1. ΝΟΜΟΣ 1321 της 13/18 Απρ. 1918 Περί εγγείου φόρου επί του καπνού του παραγομένου εν τω Παλαιώ Βασιλείω, εν Χίω, Σάμω και Κρήτη. Ο νόμος ούτος, ως και ο προγενέστερος Νόμ. 522 της 24 Δεκ. 1914/1 Ιαν. 1915 περί του καπνού των Νέων Χωρών και της φορολογίας αυτού και π. μονοπωλίων αυτού, περιελήφθησαν εις το Β.Δ. της 13/16 Απρ. 1920 περί κώδικος νόμων περί φορολογίας καπνού (τόμ. 28). Πρόσθετοι φόροι επεβλήθησαν δια των Νόμ. 2851 π. ιδρύσεως εθν. ορφανοτροφείων απόρων μαθητών (τόμ. 35), α)του Ν.Δ. της 29/30 Δεκ. 1922 π. προσθέτου φορολογίας του καπνού εις φύλλα υπέρ των προσφύγων της Μ. Ασίας και Θράκης, β)του Ν.Δ. της 20 Σεπτ. 1923 π. προσθέτου φορολογίας καπνού εις φύλλα υπέρ της υγειονομικής περιθάλψεως και στεγάσεως των προσφύγων Ξάνθης πλην οι φόροι ούτοι ηνοποιήθησαν υπό του Ν.Δ. 24 Δεκ. 1925 (κατωτ. αριθ. 3). Το ποσοστόν της φορολογίας της δεκάτης μετεβλήθη υπό του Ν. 1679, περιληφθέντος επίσης εις την ανωτέρω κωδικοποίησιν (τόμ. 28) και υπό των κατωτέρω παρατιθεμένων νεωτέρων νόμων. 