ περιλαμβάνει τας νόσους ως και τας βλάβας, αίτινες θεωρούνται εφεξής ασυμβίβαστοι προς το έργον του εκπαιδευτικού λειτουργού. Άρθρ.2.-1.Ουδείς διορίζεται εις εκπαιδευτικήν θέσιν της στοιχειώδους ή της μέσης Εκπαιδεύσεως, εις την σχολιατρικήν υπηρεσίαν και εις την υπηρεσίαν της σωματικής αγωγής, ουδείς εισάγεται εις Παιδαγωγικήν Ακαδημίαν ή άλλην ανωτέραν εκπαιδευτικήν σχολήν και ουδείς των εν τη υπηρεσία διατελούντων εκπαιδευτικών λειτουργών διατηρείται εν αυτή άνευ προηγουμένης ιατρικής εξετάσεως, διαπιστούσης την πλήρη και αρτίαν σωματικήν κατάστασίν του. 2.Η ιατρική εξέτασις διενεργείται υπό των αρμοδίων προς τούτο Υγειονομικών Επιτροπών και σχολιάτρων ή άλλων ιατρών, καθ’ α ορίζουσι αι κείμεναι διατάξεις. 3.Η ιατρική εξέτασις είναι κλινική, ακτινολογική και εργαστηριακή, εφ’ όσον παρίσταται προς τούτο ανάγκη, επιπροσθέτως δ’ εκτείνεται και εις την υγιεινήν κατάστασιν του περιβάλλοντος, εν ω διαβιοί ο εξεταζόμενος, καταρτιζομένου και υπογραφομένου υπό του εξετάσαντος ιατρού του υπό του Υπουργείου καθοριζομένου ατομικού δελτίου της υγιεινής καταστάσεως του εξετασθέντος. Άρθρ.3.-1.Τα ατομικά δελτία υγείας των σπουδαστών των Παιδαγωγικών Ακαδημιών ή άλλων ανωτέρων εκπαιδευτικών σχολών φυλάσσονται υπό της σχολιατρικής αυτών υπηρεσίας ιδιαιτέρως και παραδίδονται εις τους ενδιαφερομένους κατά την αποφοίτησίν των, υποχρεωμένους εφ’ όσον επιθυμούσι να τύχωσι διορισμού, να υποβάλωσι ταύτα μετά σχετικής αιτήσεως εις την αρμοδίαν Υγειονομικήν Επιτροπήν, ήτις ενημερούσα και ελέγχουσα ταύτα γνωματεύει αν ούτοι δύνανται να διορισθώσιν, ως έχοντες πλήρη υγείαν. Εις την αυτήν υποχρέωσιν υπόκεινται και οι πτυχιούχοι των Πανεπιστημίων, εφ’ όσον η αρμοδία Υγειονομική Υπηρεσία αυτών έχει συντάξει ατομικόν δελτίον της υγείας των. 2.Εις περίπτωσιν διορισμού τα ατομικά δελτία υγείας παραδίδονται υπό των ενδιαφερομένων εις τους σχολιάτρους της οικείας περιφερείας, οίτινες δια μεταγενεστέρων αυτών εξετάσεων θα συμπληρώσι και ενημερώσι ταύτα. 3.Προκειμένου περί της ιατρικής εξετάσεως των εν υπηρεσία διατελούντων εκπαιδευτικών λειτουργών και μη εχόντων εξετασθή κατά το παρελθόν, τα καταρτιζόμενα ατομικά δελτία υγείας φυλάσσονται υπό των αρμοδίων σχολιάτρων. Άρθρ.4.-1.Το παράστημα και η καλή ανάπτυξις του μυϊκού συστήματος είναι εκ των απαραιτήτων προσόντων των εκπαιδευτικών λειτουργών. Η εκτίμησις του αναστήματος και του βάρους των υποψηφίων σπουδαστών των Παιδαγωγικών Ακαδημιών και των άλλων ανωτέρων εκπαιδευτικών σχολών επαφίεται εις τον εξετάζοντα αρμόδιον ιατρόν. Εν ουδεμιά όμως περιπτώσει επιτρέπεται ανάστημα κατώτερον του 1.55 δια τους άρρενας υποψηφίους σπουδαστάς των Παιδαγωγικών Ακαδημιών και του 1.50 δια τας θήλεις, του 1.65 δια τους άρρενας της Γυμναστικής Ακαδημίας και 1.55 δια τας θήλεις, ως επίσης δεν επιτρέπεται υπέρμετρος απίσχνασις ή παχυσαρκία. 