10. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 28/28 Ιουλ. 1931 (ΦΕΚ Α΄ 239) Περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου. ΄Εχοντες υπ’όψει την παρ. 2 του άρθρ. 27 του Ν. 5164 της 17 Ιουλ. 1931 περί τροποποιήσεως του Ν. 4755, περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Αι διατάξεις του Νόμ. 4755 της 13 Μαΐου 1930 περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου και του Ν. 5164 της 17 Ιουλ. 1931 περί τροποποιήσεως του Ν. 4755, περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου κωδικοποιούνται εις ενιαίον κείμενον νόμου ως κατωτέρω: ΝΟΜΟΣ 4755 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Γενικοί ορισμοί Άρθρ.1.-1.Φόρος υπό το όνομα τέλος χαρτοσήμου επιβάλλεται κατά τα εν τω παρόντι νόμω οριζόμενα επί των εν αυτώ καθοριζομένων εγγράφων. Βλ. άρθρ. 59 Νόμ. 947/1979 τόμ. 23 σελ 430,41 για συμβάσεις δανείων και λοιπών χρηματοδοτήσεων που αφορούν αγοράς γης κλπ. Άρθρ.7.-1.Προς διευκόλυνσιν της δημοσίας υπηρεσίας και των συναλλαγών επιτρέπεται κατ’ εξαίρεσιν του ανωτέρω άρθρου και κατόπιν αποφάσεως του υπουργού των Οικονομικών να εκτυπωθώσιν ειδικά ένσημα έντυπα δια συναλλαγματικάς, γραμμάτια εις διαταγήν, φορτωτικά, τελωνειακά και άλλα έγγραφα. Η χρήσις των ειδικών τούτων ενσήμων εντύπων είναι υποχρεωτική, αποκλειομένης της εκδόσεως των εγγράφων τούτων επί μη ενσήμου εντύπου. «Η αληθής έννοια του άρθρ. 7 του από 28 Ιουλ. 1931 Δ/τος «περί Κώδικος Νόμων περί τελών χαρτοσήμου» ως και η του άρθρ. 5 του υπ’ αριθ. 1578/1939 Α.Ν. «περί αντικαταστάσεως δια τέλους ενιαίας αξίας των τελών χαρτοσήμου μετά πάντων των επ’ αυτών προσθέτων ποσοστών και συμπληρώσεως ενίων διατάξεων των περί τελών χαρτοσήμου  Νόμων», είναι ότι δια πάσαν δαπάνην αφορώσαν την κατασκευήν του φύλλου σφραγιστού χάρτου, του κινητού επισήματος, παντός ετέρου ειδικού ενσήμου και ενσήμων ταινιών καπνού την επισήμανσιν, συσκευασίαν, αποσυσκευασίαν ή μεταβολήν αυτών, ως και δι’ ημερησίαν αποζημίωσιν των δια την εκτέλεσιν των εργασιών τούτων συνιστωμένων Επιτροπών, ο Υπουργός των  Οικονομικών εντέλεται την εκ του ειδικού προϋπολογισμού των εξόδων του Υπουργείου των Οικονομικών πληρωμήν αυτών. Το ποσόν της κατά τ’ ανωτέρω αποζημιώσεως καθορίζεται υπό του Υπουργού όστις εντέλλεται ωσαύτως και την πληρωμήν πάσης άλλης δαπάνης αφορώσης την εκτέλεσιν των εργασιών τούτων». (Αρθρ. 4 Ν.Δ. 606/1941,28.Έα).  (Μετά την σελ. 10(α) Σελ. 10,01 ΠΖ-41 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου    Άρθρ.8.-1.Έγγραφα έχοντα αντικείμενον κινητήν ή ακίνητον περιουσίαν κειμένην εν Ελλάδι ή υποχρεώσεις εκτελεστέας εν αυτή, συνταχθέντα δε εν τη αλλοδαπή, αλλ’ ουχί ενώπιον ελληνικής αρχής επί πληρωμή του οικείου τέλους, υποβάλλονται εις τα κατά τον παρόντα νόμον τέλη υπό τας κατωτέρω διακρίσεις: α)Εάν μεν τα έγγραφα ταύτα συνετάγησαν εν Ευρώπη, Τουρκία και Αιγύπτω, χαρτοσημαίνονται δια του απλού τέλους εντός προθεσμίας τριών ετών από της εκδόσεως αυτών, προσαγόμενα εις οιονδήποτε εν Ελλάδι Οικονομικόν Έφορον, άλλως υπόκεινται εις τας εν άρθρ. 40 παρ. 3 ποινάς. β)Εάν τα αυτά έγγραφα συνετάγησαν εν τη αλλοδαπή, πλην ουχί εν Ευρώπη, Τουρκία ή Αιγύπτω, υπόκεινται εις το απλούν κατά τον παρόντα νόμον τέλος και μόνον εφ’ όσον προσάγονται ενώπιον δικαστηρίων ή άλλης του Κράτους αρχής. 2.Παν άλλο έγγραφον, έχον αντικείμενον διάφορον του των εγγράφων της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, συντασσόμενον εν τη αλλοδαπή υπόκειται εις το κατά το άρθρ. 24 παρ. 6 του παρόντος νόμου τέλος, μόνον εάν προσαχθή ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων ή πάσης άλλης του κράτους αρχής. Η διάταξις της παρ. 6 άρθρ. 24 περιελήφθη εις την παρ. 5 του αυτού άρθρου ως τούτο αντικατεστάθη δια του ν. 2246/52 κατωτ. αριθ. 65. 3.Εις τας περιπτώσεις του εδ. β΄ της ανωτέρω παρ. 1 και της παρ. 2, το κινητόν επίσημα επικολλάται και διαγράφεται υπό του προσάγοντος το έγγραφον. άρθρ. 23 Ν.Δ. 4201/1961, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 77 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). 5.Τα κατά το άρθρ. 50 του υπ’αριθ. 434/1937 Α. Νόμου «περί οργανώσεως των Υποθηκοφυλακείων του Κράτους» καθοριζόμενα πιστοποιητικά και λοιπά έγγραφα  Σελ. 42(ε) Τεύχος 1328 Σελ. 68 6.Αι δια την έκδοσιν των κατά την ανωτέρω παρ. 5 πιστοποιητικών και λοιπών εγγράφων υποβαλλόμεναι αιτήσεις  Β΄.Έγγραφα εν τοις Ληξιαρχείοις 1.Πάσα αίτησις περί διορθώσεως ληξιαρχικής πράξεως (συμφώνως τη παρ. 4 του άρθρ. 12 της κωδικοποιήσεως των Νόμ. 2430 και 4385)  2.Πάσα αίτησις προς καταχώρισιν ληξιαρχικής πράξεως περί γεγονότος γεννήσεως, βαπτίσεως, γάμου, λαβόντος χώραν προ της εκασταχού εφαρμογής του Νόμ. 2430 3.Αι βεβαιώσεις προς δημοσίας δημοτικάς ή κοινοτικάς αρχάς  λώς 4.Αντίγραφα πάσης φύσεως ληξιαρχικών πράξεων ή αποσπάσματα (πλην των αιτουμένων παρά δημοσίας, δημοτικής ή κοινοτικής αρχής και των αναπήρων πολέμου και εν γένει θυμάτων πολέμου)  5.Πιστοποιητικά και βεβαιώσεις εκ των ληξιαρχικών βιβλίων  Με τις παρ. 2 και 3 του άρθρ. 13 του Νόμ. 2579/17-17 Φεβρ. 1998, (ΦΕΚ Α΄ 31), κατωτ.αριθ. 142, καταργήθηκαν από 1.3.1998 τα πάγια τέλη χαρτοσήμου, που επιβάλλονται στα έγγραφα της άνω παρ. 5. 6.Τα οικογενειακά ληξιαρχικά βιβλιάρια  Εν περιπτώσει απωλείας οικογενειακού ληξιαρχικού βιβλιαρίου, το χορηγούμενον δεύτερον τοιούτον  7.Πάσα κατά το άρθρ. 34 (παρ. 3) του Νόμ. 5097/1931 εκπρόθεσμος δήλωσις, περί ης η υπό στοιχ. α΄ περίπτωσις της παρ. 1 του αυτού άρθρου, υπόκειται εις τέλος. Πάσα δε τοιαύτη, περί ης η υπό στοιχ. β΄ περίπτωσις, υπόκειται εις τέλος  Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Του διπλασιασμού εξηρέθησαν τα τέλη της παρ. 2 του τίτλου Α΄ του άρθρ. 26. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Τέλη επί διαφόρων ειδικών τινων αιτήσεων  προς Δικαστικάς Αρχάς ή εγγράφων τινών  ενώπιον Δικαστικών Αρχών,  Συμβολαιογράφων κλπ. Αρθρ.27.-1.Αντίγραφα αποφάσεων και οιωνδήποτε άλλων εγγράφων, επιφυλασσομένων των διατάξεων του παρόντος, δι’ ων ορίζεται ατέλεια ή μειωμένα τέλη, εκδιδόμενα παρά των γραμματέων των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων και εισαγγελιών, ως και παρά προανακριτικών υπαλλήλων εν γένει, εν σχέσει προς ποινικήν υπόθεσιν, υπόκεινται εις τέλος δραχ. 10 κατά φύλλον, προκειμένου περί ειρηνοδικείων και πταισματοδικείων και δραχ. 15 κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν. Αντίγραφα εγγράφων κοινοποιουμένων αυτεπαγγέλτως εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 2.Αντίγραφα εγγράφων εκδιδόμενα παρά δικηγόρων ή των διαδίκων και πληρεξουσίων αυτών υπόκεινται εις τέλος δραχ. 5 κατά φύλλον. Εάν το εκδιδόμενον αντίγραφον είναι αντίγραφον εγγράφου εκδοθέντος ατελώς, το παρά δικηγόρου εκδιδόμενον αντίγραφον εις ουδέν τέλος υπόκειται». Αι παρ. 1 και 2 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 663/1977 (τόμ. 9 σελ. 136,05) ισχύοντος από 16 Σεπτ. 1977. 3.Τα επικεκυρωμένα έγγραφα, αποσπάσματα και αντίγραφα τα υπό των συμβολαιογράφων εκδιδόμενα, υπόκεινται εις τέλος δραχ. 5 ανά φύλλον. 4.Η έκθεσις δικαστικής εκποιήσεως πλοίων δραχ. 500. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον, των λοιπών μη υποκειμένων εις τέλος. 5.Τα κοινοποιούμενα ισοζύγια πιστώσεων και χρεών ανά φύλλον δραχ. 10. 6.Γνωμοδοτήσεις και υπομνήματα νομομαθών δραχ. 100. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον, των υπολοίπων μη υποκειμένων εις τέλος. 7.Σύνταξις κανονισμού αβαρίας (άρθρ. 233 Κ.Ι.Ν.Δ.) δραχ. 1000. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον, των υπολοίπων μη υποκειμένων εις τέλος τι. Η επικύρωσις του κανονισμού παρά του Πρωτοδικείου εις ουδέν τέλος υπόκειται. 8.Η έκθεσις του πλοιάρχου περί των κατά τον πλουν εκτάκτων συμβάντων (άρθρ. 50 Κ.Ι.Ν.Δ.) δραχ.200. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον, των λοιπών μη υποκειμένων εις τέλος. 9.Ένορκοι βεβαιώσεις ενώπιον Ειρηνοδίκου και Συμβολαιογράφου δραχ. 10. Εάν εν τη ενόρκω βεβαιώσει βεβαιούται υπό του  ομνύοντος η λήψις χρηματικού ποσού, το  πρωτότυπον της εκθέσεως υπόκειται προσθέτως εις  τα αναλογικά τέλη, εις α κατά Νόμον υπόκειται η  σχέσεις ην αφορά η γενομένη καταβολή,  υπολογιζόμενα επί του ομολογουμένου ως ληφθέντος ποσού, εκτός εάν αποδεικνύηται εκ των προσαγομένων εγγράφων ότι η σχέσις δι’ ην η ομολογουμένη καταβολή, υπεβλήθη εις τα οικεία αναλογικά τέλη, οπότε δεν οφείλεται το αναλογικόν τέλος. Εις την περίπτωσιν ταύτην δέον να αναγράφωνται τα προσαγόμενα έγγραφα εξ ων αποδεικνύεται η καταβολή του αναλογούντος τέλους χαρτοσήμου. «10.Πάσα αίτησις προς τας δικαστικάς αρχάς και την γραμματείαν των δικαστηρίων και εισαγγελιών προς έκδοσιν πιστοποιητικού προς το συμφέρον ιδιώτου εις ουδέν τέλος υπόκειται. Τα επί των αιτήσεων όμως τούτων εκδιδόμενα πιστοποιητικά υπόκεινται εις τέλος δραχ. 30 ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων». Η παρ. 10 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 663/1977 (τόμ. 9 σελ. 136,05) ισχύοντος από 16 Σεπτ. 1977. 11.Αιτήσεις συγκλήσεως συγγενικού συμβουλίου δραχ. 20. Εις το τέλος τούτο υπόκειται το πρώτον φύλλον των λοιπών μη υποκειμένων εις τέλος». Το άρθρ. 27 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86) Τα τέλη του άρθρ. 27 εξηρέθησαν του διπλασιασμού του άρθρ. 25 Νομ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Τέλη ποινικής διαδικασίας Άρθρ.28.-«1.Έφεσις κατ’ αποφάσεων ή βουλευμάτων, αίτησις ακυρώσεως αποφάσεως ή διαδικασίας: α.Πταισματοδικείου Δρχ. 50 β.Μονομελούς Πλημμελειοδικείου  «          150 γ.Κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν  «          200 2.Αναίρεσις και αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας κατ’ αποφάσεων ή βουλευμάτων: α.Πταισματοδικείου  «          200 β.Μονομελούς Πλημμελειοδικείου  «          250 γ.Κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν  «          300 3.Ανακοπαί λιπομαρτύρων εγγράφως ή προφορικώς διατυπωθείσαι κατά πάσαν περίπτωσιν  «            20 4.Ανακοπαί λιπενόρκων  «            50 5.Τέλη πολιτικής αγωγής: α.Κατά την προδικασίαν  «            50 β.Ενώπιον συνεδριάζοντος Πταισματοδικείου  «            50 γ.Κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν  «          100 Τα τέλη ταύτα καταβάλλονται εφ’ άπαξ είτε κατά την προδικασίαν είτε κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασίαν και καλύπτουν την παράστασιν του πολιτικώς ενάγοντος μέχρι του αμετακλήτου της αποφάσεως. (Αντί των σελ. 43(δ)-48(β) Σελ. 43(ε) Τεύχος 667-Σελ. 109 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 6.Αιτήσεις, πλην μηνύσεων, και προσφυγαί κατ’ ακολουθίαν των οποίων εκδίδεται διάταξις, βούλευμα ή απόφασις: α.Του Πταισματοδικείου, δημοσίου κατηγόρου ή πταισματοδίκου Δρχ.       50 β.Του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών ή ανακριτού  «         100 γ.Του Πλημμελειοδικείου ή του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών  «         100 δ.Του Εφετείου, Συμβουλίου Εφετών ή Εισαγγελέως Εφετών  «         150 ε.Κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν  «         150 7.Υπομνήματα υποβαλλόμενα ειςανακριτικάς, εισαγγελικάς καιδικαστικάς εν γένει αρχάς, ενσχέσει προς εκκρεμούσαν ποινικήν υπόθεσιν και κλήσεις μαρτύρων εκ μέρους διαδίκων, κατά φύλλον 20 8.Παν άλλο έγγραφον ή δικόγραφον της ποινικής διαδικασίας και πάσα αίτησις ή μήνυσις ή έγκλησις υποβαλλομένη ενώπιον αρχώνασκουσών ποινικήν δικαιοδοσίαν 20 9.Παν απόγραφον ποινικής αποφάσεως επιδικαζούσης αποζημίωσιν ή χρηματικήν ικανοποίησιν υπόκειται εις τέλος υπολογιζόμενον εις ποσοστόν 3% επί του επιδικαζομένου ποσού. 10.Πλην της περιπτώσεως της παρ. 7 του παρόντος, εις τα ανωτέρω τέλη υπόκεινται μόνον το πρώτον φύλλον των εγγράφων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. 11.Τα δικόγραφα και λοιπά έγγραφα της ενώπιον των Στρατοδικείων, Ναυτοδικείων και Αεροδικείων διαδικασίας υπόκεινται εις τα δια τα τριμελή πλημμελειοδικεία προβλεπόμενα τέλη του δε Αναθεωρητικού Δικαστηρίου εις τα τέλη της κατ’ έφεσιν διαδικασίας ενώπιον των τριμελών εφετείων. 12.Δικόγραφα και λοιπά έγγραφα της ενώπιον των δικαστηρίων ανηλίκων διαδικασίας εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 13.Επί της διαδικασίας του ειδικού δικαστηρίου περί ευθύνης Υπουργών εφαρμόζονται αι διατάξεις του παρόντος άρθρου περί τελών, ενώπιον του πενταμελούς εφετείου δικάζοντος εις πρώτον βαθμόν». Το άρθρ. 28 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 663/1977 (τόμ. 9 σελ. 136,05) ισχύοντος από 16 Σεπτ. 1977. Τέλη επί εγγράφων της Πειθαρχικής Διαδικασίας. Άρθρ.29.-«1.Το πρωτότυπον των πειθαρχικών  κατηγορητηρίων, της προς απολογίαν κλήσεως εκ  μέρους πάσης δημοσίας πολιτικής, δημοτικής ή  κοινοτικής αρχής, δυναμένης κατά νόμον ν’ ασκήση Σελ. 44(ε) Τεύχος 667-Σελ. 110  πειθαρχικήν δίωξιν, συμπεριλαμβανομένων και των δικαστικών τοιούτων ως και το κοινοποιούμενον αντίγραφον των εγγράφων τούτων εις τον διωκόμενον υπάλληλον (3)6 «Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον των εν λόγω εγγράφων, των λοιπών μη υποκειμένων εις τέλος». Η εντός « » περίοδος προσετέθη δια της παρ.  4 του εβδόμου άρθρου του Β.Δ. 6/7 Ιαν. 1951. «Εις το αυτό ως άνω τέλος, υπόκειται και το έγγραφον της απολογίας του διωκομένου υπαλλήλου». Το εντός « » εδ. προσετέθη δια του άρθρ. 12 παρ. 3 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. 2.Τα πρωτότυπα των αποφάσεων πάσης δημοσίας πολιτικής, δημοτικής ή κοινοτικής αρχής, παντός Συμβουλίου και πάσης Επιτροπής, δι’ ων επιβάλλεται πειθαρχική τιμωρία εις τον δημόσιον πολιτικόν ή δημοτικόν ή κοινοτικόν υπάλληλον, περιλαμβανομένων και των αποφάσεων των δικαστικών πειθαρχικών Συμβουλίων Δραχ. (15)30. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον των αποφάσεων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. 3.Τα πρωτότυπα των αποφάσεων πάσης δημοσίας πολιτικής, δημοτικής ή κοινοτικής αρχής, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών, παντός συμβουλίου ή επιτροπής, δι’ ων επικυρούνται άλλαι καταδικαστικαί πειθαρχικαί αποφάσεις, είτε εξ επαγγέλματος είτε μετά προσφυγήν των διωκομένων υπαλλήλων (30)60. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον των αποφάσεων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. 4.Τα αποδεικτικά της επιδόσεως των εν ταις προηγουμέναις παραγράφοις εγγράφων εις τον υπό δίωξιν υπάλληλον Δραχ. (3)6. Αι απλαί υπηρεσιακαί κοινοποιήσεις άνευ ιδίου αποδεικτικού επιδόσεως δεν υπόκεινται εις τέλη. 5.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και επί των εγγράφων της πειθαρχικής διαδικασίας των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. 6.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν έχουσιν εφαρμογήν επί των εγγράφων, της πειθαρχικής διαδικασίας του Σώματος Αστυνομίας Πόλεων και του Πυροσβεστικού Σώματος». Το άρθρ. 29 αντικατεστάθη ως άνω δια του πρώτου άρθρου του Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νομ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Άρθρ.30.-1.Καθ’ ας περιπτώσεις δια διατάξεων ετέρων νόμων επιβάλλονται επί εγγράφων μη κατονομαζομένων εν τω παρόντι νόμω, τέλη χαρτοσήμου πάγια, μη αντιστοιχούντα ακριβώς προς μίαν των κλάσεων, ως αύται ορίζονται εις την κλίμακα του ανωτέρω άρθρ 12, επί των εγγράφων τούτων από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου το τέλος χαρτοσήμου αυξάνεται κατά τοσούτον ώστε να ανέλθη εις ποσόν αντιστοιχούν προς την αμέσως άνω του ποσού του επιβαλλομένου δια της ειδικής διατάξεως τέλους υφισταμένην κλάσιν της κλίμακος του άρθρ. 12. Προκειμένου περί επιβαλλομένων τελών των κλάσεων των δρχ. 3,5 ή 50 δεν ισχύει η παρούσα διάταξις. 2.Καθ’ ας περιπτώσεις δι’ ετέρων νόμων επιβάλλονται επί ωρισμένων εγγράφων αναλογικά τέλη διάφορα των καθοριζομένων εν τω παρόντι νόμω, ισχύουσι τα αναλογικά τέλη του παρόντος νόμου, διατηρουμένων κατ’ εξαίρεσιν εν ισχύϊ του άρθρ. 2 του Ν.Δ. της 23 Νοεμ. 1923 και του άρθρ. 46 του ν. 3338(27.Βα.3). Αι αναφερόμεναι εις το άρθρ. 30 περιπτώσεις ερρυθμίσθησαν νεωτέρως δια της υπ’ αριθ. Ε849/1945 αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, οριζούσης εν προκειμένω ότι: 1.Επί περιπτώσεων καθ’ ας δια διατάξεων ετέρων νόμων επιβάλλονται επί εγγράφων μη κατονομαζομένων εν τη παρούση αποφάσει πάγια τέλη χαρτοσήμου, ταύτα ορίζονται εφεξής εις τα ποσά, άτινα καθωρίσθησαν δια του Ν.Δ. 420/1941, εφ’ όσον δε δεν αντιστοιχούσι τα ποσά ακριβώς προς μίαν των κλάσεων, ως αύται ορίζονται δια του άρθρ. 3 της παρούσης, το τέλος χαρτοσήμου αυξάνεται κατά τοσούτον ώστε να ανέλθη εις ποσόν αντιστοιχούν προς την αμέσως άνω του ποσού του επιβαλλομένου δια της ειδικής διατάξεως τέλους υφισταμένην κλάσιν, ήτις δημιουργείται δια της παρούσης αποφάσεως. 2.Καθ’ ας περιπτώσεις δι’ ετέρων νόμων επιβάλλονται επί ωρισμένων εγγράφων αναλογικά τέλη διάφορα των καθοριζομένων δια της παρούσης, ισχύουσι τα αναλογικά τέλη τα καθοριζόμενα δια της παρούσης. Ήδη αι κλάσεις του άρθρ. 12 κατηργήθησαν, ορισθέντος ενιαίου αναλογικού τέλους 3% δια τα αστικά και 1% δια τα εμπορικά έγγραφα. (Βλ. ανωτ. άρθρα 12 και 14). Άρθρ.31.-1.Διατηρούνται εν ισχύϊ πάσαι αι δια συμβάσεων νομοθετικώς κυρωθεισών η δι’ άλλων ειδικών νόμων καθιερωμέναι ατέλειαι και απαλλαγαί εκ των τελών χαρτοσήμου. 2.Δια Δ/των εκδιδομένων προτάσει του υπουργικού συμβουλίου, επιτρέπεται, όπως καταργώνται υφιστάμεναι προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου δυνάμει ειδικών νόμων απαλλαγαί εκ των τελών χαρτοσήμου ωρισμένων εγγράφων και διαδικασιών. Βλ. ήδη άρθρ. 1 Α.Ν. 413/1936 και εν γένει την περί απαλλαγών νομοθεσίαν εν 28 Α.δ. Επίσης άρθρ. 10 παρ. 1 Ν.Δ. 1033/1942 και άρθρ. 15 παρ. 5 Νόμ. 2246/1952 (κατωτ. αριθ. 31 και 65). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Υπολογισμός και τρόπος της καταβολής Άρθρ.32.-1.Προς ορθόν και ακριβή υπολογισμόν του επιβαλλομένου αναλογικού τέλους χαρτοσήμου, τα έγγραφα δέον να περιέχωσι την αληθή και ακριβή χρηματικήν ποσότητα και την πραγματικήν αξίαν των εν αυτοίς αναφερομένων πραγμάτων. 2.Καθ’ ας περιπτώσεις βάσει πράξεων οίκον. εφόρων ή άλλων κατά νόμον αρμοδίων αρχών καθίστανται οριστικά και τελεσίδικα φορολογικά στοιχεία προς εφαρμογήν φορολογικών νόμων εις αξίας ανωτέρας των αναγραφομένων εις συμβολαιογραφικάς πράξεις αφορώσας ακίνητα, δια την επί πλέον ταύτην αξίαν οφείλονται τα οικεία αναλογικά τέλη χαρτοσήμου της συμβολαιογραφικής πράξεως και της μεταγραφής βεβαιούμενα και εισπραττόμενα συμπληρωματικώς κατά τα δια Δ/τος ειδικώτερον καθορισθησόμενα. Εις εκτέλεσιν της παρ. 2 εξεδόθη το Π.Δ. 9/12 Οκτ. 1931 περί συμπληρωματικής βεβαιώσεως και εισπράξεως τελών χαρτοσήμου εν περιπτώσει καθ’ ην ήθελε προκύψει αξία ανωτέρα της εν συμβολαιογραφική πράξει αφορώση ακίνητα αναγραφείσης. Ήδη όμως δεν επιβάλλεται αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου εις τα πράξεις ταύτας, δυνάμει του άρθρ. 19 Νόμ. 1587/1950 (τόμ. 27 σελ. 54), του τέλους τούτου συγχωνευθέντος με τον φόρον μεταβιβάσεως ακινήτων. 3.Τα ξένα νομίσματα δια τον υπολογισμόν του τέλους χαρτοσήμου μετατρέπονται εις δραχμάς λαμβανομένης ως βάσεως της παγίας τιμής της δραχμής ως αύτη καθορίζεται δια της νομίμου σταθεροποιήσεως αυτής. (Αντί της σελ. 49) Σελ. 49(α) Τεύχος 553-Σελ. 53 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 4.α)Επί μισθών, ποσοστών, αποζημιώσεων, αμοιβών, προμηθειών και μεσιτειών ή άλλων απολαυών ιδιωτών εξοφλουμένων ουχί αμέσως δι’ εκδόσεως εξοφλητικής αποδείξεως του δικαιούχου αλλ’ εμμέσως είτε δια μεταφοράς των χρηματικών ποσών εις λογαριασμόν καταθέσεων οιασδήποτε φύσεως παρά Τραπέζη ή ανωνύμω εταιρεία ή κατ’ άλλον οιονδήποτε τρόπον, το αναλογικόν τέλος υπολογιζόμενον εφ’ ολοκλήρου του ποσού οφείλεται άμα τη μεταφορά ή τη άλλη τυχόν πράξει, ή τη γενομένη πληρωμή. «Προκειμένου περί μισθών και άλλων αποδοχών των πληρωμάτων των υπό Ελληνικήν σημαίαν πλοίων της τε ωκεανοπόρου ναυσιπλοΐας και της ακτοπλοΐας, η εξόφλησις αυτών, όσον αφορά την υποχρέωσιν καταβολής του επ’ αυτών προσήκοντος τέλους χαρτοσήμου, τεκμηριούται αμαχήτως εκ της εγγραφής αυτών εις τα παρά τω Ναυτικώ Απομαχικώ Ταμείω κατατιθέμενα ναυτολόγια οπουδήποτε και αν εγένετο η πληρωμή». β΄.«Εις ας περιπτώσεις κατά την καθ’ οιονδήποτε τρόπον εξόφλησιν μισθών, ημερομισθίων, επιχορηγήσεων, επιδομάτων, συντάξεων και πάσης εν γένει αμοιβής, παροχής ή βοηθήματος, παρωχημένης ή παρεχομένης υπηρεσίας, καταβαλλομένων υπό Δήμων, Κοινοτήτων, Νομικών προσώπων Δημοσίου Δικαίου, πάσης φύσεως και μορφής επιχειρήσεων και παντός εν γένει απασχολούντος συστηματικώς έμμισθον ή ημερομίσθιον προσωπικόν, ενεργείται παρακράτησις του επ’ αυτών αναλογούντος φόρου καθαράς προσόδου (ΣΤ΄ Κατηγορίας), κατά τας περί τούτου διατάξεις του Κώδικος περί φορολογίας των καθαρών προσόδων, το επί των μισθών κλπ. τούτων αναλογούν τέλος χαρτοσήμου εισπράττεται καθ’ ον τρόπον και χρόνον και ο φόρος καθαράς προσόδου, ελγχειριζομένης άμα μιας και της αυτής δηλώσεως, είτε κατά την απόδοσιν του φόρου απαιτείται τοιαύτη είτε κατ’ άλλον χρόνον. Ο τύπος της δηλώσεως ταύτης δύναται να ορίζηται ενιαίος δια τε τον φόρον και το τέλος χαρτοσήμου. Κατά τον ανωτέρω οριζόμενον τρόπον εισπράττεται το τέλος χαρτοσήμου και εις ας περιπτώσεις οι μισθοί, ημερομίσθια κλπ. δεν υπόκεινται, λόγω ποσού, είτε ως πρός τινας είτε ως προς πάντας τους δικαιούχους, εις φόρον καθαράς προσόδου, του ενεργούντος τας πληρωμάς υποχρεουμένου να καταβάλλη τούτο εις το Δημόσιον εις τας δια την απόδοσιν του φόρου καθαράς προσόδου οριζομένας εκάστοτε προθεσμίας. Σελ. 50(α) Τεύχος 553-Σελ. 54 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Εξαιρετικώς, εις ην περίπτωσιν δεν υφίσταται υποχρέωσις εγχειρίσεως δηλώσεως φορολογίας καθαρών προσόδων (ΣΤ΄ Κατηρογίας), ο δε συνολικός αριθμός των μισθωτών, ημερομισθίων κλπ. δεν υπερβαίνει τους είκοσιν (20), το επί των καταβληθέντων αυτοίς μισθών, ημερομισθίων κλπ. αναλογούν τέλος χαρτοσήμου δύναται να καταβάλληται είτε κατά τον ανωτέρω οριζόμενον τρόπον είτε κατά τας γενικάς διατάξεις του παρόντος νόμου. Τ’ ανωτέρω δεν εφαρμόζονται προκειμένου περί του τέλους επί των κατά το προηγούμενον εδάφιον μισθών και άλλων αποδοχών των πληρωμάτων των πλοίων. Το επί τούτων τέλος παρακρατείται υπό των ενεργούντων την πληρωμήν αυτών και εισπράττεται υπό των Λιμενικών Αρχών κατά την εξόφλησιν των ναυτολογίων, είτε κατατίθενται ταύτα εν τη αλλοδαπή είτε εν τη ημεδαπή, ομού μετά των ειφορών του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου και καθ’ ον τρόπον εισπράττονται αύται, αποδίδεται δε υπό των Λιμενικών Αρχών ομού μετά των εισφορών εις το Ναυτικόν Απομαχικόν Ταμείον. Το Ταμείον τούτο καταβάλλει το τέλος εις ο νόμισμα εισεπράχθη εις το Δημόσιον». Η εντός « » περίοδος της α΄ παραγράφου και η β΄ παράγραφος προσετέθησαν δια των παρ. 1 και 2 του τετάρτου άρθρου του Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. 5.α)Επί εγγράφων διπλοτύπων, τριπλοτύπων ή πολλαπλών τοιούτων αποκοπτομένων εκ στελέχους, το χαρτόσημον επιτίθεται μόνον επί του εγγράφου του εις το στέλεχος παραμένοντος και ουχί επί του αποκοπτομένου, γιγνομένης απαραιτήτως ενυπογράφου βεβαιώσεως επί του αποκοπτομένου εγγράφου ότι το χαρτόσημον ετέθη επί του στελέχους, της βεβαιώσεως ταύτης ούσης ισχυράς ενώπιον πάσης αρχής. Η διατήρησις των τοιούτων εγγράφων στελεχών είναι υποχρεωτική επί μίαν διετίαν. Δια Δ/των επιτρέπεται να καθορίζωνται και έτεραι κατηγορίαι εγγράφων και συμβάσεων χαρτοσημαινομένων κατά τον αυτόν ως άνω τρόπον. «β)Επί συμβάσεων υποκειμένων εις αναλογικόν τέλος, συναπτομένων δε δι’ ιδιωτικών εγγράφων και εκδιδομένων εις διπλούν ή πολλαπλούν, το έν μόνον των εγγράφων υποβάλλεται εις αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου, πάντα δε τα λοιπά εις το πάγιον τέλος το οριζόμενον υπό της παρ. 17 του άρθρ. 21 του παρόντος. Το επί του αναλογικού χαρτοσήμου γραφόμενον έγγραφον παραμένει, αναλόγως της συγκεκριμένης σχέσεως, εις τον πωλητήν, εις τον εκμισθωτήν, εις τον δανειστήν, επί άλλων δε συμβάσεων εις το υπό Δ/των οριζόμενον πρόσωπον, εκτός αν άλλως ήθελον συμφωνήσει οι συμβαλλόμενοι, οπότε η συμφωνία αύτη, ισχυρά ούσα, ρητώς μνημονεύεται εις τα έγγραφα». Η περιπτ. β΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946, κατωτ. αριθ. 42. «γ)Επί εγγράφων υποκειμένων εις πάγιον τέλος και εκδιδομένων εις πλείονα του ενός πρωτότυπα, έκαστον πρωτότυπον υπόκειται εις το αυτό τέλος». Το εδάφ. γ΄ προσετέθη δια της παρ. 5 του εβδόμου άρθρου του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951. δ)Προστεθέν δια του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951 κατηργήθη δια της παρ. 4 άρθρ. 12 ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Βλ. και άρθρ. 1 παρ. 2 Ν.Δ. 7/9 Δεκ. 1947 ως εκυρώθη δια του Ν.Δ. 632/1948, τ. 27 σελ. 357. Άρθρ.9.-1.Απαγορεύεται απολύτως η επιστροφή του αντιτίμου ή η ανταλλαγή φύλλων σφραγιστού χάρτου ή κινητών επισημάτων ή παντός άλλου ενσήμου, άπαξ πωληθέντων υπό του δημοσίου ταμείου, και αν έτι ταύτα είναι όλως αμεταχείριστα. 2.Εξαιρετικώς, καθ’ ας περιπτώσεις αίρεται εκ της κυκλοφορίας ωρισμένος τύπος σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος η άλλου ενσήμου, επιτρέπεται η ανταλλαγή του κατεχομένου σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος ή άλλου ενσήμου, αιρομένου εκ της κυκλοφορίας, δια τοιούτου του εις κυκλοφορίαν τιθεμένου νέου τύπου. Δια Διατάγματος καθορίζεται εκάστοτε εφ’ άπαξ ανατρεπτική προθεσμία δια την προσαγωγήν προς ανταλλαγήν τούτων υπό των κατόχων. 3.Σφραγιστός χάρτης, χρησιμοποιηθείς άπαξ δι’ οιονδήποτε σκοπόν, δεν δύναται να χρησιμοποιηθή δι’ έτερον, απαγορευομένης της διπλής χρήσεως αυτού. 4.«α.Τέλος χαρτοσήμου οπωσδήποτε καταβληθέν δεν επιστρέφεται. β.Εξαιρετικώς, επιφυλασσομένων των διατάξεων περί παραγραφής, επιστρέφονται τα τέλη χαρτοσήμου τα καταβληθέντα δι’ αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου, εφ’ όσον δεν εγένετο η υπό του νόμου προβλεπομένη χρήσις του εκδοθέντος αποδεικτικού πληρωμής ή εφ’ όσον αποδεδειγμένως το ποσόν του τέλος κατεβλήθη εν όλω ή εν μέρει αχρεωστήτως. Ομοίως επιστρέφονται και τα καθ’ οιονδήποτε τρόπον καταβληθέντα τέλη χαρτοσήμου, εφ’ όσον εκδοθή απόφασις διοικητικού δικαστηρίου ή του Συμβουλίου της Επικρατείας, διατάσσουσα την επιστροφήν». Τα εδάφ. α και β αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 72 Νόμ. 1041/1980 ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). «γ)Εις ας περιπτώσεις επιστρέφονται υπό του Δημοσίου, ως αχρεωστήτως καταβληθέντες φόροι, δασμοί, τέλη ή δικαιώματα, ως και πάσης άλλης φύσεως έσοδα, συνεπιστρέφονται κατά την αυτήν διαδικασίαν επιστροφής και τα συγκαταβληθέντα και επί των επιστρεφομένων ποσών αναλογούντα οικεία τέλη χαρτοσήμου, ως αχρεωστήτως και ταύτα καταβληθέντα. Επί εξοφλήσεως των ως άνω επιστρεπτέων φόρων κλπ. δια συμψηφισμού προς ετέραν οφειλήν του δικαιούχου της επιστροφής, εξοφλούνται και τα επιστρεπτέα τέλη χαρτοσήμου δια συμψηφισμού προς τυχόν οφειλόμενα τοιαύτα δια την συμψηφιστικώς εξοφλουμένην οφειλήν. Εάν δια την συμψηφιστικώς εξοφλουμένην οφειλήν δεν οφείλονται τέλη χαρτοσήμου, τα επί του επιστρεπτέου ποσού αναλογούντα τοιαύτα συμψηφίζονται εις ίσον ποσόν της (κυρίας) οφειλής, άλλως επιστρέφονται». Το εδ. γ΄ προσετέθη δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 19/23 Φεβρ. 1949, κατωτ. αριθ. 52. Άρθρ.33.-1.Πας, είτε ιδιώτης είτε συμβολαιογράφος ή άλλη δημοσία, δημοτική ή κοινοτική ή εκκλησιαστική αρχή, υποχρεούται να γράφη απ’ αρχής επί του αναλόγου σφραγιστού χάρτου ή να επιθέτη απ’ αρχής το κινητόν επίσημα εις πάντα τα υπ’ αυτού εκδιδόμενα ή συντασσόμενα και εις τέλος χαρτοσήμου υποκείμενα έγγραφα, άλλως ευθύνεται έναντι του δημοσίου δια την πληρωμήν του τέλους χαροσήμου, επιβάλλεται δε αυτώ προσθέτως δια την μη απ’ αρχής χαροσήμανσιν του εγγράφου και το πρόστιμον το προβλεπόμενον υπό των διατάξεων του κατωτέρω κεφαλαίου Δ΄. Ο δεχόμενος ή ποιούμενος χρήσιν εγγράφου μη χαρτοσημανθέντος παρά του υποχρέου απ’ αρχής, ευθύνετια έναντι του δημοσίου ως και ο αρχικώς μη συντάξας το έγγραφον επί σφραγιστού χάρτου ή μη επιθέσας εξ’ αρχής το κινητόν επίσημα, δια την πληρωμήν του τέλους και του δια την παράβασιν προστίμου κατά τα ειδικώτερον εν τω επομένω κεφαλαίω Δ΄ καθοριζόμενα. Όλως εξαιρετικώς και μόνον προκειμένου περί συμβάσεων συναπτομένων υπό του δημοσίου, των δήμων ή των κοινοτήτων ή οργανισμών δημοσίου δικαίου και αφορωσών έργα κοινής ωφελείας, το επί των οποίων αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου υπερβαίνει τα δύο εκατομμύρια δραχμών επιτρέπεται, όπως το εξ υπαρχής οφειλόμενον ποσόν υπερβάλλοντος τέλους χαρτοσήμου, καταβάλληται εις δόσεις, οριζομένας δια πράξεως του υπουργικού συμβουλίου. 2.Ανεξαρτήτως του κατά την διάταξιν της ανωτέρω παρ. 1 του παρόντος άρθρου απ’ ευθείας έναντι του δημοσίου ευθυνομένου δια την πληρωμήν του τέλους χαρτοσήμου ως εκδότου ή συντάσσοντος το έγγραφο δύναται δια Δ/των να καθορίζηται επί ωρισμένων εγγράφων ή σχέσεων τίς ο βαρυνόμενος δια της δαπάνης του τέλους χαρτοσήμου. Ιδιαίτεραι συμφωνίαι καθορίζουσαι τα του βάρους της δαπάνης του τέλους χαρτοσήμου είναι ισχυραί, εξαιρέσει της περιπτώσεως καθ’ ην συμβαλλόμενος είναι το δημόσιον, οι δήμοι ή αι κοινότητες ή πρόσωπα απαλλασσόμενα τελών χαρτοσήμου οπότε εφαρμόζεται η διάταξις του κατωτέρω άρθρ. 37. (Αντί της σελ. 51) Σελ. 51(α) 364-011 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Εις περίπτωσιν όμως καθ’ ην συνάπτονται δάνεια υφ’ όλων των προσώπων τούτων μετά ανωνύμων τραπεζιτικών εταιριών, εάν ειδικώς συμφωνηθή όπως η δαπάνη του τέλους χαρτοσήμου των σχετικών προς αυτά συμβολαίων, εξοφλητικών αποδείξεων, λογαριασμών, βαρύνη το δανειζόμενον πρόσωπον το εκ των τελών χαρτοσήμου απαλλασσόμενον, η συμφωνία αύτη είναι ισχυρά. Δια Δ/των επιτρέπεται να εφαρμοσθή η παρούσα διάταξις και επί ετέρων σχέσεων. Δια του άρθρ. 13 ν. 2053/1952, τ.15 σ. 146,15 ορίζεται ότι το επί των εξοφλητικών αποδείξεων λήψεως μισθού ή ημερομισθίων χαρτόσημον βαρύνει εξ ημισείας τους εργοδότας και τους εργαζομένους. 3.Πας κατά παράβασιν των διατάξεων των ανωτέρω παραγράφων εκδόσας ή συντάξας έγγραφον εφ’ απλού χάρτου ή επί φύλλου σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος τιμής κατωτέρας της νομίμου ή πας δεχθείς τοιούτον έγγραφον υποχρεούται όπως προσαγάγη τούτο εις τον οικονομ. έφορον της κατοικίας του είτε άλλης περιφερείας όστις υποβάλλει το έγγραφον εις το ανάλογον τέλος, συγχρόνως δε επιβάλλει και το υπό των διατάξεων του κατωτέρω κεφαλαίου Δ΄ προβλεπόμενον πρόστιμον επιθέτων κινητόν επίσημα αναλόγου αξίας δια τε το τέλος και το πρόστιμον. Εις την περίπτωσιν ταύτην ο οικ. έφορος παρά το επιτιθέμενον επίσημα δια πράξεώς του χρονολογουμένης και υπογραφομένης παρ’ αυτού σημειοί το ποσόν το αναλογούν εις το τέλος και την διάταξιν την επιβάλλουσαν αυτό, χωριστά δε το ποσόν το αναλογούν εις το πρόστιμον και την διάταξιν την επιβάλλουσαν τούτο. Κατά της πράξεως ταύτης επιτρέπεται προσφυγή συμφώνως προς τα ειδικώτερον εν τω άρθρ. 65 καθοριζόμενα. Άρθρ.34.-1.α)«Όσα έγγραφα είναι νόμω τελείως απηλλαγμένα παντός τέλους χαρτοσήμου γράφονται εφ’ απλού χάρτου και αν συντάσσονται ενώπιον συμβολαιογράφου. «β.