25. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 1108 της 21/22 Δεκ. 1948.  Περί καθορισμού αξίας ειδικού δελτίου επί των εισιτηρίων Δημοσίων Θεαμάτων υπέρ του εράνου Βορείων Επαρχιών. Λαβόν υπ’ όψει, ότι η συμμετοχή του κοινού εις τον υπό την Υψηλήν Προστασίαν της Α.Μ. της Βασιλίσσης δειενεργούμενον έρανον Προνοίας Βορείων Επαρχιών Ελλάδος υπήρξεν ανεπιφύλακτος και πανελλήνιος, προς διευκόλυνσιν του τρόπου καταβολής των εις τα θεάματα παντός είδους εισπραττομένων δια των ειδικών δελτίων ποσών, και δια τον ευχερέστερον έλεγχον των εν λόγω εισπράξεων, αποφασίζει: Ι.Ορίζει την αξίαν εκάστου ειδικού δελτίου εις ποσοστόν 10% επί της συνολικής τιμής του εισιτηρίου (δικαίωμα θεατρώνου και φόρος) ουχί δε κατωτέραν των (δρχ. 500) επί εκάστου εισιτηρίου πάσης φύσεως θεαμάτων των περιφερειών τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης και Θεσσαλονίκης. ΙΙ.Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω η τιμή του εισιτηρίου προσαυξάνεται υποχρεωτικώς κατά τα άνω ποσά. ΙΙΙ.Αι επιχειρήσεις δημοσίων θεαμάτων υποχρεούνται όπως εις το τέλος εκάστης εβδομάδος και εντός των δύο πρώτων ημερών της επομένης τοιαύτης, καταβάλλουν την αξίαν ισαρίθμων δελτίων προς τον αριθμόν των διατεθέντων υπ’ αυτών κατά την λήξασαν εβδομάδα εισιτηρίων πάσης φύσεως (εισιτήρια πλήρη, προσκλήσεις, δικαιώματα, φόροι κλπ) ανεξαρτήτως του αν διένειμαν μετά των εισιτηρίων και τα δελτία ταύτα ή μη. Δια τα εις τας λοιπάς περιφερείας του Κράτους λειτουργούντα θεάματα εφαρμόζονται τα άχρι τούδε ισχύοντα εν σχέσει προς την διάθεσιν δελτίων εράνου. IV.Πάσα παράβασις των διατάξεων της παρούσης υπόκειται εις τας κυρώσεις του Α.Ν. 505/1937, ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. V.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από 1ης Ιαν. 1949. VI.Η παρούσα δημοσιευθήσεται δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, κυρωθήσεται δε νομοθετικώς. Σελ.. 154(β) 185-04 Εκυρώθη δια του άρθρ. 16 A.N. 1524/1950 ως ούτος ετροποποιήθη και εκυρώθη δια του ν. 1620/1951, 28.Ωα. Δια της υπ’ αριθ. 808/1949 Πράξεώς του κυρωθείσης δια του αυτού ως άνω νόμου το Υπουργ. Συμβούλιον περιώρισε το κατώτερον όριον της παρ. 1 εις δρχ. 250 εφ’ εκάστου εισιτηρίου, εφ’ όσον η τιμή τούτου δεν υπερβαίνει τας δρχ. 3.000, ορίσασα επί πλέον ότι εφ’ όσον το εν παρ. 1 10% καταλήγει εις κλάσμα εκατονταδράχμου, στρογγυλοποιείται υποχρεωτικώς εις ακέραιον εκατοντάδραχμον. Μετά ταύτα και δια της υπ’ αριθ. 923/1951 Πράξεως του Υπουργ. Συμβουλίου, κυρωθείσης δια του άρθρ. 12 ν. 2281/1952, το κατώτατον όριον της παρ. 1 ωρίσθη εις δρχ. 200 εφ’ εκάστου εισιτηρίου μέχρι δρχ. 4.000. Δια της υπ’ αριθ. 699 της 7/13 Αυγ. 1953 Πράξεως Υπουργικού Συμβουλίου ενεκρίθη «όπως, το μέχρι σήμερον ανώτατον όριον τιμής εισιτηρίου, εφ’ ου λογίζεται εισφορά εις δραχμάς 200 υπέρ του Εράνου» Πρόνοια Βορείων Επαρχιών Ελλάδος «αυξηθή από δραχμάς 4.000 εις δραχμάς πέντε χιλιάδας (5.000)». Δια της υπ’ αριθ. 162 της 21/27 Οκτ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 204) Πράξ. Υπουργ. Συμβουλίου) η εισφορά υπέρ της Βασιλικής Προνοίας επί εισιτηρίων τιμής ανωτέρας των δρχ. 5 και μέχρι δρχ. 6 ωρίσθη εις δρχ. 0,20 πλέον 10% επί της πέραν των δρχ. 5 διαφοράς. 