7. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 18/18 Σεπτ. 1926 Περί τροποποιήσεως διατάξεων των περί αισχροκερδείας νόμων. Κυρωθέν υπό του ν. 3860/1929 κατηργήθη υπό του άρθρ.64 παρ. Α΄ αριθ. 13 Α.Ν. 107/1936 πλην του κατωτέρω παρατιθεμένου άρθρ. 7 Άρθρ.7.-Πάντες εν γένει οι εργοδόται υποχρεούνται όπως καταβάλωσιν ανελλιπώς εις τους παρ’ αυτοίς εργαζομένους εργάτας τα εκάστοτε υπό των επιτροπών διατιμήσεων καθοριζόμενα και συνυπολογιζόμενα κατά τον κανονισμόν της τιμής των παρά των εργοδοτών τούτων παρασκευαζομένων τροφίμων ή κατασκευαζομένων άλλων ειδών πρώτης ανάγκης εργατικά δικαιώματα. Οι μη καταβάλλοντες ταύτα ή ελλιπώς καταβάλλοντες εις τους εργάτας διώκονται επί αισχροκερδεία εφ’όσον τα  Σελ.42 παρ’ αυτών πωληθέντα τρόφιμα ή άλλα είδη πρώτης ανάγκης επωλήθησαν συμφώνως προς την διατίμησιν, η δε υπό των εργοδοτών γενομένη ολοσχερής ή μερική παρακράτησις των εργατικών δικαιωμάτων εγένετο αποκλειστικώς προς πορισμόν αθεμίτου κέρδους δια της ιδιοποιήσεως αυτών και ουχί δι’άλλην αιτίαν. Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου υπό τους ως άνω όρους, κατά αναλογίαν εφαρμοζομένους και με τας οριζομένας εν τω από 17 Μαΐου 1924 Ν.Δ/τι και εν ετέροις σχετικοίς μεταγενεστέροις νόμοις περί αισχροκερδείας ποινάς, ισχύουσι και προκειμένου περί οιασδήποτε φύσεως ομαδικής ή ιδιαιτέρας συμβάσεως εργατών και εργοδοτών, συναφθείσης μεταξύ ενδιαφερομένων ομάδων ή σωματείων και επικυρωθείσης υπό της αρμοδίας αρχής ή και ανακοινωθείσης αυτή απλώς, ή εις τον υπουργόν των Εσωτερικών, ή εις τα σχετικά Επιμελητήρια. 