5. ΝΟΜΟΣ 147 της 5 Ιαν./1 Φεβρ. 1914  Περί της εν ταις προσαρτωμέναις χώραις εφαρμοστέας νομοθεσίας και της δικαστικής αυτών οργανώσεως. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Εφαρμοστέοι  νόμοι Άρθρ.1.- Οι Ελληνικοί ποινικοί και αστυνομικοί νόμοι, εισαχθέντες ήδη από της στρατιωτικής κατοχής δυνάμει του ΔΡΛΔ΄ νόμου της 28 Φεβρ. 1913, διατελούσιν εν αποκλειστική ισχύϊ εις άπασας τας προσαρτωμένας χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των περί ποινικών εξόδων νόμων. Άρθρ.10.-(Αφορά την εν ταις Νέαις Χώραις τήρησιν των βιβλίων υποθηκών και μεταγραφών. Ήδη ισχύει η νεωτέρα επί του θέματος νομοθεσία. Βλ. τομ. 6 σελ. 481 επ.). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β’ Δικαστήρια και δικαστικαί λειτουργοί. Άρθρ.11.-Προς απονομήν της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης εν ταις προσαρτωμέναις χώραις επιτρέπεται η δια Β.Δ./τος ή πλειόνων τοιούτων σύστασις μέχρι τριών εφετείων και αναλόγου αριθμού πρωτοδικείων, ειρηνοδικείων και ειδικών πταισματοδικείων, συγκροτουμένων κατά τους όρους του ελληνικού οργανισμού των δικαστηρίων. Ο αριθμός των δικαστηρίων τούτων, αι έδραι, αι περιφέρειαι της δικαιοδοσίας και ο χρόνος της ενάρξεως της λειτουργίας αυτών ορισθήσεται εφ’ άπαξ δια του ως είρηται σχετικού Β.Δ/τος. Άρθρ.12.-Επιτρέπεται προσέτι η κατά τον αυτόν ως άνω τρόπον δια Β.Δ/τος υπαγωγή ενός ή πλειόνων εκ των συσταθησομένων εν ταις προσαρτωμέναις χώραις πρωτοδικείων εις εφετείον εκ των εν τω παλαιώ βασιλείω υφισταμένων, η υπαγωγή ειρηνοδικείων των Νέων χωρών εις πρωτοδικείον του παλαιού βασιλείου, και τ’ανάπαλιν, η υπαγωγή πρωτοδικείου, ή ειρηνοδικείου εκ των ήδη υφισταμένων εν τη Παλαιά Ελλάδι εις εφετείον ή πρωτοδικείον των Νέων Χωρών. Επιτρέπεται ωσαύτως η τροποποίησις των περιφερειών της δικαιοδοσίας των εν τω παλαιώ βασιλείω δικαστηρίων παντός βαθμού δια προσθήκης τμημάτων εκ των προσαρτωμένων χωρών ή αφαιρέσεως τοιούτων εκ της προτέρας περιφερείας, υπαγομένων εις τα δικαστήρια των Νέων Χωρών, έτι δε και η μετάθεσις της έδρας των ούτω μεταρρυθμιζομένων δικαστηρίων και η μεταβολή της ονομασίας αυτών και εν γένει η συνένωσις εδάφους του παλαιού βασιλείου και των Νέων χωρών εις δικαστήριον εδρεύον οπουδήποτε της τοιαύτης αυτού δικαιοδοσίας, πάντων τούτων θεσπιζομένων εφ’ άπαξ δι’ ενός ή πλειόνων Β.Δ/των. Άρθρ.13-29. (Μεταβατικαί διατάξεις, αναφερόμεναι εις την έναρξιν λειτουργίας των εν ταις Νέαις Χώραις δικαστηρίων, την προαγωγήν ή διορισμόν δικαστών προς πλήρωσιν των συνιστωμένων θέσεων κλπ.). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ’ Ειδικαί Διατάξεις Άρθρ.30-35.(Μεταβατικαί διατάξεις αναφερόμεναι εις τον διορισμόν δικηγόρων, δικαστικών υπαλλήλων και συμβολαιογράφων και εις την εκδίκασιν κακουργημάτων μέχρι της συγκροτήσεως κακουργιοδικείων εν τας Νέαις Χώραις). Άρθρ.36.-Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως αυτού. Πάσα δε λεπτομέρεια σχετική προς την εκτέλεσιν των διατάξεων αυτού κανονισθήσεται δια Β.Δ/τος. (Διατηρείται προσέτι εν ισχύϊ, και η διάταξις της δευτέρας παραγράφου του άρθρ. 2 του ν. 80/1914). Ο νόμος 80 κατηργήθη (βλ. ανωτέρω). Άρθρ.2-3. (Αναφέρονται εις τον τρόπον εισαγωγής της αστικής νομοθεσίας εις τας νέας χώρας. Ήδη ισχύει καθ’ άπαν το Κράτος ο νέος Αστικός Κώδιξ, τόμ. 7). Σελ. 217 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας 1.Η.γ.1-5 Άρθρο.4.-Τα του γάμου των εις μουσουλμανικόν ή ισραηλιτικόν θρήσκευμα ανηκόντων, ήτοι τα’ αφορώντα εις την νόμιμον σύστασιν και διάλυσιν του γάμου και τας συνεστώτος αυτού προσωπικάς σχέσεις των συζύγων και τα των συγγενικών δεσμών, διέπονται υπό του ιερού αυτών νόμου και κρίνονται κατ’ αυτόν. Ως προς τους μουσουλμάνους ισχύουσι προσέτι οι περί αυτών ειδικοί όροι της μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας τελευταίας συνθήκης. Το άρθρ. 4 κατηργήθη ως προς τους Έλληνας  Ισραηλίτας, δια του άρθρ. 6 του Εισαγωγικού  του Αστ. Κώδικος Νόμου 2783/1941 (τομ. 7  σελ.195). Άρθρ.5.-Αι διατάξεις του Ελληνικού δικαστικού οργανισμού και των δικονομιών πολιτικής και ποινικής μετά πάντων των συναφών νόμων εισάγονται εις πάσας τα προσαρτωμένας χώρας, αλλ’ ισχύουσιν ως προς τε την συγκρότησιν και την λειτουργίαν των δυνάμει του παρόντος ιδρυομένων δικαστηρίων, καταργουμένων και των εν άρθρ. 11 του ΔΡΛΔ’ νόμου εξαιρέσεων. (Εν Κρήτη διατηρούνται οι αυτόθι ισχύοντες νόμοι περί μικροδιαφορών και μικροπταισμάτων). Εν δε ταις λοιπαίς χώραις εισάγεται ο ΓπΟΔ’ νόμος του 1912 περί εκδικάσεως των μεταξύ εργατών και εργοδοτών διαφορών. Επίσης αι περί αναγκαστικής εκτελέσεως διατάξεις του τε κοινού εν Κρήτη, δικαίου και της Τραπέζης Κρήτης, ως και οι εν τω παλαιώ Βασιλείω διαδικαστικοί νόμοι υπέρ των αυτόθι τραπεζών, ισχύουσιν εν τω κύκλω της εργασίας εκάστης αυτών. Εν Κρήτη ήδη ισχύει ο νέος νόμος περί μικροδιαφορών και ο νέος Ποινικός Κώδιξ. Ως προς την Πολιτ. Δικονομίαν βλ. νομ. 291/1914 κατωτ. αριθ. 7). Άρθρ.6.-Τα εν Ελλάδι νενομισμένα δικαστικά τέλη ισχύουσι και παρά τοις δικαστηρίοις των προσαρτωμένων χωρών πολιτικοίς και ποινικοίς. Καταβάλλονται δε δι’ ιδιοτύπου χαρτοσήμου δια Β.Δ/τος κανονισθησομένου. Άρθρ.7.-Άπασα η εν τη Παλαιά Ελλάδι κρατούσα εμπορική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του τε νόμου της 18 Σεπτεμβρίου 1858 περί ναυαγίων και ναυαγιαιρεσιών, των περί τραπεζικών ενεχύρων και των περί εμπορικών και βιομηχανικών σημάτων διατάξεων και του ν. ΓΥΙΗ’ της 13 Απρ. 1896 περί γενικών αποθηκών, επεκτείνεται εις απάσας τας προσαρτωμένας χώρας, ωσαύτως τα ισχύν νόμου έχοντα Β.