2.Απαραίτητος επίσης είναι και η φυσιολογική οξύτης των αισθήσεων και δη ιδία της οράσεως και της ακοής κατά τα εν τω άρθρ. 6 οριζόμενα. Η εξέτασις της οπτικής και ακουστικής οξύτητος διενεργείται κατά τας υπό της Σχολικής Υγιεινής παραδεδεγμένας μεθόδους. Άρθρ.5.-1.Προκειμένου περί διορισμού εις εκπαιδευτικάς θέσεις θυμάτων πολέμου πασχόντων εκ μερικής ανικανότητος, οι εξετάζοντες ιατροί κρίνουσι κατά πόσον η εκ των τραυματικών βλαβών κλπ. μερική ανικανότης παρεμποδίζει τούτους από της πλήρους εκπληρώσεως του έργου των. 2.Πάντως αποκλείονται του διορισμού εκ των θυμάτων πολέμου οι πάσχοντες εκ λοιμωδών μεταδοτικών νόσων και νευρικών ή ψυχικών διαταραχών και οι παρουσιάζοντες ανικανότητα παρεμποδίζουσαν το έργον των. (Αντί της σελ. 125) Σελ. 125(α) Τεύχος 409-Σελ. 43 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί εν γένει 32.Β.β.20 Ειδικαί διατάξεις Άρθρ.6.-Καθορίζομεν ως κάτωθι τα νοσήματα και τας σωματικάς βλάβας ένεκα των οποίων κρίνονται ανίκανοι δια το έργον του εκπαιδευτικού λειτουργού: ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Καθολικαί νόσοι 1.Άκρα αδυναμία έξεως. 2.Υπέρμετρος παχυσαρκία. 3.Χρονία παραμορφωτική πολυαρθρίτις εις βαθμόν παρακωλύοντα την λειτουργίαν των μελών. 4.Ουσιώδεις διαταραχαί των ενδοκρινών αδένων και ειδικώτερον η νόσος του BASEDOW, το μυξοίδημα, η συνδρομή του ADISSON, η μεγαλακρία, ο γιγαντισμός, ο νανισμός, αι λιπογεννητικαί συνδρομαί κλπ. 5.Αι φυματιώδους φύσεως παθήσεις οιουδήποτε οργάνου, διαπιστούμεναι κλινικώς, μικροσκοπικώς, ακτινολογικώς και βιολογικώς (εις το εξελικτικόν ή το εν ενεργεία στάδιον). 6.Χρονία δυσεντερία (αμοιβαδική ή άλλη), μη υποχωρούσα εις την οικείαν θεραπείαν και συνοδευομένη υπό μεγάλης εκπτώσεως της θρέψεως και γενικών φαινομένων ψυχικών ή άλλων. 7.Αι υδατίδες κύστεις οιουδήποτε οργάνου. Αι ιώμεναι κατόπιν εγχειρήσεως καθιστούν τον πάσχοντα ικανόν. 8.Αι λεϊσμανιάσεις (καλά αζάρ), η νόσος του ύπνου, η διστομίασις, η βιλλαρζίωσις, η φιλαρίωσις, η ακτινομύκωσις, η ασπεργίλλωσις του πνεύμονος και η σποροτρίχωσις του πνεύμονος, εφ’ όσον δεν υποχωρούν εις την οικείαν θεραπείαν. 9.Αι φυματιώδεις αρθρίτιδες των μεγάλων αρθρώσεων και αι έκδηλοι φυματιώδεις αδενίτιδες μη υποχωρούσαι δια της θεραπείας. 10.Χρόνια λεμφικά οιδήματα προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 11.Χρόνια εκτεταμένα άτονα έλκη μη υποχωρούντα εις την οικείαν θεραπείαν. 12.Ουλαί εκτεταμέναι ή δύσμορφοι ή υποκείμεναι εις εξέλκωσιν. 13.Όγκοι κακοήθεις. 14.Όγκοι καλοήθεις μη ιατοί δια χειρουργικής επεμβάσεως, εφ’ όσον εκ του όγκου των ή της έδρας των προκαλούν σοβαράν δυσχέρειαν ή δυσμορφίαν. 15.