20. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Αριθ. 147093/4322 της 15 Απρ./2 Μαΐου 1968 (ΦΕΚ Β΄ 217) Περί τρόπου αναγνωρίσεως χρόνου ασφαλίσεως, συμπληρώσεως εισφοράς, κλπ. ησφαλισμένων Τ.Ε.Α.Α. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις: 1)Του Ν.Δ. 135/46 «περί Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Αρτοποιών». 2)Του Ν.Δ. 4601/66 «περί διατάξεων αφορωσών συνταξιοδοτικά θέματα του Τ.Ε.Α.Α». 3)Του Β.Δ. 676/66 «περί αντικαταστάσεως του από 18.1-3/2/54 Β.Δ/τος, περί χορηγήσεως συντάξεως εις τους ησφαλισμένους του Τ.Ε.Α.Α. λόγω γήρατος κλπ.». 4)Την εν την υπ’ αριθ. 239/67 αποφάσει του Δ. Συμβουλίου του Τ.Ε.Α.Α. διατυπουμένην γνώμην αυτού, αποφασίζομεν: Άρθρ.1.-Ι.Οι υπό στοιχ. γ΄ του άρθρο. 1 του Ν.Δ. 4601/66 αρτοποιοί και σιμιτοποιοί επιθυμούντες την συνταξιοδότησίν των, υποβάλλουν προς το Ταμείον αίτησιν μετά των θεμελιούντων, το αίτημά των δικαιολογητικών στοιχείων, ως ταύτα καθορίζονται εν τω οικείο Δ/τι, περι παροχής συντάξεων παρά του Ταμείου. Εν τη αιτήσει δέον να γίνεται μνεία περί συμπληρώσεως της εισφοράς και του τρόπου καθ’ ον προτίθεται ούτος να πραγματοποιήση την συμπλήρωσιν. Το Δ.Σ. αποφαίνεται επί της αιτήσεως κατά τα εν παρ.1 του άρθρ.2 της παρούσης οριζόμενα. ΙΙ.Οι προ της ισχύος του Ν.Δ. 4601/66 κατεργαζόμενοι από 89,6 έως 128 χιλ/μα αλεύρων ημερησίως, δεν υποχρεούνται εις συμπλήρωσιν της εισφοράς δια το προ της ισχύος του Νομοθετικού τούτου Δ/τος χρονικόν διάστημα. Άρθρ.2.-Ι.Οι κατά το άρθρ.1 του Ν.Δ. 4601/66 ησφαλισμένοι επιθυμούντες όπως αναγνωρίσωσι το κατά παρ.1 του άρθρ.3 του αυτού Ν.Δ/τος χρονικόν διάστημα, ως χρόνον ασφαλίσεως, καθ’ ον δεν ελειτούργησε το αρτοποιείον ή σιμιτοποιείον, ή δεν παρήχθη άρτος, υποβάλλουν αίτησιν προς το Ταμείον μετά πιστοποιητικού της οικείας επαγγγελματικής οργανώσεως, περί της μη λειτουργίας του αρτοποιείου ή σιμιτοποιείου ή της μη παραγωγής εν αυτών άρτου, την διάρκειαν ως και τον λόγον εις ον οφείλεται το γεγονός τούτο. Το Δ.Σ. αποφαίνεται επί της αιτήσεως, ως και του χρόνου εξοφλήσεως του προκύπτοντος ποσού, εφ’ άπαξ κατά περίπτωσιν, όστις πάντως δεν δύναται να είναι μεγαλύτερος της τριετίας δια τους ασκούντας το δικαίωμά των προ της ασκήσεως του τοιούτου της συνταξιοδοτήσεως και του χρόνου ενάρξεως καταβολής της συντάξεως, καταβάλλεται δε τούτο εις ίσας εξαμηνιαίας δόσεις ατόκως ή δια παρακρατήσεως του παρεχομένου συν τη συντάξει εφ’ άπαξ  χρηματικού βοηθήματος, τη αιτήσει του ενδιαφερομένου. Εάν η ασφαλιστική εισφορά υπερβαίνη την εφ’ άπαξ ασφαλιστικήν παροχήν, ο ησφαλισμένος υποχρεούται εις την καταβολήν του υπολοίπου. Εις περίπτωσιν καθυστερήσεως δόσεώς τινος, αύτη καταβάλλεται προσηυξημένη κατά τον νόμιμον τόκον υπερημερίας, εντός εξαμήνου, άλλως απόλλυται το ευεργέτημα της αναγνωρίσεως και το καταβληθέν εν τω μεταξύ ποσόν καταπίπτει υπέρ του Ταμείου. ΙΙ.Προς αναγνώρισιν του κατά την παρ.2 του άρθρ.3 του Ν.