Δ/τα της 14 Νοεμβρίου και (17) 15 Δεκ. 1836 περί εμπορικής ναυτιλίας και αστυνομίας της εμπορικής ναυτιλίας. Σελ. 218 Βιομηχανικά και εμπορικά σήματα, κατατεθειμένα εγκύρως κατά την προγενεστέραν νομοθεσίαν, διατηρούσι την ισχύν και τα νόμιμα αυτών αποτελέσματα εν τη αυτή ως πρότερον χώρα, επεκτείνεται δε η ισχύς των και επί την λοιπήν Ελλάδα, εφ’ όσον μόνον κατετέθησαν ήδη εν τω παλαιώ Βασιλείω, ως αλλοδαπά τότε σήματα, ή κατατεθώσιν αύθις κατά τους όρους του ελληνικού νόμου ως ημεδαπά. Των εν τη Παλαιά Ελλάδι νομίμως κατατεθειμένων σημάτων η προστασία εκτείνεται και εις τας Νέας χώρας εφ’ όσον δεν προσκρούει εις κεκτημένα αυτόθι δικαιώματα. Άρθρ.8.-Αιρομένης της απαγορεύσεως του άρθρ.14 του ΔΡΛΔ’ νόμου κατά τα δια Β.Δ/των ορισθησόμενα, εκεί ένθα ίσχυσεν η τοιαύτη απαγόρευσις, έχουσι κύρος αι μεταγενέστερον συναπτόμεναι συμβάσεις, αι αφορώσαι εις μετάθεσιν κυριότητος, σύστασιν ή κατάργησιν εμπραγμάτων δικαιωμάτων ή υποθήκης επί ακινήτων, κύριαι και προκαταρκτικαί. Δεν ισχυροποιούνται όμως αι πρότερον ακύρως γενόμεναι δικαιοπραξίαι. Η κτήσις, μετάθεσις ή αναίρεσις της κυριότητος ή του εμπραγμάτου δικαιώματος συντελείται συμφώνως, τω άρθρ. 2 δια μεταγραφής και απ’ αυτής, ως προς δε τας υποθήκας δι’ εγγραφής κατά τας διατάξεις των σχετικών ελληνικών νόμων. Αι μεταγραφαί όμως εξ ενός και εγγραφαί συμβατικών υποθηκών αφ’ ετέρου, αι γενόμεναι εντός μηνός από της κατά το α΄ εδάφιον ημέρας της άρσεως της απαγορεύσεως, λογίζονται σύγχρονοι και εγγραφείσαι πάσαι κατά την λήξιν του μηνός, αι υποθήκαι,δ’ εν γένει, συμβατικαί τε, δικαστικαί και νόμιμοι, αι εντός του μηνός εγγραφείσαι, κατισχύουσι πάσης μεταγραφής κατά τον αυτόν χρόνον γενομένης. Εν ταις χώραις ταις διατελούσαις τέως υπό την άμεσον οθωμανικήν κυριαρχίαν εισί δεκτικά μεταγραφής τα καθ’ οιονδήποτε τύπον συντεταγμένα αντίγραφα, δι’ ων αποδεικνύεται ότι ακίνητα κτήματα εικονικώς παρίστανται ως ανήκοντα εις ωρισμένον ιδιώτην, ενώ πράγματι ανήκουσιν εις κοινότητας, ευαγή ή φιλανθρωπικά ιδρύματα ή εις το Ελληνικόν Δημόσιον. Μεταγράφονται δε ταύτα άνευ χρονικού τινός περιορισμού, προσαγόμενα εν τω πρωτοτύπω ή, όπου ταύτα είναι κατακεχωρημένα εις βιβλία μητροπόλεων, εν αντιγράφω κεκυρωμένω υπό του αρμοδίου μητροπολίτου.  Προς βεβαίωσιν της ταυτότητος του κτήματος, εφ’ όσον τούτο δεν καθορίζεται επαρκώς εν τω αντιγράφω, δέον μετ’ αυτού να μεταγραφή και ο σχετικός τίτλος του εικονικώς φαινομένου κτήτορος εν κεκυρωμένη μεταφράσει. 1.Η.γ.5 Εδαφική Επέκταση Νομοθεσίας Η τε πράξις της μεταγραφής ταύτης και τα προσαγόμενα ως άνω έγγραφα απαλλάσονται παντός τέλους και δαπάνης. Δια της τοιαύτης δε μεταγραφής και απ’ αυτής αποκλείεται η ένστασις παντός τυχόν παρά του εικονικού κυρίου κτησαμένου περί καλής αυτού πίστεως. Άρθρ.9.-(Αφορά την εγγραφήν των δυνάμει της Οθωμανικής νομοθεσίας κεκτημένων δικαιωμάτων υποθηκών). 