Συριγγώδεις πόροι πυορροούντες και μη υποχωρούντες εις την οικείαν θεραπείαν. 16.Εκτεταμένα αγγειώματα προκαλούντα δυσμορφίαν και υποκείμενα εις εξέλκωσιν. 17.Ανευρύσματα οιουδήποτε είδους. 18.Αι χρόνιαι φλεβίτιδες, ως και αι απότοκοι τούτων κυκλοφοριακαί διαταραχαί. Σελ. 126(α) Τεύχος 409-Σελ. 44 19.Ρήξεις και κήλαι των μυών ή ρήξεις των τενόντων, εφ’ όσον προκαλούσι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 20.Μόνιμοι μυϊκαί ατροφίαι επιφέρουσαι δυσχέρειαν εις τας κινήσεις των μελών εις σημείον παραβλάπτον το διδακτικόν έργον. 21.Χρονία αρθρίτις, ύδραρθρος, εφ’ όσον είναι σαφώς εκδεδηλωμέναι και δυσχεραίνουσι το επάγγελμα. 22.Τελεία αγκύλωσις μεγάλης αρθρώσεως ή ατελής μεν, πλην παρακωλύουσα ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 23.Ψυχρά αποστήματα μη υποχωρούντα εις την θεραπείαν. 24.Χρονία εκτεταμένη περιοστίτις μη υποχωρούσα εις την θεραπείαν. 25.Υπεροστώσεις, εξοστώσεις, όγκοι του περιοστέου, υπερτροφικοί πόροι παρακωλύοντες ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 26.Χρονία οστεομυελίτις. 27.Διαβήτης βαρείας μορφής μετ’ εκδήλων διαταραχών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Παθήσεις κατά χώρας Κεφαλή 28.Επίσημοι εμπιέσεις ή απώλειαι ουσίας των οστών του κρανίου ή άλλαι βαρείαι βλάβαι των οστών της κεφαλής, προκαλούσαι μονίμους λειτουργικάς διαταραχάς. Πρόσωπον 29.Εκτεταμέναι ουλαί του προσώπου επιφέρουσαι καταφανή δυσμορφίαν. 30.Χρόνιαι παθήσεις των μετωπιαίων κόλπων, των σφηνοειδών, του ιγμορείου άντρου και των ηθμοειδών κυψελών μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία και εφ’ όσον προκαλούσι σοβαράς διαταραχάς. 31.Κατάγματα και οστεΐτιδες των οστών του προσώπου, εφ’ όσον προκαλούσι δυσμορφίαν και παραμορφώσεις και δεν υποχωρούσιν εις την οικείαν θεραπείαν. Στόμα-Χείλη 32.Παθήσεις δυσχεραίνουσαι την ομιλίαν και κατάποσιν ή προκαλούσαι έκδηλον δυσμορφίαν. Δυσαρθρίαι, τραυλισμός, εξαιρέτως έκδηλος ροτακισμός κλπ. Ρίς. 33.Η χρονία ατροφική ρινίτις μετά χαρακτηριστικής και λίαν εκδήλου οζαινώδους κακοσμίας. Όργανα ακοής. 34.Μερική ή ολική έλλειψις των ωτικών χόνδρων, ή του ενός μόνον ή η έκδηλος αυτών ή του ακουστικού πόρου παραμόρφωσις. 35.Η αμφίπλευρος κώφωσις ή η βαρυκοΐα μη συμβιβαζομένη προς το έργον του εκπαιδευτικού λειτουργού, ο ίλλιγγος του MENIERE και πάσαι αι παθήσεις του λαβυρίνθου. 32.Β.β.20 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί εν γένει Λαιμός-Λάρυγξ-Φάρυγξ. 36.Η βρογχοκήλη (ογκώδης). 37.Αι στενώσεις του φάρυγγος ή λάρυγγος, η φυματίωσις του λάρυγγος, ως και πάσα λαρυγγική ή φαρυγγική πάθησις επιφέρουσα σημαντικήν λειτουργικήν δυσχέρειαν. Θώραξ. 38.Η ανοικτή φυματίωσις των πενυμόνων, διαπιστουμένη κλινικώς, εργαστηριακώς και ακτινολογικώς. 39.