Δ. 4601/66 χρόνου εκμισθώσεως της εκμεταλλεύσεως του αρτοποιείου ή σιμιτοποιείου, υποβάλλονται τα εξής δικαιολογητικά στοιχεία: α)Βεβαίωσις θεράποντος ιατρού, εξ ης θα εμφαίνηται η αδυναμία της ασκήσεώς του επαγγέλματος παρά του ησφαλισμένου. β)Μισθωτήριον συμβόλαιον. Ως κατεργαζομένη ποσότης αλεύρων λογίζεται ο μέσος όρος αυτής, ο προκύπτων εκ των λοιπών ετών πραγματικής ασφαλίσεως. ΙΙΙ. Η κατεργασθείσα ποσότης αλεύρων, τα έτη πραγματικής ασφαλίσεως και ο χρόνος εξασκήσεως του επαγγέλματος μισθωτού αρτοποιείου αποδεικνύεται κατά τα προβλεπόμενα υπό του ισχύοντος Β.Δ/τος περί παροχής συντάξεως εις τους ησφαλισμένους του Ταμείου. ΙV.Δι’ α έτη δεν κατεβλήθη ή δεν ήθελε καταβληθή η υπέρ του Ταμείου εισφορά εκ μέρους σιμιτοποιού ή κουλουροποιού, καταβάλλεται αύτη κατά τας προϋποθέσεις και την διαδικασίαν του άρθρ.1 της παρούσης αποφάσεως. V.«Τα προ της προσαρτήσεως και επεκτάσεως της νομοθεσίας του Ταμείου έτη ασκήσεως επαγγέλματος αρτοποιού ή σιμιτοποιού εν τη περιφερεία Δωδεκανήσου, προσμετρώνται δια την θεμελίωσιν του δικαιώματος συνταξιοδοτήσεως, λογιζόμενα ως συντάξιμα τοιαύτα, χωρίς να υπολογίζωνται ως έτη πραγματικής ασφαλίσεως κατά τα εν παρ.1 του άρθρ.4 του υπ’ αριθ. 676/66 Β.Δ/τος οριζόμενα. Δύνανται όμως ούτοι να αναγνωρίσωσι το χρονικόν τούτο διάστημα ή μέρος αυτού ως χρόνον πραγματικής ασφαλίσεως δια καταβολής εισφοράς εκ δραχ. 0,02 κατά χιλιόγραμμον κατεργασθείσης ποσότητος αλεύρων ανεξαρτήτως τύπου. Ως κατεργαζομένη ποσότης αλεύρων λογίζεται η εν παρ. ΙΙ του παρόντος άρθρου αναφερομένη». Η παρ. V ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ.3 της υπ’ αριθ. Φ. 124/1/11001 της 17 Οκτ./15 Νοεμ. 1969 αποφ. Υπ. Κοινωνικών Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 751). (Αντί της σελ. 168,25) Σελ. 168,25(α) Τεύχος 371 - Σελ. 13 Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Αρτοποιών 5.Γ.ε.20 VI.Εις περίπτωσιν συνταξιοδοτήσεως αποζημιωθέντος αρτοποιού, βάσει των διατάξεων των αρτοποιητικών ή των περί του Ταμείου Νόμων, ο διαδραμών προ της αποζημιώσεως χρόνος, δεν υπολογίζεται ως χρόνος ασκήσεως επαγγέλματος. Άρθρ.3.-Δύναται το Δ.Σ. του Ταμείου περιοδικώς ή εν αμφιβολία επί συγκεκριμένης περιπτώσεως να ενεργή δια τας υπηρεσίας του Ταμείου επιτόπιον ουσιαστικόν έλεγχον, περί του αληθούς των εγγραφών εν τοις βιβλίοις πέραν του υπό της αρμοδίας Αρχής ενεργουμένου τοιούτου. Άρθρ.4.-Εις τας περιπτώσεις συνεταιρισμού του συνόλου ή μέρους των αρτοποιών μιας πόλεως και υπό τους περιορισμούς του άρθρ.4 του Ν.Δ. 4601/66, η καταναλισκομένη ποσότης αλεύρων κατανέμεται αναλόγως του ποσοστού συμμετοχής εκάστου εις τον συνεταιρισμόν, ανεξαρτήτως εάν η κατεργαζομένη ποσότης αλεύρων πραγματοποιείται εις τι ή τινά των υπαρχόντων αρτοποιείων ή ιδρυθέν αρτεργοστάσιον. Εις την περίπτωσιν ταύτην τα τιμολόγια προμηθείας αλεύρων εκδίδονται επ’ ονόματι του συνεταιρισμού, όστις υποχρεούται εις την τήρησιν ενός βιβλίου. Συμμετοχή τυχόν ησφαλισμένου υπό την μορφήν του ετερορύθμου εταίρου εις την Εταιρείαν, ουδεμίαν ασκεί επιρροήν επί της ασφαλίσεώς του, εφ’ όσον πληρούνται αι προς συνταξιοδότησιν λοιπαί προϋποθέσεις. Άρθρ.5.-Η εν παρ.1 του άρθρ.4 του υπ’ αριθ. 676/66 Β.Δ/τος έννοια χρόνου πραγματικής ασφαλίσεως, είναι η αυτή της παρ.1 του άρθρ.3 του Ν.Δ. 4601/66. Άρθρ.6.-Η παρούσα, ης η ισχύς άρχεται από της κοινοποιήσεώς της, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 