14. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ.284 της 15/18 Ιαν. 1974 (ΦΕΚ Α΄17) Περί διοικήσεως και διαχειρίσεως των μη ενοριακών ναών των κοιμητηρίων. Κατηργήθη διά του Νόμ.547/1977(κατωτ. αριθ. 14). 15. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’  αριθ.210 της 22 Μαρτ./8 Απρ. 1975 (ΦΕΚ Α΄63) Περί ταριχεύσεως, μεταφοράς και ταφής νεκρών και οστών ανθρώπων. Έχοντες υπ’ όψει: 1.Τας διατάξεις: α)του άρθρου 5 του Α.Ν.445/68 (ΦΕΚ 130/68 τ.Α) «περί Νεκροταφείων και ενταφιασμού νεκρών». β)Των άρθρων 7 και 9 του Ν.Δ.175/73 «περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων» (ΦΕΚ 230/73 Τ.Α.), ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του Ν.Δ.267/74 «περί τροποποιήσεως της περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων νομοθεσίας» (ΦΕΚ 2/74 τ.Α). 2. Την υπ’αριθ. 40/1975 γνωμοδότησιν του Συμβουλιου της Επικρατείας. Προτάσει του Ημετέρου επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν. Άρθρον 1. 1.Η μεταφορά νεκρού εντός του Κράτους δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου επιτρέπεται εφ’ όσον: α)Ο θάνατος του προς μεταφοράν νεκρού δεν οφείλεται εις μεταδοτικόν τι νόσημα. Τούτο πιστοποιείται υπό του διαπιστώσαντος τον θάνατον Ιατρού. β)Ο χρόνος όστις απαιτείται δια την μεταφοράν δεν υπερβαίνει τας εξ (6) ώρας κατά τους μήνας Μάϊον-Σεπτέμβριον και οκτώ (8) ώρας κατά τους λοιπούς μήνας του έτους. γ)Το φέρετρον τοποθετείται επί του μεταφορικού μέσου κατά τρόπον διασφαλίζοντα την ακεραιότητά του εκ των κραδασμών και αποκλείοντα πάσαν επαφήν τούτου μετά των τροφίμων, ως και πάσαν ενόχλησιν δια τους ταξιδεύοντας και το πλήρωμα. Άρθρον 2. 1.Η μεταφορά θανόντος εκ λοιμώδους τινός νοσήματος (Ιλαρά, Οστρακιά, κοκκύτης κλπ.) μη υπαγομένου εις τον Διεθνή Υγειονομικόν  Κανονισμόν επικυρωθέντα δια του Β.Δ. 383/72 (ΦΕΚ 91/72 Τ.Α.) και δημοσιευθέντα εις το υπ’ αριθ. 190/72 ΦΕΚ τ.Α΄, επιτρέπεται μόνον μετά προηγουμένην ταρίχευσιν και υπό τας προϋποθέσεις του άρθρου 1 του παρόντος Π.Δ./τος. 2.Εκταφή επί περιπτώσεων της προηγουμένης παραγράφου επιτρέπεται μόνον μετά παρέλευσιν τριετίας. Άρθρον 3 Επί θανόντων εκ νοσημάτων υπαγομένων εις τον Διεθνή Υγειονομικόν Κανονισμόν δεν επιτρέπεται η μεταφορά, ο δε ενταφιασμός τούτων γίνεται εις ιδιαίτερον τμήμα του Νεκροταφείου του τόπου ένθα επισυνέβη ο θάνατος, απαγορευομένης της εκταφής προ της παρελεύσεως δεκαετίας. Άρθρον 4 1.Δια την μεταφοράν πτώματος εξ εκταφής προ της παρελεύσεως τριετίας από του ενταφιασμού και εφ’ όσον δεν έχει συντελεσθή η διάλυσις του πτώματος, τούτο εγκλείεται εντός μεταλλικού φερέτρου, πληρουμένου δια τινος ύλης απορροφητικής (αποκρίσματα εκ ξύλου, ξυλάνθραξ κονιοποιημένος) εμπεποτισμένος δια αντισηπτικής και ταριχευτικής ουσίας. 2.Δια την μεταφοράν οστών ή υπολειμμάτων ιστών εξ εκταφής μετά πάροδον τριετίας από του ενταφιασμού απαιτείται απολύμανσις τούτων δι’ αντισηπτικών, απεντόμωσις και έγκλεισις εντός στεγανού μεταλλικού κιβωτίου. 3.Η μεταφορά τέφρας ανθρώπων επιτρέπεται υπό τον όρον, όπως αύτη τίθεται εντός δοχείου καλώς κεκλεισμένου. Άρθρον 5 1.Η εκ της αλλοδαπής εις την ημεδαπήν μετακομιδή νεκρών επιτρέπεται τη προσαγωγή πιστοποιητικού της οικείας αρχής του τόπου προελεύσεως εμφαίνοντος: α)Το ονοματεπώνυμον, όνομα πατρός και την ηλικίαν του θανόντος, τον τόπον, την ημερομηνίαν και την αιτίαν θανάτου. β)Ότι η ταρίχευσις εγένετο κατά τους επιστημονικούς κανόνας. γ)Ότι το πτώμα εναπετέθη εντός λάρνακος μεταλλικής ήστινος ο πυθμήν έχει επικαλυφθή δια στρώματος 5 εκ. ύλης τινός απορροφητικής εμπεποτισμένης δι’ αντισηπτικής και ταριχευτικής ουσίας. δ)Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο θάνατος οφείλεται εις νόσον μεταδοτικήν θα μνημονεύηται, ότι το σώμα περιεκαλύφθη δια σινδόνης εμβαπτισθείσης εις τι διάλυμμα αντισηπτικόν. ε)Ότι η μεταλλική λάρναξ εκλείσθη ακολούθως και στηρίζεται εις τρόπον ώστε να μη δύναται να μετακινηθή εντός αεροστεγούς ξυλίνου φερέτρου. 2.Το πιστοποιητικόν προσάγεται εις την οικείαν Υγειονομικήν Αρχήν. Εις τον αυτόν  επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. (Αντί της σελ. 244,03) Σελ. 244,03(α) Τεύχος 669-Σελ. 51 Κοιμητήρια 3.Δ.γ.13-15 