Η κλειστή φυματίωσις, εφ’ όσον εξωτερικεύεται δια σαφών ακτινολογικών, μετά ή άνευ ακροαστικών φαινομένων. Η εν αδρανεία πνευμονική σκλήρυνσις, συνεπεία αποδραμούσης αδενίτιδος, βρογχίτιδος ή άλλης παθήσεως, μετά καλής γενικώς καταστάσεως και μη συνοδευομένη υπό αξίων λόγου λειτουργικών διαταραχών ή ακτινολογικών ευρημάτων δεν αποτελεί κώλυμα διορισμού ή διατηρήσεως εν τη υπηρεσία. 40.Χρόνιαι Βρογχίτιδες μετ’ επισήμου πνευμονικού εμφυσήματος. Άσθμα επίμονον οιουδήποτε τύπου. 41.Η πλευρίτις. 42.Η εκτεταμένη παχυπλευρίτις και τα υπολείμματα των πλευριτίδων, εφ’ όσον συνυπάρχουν και γενικά φαινόμενα καταβολής της θρέψεως, πυρετικής κινήσεως κλπ. συνηγορούντα εκδήλως υπέρ της ενεργού φυματιώδους φύσεως αυτών. 43.Οι φέροντες ελαφρά υπολείμματα πλευρίτιδος μετά καλής γενικώς καταστάσεως, άνευ λειτουργικών διαταραχών και άνευ γενικών φαινομένων κρίνονται ικανοί. Κοιλία-Πεπτικόν σύστημα. 44.Χρόνιαι παθήσεις του στομάχου και των εντέρων, προσηκόντως βεβαιωθείσαι (έλκη μη υποχωρούντα, στενώσεις, νεοπλάσματα κλπ.). 45.Κοιλιοκήλη, οσφυοκήλη, βουβωνοκήλη, μηροκήλη και επιπωματική κήλη, εφ’ όσον είναι ογκώδεις, δυσκόλως ανατάσσονται και δεν συγκρατούνται δια των κηλεπιδέσμων. Σπλαχνόπτωσις μεγάλου βαθμού, ιδία επί γυναικών κατόπιν τοκετού, όταν παρακολουθήται υπό γενικών φαινομένων και δεν υποχωρή εις την θεραπείαν. 46.Χρόνιαι περιτονίτιδες. 47.Κοιλιακά συρίγγια. 48.Ο ασκίτης ύδρωψ οιασδήποτε φύσεως. 49.Αι κιρρώσεις του ήπατος. 50.Χρόνιαι χολοκυστίτιδες και χολολιθιάσεις μη υποχωρούσαι εις την θεραπείαν και προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Σπλήν. 51.Ελειογενής σπληνομεγαλία υπερβαίνουσα την λευκήν γραμμήν και τον ομφαλόν και συνοδευομένη υπό καχεκτικών φαινομένων. Νεφροί. 52.Έλλειψις ενός νεφρού συνεπεία παθολογικής ή τραυματικής βλάβης. 53.Χρονία νεφρίτις αζωθαιμική, χλωραιμική ή μικτή. 54.Τραύματα νεφρού μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 55.Υδρονέφρωσις μη υποχωρούσα εις την θεραπείαν. 56.Κινητός νεφρός προκαλών σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 57.Λιθίασις του νεφρού ή του ουρητήρος προκαλούσα οργανικάς αλλοιώσεις ή σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 58.Χρονία πυελονεφρίτις μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 59.Φυματίωσις και νεοπλάσματα του νεφρού. Σπονδυλική στήλη. 60.Ριζομυελική σπονδυλίτις, φυματιώδης σπονδυλίτις. 61.Αι παραμορφώσεις της ωμοπλάτης, αι παθήσεις των αρθρώσεων του θώρακος, τα νεοπλάσματα, η κύφωσις, η λόρδωσις, η σκολίωσις και πάσα παραμόρφωσις του θώρακος όταν αύτη είναι έκδηλος ή εις βαθμόν επιφέροντα λειτουργικάς διαταραχάς. 62.Κατάγματα παλαιά ή εξαρθρήματα προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 63.Χρονία αρθρίτις μετ’ αγκυλώσεως και εν γένει οιαδήποτε σημαντική ή έκδηλος παραμόρφωσις της σπονδυλικής στήλης. Πύελος. 