7. ΝΟΜΟΣ ΒΡΗ΄ της 21/31 Δεκ. 1892 Περί τακτοποιήσεως των νόμων περί ταμείων. Άρθρ.1-7.(Καταργήθησαν δια του ν.ΒπΜΒ΄/ 1903). Άρθρ.3.-Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως αυτού. Άρθρ.8.-Μόνον δυνάμει ακριβούς αντιγράφου φορολογικού καταλόγου, ευκρινώς ορίζοντος  τους οφειλέτας και τους εισπραξίμους φόρους  και δυνάμει ρητής του αρμοδίου ταμίου ή υποταμίου εντολής περί της υπό ωρισμένου  εισπράκτορος           εισπράξεως,            επιτρέπεται Σελ. 161 τοις δημοσίοις εισπράκτορσιν η είσπραξις δημοσίων, δημοτικών, ή κοινοτικών εσόδων. Την είσπραξιν ταύτην βεβαίοι πάντοτε ο εισπράκτωρ δια της υπογραφής του επί τού στελέχους του διπλοτύπου εισπράξεως και επί του εις τον φορολογούμενον διδομένου αποσπάσματος. Πας φορολογούμενος, ή ο κατ’ έγγραφον ή προφορικήν εντολήν αντιπρόσωπος αυτού, πληρώνων του φόρους του δικαιούται να βεβαιώση την πληρωμήν δια της υπογραφής του επί του στελέχους του βιβλίου εισπράξεως και να βεβαιωθή, αν αληθώς τοσούτον, όσον ζητείται, σημειώται εν τω καταλόγω το χρέος του, αν εδόθη ρητή περί της εισπράξεως του υπό του αρμοδίου ταμίου ή υποταμίου παραγγελία και αν το διπλότυπον βιβλίον εισπράξεως είναι τεθεωρημένον και εσφραγισμένον υπό του Υπουργείου των Οικονομικών. Εάν ο φορολογούμενος ή ο αντιπρόσωπος του δεν ηδυνήθη, μη γινώσκων γραφήν, ή απέφυγεν οπωσδήποτε να βεβαιώση την πληρωμήν δια της υπογραφής του, οφείλει ο εισπράκτωρ μεθ’ ενός μάρτυρος να πιστοποιήση τούτο επί του στελέχους του βιβλίου εισπράξεως. Δημόσιοι εισπράκτορες, εισπράττοντες φόρους ή άλλα έσοδα άνευ καταλόγου συντεταγμένου κατά τα ανωτέρω, καταδιώκονται ποινικώς επί καταπιέσει και ως ένοχοι υπεξαιρέσεως. Εις τας αυτάς ποινάς υπόκεινται ό,τε δημόσιος εισπράκτωρ και ο επί του στελέχους υπογράψας μάρτυς, αν αποδειχθή οιαδήποτε ασυμφωνία, μεταξύ του στελέχους τούτου και του εξ αυτού αποκοπέντος διπλοτύπου εισπράξεως. Άρθρ.9.- (Καταργήθη ως τα άρθρ.1-7). Άρθρ.10.-Δια Β.Δ/των κανονίζεται ο τύπος των διπλοτύπων αποδείξεων των δημοσίων εισπρακτόρων. Άρθρ.11.-Η ισχύς του νόμου τούτου άρχεται από της εν τη εφημερίδι της Κυβερνήσεως καταχωρίσεως αυτού η δ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρ. 8 από της δια Β.Δ/τος ορισθησομένης ημέρας. 8. ΝΟΜΟΣ ΒΥИΔ΄ της 9/12 Απρ.1897 Περί απολύσεως των εν ταις φυλακαίς κρατουμένων των υπεχόντων στρατιωτικήν υποχρέωσιν. Άρθρ.1.-(Αντικατεστάθη δια της περιπτ. 6 του άρθρ. 63 του Ν.Ε.Δ.Ε., κατωτ. αριθ. 16). Σελ. 162 Άρθρ.2.-Επί τη προτάσει των Υπουργών επί της Δικαιοσύνης και επί των Εσωτερικών, και μετά γνωμοδότησιν του Υπουργικού Συμβουλίου, επιτρέπεται ίνα διαταχθή δια Β.Δ/τος η από των φυλακών των πολιτικώς κρατουμένων απόλυσις και των δια χρέη προς ιδιώτας κρατουμένων εν αυταίς, εάν υπόκεινται ωσαύτως εις στρατιωτικήν υποχρέωσιν. Διαρκούσης δε της επιστρατεύσεως και δέκα ημέρας μετά την λήξιν αυτής δεν επιτρέπεται η ενάσκησις καταδιωκτικών μέτρων κατ’ αυτών. Η ανωτέρω περίπτωσις απολύσεως δεν περιελήφθη εις τας περιπτώσεις απολύσεως του άρθρ. 1020 Πολιτικής Δικονομίας, ως ετροποποιήθη δια του Νόμ. ΒΧΟΣΤ΄/1900. 