18. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 877 της 16/30 Νοεμ. 1976 (ΦΕΚ Α΄ 319) Περί ιδρύσεως τακτικών και εκτάκτων εδρών παρά τω Εθνικώ Μετσοβίω Πολυτεχνείω. Έχοντες υπ’ όψει: 1.Τας διατάξεις των άρθρων: α)31 (παρ. 3 και 4) του Ν.Δ. 3974/59 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ισχυουσών διατάξεων», β) 2, 3 και 5 του Ν.Δ. 216/1974 «περί συστάσεως Υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως». 2.Την γνώμην της Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Μηχανικών (συνεδρίαι 8.7.1976 και 15.12.1975), της Ανωτάτης Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών (συνεδρία 18.2.1976), της Ανωτάτης Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών (συνεδρία 24.3.1976), της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων (συνεδρία 18.11.1975), της Ανωτάτης Σχολής Χημικών Μηχανικών (συνεδρίαι 10.7.1976 και 1.11.1975), της Ανωτάτης Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών (συνεδρία 18.3.1976) και της Ανωτάτης Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών (συνεδρία 7.2.1976) και της Συγκλήτου (συνεδρία 23.2.1976) του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, και 3.Την υπ’ αριθ. 733/1976 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει των ημετέρων Υπουργών Προεδρίας Κυβερνήσεως, οικονομικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον. Ιδρύονται παρά τω Εθνικώ Μετσοβίω Πολυτεχνείω αι κάτωθι έδραι: Α΄ Τακτικαί Α. Αριθμητικής Αναλύσεως έχουσα ως περιεχόμενον: Θεωρία και Διάδοσις σφαλμάτων. Προσέγγισισς συναρτήσεων. Παρεμβολή, Αριθμητική λύσις Αλγεβρικών  Εξισώσεων και συστημάτων. Ιδιοτιμαί, αριθμητικός υπολογισμός αυτών. Αριθμητική διαφόρισις και ολοκλήρωσις. Προσεγγιστική επίλυσις διαφορικών εξισώσεων και συστημάτων συνήθων. Αριθμητική επίλυσις διαφορικών εξισώσεων και συστημάτων συνήθων. Αριθμητική επίλυσις διαφορικών εξισώσεων μετά μερικών παραγώγων. Αριθμητικαί μέθοδοι εις συνοριακά προβλήματα επί των παραβολικών, υπερβολικών ελλιπτικών εξισώσεων. (Εξισώσεις: κύματος, θερμότητος, LAPLACE),Αριθμητική λύσις ολοκληρωτικών εξισώσεων. Αριθμητικαί μέθοδοι εις την θεωρίαν δυναμικού (αρμονικαί και δυσαρμονικαί συναρτήσεις). Στοιχεία λογισμού μεταβολών. Ειδικαί Συναρτήσεις. Ασυμπτωματικαί μέθοδοι. Μέθοδοι και Αλγόριθμοι μη γραμμικού Προγραμματισμού. Μέθοδοι και Αλγόριθμοι Βελτιστοποιήσεως. Αλγόριθμοι προσεγγίσεων με λόγους πολυωνύμων. 2.Θεωρητικής Φυσικής, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Στατιστική Μηχανική. Αρχαί, Μέθοδοι, Εφαρμογαί. ΙΙ Σχετικότης. Ειδική Θεωρία Σχετικότητος, Σχετικιστική μηχανική και ηλεκτροδυναμική. Εισαγωγή εις την γενικήν θεωρίαν Σχετικότητος. ΙΙΙ.Κβαντομηχανική. Χρονικώς ανεξάρτητα φαινόμενα Κβαντομηχανικής, αρμονικός ταλαντωτής, άτομον υδρογόνου, στροφορμή, οπίν. Ατομική και μοριακή δομή, κβαντική στατιστική. Χρονικώς εξηρτημένα φαινόμενα, σχετικιστική κβαντομηχανική, θεωρία σκεδάσεως, χρονικώς εξηρτημέναι διαταράξεις. Μετατόπισις φάσεως, διαγράμματα FEYNMAN. Κλασσική και κβαντική θεωρία πεδίων. IV. Πυρηνική Φυσική και στοιχειώδη σωμάτια. Ιδιότητες πυρήνων, πυρηνικά πρότυπα, σκέδασις, πυρηνικαί αντιδράσεις. Ισχυραί και ασθενείς αλληλεπιδράσεις. Συμμετρίαι και αρχαί διατηρήσεως στοιχειωδών σωματίων. V.Μαθηματικαί μέθοδοι Φυσικής. Τελεσταί ιδιοσυναρτήσεις (κυλινδρικαί, σφαιρικαί), θεωρία ομάδων. 3.Ψηφιακών Συστημάτων και Ψηφιακών Υπολογιστών, έχουσα ως περιεχόμενον: Θεωρία διακοπτών, λογικαί συναρτήσεις, πίνακες αληθείας, άλγεβρα του BOOLE. Μέθοδοι απλοποιήσεως λογικών συναρτήσεων. Σύνθεσις συνδυαστικών και ακολουθητικών κυκλωμάτων. Βελτίστη σχεδίασις. Δρομήσεις. Ψηφιακαί μηχαναί πεπερασμένων καταστάσεων. Αρχιτεκτονική δομή και οργάνωσις ψηφιακών συστημάτων και υπολογιστών. Υλοποίησις αλγορίθμων δια ψηφιακών ηλεκτρονικών στοιχείων. Βασικαί μονάδες ψηφιακών συστημάτων και υπολογιστών PROCESSORS. Αριθμητικαί μονάδες σταθεράς και κινητής υποδιαστολής. Μονάδες ελέγχου, σήματα και μέθοδοι χρονισμού και ελέγχου. Κωδικοποίησις και αποκωδικοποίησις εντολών και δεδομένων, ADDRESSING και INDEXING. Διακοπαί και ιεράρχησις, μικροπρογραμματισμός. Μονάδες μνήμης (μαγνητικαί, ημιαγωγών, οπτικαί, μνήμαι τυχαίας προσπελάσεως (RAM), αναγνώσεως μόνον (ROM) κλπ.). Μέθοδοι προσπελάσεως μνήμης. Δίαλοι και μονάδες εισόδου – εξόδου. Επικοινωνία μέσω των υποσυστημάτων του υπολογισμού. Υπολογιστικά συστήματα πραγματικού χρόνου, πολυεπεξεργασία, παράλληλος επεξεργασία, καταμερισμός χρόνου. Τηλεπεξεργασία. Γραφικαί απεικονίσεις μέσω υπολογιστών. Μικροί υπολογισταί (MINICOMPUTERS), και εφαρμογαί αυτών εις την βιομηχανίαν. Δίκτυα υπολογιστών. (Μετά την σελ. 310,06(α) Σελ. 310,07 Τεύχος 618 – Σελ. 47 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 31.