Παν έγγραφον απαλλασσόμενον των τελών χαρτοσήμου κατά την σύνταξιν ή έκδοσιν αυτού απαλλάσσεται και των τελών της μεταγραφής. Εάν το έγγραφον υπόκειται εις πάγιον τέλος κατά την σύνταξιν ή έκδοσιν αυτού, δια την μεταγραφήν αυτού καταβάλλεται πάγιον τέλος δρχ. 10.000». Σελ. 52(α) 364-012 Το β΄ εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 12 παρ. 5 του Ν. 2246/1952, κατ. αριθ. 65. 2.Εις ο αναλογικόν ή πάγιον τέλος χαρτοσήμου υπόκειται έγγραφόν τι, εις το αυτό υπόκειται τούτο και εάν καταρτίζηται ενώπιον συμβολαιογράφου. «3.Όσα έγγραφα δεν προβλέπονται υπό του παρόντος νόμου ως υποκείμενα εις αναλογικόν είτε εις πάγιον τέλος, εάν συντάσσωνται ενώπιον συμβολαιογράφου, υπόκεινται εις πάγιον τέλος δρχ. 10.000». Η παρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Β.Δ. 19/20 Ιαν. 1948, κατωτ. αριθ. 65. Άρθρ.35.-1.Συμβολαιογράφοι, δικαστήρια και πάσα δημοσία ή άλλη αρχή δικαιούνται να απαιτήσωσι προ πάσης ενεργείας παρά των ενδιαφερομένων την προκαταβολήν του νομίμου τέλους χαρτοσήμου μετά παντός τυχόν νομίμου δικαιώματος δια τα εις τας υποθέσεις αυτών αναγκαία έγγραφα. 2.«α)Τα εν τοις άρθρ. 25, 26 και 27 του παρόντος αναφερόμενα τέλη χαρτοσήμου εισπράττονται, εάν μεν δεν υπερβαίνωσι το ποσόν των 250 δραχμών, είτε δι’ επικολλήσεως επί των εγγράφων αναλόγου κινητού επισήματος, είτε δι’ αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου, κατά την κρίσιν του υποχρέου, εάν δε υπερβαίνωσι το ποσόν των 250, εξ ολοκλήρου δι’ αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου. Εάν η δια γραμματίου καταβολή του τέλους καθίσταται δυσχερής λόγω ανυπαρξίας Δημοσίου Ταμείου ή δι’ άλλον τινα σοβαρόν λόγον, ο προϊστάμενος του δικαστηρίου δύναται τη προφορική αιτήσει του ενδιαφερομένου, να επιτρέψη την καταβολήν του τέλους δι’ επικολλήσεως κινητού επισήματος δι’ απλής σημειώσεως επί του εγγράφου, υπογραφομένης υπ’ αυτού». Το ανωτέρω εδαφ. α΄ ετέθη εις αντικατάστασιν των εδαφ. α΄ και β΄ και τα επόμενα εδάφια γ΄ και δ΄ ηριθμήθησαν ως εδάφ. β΄ και γ΄ δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86). Τα αντικατασταθέντα εδάφ. α΄ και β΄ είχον προστεθή δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Β.Δ. 28/30  Νοεμ. 1950. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου β)Εν δίκαις πολιτικαίς, ο προκαταβαλών το του χαρτοσήμου τέλος, έχει δικαίωμα αναλήψεως αυτού από του ηττωμένου μετά της δικαστικής δαπάνης κατά τα εν τη Πολ. Δικονομία ειδικώτερον ωρισμένα. γ)Εν ανεπαρκεία της γεγομένης προκαταβολής του νομίμου τέλους αποφάσεως εν πολιτικαίς δίκαις, ο γραμματεύς του δικαστηρίου προσκαλεί άνευ αναβολής τον πληρεξούσιον δικηγόρον του διαδίκου, όπως καταβάλη το προς συμπλήρωσιν απαιτούμενον τέλος εντός 15 ημερών. Της προθεσμίας ταύτης παρελθούσης απράκτου, το καθυστερούμενον τέλος διπλασιάζεται συντασσομένης περί τούτου πράξεως. Το τέλος τούτο βάσει της πράξεως ταύτης εισπράττεται υπό των γραμματέων των δικαστηρίων κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως των δημοσίων εσόδων, των γραμματέων τούτων ασκούντων εν τη περιπτώσει ταύτη εξαιρετικώς τα  δικαιώματα και τα καθήκοντα δημοσίου ταμίου. Όπου υφίσταται ειδικόν δημόσιον ταμείον δικαστικών εισπράξεων τα ανωτέρω καθήκοντα ενεργεί ο ταμίας αντί των γραμματέων των δικαστηρίων, επί τη αιτήσει των γραμματέων τούτων. Δια Δ/τος δύνανται να καθορίζωνται αι λεπτομέρειαι της εκτελέσεως του παρόντος εδαφίου. 3.«Αι ενώπιον ανακριτικών υπαλλήλων συντασσόμεναι εκθέσεις προφορικής μηνύσεως υπό δημοσίων οργάνων εν τη εκτελέσει των καθηκόντων των συντάσσονται ατελώς». Το πρώτον εδάφιον της παρ. 3 κατηργήθη και το δεύτερον αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 4 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946, κατωτ. αριθ. 42. «4α).Τα κατά το άρθρ. 28 και 29 του παρόντος τέλη της ποινικής και πειθαρχικής διαδικασίας καταβάλλονται, εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλως, μετά την τελεσιδικίαν της καταδικαστικής αποφάσεως, υπολογιζόμενα και εκκαθαριζόμενα υπό του αρμοδίου δικαστικού Γραμματέως, προκειμένου περί τελών της ποινικής και της δικαστικής πειθαρχικής διαδικασίας, και υπό της αρμοδίας δημοσίας αρχής, προκειμένου περί τελών άλλων πειθαρχικών αποφάσεων, εισπράττονται δε δι’ αποδεικτικού πληρωμής». Το εδαφ. α΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 12 παρ. 6 του Ν. 2246/1952, κατωτέρω αριθ. 65. β)Αι εξαιρετικαί διατάξεις της Ποιν. Δικονομίας και άλλων νόμων περί εκκαθαρίσεως και εισπράξεως των τελών της ποινικής διαδικασίας προ της εκδόσεως της τελεσιδίκου καταδικαστικής αποφάσεως διατηρούνται εν ισχύϊ. γ-ζ)Κατηργήθησαν και τα εδ. η΄ και θ΄ έλαβον τα στοιχεία γ΄ και δ΄ δια της παρ. 4 άρθρ. 4 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946, κατωτ. αριθ. 42. γ(η)Δια την λύσιν πάσης αναφυομένης μεταξύ εκκαθαρίζοντος δικαστικού υπαλλήλου και φορολογουμένου διαφωνίας όσον αφορά τα υποκείμενα εις τέλη έγγραφα της ποινικής διαδικασίας και το ποσόν των τελών τούτων ως και δια την άρσιν παντός σχετικού ενδοιασμού του εκκαθαρίζοντος δικαστικού υπαλλήλου αρμόδιος είναι ο αμέσως προϊστάμενος του υπαλλήλου τούτου εισαγγελεύς ή άλλος δημόσιος κατήγορος, όστις αποφαίνεται οριστικώς και αμετακλήτως δι’ ητιολογημένης αποφάσεώς του, αντίγραφον της οποίας επισυνάπτεται εις την δικογραφίαν. Μέχρι της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως ο φορολογούμενος δύναται να καταβάλη προσωρινώς το κατά την αντίληψιν του εκκαθαρίζοντος οφειλόμενον επί πλέον ποσόν και να απαλλαγή πάσης κατά νόμον ευθύνης ή διώξεως, να ζητήση δε την επιστροφήν του επί πλέον καταβληθέντος εάν δικαιωθή δια της ανωτέρω αποφάσεως. Το παρόν εδάφιον δύναται να τροποποιηθή δια Δ/τος. δ(θ)Ο εκκαθαρίζων δικαστικός υπάλληλος ο μη προσφεύγων εν περιπτώσει διαφωνίας ή ενδοιασμού προκειμένου περί αμφισβητουμένου ζητήματος εις τον αρμόδιον εισαγγελέα ή τον δημόσιον κατήγορον τιμωρείται πειθαρχικώς. «5.Επί παύσεως ή διορισμού οριστικού ή προσωρινού επιτρόπου ή παρεπιτρόπου ή κηδεμόνος ή αντιλήπτορος, προκαλουμένων αυτεπαγγέλτως, κατά τας σχετικάς διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας και του Αστ. Κώδ., τα τέλη ωσαύτως επιβάλλονται μετά το πέρας της διαδικασίας, ότε πέμπεται υπό του Εισαγγελέως ή του Ειρηνοδίκου ή του δικαστικού Γραμματέως ή περί αυτών σημείωσις, ίνα εισπραχθώσι καθ’ ον και επί ποινικών υποθέσεων τρόπον». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 12 παρ. 7 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. 6.Εν τη περιπτώσει του άρθρ. 460 του Εμπορικού Νόμου (11.Αα.5) ο επί της πτωχεύσεως εισηγητής οφείλει να πέμψη την εκκαθάρισιν των τελών εις τον ταμίαν προς είσπραξιν. (7(10).Οι κατά το άρθρ. 220 της Πολ. Δικονομίας πένητες υποβάλλονται εις το ήμισυ των νομί-μων δικαστικών τελών όπερ και μόνον προκαταβάλλεται υπό του αντιδίκου αυτών,όταν επισπεύδη. Εν περιπτώσει ήττης του πένητος άλλα τέλη ούτε εκκαθαρίζονται ούτε εισπράττονται. Εν περιπτώσει δε ήττης του αντιδίκου αυτού η είσπραξις του υπολοίπου ημίσεος των τελών γίνεται κατά τα εν τη παρ. 2 του άρθρ. 36 οριζόμενα). (Αντί της σελ. 53) Σελ. 53(α) 364-013 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Η παρ. 7, αριθμηθείσα ούτω μετά την κατάργησιν προϊσχυσασών παραγράφων δια της παρ. 5 άρθρ. 4 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946 και δια της παρ. 8 άρθρ. 12 Νόμ. 2246/1952, κατηργήθη δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86). Άρθρ.36.-1.Επί αντιδικίας προς το δημόσιον τέλη προκαταβάλλονται μόνον υπό του αντιδίκου του δημοσίου αιτούντος, ενάγοντος, ανακόπτοντος, εκκαλούντος ή αναιρεσείοντος και εν γένει καταδιώκοντος, επιδικαζόμενα αυτώ εν περιπτώσει ήττης του δημοσίου μετά των δικαστικών εξόδων και καταβαλλόμενα μετά κοινοποίησιν επιταγής εξ απογράφου της αποφάσεως δι’ εντάλματος μεν του αρμοδίου υπουργείου και ομού μετά της επιδικαζομένης απαιτήσεως, δι’ εντάλματος δε του υπουργείου Οικονομικών όταν επιδικάζωνται μόνον δικαστικά έξοδα και τέλη. 2.Εν περιπτώσει ήττης του αντιδίκου του δημοσίου η βεβαιώσις των τελών επιδιώκεται ομού μετά των επιδικαζομένων τω δημοσίω δικαστικών εξόδων, ως και των οφειλομένων απ’ αρχής της δίκης και μη βεβαιωθέντων τελών, επιμελεία της διευθύνσεως του δικαστικού του υπουργείου των Οικονομικών, βάσει της κοινοποιηθείσης επιταγής εξ απογράφου ή βάσει αποσπασμάτων των σχετικών αποφάσεων. 3.Εν περιπτώσει ήττης του δημοσίου αιτούντος, ενάγοντος, ανακόπτοντος, εκκαλούντος, αναιρε-σείοντος και εν γένει καταδιώκοντος τέλη ούτε εκκαθαρίζονται ούτε εισπράττονται. 4.Επί διεξαγωγής αποδείξεων παντός είδους μόνον δια την αιτήσει του δημοσίου ενεργουμένην δεν προκαταβάλλονται τέλη, η δε έκθεσις συντάσσεται ατελώς προκειμένης εξετάσεως μάρτυρος του δημοσίου ή βεβαιώσεως πραγματογνωμοσύνης, αυτοψίας κλπ. αιτήσει του δημοσίου βαρυνομένου δι’ αυτής. 5.Αι ανωτέρω παράγραφοι εφαρμόζονται και προκειμένου περί δήμων, κοινοτήτων και των προσώπων εν γένει των απαλλασσομένων τελών χαρτοσήμου, οπότε εν περιπτώσει ήττης του αντιδίκου τούτων, τα τέλη βεβαιούνται υπέρ του δημοσίου εφαρμοζομένης της διαδικασίας της ανωτέρω παρ. 2. 6.Επιτρέπεται όπως δια Δ/τος καθορίζωνται αι λεπτομέρειαι της εκτελέσεως του παρόντος άρθρου. Σελ. 54(α) 364-014 Άρθρ.37.-1.Επί συμβολαίων εν οις συμβάλλεται το δημόσιον, οι δήμοι και αι κοινότητες ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή άλλα πρόσωπα απαλλασσόμενα τελών χαρτοσήμου, το τέλος καταβάλλει το έτερον συμβαλλόμενον μέρος, ωσαύτως δε και επί των προς το δημόσιον, τον δήμον ή την κοινότητα ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή άλλα πρόσωπα απαλλασσόμενα τελών χαρτοσήμου, εξοφλητικών αποδείξεων και επί λογαριασμών υποκειμένων εις τέλος, τούτο καταβάλλεται υπό του ετέρου μέρους. Βλ. εξαίρεσιν εν άρθρ. 14 παρ. 2 Ν.Δ. 419/1947 (28.Αδ.8). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου ΄Αρθρ.38.-Δια Δ/των καθορίζονται: 1.Ο τρόπος καθ’ ον υπολογίζεται το υπό του παρόντος νόμου επιβαλλόμενον τέλος χαρτοσήμου επί των πράξεων συμβάσεων ή άλλων εγγράφων εν γένει μεν αλλά και ειδικώς εφ’ ων πράξεων και συμφωνιών ως εκ της φύσεως αυτών ή ως εκ του ιδίου τρόπου καθ’ ον ρυθμίζονται εν αυταίς αι χρηματικαί σχέσεις ή ως εκ της ελλείψεως οριστικού καθορισμού του αντικειμένου της συμφωνίας ή ωρισμένης χρονικής διαρκείας αυτής ή εξ άλλων λόγων ο υπολογισμός του τέλους εξ αυτής της συναπτομένης συμφωνίας καθίσταται αμφίβολος, ανέφικτος (π.χ. ανταλλαγή, συμβιβασμός, δάνειον, μίσθωσις, ισόβιος ή άλλου είδους παροχή ή έφεσις, επικαρπία, ψιλή κυριότης, σύστασις εταιρειών, παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, ύδατος, φωταερίου και άλλαι συμφωνίαι) ως και αι επιβαλλόμεναι εν σχέσει προς τον τρόπον του υπολογισμού του τέλους υποχρεώσεις εις τους ιδιώτας και τας δημοσίας ή άλλας αρχάς. Το περί ου η παρ. 1 Δ/μα δεν εξεδόθη εισέτι και επομένως, συμφώνως προς το άρθρ. 67 παρ. 1 του κώδικος ισχύει σχετικώς η παράγρ. 1 του άρθρ. 30 νόμ. ΑΧΚΕ΄ (ανωτ. αρ. 4) έχουσα ούτω: «Επί συμβολαίων ανταλλαγής, το τέλος επιβάλλεται επί της αξίας του πολυτιμοτέρου των ανταλλαττομένων πραγμάτων επί συμβιβασμών, εν γένει μεν επί του ποσού αυτών, εν η δε περιπτώσει συμβιβάζονται αντίθετοι απαιτήσεις, επί της αξίας της μείζονος αυτών .  εν δανείω επί της δανειζομένης ποσότητος .  εν μισθώσει επί του συμπεφωνημένου μισθώματος πολλαπλασιαζομένου προς τας χρονικάς περιόδους εφ’ ας ισχύει η μίσθωσις .  επί συμβάσεως ισοβίων παροχών ή εφέσεων επί του εικοσαπλού του ετησίου χορηγήματος ή της ετησίας δόσεως, αορίστου δε όντος του χρόνου, επί του δεκαπλού .  επί δωρεών μεταξύ ζώντων το τέλος λογίζεται επί της υπό των μερών ομολογουμένης ποσότητος . επί παραχωρήσεων επικαρπίας λογίζεται επί του ημίσεος της αξίας του πράγματος, και κατά την συνένωσιν της κυριότητος και της επικαρπίας επί της όλης αξίας .  επί διαπραγματεύσεων πωλήσεως των προσκαίρως ή ισοβίως συμφωνηθέντων εισοδημάτων, το τέλος ορίζεται επί της ρητής τιμής ή επί του γινομένου των εισοδημάτων επί τα μήπω παρελθόντα έτη ή, εν απροσδιορίστω χρόνω, επί του δεκαπλού εισοδήματος». 2.Ο τρόπος καθ’ ον καταβάλλεται το τέλος επί  των πράξεων, συμβάσεων, ή άλλων εγγράφων, ο  τρόπος καθ’ ον δέον να χρησιμοποιήται ο  σφραγιστός χάρτης ή το κινητόν επίσημα,  προκειμένου δε περί του τελευταίου τούτου και το  σημείον ή το μέρος του εγγράφου ή της πράξεως ένθα τούτο δέον να επικολλάται, επιτρεπομένης της επιθέσεως του κινητού επισήματος επί ετέρου εγγράφου στοιχείου, σχετικού προς το εις τέλος χαρτοσήμου υποβαλλόμενον έγγραφον ή πράξιν, γιγνομένης πάντως μνείας εν τω εγγράφω τούτω, ως και αι επιβαλλόμεναι εν σχέσει προς τα ανωτέρω υποχρεώσεις εις τους ιδιώτας και τας δημοσίας ή άλλας αρχάς, ως και ο τρόπος της χαρτοσημάνσεως των συμβάσεων των συναπτομένων δι’ ιδιωτικών εγγράφων. Εις εκτέλεσιν της παρ. 2 εξεδόθη το Β.Δ. της 19/27 Ιουν. 1940 περί τρόπου εισπράξεως τελών επί εγγράφων τινών της ποινικής διαδικασίας (9.Εα.10). 3.Ο τρόπος καθ’ ον δύναται να γίνη η σήμανσις εγγράφου εν περιπτώσει ελλείψεως εν τω ταμείω χαρτοσήμου, βεβαιουμένης κατά τα εν τω Δ/τι καθορισθησόμενα, ως και ο τρόπος καθ’ ον δύναται να γίνη η σήμανσις εγγράφου συνταχθέντος εφ’ απλού χάρτου ή επί χαρτοσήμου κατωτέρας τιμής της νομίμου, εν τόπω ή χρόνω εν ω ήτο ως εκ των περιστάσεων αδύνατος η προμήθεια του αναλόγου χαρτοσήμου. 4.Ο τρόπος καθ’ ον εκκαθαρίζονται, βεβαιούνται και εισπράττονται τα τέλη της ποινικής διαδικασίας, τα τέλη των πειθαρχικών αποφάσεων και τα μη προκαταβαλλόμενα τέλη των πολιτικών υποθέσεων. 5.Ο τρόπος της καταβολής των πέραν των δρχ. (1000) «1500» υπερβαλλόντων τελών χαρτοσήμου, ο τύπος των δια την είσπραξιν τούτων εκδιδομένων γραμματίων, ο χρόνος της εκδόσεως αυτών εν σχέσει προς το έγγραφον όπερ αφορώσι και εν γένει πάσα λεπτομέρεια αφορώσα την βεβαίωσιν, είσπραξιν των τελών τούτων και τας συναφείς προς ταύτας υποχρεώσεις των ιδιωτών και δημοσίων υπαλλήλων. Το ποσόν της παρ. 5 διωρθώθη συμφώνως προς τον Α.Ν. 1578 (κατ. αρ. 19). Εξεδόθη το Β.Δ. 19/27 Ιουν. 1940 (9.Μα.10). ΄Αρθρ.10-11.(Ερρύθμιζον την λιανικήν πώλησιν χαρτοσήμου. Ήδη δυνάμει του άρθρ. 15 ν. 187/1943, το θέμα ερρυθμίσθη δια της υπ’ αριθ. Ε 11150 της 5/6 Νοεμ. 1946 αποφάσεως Υπουργού Οικονομικών, κατωτ. αριθ. 45α). (Αντί για τη σελ. 11) Σελ. 11(α) Τεύχος 761-Σελ. 69 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Τέλη χαρτοσήμου εν γένει. Ι. Αναλογικά τέλη χαρτοσήμου α) Αναλογικά τέλη επί αστικών εγγράφων «Άρθρον 12.-1 Επί των συμβολαίων και των εγγράφων, των κατονομαζομένων εν τω επομένω Άρθρ.39.-1.Πας είτε ιδιώτης είτε δημόσιος ή δημοτικός ή κοινοτικός ή εκκλησιαστικός λειτουργός εις ον έχει επιτραπή η επίθεσις κινητού επισήματος οφείλει άμα τη επιθέσει να διαγράφη αυτό. 2.Ο τρόπος της τε επιθέσεως και της διαγραφής ορισθήσεται δια διατάγματος. Περί της διαγραφής του κινητού επισήματος βλ. εν 28.Αγ. (Αντί της σελ. 55) Σελ. 55(α) Τεύχος 625-Σελ. 115 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Παραβάσεις και ποιναί Άρθρ.40.-1.«α)Η υπό ιδιώτου, εταιρίας, σωματείου, ιδρύματος και παντός είδους νομικού προσώπου μη εξ αρχής γραφή επί του αναλογικού σφραγιστού χάρτου των εγγράφων, των υπ’ αυτών εκδιδομένων, ή η μη επικόλλησις, άμα τη συντάξει επί των παρ’ αυτών συντασσομένων εγγράφων, του αναλόγου κινητού επισήματος, εις ας περιπτώσεις επιτρέπεται η επίθεσις τοιούτου, ως επίσης και η κυκλοφορία η αποδοχή και η χρήσις παρά των ανωτέρω προσώπων εγγράφων μη γεγραμμένων εξ αρχής επί του αναλόγου σφραγιστού χάρτου, ή εφ’ ου δεν έχει επικολληθή, άμα τη συντάξει του το ανάλογον κινητόν επίσημα, εις ας περιπτώσεις επιτρέπεται η επίθεσις τοιούτου, τιμωρείται ως εξής:» Το εδ. α΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 Ν.Δ. 1033/1942 κατωτ. αριθ. 31. «β)Τα έγγραφα, αι επί των οποίων παραβάσεις εξακριβούνται χωρίς ταύτα να προσάγωνται οίκοθεν υπό των παραβατών εις τον Οικ. Έφορον προς σήμανσιν, υποβάλλονται εις πληρωμήν του προσήκοντος τέλους και προστίμου από του ημίσεος μέχρι του διπλασίου του τέλους». Η εντός « » περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 13 παρ. 1 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. «Η υποχρέωσις της πληρωμής του τέλους και του προστίμου επιβάλλεται εν πάση περιπτώσει εις τον εκδότην του εγγράφου, αναλόγως δε της συγκεκριμένης περιπτώσεως και εις τον κυκλοφορούντα, αποδεχθέντα, χρησιμοποιούντα το έγγραφον το μη υποβεβλημένον εις το ανάλογον τέλος χαρτοσήμου και δια μεν την καταβολήν του τέλους χαρτοσήμου ευθύνονται αλληλεγγύως ό,τε εκδότης του εγγράφου και ο κυκλοφορών ή αποδεχθείς ή χρησιμοποιήσας το μη εξ αρχής σημανθέν έγγραφον, η υποχρέωσις όμως της πληρωμής του προστίμου είναι αυτοτελής δι’ έκαστον των παραβατών». Η εντός « » περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια του Ν. 1036/1943. Σελ. 56(α) Τεύχος 625-Σελ. 116 γ΄«Ο προσάγων οίκοθεν το έγγραφον ενώπιον οιουδήποτε Οικον. Εφόρου προς σήμανσιν υπο-χρεούται εις πληρωμήν του προσήκοντος επί του εγγράφου τέλους χαρτοσήμου, επιπροσθέτως δε και εις πληρωμήν προστίμου ίσου προς 5% του τέλους τούτου δι’ έκαστον μήνα από της λήξεως της προθεσμίας καταβολής, μη δυναμένου να υπερβή το 25% τούτου». Το ανωτέρω εντός « » πρώτον εδάφιον είχεν αντικατασταθή δια του άρθρ. 13 παρ. 2 Νόμ. 2246/1952 κατωτ. αριθ. 65, αντικατεστάθη δε εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 59 παρ. 1 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). Εφ’ όσον ο οίκοθεν προσάγων το έγγραφον προς σήμανσιν δεν είναι ο εκδότης αυτού, άπαξ επιβληθέντος υπό του οικον. εφόρου του αναλόγου τέλους χαρτοσήμου και του ανήκοντος προστίμου δι’ επικολλήσεως επί του εγγράφου αναλόγου κινητού επισήματος αποκλείεται πάσα δίωξις του εκδότου ή άλλου προσώπου δια την πληρωμήν του τέλους και του προστίμου. Εφ’ όσον αντιθέτως ο οίκοθεν προσάγων το έγγραφον προς σήμανσιν είναι ο εκδότης αυτού αποκλείεται η δίωξις παντός άλλου προσώπου δια την πληρωμήν του τέλους και του προστίμου, άπαξ επικολληθέντος υπό του οικον. εφόρου του κινητού επισήματος επί του προσαχθέντος υπό του εκδότου εγγράφου δια τε το τέλος και το πρόστιμον». Η παραγρ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 8 Α.Ν. 209/1936, τ.27 σελ. 274. «2.Εις τας περιπτώσεις των εδ. β΄ και γ΄ της αυτής ως άνω παραγράφου 1 το τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει των διατάξεων των ισχυουσών κατά τον χρόνον της εκδόσεως της πράξεως καταλογισμού αυτού ή σημάνσεως του εγγράφου, εφ’ όσον το τέλος τούτο είναι ίσον ή μεγαλύτερον του οφειλομένου κατά τον χρόνον της εκδόσεως του εγγράφου, ως αξία δε, εφ’ ης υπολογίζεται το τέλος, εφ’ όσον αύτη δεν είναι εκπεφρασμένη εν τω εγγράφω εις δραχμάς, λαμβάνεται πάντοτε η του αυτού χρόνου (του καταλογισμού ή της σημάνσεως) τοιαύτη». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 13 παρ. 3 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65, εις την θέσιν, της δια του άρθρ. 4 παρ. 3 Ν.Δ. 1033/1942, καταργηθείσης. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 3.α΄)Παρελθούσης της εν τω εδ. α΄ της παρ. 1 του άρθρ. 8 προθεσμίας προς χαρτοσήμανσιν των εν τω εδαφίω τούτω αναφερομένων εγγράφων ταύτα υποβάλλονται εκτός της πληρωμής του τέλους και εις την πληρωμήν προστίμου συμφώνως προς τας διακρίσεις της ανωτέρω παρ. 1 εδ. γ΄. β΄)Αι προθεσμίαι της ανωτέρω παρ. 1 εδ. γ΄ προκειμένου περί των εγγράφων τούτων άρχονται μετά την πάροδον της δια του εδ. α΄ της παρ. 1 του άρθρ. 8 οριζομένης τριετούς προθεσμίας. 4.α΄)Επί επιστολών εκδοθεισών εν τω εσωτερικώ είτε εμπορικών είτε μη, υποκειμένων δε εξ υπαρχής εις αναλογικόν τέλος, επιτρέπεται να ενεργήται η επίθεσις κινητού επισήματος αξίας ίσης προς το απλούν τέλος υπό του εκδότου αυτής ή του λήπτου ή παντός άλλου ενδιαφερομένου προσώπου εντός τριών μηνών από της χρονολογίας της εκδόσεως αυτών. Παρελθούσης της προθεσμίας ταύτης, αι εν λόγω επιστολαί υποβάλλονται εκτός της πληρωμής του τέλους και εις την πληρωμήν προστίμου συμφώνως προς τας διακρίσεις των ανωτέρω παραγράφων του παρόντος άρθρου. Το κινητόν επίσημα, προκειμένου μεν περί του εκδότου της επιστολής διαγράφεται παρ’ αυτού, προκειμένου δε περί του λήπτου ή άλλων ενδιαφερομένων διαγράφεται υπό του οικ. εφόρου, όστις και επιθέτει τούτο συντάσσων την οικείαν πράξιν. β΄)Αι προθεσμίαι της ανωτέρω παρ. 1 εδ. γ΄ του παρόντος άρθρου προκειμένου περί των τοιούτων επιστολών, άρχονται μετά την πάροδον της προθεσμίας των τριών μηνών της καθοριζομένης υπό του εδ. α΄ της παρούσης παραγράφου. Βλ. και άρθρ. 4 παρ. 3 Ν.Δ. 1033/1942 κατωτ. αριθ. 31 5.α΄)Εξαιρετικώς αι συναλλαγματκαί και τα γραμμάτια εις διαταγήν, είτε εμπορικά είτε μη, και αυτά τα άτακτα εκ των εγγράφων τούτων, γεγραμμένα εφ’ απλού χάρτου ή επί σφραγιστού χάρτου ελάσσονος της νομίμου αξίας ή μη φέροντα το ανάλογον κινητόν επίσημα κατά τον προσήκοντα χρόνον και τρόπον διαγραφέν εφ’ όσον επιτρέπεται η επίθεσις επ’ αυτών κινητού επισήματος ή μη έχοντα τας δύο σφραγίδας του σφραγιστού χάρτου, αριστερά ή δεξιά του σώματος αυτών κατά την αρχήν ή το τέλος των γεγραμμένων στίχων ή εφ’ όσον δεν συνετάχθησαν εξ αρχής επί του ειδικού ενσήμου εντύπου καθ’ ην περίπτωσιν δια τα τοιαύτα έγγραφα έχει καθορισθή ίδιος τύπος τοιούτου ειδικού ενσήμου εντύπου θεωρούνται ως κατά παράβασιν του νόμου εφ’ απλού χάρτου γεγραμμένα και εκτός των συνεπειών της πληρωμής του τέλους και του προστίμου περί ων η ανωτέρω παρ. 1, στερούνται των πλεονεκτημάτων των άρθρ. 729 και 732 της Πολ. Δικ. (10.Αα.1) είναι ανεπίδεκτα διαμαρτυρήσεως, δεν παρέχουσι τω κομιστή αγωγήν κατά των οπισθογράφων, επί δε αποδεδεγμένης συναλλαγματικής ουδέ κατά του εκδότου ακύρου ούσης πάσης εναντίας προς τας εκπτώσεις ταύτας ρήτρας. β΄)Το τέλος και το πρόστιμον επιβάλλεται αλληλεγγύως τω εκδότη,  τοις οπισθογράφοις, τω τριτεγγυητή, τω αποδέκτη και τω κομιστή. Επί των εν τη αλλοδαπή εκδιδομένων τοιούτων εγγράφων, το πρόστιμον επιβάλλεται αλληλεγγύως μόνον τω εν τη ημεδαπή οπισθογράφω, αποδέκτη, τριτεγγυητή και κομιστή. (γ΄)(Επί τη υπό του οικ. εφόρου επιθέσει κινητού επισήματος αξίας ίσης προς το ελλείπον τέλος και το πρόστιμον τα έγγραφα ταύτα ανακτώσι τα των άρθρ. 729 και 732 της Πολ. Δικ. (10.Αα.1) πλεονεκτήματα, αίρονται δε συγχρόνως άπασαι αι εν τω εδ. α΄ της παρούσης παραγράφου στερήσεις και εκπτώσεις). Δια της παρ. 4 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 3717/1957 (κατωτ. αριθ. 76) ωρίσθη ότι το εδάφ. γ΄ ισχύει εφεξής μόνον προκειμένου περί δικαιογράφων ποσού δρχ. 5.000 και κάτω και ότι η ισχύς της παραγράφου ταύτης (4ης) άρχεται μετά 4μηνον από της δημοσιεύσεως του εν λόγω Ν.Δ/τος (μετά την 23 Ιουλ. 1957). Δια της παρ. 3 άρθρ. 4 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80) κατηργήθη από 1 Σεπτ. 1966 εξ ολοκλήρου το εδάφ. γ΄ και η ως άνω παρ. 4 του άρθρ. 11 Ν.Δ. 3717/1957. «6.Ο παρά τας διατάξεις της παρ. 21 του άρθρ. 15 και της παρ. 22 του άρθρ. 18 εκδούς λογαριασμόν ή απόδειξιν άνευ του νομίμου χαρτοσήμου υποβάλλεται εις την πληρωμήν του τέλους και προστίμου μέχρι δραχ. 2.000.000 δι’ εκάστην παράβασιν. Προκειμένου περί εξοφλήσεως μισθών, ημερομισθίων, επιχορηγήσεων κλπ., περί ων η παρ. 4 του άρθρ. 32 του παρόντος, εν περιπτώσει υποβολής εκπροθέσμου ή ανακριβούς δηλώσεως ή μη δηλώσεως επιβάλλεται εκτός του τέλους χαρτοσήμου ως πρόστιμον η προσαύξησις η οριζομένη υπό του άρθρ. 2 του υπ’ αριθ. 632/1948 Ν.Δ/τος «περί κυρώσεως του από 7 Δεκ. 1947 Ν.Δτ/ος «περί επιβολής προσαυξήσεως λόγω εκπροθέσμου, ελλιπούς δηλώσεως ή παραλείψεως υποβολής δηλώσεως». Παράλειψις υποβολής δηλώσεως υπάρχει και ως προς τους μισθωτούς, ημερομισθίους κλπ., τους παραλειφθέντας εκ της υποβληθείσης δηλώσεως». «Εν περιπτώσει παραλείψεως της καταβολής του τέλους επί των, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 15γ, 15δ, 15ε και 16 του παρόντος, υποβαλλομένων εις τον Οικον. Έφορον εγγράφων ή καταβολής ποσού μικροτέρου του πράγματι οφειλομένου, το μη καταβληθέν εν όλω ή εν μέρει τέλος καταλογίζεται δια πράξεως του αρμοδίου Οικον. Εφόρου μετά προστίμου, όπερ εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να είναι κατώτερον του καταλογιζομένου ποσού του τέλους. Εν περιπτώσει εκπροθέσμου καταβολής του τέλους επιβάλλεται και πρόστιμον ίσον προς 10% δι’ έκαστον μήνα από της λήξεως της προθεσμίας καταβολής του τέλους, μη δυνάμενον να υπερβή το 50% τούτου». Το εντός « » τρίτον εδάφιον αντικατεστάθη εκ νέου ήδη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 59 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). (Αντί της σελ. 57(β) Σελ. 57(γ) Τεύχος 625-Σελ. 117 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Η παρ. 6 κατηργήθη δια του πέμπτου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55 της παλαιάς παρ. 7 λαβούσης τον αριθ. 6 και αντικατασταθείσης ως άνω δια της αυτής διατάξεως. Το τελευταίον εδάφιον αντικατεστάθη και πάλιν δια της παρ. 4 άρθρ. 13 ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65 Βλ. άρθρ. 2 Ν.Δ. 632/1948 εν τ.27 σελ. 357. «7.Εν περιπτώσει καθ’ ην εντός των προθεσμιών του τρίτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 15 του παρόντος νόμου δεν ήθελον πραγματοποιηθή αι προϋποθέσεις, υφ’ ας παρέχονται αι αυτόθι οριζόμεναι απαλλαγαί, ο Οικονομικός Έφορος καταλογίζει τα τε τέλη χαρτοσήμου και το υπέρ οιουδήποτε τρίτου τέλη, εισφοράς, κρατήσεις ή δικαιώματα επί του καταστατικού και της δημοσιεύσεως αυτού, των μετοχικών τίτλων, ως και των τυχόν συναφθεισών συμβάσεων της παρ. 10 του άρθρ. 15 του παρόντος, ακολουθουμένης περαιτέρω της διαδικασίας του άρθρ. 65 του παρόντος. Μετά των τελών χαρτοσήμου επιβάλλεται και πρόστιμον από του 1/4 μέχρι του διπλασίου των τελών τούτων. Εάν η προϋπόθεσις της κατά τα 4/5 καλύψεως δια της αξίας πλοίων κλπ. του κεφαλαίου των περί ων πρόκειται εταιριών ήθελε πραγματοποιηθή εμπροθέσμως εν μέρει μόνον, καταλογίζεται μέρος των τελών κλπ. αντιστοιχούν εις το ακάλυπτον ποσοστόν του κεφαλαίου μετά αναλόγου προστίμου εντός των ανωτέρω καθοριζομένων ορίων. Εάν κατά την διάρκειαν της εταιρίας και επί συνεχές διάστημα δώδεκα μηνών ήθελε παύσει το κεφάλαιον αυτής, δι’ ο έτυχεν απαλλαγής από των τελών χαρτοσήμου κλπ., να καλύπτεται κατά τα 4/5 αυτού δια της αξίας των εισενεχθέντων ή κτηθέντων πλοίων ο Οικονομικός Έφορος καταλογίζει τόσον ποσόν εκ των κατά το προηγούμενον εδάφιον τελών χαρτοσήμου όσον το προκύπτον εκ του πολλαπλασιασμού του συνολικού ποσού τελών, αφ’ ων εχώρησεν αρχικώς απαλλαγή, επί τα  υπολειπόμενα έτη διαρκείας της εταιρίας και της  διαιρέσεως του γινομένου δια του αριθμού των  κατά το καταστατικόν ετών διαρκείας της εταιρίας.  Μετά του τέλους επιβάλλεται και πρόστιμον  από του 1/4 μέχρι του διπλασίου τέλους.  Παροφυλαττομένης και της εφαρμογής των  διατάξεων της παρ. 5 του άρθρ. 15 του παρόντος,  τ’ ανωτέρω εφαρμόζονται αναλόγως και εν  περιπτώσει διαλύσεως της εταιρίας προ της κατά το  καταστατικόν λήξεως του χρόνου διαρκείας αυτής,  όσον αφορά το χαρτόσημον κλπ., το αντιστοιχούν  εις το τμήμα του κεφαλαίου του καλύπτοντος  Σελ. 58(γ) Τεύχος 625-Σελ. 118 εισενεχθέντα ή κτηθέντα πλοία υπό Ελληνικήν σημαίαν. Η συνεπεία πτωχεύσεως θέσις της εταιρείας υπό εκκαθάρισιν και διάλυσις αυτής δεν επάγεται τας ως άνω συνεπείας». Η παράγρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 13, το τέλος ορίζεται εις 3% της εν αυτοίς διαλαμβανομένης αξίας εις δραχμάς». Το άρθρ. 12 αντικατεστάθη ως άνω δια του πρώτου άρθρου του Β.Δ. της 6/7 Ιουνίου 1951, κατωτ. αριθ. 64. Σχετικώς το πρώτον άρθρον παρ. 2 του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951 ορίζει ότι «όπου, κατά τας ισχυούσας διατάξεις, το τέλος ορίζεται ίσον, α) προς το ήμισυ της αστικής κλίμακος, εφεξής ορίζεται ίσον προς το ήμισυ του 3%, β) προς κλάσμα της εμπορικής κλίμακος, εφεξής ορίζεται εις κλάσμα του 1%». άρθρ. 13 παράγρ. 5 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Άρθρ.41.-1.Η μη χρησιμοποίησις των ειδικών ενσήμων εντύπων των κεκανονισμένων δι’ ωρισμένας κατηγορίας εγγράφων έχει ως συνέπειαν ότι το έγγραφον θεωρείται ως γραφέν εφ’ απλού χάρτου, εφαρμόζονται δ’ αναλόγως αι διατάξεις του ανωτέρω άρθρ. 40. Ειδικώς προκειμένου περί συναλλαγματικών και γραμματίων εφαρμόζονται αι ειδικαί παράγραφοι του ανωτέρω άρθρ. 40. Άρθρ.42.-1.Η γραφή στίχων πλειόνων των τριάκοντα κατά σελίδα του φύλλου σφραγιστού χάρτου και η επί του έξω περιθωρίου του φύλλου γραφή ως και η κάλυψις των σφραγίδων ως και η παραμόρφωσις αυτών εις τρόπον ώστε να μη διακρίνηται το ποσόν της τιμής ή και άνευ της συνεπείας ταύτης τιμωρείται δι’ υποβολής των εγγράφων εις πρόστιμον ισότιμον του τέλους του σφραγιστού χάρτου εφ’ ου εγράφησαν .  προ της επιβολής αυτού τα έγγραφα είναι απαράδεκτα ενώπιον των δικαστηρίων και πάσης αρχής, ειδικώς δε το έγγραφον το φέρον σφραγίδα ή το επίσημα παραμεμορφωμένον ώστε δεν διακρίνεται η τιμή αυτού, εκλαμβάνεται γεγραμμένον επί χαρτοσήμου δραχμής μιας, υποβάλλεται δε εις πρόστιμον διπλάσιον του τέλους και ουχί κατώτερον των δρχ. 10.000. Το αρχικόν πρόστιμον ήτο δρχ. 50 αίτινες εδιακοσιαπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.43.-1.Η μη λήψις και μη χαρτοσήμανσις αδείας κατασκευής, πωλήσεως και εισαγωγής εκ του εξωτερικού πυρίτιδος, εκρηκτικών υλών, φυσιγγίων, καψυλίων, όπλων, μαχαιρών και εν γένει ειδών εκ των αναφερομένων εις τας παρ. 20, 21, 22 και 23 του ανωτέρω άρθρ. 21 υπόκειται εις πληρωμήν εκτός του τέλους και προστίμου «δρχ. 1.000 έως 2.000.000» δι’ εκάστην παράβασιν. Το αρχικόν πρόστιμον ήτο δρχ. 100 έως 1.000 το ανώτατον όριον αυτού όμως ηυξήθη εις δρχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Άρθρ.44.-1.Η μη χαρτοσήμανσις προ πάσης χρήσεως του ημερολογίου, και του βιβλίου των απογραφών ως και των λοιπών βιβλίων των αναφερομένων εν τη παρ. 18 του ανωτέρω άρθρ. 18 υποβάλλεται εις πληρωμήν του τέλους χαρτοσήμου και προστίμου μέχρι δρχ. 2.000.000, της θεωρήσεως, αριθμίσεως και μονογραφήσεως ενεργουμένης υπό μόνου του οικονομικού εφόρου. Το ανώτατον όριον του ως άνω προστίμου αρχικώς ήτο δρχ. 10.000, ηυξήθη δε εις δρχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. 2.Μη υποβληθέντων εις τέλη χαρτοσήμου των ανωτέρω βιβλίων αι εν αυτοίς εγγραφαί ουδεμίαν έχουσιν αποδεικτικήν δύναμιν πλην μόνον ότε και εφ’ όσον χρησιμεύουσιν εις απόκρουσιν ή υποστήριξιν της ποινικής αγωγής. Άρθρ.45.-(Προέβλεπε την ενώπιον συμβολαιογράφου σύνταξιν προικοσυμφώνων, δωρητηρίων, συμβάσεων εχουσών αντικείμενον την σύστασιν κλπ. εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, συμβάσεων αφορωσών υποθήκας κλπ. Κατηργήθη δια του άρθρ. 31 εισαγωγ. ν. Αστ. Κώδ. 2743/1941, 7.Αγ.1. Τα θέματα ταύτα ήδη ρυθμίζονται δια του Αστ. Κώδικος). Άρθρ.46.-1.Δια την προ της καταβολής του αναλόγου χαρτοσήμου μεταβίβασιν, ενεχυρίασιν, έκθεσιν εν Χρηματιστηρίω ή άλλω τόπω προς πώλησιν ή άλλην κυκλοφορίαν ξένων χρεωγράφων ή ετέρων αξιών ξένων ή τίτλων αλλοδαπών εταιριών, ο κύριος του τίτλου και ο συμπράξας χρηματιστής ή μεσίτης ή οιοσδήποτε ιδιώτης ή δημόσιος λειτουργός υπόκεινται έκαστος εις πρόστιμον ίσον τω δεκάτω της ονομαστικής αξίας των τίτλων, ο δε κύριος αυτών και εις πληρωμήν του μη καταβληθέντος τέλους. «Επί προσαγωγής οίκοθεν προς τον Οικον. Έφορον των τίτλων προς χαρτοσήμανσιν, το ως άνω τέλος καταβάλλεται ανεξαρτήτως του ποσού αυτού και της εν καιρώ τω δέοντι ή μη προσαγωγής των τίτλων προς σήμανσιν δια διπλοτύπου του Δημοσίου Ταμείου. Ο Οικον. Έφορος βεβαιοί επισήμως επί του τίτλου ή των πλειόνων τοιούτων την κατά τοιούτον τρόπον καταβολήν του τέλους, μνημονεύων και τα στοιχεία του διπλοτύπου. Δια του αυτού διπλοτύπου καταβάλλεται και το τυχόν επιβαλλόμενον πρόστιμον, το βαρύνον τον επιμελούμενον της σημάνσεως, του βαρύνοντος τους λοιπούς υπευθύνους της παραβάσεως καταλογιζομένου δια σχετικής πράξεως του Οικον. Εφόρου, ακολουθουμένης περαιτέρω της διαδικασίας των παρ. 5 και 6 του άρθρ. 65 του παρόντος νόμου. Εν περιπτώσει μη προσαγωγής των τίτλων προς σήμανσιν το τε τέλος και το πρόστιμον, ως προς άπαντας τους υπευθύνους, καταλογίζεται δια πράξεως κατά τ’ ανωτέρω.» Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 14 παρ. 1 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Άρθρ.47.-«1.Ανώνυμοι και κατά μετοχάς ετερόρρυθμοι εταιρείαι, μη προσάγουσαι εις τον Οικον. Έφορον τους μετοχικούς τίτλους αυτών προς σήμανσιν προ πάσης χρήσεως αυτών, υπόκεινται εις πληρωμήν εκτός του τέλους και προστίμου μέχρι του διπλασίου του τέλους. 2.Το εν λόγω τέλος καταβάλλεται κατά το εν τω δευτέρω εδαφίω του άρθρ. 46 του παρόντος οριζόμενα, ακολουθουμένης της αυτόθι οριζομένης διαδικασίας εν περιπτώσει μη προσαγωγής των τίτλων προς σήμανσιν. Τ’ ανωτέρω ισχύουσιν αναλόγως και προκειμένου περί ομολογιών εν γένει. 3.Αι υπό ανωνύμου εταιρείας παραβάσεις εν γένει των περί τελών χαρτοσήμου διατάξεων δύνανται να προκαλέσωσι και την ανάκλησιν της αδείας της εγκρίσεως του καταστατικού αυτής». Το άρθρ. 47 αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ. 13.- «Εις το κατά την παρ. 1 του προηγουμένου άρθρ. 12 τέλος υπόκεινται:». Η εντός « » φράσις αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. 1.α)Πάσα σύμβασις, οιουδήποτε αντικειμένου, συναπτομένη είτε απ’ ευθείας είτε δια δημοσίου συναγωνισμού ή πάσα εξόφλησις συμβάσεως ή σχετική προς την σύμβασιν απόδειξις, εφ όσον καταρτίζονται εγγράφως και δη είτε δια δημοσίου, είτε δι’ ιδιωτικού καθ’ οιονδήποτε τύπον συντεταγμένου εγγράφου.  Εξαιρούνται: Α΄.(Αι εξοφλητικαί αποδείξεις των μισθών και άλλων αποδοχών των ιδιωτικών υπαλλήλων εν γένει, των δημοτικών, κοινοτικών, εκκλησιαστικών και άλλων υπαλλήλων νομικών προσώπων και ιδρυμάτων, οίτινες μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί ποσού μη υπερβαίνοντος τας δραχμάς τέσσαρας χιλιάδας μηνιαίως υπόκεινται εις το ήμισυ του τέλους της κλίμακος του ανωτέρω άρθρ. 12, επί ποσού όμως υπερβαίνοντος τας δραχ. 4.000 μηνιαίως καταβάλλεται ολόκληρον το τέλος του άρθρ. 12 και επί ολοκλήρου του ποσού). Αι ως άνω αποδείξεις υπάγονται σήμερον εις την κλίμακα του άρθρ. 14 δυνάμει του άρθρ. 15 παρ. Α΄ περίπτ. α΄ και β΄ του Κώδικος Νόμων περί Χαρτοσήμου, ως ετροποποιήθη δια του Ν. 2246/1952, κατωτέρω αριθ. 65. Β.Αι συμβάσεις, εξοφλήσεις και αποδείξεις, αίτινες κατά τας ρητάς διατάξεις του παρόντος νόμου υπόκεινται εις ελαφρότερον τέλος χαρτοσήμου. Επί των εξαιρέσεων της παρ. 1α βλ. και διατάξεις του άρθρ. 3 Α.Ν. 1288/1938, (28 Αδ.). Σελ. 12(α) Τεύχος 761-Σελ. 70. β)Εφ’ όσον σύμβασις κατηρτίσθη εγγράφως και υπεβλήθη εξ υπαρχής εις το τέλος χαρτοσήμου, πάσα εξόλφησις ή σχετική προς την σύμβασιν απόδειξις υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. 5.000 εκτός αν η απόδειξις αύτη αφορά την καταβολήν τόκων ή άλλων ωφελειών, δι’ α δεν κατεβλήθη προηγουμένως το νόμιμον τέλος οπότε η απόδειξις αύτη υπόκειται εις το τέλος της κλίμακος του άρθρ. 12 ή του κατωτ. άρθρ. 14 αναλόγως προς την φύσιν της κυρίας συμβάσεως. Καθ’ ας περιπτώσεις το πάγιον τούτο τέλος τυγχάνει ανώτερον του αναλογικού τέλους του αντιστοιχούντος εις το ποσόν, δι’ ό η απόδειξις ή εξόφλησις, καταβάλλεται το αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου. Εφ’ όσον η σύμβασις δεν συνήφθη εγγράφως υπόκειται εις το αναλογικόν τέλος η εγγράφως καταρτιζομένη εξόφλησις αυτής ή η σχετική προς την σύμβασιν έγγραφος απόδειξις. γ)Εφ’ οιασδήποτε σχέσεως, εκ της οποίας απορρέει απαίτησις δι ην δεν κατεβλήθη το κατά το άρθρ. 14 παρ. 2 του ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Άρθρ.48.-1.Η άρνησις υποβολής εις έλεγχον προς εξακρίβωσιν παραβάσεων του νόμου περί τελών χαρτοσήμου και η άρνησις της ανακοινώσεως των εις τούτον υποκειμένων βιβλίων και εγγράφων, ως και η ψευδής δήλωσις περί του ότι δεν υφίστανται τα προς έλεγχον ζητούμενα έγγραφα, η μη επί διετίαν τήρησις των χαρτοσημαινομένων τιμολογίων και των εγγράφων στελεχών εξ ων αποκόπτονται έγγραφα, ως και η παράβασις της τελευταίας προτάσεως του άρθρ. 7, τιμωρείται επιβαλλομένου κατά του παραβάτου προστίμου δρχ. 1.000 μέχρι δρχ. 2.000.000. Το αρχικόν πρόστιμον ήτο δρχ. 100 μέχρι 10.000, του ανωτάτου ορίου αυξηθέντος εις δρχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.49.-1.Εν περιπτώσει μη νομίμου διαγραφής ή μη νομίμου ακυρώσεως άμα τη επικολλήσει επί του εγγράφου του κινητού επισήματος και παντός άλλου ενσήμου δι’ ου εισπράττονται φόροι, τέλη και δικαιώματα του δημοσίου η δια του κινητού επισήματος σήμανσις θεωρείται μη γενομένη, του εγγράφου θεωρουμένου ως γεγραμμένου εξ αρχής εφ’ απλού χάρτου. Σελ. 59 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 2.Πλην τούτου η μη νόμιμος διαγραφή ή μη νόμιμος ακύρωσις άμα τη επικολλήσει επί του εγγράφου του κινητού επισήματος ή παντός άλλου ενσήμου δι’ ου εισπράττονται φόροι, τέλη και δικαιώματα, τιμωρείται δια προστίμου μέχρι «δρχ. 2.000.000». Εάν ο παραβάτης είναι λειτουργός ή υπάλληλος εκ των αναφερομένων εις το κατωτέρω άρθρ. 51 το πρόστιμον τριπλασιάζεται. Αρχικώς το ανώτατον όριον του προστίμου ήτο δρχ. 1.000, αυξηθέν εις δρχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35 εδεκαπλασιάσθη δε δια του εβδόμου άρθρου του Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.50.-1.Πάσα παράβασις διατάξεως των εις εκτέλεσιν του παρόντος νόμου εκδιδομένων Δ/των τιμωρείται με πρόστιμον δραχ. 1.000 μέχρι δραχ. 2.000.000. Αρχικώς το πρόστιμον ήτο δραχ. 100 μέχρι 5.000, του ανωτάτου ορίου αυξηθέντος εις δρχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αρ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.51.-1.«Η υπό δημοσίων, εκκλησιαστικών, δημοτικών, κοινοτικών λειτουργών ή υπό προϊσταμένων ή άλλων υπαλλήλων λιμενικών επιτροπών, ειδικών ταμείων, νομικών προσώπων και οργανισμών δημοσίου δικαίου, μη εξ υπαρχής γραφή επί του αναλόγου σφραγιστού χάρτου των εγγράφων των υπ’ αυτών εκδιδομένων ή ενώπιον αυτών συντασσομένων ή η μη επικόλλησις, άμα τη συντάξει, των παρ’ αυτών συντασσομένων εγγράφων του αναλόγου κινητού επισήματος εις ας περιπτώσεις επιτρέπεται τούτο, ως επίσης και η αποδοχή προς υπηρεσιακήν χρήσιν, ή τοιαύτη χρήσις εγγράφων μη γεγραμμένων εξ αρχής επί του αναλόγου σφραγιστού χάρτου ή εφ’ ων δεν έχει επιτεθή, άμα τη συντάξει των, το ανάλογον κινητόν επίσημα, εις ας περιπτώσεις επιτρέπεται η επίθεσις τοιούτου, τιμωρείται υποβαλλομένων των παραβατών εις την πληρωμήν προστίμου μέχρι του απλού τέλους άνευ αναγωγής κατά του ιδιώτου, όστις υπόκειται εις την πληρωμήν του κατά το ανωτέρω άρθρω 40 τέλους». Η παράγρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω υπό του άρθρ. 8 παράγρ. 3 Α.Ν. 209/1936 τ.27 σελ. 274. Σελ. 60 2.α)Πας λειτουργός ή υπάλληλος εκ των εν τη ανωτέρω παρ. 1 αναφερομένων ευθύς ως περιέλθη εις την υπηρεσίαν αυτού έγγραφον υποκείμενον εις τέλος χαρτοσήμου και μη συντεταγμένον νομίμως επί του αναλόγου χαρτοσήμου, υποχρεούται, όπως άνευ αναβολής συντάσση σύντομον έκθεσιν περί της εξακριβωθείσης παραβάσεως και διαβιβάζει ταύτην προς τον οικον. έφορον της περιφερείας του δια την επιβολήν κατά των παραβατών των υπό του παρόντος νόμου προβλεπομένων ποινών, ειδοποιών απαραιτήτως περί τούτου τον ενδιαφερόμενον. Μόνον μετά την καταβολήν του τέλους και του προστίμου του δια της αποφάσεως του οικονομικού εφόρου καταλογισθέντος επιτρέπεται η χρήσις του εγγράφου τούτου υπό των λειτουργών και υπαλλήλων τούτων. β)Καθ’ ας περιπτώσεις εκ των ενόντων κρίνουσι δικαστήρια, πρόεδροι δικαστηρίων ή ειρηνοδίκαι εξαιρουμένων των δικών εκ συναλλαγματικών ή γραμματίων, επίσης δε εις περιπτώσεις ποινικών δικών και ανακρίσεων, επιτρέπεται όπως λαμβάνωνται υπ’ όψει προσαγόμενα έγγραφα κατά παράβασιν του νόμου συντεταγμένα εφ’ απλού χάρτου ή επί χαρτοσήμου ελάσσονος αξίας, χωρίς εκ τούτου να παρακωλύεται η εφαρμογή της διαδικασίας του εδαφ. α΄ της παρούσης παραγράφου δια την επιβολήν του τέλους και του προστίμου. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου γ)Προκειμένου περί ελλείψεων χαρτοσήμου εξακριβουμένων κατά τον έλεγχον διαχειρίσεων υπολόγων εν γένει και μη αναπληρωθεισών υπό τούτων, δεν έχει εφαρμογήν η διάταξις του ανωτέρω εδ. α΄, αλλ’ οι υπεύθυνοι δια τας εξακριβουμένας ελλείψεις υπόλογοι καλούνται υπό του υπουργείου των Οικονομικών επί τη βάσει επισήμου πίνακος περί τούτων καταρτιζομένου υπό της ελεγχούσης υπηρεσίας, όπως εντός δέκα πέντε ημερών από της κοινοποιήσεως της προσκλήσεως, συμπληρώσωσι τας ελλείψεις δι’ επικολλήσεως αναλόγου κινητού επισήματος επί του πίνακος. Παρελθούσης απράκτου της προθεσμίας ταύτης προκαλείται υπό της αρμοδίας υπηρεσίας καταλογιστική απόφασις του οικονομικού εφόρου δια την επιβολήν των τε ελλειπόντων τελών και του εν τη ανωτέρω παράγρ. 1 του παρόντος άρθρου προστίμου, διαβιβαζομένου εις τον οικονομικόν έφορον μόνον του πίνακος των ελλείψεων της ελεγχούσης αρχής. 3.Επί πράξεων των προέδρων, γραμματέων, συμβολαιογράφων, δικηγόρων, των φυλάκων υποθηκών τε και μεταγραφών και των κλητήρων παρά τοις δικαστηρίοις άπασιν η παράβασις των περί τέλους χαρτοσήμου διατάξεων του νόμου επάγεται και πειθαρχικήν ποινήν επιβαλλομένην υπό του αρμοδίου δικαστηρίου, κατά τα εν τω δικαστικώ οργανισμώ ωρισμένα. Ωσαύτως δε και οι δημόσιοι λειτουργοί εν περιπτώσει παραβάσεως των διατάξεων του νόμου περί τελών χαρτοσήμου, τιμωρούνται πειθαρχικώς κατά τους ισχύοντας περί πειθαρχικής δικαιοδοσίας νόμους. 4.Ένεκα παραβάσεως των διατάξεων περί τέλους εγγραφής εν τοις δικαστικοίς πινακίοις, ευθύνονται αλληλεγγύως δια την πληρωμήν του υπό της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου καθοριζομένου προστίμου ό τε πρόεδρος του δικαστηρίου και ο γραμματεύς. Άρθρ.52.-«Η μη τήρησις των διατάξεων εν γένει περί υπερβάλλοντος τέλους χαρτοσήμου, και ειδικώς η χρήσις φύλλου σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος αντί γραμματίου υπερβάλλοντος τέλους, η μη εν δέοντι χρόνω έκδοσις και προσάρτησις εις το οικείον έγγραφον του γραμματίου, ως και η μη βεβαίωσις εν τω εγγράφω περί της καταβολής του υπερβάλλοντος τέλους τιμωρείται, επιβαλλομένου κατά του παραβάτου, εκτός του τέλους χαρτοσήμου, εις ας περιπτώσεις τούτο δεν έχει οπωσδήποτε καταβληθή, και του υπό της παραγρ. 1 του ανωτέρω άρθρ. 40 προστίμου». Το άρθρ. 52 αντικατεστάθη ως άνω δια του έκτου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.53.-1.Ο δημόσιος ή ο δικαστικός λειτουργός ο παραλείψας την εκκαθάρισιν ή βεβαίωσιν των τελών χαρτοσήμου επί πειθαρχικών ή ποινικών υποθέσεων ή επί υποθέσεων ήττης του αντιδίκου του δημοσίου εις δίκας πολιτικάς, τιμωρείται δια προστίμου μέχρι του διπλασίου του μη εκκαθαρισθέντος ή μη βεβαιωθέντος ποσού τελών χαρτοσήμου. Άρθρ.54.-1.Η μη είσπραξις του τέλους του επιβαλλομένου δια της παρ. 20 του ανωτέρω άρθρ. 15 επί εκάστης αποδείξεως εκδιδομένης παρά των δημοσίων ταμείων τιμωρείται επιβαλλομένου κατά του παραβάτου εκτός του μη εισπραχθέντος τέλους και προστίμου μέχρι δραχ. 200.000. Αρχικώς το ανώτατον όριον του προστίμου ήτο δραχ. 1.000, ηυξήθη όμως εις δραχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. άρθρ. 12 τέλος, εάν εκδοθή απόφασις εκτελεστή επιδικάζουσα οιονδήποτε ποσόν, το τέλος τούτο καταβάλλεται υποχρεωτικώς προ της εκδόσεως του εκτελεστού απογράφου και υπολογίζεται επί του δια της αποφάσεως, επιδικασθέντος κεφαλαίου και των τόκων αυτού μέχρι της ημέρας της εκδόσεως του απογράφου, γιγνομένης ειδικής περί της καταβολής ταύτης μνείας παρά πόδας του εκτελεστού απογράφου υπό της εκδιδούσης αυτό αρχής. Δια το ποσόν των από της εκδόσεως του απογράφου μέχρι της εξοφλήσεως τόκων, το τέλος καταβάλλεται κατά την εξόφλησιν της περί ης η απόφασις απαιτήσεως ή, εν περιπτώσει εκτελέσεως δια πλειστηριασμού, κατά την εξόφλησιν του εκπλειστηριάσματος. Εάν δια την τοιαύτην εξόφλησιν, υπαχθείσαν εις το τέλος κατά τ’ ανωτέρω, ενεργηθή πληρωμή δια γραμματίου του δημοσίου ταμείου ή του ταμείου παρακαταθηκών, η σχετική απόδειξις, υπόκειται εις πάγιον τέλος δρχ. 5.000. «Όταν ηττηθείς διάδικος είναι το Δημόσιον ή το ταμείον του εθνικού στόλου ή το εκκλησιαστικόν ταμείον, το καταβαλλόμενον υπό του νικήσαντος αντιδίκου του, προς λήψιν απογράφου τέλος, βαρύνει αυτόν (τον καταβαλόντα) και δεν είναι αποδοτέον μετά της λοιπής δικαστικής δαπάνης». Τα εντός « » της παρ. 1γ΄ προσετέθησαν υπό του άρθρ. 29 Α.Ν. 553 (κατωτ. αρ. 17). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου «δ.Επί ενοικιάσεων δημοσίων, δημοτικών ή κοινοτικών προσόδων ή δικαιωμάτων ή πραγμάτων εν γένει και επί των δια διαγωνισμού ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον ενεργουμένων παντός είδους παραχωρήσεων υπό του Δημοσίου, των Δήμων ή Κοινοτήτων ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, ως και επί πάσης άλλης συμβάσεως οιουδήποτε αντικειμένου μεταξύ τινος των αυτών προσώπων εξ ενός και οιουδήποτε τρίτου εξ ετέρου εις το αναλογικόν τέλος του άρθρ. 12 υπόκειται η μετά την κατακύρωσιν καταρτιζομένη σύμβασις. Εις όσας περιπτώσεις δεν συνάπτεται ιδιαιτέρα έγγραφος σύμβασις ουδέν εκ της κατακυρώσεως δικαίωμα αποκτά ο υπέρ ου αύτη προ της καταβολής του αναλογούντος τέλους. Τ’ ανωτέρω δεν εφαρμόζονται επί των περιπτώσεων περί ων προβλέπουσι η παρ. 2 του παρόντος και τα άρθρ. 15β, 15γ, 15δ, 15ε και 16 του παρόντος νόμου». Το εδ. α΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.55.-1.Η εν γνώσει περί του ανακριβούς της δηλουμένης αξίας του αντικειμένου της πράξεως υπό των ενδιαφερομένων προς αποφυγήν των τελών χαρτοσήμου, κατάρτισις αυτής υπό συμβολαιογράφου ή ενέργεια μεταγραφής της πράξεως τιμωρείται επιβαλλομένου κατά του παραβάτου συμβολαιογράφου ή φύλακος υποθηκών και μεταγραφών και ιδιωτών προστίμου 10.000 μέχρι 2.000.000 δραχμών. Αρχικώς το πρόστιμον ήτο δρχ. 1.000 μέχρι 10.000, του ανωτάτου ορίου αυξηθέντος εις δραχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. 2.Εν περιπτώσει εκτελέσεως των δια προσυμφώνου συμφωνηθέντων άνευ καταρτίσεως εγγράφου οριστικού συμβολαίου, το ως εκ του λόγου τούτου μη καταβληθέν αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου καταλογίζεται δια πράξεως του οικονομικού εφόρου. Άρθρ.56.-1.Η υπό δημοσίου ταμίου ή οιουδήποτε ταμιακού υπαλλήλου ανταλλαγή ή εξαργύρωσις άπαξ πωληθέντων εκ του ταμείου φύλλων σφραγιστού χάρτου ή κινητών επισημάτων ή ενσήμων οιουδήποτε είδους ή η αποδοχή προς πώλησιν και πώλησις χαρτοσήμων και ενσήμων μη προμηθευθέντων παρ’ αυτού νομίμως εκ των αποθηκών του δημοσίου τιμωρείται επιβαλλομένου κατά του παραβάτου προστίμου μέχρι του εικοσαπλασίου του ανταλλαγέντος, εξαργυρωθέντος ή πωληθέντος ποσού. Άρθρ.57.-(Κατηργήθη δια του άρθρου 473 ν. 1492/1950, τ.8 σελ. 79). (Αντί για τη σελ. 61(α) Σελ. 61(β). Τεύχος Ζ11-Σελ. 11 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Άρθρ.58.-1.Η πώλησις φύλλων σφραγιστού χάρτου ή κινητών επισημάτων ή άλλων ενσήμων άνευ ειδικής αδείας εκδιδομένης παρά της αρμοδίας εκ του νόμου αρχής ως και η πώλησις κλάσεων φύλλων σφραγιστού χάρτου ή κινητών επισημάτων ή άλλων ενσήμων δι’ ας δεν εδόθη η άδεια λιανικής επί προμηθεία πωλήσεως δι’ ων αποκλειστικώς η πώλησις κατά νόμον ενεργείται μόνον εν τοις δημοσίοις ταμείοις ως και η παρά των κεκτημένων νομίμως άδειαν λιανικής επί προμηθεία πωλήσεως φύλλου σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος ή άλλου ενσήμου πώλησις αυτού εις τιμήν ανωτέραν της νομίμου ως και η παρά των κεκτημένων νομίμως άδειαν λιανικής επί προμηθεία πωλήσεως φύλλου σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος ή άλλου ενσήμου μη τήρησις των υποχρεώσεων αυτών εκ του νόμου των Δ/των ή των κανονισμών του υπουργείου των Οικονομικών τιμωρείται δια προστίμου δραχ. 2.000 μέχρι δραχ. 2.000.0000 στερουμένου του παραβάτου αυτοδικαίως της αδείας και μη επιτρεπομένης της εκδόσεως εκ νέου τοιούτης αδείας επ’ ονόματί του. Το πωλούμενον χαρτόσημον ή κινητόν επίσημα ή άλλο ένσημον κατάσχεται και πωλείται υπέρ του δημοσίου ταμείου. Το ως άνω πρόστιμον αρχικώς ήτο δρχ. 200 μέχρι 5.000, του ανωτάτου ορίου αυξηθέντος εις δραχ. 200.000 δια του άρθρ. 14 ν. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35. Μετά ταύτα το πρόστιμον εδεκαπλασιάσθη δια του εβδόμου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. Άρθρ.59.-(Κατηργήθη δια του άρθρου 473 ν. 1492/1950, τ.8 σελ. 79). Άρθρ.60.-1.Η άνευ αδείας κατασκευή, εισαγωγή και απλώς κατοχή χάρτου εμπεριέχοντος τα υπό των νόμων και των διαταγμάτων καθοριζόμενα διακριτικά σημεία του χάρτου του προωρισμένου αποκλειστικώς δια την κατασκευήν φύλλων σφραγιστού χάρτου, κινητών επισημάτων και άλλων ενσήμων τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους, ο δε χάρτης κατάσχεται. Άρθρ.61.-(Κατηγργήθη δια του άρθρ. 473 ν. 1492/1950, τ.8 σελ. 79). Άρθρ.62-1.Αν μη επιτεθή προσθέτως το νόμιμον  επίσημα δια τε το τέλος και το πρόστιμον  συμφώνως προς τα ανωτέρω άρθρα επί παντός  εγγράφου υποκειμένου εις τέλος και κατά  παράβασιν των διατάξεων του παρόντος νόμου μη  νομίμως εξ υπαρχής σημανθέντος, τα δικαστήρια  Σελ. 62(β) Τεύχος Ζ11-Σελ. 12 και αι δημόσιαι αρχαί δεν επιτρέπεται να δεχθώσιν α)ουδέν ουδενός είδους έγγραφον ιδιωτικόν εκ των υποβεβλημένων υπό του Νόμου εις τέλος χαρτοσήμου μη γραφέν απ’ αρχής επί χάρτου σεσημασμένου ή γραφέν μεν αλλ’ επί χάρτου κατωτέρας τιμής, β)ουδέν έγγραφον έχον τας σφραγίδας κεκαλυμμένας δια γραφής ή άλλως παραμεμορφωμένας εις τρόπον ώστε να μη διακρίνεται το ποσόν της τιμής. Των σφραγίδων καλυφθεισών μεν, αλλ’ ουχί εις τρόπον κωλύοντα την διάγνωσιν της τιμής το έγγραφον λαμβάνεται υπ’ όψιν μόνον μετά την καταβολήν του εν τω άρθρ. 42 προστίμου. Άρθρ.63.-1.Επιτεθέντος κατά την κρίσιν του οικονομικού εφόρου του κινητού επισήματος, τα δικαστήρια και αι δημόσιαι αρχαί οφείλουσι να δεχθώσι το έγγραφον, της πράξεως του οικονομικού εφόρου αποτελούσης δεδικασμένον, ως προς τε το νόμιμον και το εμπρόθεσμον της χαρτοσημάνσεως. Άρθρ.64.-1.Επί προσαγωγής ιδιωτικών εγγράφων εν αντιγράφω απαιτείται προς παραδοχήν αυτών επίσημος βεβαίωσις ότι το πρωτότυπον είναι γεγραμμένον επί του νομίμου χάρτου ή υπεβλήθη εις το πρόστιμον. Εν ελλείψει της βεβαιώσεως ταύτης, το προσαγόμενον αντίγραφον υποβάλλεται εις τε το τέλος και το πρόστιμον ως πρωτότυπον. άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. ε)Εφ’ όσον σχετικώς προς οιανδήποτε κυρίαν σύμβασιν, συνάπτονται παρεπόμενα σύμφωνα, αναφερόμενα εις την παροχήν υποθήκης, ενεχύρου, εγγυήσεως πάσης φύσεως, ως και πάσης άλλης ασφαλείας ή ποινικών ρητρών, εάν μεν υπεβλήθη εις το κατά την κλίμακα του άρθρ. 12 τέλος η κυρία σύμβασις, το δε παρεπόμενον συμφωνείται δια του εγγράφου, εις ουδέν υπόκειται τούτο τέλος. Εάν το παρεπόμενον τούτο σύμφωνον συμφωνήται δια χωριστού εγγράφου, εφ’ όσον μεν η κυρία σύμβασις υπεβλήθη εις το τέλος της κλίμακος του άρθρ. 12, το παρεπόμενον σύμφωνον υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχμών 10.000, εν εναντία δε περιπτώσει εις το αναλογικόν τέλος της κλίμακος του άρθρ. 12, υπολογιζόμενον επί του ποσού του αντιστοιχούντος εις την αξίαν της μη υποβληθείσης εις το αναλογικόν τέλος κυρίας συμβάσεως, αδιαφόρως αν το εν τω παρεπομένω συμφώνω ποσόν είναι έλασσον ή μείζον της αξίας της μη υποβληθείσης εις το αναλογικόν τέλος κυρίας συμβάσεως. Παν όμως ποσόν καταβαλλόμενον, συνεπεία προσθέτου συμφώνου, πέρα του υποβληθέντος εις αναλογικόν τέλος ποσού της κυρίας συμβάσεως, υπόκειται κατά την καταβολήν του εις το κατά το άρθρ. 12 τέλη. «Προκειμένης θεωρήσεως υπό Συμβολαιογράφου ιδιωτικού εγγράφου συστάσεως ενεχύρου, όπως τούτο κτήσηται βεβαίαν χρονολογίαν, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1211 και 1247 του Αστικού Κώδικος, η θεώρησις αύτη υπόκειται εις το κατά τ’ ανωτέρω προσήκον αναλογικόν τέλος, εκτός αν προκύπτη ότι το έγγραφον τούτο ή η κυρία σύμβασις υπήχθησαν εις το εν λόγω τέλος, οπότε η θεώρησις υποβάλλεται εις το προσήκον αυτή πάγιον τέλος». Η εντός « » παράγραφος προσετέθη δια του Άρθρ.65.-1.Επί των εις το τέλος του χαρτοσήμου αναγομένων παραβάσεων, εκτός των περιπτώσεων καθ’ ας καταλογίζεται χρηματική ποινή ή φυλάκισις επιβαλλομένη υπό του αρμοδίου ποινικού δικαστηρίου, αποφαίνεται πάντοτε ο οικον. έφορος καταλογίζων δια πράξεώς του εις βάρος του παραβάτου το νόμιμον τέλος και το πρόστιμον. 2.Αρμόδιος οικον. έφορος είναι εκείνος εις την περιφέρειαν του οποίου εξακριβούται η παράβασις, καθ’ ας δε περιπτώσεις οίκοθεν προσάγεται το μη νομίμως χαρτοσημανθέν έγγραφον δια την επίθεσιν κινητού χατοσήμου διά τε το τέλος και το πρόστιμον αρμόδιος καθίσταται ο οικον. έφορος εις ον προσάγεται το έγγραφον προς σήμανσιν. «3.Στην πράξη της παρ. 1, η οποία μπορεί να εκδίδεται και για περισσότερα από 1 έτη αναγράφονται τα ποσά του κύριου τέλους και του προστίμου. Μαζί με την πράξη κοινοποιείται στον υπόχρεο και αντίγραφο της οικείας έκθεσης ελέγχου, στην οποία μνημονεύονται και οι σχετικές διατάξεις, που επιβάλλουν το τέλος αυτό και το πρόστιμο. Με απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών καθορίζεται το περιεχόμενο της παραπάνω πράξης». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 127). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 4.Κατά την υπό του οικον. Εφόρου επίθεσιν επί εγγράφου μη νομίμως σεσημασμένου του κινητού επισήματος δια τε το τέλος και το πρόστιμον σημειούται επ’ αυτού παρά το επιτιθέμενον επίσημα το ποσόν το αναλογούν εις το τέλος και το πρόστιμον ως και η διάταξις η επιβάλλουσα αυτό, η πράξις δε αύτη του οικον. εφόρου χρονολογουμένη και υπογραφομένη υπ’ αυτού θεωρείται ως πράξις εκδιδομένη, συμφώνως τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου καθ’ ης επιτρέπεται η κατά την κατωτέρω παράγραφον προσφυγή. «5.Ο καθ’ ου εξεδόθη η πράξις της φορολογικής αρχής περί καταλογισμού κυρίου τέλους χαρτοσήμου και προστίμου, δύναται να προτείνη την εξώδικον λύσιν της διαφοράς μεταξύ αυτού και της εκδούσης την πράξιν φορολογικής αρχής. Η πρότασις υποβάλλεται εις την εκδούσαν την πράξιν φορολογικήν αρχήν, είτε δια του δικογράφου της προσφυγής, είτε δι’ ιδιαιτέρας αιτήσεως εντός της δια την άσκησιν της προσφυγής προβλεπομένης προθεσμίας. Υποβληθείσης προτάσεως εξωδίκου λύσεως της διαφοράς η φορολογική αρχή καλεί επί αποδείξει τον καθ’ ου η πράξις, ίνα προσέλθη εις τακτήν ημερομηνίαν προς συζήτησιν ταύτης. Δια την υπό πληρεξουσίου συζήτησιν της προτάσεως περί εξωδίκου λύσεως της διαφοράς και την υπογραφήν της πράξεως, δέον να προσάγηται ειδική έγγραφος πληρεξουσιότης. Η φορολογική αρχή λαμβάνουσα υπ’ όψιν τα στοιχεία του φακέλλου της υποθέσεως, τα υπό του καθ’ ου η πράξις προσκομιζόμενα στοιχεία, τα προφορικώς ή εγγράφως υπ’ αυτού αναπτυσσόμενα, ως και παν έτερον στοιχείον, δύναται, εφ’ όσον κρίνει εν όλω ή εν μέρει βάσιμον το αίτημα, ν’ αποδεχθή την ακύρωσιν της πράξεως ή την τροποποίησιν ταύτης δια διαγραφής ή περιορισμού του επιβληθέντος τέλους και επί ενίων εγγράφων, πράξεων, σχέσεων ή συναλλαγών ως και τον περιορισμόν του επιβληθέντος ποσοστού προστίμου μέχρι του ημίσεος αυτού, εξαιρέσει των περιπτώσεων περί ων το τρίτον εδάφιον της παρ. 6 του άρθρ. 40 του παρόντος, εφ’ ων εν ουδεμιά περιπτώσει το πρόστιμον δύναται να περιορισθή εις ποσόν κατώτερον του καταλογιζομένου κυρίου τέλους. 6. Εφ’ όσον αι απόψεις του, καθ’ ου η πράξις και της φορολογικής αρχής συμπέσουν, συντάσσεται περί τούτου ητιολογημένη πράξις, υπογραφομένη παρ’ αμφοτέρων των μερών και η διαφορά θεωρείται επιλυθείσα εν όλω ή εν μέρει, κατά περίπτωσιν, αναλόγως του εκ της συμπτώσεως των απόψεων των μερών επελθόντος αποτελέσματος, η δε ασκηθείσα προσφυγή θεωρείται ως μη γενομένη ή ισχύει μόνον δια τας περιπτώσεις, δια τας οποίας δεν επετεύχθη διοικητική επίλυσις της διαφοράς. Εάν δεν εμφανισθή ο καθ’ ου η πράξις δια την συζήτησιν της προτάσεως αυτού ή εάν δεν πραγματοποιηθή η εξώδικος λύσις της διαφοράς, ακολουθεί η διαδικασία του νόμου δια την εκδίκασιν της ασκηθείσης προσφυγής. Η ματαίωσις της εξωδίκου λύσεως της διαφοράς βεβαιούται υπό της φορολογικής αρχής επί του περιέχοντος το αίτημα δικογράφου». Η παρ. 5 είχεν αντικατασταθή δια της παρ. 1 άρθρ. 5 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950 (κατωτ. αριθ. 57) και η παρ. 6 είχε προστεθή δια του άρθρ. 8 Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949 (κατωτ. αριθ. 55). Αμφότεραι αι παράγραφοι αύται αντικατεστάθησαν ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 59 Νόμ. 542/1977 (τόμ. 27Α σελ. 377). «7.Διαρκούσης της προθεσμίας προς άσκησιν ενστάσεως κατά της πράξεως ή του φύλλου ελέγχου, δι’ ης καταλογίζεται τέλος χαρτοσήμου και προστίμου, ο υπόχρεως δικαιούται να ζητήση παρά του αρμοδίου Οικον. Εφόρου την συμβιβαστικήν επίλυσιν της διαφοράς. Επιτευχθείσης της συμβιβαστικής επιλύσεως της διαφοράς, συντάσσεται σχετική πράξις επί της καταλογιστικής πράξεως ή του φύλλου ελέγχου, ήτις υπογράφεται υπό του Οικον. Εφόρου και του υποχρέου, ο οποίος μέχρι και της επομένης της υπογραφής της πράξεως ημέρας υποχρεούται να καταβάλη α)το τέλος και «β)πρόστιμον ίσον προς το 1/3 του τέλους τούτου». Εν περιπτώσει μη καταβολής του τέλους κλπ. ματαιούται η συμβιβαστική επίλυσις της διαφοράς και συνεχίζεται περαιτέρω η τακτική διαδικασία». Η παρ. 7 προσετέθη δια της παρ. 1 του ενάτου άρθρου του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951, κατωτ. αρ. 64 της παρ. β΄ αντικατασταθείσης ως άνω δια του άρθρ. 14 παρ. 4 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Κατά το άρθρ. 2 Ν.Δ. 328/1974 (τόμ. 27 σελ. 194,404) επί τελών χαρτοσήμου, εξαιρέσει των εν τοις Τελωνείοις βεβαιουμένων και εισπραττομένων, εφαρμόζονται αναλόγως αι διατάξεις των παρ. 4 και 5 του άρθρ. 59 Ν.Δ. 3323/1955 (τόμ. 27 σελ. 171) αφορώσαι τρόπον καταβολής του φόρου εν περιπτώσει συμβιβασμού ή προσφυγής ενώπιον φορολογικού δικαστηρίου. Άρθρ.66.-1.Η εφαρμογή εν γένει του νόμου περί τελών χαρτοσήμου και η δίωξις των παραβάσεων ανατίθεται εις τους οικονομικούς εφόρους του Κράτους. Εις πόλεις ένθα υφίστανται πλείονες οικονομικοί έφοροι δύναται να καθίσταται εις τούτων αρμόδιος ειδικώς δια την έκδοσιν των καταλογιστικών πράξεως και την επίθεσιν του κινητού επισήματος, δι’ αποφάσεως του υπουργού των Οικονομικών. (Αντί της σελ. 63 (β) Σελ. 63(γ) Τεύχος 625-Σελ. 119 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 2.Οι οικον. έφοροι είτε αυτοπροσώπως είτε δι’ ειδικώς εντεταλμένων παρ’ αυτών υπαλλήλων της οικον. εφορίας υποχρεούνται να ενεργώσιν έλεγχον εις τα εν τη κατωτέρω παρ. 3 γραφεία και καταστήματα προς εξακρίβωσιν των παραβάσεων του Νόμου περί τελών χαρτοσήμου. 3.Ωσαύτως εις οικον. επιθεωρητάς ή άλλους οικονομικούς υπαλλήλους δύναται να ανατίθηται υπό του υπουργού των Οικονομικών ο έλεγχος των γραφείων και καταστημάτων των εμπόρων, βιομηχάνων, επιτηδευματιών εν γένει, Τραπεζών, ασφαλιστικών εταιριών και λοιπών ανωνύμων εταιριών, ιδιαιτέρως δε των συμβολαιογραφείων, γραφείων φυλάκων υποθηκών και μεταγραφών και δικαστικών κλητήρων, δήμων, κοινοτήτων, λιμενικών επιτροπών και ειδικών ταμείων και οργανισμών δημοσίου δικαίου ως και των γραφείων των γραμματέων των δικαστηρίων δια την εξακρίβωσιν της εφαρμογής του Νόμου περί τελών χαρτοσήμου. 4.«Εις τους εν ταις ανωτέρω παραγράφοις οριζομένους υπαλλήλους εφ’ όσον ενεργούσι τον έλεγχον εις ώρας εκτός των εργασίμων, παρέχεται προκειμένου περί ελέγχου ενεργουμένου εν Αθήναις, Πειραιεί και Θεσ/νίκη πάγιον ποσόν δι’ έξοδα κινήσεως μέχρι δραχμών πεντήκοντα δι’ εκάστην πραγματικήν ημέραν εργασίας, καθοριζόμενον υπό του υπουργού. Προκειμένου περί των εις άλλας πόλεις εδρευουσών εφοριών ορίζεται χρόνος ενεργείας του εντός της έδρας τούτων ελέγχου, το τελευταίον τετράμηνον, εκάστου οικονομικού έτους ως εξής: α)Παρά τη έδρα εκάστης εφορίας α΄ τάξεως δια τριών υπαλλήλων αντί μηνιαίου παγίου ποσού εξόδων κινήσεως δραχ. 500 δι’ έκαστον υπάλληλον. β)Παρά τη έδρα εκάστης εφορίας β΄ τάξεως δια δύο υπαλλήλων αντί παγίου μηνιαίου ποσού εξόδων κινήσεως δραχ. 400 δι’ έκαστον υπάλληλον. Αι εφορίαι γ΄ τάξεως, ως και οι α΄ και β΄ τάξεως δια το υπόλοιπον οκτάμηνον χρονικόν διάστημα, θέλουσιν ασχολείσθαι εις τον έλεγχον χαρτοσήμου εν συγχρονισμώ με τας λοιπάς εργασίας βεβαιώσεως άνευ ειδικής αποζημιώσεως». «Εις Αθήνας και Πειραιά, εφ’ όσον ο έλεγχος ενεργείται δια συνεργείου εκ μονίμων υπαλλήλων τη φροντίδι του αρμοδίου Τμήματος του Υπουργείου ουδεμία αποζημίωσις χορηγείται εις τας Εφορίας των πόλεων τούτων δια την αυτήν αιτίαν». Η παράγρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω υπό του άρθρ. 20 παρ. 1 Α.Ν. 667/37 (τ. 24), όπερ εκ παραδρομής ομιλεί περί άρθρ. 55 αντί 66 του κώδικος. Τα ποσά των εξόδων κινήσεως και αποζημιώσεων ορίζονται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. Σελ. 64(γ) Τεύχος 625-Σελ. 120 Μεταβατικαί διατάξεις Άρθρ.67.-1.Μέχρι της εκδόσεως ενός εκάστου εκ των Δ/των των προβλεπομένων υπό των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο τρόπος της εισπράξεως των δια του παρόντος Νόμου επιβαλλομένων τελών, ο τρόπος του υπολογισμού, ο τρόπος της εκκαθαρίσεως και βεβαιώσεως των τελών τούτων, ο τρόπος της χρήσεως του φύλλου σφραγιστού χάρτου και του κινητού επισήματος, της διαγραφής και ακυρώσεως αυτού, ο τρόπος της καταβολής των τελών και ο τρόπος της πωλήσεως του χαρτοσήμου ενεργούνται συμφώνως προς τας ισχυούσας προ της δημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου διατάξεις. 2.Έγγραφα συνταχθέντα προ της ισχύος του Ν. 5164 και υποκείμενα εις τέλη χαρτοσήμου πάγια ή αναλογικά και μη υποβληθέντα εις τέλη χαρτοσήμου ή υποβληθέντα εις τέλος κατώτερον του νομίμου, δύνανται να προσαχθώσιν εις οιονδήποτε οικον. έφορον του Κράτους και να υποβληθώσι παρ’ αυτού εις το απλούν τέλος χαρτοσήμου, ως τούτο καθορίζεται υπό του Νόμου τούτου άνευ προστίμου, εφ’ όσον προσάγονται εντός τριών μηνών από της ενάρξεως της ισχύος του Ν. 5164 οπότε ταύτα είναι ισχυρά ενώπιον των δικαστηρίων και πάσης άλλης του Κράτους αρχής. Εφ’ όσον τοιαύτα έγγραφα προσάγονται μετά την πάροδον του τριμήνου η χαρτοσήμανσις αυτών ενεργείται συμφώνως προς τας διατάξεις του κεφαλαίου Δ΄ του Ν. 4755 περί κώδικος των Νόμων περί τελών χαρτοσήμου (ανωτ. αρ. 10). 3.Η διάταξις της παρ. 2 του άρθρου 5 του Ν. 5164/1931 (ανωτ. αρ. 6) ισχύει από της 1 Αυγ. 1930. 4.Εκκρεμείς ή εγερθησόμεναι προ των δικαστηρίων προσωπικαί αγωγαί περί διαφορών γεννηθεισών προ του Αυγ. 1922 ή στηριζόμενοι επί τελεσιδίκων αποφάσεων ή εκτελεστών δικαιογράφων, ων η έκδοσις ανατρέχει εις τον αυτόν χρόνον και εφ’ όσον το αντικείμενον αυτών δεν υπερβαίνει τας δραχ. 50.000, υπόκεινται ενώπιον πάντων των δικαστηρίων εις τα τέλη χαρτοσήμου τα καθωρισμένα δια την ενώπιον των ειρηνοδικείων διαδικασίαν, πλην του κατά τον Ν. 4428 (10. Εγ. 1) τέλους, όπερ εισπράττεται ακέραιον, της δι’ αυτού προβλεπομένης εγγραφής αντικαθιστώσης καθ’ όλας τας ανωτέρω περιπτώσεις, πάσαν κοινοποίησιν των σχετικών προς τοιαύτας διαφοράς αποδεικτικών επιδόσεως συντασσομένων επί χαρτοσήμου δραχμών πέντε. Βλ. και άρθρ. 19 Νόμ. 2246/1952 (κατωτ. αριθ. 65). 5.(Κατηργήθη δια της παρ. 6 άρθρ. 4 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946 κατωτ. αριθ. 42). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Τελικαί διατάξεις Άρθρ.68.-1.Καταργούνται οι νόμοι: ΑΧΚΕ΄/1887, ΑΨ4Β΄/1889, ΒΡΙΒ΄/1892, ΒΧΚΓ΄/1899, Γ4/1905, ΓΡΛΖ΄/1906, ΓΤΠ΄/1909, ΓΧΒ΄/1910, ΓΧΚΓ΄/1910 ως ούτος ετροποποιήθη δια μεταγενεστέρων νόμων, 1372/1918 (ανωτ. αρ. 2), το άρθρ. 1 του ν. 1680/1919, αι περί τελών χαρτοσήμου διατάξεις του από 29 Δεκ. 1922 Ν.Δ/τος περί προσαυξήσεως τελών χαρτοσήμου κλπ., το άρθρ. 39 του Ν.Δ. της 4 Ιουλ. 1923 περί οργανισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου (τ.29), το άρθρ. 10 του Ν.Δ. της 23 Ιουλίου 1923 περί τροποποιήσεως των νόμων της ταμιακής υπηρεσίας του Κράτους, το Ν.Δ. της 11 Σεπτ. 1923 περί των επιβαλλομένων ποινών εν περιπτώσει μη νομίμου διαγραφής κλπ., το Ν.Δ. της 24 Δεκ. 1925 περί ορισμού ενιαίου ενσήμου δια την είσπραξιν των τελών χαρτοσήμου κλπ., το Ν.Δ. της 22 Ιαν. 1926 περί συμπληρώσεως των διατάξεων περί ενιαίου ενσήμου, το Ν.Δ. της 27 Οκτ. 1925 περί αυξήσεως και καταλογισμού των τελών της ποινικής διαδικασίας, ο ν. 4438 της 6 Αυγ. 1929 εκτός των διατάξεων των άρθρ. 2 και 3 αυτού αίτινες διατηρούνται εν ισχύϊ και πάσα άλλη διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. 2.Μέχρι της δημοσιεύσεως ειδικού νόμου, τα νόμιμα δικαιώματα των συμβολαιογράφων, φυλάκων υποθηκών και μεταγραφών και δικαστικών κλητήρων ρυθμίζονται επί τη βάσει των προ της ενάρξεως της ισχύος του ν. 4755 υφισταμένων διατάξεων. 3.(Αφεώρα τα τέλη επί των εισιτηρίων και κομίστρων. Κατηργήθη από 1 Ιαν. 1951 δια του άρθρ. 12 Α.Ν. 1524/1950 ως ούτος εκυρώθη και ετροποποιήθη δια του Ν. 1620/1951). 4.Διατηρούνται εν ισχύϊ αι εν τη προξενική νομοθεσία διατάξεις περί τελών χαρτοσήμου. «Τα τέλη όμως συμβολαιογραφικής πράξεως γινομένης ενώπιον προξενικής αρχής δι’ αγοραπωλησίαν ή ναυπήγησιν πλοίου κανονίζονται επί τη βάσει της εμπορικής κλίμακος της προβλεπομένης υπό του άρθρ. 176 της εν ισχύϊ προξενικής διατιμήσεως, μη δυνάμενα όμως να υπερβώσι τας χιλίας μεταλλικάς δραχμάς». Τα εντός « » της παρ. 4 προσετέθησαν υπό του άρθρ. 21 παρ. 1 ν. 5420/1932 (27. Ζα. 6). Άρθρ.69.-1.Η σφράγισις των εισιτηρίων δια την  είσπραξιν του τέλους των δημοσίων θεαμάτων ως  και η έκδοσις αδείας τελέσεως αυτών και εν γένει  πάσα ενέργεια ή πράξις αναφερομένη εις τον  έλεγχον και την βεβαίωσιν του τέλους των  δημοσίων θεαμάτων ανατίθεται εις τον Οικονομικόν Έφορον δύναται όμως η ενέργεια αύτη να ανατίθεται και εις τους οριζομένους ως ανωτέρους επόπτας της φορολογίας των δημοσίων θεαμάτων, όπου υφίστανται τοιούτοι. Άρθρ.70.-Η ισχύς του παρόντος Δ/τος άρχεται από της 1 Αυγ. 1931. άρθρ. 3 παρ. 3 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. ς)Εφ’ όσον κατά τας διατάξεις του άρθρ. 51 παρ.1 του Ν.Δ. της 17 Ιουλ. 1923 περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών (12.Βα.4) χορηγείται υποθήκη, εις το κατά τον παρόντα νόμον αναλογικόν τέλος, υπόκειται επί μεν των δανείων απλών ή χρεωλυτικών ή πράξις λήψεως των χρημάτων, επί δε των δανείων επί ανοικτώ λογαριασμώ η πράξις δι’ ης βεβαιούται ότι εξεπληρώθησαν οι όροι του προσυμφώνου και ότι ο οφειλέτης δικαιούται να κάμη χρήσιν της πιστώσεως. Η πράξις αύτη συντάσσεται υποχρεωτικώς προ της ενάρξεως της κινήσεως της πιστώσεως. ζ)Πάσα σύμβασις, δι’ ης δίδεται υπόσχεσις περί μελλούσης καταρτίσεως οριστικής συμβάσεως (προσύμφωνον), υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. 10.000, εάν όμως κατά την συνομολόγησιν τοιούτων προσυμφώνων λαμβάνη χώραν οιαδήποτε καταβολή, ιδία λόγω αρραβώνος, δια το ποσόν της τοιαύτης καταβολής καταβάλλεται προσθέτως αναλογικόν τέλος εκπιπτόμενον κατά την συνομολόγησιν της οριστικής συμβάσεως κατά τα δια Δ/τος καθορισθησόμενα. Εις εκτέλεσιν της παρ. 1ζ΄ εξεδόθη το Π.Δ. 17/22 Μαρτ. 1933 (κατωτ. αριθ.) «2.α)Το τέλος χαρτοσήμου οριζόμενον εις 3% επιβάλλεται επί του ολικού ποσού των κτωμένων μισθωμάτων εξ εκμισθώσεως οικοδομών άνευ εκπτώσεώς τινος. Ως οικοδομαί νοούνται αι κατά την έννοιαν του άρθρ. 9 του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων τοιαύται. β)Επί μισθωμάτων εξ οικοδομών αι οποίαι απαλλάσσονται εξ ολοκλήρου του φόρου Α΄ κατηγορίας, συμφώνως προς την περίπτωσιν δ΄ της παρ. 4 του άρθρ. 9 του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων, δεν οφείλεται το κατά το προηγούμενον εδάφιον τέλος. «γ)Το τέλος της παρούσης παραγράφου συμβεβαιούται και συνεισπράττεται μετά του φόρου του αναλογούντος εις το εξ οικοδομών εισόδημα του φορολογουμένου επί τη βάσει της δια τον φόρον τούτον ακολουθουμένης διαδικασίας, μη εφαρμοζομένων εφεξής, ως προς το τέλος τούτο, των περί προκαταβολής διατάξεων των Ν.Δ. 3323/55 και 3843/58. Επί υπερημέρου καταβολής των τελών χαρτοσήμου, λόγω εκπροθέσμου ή ανακριβούς δηλώσεως ή παραλείψεως δηλώσεως φόρου εισοδήματος μεθ’ ου συμβεβαιούνται και τα τέλη ταύτα, επιβάλλεται πρόστιμον εις ποσοστόν επί του οφειλομένου τέλους ίσον προς το ποσοστόν του προσθέτου φόρου, το οριζόμενον εκάστοτε εν τη φορολογία του εισοδήματος». Το εδάφ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 4 άρθρ. 13 Ν.Δ. 4444/1964 (τόμ. 27 σελ. 206,807). (Αντί για τη σελ. 13(β) Σελ. 13(γ) Τεύχος 761-Σελ. 71 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 δ)Επί οικοδομών απαλλασσομένων του φόρου Α΄ Κατηγορίας λόγω εκπτώσεως βαρών ή εκ διατάξεως Νόμου, ο κτώμενος το μίσθωμα υποχρεούται εντός των προθεσμιών δηλώσεως και καταβολής του φόρου Α΄ Κατηγορίας του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων να επιδώση αρχικήν ή κατά περίπτωσιν τροποποιητικήν δήλωσιν μόνον δια το τέλος της παρούσης παραγράφου και να καταβάλη τούτο. ε)Υπόχρεως προς δήλωσιν και καταβολήν του τέλους χαρτοσήμου εις τας περιπτώσεις της παρούσης παραγράφου είναι ο δια τον φόρον Α΄ Κατηγορίας του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων υπόχρεως ή εκείνος όστις θα υπεχρεούτο εις δήλωσιν και καταβολήν του φόρου Α΄ Κατηγορίας, εάν δεν υπήρχεν η λόγω βαρών απαλλαγή εκ του φόρου ή η απαλλαγή εξ άλλης τινός διατάξεως Νόμου. ς)Αι συμβάσεις μισθώσεως οικοδομών και αι αποδείξεις εξοφλήσεως μισθωμάτων εξ οικοδομών συντάσσονται πάντοτε ατελώς. ζ)Το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος βαρύνει εξ ολοκλήρου τον μισθωτήν, οσάκις ούτος προστατεύεται εκ των διατάξεων περί ενοικιοστασίου. Εάν ο μισθωτής δεν προστατεύεται εκ του ενοικιοστασίου ή επί τη βάσει του ενοικιοστασίου καταβάλλει μίσθωμα  συνιστάμενον εις ποσοστόν επί των εισπράξεων της επιχειρήσεώς του, το τέλος χαρτοσήμου βαρύνει εξ ημισείας τον μισθωτήν και τον εκμισθωτήν. «Το τέλος των περιπτώσεων τούτων καταβάλλεται εις τον εκμισθωτήν υπό του μισθωτού ομού μετά του μισθώματος. Εάν μισθωτής τυγχάνη το Δημόσιον, Δήμος ή Κοινότης ή άλλο απαλλασσόμενον των εν λόγω τελών χαρτοσήμου πρόσωπον και ούτος προστατεύεται εκ των διατάξεων του ενοικιοστασίου, ο εκμισθωτής ουδέν τέλος καταβάλλει, μη εφαρμοζομένων εν προκειμένω των διατάξεων του Άρθρ.2.-«1. Τα τέλη χαρτοσήμου διακρίνονται εις αναλογικά και εις πάγια. Ως αναλογικά τέλη κατά τον παρόντα νόμον νοούνται τα υπολογιζόμενα εις ποσοστόν επί της εν τοις σημαινομένοις εγγράφοις εκφραζομένης χρηματικής αξίας». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 2.Εξαιρούνται του τέλους χαρτοσήμου το Δημόσιον, οι Δήμοι και αι Κοινότητες. άρθρου 37 του παρόντος. Εάν τις των εν λόγω μισθωτών (Δημόσιον κλπ.) δεν προστατεύεται εκ των διατάξεων περί ενοικιοστασίου ή επί τη βάσει του ενοικιοστασίου καταβάλλη μίσθωμα συνιστάμενον εις ποσοστόν επί των εισπράξεων της επιχειρήσεώς του, το τέλος βαρύνει εξ ολοκλήρου τον εκμισθωτήν». «η)Εάν εκμισθωτής τυγχάνη το Δημόσιον, Δήμος  ή Κοινότης ή άλλο απαλλασσόμενον των εν λόγω  τελών χαρτοσήμου πρόσωπον, το τέλος βαρύνει εξ  ολοκλήρου τον μισθωτήν και καταβάλλεται, καθ’  ην μεν περίπτωσιν εκμισθωτής τυγχάνει το  Δημόσιον, κατά την κατάρτισιν της μισθωτικής  συμβάσεως ή, επί αγράφου ή νομίμου παρατάσεως  Σελ. 14(γ) Τεύχος 761-Σελ. 72. του χρόνου της συμβατικής μισθώσεως ή επί μισθωτικής συμβάσεως απροσδιορίστου ποσού, κατά την εκάστοτε καταβολήν εις το Δημόσιον Ταμείον των μισθωμάτων, εις πάσαν δε άλλην περίπτωσιν κατά τ’ ανωτέρω εν εδ. ε΄ οριζόμενα». Το εντός « » εδάφιον της περιπτ. ζ΄ και η περίπτ. η΄ αντικατεστάθησαν ως άνω δια των παρ. 1 και 2 άρθρ. 11 Ν.Δ. 2561/1953, τ. 27 σελ. 370,02(α), του αυτού νόμου ορίζοντος εν παρ. 2 άρθρ. 14 ότι η ισχύς των ανωτέρω διατάξεων άρχεται από 1ης Ιουλ. 1953. «θ.Αι διατάξεις των περιπτ. α΄ έως και η΄ της παρούσης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως και επί εισοδημάτων εξ εκμισθώσεως γαιών». Η περίπτ. θ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 73 Νόμ. 1041 /1980 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Δυνάμει της παρ. 4 άρθρ. 3 Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65, η ως άνω παρ. 2 απετελέσθη εκ της παρ. 12 άρθρ. 24 του παρόντος Κώδικος ως είχεν αντικαταταθή δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950, κατωτ.αριθ. 57 και αι παρ. 2, 3 και 4 ηριθμίσθησαν εκ νέου ως 3, 4 και 5. Το άρθρ. 1 παρ. 3 του Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950 ορίζει ότι αι ως άνω διατάξεις εφαρμόζονται επί των από 1 Ιουλ. 1950 και εφεξής κτωμένων μισθωμάτων και επί των δηλουμένων κατά το οικον. έτος 1950-1951 και εφεξής εισοδημάτων εξ εκμισθώσεως γαιών. 3(2).Πάσα άλλη απόδειξις διδομένη παρ’ οιουδήποτε και δι’ οιανδήποτε αιτίαν, εφ’ όσον δεν ανάγεται εις σύμβασιν υποβληθείσαν κατά την κατάρτισιν εις αναλογικόν τέλος, αλλ’ απορρέει εξ οιασδήποτε άλλης σχέσεως μη υποβληθείσης οπωσδήποτε προηγουμένως εις το αναλογικόν τέλος. Εξαιρούνται οι αποδείξεις, αίτινες κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου υπόκεινται εις ειδικόν τέλος ελαφρότερον. «4.Πάσαι εις τα δημόσια, δημοτικά ή κοινοτικά ταμεία ή τα ταμεία νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή εις πάντας εν γένει τους κατ’ εντολήν και δια λογαριασμόν αυτών ενεργούντας χρηματικάς δοσοληψίας διδόμεναι εξοφλητικαί αποδείξεις, εκτός αν δια το εξοφλούμενον ποσόν προκατεβλήθη το κατά το άρθρ. 12 αναλογικόν τέλος, οπότε οι αποδείξεις, αύται υπόκεινται εις το πάγιον τέλος του εδ. β΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου δεν εφαρμόζονται επί των περιπτώσεων, περί ων άλλως ορίζεται εν τω παρόντι. Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 5 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Το πάγιον τέλος της παρ. 1 εδ. β΄-δ΄και της παρ. 3 ηυξήθη εις 5.000 δραχ. δια της παρ. 1 του άρθρ. 12 Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65, και το πάγιον τέλος των εδ. ε΄ και γ΄ της αυτής παραγράφου ηυξήθη εις δραχ. 10.000 δια των άρθρ. 3 Ν.Δ. 420/1941, άρθρ. 2 Α.Ν. 654/1941, άρθρ. 3 Β.Δ. 28/30 Μαρτ. 1946, άρθρ. 3 Β.Δ. 8/8 Ιαν. 1947 και άρθρ. 3 Β.Δ. 19/20 Ιαν. 1948. 5(4).Αι διδόμεναι εις ασφαλιστικάς εταιρίας αποδείξεις πληρωμής αποζημιώσεων δι’ ασφαλίσεις πάσης φύσεως. «Εξαιρετικώς αι αποδείξεις καταβολής αποζημιώσεων δια συναπτομένας εν Ελλάδι ή μέσω των εν Ελλάδι νομίμων εκπροσώπων των μεσιτών του αγγλικού Λλόϋδ, ασφαλίσεις: α)Φορτίων μεταφερομένων δια θαλάσσης, υπόκεινται εις τέλος 1%. β)Πλοίων, αεροσκαφών, ως και των πληρωμάτων αυτών υπόκεινται εις τέλος δραχ. 5». Το εντός « » δεύτερον εδάφιον, προστεθέν δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 4094/1960 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 6 Ν.Δ. 4419/1964 (τόμ. 27 σελ. 66,61). β)Αναλογικά τέλη επί εμπορικών εγγράφων «Άρθρ.14.-1.Επί των εμπορικών και λοιπών εγγράφων και πράξεων, των κατονομαζομένων εν τω επομένω άρθρ. 15, το τέλος ορίζεται εις (1%) «2%» της εν αυτοίς διαλαμβανομένης αξίας εις δραχμάς». Σχετικώς το πρώτον άρθρον παρ. 2 του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951 ορίζει ότι «όπου, κατά τας ισχυούσας διατάξεις, το τέλος ορίζεται ίσον α)προς το ήμισυ της αστικής κλίμακος, εφεξής ορίζεται ίσον προς το ήμισυ του 3% β)προς κλάσμα της εμπορικής κλίμακος, εφεξής ορίζεται εις κλάσμα του 1%». Επίσης εν άρθρ. 4 Ν.Δ. 1033/1942, κατωτ. αριθ. 31, ως τούτο ισχύει σήμερον διατηρηθέν δια του άρθρου 4 παραγρ. 16 Ν. 2246/1952, ορίζεται ότι: Έγγραφα υποκείμενα κατά τας μέχρι τούδε ισχυούσας διατάξεις εις αναλογικά τέλη χαρτοσήμου της κλίμακος του άρθρ. 14 (εμπορικής) του Κώδικος περί τελών χαρτοσήμου υπάγονται εφεξής εις το ήμισυ του αναλογικού τέλους της αστικής κλίμακος. Εξαιρούνται τα έγγραφα περί ων αι παρ. 1, 7, 8, 9, 10, 14-27 του άρθρ. 15 του Κώδικος περί τελών χαρτοσήμου, άτινα υπάγονται εις το αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου της εμπορικής κλίμακος κατά το ανωτ. άρθρ. 14. Ήδη, δια του άρθρ. 20 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99) το τέλος του άρθρ. 14 ηυξήθη εις 2%. Άρθρ.15.-«Εις το κατά την παραγρ. 1 του προηγουμένου άρθρ. 14 τέλος υπόκεινται». Η εντός « » φράσις αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 4 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. 1.α.Πάσα σύμβασις, οιουδήποτε αντικειμένου συναπτομένη, είτε απ’ ευθείας, είτε δια δημοσίου συναγωνισμού μεταξύ εμπόρων, μεταξύ εμπόρου και εμπορικής εταιρίας πάσης φύσεως, μεταξύ εμπορικών εταιριών πάσης φύσεως, αφορώσα αποκλειστικώς εις την ασκουμένην υπ’ αυτών εμπορίαν και μεταξύ τρίτου εν γένει και ανωνύμου εταιρείας ή πάσα εξόφλησις συμβάσεως ή σχετική προς την σύμβασιν απόδειξις, εφ’ όσον καταρτίζονται εγγράφως και δη είτε δια δημοσίου είτε δι’ ιδιωτικού καθ’ οιονδήποτε τύπον συντεταγμένου εγγράφου. Η παρ. 1α αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 1033/1942, κατωτ. αριθ. 31. Εξαιρούνται: Α΄.Αι συμβάσεις, εξοφλήσεις και αποδείξεις, αίτινες κατά ρητάς διατάξεις του παρόντος νόμου υπόκεινται εις έλασσον τέλος χαρτοσήμου. Β΄.Αι κατά το Ν.Δ. της 17 Ιουλ. 1923, περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών (12.Βα.4), καθ’ οιονδήποτε τύπον συμβάσεις ενεγγύου πιστώσεως ή προκαταβολής επί φορτωτικών, αίτινες υπόκεινται εις το ήμισυ του αναλογικού τέλους της κλίμακος του άρθρου 14, πλην των συμβάσεων ενεγγύου πιστώσεως ή προκαταβολής επί φορτωτικών των αφορωσών σιτηρά, καπνά ή σταφίδας, αίτινες υπόκεινται εις το έν τέταρτον του αναλογικού τέλους της κλίμακος του άρθρ. 14. «Γ΄(Τα προικοσύμφωνα, αι συμβάσεις δωρεάς), αι συμβάσεις αι έχουσαι αντικείμενον σύστασιν, μετάθεσιν, αλλοίωσιν πραγματικών δικαιωμάτων επί ακινήτων κτημάτων, ή μεταβολήν της νομής αυτών, (ως και οι συμβάσεις μισθώσεως ακινήτων κτημάτων), άτινα υπόκεινται πάντοτε εις το τέλος της κλίμακος του άρθρ. 12». Η περίπτωσις Γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 1033/1942, κατωτ. αριθ. 31 η δε εντός ( ) φράσις διεγράφη δια της παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950, κατωτ. αριθ. 57. Η διαγραφή αύτη εφαρμόζεται, δυνάμει του άρθρ. 1 παρ. 3 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950, επί των από 1 Ιουλ. 1950 και εφεξής κτωμένων μισθωμάτων εξ οικοδομών και επί των δηλουμένων κατά το οικον. έτος 1950-51 και εφεξής εισοδημάτων εξ εκμισθώσεως γαιών. (Αντί της σελ. 15 (δ) Σελ. 15(ε) Τεύχος 553-Σελ. 17 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Δυνάμει της παρ. 1 άρθρ. 7 Ν.Δ. 3842/ 1958 (τόμ. 27Α σελ. 296,03) αι συμβάσεις προικός και δωρεάς εν ζωή ή αιτία θανάτου ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων του εγγράφου μέχρι ποσού 30.000 δραχμών υπόκεινται εις πάγιον τέλος χαρτοσήμου δραχ. (100) 200, πέραν δε του ποσού τούτου εις τέλος δραχ. (200)400. Τα πάγια τέλη εδιπλασιάσθησαν ως άνω δια του άρθρ. 25 Νομ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Δ΄.Πάσαι αι συμβάσεις αι εις υποθήκας αφορώσαι υποκείμεναι εις τέλη συμφώνως προς τας διακρίσεις των κατωτέρω εδ. δ΄ και ε΄. (Ε΄.Τα δάνεια απλά ή χρεωλυτικά ή επ’ ανοικτώ λογαριασμώ, τα χορηγούμενα υπό ανωνύμων τραπεζιτικών εταιριών κτηματικής πίστεως, άτινα υπόκεινται πάντοτε και εις τας περιπτώσεις έτι του κατωτέρω εδ. ε΄ εις το αναλογικόν τέλος του άρθρ. 12, εφαρμοζομένης επ’ αυτών της παρ. 1, εδ΄. ε΄ του άρθρ. 13). Η περίπτ. Ε΄ κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 118/1967 (κατωτ. αριθ. 82). ΣΤ΄.(Προσετέθη ως και η επομένη περίπτ. Ζ΄ δια της παρ. 2 άρθρ. 5 Ν. 5164/1931, ανωτ. αρ. 6 της διατάξεως ταύτης καταργηθείσης δια της παρ. 3 Άρθρ.3-1.«Τα αναλογικά τέλη χαρτοσήμου εισπράττονται, εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλως εν τω παρόντι νόμω, εάν μεν δεν υπερβαίνουν το ποσόν των 300 δραχμών δια χρήσεως κινητού επισήματος, εάν δε υπερβαίνουν το ποσόν των 300 δραχμών, εξ ολοκλήρου δι’ αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου. Το αποδεικτικόν πληρωμής, μνημονεύον απαραιτήτως τα ουσιώδη στοιχεία του σημαινομένου εγγράφου, προσαρτάται εις το έγγραφον τούτο. Εις το σώμα δε του εγγράφου ή παρά πόδας αυτού αναγράφονται υπό τινος των συναλλασσομένων ή, προκειμένου περί συμβολαιογραφικού εγγράφου, υπό του συντάσσοντος τούτο συμβολαιογράφου, ο αριθμός και η ημερομηνία του αποδεικτικού πληρωμής των τελών. Το αποδεικτικόν πληρωμής δέον να εκδίδεται το βραδύτερον εντός πέντε ημερών από της ημερομηνίας του σημαινομένου εγγράφου». Το πρώτο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 71 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Το άνω ποσό των 300 δραχμ. αυξήθηκε σε 600 από την παρ. 1 του άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984, (ΦΕΚ Α΄127) (κατωτ. αριθ. 127). Το ανωτέρω ποσό αυξήθηκε και πάλι σε δραχ. 1000 από την παρ. 7 του άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, ΦΕΚ Α΄43, (διορθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την διάταξη της παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η άνω αύξηση αρχίζει μετά 15 ημέρες από την δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Το ανωτέρω ποσό αυξήθηκε και πάλι σε δραχ. 5000 από την παρ. 1 άρθρ. 27 Νόμ. 2648/21-22 Οκτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 238) κατωτ. αριθ. 143. «Εξαιρετικώς α)επί δανείων συναπτομένων μεταξύ εμπόρων ή μεταξύ εμπορικών εταιριών ή μεταξύ εμπόρων και εμπορικών εταιριών ως και μεταξύ εμπόρων ή εμπορικών εταιριών και οιουδήποτε τρίτου και β)επί των πάσης φύσεως απολήψεως υπό εταίρων, επί διανομής κερδών ομορρύθμων και ετερορρύθμων εμπορικών εταιριών, ως και επί κεφαλαιοποιήσεως κερδών των εταιριών τούτων, τα οφειλόμενα τέλη χαρτοσήμου καταβάλλονται εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του μηνός του επομένου της εις τα λογιστικά βιβλία εγγραφής των πράξεων τούτων. Ωσαύτως, εξαιρετικώς, επί αυξήσεως του κεφαλαίου των ανωνύμων εταιριών τα οφειλόμενα τέλη χαρτοσήμου καταβάλλονται, εφ’ όσον μεν απαιτείται προς τούτο έγκρισις του Υπουργού Εμπορίου, προ ταύτης, εις πάσαν δε άλλης περίπτωσιν εντός εικοσαημέρου από της λήψεως της αποφάσεως περί αυξήσεως του κεφαλαίου». Τα εντός « » εδάφια προσετέθησαν δια της παρ. 1 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 3717/1957 (κατωτ. αριθ. 76). 2.Εξαιρετικώς προκειμένου περί ιδιωτικών εγγράφων εκδιδομένων επί συναλλαγών μετά Τραπεζών, τα κατά την προηγουμένην παράγραφον τέλη, εφ’ όσον δεν αφορώσιν εις γραμμάτια εις διαταγήν ή συναλλαγματικάς, δύνανται να εισπράττωνται, αδιαφόρως ποσού, εξ ολοκλήρου είτε δια χρήσεως σφραγιστού χάρτου ή κινητού επισήματος είτε δι’ εκδόσεως αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει εφαρμόζονται αι διατάξεις των δύο τελευταίων περιόδων της προηγουμένης παραγράφου. Τα εν τη παρούση παραγράφω οριζόμενα εφαρμόζονται αναλόγως και επί συμβάσεων συναπτομένων μεταξύ του ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων και οιουδήποτε τρίτου, αλλά μόνον εφ’ όσον αι συμβάσεις αύται συντάσσονται δια συμπληρώσεως εντύπων σχεδίων.  (Αντί για τη σελ. 9(ζ) Σελ. 9(η) Τεύχος 1328 Σελ. 53 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 «3.Παραφυλαττομένης της εφαρμογής των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρ. 15α του παρόντος, το δια χρήσεως κινητού επισήματος εισπραττόμενον αναλογικόν τέλος, εάν μεν είναι συνολικού ποσού μέχρι μιας δραχμής αμελείται, εάν δε περιλαμβάνη κλάσμα δραχμής στρογυλοποιείται  εις  την επομένην μονάδα ταύτης». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 31 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27) 4.Η παρ. 3 του άρθρου πρώτου του Β.Δ/τος της 66-1951 «περί τροποποιήσεως του Κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου» καταργείται. «5.Τα πάγια τέλη χαρτοσήμου, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα ή σε άλλους ειδικούς νόμους, εισπράττονται, εάν δεν υπερβαίνουν τις 600 δραχμ., με κινητό επίσημα και αν υπερβαίνουν το ποσό αυτό είτε με κινητό επίσημα είτε με αποδεικτικό πληρωμής του δημοσίου ταμείου, κατά την κρίση του υποχρέου». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄127) (κατωτ. αριθ. 127). Το άνω ποσό των 600 δραχμών αυξήθηκε σε 1000 δραχμές από την παρ. 7 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου αυτού (9 Απρ. 1990). 6. Εν ελλείψει σφραγιστού χάρτου και κινητού επισήματος, τα τέλη χαρτοσήμου εισπράττονται εν πάση περιπτώσει δι’ αποδεικτικού πληρωμής του Δημοσίου Ταμείου, εφαρμοζομένων εν τοιαύτη περιπτώσει των διατάξεων των δύο τελευταίων περιόδων της ανωτέρω παρ. 1. Η έλλειψις σφραγιστού χάρτου και κινητού επισήματος τεκμαίρεται αμαχήτως εκ της υπό του Δημοσίου Ταμείου εκδόσεως γραμματίου παραλαβής ή αποδεικτικού πληρωμής δια την είσπραξιν των τελών. 7.Εις ας περιπτώσεις κατά τας ενεργουμένας πληρωμάς εις τα Δημόσια, Δημοτικά ή Κοινοτικά Ταμεία, ως και τα τοιαύτα νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, οφείλονται οιαδήποτε αναλογικά τέλη, ταύτα εισπράττονται δι’ αμέσου καταβολής. 8.Διατάξεις άλλων Νόμων, Β.Δ/των ή Υπουργικών αποφάσεων ορίζουσαι διάφορον του εν τω παρόντι άρθρω τρόπον καταβολής του τέλους χαρτοσήμου επί ειδικών περιπτώσεων διατηρούνται εν ισχύϊ. Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950, κατωτ. αριθ. 57). «Ζ΄.Αι συναλλαγαί, περί ων προβλέπουσι τα άρθρ. 15β, 15γ, 15δ, 15ε και 16 το παρόντος». Η΄)«Τα έγγραφα και πράξεις και μόνον ως προς την διανομήν, μεταξύ ημεδαπών καλλιτεχνικών γραφείων και αλλοδαπών ή ημεδαπών καλλιτεχνικών συγκροτημάτων, του προκύπτοντος, εξ οργανώσεως διαφόρων θεαμάτων εν Ελλάδι, εσόδου εφ ων το τέλος χαρτοσήμου παραμένει εις έν επί τοις εκατόν (1%) (Άρθρ. 20 Νόμ. 12/1975, κατωτ. αριθ. 99). β)Αι διατάξεις τουάρθρ. 13 παρ. 1 εδ. β΄, γ΄, ς΄ και ζ΄ έχουσιν ανάλογον εφαρμογήν και δια τας περιπτώσεις των εν τω παρόντι άρθρω αναφερομένων συμβάσεων και σχέσεων. γ)Εφ’ όσον σχετικώς προς οιανδήποτε κυρίαν σύμβασιν, υποκειμένην εις τα αναλογικά τέλη του παρόντος άρθρου συνάπτωνται παρεπόμενα σύμφωνα, αναφερόμενα εις την παροχήν ενεχύρου, εγγυήσεως πάσης φύσεως, ως και πάσης άλλης ασφαλείας ή ποινικών ρητρών, εάν μεν υπεβλήθη εις το προσήκον αναλογικόν τέλος, η κυρία  σύμβασις, το δε παρεπόμενον σύμφωνον  συμφωνείται δια του αυτού εγγράφου, εις ουδέν  υπόκειται τούτο τέλος, εάν το παρεπόμενον  σύμφωνον συμφωνήται δια χωριστού εγγράφου, εφ’ όσον μεν η κυρία σύμβασις υπεβλήθη εις το  προσήκον αναλογικόν τέλος, το παρεπόμενον Σελ. 16(ε) Τεύχος 553-Σελ. 18 σύμφωνον υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. (10) 20 εν εναντία δε περιπτώσει εις το κατά την φύσιν της κυρίας συμβάσεως προσήκον αναλογικόν τέλος του παρόντος άρθρου υπολογιζόμενον επί του ποσού του αντιστοιχούντος εις την αξίαν της μη υποβληθείσης εις το προσήκον αναλογικόν τέλος της κυρίας συμβάσεως, αδιαφόρως αν το εν τω παρεπομένω συμφώνω ποσόν είναι έλασσον ή μείζον της αξίας της μη φορολογηθείσης κυρίας συμβάσεως. Παν όμως ποσόν καταβαλλόμενον συνεπεία προσθέτου συμφώνου πέρα του υποβληθέντος εις το προσήκον αναλογικόν τέλος ποσού της κυρίας συμβάσεως υπόκειται κατά την καταβολήν του εις το κατά το παρόν άρθρον αναλογικόν τέλος. «Προκειμένης θεωρήσεως υπό Συμβολαιογράφου ιδιωτικού εγγράφου συστάσεως ενεχύρου, όπως τούτο κτήσηται βεβαίαν χρονολογίαν, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1211 και 1247 του Αστικού Κώδικος, η θεώρησις αύτη υπόκειται εις το κατά τ’ ανωτέρω προσήκον αναλογικόν τέλος, εκτός αν προκύπτη ότι το έγγραφον τούτο ή η κυρία σύμβασις υπήχθησαν εις το εν λόγω τέλος,, οπότε η θεώρησις υποβάλλεται εις το προσήκον αυτή πάγιον τέλος». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 3 άρθρ. 4 Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. δ)Εφ’ όσον το παρεπόμενον σύμφωνον αφορά ασφάλειαν δι’ υποθήκης εάν μεν τούτο συμφωνήται δια του αυτού μετά της κυρίας συμβάσεως εγγράφου, τούτο μεν εις ουδέν υπόκειται τέλος, η κυρία όμως σύμβασις υπόκειται εις το αναλογικόν τέλος του άρθρ. 12, εάν δε το παρεπόμενον σύμφωνον της υποθήκης γίνεται δια χωριστού εγγράφου, το σύμφωνον τούτο υπόκειται εις το τέλος ίσον, προς την διαφοράν μεταξύ του τέλους του άρθρ. 12 και εκείνου, εις ο κατά τον νόμον υπεβλήθη η κυρία σύμβασις, εις ην αφορά το παρεπόμενον σύμφωνον της παροχής υποθήκης. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου ε)Εξαιρετικώς υπόκειται εις αναλογικόν τέλος του άρθρ. 14 πάσα δι’ υποθήκης ησφαλισμένη σύμβασις δανείου απλού ή χρεωλυτικού ή πιστώσεως εις ανοικτόν λογαριασμόν (αποκλειομένων των δι’ υποθήκης ασφαλιζομένων απαιτήσεων των στηριζομένων επί γραμματίων εις διαταγήν ή συναλλαγματικών, εφ’ ων εφαρμόζεται πάντοτε η αμέσως ανωτέρω υπό στοιχείον δ΄ διάταξις) ως και πάσα σύμβασις δι’ ης χορηγείται υποθήκη προς εξασφάλισιν προγενεστέρας ή μελλούσης απαιτήσεως εκ των άνω δανείων ή πιστώσεων εφ’ όσον τα δάνεια ή αι πιστώσεις χορηγούνται είτε παρ’ ανωνύμων τραπεζικών εταιριών προς εμπόρους ή εμπορικάς εταιρίας οιασδήποτε φύσεως είτε παρ’ οιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου προς ανωνύμους βιομηχανικάς εταιρίας. Εις τας περιπτώσεις ταύτας, όταν δια του χωριστού εγγράφου χορηγήται υποθήκη προς εξασφάλισιν προγενεστέρας εκ δανείου ή πιστώσεως οφειλής, η σύμβασις αύτη υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. (10)20, εφ’ όσον η κυρία σύμβασις υπήχθη τουλάχιστον εις αναλογικόν τέλος του άρθρ. 14. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νομ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). «2.Τα καταστατικά των εν Ελλάδι παντός είδους εμπορικών εταιριών και πάσα πράξις σχετική προς την αύξησιν του κεφαλαίου αυτών. Απλαί τροποποιήσεις των καταστατικών, μη συνεπαγόμεναι αύξησιν κεφαλαίου ή μη αφορώσαι παράτασιν του χρόνου της διαρκείας της εταιρίας υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. 10.000). Δυνάμει του εδάφ. α΄ της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83) απαλλάσσονται εφ’ εξής των τελών χαρτοσήμου τα καταστατικά των παντός είδους ανωνύμων εταιρειών και πάσα πράξις σχετική προς την αύξησιν του κεφαλαίου αυτών. Δια τας μεταλλευτικάς ανωνύμους εταιρείας βλ. άρθρ. 4 Νόμ. 3663/1957 (τόμ. 13Α σελ. 566). Βλ. σχετικώς τα υπό το άρθρ. 14 σχόλια (ανωτ. σελ. 15). Απαλλαγήν από του τέλους χαρτοσήμου επί περιπτώσεων τινών αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου εμπορικής εταιρείας εν γένει βλ. εν άρθρ. 3 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). «Το κατά τ’ ανωτέρω οφειλόμενον τέλος επί των καταστατικών δεν δύναται εν πάση περιπτώσει να είναι κατώτερον των 1.000 δραχμών». Το ανωτέρω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ. 74 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Εξαιρετικώς τα καταστατικά των παντός είδους ναυτιλιακών εταιριών, περιλαμβανομένης και της συμπλοιοκτησίας, των συνιστωμένων επί τω σκοπώ της εκμεταλλεύσεως είτε των εις Έλληνας πλοιοκτήτας ανηκόντων ή υπό ναυπήγησιν ευρισκομένων και εις τας εταιρείας ταύτας εισφερομένων, είτε υπό των εταιρειών τούτων αποκτηθησομένων πλοίων εν γένει ή μεριδίων αυτών, απαλλάσσονται δια το σύνολον των κεφαλαίων αυτών, εφ’ όσον τούτο καλύπτεται κατά τα 4/5 αυτού δια της αξίας των εισφερομένων κατά τ’ ανωτέρω πλοίων κλπ. και θα εξακολουθή καλυπτόμενον κατά το αυτό ποσοστόν, καθ’ όλην την διάρκειαν της εταιρείας, του κατά τ’ ανωτέρω τέλους ή του αντιστοίχου τοιούτου κατά την Προξενικήν Νομοθεσίαν, ως και παντός υπέρ οιουδήποτε τρίτου τέλους, εισφοράς, κρατήσεως ή δικαιώματος επί τη συντάξει ή δημοσιεύσει των καταστατικών τούτων, εξαιρέσει μόνον των δικαιωμάτων των συμβολαιογράφων. Αι κατά τ’ ανωτέρω απαλλαγαί παρέχονται υπό την προϋπόθεσιν ότι τα εισφερόμενα εις τας εταιρείας πλοία φέρουσιν ή θα τεθώσιν υπό Ελληνικήν σημαίαν εντός τριμήνου από της υπογραφής του καταστατικού της εταιρείας, ή προκειμένου περί κτήσεως πλοίων υπό της εταιρείας, εντός μηνός από της κτήσεως αυτών. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει η κτήσις του πλοίου δέον να πραγματοποιηθή εντός 6 μηνών από της συστάσεως της εταιρείας, προκειμένου δε περί ναυπηγήσεως τοιούτου δέον εντός της αυτής προθεσμίας των 6 μηνών να υπογραφή το σύμφωνον της ναυπηγήσεως. Της αυτής απαλλαγής και υπό τας αυτάς ως άνω προϋποθέσεις απαλαύουσι και αι πράξεις αυξήσεως του κεφαλαίου των εταιρειών τούτων. Τ’ ανωτέρω εφαρμόζονται αναλόγως και επί συγχωνεύσεως ναυτιλιακών εταιρειών δια συστάσεως νέας. Επίσης εφαρμόζονται αναλόγως και επί συγχωνεύσεως εις άλλην ή εξαγοράς υπό άλλης μιας ή πλειόνων εταιρειών, ως και επί αυξήσεως του κεφαλαίου μετά ή άνευ προσλήψεως συνεταίρου υπό οιασδήποτε άλλης συνεστημένης ναυτιλιακής εταιρείας, της προϋποθέσεως επενδύσεως του κεφαλαίου εις πλοία κατά τα 4/5 αυτών αφορώσης εις την συγχωνευομένην ή εξαγοραζομένην εταιρείαν ή εις το ποσόν της αυξήσεως του κεφαλαίου. Αι πράξεις παρατάσεως του χρόνου της διαρκείας των εταιρειών υπόκεινται εις τέλος 0,5% επί του  κεφαλαίου αυτών. Εις το αυτό τέλος υπόκεινται και  αι πράξεις παρατάσεως, του χρόνου της διαρκείας  εμπορικών ομορρύθμων και ετερορρύθμων  εταιρειών, ων η κατά το καταστατικόν αυτών  διάρκεια έχει λήξει κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος, υπό τον όρον ότι καθ’ όλον το διάστημα  από της λήξεως του χρόνου της διαρκείας αυτών  και μέχρι της κατά την παρούσαν διάταξιν σημάν σεως της πράξεως παρατάσεως του χρόνου της  διαρκείας αυτών, είτε υφισταμένης χωρίς να  (Αντί για τη σελ. 17(ε) Σελ. 17(ζ) Τεύχος  Θ103-Σελ. 35 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 έχη προσηκόντως σημανθή είτε ήδη συνταχθησομένης, αι εταιρείαι αύται εξηκολούθησαν πράγματι και αποδεδειγμένως εργαζόμεναι, άνευ μεταβολής εις τα κατά το καταστατικόν αυτών πρόσωπα των συναιτέρων. Δεν θεωρείται ότι επήλθε μεταβολή εις τα πρόσωπα των συνεταίρων επί συνεχίσεως της εταιρικής συνεργασίας, κατά διάταξιν του καταστατικού, μετά των κληρονόμων αποβιώσαντος συνεταίρου. Η κατά τ’ ανωτέρω σήμανσις επιτρέπεται όπως πραγματοποιηθή μέχρι τέλους του οικον. έτους 1952-53. Δια την τοιαύτην σύμανσιν δεν επιβάλλεται οιονδήποτε πρόστιμον». Με το άρθρ. 75 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄75), (τόμ. 27 σελ. 196,27), ορίστηκε ότι το τέλος χαρτοσήμου 2% που επιβάλλεται στις πράξεις παρατάσεως των εταιρειών υπολογίζεται και στα αποθεματικά γενικά που υπάρχουν κατά το χρόνο παρατάσεως. Η παράγρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 4 του άρθρ. 4 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Δυνάμει του εδαφ. β΄της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83) απαλλάσσονται των τελών χαρτοσήμου αι δι’ οιονδήποτε λόγον τροποποιήσεις των καταστατικών των ανωνύμων εταιρειών. Για τις εταιρείες ενεργού πολεοδομίας βλ. άρθρ. 59 Νόμ. 947/1979 τόμ. 23 σελ. 430,41. Για τη κατάργηση των τελών χαρτοσήμου στις άνω πράξεις της παρ. 2 και την επιβολή φόρου στη συγκέντρωση κεφαλαίου βλέπε άρθρ. 17 και επόμενα Νόμ. 1676/1986 (ΦΕΚ Α΄ 204), τόμ. 28Α, σελ. 358,729. 