2. ΑΝΑΓΚ.ΝΟΜΟΣ 87 της 26 Αυγ./7 Σεπτ. 1936 Περί ιδρύσεως ταμείου προνοίας παρ’ εκάστω δικηγορικώ συλλόγω. Με την παρ. 1 άρθρ. 31 Νόμ. 2676/31 Δεκ. 1998-5 Ιαν. 1999 (ΦΕΚ Α΄ 1), κατωτ. αριθ. 59, ορίστηκε ότι τα Ταμεία Προνοίας Δικηγόρων που ιδρύθηκαν με τον παρόντα Α.Ν. καταργήθηκαν εκτός των Ταμείων Προνοίας Δικηγόρων Αθηνών, Πειραιά και Θεσσαλονίκης. Άρθρ.1.-1.Δια Β.Δ/τος προκαλουμένου υπό του υπουργού της Δικαιοσύνης, επιτρέπεται να συνιστάται ίδιον παρ’ εκάστω δικηγορικώ συλλόγω, εφ’ όσον ήθελε ζητηθή τούτο υπό της γενικής συνελεύσεως αυτού, ταμείον προνοίας δικηγόρων, σκοπόν έχον την παροχήν βοηθημάτων ή περιθάλψεως εις τα μέλη του συλλόγου και τας οικογενείας ή συγγενείς αυτών, κατά τα εν τω καταστατικώ αυτού καθορισθησόμενα. «Εξαιρετικώς δια τον δικηγορικόν σύλλογον Αθηνών δύναται να προκληθή το σχετικόν Β.Δ/μα άνευ αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως, εφ’ όσον ζητηθή δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου λαμβανομένης δια πλειοψηφίας των 2/3 της ολομελείας αυτού». Η εντός « » διάταξις της παρ. 1 προσετέθη υπό του άρθρ. 22 Α.Ν. 1752 (6.Δα.30). Πρβλ. και άρθρ. 23 του αυτού Α. Νόμου. (Αντί για τη σελ. 399(α) Σελ. 399(β) Τεύχος 1362 Σελ. 77 Ταμεία Προνοίας Δικηγόρων 6.Δ.δ.1-2 «Σκοπός επίσης των ιδρυομένων Ταμείων Προνοίας είναι η παροχή ιατρικής και υγειονομικής περιθάλψεως εις τους συνταξιούχους εκ των μελών του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου. Οι όροι και προϋποθέσεις της παροχής της περιθάλψεως ταύτης, ο κύκλος των δικαιουμένων ταύτης μελών των οικογενειών των, αι εισφοραί τούτων και πάσα αναγκαία δια παροχήν της περιθάλψεως λεπτομέρεια, θέλουσι καθορισθή δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου Ταμείου, εγκρινομένης δι’ αποφάσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης. Δια της αυτής αποφάσεως δύναται να καθορισθή ότι αι εισφοραί παρακρατούνται εκ της υπό του Ταμείου Συντάξεων Νομικών καταβαλλομένης συντάξεως». Η ανωτέρω εντός « » παράγραφος προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 20 Ν.Δ. 3790/57 (ανωτ. σελ. 390,01). 2.