4. ΝΟΜΟΣ 5814 της 29 Σεπτ./5 Οκτ. 1933 Περί μέτρων ενισχύσεως της Ελαιοπαραγωγής. Άρθρ.1.-1.Από της δημοσιεύσεως του παρόντος απαγορεύεται η εκρίζωσις άνευ αδείας και καταστρεπτική κοπή των ελαιοδένδρων. Αι παρεχόμεναι άδειαι εκριζώσεως υπό των Γεωργικών Αρχών ως και αι σχετικαί πιστοποιήσεις των αστυνομικών Αρχών συντάσσονται εφ’ απλού χάρτου. 2.Οι δυνάμει αδείας της αρμοδίας Γεωργ. Αρχής εκριζούντες ελαιόδενδρα υποχρεούνται να φυτεύωσιν εντός διετίας αριθμόν ελαιοδένδρων οριζόμενον υπό της εκδιδούσης την άδειαν εκριζώσεως Γεωργ. Αρχής. Ο αριθμός των ούτω υποχρεωτικώς φυτευομένων δένδρων δεν δύναται να είναι μεγαλύτερος των εκριζουμένων. Της υποχρεωτικής φυτεύσεως εξαιρούνται τα εκριζούμενα ελαιόδενδρα λόγω του ότι η έκτασις κατέστη αστική. «3.Ξύλα ελαιοδένδρων ή άλλων καρποφόρων δένδρων υλοτομηθέντων κατά παράβασιν των κειμένων διατάξεων, ως και τα προς τούτο χρησιμοποιηθέντα εργαλεία, όργανα και σκεύη κατάσχονται υπό οργάνων της Αγροτικής Ασφαλείας ή της Χωροφυλακής. Τα κατασχόμενα ταύτα ξύλα ελαιοδένδρων ή άλλων καρποφόρων δένδρων, ως και τα εργαλεία, όργανα και σκεύη αποτελούν περιουσίαν του οικείου Γεωργικού Ταμείου παρ’ ου και εκποιούνται κατά τας κειμένας περί Γεωργικών Ταμείων διατάξεις. Εκ του αντιτίμου της εκποιήσεως το εν τέταρτον αποδίδεται εις τους συντελέσαντας εις την αποκάλυψιν της παρανόμου υλοτομίας, τα δε τρία τέταρτα αποτελούν έσοδον του Γεωργικού Ταμείου διατιθέμενον αποκλειστικώς δια την ενίσχυσιν των Μεταβατικών Σχολείων Κλαδεύματος και Εμβολιασμού των ελαιών και λοιπών καρποφόρων δένδρων». Το εδάφ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 2679/1940. Άρθρ.2-1.Κατόπιν αιτήσεως των αρμοδίων Δήμων και Κοινοτήτων και μετά γνώμην της Διοικ. Επιτροπής του οικείου Γεωργικού Επιμελητηρίου, δύνανται να ορίζωνται υπό των οικείων Νομαρχών επίσημοι εκτιμηταί (πραγματογνώμονες) του ηρτημένου ελαιοκάρπου, απαγορευομένης μετά παρέλευσιν έτους από της δημοσιεύσεως του παρόντος της διενεργείας τοιούτων εκτιμήσεων δια μη επισήμων εκτιμητών. Οι εν λόγω εκτιμηταί αμείβονται αναλόγως και κατά τα ειθισμένα υπό των ελαιοκτηματιών όταν και εφ’ όσον ζητούνται αι υπηρεσίαι των, ουδεμιάς δε άλλης δικαιούνται αμοιβής ή μισθού. Πάσα  δε    διένεξις   μεταξύ     εκτιμητών και Σελ. 747 147-119 Ενίσχυση ελαιοπαραγωγής 16.Κ.β.1 ελαιοκτηματιών ως προς την καταβλητέαν αμοιβήν λύεται ανεξαρτήτως ποσού υπό του αρμοδίου Ειρηνοδίκου, κατά την διαδικασίαν των εργατικών διαφορών, δυναμένου να μειώση την τυχόν συμπεφωνημένην υπερβολικήν αμοιβήν. 2.Ο αριθμός των επισήμων εκτιμητών δύναται να ανακαλήται υπό του Νομάρχου κατόπιν ητιολογήμενης αποφάσεως της Διοικ. Επιτροπής Γεωργικού Επιμελητηρίου. Άρθρ.3.-1.Δια Δ/των προτάσει του Υπουργού της Γεωργίας εκδιδομένων δύναται να παρέχηται αμοιβή μέχρι δραχ. 5 κατά εξημερουμένην από της ισχύος του παρόντος αγριελαίαν, καταβαλλομένη μετά τριετίαν τουλάχιστον από του εμβολιασμού της. Δια των αυτών Δ/των καθορίζεται ο τρόπος της βεβαιώσεως των εξημερουμένων αγρίων ελαιοδένδρων, ο τρόπος της πληρωμής, ως και πάσα λεπτομέρεια. 2.Όμοιαι αμοιβαί δύνανται να παρέχωνται και δια την εξημέρωσιν ετέρων αγρίων καρποφόρων δένδρων καθ’ ον τρόπον θέλουσιν ορίσει Δ/τα προτάσει του αυτού Υπουργού εκδιδόμενα. Άρθρ.4.-(Τροποποιηθέν υπό του άρθρ. 2 Α.Ν. 2679/1940, κατηργήθη δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 2686/1953). Άρθρ.5.-Τον έλεγχον της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος Νόμου έχει το Υπουργείον Γεωργίας. 