2. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 3565 της 27 Σεπτ./6 Οκτ. 1956 (ΦΕΚ Α΄223). Περί κυρώσεως της Συμβάσεως δια την προστασίαν των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων, της υπογραφείσης εν Βέρνη την 9 Σπετ. 1886, ως αύτη τελικώς ανεθεωρήθη την 26 Ιουν. 1948 εν Βρυξέλλαις. Άρθρ.1.-Κυρούται και έχει πλήρη και νόμιμον ισχύν η σύμβασις δια την προστασίαν των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων, η υπογραφείσα την 9ην Σεπτ. 1886 εν Βέρνη και τελικώς αναθεωρηθείσα εν Βρυξέλλαις την 26ην Ιουν. 1948, ης το κείμενον έπεται εν Γαλλικώ προτύπω και εν Ελληνική μεταφράσει. Άρθρ.6.-1.Συγγραφείς μη υπήκοοι μιας των χωρών της Ενώσεως, δημοσιεύοντες κατά πρώτον το έργον των εις μίαν των χωρών τούτων, απολαύουν εις την χώραν ταύτην των αυτών δικαιωμάτων ων και οι υπήκοοι τούτων, εις δε τας ετέρας χώρας της Ενώσεως των δια της παρούσης Συμβάσεως παρεχομένων δικαιωμάτων. 2.Εν τούτοις, εάν Χώρα τις μη μετέχουσα της Ενώσεως δεν προστατεύη επαρκώς τα έργα των συγγραφέων υπηκόων χώρας της Ενώσεως, η τελευταία αύτη χώρα θα δύναται να περιορίση την προστασίαν των έργων των οποίων οι συγγραφείς είναι, κατά την στιγμήν της πρώτης δημοσιεύσεως των εν λόγω έργων, υπήκοοι της ετέρας χώρας και δεν έχουν την κατοικίαν των εν μια των χωρών της Ενώσεως. Εάν η χώρα της πρώτης δημοσιεύσεως κάμη χρήσιν του δικαιώματος τούτου, αι άλλαι χώραι της Ενώσεως δεν θα υποχρεούνται να παράσχωσιν εις τα ούτως υποκείμενα εις ειδικήν μεταχείρισιν έργα ευρυτέραν προστασίαν εκείνης η οποία τοις παρεσχέθη εν τη χώρα της πρώτης δημοσιεύσεώς των. 3.Ουδείς περιορισμός τιθέμενος δυνάμει της προηγουμένης παραγράφου δύναται να θίξη τα δικαιώματα τα οποία συγγραφεύς τις έχει τυχόν αποκτήσει σχετικώς προς έργον δημοσιευθέν εν τη χώρα της Ενώσεως προ της εφαρμογής του περιορισμού τούτου. 4.Αι χώραι της Ενώσεως αι οποίαι, συμφώνως προς το παρόν άρθρον, θα περιορίσωσι την προστασίαν των συγγραφικών δικαιωμάτων, δέον να γνωστοποιήσωσι τούτο εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας δι’ εγγράφου δηλώσεως αναφερούσης τας χώρας έναντι των οποίων περιορίζεται η προστασία, ως και τους περιορισμούς εις τους οποίους υπόκεινται τα δικαιώματα των συγγραφέων υπηκόων των χωρών τούτων. Η Κυβέρνησις της Ελβετικής Ομοσπονδίας δέον ν’ ανακοινώση αμέσως την δήλωσιν ταύτην εις όλας τας χώρας της Ενώσεως. Άρθρ.6β.-1.Ανεξαρτήτως των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του συγγραφέως, ακόμη δε και μετά την εκχώρησιν των ειρημένων δικαιωμάτων, ο συγγραφεύς διατηρεί εφ’ όρου ζωής το δικαίωμα να διεκδικήση την πατρότητα του έργου και ν’ αντιταχθή εις πάσαν παραμόρφωσιν, περικοπήν ή άλλην τροποποίησιν του έργου τούτου, ή εις πάσαν άλλην ενέργειαν αναφερομένην εις το εν λόγω έργον, η οποία θα έθιγε την τιμήν ή την φήμην του. 2.Εν ω μέτρω η εθνική νομοθεσία των χωρών της Ενώσεως επιτρέπει τούτο, τ’ αναγνωριζόμενα εις τον συγγραφέα δυνάμει της προηγουμένης παραγράφου δικαιώματα, διατηρούνται, μετά τον θάνατόν του, τουλάχιστον μέχρις εκπνοής των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (συγγραφικών δικαιωμάτων) ενασκούνται δε υπό των προσώπων ή ιδρυμάτων τα οποία έχουν έννομον προς τούτο δικαίωμα, συμφώνως προς την ειρημένην νομοθεσίαν. Εναπόκειται εις τας εθνικάς νομοθεσίας των χωρών της Ενώσεως να καθορίσωσι τους όρους ενασκήσεως των εν τη παρούση παραγράφω προβλεπομένων δικαιωμάτων. 3.Τα ένδικα μέσα προστασίας των εν τω παρόντι άρθρω αναγνωριζομένων δικαιωμάτων κανονίζονται υπό της νομοθεσίας της χώρας εν τη οποία ζητείται η προστασία. Άρθρ.7.-1.Η υπό της παρούσης Συμβάσεως παρεχομένη προστασία εκτείνεται κατά την διάρκειαν της ζωής του συγγραφέως και πεντήκοντα έτη μετά τον θάνατόν του. 2.Πάντως, εν η περιπτώσει μία ή περισσότεραι χώραι της Ενώσεως ήθελον παράσχη μεγαλυτέραν διάρκειαν της προβλεπομένης εν τη παρ. 1, η διάρκεια θα προσδιορίζηται υπό του Νόμου της χώρας εν τη οποία ζητείται η προστασία, μη δυναμένη όμως να υπερβή την οριζομένην εν τη Χώρα καταγωγής του έργου διάρκειαν. 3.Δια τα κινηματογραφικά και φωτογραφικά έργα, ως και δια τα παραγόμενα δια τρόπου παραπλησίου προς την κινηματογραφίαν ή την φωτογραφίαν και δια τα έργα εφηρμοσμένων τεχνών, η διάρκεια προστασίας κανονίζεται υπό του Νόμου της χώρας εν τη οποία ζητείται η προστασία, χωρίς πάντως να δύναται να υπερβή την οριζομένην εν τη χώρα καταγωγής του έργου διάρκειαν. 4.Δια τα ανώνυμα ή υπό ψευδώνυμον έργα, η διάρκεια προστασίας ορίζεται εις πεντήκοντα έτη από της δημοσιεύσεώς των. Πάντως όταν το χρησιμοποιούμενον υπό του συγγραφέως ψευδώνυμον ουδεμίαν αμφιβολίαν αφίνει περί της ταυτότητός του, η διάρκεια προστασίας είναι η προβλεπομένη εν τη 1η παραγράφω. Εάν ο συγγραφεύς ανωνύμου ή υπό ψευδώνυμον έργου αποκαλύψη την ταυτότητά του κατά την προαναφερομένην περίοδον, η εφαρμοζομένη διάρκεια προστασίας είναι η εν τη 1η παραγράφω προβλεπομένη. 