64.Αι παραμορφώσεις της πυέλου αι επιφέρουσαι χωλότητα καταφανή. 65.Τα συγκοινωνούντα μετά των ουροφόρων οδών ή μετά των οστών της λεκάνης, ως και τα επιπλεκόμενα μετά εκτεταμένης αποκολλήσεως του ορθού συρίγγια, τα μη υποχωρούντα εις την χειρουργικήν Θεραπείαν. 66.Στένωσις του ορθού, πρόπτωσις αυτού, λίαν ογκώδεις αιμορροΐδες μη επιδεκτικαί θεραπείας. Ουροδόχος κύστις-Προστάτης. 67.Αι τραυματικαί βλάβαι της κύστεως μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 68.Χρονία κυστίτις προκαλούσα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 69.Λίθοι της κύστεως ή πολύποδες ή νοεπλάσματα αυτής μη επιδεκτικά θεραπείας. 70.Επίσχεσις ή ακράτεια ούρων μη επιδεκτικαί θεραπείας. 71.Χρονία προστατίτις και όγκοι του προστάτου μη επιδεκτικοί θεραπείας και προκαλούντες σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Γεννητικά όργανα. 72.Μετατραυματική καταστροφή ή απώλεια αμφοτέρων των όρχεων. 73.Η φυματιώδης επιδιδυμίτις μετά συρυγγίων μη υποχωρούσα τη οικεία θεραπεία. 74.Βαρεία ρήξις του περινέου. Πρόπτωσις της μήτρας. 75.Συρίγγια ουροχόα ή ορθοπλαστικά μη υποχωρούντα τη οικεία θεραπεία. 76.Χρόνιαι φλεγμοναί της μήτρας και των εξαρτημάτων αυτής εφ’ όσον προκαλούσιν σοβαράς διαταραχάς και δεν υποχωρούσιν εις την οικείαν θεραπείαν. (Αντί της σελ. 127(α) Σελ. 127(β) Τεύχος 409-Σελ. 45 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί εν γένει 32.Β.β.20 Κυκλοφορικόν σύστημα 77.Μόνιμος καρδιακή μετατόπισις προκαλούσα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 78.Χρόνιαι μυοκαρδίτιδες ή περικαρδίτιδες. 79.Πάσα οργανική βλάβη των στομίων της καρδίας. 80.Η στηθάγχη εξακριβουμένη δεόντως. 81.Μόνιμος ισχυρά αρτηριακή υπέρτασις. 82.Αι καρδιακαί αρρυθμίαι προκαλούσαι αξίας λόγου λειτουργικάς διαταραχάς. 83.Καρδιακή ανεπάρκεια οιασδήποτε φύσεως. 84.Σημαντική υπερτροφία της καρδίας ή υπερλίπωσις μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 85.Αι αορτίτιδες μετά σημαντικών λειτουργικών διαταραχών. 86.Το ανεύρυσμα της αορτής. Νόσοι του αίματος. 87.Λευχαιμία παντός τύπου. 88.Λεμφοσαρκωμάτωσις γενική ή τοπική. 89.Νόσος του HCDQIN τοπική ή γενική. 90.Χρονία αναιμία μη υποχωρούσα τη οικεία θεραπεία και προκαλούσα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 91.Η αιμοφιλία. 92.Ο αιμολυτικός ίκτερος. Μέλη. 93.Πάσα ανωμαλία κατά τον αριθμόν ή το σχήμα και τας σχέσεις των μελών ή δυσμορφία ή ραιβότης ή ανισότης τούτων παρακωλύουσα την ελευθέραν λειτουργίαν του μέλους. 94.Εκτεταμένοι κιρσοί των κάτω άκρων επιπλεκόμενοι μετά σημαντικών τροφικών αλλοιώσεων ή επιμόνων ατόνων ελκών. 95.Πάσα βλάβη ή ανωμαλία αρθρώσεως επαγομένη επίσημον λειτουργικήν δυσχέρειαν. 96.