12. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 22/24 Ιουν. 1927 Περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 5/24 Μαΐου 1926 περί συμπληρώσεως του ν. 3250 περί κυρώσεως κλπ. Το Δ/μα τούτο δεν έχει εφαρμογήν προκειμένου περί μεταλλείων (άρθρ. 192 Ν.Δ. 210/1973, τόμ. 13Α σελ. 576,123). Με την περίπτ. α΄ παρ. 2 άρθρ. 31 Νόμ. 1892/31-31 Ιουλ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 101) διατηρήθηκαν σε ισχύ οι διατάξεις του άνω ν.δ/τος, οι οποίες εφαρμόζονται μόνο σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν ιθαγένεια τρίτων χωρών, με την επιφύλαξη της παρ. 2 άρθρ. 26 του Νόμ. 1892/90. Κυρούμεν το Ν.Δ. της 5 Μαΐου 1926 περί συμπληρώσεως του ν. 3250 περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 3 Σεπτ. 1924 περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών επί ακινήτων τροποποιούμενον ούτω: Άρθρον μόνον.-1.Ως παραμεθόριοι επαρχίαι του Κράτους θεωρούνται αι ήδη δια Διαταγμάτων ούτω χαρακτηρισθείσαι ή και πάσα άλλη εν τω μέλλοντι ως πραμεθόριος χαρακτηρισθησομένη δια Διατάγματος, εκδιδομένου μετ’ απόφασιν του υπουργικού συμβουλίου. Βάσει του Νόμ. 3250/1924 είχον ορισθή ως παραμεθόριοι περιοχαί δια του Π.Δ. 7/9 Ιαν. 1925 (ΦΕΚ Α΄ 4) η νήσος Κέρκυρα και αι περί αυτήν νησίδες, οι νομοί Ιωαννίνων, Πρεβέζης, Φλωρίνης, Πέλλης, Σερρών, Δράμας, ολόκληρος η Δυτική Θράκη και οι νομοί Σάμου, Χίου και Λέσβου. Το Δ/μα τούτο ανεκλήθη ως προς την νήσον Κέρκυραν ουχί δε ως προς τας περί αυτήν νήσους δια του Β.Δ. 527 της 23 Ιουλ./12 Αυγ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 128), αλλά δια του Β.Δ. 771 της 6/14 Οκτ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 198) η νήσος Κέρκυρα ωρίσθη εκ νέου ως παραμεθόριος περιοχή εν η θα έχη εφαρμογήν το Π.Δ. 22/24 Ιουν. 1927. Εν συνεχεία, ωρίσθησαν ως παραμεθόριοι περιοχαί: α)Ο Νομός Θεσσαλονίκης (Π.Δ. 12 Ιουλ./10 Αυγ. 1926, ΦΕΚ Α΄ 272). β)ολόκληρος η νήσος Κρήτη (Β.Δ. 9/11 Απρ. 1938, ΦΕΚ Α΄ 149), γ)ο νομός Κοζάνης (Β.Δ. 24 Φεβρ./1 Μαρτ. 1940, ΦΕΚ Α΄ 77, δια του οποίου κατηργήθησαν όμοια προγενέστερα Β.Δ. 6/11 Φεβρ. 1939, ΦΕΚ Α΄ 53 και Β.Δ. 26 Σεπτ./9 Οκτ. 1939, ΦΕΚ Α΄ 431), δ)Ο νομός Καβάλας και αι νήσοι Σκύρος και Κεφαλληνία (Β.Δ.6/17 Απρ. 1939, ΦΕΚ Α΄ 153), ε)η Δωδεκάνησος (Β.Δ. 31 Δεκ. 1948/10 Ιαν. 1949, ΦΕΚ Α΄ 6) στ)ολόκληρος ο νομός Χαλκιδικής (Π.Δ. 167 της 9/13 Μαρτ. 1974, ΦΕΚ Α΄ 63). Επηκολούθησεν ο Α.Ν. 1366/1938 προς εφαρμογήν του οποίου ωρίσθησαν άλλαι παραμεθόριοι περιοχαί (βλ. κατωτ. σελ. 309). 2.