1. ΑΝΑΓΚ.ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 366 της 4/27 Απρ. 1968 (ΦΕΚ Α΄ 88) Περί κυρώσεως της Διεθνούς Συμβάσεως «περί των υποχρεώσεων του εφοπλιστού εν περιπτώσει ασθενείας, ατυχήματος ή θανάτου των ναυτικών». Άρθρ.1.-1.Κυρούται και έχει ισχύν Νόμου, η υπ’ αριθ. 55 Διεθνής Σύμβασις «περί υποχρεώσεων του εφοπλιστού εν περιπτώσει ασθενείας, ατυχήματος ή θανάτου του ναυτικού», υπογραφείσα εν Γενεύη την 6ην Οκτ. 1936 και της οποίας το κείμενον εις την αγγλικήν και η μετάφρασις εις την ελληνικήν παρατίθενται εν τέλει του παρόντος Νόμου. 2.Εξαιρούνται των διατάξεων του παρόντος Νόμου και της δι’ αυτού κυρούμενης συμβάσεως: α)Τα πρόσωπα τα απασχολούμενα επί πλοίων δια λογαριασμόν εργοδότου άλλου και ουχί του εφοπλιστού. β)Τα πρόσωπα τα απασχολούμενα αποκλειστικώς εις τους λιμένας, εις την επισκευήν, τον καθαρισμόν ή την φόρτωσιν ή εκφόρτωσιν των πλοίων. γ)Τα μέλη της οικογένειας του εφοπλιστού. δ)Οι πλοηγοί. Άρθρ.5.-1.Οσάκις η ασθένεια ή το ατύχημα συνεπάγεται, ανικανότητα δι’ εργασίαν, ο εφοπλιστής δέον να καταβάλη: α)Ολόκληρον το ημερομίσθιον, εφ’ όσον χρόνον ο ασθενής ή ο τραυματίας παραμένει επί του πλοίου. β)Ολόκληρον το ημερομίσθιον ή τμήμα αυτού, συμφώνως προς τας διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, από της στιγμής της αποβιβάσεως εφ’ όσον ο ασθενής ή ο τραυματίας έχει οικογενειακάς υποχρεώσεις, μέχρις ιάσεως αυτού ή μέχρις ότου διαπιστωθή ότι η ασθένεια ή η αναπηρία δέον να χαρακτηρισθούν ως διαρκείς. 2.Η εθνική νομοθεσία δύναται εν τούτοις να περιορίζη την ευθύνην του εφοπλιστού ως προς την εν όλω ή εν μέρει καταβολήν του ημερομισθίου, εις πρόσωπον το οποίον έχει αποβιβασθή του πλοίου, εντός χρονικής περιόδου ουχί μικροτέρας των 16 εβδομάδων τουλάχιστον, από της ημέρας του ατυχήματος ή της ενάρξεως της ασθενείας. 3.Εφ’ όσον άλλως τε υπάρχει σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως ασθενείας ή σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως ατυχημάτων ή σύστημα αποζημιώσεως των ατυχημάτων εργασίας ισχύον δια τους εργάτας θαλάσσης εις το έδαφος όπου έχει νηολογηθή το πλοίον, η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη: α)Ότι ο εφοπλιστής παύει ευθυνόμενος έναντι του ασθενούς ή του τραυματίου, αφ’ ης το εν λόγω πρόσωπον δικαιούται παροχών εις χρήμα, δυνάμει συστήματος ασφαλίσεως ή αποζημιώσεως. β)Ότι ο εφοπλιστής παύει ευθυνόμενος αφ’ ης ο Νόμος προβλέπει περί χορηγήσεως παροχών εις χρήμα δυνάμει συστήματος ασφαλίσεως ή αποζημιώσεως των δικαιούχων του συστήματος τούτου, και όταν ακόμη ο ασθενής ή ο τραυματίας δεν καλύπτεται αυτός, υπό του εν λόγω συστήματος, υπό τον όρον ότι οι εν λόγω δικαιούχοι δεν αποκλείονται τούτου, λόγω οιασδήποτε περιοριστικής διατάξεως αφορώσης ιδία τους αλλοδαπούς εργαζομένους ή τους εργαζομένους τους μη διαμένοντας επί του εδάφους όπου το πλοίον είναι νηολογημένον. Άρθρ.6.-1.Ο εφοπλιστής βαρύνεται με τα έξοδα επαναπατρισμού παντός ασθενούς ή τραυματίου αποβιβασθέντος κατά την διάρκειαν του πλου, λόγω ασθενείας ή ατυχήματος. 2.Ο λιμήν επαναπατρισμού δέον να είναι: α)Ή ο λιμήν της προσλήψεως. β)Ή ο λιμήν του απόπλου του πλοίου. γ)΄Η λιμήν ευρισκόμενος εις την χώραν του ασθενούς ή του τραυματίου ή εις την χώραν εξ ης προέρχεται ο ασθενής ή ο τραυματίας. δ)Ή άλλος λιμήν οριζόμενος δια συμφωνίας μεταξύ αφ’ ενός του ενδιαφερομένου και αφ’ ετέρου του πλοιάρχου ή του εφοπλιστού, τη εγκρίσει της αρμοδίας αρχής. 3.Τα έξοδα του επαναπατρισμού, δέον να περιλαμβάνουν όλας τας δαπάνας τας σχετικάς προς την μεταφοράν, την στέγασιν και την διατροφήν του ασθενούς ή του τραυματίου, κατά την διάρκειαν του ταξιδίου ως και τας δαπάνας συντηρήσεως του ασθενούς ή του τραυματίου, μέχρι της ωρισμένης δια την αναχώρησίν του ημέρας. 4.Εφ’ όσον ο ασθενής ή ο τραυματίας είναι ικανός δι’ εργασίαν, ο εφοπλιστής δύναται να απαλλάσσεται της εις βάρος του παροχής επαναπατρισμού προμηθεύων εις αυτόν κατάλληλον απασχόλησιν επί πλοίου κατευθυνομένου εις ένα των, εν τη 2α παραγράφω του παρόντος άρθρου, προβλεπομένων λιμένων. Άρθρ.7.-1.Ο εφοπλιστής δέον να βαρύνεται με τα έξοδα κηδείας, εν περιπτώσει θανάτου επελθόντος εν πλω ή εν περιπτώσει θανάτου επελθόντος εις την ξηράν, οσάκις ο θανών έχει αξίωσιν, κατά την στιγμήν του θανάτου του, επί της εις βάρος του εφοπλιστού αντιλήψεως. 2.Η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη την, μέσω ασφαλιστικού τινος οργανισμού πληρωμήν, των βαρυνουσών τον εφοπλιστήν δαπανών, οσάκις το σύστημα της κοινωνικής ασφαλίσεως ή αποζημιώσεως συνεπάγεται παροχήν δι’ έξοδα κηδείας. (Μετά την σελ. 660,22) Σελ. 660,23 333-145 19.Θ.θ.1 Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών Άρθρ.8.-Η εθνική νομοθεσία δέον να απαιτή παρά του εφοπλιστού ή του αντιπροσώπου του όπως λαμβάνη μέτρα δια την διαφύλαξιν των επί του πλοίου καταλειφθέντων πραγμάτων υπό του ασθενούς, του τραυματίου ή του θανόντος περί ων η παρούσα Σύμβασις. Άρθρ.9.-Η εθνική νομοθεσία δέον να προβλέπη προς εξασφάλισιν ταχείας και ολιγοδαπάνου λύσεως των αμφισβητήσεων αι οποίαι δύνανται να προκύψουν εκ των, δυνάμει της παρούσης Συμβάσεως, υποχρεώσεων του εφοπλιστού: Άρθρ.10.-Ο εφοπλιστής δύναται να εξαιρήται των υποχρεώσεων περί ων τα άρθρ. 4, 6 και 7 της παρούσης Συμβάσεως, εν ω μέτρω έχουν αύται αναληφθή υπό των δημοσίων αρχών. Άρθρ.11.-Η παρούσα Σύμβασις ως και αι εθνικαί νομοθεσίαι, εις ό,τι αφορά τας δυνάμεις της παρούσης Συμβάσεως οφειλομένας παροχάς, δέον να ερμηνεύωνται και να εφαρμόζωνται, κατά τρόπον εξασφαλίζοντα ισότητα δικαιωμάτων εις πάντας τους εργάτας θαλάσσης άνευ διακρίσεως εθνικότητος διαμονής ή φυλής. Άρθρ.12.Η παρούσα Σύμβασις δεν θίγει παντάπασι Νόμον, απόφασιν, έθιμον ή συμφωνίαν μεταξύ εφοπλιστών και εργατών θαλάσσης, εφ’ όσον εξασφαλίζουν όρους ευνοϊκωτέρους των εν τη παρούση συμβάσει, προβλεπομένων. Άρθρ.13.-1.