Γ.β.17-18 63 Προγραμματιζόμενοι τερματικοί σταθμοί (INTELLIGENT TERMINALS). Σχεδίασις ψηφιακών συστημάτων μέσω υπολογιστών. Αξιοπιστία υπολογιστών, αξιολόγησις λειτουργίας, σύνταξις προδιαγραφών και επιλογή υπολογιστικών συστημάτων. Οργάνωσις και εγκατάστασις υπολογιστικών κέντρων. 4.Εδαφομηχανικής, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Εισαγωγή, γενικότητες. ΙΙ.Είδη εδαφών. Βράχος, Κροκάλαι, Λιθοσυντρίμματα, Χάλικες Άμμος, Αμμοχάλικον, Άργιλος, Πηλός, Πηλώδη εδάφη, Μάργαι, Φυτικαί γαίαι, Ιλυώδη εδάφη, Επιχώματα, Επαλλάσσοντα στρώματα. ΙΙΙ.Έρευνα του εδάφους. Γενικότητες. Ορύγματα, Γεωτρήσεις. Λήψις δειγμάτων διατετραγμένων και αδιαταράκτων, Δειγματοληψία του υπογείου ύδατος. Δοκιμαστικαί φορτίσεις εντός των γεωτρήσεων. Δοκιμαστικαί ράβδοι. Πενετρόμετρα. Επί τόπου διάτμησις (VANE TEST), Δοκιμαστικαί φορτίσεις (Επιφανειακαί και Βάθους), Δοκιμαστικαί φορτίσεις πασσάλων. Παραδείγματα. Γεωφυσικαί μέθοδοι ερεύνης, (Γενικότητες. Σεισμικαί μέθοδοι. Μέθοδοι ηλεκτρικαι. Ηλεκτρικής αντιστάσεως. Βαρυτομετρικαί. Μαγνητικαί. Αξιολόγησις και σύγκρισις αυτών). IV.Φυσικά και μηχανικά χαρακτηριστικά. Ειδικόν βάρος. Φαινόμενον βάρος. Πορώδες. Δείκτης πόρων. Περιεκτικότης εις ύδωρ. Βαθμός κορεσμού. Αεροχωρητικότης. Υδροχωρητικότης. Εργαστηριακοί προσδιορισμοί. Κοκκομετρική σύνθεσις. Αναγνώρισις – Χαρακτηρισμός και Ταξινόμησις των γεωδών εδαφών (Μακροσκοπική Εξέτασις. Δοκιμαί. Ταχεία Εργοταξιακή μέθοδος. Σειρά εργασίας). Πλαστιότης. Όρια και δείκται του ATTERBERG. Διαπερατότης. Εργαστηριακοί προσδιορισμοί. Δομική διατμήσεως. Προσδιορισμός γωνίας εσωτερικής τριβής φ και συνοχής C. Έννοια ενεργού τάσεως και τάσεως ύδατος των πόρων. Εξήγησις του φαινομένου της συνοχής. Προσφόρτισις. Δοκιμή θλίψεως μετά και άνευ παρεμποδίσεως της πλευρικής διαστολής. Μέτρον Συμπιέσεως και Μέτρον Ελαστικότητος. Τριαξονική Δοκιμή. Ικανότης προς συμπύκνωσιν και πρόσφορος περιεκτικότης εις ύδωρ (PROCTOR C.B.R.) Σχέσις μεταξύ διαφόρων χαρακτηριστικών. V.Υπόγειος ροή. Ιδιομορφίαι υπογείου ροής. Βασικαί αρχαί, νόμος του DARCY, γενικαί εξισώσεις ροής. Εφαρμογαί. Μορφαί υπογείου ροής. Υδραυλική θραύσις. Μηχανική απόπλυσις. Χημική διάβρωσις. VI. Ωθήσεις γαιών. Ενεργός και παθητική ώθησις γαιών. Γενικότητες. Αι μέθοδοι προσδιορισμού της ενεργού και παθητικής ωθήσεως. Προσδιορισμός εν τη πράξει της ενεργού και παθητικής ωθήσεως εις μη συνεκτικά εδάφη (Γραφικαί μέθοδοι CULMANN, REBHAN, PONCELET. Αναλυτική μέθοδος). Ενεργός και παθητική ώθησις εις συνεκτικά εδάφη άνευ τριβής. Εδάφη με τριβήν και συνοχήν. Η σημερινή θέσις του προβλήματος της ωθήσεως των γαιών. Σελ. 310,08 Τεύχος 618 – Σελ. 48 VII. Βραχομηχανική. Εισαγωγή. Είδη βραχωδών πετρωμάτων. Φυσικαί ιδιότητες των βράχων. Μηχανικαί ιδιότητες των βράχων. VIΙI. Ευστάθεια πρανών. Ορισμός κατολισθήσεως. Αντιδιαστελλόμεναι προς τας κατολισθήσεις καταπτώσεις. Αίτια κατολισθήσεων. Ιστορική αναδρομή. Κατολισθήσεις μη συνεκτικών υλικών. Κατολισθήσεις συνεκτικών υλικών (επίπεδος επιφάνεια ολισθήσεως, καμπύλη επιφάνεια ολισθήσεως, επιφάνεια ολισθήσεως, κύκλος). Κύκλος τριβής. Παραδοχή TAYLOR. Συμτελεσταί ασφαλείας. Έλεγχος ευσταθείας χωματίνων φραγμάτων (κατά την κατασκευήν, κατά την διάρκειαν της ζωής του φράγματος, κατά την στιγμήν αποτόμου καταβιβασμού της στάθμης της λίμνης). Περιπτώσεις αυξήσεως του συντελεστού ασφαλείας υπάρχοντος πρανούς. 5.