Το καταστατικόν εκάστου τοιούτου ταμείου εκπονείται υπό της γενικής συνελεύσεως του οικείου δικηγορικού συλλόγου και κυρούται, δυνάμενον να τροποποιηθή, δια του ιδρυτικού του ως άνω ταμείου διατάγματος. 3.Δια του καταστατικού τούτου επιτρέπεται: α) Να ορίζωνται εισφοραί των μελών, υποχρεωτικαί, τακτικαί και έκτακτοι, καθοριζομένων των όρων και προϋποθέσεων καταβολής εκάστης. β) Να επιβληθώσι τέλη καταβλητέα υπό των κατά τον Κώδικα περί δικηγόρων αρμοδίων και ικανών εις παράστασιν και εκπροσώπησιν των διαδίκων κατά την επιχείρησιν υπ’ αυτών εκάστης επί μέρους διαδικαστικής πράξεως ενώπιον των δικαστηρίων ή δικαστικών αρχών ή ωρισμένων ενεργειών ενώπιον των διοικητικών αρχών και επιτροπών, ως και κατά την σύνταξιν εγγράφων, γνωμοδοτήσεων ή εξωδίκων κοινοποιήσεων. γ)Να καθορισθώσι τα καταβλητέα τω Ταμείω Προνοίας υπό εκάστου δικηγόρου ποσοστά της κατά τον Κώδικα περί Δικηγόρων εισπραττομένης παρά του δικηγόρου αμοιβής δια την ενώπιον των Δικαστηρίων ή Διοικητικών Επιτροπών παράστασιν και συζήτησιν. Το ποσοστόν τούτο δεν δύναται να είναι ανώτερον του (10%). Το εδάφ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν. 753/1948 (κατωτ. αρ. 9). Δια της παρ. 3 του άρθρου 20 του Ν.Δ. 3790/57 (ανωτ. σελ. 390,01) ωρίσθη ότι το ποσοστόν του εδ. γ΄ επί της δικηγορικής αμοιβής, αποδοχών κλπ. δύναται να ορισθή μέχρις 25%. Σελ. 400(β) Τεύχος 1362 Σελ. 78 4.Δια του αυτού καταστατικού θέλουσι καθορισθή αι πειθαρχικαί ποιναί και τα πρόστιμα αι επιβαλλόμεναι κατά των αρνουμένων να καταβάλωσι τας κατά το προηγούμενον εδάφιον εισφοράς δικηγόρων, ανεξαρτήτως των υπό του κώδικος προβλεπομένων ποινών, εν υποτροπή του παραβάτου καθισταμένου εκπτώτου από του δικαιώματος συμμετοχής εις το εκ του ταμείου ωφελήματα. 5.Τα κατά τας περιπτώσεις β΄ και γ΄ της παρ. 3 τέλη καταβάλλονται επί ποινή απαραδέκτου του σχετικού εγγράφου και της παραστάσεως του πληρεξουσίου του διαδίκου, επ’ ουδενί δε λόγω επιτρέπεται να επιβαρύνωνται δια τοιούτων οι διάδικοι ιδιώται. Βάσει του παρόντος Δ.Ν. συνεστήθησαν δια Β.Δ/των ταμεία προνοίας παρά τοις κάτωθι δικηγορικοίς συλλόγοις: Αγρινίου (Β.Δ. 16/26 Σεπτ. 1949, Β.Δ. 24/30 Νοεμ. 1950). Άρτης (Β.Δ. 3/8 Δεκ. 1937, Β.Δ. 21/24 Νοεμ. 1939). Βερροίας (Β.Δ. 19/24 Οκτ. 1938, Β.Δ. 28 Οκτ./2 Νοεμ. 1939). Βόλου (Δ. 1/3 Ιουλ. 1941, Β.