Η παρ’ αλλοδαπών φυσικών ή νομικών προσώπων απόκτησις κυριότητος ή ετέρου εμπραγμάτου δικαιώματος, πλην υποθήκης, επί ακινήτων κτημάτων κειμένων εις παραμεθορίους επαρχίας του Κράτους απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος της σχετικής δικαιοπραξίας και επί ταις εν εδαφ. 6 του παρόντος αναγραφομέναις ποιναίς. Επί ταις αυταίς ποιναίς απαγορεύεται η εις τα αυτά πρόσωπα μίσθωσις ή οιαδήποτε παραχώρησις της χρήσεως υπέρ την τριετίαν αστικών ακινήτων κτημάτων κειμένων εις παραμεθορίους επαρχίας του Κράτους. «Των ως άνω απαγορεύσεων εξαιρούνται αλλοδαπαί Τράπεζαι, ασκήσασαι το προνόμιον της εκδόσεως τραπεζογραμματίων εντός της ελληνικής επικρατείας». «Η έννοια της προσθήκης, ήτις εγένετο δια του ν. 5092/1931 εις το τέλος της παρ. 2 του μόνου άρθρου του Ν.Δ. της 22/24 Ιουν. (Αντί για τη σελ. 299(δ) Σελ. 299(ε) Τεύχος 1124-Σελ. 13 Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες 17.Γ.δ.11-12 1927, είναι ότι αι αλλοδαπαί εταιρείαι, αι ασκήσασαι το προνόμιον της εκδόσεως τραπεζογραμματίων εντός της Ελλάδος, ουδέποτε υπήχθησαν εις την δια του άνω Ν.Δ. της 22/24 Ιουν. 1927, του Ν.Δ. της 3 Σεπτ. 1924, του ν. 3250/1924 και του Ν.Δ. της 5 Μαΐου 1926 απαγόρευσιν δικαιοπραξιών επί ακινήτων». (Νόμ. 5361, κατωτ. αρ. 22). Παρέκκλισιν από της ανωτέρω απαγορεύσεως, αφορώσα το Αγγλικόν Στρατιωτικόν Νεκροταφείον Καρασουλίου Κιλκίς βλ. εν παρ. 3 άρθρ. 7 Α.Ν. 431/1968 (ανωτ. σελ. 218,69). 3.Απαγορεύεται ωσαύτως, επί ταις ποιναίς του προηγουμένου εδαφ. 2, η μίσθωσις ή υπό οιονδήποτε τύπον παραχώρησις της χρήσεως αγροτικών ακινήτων πάσης κατηγορίας, περιλαμβανομένων των βοσκών, δασών, λιμνών και ιχθυοτροφείων εν γένει, ή δια την άρσιν της απαγορεύσεως διατάξεως επιτρέπεται μόνον μετ’ απόφασιν των υπουργών Εσωτερικών, Γεωργίας και Στρατιωτικών στηριζομένην εις γνωμοδότησιν ειδικής επιτροπής εκ δημοσίων υπαλλήλων, συγκροτουμένης δι’ αποφάσεως των υπουργείων τούτων. 4.Εις αλλοδαπούς κατοικούντας από 15ετίας, συμπληρουμένης κατά την ισχύν του παρόντος νόμου, εις Θεσσαλονίκην ή εις αλλοδαπούς, αλλ’ αποδεδειγμένως ΄Ελληνας το γένος, επιτρέπεται η εν τη πόλει της Θεσσαλονίκης κτήσις των δικαιωμάτων του προηγουμένου εδαφίου επί ενός μεν ακινήτου μετ’ απόφασιν του γενικού διοικητού Μακεδονίας ή του νομίμου αυτού αναπληρωτού, στηριζομένην επί γνωματεύσεως επιτροπής, αποτελουμένης εκ του εισαγγελέως των εφετών, του επιτελάρχου του σώματος στρατού και του προϊσταμένου της δημοσίας ασφαλείας. Μεθ’ ομοίαν απόφασιν επιτρέπεται και εις αλλοδαπά νομικά πρόσωπα, έχοντα ως αποκλειστικόν σκοπόν την εμπορίαν, εξαιρέσει τραπεζιτικών ιδρυμάτων, η απόκτησις των αυτών ως ανω δικαιωμάτων επί ενός ακινήτου εν τη πόλει της Θεσσαλονίκης. Προκειμένου περί ανωνύμων εταιρειών, εχουσών ως αποκλειστικόν