5.Δια τα εκδιδόμενα άπαντα μετά θάνατον έργα, τα μη περιλαμβανόμενα εις τας κατηγορίας έργων περί ων γίνεται λόγος εις τας παρ. 3 και 4, η διάρκεια της προστασίας υπέρ των κληρονόμων και άλλων ελκόντων δικαιώματα εκ του συγγραφέως, λήγει μετά πεντήκοντα έτη από του θανάτου του συγγραφέως. 6.Η μετά τον θάνατον του συγγραφέως διάρκεια προστασίας και προβλεπόμεναι εις τας ως άνω παρ. 3, 4 και 5 προθεσμίαι άρχονται από της ημέρας του θανάτου ή της δημοσιεύσεως, η διάρκεια όμως των προθεσμιών τούτων δεν υπολογίζεται ει μη από της 1ης Ιανουαρίου του επομένου έτους από του προκαλέσαντος ταύτας γεγονότος. (Μετά την σελ. 302,02) Σελ. 302,03 ΞΑ-3 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.2 Άρθρ.7β.-Η διάρκεια των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ανηκόντων από κοινού εις τους συνεργασθέντας δι’ έργον τι, υπολογίζεται από της ημέρας του θανάτου του τελευταίου επιζώντος των συνεργατών. Άρθρ.8.-Οι προστατευόμενοι υπό της παρούσης Συμβάσεως συγγραφείς φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων, θα έχωσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να μεταφράζωσιν ή να επιτρέπωσι την μετάφρασιν των έργων του, καθ’ όλην την διάρκειαν της ισχύος των δικαιωμάτων των επί των πρωτοτύπων έργων. Άρθρ.9-1.Επιφυλλίδες, διηγήματα ως και οιαδήποτε άλλα έργα, είτε φιλολογικά, είτε επιστημονικά, είτε καλλιτεχνικά, οιουδήποτε είδους δημοσιευόμενα εις εφημερίδας ή περιοδικά μιας των χωρών της Ενώσεως δεν δύνανται ν’ αναδημοσιευθούν εις τας άλλας χώρας άνευ συγκαταθέσεως των συγγραφέων. 2.Άρθρα επί επικαίρων οικονομικών, πολιτικών ή θρησκευτικών θεμάτων, δύνανται ν’ αναδημοσιευθώσιν υπό του τύπου, εφ’ όσον η αναδημοσίευσις αυτών δεσμεύεται δια ρητής επιφυλάξεως. Πάντως, η πηγή της προελεύσεώς των δέον να αναφέρηται πάντοτε σαφώς .  αι κυρώσεις εκ της συμβάσεως της υποχρεώσεως ταύτης καθορίζονται υπό της νομοθεσίας της χώρας εν τη οποία ζητείται η προστασία. 3.Η προστασία της παρούσης Συμβάσεως δεν εφαρμόζεται προκειμένου περί των νέων της ημέρας ή των διαφόρων γεγονότων, των εχόντων χαρακτήρα απλής ειδησεογραφίας. Άρθρ.10.-1.Εις όλας τας Χώρας της Ενώσεως επιτρέπεται η συνοπτική παράθεσις άρθρων εφημερίδων και περιοδικών έστω και υπό μορφήν επισκοπήσεως του τύπου. 2.Το δικαίωμα δημοσιεύσεως ερανισμάτων εκ φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων εις έντυπα εκπαιδευτικού ή επιστημονικού χαρακτήρος ή εις χρηστομαθείας, εφ’ όσον η τοιαύτη δημοσίευσις δικαιολογείται από τον επιδιωκόμενον σκοπόν θα ρυθμίζηται υπό της νομοθεσίας των χωρών της Ενώσεως ως και των υφισταμένων ή συνομολογηθησομένων μεταξύ αυτών ειδικών συμφωνιών. 3.Αι παρενθέσεις και ερανίσματα, θα μνημονεύσωσι την πηγήν προελεύσεως και το όνομα του συγγραφέως, εάν το όνομα θα αναφέρηται εν τη πηγή προελεύσεως. Άρθρ.10β.-Επιφυλάσσεται εις τας νομοθεσίας των χωρών της Ενώσεως να ορίζωσι τους όρους υπό τους οποίους θα διέπηται η φωνογράφησις, αναπαραγωγή και δημοσία μετάδοσις βραχέων αποσπασμάτων φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων, επ’ ευκαιρία εκθέσεως γεγονότων επικαιρότητος δια φωτογραφίας, κινηματογραφίας ή ραδιοφωνίας. Σελ. 302,04 Άρθρ.11.-1.Οι συγγραφείς δραματικών, δραματικο-μουσικών και μουσικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσιν: 1)την δημοσίαν παράστασιν και εκτέλεσιν των έργων των, 2)την δι’ οιουδήποτε μέσου δημοσία μετάδοσιν της παραστάσεως και εκτελέσεως των έργων των. Εν πάση περιπτώσει, υπό την επιφύλαξιν της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρ. 11β και 13. 2.Τα αυτά δικαιώματα παρέχονται εις τους συγγραφείς δραματικών, δραματικο-μουσικών έργων καθ’ όλην την διάρκειαν των δικαιωμάτων των επί του πρωτοτύπου έργου, σχετικώς προς την μετάφρασιν των έργων των. 3.Οι συγγραφείς δεν υποχρεούνται, κατά την δημοσίευσιν των έργων των, να απαγορεύσωσι την δημοσία παράστασιν ή εκτέλεσιν αυτών δια να τύχωσι της προστασίας του παρόντος άρθρου. Άρθρ.2.-Η Ελληνική Κυβέρνησις παραιτείται πασών των επιφυλάξεων ας διετύπωσεν εις το παρελθόν κατά τας εκάστοτε αναθεωρήσεις ή συμπληρώσεις της Συμβάσεως της Βέρνης της 9ης Σεπτ. 1886, της παραιτήσεως ταύτης ισχυούσης έναντι πάντων ανεξαιρέτως των μελών της Διεθνούς Ενώσεως δια την προστασίαν των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων. Άρθρ.11β.-1.