Εις ό,τι αφορά τα εδάφη περί ων το άρθρ. 35 του Καταστατικού Χάρτου της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας, παν Μέλος της Οργανώσεως επικυρούν την παρούσαν Σύμβασιν δέον να συνοδεύη την επικύρωσίν του δια δηλώσεως καθιστώσης γνωστά: α)Τα εδάφη εις τα οποία αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να εφαρμόση άνευ τροποποιήσεων τας διατάξεις της Συμβάσεως. Σελ. 660,24 β)Τα εδάφη εις τα οποία αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να εφαρμόση τας διατάξεις της Συμβάσεως, μετά τροποποιήσεων και εις τι συνίστανται αι εν λόγω τροποποιήσεις. γ)Τα εδάφη εις τα οποία η Σύμβασις καθίσταται ανεφάρμοστος και εν τοιαύτη περιπτώσει τους λόγους οίτινες την καθιστούν ανεφάρμοστον. δ)Τα εδάφη δια τα οποία επιφυλάσσεται να αποφασίση. 2.Αι εις τα εδάφ. α΄ και β΄ της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου μνημονευόμεναι υποχρεώσεις, θεωρούνται μέρος αναπόσπαστον της επικυρώσεως και επάγονται τα αυτά αποτελέσματα. 3.Παν Μέλος δύναται δια νεωτέρας δηλώσεως να παραιτήται εν όλω ή εν μέρει των, εις την προηγουμένην αυτού δήλωσιν και δυνάμει των εδαφ. β΄, γ΄ ή δ΄ της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου, αναφερομένων επιφυλάξεων. Άρθρ.2.-1.Αι υποχρεώσεις του εφοπλιστού δεν έχουν εφαρμογήν ως προς την ασθένειαν ούτε ως προς τον θάνατον τον οφειλόμενον αμέσως εις την ασθένειαν, οσάκις ο ναυτικός καλούμενος προς τούτο, αρνείται να υποβληθή εις ιατρικήν εξέτασιν κατά την σύναψιν της συμβάσεως ναυτολογήσεως. 2.Περί του γεγονότος τούτου γίνεται μνεία εν τω ναυτολογίω του πλοίου δια πράξεως της ναυτολογούσης αρχής υπογραφομένης παρ’ αυτής, του εφοπλιστού ή του νομίμου αντιπροσώπου του και του ναυτικού. Άρθρ.14.-Αι επίσημοι ανακοινώσεις της παρούσης Συμβάσεως ανακοινούνται προς τον Γενικόν Διευθυντήν του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας παρ’ ου και καταχωρίζονται. Άρθρ.15.-1.Η παρούσα Σύμβασις δεσμεύει μόνον τα Μέλη της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας ων η επικύρωσις έχει καταχωρισθή εις το Διεθνές Γραφείον Εργασίας. 2.Τίθεται εν ισχύϊ δώδεκα μήνας μετά την υπό του Γενικού διευθυντού καταχώρισιν των επικυρώσεων δύο Μελών. 3.Ακολούθως η Σύμβασις αύτη άρχεται ισχύουσα δι’ έκαστον Μέλος δώδεκα μήνας αφ’ ης καταχωρισθή η επικύρωσις αυτής. 333-146 Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών 19.Θ.θ.1 Άρθρ.16.-Ευθύς ως καταχωρισθούν εις το Διεθνές Γραφείον Εργασίας αι επικυρώσεις δύο Μελών της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας, ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, γνωστοποιεί τούτο εις πάντα τα Μέλη της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας. Γνωστοποιεί ωσαύτως προς αυτά την καταχώρισιν των επικυρώσεων αίτινες ανακοινούνται εις αυτόν μεταγενεστέρως υπό πάντων των λοιπών Μελών της Οργανώσεως. Άρθρ.17.-1.