220. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. 33578 της 12/25 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Β΄ 486) Αύξηση των επιδομάτων ανεργίας από 1.7.96, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 12 παρ. 1 του Νόμ. 2224/94. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 12 του Νόμ. 2224/94 (ΦΕΚ 112/Α/6.6.94) «Ρύθμιση θεμάτων εργασίας συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων και οργάνωσης Υπουργείου Εργασίας και των εποπτευομένων υπό αυτό νομικών προσώπων και άλλες διατάξεις». 2.Τις διατάξεις του άρθρ. 29 του Νόμ. 1558/85 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα». 3.Την υπ’ αριθ. 938/21.5.96 του Δ.Σ. του ΟΑΕΔ (αριθ. συνεδρ. 21/21.5.96) που μας υποβλήθηκε με το υπ’ αριθ. 109893/28.5.96 έγγραφό του, αποφασίζουμε: Εγκρίνουμε την αύξηση του βασικού ημερήσιου επιδόματος ανεργίας που ισχύει την 30.6.96 κατά ποσοστό 10%, δηλαδή από 2.578 δρχ. (μηνιαίο 70.900 δρχ.) και αύξηση του ανώτατου ημερήσιου επιδόματος ανεργίας από 2.708 δρχ. σε 3.000 δρχ. (μηνιαίο 75.000 δρχ.). Η αύξηση αυτή θα εφαρμοστεί σε όσους καταγγέλθηκε η σχέση εξαρτημένης εργασίας ή έληξε η σύμβαση ορισμένου χρόνου από 1.7.96 και εφεξής. 15.Γ .β.215α-220 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) Κατ’ εξαίρεση η προαναφερόμενη αύξηση θα τύχει εφαρμογής και στις κατηγορίες ανέργων, που έχουν υπαχθεί στην ειδική επιδότηση ανεργίας με βάση τις διατάξεις των Νόμ. 2335/95 (απολυόμενοι από «ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»). Νόμ. 2302/95 (απολυόμενοι από ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑ ΥΠΗΓΕΙΑ και ΝΑ ΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ). Νόμ. 2372/96 (απολυόμενοι από ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΦΙΛΙΑΤΕΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ) και Νόμ. 2388/96 (απολυόμενοι από ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧ/ΣΕΙΣ στη Β. ΕΥΒΟΙΑ-ΜΑΝΤΟΥ ΔΙ). Η πιθανή δαπάνη για την αύξηση του ημερήσιου επιδόματος ανεργίας κατά ποσοστό 10%, υπολογίζεται ότι θα ανέλθει στα 5.500.000.000 δρχ. και θα βαρύνει τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ (ΚΑΕ 0651). Επιπροσθέτως, η πιθανή δαπάνη για την επιδότηση των κατ’ εξαίρεση ειδικών κατηγοριών ανέργων ανέρχεται στο ποσό των 33.750.000 δρχ. (ΟΑΕΔ ΚΑΕ 0651). Δεν απαιτείται η σύμπραξη του Υπουργού των Οικονομικών για το λόγο ότι η σχετική απόφαση δεν εμπίπτει στις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 22, του Νόμ. 2362/95 (περί Δημοσίου Λογιστικού). 