3.Αι πράξεις ανωνύμων εταιρειών περί εκδόσεως δανείων δι’ ομολογιών εάν όμως αι ομολογίαι ασφαλίζωνται δι’ υποθήκης, το περί υποθήκης σύμφωνον υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. (10)20. Αι πράξεις ανωνύμων εταιρειών περί εκδόσεως δανείου δι’ ομολογιών απηλλάγησαν των τελών χαρτοσήμου δια του εδαφ. γ΄ της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83). «4.Οι οριστικοί τίτλοι οιουδήποτε είδους μετοχών των ημεδαπών ανωνύμων εταιρειών, ως και των ημεδαπών κατά μετοχάς ετερορρύθμων εταιρειών, οι τίτλοι παντός είδους ομολογιών και τα εν Ελλάδι κυκλοφορούντα παντός είδους ξένα χρεώγραφα. Οι ιδρυτικοί τίτλοι υπόκεινται εις πάγιον τέλον (10)20 δραχμών. Δυνάμει των εδαφ. δ΄ και ε΄ της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83) οι προσωρινοί και οριστικοί τίτλοι οιουδήποτε είδους μετοχών ανωνύμων εταιρειών, ως και οι τίτλοι παντός είδους ομολογιών και οι ιδρυτικοί τίτλοι απαλλάσσονται εφεξής των τελών χαρτοσήμου. Σελ. 18(ζ) Τεύχος Θ 103 – Σελ. 36 Δεν οφείλεται οιονδήποτε τέλος εν περιπτώσει αντικαταστάσεως των ως άνω τίτλων, λόγω φθοράς ή απωλείας αυτών. Εις πάσαν άλλην περίπτωσιν εκδόσεως νέου τίτλου οφείλεται το αυτό τέλος του πρώτου εδαφίου της παρούσης. Εξαιρετικώς εις ουδέν τέλος υπόκεινται κατά τε την έκδοσιν και την εξ οιουδήποτε λόγου αντικατάστασιν αυτών οι τίτλοι των μετοχών των εταιρειών των συνιστωμένων κατά το τρίτον εδάφιον της παρ. 2 του  παρόντος άρθρου». Η παράγρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 5 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. «5.α)Αι διανομαί, λόγω διαλύσεως, περιουσιών των εν Ελλάδι ομορρύθμων και ετερορρύθμων εμπορικών εταιρειών, μετ’ έκπτωσιν εκ του ενεργητικού αυτών της αξίας αα)των κατά την σύστασιν και κατά την λειτουργίαν των εταιρειών τούτων κατατεθέντων κεφαλαίων, ββ)του κατά τον χρόνον διανομής πραγματικού παθητικού αυτών και γγ)της αξίας των τυχόν περιλαμβανομένων ακινήτων. Η έκπτωσις των υπό τα στοιχεία αα και ββ κονδυλίων συγχωρείται, εφ’ όσον αποδεδειγμένως κατά την εις την εταιρείαν εισφοράν των κεφαλαίων και κατά την υπ’ αυτής ανάληψιν των λοιπών υποχρεώσεων κατεβλήθη το προσήκον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου. Η τυχόν μη έκδοσις σχετικών εγγράφων κατά τον χρόνον της εισφοράς του κεφαλαίου ή της συστάσεως των λοιπών υποχρεώσεων δεν απαλλάσει της υποχρεώσεως καταβολής και επί των εν λόγω κονδυλίων του αναλογικού τέλους χαρτοσήμου της διαλύσεως. Δεν οφείλεται ιδιαίτερόν τι τέλος δια τας υπό των εταίρων αναλαμβανομένας δια της περί διανομής πράξεως υποχρεώσεις της εταιρίας κατά λόγον της εταιρικής αυτών μερίδος. β)Τα εν τω προηγουμένω εδαφίω εφαρμόζονται αναλόγως και επί απολήψεως μερίδων αποσυρομένων εκ της εταιρείας εταίρων, ανεξαρτήτως αν τας εταιρικάς υποχρεώσεις, τας αναλογούσας εις τας μερίδας των αποσυρομένων εταίρων, αναδέχηται η εταιρία. Η παράγρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 6 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου γ)«Εις τέλος 1% υπόκεινται, από του ημερολογιακού έτους 1974 κει εφεξής, τα εκ των βιβλίων και στοιχείων προκύπτοντα καθαρά κέρδη των ομορρύθμων, ετερορρύθμων και περιωρισμένης ευθύνης εταιρειών, ως και των κερδοσκοπικών συνεταιρισμών και κοινοπραξιών. Το ως άνω τέλος, εις ας περιπτώσεις υφίσταται υποχρέωσις υποβολής της υπό της διατάξεως της παρ. 1 του άρθρ. 16α του Ν.Δ. 3323/1955 προβλεπομένης δηλώσεως, καταβάλλεται εφ’ άπαξ δια της εν λόγω δηλώσεως και συν τη εμπροθέσμω υποβολή ταύτης. Εις ας περιπτώσεις δεν υφίσταται τοιαύτη υποχρέωσις, το τέλος τούτο καταβάλλεται εντός τριμήνου από της λήξεως της διαχειριστικής περιόδου, ανεξαρτήτως της κατηγορίας των τηρουμένων βιβλίων. Το κατά το προηγούμενον εδάφιον τέλος οφείλεται και οσάκις δεν τηρούνται βιβλία και στοιχεία ή εκ των τηρουμένων δεν προκύπτουν τα καθαρά κέρδη ή τα προκύπτοντα τυγχάνουν αναληθή ή προσδιορίζονται κατ’ ειδικόν τρόπον. Εν τη περιπτώσει ταύτη το τέλος τούτο υπολογίζεται λαμβανομένων υπ’ όψιν των καθαρών κερδών, ως ταύτα προσδιορίζονται δια την επιβολήν του φόρου εισοδήματος». Με την παρ. 1 του άρθρ. 17 του Νόμ. 2008/411 Φεβρ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 16), κατωτ. σελ. 358,787) ορίστηκε ότι: «Οι διατάξεις του πρώτου δεύτερου εδαφίου της περίπτ. γ΄ της παρ. 5 του άρθρ. 15 του Π.Δ/τος της 28ης Ιουλ. 1931 (ΦΕΚ 239 Α΄), όπως ισχύει, δεν εφαρμόζονται, από το ημερολογιακό έτος 1991 και μετά, στα καθαρά κέρδη των κάθε μορφής ναυτιλιακών εταιρειών και ναυτιλιακών κοινοπραξιών. Τέλη χαρτοσήμου, που οφείλονται στα καθαρά κέρδη των ανωτέρω εταιρειών και κοινοπραξιών, που πραγματοποιήθηκαν μέχρι και το ημερολογιακό έτος 1990, δεν αναζητούνται, τα τυχόν δε καταβληθέντα δεν επιστρέφονται». Τα εδάφια πρώτο και δεύτερο της περιπτ. γ΄ αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 76 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Ισχύουν δε οι διατάξεις των άνω εδαφίων από το οικ. έτος 1980 (βλ. παρ. 2 άρθρ. 75, άνω νόμου, τόμ. 27 σελ. 196,27). Η ανάληψις ποσών υπό των εταίρων διαρκούσης της εταιρικής χρήσεως, έναντι κερδών της χρήσεως ταύτης, η διανομή των κερδών εις τους εταίρους ή η πίστωσις δι’ αυτών των προσωπικών λογαριασμών των εταίρων, η μεταφορά των κερδών εις τους λογαριασμούς κέρδη και ζημίαι, τακτικού και εκτάκτου αποθεματικού, ως και η παραμονή των κερδών εις τους ανωτέρω λογαριασμούς εις ουδέν τέλος χαρτοσήμου υπόκεινται». Το εντός « » πρώτον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 21 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Σύμφωνα με την παρ. 3 άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 127) οι διατάξεις των ανωτέρω πρώτου, δεύτερου και τρίτου εδαφίων της άνω περιπτ. γ΄ εφαρμόζονται ανάλογα από το έτος 1984 και μετά και στα κέρδη των αστικών εταιρειών και των κοινωνιών του Αστικού Δικαίου που ασκούν επιχείρηση. «Πάσα εν γένει εγγραφή εις τα βιβλία περί καταθέσεως ή αναλήψεως χρημάτων υπό εταίρων ή μετόχων ή άλλων προσώπων προς ή από εμπορικάς εν γένει εταιρείας ή επιχειρήσεις, ήτις δεν ανάγεται εις σύμβασιν, πράξιν κλπ., υποβληθείσαν εις τα οικεία τέλη χαρτοσήμου ή απαλλαγείσαν νομίμως των τελών τούτων υπόκειται εις αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου 1%. Εις ην περίπτωσιν, εκ της εγγραφής ή εξ ετέρου εγγράφου, αποδεικνύεται ότι η κατάθεσις ή ανάληψις αφορά σύμβασιν, πράξιν κλπ. υποκειμένην εις μεγαλύτερον ή μικρότερον τέλος χαρτοσήμου, οφείλεται το δια την σύμβασιν, πράξιν κλπ. προβλεπόμενον τέλος». Το τέταρτο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 43 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Εξαιρετικώς αι προς τον σκοπόν της ταμιακής διευκολύνσεως των ομορρύθμων και ετερορρύθμων εταιριών προσωριναί εις τρεχούμενον λογαριασμόν καταθέσεις των ομορρύθμων εταίρων, ως και αι αναλήψεις τούτων, απαλλάσσονται των τελών χαρτοσήμου, εφ’ όσον το εκάστοτε πιστωτικόν υπόλοιπον των καταθέσεων τούτων δεν υπερβαίνει εν συνόλω το ποσόν των δραχ. 25.000. Πιστωτικά υπόλοιπα του τρεχουμένου τούτου λογαριασμού υπερβαίνοντα το ποσόν τούτο υπόκεινται εξ ολοκλήρου εις το οικείον τέλος. Επί δανείων κινουμένων ως τρεχουμένων δοσοληπτικών λογαριασμών το προσήκον τέλος χαρτοσήμου υπολογίζεται δι’ εκάστην διαχειριστικήν περίοδον επί του μεγαλυτέρου ύψους του χρεωστικού ή πιστωτικού αυτών υπολοίπου κατά περίπτωσιν. Το χρεωστικόν ή πιστωτικόν υπόλοιπον λογαριασμού τινος μεταφερόμενον εις την επομένην διαχειριστικήν περίοδον θεωρείται ως νέα κατάθεσις (δάνειον) δια την εξεύρεσιν του μεγαλυτέρου ύψους της περιόδου ταύτης». Το εδάφ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 9 παρ. 1 Νόμ. 3300/1955, ορίσαντος εν συνεχεία (παρ. 2 και 3) τα εξής: 2.Το υπό της παρ. 6 του άρθρ. 4 Νόμ. 2246/1952 οριζόμενον τέλος χαρτοσήμου 1 1/2 % περιορίζεται εις 1% δια τα από 28 Οκτ. 1952 και εφεξής χορηγηθέντα δάνεια. (Αντί για τη σελ. 19(ε) Σελ. 19(ζ) Τεύχος 1176 – Σελ. 1 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 3.Συντρεχούσης περιπτώσεως εκπτώσεως ή επιστροφής τελών χαρτοσήμου κατά τας διατάξεις των παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου, η έκπτωσις ή επιστροφή ενεργείται επί τη αιτήσει του δικαιούχου υποβαλλομένη εντός έτους από της ισχύος του παρόντος εις τον αρμόδιον Οικον. Έφορον, παρ’ ου ενεργείται η εκκαθάρισις των τελών προς έκπτωσιν ή επιστροφήν των επί πλέον, βάσει οιουδήποτε τίτλου, βεβαιωθέντων ή καταβληθέντων τελών, πλην των καταβληθέντων τοιούτων δια χρήσεις κινητού επισήματος. «6.Αι εξοφλήσεις μερισμάτων και άλλων ωφελειών παντός είδους μετοχικών τίτλων και ιδρυτικών τοιούτων, ως και τόκων και άλλων ωφελειών ομολογιών εταιρειών κλπ.». Η παράγρ. 6 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 7 του άρθρ. 4 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Δυνάμει του εδαφ. ς΄ της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83) η εξόφλησις μερισμάτων και άλλων ωφελειών παντός είδους μετοχικών τίτλων, ιδρυτικών τοιούτων ως και τόκων και λοιπών ωφελειών εξ ομολογιών ανωνύμων εταιρειών απαλλάσσονται εφ’ εξής των τελών χαρτοσήμου. «7.Η μεταβίβασις μετοχών (πλην των ονομαστικών μετοχών των ημεδαπών ανωνύμων εταιρειών), ιδρυτικών τίτλων και ομολογιών εν γένει, εκδεδομένων υπό ελληνικών εταιριών κλπ. ως και ξένων εν γένει χρεωγράφων». Η παρ. 7 ετέθη δια του άρθρ. 4 παρ. 8 του Ν. 2246/1952, εις την θέσιν της δια του άρθρ. 2 του Β.Δ. της 23/23 Αυγ. 1948 καταργηθείσης. Δυνάμει του εδαφ. ζ΄ της παρ. 4 άρθρ. 11 Α.Ν. 148/1967 (κατωτ. αριθ. 83) απαλλάσσεται εφ’ εξής των τελών χαρτοσήμου η μεταβίβασις μετοχών, ιδρυτικών τίτλων και ομολογιών εν γένει. Σελ. 20(ζ) Τεύχος 1176-Σελ. 2 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου «8.Συμβάσεις παροχής πιστώσεων εις ανοικτόν λογαριασμόν ησφαλισμένων ή μη δι’ ενεχύρου συνομολογούμεναι εντός των όρων και προϋποθέσεων της εκάστοτε ισχυούσης «περί ελέγχου της πίστεως» νομοθεσίας (του Ν. Δ.588 της 5/7 Απρ. 1948, ως τούτο ετροποποιήθη και των εις εκτέλεσιν αυτού εκδοθεισών διοικητικών πράξεων) υπόκεινται από 1ης Ιαν. 1962 εις τέλος χαρτοσήμου (2,5%ο) επί του ποσού δι’ ο η πίστωσις και δι’ έκαστον έτος, της διαρκείας αυτής, μη εφαρμοζομένου επί των συμβάσεων τούτων της τελευταίας περιπτώσεως του εδαφ. γ΄ της παρ. 5 του άρθρ. 15 του παρόντος (άρθρ. 9 παρ. 1 Νόμ. 3300/1955). Το τέλος χαρτοσήμου της παρ. 8 ωρίσθη εις ήμισυ επί τοις εκατόν (0,50%) δια του άρθρ. 20 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Αι αναφερόμεναι εις την παρ. 2 συμβάσεις παροχής πιστώσεως αι συναφθείσαι προ της 1 Ιαν. 1962, υπόκεινται μόνον εις τέλος χαρτοσήμου προς 1% επί του ποσού της πιστώσεως μέχρι της 1ης Ιαν. 1962. Από της χρονολογίας ταύτης αι συμβάσεις αύται εφ’ όσον εξακολουθούν να ισχύουν, υπόκεινται εις το τέλος της προηγουμένης παραγράφου του παρόντος». Τα εντός « » αντικατεστάθησαν ως άνω δια  της παρ. 2 άρθρ. 1 Ν.Δ. 4231/1962 (τόμ. 30Α  σελ. 458,03). Κατ’ εξαίρεσιν αι μεταξύ της Τραπέζης της Ελλάδος και πάσης άλλης τραπέζης συναπτόμεναι δανειακαί συμβάσεις προς τον σκοπόν χρηματοδοτήσεως υπό της δανειζομένης τραπέζης βιομηχανικών ή εμπορικών κλπ. επιχειρίσεων υποβάλλονται εις το 1/4 των κατά την παρ. 1 του άρθρ. 14 του παρόντος αναλογικών τελών χαρτοσήμου». Η παράγρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 9 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. «9. «α.)Αι παντός είδους τραβηκτικαί, πλην των εν τω κατωτέρω εδαφ. γ΄ αναφερομένων, και πάντα τα εις διαταγήν έγγραφα, πλην των συναλλαγματικών, των γραμματίων εις διαταγήν και των επιταγών επί τη εμφανίσει (cheques), τα περιέχοντα υποσχέσεις πληρωμής ποσών, εφ’ όσον εκδίδονται εν Ελλάδι». β)Επί των εν τη αλλοδαπή εκδοθέντων τοιούτων εγγράφων και εν Ελλάδι εισαγομένων εις τέλος υπόκεινται εάν οπισθογραφώνται εν Ελλάδι, η οπισθογράφησις, εν ελλείψει δε οπισθογραφήσεως η εξόφλησις. Εν ελλείψει οπισθογραφήσεως ή εξοφλήσεως και εάν τα έγγραφα ταύτα προσάγωνται προς διαμαρτύρησιν εν Ελλάδι, υπόκεινται εις τέλος προ της διαμαρτυρήσεως. γ)Τραβηκτικαί, οπουδήποτε εκδιδόμεναι, συνοδεύουσαι παντός είδους παραστατικά έγγραφα αποστολής εμπορευμάτων και ούσαι πληρωτέαι επί παραδόσει των ανωτέρω εγγράφων κατ’ εξαίρεσιν και μόνον εφ’ όσον κατηρτίσθη ιδία σύμβασις προκαταβολής καθ’ οιονδήποτε τύπον επί φορτωτικής, υποβληθείσα εις το νόμιμον τέλος, υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. (5) 10. δ)Αι οπισθογραφήσεις και η εξόφλησις των εν τω εδαφίω α΄ της παρούσης παραγράφου εγγράφων, γραφόμεναι επ’ αυτών, εις ουδέν τέλος υπόκεινται, γιγνόμεναι δε δια χωριστών εγγράφων, δημοσίων ή ιδιωτικών, υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. (5) 10, εφ’ όσον επί μεν των εν Ελλάδι εκδοθέντων ως ανωτέρω εγγράφων κατεβλήθη το κατά το παρόν άρθρον αναλογικόν τέλος κατά την έκδοσιν αυτών, επί δε των εν τη αλλοδαπή εκδοθέντων τοιούτων η καταβολή του τέλους εγένετο κατά τους ορισμούς και τας διακρίσεις του ανωτέρω εδαφίου β΄. ε)Οσάκις τα ως άνω έγγραφα εις διαταγήν εκδίδονται εις πολλαπλά πρωτότυπα, έκαστον αυτών υπόκειται εις το αυτό τέλος, εκτός εάν άπαντα προσήχθησαν κατά την έκδοσιν και προ πάσης χρήσεως αυτών εις τον Οικον. Έφορον προς επιβολήν του αναλόγου τέλους, οπότε, υποβληθέντος του ενός των πρωτοτύπων εις το ανάλογον τέλος, τα λοιπά υποβάλλονται εις τέλος δραχ. (5) 10». ς)Εξαιρούνται του τέλους τα τραπεζικά γραμμάτια της Τραπέζης της Ελλάδος». Η παράγρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω δια του δευτέρου άρθρου Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, του εδ. α΄ αντικατασταθέντος εκ νέου δια της παρ. 2 του δευτέρου άρθρου του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951. (Μετά τη σελ. 20(ζ) Σελ. 20,01 Τεύχος 1176 – Σελ. 3 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου    «10.Αι επί ναυτική υποθήκη συστατικαί υποχρεώσεων συμβάσεις, αι εξοφλήσεις μερισμάτων εκ κερδών ναυσιπλοΐας, ως και πάσα ετέρα σύμβασις, πλην των τοιούτων δωρεών και προικών, αφορώσα τα πλωτά μέσα εν γένει, εφαρμοζομένης και εν προκειμένω κατ’ αναλογίαν της διατάξεως του εδ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 13 του παρόντος. Τ’ ανωτέρω δεν εφαρμόζονται επί επαχθούς μεταβιβάσεως πλοίων, συμφώνως προς την διάταξιν της παρ. 1 του άρθρ. 1 του υπ’ αριθ. 1587/1950 Νόμου, ως και επί συναλλαγών περί ων προβλέπει το άρθρ. 16 του παρόντος. Εξαιρετικώς αι συμβάσεις κτήσεως υπό των, κατά το δεύτερον εδάφιον της παρ. 2 του παρόντος άρθρου, εταιρειών ή και υπό οιωνδήποτε άλλων ναυτιλιακών εταιρειών συνεστημένων ήδη πλοίων εν γένει ή μεριδίων αυτών, φερόντων ξένην σημαίαν, ή υπό ναυπήγησιν ευρισκομένων, απαλλάσσονται των κατά την παρούσαν παράγραφον τελών ή των κατά την Προξενικήν Νομοθεσίαν αντιστοίχων τοιούτων». Η παρ. 10 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Σελ. 10(η) Τεύχος 1328 Σελ. 54 άρθρ. 4 παρ. 10 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. «11.Αι διανομαί κληρονομιών, κληροδοτημάτων, ή οιασδήποτε άλλης κοινής περιουσίας, ως και οι επί κληρονομιών και κληροδοτημάτων συμβιβασμοί και εξοφλήσεις». Η παρ. 11 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 2 του Β.Δ. 19/20 Ιαν. 1948, κατωτ. αριθ. 64. «Επί εκποιήσεως κοινού πράγματος δια πλειστηριασμού, λόγω του ανεφίκτου της αυτουσίου διανομής αυτού, εις το εν λόγω τέλος υπόκειται η πράξις διανομής του εκπλειστηριάσματος, μεταξύ των δικαιούχων της αναλήψεως του εκ του εκπλειστηριάσματος αναλογούντος εις έκαστον τούτων ποσού ενεργουμένης ατελώς». Η εντός « » περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 2 παρ. 1 του Β.Δ. 19/23 Φεβρ. 1949, κατωτ. αριθ. 52. «Επί μερικών διανομών τα τέλη χαρτοσήμου ως και τα τέλη και δικαιώματα μεταγραφής υπολογίζονται επί της αξίας του μεριδίου των εξερχομένων της κοινωνίας». Η εντός « »περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 2 παρ. 1 του Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950 κατωτ. αριθ. 57. «Δεν οφείλονται τα κατά την παρούσαν παράγραφον τέλη εις πάσαν περίπτωσιν, καθ’ ην, συμφώνως προς τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 1, του άρθρ. 4 και του άρθρ. 19 του Ν. 1587/1950, οφείλεται φόρος μεταβιβάσεως ακινήτων». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 4 παρ. 11 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. 12.Πάσα λογοδοσία επιτρόπων, κηδεμόνων, δικαστικών αντιληπτόρων ή προσωρινών διαχειριστών. Αι λογοδοσίαι εντολοδόχου προς εντολέα ή αι εξοφλήσεις αυτών, εκτός εάν προεπληρώθη το αναλογικόν τέλος κατά την κατάρτισιν της σχέσεως εις ην αφορά η δοθείσα εντολή ή κατά την παρά του εντολοδόχου είσπραξιν, οπότε αι εν λόγω λογοδοσίαι ή εξοφλήσεις υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. (5)10. «13.Αι μεταγραφαί, πλην των εν άρθρ. 19 του Ν. 1587/50, «περί κυρώσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ’ αριθ. 1521/50 Α. Νόμου «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» προβλεπομένων περιπτώσεων». Η παρ. 13 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 12 του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Το τέλος επί εγγράφων της παρ. 13 παρέμεινε εν τοις εκατόν (1%) (Άρθρ. 20 Νόμ. 12/1970, κατωτ. αριθ. 99). «14.Τα απόγραφα των κατά τον ν.ΓπΟΔ΄ (υπ’ αριθ. 3974) του 1911 αποφάσεων, του τέλους υπολογιζομένου επί του δια της αποφάσεως επιδικαζομένου ποσού και των τόκων αυτού μέχρι της ημέρας της εκδόσεως του απογράφου, γιγνομένης ειδικής περί της καταβολής ταύτης μνείας παρά πόδας του εκτελεστού απογράφου υπό της εκδιδούσης αυτώ αρχής». Η παρ. 14 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 Β.Δ. 14/15 Ιουν. 1946 κατωτ. αριθ. 43. «15».α΄ Αι περί εισπράξεως δικαιωμάτων αποδείξεις των γενικών αποθηκών. β)Η οπισθογράφησις ενεχυρογράφων των γενικών αποθηκών. Εάν όμως η σύμβασις του δανείου και ενεχύρου των εν τω ενεχυρογράφω εμπορευμάτων συνέστη δι’ ιδιαιτέρας συμβάσεως υποβληθείσης εις το νόμιμον αναλογικόν τέλος, η δι’ οπισθογραφήσεως ταυτόχρονος προς τον αυτόν δανειστήν λόγω ενεχυριάσεως μεταβίβασις του ενεχυρογράφου τούτου υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. (5) 10. γ)Αι έναντι παραδοθέντος σταφιδοκάρπου εις την εταιρίαν γενικών αποθηκών ως διαχειρίστριαν του αυτονόμου σταφιδικού οργανισμού εκδιδόμεναι υπό της εταιρίας ταύτης αποδείξεις αποταμιεύσεως παρ’ αυτή σταφιδοκάρπου (δελτία παρακρατήσεων), μόνον κατά την εξαργύρωσιν των καθ’ έκαστον έτος πλεονασμάτων εκ τούτων, ουδενός ετέρου τέλους καταβαλλομένου κατά τε την έκδοσίν των και τας μετέπειτα δι’ οπισθογραφήσεως μεταβιβάσεις των. (Αντί της σελ. 21(α) Σελ. 21(β) Τεύχος 553 – Σελ. 23 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 δ)Η ενεχυρίασις αποδείξεων αποθηκεύσεως σταφιδοκάρπου (δελτίων παρακρατήσεως), μόνον εφ’ όσον συνιστάται δι’ ετέρας συμβάσεως, άλλως η λόγω ενεχυριάσεως οπισθογράφησις τούτων υπόκειται μόνον εις πάγιον τέλος (1)5. «16.α. Εις το τέλος χαρτοσήμου 2% υπόκεινται αι αποδείξεις πληρωμής ασφαλίστρων, επί παντός είδους ασφαλίσεων. Εις το αυτό τέλος υπόκεινται αι αποδείξεις πληρωμής ασφαλίστρων, και όταν ταύτα καταβάλλωνται υπό του Δημοσίου, Δήμων, Κοινοτήτων και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Εξαιρετικώς αι αποδείξεις καταβολής ασφαλίστρων δια συναπτομένας εν Ελλάδι ή μέσω των εν Ελλάδι νομίμων εκπροσώπων των μεσιτών του Αγγλικού Λόυδ ασφαλίσεις πλοίων και αεροσκαφών, ως και των πληρωμάτων αυτών, υπόκεινται εις τέλος δραχ. (5)10. Αι αποδείξεις επιστροφής ασφαλίστρων, εφ’ όσον εσημάνθη η απόδειξις της πληρωμής των ασφαλίστρων, υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. 5. β.Εις τέλος 1% υπόκεινται τα υπό της ασφαλιστικής εταιρείας επί ασφαλιστηρίων ζωής χορηγούμενα δάνεια, αι υπό ασφαλιστικής εταιρείας εξαγοραί (RACHATS) ασφαλιστηρίων ζωής, είτε δι’ ιδιωτικού, είτε δια δημοσίου εγγράφου καταρτίζονται πάσαι αύται». Η παρ. 16 συμπληρωθείσα δια του άρθρ. 2 Β.Δ. της 6/7 Ιουν. 1951 (κατωτ. αριθ. 64) και δια της παρ. 2 του άρθρ. 6 Ν.Δ. 4419/1964 (τόμ. 27 σελ. 66,53) αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 1 Ν.Δ. 189/1973 (κατωτ. αριθ. 96). Εν παρ. 2 του αυτού άρθρου ορίζεται ότι: Το τέλος της περιπτ. β΄ της παρ. 16 παρέμεινε εν τοις εκατόν (1%) (Άρθρ. 20 Νόμ. 12/1970, κατωτ. αριθ. 99). 2.Ειδικαί διατάξεις προβλέπουσαι μειωμένα τέλη χαρτοσήμου ή απαλλαγάς διατηρηθείσας δια του Ν.Δ. 1079/71 (κατωτ. σελ. 113), δεν θίγονται δια των διατάξεων του παρόντος άρθρου. Σελ. 22(β) Τεύχος 553-Σελ. 24 «17.Αι εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων διδόμεναι εξοφλήσεις χρηματικών ενταλμάτων ή παρακαταθηκών οιωνδήποτε, ως και πάσα εν γένει συναλλαγή του Ταμείου τούτου μετά τρίτων, εξαιρουμένων των συναλλαγών της περιπτώσεως του δευτέρου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 18 του παρόντος. Το προκείμενον αναλογικόν τέλος οφείλεται, εφ’ όσον, ως εκ της φύσεως της δια του ποσού του εντάλματος ή της παρακαταθήκης εξοφλουμένης εν όλω ή εν μέρει σχέσεως, δεν προβλέπεται υπό του παρόντος ή άλλου νόμου βαρύτερον ή ελαφρότερον αναλογικόν τέλος ή πάγιον τοιούτο ή ατέλεια. Εφ’ όσον κατά την εξόφλησιν του εντάλματος ή της παρακαταθήκης κλπ. αποδεικνύεται ότι και ως προς το εξοφλούμενον ποσόν κατεβλήθη (ή καταβληθήσεται εν καιρώ τω δέοντι, κατά τας περί τούτου ειδικάς διατάξεις του παρόντος νόμου) το προσήκον εις την σχέσιν, εξ ης το ποσόν τούτο απορρέει, αναλογικόν τέλος, η εξόφλησις υποβάλλεται εν πάση περιπτώσει εις το περί αυτής προβλεπόμενον υπό του εδ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 13 του παρόντος τέλος. Εξαιρετικώς η εξόφλησις παρακαταθήκης μισθωμάτων εξ οικοδομών και γαιών, αναγομένων εις την μετά την 1 Ιουλ. 1950 περίοδον, ενεργείται πάντοτε ατελώς. Απαλλάσσεται του κατά την παρούσαν παράγραφον τέλους πάσα εν γένει συναλλαγή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων μετά του Δημοσίου, Δήμων ή Κοινοτήτων και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των απαλλασσομένων παντός τέλους χαρτοσήμου δυνάμει ειδικών διατάξεων». Η παρ. 17 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 13 Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου «18.Α) Εις τέλος χαρτοσήμου εν επί τοις εκατόν (1%) ανεξαρτήτως ποσού υπόκεινται: Το τέλος επί εγγράφων της παρ. 18 παρέμεινε 1% (Άρθρ. 20 Νόμ. 12/1975, κατωτ. αριθ. 99). α)αι εξοφλήσεις μισθών και άλλων αποδοχών των υπαλλήλων των Δήμων, των Κοινοτήτων των Εκκλησιαστικών ή άλλων Ιδρυμάτων, των Νομικών Προσώπων εν γένει, και των ιδιωτικών υπαλλήλων εν γένει, ως και αι εξοφλήσεις συντάξεων, μερισμάτων και άλλων ασφαλιστικών παροχών ή βοηθημάτων, καταβαλλομένων προς τα αυτά πρόσωπα υπό των οικείων Ταμείων ή Οργανισμών Συντάξεων, Προνοίας ή Ασφαλίσεως. β)αι εξοφλήσεις μισθών, ημερομισθίων και άλλων αποδοχών των τεχνιτών, εργατών και υπηρετών, έστω και αν εργοδότης αυτών είναι το Δημόσιον ή Δήμοι ή Κοινότητες ή άλλα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ως και εξοφλήσεις συντάξεων, μερισμάτων και άλλων ασφαλιστικών παροχών ή βοηθημάτων, χορηγουμένων εις τα πρόσωπα ταύτα υπό των οικείων Ταμείων ή Οργανισμών Συντάξεων, Προνοίας ή Ασφαλίσεως. γ)αι εξοφλήσεις συντάξεως, μερισμάτων και άλλων ασφαλιστικών παροχών ή βοηθημάτων καταβαλλομένων προς ησφαλισμένους (πλην των Δημοσίων Υπαλλήλων) υπό των οικείων Ταμείων ή Οργανισμών Συντάξεων, Προνοίας ή Ασφαλίσεως. Δια τα μερίσματα κλπ. πρώην δημοσίων υπαλλήλων, βλ. άρθρ. 27 Α.Ν. 553/1937 και άρθρ. 30 παρ. 2 Ν.Δ. 60/1946, κατωτ. αριθ. 17 και 44. δ)η κατά τον Νόμ. 2112/1920 «περί υποχρεωτικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ιδιωτικών υπαλλήλων» αποζημίωσις δι’ άτακτον απόλυσιν ιδιωτικού υπαλλήλου, τεχνίτου, εργάτου και υπηρέτου, ως και η κατά τον Νόμ. 551/1915 «περί ευθύνης προς αποζημίωσιν των εξ ατυχήματος εν τη εργασία παθόντων εργατών ή υπαλλήλων» αποζημίωσις εξ εργατικού ατυχήματος. «Αι διατάξεις των ανωτέρω εδαφίων εφαρμόζονται και επί των υπαλλήλων και των εργατοτεχνιτών, των συνδεομένων μετά του Δημοσίου δια συμβάσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου». Η εντός « » περίοδος προσετέθη δια της παρ. 5 του δευτέρου άρθρου του Β.Δ. 6/7 Ιουν. 1951. Β)Απαλλάσσονται του τέλους της παρούσης παραγράφου και παντός ετέρου τέλους χαρτοσήμου: α)αι συντάξεις, τα μερίσματα ή οιονδήποτε έτερον ποσόν καταβαλλόμενον προς αναπήρους πολέμου ή θύματα πολέμου είτε παρά του Δημοσίου Ταμείου είτε παρ’ οιουδήποτε Ταμείου ή Οργανισμού Συντάξεως, Προνοίας ή Ασφαλίσεως. β)αι συντάξεις αι καταβαλλόμεναι υπό του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου και αι παροχαί εν γένει αι καταβαλλόμεναι υπό του Οίκο του Ναύτου εις ασθενείς και απόρους εργάτας θαλάσσης ή τας οικογενείας αυτών. Γ)Επί εξοφλήσεων μισθών, ημερομισθίων και άλλων αποδοχών των τεχνιτών, εργατών και υπηρετών, ενεργουμένων υπό των οικείων Σωματείων προς διανομήν εις τα μέλη αυτών, οφείλεται το τέλος του εδαφίου Α΄ της παρούσης παραγράφου και επικολλάται επί των εις τον εργοδότην χορηγουμένων αποδείξεων ή επί των άλλων παρ’ αυτώ εγγράφων, των εμφαινόντων την εξόφλησιν. Αι επακολουθούσαι διανομαί των εξοφληθέντων ποσών εις τα μέλη των Σωματείων εις ουδέν τέλος υπόκεινται». Η παρ. 18 αντικατεστάθη ως άνω δια της παραγρ. 2 του άρθρ. 2 του Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950, κατωτ. αριθ. 57. «19.Εκάστη απόδειξις εκδιδομένη παρά Δημοσίου Ταμείου και δια πληρωμήν ενεργουμένην δια το Δημόσιον Ταμείον, εφ’ όσον δια την πληρωμήν ταύτην δεν προβλέπεται υπό άλλων διατάξεων του παρόντος νόμου βαρύτερον ή ελαφρότερον αναλογικόν ή πάγιον τέλος ή ατέλεια. Εις το εν λόγω τέλος δεν υπόκεινται τα αποδεικτικά πληρωμής φόρων εν γένει, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών και δασμών υπέρ του Δημοσίου δια τε το ποσόν της κυρίας οφειλής και δια την τυχόν προσαύξησιν ή το πρόστιμον ή τόκους κλπ.». «Ομοίως δεν υπόκεινται εις το εν λόγω τέλος  τα, δι ειδικού εντύπου του Δημοσίου, εισπραττόμενα πάσης φύσεως έσοδα τούτου». Το τρίτο εδάφιο της παρ. 19 προστέθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ 31 Νόμ. 1041/80 (ΦΕΚ Α΄ 75), (τόμ. 27 σελ. 196,27). Η παρ. 19 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 14 του άρθρ. 4 του Ν. 2246/1952 κατωτ. αριθ. 65. Συναφώς ο Ν. 2281/1952 εν άρθρ. 24 παρ. 2 ορίζει ότι από 1 Οκτ. 1952 καταργείται το κατά την ως άνω παράγραφον και επί τη πληρωμή των δασμών και φόρων εισπραττόμενον τέλος χαρτοσήμου αμέσου καταβολής 1%. Το τέλος επί εγγράφων της παρ. 19 παρέμεινε 1% (Άρθρ. 20 Νόμ. 12/1975, κατωτ. αριθ. 99). Ήδη το τέλος των εγγράφων της άνω παρ. 19 αυξήθηκε από 1% σε 2% από την παρ. 1 άρθρ. 7 Νόμ. 1884/1990 (ΦΕΚ Α΄ 81), (κατωτ. σελ. 104,503). Σύμφωνα δε με την παρ. 3 άνω άρθρ. 7 Νόμ. 1884/1990 η αύξηση των άνω τελών αρχίζει από την πρώτη του μεθεπόμενου μήνα από τη δημοσίευση του νόμου αυτού στο ΦΕΚ (16 Ιουν. 1990).  (Αντί για τη σελ. 23 (κ) Σελ. 23(λ) Τεύχος ΙΒ-7-2 Σελ. 3 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 20.(Αντικατασταθείσα δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Ν.Δ. 1033/1942, κατωτ. αριθ. 31, και του άρθρ. 9 Νόμ. 187/1943, κατωτ. αριθ. 35, κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 118/1967, κατωτ. αριθ. 82, και αι επόμεναι παράγραφοι ηριθμήθησαν αναλόγως). «20».Αι αποδείξεις καταβολής αντιτίμου διδάκτρων και τροφείων εις ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και οικοτροφεία. «21».Τα συμβόλαια εκχωρήσεως μέρους ή όλου των αποδοχών ιδιωτικών υπαλλήλων προς εμπόρους έναντι του αντιτίμου αγοραζομένων παρ’ αυτών ειδών. «Τα έγγραφα εκχωρήσεως υπό Δημοσίων υπαλλήλων προς τους Συνεταιρισμούς αυτών ή προς εμπόρους μέρους των αποδοχών αυτών έναντι αντιτίμου αγοραζομένων ειδών, ως και τα έγγραφα των συνεπεία των εκχωρήσεων τούτων περαιτέρω μεταξύ των αυτών προσώπων συναλλαγών συντάσσονται ατελώς. Εις την προκειμένην ατέλειαν περιλαμβάνονται και αι υπό των Δημοσίων Ταμείων ενεργούμεναι κρατήσεις εκ των εκάστοτε καταβαλλομένων αποδοχών εις τους Δημοσίους υπαλλήλους, ως και αι (εις τους Συνεταιρισμούς ή εμπόρους) αποδόσεις των κρατήσεων τούτων εις εξόφλησιν των ως άνω εκχωρουμένων ποσών». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 3 του δευτέρου άρθρου του Β.Δ. 12/15 Σεπτ. 1949, κατωτ. αριθ. 55. 22.Αι αποδείξεις πληρωμής κατά την διανομήν κατά το άρθρ. 27 του ν.3632 (12 Πα) της εγγυήσεως χρηματιστού περιελθόντος εις αδυναμίαν (υποχρεωτική εκκαθάρισις). Η παρ. 23 κατηργήθη δια του άρθρ. 2 παρ. 3 Β.Δ. 18/18 Ιουλ. 1950 και αι παρ. 24 και 25 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 4 παρ. 15 Ν. 2246/1952 της ως άνω τέως παρ. 26 λαβούσης τον αριθ. 23 δια της αυτής διατάξεως (και ήδη αριθ. 22). Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νομ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). «23.Εις τέλος χαρτοσήμου 1% υπόκειται το εις δραχμάς αντίτιμον των διενεργουμένων υπό των μεσολαβουσών Τραπεζών προεμβασμάτων προς προμηθευτάς οίκους του εξωτερικού, δι’ εισαγωγήν αγαθών, ανεξαρτήτως του τρόπου διακανονισμού της αξίας τούτων. Σελ. 24(λ) Τεύχος ΙΒ-7-2 Σελ. 4. Εις το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος χαρτοσήμου δεν υπόκεινται τα προεμβάσματα δι’ εισαγωγάς αγαθών εκ της αλλοδαπής υπό προσώπων απαλλασσομένων των τελών χαρτοσήμου». Η παρ. 23 προσετέθη δια του άρθρ. 57 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). «24.Σε τέλη χαρτοσήμου 1% υπόκεινται οι εξοφλητικές αποδείξεις λογαριασμών κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, ύδατος, φωταερίου, τηλεγραφημάτων, αστικών και υπεραστικών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, ραδιοφώνων και συσκευών τηλεόρασης για οποιοδήποτε σκοπό ή χρήση, ως και οι αποδείξεις εξόφλησης λογαριασμών πελατών ξενοδοχείων και χώρων οργανωμένης κατασκήνωσης (CAMPING) και σε 0,5% οι αποδείξεις πληρωμής συνδρομών σε εφημερίδες, περιοδικά και κάθε άλλου είδους έντυπα. Δεν υπόκεινται σε τέλος χαρτοσήμου: α)οι αποδείξεις εξόφλησις των αμέσως καταβαλλόμενων τελών τηλεγραφημάτων και τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και  β)οι αποδείξεις συνδρομών περιοδικών, εφημερίδων και εν γένει εντύπων, των οποίων η ετήσια συνδρομή δεν υπερβαίνει τις 800 δραχμές. Τα τέλη χαρτοσήμου που ορίζονται στην παράγραφο αυτή καταβάλλονται κατά τα οριζόμενα στο άρθρ. 30 παρ. 1 του Π.Δ. 99/1977 «περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον των διατάξεων περί τηρήσεως βιβλίων και στοιχείων». Η παρ. 24 προστέθηκε από την παρ. 4 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43) (κατωτ. αριθ. 122) Με το δεύτερο εδάφιο της άνω παρ. 5 ορίστηκε ότι: Η ισχύς της παραγράφου αυτής αρχίζει από 1 Απριλίου 1982, πλην της περίπτωσης των αποδείξεων εξόφλησης λογαριασμών πελατών ξενοδοχείων και χώρων οργανωμένης κατασκήνωσης (CAMPING), που η ισχύς αρχίζει από 1 Ιαν. 1983. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Άρθρ.15α.-«1.