13. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 24 Απρ./8 Μαΐου1958 Περί της νοσηλείας και των αναρρωτικών αδειών των οργάνων αγροφυλακής. Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρ. 18 του Ν.Δ. 3030/1954 «περί Αγροφυλακής» και την υπ’ αριθ. 51/1958 γνωμοδότησιν του Συμβουλίoυ της Επικρατείας, προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών, Οικονομικών και Κοινωνικής Προνοίας Υπουργών, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.α)Οι ασθενούντες τακτικοί αγροφύλακες ή αρχιφύλακες αγροφυλακής δύνανται τη αιτήσει των να νοσηλεύωνται εις τα δημόσια, τα δημοτικά ή κοινοτικά και τα ιδιωτικής αγαθοεργού πρωτοβουλίας νοσοκομεία ή άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα εντός του Κράτους. β)Αι δαπάναι της νοσηλείας βαρύνουσι τον Λογαριασμόν Αγροφυλακής. Καταβάλλονται δε αύται δια χρηματικών ενταλμάτων, άτινα εκδίδονται επί τη βάσει καταστάσεων του νοσηλευτικού ιδρύματος διαλαμβανουσών τον χρόνον νοσηλείας του οργάνου και ανάλυσιν των πληρωτέων ποσών. 2.Η εν ιδιωτικαίς κλινικαίς νοσηλεία των εν τη παρ.1 εδάφ. α΄ αναφερομένων οργάνων επιτρέπεται ωσαύτως, αλλά μόνον εν περιπτώσει επειγούσης ανάγκης, διαπιστουμένης υπό της οικείας κατά τόπον πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής του Νόμ.1811/51. Αι δαπάναι νοσηλείας βαρύνουσι τον Λογαριασμόν Αγροφυλακής, ως ειδικώτερον εν τη παρ. 1 εδάφ. β΄, απαιτουμένης προσέτι και σχετικής ενόρκου βεβαιώσεως του διευθυντού της κλινικής. 3.Δια την νοσηλείαν, ήτις κατά πάσαν περίπτωσιν ενεργείται εις κλίνας της γ΄ θέσεως, απαιτείται γνωμάτευσις της οικείας κατά τόπον πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής του Νόμ. 1811/51, περί της σοβαρότητος της νόσου και της ανάγκης της νοσηλείας, και εγκριτική απόφασις του αρμοδίου διοικητού αγροφυλακής. Προκειμένου περί νοσηλείας εν τοις νοσηλευτικοίς ιδρύμασι της πρωτευούσης και των πέριξ την απόφασιν δύναται να εκδίδη ο Υπουργός των Εσωτερικών, απαιτουμένης εν τη περιπτώσει ταύτη γνωματεύσεως της πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής Αθηνών. 4.Η νοσηλεία, εν η και η κατ’ οίκον, δεν δύναται να υπερβή τους δύο μήνας. Μετά νέαν εκάστοτε γνωμάτευσιν και έγκρισιν, ως εν παρ. 3, δύναται η νοσηλεία να παρατείνεται κατά δίμηνον, μέχρις εξαντλήσεως του χρόνου της ης δικαιούται ο νοσηλευόμενος κατά το άρθρ. 3 αναρρωτικής αδείας. Άρθρ.2.-1.Οι τακτικοί αγροφύλακες και οι αρχιφύλακες αγροφυλακής δύναται να τύχωσι νοσηλείας κατ’ οίκον, μετά προηγουμένην γνωμάτευσιν της οικείας κατά τόπον πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής του Νόμ. 1811/51 και έγκρισιν του αρμοδίου διοικητού αγροφυλακής, της ιατρικής ή και φαρμακευτικής περιθάλψεως παρεχομένης αυτοίς εις βάρος του Λογαριασμού Αγροφυλακής. 2.Η δαπάνη αναγνωρίζεται και καταβάλλεται μόνον εφ’ όσον α)η περίπτωσις της νόσου ή του τραύματος είναι σοβαρά, εχορηγήθη αναρρωτική άδεια και η δαπάνη επραγματοποιήθη διαρκούσης της αναρρωτικής αδείας και β)υπάρχει βεβαίωσις του αγρονόμου, εν η βεβαιούται υπευθύνως και εξ ιδίας αντιλήψεως η κατ’ οίκον νοσηλεία και η χρονική διάρκεια αυτής ημερολογιακώς. 3.Περαιτέρω, ως προς την αναγνώρισιν και την καταβολήν της δαπάνης ταύτης, εφαρμόζεται ό,τι και επί των δημοσίων υπαλλήλων, των διεπομένων υπό του κώδικος καταστάσεως των δημοσίων διοικητικών υπαλλήλων. 4.Η κατά το άρθρον τούτο ετησία δαπάνη του Λογαριασμού Αγροφυλακής δεν δύναται να υπερβαίνη τας δρχ. 200.000. Άρθρ.3.-1.Εις τους τακτικούς αγορφύλακας και τους αρχιφύλακας της αγροφυλακής, τους ασθενούντας ή χρήζοντας αναρρώσεως, χορηγείται επί τη αιτήσει των υπό του προϊσταμένου των διοικητού αναρρωτική άδεια απουσίας μετά πλήρων αποδοχών. 2.