σκοπόν την εμπορίαν ή κλάδον βιομηχανικόν, εγκατεστημένων εις μη παραμεθορίους επαρχίας προ της 1 Ιαν. 1927, ή το πρώτον μετά την δημοσίευσιν του παρόντος επεκτεινουσών τον κύκλον των εργασιών των εν Θεσσαλονίκη, δύνανται να λογισθώσιν ως αποτελούντα ενιαίον ακίνητον δύο ή πλείονα συνεχόμενα γήπεδα, εφ’ όσον κατά την ανωτέρω διαδικασίαν ήθελον ταύτα κριθή απαραίτητα δια την πρώτην αυτής εγκατάστασιν. 5.Επιτρέπεται, μετ’ απόφασιν του οικείου νομάρχου, στηριζομένην επί συμφώνου γνωματεύσεως επιτροπής, αποτελουμένης εκ του αρμοδίου εισαγγελέως των πλημμελειοδικών, του εν τη πόλει επιτελάρχου σώματος στρατού ή της μεραρχίας και, εν  Σελ. 300(ε) Τεύχος 1124-Σελ. 14 ελλείψει τούτων, του οικείου φρουράρχου, και του προϊσταμένου της δημοσίας ασφαλείας, η απόκτησις των αυτών ως άνω δικαιωμάτων επί ενός αστικού ακινήτου εις τας πόλεις Ξάνθης, Δράμας, Καβάλλας, Χίου, Μυτιλήνης και Βαθέος Σάμου εις αλλοδαπούς εν ταις πόλεσι ταύταις κατοικούντας από 15ετίας, συμπληρουμένης κατά την ισχύν του παρόντος νόμου, εις αλλοδαπούς αποδεδειγμένους Έλληνας το γένος, επίσης εις αλλοδαπά νομικά πρόσωπα έχοντα ως αποκλειστικόν σκοπόν την εμπορίαν, εξαιρέσει τραπεζιτικών ιδρυμάτων. 6.Τα επί των ακινήτων των ως άνω κατηγοριών κληρονομικά δικαιώματα αλλοδαπών αναγνωρίζονται άνευ περιορισμού. 7.Τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρι 3 μηνών και με χρηματικήν ποινήν (μέχρι 10.000 δραχμών), ή και με την ετέραν των ποινών, συμβολαιογράφοι οπωσδήποτε παραβαίνοντες τας διατάξεις του παρόντος νόμου, ανεξαρτήτως της πειθαρχικής διώξεως. 8.Δια των αυτών ποινών τιμωρείται και πας συμβαλλόμενος κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος. 9.Συντρεχούσης περιπτώσεώς τινος των προηγουμένων εδαφίων επιτρέπεται η κατά τους αυτούς ως άνω όρους και εγγυήσεις κύρωσις δικαιοπραξιών, τελεσθεισών εν τη αλλοδαπή μέχρι τέλους του 1926 παρά τας απαγορεύσεις του τροποποιουμένου Διατάγματος, και η νόμιμος αυτών μεταγραφή. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το εντός « »β΄ εδάφιον της παρ. 2 προσετέθη υπό του ν. 5092 (κατωτ. αρ. 20). Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ. 2 Νόμου 110/1945 και άρθρ. 57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). Δια του άρθρ. 3 Νόμ. 280/1976 (τόμ. 17 1  σελ. 218,843) επετράπη κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του ανωτέρω Δ/τος της 22 Ιουν. 1927, όπως το εδρεύον εν Στοκχόλμη Σουηδικόν Ινστιτούτον Κλασσικών Σπουδών αποκτήση ακίνητα, κείμενα εν τη περιοχή Νομού Καβάλας, ανήκοντα εις την Σουηδικήν εταιρείαν Καπνού. 17.Γ.δ.12 Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες 