4. ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 37141 της 7 Ιαν. 1952 Ανίκανα προς αυτοδύναμον βιοπορισμόν πρόσωπα, τυγχάνοντα ασφαλιστικής προστασίας. Εκ του συνδυασμού των διατάξεων των άρθρων 28 παρ. 6 εδ. β΄ 29 παρ. 5 και 6 του Α.Ν. 1846/51 συνάγεται, ότι άξια ασφαλιστικής προστασίας δια την αναγνώρισιν συνταξιοδοτικού δικαιώματος κρίνονται τα ανίκανα προς αυτοδύναμον βιοπορισμόν τέκνα, έγγονοι κλπ. Της ικανότητος ταύτης στερούνται τα κατά τον χρόνον της θεμελιώσεως του δικαιώματος (θάνατος δικαιοπαρόχου) μη συμπληρώσαντα το 18ον έτος της ηλικίας των, ως και τα ανίκανα προς πάσαν βιοποριστικήν εργασίαν, και μετά την συμπλήρωσιν του ορίου τούτου ηλικίας, δεδομένου ότι και τα  πρόσωπα ταύτα λόγω της επερχομένης κατά την περίοδον τούτην ανικανότητος των προς πάσαν βιοποριστικήν εργασίαν, δέον να θεωρηθούν άξια συνεχίσεως της ης έτυχον λόγω της κατά τον χρόνον της θεμελιώσεως του δικαιώματος υφισταμένης ανηλικότητός των, ασφαλιστικής προστασίας. Η ανωτέρω αρχή δέον να ισχύση λόγω της ταυτότητος το λόγου, και εις ην περίπτωσιν η προς πάσαν βιοποριστικήν εργασίαν ανικανότης επέρχεται καθ’ ον χρόνον εσυνεχίζετο η κατά την διάταξιν του άρθρ. 37 παρ. 4 εδ. α΄ του Ν. 6298 συνταξιοδότησίς των λόγω σπουδών. 