Θερμικών Στροβιλομηχανών, έχουσα ως περιεχόμενον: Βασική διαμόρφωσις, αρχή λειτουργείας και στοιχειώδης θεωρία των Ατμοστροβίλων, Αεριοστροβίλων και Στροβιλοσυμπιεστών. Τυπική συγκρότησις των σχετικών εγκαταστάσεων και ανάλυσις των αντιστοίχων θερμοδυναμικών κύκλων. Κλασσική διαπραγμάτευσις των θερμικών Στροβιλομηχανών από θερμοδυναμικής και ρευστομηχανικής απόψεως. Σύγχρονοι θεωρίαι της ροής εις τας πτερυγώσεις και εφαρμογή αυτών εν τη πράξει, εν συνδυασμώ και προς τα αποτελέσματα της πειραματικής ερεύνης, αρχαί μηχανικής ομοιότητος. Μέθοδοι καθορισμού των χαρακτηριστικών μεγεθών και υπολογισμού των κυρίων διαστάσεων. Ανάλυσις της συμπεριφοράς υπό διαφόρους συνθήκας λειτουργίας. Προβλήματα ρυθμίσεως, ρυθμιστικαί και ασφαλιστικαί διατάξεις, βοηθητικός εξοπλισμός. Κατασκευαστική διαμόρφωσις των κυρίων στοιχείων, προβλήματα αντοχής και δυναμικά φαινόμενα δρομέων και πτερυγίων, συμβολή της μηχανικής ομοιότητος. Επέκτασις και ειδικά θέματα. Ειδικαί μέθοδοι αναλύσεως της ροής εις τας πτερυγώσεις και υπολογισμού των σχετικών απωλειών. Διηχητική και υπερηχητική ροή. Αντοχή των πτερυγίων υπό υψηλάς θερμοκρασίας ή και δυναμικήν καταπόνησιν, αντίστοιχα υλικά, συμβολή της ψύξεως. Στροβιλομηχαναί ακτινικής ροής. Αεροπορικοί Στροβιλοαντιδραστήρες. 6.Αυτομάτου ελέγχου και ρυθμίσεως Μηχανών και εγκαταστάσεων, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Εισαγωγή. Σημασία και αντικείμενον, ιστορική εξέλιξις. ΙΙ. Γραμμικά Συστήματα. Συναρτήσεις μεταφοράς απλών και συνθέτων γραμμικών στοιχείων, περιγραφή εις πεδίον συχνότητος και χρόνου. Χαρακτηριστική συμπεριφορά τυπικών συστημάτων (μηχανικών, υδραυλικών, ηλεκτρικών κλπ.) διαφόρων τάξεων. Ευστάθεια, ταχύτης αποκρίσεως, ακρίβεια, ευαισθησία κλπ., κριτήρια NYCUIST, HURWITZ κλπ., διαγράμματα BODE. Μέθοδοι και αλγόριθμοι αναλύσεως και συνθέσεως. ΙΙΙ.Ελεγχόμενα Συστήματα. Χαρακτηριστικοί τύποι. Μηχανικαί, θερμικαί, υδραυλικαί, πνευματικαί και ηλεκτρικαί εγκαταστάσεις, εργαλειομηχαναί και λοιπαί παραγωγικαί εγκατατάσεις, κινητήριοι μηχαναί και εργομηχαναί, μονάδες παραγωγής ενεργείας, συστήματα κατευθύνσεως οχημάτων κλπ. Λογικά κυκλώματα των ανωτέρω. 31.Γ.β.18 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 64 IV.Ρυθμιστάι. Διάφοροι χαρακτηριστικοί τύποι και μορφαί άνευ ή μετ’ ανατροφοδοτήσεως. Κύρια στοιχεία και ιδιότητες αυτών, διατάξεις με βοηθητικήν ενέργειαν. Σερβομηχανισμοί και ενισχυταί διαφόρων τύπων (υδραυλικοί, πνευματικοί, ηλεκτρικοί κλπ.). Ψηφία και διατάξεις ελέγχου, σχετικά στοιχεία και κυκλώματα. V.Επέκτασις εις ειδικά θέματα. Μη γραμμικά συστήματα, τυχαία σήματα, ασυνεχή φαινόμενα. Αυτοπροσαρμοζόμενα και αυτοδιδασκόμενα συστήματα. Θεωρία της προσομοιώσεως και σχετικαί διατάξεις διαφόρων τύπων. 7.Χωροταξίας και Οικιστικής Αναπτύξεως, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Ο γεωγραφικός χώρος. Ορολογία. Έννοια. Δομή του τεχνητού περιβάλλοντος εις χωροταξικήν κλίμακα. Αστικαί συγκεντρώσεις και τυπολογία αυτών. Σχέσεις φυσικού και τεχνητού περιβάλλοντος. Στοιχεία Αστικής Γεωγραφίας. ΙΙ.Περί αναπτύξεως. Μορφαί, Στάδια και Φάσεις Διαδικασίαι αναπτύξεως. Παραδείγματα. ΙΙΙ.Γενικά περί προγραμματισμού εθνικού, περιφερειακού. Χωροταξία οικιστικής αναπτύξεως και οικιστικής πολιτικής. IV.Εισαγωγή εις Χωροταξίαν. Έννοιαν, σκοπός και αντικείμενον. Συσχέτισης Χωροταξίας, Οικιστικής Αναπτύξεως και Πολεοδομίας. Διεπιστημονική εξάρτηση της Χωροταξίας. V.Οικιστική Ανάπτυξις. Ταξινόμησις και Ιεραρχία Οικισμών. Μορφαί και διαδικασίαι αστικοποιήσεως. οικιστικά πλέγματα. YI.Πρόσεγγισις της μονάδος «περιφέρεια». Κριτήρια καθορισμού περιφερειών. Προγραμματικαί μονάδες χώρου. Τυπολογία περιφερειών. VII.Μεθοδολογία χωροταξικού Σχεδιασμού. Τομείς μελέτης εις την Χωροταξίαν. Προκαθοριστικός Σχεδιασμός. Συνεχιζόμενος ή ανοικτός Χωροταξικός Σχεδιασμός. Σχέσεις μεθοδολογίας και φορέων μελέτης, λήψεως αποφάσεων και εφαρμογής. VΙII.Ειδικά μεθοδολογικά κεφάλαια. Χρήσις μαθηματικών μεθόδων εις την διερεύνησιν και επίλυσιν χωροταξικών προβλημάτων. Στοιχεία θεωρίας Συστημάτων. Στοιχεία Κυβερνητικής. ΙΧ.Φυσικός σχεδιασμός και πολιτική οικιστικής αναπτύξεως. Ανάλυσις και αξιολόγησις υπαρχούσης καταστάσεως. Εντοπισμός τάσεων. Προσδιορισμός εναλλακτικών στόχων. Πρότασις οικιστικής αναπτύξεως εις την περιφέρειαν, εις συνάρτησιν με τον Γενικόν Περιφερειακόν Προγραμματισμόν και τον Εθνικόν Προγραμματισμόν. Χ.Προβλήματα και Προγράμματα στεγάσεως και κατοικίας εις τα πλαίσια της οικιστικής αναπτύξεως. ΧΙ.