Παν Μέλος επικυρούν την παρούσα Σύμβασιν δύναται να καταγγέλη αυτήν μετά πάροδον δεκαετίας, από της ενάρξεως της ισχύος αυτής δια πράξεως ανακοινουμένης εις τον Γενικόν Διευθυντήν του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας και υπ’ αυτού καταχωριζομένης. Η καταγγελία έχει αποτελέσματα μετά πάροδον έτους από της καταχωρίσεως αυτής εις το Διεθνές Γραφείον Εργασίας. 2.Παν Μέλος επικυρούν την παρούσαν Σύμβασιν όπερ εντός προθεσμίας έτους από της λήξεως της εν τη προηγουμένη παραγράφω μνημονευομένης δεκαετίας, δεν έχει κάμει χρήσιν της υπό του παρόντος άρθρου, προβλεπομένης δυνατότητος καταγγελίας, δεσμεύεται δια μίαν νέαν δεκαετίαν και συνεπώς δύναται να καταγγέλλη την παρούσαν Σύμβασιν επί τη λήξει εκάστης δεκαετίας υπό τους, εν τω παρόντι άρθρω προβλεπομένους όρους. Άρθρ.18.-Επί τη λήξει εκάστης δεκαετίας υπολογιζομένης από της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης Συμβάσεως το Διοικητικόν Συμβούλιον του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας δέον όπως υποβάλλη εις την Γενικήν Συνδιάσκεψιν έκθεσιν επί της εφαρμογής της παρούσης Συμβάσεως και αποφασίζει αν συντρέχη περίπτωσις αναγραφής εις την ημερησίαν διάταξιν της Συνδιασκέψεως θέματος ολικής ή μερικής αναθεωρήσεως αυτής. Άρθρ.19-1.Εν η περιπτώσει η Συνδιάσκεψις ήθελεν αποδεχθή νεωτέραν Σύμβασιν επαγομένην εν όλω ή εν μέρει αναθεώρησιν της παρούσης και εκτός αν η νεωτέρα Σύμβασις ορίζει άλλως: α)Η επικύρωσις, υπό Μέλους της νεωτέρας Συμβάσεως της αναθεωρούσης την παρούσαν επάγεται αυτοδικαίως, παρά τας διατάξεις του ανωτέρω 17 άρθρου, άμεσον καταγγελίαν της παρούσης Συμβάσεως υπό την επιφύλαξιν ότι έχει τεθή εν ισχύϊ η αναθεωρούσα ταύτην νέα Σύμβασις. β)Αφ’ ης η επάγουσα την αναθεώρησιν νέα Σύμβασις τεθή εν ισχύϊ η παρούσα Σύμβασις παύει να είναι δεκτική επικυρώσεως υπό των Μελών. 2.Η παρούσα Σύμβασις παραμένει εν τούτοις εν ισχύϊ, υπό τον τύπον και το περιεχόμενον αυτής, δια τα Μέλη άτινα επικυρώσαντα αυτήν, δεν ήθελον επικυρώσει την αναθεωρούσαν ταύτην νέαν Σύμβασιν. Άρθρ.20.-Το γαλλικόν και αγγλικόν κείμενον της παρούσης Συμβάσεως, είναι εξ ίσου αυθεντικά. (Μετά την σελ. 660,24) Σελ. 660,25 333-147 19.Θ.θ.1 Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών 19.Θ.θ.1 Άρθρ.3.-1.Εν περιπτώσει ασθενείας, ατυχήματος ή θανάτου μέλους του πληρώματος, ο πλοίαρχος τη συμπράξει και δύο αξιωματικών, ή, εν ελλείψει αυτών, δύο άλλων μελών του πληρώματος, συντάσσει έκθεσιν απογραφής των εν τω πλοίω καταλειφθέντων πραγμάτων, διαφυλάττει δε και παραδίδει ταύτα μετά αντιγράφου της εκθέσεως απογραφής, άμα τω κατάπλω, εις την Λιμενικήν ή Προξενικήν Αρχήν, ήτις, μεριμνά δια την αποστολήν τούτων εις τους δικαιούχους, δυναμένη,   εφ’ όσον πρόκειται περί πραγμάτων υποκειμένων εις ταχείαν φθοράν ή συντρέχει άλλος αποχρών λόγος, να εκποιήση ταύτα υπέρ των δικαιούχων. Το τίμημα παρακατατίθεται εις το Ναυτικόν Απομαχικόν Ταμείον, περιέρχεται δε εις την περιουσίαν αυτού μετά διετίαν από της καταθέσεως, εφ’ όσον κατά το διάστημα τούτο δεν ήθελεν ζητηθή. 2.