Σε συναλλαγματικές και γραμμάτια σε διαταγή, που εκδίδονται στην Ελλάδα, επιβάλλεται τέλος χαρτοσήμου, το οποίο ορίζεται ως ακολούθως: Για ονομαστική αξία δρχ.              1 -   100.000 δρχ. 500 -        -                -      -   100.001 -   200.000  -  1.000 -       -                -       -   200.001 -   400.000  -  2.000 -        -               -       -   400.001 -   600.000  -  3.000 -        -               -       -   600.001 -   800.000  -  4.000 -        -               -       -   800.001 - 1.000.000  -  5.000 -        -               -       - 1.000.001 - 1.400.000  -  7.000 -        -               -       - 1.400.001 - 1.800.000  -  9.000 -        -               -       - 1.800.001 - 2.200.000  - 11.000 -        -               -       - 2.200.001 - 2.600.000  - 13.000 -        -               -       - 2.600.001 - 3.000.000  - 15.000 Για συναλλαγματικές και γραμμάτια σε διαταγή ονομαστικής αξίας μεγαλύτερης των 3.000.000 δραχμών, το τέλος ορίζεται σε 5  0 / 00 για την πέρα των 3.000.000 δραχμών ονομαστική αξία αυτών. Η οπισθογράφηση, η τριτεγγύηση και η εξόφληση συναλλαγματικής ή γραμματίου σε διαταγή συντάσσονται ατελώς. 2.Το κατά την προηγούμενη παράγραφο τέλος χαρτοσήμου για συναλλαγματικές και γραμμάτια σε διαταγή αξίας μέχρι 3.000.000 δραχμές εισπράττεται υποχρεωτικά με χρήση ειδικών εντύπων ενσήμων, για συναλλαγματικές δε και γραμμάτια σε διαταγή αξίας ανώτερης, με χρήση του ειδικού εντύπου ενσήμου της συναλλαγματικής ή του γραμματίου σε διαταγή αξίας 3.000.000 δραχμών και με χρήση κινητού επισήματος ή αποδεικτικού πληρωμής της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας κατά τα οριζόμενα στην παρ. 1 του άρθρ. 3 του Κώδικα αυτού. Σε όσες περιπτώσεις το αναλογικό τέλος είναι ή περιλαμβάνει κλάσμα της δραχμής αυτό στρογγυλοποιείται σε ακέραιη δραχμή». Οι μέσα σε «» παρ. 1 και 2 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 27 Νόμ. 2648/2122 Οκτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 238), κατωτ. αριθ. 143. Σύμφωνα δε με την παρ. 3 του ίδιου άρθρου με απόφαση του Υπ. Οικονομικών, ορίζεται η ημερομηνία θέσης σε κυκλοφορία των νέων εντύπων κ.λ.π. Σύμφωνα δε με την παρ. 3 άρθρ. 48 του ίδιου Νόμ. 2648/1998 ορίστηκε ότι η ισχύς των διατάξεων της άνω παρ. 2 αρχίζει από την ημερομηνία ισχύος της άνω απόφασης του Υπ. Οικονομικών. 3.Συναλλαγματικαί και γραμμάτια εις διαταγήν, εκδιδόμενα εις πολλαπλά πρωτότυπα, υπόκεινται, έκαστον τούτων, εις το κατά το παρόν άρθρον τέλος, εκτός εάν κατά την έκδοσιν  .  και προ πάσης χρήσεως αυτών προσήχθησαν άπαντα τα πρωτότυπα εις τον Οικονομικόν Έφορον προς θεώρησιν, οπότε, υποβληθέντος του ενός των πρωτοτύπων εις το προσήκον τέλος, τα λοιπά συντασσόμενα επί κοινού χάρτου, υποβάλλονται εις πάγιον τέλος 5 δραχμών. 4.Επί των εν τη αλλοδαπή εκδιδομένων και εν Ελλάδι εισαγομένων συναλλαγματικών ή γραμματίων, εις τέλος χαρτοσήμου 5% ο υπόκειται: α)Η αποδοχή, εάν γίνωνται αποδεκτά εν Ελλάδι, β)η οπισθογράφησις ή τριτεγγύησις, εάν οπισθογραφώνται ή τριτεγγυώνται εν Ελλάδι, γ)η εξόφλησις, εάν ούτε αποδοχή, ούτε οπισθογράφησις, ούτε τριτεγγύησις έλαβε χώραν εν Ελλάδι. Εάν ουδέ των άνω γεγονότων έλαβε χώραν εν Ελλάδι, αλλά τα εν λόγω έγγραφα προσάγωνται προς διαμαρτύρησιν, ταύτα, προ της διαμαρτυρήσεώς των, υπόκεινται εις το τέλος της παρούσης παραγράφου. 5.Οι τόκοι, οι απορρέοντες εκ συναλλαγματικών και γραμματίων εις διαταγήν υπόκεινται εις αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου 5%ο. Εις το αυτό τέλος υπόκεινται και αι εν τω χρηματιστηρίω συναπτόμεναι συμβάσεις δανείων επί ενεχύρω των εν παρ. 4, του άρθρ. 15, του παρόντος Κώδικος τίτλων, είτε ονομαστικοί είτε ανώνυμοι είναι ούτοι, εν αις ο εις τουλάχιστον των συμβαλλομένων είναι χρηματιστής». Το άρθρ. 15α αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.4.-1.Ό τε σφραγιστός χάρτης και το κινητόν επίσημα πωλούνται αποκλειστικώς υπό των ταμείων του κράτους αντί τιμής ίσης προς την επ’ αυτών γεγραμμένην αξίαν. (Δια Δ/τος καθορίζεται ο τρόπος της εισπράξεως του προσθέτου ποσοστού υπέρ του αναγκαστικού δανείου επί του πωλουμένου σφραγιστού χάρτου, ή κινητού επισήματος). Η εντός ( ) διάταξις ατονεί κατόπιν της δια του Α.Ν. 1578 (κατωτ. αρ. 19) ενοποιήσεως των τελών χαρτοσήμου. 2.Η πώλησις του σφραγιστού χάρτου, του κινητού επισήματος και παντός άλλου ενσήμου δύναται ωσαύτως να ενεργήται παρά των κατά νόμον επιτετραμμένων την λιανικήν επί προμηθεία πώλησιν σφραγιστού χάρτου, κινητού επισήματος ή άλλου ενσήμου ιδιωτών ή δημοσίων υπαλλήλων και εντός των υπό του νόμου οριζομένων ορίων. Επί της παρ. 2 βλ. σχετικάς διατάξεις των άρθρ. 1 Ν.Δ. 251/1973 (κατωτ. αριθ. 97), ούτινος βλ. και άρθρ. 2-5. Η ισχύς αυτού, ορισθείσα από 1 Νοεμ. 1974, παρετάθη επί εξάμηνον, ήτοι από 1 Μαΐου 1975. Με τις Σ. 8010/918/2-6 Δεκ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 1080) και Σ. 1154/32/24 Φεβρ./9 Μαρτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 235) αποφ. Υπ. Οικονομικών αι άνω προθεσμίες παρατάθηκαν για ένα συνολικά εξάμηνο. Αγοραί αγαθών εκ της Αλλοδαπής Άρθρ.15β. –«1.Εις τέλος (0,50%) υπόκειται το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον υποκαθιστών τούτο επί αγοράς αγαθών εκ της αλλοδαπής υπό μη απαλλασσομένων των τελών χαρτοσήμου φυσικών ή νομικών προσώπων προς άσκησιν του επιτηδεύματος ή επαγγέλματος αυτών ή προς εκπλήρωσιν του υπ’ αυτών επιδιωκομένου σκοπού. Η επί τοιούτων αγορών τυχόν καταρτιζομένη εν Ελλάδι σύμβασις υπόκειται εις τέλος δραχ. (10)20, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων. Βλ. και άρθρ. 24 παρ. 1 Νόμ. 2281/1952 κατωτ. αριθ. 66. Το υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Το κατά την ανωτέρω παρ. 1 αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ηυξήθη περαιτέρω από 1% εις 2% δια της παρ. 2 άρθρ. 3 ΑΝ. 29/1967( τόμ. 39Γ σελ. 1012,05). (Αντί για τη σελ. 24,01(γ) Σελ. 24,01(δ) Τεύχος 1328 Σελ. 55 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 2.Το κατά την προηγουμένην παράγραφον αναλογικόν τέλος υπολογίζεται επί της αξίας του τιμολογίου, ως αύτη καθορίζεται υπό των οικείων επιτροπών ελέγχου τιμολογίων εισαγωγής, προσαυξανομένης, δια των δασμών κ.λ.π., των ναύλων και ασφαλίστρων. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών καθορισθήσεται ο τρόπος εισπράξεως του τέλους τούτου. 3.Επί των αγορών της ανωτέρω παρ. 1 υπό προσώπων απαλλασσομένων των τελών χαρτοσήμου τα τιμολόγια κλπ. εις ουδέν τέλος υπόκεινται, η τυχόν όμως καταρτιζομένη έγγραφος σύμβασις μετά του εν Ελλάδι αντιπροσώπου του πωλητού υπόκειται εις το τέλος (10) 20 δραχμών, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων. «Επίσης εις ουδέν τέλος χαρτοσήμου υπόκειται το τιμολόγιον ή άλλα έγγραφα αγοράς εκ της αλλοδαπής αγαθών απαλλασσομένων κατά τας κειμένας διατάξεις των δασμών και λοιπών εισπραττομένων εις τα Τελωνεία φόρων και τελών. Επί αγοράς εκ της αλλοδαπής πρώτων υλών εισαγομένων κατά τας κειμένας διατάξεις επί προσωρινή ατελεία προς παραγωγήν βιομηχανικών ή βιοτεχνικών προϊόντων ή ειδών συσκευασίας εξαγομένων εις την αλλοδαπήν, η ως άνω απαλλαγή από των τελών χαρτοσήμου παρέχεται υπό τους εν ταις διατάξεσι ταύταις όρους και προϋποθέσεις». Το εντός « » δεύτερον εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). 4.«Επί αγοράς αυτοκινήτου υπό παντός φυσικού ή νομικού προσώπου και εφ’ όσον αποδεικνύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπον μεσολάβησις, δια την αγοράν, αντιπροσώπου εν Ελλάδι του πωλητού, έστω και αν δεν κατηρτίσθη έγγραφος σύμβασις, οφείλεται εκτός του υπό της παρ. 1 του παρόντος άρθρου προβλεπομένου τέλους και το τέλος συμβάσεως μεταβιβάσεως αυτοκινήτου το οριζόμενον υπό του άρθρ. 1 παρ. 7 του Α.Ν. 411/1945, ως εκάστοτε ισχύει». Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 4 άρθρ. 1 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). Δια τας παρ. 3 και 4 βλ. άρθρ. 22 παρ. 2 και 3 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). 5.Η προμήθεια του εν Ελλάδι αντιπροσώπου του πωλητού υπόκειται εις τέλος (1%».) Το άρθρ. 15β αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 του Νόμ. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Όσον αφορά την αληθή έννοιαν του άρθρ. 15β βλ. παρ. 3 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 3717/1957 (κατωτ. αριθ. 76). Σελ. 24,02(δ) Τεύχος 1328 Σελ. 56 Δια του άρθρ. 22 παρ. 1 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 29) το τέλος της παρ. 5 ηυξήθη εις 2%. Βλ. και παρ. 2 του εν λόγω άρθρ. 22. Το τέλος της άνω παρ. 5 αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982, (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Η αύξηση αυτή ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Αγοραί εγχωρίων γεωργικών κλπ. προϊόντων Άρθρ.15γ.–«1.Εις τέλος (0,50%) επί του ολικού αντιτίμου της αγοράς υπόκειται το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον αγοράς εγχωρίων αγαθών εκ των παραγόντων ταύτα γεωργών, κτηνοτρόφων, πτηνοτρόφων, σηροτρόφων, μελισσοκόμων, παραγωγών δασικών προϊόντων, αλιέων και παντός ετέρου παραγωγού ή εταιρίας, μη υποκειμένων εις φόρον Δ΄ κατηγορίας των καθαρών προσόδων, και εκ των συνεταιρικών οργανώσεων των αυτών ως άνω προσώπων, ως και εκ των δημοσίων κλπ. γεωργικών ή άλλων παρεμφερών σταθμών υπό: α)παντός επιτηδευματίου, δια την άσκησιν του επιτηδεύματός του, β)συνεταιρικών οργανώσεων επιτηδευματιών ή μισθωτών ή ετέρων προσώπων και γ)των εν τη περιπτ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 15δ αναφερομένων προσώπων και υπό ετέρου τινός των ανωτέρω ως πωλητών αναφερομένων προσώπων δια την άσκησιν του επαγγέλματος αυτών ή δια τους σκοπούς αυτών. Το υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Το κατά την ανωτέρω παρ. 1 αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ηυξήθη περαιτέρω από 1% εις 2% δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Α.Ν. 29/1967 (τόμ. 39Γ σελ. 1012,05), ορίζοντος εν συνεχεία ότι της αυξήσεως ταύτης εξαιρούνται τα υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμενα αναλογικά τέλη χαρτοσήμου δια τα εκδιδόμενα τιμολόγια ή οιαδήποτε έτερα έγγραφα επί πωλήσεως υπό παραγωγών γεωργικών κλπ. προϊόντων, υποκειμένων εις την υπέρ του ΟΓΑ κλπ. εισφοράν του άρθρ. 10 του Νόμ. 4169/61, ως αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 4575/66, αδιαφόρως εάν τα έγγραφα ταύτα εκδίδωνται υπό του αγοραστού ή του πωλητού των προϊόντων παραγωγού ή υπό τρίτου πωλούντος τα προϊόντα ταύτα δια λογαριασμόν του παραγωγού. Το ανωτέρω αναλογικό τέλος της παρ. 1 αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 1 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Σύμφωνα με την παρ. 2 άνω άρθρ. 47 από την αύξηση εξαιρούνται τα τέλη για τα τιμολόγια ή άλλα έγγραφα που εκδίδονται στην περίπτωση πώλησης από παραγωγούς γεωργ. κλπ. προϊόντων που υπόκεινται στην εισφορά υπέρ ΟΓΑ του άρθρ. 10 Νόμ. 4169/1961 (τόμ. 39Γ, σελ. 997). Η άνω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. 2.Αι αποδείξεις εξοφλήσεως ενταλμάτων πληρωμής του αντιτίμου αγοράς προϊόντων του παρόντος άρθρου δεν υπόκεινται εις τέλος, η εγγράφως όμως τυχόν καταρτιζομένη σύμβασις υπόκειται εις τέλος δραχ. (10)20, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων. 3.Το κατά το παρόν άρθρον τέλος καταβάλλεται δια τριπλοτύπου κατά την υποβολήν των υπό του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων προβλεπομένων αντιγράφων τιμολογίων, πιστωτικών σημειωμάτων κλπ. εις τον Οικον. Έφορον. 4.Η διάταξις του δευτέρου εδαφίου της παρ. 7 του επομένου άρθρ. 15δ΄εφαρμόζεται αναλόγως και επί των συναλλαγών του παρόντος άρθρου. Απαλλάσσονται του τέλους: α)αι αγοραί καπνών εις φύλλα εκ των παραγωγών, (β)αι αγοραί, περί ων προβλέπει το δεύτερον εδάφιον της παρ. 8 του άρθρ. 24 του Κ.Φ. Στοιχείων και) Η περίπτ. β΄ κατηργήθη και η επομένη ηριθμήθη ως περίπτ. β΄ δια της παρ. 5 άρθρ. 1 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). β)αι υπό ιδιωτών αγοραί δια τας ατομικάς ή οικογενειακάς ανάγκας αυτών». Το άρθρ. 15γ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 του Νόμ 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Πωλήσεις κινητών αγαθών εν τη ημεδαπή Άρθρ.15δ.–1.Εις τέλος (0,50%) επί του ολικού αντιτίμου πωλήσεως υπόκειται το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έγγραφον πωλήσεως υπό του επιτηδευματίου, δια λογαριασμόν του ή δια λογαριασμόν τρίτου, αγαθών ή δικαιώματος εισαγωγής προς: α)έτερον επιτηδευματίαν, δια την άσκησιν του επιτηδεύματός του, β)γεωργούς, κτηνοτρόφους, πτηνοτρόφους, σηροτρόφους, μελισσοκόμους, παραγωγούς δασικών προϊόντων, αλιείς κ.λ.π. δια την άσκησιν του επαγγέλματός των και προς τας συνεταιρικάς οργανώσεις αυτών, γ)το Δημόσιον, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα ταμεία ασφαλίσεως και προνοίας, τα θρησκευτικά, εθνωφελή, κοινωφελή φιλανθρωπικά, νοσηλευτικά, εκπαιδευτικά ιδρύματα, σωματεία ή οργανισμούς, τους Ιερούς Ναούς και τας Ιεράς Μονάς και τα λοιπά ευαγή ιδρύματα, ταμεία, οργανισμούς ή επιτροπάς, ως και τους καταναλωτικούς ή άλλης φύσεως συνεταιρισμούς και τα πάσης φύσεως επαγγελματικά σωματεία και συλλόγους, δια την εκτέλεσιν του σκοπού αυτών. (Αντί για τη σελ. 25(η) Σελ. 25(θ) Τεύχος Ζ11 – Σελ. 5. Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 «Εις το αυτό τέλος υπόκειται και το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον πωλήσεως αγαθών υπό των εν ταις ανωτέρω περιπτ. β΄ και γ΄ αναφερομένων προσώπων προς έτερα τοιαύτα των αυτών περιπτώσεων ή και προς τα της περιπτ. α». Το εντός « » εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 9 παρ. 4 Νόμ. 3300/1955. Το υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Το κατά την ανωτέρω παρ. 1 αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ηυξήθη περαιτέρω από 1% εις 2% δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Α.Ν. 29/1967 (τόμ. 39Γ σελ. 1012,05), ορίζοντος εν συνεχεία ότι της αυξήσεως ταύτης εξαιρούνται τα υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμενα αναλογικά τέλη χαρτοσήμου δια τα εκδιδόμενα τιμολόγια ή οιαδήποτε έτερα έγγραφα επί πωλήσεως υπό παραγωγών γεωργικών κλπ. προϊόντων, υποκειμένων εις την υπέρ του ΟΓΑ κλπ. εισφοράν του άρθρ. 10 του Νόμ. 4169/61, ως αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 4575/66, αδιαφόρως εάν τα έγγραφα ταύτα εκδίδωνται υπό του αγοραστού ή του πωλητού των προϊόντων παραγωγού η υπό τρίτου πωλούντος τα προϊόντα ταύτα δια λογαριασμόν του παραγωγού. Το ανωτέρω αναλογικό τέλος της παρ. 1 αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 1 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982, ΦΕΚ Α΄ 43, (κατωτ. αριθ. 122). Σύμφωνα με την παρ. 2 άνω άρθρ. 47 από την αύξηση εξαιρούνται τα τέλη για τα τιμολόγια ή άλλα έγγραφα που εκδίδονται στην περίπτωση πώλησης από παραγωγούς γεωργ. κλπ. προϊόντων που υπόκεινται στην εισφορά υπέρ ΟΓΑ του άρθρ. 10 Νόμ. 4169/1961 (τόμ. 39Γ σελ. 997). Η άνω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. 2.«Ως ολικό αντίτιμο λογίζεται το τίμημα της πώλησης προσαυξημένο κατά τα ποσά των τόκων λόγω πίστωσης του τιμήματος, των δασμών, φόρων, εισφορών και επιβαρύνσεων γενικά, που επιρρίπτονται σε βάρος του αγοραστή». Το ανωτέρω μέσα σε « » πρώτο εδάφιο αντικατεστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 127). Επί πωλήσεως σιγαρέττων, σιγάρων και οινοπνεύματος δεν υπολογίζεται εις το αντίτιμον πωλήσεως ο επί των αγαθών τούτων φόρος καταναλώσεως. Σελ. 26(θ) Τεύχος Ζ11 – Σελ. 6 Δια το δικαίωμα εισαγωγής λαμβάνεται υπ’ όψιν το ολικόν αντίτιμον της πωλήσεως αυτού, περιλαμβάνον και την αξίαν του συναλλάγματος επί τη βάσει της επισήμου τιμής. 3.Αι αποδείξεις και τα εντάλματα πληρωμής προς εξόφλησιν του εν παρ. 1 τιμολογίου ή εγγράφου πωλήσεως αγαθών κλπ. δεν υπόκεινται εις τέλος. Η εγγράφως όμως τυχόν καταρτιζομένη σύμβασις πωλήσεως αγαθών υπόκειται εις πάγιον τέλος δραχ. (10)20 ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων. 4.Το τιμολόγιον χονδρικής πωλήσεως, το εκδιδόμενον δια το εξωτερικόν υπόκειται, ανεξαρτήτως ποσού εις τέλος (10) 20 δραχμών. 5.Επί πωλήσεως φαρμάκων προς υπαλλήλους ησφαλισμένους κλπ. ουδέν τέλος καταβάλλεται. Εν τοιαύτη περιπτώσει το κατά τ’ ανωτέρω τέλος 0,50% καταβάλλεται κατά την τυχόν υπό του Δημοσίου, Δήμου ή Κοινότητος ή άλλου νομικού προσώπου ή ασφαλιστικού οργανισμού ή ταμείου απόδοσιν του αντιτίμου των φαρμάκων εις τον προκαταβαλόντα υπάλληλον κλπ. 6.Απαλλάσσονται του τέλους τα τιμολόγια, αι αποδείξεις ή άλλα έγγραφα: Α΄.Επί πωλήσεως υπό επιτηδευματιών: α)καπνών εις φύλλα εις άλλους επιτηδευματίας, β)αγαθών προς τα πρόσωπα της περιπτ. β΄ της ανωτέρω παρ. 1, εφ’ όσον η αξία εκάστης συναλλαγής δεν υπερβαίνει τας 400.(000) δραχμών. «γ)δημοσιογραφικού χάρτου προς δικαιούχους ατελούς εισαγωγής τούτου, κατά τας εκάστοτε ισχυούσας περί Τύπου και λοιπάς διατάξεις». Η ανωτέρω περίπτωσις γ΄ προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 58 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106) ισχύουσα από 1 Οκτ. 1976. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Β΄(Κατηργήθη και τα επόμενα εδάφια ηριθμήθησαν ως Β΄ και Γ΄ δια της παρ. 1 άρθρ. 2 Α.Ν. 470/1968, κατωτ. αριθ. 85). Β΄ Επί πωλήσεως αγαθών υπό των εν τη ανωτέρω παρ. 1 προσώπων προς φυσικά πρόσωπα, ουχί δια την άσκησιν του επιτηδεύματος ή του επαγγέλματός των, αλλά δια τας ατομικάς ή οικογενειακάς ανάγκας αυτών. Γ΄Δια την: α)υπό των επιτηδευματιών, κατ’ εντολήν του Δημοσίου, διανομήν προς το κοινόν ή προς ωρισμένας κατηγορίας καταναλωτών, μη επιτηδευματιών, αγαθών ανηκόντων εις το Δημόσιον. β)υπό του Δημοσίου χορήγησιν αγαθών προς τους μισθωτούς και προς τας συνεταιρικάς οργανώσεις αυτών, γ)υπό επιτηδευματίου, κατ’ εντολήν και δια λογαριασμόν του Δημοσίου, διάθεσιν αγαθών προς ετέρους επιτηδευματίας, εφ’ όσον υπό του εντολοδόχου επιτηδευματίου κατεβλήθη το τέλος της παρ. 1 του παρόντος άρθρου και «δ)Υπό συνεταιριστικών οργανώσεων διάθεσιν εν γένει αγαθών εις τα μέλη αυτών, υπό επιτηδευματίου διανομήν αγαθών αγορασθέντων εν τω εσωτερικώ ή εισαχθέντων εκ του εξωτερικού δια λογαριασμόν πλειόνων επιτηδευματιών κατά τας διατάξεις του δευτέρου εδαφίου του άρθρ. 33 του Ν.Δ. 4/1968 «περί Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων», ως και υπό ανωνύμου εταιρείας με ονομαστικάς μετοχάς ή εταιρείας Περιωρισμένης Ευθύνης με μετόχους ή μέλη, κατά περίπτωσιν, τουλάχιστον είκοσιν επιτηδευματίας παντοπώλας, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ασκούντα ιδίαν έκαστον επιχείρησιν, διάθεσιν εις τους μετόχους ή μέλη αυτών ειδών διατροφής, πλην ποτών, και δια την καταβολήν της αξίας τούτων προς συνεταιριστικήν οργάνωσιν κλπ.». Η περίπτ. δ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 58 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). «ε)υπό οιουδήποτε προς οιονδήποτε, διάθεσιν Γραμματίων Κρατικών Λαχείων». Η περίπτ. ε΄ προσετέθη δια της παρ. 1 του άρθρ. 2 Νόμ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 102) και ισχύει από 16 Δεκ. 1975. 7.Το κατά το παρόν άρθρον τέλος καταβάλλεται δια τριπλοτύπου κατά την υποβολήν των υπό των άρθρ. 39 έως 41 του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων προβλεπομένων αντιγράφων τιμολογίων, πιστωτικών σημειωμάτων, καταστάσεων ή άλλων στοιχείων εις τον Οικον. Έφορον. Εις τας περιπτώσεις της παρ. 11Α΄ και Β΄ του άρθρ. 25 του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων το τέλος καταλογίζεται μετά προστίμου υπό του Οικον. Εφόρου εις βάρος του πωλητού επί τη βάσει των υπό του αγοραστού υποβαλλομένων στοιχείων. 8.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν έχουσιν εφαρμογήν επί πωλήσεως πλοίων και πλωτών εν γένει μέσων, (πλην πλοιαρίων, λεμβοφορτηγίδων και λέμβων εν γένει), αυτοκινήτων, μετοχών και ομολογιών». Το άρθρ. 15δ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 10 και 58 του παρόντος κώδικος. άρθρ. 8 του Νόμ. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65. Αι εντός ( ) λέξεις διεγράφησαν δια της παρ. 5 άρθρ. 9 Νόμ. 3300/1955. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Για τους συντελεστές των αναλογικών τελών χαρτοσήμου των άνω άρθρ. 15β, 15γ και 15δ είτε πρόκειται για εισαγωγή από το εξωτερικό προϊόντων είτε για την πρώτη πώληση στο εσωτερικό των εγχωρίως παραγομένων προϊόντων βλέπε και άρθρ. 2 Νόμ. 1477/1984 (ΦΕΚ Α΄ 144), (κατωτ. σελ. 358,51). Πωλήσεις και αγοραί δια λογαριασμόν τρίτων,  μισθώσεις υπηρεσιών, μισθώσεις έργων κλπ. «Άρθρ.15ε΄-1Επί πωλήσεως ή αγοράς αγαθών ή βιομηχανοποιήσεως πρώτων υλών ή ημικατειργασμένων προϊόντων υπό επιτηδευματίου, δια λογαριασμόν των προσώπων των αναφερομένων εις τας περιπτ. α΄ έως γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 15δ΄ του παρόντος: Α)Το δελτίον αποστολής των αγαθών εκδίδεται ατελώς. Β)Η εκκαθάρισις, την οποίαν αποστέλλει ο πωλήσας ή αγοράσας ή βιομηχανοποιήσας εις εκείνον δια λογαριασμόν του οποίου ενήργησε την πώλησιν ή αγοράν ή βιομηχανοποίησιν: α)δια το ποσόν της προμηθείας πωλήσεως ή αγοράς υπόκειται εις τέλος ( 1%). Το τέλος της περιπτ. α)ωρίσθη εις 2% δια του άρθρ. 22 παρ. 1 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99) ούτινος βλ. και παρ. 2. β)δια το ποσόν της αμοιβής της βιομηχανοποιήσεως υπόκειται εις τέλος (0,50%). Το υπό της ανωτέρω περιπτ. β΄ προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις (1%) δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Το κατά την ανωτέρω περίπτ. β΄ αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ηυξήθη περαιτέρω από 1% εις 2% δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Α.Ν. 29/1967 (τόμ. 39Γ σελ. 1012,05). γ)δια τα λοιπά ποσά, τα σχετικά προς την δοσοληψίαν ταύτην, δεν υπόκειται εις τέλος. (Αντί για τη σελ. 27(κ) Σελ. 27(λ) Τεύχος Ζ11 – Σελ. 7 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος καταβάλλεται δια τριπλοτύπου του Δημοσίου Ταμείου κατά την εις τον Οικον. Έφορον υποβολήν υπό των προς τούτο κατά περίπτωσιν υποχρέων των υπό του άρθρ. 42 του Κ.Φ. Στοιχείων οριζομένων στοιχείων.  «Επί βιομηχανοποιήσεως πρώτων και βοηθητικών υλών ή ημικατειργασμένων προϊόντων, αποστελλομένων υπό οίκων εξωτερικού και εισαγομένων υπό το καθεστώς της προσωρινής ατελείας άνευ διακανονισμού της αξίας αυτών εις συνάλλαγμα, τα δια την αμοιβήν βιομηχανοποιήσεως και την εξαγωγήν των εκ τούτων παραγομένων αγαθών εκδιδόμενα τιμολόγια, αποδείξεις ή έτερα έγγραφα εις ουδέν τέλος υπόκεινται»: Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 3 άρθρ. 58 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). Το αναλογικό τέλος της άνω παρ. 1 αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Η αύξηση αυτή ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. 2.Εις τέλος (0,50%) επί του ολικού ποσού της αμοιβής, άνευ εκπτώσεώς τινος, υπόκειται το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον, εξοφλητικόν αυτής, προερχομένης εκ παροχής υπηρεσιών (μίσθωσις εργασίας, μίσθωσις έργου) υπό του επιτηδευματίου του υποκειμένου κατ’ αρχήν εις φόρον Δ΄ κατηγορίας του Κώδικος Φορολογίας Καθαρών Προσόδων προς: Το υπό της ανωτέρω παρ. 2 προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Περαιτέρω το αναλογικόν τέλος ηυξήθη από 1% εις 2% δια της παρ. 2 του άρθρ. 3 Α.Ν. 29/1967 (τόμ. 39Γ σελ. 1012,06). α)ετέρους επιτηδευματίας δια την άσκησιν του επιτηδεύματος αυτών, β)προς γεωργούς, κτηνοτρόφους, πτηνοτρόφους, σηροτρόφους, μελισσοκόμους, παραγωγούς δασικών προϊόντων, αλιείς κλπ. δια την άσκησιν του επαγγέλματος αυτών και προς τας συνεταιριστικάς οργανώσεις αυτών, γ)προς τα εν τη περιπτ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 15δ αναφερόμενα πρόσωπα. Εξαιρετικώς προκειμένου περί αμοιβών κατά βαλλομένων εις εκτελωνιστάς ή διασαφηστάς, πρά κτορας μεταφορών, διαφημιστάς κλπ. το ως άνω  τέλος υπολογίζεται επί μόνης της αμοιβής αυτών,  Σελ. 28(λ) Τεύχος Ζ11 – Σελ. 8 ουχί δε και επί των διαφόρων δαπανών, δι’ ας δίδουσιν ούτοι λογαριασμόν εις τον προς ον παρέσχον τας υπηρεσίας αυτών, υπό την προϋπόθεισν όμως ότι τα δικαιολογητικά των δαπανών τούτων έχουσιν υποβληθή ή θα υποβληθώσιν εν τω δέοντι χρόνω εις το προσήκον τέλος. Εις το τέλος της παρούσης παραγράφου υπόκειται και το τιμολόγιον ή η απόδειξις ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον εξοφλητικόν αμοιβής, επί παροχής υπηρεσιών υπό των εν τη ανωτέρω περιπτ. γ΄ αναφερομένων προσώπων προς έτερα τοιαύτα, ως και προς τα εν ταις περιπτ. α΄ και β΄ πρόσωπα δια την άσκησιν του επιτηδεύματος ή επαγγέλματος αυτών. Ως παροχή υπηρεσιών εν τη εννοία της παρούσης παραγράφου θεωρείται και η υπό οιουδήποτε επιτηδευματίου διάθεσις επί αμοιβή αποθηκών ή άλλων χώρων προς απόθεσιν αγαθών ανηκόντων εις τρίτους, εφ’ όσον η σχέσις αύτη δεν φέρει τα στοιχεία της μισθώσεως ακινήτου. Εις το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος δεν υπόκειται το τιμολόγιον ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον παροχής υπηρεσιών αξίας μέχρι: (α) (δραχ. 150.(000), εφ’ όσον αι υπηρεσίαι παρέχονται προς τα εν τη ανωτέρω περιπτ. β΄ πρόσωπα και) (β) (δραχ. 25.(000) εις πάσαν άλλην περίπτωσιν. Αι περιπτ. α΄ και β΄ κατηργήθησαν δια της παρ. 1 άρθρ. 2 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). Εις πάσαν περίπτωσιν παροχής υπηρεσιών εν τη εννοία της παρούσης παραγράφου προς ιδιώτας υφ’ οιουδήποτε των προσώπων της παρ. 1 του άρθρ. 15δ΄ ουδέν τέλος οφείλεται. «Προκειμένου περί εξοφλήσεως αντιτίμου διδάκτρων και τροφείων, νοσηλείων και εξόδων κηδείας εφαρμόζονται τα εν παρ. 21 του άρθρ. 15 του παρόντος και τα εν τη κατωτέρω παρ. 4 οριζόμενα». Το εντός « » εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 9 παρ. 6 Νόμ. 3300/1955. Το κατά την παρούσαν παράγραφο τέλος καταβάλλεται δια τριπλοτύπου του Δημοσίου Ταμείου κατά την εις τον Οικον. Έφορον υποβολήν των υπό των άρθρ. 39 και 41 (παρ. 2) του Κ.Φ. Στοιχείων οριζομένων στοιχείων. Το αναλογικό τέλος της άνω παρ. 2 αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Η ανωτέρω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 3.«Εις τέλος 1% υπόκειται η απόδειξις εξοφλήσεως αμοιβής του δικηγόρου, συμβολαιογράφου, αρχιτέκτονος και παντός άλλου ασκούντος ελευθέριον επάγγελμα δι’ υπηρεσίας παρασχεθείσας προς τα εν παρ. 1 του άρθρ. 15δ του παρόντος αναφερόμενα πρόσωπα ή και προς ιδιώτας. Το αυτό τέλος οφείλεται και επί παροχής των εν λόγω υπηρεσιών επί παγία ή άλλως καθοριζομένη αμοιβή ή αντιμισθία προς τα αυτά ως άνω πρόσωπα. 4.Εις τέλος 1% υπόκειται εν πάση περιπτώσει το τιμολόγιον ή η απόδειξις ή οιονδήποτε έτερον έγγραφον εξοφλήσεως υπό ιατρών, κλινικών ή οιωνδήποτε νοσηλευτικών ιδρυμάτων νοσηλείων εν γένει, οιοσδήποτε και αν είναι ο καταβάλλων ταύτα. Άπαξ υποβληθείσης της εξοφλήσεως των εν λόγω εξόδων εις το, ως είρηται, τέλος, η τυχόν απόδοσις υπό του Δημοσίου, Δήμου ή Κοινότητος ή άλλου νομικού προσώπου ή ασφαλιστικού οργανισμού ή Ταμείου του ποσού αυτών εις τον προκαταβαλόντα εις ουδέν τέλος υπόκειται. Τα εν τω προηγουμένω εδαφίω εφαρμόζονται αναλόγως καιεπί εξόδων κηδείας». Αι παρ. 3 και 4 αντικατεστάθησαν ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 2 Α.Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). Το αναλογικό τέλος των άνω παρ. 3 και 4 αυξήθηκε σε 2% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Σύμφωνα με το άρθρ. 67 άνω Νόμ. 1249/82 η ανωτέρω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982. 5.Το κατά τας ανωτέρω παρ. 3 και 4 (πρώτον εδάφιον) τέλος, επί περιπτώσεων καθ’ ας η αμοιβή παρεσχέθη δι’ επαγγελματικήν εξυπηρέτησιν του καταβαλόντος, καταβάλλεται υπ’ αυτού κατά την εις τον Οικον. Έφορον υποβολήν των στοιχείων των οριζομένων υπό του άρθρ. 45 του Κ.Φ. Στοιχείων. «Ειδικώς τα τέλη χαρτοσήμου τα αναλογούντα επί των αμοιβών των αρχιτεκτόνων και μηχανικών δια την υπ’ αυτών εκπόνησιν μελετών ή σχεδίων κλπ. πάσης φύσεως τεχνικών έργων, υποκειμένων εις θεώρησιν υπό Δημοσίας Αρχής, καταβάλλονται καθ’ ον χρόνον και τρόπον γίνεται η καταβολή του επί των αμοιβών τούτων προκαταβαλλομένου φόρου εισοδήματος». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 1 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 3717/1957 (κατωτ. αριθ. 76). 6.Εις τέλος (1%) υπόκειται η υπό των προσώπων  των αναφερομένων εις την παρ. 1 του άρθρ. 15δ του παρόντος εξόφλησις κατά τινα των εν τη πρώτη  περιόδω του εδαφ. α΄ της παρ. 4 του άρθρ. 32 του  παρόντος αναφερομένων τρόπων ή και άλλως  προμηθειών, μεσιτειών, αμοιβών ή άλλων παροχών (πλην των υπό ασφαλιστικών εν γένει και συνταξιοδοτικών Ταμείων ή Οργανισμών καταβαλλομένων παροχών), προς τραπέζας, εμπορικούς αντιπροσώπους, παρεγγελιοδόχους, ανταποκριτάς, μεσίτας πράκτορας οιουσδήποτε, ως και προς οιουσδήποτε άλλους επιτηδευματίας ή και προς ιδιώτας. Το τέλος της παρ. 6 ηυξήθη εις 2% δια του άρθρ. 22 του παρ. 1 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99), ούτινος βλ. και παρ. 2. Αυξήθηκε το τέλος του άνω εδαφίου σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43) (κατωτ. αριθ. 122). Η ανωτέρω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982. «Το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος δεν οφείλεται επί α)τόκων εκ καταθέσεων χρημάτων παρά Τραπέζη ή άλλη Ανωνύμω Εταιρία ή Νομικώ Προσώπω, δικαιουμένοις να δέχωνται καταθέσεις, β)προμηθείας καταβαλλομένης υφ’ οιουδήποτε προσώπου εις τους διαθέτοντας Γραμμάτια Κρατικών Λαχείων και γ)εάν το κατά δικαιούχον ποσόν εκάστης καταβολής ή πιστώσεως τόκων, προμηθειών κλπ., δεν υπερβαίνη το ποσόν των 100 δραχμών». Το ανωτέρω εντός « » δεύτερον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της Παρ. 2 του άρθρ. 2 Νόμ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 102) και ισχύει από 16 Δεκ. 1976. Το εν λόγω τέλος καταβάλλεται, εις ην μεν περίπτωσιν υφίσταται υποχρέωσις υποβολής εις τον Οικον. Έφορον των υπό του άρθρ. 45 του Κ.Φ, Στοιχείων οριζομένων στοιχείων, δια τριπλοτύπου κατά την υποβολήν των στοιχείων τούτων, εις πάσαν δε άλλην περίπτωσιν κατά την κατά τινα των ανωτέρω τρόπων εξόφλησιν της προμηθείας κλπ. Εξαιρετικώς το χαρτόσημον καταβάλλεται, προκειμένου περί των άνω προμηθειών κλπ. α)υπέρ τραπεζών, δι’ ου αποδεικτικού και ο φόρος κύκλου εργασιών και β)εξοφλουμένων συμβολαιογραφικώς, κατά την τοιαύτην εξόφλησιν. Τ’ ανωτέρω εφαρμόζονται αναλόγως και προκειμένου περί τόκων, το επ’ αυτών όμως τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει των περί του τέλους της συμβάσεως ή της συναλλαγής, εξ ης οι τόκοι απέρρευσαν, διατάξεων (εξαιρέσει της περιπτώσεως της παρ. 20 του άρθρ. 15 του παρόντος Νόμου). Η εντός ( ) τελευταία φράσις απηλείφθη δια της παρ. 2 άρθρ. 2 Α.Ν. 118/1967 (κατωτ. αριθ. 82). (Αντί για τη σελ. 28,01) Σελ. 28,01(α) Τεύχος 777 – Σελ. 29 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Εις πάσαν περίπτωσιν, καθ’ ην υφίσταται μεν υποχρέωσις καταβολής χαρτοσήμου, ο δε επιτηδευματίας κλπ. δεν υποχρεούται, κατά τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 45 και 4α του άρθρ. 15 του Κ.Φ. Στοιχείων, να υποβάλη σχετικά στοιχεία εις τον Οικον. Έφορον, το τέλος καταβάλλεται δι’ επικολλήσεως επί των σχετικών αποδείξεων ή επί οιουδήποτε άλλου εγγράφου αναλόγου κινητού επισήματος. 7.