Εκτεταμέναι ουλαί, απώλεια τμήματος, απώλεια ή αγκύλωσις ενός ή πλειοτέρων δακτύλων, εφ’ όσον ουσιωδώς δυσχεραίνεται η λειτουργία της χειρός. 97.Αι τραυματικαί ή παθολογικαί βλάβαι του άκρου ποδός αι παρακωλύουσαι ουσιωδώς την βάδισιν, μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. Όργανα οράσεως. 98.Οξυδέρκεια αμφοτέρωθεν μικροτέρα του ημίσεος της φυσιολογικής. Μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμός μη διορθούμενα δια των καταλλήλων διόπτρων, ώστε να καταστή δυνατή οξυδέρκεια ίση τουλάχιστον προς το ήμισυ της φυσιολογικής. Σελ. 128(β) Τεύχος 409-Σελ. 46 Αι άνω ανωμαλίαι όταν συνοδεύωνται υπό διαταραχών του βυθού εκτεταμένων. 99.Οι πάσχοντες εκ συμβλεφάρου και γενικώς παραμορφώσεως των βλεφάρων (όγκοι, κύστεις κλπ.), προκαλούσαι διαταραχάς της λειτουργίας της οράσεως ή των βλεφάρων. 100.Λαγώφθαλμος. 101.Εντρόπιον, εκτρόπιον, τριχίασις ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών όταν παραβλάπτουν την λειτουργίαν του οφθαλμού ή είναι ανίατοι. 102.Βλεφαροπτώσεις, βλεφαρόσπασμος του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 103.Τραχώματα του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών οιασδήποτε μορφής έστω και ημιουλώδη. 104.Εαρινή επιπεφυκίτις του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών όταν η νόσος προκαλή επιπλοκάς υπό του κερατοειδούς ή προκαλή ελάττωσιν της οξυδερκείας του πάσχοντος οφθαλμού. 105.Πτερύγιον του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών όταν τούτο καταλαμβάνη το κέντρον του κερατοειδούς και προκαλή ελάττωσιν της οράσεως του πάσχοντος οφθαλμού. 106.Λευκώματα ή θολερότητες του κερατοειδούς ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών επαγόμενα ελάττωσιν της οράσεως. 107.Πανώδης κερατίτις του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 108.Κερατόκωνος του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 109.Σταφύλωμα του κερατοειδούς του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 110.Σκληρίτις επίμονος και βαρεία. 111.Σταφύλωμα του σκληρού. 112.Πρόσθιαι συνέχειαι της ίριδος προκαλούσαι μείωσιν της οράσεως. 113.Οπίσθιαι ολικαί συνέχειαι (περίκλεισις, σύγκλεισις), ιριδοδιάλυσις, ανιριδία ολική κλπ. 114.Τέλειον ή ατελές εξάρθρημα του φακού, αφακία τελεία ή ατελής, υπόχυμα, θολερότης του περιφακίου ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 115.Αιμορραγίαι ή θολερότητες του υαλώδους σώματος. 32.Β.β.20 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί εν γένει 116.Χοριοειδίτις, αμφιβληστροειδίτις, χοριαμφιβληστροειδίτις, αποκόλλησις του αμφιβληστροειδούς. 117.Πάσης φύσεως παθήσεις του οπτικού νεύρου. 118.Έλλειψις της μελαγχρωστικής (αλβινισμός). 119.Διαταραχή της αντιλήψεως ενός ή πλειόνων χρωμάτων (αχρωματοψία). 120.