25. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1845 της 14/21 Ιουν. 1951 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεών τινών αφορωσών εις την είσπραξιν των δημοσίων εσόδων. Άρθρ.1.-1.Δια την οριστικήν εκκαθάρισιν των απαιτήσεων του Δημοσίου εκ καταλογισμών εις βάρος των υπολόγων διαχειριστών ή Επιτροπών διανομών του αντιτίμου εφοδίων εν γένει συνιστάται παρά τη Γενική Διευθύνσει Δημοσίου Λογιστικού Επιτροπή αποτελουμένη εξ ενός Νομικού Συμβούλου οριζομένου μετά του αναπληρωτού του υπό του Προέδρου του Σώματος, του Γενικού Επιθεωρητού Δημοσίων Υπολόγων, του Διευθυντού της Ταμειακής Υπηρεσίας, του Τμηματάρχου του Τμήματος Εισπράξεων της αυτής Υπηρεσίας και του Τμηματάρχου του Τμήματος Εσόδων της Διευθύνσεως Οικονομικών του τέως Υπουργείου Εφοδιασμού. Ο Εισηγητής και ο Γραμματεύς της Επιτροπής ορίζονται εκ των υπαλλήλων του Τμήματος Εισπράξεων της Ταμειακής Υπηρεσίας. 2.Η επιτροπή βάσει των εγγράφων του φακέλλου εκάστης περιπτώσεως και της εκθέσεως του ενεργήσαντος την έρευναν Επιθεωρητού Δημοσίων Υπολόγων ή εφ’ όσον τα στοιχεία ταύτα δεν κρίνονται επαρκή μετά την συγκέντρωσιν των κατά την κρίσιν της αναγκαίων στοιχείων αποφαίνεται ητιολογημένως περί απαλλαγής του υπολόγου διαχειριστού ή Επιτροπής Διανομής εν όλω ή εν μέρει. 3.Κατά των αποφάσεων της Επιτροπής της παρ.1 του παρόντος άρθρου χωρεί προσφυγή εις το Ελεγκτικόν Συνέδριον εντός προθεσμίας 30 ημερών από της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερομένον της αποφάσεως της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής. άρθρ. 1 του παρόντος Επιτροπής εάν εκ των υποβαλλομένων αυτή στοιχείων αποδεικνύεται ότι ο υπό οιουδήποτε Συνδέσμου καταλογισθείς δεν είναι υπόχρεος εις την πληρωμήν ως μη ασκών το αποδιδόμενον εις αυτόν επάγγελμα ή δεν υφίστανται αι υπό της Επιτροπής του εράνου τούτου τεθείσαι προϋποθέσεις δια τον υπόχρεον προς καταβολήν. Εις την Επιτροπήν προκειμένης συζητήσεως των υποθέσεων της παρούσης παραγράφου αντί του Τμηματάρχου του Υπουργείου Εμπορίου μετέχει ο αρμόδιος Τμηματάρχης του Υπουργείου Εσωτερικών. 3.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών καθορίζεται το καταβλητέον ποσόν δια παράβολον της Επιτροπής του άρθρ. 1 του παρόντος δια την ενώπιον αυτής συζήτησιν των σχετικών υποθέσεων. Άρθρ.6.-1.Οφειλέται του Δημοσίου εκ φόρου οικοδομών και πολεμικής εισφοράς εξ ενοικίων μεμισθωμένων ή επιτεταγμένων υπό του Δημοσίου ακινήτων δικαιούχοι μισθωμάτων ή αποζημιώσεως δεν υπόκεινται εις πρόσθετα τέλη και τόκους υπερημερίας από του τέλους του μηνός εις ον ανήκει το οφειλόμενον μίσθωμα μέχρι της εις αυτούς καταβολής τούτου, δια ποσόν χρέους προς το Δημόσιον ίσου προς το ποσόν των οφειλομένων μισθωμάτων ή της αποζημιώσεως λόγω επιτάξεως. Η απαλλαγή παρέχεται δι’ αποφάσεως του Οικονομικού Επιθεωρητού Δημοσίων Υπολόγων της περιφερείας του Ταμείου εις ο είναι βεβαιωμένον το χρέος τη αιτήσει του ενδιαφερομένου εν η επισυνάπτονται πιστοποιητικά των αρμοδίων αρχών πλήρων στοιχείων της απαιτήσεως του Δημοσίου και της ανταπαιτήσεως του οφειλέτου. 25.Γ.β.25 Κώδικας περί Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων Άρθρ.7.