Στοιχεία αστικών χρήσεων εδάφους και πολεοδομικών λειτουργιών. ΧΙΙ.Λοιπαί βασικαί χρήσεις εδάφους και λειτουργίαι εις την προς ανάπτυξιν περιφέρειαν, (πρωτογενής, δευτερογενής τομεύς, υπηρεσίαι και κοινωνικός εξοπλισμός, τουρισμός, δίκτυα). ΧΙΙΙ.Προβλήματα και Προγράμματα Μεταφορών και κυκλοφοριακών δικτύων εις τα πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού. XIV.Προστασία φυσικού και τεχνητού περιβάλλοντος εις χωροταξικήν κλίμακα. Στοιχεία οικολογίας. Ρύπανσις ευρυτέρων περιοχών – βιομηχανική αστική, γεωργική. Διαταραχαί οικολογικού κύκλου εκ της αναπτύξεως και προστασίας αυτού. XV.Έρευνα οικονομικών φαινομένων εις την περιφέρειαν. Στοιχεία οικονομίας του χώρου και Σχεδιασμού οικονομικής αναπτύξεως εις το Εθνικόν και Περιφερειακόν επίπεδον. XVI.Έρευνα κοινωνικών φαινομένων εις την περιφέρειαν.Στοιχεία δημογραφικής και κοινωνικής αναλύσεως. XVII.Νομοθετικαί και οργανωτικαί προϋποθέσεις προς πραγματοποίησιν του χωροταξικού σχεδιασμού. Φορείς μελέτης, οργανώσεως, διοικήσεως και ελέγχου αναπτύξεως περιφερειών ως και ειδικώτερον μητροπολιτικών περιοχών. 8.Πολεοδομίας Β΄, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Έννοια, αντικείμενον και στόχοι της πολεοδομίας. Αλληλοσυσχετίσεις, Πολεοδομίας και Χωροταξίας, ως και Πολεοδομίας και Αρχιτεκτονικής, Αλληλεξαρτίσεις Πολεοδομίας και λοιπών κοινωνικών, οικονομικών, θετικών και τεχνολογικών επιστημών. ΙΙ.Γενικά περί πόλεως και οικισμού. Γένεσις και ανάπτυξις του οικισμού – Σκοπός, προϋποθέσεις και παράγοντες δημιουργίας και εξελίξεώς των. Διαδικασίαι αστικοποιήσεως. ΙΙΙ.Ιστορικοί σταθμοί εις την ανάπτυξιν του οικισμού. Πολεοδομικαί εξελίξεις και δομαί εις συνάρτησιν με κοινωνικοπολιτιστικάς δομάς χαρακτηριστικών ιστορικών περιόδων. IV.Νεώτεραι εξελίξεις και επιπτώσεις εις την αστικοποίησιν από της βιομηχανικής επαναστάσεως μέχρι σήμερον. V.Περί των λειτουργιών της συγχρόνου πόλεως. Αλληλοσυσχετίσεις λειτουργιών και σχέσεις με λοιπάς συνιστώσας της πόλεως. α)Πόλις και κατοικία. Ανάγκαι και προγράμματα στεγάσεως Πολεοδομική συγκρότησις κατοικίας. Ωργανωμένη δόμησις, περιοχών κατοικίας. β)Κέντρα πόλεως και κεντρικαί λειτουργίαι (εμπόριον, γραφεία, δημόσια διοίκησις, πολιτιστικά κέντρα, ψυχαγωγία). γ)Εγκαταστάσεις εκπαιδεύσεως. δ)Εγκαταστάσεις περιθάλψεως και προνοίας. ε)Πόλις και βιομηχανία. Περί βιομηχανικών περιοχών. ζ)Πράσινον και ελεύθεροι χώροι εις την πόλιν – Αναψυχή. η)Αθλητικαί εγκαταστάσεις. θ)Τουρισμός και παραθερισμός. ι)Ροαί και δίκτυα εις την πόλιν. Αστικαί μεταφοραί, στοιχεία οδικής κυκλοφορίας. VI.Περί πολεοδομικού Σχεδιασμού γενικώς. Συσχέτισίς του μετά του κοινωνικοπολιτικού, μακροοικονομικού και τεχνοοικονομικού σχεδιασμού. Μεθοδολογίαι και τεχνικαί πολεοδομικού σχεδιασμού. Τεχνικαί αξιολογήσεως και λήψεως αποφάσεων. Πρόβλεψις, μεθοδολογίαι, δυνατότητες και περιορισμοί. Προκαθοριστικός σχεδιασμός. Συνεχιζόμενος ή ανοικτός σχεδιασμός. VII.Ειδικά μεθοδολογικά κεφάλαια. Θεωρία συστημάτων, κυβερνητική κλπ. και γενικώς εφαρμογαί πολεοδομικών μοντέλων και αναλυτικών μεθόδων εις την Πολεοδομίαν. VIII.Αρχαί Πολεοδομικής Συνθέσεως. ΙΧ.Πολεοδομικά Σχέδια και μελέται: α)Σχέδια Γενικής Διατάξεως. β)Ρυμοτομικά Σχέδια. γ)Σχέδια Χρήσεως Εδάφους. δ)Ρυθμιστικά Σχέδια ή Σχέδια Γενικής Αναπτύξεως πόλεως ή σχέδια πλαισίου. ε)Ειδικά πολεοδομικά σχέδια επεμβάσεως. Χ.Ειδικά προβλήματα υφισταμένων οικισμών. Μέθοδοι, τεχνικαί σχεδιασμού και σχέδια εξυγιάνσεως και αναπλάσεως αστικών περιοχών, ως και διατρήσεως παραδοσιακών συνόλων. ΧΙ.Στοιχεία αστικής κοινωνιολογίας. Έρευνα κοινωνικών φαινομένων και προβλημάτων εις την πόλιν. Στοιχεία δημογραφικής αναλύσεως και αξιολογήσεως. Έρευνα συμπεριφοράς και αντιδράσεων πληθυσμού. ΧΙΙ.¨Ερευνα οικονομικών φαινομένων εις την πόλιν. Στοιχεία Αστικής Οικονομίας. ΧΙΙΙ.Μορφολογική και αισθητική προσέγγισις πολεοδομικών συνόλων. Η εικών της πόλεως. (Αντί για τη σελ. 310,09) Σελ. 310,09(α) Τεύχος Ε82 – Σελ. 107 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 31.Γ.β.18 65 XIV.Στοιχεία Αστικής Ψυχολογίας. XV.Νομοθετικά και οργανωτικά πλαίσια και μέτρα προς υλοποίησιν του πολεοδομικού σχεδιασμού. Πολιτική γης. Φορείς Πολεοδομικής Αναπτύξεως. 9.