Στενώσεις του οπτικού πεδίου ή εκτεταμένα σκοτώματα του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 121.Αμβλυωπία του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών ίση προς τα 2/10. 122.Χρόνιαι οστεΐτιδες του κόγχου μετά εκδήλων παραμορφώσεων και προσφύσεων του βολβού μετά του κόγχου. 123.Εξόρυξις, ατροφία του βολβού. 124.Εξώφθαλμος ανίατος του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 125.Διπλωπία (παράλυσις των μυών). 126.Μόνιμος στραβισμός έκδηλος. 127.Νυσταγμός. 128.Δακρυοκυστίτις μη υποχωρούσα. 129.Γλαύκωμα. 130.Όγκος ενδοφθάλμιος. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Νευρικαί και Ψυχικαί παθήσεις 131.Αι ψυχοπαθητικαί καταστάσεις, αντιδράσεις και εξελίξεις εντόνου βαθμού και εφ’ όσον κωλύουσι το έργον του διδασκάλου ή καταβιβάζουσι την ηθικήν αυτού υπόστασιν. 132.Εις ταύτας υπάγονται και αι παντός είδους ψυχονευρώσεις και νευρώσεις (υστερία, νευρασθενεία, νευροτραυματισμοί και τραυματικαί νευρώσεις, παράνοια και παρανοϊκαί καταστάσεις κλπ.). 133.Αι βαρείαι μορφαί διαλειπούσης ψυχώσεως ή μεμονωμένων προσβολών μανίας ή μελαγχολίας, εφ’ όσον δεν απολήγουσιν εις πλήρη ίασιν ή παρουσιάζουσι συχνάς προσβολάς. 134.Σχιζοφρένεια (πρωτόγονος άνοια). 135.Χρόνιος αλκοολισμός μετά ψυχικών εκδηλώσεων και λοιπαί χρόνιαι τοξικαί δηλητηριάσεις (μολυβδίασις, υδραργυρίασις κλπ.). 136.Αι τοξικομανίαι μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 137.Η προϊούσα γενική παράλυσις εφ’ όσον δεν ιαθή πλήρως κατόπιν θεραπείας. 138.Η ιδιοπαθής επιληψία και άπαντα τα επιληπτικά ισοδύναμα (ίλιγγοι, αφαιρέσεις, φυγή, ψυχικαί ανωμαλίαι κλπ.). 139.Αι οργανικαί ψυχώσεις αι ανεπίδεκτοι θεραπείας. Εγκεφάλου και μηνίγγων. 140.Οι όγκοι του εγκεφάλου οι ανεπίδεκτοι θεραπείας. 141.Τα έκδηλα λειτουργικά ή οργανικά υπολείμματα εγκεφαλικής διασείσεως. 142.Μετατραυματική μερική ή γενική επιληψία. 143.Αι ημιπληγίαι ή ημιπαρέσεις. 144.Αι αφασίαι, απραξίαι και αγνωσίαι. 145.Τα υπολείμματα οργανικά ή λειτουργικά της ληθαργικής εγκεφαλίτιδος (συνδρομή PARQINSON) κλπ. 146.Νόσος του PARQINSON. 147.Μόνιμοι θαλαμικαί συνδρομαί. 148.Η κληρονομική παρεγκεφαλιδική αταξία και οι παρεγκεφαλιδικαί συνδρομαί μεταλοιμώδεις ή τραυματικαί, εφ’ όσον δεν είναι ιάσιμοι. 149.Η ψευδοπρομηκική παράλυσις. 150.Η νόσος του WILSON. 151.Η προϊούσα προμηκική παράλυσις και η μυασθένεια. 152.Τα σημαντικά νευρολογικά υπολείμματα αποδραμουσών παθήσεων του εγκεφάλου. 153.Η χορεία του HUTGINGTON και η αθέτωσις. 154.Αι χρόνιαι μηνιγγίτιδες και μηνιγγοεγκεφαλίτιδες. Νωτιαίου μυελού. 155.Αι χρόνιαι μυελίτιδες. 156.Τα σημαντικά υπολείμματα οξειών και τραυματικών μυελιτίδων. 157.Τα υπολείμματα δισείσεως του νωτιαίου μυελού. 158.Η νωτιάς φθίσις. 159.Η κατά πλάκας σκλήρυνσις. 160.Η συριγγομυελία. 161.Αι χρόνιαι πολυμυελίτιδες και τα υπολείμματα τούτων. 