-Η διάταξις της παρ. 13 του άρθρ. 63 του Ν. 4845 ως ετροποποιήθη, «περί εισπράξεως των Δημ. εσόδων» ότι δεν ενεργείται προσωπική κράτησις κατά των δικαστικώς απηγορευμένων ή αρξαμένης τοιαύτης διατάσσεται η απόλυσις δια τα προς το Δημόσιον χρέη δεν έχει ισχύν δια μεν τας από της δημοσιεύσεως της παρούσης απαγγελομένας δικαστικάς απαγορεύσεις αν μη εις την δίκην περί απαγορεύσεως κληθή προσηκόντως και εμπροθέσμως το Δημόσιον δια της κοινοποιήσεως της τε αιτήσεως και των εν γένει οικείων δικογράφων και αποφάσεων εις τε τον Υπουργόν των Οικονομικών και εις τον οικείων Διευθυντήν του Ταμείου, δια δε τας μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος απαγγελθείσας δικαστικάς απαγορεύσεις οφειλετών του Δημοσίου αν μη ο νομίμως εκπροσωπών τον δικαστικώς απηγορευμένον δι’ αιτήσεως του προς το δικαστήριον το κηρύξαν την απαγόρευσιν μετά τήν νόμιμον κια προσήκουσαν κλήτευσιν του Δημοσίου αιτήσεται να εξετασθή εκ νέου ο απαγορευθείς και δι’ αποφάσεως τούτου αναγνωρισθή ότι τόσον κατά τον χρόνον της εκδόσεως της αποφάσεως της κηρυξάσης τον οφειλέτην εις κατάστασιν απαγορεύσεως όσον και κατά την συζήτησιν της άνω αιτήσεως ούτος ευρίσκεται εις την αυτήν κατάστασιν και εν γένει εις τοιαύτην, επιβάλλουσαν την διατήρησιν της κηρύξεώς του εις κατάστασιν απαγορεύσεως, προ δε της υποβολής της άνω αιτήσεως συγχωρείται η προσωπική κράτησις, αναστελλομένη άμα τη υποβολή ταύτης και μέχρις εκδόσεως της αποφάσεως επί της κηρύξεως εις κατάστασιν απαγορεύσεως. Άρθρ.8.-1.Χρέη των Εταιρειών των μετεχουσών της Κοινοπραξίας Πετρελαιοειδών (Κ.Ε.Π.) εξ απορριφθέντων εις βάρος των ποσών γενικών εξόδων της μέχρι της διαλύσεως της Κ.Ε.Π. διαχειρίσεώς των, βεβαιωμένα εις τα Δημόσια Ταμεία εξοφλούνται συμφώνως και προς την υπ’ αριθ. 5918/51 απόφασιν της Νομισματικής Επιτροπής και την υπ’ αριθ. 573/51 πράξιν του Υπουργικού Συμβουλίου, δι’ αποδοχής υπό των οφειλετίδων Εταιρειών 18 μηνιαίων γραμματίων εις διαταγήν του Ελληνικού Δημόσιου με τόκον 6% ετησίως από της ημέρας της υπογραφής του γραμματίου μέχρι της προθεσμίας λήξεως αυτού. 2.Εν περιπτώσει μη καταβολής του ποσού εκάστου των άνω γραμματίων εις λήξιν του το χρέος επιβαρύνεται με προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής του Α.Ν. 1517/1950 από της λήξεως του γραμματίου. 3.Αι προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής, αίτινες βαρύνουσι τα άνω χρέη υπολογιζόμεναι από της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής Διαιτησίας ή εάν δεν υπεβλήθησαν εις διαιτησίαν από της ημερομηνίας εκδόσεως της καταλογιστικής αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου  Σελ. 197 μέχρι της ημερομηνίας υπογραφής εκάστου γραμματίου θα καταβληθώσι δι’ αποδοχής υπό των οφειλετίδων εταιρειών των μεν βεβαιωμένων χρεών εντός μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος των δε βεβαιωθησομένων εντός του μηνός από της βεβαιώσεως, 18 μηνιαίων γραμματίων εις διαταγήν του Ελληνικού Δημοσίου. Τα γραμμάτια της προηγουμένης παραγράφου μη εξοφλούμενα εις την λήξιν των υπόκεινται από ταύτης εις τας προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής του Α.Ν. 1517/50. Άρθρ.9.-1.Η ισχύς του άρθρ. 4 τουΝ. 1645/1951 «περί κυρώσεως του Α.