Οι συγγραφείς φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσιν: Ι)την ραδιοφώνησιν των έργων των ή την δημοσία μετάδοσιν των έργων τούτων δι’ οιουδήποτε άλλου μέσου ασυρμάτου εκπομπής σημάτων, ήχων ή εικόνων, ΙΙ)πάσαν μετάδοσιν εις το κοινόν δια του ασυρμάτου ή μη, του ραδιοφωνουμένου έργου, όταν η μετάδοσις αύτη γίνεται υπό ετέρου ή του αρχικού οργανισμού, ΙΙΙ)την μετάδοσιν του ραδιοφωνουμένου έργου εις το κοινόν, δια μεγαφώνου ή οιουδήποτε άλλου παρομοίου οργάνου μεταδίδοντος σήματα, ήχους ή εικόνας. 2.Αι νομοθεσίαι των χωρών της Ενώσεως είναι αρμόδιαι να κανονίσωσι τους όρους ενασκήσεως των εν τη προηγουμένη 1η παραγράφω αναφερομένων δικαιωμάτων, αλλ’ οι όροι ούτοι θα εφαρμόζωνται αποκλειστικώς εις την Χώραν η οποία τους εθέσπισεν. Εν ουδεμιά περιπτώσει θα δύνανται να θίξωσι το ηθικόν δικαίωμα του συγγραφέως, ούτε και το δικαίωμά του να λάβη ανάλογον αμοιβήν, η οποία, ελλείψει φιλικής συμφωνίας, θα ορίζηται υπό της αρμοδίας αρχής. 3.Εκτός αντιθέτου συμφωνίας, άδεια διδομένη συμφώνως τη πρώτη παραγράφω του παρόντος άρθρου, δεν συνεπάγεται τοιαύτην προς εγγραφήν δι’ οργάνων αποτυπούντων ήχους ή εικόνας του ραδιοφωνουμένου έργου. Πάντως, αι νομοθεσίαι των χωρών της Ενώσεως, είναι αρμόδιαι να κανονίσωσι τα των προσκαίρων φωνογραφήσεων, των γενομένων υπό ραδιοφωνικού οργανισμού δια των ιδίων   αυτού   μέσων   και    δια   τας   ιδίας   αυ7.Ε.β.2 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων του εκπομπάς. Αι νομοθεσίαι αύται θα δύνανται να επιτρέψωσι την διατήρησιν των τοιούτων φωνογραφήσεων εις τα επίσημα αρχεία, λόγω εξαιρετικού ενδιαφέροντος αυτών. Άρθρ.11γ.-Οι συγγραφείς φιλολογικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσιν την δημοσία απαγγελίαν των έργων αυτών. Άρθρ.12.-Οι συγγραφείς φιλολογικών, επιστημονικών ή καλλιτεχνικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσι τας διασκευάς, τροποποιήσεις και άλλας μεταλλαγάς των έργων αυτών. Άρθρ.13.-1)Οι συνθέται μουσικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσι: 1)την φωνογράφησιν των έργων τούτων δι’ οργάνων δυναμένων να τα αναπαραγάγωσι μηχανικώς, ΙΙ)την δημοσία εκτέλεσιν δια των εν λόγω οργάνων των ούτω φωνογραφηθέντων έργων. 2)Επιφυλάξεις και όροι όσον αφορά τα δικαιώματα τ’ αναφερόμενα εν τη προηγουμένη 1η παραγράφω, δύνανται να καθορισθώσι δια της νομοθεσίας εκάστης χώρας της Ενώσεως καθόσον αφορά ταύτην, επιφυλάξεις όμως και όροι τοιαύτης φύσεως δεν θα εφαρμόζωνται ειμή αποκλειστικώς και μόνον εις τας χώρας αι οποίαι τους εθέσπισαν, εν ουδεμιά δε περιπτώσει θα δύνανται να θίξωσι το δικαίωμα του συνθέτου να λάβη ανάλογον αμοιβήν οριζομένην, ελλείψει φιλικής συμφωνίας, υπό της αρμοδίας αρχής. 3)Αι διατάξεις της 1ης παραγράφου του παρόντος άρθρου δεν έχουν αναδρομικήν ισχύν και συνεπώς δεν εφαρμόζωνται εν χώρα τινί της Ενώσεως δια τα έργα τα οποία εν τη χώρα ταύτη, θα έχωσι νομίμως αποτυπωθή επί μηχανικών οργάνων πριν ή τεθή εν ισχύϊ η εν Βερολίνω υπογραφείσα την 13ην Νοεμ. 1908 Σύμβασις, προκειμένου δε περί χώρας η οποία προσεχώρησεν έκτοτε ή θα προσεχώρει εις το μέλλον εις την Ένωσιν, προ της ημερομηνίας της προσχωρήσεώς της. 4)Φωνογραφήσεις γενόμεναι δυνάμει των παρ. 2 και 3 του παρόντος άρθρου και εισαγόμεναι, άνευ αδείας των ενδιαφερομένων μερών, εις χώραν όπου δεν είναι νόμιμος, υπόκεινται εις κατάσχεσιν. Άρθρ.14.-1)Οι συγγραφείς φιλολογικών, επιστημονικών ή καλλιτεχνικών έργων έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα να επιτρέπωσιν: Ι)την κινηματογραφικήν διασκευήν και αναπαραγωγήν των έργων τούτων, ως και την κυκλοφορίαν των ούτω διασκευασθέντων ή αναπαραχθέντων έργων, ΙΙ)την δημοσία παράστασιν και εκτέλεσιν των ούτω διασκευασθέντων ή αναπαραχθέντων έργων. 2)Συν τη επιφυλάξει των δικαιωμάτων του συγγραφέως του διασκευασθέντος ή αναπαραχθέντος έργου, το κινηματογραφικόν έργον προστατεύεται ως πρωτότυπον έργον. 3)Η διασκευή υπό οιανδήποτε άλλην καλλιτεχνικήν μορφήν κινηματογραφικών παραγωγών εξαχθεισών εκ φιλολογικών, επιστημονικών ή καλλιτεχνικών έργων υπόκεινται, συν τη επιφυλάξει του δικαιώματος των συγγραφέων των, εις την άδειαν του συγγραφέως του πρωτοτύπου έργου. 4)Αι κινηματογραφικαί διασκευαί φιλολογικών, επιστημονικών ή καλλιτεχνικών έργων δεν υπόκεινται εις τας επιφυλάξεις και όρους του άρθρ. 13, παρ. 2. 5)Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται προκειμένου περί αναπαραγωγής ή παραγωγής πραγματοποιουμένης δι’ οιουδήποτε άλλου παρεμφερούς προς την κινηματογραφίαν τρόπου. Άρθρ.14β.-1)Ο συγγραφεύς–ή μετά τον θάνατόν του, τα πρόσωπα ή ιδρύματα τα οποία έχουν νόμιμον δικαίωμα συμφώνως προς την εθνικήν νομοθεσίαν-θα έχη, σχετικώς προς τα πρωτότυπα έργα τέχνης και πρωτότυπα χειρόγραφα συγγραφέων και συνθετών, το αναπαλλοτρίωτον δικαίωμα να ενδιαφέρηται δια πάσαν πώλησιν του έργου, η οποία θα λάβη χώραν μετά την πρώτην εκχώρησιν τούτου, υπό του συγγραφέως. 