6. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ 316 της 25/28 Ιουλ. 1941 Περί αυθεντικής ερμηνείας του ν. 1234, ως ετροποποιήθη υπό των ν. 1533, Ν.Δ. της 19 Μαρτ. 1923 και ν. 3514, κωδικοποιηθέντων εις ενιαίον κείμενον δια του Π.Δ. 8/13 Δεκ. 1928. Άρθρον 1 Εν τη κατά το άρθρ. 10 του κωδικοποιηθέντος ν. 3514 (ανωτ. αρ. 2) εννοία του ιδιωτικού υπαλλήλου δεν περιλαμβάνονται οι πλασιέ (παραγωγοί), εφ’ όσον αμείβονται μόνον επί ποσοστοίς ή επί ωρισμένω ποσώ δι’ εκάστην επιτυχγανομένην παρ’ αυτών πράξιν. Άρθρον 2 Αποφάσεις εκδοθείσαι κατά την εν άρθρ. 5 του ν. 3514 διαδικασίαν, εφ’ όσον αντίκεινται εις τας διατάξεις του παρόντος νόμου, θεωρούνται και είναι αυτοδικαίως άκυροι, τα δε κατ’ εκτέλεσιν αυτών δοθέντα αναλαμβάνονται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 638Α’ της Πολ. Δικονομίας, αναλόγως εφαρμοζόμενα. Άρθρον 3 Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 