Επιστήμης και Τεχνικής των Πολυμερών, έχουσα ως περιεχόμενον: Η άνω τακτική έδρα καταργήθηκε και αντί αυτής ιδρύθηκε τακτική έδρα Βιοχημικής Μηχανικής απί το Π.Δ. 754/1981 (ΦΕΚ Α΄ 195), (κατωτ. αριθ. 37). Ι.Εισαγωγή εις την Επιστήμην και Τεχνικήν των Πολυμερών. Σημασία των πολυμερών εις την βιομηχανίαν, την τεχνικήν και βιοϊατρικήν. Εφαρμογαί των αρχών της Χημείας, της Φυσικής, της Μηχανικής και της Χημικής Μηχανικής εις την παρασκευήν και χρήσιν των πολυμερών. Αρχαί πολυμερισμού. ΙΙ.Φυσικοχημεία Πολυμερών. Δομή πολυμερών, κρυσταλλική άμορφος κατάστασις. Ιδιότητες διαλυμάτων πολυμερών. Μελέτη πολυμερών δια φυσικοχημικών μεθόδων. Διάχυσις εις πολυμερή και μεμβράνας εκ πολυμερούς. ΙΙΙ.Μηχανική Πολυμερών. Σχέσις δομής και μηχανικών ιδιοτήτων των πολυμερών. Ρεολογικαί ιδιότητες των πολυμερών. Ιξωδεολαστικότης, παραμόρφωσις και μηχανισμός θραύσεως και πολυμερών, ιξωδοπλαστικότης, ελαστικότης ελαστομερούς κ.λ.π. IV.Τεχνική των Πολυμερών. Σχέσις μεταξύ φυσικών, χημικών και μηχανικών ιδιοτήτων και της τεχνικής κατεργασίας των πολυμερών. Μορφοποίησις των πολυμερών. Εφαρμογαί εις τας τεχνολογίας ελαστικών, πλαστικών, τεχνητών ινών και επικαλυπτικών υλικών. Σχεδιασμός προϊόντων. V.Βιοϊατρικά Πολυμερή. Αντιδράσεις πολυμερών μετά του ανθρωπίνου σώματος. Παρασκευή ειδικών πολυμερών δι’ ιατρικάς εφαρμογάς. Χρήσις πολυμερών εις την φαρμακοβιομηχανίαν. Βιολογικαί μεμβράναι. Β΄. Έκτακτοοι 1.Αντισεισμικής Τεχνολογίας, έχουσα ως περιεχόμενον: Χαρακτηριστικά καταστρεπτικότητος των σεισμών: Προσδιορισμός θέσεων και μεγέθους σεισμού, σχέσις μεγέθους και εντάσεως, συχνότης εμφανίσεως σεισμών εις μίαν περιοχήν, τεκτονικά ρήγματα, κίνησις αυτών. Εκτίμησις του σεισμικού κινδύνου, χάρται σεισμικού κινδύνου, τεχνικαί σεισμικών ζωνών μεγάλης και μικράς κλίμακος. Επιρροή των επιτοπίων γεωλογικών συνθηκών και εδαφικών χαρακτηριστικών εις την σεισμικήν δόνησιν και περαιτέρω συμπεριφοράν των κατασκευών. Χαρακτηριστικά σεισμικών δονήσεων, επεξεργασία και ανάλυσις αυτών. Συμπεριφορά των κατασκευών έναντι σεισμικών δονήσεων και ανάλυσις αυτών. Επιρροή των διαφόρων παραμέτρων επί της συμπεριφοράς. Έμμεσοι και άμεσοι τρόποι προσδιορισμού της συμπεριφοράς (τεχνική φασμάτων αποκρίσεως, αμέσου ολοκληρώσεως κ.λ.π.), του μονοβαθμίου και πολυβαθμίου σχηματισμού. Επίλυσις του σεισμικού στατικού και σεισμικού δυναμικού προβλήματος πολυωρόφων σχηματισμών: Επιρροή των πλαστικών παραμορφώσεων. Θεώρησις της σεισμικής διεγέρσεως ως τυχαίου φαινομένου. Παρατηρήσεις καταστροφών εκ σεισμών. Σεισμική συμπεριφορά ειδικών κατασκευών. Σελ. 310,10(α) Τεύχος Ε82 – Σελ. 108 Χρήσις αναλογικών και υβριδίων υπολογιστών εις την αντισεισμικήν μηχανικήν εν γένει. Ειδικαί εφαρμογαί. Προγράμματα ψηφιακών υπολογιστών. Αντισεισμικοί κανονισμοί και σχέσις των προς την πραγματικήν συμπεριφοράν των κατασκευών. Κοινωνικοοικονομικαί απόψεις της επιδράσεως των σεισμών: Οικονομικότης αντισεισμικών κατασκευών εν σχέσει προς τον ανεκτόν σεισμικόν κίνδυνον, πολεοδομικός σχεδιασμός. 2.Υγειονομικής Τεχνολογίας, έχουσα ως περιεχόμενον: Οικολογία. Ρύπανσις. Πηγαί Ρυπάνσεως. Είδη ρυπάνσεως. Ρύπανσις ατμόσφαιρας. Ρύπανσις υδάτων (πηγών, ποταμών, λιμνών, θαλασσών). Μέθοδοι αποφυγής ρυπάνσεως. Διοικητικά και Τεχνικά Μέσα. Δημοσία Υγεία. Ποιότης ύδατος. Τεχνολογία βελτιώσεως ποιότητος ύδατος δια διαφόρους χρήσεις (άρδευσις – ύδρευσις – βιομηχανική χρήσις). Ποιότης λυμάτων. Βιοχημικά χαρακτηριστικά και διεργασίαι. Αποδέκται λυμάτων. Τεχνολογία επεξεργασίας λυμάτων. 3.Δυναμικής Μηχανών και Μηχανικών Ταλαντώσεων, έχουσα ως περιεχόμενον: Προκαταρκτική κινηματική ανάλυσις και σύνθεσις μηχανισμών. Εισαγωγή εις την Δυναμικήν των Συστημάτων: Στοιχεία Μηχανικών και λοπών φυσικών συστημάτων, μαθηματικά πρότυπα αυτών. Ανάλυσις διακεκριμένων και συναπτώ γραμμικών συστημάτων, είδη διεγέρσεως, δυναμική απόκρισις και ευστάθεια. Αριθμητικαί και αναλογικαί μέθοδοι επιλύσεως. Δυναμική Μηχανών και Κατασκευών: Εξισορρόπησις μαζικών δυνάμων – ροπών και ομοιομορφία περιστροφής εις παλινδρομικάς μηχανάς, ζυγοστάθμησις στρεφομένων στοιχείων, δρομέων, ατράκτων και αξόνων. Ταλαντώσεις στρέψεως ατράκτων, εφηρμοσμέναι μέθοδοι υπολογισμού ιδιοσυχνοτήτων και εύρους ταλαντώσεως ταλαντώσεις κάμψεως ατράκτων και αξόνων, ταλαντώσεις απλών μεταλλικών φορέων, πλακών και κελυφών μηχανών. Δυναμική θεμελίωσις μηχανών αντιδονητικαί διατάξεις. Επέκτασις εις ειδικά θέματα: Δυναμική μη γραμμικών συστημάτων. Τυχαίαι και αυτοπαλλόμεναι ταλαντώσεις. Δυναμική ανάλυσις συνθέτων μεταλλικών κατασκευών, ειδικαί μέθοδοι επιλύσεως. Ανάλυσις και σύνθεσις συνθέτων μηχανισμών. 