19. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 26 Σεπτ./6 Οκτ. 1955 Περί ποσοστού καλύψεως οικοπέδων εν Αθήναις. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις των άρθρ. 9 και 85Α του από 17.7.1923 Ν.Δ/τος «περί σχεδίων των πόλεων κλπ.» ως μεταγενεστέρως ετροποποιήθησαν και ιδόντες την υπ’ αριθ. 377 ε.έ. γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας προτάσει του Ημετέρου επί του Οικισμού και Σεισμοπλήκτων Νήσων Υφυπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.Το μέγιστον ποσοστόν καλύψεως των οικοπέδων, των κειμένων εντός των τομέων περί ων το άρθρ. 1 του από 30.8.1955 Β.Δ/τος «περί όρων δομήσεως εν Αθήναις» (Φ.Ε.Κ 249) υπό των κυρίων ή και των εσωτερικών οικοδομών, ορίζεται ως ακολούθως: Δια τους τομείς Α, Δ, Κ, τα 0,80 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Δια τους τομείς Β, Γ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι τα 0,75 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Δια τον τομέα Λ τα 0,70 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Εις τομείς Α, Δ και Κ επιτρέπεται η κάλυψις του οικοπέδου δια του ισογείου ή του τυχόν αντ’ αυτού υπάρχοντος α΄ ορόφου, άνευ περιορισμού εκ ποσοστού καλύψεως. 2.Δια οικόπεδα των αυτών ως άνω τομέων, κείμενα επί της συναντήσεως δύο ή περισσοτέρων οδών (γωνιακά), το μέγιστον ποσοστόν καλύψεως ορίζεται: Δια τους τομείς Α, Δ, Κ εις 0,90 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Δια τους τομείς Β, Γ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι εις 0,87 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Δια τον τομέα Λ εις 0,85 του όλου εμβαδού του οικοπέδου. Το κατά την παρούσαν παράγραφον ποσοστόν ισχύει δια έκτασιν γωνιακού οικοπέδου το πολύ ίσην προς 1 1/2 φοράς το ελάχιστον όριον εμβαδού οικοπέδου εν τη θεωρουμένη θέσει πάντως δε δια έκτασιν 400 τετραγ. μέτρων δια την περίπτωσιν ελαχίστου ορίου αντιστοίχως μικροτέρου. Εάν το οικόπεδον έχη έκτασιν μεγαλυτέραν της ως άνω, τότε επί της επί πλέον εκτάσεως λογίζεται ποσοστόν καλύψεως ίσον προς το εν παρ. 1 οριζόμενον. 3.Τα ανωτέρω δια τον τομέα Λ οριζόμενα δεν ισχύουν δια περιοχάς του τομέως αυτού κειμένας τυχόν εκτός εγκεκριμένου σχεδίου ρυμοτομίας. 4.Επιτρέπεται καθ’ υπέρβασιν των ανωτέρω κάλυψις μέχρις 130 τετραγ. μέτρων εφ’ όσον αύτη δεν υπερβαίνει τα 0,80 της όλης επιφανείας του οικοπέδου και μέχρις 100 τετρ. μέτρων άνευ περιορισμού εκ ποσοστού καλύψεως. 5.(Αντικατασταθείσα δια του Β.Δ. της 31 Αυγ./15 Σεπτ. 1961, ΦΕΚ Δ΄ 107, κατηργήθη δια του άρθρ. 1 Β.Δ. της 15/30 Μαρτ. 1963, ΦΕΚ Δ΄ 41, η ισχύς του οποίου ήρξατο μετά τρίμηνον από της δημοσιεύσεώς του). 6.Εφ’ όσον τυχόν, κατ’ εφαρμογήν των ανωτέρω ο ακάλυπτος χώρος του οικοπέδου προκύπτει μικρότερος των 5 τετρ. μέτρων, επιτρέπεται όπως μη αφίεται ούτος ακάλυπτος. «7.Επιτρέπεται αύξησις του κατά την ως άνω παρ. 1 μεγίστου ποσοστού καλύψεως εις 0,85, υπό τους όρους, α)η οικοδομή επί του ούτω προκύπτοντος επί πλεόν οικοδομησίμου τμήματος οικοπέδου να μη έχη πλείονας του ενός ορόφου, μετά ή άνευ υπογείου, συνολικού ύψους μη υπερβαίνοντος τα 6 μέτρα και β)να μη γίνεται υπέρβασις του κατά την παρ. 4 του άρθρ. 5 του από 9/8/1955 Β.Δ/τος «περί Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού του Κράτους» μεγίστου συντελεστού κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως του οικοπέδου. Η αύξησις αύτη επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί επεκτάσεως οικοδομής υφισταμένης προ της ισχύος του από 24/8/1922 Β.Δ/τος, «περί τροποποιήσεως του από 27.11.1919 Δ/τος» δια τας εντός του σχεδίου πόλεως Αθηνών οικοδομάς κλπ.» (ΦΕΚ 164). Η παρ. 7 προσετέθη δια του Β.Δ. της 13/20 Οκτ. 1956 (ΦΕΚ Α΄ 256). «8.Επιτρέπεται η κάλυψις των οικοπέδων του συνεχούς οικοδομικού συστήματος των τομέων υψών Ε και Ζ άνευ περιορισμού εκ ποσοστού καλύψεως υπό των υπογείων κτιρίων σταθμών αυτοκινήτων ή και υπό των υπογείων κτιρίων ετέρας χρήσεως, εφ’ όσον τα υπόγεια ταύτα προορίζονται εκ κατασκευής ίνα χρησιμοποιηθώσι δια σταθμόν αυτοκινήτων». Η παρ. 8 προσετέθη δια του Β.Δ. της 20/30 Απρ. 1964 (ΦΕΚ Δ΄ 49). Άρθρ.2.-1.Η ισχύς του παρόντος Δ/τος άρχεται τρεις μήνας μετά την δημοσίευσιν αυτού. Εις τον αυτόν επί του Οικισμού και Σεισμοπλήκτων Νήσων Υφυπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. 