1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 2375 της 3/7 Ιουν. 1940 Περί επιβολής εισφοράς εις βάρος κατόχων ειδών βιοτικών αναγκών διατιμωμένων υπεράνω του κόστους των. Άρθρον μόνον.-1.Εις περιπώσεις καθ’ ας δια διατιμήσεων του υφυπουργείου Αγορανομίας καθορίζονται τιμαί πωλήσεως των αυτής φύσεως ειδών βιοτικών αναγκών, ανώτεραι του πραγματικού κόστους αυτών, επιτρέπεται (προς εξίσωσιν), όπως επιβάλλεται, κατόπιν προτάσεως της παρά τω υφυπουργείω Αγορανομίας γνωμοδοτικής Επιτροπής τιμών δι’ αποφάσεως του υφυπουργού Αγορανομίας εις βάρος των κατόχων των ειδών τούτων εισφορά ίση προς την διαφοράν των τιμών. 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον εισφορά κατατίθεται εκουσίως υπό των ενδιαφερομένων εις την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος εις λογαριασμόν του υφυπουργείου Αγορανομίας "υπέρ εθνικών και κοινωφελών κρατικών σκοπών". Εν αρνήσει εκουσίας καταθέσεως της επιβαλλομένης εισφοράς, εισπράττεται αύτη κατά τας ισχύουσας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις, κοινή αποφάσει υπουργού Οικονομικών και υφυπουργού Αγορανομίας. Τα ποσά των εισφορών τούτων διατίθενται υπέρ των ως άνω σκοπών αποφάσει του Προέδρου της Κυβερνήσεως. 3.Αι διατάξεις του παρόντος νόμου έχουσιν εφαρμογήν επί των δι’ αγορανομικών διατάξεων επιβληθεισών μετά την 1 Μαρτ. 1940 διατιμήσεων. Κατά το άρθρ.4 Ν.Δ. 237/1941, η άνω εισφορά περιήρχετο εις το ήδη καταργηθέν Ταμείον Άρτου. Βλ. σχετικώς και τον Α.Ν. 857/1949 (κατωτ. αρ. 3). 