4.Επιστήμης και Τεχνικής και Ηλεκτροτεχνικών Υλικών, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Θεμελιώδεις αρχαί διέπουσαι την δομήν και τας ιδιότητας των υλικών. Συσχέτισις της δομής των υλικών μετά των μηχανικών, θερμικών, και ηλεκτρικών ιδιοτήτων αυτών. ΙΙ.Μεταλλικοί αγωγοί και υλικά αντιστάσεων. Καθαρά μέταλλα, πυκνότης και κινητικότης ηλικτρονίων, ειδική αγωγιμότης, επίδρασις νοθεύσεων, θερμοκρασίας, μηχανικών τάσεων κ.λ.π. Εξάρτησις της αντιστάσεως εκ του μαγνητικού πεδίου. Υλικά δι’ αντιστάσεις κράματα, θερμοστοιχεία. Θερμιονική εκπομπή ηλεκτρονίων. Χαλκός και τα κράματά του. Ελαφρά μέταλλα, κυρίως αλουμίνιον και κράματα αυτού. Συνδετικά υλικά, κράματα, διαμεταλλικαί συνδέσεις προς χρήσιν εις την Ηλεκτροτεχνίαν. Τεχνική συνδέσεως μεταλλικών υλιών. Χρήσις χρυσού εις τη Ηλεκτροτεχνίαν. ΙΙΙ.Ο άνθραξ και αι συνδέσεις του ως υλικά της Ηλεκτροτεχνίας. Υπεραγωγιμότης – υπεραγωγοί. Υλικά επαφών. 31.Γ.β.18 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 66 IV.Ημιαγωγοί. Κύριαι ιδιότητες και εφαρμογαί των ημιαγωγών. Θερμικαί και οπτικαί ιδιότητες ημιαγωγών, φωτοαντιστάσεις, φωτοκάθοδοι. Διεργασίαι προς παρασκευήν υλικών ημιαγωγών, κατασκευή ηλεκτρονικών στοιχείων, ήτοι ανορθωτικών διόδων ZENER, TRANSISTORS, και THYRISTORS, φωτοδιόδων, φωτοτρανζίστορς, φωτοστοιχείων, διόδων εκπομπής φωτός και λέϊζερ, στοιχείων ψύξεως PELTIER πιεζοαντιστάσεων. V.Μονωτικά υλικά. Αέρια, υγρά και στερεά μονωτικά υλικά. Ειδικαί αγωγιμότητες, διηλεκτρική αντοχή, ηλεκτρική πόλωσις και διηλεκτρική σταθερά. Πιεζοηλεκτρισμός. Διηλεκτρικαί απώλειαι, εξάρτησις της διηλεκτρικής σταθεράς και του συντελεστού απωλειών εκ της θερμοκρασίας συχνότητος και τάσεως, αντίστασις επιφανειακή και εις ερπυσμόν, κατάταξις εις κατηγορίας. Μονωτικά έλαια, ιδιότητες, παράγοντες επιδρώντες επί της διηλεκτρικής αντοχής, χρήσις εις τας ηλεκτροτενχικάς κατασκευάς. Παραδοσιακά ινώδη και στερεά μονωτικά, χάρτης μίκα κ.ά. Γραμμικά συνθετικά πολυμερή, εποξικαί ρυτίναι κ.ά. Ύαλοι. Κεραμικά, πορσελάναι κ.ά. VI.Μαγνητικά υλικά. Διαμαγνητισμός, παραμαγνητισμός, σιδηρομαγνητισμός, δομή και ιδιότητες σιδηρομαγνητικών υλικών, μαγνήτισις και απομαγνήτισις, καμπύλη μαγνητίσεως, βροχός και απώλειαι υστερήσεως, απώλειαι δινορρευμάτων, εξάρτησις εκ της συχνότητος, ιδιότητες ευχρήσεων μαγνητικών υλικών. Πόλωσις θερμοκρασία CYRIE, ισότροπα και ανισότροπα υλικά, μαγνητοσυστολή. Σκληρά και μαλακά μαγνητικά υλικά. Υλικά χρήσιμα εις την οπτοηλεκτρονικήν, οπτικαί ίνες. 5.Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Προκαταρτικαί βασικαί γνώσεις και απαιτήσεις του μαθήματος. ΙΙ.Μέθοδος εργασίας. Συγκέντρωσις, κατάταξις και αξιολόγησις στοιχείων. Αναλυτικός προσδιορισμός των απαιτήσεων του αντικειμένου  της  μελέτης. ΙΙΙ.Προσδιορισμός των εννοιών της λειτουργικότητος εις το αρχιτεκτονικόν έργον. Σχέσις της λειτουργίας με την κατασκευήν και την μορφήν. Σύνταξις του προγράμματος του έργου. IV.Μελέτη κτιρίων κατοικίας και ένταξις εις το σύνολον του οικισμού. V.Μελέτη κτιρίων εκπαιδεύσεως (σχολείων πάσης εκπαιδευτικής βαθμίδος, βιβλιοθηκών, μουσείων και γενικώς κτιρίων πνευματικών εκδηλώσεων). VI.Μελέτη κτιρίων δημόσιας υγείας. VII.Μελέτη εγκαταστάσεων τουρισμού, ψυχαγωγίας και αθλήσεως. VIII.Μελέτη κτιρίων κοινοχρήστων λειτουργιών. Κοινωνικά και πνευματικά κέντρα, αίθουσαι συγκεντρώσεων, θεαμάτων κ.λ.π. ΙΧ.Μελέτη κτιρίων σταθμών λιμενικών, σιδηροδρομικών, αυτοκινήτων, αεροδρομίων κ.λ.π. Χ.Θεωρητικαί εργασίαι επί διαφόρων θεμάτων εκ των περιοχών του μαθήματος, και παρουσίασίς των εις ολόκληρον την τάξιν μετά συζητήσεως και κριτικής. 6.Γεωργικών Βιομηχανιών, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Εισαγωγή. Χημικά συστατικά των τροφίμων. Υδατάνθρακες, λιπαραί ουσίαι, πρωτεΐναι, ένζυμα, βυταμίναι, ανόργανα συστατικά, χρωστικαί ουσίαι. Ζυμώσεις, μοκροοργανισμοί των ζυμώσεων, ζυμομύκητες, βακτήρια, ευρωμύκητες. ΙΙ.Βιομηχανική τεχνική των γεωργικών προϊόντων: α)Πρώται ύλαι: Συγκέντρωσις, μεταφορά, παραλαβή, διαβάθμισις. β)Προετοιμασία πρώτων υλών: Καθαρισμός, πλύσις, αερισμός, διήθησις, διαύγασις, ταξινόμησις, αποφλοίωσις, επίπλευσις, φυγοκέντρισης, τομή, θραύσις, ομογενοποίησις, ψεκασμός, έκθλιψις, εκχύλισις, αναρρόφησις, άντλησις. Απαιτούμενα μηχανήματα. γ)Κατεργασία των πρώτων υλών: Ανάμιξις, θέρμανσις ψύξις, εξάτμισις, απόσταξις, ξήρανσις των γεωργικών προϊόντων. Έλεγχος. Μηχανήματα. δ)Κατεργασία ετοίμων προϊόντων: Σχηματουργία, υλικά και τεχνική της σκευασίας. Μηχανήματα. ΙΙΙ.Τεχνολογία γεωργικών Βιομηχανιών και Βιομηχανιών διατροφής: Σάκχαρις, υποπροϊόντα αυτής και σακχαρούχοι ύλαι, οίνος και οινοπνευματώδη ποτά, ζύμαι, δημητριακοί καρποί, όρυζα και προϊόντα αυτών, διαλογή, επεξεργασία και συσκευασία νωπών και ξηρών γεωργικών προϊόντων, γάλα και προϊόντα αυτού, κρέας και προϊόντα αυτού, ωά, βρώσιμοι ελαίαι, οξάλατα προϊόντα, χυμοί εσπεριδοειδών και λοιπών οπώρων, τοματοπολτός, μαρμελάδαις, λιπαρά σώματα, αρωματικά φυτικά προϊόντα, ζωοτροφαί, λοιπά είδη τροφίμων και ευφραντικών. IV.Τεχνολογία συντηρήσεως ευπαθών προϊόντων. Ψύξις και κατάψυξις, παστερίωσις, κονσερβοποίησις ξήρανσις. Χημικά συντηρητικά και πρόσθετα προϊόντων διατροφής. Ακτινοβόλησις. V.Ειδικόν μέρος: α)Ελληνικαί Γεωργικαί Βιομηχανίαι και δυνατότης αριστοποιήσεως. β)Ελληνική Γεωργική παραγωγή. VI.Ασκήσεις. Θέματα μελέτης και ελέγχου Βιομηχανιών κατεργασίας και συντηρήσεως τροφίμων. Επισκέψεις εις Εργοστάσια. 7.Γεωγραφίας, έχουσα ως περιεχόμενον: -Βασικά Μεγέθη: Πληθυσμός, Οικονομικαί δραστηριότητες, Κοινωνικά και Φυσικά φαινόμενα, Συσχετίσεις βασικών φαινομένων. -Η έννοια της περιφερείας, Διάκρισις περιφερειών, Προσδιορισμός περιφερειών. Ανάλυσις περιοχών ως προς βασικά μεγέθη.Θεωρίαι οργανώσεως του χώρου. Σχεδιασμός εις τοπικήν περιφερειακήν και εθνικήν κλίμακα. -Ειδικά περιφερειακά φαινόμενα. Η περιφέρεια και η οικονομική ανάπτυξις αυτής. Αστική ανάπτυξις. Αγροτική ανάπτυξις. -Γεωγραφική μεθοδολογία. Ποσοτική και ποιοτική ανάλυσις δεδομένων. Σχεδιαστικαί τεχνικαί. Προγραμματισμός και αλγόριθμος Η/Υ. 8.Αγροτικής Τεχνολογίας, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Εισαγωγή εις την Γεωπονίαν: α)Φυσιολογία φυτών, φυτικού κυττάρου, μεταβολισμός ενεργείας, θρέψις και αύξησις, υδατικαί σχέσεις. Λιπάσματα. β)Γενική γεωργία. Λειμώνες και βοσκαί. Αμπελουργία. γ)Κηποκομία, λαχανοκομία, ανθοκομία, κηποτεχνία. δ)Ειδική γεωργία, βοτανική, βιολογικαί ποικιλίαι. Βιομηχανικά φυτά. Ζωοτροφαί. ε)Δασολογία και δασοπονία. Δασική Οικονομία. Συντήρησις και εκμετάλλευσις των δασών. Οικολογία. στ)Μεταφοραί του αγροτικού προϊόντος. Αγροτικαί μηχαναί. ΙΙ.Γενικαί και Ειδικά Ζωοτεχνικά θέματα: α)Εισαγωγή εις την ανατομίαν και φυσιολογίαν των αγροτικών ζώων. Γενική φυσιολογία της διατροφής, βρωματολογία. β)Χοιροτροφία, βοοτροφία, ιπποτροφία, πτηνοτροφία, αλιεία. γ)Υγιεινή των αγροτικών ζώων. δ)Βιομηχανία επεξεργασίας κρέατος, σφαγεία. (Μετά την σελ. 310,10) Σελ. 310,11 Τεύχος 618 – Σελ. 51 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 31.Γ.β.18 67 ΙΙΙ.Γεωργική Οικονομία: α)Φύσις, κεφάλαιον, εργασία. β)Οικονομικοί υπολογισμοί και συστήματα εκμεταλλεύσεως του εδάφους. γ)Σχέσις ιδιοκτησίας και εκμεταλλεύσεως της γης. Κατανομή των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. δ)Διαμόρφωσις τιμών και προϊόντων. ε)Βιομηχανίαι μετατροπής του γεωργικού προϊόντος. 9.Μεταλλουργίας μη Σιδηρούχων Μετάλλων, έχουσα ως περιεχόμενον: Μεταλλουργίαι δραστικών και αδρανών μετάλλων: Ιδιότητες, ορυκτά, ενώσεις, μέθοδοι εξαγωγής και καθαρισμού χαλκού, μολύβδου, ψευδαργύρου, αργιλίου, νικελίου, κοβαλτίου, κασσιτέρου, υδραγύρου, αντιμονίου, βισμουθίου, μαγνησίου, χρυσού, αργύρου, χρωμίου, μαγγανίου, τιτανίου, ουρανίου κλπ. Ασκήσεις: Εργαστήρια και επισκέψεις μεταλλουργικών εγκαταστάσεων. 10.