22. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 30 Απρ./12 Μαΐου 1952 Περί κηρύξεως φυλλοξηριωσών περιφερειών τινων των Νομών Ευβοίας, Βοιωτίας και Αττικής. Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρ. 39 του Νόμ. 214/1914 «περί μέτρων προστασίας κατά της φυλλοξήρας» το άρθρ. 11 παρ. 2 του Νόμ. 6300/1934 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 214/1914» και την υπ’ αριθ. 74 της 24.12.51 σύμφωνον γνωμοδότησιν του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Ανω Σελ. 438(α) 189-66 τέρου Αντιφυλλοξηρικού Συμβουλίου ως και την υπ’ αριθ. 234 της 26.3.52 τοιαύτην του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Γεωργίας Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν. Άρθρον μόνον.-Κηρύσσομεν φυλλοξηριώσας τας κατωτέρω αναγραφομένας περιφερείας: α)Ολόκληρον την νήσον Εύβοιαν πλην του νοτίου σκέλους αυτής, όπερ εξακολουθεί θεωρούμενον αμόλυντον εκ της φυλλοξήρας. Τα δύο ταύτα τμήματα της νήσου χωρίζονται απ’ αλλήλων δια διαχωριστικής γραμμής, η οποία άρχεται από το επί των ακτών του Ευβοϊκού κόλπου παρεκκλήσιον «Παναγίτσα», προχωρεί μέχρι της κορυφής του όρους «Ψωριάρης»-υψόμετρον 648-εκείθεν δε ακολουθούσα τα όρια των κτηματικών περιοχών των κοινοτήτων Καλλεντζίου, Ζερμπισίων και Κοσκίνων αφ’ ενός (φυλλοξηριώσα ζώνη) και των Κοινοτήτων Βύρρα και Ζάρκα αφ’ ετέρου (αμόλυντος ζώνη), καταλήγει εις το Αιγαίον Πέλαγος. β)Περιφέρειαι περικλείουσαι τας κτηματικάς περιοχάς των κοινοτήτων Δηλίου, Παραλίας, Γεραλί και Αυλίδος του Νομού Βοιωτίας αποτελούσης εν ενιαίον σύνολον κείμενον προς δυσμάς και εν συνεχεία της ήδη φυλλοξηριώσης περιοχής κοινοτήτων Αυλώνος, Σφενδάλης, Πολυδενδρίου, Καπανδριτίου, Αφιδνών και Καλάμου του Νομού Αττικής, αποτελούσας εν ενιαίον σύνολον κείμενον νοτίως και ανατολικώς και εν συνεχεία της ήδη φυλλοξηριώσης περιφερείας Ωρωπού. Εις τον αυτόν επί της Γεωργίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. 16.Ε.γ.22 Προστασία κατά της φυλλοξήρας 