Αι υπό του Δημοσίου, Δήμων ή Κοινοτήτων, άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, κοινωφελών, εθνωφελών, νοσηλευτικών, θρησκευτικών, φιλανθρωπικών, εκπαιδευτικών κλπ. ιδρυμάτων ή σωματείων ή επιτροπών, ανωνύμων εταιρειών, συνεταιρισμών, σωματείων, συλλόγων κλπ. καταβαλλόμεναι αμοιβαί προς οιονδήποτε δια υπερωριακήν εργασίαν, συμμετοχήν εις συμβούλια, επιτροπάς, διοικήσεις ή διευθύνσεις εταιρειών κλπ., έστω και αν παρέχωνται υπό μορφήν ποσοστών ή εξόδων κινήσεως, υπόκεινται εις τέλος 1%, εάν εξ άλλης τινός ειδικής διατάξεως δεν προβλέπεται ελαφρότερον τέλος ή ατέλεια. Το εν λόγω τέλος καταβάλλεται κατά την εξόφλησιν ή πίστωσιν των αμοιβών τούτων, συμφώνως προς το άρθρ. 3 του παρόντος Νόμου. 8.Εις τας υπό των προηγουμένων της παρούσης παραγράφων προβλεπομένας περιπτώσεις ή εγγράφως τυχόν καταριζομένη σύμβασις υπόκειται εις τέλος δραχ. (10) 20, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων και εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλο τι περί αυτών εν τω παρόντι ή άλλω ειδικώ Νόμω. Σελ. 28,02(α) Τεύχος 777 -Σελ. 30 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 9.Προκειμένου περί μισθώσεως έργου (εργολαβίας) συνδεομένου μετά του εδάφους το τέλος ορίζεται: α)εις (1%) εάν το έργον προορίζηται να εξυπηρετήση επαγγελματικάς ανάγκας του εργοδότου ή τους σκοπούς τινος των εν παρ. 1γ του άρθρ. 15δ αναφερομένων προσώπων ή εάν ο έτερος των συμβαλλομένων είναι ανώνυμος εταιρία, β)εις (3%) εις πάσαν άλλην περίπτωσιν. Ως έργα συνδεόμενα μετά του εδάφους νοούνται ιδίως: Αι κατασκευαί οικοδομών, οδών, γεφυρών, λιμένων, σιδηροδρομικών γραμμών, σηράγγων, υδραγωγείων και υδραυλικών εν γένει έργων, υπονόμων, φρεάτων και άλλων κοινής ωφελείας έργων, εφ’ όσον ταύτα πάντα εκτελούνται επί τη βάσει συμβάσεως συναπτομένης απ’ ευθείας μεταξύ εργοδότου και εργολάβου και ουχί υπεργολαβικώς. Επί έργων κοινής ωφελείας, των οποίων την κατασκευήν ακολουθεί υπό του εργολάβου (αναδόχου) εκμετάλλευσις υφ’ οιουσδήποτε όρους, δεν υπόκεινται εις το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος, αλλά εις το υπό άλλων διατάξεων του παρόντος Νόμου ή υπό άλλων ειδικών Νόμων προβλεπόμενον τοιούτο, αι ακολουθούσαι την κατασκευήν των έργων επί μέρους συμβάσεις και συναλλαγαί του εργολάβου μετά των εκ των έργων ωφελουμένων φυσικών ή νομικών προσώπων εν γένει (καταναλωτών κλπ.). Εις το κατά την παρούσαν παράγραφον τέλος υπόκεινται και αι συμβάσεις, συμπληρώσεων, επεκτάσεων, διαρρυθμίσεων ή και ουσιωδών επισκευών των ως άνω έργων, αναλαμβανομένων υπό εργολάβων και ουχί υπό απλών τεχνιτών. Τ’ ανωτέρω εφαρμόζονται αναλόγως και επί κατεδαφίσεως ή αποσυνθέσεως εν γένει έργων συνδεομένων μετά του εδάφους. «Η αληθής έννοια των διατάξεων της παρ. 9 του άρθρ. 15ε του Δ/τος της 28 Ιουλ. 1931 «περί Κώδικος των Νόμων περί τελών χαρτοσήμου», ως αντικατεστάθη δια του άρθρ. 9 του Νόμ. 2246/1952, είναι ότι, επί μεταβιβάσεως υπό ιδιοκτήτου εις εργολάβον ποσοστών οικοπέδου επί αντιπαροχή συνισταμένη εις ανέγερσιν υπό του εργολάβου διαμερισμάτων ισοπόσου αξίας προς το μεταβιβαζόμενον ποσοστόν οικοπέδου, οφείλεται, εκτός του φόρου μεταβιβάσεως και αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου υπολογιζόμενον επί της αξίας του αντικειμένου της εργολαβικής συμβάσεως. Το τέλος τούτο καταβάλλεται κατά τα εν τη παρ. 11 του αυτού ως άνω άρθρου οριζόμενα». (Άρθρ. 9 παρ. 4 Ν.Δ. 4486/1965, τόμ. 27 σελ. 206,8081). Τα υπό της παρ. 9 προβλεπόμενα αναλογικά τέλη ωρίσθησαν εις 2% δια του άρθρ. 22 παρ. 1 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99), ούτινος βλ. και παρ. 2. Αυξήθηκε τούτο σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Η άνω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982 10.Επί υπεργολαβικής εκτελέσεως των κατά την ανωτέρω παρ. 9 έργων, τα σχετικά τιμολόγια ή έτερα έγγραφα υπόκεινται εν πάση περιπτώσει εις τέλος (0,50%). Το τέλος της παρ. 10 ωρίσθη εις 2% δια του άρθρ. 22 παρ. 1 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99), ούτινος βλ. και παρ. 2. Το τέλος αυτό αυξήθηκε σε 3% από την παρ. 3 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), (κατωτ. αριθ. 122). Η ανωτέρω αύξηση ισχύει από 9 Μαρτ. 1982 σύμφωνα με το άρθρ. 67 Νόμ. 1249/1982 11.Το κατά τας προηγουμένας παρ. 9 και 10 αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου καταβάλλεται δια τριπλοτύπου κατά την υποβολήν εις τον Οικον. Έφορον των στοιχείων των οριζομένων υπό του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων (άρθρ. 25 παρ. 8γ, 26 παρ. 1 και 2 και 39). Η εγγράφως όμως καταρτιζομένη σύμβασις υπόκειται εις τέλος δραχ. (10) 20, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων. «Εξαιρετικώς το εν λόγω αναλογικόν τέλος καταβάλλεται εξ ολοκλήρου κατά την κατάρτισιν της σχετικής συμβάσεως, εάν το έργον προορίζεται να εξυπηρετήση οικογενειακάς ή ατομικάς ανάγκας του εργοδότου. Εν τη περιπτώσει ταύτη δεν καταβάλλεται και το πάγιον τέλος των δραχ. (10) 20». Το άρθρ. 15ε αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 9 του Νόμ. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Το β΄ εδάφιον της παρ. 11 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 Νόμ. 3300/1955. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Με το άρθρ. 78 Νόμ. 1041/1980 (ΦΕΚ Α΄ 75) (τόμ. 27 σελ. 196,27) ορίστηκε ότι στις άνω περιπτώσεις του άρθρ. 15ε εφαρμόζονται αναλογικά οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παρ. 2 άρθρ. 15δ του Δ/τος αυτού. (Αντί για τη σελ. 29(ε) Σελ.. 29(ζ) Τεύχος 777-Σελ. 31 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου ΙΙ.Πάγια Τέλη Χαρτοσήμου Μεταφοραί προσώπων και αγαθών, φορτοεκφορτώσεις κλπ. Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του ΄Αρθρ.5.-1.Ο αριθμός των επί του σφραγιστού χάρτου εκτυπουμένων σφραγίδων, ο τρόπος της εκτυπώσεως αυτών, καθώς και ο χρωματισμός και το περιεχόμενον των σφραγίδων τούτων, καθορίζονται δια Δ/των, δι’ ων δύναται να ορίζωνται ωρισμένου χρώματος σφραγίδες του σφραγιστού χάρτου δια την σύνταξιν ωρισμένης κατηγορίας εγγράφων. 2.Δια Δ/των ωσαύτως καθορίζονται τα εμβλήματα, τα διακριτικά σημεία, τα χρώματα και εν γένει το περιεχόμενον των κινητών επισημάτων. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου άρθρ. 16, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 (ΦΕΚ Α΄ 43), (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.16.-«1.Μεταφοραί προσώπων. Δεν υπόκεινται εις τέλος: α)το αντίτιμον του εισιτηρίου μεταφοράς προσώπων δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου, είτε εντός των ορίων της Επικρατείας είτε εκ της ημεδαπής εις την αλλοδαπήν είτε και τανάπαλιν, β)εις τους δημοσίους κλπ. υπαλλήλους χορηγουμένη υπό της προϊσταμένης των αρχής βεβαίωσις, ίνα ούτοι τύχωσιν εκπτώσεως επί του τιμήματος του εισιτηρίου κλπ. οιουδήποτε μεταφορικού μέσου, ως και η υπό των μεταφορικών επιχειρήσεων χορηγουμένη εις αυτούς απόδειξις ή βεβαίωσις περί του τιμήματος του εκδοθέντος εισιτηρίου ή του δελτίου αποσκευών ή της φορτωτικής. 2.Μεταφοραί αγαθών. Α΄.Εκ της ημεδαπής εις την αλλοδαπήν. Επί μεταφοράς αγαθών εκ της ημεδαπής εις την αλλοδαπήν δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου υπόκεινται: α)η φορτωτική εις τέλος δραχ. (5) 10. β)έκαστον αντίγραφον της φορτωτικής εις τέλος δραχ. (1) 5. γ)η σύμβασις (ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων) ή η απόδειξις εξοφλήσεως του ναύλου ή του μισθώματος ως και των σταλιών ή της αποζημιώσεως δι’ αργίαν υλικού εις τέλος δραχ. (10) 20. δ)το έγγραφον παροχής εγγυήσεως εις τον μεταφορέα εις τέλος δραχ. (5) 10. Β΄.Εκ της αλλοδαπής εις την ημεδαπήν. Επί μεταφοράς αγαθών εκ της αλλοδαπής εις την ημεδαπήν δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου υπόκεινται: α)η φορτωτική κατά την πρώτην ενώπιον δημοσίας τινός Αρχής προσαγωγήν αυτής εις τέλος δραχ. (5) 10. β)η εν Ελλάδι εξόφλησις του ναύλου ή του μισθώματος ή άλλου τινός ποσού σχετικού προς την σύμβασιν της μεταφοράς εις τέλος δραχ. (10) 20. Γ΄.Εντός των ορίων της Επικρατείας. Επί μεταφοράς αγαθών εντός των ορίων της Επικρατείας δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου, υπόκεινται εις τέλος (0,50%): α)η φορτωτική, β)η σύμβασις (ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων) ή η απόδειξις εξοφλήσεως του ναύλου ή του μισθώματος ως και των σταλιών ή της αποζημιώσεως δι’ αργίαν υλικού. Το υπό του ανωτέρω εδαφ. Γ΄ προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Δεν υπόκεινται εις τέλος: α)η φορτωτική μικροδεμάτων, β)έκαστον αντίγραφον οιασδήποτε φορτωτικής και γ)τα έγγραφα, τα οποία, κατά τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων, απαιτούνται ως δικαιολογητικά δι’ έκδοσιν φορτωτικής ή συνοδεύουσι τα μεταφερόμενα αγαθά. 3.Φορτοεκφορτώσεις κλπ. Εις τέλος (0,50%) υπόκεινται: Α΄)η σύμβασις ή η απόδειξις εισπράξεως της αμοιβής ή οιουδήποτε άλλου δικαιώματος: α)δια πάσαν φορτοεκφόρτωσιν, β)δια φύλαξιν εις φορτηγίδας ή αποθήκας ή επί του μεταφορικού μέσου ή εις το ύπαιθρον, γ)δια στοιβασίαν και αποστοιβασίαν, δ)δια μεταφοράν εκ των πλοίων εις την παραλίαν και τανάπαλιν. Β΄)αι αποδείξεις εισπράξεως υπό των Οργανισμών Λιμένων ή των Ελευθέρων Ζωνών των εξόδων ή δικαιωμάτων, δι’ ων επιβαρύνονται αι φορτοεκφορτώσεις εν γένει ως και αι ανθρακεύσεις πλοίων. (Δεν υπόκεινται εις τέλος αι συναλλαγαί της παρούσης παραγράφου, εφ’ όσον το ποσόν της σχετικής αμοιβής είναι κατώτερον των 100.000 δραχμών). Το υπό των ανωτέρω εδαφ. Α΄ και Β΄ προβλεπόμενον αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου ωρίσθη εις 1% δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 4535/1966 (κατωτ. αριθ. 80). Το ποσοστόν όμως ΟΓΑ, ΤΕΒΕ και ΤΑΕ υπολογίζεται επί του παλαιού συντελεστού. Το εντός ( ) δεύτερον εδάφιον κατηργήθη δια της παρ. 1 άρθρ. 2 Α .Ν. 470/1968 (κατωτ. αριθ. 85). 4.Τα εν ταις παρ. 2 και 3 εφαρμόζονται ανεξαρτήτως αν ο μεταφορεύς, ο φορτοεκφορτωτής, ο φύλαξ κλπ. είναι επιχείρησις οργανωμένη ή σωματείον κλπ., ελεύθερος εργάτης ή οιονδήποτε έτερον πρόσωπον. 5.Η απόδειξις επιστροφής υπό του μεταφορέως των τυχόν επί πλέον εισπραχθέντων: (Αντί για τη σελ. 31(ε) Σελ. 31(ζ) Τεύχος 1328 Σελ. 57 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 α)κομίστρων ή άλλων δικαιωμάτων κλπ. επί μεταφοράς αγαθών υπόκεινται εις τέλος δραχ. (2) 5. β)αντιτίμου εισιτηρίου, κομίστρου αποσκευών και κομίστρου μεταφοράς μικροδεμάτων εις ουδέν τέλος υπόκειται. 6.Το επί των συναλλαγών του παρόντος άρθρου αναλογικόν τέλος καταβάλλεται εις πάσαν μεν περίπτωσιν υποβολής αντιτύπων των φορτωτικών ή τιμολογίων ή άλλων, αναλόγως της φύσεως της συναλλαγής, στοιχείων εις τον Οικον. Έφορον κατά τα εν άρθρ. 15ε του παρόντος Νόμου και εν άρθρ. 43 του Κ.Φ. Στοιχείων οριζόμενα, εις πάσαν δε άλλην περίπτωσιν κατά τας γενικάς διατάξεις του παρόντος Νόμου». Το άρθρ. 16 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 10 του Νόμ. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65. Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Γενικής φύσεως έγγραφα Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 17, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.17.-«1.Εις πάγιον τέλος δραχ. 10 υπόκεινται: α)Αι αιτήσεις ή αναφοραί φυσικών ή νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, αι υποβαλλόμεναι εις δημοσίας, δικαστικάς, δημοτικάς, κοινοτικάς ή εκκλησιαστικάς αρχάς και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ως και εις ιδρύματα ή σωματεία, αι μη ειδικώς υποβαλλόμεναι εις τέλος κατώτερον ή ανώτερον. Σύμφωνα δε με την παρ. 3 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134), το πάγιο τέλος χαρτοσήμου στις άνω αιτήσεις καταργείται, η δε κατάργηση δεν καταλαμβάνει τα τέλη χαρτοσήμου που επιβάλλονται από άλλες διατάξεις. Η δε κατάργηση αυτή ισχύει από 9 Απρ. 1990, κατά την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990. β)Τα έγγραφα τα μη υποκείμενα εις τέλος χαρτοσήμου, εάν προσάγωνται ενώπιον αρχής ή προσώπου εκ των εν τη προηγουμένη περιπτ. α΄ αναφερομένων. Σελ. 32(ζ) Τεύχος 1328 Σελ. 58 γ)Τα προς το συμφέρον των ιδιωτών παρ’ οιουδήποτε εκδιδόμενα αντίγραφα και αποσπάσματα εγγράφων, ως και αι βεβαιώσεις ή τα πιστοποιητικά και αποδεικτικά εν γένει έγγραφα, τα μη ειδικώς υποβαλλόμενα εις τέλος κατώτερον ή ανώτερον. Με τις παρ. 2 και 3 του άρθρ. 13 του Νόμ. 2579/17-17 Φεβρ. 1998, (ΦΕΚ Α΄ 31), κατωτ. αριθ. 142, καταργήθηκαν από 1.3.1998 τα πάγια τέλη χαρτοσήμου που επιβάλλονται στα έγγραφα της άνω περίπτ. γ. δ)Αι εξώδικοι δηλώσεις, προσκλήσεις και διαμαρτυρίαι. ε)Τα κατά συνέχειαν φύλλα εγγράφων, υποκειμένων εις αναλογικόν ή πάγιον τέλος. ς)Η παρ’ οιουδήποτε προσώπου κατάθεσις εγγυήσεως ή σύστασις εγγυοδοτικής παρακαταθήκης, το γραμμάτιον συστάσεως παρακαταθήκης, ως και η απόδοσις πάντων τούτων εις τους καταθέσαντας ή συστήσαντας. ζ)Αι διδόμεναι εξοφλητικαί αποδείξεις δια συνδρομάς, εισφοράς, επιχορηγήσεις και πάσης φύσεως χρηματικάς ενισχύσεις, χορηγουμένας υπό του Δημοσίου, των Δήμων ή Κοινοτήτων εις παντός είδους νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ως και αι διδόμεναι τοιαύτα δι’ ομοίας χορηγουμένας υπό του Δημοσίου, των Δήμων ή Κοινοτήτων και παντός νομικού ή φυσικού προσώπου εις ευεργετικά Ταμεία δημοσίων εν γένει, δημοτικών ή κοινοτικών, εκκλησιαστικών και ιδιωτικών υπαλλήλων ή εργατών, εκπαιδευτικά, φιλανθρωπικά, εθνωφελή και κοινωφελή Σωματεία ή Ιδρύματα, Ταμεία, Οργανισμούς και Επιτροπάς. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 2.Εις τα κάτωθι κατά περίπτωσιν πάγια τέλη υπόκεινται: α)Τα καταστατικά των σωματείων και των συνεταιρισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος, δραχ. 200. Αι πράξεις τροποποιήσεως των ως άνω καταστατικών, δραχ. 50. β)Αι πράξεις τροποποιήσεως απλών όρων των καταστατικών εμπορικών εταιριών και συνεταιρισμών κερδοσκοπικού χαρακτήρος, αι μη υποκείμεναι εις αναλογικόν τέλος, δραχ. 50. γ)Η συμφωνία περί τροποποιήσεως όρου τινός της αρχικής συμβάσεως δανείου ή ανοίγματος πιστώσεως, υποβληθείσης εις το νόμιμον τέλος, υπό την προϋπόθεσιν ότι συνομολογείται προ της λήξεως της ισχύος της αρχικής συμβάσεως και δεν επέρχεται αύξησις του ποσού του δανείου ή της πιστώσεως ή μεταβολή εις τα πρόσωπα των αρχικώς συμβληθέντων, δραχ. 50. Σύμφωνα με το άρθρ. 16 Νόμ. 2093/1992, ΦΕΚ Α΄ 181 (τόμ. 28Α, σελ. 358,788), δεν υπόκειται σε αναλογικό τέλος, χαρτοσήμου, η συμφωνία για μεταβολή στο πρόσωπο που χορηγήθηκε το δάνειο ή η πίστωση, εφόσον η συμφωνία μεταβολής οφείλεται σε μετατροπή, απορρόφηση, εξαγορά, διάσπαση ή συγχώνευση επιχείρησης, στην οποία είχε χορηγηθεί το αρχικό δάνειο ή η πίστωση. Επίσης σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο της παρ. 3 άρθρ. 18 άνω Νόμ. 2093/1992 (τόμ. 28Α, σελ. 358,788), τα δάνεια ή πιστώσεις κ.λπ. που χορηγούνται σε όσους υπέστησαν υλικές ζημιές από τρομοκρατικές ενέργειες, ή οι τόκοι κ.λπ. απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο Τραπεζιτικών Εργασιών. δ)Αι εκθέσεις χημικών αναλύσεων ενεργουμένων υπό του Γενικού Χημείου του Κράτους, αιτήσει ιδιωτών, δραχ. 50. ε)Η υπό του Οικονομικού Εφόρου χορηγουμένη βεβαίωσις περί υποβληθείσης δηλώσεως ενάρξεως ασκήσεως επιτηδεύματος, δραχ. 150. ς)Αι μεταφράσεις καταστατικών αλλοδαπών εταιρειών, δραχ. 200. Πάσα μετάφρασις οιουδήποτε ετέρου εγγράφου, δραχ. 20. «ζ)Η κύρωσις υπογραφής, ενεργουμένη παρά δημοσίας ή δημοτικής ή κοινοτικής αρχής ή παρ’ οιουδήποτε προσώπου δραχ. 5. Επί της, υπό των εν τω Κράτει αρμοδίων αρχών, επικυρώσεως υπογραφής διπλωματικής ή προξενικής αρχής, εν Ελλάδι εδρευούσης, εφαρμόζεται ο όρος της αμοιβαιότητος». Το εδάφ. ζ΄ προσετέθη δια της παρ. 3 του άρθρ. 2 Νόμ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 102) και ισχύει από 16 Δεκ. 1975. 3.Εξαιρούνται των τελών χαρτοσήμου: α)Αι κρατήσεις των αναπήρων πολέμου και εν γένει θυμάτων πολέμου και τα κατ’ αίτησιν αυτών εκδιδόμενα πάσης φύσεως πιστοποιητικά ή αντίγραφα ή αποσπάσματα. β)Αι αιτήσεις και τα κατόπιν τούτων εκδιδόμενα πιστοποιητικά όπως χρησιμοποιηθώσι δια την εγγραφήν μαθητών εις τα Σχολεία Δημοτικής ή Μέσης Εκπαιδεύσεως ως και σπουδαστών εις τας Σχολάς Ανωτέρας ή Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως. γ)Αι αιτήσεις και τα κατόπιν τούτων εκδιδόμενα πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις υπό οιασδήποτε δημοσίας, δημοτικής, κοινοτικής ή εκκλησιαστικής αρχής, δια την εγγραφήν εις τους εκλογικούς καταλόγους. δ)Αι αιτήσεις και τα, προς έκδοσιν δελτίου ή πιστοποιητικού ταυτότητος Έλληνος υπηκόου, πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις ως και το δελτίον ή πιστοποιητικόν ταυτότητος. ς)Τα υπό δημοσίων, δημοτικών, κοινοτικών ή άλλων αρχών εκδιδόμενα πιστοποιητικά, δια την εγγραφήν εις τα μητρώα αυτών αδηλώτων δημοτών. ς)Αι διδόμεναι εξοφλητικαί αποδείξεις δι’ επιστροφάς αχρεωστήτως καταβληθέντων χρημάτων. ζ)Αι αποδείξεις εξοφλήσεως χρηματικών ενταλμάτων πληρωμής οδοιπορικών εξόδων, εξόδων κινήσεως ή οιασδήποτε δαπάνης (έξοδα γραφικά, καθαριότητος, φωτισμού, θερμάνσεως, υδρεύσεως κλπ.), πραγματοποιηθέντων κατ’ εντολήν και δια λογαριασμόν του Δημοσίου, Δήμου ή Κοινότητος ή οιουδήποτε νομικού προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή Οργανισμού ή ατομικής επιχειρήσεως, υπό την προϋπόθεσιν ότι τα δικαιολογητικά των εξόδων ή δαπανών υπεβλήθησαν εις τα οικεία τέλη χαρτοσήμου. η)Αι αποδείξεις πληρωμής βοηθημάτων εις απόρους ή παθόντας εκ θεομηνιών ή άλλης αιτίας, αι αιτήσεις προς έκδοσιν των πιστοποιητικών της ιδιότητός των ταύτης ως και τα τοιαύτα πιστοποιητικά». «θ)Οι αποδείξεις εξόφλησης χρηματικών ενταλμάτων πληρωμής επιχορηγήσεων από το Δημόσιο προς τους Δημόσιους Οργανισμούς ή τις Δημόσιες Επιχειρήσεις, με μοναδικό μέτοχο το Δημόσιο, για την εκτέλεση έργων ή την κάλυψη ελλειμμάτων του προϋπολογισμού αυτών». Το εδάφ. θ΄ προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 27 Νόμ. 1262/1982 (τόμ. 13 σελ. 86,311). «ι)Οι αιτήσεις των δημόσιων υπαλλήλων, πολιτικών και στρατιωτικών και των υπαλλήλων των Δήμων και Κοινοτήτων και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, με οποιαδήποτε σχέση και αν έχουν προσληφθεί, που υποβάλλονται για τη λήψη της κανονικής τους άδειας». Η περίπτ. ι προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1326/1983, ΦΕΚ Α΄ 19, (κατωτ. αριθ. 124). Το άρθρ. 17 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 24 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Έναρξις ισχύος από 16 Μαρτ. 1975 (παρ. 2 άρθρ. 68 Νόμ. 12/1975). (Αντί για τη σελ. 33(κ) Σελ. 33(λ) Τεύχος 1328 Σελ. 59 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 Άδειες, έγγραφα ναυτιλιακά, διπλώματα, πτυχία, διαβατήρια και άλλα Α. Άδειες «Άρθρ.18.-1.Οι κάθε είδους άδειες και οι ανανεώσεις αυτών, που εκδίδονται από Δημόσιες, Δημοτικές ή Εκκλησιαστικές Αρχές ή από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, υπόκεινται σε πάγιο τέλος 1.000 δραχμών. 2.Κατ’ εξαίρεση οι κατωτέρω άδειες και οι τυχόν ανανεώσεις αυτών υπόκεινται σε τέλη ως ακολούθως: α)Η άδεια μεταβολής ή προσθήκης επωνύμου δραχμές 5.000. β)Η άδεια κυκλοφορίας και η άδεια οδηγού αυτοκινήτου δραχμές 5.000. γ)Η άδεια κυκλοφορίας και η άδεια οδηγού δικύκλου ή τρικύκλου αυτοκινήτου δραχμές 2.000. δ)Η άδεια γάμου θρησκευτικού ή πολιτικού και η πράξη διαζυγίου δραχμές 5.000. ε)Η άδεια αναδοχής υπηρεσίας σε ξένη κυβέρνηση και η άδεια πολιτογράφησης στην αλλοδαπή δραχμές 15.000. στ)Οι χορηγούμενες άδειες παραμονής και εργασίας σε αλλοδαπούς και τα δελτία ταυτότητας αυτών, αν για λόγους αμοιβαιότητας δεν προβλέπεται διαφορετικά: αα)βραχείας διάρκειας δραχμές 10.000, ββ)ετήσιας διάρκειας δραχμές 20.000, γγ)διάρκειας 2 ετών και άνω δραχμές 30.000, δδ)δελτία ταυτότητας αλλοδαπού δραχμές 2.000. Τα τέλη χαρτοσήμου σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι κατώτερα του αντίστοιχου σε δραχμές ποσού, που καταβάλλεται από τους Έλληνες υπηκόους στη χώρα του αλλοδαπού. Στις περιπτώσεις παράτασης του χρόνου προσωρινής διαμονής μέχρι 3 μήνες κατά τα οριζόμενα στην παρ. 4 του άρθρ. 7 του νόμ. 1975/1991 (ΦΕΚ 184 Α΄) το τέλος χαρτοσήμου είναι ίσο με το καταβληθέν για την αρχική χορήγηση της προξενικής θεώρησης. Προκειμένου για Έλληνες ξένης υπηκοότητας τα ανωτέρω τέλη περιορίζονται στο 1/2 μη δυνάμενα να είναι κατώτερα των 2.000 δραχμών. ζ)Η άδεια άσκησης επαγγέλματος από ιατρούς, φαρμακοποιούς και γενικά ελεύθερους επαγγελματίες, όπως αυτοί νοούνται στη φορολογία εισοδήματος, εφόσον βάσει διατάξεων νόμου προβλέπεται η έκδοση τέτοιας άδειας, δραχμές 10.000. η)Η άδεια θήρας δραχμές 5.000. θ)Η άδεια σύστασης ειδικού καπνεργοστασίου δραχμές 200.000. Σελ. 34(λ) Τεύχος 1328 Σελ. 60    Κατ’ εξαίρεση η ανανέωση της άδειας αυτής δραχμές 100.000. ι)Η άδεια λειτουργίας ιαματικών πηγών δραχμές 25.000 και τουριστικών ή ταξιδιωτικών γραφείων δραχμές 50.000. Κατ’ εξαίρεση η ανανέωση της άδειας αυτής δραχμές 15.000 για τις ιαματικές πηγές και 30.000 δραχμές για τα τουριστικά ή ταξιδιωτικά γραφεία. ια)Άδειες άρθρ. 1 έως και 29 του νόμ. 2168/1993 (ΦΕΚ 147 Α΄) και του νόμ. 456/1976 (ΦΕΚ 277 Α΄), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρ. 30 του νόμ. 2168/1993, ως ακολούθως: αα)άδειες οπλοφορίας προς άσκηση στη σκοποβολή δραχμές 5.000, ββ)λοιπές άδειες οπλοφορίας δραχμές 15.000, γγ)επέκταση των αδειών οπλοφορίας δραχμές 5.000, δδ)άδειες κατασκευής, εμπορίας, επισκευής και συναρμολόγησης δραχμές 30.000, εε)άδειες εισαγωγής και μεταφοράς από το εξωτερικό προς εμπορία δραχμές 10.000, στστ)κάθε άλλη άδεια, πιστοποιητικό ή βεβαίωση που προβλέπονται από τις διατάξεις του νόμ. 2168/1993 και του νόμ. 456/1976 δραχμές 1.000. 3.Εξαιρούνται από τα τέλη χαρτοσήμου: α)η άδεια κυκλοφορίας και η άδεια οδηγού αναπηρικού αυτοκινήτου, β)η άδεια οδηγού αυτοκινήτου εν γένει και η άδεια οπλοφορίας, εφόσον χορηγούνται σε δημόσιους υπαλλήλους για υπηρεσιακές ανάγκες. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Β. Έγγραφα ναυτιλιακά - διπλώματα πτυχία και άλλα Στα κατωτέρω κατά περίπτωση πάγια τέλη υπόκεινται: α)Τα πιστοποιητικά πλοϊμότητας ελληνικών πλοίων και αεροσκαφών, τα πιστοποιητικά εθνικότητας πλοίων ή νηολογήσεως αεροσκαφών, καθώς και τα αντίγραφα των πιστοποιητικών αυτών δραχμές 10.000. β)Τα ναυτολόγια πλοίων και τα αντίγραφα αυτών δραχμές 2.500. γ)Τα χορηγούμενα από δημόσιες αρχές κάθε είδους αποδεικτικά ναυτικής ή αεροναυτικής ικανότητας των πληρωμάτων των πλοίων, των αεροσκαφών ως και του προσωπικού εδάφους (διπλώματα, πτυχία, άδειες ή πιστοποιητικά), καθώς και τα αντίγραφα αυτών δραχμές 3.000. δ)Τα χορηγούμενα από δημόσιες αρχές αποδεικτικά τεχνικής ικανότητας (πτυχία, διπλώματα, άδειες γενικές και ειδικές), καθώς και τα αντίγραφα αυτών προς κάθε φύσης μηχανικούς, θερμαστές, ηλεκτρολόγους κ.λπ. δραχμές 3.000. ε)Τα χορηγούμενα από τις δημόσιες αρχές πιστοποιητικά ικανότητας εργολάβου (πτυχία εργοληπτών δημόσιων έργων), καθώς και η ανανέωση ή τα αντίγραφα αυτών: αα)Α΄, Β΄, Γ΄ τάξης δραχμές 10.000, ββ)Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης δραχμές 30.000, γγ)Ζ΄ και ανώτερης τάξης δραχμές 50.000. Γ. Τέλη διαβατηρίων 1.Η έκδοση διαβατηρίου και η ανανέωση τούτου υπόκειται σε πάγια τέλη χαρτοσήμου που υπολογίζονται για κάθε έτος ισχύος τους ως εξής: α)ατομικό διαβατήριο δραχμές 1.500, β)οικογενειακό διαβατήριο δραχμές 3.000, γ)ομαδικό διαβατήριο για κάθε άτομο δραχμές 750. 2.Οι θεωρήσεις από τις αρμόδιες αρχές στην ημεδαπή διαβατηρίων που εκδόθηκαν από ελληνικές ή αλλοδαπές αρχές δεν υπόκεινται σε τέλη χαρτοσήμου. 3.Τα διαβατήρια που εκδίδονται από τις Διπλωματικές ή Προξενικές Αρχές στην αλλοδαπή υπόκεινται στα οικεία προξενικά τέλη. 4.Εξαιρούνται από τα τέλη χαρτοσήμου τα διαβατήρια καθώς και τα προς έκδοση αυτών απαιτούμενα δικαιολογητικά: α)Των τραυματιών ή αναπήρων πολεμικής ή ειρηνικής περιόδου και ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων ή των Σωμάτων Ασφαλείας  παντός βαθμού που μεταβαίνουν στην αλλοδαπή προς θεραπεία. β)Όσων προσφεύγουν στην Ελλάδα από την αλλοδαπή ομογενών, προκειμένου να μεταναστεύσουν σε άλλη χώρα. γ)Τα διπλωματικά και ειδικά υπηρεσιακά διαβατήρια, για τα οποία οι διατάξεις του Ν.Δ./τος 1110/1972 (ΦΕΚ 22 Α΄).    δ)Όσων μεταναστεύουν μέσω της Διακυβερνητικής Επιτροπής Μεταναστών από την Ευρώπη (Δ.Ε.Μ.Ε.)». Το άρθρ. 18 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθρ. 18 του Νόμ. 2459/18-19 Φεβρ. 1997, (ΦΕΚ Α΄ 17), τόμ. 27 σελ. 194,725. Σύμφωνα δε με τις παρακάτω παρ. 2 και 3 άρθρ. 18 ιδίου Νόμ. 2459/1997 ορίστηκαν τα εξής: «2.Τα τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 18 του Π.Δ. 28.7.1931 (ΦΕΚ 239 Α΄), εφόσον δεν υπερβαίνουν τις 30.000 δραχμές δύνανται να εισπράττονται και με τα χρησιμοποιούμενα εκάστοτε παράβολα είσπραξης τελών χαρτοσήμου. 3.Με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στις διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, τα πάγια τέλη χαρτοσήμου αυξάνονται κατά 50%. Η αύξηση αυτή καταλαμβάνει και το τέλος χαρτοσήμου που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρ. 19 του Νόμ. 1882/1990 (ΦΕΚ 43 Α΄). Εάν, μετά την αύξηση αυτή, σε αξία πάγιου τέλους χαρτοσήμου περιλαμβάνεται και μέρος αξίας μικρότερο των 10 δραχμών, γίνεται στρογγυλοποίηση του μέρους σε δραχμές 10. Από την αύξηση αυτή εξαιρούνται τα τέλη χαρτοσήμου, που προβλέπονται από τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 15α του προεδρικού διατάγματος της 28ης Ιουλ. 1931 (ΦΕΚ 239 Α΄)». Για την έναρξη ισχύος των άνω διατάξεων βλ. παρ. 5 ιδίου άρθρου 18 Νόμ. 2459/1997. Άρθρο 19 Τέλη επί αποφάσεων και πράξεων αρχών ή επιτροπών, ως και προσφυγών ή ενστάσεων κατ’ αυτών (πλην των δικαστικών, του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου). Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 19, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). 1.Πάσαι εν γένει αι εις ιδιώτας αναφερόμεναι αποφάσεις εκκλησιαστικής αρχής, πλην των ειδικώς εις ανώτερον ή κατώτερον τέλος υποβεβλημένων (Αντί για τη σελ. 35(ι) Σελ. 35(κ) Τεύχος 1328 Σελ. 61 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 2.Πάσα πράξις ή απόφασις διοικητικής αρχής κρατικής επιτροπής ή συμβουλίου, εξαιρέσει των πειθαρχικών, δι’ ης κατά τας ισχυούσας εκάστοτε διατάξεις επιβάλλεται πρόστιμον ή ποινή οιαδήποτε δια παραβάσεις νόμων ή Δ/των ή διοικητικών πράξεων και κανονισμών Επί παραβάσεων αναφερομένων εις πλείονα του ενός όμοια έγγραφα (μετοχαί, ομολογίαι, αποδείξεις πληρωμής ηλεκτρικού ρεύματος κλπ.) το τέλος της παρούσης παραγράφου άπαξ μόνον επιβάλλεται. 3.Πάσα ένστασις, έφεσις ή προσφυγήκατά των εν τη ανωτέρω παρ. 2 πράξεων ή αποφάσεων, ασκουμένη κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις ενώπιον των αυτών αρχών ή επιτροπών ή συμβουλίων ή ενώπιον άλλων ή ανωτέρων αρχών ή άλλων επιτροπών ή συμβουλίων ή διοικητικών δικαστηριών 4.Πάσαι αι συνέπειαι της κατά την ανωτέρω παρ. 3 ασκηθείσης ενστάσεως, προσφυγής ή εφέσεως εκδιδόμεναι αποφάσεις των διοιητικών αρχών ή συμβουλίων ή επιτροπών ή διοικητικών δικαστηρίων  5.Πάσα αίτησις αναθεωρήσεως των εν τη ανωτέρω παρ. 4 αποφάσεων, όπου επιτρέπεται αύτη κατά τους κειμένους νόμους  6.Πάσα απόφασις εκδιδόμενη συνεπεία ασκηθείσης αιτήσεως αναθεωρήσεως 7.Υπομνήματα κατατιθέμενα εις διαδικασίας, περί ων αι ανωτέρω παράγραφοι, ανεξαρτήτως αριθμού φύλλων  8.Των κατά το παρόν άρθρον τελών απαλλάσσονται αι κατά την παρ. 2 πράξεων ή αποφάσεις δημοσίων  φορολογικών αρχών, ως και Δημοτικών ή Κοινοτικών τοιούτων, τα κατά των πράξεων ή αποφάσεων τούτων προβλεπόμενα ένδικα μέσα πρώτου βαθμού, ως και άπασα η συνεπεία τούτων δημιουργουμένη διαδικασία του αυτού βαθμού και αι κατ’ αυτήν εκδιδόμεναι αποφάσεις. Το άρθρ. 19 αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.6.-«1.Ο σφραγιστός χάρτης έχει πλάτος μεν 0,203 του μέτρου, μήκος δε 0,300, φέρει καθ’ άπαν το εύρος της σελίδος κεχαραγμένας γραμμάς τριάκοντα κατά σελίδα και περιθώρια δύο, οριζόμενα δια καθέτου γραμμής και έχοντα πλάτος το μεν προς τα έσω 0,010, το δε προς τα έξω 0,025 του μέτρου». 2.Δι’ ωρισμένα έγγραφα, καθοριζόμενα δια Β.Δ/τος και προς αποκλειστικήν δια ταύτα χρήσιν, ορίζεται ειδικός τύπος σφραγιστού χάρτου μέχρι και της κλάσεως των δραχ. 150. Ο χάρτης ούτος αποτελείται εκ δύο σελίδων και έχει πλάτος 0,203 του μέτρου, κατά πάντα δε τα λοιπά χαρακτηριστικά τυγχάνει όμοιος προ τον γενικού τύπου σφραγιστόν χάρτην, διακρινόμενος τούτου, μόνον, δι’ άλλου χρώματος της σφραγίδος. Εις ας περιπτώσεις, προκειμένου περί τοιούτων εγγράφων το τέλος χαρτοσήμου τυγχάνει ανώτερον των δραχ. 150, γίνεται χρήσις του σφραγιστού χάρτου του γενικού τύπου. 3.Μέχρις εκτυπώσεως του ειδικού τούτου τύπου σφραγιστού χάρτου, δύναται να τέμνηται εις μονόφυλλα ο ήδη εν χρήσει σφραγιστός χάρτης και να διατίθηται το φέρον την κυανήν σφραγίδα μονόφυλλον αυτού δια τα περί ων πρόκειται ωρισμένα έγγραφα. Το άρθρ. 6 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 11 Νόμ. 2246/1952 (κατωτ. αριθ. 65). Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Σελ. 36(κ) Τεύχος 1328 Σελ. 62 Έγγραφα στρατολογικής υπηρεσίας Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 20, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.20.-1.Αι παρά των διαρκών στρατολογικών συμβουλίων εκδιδόμεναι αποφάσεις δυνάμει των άρθρ. 29, 31, 54, 55, 56, 62, 65 και 67 του Νόμ. 3644 περί στρατολογίας  2.Αι αποφάσεις του ειδικού στρατολογικού συμβουλίου περί ανικάνων (άρθρ. 40 του αυτού νόμου)  3.Αι αποφάσεις των επιτροπών απαλλαγών και της Ανωτάτης του Στρατού Υγειονομικής Επιτροπής (άρθρ. 30 του αυτού νόμου)  4.Τα εις αντικατάστασιν απωλεσθέντων φύλλων πορείας εκδιδόμενα νέα τοιαύτα των πρωτοτύπων φύλλων πορείας απαλλασσομένων παντός τέλους.  5.Τα αντίγραφα φύλλων μητρώου και αποφάσεων 6.Πιστοποιητικά στρατολογικής καταστάσεως και άλλα εν γένει πιστοποιητικά εκδιδόμενα παρά των στρατολογικών γραφείων  Με τις παρ. 2 και 3 του άρθρ. 13 του Νόμ. 2579/17-17 Φεβρ. 1998, (ΦΕΚ Α΄ 31), κατωτέρω αριθ. 142 καταργήθηκαν από 1.3.1998 τα πάγια τέλη χαρτοσήμου που επιβάλλονται στα έγγραφα της άνω παρ. 6. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Έγγραφα Τελωνειακά Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 21, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.21.-«1.Εις τα κάτωθι πάγια τέλη υπόκεινται: α)Τα δηλωτικά εισαγωγής και τα αποσπάσματα αυτών, κατά φύλλον, δραχ. 50. β)Αι πάσης φύσεως διασαφήσεις ως και τα πρωτόκολλα εξετάσεως αποσκευών επιβατών, δραχ. 50. γ)Τα κατατιθέμενα αυτοτελή τελωνειακά παραστατικά έγγραφα δι’ οιανδήποτε μεταβολήν του τελωνειακού προορισμού των εν αποταμιεύσει ευρισκομένων εμπορευμάτων (αιτήσεις αναλώσεως και αποστολών εν γένει κλπ.), δραχ. 20. δ)Τα υπό των Τελωνειακών Αρχών εκδιδόμενα, αιτήσει των ιδιωτών, πιστοποιητικά, βεβαιώσεις ή αντίγραφα παραστατικών εγγράφων. Ωσαύτως τα υπό των ιδιωτών κατατιθέμενα και εις τα τελωνειακά παραστατικά προσαρτώμενα έγγραφα, ως και άπαντα τα, δια την διαδικασίαν του τελωνισμού, αναγκαιούντα τοιαύτα, δραχ. 20. ε)Τα έγγραφα τα αφορώντα εις την διαδικασίαν της εφαρμογής των νόμων περί προστασίας του Εθνικού νομίσματος και την τοιαύτην του περιορισμού των εισαγωγών και του κανονισμού των εξαγωγών εμπορευμάτων, δραχ. 20. 2.