Εμπλουτισμού των Μεταλλευμάτων, έχουσα ως περιεχόμενον: Η σημασία του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Γενική θεώρησις και ανάπτυξις του προβλήματος του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Εξέλιξις και πεδία εφαρμογής της Τεχνικής του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Βασικαί προκαταρτικαί μελέται δια την προσέγγισιν και αντιμετώπισιν του προβλήματος του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Κύκλος των θεμελιωδών εργασιών προς εμπλουτισμόν των μεταλλευμάτων και ορυκτών. Θεωρητική μελέτη και Τεχνολογία της θραύσεως, λειοτριβήσεως, κοσκινήσεως και κοκκομετρικής ταξινομήσεως. Οικονομοτεχνική μελέτη συναφών εγκαταστάσεων. Μέθοδοι διαλογής. Υδρομηχανικός διαχωρισμός. Συγκέντρωσις. Διαχωρισμός δια βαρέων διαμέσων. Επίλευσις και διαφορική επίπλευσις. Καμπύλαι εμπλουτισιμότητος. Οικονομοτεχνική μελέτη των εγκαταστάσεων των συναφών εργοστασίων εμπλουτισμού. Διαγράμματα ροής. Ειδικαί μέθοδοι εμπλουτισμού. Μαγνητικός ηλεκτροστατικός και δι’ αέρος διαχωρισμός. Τεχνολογία εμπλουτισμού των ανθράκων. Εγκαταστάσεις και διαγράμματα ροής. Επίδρασις των μεθόδων εκμεταλλεύσεως των κοιτασμάτων επί του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Οργάνωσις των εργοστασίων εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Έλεγχος και αυτοματισμός. Μόλυνσις του περιβάλλοντος εκ του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων και μέτρα προστασίας. Σύγχρονοι επιτεύξεις και προοπτικαί εις τον τομέα του εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων. Ο εμπλουτισμός των Ελληνικών μεταλλευμάτων. 11.Γεωλογίας, έχουσα ως περιεχόμενον: Ι.Εισαγωγή εις την Γεωμορφολογίαν. Η ανάγλυφος επιφάνεια της γης. Ισοστασία. Κατανομή της ξηράς και της θαλάσσης.  Σελ. 310,12 Τεύχος 618 – Σελ. 52 Μεταβαλλομένη όψις της γης. Υπόγεια ύδατα. Καρστική διάβρωσις, καρστικοί σχηματισμοί. Επιφανειακή διάβρωσις και εδαφική κλιτύς. Ενέργεια ποταμών. Υπολειμματικοί τύποι τοπίων. Κατολισθήσεις. Παγετώνες και μορφολογική των επίδρασις. Γεωλογική επίδρασις του ανέμου. Κύκλος διαβρώσεως και αποσάθρωσις εις ημιερημικά κλίματα. Μορφολογία των ακτών. ΙΙΓενική Γεωλογία. (ενδογενετικαί διεργασίαι). Σύστασις του στερεού φλοιού της γης. Άτομα, ορυκτά πετρογενετικά ορυκτά. Εκρηξιγενή πετρώματα (ηφαιστίται και πλουτωνίται). Γενική ταξινόμησις. Ιζηματιγενή πετρώματα. Ταξινόμησις των ιζηματωγενών πετρωμάτων. Θαλάσσια ιζήματα και ιζήματα ωκεανίου πυθμένος. Μεταμόρφωσις – γρανιτοποίησις: Γενικαί θεωρίαι περί μεταμορφώσεως – γρανιτοποιήσεως. Βασικαί αρχαί ιστορικής γεωλογίας. Εξέλιξις και βιολογικόν παρελθόν (βασικαί αρχαί Παλαιοντολογίας). Στρωματογραφικαί υποδιαιρέσεις. Χρονολόγησις στρωματογραφικών υποδιαιρέσεων, Γεωλογικοί αιώνες. Τεκτονικαί μορφαί (Βασικαί αρχαί Τεκτονικής Γεωλογίας). Γενικαί τεκτονικαί μορφαί (πτυχαί και ρήγματα). Τεκτονικαί μορφαί, εκρηξιγενείς διεισδύσεις. Γεωσύγκλινα, γεωτεκτονικαί γραμμαί (GEOTECTOLINES), ορογενετικαί ζώναι. Ηφαιστειότης και τεκτονικαί μορφαί, ρηξιγενείς κοιλάδες. Σεισμοί. Μανδύας. Ηπειρωτικαί κρηπίδες, προέλευσις των Ηπείρων. ΙΙΙ.Παλαιοντολογία. Κυριώτεραι ομάδες απολιθωμάτων. Παλαιοζωολογία – Παλαιοβοτανική. Συνθήκαι και τρόποι απολιθώσεως. Γενικά περί Τρηματοφόρων. Γενικά περί σπόγγων, κοιλεντεροζώων, βρυοζώων, βραχιονοπόδων, σκωλήκων, μαλακίων, αθροπόδων, εχινοδέρμων και σπονδυλωτών. Στοιχεία Παλαιοβοτανικής. IV.Στρωματογραφίαι. Στρωματογραφικαί μέθοδοι ερεύνης. Γεωχρονολόγησις στρωμάτων και πετρωμάτων. Γεωλογική ιστορία της γης και αι υποδιαιρέσεις αυτής. Κοσμικός, Αρχαϊκός, Προτεροζωϊκός, Παλαιοζωϊκός, Μεσοζωϊκός και Καινοζωϊκός αιών. V.Υδρογεωλογία. Πορώδες και υδροπερατότης των πετρωμάτων. Ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα. Απορροή, κατεισδύσις, εξάτμισις. Υδραυλικόν ισοζύγιον Υδροφόροι ορίζοντες. Κίνησις του υπογείου ύδατος. Είδη πηγών. VI.Γεωλογία της Ελλάδος. Ο Αλπικός ορογενετικός κύκλος και το διναροταυρικόν τόξον. Παλαιογεωγραφική και τεκτονική εξέλιξης του ελληνικού χώρου και υποδιαίρεσις αυτού εις γεωτεκτονικάς ζώνας. Περιγραφή εκάστης γεωκτονικής ζώνης. Οι μετά - αλπικοί σχηματισμοί της Ελλάδος και ερμηνεία της σημερινής γεωμορφολογικής εικόνος αυτής. Εφαρμογή των νεωτέςρων γεωκτονικών θεωριών (λιθοσφαιρικών πλακών) εις τον ελληνικόν χώρον. Εις τον Ημέτερον επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος. 31.Γ.β.18 Καθηγητικές έδρες Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 68 