Εάν τα ευρεθέντα πράγματα είναι επικίνδυνα εις την υγείαν των επιβαινόντων καταστρέφονται, γινομένης μνείας περί τούτου εν τη εκθέσει απογραφής. Άρθρ.4.-Ο παρών Νόμος και η δι’ αυτού κυρουμένη σύμβασις δεν θίγουν την κειμένην περί ευθύνης των εφοπλιστών εις περίπτωσιν ατυχήματος εν τη εργασίαν νομοθεσίαν, τας σχετικάς προς το ατύχημα και την ασθένειαν διατάξεις του Κώδικος Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου ως και αποφάσεις, έθιμα ή συμφωνίας μεταξύ εφοπλιστών και ναυτικών, εφ’ όσον εξασφαλίζουν όρους ευνοϊκωτέρους των εν τη κυρουμένη συμβάσει προβλεπομένων πλην των περιπτώσεων δια τας οποίας βάσει των διατάξεων της συμβάσεως επιτρέπεται διαφορετική ρύθμισις παρά της Εθνικής Νομοθεσίας και αι οποίαι παραμένουν ισχυραί. Άρθρ.5.-Ο παρών Νόμος και η δι’ αυτού κυρουμένη σύμβασις άρχονται ισχύοντες δώδεκα μήνας αφ’ ης καταχωρηθή εις το Διεθνές Γραφείον Εργασίας η επικύρωσις της συμβάσεως. ΣΥΜΒΑΣΙΣ 55 Περί των υποχρεώσεων του εφοπλιστού εν περιπτώσει ασθενείας ή θανάτου των εργατών θαλάσσης. Η Γενική Συνδιάσκεψις της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας. Συγκληθείσα εν Γενεύη υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, και συνελθούσα αυτόθι την 6ην Οκτ. 1936 εις την εικοστήν πρώτην αυτής σύνοδον. Αφού απεφάσισεν την αποδοχήν διαφόρων  προτάσεων σχετικών προς τας υποχρεώσεις  του    εφοπλιστού   εν    περιπτώσει   ασθενείας,   α(Μετά την σελ. 660,02) Σελ. 660,21 333-143 19.Θ.θ.1 Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών τυχήματος ή θανάτου των εργατών θαλάσσης, ζήτημα περιλαμβανόμενον εις το δεύτερον θέμα της ημερησίας διατάξεως της συνόδου. Αφού απεφάσισεν ότι αι προτάσεις αύται δέον να λάβουν τον τύπον διεθνούς Συμβάσεως. Αποδέχεται σήμερον, εικοστήν τετάρτην Οκτωβρίου χίλια εννεακόσια τριάντα έξη την ως έπεται Σύμβασιν ήτις αποκαλείται Σύμβασις περί υποχρεώσεων του εφοπλιστού εν περιπτώσει ασθενείας ή ατυχήματος εις εργάτας θαλάσσης, 1936. Άρθρ.1.-1.Η παρούσα Σύμβασις έχει εφαρμογήν εις παν πρόσωπον απασχολούμενον επί πλοίου, ουχί πολεμικού, νηολογημένου εις έδαφος δια το οποίον ισχύει η παρούσα Σύμβασις και πραγματοποιούντος συνήθως θαλασσίαν ναυσιπλοΐαν. 2.Εν τούτοις παν Μέλος της Διεθνούς Οργανώσεως της Εργασίας δύναται να προβλέπη εν τη εθνική αυτού νομοθεσία οιασδήποτε εξαιρέσεις ήθελε κρίνει αναγκαίας όσον αφορά: α)Τα πρόσωπα τα απασχολούμενα επί: 1ον)Πλοίων ανηκόντων εις δημοσίαν αρχήν, οσάκις τα εν λόγω πλοία δεν έχουν εμπορικόν προορισμόν. 2ον)Πλοίων παρακτίου αλιείας. 3ον)Πλοίων ακαθορίστου χωρητικότητος κατωτέρας των 25 κόρων. 4ον)Ξυλίνων πλοίων πρωτογόνου κατασκευής οία τα αραβικά ιστιοφόρα και τα συνικά ιστιοφόρα (JONQUES). β)Τα πρόσωπα τα απασχολούμενα επί πλοίων δια λογαριασμόν εργοδότου άλλου και ουχί του εφοπλιστού. γ)Τα πρόσωπα τα απασχολούμενα αποκλειστικώς εις τους λιμένας, εις την επισκευήν, τον καθαρισμόν ή την φόρτωσιν ή εκφόρτωσιν των πλοίων. δ)Τα μέλη της οικογενείας του εφοπλιστού. ε)Τους πλοηγούς. Άρθρ.2.