4. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 18/20 Μαρτ. 1926 (ΦΕΚ Α΄100) Περί κανονισμού όρων δομήσεως εντός της ζώνης των πόλεων Αθηνών-Πειραιώς. (1.Εάν αι οικοδομαί ανεγείρωνται κατά προέκτασιν των εγκεκριμένων οδών του σχεδίου και εφ’ όσον η πρόσοψις αυτών τοποθετείται επί της ιδανικής προεκτάσεως της εγκεκριμένης οικοδομικής γραμμής, το ολικόν εμβαδόν εφ’ ου η οικοδομή οικοπέδου δέον να η τουλάχιστον τριακόσια τετραγωνικά μέτρα, το δε κτίριον να μη καταλαμβάνη επιφάνειαν μείζονα του τρίτου της όλης επιφανείας του οικοπέδου και να απέχη από των πλαγίων και οπισθίων ορίων του οικοπέδου τουλάχιστον κατά τρία μέτρα. 2.Εάν αι οικοδομαί δεν εκπληρώσι την ανωτέρω προϋπόθεσιν της κατ’ επέκτασιν των οδών του εγκεκριμένου σχεδίου τοποθετήσεώς των, το εμβαδόν του οικοπέδου εφ’ ου ανεγείρεται εκάστη δέον να η τουλάχιστον χίλια τετραγωνικά μέτρα, η επ’ αυτής καταλαμβανομένη έκτασις του οικοπέδου να μη υπερβαίνη το πέμπτον της όλης αυτού επιφανείας και αι αποστάσεις αυτής από πάντων των ορίων του οικοπέδου να μη κατέρχωνται των τεσσάρων μέτρων. 3.Κατ’αμφοτέρας τας προηγουμένας περιπτώσεις η οικοδόμησις επιτρέπεται εφ’ όσον εφ’ εκάστου οικοπέδου πρόκειται ν’ ανεγερθή μία μόνον εξ ενός ή πλειόνων ορόφων οικία. Εάν το οικόπεδον έχη μεγαλυτέρας των άνω ελαχίστων ορίων διαστάσεις, τότε δύνανται ν’ ανεγερθώσιν εν αυτώ πλειότερα μεμονωμένα κτίρια έκαστον των οποίων δέον ν’ ανταποκρίνεται ως προς το εμβαδόν του εφ’ ου κείται μέρους του οικοπέδου, την καλυπτομένην αυτού επιφάνειαν και τας αποστάσεις από των ορίων του οικοπέδου, εις τους ανωτέρω όρους. Πάντως τα τοιαύτα κτίρια δέον να αφίστανται αλλήλων τουλάχιστον δέκα μέτρα. Εάν το εμβαδόν του οικοπέδου υπερβαίνει τας τρεις χιλιάδας τετραγωνικά μέτρα η ανέγερσις μεμονωμένων υπό τους ως άνω όρους εν αυτώ κτιρίων καθίσταται υποχρεωτική, απαγορευομένης της ανεγέρσεως ενιαίας οικοδομής εφ’ άπαντος του οικοπέδου, έστω και αν πληρούνται κατά την ανέγερσιν αυτής οι ως είρηται υπ’ αριθ. 1 και δύο όροι. 4.Οι κατά τ΄ ανωτέρω οικοδομούντες εφ’ όσον περιφράσωσι το οικόπεδον αυτών δέον να κατασκευάζωσιν από ύψους ενός μέτρου από της επιφανείας του εδάφους και άνω περίφραγμα μη συμπαγές (οίον συρματόπλεγμα, κιγκλίδωμα κλπ.). 5.Εφ’ όσον αι οικοδομαί ανεγείρονται επί οικοπέδων εχόντων πρόσωπον επί δημοσίων αμαξιτών ή σιδηροδρομικών οδών, εφαρμόζονται ως προς ταύτας αναλόγως οι όροι των παρ. 1, 3 και 4 και αι λοιπαί υπό των περί οδοποιΐας νόμων προβλεπόμεναι διατάξεις εφ’ όσον δεν αντίκειν(Αντί της σελ. 473(α) Σελ. 473(β) Τεύχος 433-Σελ. 133 Σχέδιο Πόλεως Αθηνών Πειραιώς 23.Ε.α.2-4 ται προς τους όρους τούτους. 6.Προκειμένου περί βιομηχανικών εγκαταστάσεων ή ανεγέρσεως σχολών, θεραπευτηρίων, και εν γένει τοιαύτης φύσεως κοινωφελών ιδρυμάτων εφαρμόζονται οι όροι της παρ. 2 εξαιρέσει της υπό των κτιρίων καλυπτομένης επιφανείας, ήτις δύναται να φθάνη τα 4/5 του όλου οικοπέδου, επιτρεπομένης άμα δια τοιαύτα κτίρια της παρεκκλίσεως από τους όρους των παρ. 3 και 4. 7.Δια τους υφισταμένους παλαιούς συνοικισμούς της περιφερείας του Πειραιώς επιτρέπεται ως προς την επισκευήν των παλαιών κτιρίων και την ανέγερσιν νέων τοιούτων εντός της περιοχής των τοιούτων συνοικισμών η παρέκκλισις από τον ανωτέρω όρον, επιβαλλομένης μόνον της τηρήσεως των εις τους τοιούτους συνοικισμούς μορφωθεισών οδών). Το ανωτέρω Π.Δ/μα δέον να θεωρηθή καταργηθέν δια του Π.Δ. 23 Οκτ/4 Νοεμ. 1928 (τόμ. 23 σελ. 281) και δη του άρθρ. 8 παρ. 3 τούτου. 