2)Η προβλεπομένη εν τη προηγουμένη παραγράφω προστασία δεν δύναται να ζητηθή εν εκάστη χώρα της Ενώσεως ειμή, εφόσον η εθνική νομοθεσία του συγγραφέως δέχεται την τοιαύτην προστασίαν και εν ω μέτρω επιτρέπει τούτο η νομοθεσία της χώρας εν τη οποία ζητείται η προστασία αύτη. 3)Η διαδικασία και τα ποσοστά της εισπράξεως καθορίζονται υπό εκάστης εθνικής νομοθεσίας. Άρθρ.15.-1)Οι συγγραφείς των προστευομένων υπό της παρούσης Συμβάσεως φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων ίνα, θεωρούνται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως τοιούτοι και έχουσι το δικαίωμα ν’ ασκώσι δίωξιν ενώπιον των δικαστηρίων των χωρών της Ενώσεως κατά των λογοκλόπων, αρκεί το όνομά των ν’ αναγράφηται επί του έργου κατά τον συνήθη τρόπον. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται έστω και εάν το όνομα τούτο είναι ψευδώνυμον, εφόσον το χησιμοποιηθέν υπό του συγγραφέως ψευδώνυμον ουδεμίαν αμφιβολίαν αφίνει περί της ταυτότητός του. 2)Προκειμένου περί ανωνύμων και υπό ψευδώνυμον έργων, πλην των αναφερομένων εις την προηγουμένην παράγραφον, ο εκδότης, του οποίου το όνομα αναγράφεται επί του έργου, θεωρείται, άνευ ετέρας αποδείξεως ως αντιπροσωπεύων τον συγγραφέα .  υπό την ιδιότητα ταύτην δικαιούται να προασπίζη και ενασκή τα δικαιώματα τούτου. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου παύουν από του να έχωσιν εφαρμογήν όταν   ο   συγγραφεύς (Μετά την σελ. 302,04) Σελ. 302,05 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.2 αποκαλύψη την ταυτότητά του ως συγγραφέως του έργου. Άρθρ.16.-1)Παν έργον παραβιάζον τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας δύναται να κατασχεθή υπό των αρμοδίων αρχών των χωρών της Ενώσεως, εν τη οποία το πρωτότυπον έργον δικαιούνται νομίμου προστασίας. 2)Εις τας χώρας ταύτας, δύνανται ωσαύτως να κατασχεθώσιν αναπαραγωγαί προερχόμεναι εν χώρας εν τη οποία το έργον δεν προστατεύεται ή έπαυσε να προστατεύηται. 3)Η κατάσχεσις λαμβάνει χώραν συμφώνως προς την νομοθεσίαν εκάστης χώρας. Άρθρ.17.-Αι διατάξεις της παρούσης συμβάσεως δεν δύνανται καθ’ οιανδήποτε τρόπον να επηρεάσωσι το δικαίωμα της Κυβερνήσεως εκάστης χώρας της Ενώσεως να επιτρέπη, να ελέγχη ή να απαγορεύση δια νομοθετικών ή αστυνομικών μέτρων την κυκλοφορίαν, παράστασιν ή έκθεσιν οιουδήποτε έργου ή παραγωγής, επί των οποίων η αρμοδία αρχή θα εθεώρει αναγκαίον ν’ ασκήση το δικαίωμα τούτο. Άρθρ.3.-Η ισχύς της υπό των προηγουμένων άρθρων κυρουμένης Συμβάσεως ρυθμίζεται εκ των σχετικών διατάξεων αυτής. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΒΕΡΝΗΣ Δια Την προστασίαν των φιλολογικών και  καλλιτεχνικών έργων. Υπογραφείσα την 9ην Σεπτ. 1886, συμπληρωθείσα εν Παρισίοις την 4ην Μαΐου 1896, αναθεωρηθείσα εν Βερολίνω την 13ην Νοεμ. 1908, συμπληρωθείσα εν Βέρνη την 20ην Μαρτ. 1914, αναθεωρηθείσα εν Ρώμη την 2αν Ιουν. 1928 και αναθεωρηθείσα εν Βρυξέλλαις την 26ην Ιουν. 1948. Η Αυστραλία, η Αυστρία, το Βέλγιον, η Βραζηλία, ο Καναδάς, η Δανία, η Ισπανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, το Ηνωμένον Βασίλειον της Μεγάλης Βρεττανίας και Βορείου Ιρλανδίας, η Ελλάς, η Ουγγαρία, αι Ινδίαι, η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Ιταλία, ο Λίβανος, το Λιχτενστάϊν, το Λουξεμβούργον το Μαρόκον, το Μονακό, η Νορβηγία, η Νέα Ζηλανδία, το Πακιστάν, η Ολλανδία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Συρία, η Τσεχοσλοβακία, η Τύνις, η Νοτιο-Αφρικανική Ένωσις, η Πόλις του Βατικανού και η Γιουγκοσλαβία. Εμπνεόμεναι εξ ίσου υπό της επιθυμίας να προασπίσωσι κατά τον αποτελεσματικώτερον και ομοιομορφώτερον δυνατόν τρόπον τα δικαιώματα των συγγραφέων επί των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων των. Απεφάσισαν να αναθεωρήσωσι και συμπληρώσωσι την υπογραφείσαν εν Βέρνη την 9ην Σεπτ. 1886 σύμβασιν, συμπληρωθείσαν εν Παρισίοις την 4ην Μαΐου 1896, αναθεωρηθείσαν εν Βερολίνω την 13ην Νοεμ. 1908, συμπληρωθείσαν εν Βέρνη την 20ήν Μαρτ. 1914 και αναθεωρηθείσαν εν Ρώμη την 2αν Ιουν. 1928. Συνεπώς, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι, κατόπιν της παρουσιάσεως των πληρεξουσίων των, τα οποία ευρέθησαν εν τάξει, απεφάσισαν τα εξής: Άρθρ.18.-1)Η παρούσα Σύμβασις εφαρμόζεται εις όλα τα έργα τα οποία, καθ’ ην στιγμήν αύτη τίθεται εν ισχύϊ, δεν περιήλθον ακόμη εις κοινήν χρήσιν εις την Χώραν καταγωγής των λόγω εκπνοής της χρονικής διαρκείας της προστασίας. 2)Εν τούτοις, εάν έν έργον, συνεπεία λήξεως της προθεσμίας προστασίας η οποία προηγουμένως τω ανεγνωρίζετο, περιήλθεν εις κοινήν χρήσιν εν τη χώρα εν τη οποία ζητείται η προστασία, το έργον τούτο δεν θα τύχη εκ νέου προστασίας. 