Η ως άνω άδεια δεν δύναται να υπερβή τον αριθμόν τόσων μηνών, όσα τα έτη της πραγματικής και συνεχούς του οργάνου υπηρεσίας, και πάντως τους δέκα μήνας, αφαιρουμένης εκάστοτε της εντός της προγενεστέρας διετίας χορηγηθείσης τυχόν τοιαύτης, εν συνεχεία δε χορηγουμένη δεν δύναται να υπερβή τους πέντε μήνας. Χρόνος υπηρεσίας εξ τουλάχιστον μηνών θεωρείται ως πλήρες έτος. Κατά τα τρία πρώτα της υπηρεσίας του οργάνου έτη επιτρέπεται η χορήγησις αυτώ αναρρωτικής αδείας διαρκείας τριών το πολύ μηνών εν συνόλω. 3.Ειδικώς όσον αφορά τους προσβαλλομένους υπό πνευμονικής φυματιώσεως, υπό φυματιώσεως της σπονδυλικής στήλης και των μεγάλων αρθρώσεων των κάτω άκρων, αίτινες απαιτούν μακροχρόνιον εν ακινησία θεραπείαν, τους πάσχοντας εκ καρκίνου ή εκ νευροψυχικών παθήσεων μακροχρονίου ιάσεως, ως και τους παθόντας εκ τραύματος ή άλλης αιτίας, - πλήν νόσου – εν υπηρεσία, εξ αιτίας δε της υπηρεσίας, κατά την κρίσιν του Ε.Σ.Α. χορηγούνται αυτοίς, ασχέτως του χρόνου υπηρεσίας των, αναρρωτικαί άδειαι αναλόγου διαρκείας μετά πλήρων αποδοχών, πάντως ουχί πλέον των 18 μηνών εν συνόλω, εν συνεχεία ή μη. 4.Πλην της μετ’ αποδοχών αναρρωτικής  αδείας, δύναται να χορηγήται και τοιαύτη  άνευ αποδοχών, διαρκείας δύο το πολύ μηνών  εις   τας   περιπτώσεις   της   παρ. 2,   εξ  δε   το  πο(Αντί της σελ. 98,07) Σελ. 98,07(α) Τεύχος 617- Σελ. 41 Υπηρεσία Αγροτικής Ασφαλείας 17.Α.β.13 λυ μηνών εις τας περιπτώσεις της παρ. 3. 5.Εις τον χρόνον της αναρρωτικής αδείας συνυπολογίζεται και ο χρόνος νοσηλείας. 6α).Η αναρρωτική άδεια χορηγείται ανά δίμηνον το πολύ. β)Αι αναρρωτικαί άδειαι χορηγούνται μετά προηγουμένην γνωμάτευσιν της πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής. Άρθρ.4.-1.Παροτεινομένης της νόσου πέραν των ορίων του προηγουμένου άρθρου, το όργανον απολύεται της υπηρεσίας δι’ αποφάσεως του Ε.Σ.Α., κρίνοντος επί τη βάσει των χορηγηθεισών αναρρωτικών αδειών, αφ’ ενός, και ιατρικής γνωματεύσεως περί της παρατάσεως της νόσου, αφ’ ετέρου. 2.Εάν η νόσος δεν είναι δεκτική ιάσεως, το όργανον απολύεται της υπηρεσίας δι’ αποφάσεως του Ε.Σ.Α., καθ’ ας διατάξεις και οι λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι (άρθρ. 20 παρ. 6 Ν.Δ. 3030/54), και προ πάσης έτι χορηγήσεως αναρρωτικής αδείας ή λήξεως της χορηγηθείσης τοιαύτης. ΄Αρθρ.5.-1.α)Εάν η θητεία του οργάνου λήγη προ της εξαντλήσεως των κατά το άρθρ. 3 ορίων αναρρωτικής αδείας, παρατείνεται αύτη – υποχρεωτικώς – δι’ αποφάσεως του Νομάρχου μέχρι της εξαντλήσεως των ορίων τούτων, πλήν εάν επέλθη ίασις εν τω μεταξύ, ότε παρατείνεται μέχρι της ημέρας καθ’ ην περιήλθεν εις τον Νομάρχην η περί της ιάσεως ιατρική γνωμάτευσις. β)Εάν η νόσος δεν είναι δεκτική ιάσεως, η θητεία παρατείνεται μέχρι της απολύσεως του οργάνου κατά το άρθρ. 4 παρ. 2 2.Εν περιπτώσει ανανενώσεως της θητείας, η νέα θητεία άρχεται από της λήξεως της προηγουμένης, και αν αύτη παρετάθη κατά το εφάφ. α΄ της παρ. 1. ΄Αρθρ.6.-1.Ο Λογαριασμός Αγροφυλακής υποχρεούται εις την καταβολήν των εξόδων κηδείας των αποθνησκόντων τακτικών αγροφυλάκων ή αρχιφυλάκων. 2.Τα έξοδα ταύτα, ουχί ανώτερα των δύο μηνιαίων βασικών μισθών του θανόντος, καταβάλλονται βάσει σχετικού λογαριασμού, τεθεωρημένου υπό του αγρονόμου, και αντιγράφου της ληξιαρχικής πράξεως του θανάτου, υποβαλλομένων δια του αγρονόμου. 3.Η δαπάνη του παρόντος άρθρου δεν δύναται να υπερβαίνη τας δρχ. 40.000 εν συνόλω ετησίως. Σελ. 98,08(α) Τεύχος 617 Σελ. 42 Άρθ.7.-Αι διατάξεις του παρόντος Δ/τος δεν εφαρμόζονται ως προς τους αναπληρωτάς αγροφύλακας. Εις τους αυτούς Υπουργούς ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. Αι διατάξεις του ανωτέρω Β.Δ/τος καταργούνται από 1 Ιαν. 1977, καθ’ ο μέρος αφορούν εις τα της υγειονομικής περιθάλψεως των οργάνων Αγροφυλακής και των μελών οικογενείας αυτών, δια του άρθρ. 11 Νόμ. 340/1976 (κατωτ. αριθ. 28). 