Εξαιρούνται των τελών χαρτοσήμου: α)Τα επί αεροπορικών αφίξεων κατατιθέμενα δηλωτικά εισαγωγής και τα επί μεταμορφώσεων, αιτήσει των αεροπορικών εταιριών, εκδιδόμενα αποσπάσματα των δηλωτικών τούτων. β)Τα εις τα Τελωνεία Αερολιμένων κατατιθέμενα τελωνειακά έγγραφα και τα τούτοις προσαρτώμενα δικαιολογητικά, τα αφορώντα εις την εισαγωγήν, αποταμίευσιν και διαμετακόμισιν του δια τας ανάγκας των αεροσκαφών και των αεροπορικών εταιρειών προοριζομένου αεροπορικού υλικού πάσης φύσεως. «γ)Τα τελωνειακά έγγραφα τα αφορώντα εις τα δια των συνοριακών σιδηροδρομικών σταθμών Μεσονησίου, Ειδομένης, Προμαχώνος, Πυθίου και Δικαίων, διαμετακομιζόμενα εμπορεύματα και τας αποσκευάς επιβατών». Το εδάφ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 7 του άρθρ. 2 Νόμ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 102) και ισχύει από 16 Δεκ. 1975. δ)Τα τελωνειακά έγγραφα τα αφορώντα εις τον τελωνισμόν και διακίνησιν των αποσκευών επιβατών εκ του εξωτερικού. «ε.Αι ταχυδρομικαί διασαφήσεις, τα Π.Ε.Α.Ε. ως και άπαντα τα λοιπά έγγραφα τα αναφερόμενα εις την εν γένει τελωνειακήν διαδικασίαν των δια της ταχυδρομικής οδού εισαγομένων και παραδιδομένων ατελώς ειδών βοηθείας ή υποβαλλομένων κατά την εισαγωγήν των εις ειδικόν, κατ’ αποκοπήν, δασμόν». Το εδάφ. ε΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 8 άρθρ. 58 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 106). ς)Αι άδειαι εξαγωγής μικροαντικειμένων παρ’ επιβατών». Το άρθρ. 21 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 24 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Έναρξις ισχύος από 16 Μαρτ. 1975 (παρ. 2 άρθρ. 68 Νόμ. 12/1975). Έγγραφα τραπεζικά, χρηματιστηριακά, εμπορικά και συναφή τοιαύτα Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 22, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.22.-«1.Εις τα κάτωθι πάγια τέλη υπόκεινται: α)Η σύμβασις παραχωρήσεως εγγυητικής επιστολής παρά Τραπέζης ή υπό προσώπου εις ο δια νόμου παρέχεται το δικαίωμα εκδόσεως εγγυητικών επιστολών, δραχ. 30. β)Η επί τη βάσει των ανωτέρω συμβάσεων εκδιδομένη εγγυητική επιστολή, δραχ. 100. γ)Αι εντολαί εισπράξεως εκ μέρους Τραπέζης αξιών δια λογαριασμών τρίτων, αι αποδείξεις παραδόσεως αξιών ελευθέρων πληρωμής, αι εντολαί ενεργείας χρηματιστηριακών πράξεων εν γένει, αι εντολαί προς ενέργειαν πράξεως συναλλάγματος επί προθεσμία, ως και τα πινάκια προεξοφλήσεως γραμματίων και συναλλαγματικών εν γένει ή αι αποδείξεις αναλήψεως του αντιτίμου της προεξοφλήσεως, δραχ. 10. δ)Τα κατά τας κειμένας διατάξεις περί χρηματιστηρίου συντασσόμενα πρακτικά συμβιβασμού, δραχ. 200. ε)Τα πρωτότυπα των συμβάσεων τα κατατιθέμενα εις το χρηματιστήριον εμπορευμάτων προς καταχώρησιν εις τα βιβλία συναλλαγών, δραχ. 10. (Αντί για τη σελ. 37(ζ) Σελ. 37(η) Τεύχος 1328 Σελ. 63 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 στ-ζ)(Καταργήθηκαν από το δεύτερο εδάφιο της παρ. 4 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982, ΦΕΚ Α΄ 43, (κατωτ. αριθ. 122). 2.Εξαιρούνται των τελών χαρτοσήμου: α)Αι καταθέσεις χρημάτων εις Τράπεζαν ή άλλην ανώνυμον εταιρείαν ή νομικόν πρόσωπον δικαιούμενον να δέχηται καταθέσεις, ως και η ανάληψις τούτων. β)Αι επιταγαί επί τη εμφανίσει (CHEQUES), αδιαφόρως τόπου εκδόσεως, οπισθογραφήσεως και πληρωμής, ως και αι αποδείξεις εξοφλήσεως των εντολών πληρωμής πάσης φύσεως και των πιστωτικών επιστολών. γ-δ)(Καταργήθηκαν από το δεύτερο εδάφιο της παρ. 4 άρθρ. 47 Νόμ. 1249/1982, ΦΕΚ Α΄ 43, (κατωτ. αριθ. 122). Το άρθρ. 22 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 24 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Έναρξις ισχύος από 16 Μαρτ. 1975 (παρ. 2 άρθρ. 68 Νόμ. 12/1975). Θεώρησις βιβλίων, σχέδια μηχανικών κλπ. πρωτόκολλα ορκωμοσίας, διορισμοί κλπ. Α΄ Θεώρησις βιβλίων Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 23, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). άρθρ. 1 Α.Ν. 2435/1940 (κατωτ. αριθ. 22) η δε παρ. 1 αντικατεστάθη και πάλιν δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 1033/1942, κατωτ. αριθ. 31. Άρθρ.23.-«Εις πάγιον τέλος δραχ. 10 υπόκεινται: α)Η υπό του Οικονομικού Εφόρου θεώρησις των υποχρεωτικώς ή προαιρετικώς τηρουμένων, υπό των επιτηδευματιών, βιβλίων μέχρις εκατόν φύλλων έκαστον. Ως εν βιβλίον λογίζονται και τα εκατόν κινητά φύλλα ή πινακίδια (καρτέλλαι), ανεξαρτήτως διαστάσεων. Εάν ο επιτηδευματίας βάσει των διατάξεων του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων βιβλιοδετήση πλείονα βιβλία εις εν ή τηρήση συνηνωμένα το ημερολόγιον και το καθολικόν ή συγχωνεύση οιαδήποτε βιβλία εις έτερον, το τέλος θεωρήσεως οφείλεται δι’ έκαστον των συνενωθέντων βιβλίων. β)Η υπό του κατά νόμον οργάνου παρά τω Χρηματιστηρίω θεώρησις των τηρουμένων υπό των χρηματιστών ή μεσιτών του Χρηματιστηρίου, βιβλιαρίων, πινακιδίων, ή αποδείξεων εκτελέσεως εντολών ή καταθέσεως εγγυήσεως, μέχρις εκατόν φύλλον έκαστον. Σελ. 38(η) Τεύχος 1328 Σελ. 64 «Β΄ Σχέδια – Προϋπολογισμοί – Εκθέσεις –Μελέτες 1.Στα σχέδια, προϋπολογισμούς, κάθε φύσης εκθέσεις και μελέτες των μηχανικών και αρχιτεκτόνων, καθώς και στα αντίγραφα αυτών, που υποβάλλονται: α)Στην πολεοδομική αρχή για έκδοση οικοδομικών αδειών, επιβάλλεται τέλος χαρτοσήμου 2‰, που υπολογίζεται στον προϋπολογισμό του έργου, όπως αυτός λαμβάνεται υπόψη για την έκδοση της άδειας. Το τέλος αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 1.000 δραχμές. Εφόσον οι οικοδομικές άδειες εκδίδονται για την κατασκευή έργων του Δημοσίου, δήμων κοινοτήτων ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, το ποσοστό του τέλους μειώνεται στο 1/4. Το τέλος χαρτοσήμου της περίπτωσης αυτής εισπράττεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμ. 622/1977 (ΦΕΚ- Α΄ 171). β)Στις αρμόδιες υπηρεσίες για την κατασκευή έργων του Δημοσίου, δήμων, κοινοτήτων και νομικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, εφόσον τα έργα αυτά δεν υπάγονται στην προηγούμενη περίπτ. α΄, επιβάλλεται τέλος χαρτοσήμου 2‰, που υπολογίζεται στην αμοιβή του μελετητή του έργου. Το τέλος αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 1.000 δρχ. και καταβάλλεται από το μελετητή του έργου στο δημόσιο ταμείο με αποδεικτικό πληρωμής πριν από την είσπραξη της αμοιβής του. 2.Στα σχέδια, προϋπολογισμούς, εκθέσεις και μελέτες μηχανικών και αρχιτεκτόνων και στα αντίγραφά τους, που συντάσσονται σε κάθε περίπτωση, εκτός από αυτές που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, καθώς και στους προϋπολογισμούς, εκθέσεις και μελέτες εμπειρογνωμόνων και εκκαθαριστών και στα αντίγραφά τους επιβάλλεται πάγιο τέλος χαρτοσήμου 20 δραχμ. κατά φύλλο, ανεξάρτητα από τις διαστάσεις τους». Ο τίτλος Β΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 5 άρθρ. 20 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 127). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Γ΄ Πρωτόκολλα ορκωμοσίας-Συμβάσεις μισθώσεως υπηρεσιών-Διορισμοί ανταποκριτών και πρακτόρων 1.Εις τα κάτωθι πάγια τέλη υπόκεινται: α)Τα πρωτόκολλα ορκωμοσίας δημοσίων, δημοτικών, κοινοτικών και εκκλησιαστικών υπαλλήλων ή λειτουργών ως και υπαλλήλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, δραχ. 20. β)Αι υπαλληλικαί ή οιαδήποτε έτεραι συμβάσεις μισθώσεως υπηρεσιών ιδιωτών, δραχ. 100. Εάν δια του αυτού εγγράφου δίδεται όρκος ή μισθούνται αι υπηρεσίαι πλειόνων προσώπων οφείλονται ισάριθμα προς τον αριθμόν των προσώπων πάγια τέλη 2.Η σύβασις ή τα έγγραφα διορισμού ανταποκριτού ή αντιπροσώπου ή πράκτορος επιχειρήσεων εν γένει ή προσλήψεως πράκτορος Κρατικών Λαχείων, ως και η ανανέωσις της συμβάσεως ή του διορισμού, υπόκεινται εις πάγιον τέλος δραχ. 200. Εάν δια του αυτού εγγράφου διορίζωνται ή προσλαμβάνωνται πλείονα πρόσωπα, ως αντιπρόσωποι, ανταποκριταί ή πράκτορες, οφείλονται ισάριθμα προς τον αριθμόν των προσώπων τούτων τέλη». Το άρθρ. 23 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 24 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Έναρξις ισχύος από 16 Μαρτ. 1975 (παρ. 2 άρθρ. 68 Νόμ. 12/1975). Διαθήκαι, απογραφαί, διαμαρτυρικά, πληρεξούσια Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου του άρθρ. 24, αυξήθηκαν κατά ποσοστό 150% με στρογγυλοποίηση ποσού κάτω των 10 δραχμών σε δραχμές 10 από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990 ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του Νόμου (9 Απρ. 1990). Άρθρ.24.-«1.Εις τα κάτωθι πάγια τέλη υπόκεινται: α)Αι υπό των συμβολαιογράφων συντασσόμεναι διαθήκαι, αι πράξεις καταθέσεως μυστικών διαθηκών και αι ενώπιον των δικαστηρίων προσαγόμεναι ιδιάγραφοι διαθήκαι, δραχ. 50. β)Αι υπό των συμβολαιογράφων συντασσόμεναι απογραφαί, δραχ. 50. γ)Τα διαμαρτυρικά τα συντασσόμενα υπό συμβολαιογράφων ή δικαστικών επιμελητών, δραχ. 50. δ)Τα έγγραφα δι’ ων δίδεται πληρεξουσιότης, δραχ. 20. Το τέλος τούτο οφείλεται και οσάκις η πληρεξουσιότης δίδεται προφορικώς δια δηλώσεως καταχωριζομένης εις τα πρακτικά ή την έκθεσιν δικαστηρίων. Εάν δια του αυτού εγγράφου δίδεται πληρεξουσιότης: αα)Υπό πλειόνων ή προς πλείονας, οφείλονται τόσα πάγια τέλη όσοι και οι εντολείς ή εντολοδόχοι. ββ)Υπό πλειόνων προς πλείονας, οφείλονται ισάριθμα πάγια τέλη όσον το συνολικόν άθροισμα των εντολέων και εντολοδόχων. 2.Εξαιρούνται των τελών χαρτοσήμου τα έγγραφα ως και τα αντίγραφα αυτών, δι’ ων δίδεται πληρεξουσιότης υπό: α)Των αναπήρων και θυμάτων πολέμου. β)Των ασθενών εργατών προς λήψιν βοηθήματος ή επιδόματος ασθενείας εξ ασφαλιστικού φορέως. γ)Των εν γένει υπαλλήλων και συνταξιούχων του Δημοσίου ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, προς είσπραξιν των μισθών, συντάξεων, ημερομισθίων ή ετέρων απολαυών ή νόμω καταβαλλομένων αυτοίς αποζημιώσεων». Το άρθρ. 24 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 24 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Έναρξις ισχύος από 16 Μαρτ. 1975 (παρ. 2 άρθρ. 68 Νόμ. 12/1975). «δ)Φυσικών ή νομικών προσώπων προς υπάλληλόν των, ίνα προβαίνη εις είσπραξιν χρημάτων ή αξιών δια λογαριασμόν των ή προς οιονδήποτε προς χρήσιν παρά τη Αγροτική Τραπέζη της Ελλάδος. ε)Οιουδήποτε προσώπου, προς παραλαβήν υπό τρίτου συστημένων ταχυδρομικών αντικειμένων, ταχυδρομικών δεμάτων και ταχυδρομικών επιταγών ή προς είσπραξιν των επιταγών τούτων ή αποδείξεων δι’ ων καταβάλλονται υπό του ΕΛ-ΤΑ εις τους δικαιούχους συντάξεις, επιδόματα, αποζημιώσεις και πάσης φύσεως παροχαί του Ι.Κ.Α. Ο.Γ.Α. ή ετέρων Ασφαλιστικών Ταμείων και Οργανισμών». Τα εδάφ. δ΄ και ε΄ προσετέθησαν δια της παρ. 8 του άρθρ. 2 Νόμ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 102) και ισχύουν από 16 Δεκ. 1975. Τα πάγια τέλη χαρτοσήμου των άνω άρθρ. 16 έως 24 έχουν αναπροσαρμοσθεί από το άρθρ. 21 Νόμ. 1591/1986 (ΦΕΚ Α΄ 50), κατωτ. αριθ. 131. (Μετά τη σελ. 38(η) Σελ. 38,001 Τεύχος 1328 Σελ. 65 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Άρθρ.25 Τέλη επί εγγράφων πολιτικής και διοικητικής διαδικασίας Τα κατωτέρω πάγια τέλη χαρτοσήμου των επομένων άρθρ. 25 έως 29 και μέρους άρθρ. 30, αυξήθηκαν κατά 150%, με στρογγυλοποίηση σε δρχ. 10 ποσού μικρότερου των 10 δρχ. από την παρ. 5 άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, ΦΕΚ Α΄ 43, (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 51/6-4-1990), (κατωτ. αριθ. 134). Σύμφωνα δε με την παρ. 8 άνω άρθρ. 19 Νόμ. 1882/1990, η ανωτέρω αύξηση ισχύει μετά 15 ημέρες από τη δημοσίευση του νόμου αυτού (9 Απρ. 1990). Α΄.Τέλη επί εισαγωγικών δίκης εγγράφων 1.Παν εισαγωγικόν κυρίας ή παρεμπιπτούσης δίκης έγγραφον (αγωγή, αίτησις περί παροχής εννόμου προστασίας, ανακοπαί πάσης φύσεως, τριτανακοπαί κλπ.) εις πάντα βαθμόν δικαιοδοσίας, εφ’ όσον δεν προβλέπεται ίδιον τέλος ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 100. 2.Εισαγωγικά δικόγραφα περί υποθέσεων εκδικαζομένων κατά τας ειδικάς διατάξεις περί μικροδιαφορών (άρθρ. 483 έως 486 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 25. 3.Αιτήσεις ενώπιον του Προέδρου Πρωτοδικών περί αμφισβητήσεων, ως προς την δικαιοδοσίαν ή την αρμοδιότητα προς συνδιαλλαγήν (άρθρ. 611 παρ. 3 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 50. 4.Αιτήσεις εκδόσεως διαταγής πληρωμής ή διαταγής αποδόσεως της χρήσεως μισθίου (άρθρ. 644 έως 655 και 685 έως 690 Κ. Πολ. Δικ.) ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 50. Ανακοπαί κατά διαταγής πληρωμής ή διαταγής αποδόσεως της χρήσεως μισθίου (άρθρ. 653 και 690 Κ. Πολ. Δικ.) υπόκεινται εις τα τέλη της ανωτέρω παρ. 1. 5.Εισαγωγικά δικόγραφα επί υποθέσεων εκ διαφορών: α)Εκ πιστωτικών τίτλων (άρθρ. 656 έως 667 Κ. Πολ. Δικ.). β)Εκ παραδόσεως ή αποδόσεως μισθίου (άρθρ. 668 έως 684 Κ. Πολ. Δικ.), και γ)Εξ αμοιβών δια την παροχήν εργασίας (άρθρ. 721 έως 725 Κ. Πολ. Δικ.) ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Παντός ετέρου Πολ. Δικαστηρίου δραχ. 50. Αι κλήσεις προς συζήτησιν παραπεμφθέντων ισχυρισμών (άρθρ. 666 Κ. Πολ. Δικ.) υπόκεινται εις τα τέλη της ανωτέρω παρ. 1. Η κλήσις προς συζήτησιν παραπεμφθείσης εις το αρμόδιον δικαστήριον αγωγής κατά την περίπτωσιν του άρθρ. 658 Κ. Πολ. Δικ. υπόκειται εις τα τέλη της ανωτέρω παρ. 1. 6.Εισαγωγικά δικόγραφα επί υποθέσεων εκδικαζομένων κατά την διαδικασίαν των εργατικών διαφορών (άρθρ. 691 έως 720 Κ. Πολ. Δικ.) ή δι’ ων διώκεται η ικανοποίησις αξιώσεων περί διατροφής εκ του Νόμου ή δικαιοπραξίας ενώπιον: Παντός Δικαστηρίου δραχ. 25. 7.Αιτήσεις περί ασφαλιστικών μέτρων, αυτοτελώς υποβαλλόμεναι, ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου και Εισηγητού δραχ. 50. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 100. Αιτήσεις περί ασφαλιστικών μέτρων μη αυτοτελώς υποβαλλόμεναι εις ουδέν τέλος υπόκεινται. Εις τα ανωτέρω τέλη υπόκεινται και πάντα τα εισαγωγικά δικόγραφα επί υποθέσεων εκδικαζομένων κατά την διαδικασίαν των άρθρ. 726 έως 783 Κ. Πολ. Δικ. 8.Αιτήσεις εκδικαζόμεναι κατά την διαδικασίαν της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρ. 786 έως 927 Κ. Πολ. Δικ.), εφόσον δεν ορίζεται άλλως εν τω παρόντι, ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 100. 9.Αιτήσεις περί κηρύξεως εις κατάστασιν πτωχεύσεως ή δηλώσεις περί παύσεως των πληρωμών δραχ. 200. 10.Ανακοινώσεις δίκης, παρεμβάσεις, προσεπικλήσεις, αιτήσεις καθορισμού δικαστικής δαπάνης (άρθρ. 193 παρ. 3 Κ. Πολ. Δικ.) ως και αιτήσεις εκκαθαρίσεως εξόδων (άρθρ. 194 Κ. Πολ. Δικ.), ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 100. Εάν το εισαγωγικόν έγγραφον της κυρίας δίκης επί των περιπτώσεων της παρούσης παρ. 10 υπόκειται, κατ’ άλλας διατάξεις του παρόντος, εις έλασσον τέλος, εις το τέλος τούτο υπόκεινται και τα εν τη παρούση παραγράφω αναφερόμενα δικόγραφα. Επί παρεμβάσεων ασκουμένων άνευ καταθέσεως ιδίου δικογράφου, οφείλονται μόνον τα τέλη τα οριζόμενα εν τοις επομένοις τίτλοις Β΄ και Γ΄ του παρόντος άρθρου, κατά περίπτωσιν. (Αντί για τη σελ. 38,01(α) Σελ. 38,01(β) Τεύχος ΙΒ-7-2 Σελ. 11 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 11.Αιτήσεις παραπομπής (άρθρ. 49 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 25. 12.Αιτήσεις εξαιρέσεως: α)Ειρηνοδικών δραχ. 25 β)Μελών Πρωτοδικείων και Διαιτητών δραχ. 100. γ)Μελών Εφετείων δραχ. 200. δ)Μελών Αρείου Πάγου δραχ. 300. ε)Υπαλλήλων της Γραμματείας των Δικαστηρίων δραχ. 25. Προτάσεις εξαιρέσεως υποβαλλόμεναι παρά των ιδίων των ως άνω αναφερομένων προσώπων εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 13.Αιτήσεις περί εξαιρέσεως πραγματογνωμόνων δραχ. 25. Προτάσεις εξαιρέσεως υποβαλλόμεναι υπό των ιδίων των πραγματογνωμόνων (άρθρ. 392 Κ. Πολ. Δικ.) εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 14.Αιτήσεις περί παρατάσεως ή συντμήσεως προθεσμίας ή επαναφοράς των πραγμάτων εις την προτέραν κατάστασιν (άρθρ. 151 έως 160 Κ. Πολ. Δικ.) υποβαλλόμεναι αυτοτελώς ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 50. Αιτήσεις μη αυτοτελώς υποβαλλόμεναι εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 15.Αιτήσεις περί παροχής του ευεργετήματος της πενίας ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 10. Παντός ετέρου δικαστηρίου δραχ. 25. 16.Αιτήσεις περί διορθώσεως ή ερμηνείας αποφάσεων ως και αιτήσεις διεξαγωγής συντηρητικής αποδείξεως ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Παντός ετέρου Πολιτικού Δ ικαστηρίου δραχ. 100. Καθ’ ας περιπτώσεις το δικαστήριον προβαίνει εις την διόρθωσιν της αποφάσεως αυτεπαγγέλτως, ουδέν τέλος οφείλεται. 17.Αιτήσεις ή ανακοπαί επί υποθέσεων περί ων τα άρθρ. 1018 παρ. 4, 1025 παρ. 1, 1057 παρ. 2, 1058 και 1064 Κ. Πολ. Δικ., ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 50. 18.Αιτήσεις συμβιβαστικής επεμβάσεως ειρηνοδικών (άρθρ. 210 έως 215 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 10. 19.Κλήσεις προς συζήτησιν υποθέσεως: α)Παραπεμφθείσης εις το αρμόδιον δικαστήριον λόγω αναρμοδιότητος του εις ο αρχικώς εισήχθη η υπόθεσις δικαστηρίου και Σελ. 38,02(β) Τεύχος ΙΒ-7-2 Σελ. 12 β)παραπεμφθείσης εις ιδιαιτέραν συζήτησιν δι’ αποφάσεως του εις ο αύτη εισήχθη δικαστηρίου, υπόκεινται εις τα τέλη εισαγωγικού δικογράφου, άτινα θα κατεβάλλοντο, κατά περίπτωσιν, αν η υπόθεσις εισήγετο απ’ ευθείας εις το δικαστήριον ενώπιον του οποίου απευθύνεται η κλήσις. Η διάταξις αύτη δεν εφαρμόζεται επί των περιπτώσεων του άρθρ. 253 του Κ. Πολ. Δικονομίας. Κλήσεις εις πάσαν ετέραν περίπτωσιν εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 20.Εάν αι εις τας προηγουμένας παραγράφους αναφερόμεναι διαδικαστικαί ενέργειαι λαμβάνουν χώραν ουχί δια καταθέσεως δικογράφου, εις τα ανωτέρω τέλη υπόκεινται αι πιστοποιούσαι την άσκησιν τούτων δικαστικαί πράξεις (άρθρ. 216 παρ. 1, 219 και 236 Κ. Πολ. Δικ.). 21.Εις τα εν ταις ανωτέρω υπ’ αριθ. 1 έως 20 παραγράφους οριζόμενα τέλη υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον των εγγράφων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος χαρτοσήμου. 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 22.Αντίγραφα πάντων των εν ταις ανωτέρω παραγράφοις αναφερομένων δικογράφων, εις ουδέν τέλος υπόκεινται. Β΄.Τέλη επί προτάσεων των διαδίκων ενώπιον των εις πρώτον βαθμόν δικαζόντων δικαστηρίων 1.Προτάσεις υποβαλλόμεναι κατά την συζήτησιν των υποθέσεων, ων τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα υπόκεινται εις το εν παρ. 1 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου τέλος: α)παρά του καταθέσαντος το εισαγωγικόν έγγραφον ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 50. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. Εισηγητού Πολυμελούς Πρωτοδικείου, 150. Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 150. β)παρά του αντιδίκου του καταθέσαντος το εισαγωγικόν δίκης έγγραφον ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 25. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Εισηγητού Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. 2.Προτάσεις υποβαλλόμεναι παρά παντός διαδίκου κατά την συζήτησιν των εν παρ. 2 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου υποθέσεων δραχ. 10. 3.Προτάσεις παντός διαδίκου υποβαλλόμεναι κατά την συζήτησιν υποθέσεων αναφερομένων εν παρ. 5 και 7 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου υποβαλλόμεναι ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 15. Παντός ετέρου Δικαστηρίου δραχ. 40. 4.Προτάσεις παντός διαδίκου υποβαλλόμεναι κατά την συζήτησιν υποθέσεων αναφερομένων εν παρ. 8 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 15. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. 5.Προτάσεις παντός διαδίκου επί υποθέσεων αναφερομένων εν παρ. 9 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου δραχ. 100. 6.Προτάσεις παντός διαδίκου υποβαλλόμεναι επί υποθέσεων αναφερομένων εν παρ. 10 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 15. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 40. Εισηγητού Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 75. Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 75. 7.Προτάσεις παντός διαδίκου, υποβαλλόμεναι κατά την συζήτησιν υποθέσεων αναφερομένων εν παρ. 3, 6, 11, 14, 16 έως και 18 του προηγουμένου τίτλου Α΄ του παρόντος άρθρου ενώπιον: Ειρηνοδικείου δραχ. 15. Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 25. Εισηγητού Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 50. 8.Εις τα εν παρ. 1 έως και 7 του παρόντος τίτλου Β΄ τέλη υπόκεινται μόνον αι προτάσεις της πρώτης συζητήσεως εκάστης υποθέσεως. Προτάσεις των επομένων συζητήσεων εις ουδέν τέλος υπόκεινται: Πλείονες διάδικοι υπό την αυτήν υπεράσπισιν παριστάμενοι υποχρεούνται εις εφ’ άπαξ καταβολήν τελών. Εάν υπόθεσις παραπεμφθείσα υπό του Εισηγητού του πολυμελούς πρωτοδικείου δικάζεται ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου, αι προτάσεις ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου υπόκεινται εις τα κατά τας ανωτέρω διατάξεις τέλη, ανεξαρτήτως καταβολής τέλους προτάσεων ενώπιον του εισηγητού. 9.Τα ανωτέρω τέλη καταβάλλονται επί προτάσεων των διαδίκων μη υπερβαινουσών τα πέντε φύλλα. Δια παν επί πλέον φύλλον καταβάλλεται πρόσθετον τέλος εκ δραχ. 5 επί ειρηνοδικείου, 10 επί πρωτοδικείου και 20 επί ετέρων δικαστηρίων. Το αυτό ισχύει και επί προτάσεων μη υποκειμένων εις τέλος. 10.Εις περίπτωσιν καθ’ ην δεν υποβάλλονται προτάσεις ή δεν προβλέπεται η υποβολή τοιούτων, το δια ταύτας οφειλόμενον τέλος, καταβάλλεται επί του πρακτικού συνεδριάσεως του δικαστηρίου. 11.Αντίγραφα πάντων των εν ταις ανωτέρω παραγράφοις εγγράφων εις ουδέν τέλος υπόκεινται. Γ΄.Τέλη επί δικογράφων ασκήσεως ενδίκων μέσων και προτάσεων 1.Επί εφέσεων κατ’ αποφάσεων: α)Ειρηνοδικείου δραχ. 80. β)Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 150. γ)Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 250. 2.Επί αντεφέσεων ασκουμένων δι’ ιδίου δικογράφου κατ’ αποφάσεων: α)Ειρηνοδικείου δραχ. 50. β)Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. γ)Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 200. 3.Επί αναιρέσεων κατ’ αποφάσεων: α)Ειρηνοδικείου δραχ. 300. β)Μονομελούς Πρωτοδικείου δραχ. 600. γ)Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου δραχ. 900. Επί αναιρέσεως κατ’ αποφάσεων οιουδήποτε δικαστηρίου εκδιδομένων κατά τας διατάξεις των άρθρ. 483 έως 489 Κ. Πολ. Δικ. (μικροδιαφοραί), ως και κατά την διαδικασίαν των άρθρ. 691 έως 720 (διαδικασία εργατικών διαφορών), τα ως άνω οριζόμενα τέλη μειούνται κατά 25%. (Αντί της σελ. 39(γ) Σελ. 39(δ) Τεύχος 553-Σελ. 41 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 4.Επί ανακοπών και αναψηλαφήσεων κατ’ αποφάσεων: α)Μονομελών Δικαστηρίων, Εισηγητών και Πολυμελών Πρωτοδικείων, καταβάλλονται τα εν τω τίτλω Α΄ του παρόντος άρθρου οριζόμενα, κατά περίπτωσιν, τέλη. β)Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου δραχ. 250. γ)Αρείου Πάγου δραχ. 400. 5.Επί προτάσεων παντός διαδίκου υποβαλλομένων κατά την συζήτησιν των ενδίκων μέσεων εφέσεως και αναιρέσεως ενώπιον: α)Πολυμελούς Πρωτοδικείου δραχ. 100. β)Εφετείου δραχ. 150. γ)Αρείου Πάγου δραχ. 250. Αι διατάξεις των παρ. 8 έως 10 του υπό στοιχ. Β΄ τίτλου του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται αναλόγως και επί των περιπτώσεων της παρούσης παραγράφου. 6.Επί αιτήσεων αναστολής εκτελέσεως ή ισχύος αναιρεσιβληθείσης αποφάσεως (άρθρ. 583 παρ. 2 και 816 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 100. 7.Επί αιτήσεων, αυτοτελώς υποβαλλομένων, περί επαναφοράς των πραγμάτων εις την προ της εκτελέσεως αποφάσεως πολιτικού δικαστηρίου κατάστασιν, απευθυνομένων ενώπιον: α)Μονομελών δικαστηρίων δραχ. 50. β)Πολυμελών δικαστηρίων δραχ. 100. Αιτήσεις μη αυτοτελώς υποβαλλόμεναι εις ουδέν τέλος υπόκεινται. 8.Επί ενδίκων μέσων ασκουμένων ουχί δια καταθέσεως δικογράφου (άρθρ. 512 παρ. 3 Κ. Πολ. Δικ.), εις τα κατά τον παρόντα τίτλον τέλη υπόκειται η πιστοποιούσα την άσκησιν τούτων δικαστική πράξις. 9.Δικόγραφα Εφέσεων και προτάσεων υποβαλλόμενα παρά των διαδίκων, κατά την ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου διαδικασίαν, επί υποθέσεων δικαζομένων κατά την διαδικασίαν των εργατικών διαφορών (άρθρ. 691 έως 720 Κωδ. Πολ. Δικ.) υπόκεινται εις το ήμισυ των τελών των παρ. 1, 2 και 5 του παρόντος τίτλου. 10.Η διάταξις της παρ. 21 του υπό στοιχ. Α΄ τίτλου του παρόντος άρθρου, εφαρμόζεται και εν προκειμένω. 11.Αντίγραφα πάντων των εν ταις ανωτέρω παραγράφοις αναφερομένων δικογράφων εις ουδέν τέλος υπόκεινται. Δ΄.Τέλη ενίων πρακτικών Πολιτικών Δικαστηρίων 1.Πρακτικόν δημοσιεύσεως διαθήκης παρ’ οιουδήποτε δικαστηρίου δραχ. 50. Σελ. 40(δ) Τεύχος 553-Σελ. 42 2.Πρακτικόν συνεδριάσεως δικαστηρίου επί ασφαλιστικών μέτρων εις τας παντός είδους περί νομής ή κατοχής υποθέσεις (άρθρ. 770 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 100. Το τέλος τούτο καταβάλλεται άμα τη καταθέσει της περί αυτών αιτήσεως. Ε΄ Τέλη επί διαφορών εκθέσεων και εγγράφων και καταχωρίσεων εις βιβλία 1.Εκθέσεις. α)Επί των κατά το άρθρ. 873 Κωδ. Πολ. Δικ. δηλώσεων δραχ. 50. β)Επί δηλώσεων διορισμού αντικαταστάσεως ή ανακλήσεως αντικλήτου δραχ. 50. γ)Επί καταθέσεως εγγράφων εγγυοδοσιών (άρθρ. 167 παρ. 2 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 50. δ)Επί δηλώσεων τρίτου (άρθρ. 1049 παρ. 2 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 10. ε)Επί της εν άρθρ. 1020 παρ. 2 Κ. Πολ. Δικ. δηλώσεως δραχ. 10. ς)Επί των εν άρθρ. 504 παρ. 2, 505 και 849 Κ. Πολ. Δικ. εκθέσεων κληρώσεων δραχ. 100. ζ)Εκθέσεως σφραγίσεως και αποσφραγίσεως δραχ. 10. 2.Έγγραφα. α)Επί διαιτητικών αποφάσεων δραχ. 300. Εις το τέλος τούτο υπόκειται μόνον το πρώτον φύλλον, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. Το Τέλος τούτο προκαταβάλλεται εις τον διαιτητήν υπό των επιζητησάντων την διαιτησίαν μερών. β)Επί αναγγελιών κατά την πτωχευτικήν διαδικασίαν, διαδικασίαν αναγκαστικής εκτελέσεως ως και κατά τας περιπτώσεις των άρθρ. 807 και 817 Κ. Πολ. Δικ. δραχ. 10. 3.Καταχωρίσεις εις βιβλία. α)Καταχώρησις αποφάσεως διοριζούσης διαχειριστήν (άρθρ. 1090 παρ. 1 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 100. β)Καταχώρησις αποφάσεως διατασσούσης αναγκαστικήν διαχείρισιν επιχειρήσεως (άρθρ. 1099 παρ. 1 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 100. γ)Καταχώρησις αποφάσεως διατασσούσης την εξάλειψιν της εγγραφής εκ του κατά την προηγουμένην περίπτωσιν βιβλίου (άρθρ. 1109 παρ. 2 Κ. Πολ. Δικ.) δραχ. 100». Αι διατάξεις των υπό στοιχ. Α΄ έως Ε΄ τίτλων αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86). 28.Α.α.10 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου ΣΤ΄.Τέλη επί εγγράφων ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας 1.Αίτησις ακυρώσεως και προσφυγή  2.Αίτησις αναιρέσεως  3.Αίτησις αναστολής  4.Εγγραφή εν τω πινακίω  5.Δικόγραφον προσθέτων λόγων (Νόμ. 4986)  εκάστου των επομένων του πρώτου φύλλων υποκειμένων εις τέλος  6.Παρέμβασις 7.Τριτανακοπή  8.Προτάσεις, υπομνήματα, το πρώτον φύλλον  εκάστου των λοιπών φύλλων υποκειμένου εις τέλος  9.α)Εγγραφή εις το πινάκιον μετά πρώτην αναβολήν αιτήσει του διαδίκου γενομένην  β)Εγγραφή εις το πινάκιον μετά δευτέραν αναβολήν αιτήσει του διαδίκου γενομένην  Το αυτό τέλος καταβάλλεται και δι’ εκάστην εφεξής αναβολήν αιτήσει του διαδίκου γενομένην.  10.Πρακτικά συζητήσεως  11.Πρακτικά δημοσιεύσεω  12.Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας  Εις τας περιπτώσεις των ανωτέρω παραγράφων 9, 10, και 12 υπόκειται εις τέλος μόνον το πρώτον φύλλον των πρακτικών ή αποφάσεων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. 13.Τα καταβαλλόμενα υπό του προσφεύγοντος διαδίκου τέλη βαρύνουσι πάντοτε αυτόν, ασχέτως παραδοχής ή μη της περί ακυρώσεως ή αναιρέσεως της προσβαλλομένης διοικητικής πράξεως ή αποφάσεως αιτήσεώς του ή προσφυγής του. Ζ΄.Τέλη επί εγγράφων ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου 1.Αίτησις αναθεωρήσεως πράξεως  2.Προσφυγή  3.Έφεσις  4.Παρέμβασις  5.Αίτησις αναθεωρήσεως αποφάσεως ως και πάσα άλλη αίτησις εφ’ ης προκαλείται έκδοσις αποφάσεως 6.Υπομνήματα, το πρώτον φύλλον  εκάστου των λοιπών φύλλων υποκειμένου εις τέλος  7.Εγγραφή εις το πινάκιον  8.Πρακτικά αναβολής  9.Πρακτικά συζητήσεως  10.Πρακτικά δημοσιεύσεως  11.Αποφάσεις (πρωτότυπον)  Εις τας περιπτώσεις των ανωτέρω παρ. 8, 9 και 11 υπόκεινται εις τέλος μόνον το πρώτον φύλλον των πρακτικών ή αποφάσεων, των λοιπών φύλλων μη υποκειμένων εις τέλος. Εξαιρετικώς τα έγγραφα της διαδικασίας επί εφέσεων κατά καταλογιστικών αποφάσεων υπολόγων εν γένει και επί προσφυγών κατά πράξεων περί κανονισμού συντάξεων υπόκεινται εις το ήμισυ των ως άνω οριζομένων τελών. 12.Οσάκις, ασκουμένης εφέσεως υπό του Οικον. Εφόρου ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθίσταται τούτο αρμόδιον να δικάση και την υπό του φορολογουμένου ασκουμένην έφεσιν, ήτις άλλως λόγω ποσού θα υπήγετο εις την αρμοδιότητα των δευτεροβαθμίων φορολογικών δικαστηρίων, καταβάλλονται υπό του φορολογουμένου τα δια την διαδικασίαν ενώπιον των δικαστηρίων τούτων οριζόμενα τέλη υπό της κατωτέρω περιπτ. Η΄ του άρθρου τούτου. 13.Τα καταβαλλόμενα υπό του προσφεύγοντος τέλη βαρύνουσι πάντοτε αυτόν, ασχέτως παραδοχής ή μη της προσφυγής, εφέσεως ή αιτήσεώς του αναθεωρήσεως πράξεων ή αποφάσεων. Τα τέλη των ανωτέρω παρ. 6, 7, 8, 9 και 10 της παρούσης περιπτώσεως εισπράττονται δι’ αποδεικτικού εισπράξεως του Δημοσίου Ταμείου. Η.Τέλη επί εγγράφων ενώπιον των: α)Δευτεροβαθμίων Φορολογικών Δικαστηρίων του Νόμ. 5116/1931, β)Εκδικαστικής Επιτροπής Εφέσεων Α.Ν. 660/1937 «περί φόρου κύκλου εργασιών των εξ αλλοδαπής προερχομένων ειδών», γ)Εκδικαστικής Επιτροπής Εφέσεων Α.Ν. 2075/1939 «περί εκτάκτου προσωρινού φόρου επί των κερδών των φορτηγών πλοίων» και δ)Δευτεροβαθμίου Ειδικού Φορολογικού Δικαστηρίου Α.Ν. 2094/1939 «περί φόρου επί του κύκλου εργασιών κλπ.». Η ενώπιον των φορολογικών τούτων δικαστηρίων διαδικασία υπόκειται εις το ήμισυ των τελών χαρτοσήμου, άτινα προβλέπονται δια την ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαδικασίαν, όταν τούτο δικάζη ως φορολογικόν δικαστήριον. Θ΄. Τέλη επί αποφάσεων  Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων 1.Αποφάσεις των εκκλησιαστικών δικαστηρίων  2.Πειθαρχικαί αποφάσεις των εκκλησιαστικών αρχών και δικαστηρίων  Εις τας περιπτώσεις των ανωτέρω παρ. 1 και 2 υπόκειται εις τέλος μόνον το πρώτον φύλλον των αποφάσεων, των λοιπών φύλλωνμη υποκειμένων εις τέλος. (Αντί για τη σελ. 41(δ) Σελ. 41(ε) Τεύχος 1328 Σελ. 67 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.10 «Ι.Τέλη επί εγγράφων συντασσομένων υπό δικαστικών κλητήρων 1.Πράξεις και εκθέσεις δικαστικών κλητήρων, πλην των ειδικώς εξαιρουμένων ή εις άλλο τέλος υποβεβλημένων δραχ. 10. 2.Εκθέσεις επιδόσεων εγγράφων της ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων διαδικασίας και εξωδίκων εγγράφων δραχ. 5. 3.Αντίγραφα υπό δικαστικών κλητήρων εκδιδόμενα δραχ. 5». Αι διατάξεις του υπό στοιχ. Ι τίτλου αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86). Τα πάγια τέλη τίθενται ως εδιπλασιάσθησαν δια του άρθρ. 25 Νόμ. 12/1975 (κατωτ. αριθ. 99). Του διπλασιασμού εξηρέθησαν οι υπό στοιχ. Α΄-Ε΄ και Ι΄ τίτλοι του άρθρ. 25. Τέλη επί των εγγράφων εν τοις Υποθηκοφυλακείοις και Ληξιαρχείοις Α΄. Έγγραφα εν τοις Υποθηκοφυλακείοις Άρθρ.26.-1.Πάσαι αι περί εγγραφής υποθήκης ή προσημειώσεως περιλήψεις  2.«Πάσα κατά Νόμον καταχώρησις και σημείωσις εν τω βιβλίω διεκδικήσεων αναφερομένη εις δίκην ενώπιον: Ειρηνοδικείου  Παντός ετέρου Πολιτικού Δικαστηρίου  Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 199/1969 (κατωτ. αριθ. 86). 3.Πάσαι αι αιτήσεις αι υποβαλλόμεναι εις έμμισθον ή άμισθον φύλακα υποθηκών ή μεταγραφών προς ενέργειαν πάσης εκ του Νόμου ανατεθειμένης εις αυτόν πράξεως πάσης φύσεως  «4.Τα υπό των υποθηκοφυλάκων εκδιδόμενα: α)Πιστοποιητικά πάσης φύσεως β)Αντίγραφα ή αποσπάσματα πάσης φύσεως  Η παρ. 4, που είχε αντικατασταθεί από το 