3)Η εφαρμογή της αρχής ταύτης θα γίνη συμφώνως προς τας διατάξεις των υφισταμένων ή συνομολογηθησομένων προς τούτο ειδικών Συμβάσεων μεταξύ χωρών της Ενώσεως. Ελλείψει τοιούτων διατάξεων, εκάστη χώρα θα κανονίση καθ’ όσον την αφορά, τον τρόπον κατά τον οποίον η εν λόγω αρχή οφείλει να εφαρμοσθή. 4)Αι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται επίσης εις την περίπτωσιν νέων προσχωρήσεων εις την Ένωσιν, ως και εις περίπτωσιν επεκτάσεως της προστασίας δι’ εφαρμογής του 7ου άρθρου ή δι’ άρσεως των επιφυλάξεων. Άρθρ.19.-Αι διατάξεις της παρούσης Συμβάσεως δεν αποκλείουν την διεκδίκησιν εφαρμογής γενικωτέρων διατάξεων, αι οποίαι τυχόν θεσπίζονται υπό της νομοθεσίας χώρας τινός της Ενώσεως. Άρθρ.20.-Αι Κυβερνήσεις των χωρών της Ενώσεως επιφυλάσσουν εαυταίς το δικαίωμα να συνάψωσι μεταξύ των ειδικάς συμφωνίας, εφόσον αι συμφωνίαι αύται θα έδιδον εις τους συγγραφείς ευρύτερα δικαιώματα των παρεχομένων υπό της Συμβάσεως, ή θα περιείχον άλλας διατάξεις ουχί αντιθέτους προς την παρούσαν Σύμβασιν. Αι διατάξεις υφισταμένων συμφωνιών, αι οποίαι δεν αντίκεινται προς τους ανωτέρω όρους, παραμένουν εν ισχύϊ. Σελ. 302,06 Άρθρ.21.-1)Το ιδρυθέν διεθνές γραφείον, υπό το όνομα «Γραφείον της Διεθνούς Ενώσεως δια την προστασίαν των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων» διαρητείται. 2)Το Γραφείον τούτο τίθεται υπό την υψηλήν εξουσίαν της Κυβερνήσεως της Ελβετικής Ομοσπονδίας, η οποία ρυθμίζει την οργάνωσίν του και επιβλέπει την λειτουργίαν του. 3)Η επίσημος γλώσσα του γραφείου είναι η γαλλική. Άρθρ.22.-1)Το Διεθνές Γραφείον συγκεντρώνει τας πάσης φύσεως πληροφορίας, τας σχετικάς προς την προστασίαν των δικαιωμάτων των συγραφέων επί των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων αυτών. Συντονίζει και δημοσιεύει ταύτας. Αναλαμβάνει την μελέτην ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος δια την Ένωσιν και, τη βοηθεία των τιθεμένων εις την διάθεσίν του υπό των διαφόρων υπηρεσιών εγγράφων, εκδίδει περιοδικόν εις γαλλικήν γλώσσαν επί ζητημάτων αφορώντων τον σκοπόν της Ενώσεως. Αι Κυβερνήσεις των χωρών της Ενώσεως επιφυλάσσουν εαυταίς το δικαίωμα να επιτρέψωσιν, από συμφώνου, την δημοσίευσιν υπό του Γραφείου εκδόσεως εις μίαν ή περισσοτέρας άλλας γλώσσας, εάν εν τη πράξει ήθελε προκύψει τοιαύτη ανάγκη. 2)Το Διεθνές Γραφείον θα τελή πάντοτε εις την διάθεσιν των μελών της Ενώσεως, όπως τοις παράσχη οιασδήποτε ειδικάς πληροφορίας, τας οποίας τυχόν θα εχρειάζετο σχετικώς προς την προστασίαν φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων. 3)Ο Διευθυντής του Διεθνούς Γραφείου συντάσσει ετησίαν έκθεσιν της διαχειρίσεώς του, η οποία κοινοποιείται εις όλα τα μέλη της Ενώσεως. 7.Ε.β.2 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων Άρθρ.23.-1.Τα έξοδα του Γραφείου της Διεθνούς Ενώσεως καταβάλλονται από κοινού υπό των χωρών της Ενώσεως. Μέχρι νεωτέρας αποφάσεως, δεν θα δύνανται να υπερβώσι το ποσόν των εκατόν είκοσι χιλιάδων χρυσών φράγκων ετησίως. Το ποσόν τούτο δύναται ν’ αυξηθή εν ανάγκη δι’ ομοφώνου αποφάσεως των χωρών της Ενώσεως ή μιας των προβλεπομένων εν άρθρ. 24 Διασκέψεων. 2.Προς καθορισμόν της συμβολής εκάστης των χωρών εις το ολικόν ποσόν των εξόδων, αι χώραι της Ενώσεως ως και εκείναι αίτινες μέλλουσι να προσχωρήσωσι εις την Ένωσιν μεταγενεστέρως διαιρούνται εις έξ τάξεις, εξ ων εκάστη συμμετέχει κατ’ αναλογίαν ωρισμένων μονάδων ήτοι: 1η τάξις 25 μονάδες 2α   ΄΄ 20      ΄΄ 3η   ΄΄ 15      ΄΄ 4η   ΄΄ 10      ΄΄ 5η   ΄΄  5      ΄΄ 6η   ΄΄  3      ΄΄ 3.Οι συντελεσταί ούτοι πολλαπλασιάζονται επί τον αριθμόν των χωρών εκάστης τάξεως, το δε σύνολον των ούτω ευρισκομένων γινομένων παρέχει τον αριθμόν των μονάδων δια του οποίου η ολική δαπάνη δέον να διαιρεθή. Το πηλίκον δίδει το ποσόν της μονάδος δαπάνης. 4.Εκάστη χώρα οφείλει να δηλώση, κατά την στιγμήν της προσχωρήσεώς της, εις ποίαν εκ των ως άνω τάξεων ζητεί να καταταγή, θα δύναται όμως πάντοτε να δηλώση μεταγενεστέρως ότι επιθυμεί να καταταγή εις ετέραν τάξιν. 5.Η Ελβετική Διοίκησις ετοιμάζει τον προϋπολογισμόν του Γραφείου, επιβλέπει τας δαπάνας, χορηγεί τας αναγκαίας προκαταβολάς και συντάσει τον ετήσιον λογαριασμόν, ο οποίος κοινοποιείται εις όλας τας άλλας διοικήσεις. Άρθρ.24.-1.Η παρούσα Σύμβασις επιτρέπεται να υποβληθή εις αναθεώρησιν επί σκοπώ εισαγωγής βελτιώσεων συντελουσών εις την τελειοποίησιν του συστήματος της Ενώσεως. 2.Ζητήματα τοιαύτης φύσεως, ως και τα ενδιαφέροντα από ετέρων απόψεων την ανάπτυξιν της Ενώσεως, εξετάζονται εν Διασκέψεσιν αίτινες συγκροτούνται αλληλοδιαδόχως εν ταις χώραις της Ενώσεως μεταξύ των αντιπροσώπων των εν λόγω χωρών. Η Διοίκησις της χώρας εν τη οποία πρόκειται να συνέλθη η Διάσκεψις ετοιμάζει, με την βοήθειαν του Διεθνούς Γραφείου, το πρόγραμμα των εργασιών αυτής. Ο Διευθυντής του Γραφείου παρίσταται εις τας συνεδριάσεις των Διασκέψεων και λαμβάνει μέρος εις τας συζητήσεις, άνευ όμως δικαιώματος ψήφου. 