Δ. 10 Οκτ./27 Δεκ. 1945). Γρεβενών (Β.Δ. 3/7 Απρ. 1941, Δ. 17 Ιαν./19 Οκτ. 1942). Γυθείου (Β.Δ. 31 Μαρτ./4 Απρ. 1941). Δράμας (Β.Δ. 12/19 Απρ. 1941). Ηλείας (Β.Δ. 30 Αυγ./6 Σεπτ. 1937, Δ. 17 Φεβρ./17 Απρ. 1943). Ηρακλείου (Β.Δ. 1/30 Σεπτ. 1950). Θηβών (Β.Δ. 14/19 Νοεμ. 1940). Ιωαννίνων (Β.Δ. 30 Αυγ./6 Σεπτ. 1937, Δ. 26 Φεβρ./29 Μαρτ. 1943). 6.Δ.δ.2 Ταμεία Προνοίας Δικηγόρων Καβάλλας (Β.Δ. 12/19 Απρ. 1941). Καλαβρύτων (Β.Δ. 3/7 Απρ. 1941, Β.Δ. 23 Ιαν./23 Σεπτ. 1952). Καλαμών (Β.Δ. 3/9 Απρ. 1937, Δ. 17 Ιουν./17 Σεπτ. 1942, Δ. 3/28 Ιουλ. 1943, Β.Δ. 29 Μαΐου/15 Ιουν. 1945). Καρδίτσης (Δ. 16 Φεβρ./19 Απρ. 1943). Καστορίας (Β.Δ. 19/21 Φεβρ. 1941). Κερκύρας (Β.Δ. 19 Νοεμ./15 Δεκ. 1945). Κοζάνης (Β.Δ. 11/14 Απρ. 1941). Κορίνθου (Β.Δ. 11/16 Απρ. 1941). Λαμίας (Β.Δ. 26 Σεπτ./1 Οκτ. 1937, Δ. 27 Ιαν./26 Μαρτ. 1943). Λαρίσης (Δ. 21/24 Ιουν. 1941, Δ. 28 Ιαν./15 Απρ. 1943, Δ. 25 Σεπτ./19 Οκτ. 1943, Β.Δ. 3/12 Σεπτ. 1945). Λεβαδείας (Β.Δ. 5/10 Νοεμ. 1937, Δ. 30 Ιουν./7 Αυγ. 1942, Δ. 27 Ιαν./26 Μαρτ. 1943, Β.Δ. 27 Νοεμ./8 Δεκ. 1951). Μεσολογγίου (Β.Δ. 11/16 Απρ. 1941, Δ. 16 Φεβρ./20 Απρ. 1943). Μυτιλήνης (Β.Δ. 12/19 Απρ. 1941, Δ. 16 Φεβρ./20 Απρ. 1943). Ναυπλίου (Β.Δ. 19/25 Οκτ. 1938, Β.Δ. 12/17 Φεβρ. 1940). Παρνασσίδος (Δ. 16 Φεβρ./19 Απρ. 1943). Πατρών (Β.Δ. 12/16 Φεβρ. 1940, Β.Δ. 3/11 Σεπτ. 1948, Β.Δ. 24/30 Νοεμ. 1950). Πρεβέζης (Β.Δ. 11/16 Απρ. 1941). Ροδόπης (Β.Δ. 11/17 Απρ. 1941). Σάμου (Β.Δ. 31 Μαρτ./4 Απρ. 1941, Δ. 27 Ιαν./26 Μαρτ. 1943). Σερρών (Β.Δ. 4/8 Δεκ. 1937, Β.Δ. 6/10 Ιουν. 1940, Β.Δ. 5 Μαρτ./15 Μαΐου 1947, Β.Δ. 23 Ιαν./26 Αυγ. 1952). Σπάρτης (Β.Δ. 21/31 Ιουλ. 1937, Β.Δ. 17 Απρ./2 Μαΐου 1940, Β.Δ. 5/8 Μαΐου 1940, Β.Δ. 26 Φεβρ./20 Μαρτ. 1951). Σύρου (Β.Δ. 26 Σεπτ./1 Οκτ. 1937). Τρικάλων (Β.Δ. 8/10 Μαρτ. 1941, Β.Δ. 28 Ιουλ./9 Αυγ. 1951). Τριπόλεως (Β.Δ. 29 Απρ./4 Μαΐου 1937). Φλωρίνης (Β.Δ. 26 Απρ./6 Μαΐου 1940). Χαλκιδικής (Δ. 25 Ιουν./24 Σεπτ. 1942). Χαλκίδος (Β.Δ. 12/19 Απρ. 1941, Δ. 16 Φεβρ./20 Απρ. 1943). Χανίων (Δ. 24 Φεβρ./22 Μαΐου 1942, Δ. 27 Ιαν./22 Μαρτ. 1943). Άρθρ.2.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της Δημοσιεύσεως αυτού εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως. 