162.Η πλαγία μυοτροφική σκλήρυνσις. 163.Αι χρόνιαι νωτιαίοι μηνιγγίτιδες. 164.Αι σπαστικαί παραπληγίαι και τα υπολείμματα τούτων. 165.Αι μυοτροφίαι κεντρικής αιτίας αι  166.Αι διαταραχαί των σφιγκτήρων αι οφειλόμεναι εις βλάβας των οικείων κέντρων (ακράτεια ούρων κλπ.). 167.Οι ιδιοπαθείς τρόμοι. 168.Οι όγκοι του νωτιαίου μυελού οι ανεπίδεκτοι θεραπείας. Παθήσεις των νεύρων. 169.Αι περιφερικαί παραλύσεις ή παρέσεις, αι επακολουθούσαι εις βλάβας των νεύρων και μειούσαι την επαγγελματικήν ικανότητα (υπολείμματα νευριτίδων ή πολυνευριτίδων μόνιμα όντα). 170.Αι τραυματικαί νευρίτιδες μετ’ επιμόνων αισθητικών ή κινητικών παυσαλγικών διαταραχών. 171.Αι τραυματικαί παραλύσεις ή παρέσεις νεύρων σημαντικών νευρικών κλώνων, εφ’ όσον επηρεάζουσι την απρόσκοπτον εξάσκησιν του επαγγέλματος. 172.Αι παραλύσεις των κρανιακών νεύρων, αι μη επιδεκτικαί επανορθώσεως, εφ’ όσον παρακωλύουσι την απρόσκοπτον επαγγελματικήν εξάσκησιν. 173.Τα νευρώματα τα μη επιδεκτικά θεραπείας. (Αντί της σελ. 129) Σελ. 129(α) Τεύχος 409-Σελ. 47 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί εν γένει 32.Β.β.20 174.Αι επίμονοι νευραλγίαι του τριδύμου μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 175.Αι επίμονοι νευραλγίαι του ισχιακού, αι συνοδευόμεναι υπό τροφικών και κινητικών διαταραχών. 176.Τα μόνιμα υπολείμματα ριζιτίδων ή πολυριζιτίδων τα παρακωλύοντα την λειτουργίαν των μελών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Μυϊκόν σύστημα. 177.Αι μυατροφίαι συνεπεία μυοπαθειών μονίμου χαρακτήρος (περιλαμβάνονται και αι προϊούσαι μυοπάθειαι). 178.Η νόσος του THOMSON 179.Αι χρόνιαι συσπάσεις των μυών, κεντρικής ή περιφερικής αιτίας, αι επιφέρουσαι σημαντικάς λειτουργικάς διαταραχάς (ραιβόκρανον κλπ). Συμπαθητικόν σύστημα. 180.Η εντόνου βαθμού ερυθρομελαλγία, συνδρομή του REYNAUD, χρονία ακροκυάνωσις και το τροφικόν οίδημα (νόσος του ΜΕΪΖΕ). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Αφροδίσια και δερματικά νοσήματα 181.Συφιλιδικαί νεκρώσεις μετ’ απωλείας ουσίας (συφιλιδικαί παραμορφώσεις). 182.Αι ανίατοι τριτογενείς συφιλιδικαί εκδηλώσεις εν γένει. 183.Η λέπρα. 184.Η ακτινομύκωσις, δερματική ή σπλαγχνική μη υποχωρούσα τη οικεία θεραπεία. 185.Χρόνιον εκτεταμένον έκζεμα. 186.Ο χρόνιος και εκτεταμένος λειχήν. 187.Η ψωρίασις εκτεταμένη ούσα και επίμονος. 188.Η ιχθύωσις εκτεταμένη ούσα. 189.Ο χρόνιος πέμφιξ. 190.Η σύκωσις επίμονος μη υποχωρούσα εις την θεραπείαν. 191.Η ελεφαντίασις των Αράβων. 192.Ο παρασιτικός αχώρ. 193.Η μαδάρωσις (PELADE) κατέχουσα το πλείστον του τριχωτού της κεφαλής. 194.Η χρονία κνήφη του HEBRA. 195.Η επίμονος δερματίτις του DHURING. 196.Η φυματίωσις του δέρματος, έκδηλος και μη υποχωρούσα τη οικεία θεραπεία. Σελ. 130(α) Τεύχος 409-Σελ. 48 