3.Ουδεμία μεταβολή εις την παρούσαν Σύμβασιν ισχύει δια την Ένωσιν ειμή κατόπιν της ομοφώνου συγκαταθέσεως των αποτελουσών αυτήν χωρών. Άρθρ.25.-1.Αι μη συμμετέχουσαι της Ενώσεως χώραι, αι οποίαι εξασφαλίζουν την νόμιμον προστασίαν των αποτελούντων το αντικείμενον της παρούσης Συμβάσεως δικαιωμάτων δύνανται να προσχωρήσωσιν εις ταύτην τη αιτήσει των. 2.Η προσχώρησις αύτη θα γνωστοποιηθή εγγράφως εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας, υπό ταύτης δε εις όλους τους άλλους. 3.Αύτη συνεπάγεται αυτοδικαίως αποδοχήν όλων των όρων και παραδοχήν όλων των εν τη παρούση Συμβάσει συμφωνηθέντων πλεονεκτημάτων θα επιφέρη τας συνεπείας της ένα μήνα μετά την αποστολήν της γινομένης υπό της Κυβερνήσεως της Ελβετικής Ομοσπονδίας γνωστοποιήσεως εις τας άλλας χώρας της Ενώσεως, εκτός εάν μεταγενεστέρα ημερομηνία ήθελεν υποδειχθή υπό της προσχωρούσης χώρας. Πάντως, θα δύναται να περιέχη την υπόδειξιν ότι η προσχωρούσα χώρα προτίθεται ν’ αντικαταστήση τουλάχιστον προσωρινώς, το άρθρ. 8, σχετικώς προς τας μεταφράσεις, δια των διατάξεων του άρθρ. 5 της Συμβάσεως Ενώσεως του 1886, αναθεωρηθείσης εν Παρισίοις τω 1896, διευκρινιζομένου πάντως, ότι, αι διατάξεις αύται δεν αφορούν ειμή την μετάφρασιν εις μίαν ή πλείονας της χώρας γλώσσας. Άρθρ.16.-1.Εκάστη των χωρών της Ενώσεως δύναται εν παντί χρόνω να γνωρίση εγγράφως εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας, ότι η παρούσα Σύμβασις θα εφαρμόζηται εις τα υπερπόντια εδάφη της, αποικίας, προτεκτοράτα εδάφη υπό κηδεμονίαν ή πάντα άλλα εδάφη των οποίων έχει την ευθύνην των εξωτερικών σχέσεων, η δε Σύμβασις θα εφαρμόζηται τότε εφ’ όλων των αναφερομένων εν τη γνωστοποιήσει εδαφών από της οριζομένης προθεσμίας συμφώνως τω άρθρ. 25, παρ. 3. Ελλείψει τοιαύτης γνωστοποιήσεως, η Σύμβασις δεν θα εφαρμόζηται εις τα εν λόγω εδάφη. 2.Εκάστη των χωρών της Ενώσεως δύναται εν παντί χρόνω να γνωρίση εγγράφως εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας ότι η παρούσα Σύμβασις θα παύση εφαρμοζομένη εις όλα ή μέρος των εδαφών τα οποία ήταν το αντικείμενον της προβλεπομένης εν τη προηγουμένη παραγράφω γνωστοποιήσεως, η δε Σύμβασις θα παύση εφαρμοζομένη επί των αναφερομένων εν τη γνωστοποιήσει ταύτη εδαφών δώδεκα μήνας μετά την λήψιν της γνωστοποιήσεως υπό της Κυβερνήσεως της Ελβετικής Ομοσπονδίας. 3.Πάσα γνωστοποίησις γινομένη τη Κυβερνήσει της Ελβετικής Ομοσπονδίας, συμφώνως προς τας διατάξεις των παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου θα κοινοποιήται υπό της Κυβερνήσεως ταύτης προς όλας τας χώρας της Ενώσεως. (Μετά την Σελ. 302,06) Σελ. 302,07 ΞΑ–7 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.2 Άρθρ.1.-Αι Χώραι εφ’ ων εφαρμόζεται η παρούσα Σύμβασις συνιστούν Ένωσιν δια την προστασίαν των δικαιωμάτων των συγγραφέων επί των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων των. Άρθρ.27.-1.Η παρούσα Σύμβασις θ’ αντικαταστήση εν ταις σχέσεσι μεταξύ των χωρών της Ενώσεως, την Σύμβασιν της Βέρνης της 9ης Σεπτ. 1886 και τας πράξεις αι οποίαι αλληλοδιαδόχως ανεθεώρησαν ταύτην. Αι προγενεστέρως εν ισχύϊ πράξεις θα εξακολουθήσωσιν εφαρμοζόμεναι εις τας σχέσεις μετά των χωρών αι οποίαι δεν ήθελον κυρώσει την παρούσαν Σύμβασιν. 2.Αι χώραι εν ονόματι των οποίων υπογράφεται η παρούσα Σύμβασις δύνανται ακόμη να διατηρήσωσι το δικαίωμα των προηγουμένως διατυπωθεισών επιφυλάξεων, υπό τον όρον όπως δηλώσωσι τούτο κατά την κατάθεσιν των κυρώσεων. 3.Χώραι αι οποίαι είναι μεν τώρα μέλη της Ενώσεως, αλλ’ εν ονόματι των οποίων δεν θα υπογραφή η παρούσα Σύμβασις, δύνανται εν παντί χρόνω να προσχωρήσωσιν εις ταύτην κατά τον προβλεπόμενον εν άρθρ. 25 τρόπον. Θα δύνανται εν τοιαύτη περιπτώσει να επωφεληθώσι των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου. Άρθρ.27β.-Πάσα διαφορά μεταξύ δύο ή περισσοτέρων χωρών της Ενώσεως εν σχέσει προς την ερμηνείαν ή εφαρμογήν της παρούσης Συμβάσεως, η οποία δεν ήθελε διευθετηθή δια διαπραγματεύσεων, θα φέρηται ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου το οποίον θα αποφασίζη επ’ αυτής, εκτός εάν αι ενδιαφερόμεναι χώραι συμφωνήσωσιν επί ετέρου τρόπου διακανονισμού της διαφοράς. Η ενάγουσα χώρα θα ειδοποιή περί της φερομένης ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς το Διεθνές Γραφείον το οποίον θα πληροφορή σχετικώς τας άλλας χώρας της Ενώσεως. Άρθρ.28.-1.Η παρούσα Σύμβασις θα κυρωθή, αι δε κυρώσεις θα κατατεθώσιν εις Βρυξέλλας το αργότερον την 1ην Ιουλ. 1951. Αι κυρώσεις αύται μετά των ημερομηνιών των και όλων των τυχόν συνοδευουσών αυτάς δηλώσεων θα κοινοποιηθώσιν υπό της Βελγικής Κυβερνήσεως εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας η δε τελευταία αύτη θα τας κοινοποιήση εις τας άλλας χώρας της Ενώσεως. 