20. ΝΟΜΟΣ 4575 της 26 Απρ./1 Μαΐου 1930 Περί χρηματικών αμοιβών δια την καταστολήν της ληστείας. Άρθρον μόνον.-1.Αι περί καθορισμού χρηματικών αμοιβών δια την κατάδειξιν, σύλληψιν, ή τον φόνον επικεκηρυγμένων ληστών αποφάσεις των κατά το άρθρ. 2 εδ. 3 του Ν.Δ. της 19 Απρ. 1924 περί συστάσεως εν εκάστω νομώ επιτροπών επί της δημοσίας ασφαλείας (τ. 4) ισχύουν μετά την έγκρισιν αυτών δι’ αποφάσεως του Υπουργού επί των Εσωτερικών, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εις τον ημερήσιον τύπον των περιφερειών ένθα δρώσιν οι επικηρυσσόμενοι λησταί. 2.Αι αυταί επιτροπαί καθορίζουν τα της κατανομής των χρηματικών αμοιβών εις τους συμφώνως προς τον νόμον και την επικήρυξιν δικαιουμένους τούτων. Αρμοδία επιτροπή της κατανομής είναι η επιτροπή του νομού εις την περιφέρειαν του οποίου εξοντώθησαν οι λησταί. «Η αληθής έννοια της β΄ παραγράφου του μόνου άρθρου του Νόμ. 4575 είναι ότι αρμοδία επιτροπή δημοσίας ασφαλείας δια την κατανομήν χρηματικών αμοιβών είναι η υπό του νόμου τούτου οριζομένη, ανεξαρτήτως χρόνου καταδείξεως, προσελεύσεως, ή εξοντώσεως των δι’ ους αι αμοιβαί επικεκηρυγμένων ληστών. Ο παρών νόμος ισχύσει από της δημοσιεύσεώς του». (Νόμ. 4798, κατωτ. αριθ. 21). 3.Η κατά το προηγούμενον εδάφιον απόφασις υπόκειται εις την έγκρισιν του Υπουργού επί των Εσωτερικών, δικαιουμένου και να μεταρρυθμίζη ταύτην κατ’ οικείαν κρίσιν. 4.Εάν δι’ οιονδήποτε λόγον η επιτροπή δημοσίας ασφαλείας κρίνη ότι δεν συντρέχουν αι νόμιμοι προϋποθέσεις καταδείξεως του ληστρικού κρησφυγέτου προς πληρωμήν του δι’ αυτήν ωρισμένου ποσού, ο Υπουργός των Εσωτερικών δύναται, μετά γνώμην ταύτης να εγκρίνη την διάθεσιν της αμοιβής καταδείξεως, εν όλω ή εν μέρει, είτε προς τους λαβόντας μέρος εις την σύλληψιν ή τον φόνον του ληστού είτε εις συγγενείς των κατά τον φόνον ή την σύλληψιν φονευθέντων ή συνεπεία τραυμάτων μετέπειτα αποθανόντων αξιωματικών ή οπλιτών της δημοσίας δυνάμεως. 5.Ο παρών νόμος ισχύει αναδρομικώς από της 14 Ιαν. 1930. 