Ν. 1517/1950» άρχεται από της 23 Δεκ. 1950 χρονολογίας δημοσιεύσεως του Ν. 1588/1950 περί κυρώσεως και τροποποιήσεως του Α.Ν. 1522 του 1950. 2.Η εξόφλησις των δι’ αποφάσεων των επιτροπών αναψηλαφίσεως του Ν. 354/1947 περί συμπληρώσεως των διατάξεων περί φορολογίας πλουτισάντων επιδικαζομένων ποσών εν όλω ή εν μέρει δια συμψηφισμού ποσών καταβληθέντων προ της αναπροσαρμογής του Α.Ν. 825/1946, ουδεμίαν δύναται να έχη επιρροήν δια την επί συντελεστήν καταβολήν των επιδικασθέντων ποσών υπό των εκδικαστικών επιτροπών συμφώνως προς τας διατάξεις του Ν. 354/1947 ως ηρμηνεύθη δια του άρθρ. 9 του Α.Ν. 702/1948. Άρθρ.10.-1.Κυρούνται ισχύοντα εφεξής ως Νόμοι του Κράτους τα κάτωθι κατά την διάρκειαν της κατοχής εκδοθέντα νομοθετήματα: α)Τα άρθρ. 20 ,21 του Ν.Δ. 395/1941 «περί συμπληρώσεως, τροποποιήσεως και καταργήσεως ενίων διατάξεων οικονομικών Νόμων». β)Το άρθρ. 5 του Ν.Δ. 668/1942 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της περί Διοικήσεως Δημοσίων Κτημάτων νομοθεσίας». γ)Ολόκληρον το Ν.Δ. 2133/1943 «περί συμπληρώσεως ενίων διατάξεων του νόμου περί εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων». 2.Η ισχύς του παρόντος υποβληθησομένου προς κύρωσιν εις την Βουλήν άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.2.-1.Αι διατάξεις περί αναγκαστικής εκτελέσεως του Νόμου περί εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων έχουσιν ανεξαίρετον εφαρμογήν κατά παντός Νομικού Προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, ειδικών Ταμείων, Οργανισμών, Ιδρυμάτων, Δήμων και Κοινοτήτων δια την είσπαρξιν των πάσης φύσεως οφειλών, των ανωτέρω προς το Δημόσιον, καταργουμένης πάσης αντιθέτου ειδικής διατάξεως. 2.Δια τα χρέη προς το Δημόσιον τα οφειλόμενα παρά γυναικών και προερχόμενα εκ του ασκουμένου υπ’ αυτών επαγγέλματος δεν απαιτείται εφεξής έγκρισις της Επιτροπής του άρθρ.17 του Ν. 5940/33 δια την δια προσωπικής τούτων κρατήσεως επιδίωξιν της εισπράξεως, τροποποιουμένης της διατάξεως της περίπτ. 9 του άρθρ. 63 Νόμου περί εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων ως τούτο έχει τροποποιηθή μέχρι τούδε. 3.Χρέη εκ φόρου Ευπόρων οφειλόμενα παρά γυναικών ή υπερβάντων το 65ον ουχί όμως και το 75ον έτος της ηλικίας των ατόμων δύναται να εισπραχθώσι και δια προσωπικής αυτών κρατήσεως. 4.Η διάταξις του άρθρ. 4 του Α.Ν. 646/1945 και η υπ’ αριθ. 1062 της 11 Δεκ. 1947 πράξις του Υπουργικού Συμβουλίου περί προσωπικής κρατήσεως των εν αυταίς κατονομαζομένων εκπροσώπων των Ανωνύμων ή Ετερορρύθμων Εταιρειών, των Συνεταιρισμών ή Σωματείων κλπ. δια χρέη των υπ’ αυτών εκπροσωπούμενων Νομικών Προσώπων έχουσιν εφαρμογήν και εάν οι εκπρόσωποι είναι γυναίκες ή άνδρες υπερβάντες το 65ον έτος της ηλικίας των. Το άρθρ.4 Α.Ν. 646/45 αφεώρα τους οφειλέτας εκ της φορολογίας των κατά την πολεμικήν περίοδον πλουτισάντων. 5.Τα υπό των άρθρ. 3 Κεφ. Β΄ παρ. 3,5 και  8 άρθρ. 11 παρ. 3, άρθρ. 23 παρ. 4 άρθρ. 25,  άρθρ. 27, άρθρ. 31 παρ. 2, άρθρ. 32, άρθρ. 42  άρθρ. 46 παρ. 2, άρθρ. 53, άρθρ. 57, άρθρ. 68,  άρθρ. 75 και άρθρ. 80 του Νόμου περί εισπράξεως Δημοσίων εσόδων ως και του άρθρ. 17 του Ν. 5940 και του άρθρ. 26 του Α.Ν. 667/1937 οριζόμενα ποσά  προς  καθορισμόν   αρμοδιότητος  επισπεύσεΣελ. 195 Κώδικας περί Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων 25.Γ.β.25 ως εκτελέσεως διαδικασίας, εκδικάσεως κλπ. αυξάνονται εις το εκατονταπλάσιον. 6.(Αντικαθίσταται η παρ.2 του άρθρ. 65 του Ν.Ε.Δ.Ε.). Άρθρ.3.-Η παραγραφή χρεών προς το Δημόσιον εκ πάσης αιτίας οφειλομένων παρά φυσικών ή Νομικών Προσώπων, ων αι περιουσίαι τελούν ή ετέλεσαν κατά τας κειμένας διατάξεις υπό μεσεγγύησιν αναστέλλεται κατά ίσον χρονικόν διάστημα καθ’ ο ετέλεσαν υπό μεσέγγυσιν. Η τοιαύτη αναστολή χωρεί και δια τα χρέη των ανωτέρω βεβαιωμένα εντός των οικονομικών ετών 1944 και 1945. Άρθρ.4.-1.Απαλλάσσονται της καταβολής του ανήκοντος φόρου καταναλώσεως ο δυνάμει της νομίμου αδείας εξαχθείς μέχρι της ισχύος του παρόντος εις την αλλοδαπήν οίνος ή γλεύκος. Ο δια τον οίνον τούτον ή το γλεύκος βεβαιωθείς φόρος καταναλώσεως εκπίπτεται, ο δε καταβληθείς επιστρέφεται εφ’ όσον εκ των οικείων δικαιολογητικών διαπιστούται ότι όντως συνετελέσθη η εξαγωγή τούτου εις την αλλοδαπήν. Προκειμένης εξαγωγής εις το εξωτερικόν οίνου ή γλεύκους παρ’ αποταμιευτών οίτινες δεν έτυχον του πλεονεκτήματος αναβολής πληρωμής του φόρου δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, να χορηγήται άδεια μεταφοράς προς εξαγωγήν επί τη καταθέσει ισοπόσου προς τον φόρον καταναλώσεως εγγυήσεως αποδιδομένης μετά την διαπίστωσιν της εξαγωγής. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών ορίζονται οι τηρητέοι όροι και διατυπώσεις αίτινες απαιτούνται να τηρηθώσι δια την εξαγωγήν του οίνου ή του γλεύκους ως και πάσα άλλη σχετική λεπτομέρεια. 2.Επιτρέπεται η μεταφορά άνευ καταβολής του αναλογούντος φόρου καταναλώσεως οίνων εις οινοπνευματοποιεία β΄ κατηγορίας προς απόσταξιν και παραγωγήν οινοπνεύματος επί τη καταθέσει εγγυήσεως του μέλλοντος να παραλάβη τον οίνον οινοπνευματοποιού β΄ κατηγορίας δυναμένου προς τούτο να επεκτείνη την παρ’ αυτού κατατεθειμένην εγγύησιν προς σύστασιν αποθήκης αποταμιεύσεως οινοπνεύματος επί αναβολή πληρωμής του φόρου καταναλώσεως οινοπνεύματος. 3.«Πρόστιμα επιβληθέντα δια παραβάσεις των διατάξεων περί φορολογίας επί οίνων εξαχθέντων εις την αλλοδαπήν ως η παραγρ. του παρόντος άρθρου, ως και επί οίνων εσοδείας 1945-1946 και 1946-1947 επιβληθέντα λόγω μη υποβολής προς την οικείαν οικονομικήν εφορίαν της εκ του νόμου προβλεπομένης δηλώσεως αποταμιευμένων οίνων διαγράφονται, τα δε τυχόν καταβληθέντα ποσά προστίμων επιστρέφονται». Σελ. 196 Η παράγρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 5 παρ. 8 Νόμ. 2252/1952. Άρθρ.5.-1.Η υπό του άρθρ. 3 του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων ως τούτο συνεπληρώθη δια των διατάξεων του άρθρ. 11 του Ν. 350/1943 οριζομένη καταβολή εις εξαμηνιαίας δόσεις παρέχεται εφ’ όσον το ακίνητον ευρίσκεται εις την κυριότητα του οφειλέτου κληρονόμου, προκειμένης δε μεταβιβάσεως κληρονομιαίου ακινήτου ολόκληρος ο επί του ακινήτου τούτου φόρος καθίσταται αμέσως απαιτητός και καταβάλλεται προ της μεταβιβάσεως. 2.Οφειλαί εξ εισφοράς του Ν.Δ. 214/47 υπέρ της τέως Υπηρεσίας Περιθάλψεως και Διαφωτίσεως δύναται να διαγραφώσι μετ’ απόφασιν της κατά το 