2.Η παρούσα Σύμβασις, θα τεθή εν ισχύϊ μεταξύ των χωρών της Ενώσεως αι οποίαι θα την έχωσι κυρώσει, ένα μήνα μετά την 1ην Ιουλ. 1951. Εν τούτοις εάν προ της ημερομηνίας ταύτης ήθελε κυρωθή υπό έξ τουλάχιστον χωρών της Ενώσεως, θα ετίθετο εν ισχύϊ μεταξύ μεν των χωρών τούτων της Ενώσεως ένα μήνα μετά την κοινοποίησιν προς αυτάς υπό της Κυβερνήσεως της Ελβετικής Ομοσπονδίας της καταθέσεως της έκτης κυρώσεως, δια δε τας χώρας της Ενώσεως αι οποίαι ήθελον κυρώσει μεταγενεστέρως, ένα μήνα μετά την κοινοποίησιν εκάστης των κυρώσεων τούτων. Σελ. 302,08 3.Μη μετέχουσαι της Ενώσεως χώραι δύνανται μέχρι της 1ης Ιουλ. 1951 να προσχωρήσωσιν εις την Ένωσιν αποδεχόμεναι είτε την υπογραφείσαν εν Ρώμη την 2αν Ιουν. 1928, είτε την παρούσαν Σύμαβσιν. Αι χώραι της Ενώσεως αι οποίαι δεν θα έχωσι κυρώσει την παρούσαν Σύμβασιν μέχρι της 1 Ιουλ. 1951 θα δύνανται να προσχωρήσωσιν εις ταύτην κατά την διαδικασίαν του άρθρ. 25, θα δύνανται να επωφεληθώσιν εν τη περιπτώσει ταύτη των διατάξεων του άρθρ. 27, παρ. 2. Άρθρ.29.-1.Η παρούσα Σύμβασις θα παραμείνη εν ισχύϊ επ’ αόριστον χρόνον. Εν τούτοις, εκάστη χώρα της ενώσεως θα έχη το δικαίωμα να καταγγείλη ταύτην καθ’ οιανδήποτε στιγμήν, δυνάμει εγγράφου γνωστοποιήσεως προς την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας. 2.Η καταγγελία αύτη, η οποία θα κοινοποιηθή υπό της Κυβερνήσεως της Ελβετικής Ομοσπονδίας εις όλας τας άλλας χώρας της Ενώσεως, δεν δεν θα έχη εφαρμογήν ειμή έναντι του καταγγείλαντος Κράτους και μόνον μετά πάροδον δώδεκα μηνών μετά την λήξιν της απευθυνθείσης εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας γνωστοποιήσεως περί της καταγγελίας. Η Σύμβασις θα παραμέινη εν πλήρει ισχύϊ καθόσον αφορά εις τας άλλας χώρας της Ενώσεως. 3.Το προβλεπόμενον εν τω παρόντι άρθρω δικαίωμα καταγγελίας δεν θα δύναται να ασκηθή υπό χώρας τινός προ της παρελεύσεως πέντε ετών από της ημέρας της κυρώσεως ή της προσχωρήσεως της χώρας ταύτης. 1.Αι χώραι αι οποίαι θα εισαγάγωσιν εν τη νομοθεσία των την προβλεπομένην υπό του άρθρ. 7, παρ. 1, της παρούσης Συμβάσεως πεντηκονταετή διάρκειαν προστασίας θα γνωστοποιήσωσι τούτο εγγράφως εις την Κυβέρνησιν της Ελβετικής Ομοσπονδίας, η οποία θα κοινοποιήση την γνωστοποίησιν ταύτην εις όλας τας άλλας χώρας της Ενώσεως. 2.Η αύτη διαδικασία θ’ ακολουθηθή και σχετικώς προς χώρας αι οποίαι θα παραιτηθώσι των υπ’ αυτών γενομένων ή διατηρηθεισών επιφυλάξεων συμφώνως τοις άρθρ. 25 και 27. 7.Ε.β.2 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων Άρθρ.31.-Αι επίσημοι πράξεις των Διασκέψεων θα συντάσσωνται γαλλιστί. Ισότιμον κείμενον θα συντάσσηται αγγλιστί. Εν περιπτώσει αμφισβητήσεως περί την ερμηνείαν των πράξεων, θα υπερισχύση πάντοτε το γαλλικόν κείμενον. Πάσα χώρα ή ομάς χωρών της Ενώσεως θα δικαιούται να ζητήση την σύνταξιν υπό του διεθνούς Γραφείου, εν συνεννοήσει μετ’ αυτού, επισήμου κειμένου των ειρημένων πράξεων εις την γλώσσαν της εκλογής του. Τα κείμενα ταύτα θα δημοσιεύωνται εν ταις πράξεσι των Διασκέψεων, συνημμένα εις τα γαλλικά και αγγλικά κείμενα. Εφ’ ω οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν. Εγένετο εν Βρυξέλλαις την 26ην Ιουν. 1948, εις έν μόνον αντίτυπον το οποίον θα κατατεθή εν τοις Αρχείοις του Υπουργείου των Εξωτερικών και Εξωτερικού Εμπορίου του Βελγίου. Ακριβές αντίγραφον δεόντως βεβαιωμένον, θα διαβιβασθή δια της διπλωματικής οδού εις εκάστην χώραν της Ενώσεως. Άρθρ.2.-1)Ο όρος «φιλολογικά και καλλιτεχνικά έργα» περιλαμβάνει παν προϊόν φιλολογικόν, επιστημονικόν και καλλιτεχνικόν υφ’ οιονδήποτε τύπον και μορφήν αν παρουσιάζεται ως βιβλία, φυλλάδια και άλλα δημοσιεύματα, διαλέξεις, ομιλίαι, κηρύγματα και άλλα έργα παρομοίας φύσεως δραματικά ή δραματικο-μουσικά έργα, χορογραφικά έργα και παντομίμαι, των οποίων ή σκηνοθεσία ορίζεται γραπτώς ή άλλως πως, μουσικαί συνθέσεις μετά ή άνευ λέξεων κινηματογραφικά έργα ως και τα παραγόμενα δια τρόπον παραπλήσιον προς την κινηματογραφίαν, έργα ιχνογραφίας, ζωγραφικής, αρχιτεκτονικής, γλυπτικής, χαρακτικής και λιθογρφίας, φωτογραφικά έργα ως και τα παραγόμενα δια τρόπον παραπλήσιον προς την φωτογραφίαν, έργα εφηρμοσμένων τεχνών, εικονογραφίαι, γεωγραφικοί χάρται, σχέδια, γράμματα, ιχνογραφήματα και παραστατικά έργα, σχετικά προς την γεωγραφίαν, τυπογραφίαν, αρχιτεκτονικήν ή τας επιστήμας. 