6. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 53 της 21/22 Αυγ. 1946 Περί φορολογίας επιτηδεύματος Θεσπισθέν δια το οικον. έτος 1946-47, παρετάθη δια τα έτη 1947-48 δια του Β.Δ. της 19/26 Μαρτ. 1947 και 194849 δια του άρθρ. 4 Α.Ν. 702/1948, ως συνεπληρώθη και ετροποποιήθη υπό των: α)Ν.Δ.419/1947, άρθρ. 5 και 6, β)Ν.Δ.631/1948, άρθρ. 1, 4 και 7, γ)Α.Ν. 702/1948, άρθρ. 4-6, δ)Α.Ν.788/1948, άρθρ. 2, και ε)Α.Ν. 880/1949, άρθρ. 2 Ήδη από του οικονομ. έτους 1949-50, αντί της φορολογίας επιτηδεύματος εισπράττεται ο φόρος καθαρών προσόδων Δ΄ κατηγορίας, γίνεται δε κατ’ εξαίρεσιν κατάταξις δια το μέχρι δραχ. 60.000.000 εισόδημα βάσει του άρθρ. 4 Α.Ν. 942/49 (Βλ. ανωτ. σελ. 98). Κατά το άρθρ. 5 παρ. 6 Α.Ν. 942/49, εις τον ανωτέρω φόρον συμψηφίζεται ο φόρος επιτηδεύματος του Ν.Δ. 53/1946 απασών των περιπτώσεων, των μηνών Ιουλίου 1948 μέχρι 30 Ιουνίου 1949. Κατά το άρθρ. 17 Α.Ν. 942/1949, το δικαίωμα του δημοσίου δια την επιβολήν του φόρου επιτηδεύματος του Ν.Δ. 53/1946, δύναται ν’ ασκηθή μέχρι τέλους Ιουν. 1951. 27.Γ.α.3-6 Τέλος Επιτηδεύματος 