-1.Αι υποχρεώσεις του εφοπλιστού δέον να καλύπτουν τους κινδύνους: α)Ασθενείας ή ατυχήματος εφ’ όσον ήθελεν επέλθει μεταξύ της εν τη συμβάσει ναυτικής εργασίας, οριζομένης ημερομηνίας δια την έναρξιν της υπηρεσίας και λήξιν αυτής. β)Θανάτου προκύπτοντος εκ τοιαύτης ασθενείας ή ατυχήματος. Σελ. 660,22 333-144 2.Εν τούτοις η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη εξαιρέσεις: α)Δι’ ατύχημα μη επισυμβαίνον κατά την διάρκειαν της επί του πλοίου υπηρεσίας. β)Δι’ ατύχημα ή ασθένειαν εφ’ όσον οφείλονται εις πράξιν εκ προθέσεως ή εκούσιον σφάλμα ή εις ανάρμοστον διαγωγήν του ασθενούς, του τραυματίου ή του αποθανόντος. γ)Δι’ ασθένειαν ή αναπηρίαν αποκρυβείσαν εκουσίως κατά την στιγμήν της προσλήψεως. 3.Η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη ότι αι υποχρεώσεις του εφοπλιστού δεν έχουν εφαρμογήν ως προς την ασθένειαν ουδέ ως προς τον θάνατον τον οφειλόμενον αμέσως εις την ασθένειαν, οσάκις το απασχολούμενον πρόσωπον αρνείται να υποβληθή εις ιατρικήν εξέτασιν κατά την στιγμήν της συνάψεως της συμβάσεως εργασίας. Άρθρ.3.-Εν τη εννοία της παρούσης Συμβάσεως ή εις βάρος του εφοπλιστού αντίληψις περιλαμβάνει: α)Την ιατρικήν περίθαλψιν και την χορήγησιν των φαρμάκων και άλλων θεραπευτικών μέσων εις ποιότητα και ποσότητα επαρκείας. β)Την διατροφήν και στέγασιν. Άρθρ.4.-1.Η αντίληψις δέον να βαρύνη τον εφοπλιστήν, μέχρις ιάσεως του ασθενούς ή του τραυματίου ή μέχρι διαπιστώσεως του διαρκούς χαρακτήρος της ανικανότητος. 2.Εν τούτοις η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη ότι η εις βάρος του εφοπλιστού αντίληψις δύναται να περιορίζεται εις χρονικήν περίοδον ήτις δεν δύναται να είναι κατωτέρα των δέκα εξ εβδομάδων από της ημέρας του ατυχήματος ή της ενάρξεως της ασθενείας. Υποχρεώσεις εφοπλιστών επί ασθενείας ή θανάτου ναυτικών 19.Θ.θ.1 3.Εφ’ όσον εξ άλλου, υπάρχει και ισχύει δια τους εργάτας θαλάσσης, της χώρας όπου είναι νηολογημένον, σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως ασθενείας ή σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως ατυχημάτων ή σύστημα αποζημιώσεως των ατυχημάτων εργασίας η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπη: α)Ότι ο εφοπλιστής παύει ευθυνόμενος έναντι ασθενούς ή τραυματίου, αφ’ ης το εν λόγω πρόσωπον δικαιούται ιατρικής αντιλήψεως δυνάμει του συστήματος ασφαλίσεως ή αποζημιώσεως. β)Ότι ο εφοπλιστής παύει ευθυνόμενος από της ημέρας ήτις ορίζεται υπό του Νόμου δια την χορήγησιν ιατρικής αντιλήψεως δυνάμει του συστήματος ασφαλίσεως ή αποζημιώσεως των δικαιούχων του εν λόγω συστήματος και όταν ακόμη αυτός ο ασθενής ή τραυματισθείς δεν καλύπτεται υπό του συστήματος τούτου, υπό τον όρον ότι δεν αποκλείεται λόγω οιασδήποτε περιοριστικής διατάξεως αφορώσης ιδία τους αλλοδαπούς εργαζομένους ή τους εργαζομένους τους μη διαμένοντας επί του εδάφους όπου το πλοίον είναι νηολογημένον. 