2)Προστατεύονται ως πρωτότυπα έργα, χωρίς εκ τούτου να θίγωνται τα δικαιώματα του συγγραφέως του πρωτοτύπου έργου, αι μεταφράσεις, διασκευαί, μουσικαί διασκευαί και άλλαι τροποποιήσεις φιλολογικού ή καλλιτεχνικού έργου. Πάντως επιφυλάσσεται εις τας νομοθεσίας των χωρών της Ενώσεως να καθωρίσωσι τα της παρασχεθησομένης προστασίας εις τας μεταφράσεις επισήμων κειμένων, νομοθετικής, διοικητικής και δικαστικής φύσεως. 3)Συλλογαί φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων, ως εγκυκλοπαίδειαι και ανθολογίαι, αι οποίαι, λόγω της εκλογής ή διατάξεως της ύλης των αποτελούν πνευματικάς δημιουργίας, προστατεύονται ως τοιαύται, άνευ ζημίας των δικαιωμάτων των συγγραφέων επί εκάστου των έργων, των περιλαμβανομένων εις τας συλλογάς ταύτας. 4)Τα ανωτέρω αναφερόμενα έργα προστατεύονται εις όλας τας χώρας της Ενώσεως. Η προστασία αύτη παρέχεται υπέρ του συγγραφέως και των εξ αυτού ελκόντων τα δικαιώματα. 5)Επιφυλάσσεται εις τας νομοθεσίας των χωρών  της Ενώσεως να κανονίσωσι την έκτασιν εφαρμογής των Νόμων των αφορώντων έργα εφηρμοσμένων τεχνών και βιομηχανικά σχέδια και πρό(Μετά τη σελ. 302) Σελ. 302,01 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.2 τυπα ως και τους όρους προστασίας των ειρημένων έργων, σχεδίων και προτύπων. Έργα προστατευόμενα εν τη χώρα της καταγωγής των αποκλειστικώς ως σχέδια ή πρότυπα δεν θα τυγχάνουν εις τας άλλας χώρας της Ενώσεως ειμή της προστασίας της παρεχομένης εν ταις χώραις ταύταις εις τα σχέδια και πρότυπα. Άρθρ.2β.-1)Εναπόκειται εις τας νομοθεσίας των χωρών της Ενώσεως να εξαιρέσωσιν, εν μέρει ή εν όλω, της υπό του προηγουμένου άρθρου παρεχομένης προστασίας, τους εκφωνουμένους πολιτικούς λόγους ως και αγορεύσεις σχετικάς προς δικαστικάς υποθέσεις. 2)Ωσαύτως αι νομοθεσίαι των χωρών της ενώσεως θα καθορίσωσι τους όρους υπό τους οποίους διαλέξεις, ομιλίαι, κηρύγματα και άλλα έργα της αυτής φύσεως θα δύνανται να αναδημοσιεθώσιν υπό του τύπου. Ουχ’ ήττον ο συγγραφεύς, μόνος θα έχη το δικαίωμα να συγκεντρώνη εις συλλογήν τα ρηθέντα έργα. Άρθρ.3.-(Κατηργήθη). ΄Αρθρ.4.-1)Οι συγγραφείς, υπήκοοι μιας των χωρών της Ενώσεως απολαύουσιν εις τα λοιπά Κράτη τόσον δια τα ανέκδοτα όσον και δια τα το πρώτον έν τινι των Κρατών της Ενώσεως δημοσιευόμενα έργα των, των δικαιωμάτων τα οποία οι σχετικοι νόμοι παρέχωσιν ήδη ή θα παρέχωσι μεταγενεστέρως εις τους υπηκόους εκάστης χώρας, ως και των υπό της παρούσης Συμβάσεως ειδικώς παρεχομένων δικαιωμάτων. 2)Η απόλαυσις και άσκησις των δικαιωμάτων τούτων εις ουδεμίαν υπόκεινται διατύπωσιν η απόλαυσις και άσκησις είναι ανεξάρτητοι της εν τη χώρα καταγωγής του έργου υφισταμένης προστασίας. Επομένως εκτός των διατάξεων της παρούσης Συμβάσεως, η έκτασις της προστασίας, ως και τα παρεχόμενα εις τον συγγραφέα ειδικά μέσα δια την προάσπισιν των δικαιωμάτων του διέπονται αποκλειστικώς υπό των Νόμων της χώρας εν η ζητείται η προστασία. 3)Θεωρείται ως Χώρα καταγωγής του έργου: δια τα δημοσιευθέντα έργα, η Χώρα της πρώτης δημοσιεύσεως, έστω και αν πρόκειται περί έργων δημοσιευθέντων ταυτοχρόνως εις πολλάς Χώρας της Ενώσεως αι οποίαι αναγνωρίζουν την αυτήν διάρκειαν προστασίας, εάν πρόκειται περί έργων δημοσιευθέντων ταυτοχρόνως εις πολλάς χώρας της Ενώσεως αι οποίαι έχουν θεσπίσει προστασίας διαφόρου διαρκείας, η χώρα της οποίας η νομοθεσία παρέχει την μικροτέραν διάρκειαν προστασίας .  δι έργα δημοσιευθέντα ταυτοχρόνως εις Χώραν τινά μη μετέχουσαν της Ενώσεως και εις Χώραν μέλος της Ενώσεως, η τελευταία αύτη θεωρείται η αποκλειστική χώρα καταγωγής. Θεωρείται ως ταυτοχρόνως δημοσιευθέν εις πολλάς Χώρας, παν έργον το οποίον εδημοσιεύθη εις δύο ή περισσοτέρας χώρας εντός τριάκοντα ημερών από της πρώτης εκδόσεώς του. Σελ. 302,02 4)Δια του όρου «δημοσιευθέντα έργα» υπό την έννοιαν των άρθρ. 4, 5 και 6, νοούνται τα εκδοθέντα έργα, των οποίων αντίτυπα ετέθησαν εις την διάθεσιν του κοινού εις επαρκείς ποσότητας, οιοσδήποτε και αν είναι ο τρόπος κατασκευής των αντιτύπων. Δεν αποτελούν δημοσίευσιν η παράστασις δραματικού, δραματικο-μουσικού ή κινηματογραφικού έργου, η εκτέλεσις μουσικού έργου, η δημοσία απαγγελία φιλολογικού έργου, η μετάδοσις ή ραδιοφώνησις των φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων, η έκθεσις έργου τέχνης και η κατασκευή αρχιτεκτονικού έργου. 5)Θεωρείται ως Χώρα καταγωγής, δια τα μη δημοσιευθέντα έργα, εκείνη εις την οποίαν ανήκει ο συγγραφεύς. Πάντως, θεωρείται ως Χώρα καταγωγής των αρχιτεκτονικών έργων ή των τοιούτων γραφικών και πλαστικών τεχνών αποτελούντων έν μετά του ακινήτου, η Χώρα της Ενώσεως εν τη οποία τα έργα ταύτα ανηγέρθησαν ή ενεσωματώθησαν εις οικοδομήν τινα. Άρθρ.5.-Οι υπήκοοι μιας των χωρών της Ενώσεως οι οποίοι δημοσιεύουν κατά πρώτον τα έργα των εις ετέραν χώραν της Ενώσεως έχουν εν τη τελευταία ταύτη χώρα τα αυτά δικαιώματα ως και οι υπήκοοι αυτής συγγραφείς. 7.Ε.β.2 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 