13. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 618 της 4/6 Απρ. 1937 Περί ερμηνείας διαφόρων διατάξεων νομισματικών νόμων. Άρθρ.1.-Η αληθής έννοια των διατάξεων των Νόμ. 5422 και του από 29 Ιουλ. 1952 Α.Δ/τος "περί μετατροπής εις δραχμάς των εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα οφειλών" ως και των μεταγενεστέρων νομισματικών νόμων είναι ότι αι μέχρι της ενάρξεως της ισχύος των Νόμ. 987 και 1414 συνομολογηθείσαι υποχρεώσεις εις χρυσόν εξακολουθούσι διεπόμεναι υπό των τελευταίων τούτων Νόμ. 987 και 1414. "Δια την εφαρμογήν της διατάξεως της ανωτέρω παραγράφου ως υποχρεώσεις εις χρυσόν νοούνται και αι συνομολογηθείσαι διαζευκτικώς είτε εις χρυσόν είτε εις χαρτονόμισμα αναγκαστικής κυκλοφορίας εν Ελλάδι συν τη καταβολή προς τούτοις διαφοράς επί τη βάσει της χρηματιστηριακής τιμής χρυσού και χαρτονομίσματος. Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουσιν επί πάσης οφειλής εις χρυσόν πηγαζούσης εκ συμβάσεως, νόμου, δικαστικής αποφάσεως ή οιασδήποτε άλλης πηγής και μήπω εκτελεσθείσης". Αι εντός « » παράγραφοι προσετέθησαν υπό του Α.Ν. 1249/1938. Άρθρ.2.-Η αληθής έννοια του άρθρ. 4 του Δ.της 10 Ιουλ./5 Αυγ. 1931 "περί ρυθμίσεως των ανωμάλων καταθέσεων εις χρυσόν των λοιπών, πλην της Εθνικής, Τραπεζών" είναι ότι αι Ανώνυμοι Τραπεζιτικαί Εταιρείαι, αίτινες εζήτησαν, όπως επωφεληθώσι των περί συμψηφισμού διατάξεων του Ν.Δ. της 11/12 Μαΐου 1923 μέχρι της 12 Σεπτ. 1923, ότε έληξε η προς τούτο ταχθείσα προθεσμία, δεν απαιτείται όπως έχωσι καταθέση εις την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος δια λογαριασμόν του Ελληνικού Δημοσίου τα χρυσά νομίσματα τ' αντιπροσωπεύοντα τας παρ' αυταίς ανωμάλους καταθέσεις εις χρυσόν, ίνα δικαιώνται να εξοφλήσωσι τας παρ' αυταίς ανωμάλους καταθέσεις κατά τον υπό του άρθρου τούτου προβλεπόμενον τρόπον. Άρθρ.3.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 